<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>fanfiction</genre><author><first-name/><last-name>Gobuss</last-name></author><author><first-name/><last-name>Ariel Lindt</last-name></author><book-title>Desiderium Intimum</book-title><lang>pl</lang><sequence name="&#x41F;&#x440;&#x43E;&#x435;&#x43A;&#x442; �&#x41F;&#x43E;&#x442;&#x442;&#x435;&#x440;-&#x424;&#x430;&#x43D;&#x444;&#x438;&#x43A;&#x448;&#x43D;�"/></title-info><document-info><author><first-name/><last-name>Unknown</last-name></author><program-used>calibre 0.9.39, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date>4.11.2013</date><id>f9945852-7c90-4b2e-9dae-08a7a25fada5</id><version>1.0</version></document-info><publish-info/></description><body><section><p><strong>Desiderium Intimum - HP/SS (NC-17)</strong></p><p><emphasis>Kiedy jedno zdarzenie zmienia
ca�e Twoje �ycie...</emphasis></p><p><strong/></p><p>http://arielgobuss.tnb.pl/viewpage.php?page_id=1</p><p>autor: <strong>Gobuss (nicki82) </strong>i<strong>
Ariel Lindt</strong></p><p>gatunek: romans z dawk�
humoru/dramat/lemon</p><p>ostrze�enie: NC - 17,
wulgaryzmy, w p�niejszych rozdzia�ach ostre (BARDZO) sceny erotyczne</p><p>beta: Rozdzia�y 1-8 like
water, od rozdzia�u 9 Kaczalka</p><p>opis: Harry musi stawi�
czo�o temu, co siedzi ukryte g��boko w jego wn�trzu.</p><p>Notatka: Sz�sty tom nie jest
uwzgl�dniony.</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 01 ---</strong></p><p><strong>1. I must be dreaming.</strong></p><p><emphasis>It's
only in my mind</emphasis></p><p><emphasis>Not
in real life</emphasis></p><p><emphasis>No
I must be dreaming</emphasis>*</p><p>Kiedy Harry Potter,
ucze� sz�stego roku Szko�y Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
obudzi� si� tego jesiennego i deszczowego poranka, nie wiedzia�,
�e nadchodz�cy dzie� b�dzie najgorszym dniem jego
�ycia. Zacz�o si� ju� zaraz po przebudzeniu. Kiedy
wychodzi� z dormitorium, potkn�� si�, z dzikim wrzaskiem
sturla� po schodach i wyl�dowa� na dywanie w pokoju wsp�lnym.</p><p>Spojrza�o na niego
kilkana�cie zaskoczonych gryfo�skich twarzy; w nast�pnej chwili,
na widok gramol�cego si� z pod�ogi Harry'ego, Gryfoni wpadli w
zbiorow� weso�o��.</p><p>"Wspaniale, po prostu
wspaniale" - pomy�la� Harry, odnajduj�c na dywanie swoje
pot�uczone okulary. Czerwony z za�enowania, za�o�y� je
po�piesznie na nos i ju� chcia� znikn�� z pola
widzenia rozbawionych koleg�w, kiedy przypomnia� sobie, �e
zapomnia� zabra� ksi��ek i musi wr�ci� z powrotem do
dormitorium. Zanim jednak zd��y� si� cho�by
odwr�ci�, zjawili si� jego przyjaciele, Ron i Hermiona.</p><p>Ron staraj�c si�
przybra� powa�ny wyraz twarzy zapyta�:</p><p>- Wszystko w porz�dku,
stary?</p><p>Po czym odwr�ci�
si� i parskn�� �miechem. Harry zacisn�� z�by
z w�ciek�o�ci. Nawet jego najlepszy przyjaciel...</p><p>- Ron, jak mo�esz
si� tak zachowywa�? Nie widzisz, �e Harry o ma�o si� nie
po�ama�?! - Hermiona spojrza�a z trosk� na Harry'ego - Nic
ci� nie boli? Nie zrobi�e� sobie czego� powa�nego?
Mo�e p�jdziesz do Pani Pomfrey si� zbada�?</p><p>Harry j�kn�� w
duchu.</p><p>- Nie, Hermiono,
naprawd� nic mi nie jest.</p><p>- No... dobrze. - Hermiona
nadal nie by�a przekonana, ale przesta�a go nagabywa�. - Ale,
Harry - wskaza�a na jego okulary - Znowu je st�uk�e�? -
wyci�gn�a r�d�k� - Okulus repaaajajaj -
zakl�cie przerodzi�o si� w okrzyk zdumienia i j�k b�lu,
kiedy Krzywo�ap wskoczy� jej na plecy i zacz�� si� po
nich wspina�. R�d�ka rozb�ys�a i Harry poczu�
jak co� przebija mu sk�r� na policzkach. Krzykn��
zaskoczony, kiedy z jego twarzy zacz�o wyrasta� co�
d�ugiego, cienkiego i gi�tkiego.</p><p>- Ojej! - Hermiona
zas�oni�a usta d�oni�, a Ron skuli� si� i pr�bowa�
z�apa� oddech w ataku histerycznego �miechu.</p><p>- Przepraszam, Harry -
pisn�a, kiedy ch�opak przepchn�� si� przez
rycz�cych z uciechy Gryfon�w, dotar� do lustra i zobaczy� na
swoich policzkach d�ugie, kocie w�sy. Harry zamkn�� oczy i
powtarza� jak mantr�: "Nie denerwuj si�, nie denerwuj...
Wdech, wydech. To s� twoi przyjaciele. Chc� ci tylko pom�c."</p><p>- My�l� Harry,
�e teraz naprawd� powiniene� p�j�� do skrzyd�a
szpitalnego - powiedzia�a zawstydzona Hermiona.</p><p>Harry tylko
westchn��.</p><p>*
* *</p><p>Pani Pomfey za�ama�a
r�ce, kiedy go zobaczy�a i o�wiadczy�a, �e potrafi go
w miar� szybko wyleczy�, ale b�dzie to bolesny proces.</p><p>Wi�c kiedy Harry
dowl�k� si� w ko�cu na sam koniec lekcji wr�biarstwa,
okaza�o si�, �e podczas gdy on cierpia� niewyobra�alne
m�ki, jego koledzy za�ywali relaksu i odpoczynku. Centaur Firenzo
zrobi� im dzisiaj jedn� ze swych relaksacyjnych lekcji, podczas
kt�rej wylegali si� w ciep�ym s�oneczku w�r�d traw i mogli
wykorzysta� ten czas na drzemk�.</p><p>Harry tylko
zacisn�� pie�ci, ale wmawia� sobie, �e ten koszmar
musi si� kiedy� sko�czy�.</p><p>Myli� si�.</p><p>Na transmutacji, po raz
pierwszy w �yciu, Harry okaza� si� gorszy od Rona. Zamiast
transmutowa� swojego ��wia w balona, zamieni� go w
nadmuchanego lataj�cego ��wia z bardzo og�upia��
mina. Na dodatek, kiedy chcia� odwr�ci� czar, ��w
p�k� i zacz�� lata� po klasie demoluj�c wszystko
co stan�o mu na drodze, dop�ki profesor McGonagall nie
przywr�ci�a porz�dku i nie ukara�a Harry'ego, odbieraj�c mu
dziesi�� punkt�w.</p><p>Po tej lekcji, kiedy Ron i
Hermiona starali si� go pocieszy�, ale na darmo. Harry zaczyna�
my�le�, �e ci��y nad nim jaka� kl�twa. Na
dodatek, by� potwornie g�odny, poniewa� kiedy przebywa� w
skrzydle szpitalnym omin�o go �niadanie. Powita� wi�c
nadej�cie pory obiadowej z prawdziw� ulg�. Nie dane mu jednak
by�o cieszy� si� ni� d�ugo, gdy� zaraz po lunchu
czeka�y go dwie godziny eliksir�w ze Snape'em, a to by�
wystarczaj�cy pow�d, by odebra� apetyt nawet najbardziej
wyg�odnia�emu Gryfonowi.</p><p>Na szcz�cie
mia�y to by� ju� ostatnie lekcje.</p><p>Maj�c w pami�ci
wszystko co mu si� dzisiaj przytrafi�o, Harry stwierdzi�,
�e nie da Snape'owi okazji zmiesza� si� z b�otem.
Postanowi� podczas obiadu powt�rzy� materia�, na wypadek, gdyby
nauczyciel zaskoczy� ich niezapowiedzianym sprawdzianem albo solidnym
odpytywaniem. Kiedy jednak zajrza� do swojej torby, zzielenia� z
przera�enia.</p><p>Zapomnia�
ksi��ek do eliksir�w!</p><p>Zerwa� si� z
miejsca i ruszy� w stron� wyj�cia.</p><p>- Harry co...? - Hermiona
krzykn�a za nim zdumiona.</p><p>- P�niej! -
odkrzykn�� przez rami� i ruszy� biegiem do dormitorium.</p><p>Kiedy zm�czony i spocony
dobieg� do przej�cia wiod�cego do pokoju wsp�lnego Gyfon�w,
zasta� Grub� Dam� �pi�c� spokojnie w swych
ramach. Wtedy w�a�nie przypomnia� sobie, �e dzisiaj jest
dzie� zmiany has�a i �e zapomnia� zapyta� o nie Rona i
Hermiony.</p><p>Niech to szlag!</p><p>Z g�o�nym
j�kiem odwr�ci� si� i ruszy� z powrotem w stron�
Wielkiej Sali.</p><p>Kiedy wpad� zdyszany
przez drzwi, jako pierwszy dotar� do niego szyderczy g�os Draco
Malfoya siedz�cego przy stole �lizgon�w.</p><p>- Co jest Potter? Szukasz
swojego m�zgu, czy bawisz si� w berka z Filchem?</p><p>�lizgoni rykn�li
�miechem.</p><p>Harry'emu stan��
przed oczami obraz samego siebie morduj�cego Malfoya go�ymi
r�kami. Ale teraz nie mia� na to czasu. Podbieg� do Rona i
Hermiony i wysapa�:</p><p>- Has�o...po...�j...
wsp�...ny...</p><p>- Has�o? Chcesz
zna� has�o do pokoju wsp�lnego? Z�oty Znicz - odpar�a
Hermiona. - Ale Harry, co si�...?</p><p>- Nie teraz! - rzuci� i
pu�ci� si� biegiem z powrotem. Prawie umar� wdrapuj�c
si� ponownie po schodach na wie��. Kiedy dotar� na
g�r� wydysza� has�o Grubej Damie i odczekawszy chwil�,
kiedy ju� przestanie narzeka�, �e wyrwa� j� z drzemki,
wbieg� do dormitorium. Odszuka� ksi��ki i wiedz�c,
�e przegapi� ca�y lunch i nied�ugo zacznie si� lekcja,
przeklinaj�c i z�orzecz�c wypad� z pokoju wsp�lnego i zacz��
zbiega� po schodach do loch�w.</p><p>Nie dotar� jednak nawet
do kolejnego pi�tra, gdy� schody ruszy�y w inn� stron�
i zatrzyma�y si� przy cz�ci zamku, z kt�rej nie by�o
�adnej innej drogi powrotnej. Harry przera�ony, �e sp�ni
si� na eliksiry zacz�� biega� po korytarzach staraj�c
si� znale�� jakiekolwiek wyj�cie. W ko�cu trafi�
na jakie� w�skie, kr�te schodki, kt�re zaprowadzi�y go w
zupe�nie nie znan� mu cz�� zamku.</p><p>W miar� jak
b��dzi� nie mog�c znale�� wyj�cia,
narasta� w nim strach i obawa przed tym, co mo�e mu zrobi�
Snape, je�eli a� tak si� sp�ni.</p><p>W ko�cu uda�o mu
si� znale�� drog� do schod�w i modl�c si� w
duchu, by nic wi�cej ju� mu si� nie przytrafi�o,
dotar� pod drzwi klasy Mistrza Eliksir�w. Kiedy jednak ju�
chcia� wej��, zatrzyma� si� z r�k� na klamce,
nagle zaniepokojony.</p><p>Przeanalizujmy fakty...
Dzisiejszy dzie� jest jak dot�d jedn� wielk�
katastrof�. Sp�nienie na lekcje ze Snape'em mo�e si�
sko�czy� jeszcze gorzej, ni� zazwyczaj. Mo�e powinienem
wr�ci� do Pani Pomfey i spr�bowa� si� wymiga�? Ale
znaj�c Snape'a, gdybym nie przyszed� na jego zaj�cia, to
znalaz�by mnie nawet w najg��bszym zakamarku zamku i
zaci�gn�� si�� z powrotem.</p><p>Harry westchn��
zrezygnowany i podj�wszy decyzj�, nacisn�� klamk�.</p><p>Jak mia�o si�
nied�ugo okaza�, by�a to z�a decyzja.</p><p>W chwili, kiedy
przekroczy� pr�g klasy, dotar� do niego k��liwy g�os
Mistrza Eliksir�w.</p><p>- Ach, pan Potter
zaszczyci� nas swoj� obecno�ci�. Jak�e jeste�my
wdzi�czni.</p><p>Harry zagotowa� si�
w �rodku, ale jego twarz pozosta�a niewzruszona.</p><p>- C� tak wa�nego
powstrzyma�o nasz� ma�� znakomito�� od
punktualnego przybycia na moj� lekcj�? - ci�gn��
Snape.</p><p>Harry pomy�la�,
�e pr�dzej umrze ni� przyzna si� Snape'owi, �e
zapomnia� ksi��ek. Ju� formowa� w g�owie
jak�� wiarygodn� wym�wk�, kiedy nagle Draco Malfoy
odezwa� si� s�odkim g�osem:</p><p>- Panie profesorze, mog�
wyt�umaczy� sp�nienie Pottera - jego oczy rozb�ys�y
z�o�liwie. - Potter nie m�g� si� stawi� na czas,
gdy� biega� po ca�ym zamku szukaj�c swojego m�zgu.</p><p>�lizgoni rykn�li
�miechem.</p><p>Harry potrafi�by jeszcze
prze�y� te g�upie docinki, ale w chwili, kiedy dostrzeg�
cie� u�miechu na cienkich ustach Mistrza Eliksir�w, poczu� jak
wzbiera w nim nieokie�znana w�ciek�o��.</p><p>- Zamknij si�! -
sykn�� w stron� Malfoya z trudem panuj�c nad dr�eniem
zaci�ni�tych pi�ci.</p><p>- Minus pi��dziesi�t
punkt�w dla Gryffindoru za twoj� bezczelno�� Potter! - oczy
Snape'a rzuca�y b�yskawice - I kolejne pi��dziesi�t za
twoje sp�nienie! A teraz siadaj, je�eli nie chcesz �ebym odj��
twojemu domowi kolejne punkty!</p><p>Harry'emu pociemnia�o
przed oczami. Z trudem hamuj�c cisn�c� mu si� na usta
ripost�, powl�k� si� na koniec klasy - byle dalej od Snape'a - i
rzucaj�c w�ciek�e spojrzenie roze�mianemu Malfoyowi,
usiad� ci�ko przy �awce i zacz�� wyjmowa�
ksi��ki.</p><p>- Jak ju� wam
m�wi�em, zanim pan Potter nam przerwa� - oczy Snape'a na sekund�
spocz�y na Harrym - b�dziecie dzisiaj warzy� niezwykle
trudny i rzadki eliksir o nazwie Desideria Intima. Czy kto� wie co to za
eliksir?</p><p>R�ka Hermiony
wystrzeli�a w g�r�.</p><p>Snape powi�d� wzrokiem
po klasie upewniaj�c si�, czy nikt wi�cej si� nie
zg�asza, po czym warkn��:</p><p>- Tak, panno Granger?</p><p>Hermiona
zaczerpn�a tchu:</p><p>- Eliksir Desideria Intima,
znany jest jako Eliksir Najg��bszych Pragnie�. Jest to bardzo
stary i do niedawna zakazany eliksir, s�u��cy do poznania
najg��bszych pragnie� danej osoby. Ten kto go wypije, przestaje
zauwa�a� cokolwiek i kogokolwiek i staje si� niewolnikiem swojej
��dzy. Nie potrafi si� jej oprze�... - zako�czy�a
zawieszaj�c sugestywnie g�os.</p><p>Snape ostentacyjnie
zignorowa� jej odpowied�, ale w�r�d uczni�w wywo�a�a
poruszenie.</p><p>- Najwa�niejsze w tym
eliksirze jest to, �e wywo�uje on <emphasis>najg��bsze</emphasis>
pragnienia; takie, o kt�rych sam obiekt nie ma nawet poj�cia -
doko�czy� Snape mrocznym g�osem.</p><p>Przez klas�
przeszed� szmer podnieconych szept�w.</p><p>- Na tablicy - Snape
machn�� r�d�k� - macie wypisane potrzebne
ingrediencje i spos�b przygotowania. Macie na to czas do ko�ca
zaj��. Do dzie�a. - Mistrz Eliksir�w wr�ci� na swoje
miejsce przy biurku, po czym ostatni raz omi�t� klas� spojrzeniem i
zabra� si� za sprawdzanie wypracowa�. Harry mia�
niemi�e odczucie, �e jego czarne oczy spocz�y na nim nieco
d�u�ej. Otrz�sn�wszy si� z nieprzyjemnego
wra�enia wywracania si� wn�trzno�ci, spojrza�
t�po na tablic� i odetchn�� z ulg�.</p><p>Szcz�cie, �e
Snape nie zrobi� im dzisiaj sprawdzianu.</p><p>Harry wsta� i
poszed� po sk�adniki. Tak by� zaj�ty rozmy�laniem nad
ca�ym tym koszmarnym dniem, �e nie zauwa�y�, i� pod
koniec lekcji jego eliksir zamiast koloru krwistoczerwonego mia� barw�
r�owej waty cukrowej. Rozejrza� si� po klasie, chc�c
sprawdzi� jak posz�o innym i z ulg� stwierdzi�, �e
prawie nikomu nie uda�o si� uzyska� po��danego koloru.</p><p>- Czas min��! -
ostry g�os Snape'a przerwa� nagle cisz� panuj�c� w
klasie i sprawi�, �e Harry a� podskoczy� na krze�le.</p><p>Nauczyciel wsta� zza
biurka i wolnym krokiem zacz�� si� przechadza� po klasie,
kwituj�c eliksiry �lizgon�w uprzejmym skinieniem g�owy, za�
eliksiry Gryfon�w szyderczym u�miechem i zjadliwymi komentarzami.</p><p>Harry znieruchomia�,
kiedy Snape zatrzyma� si� przy jego kocio�ku, a nast�pnie us�ysza�
tak bardzo znajomy sarkastyczny ton jego g�osu:</p><p>- Prosz�, prosz�...
Co my tu mamy? - Snape nachyli� si� nad jego kocio�kiem, a Harry
nie�wiadomie wstrzyma� oddech - Z tego, co widz� pan Potter musi
si� bardzo obawia� swoich pragnie�, gdy� uwarzy� najgorszy
eliksir ze wszystkich. - Profesor u�miechn�� si�
m�ciwie. - Mo�e powinni�my pom�c mu odkry� jego
pragnienia...?</p><p>Oczy Harry'ego zrobi�y
si� okr�g�e z przera�enia. Snape planowa� to od
pocz�tku!</p><p>Jak�e go
nienawidzi�!</p><p>- Zaraz wypr�bujemy nasz
eliksir, na panu Potterze i sprawdzimy jego dzia�anie.</p><p>�lizgoni a�
pisn�li z uciechy, podczas gdy Gryfoni wpadli w oburzenie.</p><p>- Ale� panie profesorze
- zacz�a Hermiona - Nie wolno stosowa� eliksir�w na uczniach.</p><p>- Czy pyta�em ci� o
zdanie? - warkn�� Snape. - Minus dziesi�� punkt�w za
odzywanie si� bez pozwolenia.</p><p>"Nie dam si�
sprowokowa�" - pomy�la� Harry. "Na szcz�cie
spieprzy�em sw�j eliksir. Mog� mi co najwy�ej powypada�
w�osy..."</p><p>Poczucie wygranej
odmalowa�o si� na twarzy Harry'ego przelotnym u�miechem, ale
Snape ju� to zauwa�y�. Jego oczy zw�zi�y si�
niebezpiecznie.</p><p>-Ale je�eli panna
Granger tak wyrywa si� do pomocy, to na panu Potterze sprawdzimy
dzia�anie <emphasis>jej</emphasis> eliksiru.</p><p>Harry zamar�.</p><p>Spojrza� na
Hermion� b�agalnie, jakby prosi� j�, by chocia� raz
zawali�a sw�j eliksir, ale kiedy kocio�ek przylecia� do r�k
Snape'a, Harry z l�kiem zobaczy� krwistoczerwon� substancj�
obmywaj�c� boki naczynia. Hermiona z przepraszaj�cym wyrazem
twarzy spu�ci�a wzrok i wbi�a go w �awk�.</p><p>Harry
prze�kn�� �lin�.</p><p>- Nie wypij� tego -
o�wiadczy�. Troch� ciszej ni� zamierza�.</p><p>- Potter - sykn��
Snape - Je�eli nie wypijesz tego eliksiru, to b�dziemy tu wszyscy
siedzie� nawet do wieczora, a co pi�� minut b�d�
odbiera� twojemu domowi pi��dziesi�t punkt�w za niesubordynacj�
i nie wykonywanie polece� nauczyciela.</p><p>Harry ze zgroz�
spojrza� na Snape'a, kt�ry u�miechn�� si�
z�o�liwie i odszed� w stron� swojego biurka,
zostawiaj�c eliksir na �awce Harry'ego.</p><p>- Nie spiesz si� Potter.
Mamy du�o czasu - doko�czy� uszczypliwie nauczyciel.</p><p>Wszystkie oczy by�y
skierowane na Harry'ego. Gryfoni patrzyli na niego z przera�eniem.
�lizgoni z zainteresowaniem.</p><p>Harry zamkn�� oczy
i odetchn��, staraj�c si� uspokoi� szalone bicie
serca.</p><p>Kiedy ponownie spojrza�
na krwistoczerwon� substancj�, jego my�li zacz�y
p�dzi� jak szalone - "Co si� mo�e sta�
je�eli wypij� ten eliksir? A co je�eli moim najwi�kszym
pragnieniem jest zabicie Malfoya? I je�eli po wypiciu tego eliksiru go
zabij�, to czy wy�l� mnie do Azkabanu? A mo�e wezm�
pod uwag� okoliczno�ci �agodz�ce, bo przecie� to nie
b�dzie moja wina."</p><p>- Minus
pi��dziesi�t punkt�w dla Gryffindoru - g�os Snape'a
przedar� si� przez my�li Harry'ego i przywr�ci� go do
rzeczywisto�ci.</p><p>Harry dr��c�
d�oni� nabra� troch� eliksiru do buteleczki i spojrza�
z nienawi�ci� na Mistrza Eliksir�w. Po czym przeni�s� wzrok na
wiruj�c� w butelce substancj� i prze�kn��
�lin�.</p><p><emphasis>Nie mog� tego
zrobi�!</emphasis></p><p>Przed oczami Harry'ego
pojawi� si� obraz Gryffindoru zajmuj�cego ostatnie miejsce w
Pucharze Dom�w i w�ciek�e spojrzenia jego koleg�w.</p><p><emphasis>Musz�!</emphasis></p><p>Zamkn�� oczy i
jednym haustem wypi� ca�a zawarto�� butelki.</p><p>Kiedy p�yn rozla�
si� po jego ciele, Harry powoli otworzy� oczy, boj�c si�
tego, co mo�e ujrze�. Wszystko jednak wygl�da�o
dok�adnie tak samo jak wcze�niej. Trzydzie�ci par oczu wpatrywa�o
si� w niego z uwag� i oczekiwaniem. Harry sta� na �rodku
klasy czuj�c si� wyj�tkowo g�upio i gdy ju�
stwierdzi�, �e Hermiona chyba jednak spartaczy�a sw�j eliksir,
co� dziwnego zacz�o si� dzia� z jego wzrokiem i
poczu� gor�co promieniuj�ce z jego klatki piersiowej.</p><p>Klasa, na kt�r�
patrzy� zacz�a si� rozmywa�. Zdj��
pospiesznie okulary, ale nic to nie zmieni�o. Uczniowie i sto�y
oddala�y si� i zanika�y.</p><p>Czu� si� tak, jak
gdyby co� wyci�ga�o go z jego cia�a i oddziela�o od
wszystkiego, co zna� i wiedzia�. W uszach zacz�a mu
dzwoni� cisza, jego oddech i serce przyspieszy�y.</p><p>Powoli ca�a klasa
rozmy�a si� w ciemno�ci i Harry zosta� sam w
otaczaj�cej go pustce i ciszy. Czu� co� bardzo gor�cego w
swoim wn�trzu, co� co, go rozpiera�o i wprawia�o w
eufori�.</p><p>Rozejrza� si� i
ujrza� w oddali jak�� posta� otoczon�
�wiat�em.</p><p>Nie by� sam.</p><p>Co� eterycznego,
niewypowiedzianego promieniowa�o ze stoj�cej w oddali osoby;
co�, co kaza�o Harry'emu ruszy� w jej stron�, a gor�co
w jego wn�trzu ros�o z ka�dym krokiem i stopniowo
opanowywa�o jego cia�o.</p><p>Kiedy by� ju�
zaledwie kilkana�cie metr�w od swojego celu, posta� odwr�ci�a
si�, a wtedy �ar w ciele Harry'ego eksplodowa� i Gryfon
poczu�, jakby si� spala� w �ywym ogniu. Jego spodnie
sta�y si� ciasne, a po jego policzkach potoczy�o si�
co� mokrego.</p><p>Nie dba� jednak o to.</p><p>Jego wzrok utkwiony by�
w Severusie Snapie, kt�ry sta� przed nim w swej dumnej pozie i
spogl�da� na niego z g�ry swymi g��bokimi jak studnia bez
dna, czarnymi oczami. Surowe, przecinane zmarszczkami rysy m�czyzny jawi�y
si� Harry'emu niczym najpi�kniejsze oblicze, jakie kiedykolwiek
widzia�, a gro�ba l�ku i strachu promieniuj�ca od jego
postawy, wprawia�a cia�o ch�opaka w nieopanowane dr�enie.</p><p>Wzrok Harry'ego przyku�a
czarna, aksamitna szata otulaj�ca wysok� smuk��
posta�. Nagle uzmys�owi� sobie, �e czarny to taki
pi�kny kolor. Dlaczego wcze�niej tego nie zauwa�y�?
Westchn�� przeci�gle na widok takiego pi�kna i zjecha�
wzrokiem ni�ej. Gryfon j�kn��, czuj�c w sobie
nieodpart� potrzeb� dosi�gni�cia tego, co uwypukla si�
pod czarnymi spodniami nauczyciela. Snape emanowa� z�owieszcz�,
mroczn�, drapie�n� seksualno�ci�.</p><p>Harry podejrzewa�,
�e je�eli go nie dotknie, to umrze.</p><p>Przewracaj�c si� i
potykaj�c o jakie� niewidzialne przedmioty, zacz�� si�
przedziera� w jego stron�, pragn�c ukoi� szalej�cy w
nim po�ar w ustach m�czyzny, w jego d�oniach. Z
nadludzk� si�� pokonywa� g�st�, stoj�c�
mu na drodze przestrze�, kt�ra go hamowa�a i nie pozwala�a
dosi�gn�� celu.</p><p>By� jak �ywa
pochodnia, p�on�ca pragnieniem, kt�re pcha�o go naprz�d.</p><p>Kiedy stan�� przed
Mistrzem Eliksir�w, d�onie i kolana dr�a�y mu tak bardzo,
�e ledwie m�g� si� utrzyma� na nogach. Jego cia�o
wstrz�sane spazmami podniecenia, wyrzuca�o z siebie fale gor�ca,
a w spodniach poczu� co� ciep�ego i lepkiego.</p><p>- Severusie... -
wyj�cza�.</p><p>M�wienie sprawia�o mu
trudno��. Oddychanie i utrzymywanie si� w pozycji pionowej
r�wnie�.</p><p>- Masz najpi�kniejsze i
najbardziej podniecaj�ce oczy na �wiecie. Chcia�bym
zaton�� w nich, kiedy b�dziesz mnie bra�.</p><p>Wizja tego przeszy�a go
na wskro� i Harry poczu�, jak jego serce na sekund�
przesta�o bi�.</p><p>- We� mnie Severusie...!
- ostatnie s�owo przesz�o w j�k, gdy� nie potrafi�
ju� zapanowa� nad ogniem, kt�ry go trawi� i sprawia� mu
nieopisane cierpienie.</p><p>Podni�s� r�k�,
by dotkn�� tych aksamitnych, czarnych w�os�w i by
zako�czy� ten potworny b�l rozszarpuj�cy jego cia�o, gdy
zobaczy�, jak wargi Snape'a formuj� jakie� niezrozumia�e
s�owa i nagle wszystko znikn�o.</p><p>Harry zamkn�� oczy,
a kiedy je otworzy� zda� sobie spraw�, �e stoi przy biurku
Snape'a, z r�k� wyci�gni�t� w stron� nauczyciela,
z pe�n� erekcj� w spodniach i �zami na policzkach.</p><p>W klasie panowa�a martwa
cisza.</p><p>Snape sta� przed nim z
szeroko otwartymi oczami, wpatruj�c si� w niego z szokiem i
czym� jeszcze, czego nie potrafi� zdefiniowa�. Harry po raz
pierwszy zobaczy� twarz profesora wyra�aj�c� co�
innego ni� zwyk�� szyderczo�� i arogancj�.</p><p>Wtedy w�a�nie
�wiadomo�� tego, co w�a�nie zrobi�, uderzy�a
w niego niczym t�uczek i ca�a krew odp�yn�a z jego
twarzy. �miertelnie blady, chwiej�c si� na nogach, stara� si�
z�apa� oddech, gdy� nawet p�uca odm�wi�y mu
pos�usze�stwa.</p><p><emphasis>Kurwa, co ja zrobi�em!
Co si� sta�o? Jak mog�em? Snape'a...?</emphasis></p><p>Wn�trzno�ci
skr�ci�y mu si� na samo wspomnienie i poczu� odruchy
wymiotne.</p><p><emphasis>Nie mog�em! Nie...
Snape'a! To niemo�liwe! To jaki� chory dowcip! Nie wierz�!
Kurwa, nie wierz� w to!</emphasis></p><p>Podni�s� g�ow�
i spojrza� na nauczyciela, kt�ry wygl�da� na r�wnie
wstrz��ni�tego, co Harry. W chwili, kiedy zielone oczy
napotka�y czarne, Harry poczu�, �e twarz mu p�onie ze
wstydu i za�enowania. Sp�oszony spu�ci� wzrok, chc�c
uciec st�d jak najszybciej i zaszy� si� gdzie�, gdzie nikt
go nie znajdzie. Czu� si� tak, jakby wszystko co zna�, wszystko
co wiedzia� o sobie samym, nagle zawali�o si� niczym domek z
kart i pogrzeba�o pod sob� jego honor i dum�.</p><p>Zapragn�� aby
ziemia rozst�pi�a si� pod jego stopami i go
poch�on�a.</p><p>Upokorzony do granic
mo�liwo�ci i z�amany w duchu odwr�ci� si� w
stron� klasy i zobaczy� wstrz��ni�te twarze swoich
koleg�w. Hermiona by�a bliska p�aczu, a Ron wpatrywa� si� w
niego z takim niedowierzaniem, jakby zobaczy� go po raz pierwszy w
�yciu.</p><p>Harry wiedzia�, �e
je�eli natychmiast st�d nie wyjdzie, to zwymiotuje na oczach
wszystkich.</p><p>Jak we �nie
zacz�� i�� w stron� drzwi i gdyby kto� go
p�niej zapyta� w jaki spos�b uda�o mu si� do nich dotrze�
i nie przewr�ci� si�, albo - co gorsza - nie rozp�aka�, nie
potrafi�by mu odpowiedzie�.</p><p>Nikt nie powiedzia�
nawet s�owa, kiedy drzwi zamkn�y si� za nim z g�uchym
trzaskiem.</p><p>_____________________</p><p>* "I must be dreaming" by
Evanescence</p><p><strong>--- rozdzia� 02 ---</strong></p><p><strong>2. Barely breathing.</strong></p><p><emphasis>I'm
falling apart</emphasis></p><p><emphasis>I'm
barely breathing</emphasis></p><p><emphasis>With
a broken heart</emphasis></p><p><emphasis>That's
still beating</emphasis>*</p><p>Harry p�dzi� przez
korytarze Hogwartu, tak, jakby chcia� uciec przed samym sob�.
Wbieg� do pierwszej �azienki, jak� napotka�, pochyli�
si� nad umywalk� i zwymiotowa�. Dopiero, kiedy torsje
przesta�y wstrz�sa� jego cia�em, op�uka� twarz i
spojrza� na swoje odbicie w lustrze. W miar�, jak obserwowa�
sw� blad� twarz, echo jego w�asnych s��w powraca�o do
niego z coraz wi�ksz� si��.</p><p><emphasis>...kiedy b�dziesz mnie
bra�...</emphasis></p><p>Harry mimowolnie
zacisn�� d�onie na brzegu umywalki.</p><p><emphasis>We� mnie, Severusie...</emphasis></p><p>Pi�� Gryfona
trafi�a w jego odbicie w lustrze, roztrzaskuj�c je na kawa�ki, a
cisz� rozdar� ochryp�y krzyk. Od�amki szk�a wbi�y
si� w d�o� ch�opaka i zasypa�y ca�� powierzchni�
wok� niego. Harry, nie zwa�aj�c na krew i b�l, osun��
si� po umywalce na lodowat� pod�og�, gdzie skuli�
si� i zacz�� rozpaczliwie szlocha�.</p><p><emphasis>To nie mo�e by�
prawda! Nie mo�e! To jaki� ob��d. Snape musia�
doda� co� do eliksiru Hermiony. Chcia� mnie upokorzy�.</emphasis></p><p>Przed oczami Harry'ego
pojawi�a si� twarz nauczyciela, r�wnie zaskoczonego, jak on sam, ale
ch�opak szybko oddali� t� wizj�.</p><p><emphasis>Tak, na pewno chcia�
mnie upokorzy�. I uda�o mu si�. W ko�cu mu si� to
uda�o!</emphasis></p><p>Harry skuli� si�
jeszcze bardziej, opieraj�c g�ow� o swoje kolana.</p><p>Nie chc� go
widzie�. Nie chc� go zna�! Nigdy wi�cej nie spojrzy mu w
twarz! Wszyscy to widzieli... Ale� musieli mie� ubaw. Harry Potter -
Ch�opiec Kt�ry Prze�y�, kt�rego najg��bszym
pragnieniem jest znienawidzony przez wszystkich, t�ustow�osy Mistrz
Eliksir�w. Mo�e nawet opublikuj� to w [i]Proroku Codziennym[/i]?
Znaj�c Malfoya, ju� pewnie pop�dzi� opowiedzie� o tym
ka�demu �lizgonowi, swojemu tatusiowi i wszystkim reporterom.</p><p>Harry poczu�, jak znowu
zbiera mu si� na wymioty.</p><p><emphasis>Merlinie, jak oni na mnie
patrzyli... Nawet Ron i Hermiona. Jak ja im teraz spojrz� w oczy? Jak mam
to wyt�umaczy�? Nikt mi nie uwierzy.</emphasis></p><p><emphasis>Jestem sko�czony!</emphasis></p><p>Ch�opak zapatrzy�
si� w martwy punkt na �cianie, a jego wzrok by� nieobecny. Po
chwili na jego twarzy pojawi� si� cie� smutnego u�miechu.</p><p><emphasis>Ja i Snape? To przecie�
jaki� chory �art! Ja go nienawidz�! Zawsze go
nienawidzi�em.</emphasis>
"Nawet to, �e uratowa� mi �ycie" - my�la�
Harry. - "nie zmienia faktu, �e jest najobrzydliwszym,
najwredniejszym i najwstr�tniejszym sukinsynem na �wiecie!"</p><p><emphasis>Masz najpi�kniejsze oczy
na �wiecie...</emphasis></p><p>Harry w ge�cie rozpaczy
zas�oni� uszy r�koma, pragn�c zag�uszy� to echo,
kt�re bez ustanku powraca�o do niego i nie dawa�o mu spokoju.</p><p>Wtedy us�ysza�
kroki na korytarzu.</p><p>Lekcje si�
sko�czy�y i uczniowie t�umnie opuszczali klasy, a ich
�miechy i gwar przywr�ci�y Harry'ego do rzeczywisto�ci.
Ch�opak zerwa� si� z pod�ogi, szybko ocieraj�c
d�oni� �zy.</p><p>Spojrza� ze strachem na
drzwi.</p><p>Nie pozwoli, �eby go
dopadli. Ukryje si� gdzie�, gdzie nikt go nie znajdzie!</p><p>Rozejrza� si�
rozpaczliwie po pomieszczeniu, po czym �lizgaj�c si� na rozbitym
szkle, dotar� do jednej z kabin i zamkn�� si� w niej od
�rodka; akurat w chwili, gdy drzwi do �azienki uchyli�y si�
z cichym skrzypieniem i kto� wszed� do pomieszczenia.</p><p>- Harry, jeste� tutaj? -
by� to g�os Hermiony.</p><p>Harry, siedz�c na muszli
z podci�gni�tymi nogami, zamkn�� oczy i nabra�
powietrza.</p><p>- Stary, wiemy, �e tam
jeste�. Mamy twoje rzeczy - g�os Rona by� cichy i zdenerwowany.
- Jak chcesz, to mo�emy je tu zostawi�, a p�niej je sobie
we�miesz... albo co�...</p><p>- Ron! - Hermiona
skarci�a go szeptem, po czym zwr�ci�a si� do zamkni�tych
drzwi, za kt�rymi kuli� si� Harry. - Pos�uchaj, Harry... To, co
si� sta�o w klasie... - przerwa�a na chwil�, jakby poszukuj�c
odpowiednich s��w - ...to na pewno by�a jaka� jedna, wielka
pomy�ka. Musia�am �le uwarzy� eliksir.</p><p>- Ale przecie� ty nigdy
nie spart... Au�! - rozleg� si� odg�os, jakby kto�
nadepn�� komu� na stop� i Ron zamilk�.</p><p>- Harry... -
kontynuowa�a Hermiona, stoj�c tak blisko drzwi, jakby si� o nie
opiera�a - ...wyjd�, prosz�. Wiemy, �e to nie twoja wina.
Nie wiedzia�e� co robisz. P�jdziemy do profesora Dumbledore'a i
wszystko mu opowiemy.</p><p>Drzwi otworzy�y si�
tak gwa�townie, �e Hermiona wpad�a na Rona, kt�ry
z�apa� j� w ostatniej chwili.</p><p>- Ani. Si�. Wa�cie.
- wydysza� Harry, akcentuj�c ka�de s�owo.</p><p>Kiedy przyjaciele na niego
spojrzeli, Ron otworzy� usta, a Hermiona krzykn�a.</p><p>- Harry, co ci si�...? -
g�os jej si� za�ama�, kiedy dr��c�
r�k� wskaza�a na twarz Harry'ego i na jego d�o�. Ch�opak
spojrza� na swoje odbicie w lustrze i ujrza� smugi oraz plamy krwi na
twarzy i ca�kowicie zakrwawion� r�k�. Popatrzy� na
ni� zaskoczony, jakby nie nale�a�a do niego, a nast�pnie
zwr�ci� si� do przyjaci�:</p><p>- Nic mi nie b�dzie. To
nie jest teraz wa�ne - przez chwil� sta� zamy�lony, jakby
podejmowa� jak�� decyzj�. - Musicie mi obieca�,
�e nie powiecie <emphasis>�adnemu</emphasis> nauczycielowi o tym, co zasz�o w
klasie.</p><p>- Ale Harry... Dumbledore
musi o tym wiedzie�! Snape'owi nie wolno by�o tego zrobi�. To
ca�kowicie nielegalne! - Hermiona by�a naprawd� wzburzona.
Wida� to by�o po sposobie, w jaki gestykulowa�a r�kami. Ron
odsun�� si� od niej na bezpieczn� odleg�o��.
- Masz i�� do profesora Dumbledora i o wszystkim mu opowiedzie�!</p><p>Harry w my�lach
pr�bowa� wyobrazi� sobie t� rozmow�.</p><p>"- Panie dyrektorze,
musz� panu o czym� powiedzie�. Profesor Snape da� mi do
wypicia eliksir Najg��bszych Pragnie� i okaza�o si�,
�e to, czego najbardziej pragn�, to... profesor Snape. Chcia�em,
�eby mnie bra� i posuwa� i na sam� my�l o tym, zrobi�em
si� twardy. I wszyscy to widzieli...</p><p>- Och, to naprawd�
powa�ny problem. Mo�e dropsa cytrynowego?"</p><p>- Harry! Harry! S�yszysz
mnie? - g�os Hermiony przedar� si� przez my�li Harry'ego,
wyrywaj�c go z odr�twienia.</p><p>- Nie! - krzykn��
nagle - Nie powiem o tym nikomu! I wy tez nie powiecie.</p><p>- Ale Harry... - Ron
pr�bowa� co� powiedzie�.</p><p>- Je�eli chcesz mnie
zdradzi�, to prosz�, id� i opowiedz o tym ka�demu, kogo
napotkasz. Ale p�niej nigdy wi�cej si� do mnie nie
zbli�aj!</p><p>Ron, zawstydzony
spu�ci� wzrok.</p><p>- Snape mia� pewnie
�wietny ubaw, kiedy wyszed�em. Co wam powiedzia�? - w
g�osie Harry'ego mo�na by�o wyczu� nutk� wahania.</p><p>- Nic - Hermiona
spojrza�a smutno na przyjaciela. - Sta� blady przy swoim biurku i
wpatrywa� si� w drzwi.</p><p>- W og�le by� jaki�
dziwny - wtr�ci� Ron. - Kiedy Malfoy parskn��
�miechem, Snape tylko odwr�ci� si� ty�em do klasy,
zarz�dzi� koniec lekcji i kaza� nam si� wszystkim
wynosi�.</p><p>- Pewnie chcia� si�
upaja� swoim zwyci�stwem w samotno�ci - powiedzia� Harry
przez zaci�ni�te z�by. - S�ynny Harry Potter nareszcie
zniszczony, upokorzony przez niego - Mistrza Eliksir�w.</p><p>- Harry, nie
s�dz�... - zacz�a Hermiona, ale ch�opak
spiorunowa� j� wzrokiem.</p><p>- Snape jest wrednym draniem
i NIC tego nie zmieni. Nareszcie wygra�! Och, jak�e musi by� z
siebie dumny... - jego g�os dr�a� od w�ciek�o�ci,
nad kt�r� z trudem panowa�.</p><p>Wtedy w�a�nie drzwi
do �azienki otworzy�y si� i wszed� jaki�
pierwszoroczniak.</p><p>- Nie widzisz, �e
ZAJ�TE?!! - rykn�� Harry, a ch�opiec zblad�
�miertelnie i uciek�.</p><p>- Uspok�j si�, Harry -
szepn�a Hermiona. - Chcemy ci tylko pom�c.</p><p>- Mo�ecie mi pom�c.
Przynie�cie mi tutaj moj� peleryn� niewidk�.</p><p>*
* *</p><p>Harry przemyka�
korytarzami w pelerynie niewidce, staraj�c si� nie wpa�� na
�adnego z uczni�w. Zastanawia� si�, jak oni mog� si�
tak beztrosko �mia� i �artowa�, kiedy ca�y �wiat
leg� w gruzach?</p><p>Co jaki� czas
dociera�y do niego strz�py urywanych zda�:</p><p>"Potter... widowisko...
Snape... szok... ubaw..."</p><p>"Ach, wi�c
wie�ci ju� zacz�y si� rozchodzi�" -
pomy�la� Harry ze z�o�ci�.</p><p>- ...I wtedy Potter zacz��
p�aka�. Wida� by�o przez spodnie jego erekcj�, kiedy
zacz�� si� przedziera� przez klas� w stron�
Snape'a. - g�os Draco Malfoya, sprawi�, �e Harry odwr�ci�
si� gwa�townie na pi�cie i ujrza� swego znienawidzonego
wroga, opowiadaj�cego zgromadzonym wok� niego �lizgonom o
zaj�ciu w klasie. Wszyscy ryczeli ze �miechu, ��cznie z
Malfoyem, kt�ry staraj�c si� opanowa�, zacz��
na�ladowa� Harry'ego. Przybrawszy debilny wyraz twarzy, wyci�gn��
r�k� i zacz�� i�� w stron� Goyle'a,
potykaj�c si� i patrz�c na niego z uwielbieniem maluj�cym
si� na rozmarzonej twarzy. - Masz najpi�kniejsze oczy na
�wiecie... - wyj�cza�, pochlipuj�c i poci�gaj�c
nosem. - We� mnie, Severusie...</p><p>�lizgoni wybuchn�li
tak g�o�nym �miechem, �e Harry'emu a�
zadr�a�y b�benki w uszach. Malfoy �mia� si� tak
bardzo, �e musia� przytrzyma� si� Crabbe'a, �eby nie
upa��.</p><p>Harry poczu�, jak
ogarnia go bezsilna furia. Chcia� rzuci� si� na Malfoya i
zedrze� mu ten g�upi u�miech z jego paskudnej g�by.</p><p>- Niech Potter tylko zjawi
si� na kolacji... - chichota� Draco, staraj�c si�
z�apa� oddech. - Po�a�uje, �e si� urodzi�...</p><p>Na czo�o Harry'ego
wyst�pi�y kropelki zimnego potu. Wmawiaj�c sobie, �e
powinien si� opanowa�, wcisn�� si� w k�t,
zamkn�� oczy i zas�oni� uszy.</p><p>Musi si� uspokoi�.
Nie mo�e si� teraz ujawni�. Zosta�by przez nich zjedzony
�ywcem. Pragnienie, aby wydrapa� Malfoyowi oczy, by�o teraz
niczym w por�wnaniu ze wstydem, jaki poczu�, przypomniawszy sobie
ca�e to po�a�owania godne przedstawienie, w kt�rym odegra�
g��wn� rol�. Jest za s�aby, aby si� z tym
zmierzy�. Tak, to prawda, �e cztery razy stawi� czo�o
Voldemortowi, ale to by� tylko jeden czarodziej, kt�ry zagra�a�
Harry'emu i jego najbli�szym. Teraz musia�by walczy� nie tylko z
ca�� szko��, ale tak�e z w�asnym wstydem i
upokorzeniem. Jego ca�kowicie strzaskane poczucie w�asnej
warto�ci by�o zbyt silnym przeciwnikiem.</p><p>Zapragn��
znikn��, rozp�yn�� si� w powietrzu. Sta�
si� na zawsze niewidzialnym.</p><p>Ju� nigdy nie
b�dzie m�g� si� nikomu pokaza�. Czy to znaczy, �e
b�dzie musia� opu�ci� Hogwart? Ale dok�d ucieknie?
Hogwart jest jego domem.</p><p>Harry wzi�� kilka
g��bokich wdech�w i otworzy� oczy. �lizgoni,
zataczaj�c si� ze �miechu, ruszyli w stron� Wielkiej Sali,
a Gryfon powl�k� si� wolno do dormitorium.</p><p>*
* *</p><p>- Harry, jeste� tutaj? -
w ciszy panuj�cej w sypialni rozleg� si� szept Rona.</p><p>Zas�onka na
��ku Harry'ego poruszy�a si� delikatnie. Ron
odetchn�� z ulg� i podszed� do ��ka przyjaciela.</p><p>- Przynios�em ci
�arcie, stary. Tak, jak prosi�e�. - Ron wysun��
talerz, kt�ry pochwyci�a wisz�ca w powietrzu r�ka i natychmiast
wci�gn�a go pod peleryn� niewidk�. Rozleg�
si� odg�os mlaskania i siorbania. Ron usiad� na ��ku,
czekaj�c cierpliwie, a� przyjaciel sko�czy je��. Kiedy
Harry odda� mu talerz, mamrocz�c podzi�kowania, Ron
odchrz�kn�� i zapyta�:</p><p>- Jak tam? W porz�dku?</p><p>Przez chwil�
panowa�a cisza.</p><p>- Poza tym, �e wszyscy
uwa�aj� mnie za geja i chorego zbocze�ca, to wszystko w
porz�dku.</p><p>Ron zrobi� si�
czerwony, po czym cicho rzek�:</p><p>- Hermiona stara si�
pilnowa�, �eby nikt nie porusza� tego tematu, ale nie bardzo jej
to wychodzi.</p><p>- Dzi�ki, Ron. To
by�o pocieszaj�ce. - g�os Harry'ego by� niezwykle
k��liwy.</p><p>Ron stara� si�
u�o�y� w g�owie jakie� pocieszaj�ce s�owa,
ale nie m�g� nic wymy�li�. To Hermiona zawsze by�a lepsza w
takich rozmowach, ale teraz jej tu nie by�o i konwersacja przebiega�a
do�� kulawo. Po kilku minutach niezr�cznej ciszy, w ko�cu
odezwa� si�:</p><p>- Jeste�my z tob�.
Hermiona i ja. I par� innych os�b. Nie wszyscy s� takimi dupkami,
�eby ci�gle si� z ciebie nabija�.</p><p>- W porz�dku -
przerwa� mu Harry - Nie musisz mnie pociesza�. I nie musisz tu ze
mn� siedzie�.</p><p>- Jeste�my kumplami. Nie
zostawi� cie tu samego. - kiedy Harry nie odpowiedzia�, Ron
zapyta� - Jak twoja r�ka?</p><p>- Ca�kiem nie�le -
odpar� Harry. - Przesta�a ju� krwawi� i tak cholernie nie
boli.</p><p>- Dobrze, �e Hermiona
zna si� troch� na tych zakl�ciach leczniczych. Ale mo�e
lepiej by by�o, gdyby� jednak poszed� do...</p><p>- Nie! - przerwa� mu
ostro Harry. - Ju� o tym rozmawiali�my.</p><p>Nagle od strony drzwi
dobieg�o ich ciche skrzypienie.</p><p>- Z kim rozmawiasz?</p><p>Do pokoju wszed�
Neville. Ron szybko zerwa� si� z ��ka Harry'ego.</p><p>- Z nikim - odezwa�
si� udaj�c, �e szuka czego� na pod�odze. - Nie
mog� znale�� moich Szach�w Czarodziej�w.</p><p>- Harry tu jest, prawda?</p><p>Ron znieruchomia�.</p><p>- Sk�d ci to
przysz�o do g�owy? - stara� si�, aby jego g�os
brzmia� oboj�tnie i zdawkowo, ale Neville ju� go nie
s�ucha�. Sta� i wpatrywa� si� w ��ko
Harry'ego, jakby zastanawiaj�c si� nad czym�.</p><p>- Harry, je�eli tam
jeste�, to chc�, �eby� wiedzia�, �e ja ci
wierz�. Snape chcia� ci� po prostu upokorzy�. Pewnie
dosypa� czego� do tego eliksiru, �eby�... no wiesz... - na
jego policzkach pojawi�y si� rumie�ce. - On zawsze by�
gnid� i ci� nienawidzi�. �eby� widzia�, jakim
wzrokiem wpatrywa� si� w twoje puste miejsce podczas kolacji. Pewnie
chcia� ci jeszcze bardziej dopiec. Ale nie przejmuj si� - Neville
u�miechn�� si� z zak�opotaniem. - Masz jeszcze nas. Ja
ci wierz�. Luna te� ci wierzy. I jeszcze par� innych os�b.</p><p>Neville sta� przez
chwil�, jakby chcia� jeszcze co� powiedzie�, po czym
odwr�ci� si� i ruszy� w stron� wyj�cia.</p><p>- Dzi�ki, Neville -
wyszepta� Harry.</p><p>*
* *</p><p>Harry p�dzi� przez
korytarze Hogwartu.</p><p>Nie chcia� si�
sp�ni� na lekcje. Pr�bowa� biec najszybciej jak si� da,
ale czu� przed sob� jak�� niewidzialn� barier�,
kt�ra utrzymywa�a go w miejscu i nie pozwala�a si�
przemieszcza�. Jego ruchy by�y powolne i ograniczone; czu�
si� tak, jakby znajdowa� si� pod wod�. Wiedzia�
jednak, �e nie mo�e si� sp�ni�! Za wszelk� cen�
musi zd��y�!</p><p>Przebiera� nogami
najszybciej jak m�g�, ale wydawa�o mu si�, �e porusza
si� �limaczym tempem.</p><p>Nagle pojawi� si�
przed nim ogromny, kamienny mur na ca�� szeroko�� korytarza
i zastawi� mu przej�cie. Harry, wiedz�c, �e nie ma innej
drogi, wskoczy� na niego z rozp�du, z�apa� si�
kraw�dzi, a nast�pnie sapi�c z wysi�ku, zacz�� si�
po nim wspina�. Kiedy zeskoczy� po drugiej stronie, ujrza�
ziej�c� przed nim czarn� przepa��, nad kt�r�
unosi� si� most z kilku po��czonych ze sob� lin.
Wszed� na niego, trzymaj�c si� kurczowo lin, wiedz�c,
�e tylko one dzieli�y go od runi�cia w otch�a�. Powoli
zacz�� si� przedziera� na drug� stron�. Wtedy
w�a�nie z przepa�ci wylecia� ogromny Norweski Smok
Kolczasty. Harry zamar� z przera�enia patrz�c w
�widruj�ce oczy bestii. W chwili, kiedy smok otworzy�
paszcz�, by zion�c ogniem i spali� Harry'ego na popi�,
dobieg�o ich wo�anie Hagrida:</p><p>- Norbercik! Gdzie si�
podziewasz, ty niegrzeczna bestio?!</p><p>Smok zamkn��
paszcz�, po�o�y� uszy po sobie i odlecia�. Harry
odetchn�� z ulg�. Jak tylko sko�cz� si� lekcje,
to pogada z Hagridem o tym, �e naprawd� nie powinien trzyma� w
zamku wielkich, ziej�cych ogniem smok�w.</p><p>Pokona� reszt�
mostu bez wi�kszych niespodzianek, ale na ko�cu drogi czeka�y go
nieko�cz�ce si� schody, kt�re prowadzi�y w d� i
znika�y gdzie� w ciemno�ci. W chwili, kiedy ch�opak postawi�
nog� na pierwszym stopniu, schody zamieni�y si� w
p�ask�, niezwykle �lisk� powierzchni� i Harry z
wrzaskiem zjecha� na ty�ku wprost w ciemno��.
Wyl�dowa� na pod�odze w mrocznym pomieszczeniu. Jedyne
�wiat�o rzuca�a umieszczona na �cianie pochodnia.</p><p>By� w lochach. Co on tu
robi�? Przecie� spieszy� si� na na Transmutacj�.</p><p>W chwili, kiedy to
pomy�la�, jaka� posta� zmaterializowa�a si� za
nim i czyja� d�o� zacisn�a si� na jego ustach.
Harry pr�bowa� krzykn��, ale �aden d�wi�k nie
wydoby� si� z jego ust. Poczu� silne r�ce stawiaj�ce
go na nogi i rzucaj�ce go na �cian�. Niezwykle ch�odne
cia�o przywar�o do niego od ty�u i wtedy Harry zda� sobie
spraw�, �e jest nagi. J�kn��, kiedy druga
d�o� zacisn�a si� na jego cz�onku, a na karku
poczu� gor�cy oddech i z�by wbijaj�ce mu si� w
sk�r�. Stara� si� uwolni�, ale nie by� w stanie.
Czu� si� s�aby i bezbronny, a d�o�, kt�ra coraz
szybciej porusza�a si� na jego m�sko�ci, przyprawia�a
go o coraz silniejsze dreszcze, nad kt�rymi nie by� w stanie
zapanowa�.</p><p>Harry, wbrew sobie,
zacz�� kwili� z przyjemno�ci. Opar� czo�o o
zimn� �cian� lochu i stara� si� zapanowa� nad
zalewaj�cymi go falami gor�ca. Czu� si� tak, jakby
zapada� si� coraz bardziej w g��b lepkiej, dusznej
ciemno�ci, zapominaj�c o wszystkim, co kiedykolwiek mia�o dla
niego znaczenie, a jedyn� materialn� rzecz� by�a ta
d�o� poruszaj�ca si� szybko na jego cz�onku i
wprawiaj�ca jego cia�o i umys� w stan niewyobra�alnego
upojenia. M�czyzna torturowa� go powolnymi
li�ni�ciami, badaj�c przestrze� za uszami Harry'ego, jego
kark i ramiona. Ka�dy dotyk j�zyka by� dla Harry'ego jak tortura
wypalaj�ca rany na jego sk�rze. Nie by� w stanie nic zrobi�,
czu� si� jak marionetka, kierowana przez d�onie i usta
nieznajomego, bezwolna i ca�kowicie uleg�a w jego r�kach.</p><p>I wtedy us�ysza�
cichy, z�owieszczy szept tu� przy swoim uchu:</p><p>- Kiedy z tob�
sko�cz�, zostan� z ciebie tylko roz�arzone w�gle...</p><p>Harry pomy�la�,
�e jeszcze chwila i wybuchnie w d�oniach tego cz�owieka, a
si�a tego wybuchu b�dzie tak wielka, �e ca�y zamek
zatrz�sie si� w posadach. Zaj�cza� cicho, kiedy cia�o
za jego plecami odsun�o si� nieznacznie od niego, a
d�o� zaciskaj�ca si� na ustach, przenios�a si� na
ty� jego g�owy. D�ugie, ch�odne palce wplot�y si�
w jego w�osy, a Harry dysza� z rozkoszy, rozdarty pomi�dzy
zimnem sk�ry tego m�czyzny i kamieniami, pomi�dzy kt�rymi
by� uwi�ziony, a �arem, kt�ry zalewa� jego
l�d�wie i powoli opanowywa� jego cia�o.</p><p>Wtedy Harry poczu� silne
poci�gni�cie za w�osy i w tej samej sekundzie zosta�
gwa�townie odwr�cony i pchni�ty na �cian�. Kiedy ch�opak
podni�s� wzrok, zobaczy� przed sob� demoniczne, czarne oczy...</p><p>...Harry obudzi�
si� z g�o�nym j�kiem. Serce bi�o mu tak szybko, jakby
chcia�o wyrwa� si� z piersi. Jego cia�o dr�a�o, a
w l�d�wiach czu� zanikaj�ce powoli fale przyjemno�ci.
Staraj�c si� uspokoi� oddech, spojrza� na swoje spodnie i
zobaczy� na nich ogromn�, lepk� plam�. Kiedy odchyli�
gumk� od pi�amy, ujrza�, �e jego nogi i podbrzusze pokryte
s� sperm�.</p><p><emphasis>Cholera! Cholera! Cholera!!!</emphasis></p><p>Harry przeklina�
bezg�o�nie, patrz�c z niedowierzaniem na swoje nasienie.</p><p><emphasis>To si� nie mog�o
zdarzy�! Cholera!!!</emphasis></p><p>Ch�opak,
spogl�daj�c na pogr��onych we �nie koleg�w,
podzi�kowa� w duchu, �e przed snem rzuci� na siebie
zakl�cie wyciszaj�ce; tak, jak to robi� co noc od czasu
nawiedzaj�cych go w pi�tej klasie koszmar�w.</p><p>Z westchnieniem opad� na
poduszk� i zamkn�� oczy. W jego umy�le zacz�y
pojawia� si� obrazy ze snu.</p><p>Przypomina� sobie
jakie� schody... i lochy... i czarne, bezdenne oczy...</p><p>Jego serce
przyspieszy�o.</p><p><emphasis>Nie, to niemo�liwe. To
nie mo�e by� prawda!</emphasis></p><p>*
* *</p><p>- Harry! Harry! Obud�
si�. - ch�opak czu� delikatne potrz�sanie za rami� i
g�os Rona przedzieraj�cy si� przez mleczn�, g�st�
mg�� snu otulaj�c� Harry'ego. - Wszyscy ju� poszli na
�niadanie. Ubieraj si� i idziemy.</p><p>- Nigdzie nie id� -
o�wiadczy� Gryfon, naci�gaj�c ko�dr� na
g�ow�.</p><p>- Nie wyg�upiaj
si�, stary. Przecie� musisz co� zje��.</p><p>- Przynie� mi jedzenie
tutaj, tak jak wczoraj.</p><p>- Ale Harry... -
zacz�� Ron, ale przerwa� mu stanowczy g�os przyjaciela:</p><p>- Ron, prosz�!</p><p>Ch�opak
zamkn�� usta i pokiwa� g�ow�. Zanim Harry
zd��y� wsta� z ��ka, jego przyjaciel ju�
znikn��.</p><p>Ubieraj�c si�,
Harry rozmy�la� nad sposobem, w jaki przyjdzie mu teraz
�y�. Za nic w �wiecie nie b�dzie m�g� ju�
swobodnie spacerowa� po zamku. Na wszystkie lekcje zamierza�
chodzi� w pelerynie niewidce, zdejmowa� j� tuz za rogiem klasy i
w ostatniej chwili do��cza� do uczni�w wpuszczanych przez
nauczyciela na lekcj�. Posi�ki b�d� przynosi� mu Ron i
Hermiona. Quidditch... z tym Harry mia� najwi�kszy problem. Quidditch
by� jego najwi�ksz� pasj�, ale jak mia�by teraz
spojrze� w oczy komukolwiek z dru�yny? B�dzie musia�
co� wymy�li�. Mo�e powie, �e si�
przezi�bi� i w najbli�szym czasie nie b�dzie m�g�
bra� udzia�u w treningach, a do nast�pnego meczu mo�e
sytuacja uspokoi si� na tyle, �e b�dzie m�g� zagra�. O
ile, oczywi�cie, wcze�niej nie wyrzuc� go z dru�yny, za to,
�e pragnie pieprzy� si� z najbardziej znienawidzonym
nauczycielem w szkole. Chocia� opuszczanie trening�w te� pewnie
odegra�oby w tym jak�� rol�...</p><p>Harry westchn��
ci�ko i usiad� na ��ku.</p><p>To wszystko przez Snape'a!
Ten t�ustow�osy sukinsyn spieprzy� mu �ycie! Nie daruje mu
tego! Znajdzie jaki� spos�b, �eby si� na nim odegra�, a
wtedy po�a�uje ka�dego s�owa, ka�dej z�o�liwo�ci,
ka�dego wrednego komentarza, jakimi obdarza� Harry'ego przez wszystkie
te lata. Nikt nigdy nie wywo�ywa� w nim takiej gor�cej furii,
jak Snape! Wystarczy�o, �e wypowiedzia� to nazwisko i
wzbiera�a w nim wielka, niezmierzona fala nienawi�ci do tego
wstr�tnego drania! Na sam� my�l o tym, �e m�g�by go
kiedykolwiek pragn��, mia� ochot� si�
roze�mia�. To by�o niedorzeczne!</p><p>Przed oczami Harry'ego
pojawi� si� obraz czarnych, demonicznych oczu ze snu... Na samo ich
wspomnienie zrobi�o mu si� gor�co, a na jego twarz
wype�z�y rumie�ce.</p><p><emphasis>To nie m�g� by� on.</emphasis></p><p><emphasis>Nie, to na pewno nie by�
on.</emphasis></p><p>Poza tym, wspomnienie tego
snu by�o tak niewyra�ne, �e po przebudzeniu Harry
zastanawia� si�, czy naprawd� mu si� to
przy�ni�o, czy mo�e mu si� tylko wydawa�o.
Zreszt� podobno ka�dy ch�opak w jego wieku budzi si�
czasami w takim stanie... i nie ma znaczenia to, co mu si�
�ni�o... prawda?</p><p>Kroki na schodach
przerwa�y rozmy�lania Harry'ego. Sp�oszony, szybko narzuci�
na siebie peleryn� niewidk�, ale by� to tylko Ron, kt�ry
wr�ci� ze �niadaniem. Harry zjad� w po�piechu, a
nast�pnie ruszy� na Transmutacj� w zakrywaj�cej go
szczelnie pelerynie ojca.</p><p>Nie m�g�
powiedzie�, �e si� nie denerwowa� przed pierwsz�
konfrontacj� z innymi uczniami, ale postanowi� nie da� im szansy
na jakiekolwiek zaczepki. W momencie, kiedy na horyzoncie pojawi�a
si� profesor McGonagall, Harry szybko zdj�� peleryn�,
schowa� j� do plecaka i odetchn�� g��boko kilka
razy, po czym wyskoczy� zza rogu i wbieg� do klasy akurat w chwili,
kiedy McGonagall zamyka�a drzwi za ostatnim uczniem. Nauczycielka
spojrza�a na niego zaskoczona, ale nie skomentowa�a jego nag�ego
przybycia. Natomiast w�r�d uczni�w jego pojawienie si�
wywo�a�o niema�� sensacj�. Wszyscy gapili si� na
niego i szeptali co� mi�dzy sob�, zakrywaj�c usta i co jaki�
czas wybuchaj�c �miechem.</p><p>- Co to ma znaczy�? -
ostry g�os profesor McGonagall przerwa� panuj�cy w klasie szmer.
- Koniec rozm�w! Siadajcie i wyjmujcie ksi��ki.</p><p>Harry, po raz pierwszy w
�yciu by� wdzi�czny, �e McGonagall by�a taka
ostr� nauczycielk� i nie tolerowa�a rozm�w w klasie. Usiad�
obok Rona i zacz�� wyk�ada� pomoce, staraj�c si�
nie patrze� na nikogo, a w szczeg�lno�ci w stron� sto��w
�lizgon�w. Wiedzia�, �e gdyby Malfoy spr�bowa� go
czym� sprowokowa�, m�g�by nie wytrzyma� i zrobi�
co� bardzo g�upiego. W pami�ci wci�� mia�
przedstawienie, jakie ten kretyn odegra� wczoraj na korytarzu, a Ron
powiedzia� mu, �e podczas kolacji i �niadania �lizgoni
prze�cigali si� w wymy�laniu "zabawnych" piosenek o
nim i o Snapie.</p><p>Harry nie chcia�
zna� ich tre�ci.</p><p>Podczas lekcji Gryfon
zastanawia� si�, w jaki spos�b m�g�by zrezygnowa� z lekcji
Eliksir�w. Pr�dzej umrze, ni� p�jdzie prosi� o to Snape'a.
Ju� nigdy nie chcia� mie� z tym draniem nic wsp�lnego. Najlepiej
by by�o, gdyby nigdy wi�cej nie musia� ogl�da� jego
haczykowatego nosa i cienkich ust wykrzywionych w szyderczym u�miechu.</p><p>Nie musi by� Aurorem.
Jest wiele innych zawod�w, w kt�rych b�dzie si� czu� znakomicie.
Mo�e zostanie zawodowym graczem w Quidditcha... Do tego na pewno nie
b�d� mu potrzebne Eliksiry.</p><p>Kuksaniec, kt�rym
pocz�stowa� go Ron, wyrwa� go z zamy�lenia. McGonagall patrzy�a
na niego z surowym wyrazem twarzy.</p><p>- Czy pan Potter m�g�by
przesta� buja� w ob�okach i wr�ci� do lekcji?</p><p>- Przepraszam -
wymamrota� Harry, wbijaj�c wzrok w �awk�. Wok� niego
rozleg�y si� z�o�liwe szepty:</p><p>- Potter, marzy�e�
o tym, jak Snape ci� posuwa? - by� to g�os Seamusa.</p><p>- Zamknij si�! -
sykn�� Harry. Seamus i Dean zacz�li chichota�, a Gryfon
poczu�, �e robi si� czerwony.</p><p>Podczas �wicze� na
�limakach (uczniowie mieli transmutowa� je w r�czniki), Harry
by� ca�kowicie rozstrojony i nie m�g� si� na niczym
skupi�. Gwar, jaki towarzyszy� �wiczeniom praktycznym, by�
dla uczni�w idealn� okazj� do rozm�w i do Harry'ego co chwil�
dociera�y r�ne wstr�tne, �wi�skie komentarze. Ron i
Hermiona zaj�li miejsca po jego obu stronach, niczym osobista ochrona i
odpierali jakiekolwiek zaczepki ze strony Gryfon�w. Harry by� im
wdzi�czny. Z ka�d� z�o�liw� uwag�,
wyg�oszon� przez jednego z jego by�ych koleg�w, ch�opak
czu�, jak narasta�a w nim frustracja. "Kochanek Snape'a",
"Dziwka Snape'a" - to by�y tylko jedne z �agodniejszych
okre�le�, kt�rymi go obdarzano.</p><p>D�onie Harry'ego
dr�a�y, kiedy pr�bowa� transmutowa� swojego �limaka.</p><p>- Harry, powiedz o tym
McGonagall! - g�os Hermiony by� niemal b�agalny. - Ona z tym
sko�czy.</p><p>- Nie! - sykn��
ch�opak, pr�buj�c skupi� si� na zakl�ciu.</p><p>Marzy� tylko o tym, by
ta lekcja ju� si� sko�czy�a i �eby wszyscy dali mu
wreszcie spok�j. Pragn�� tylko uciec st�d i zaszy� si�
z powrotem w swoim dormitorium. Nie p�jdzie na pozosta�e lekcje. Nie da im
wi�cej okazji...</p><p>Poprzez panuj�cy w
klasie gwar, przedar� si� odg�os pukania do drzwi. McGonagall
posz�a otworzy�, porozmawia�a chwil� z osob�
stoj�c� za nimi, a nast�pnie zwr�ci�a si� do uczni�w:</p><p>- �wiczcie dalej,
wr�c� za pi�� minut. Tylko ma by� spok�j, bo kiedy
wr�c� i co� mi si� nie spodoba... - powiod�a gro�nym
wzrokiem po klasie, po czym wysz�a.</p><p>W chwili, kiedy drzwi
si� za ni� zamkn�y, Harry'emu wyrwa� si� z
piersi cichy j�k:</p><p>- Och, nie...</p><p>- Potter! - Gryfon
zamar�, s�ysz�c g�os Draco Malfoya, siedz�cego po
drugiej stronie klasy. - Gdzie podziewa�e� si� przez tyle czasu?
Ukrywa�e� si� w lochach Snape'a?</p><p>- Zamknij si�, Malfoy! -
krzykn�� Ron, jednak ch�opak ca�kowicie go zignorowa�.</p><p>- Co tam robili�cie? -
ci�gn�� �lizgon, u�miechaj�c si�
z�o�liwie. - Snape spe�nia� twoje zboczone fantazje?</p><p>Harry poczu�, jak fala
wstydu i nienawi�ci zalewa jego umys�. Wok� siebie widzia�
rozbawione twarze, czerpi�ce przyjemno�� z tego, jak
�lizgon go upokarza�.</p><p>- Opowiedz nam, jak to
by�o, kiedy ci� [i]bra�[/i]... - kontynuowa� Malfoy, a
ka�de jego s�owo wwierca�o si� w serce Harry'ego,
podgrzewaj�c w nim pal�ce pragnienie zemsty. - Czy by�o tak, jak
w twoich wizjach? On ci� posuwa�, a ty patrzy�e� w jego
czarne, podniecaj�ce oczy i b�aga�e� o jeszcze...?</p><p>�miechy wok� niego
przybiera�y na sile, ale Gryfon widzia� tylko
u�miechaj�c� si�, zadowolon� z siebie g�b�
Malfoya. Oczy Harry'ego zala�a czerwie� nienawi�ci.</p><p>- Potter, powiedz nam, jak to
jest, kiedy si� obci�ga Mistrzowi Eliksir�w? Czy jego sperma smakuje
eliksirami?</p><p>Harremu pociemnia�o
przed oczami. Siedz�ca obok niego Hermiona, pisn�a, a Ron
nabra� powietrza. Jednak do Harry'ego ju� prawie nic nie
dociera�o. S�ysza� tylko g�os Malfoya, widzia� tylko
jego. W�ciek�o��, kt�ra si� w nim gotowa�a,
sprawia�a, �e ca�y dr�a�. Poczu� pieczenie w
k�cikach oczu, a w ustach smak krwi z przygryzionej wargi.</p><p>- Potter, poka� nam, jak
j�cza�e� jego imi�... - Malfoy zamkn�� oczy i
odchyli� g�ow� do ty�u. - Och, Severusie, pieprz mnie...
w�a�nie tak... mocniej! Ach!</p><p>�miech, kt�ry
wybuchn�� w klasie by� niczym w por�wnaniu z wrzaskiem
w�ciek�o�ci, kt�ry opanowa� umys� Harry'ego i
wyrwa� si� z jego ust. Kierowany instynktem, zapomniawszy
zupe�nie o tym, gdzie si� znajduje, zerwa� si� i
przeskoczywszy �awk�, w kilku krokach znalaz� si� przy
�lizgonie. Malfoy krzykn�� zaskoczony, kiedy Gryfon rzuci�
si� na niego, przewracaj�c krzes�o i obaj wyl�dowali na
pod�odze. Harry by� za�lepiony pal�c�
nienawi�ci�, nie odczuwa� teraz niczego innego, poza
ch�ci� mordu. Chcia� zniszczy� Malfoya, roztrzaska�
jego czaszk�, wydrapa� oczy, po�ama� ko�ci! Bi�
na o�lep, a potw�r w jego wn�trzu rycza�, upajaj�c si�
strachem i b�lem. Rany na jego r�ce otworzy�y si�, kiedy
trafi� �lizgona w nos, z kt�rego trysn�a krew. W tej samej
chwili pi�� Malfoya trafi�a Harry'ego w szcz�k�
i poczu� cierpki smak krwi w ustach. Wok� siebie s�ysza�
wrzaski i krzyki, ale dociera�y do niego jakby z oddali. Z�apa�
Malfoya za w�osy w chwili, gdy czyje� r�ce pochwyci�y go od
ty�u i pr�bowa�y odci�gn�� od przeciwnika.</p><p>- Harry, przesta�! - do
Harry'ego dotar� przera�ony pisk Hermiony.</p><p>Ch�opak wyrwa�
si� z przytrzymuj�cego go u�cisku, po czym ponownie skoczy�
w stron� zalanego krwi� �lizgona, lecz wtedy pomi�dzy nimi
wyros�a jaka� niewidzialna bariera, kt�ra odrzuci�a Harry'ego do
ty�u.</p><p>W klasie zapanowa�a
nag�a cisza.</p><p>Harry podni�s� si�
z pod�ogi, ci�ko dysz�c i spojrza� na drzwi. W
wej�ciu sta�a profesor McGonagall z wyci�gni�ta
r�d�k� i maluj�cym si� na jej twarzy wyrazem
przera�enia zmieszanego z w�ciek�o�ci�.</p><p>- Wszyscy opr�cz pana Pottera
i pana Malfoya maja natychmiast wyj��! - s�ycha� by�o,
�e g�os dr�a� jej z oburzenia. - Natychmiast!</p><p>Uczniowie w ciszy pozbierali
swe rzeczy i pospiesznie opu�cili klas�. Oddech Harry'ego powoli
wraca� do normy, adrenalina opad�a i ch�opak poczu�
piekielny b�l w prawej r�ce. Z rozci�tej wargi sp�ywa�a mu
krew. Malfoy, trzymaj�c si� za obficie krwawi�cy nos,
podni�s� si� powoli z pod�ogi.</p><p>McGonagall podesz�a
sztywno do biurka, usiad�a przy nim i zmierzy�a uczni�w gro�nym
spojrzeniem.</p><p>- Czy kto� mo�e mi
wyja�ni�, co tu zasz�o?</p><p>Harry wbi� wzrok w
pod�og� i zacisn�� pi�ci.</p><p>- Botter jest
biezr�wbowa�oby bsychiczbie - powiedzia� Malfoy. - Rzuci�
si� na bie, bez �adbego bowodu i chcia� bie zabordowa�.</p><p>- Czy�by? - McGonagall
spojrza�a surowo na Malfoya, jakby pow�tpiewa�a w jego
niewinno��. - Potter, wyt�umacz swoj� napa�� na
pana Malfoya.</p><p>Harry milcza� uparcie,
staraj�c si� nie patrze� jej w oczy. Nie potrafi�
wymy�li� �adnej wym�wki, zreszt� McGonagall pewnie
domy�li�aby si�, �e k�amie. Rzuci� si� na
�lizgona i z�ama� mu nos. �adna wym�wka nie pomog�aby
mu wydosta� si� z k�opot�w, w jakie si� wpakowa�.</p><p>- Potter, zada�am Ci
pytanie! - g�os jego opiekunki by� ostry jak brzytwa. Kiedy Harry
nadal milcza�, nauczycielka podj�a decyzj�. - W
porz�dku. Je�eli nie chcesz si� wyt�umaczy�, to nie b�d�
ci� zmusza�a. Nie spodziewa�am si� takiego zachowania po
uczniach sz�stego roku. Do pana tak�e m�wi�, panie Malfoy! To, czego
dopu�cili�cie si� dzisiaj na mojej lekcji jest zachowaniem
karygodnym i niedopuszczalnym! Gdyby zdarzy�o si� to na korytarzu,
zostaliby�cie obaj natychmiast wyrzuceni ze szko�y. Na lekcji jednak
byli�cie pod moj� opiek� i nie powinnam by�a
dopu�ci� do takiej sytuacji. Wykorzystali�cie moj�
nieobecno��! Zawiedli�cie moje zaufanie i z�amali�cie
przynajmniej pi�� punkt�w szkolnego regulaminu! Odbieram waszym domom
po pi��dziesi�t punkt�w! Panie Malfoy, prosz� i��
do skrzyd�a szpitalnego, a nast�pnie zg�osi si� pan do
profesora Snape'a po wyznaczenie szlabanu. Jeste�cie zwolnieni z pozosta�ych
lekcji.</p><p>Malfoy odwr�ci�
si�, rzucaj�c Harry'emu w�ciek�e spojrzenie, jakby
chcia� mu przekaza�: "Jeszcze z tob� nie
sko�czy�em...", a nast�pnie wyszed� z klasy.</p><p>- A co do ciebie, Harry... -
g�os McGonagall sta� si� jakby odrobin� mniej surowy. - Nie
wiem, co popchn�o ci� do takiej desperacji, �eby na <emphasis>mojej</emphasis>
lekcji rzuca� si� na innego ucznia, ale niezale�nie od tego, co
by�o powodem, zachowa�e� si� karygodnie i
uw�aczaj�co. Okry�e� ha�b� dom Gryffindoru.</p><p>Podczas ca�ej przemowy,
Harry wpatrywa� si� nieruchomym spojrzeniem w jeden punkt na dywanie.</p><p>- A teraz, Harry -
ci�gn�a nauczycielka - p�jdziesz do skrzyd�a szpitalnego,
a nast�pnie zg�osisz si� do pana Filcha i poprosisz go o
szlaban. Zrozumia�e�?</p><p>Ch�opak wolno
pokiwa� g�owa, po czym odwr�ci� si�, �eby
odej��. Wtedy w�a�nie wpad� mu do g�owy pewien pomys�.</p><p>- Pani profesor... -
odezwa� si� cicho. - Czy m�g�bym pani� o co�
prosi�?</p><p>McGonagall spojrza�a na
niego znad swoich okular�w.</p><p>- S�ucham?</p><p>- Chcia�bym
zrezygnowa� z Eliksir�w - wypali� Harry. - Czy mog�aby pani
p�j�� do profesora Snape'a i przekona� go, �eby
udzieli� mi pozwolenia na odej�cie z jego zaj��?</p><p>Jego opiekunka otworzy�a
oczy ze zdumienia.</p><p>- Przecie� Eliksiry
macie dopiero w poniedzia�ek. Do tego czasu...</p><p>- Nie! - przerwa� jej
Harry - Chodzi mi o to, �e chcia�bym ca�kowicie zrezygnowa�
z Eliksir�w i zamieni� je na jaki� inny przedmiot.</p><p>Przez chwil�
panowa�a cisza.</p><p>- Nie b�d� ci�
pyta�a o powody tej decyzji, poniewa� podejrzewam, �e i tak nie
udzielisz mi odpowiedzi, ale chc�, �eby� zda� sobie
spraw�, �e rezygnacja z tego przedmiotu przekre�li twoje
marzenia o zostaniu Aurorem. Na pewno tego chcesz?</p><p>Harry pokiwa�
g�ow�, zaciskaj�c z�by.</p><p>- Mo�e jednak
chcia�by� si� jeszcze zastanowi�? - w g�osie
McGonagall mo�na by�o wyczu� nutk� nadziei.</p><p>- Nie. To jest moja
ostateczna decyzja.</p><p>Nauczycielka przez chwil�
zastanawia�a si�, badaj�c Harry'ego wzrokiem, a nast�pnie
rzek�a cicho:</p><p>- Dobrze, porozmawiam z
profesorem Snape'em. Mo�esz odej��.</p><p>*
* *</p><p>Harry nie poszed� do
skrzyd�a szpitalnego. Chcia� unikn�� niewygodnych
pyta� dotycz�cych jego pokaleczonej r�ki. Popo�udnie i
wiecz�r sp�dzi� w swoim dormitorium, opr�cz tych kilku chwil, kiedy
musia� zg�osi� si� do Filcha po szlaban. Wo�ny
wyznaczy� Harry'emu porz�dkowanie wszystkich znajduj�cych
si� w Hogwarcie schowk�w na miot�y. Mia� wykona� to zadanie
podczas weekendu, kiedy jego r�ka troch� si� zagoi.</p><p>Podczas obiadu
odwiedzi�a go Hermiona, przynosz�c mu jedzenie i m�wi�c, �e
Hagrid dopytywa� si�, co si� z nim dzieje i dlaczego nie zjawia
si� na posi�kach.</p><p>Wieczorem pojawi�
si� Ron z kolacj�, przekazuj�c Harry'emu informacj�,
�e McGonagall chce z nim porozmawia�.</p><p>Ch�opak zarzuci� na
siebie peleryn� niewidk� i z bij�cym sercem pogna� w
stron� gabinetu nauczycielki.</p><p>Mia� nadziej�,
�e Snape si� zgodzi�. Przecie� zawsze nienawidzi�
Harry'ego i wszelkimi sposobami pragn�� pozby� si� go ze
swoich zaj��. Pewnie ucieszy� si� niezmiernie, kiedy
McGonagall powiedzia�a mu, �e jego marzenie w ko�cu si�
spe�ni.</p><p>Harry zdj�� przed
drzwiami peleryn� i zapuka�. Opiekunka jego domu zaprosi�a go do
�rodka i kaza�a mu usi���.</p><p>- Rozmawia�am z
profesorem Snape'em - zacz�a, patrz�c na Harry'ego znad swoich
okular�w. - By� bardzo oburzony wiadomo�ci�, �e chcesz
zrezygnowa� z jego zaj�� i kategorycznie nie wyrazi� na to
swojej zgody.</p><p>- Co?? - Harry'ego
zamurowa�o. Po minie nauczycielki wida� by�o, �e tak�e
jest zaskoczona.</p><p>- C�, Potter. Nic
wi�cej nie mog� dla ciebie zrobi�. Je�eli chcesz, to
mo�esz sam spr�bowa� go przekona�. Zreszt� profesor Snape
jasno da� mi do zrozumienia, �e pragnie si� z tob� zobaczy�
i o tym porozmawia�.</p><p>Harry'ego zala�a fala
gor�ca na sam� my�l o spotkaniu ze Snape'em w cztery oczy.</p><p><emphasis>Nigdy!</emphasis></p><p>Wlok�c si� z
powrotem w stron� dormitorium, Gryfon pr�bowa� pouk�ada�
my�li.</p><p>Dlaczego Snape nie
pozwoli� mu zrezygnowa� z zaj��? Przecie� zawsze
chcia� si� go pozby�.</p><p>Harry przystan�� na
chwil�.</p><p>No jasne. To oczywiste! Dalej
chcia� go dr�czy� na lekcjach. Och, jak�e to by�o do
niego podobne...</p><p>Spotkanie w cztery oczy
odpada�o ca�kowicie. Harry spali�by si� ze wstydu i
za�enowania. Jak, po tym, co sta�o si� na zaj�ciach,
mia�by normalnie z nim rozmawia�? Harry wola�by ju�
pozwoli� bli�niakom Weasley wypr�bowywa� na sobie ich
produkty,ni� spotka� si� ze Snape'em <emphasis>sam na sam.</emphasis></p><p>Wizja tego spotkania
sprawi�a, �e Harry'emu zrobi�o si� s�abo, a jego serce
przyspieszy�o.</p><p>B�dzie musia� ucz�szcza�
dalej na Eliksiry. Nie ma innego wyj�cia. P�jdzie na t� lekcj� i
stawi mu czo�o!</p><p>____________________</p><p>* "Broken" by Lifehouse</p><p><strong>--- rozdzia� 03 ---</strong></p><p><strong>3. Fascinations.</strong></p><p><emphasis>Like
anyone would be</emphasis></p><p><emphasis>I
am flattered by your fascination with me</emphasis>*</p><p>Kiedy Severus Snape,
nauczyciel Eliksir�w w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie szed�
tego poniedzia�kowego popo�udnia na lekcj� z sz�stoklasistami,
tylko jedna my�l zaprz�ta�a mu g�ow�: Potter!</p><p>Smarkacz nie pojawia�
si� na posi�kach, nie mo�na by�o spotka� go na
korytarzach, nawet opu�ci� sw�j ukochany trening Quidditcha. Nigdzie
go nie by�o wida�, jakby rozp�yn�� si� w
powietrzu. I na dodatek mia� czelno�� przysy�a�
McGonagall z informacj�, �e chce zrezygnowa� z jego lekcji.</p><p>"Nigdy mu na to nie
pozwol�! Jeszcze z nim nie sko�czy�em." - z�owieszczy
g�os odezwa� si� w g�owie Mistrza Eliksir�w.</p><p>My�li, �e mo�e
si� przede nim ukrywa�, �e mo�e go ignorowa�!
Mia� ca�y weekend na to, �eby do niego przyj��, ale
si� nie pojawi�!</p><p><emphasis>Bezczelny, ma�y tch�rz,
kt�ry boi si� konfrontacji. Zawsze by� tch�rzem, tak jak jego
ukochany ojczulek. O wilku i tym kundlu - jego ojcu chrzestnym nie
wspomn�. Banda nieodpowiedzialnych idiot�w!</emphasis></p><p>Oczy Mistrza Eliksir�w
zw�zi�y si� niebezpiecznie.</p><p>Ale dzisiaj musi si�
pojawi�. Spr�bowa�by tylko nie przyj�� na jego
lekcj�...</p><p>Kilku uczni�w pierwszego roku
rzuci�o przera�one spojrzenia w stron� sun�cego przez
korytarze Snape'a, po czym czmychn�o. Czarna peleryna powiewa�a
za nim. Wygl�da� niczym nietoperz poluj�cy na swe ofiary.</p><p>Severus
u�miechn�� si� nieprzyjemnie.</p><p>Z drugiej strony, nie jest
wcale takim tch�rzem. Rzuci� si� na dziedzica rodu Malfoy�w i
z�ama� mu nos. Cokolwiek by�o powodem, nie by�o to podobne
do Pottera. Na szcz�cie wyperswadowa� Draco pomys�, �eby
opowiedzie� o tym jego ojcu i obieca�, �e sam zajmie si�
Potterem. Jeszcze tego mu brakowa�o, �eby Lucjusz - lewa r�ka
Voldemorta - dowiedzia� si�, �e najg��bszym
pragnieniem Ch�opca Kt�ry Prze�y�, jest profesor Snape.</p><p>...co samo w sobie by�o
dla Mistrza Eliksir�w zdumiewaj�cym, a nawet szokuj�cym odkryciem,
zwa�ywszy na nienawi��, jak� Potter darzy� go przez
wszystkie te lata. I vice versa.</p><p>Oczami duszy Severus
zobaczy� rozmarzony wzrok ch�opaka, wpatruj�cego si� w
niego z uwielbieniem, a g��d, kt�ry dostrzeg� w jego zielonych oczach
by� nie do opisania. Nikt, w ca�ym jego �yciu, nie patrzy�
na niego w taki spos�b i nie wymawia� jego imienia z takim pragnieniem. To
by�o co� nowego.</p><p>Przypomnia� sobie
w�asne przera�enie, kiedy zobaczy� jakie ��dze
obudzi� w Potterze ten eliksir. Spodziewa� si� r�nych
rzeczy... ale nie tego!</p><p>Nie potrafi�
oderwa� wzroku od oczu Pottera, kt�re przesta�y zauwa�a�
cokolwiek i widzia�y tylko jego, tylko Mistrza Eliksir�w.</p><p>Na kilka kr�tkich chwil
Severus Snape sta� si� centrum �wiata dla Harry'ego Pottera.
By�o to niezwyk�e wra�enie.</p><p>Brn�c dalej we
wspomnienia, m�czyzna przypomnia� sobie �zy na policzkach
ch�opaka i wypuk�o�� w jego spodniach.</p><p>Nie! Nie b�dzie
my�la� o Potterze i jego erekcji!</p><p>Snape wyszed� zza
zakr�tu i widz�c dwoje ca�uj�cych si� si�dmoklasist�w
z Ravenclaw'u przegna� ich z w�ciek�o�ci�,
odbieraj�c im po dwadzie�cia punkt�w.</p><p>Przera�enie, jakie
odmalowa�o si� na twarzy Pottera, kiedy Mistrz Eliksir�w
opanowa� si� w ko�cu na tyle, �eby rzuci�
przeciwzakl�cie, ca�kowicie �ci�gn�o Severusa z
powrotem na ziemi�. Wstr�t, zawstydzenie, za�enowanie,
obrzydzenie - tylko Snape to widzia�. Potter wygl�da�, jakby
mia� zaraz zwymiotowa�. W sumie nie dziwi� mu si� - nie
cz�sto cz�owiek si� dowiaduje, �e jego
najg��bszym, najsilniejszym i najbardziej skrytym pragnieniem jest
znienawidzony przez wszystkich, obrzydliwy Mistrz Eliksir�w.</p><p>Snape
u�miechn�� si� gorzko do siebie.</p><p><emphasis>Och, jak�e Potter
musia� by� zdruzgotany... Pewnie ca�e �ycie zawali�o
mu si� na g�ow�. Teraz b�dzie musia� podj��
si� jakiej� terapii po tym wstrz�saj�cym odkryciu.</emphasis></p><p>Mistrz Eliksir�w
przyspieszy� kroku.</p><p><emphasis>Potter musi
przyj��, inaczej gorzko tego po�a�uje!</emphasis></p><p>Kiedy nauczyciel
podszed� do czekaj�cych przed klas� uczni�w i powi�d�
spojrzeniem po ich twarzach, ogarn�� go pal�cy gniew, kiedy
uzmys�owi� sobie, �e nie by�o w�r�d nich Pottera!</p><p>Ten wstr�tny, ma�y,
skretynia�y, tch�rzliwy...- wylicza� w my�lach Snape
wpuszczaj�c uczni�w do klasy. Nie doko�czy�, gdy� jego
uwag� przyci�gn�� nag�y ruch. Kiedy podni�s� g�ow�,
zobaczy� Pottera wybiegaj�cego chy�kiem zza rogu i
staj�cego na ko�cu ogonka uczni�w wchodz�cych do sali.</p><p>Snape
u�miechn�� si� do siebie tryumfalnie.</p><p><emphasis>A jednak si�
zjawi�.</emphasis></p><p>Potter przeszed� obok
Mistrza Eliksir�w, nie zaszczyciwszy go nawet jednym spojrzeniem. Co gorsza, w
momencie, kiedy go mija�, odwr�ci� g�ow� w zupe�nie
inn� stron�, jakby nie by� w stanie nawet na niego
spojrze�.</p><p>"Ten gnojek b�dzie
�a�owa�, �e tu przyszed�. B�dzie bardzo
�a�owa�..." - pomy�la� Mistrz Eliksir�w,
zatrzaskuj�c ze z�o�ci� drzwi.</p><p>Wszyscy uczniowie podskoczyli
na ten d�wi�k i obejrzeli si� z przestrachem na nauczyciela,
kt�ry wyszed� na �rodek klasy. Snape powi�d� wzrokiem po
uczniach, siadaj�cych w �awkach i wyjmuj�cych ksi��ki
i inne przybory, zatrzymuj�c je najd�u�ej na Potterze.</p><p>Harry usiad�
pomi�dzy Ronem i Hermion� i podczas przygotowywania si� do
lekcji nie powiedzia� do nikogo ani s�owa, tak zaj�ty tym, co
robi�, �e "chyba po raz pierwszy w �yciu" -
pomy�la� Snape - "nie odrywa� wzroku od swojego
kocio�ka i ksi��ek."</p><p>"...i chyba jako
jedyny" - doda� w my�lach Mistrz Eliksir�w widz�c
k�tem oka, jak pozostali uczniowie rzucaj� ukradkowe spojrzenia raz
na niego, raz na ch�opaka.</p><p>- Cisza! - warkn��
Severus, chc�c jak najszybciej przej�� do lekcji. - Dzisiaj
b�dziecie warzy� eliksir powoduj�cy porost w�os�w. Eliksir
ten jest tak prosty, �e ka�dy powinien sobie z nim poradzi�.</p><p>Chocia�, patrz�c na
umiej�tno�ci niekt�rych - Mistrz Eliksir�w spojrza� na
Longbottoma - poziom ich zdolno�ci intelektualnych jest wprost
�enuj�cy.</p><p>Neville zarumieni�
si� jak piwonia i spu�ci� wzrok.</p><p>Severus
u�miechn�� si� do siebie w my�lach: "No, teraz
Potter rzuci mi pe�ne nienawi�ci spojrzenie, tak jak zawsze, kiedy
upokarzam jego "drogich" przyjaci�."</p><p>Snape zerkn�� na
Harry'ego, ale ten uparcie wgapia� si� w s�k na �awce,
jakby by�a to najciekawsza i najbardziej zajmuj�ca rzecz na
�wiecie. Irytacja Mistrza Eliksir�w przybra�a na sile. Je�eli
Potter pragnie si� z nim bawi�, to Snape z ch�ci� podejmie
si� gry...</p><p>- Na tablicy macie wypisane
ingrediencje - Severus machn�� r�d�k� - i spos�b
przygotowania eliksiru. W szafce - nast�pne machni�cie - s�
potrzebne sk�adniki. Pod koniec lekcji sprawdz� wasze wyniki. Eliksir
powinien mie� konsystencj� przezroczystej cieczy pachn�cej
pi�mem. Ten, kto uwarzy najgorszy eliksir... - Snape zawiesi� na
chwil� g�os - ...wypije go i przekona si� na w�asnej
sk�rze, jakie skutki mo�e wywo�a� ignorancja i g�upota w
tak wysublimowanej sztuce, jak� jest warzenie eliksir�w.</p><p>Longbottom zblad�
�miertelnie i prze�kn�wszy �lin�, spojrza� z
przera�eniem na tablic�. Po klasie przeszed� szmer oburzonych
szept�w, ale Snape ca�kowicie je zignorowa�. Podszed� do swojego
biurka, usiad� przy nim i zabra� si� za sprawdzanie prac
drugoklasist�w, co jaki� czas omiataj�c klas� spojrzeniem, by
sprawdzi�, czy �aden z uczni�w nie wywo�a� gro�nej
katastrofy. Kiedy twoi podopieczni to banda bezm�zgich leni, o wypadek nie
trudno.</p><p><emphasis>Wszyscy wstaj� i
biegn� po sk�adniki, ale tylko Potter zosta� na miejscu. No tak,
Granger mu je przynios�a. Zawsze uwielbia� wys�ugiwa�
si� innymi.</emphasis></p><p>"Korze� mandragory
jest bardzo potrzebny przy b�lu brzucha i kiedy komu� jest
niedobrze..."</p><p><emphasis>Co za brednie!</emphasis></p><p>R�ka Severusa z zamachem
skre�li�a ca�e wypracowanie.</p><p>Kolejne spojrzenie.</p><p><emphasis>Potter siedzi i wgapia
si� w �awk�. Wszyscy �ledz� uwa�nie ingrediencje,
a tylko on nie patrzy w t� stron�. Sk�adniki s� wypisane na
tablicy, ty durniu!</emphasis></p><p>"Mandragora to taki
korze�, kt�ry chcia� zosta� cz�owiekiem, ale z�y
czarodziej rzuci� na niego przekle�stwo..."</p><p><emphasis>Czy te bachory
pozostawia�y m�zgi w domach, je�eli je w og�le maj�?!</emphasis></p><p>Nast�pne spojrzenie.</p><p><emphasis>Potter szepcze co�
Granger. Dziewczyna zerka co jaki� czas na tablic� i dyktuje mu, co
na niej pisze! Co za bezczelny tch�rz!</emphasis></p><p>"Korze� mandragory
jest dobry do czyszczenia z�b�w..."</p><p>Severus poczu�, �e
zaczyna go bole� g�owa.</p><p>Ponowne spojrzenie.</p><p><emphasis>Potter w ko�cu
wzi�� si� do roboty. Sieka no�em korzenie waleriany, ale
nie za bardzo mu to wychodzi. Krzywi si�, jakby dokucza� mu b�l i
przek�ada n� do lewej r�ki.</emphasis></p><p>Snape zmru�y� oczy.</p><p><emphasis>Co� nie tak z jego
r�k�. Wygl�da jakby co� j� dotkliwie porani�o i
pokaleczy�o. Jakie� drobne, ostre od�amki. Rany dopiero si�
zagoi�y...</emphasis></p><p><emphasis>Szk�o?</emphasis></p><p><emphasis>Co ten dure�
wyprawia� z t� d�oni�? Nos Malfoya nie jest przecie�
zrobiony ze szk�a.</emphasis></p><p>A, zreszt� co go
obchodzi poraniona r�ka Pottera...</p><p>Severus wr�ci� do
wypracowa�, ale zupe�nie nie m�g� si� na nich skupi�.
I tak wszystkie nadaj� si� do kosza. Nie ma sensu w og�le
marnowa� czasu na sprawdzanie ich.</p><p>Snape od�o�y�
pi�ro i opar� si� o krzes�o, obrzucaj�c klas�
gro�nym spojrzeniem. Podni�s� wzrok akurat w chwili, by dostrzec jak
Malfoy zamienia �wistek papieru w ma�ego ptaka i dmuchni�ciem
posy�a go... - Mistrz Eliksir�w uwa�nie �ledzi� lot
papierowego ptaka - ...w stron� Pottera.</p><p>Severus zw�zi�
niebezpiecznie oczy.</p><p>- Accio! - warkn��,
a notka zmieni�a kierunek i ku przera�eniu �lizgona, wpad�a
wprost w wyci�gni�t� d�o� nauczyciela. Kiedy palce
Mistrza Eliksir�w zacisn�y si� na niej, Malfoy, zawsze blady,
zblad� jeszcze bardziej i otworzy� usta, �eby co�
powiedzie�.</p><p>- S�ucham, panie Malfoy?
- zapyta� Snape, unosz�c brwi.</p><p>�lizgon natychmiast
zamkn�� usta, rzucaj�c nauczycielowi nienawistne spojrzenie.
Severus dostrzeg� k�tem oka, �e Potter tak�e zblad�.
Domy�laj�c si�, co ujrzy, m�czyzna zajrza� do
li�ciku, ale to, co w nim zobaczy� przesz�o jego
naj�mielsze oczekiwania. W rogu kartki widnia� odr�cznie
wykonany rysunek pochylonego Pottera i Mistrza Eliksir�w wykonuj�cego
bardzo sugestywne ruchy w okolicach ty�ka ch�opaka. Jednak to, co
by�o napisane w li�ciku sprawi�o, �e na policzki Snape'a, po
raz pierwszy od dzieci�stwa wyp�yn�� blady rumieniec.</p><p>By� to tekst jednej z
"zabawnych" piosenek �lizgon�w:</p><p><emphasis>Kiedy Potter widzi Snape'a</emphasis></p><p><emphasis>To od razu si�
nakr�ca.</emphasis></p><p><emphasis>�zy mu ciekn�
strumieniami</emphasis></p><p><emphasis>I problemy ma z jajami.</emphasis></p><p><emphasis>J�czy, dyszy, w
ob�okach buja</emphasis></p><p><emphasis>I marzy tylko o tym, by mu
Snape wsadzi�...</emphasis></p><p>Severus zgni�t� kartk�
w d�oni, nie doczytawszy do ko�ca i morderczym wzrokiem spojrza�
na �lizgona.</p><p>Jego oczy zala�a fala
w�ciek�o�ci.</p><p>Nic dziwnego, �e Potter
znikn�� z powierzchni ziemi. Zreszt� szykanowania, kt�re
spotka�y Z�otego Ch�opca ma�o go obchodzi�y. Najgorsze
by�o to, �e on, Mistrz Eliksir�w, sta� si� tak�e po
cz�ci obiektem drwin uczni�w, a tego przenigdy im nie daruje!
Ju� nie jest ma�ym, s�abym, przestraszonym ch�opcem
prze�ladowanym przez band� Pottera! Nigdy wi�cej nie pozwoli na
to, �eby ktokolwiek chocia�by pomy�la� o tym, by
spr�bowa� na�miewa� si� z profesora Snape'a. Nawet
je�eli tym kim� b�dzie syn �miercio�ercy!</p><p>- Panie Malfoy - z ust
Severusa wydoby� si� w�ciek�y syk - przez pana pa�ski
dom traci dwadzie�cia punkt�w! Zg�osi si� pan do mnie wieczorem
na szlaban! Punktualnie o si�dmej!</p><p>�lizgon siedzia�
tak sztywno, jakby po�kn�� kij, a jego oczy wpatrywa�y
si� w Snape'a z gniewnym niedowierzaniem.</p><p>Przez klas�
przeszed� szmer zdumienia.</p><p>Slytherin ukarany! Malfoy
ukarany! Przez Snape'a!</p><p>- Cisza! - wykrzykn��
Mistrz Eliksir�w, obrzucaj�c uczni�w surowym spojrzeniem. - Je�eli <emphasis>jeszcze
raz</emphasis> przy�api� <emphasis>kogokolwiek</emphasis> na rzuceniu chocia�by
ma�ej aluzji odno�cie incydentu, kt�ry mia� miejsce na
poprzedniej lekcji, zostanie ukarany kilkugodzinnym szlabanem w ka�dy weekend
do ko�ca roku szkolnego i narazi si� na m�j gniew, a - wierzcie mi -
nie warto mie� we mnie wroga! - Severus powi�d� wzrokiem po
przera�onych twarzach uczni�w, zauwa�aj�c, �e twarz
wpatruj�cego si� w sw�j kocio�ek Pottera sta�a si�
ca�a czerwona i zatrzyma� go na rozz�oszczonej twarzy Malfoya,
przez kt�r� przebieg� grymas szyderstwa . - Je�eli kto�
spr�buje z�ama� ten zakaz, to ja si� o tym dowiem, zapewniam
was! Czy to zrozumia�e, panie Malfoy?</p><p>�lizgon zagryz�
warg� i wyzywaj�co wpatrywa� si� w Snape'a, a jego wzrok
ciska� pioruny. Po kilku chwilach kiwn�� sztywno
g�ow�.</p><p>- Znakomicie - odpar�
nauczyciel jadowitym tonem. - A teraz wracajcie do pracy.</p><p>Odwr�ci� si� z
zamachem i opad� na swoje krzes�o przy biurku, sk�d mia�
doskona�y widok na ca�� klas�. Uczniowie, wymieniwszy
porozumiewawcze spojrzenia, powr�cili do swoich zaj��. Przez
reszt� lekcji nikt nie odezwa� si� nawet s�owem.
Gro�ba Snape'a, �e ten, kto uwarzy najgorszy eliksir, b�dzie
musia� go wypi�, podzia�a�a jak smagni�cie biczem.
�aden z uczni�w nie chcia� by� kr�likiem do�wiadczalnym.</p><p>Harry kilka razy
upu�ci� sw�j n�, albo rozsypa� sk�adniki, co nie
usz�o uwadze nauczyciela.</p><p>"Trudno uwierzy�,
�e taka ofiara losu mo�e by� najlepszym szukaj�cym w tym
stuleciu" - pomy�la� Severus obserwuj�c, jak Potter
niezgrabnie pr�buje zebra� sk�adniki z pod�ogi.
"Zreszt� on zawsze mia� wi�cej szcz�cia,
ni� rozumu" - doda� w my�lach Mistrz Eliksir�w - "a to
wystarczaj�cy pow�d, �eby go nienawidzi�. Cudowny, bezm�zgi
ch�opiec Gryffindoru." - Severus prawie wyplu� te s�owa,
�lizgaj�c si� wzrokiem po chudym, troch� ko�cistym
ciele ch�opaka, jego d�ugich cz�onkach i zmierzwionej czuprynie.</p><p>To, co najbardziej
irytowa�o m�czyzn�, by�o to, �e od pocz�tku
lekcji ch�opak nie spojrza� na niego ani razu, jakby Snape by�
jak�� nie wart� zachodu much� na �cianie. To, w jaki
spos�b Potter go ignorowa�, doprowadza�o go do sza�u,
podsycanego dodatkowo przez wspomnienie incydentu z poprzedniej lekcji, kiedy
Gryfon nie widzia� nikogo i niczego, poza Mistrzem Eliksir�w; kiedy Severus
by� dla niego najwa�niejsz� osob� na �wiecie.</p><p>Teraz by� dla niego
nikim.</p><p>�wiadomo��
tego wrza�a w Snapie i otacza�a jego serce lodowatym p�omieniem
gniewu.</p><p>- Czas dobieg�
ko�ca! - warkn�� nauczyciel, podnosz�c si� ze swego
miejsca z pewnym postanowieniem.</p><p><emphasis>Zmusz� go!</emphasis></p><p>M�czyzna
przeszed� przez klas� i zatrzyma� si� przy stoliku, przy
kt�rym poci� si� najbardziej �a�osny ucze�
Gryffindoru.</p><p>- Longbottom! -
sykn�� Mistrz Eliksir�w, patrz�c z odraz� na kul�cego
si� ze strachu, pulchnego Gryfona. - Nie do��, �e tw�j
eliksir ma konsystencj� wymiocin, to na dodatek cuchnie jak one.</p><p>Postanowi�e� nas
wszystkich podusi�, Longbottom?</p><p>Od strony sto�u
�lizgon�w dobieg�y ciche �miechy.</p><p>Twarz Gryfona nabra�a
koloru podobnego do barwy eliksiru Desideria Intima.</p><p>- Ale czego mo�na
by�o spodziewa� si� po kim�, kto ma m�zg wielko�ci
orzeszka? - ci�gn�� okrutnie nauczyciel. - W chwili, kiedy
zosta�e� pocz�ty przypad� ci w darze monopol na
ca�kowite pora�ki. - Severus oderwa� na chwil� wzrok od
ch�opaka, kt�ry wygl�da�, jakby marzy� tylko o tym,
�eby schowa� si� pod �awk�, a nast�pnie Mistrz
Eliksir�w zerkn�� na Harry'ego, kt�ry zaciskaj�c z�by
patrzy� w drugi koniec klasy. - Oczywi�cie czasami dzielisz si�
tym darem z Potterem. - w momencie, kiedy wym�wi� ostatnie s�owo jego
oczy rozb�ys�y, a g�os przeszed� w jadowity syk, ale
jedyn� zauwa�aln� reakcj� Gryfona by�y jego
zaciskaj�ce si� pi�ci. Ch�opak nawet na niego nie
zerkn��. Nie wykona� �adnego gestu, jakby zupe�nie nie
s�ysza� s��w nauczyciela. Snape m�g� tam sta� i do woli
miesza� z b�otem jego koleg�, poniewa� i tak nie
przynios�oby to �adnego efektu.</p><p>Mistrz Eliksir�w poczu�
jak fala zawodu i pal�cego gniewu zalewa jego umys�.</p><p>Potter powinien by�
w�ciek�y, powinien wpa�� w sza�, powinien
zacz�� krzycze�, powinien zrobi� <emphasis>cokolwiek</emphasis>, a on po
prostu spokojnie siedzia�, jakby nic, co powie albo zrobi Snape nie
mog�o trafi� do jego serca i wywo�a� w nim jakiejkolwiek
gwa�townej reakcji; jakby nie mia� nad ch�opakiem �adnej
w�adzy.</p><p>�wiadomo��
tego doprowadza�a Severusa do bia�ej gor�czki.</p><p>- A teraz, Longbottom,
wypijesz sw�j cudowny eliksir i z ch�ci� popatrzymy, co z tob�
zrobi. Mo�e zamieni ci� w kupk� smoczych odchod�w.
W�tpi�, by kogokolwiek to zmartwi�o, ale ty mo�e w
ko�cu odkryjesz swoje przeznaczenie.</p><p>W oczach ch�opaka pojawi�y
si� �zy. Niekt�rzy Gryfoni pr�bowali protestowa�, ale jedno
spojrzenie rzucone przez Snape'a sprawi�o, �e zamilkli.</p><p>- Na co czekasz? Wypij go! -
warkn�� gro�nie Snape, a ton jego g�osu sprawi�,
�e cz�� uczni�w a� si� skuli�a.</p><p>Neville, �ykaj�c
�zy, nabra� troch� eliksiru do butelki. D�o�
dr�a�a mu tak bardzo, �e mia� trudno�ci z
przy�o�eniem jej do ust.</p><p>- Niech pan przestanie! -
pisk Granger przerwa� panuj�ce w klasie milcz�ce wyczekiwanie.
Hermiona sta�a przy swojej �awce z oczami buntowniczo utkwionymi w
nauczycielu. - Nie mo�e pan go do tego zmusi�! Nie wolno panu
wykorzystywa� swojej w�adzy nauczycielskiej do gn�bienia
uczni�w!</p><p>- Jak �miesz
odzywa� si� do mnie takim tonem? - g�os Snape'a dr�a�
z w�ciek�o�ci. - Siadaj na miejsce i nie odzywaj sie nie pytana,
albo zaraz wypijesz ten eliksir za pana Longbottoma! Przez ciebie Gryffindor
traci trzydzie�ci punkt�w!</p><p>Hermiona zblad�a i
prze�kn�a �lin�. chcia�a jeszcze co�
powiedzie�, ale powstrzyma� j� Ron, ci�gn�c j�
delikatnie za r�kaw i co� do niej szepcz�c.</p><p>Severus odwr�ci�
si� ponownie do Longbottoma i obrzuci� go pe�nym obrzydzenia
spojrzeniem. Neville zamkn�� oczy i szybko wypi� eliksir.</p><p>W klasie zapanowa�a
cisza. Wszyscy wstrzymali oddech, patrz�c, jak Gryfon wzdryga si� z
odraz� i odstawia butelk� na sw�j stolik. W tej samej chwili na jego
twarzy i d�oniach, zacz�y wyrasta� k�pki czarnej
sier�ci. W kilka chwil ca�e jego cia�o pokry�o si�
stale rosn�cymi w�osami, pomi�dzy kt�rymi b�yszcza�o
dwoje �miertelnie przera�onych oczu.</p><p>- No, no... - g�os nauczyciela
przerwa� panuj�c� w klasie cisz�. - Widz�, �e
tw�j wygl�d w ko�cu dopasowa� si� do twojego intelektu -
zakpi� Severus. - Panno Granger, prosz� odprowadzi� t�
ma�p� do skrzyd�a szpitalnego. Mo�e Pomfrey wymy�li
jaki� spos�b, �eby go przywr�ci� do porz�dku, a je�eli
nie, to b�dzie to niewielka strata dla �wiata czarodziej�w.</p><p>Snape
u�miechn�� si� szyderczo, odrywaj�c spojrzenie od
Longbottoma, kt�ry by� ju� tak zaro�ni�ty, �e jego
ow�osienie dosi�ga�o pod�ogi i przeni�s� wzrok na
st�, przy kt�rym siedzieli Potter, Granger i Weasley. Hermiona
podnios�a si� szybko i podbieg�a do pochlipuj�cego
Neville'a, a nast�pnie, podtrzymuj�c go, wyprowadzi�a go z
klasy.</p><p>Tryumf, kt�ry poczu�
Mistrz Eliksir�w, rozp�yn�� si� jak mg�a, kiedy
ujrza�, �e Potter przez ca�y czas patrzy w przeciwn�
stron�, jakby zupe�nie nie obchodzi�o go, co Snape zrobi� z
jego przyjacielem. Gniew zamieni� si� w lodowe ostrze furii, kt�ra
opanowa�a umys� m�czyzny i skierowa�a jego kroki
wprost w stron� Gryfona.</p><p>Severus stan�� tuz
przed �awk� Harry'ego i zauwa�y�, jak ch�opak
spi�� si� ca�y, a rumie�ce gniewu, kt�re
p�on�y na jego policzkach, ust�pi�y miejsca
blado�ci strachu. Eliksir Gryfona mia� barw� miodu i by�by
ca�kiem w porz�dku, gdyby nie...</p><p>"...li�cie
belladonny" - pomy�la� nauczyciel, mru��c oczy i
spogl�daj�c na ch�opaka, kt�ry ze zdenerwowania przygryz�
warg�.</p><p>- O jakim sk�adniku pan
zapomnia�, panie Potter? - zapyta� Snape, cedz�c s�owa.</p><p>Ch�opak patrzy� w
�awk� i milcza�. W�ciek�o��, kt�ra
gotowa�a si� w Severusie przez ca�� lekcj�,
zacz�a przeobra�a� si� w co� bardzo zimnego,
p�on�cego ch�odem w jego sercu.</p><p>- Pyta�em, o jakim
sk�adniku zapomnia�e�!</p><p>- Nie wiem, sir - Potter
odpar� tak cicho, �e Snape ledwie to dos�ysza�.</p><p>- Mo�e gdyby� <emphasis>patrzy�</emphasis>
na tablic�, to wiedzia�by�, jaki sk�adnik
przeoczy�e�! - warkn�� Severus, czuj�c, �e
nieokie�znany gniew przejmuje nad nim kontrol� i staje si� coraz
bardziej nieostro�ny.</p><p>Jednak nawet ta
k��liwa uwaga nie zmusi�a Pottera, �eby oderwa� wzrok
od �awki i spojrza� na nauczyciela.</p><p>Lodowata furia
ogarn�a Mistrza Eliksir�w, kiedy zosta� - kolejny ju� raz
- zignorowany przez ch�opaka; furia, pot�gowana przez ca��
lekcje, kiedy Potter go tak ostentacyjnie ignorowa�; furia, kt�ra
przekroczy�a granic� i pchn�a turbiny pal�cego
pragnienia, by znowu ujrze� swoje odbicie w zielonych oczach.</p><p>- Patrz na mnie, kiedy do
ciebie m�wi�! - gro�ny ton g�osu Snape'a przeobrazi�
si� w nieznosz�cy sprzeciwu rozkaz.</p><p>Potter wzdrygn��
si� i powoli podni�s� wzrok. Po raz pierwszy od pocz�tku lekcji
spojrza� prosto w oczy Snape'a.</p><p>Zielone oczy ch�opaka
zasnuwa� mroczny cie�, uniemo�liwiaj�c Severusowi
odczytanie jego spojrzenia. Przez chwil� zamigota�a w nich sugestia
smutku i cierpienia, zast�piona wyrzutem wymieszanym z pogard�. Lecz wszystko
znikn�o tak szybko, jak si� pojawi�o, pozostawiaj�c
jedynie zawzi�t� pustk� i ca�kowit�
oboj�tno��, jakby Potter za wszelk� cen� stara�
si� ukry� swoje uczucia i zepchn�� je g��boko
wewn�trz siebie; tam, gdzie Mistrz Eliksir�w nie b�dzie m�g� ich
dosi�gn��.</p><p>Dzwonek, obwieszczaj�cy
koniec zaj��, sprawi�, �e Severus zamruga� kilka razy,
jakby powracaj�c do rzeczywisto�ci. Po czym odwr�ci� si� w
stron� klasy i wysycza�:</p><p>- Koniec lekcji.
Wyno�cie si� wszyscy!</p><p>A nast�pnie szybko
podszed� do swojego biurka.</p><p>Uczniowie rzucili si� do
pakowania swych rzeczy, jakby nie mog�c doczeka� si�, �eby
jak najszybciej opu�ci� klas� i opowiedzie� wszystkim, co
si� wydarzy�o. Snape'a jednak nic to nie obchodzi�o.
Siedzia� przy swoim biurku, obserwuj�c Pottera z na wp�
przymkni�tych powiek. Gryfon skrzywi� si� z b�lu, podnosz�c
swoj� torb� z ksi��kami i upu�ci� j� na
pod�og�. Wtedy Severus, zupe�nie nie my�l�c o tym, co
robi, otworzy� jedn� ze swych szuflad i wyj�� z niej
ma�� buteleczk�.</p><p>- Panie Potter! - jego
g�os sprawi�, �e ch�opak zesztywnia�. - Zostanie pan
po lekcji. Musz� z panem...</p><p>Nie zdo�a� jednak
doko�czy�, gdy� Gryfon z�apa� torb� w lew�
r�k� i wybieg� z klasy tak szybko, jakby go co�
goni�o.</p><p>Po chwili konsternacji,
Mistrza Eliksir�w znowu zala�a fala pal�cego gniewu. Z tak�
ignorancja i brakiem szacunku nie spotka� si� jeszcze nigdy w
ca�ej swojej karierze nauczycielskiej!</p><p><emphasis>Och, Potter gorzko tego
po�a�uje...</emphasis></p><p>- Weasley! -
warkn�� Snape, zanim jeszcze ch�opak opu�ci�
klas�. Rudzielec prze�kn�� �lin� i spojrza�
ze strachem na nauczyciela. - Podejd� tu.</p><p>Kiedy Ron stan��
przed biurkiem Mistrza Eliksir�w ten wyci�gn�� w jego
stron� ma�� buteleczk� pe�n� nieznanego eliksiru
i rzek�:</p><p>- Masz to da� Potterowi
i powiedzie� mu, �eby smarowa� tym r�k� trzy razy
dziennie. - widz�c min� ch�opaka, Severus zmarszczy�
gro�nie brwi. - Na moich lekcjach ka�dy ucze� musi mie�
sprawne obie d�onie - doda�. - I nie patrz tak na mnie. Gdybym
chcia� Pottera otru�, zrobi�bym to ju� dawno.</p><p>Gdy zszokowany Gryfon
odwr�ci� si�, by odej��, Severus zatrzyma� go ostatni
raz.</p><p>- I przeka� Potterowi,
�e je�eli jeszcze raz spr�buje mnie tak zignorowa�, to gorzko
tego po�a�uje.</p><p>Weasley pokiwa�
g�ow� i wybieg� z klasy zamykaj�c za sob� drzwi.</p><p>W sali zapanowa�a
b�ogos�awiona cisza. Severus opar� si� wygodniej na
krze�le i westchn��.</p><p>To by�a
m�cz�ca lekcja.</p><p>*
* *</p><p>W pi�tkowy wiecz�r
profesor Snape, pod��aj�c szybkim krokiem przez korytarz,
narzeka� na sw�j przekl�ty los.</p><p>Min�o ju�
kilka dni od lekcji z sz�stoklasistami, na kt�rej zmusi� Longbottoma do
wybicia eliksiru, kt�ry sam uwarzy�, a pozostali cz�onkowie grona
pedagogicznego wci�� mu to wypominali.</p><p>Najgorsza by�a Pomrfey.</p><p>"Mog�e� go
otru�! Mog�e� go o�lepi�! Mog�e� go nawet
zabi�! Nigdy w �yciu nie spotka�am si� z tak
nieodpowiedzialnym zachowaniem ze strony nauczyciela!"</p><p>Podczas ka�dego
posi�ku sztyletowa�a go wzrokiem, a McGonagall - kolejna Matka Teresa
uci�nionych dzieci - odwraca�a si� od niego ostentacyjnie, za
ka�dym razem, kiedy si� z nim spotyka�a.</p><p>"Niewielka strata"
- my�la� Snape. Przynajmniej nie musi patrze� na t� star�
j�dz�.</p><p>Trudno w to uwierzy�,
ale nawet Dumbledore wezwa� go na rozmow� i wyg�osi�
kazanie na temat nadu�ywania w�adzy nauczycielskiej i humanitarnego
post�powania z uczniami. Severus z ca�ej przemowy zapami�ta�
tylko odra�aj�cy zapach ulubionej herbaty dyrektora, kt�r�
zosta� pocz�stowany.</p><p>"Powinienem dosta�
podwy�k�" - pomy�la� Snape - "za prac� w
stresuj�cych warunkach."</p><p>Severus zamkn��
oczy i odetchn��.</p><p>Skoro ten ma�y
t�u�cioch pobieg� poskar�y� si� ka�demu,
kogo spotka�, to ciekaw� rzecz� by�o to, �e na razie
�aden z nauczycieli jeszcze nie wspomnia� o incydencie z Potterem.
Najwyra�niej ch�opak postanowi� zatrzyma� ca��
spraw� dla siebie.</p><p><emphasis>Wcale mu si� nie
dziwi�. Skoro musia�by si� potem t�umaczy� ze swojej
mrocznej seksualnej obsesji na punkcie Mistrza Eliksir�w...</emphasis></p><p>Snape
u�miechn�� si� do siebie w my�lach.</p><p>Ch�opak zacz��
si� w ko�cu pojawia� na posi�kach i na korytarzach.
Najwyra�niej jego zakaz podzia�a�. No, ale spr�bowaliby go tylko
nie pos�ucha�...</p><p>Jednak nie tylko to si�
zmieni�o. Severus coraz cz�ciej czu� na sobie pal�cy
wzrok Gryfona. By�y to szybkie, ukradkowe spojrzenia, rzucane na
posi�kach albo korytarzach. Nie do�� szybkie jednak, by Mistrz
Eliksir�w ich nie dostrzeg�.</p><p>By�o w tych spojrzeniach
co� zagadkowego; co�, co wybija�o si� poza zwyczajn�
nienawi��, jak� Severus zwykle w nich dostrzega�.</p><p>Najbardziej interesuj�ce
by�o jednak�e spotkanie z Potterem dzisiejszego popo�udnia na
korytarzu, podczas dy�uru Snape'a.</p><p>Severus zauwa�y� go
ju�, kiedy ch�opak wyszed� zza zakr�tu, grzebi�c w swojej
torbie. Kiedy obaj si� mijali, Mistrz Eliksir�w k�tem oka
dostrzeg�, jak Potter podnosi wzrok, po tym, jak poczu� padaj�cy
na niego czarny cie� Snape'a. Skutkiem tego by�o wypuszczenie przez
ch�opaka torby z r�k, kt�ra wyl�dowa�a na pod�odze,
rozrzucaj�c zawarto�� a� pod nogi nauczyciela.</p><p>- Potter - wycedzi�
Snape szyderczym tonem. - Widz�, �e nawet wymini�cie mnie na
korytarzu to za du�e wyzwanie dla twoich sko�atanych nerw�w.</p><p>Ch�opak zarumieni�
si� i zacz�� zbiera� swoje rzeczy z pod�ogi. Nie
podni�s� wzroku, by spojrze� na nauczyciela, ale Severus widzia�
w jego nerwowych, sztywnych ruchach ogromne zdenerwowanie. Zawsze, kiedy Potter
znajdowa� si� w pobli�u m�czyzny, ucieka�
wzrokiem, jakby si� ba�, �e je�eli na niego spojrzy, to...
no w�a�nie, to co?</p><p>Jednak, kiedy znajdowa�
si� z dala od nauczyciela, nie potrafi� powstrzyma� si� od
zerkania na niego. By�o to bardzo intryguj�ce. Severus
postanowi� czeka� na dalszy rozw�j wypadk�w.</p><p>Prychn��
pogardliwie, wymijaj�c kl�cz�cego na pod�odze Gryfona i
ruszy� dalej. P�niej Mistrz Eliksir�w wiele razy zastanawia�
si�, jaki impuls kaza� mu si� odwr�ci� po paru krokach, ale
zrobi� to i to, co zobaczy�, wprawi�o go w konsternacj�.</p><p>Potter sta� na
�rodku korytarza, przyciskaj�c torb� do piersi i patrzy� za
odchodz�cym Snapem wzrokiem zagubionego dziecka, kt�remu zosta�o
co� odebrane, ale w chwili, kiedy zauwa�y�, �e Mistrz
Eliksir�w si� odwr�ci�, ch�opak z przera�eniem
spu�ci� wzrok, po czym szybko odszed�.</p><p>To spotkanie nie chcia�o
opu�ci� my�li Severusa, kiedy pod��a� korytarzem
w stron� g��wnego holu.</p><p>Ale teraz nie pora na takie
my�li. Musi szybko wymaza� je z pami�ci i o wszystkim
zapomnie�.</p><p>Znak na jego przedramieniu
zap�on�� ponownie.</p><p>Czarny Pan nie lubi
czeka�.</p><p>Mistrz Eliksir�w
przyspieszy� kroku.</p><p>*
* *</p><p>- Severusie... - g�os
Voldemorta wype�ni� cisz� panuj�c� w ton�cym w
mroku pomieszczeniu. Pojedynczy kandelabr zwisa� z sufitu
o�wietlaj�c twarze �miercio�erc�w zasiadaj�cych przy
d�ugim stole w piwnicach rezydencji Malfoy�w. - Dosz�y mnie pewne
wie�ci dotycz�ce naszego drogiego "Wybra�ca". -
g�os Voldemorta zamieni� si� w szyderczy syk, wypowiadaj�c
ostatnie s�owo. Draco Malfoy, siedz�cy po prawej stronie Lucjusza,
u�miechn�� si�.</p><p>Twarz Snape'a by�a
nieporuszona.</p><p>- My�l�, �e
b�dziemy mogli to wykorzysta�. - u�miech Czarnego Pana by�
jadowicie upiorny.</p><p>Severus poczu�, jak
Voldemort wt�acza rozkazy wprost do jego g�owy. My�li Czarnego
Pana, lodowate tak, jak jego serce, oplata�y umys� Mistrza Eliksir�w
i wdziera�y si� swymi zimnymi szponami do jego m�zgu. Kiedy Voldemort
wycofa� si� z jego umys�u, Severus spojrza� na niego i
u�miechn�� si� mrocznie i nieprzyjemnie.</p><p>- Wiesz, co masz robi� -
wysycza� Czarny Pan.</p><p>- Oczywi�cie -
odpar� Mistrz Eliksir�w.</p><p>_____________</p><p>* "Uninvited" by
Alanis Morisette</p><p><strong>--- rozdzia� 04 ---</strong></p><p><strong>4. Stuck on you.</strong></p><p><emphasis>It's
like you're a drug</emphasis></p><p><emphasis>It's
like you're a demon I can't face down</emphasis></p><p><emphasis>It's
like I'm stuck</emphasis></p><p><emphasis>It's
like I'm running from you all the time</emphasis>*</p><p>Cisz� panuj�c�
w dormitorium, przerwa� nag�y trzask drzwi uderzaj�cych o
�cian�. Nast�pnie rozleg� si� g�uchy odg�os,
jaki wydaje but zderzaj�cy si� z twardym, drewnianym kufrem, po
kt�rym nast�pi� pe�en w�ciek�o�ci krzyk:</p><p>- Nienawidz� go!</p><p>Harry Potter sta� przy
swoim ��ku i dysza� ci�ko, a wspomnienia lekcji
eliksir�w, kt�ra zako�czy�a si� kilkana�cie minut temu,
ta�czy�y w g�owie Gryfona, rywalizuj�c o miejsce w
pierwszym rz�dzie. Nie m�g� si� zdecydowa�, czy bardziej
nienawidzi Snape'a za upokarzanie jego przyjaci�, za wredne komentarze,
za psychiczne zn�canie si� nad nim, czy za garbaty nos i t�uste
w�osy. Wiedzia�, �e po�a�uje tego, i�
zdecydowa� si� w ko�cu p�j�� na t� lekcj�,
ale najwyra�niej zapomnia� o tym, z jakim draniem ma do czynienia.</p><p>Snape przeszed� samego
siebie.</p><p>Harry pami�ta�
burz� szalej�c� w jego wn�trzu, z kt�r� zmaga�
si�, kiedy nauczyciel sta� tam i najspokojniej w �wiecie
miesza� Neville'a z b�otem. Gryfon zdawa� sobie niejasn�
spraw� z tego, �e m�czyzna chcia� go
sprowokowa�, ale nie potrafi� nic zrobi�. M�g� tylko
zaciska� z�by i pi�ci z bezsilno�ci.</p><p>"Jestem tch�rzem!
Pieprzonym tch�rzem!" - powtarza� w my�lach.</p><p>Pragn�� co�
powiedzie�, zrobi� co�, cokolwiek, by obroni� Neville'a,
ale strach przed spojrzeniem w czarne oczy i stawieniem im czo�a
odbiera� mu ca�� odwag�, zabieraj�c ze sob� dum�
i wszelkie postanowienia, kt�re czyni� przed lekcj�.</p><p>Przez ca�y czas
czu� na sobie pal�ce spojrzenia nauczyciela, ale mo�liwe,
�e to by�y tylko halucynacje i zaczyna ju� traci�
zmys�y.</p><p>Nie! Snape na pewno
patrzy� na niego. Tylko wzrok tego pod�ego �miercio�ercy
potrafi� sprawi�, �e przez cia�o Harry'ego przechodzi�
zimny dreszcz, nawet je�eli jemu samemu by�o niezwykle gor�co.</p><p>Odwa�y� si�
tylko raz rzuci� nauczycielowi szybkie spojrzenie - w momencie, kiedy
Snape przywo�a� li�cik wys�any przez Malfoya, a kt�ry
by� przeznaczony dla Harry'ego.</p><p>Do tej pory nie potrafi�
zapomnie� wyrazu twarzy Snape'a, kiedy przeczyta� tre��
notatki. Na wiecznie blade, ��tawe policzki, wyp�yn��
delikatny rumieniec. Gryfon nigdy w �yciu nie spodziewa� si�,
�e kiedykolwiek ujrzy rumie�ce na twarzy Mistrza Eliksir�w i
obawia� si�, �e ten widok b�dzie go prze�ladowa�
w koszmarach sennych. W og�le ci�ko mu by�o podejrzewa�
Snape'a o jakiekolwiek ludzkie uczucia, a tu prosz� - taka niespodzianka.</p><p>Harry prawie, �e
zacz�� obgryza� paznokcie z ciekawo�ci, co te� Malfoy musia�
napisa� w tym li�ciku, �e wywo�a� u Snape'a tak�
reakcj�, kt�ra sk�oni�a nauczyciela do tak bezprecedensowej
decyzji, jak� by�o odebranie �lizgonom dwudziestu punkt�w.
Gryfon wiedzia�, �e to wydarzenie przejdzie do historii szko�y.</p><p>Mo�e nawet nied�ugo
ujrzy stosown� notk� w <emphasis>Historii Hogwartu</emphasis>.</p><p>To oczywiste, �e Malfoy
musia� napisa� jakie� �wi�stwa odno�nie
poprzedniej lekcji, ale w jaki spos�b to uj��, �e a� tak
rozw�cieczy� swojego opiekuna?</p><p>Jedyn� rzecz�, za
jak� Harry by� Snape'owi wdzi�czny by�o to, �e
ca�kowicie zakaza� komukolwiek wspomina� o tym incydencie.
Ch�opak zdawa� sobie spraw�, �e nauczyciel na pewno nie
kierowa� si� jego dobrem, a chroni� tylko w�asny ty�ek
i w�asn� reputacj�. Gdyby Mistrz Eliksir�w zacz��
nagle okazywa� zainteresowanie samopoczuciem Harry'ego, Gryfon pewnie
poleci�by mu, aby przebada� si� w �wi�tym Mungo.</p><p>Snape by�
samolubn�, egoistyczn� �wini� i wszyscy wiedzieli o tym
ju� od dawna.</p><p>Harry mia� tak
serdecznie dosy� tamtej lekcji, �e kiedy us�ysza� g�os
Mistrza Eliksir�w, kt�ry wo�a� go, bo chcia� z nim
"porozmawia�", ch�opaka sparali�owa� taki strach,
�e nie zastanawiaj�c si� ani przez chwil�, z�apa�
torb� i czmychn�� z klasy najszybciej, jak si� da�o.</p><p>A je�eli Snape
chcia� z nim porozmawia� o tym li�ciku? Harry chyba spopieli�by
si� jak feniks ze wstydu...</p><p>Ch�opak wiedzia�,
�e pewnie swoj� ucieczk� rozw�cieczy� nauczyciela
jeszcze bardziej, ale przynajmniej uda�o mu si� uciec z linii frontu,
pozostawiaj�c pieni�cego si� Snape'a samemu sobie.</p><p>Na usta Gryfona
wype�z� u�miech pe�en z�o�liwej satysfakcji.</p><p>Na d�wi�k krok�w,
Harry odwr�ci� si� gwa�townie. Ostatnie dni ci�g�ego
ukrywania si� wy�wiczy�y w nim pewien instynkt samozachowawczy,
w�a�ciwy ma�ym, futerkowym, wiecznie zaszczutym zwierz�tkom.</p><p>- Och, to tylko ty, Ron. - Gryfon
odetchn�� z ulg�, widz�c swojego przyjaciela,
wchodz�cego do sypialni.</p><p>- Snape to wredny skurwiel! -
warkn�� rudzielec, rzucaj�c torb� z ksi��kami na
��ko. - Zawsze nim by�, ale ostatnio przechodzi samego siebie!
Jak m�g� zrobi� Neville'owi takie �wi�stwo? -
zerkn�� na Harry'ego. - I tobie r�wnie�. No, rozumiem, �e
to Snape, �miercio�erca i w og�le, ale nawet on musi mie� w
sobie ziarenko wsp�czucia - widz�c pow�tpiewaj�ce
spojrzenie swojego przyjaciela, rudzielec westchn��. - No tak. To
jest Snape. Snape-owaty do szpiku ko�ci.</p><p>Ron opad� na
��ko i spojrza� na Harry'ego.</p><p>- O w�a�nie, ten
krzywonosy dra� kaza� ci to da�.</p><p>Ch�opak
wyci�gn�� ma�� buteleczk� z po��w swej szaty
i poda� j� Harry'emu.</p><p>- Co to jest? - zapyta�
Gryfon, odbieraj�c eliksir z r�k przyjaciela. Rudzielec wzruszy�
ramionami.</p><p>- Nie mam poj�cia.
Kaza� ci tym smarowa� r�k� trzy razy dziennie.</p><p>Harry wyba�uszy�
oczy. Przez chwil� zastanawia� si�, czy aby dobrze
us�ysza�.</p><p>- Snape da� ci to dla
mnie, �ebym tym smarowa� r�k�?</p><p>- Dziwne, co? - Ron
spojrza� na fiolk� z podejrzliwo�ci�. - A mo�e to
jaka� czarno-magiczna substancja, kt�ra opanuje twoj� r�k�
i ka�e ci si� w nocy samemu udusi�?</p><p>Wzrok Harry'ego m�g�by
ci�� szk�o.</p><p>- No co? - zaperzy�
si� rudzielec. - Fred i George opowiadali mi o tym, kiedy by�em
ma�y.</p><p>- Cokolwiek by to by�o i
tak nie przyjm� niczego od Snape'a! - Gryfon odrzuci� butelk� ze
wstr�tem. - Pewnie to jaka� wymy�lna trucizna, kt�ra spowoduje,
�e odpadnie mi r�ka. Po nim mo�na si� wszystkiego
spodziewa�.</p><p>- Powiedzia�, �e
je�eli chcia�by ci� otru�, to zrobi�by to ju�
dawno - zauwa�y� rudzielec.</p><p>- Dzi�ki Ron.
Naprawd� podnios�e� mnie na duchu.</p><p>Ron sp�sowia� i
spu�ci� wzrok.</p><p>Harry zamy�li�
si� przez chwil�.</p><p>Snape, troszcz�cy
si� o jego zdrowie i przysy�aj�cy mu ma��
lecznicz� jako� nie wywo�ywa� w nim zaufania. W og�le nie
wywo�ywa� �adnych pozytywnych odczu�. Do tej pory Gryfona
spotyka�y z jego strony tylko szykanowania i gro�by. Dlaczego nagle
mia�oby sie to zmieni�?</p><p>Przecie� na pewno nie
dlatego, �e Harry niemal wyzna� mu mi�o�� przy
ca�ej klasie.</p><p>Nie, to na pewno nie
mog�o by� powodem.</p><p>*
* *</p><p>Tego wieczoru Harry
postanowi�, po raz pierwszy od kilku dni, zej�� na kolacj�.
Ron i Hermiona wybadali teren i donie�li Gryfonowi, �e wszelkie
docinki pod jego adresem nagle usta�y, a obrazoburcze rysunki
pokrywaj�ce �ciany pokoju wsp�lnego znikn�y.</p><p>Nikt nie chcia� si�
narazi� Mistrzowi Eliksir�w, bo istnia�a szansa, �e
sko�czy�by jeszcze gorzej ni� Potter i Longbottom.</p><p>Jak Harry dowiedzia�
si� z relacji Hermiony, Neville dosta� natychmiast odtrutk� i
mia� zosta� w skrzydle szpitalnym przynajmniej przez kilka dni, a
pani Pomfrey, kiedy dowiedzia�a si�, co zasz�o, wpad�a w
histeri�, kt�ra szybko przesz�a we w�ciek�o��, i
o�wiadczy�a, �e udusi Severusa Snape'a jego w�asna
peleryn�.</p><p>Ron parskn��
�miechem, wyobra�aj�c sobie t� sytuacj�, lecz Hermiona
spiorunowa�a go wzrokiem.</p><p>- To nie jest �mieszne,
Ron! Profesor Snape powinien zosta� surowo ukarany. To by�o
zn�canie si� nad uczniem i powinno zosta� potraktowane jako
bardzo powa�ne przewinienie. W kodeksie praw ucznia...</p><p>- Hermiono -
j�kn�� Ron. - Czy na �wiecie istnieje chocia� jedna
ksi��ka, kt�rej nie czyta�a�?</p><p>Hermiona obrzuci�a go
pogardliwym spojrzeniem.</p><p>Harry przesta�
s�ucha�, jak jego przyjaciele wymieniaj� mi�dzy sob�
k��liwe uwagi i zacz�� si� rozgl�da� po
korytarzu, kt�rym wszyscy troje zmierzali w stron� Wielkiej Sali.</p><p>Czu� si�
troch� nieswojo bez peleryny niewidki, z kt�r� nie rozstawa�
si� przez kilka ostatnich dni. By� ods�oni�tym, doskonale
widocznym celem dla ka�dego nieprzychylnego spojrzenia i
z�o�liwego u�miechu.</p><p>No, ale przynajmniej koniec z
zaczepkami s�ownymi, a te by�y najgorsze.</p><p>Szczerze powiedziawszy, to
bardzo go zdziwi�a taka skuteczno�� gro�by Mistrza
Eliksir�w, no ale Snape by� znany z bardzo skrupulatnego wprowadzania w
�ycie swoich gr�b.</p><p>Kilka Puchonek z trzeciego
roku wymin�o Harry'ego i rzuci�o mu rozbawione spojrzenie,
jednak Gryfon nie dostrzeg� w nim pot�pienia, kt�re zwykle
towarzyszy�o takim spojrzeniom.</p><p>"No, ale kilka Puchonek,
to nie Malfoy i jego banda." - pomy�la� Harry,
zastanawiaj�c si�, co te� szykuje dla niego �lizgon,
kt�rego ostatnio tak brutalnie potraktowa�.</p><p>Ch�opak wyczuwa�,
�e Malfoy na pewno nie pu�ci mu tego p�azem i znajdzie
jaki� spos�b, �eby si� na nim zem�ci�.</p><p>Gryfon postanowi�,
�e od tej pory b�dzie si� bacznie rozgl�da� po
korytarzach, kiedy b�dzie sam.</p><p>Pojawienie si� Harry'ego
w Wielkiej Sali, przypomina�o wyj�cie na teatraln� scen�.
Nagle zaleg�a cisza, a wszystkie oczy skierowa�y si� na Gryfona,
stoj�cego mi�dzy swoimi przyjaci�mi. Harry
prze�kn�� �lin� i ruszy� w kierunku sto�u.
Czu� si� tak, jakby wszystko wok� zamar�o i ca�y
�wiat skupi� si� na nim przyt�aczaj�c go i
wgniataj�c jego stopy w pod�og�. Nagle zapragn��
odwr�ci� si� i uciec jak najdalej od tych nieprzychylnych twarzy, wprost
w bezpieczne ciep�o swojego dormitorium.</p><p>Jedno spojrzenie na st�
nauczycielski, przy kt�rym majaczy�a sylwetka odziana w czer�,
doda�a mu zawzi�tej odwagi.</p><p>Nie mo�e wiecznie
ucieka� przed tym draniem!</p><p>Wyprostowa� si� i
ruszy� przed siebie, ignoruj�c spojrzenia i szepty. Powoli atmosfera
w Wielkiej Sali zacz�a si� przeja�nia�, a uczniowie
powr�cili do przerwanych rozm�w. Harry usiad� na swoim miejscu i
poczu� si� tak, jakby jego p�uca nareszcie zosta�y
uwolnione od zaciskaj�cej si� wok� nich p�tli strachu i
zdenerwowania, wi�c nareszcie m�g� odetchn��. Ron i
Hermiona usiedli obok niego. Przez jaki� czas szepty nadal dochodzi�y
do uszu Gryfona, ale uczniowie, najwyra�niej widz�c, �e
przynajmniej chwilowo Harry nie zamierza zacz�� posy�a�
Snape'owi buziaczk�w, czy czu�ych spojrze�, ani robi� innych
dziwnych rzeczy, powr�cili do posi�ku i do w�asnych spraw.</p><p>Ch�opak wiedzia�,
�e wszyscy tylko czekaj� na jakie� przedstawienie, ale nie
zamierza� dawa� im tej satysfakcji.</p><p>Z�apa� talerz i ze
z�o�ci� na�o�y� na niego kilka kie�basek,
t�uczone ziemniaki i pudding. Kiedy jad�, jego sk�r� pali�y
spojrzenia rzucane przez Gryfon�w, kt�rzy jeszcze do niedawna byli jego
przyjaci�mi. Seamus i Dean ostentacyjnie odsun�li si� od
miejsca, przy kt�rym siedzia� Harry i co jaki� czas wybuchali
�miechem, zerkaj�c na niego z obrzydzeniem. Lavender i Parvati
chichota�y, posy�aj�c Harry'emu rozbawione, z�o�liwe
u�miechy. Ginny siedzia�a naprzeciw Gryfona, jednak w og�le na niego
nie patrzy�a. Wbija�a wzrok w st� a na jej policzkach
p�on�y rumie�ce. Ch�opak by� jej wdzi�czny,
�e, chyba jako jedyna, nie okazuje mu wrogo�ci.</p><p>Pa�aszuj�c
kolacj�, uk�ada� w g�owie spos�b, w jaki m�g�by do
niej zagada�, ale nic nie potrafi� wymy�li�. Mia�
ogromn� nadziej�, �e Ginny nie uwierzy�a w te wszystkie
pog�oski o nim, kt�re rozchodzi�y si� po szkole lotem
b�yskawicy. Harry s�ysza� niekt�re. Wynika�o z nich,
�e Gryfon by� w dzieci�stwie wykorzystywany, �e cz�sto
wymyka si� na schadzki z Filchem i jest niewy�ytym seksualnie
maniakiem, ubieraj�cym si� w sk�ry, kt�ry lubi gwa�ci�
zwierz�ta i by� ch�ostanym ga��zkami Wierzby
Bij�cej. Ch�opak domy�la� si�, �e
po�ow� z tych plotek wymy�li� Malfoy i jego nienawi��
do �lizgona ros�a z ka�dym spojrzeniem na jego blad� twarz,
wykrzywion� z�o�liwym u�miechem.</p><p>Harry wiedzia�, �e
je�eli wcze�niej nie mia�by �adnych problem�w ze
znalezieniem sobie dziewczyny, gdyby tylko chcia�, to teraz jego szanse
spad�y praktycznie do zera. Z westchnieniem zerkn�� jeszcze raz na
Ginny.</p><p>A tak d�ugo nosi�
si� z zamiarem zapytania jej o to...</p><p>Ginny by�a �adna,
m�dra, sympatyczna. Mia�a wszystko to, czego chcia� ka�dy
ch�opak i zawsze otacza� j� t�um adorator�w. Ale by�a
siostr� Rona i dlatego Harry nigdy nie odwa�y� si�
zaproponowa� jej czegokolwiek. Mia� tylko nadziej�, �e po
tym, co wydarzy�o si� na lekcji eliksir�w, Ginny nie
znienawidzi�a go.</p><p>Prze�ykaj�c
zdenerwowanie, odchrz�kn�� i otworzy� usta, �eby
si� do niej odezwa�, ale wtedy p�omiennoruda Gryfonka
podnios�a wzrok i Harry'ego zmrozi�o.</p><p>Ginny patrzy�a na niego
oczami pe�nymi bolesnego wyrzutu, jakby Harry by� winien ca�ego
z�a, jakie istnieje na �wiecie. Spojrzenie, jakie rzuci�a
Harry'emu wyra�a�o g��bokie rozczarowanie i gniew, jakby
jej marzenia w�a�nie rozsypa�y si� w proch.</p><p>Zagryzaj�c warg�,
Gryfon odwr�ci� wzrok, nie mog�c wytrzyma� tego spojrzenia.
Kiedy uni�s� go ponownie, Ginny ju� nie by�o.</p><p>Harry wiedzia�, �e
to nie jego wina, ale czu� si� tak, jakby by� najgorsz�
�wini� na �wiecie.</p><p>A wi�c to by by�o
na tyle, je�eli chodzi o jakiekolwiek plany zwi�zane ze �liczn�
siostr� Rona. Ju� �adna dziewczyna nie spojrzy na niego bez
wyrazu obrzydzenia na twarzy.</p><p>"No, mo�e poza
jedn�..." - pomy�la� Harry, odwracaj�c si� w
poszukiwaniu Luny. Jego spojrzenie pad�o przez chwil� na st�
nauczycielski i Gryfon prawie zakrztusi� si� sokiem z dyni, kt�ry
mia� w ustach, gdy zobaczy�, �e czarne oczy Snape'a patrz�
wprost na niego. Zarumieniony, z gwa�townie bij�cym sercem,
odwr�ci� si� natychmiast i wbi� wzrok w sw�j talerz.</p><p>Czy jeszcze kiedykolwiek
b�dzie m�g� normalnie spojrze� na tego cz�owieka?</p><p>Za ka�dym razem, kiedy
na niego patrzy�, przed oczami stawa� mu obraz Snape'a, kt�ry
widzia�, kiedy znajdowa� si� pod dzia�aniem eliksiru
Desideria Intima.</p><p>W g�owie
s�ysza� sw�j w�asny g�os.</p><p><emphasis>We� mnie, Severusie...</emphasis></p><p>Pami�ta� swoj�
erekcj� i p�on�ce w nim pragnienie. Na samo wspomnienie
czarnych, zimnych oczu i z�owrogiej aury, kt�ra wprawia�a jego
cia�o w stan gor�czkowego podniecenia, ogarnia� go �ar i na
jego policzki wyp�ywa� rumieniec. Nie potrafi� tego
powstrzyma�. Podejrzewa�, �e s� to dalsze skutki tego
przekl�tego eliksiru i modli� si� zawzi�cie o to, by w
ko�cu sta� si� na powr�t normalnym, zdrowym nastolatkiem, kt�ry
flirtuje z dziewczynami, umawia si� na randki, gra w Quidditcha i ma grono
wiernych przyjaci�.</p><p>Snape to wszystko zniszczy�.</p><p>- Harry, wszystko w
porz�dku? - zatroskany g�os Hermiony sprawi�, �e Harry
oderwa� si� od swych my�li.</p><p>- Co� nie tak z twoim
jedzeniem? - zapyta� Ron. - Wygl�dasz, jakby� mia� zaraz
zwymiotowa�.</p><p>- Nie, wszystko w
porz�dku. - Harry stara� si�, aby jego g�os zabrzmia�
naturalnie, ale chyba nie bardzo mu to wysz�o, poniewa� Hermiona
nadal przypatrywa�a mu si� z uwag�.</p><p>- No to dobrze. - odpar�
Ron i wr�ci� do posi�ku. Hermiona rzuci�a rudzielcowi pe�ne
politowania spojrzenie. Prawdopodobnie pomy�la�a, �e nawet gdyby
wytr�bi� mu do ucha, �e co� jest nie w porz�dku, to on
i tak by tego nie dostrzeg�.</p><p>- Jak twoja r�ka? -
zapyta�a Gryfonka, zwracaj�c si� ponownie do Harry'ego.</p><p>- Coraz lepiej - odpar�
ch�opak spogl�daj�c na �lady drobnych zranie�,
pokrywaj�cych jego praw� d�o�.</p><p>- Ca�e
szcz�cie, �e Filch prze�o�y� ci szlaban na ten
weekend - powiedzia�a Hermiona, ogl�daj�c r�k�
Harry'ego. - Inaczej nigdy by si� nie zagoi�a.</p><p>- Och, na pewno nie
zrobi� tego z dobroci serca - u�miechn�� si� krzywo
Gryfon. - Wiedzia�, �e z tak poranion� d�oni� nie dam
rady wysprz�ta� wszystkich schowk�w, nie m�wi�c ju� o tym,
�eby zrobi� to dok�adnie.</p><p>Hermiona spojrza�a na
przyjaciela pe�nym wsp�czucia wzrokiem.</p><p>- Och Harry, naprawd�
nie powiniene� by� rzuca� si� na Malfoya. Masz teraz same
problemy.</p><p>- Emiono - wtr�ci�
si� Ron z ustami pe�nymi t�uczonych ziemniak�w - Mafoy mia�
f�fie, fe ho Ary ho fefniej dofaf�, a nie ja. - kilka ziemniak�w
wypad�o z ust rudzielca i upad�o z powrotem na talerz.</p><p>- Tak, zaplu�by� go
resztkami jedzenia tak, �e b�aga�by ci� o lito��
- odpar�a zniesmaczona Gryfonka. Ron zaczerwieni� si�.</p><p>Harry, zadowolony, �e
przyjaci�ka wi�cej go nie nagabuje, obejrza� si� na
Malfoya. �lizgon, jakby wyczuwaj�c wzrok Gryfona, rzuci� mu
nienawistne, pe�ne wy�szo�ci spojrzenie. Harry skrzywi�
si�.</p><p>Co� mu si� nie
podoba�o w u�miechu Malfoya - by� mroczny i jeszcze bardziej
z�o�liwy ni� zazwyczaj, jakby �lizgon planowa�
co� niedobrego.</p><p>Otrz�saj�c si�
z nieprzyjemnego wra�enia, Harry powr�ci� do swoich ziemniak�w, ale
jako� nagle przesta� by� g�odny. Zastanawia� si�,
czy nie zacz�� ponownie przemieszcza� si� po zamku za
pomoc� peleryny niewidki.</p><p>*
* *</p><p><emphasis/></p><p><emphasis>Ciemno��.</emphasis></p><p><emphasis>Zimno bij�ce od kamieni,
na kt�rych le�a�.</emphasis></p><p><emphasis>Ch�odne d�onie.
Gor�cy oddech.</emphasis></p><p><emphasis>Uderzenie. B�l. Strach.</emphasis></p><p><emphasis>Obezw�adniaj�ca
przyjemno��.</emphasis></p><p><emphasis>Oczy wy�aniaj�ce
si� z ciemno�ci.</emphasis></p><p>Harry obudzi� si� z
j�kiem, zaciskaj�c dr��ce pi�ci na ko�drze.
By� zlany potem, jego cia�em wstrz�sa�y spazmy
przyjemno�ci. W�o�y� lew� r�k� pod ko�dr�
i wyczuwaj�c swoj� sztywn� erekcj�, owin�� palce
wok� niej i szybkimi ruchami zacz�� wprawia� swoje
cia�o w stan jeszcze silniejszej przyjemno�ci.</p><p>Czu� �zy pod
powiekami, mimowolnie zaciska� z�by i palce u n�g, staraj�c
si� przywo�a� obrazy ze snu; obrazy, kt�re wprawia�y go w
stan tak silnego upojenia. Przez jego spocone cia�o przechodzi�y
wzburzone fale rozkoszy, pot�gowane dodatkowo przez szybkie ruchy
d�oni, a napi�cie w jego l�d�wiach wzrasta�o z
ka�d� chwil� i sprawia�o, �e dr�a�
niekontrolowanie. Ch�opak stara� si� jak najd�u�ej
utrzyma� sen pod powiekami, nie pozwoli�, aby wyblakn��.</p><p>Chcia� czu� to, co
czu� jeszcze chwil� temu: �ar i ch��d jednocze�nie,
strach i pragnienie, b�l i przyjemno��.</p><p>Jego d�o�
przyspieszy�a, a usta otworzy�y si� w niemym krzyku,
pr�buj�c z�apa� powietrze. W jego umy�le pojawi�
si� obraz czarnych, zimnych oczu, pe�nych mrocznej obietnicy i
gro�nego pi�kna.</p><p>Oczy, kt�re ju�
wcze�niej widzia�.</p><p>Oczy, kt�re
nale�a�y do...</p><p>Harry doszed�,
krzycz�c bezg�o�nie. Jego cia�o wygi�o si�
w �uk, a fale rozkoszy obmy�y ka�d� jego
cz��, zatapiaj�c Gryfona w morzu przyjemno�ci, kt�ra
wycisn�a �zy z jego oczu i pozbawi�a go tchu. Wszystkie
mi�nie jego cia�a napi�y si� i d�ugo
wyrzuca�y z erekcji ch�opaka bia��, lepk� ciecz, kt�ra
zala�a jego brzuch, uda i po�ciel.</p><p>Powoli cia�o Gryfona
odpr�a�o si�, a ostatnie spazmy rozkoszy dotyka�y
wra�liwych punkt�w sprawiaj�c, �e Harry nie potrafi�
zapanowa� nad dr�eniem.</p><p>Oddech uspokaja�
si�, ale serce Harry'ego nie potrafi�o.</p><p><emphasis>O, kurwa!</emphasis></p><p>*
* *</p><p>Kiedy pierwsze promienie
s�o�ca wpad�y do sypialni ch�opc�w, Harry natychmiast
otworzy� oczy.</p><p>Mia� Plan.</p><p>Plan, kt�ry sprawi, �e
przestanie �ni� o tym t�ustow�osym draniu i z powrotem
stanie si� normalny.</p><p>Gryfon
u�miechn�� si� do siebie w my�lach.</p><p>Sko�cz� si� te
idiotyczne pog�oski na jego temat i wszyscy z powrotem zaczn� go
traktowa� jak swojego. Przynajmniej mia� tak� nadziej�...</p><p>W nocy, po przebudzeniu,
by� w tak skrajnej rozpaczy, i� zastanawia� si� nawet, czy
nie podda� si� jakiej� terapii w �wi�tym Mungu.
Rozwa�a� nawet ucieczk� z Hogwartu i zaszycie si� w jakim�
odludnym miejscu, gdzie te bezdenne oczy przestan� go wreszcie
prze�ladowa�. Pomy�la� te� o tym, by przesta�
sypia�, albo wykra�� pani Pomfrey Eliksir Bezsennego Snu, ale
stwierdzi�, �e i tak nie pomog�oby to na jego sny na jawie.</p><p>Na szcz�cie
przyszed� mu do g�owy Plan i nieco uspokojony m�g� w ko�cu
zasn��.</p><p>Teraz, z now�
nadziej� w sercu, Harry ubra� si� po cichu, nie chc�c
obudzi� Rona (Dean i Seamus przenie�li si� do innej sypialni,
gdy� stwierdzili, �e nie �ycz� sobie sypia� w jednym
pomieszczeniu z Potterem, poniewa� nie chc� obudzi� si� w
nocy z czym� twardym wbijaj�cym im si� w ty�ek), po czym
wymkn�� si� z Pokoju Wsp�lnego i zakrad� si� w
pobli�e odnogi korytarza prowadz�cego do wie�y zachodniej. Harry
nie wiedzia�, gdzie dok�adnie znajduje si� wej�cie do
siedziby Krukon�w, ale pami�ta�, �e oni zawsze znikaj� w
tym korytarzu.</p><p>Chowaj�c si� za
rogiem, sta� i czeka�.</p><p>W ko�cu pierwsi
uczniowie zacz�li schodzi� na �niadanie. Dziewczyny sz�y
gromadkami, �miej�c si� (Harry kilka razy pr�bowa� dociec,
dlaczego dziewczyny zawsze chichocz�, kiedy poruszaj� si� w
grupach przekraczaj�cych dwie osoby, podejrzewa� tylko, �e
prawdopodobnie wy�miewaj� ka�dego napotkanego ch�opaka),
ch�opcy rozmawiali, �ywo gestykuluj�c. Kilka os�b sz�o z
nosami utkwionymi w ksi��kach.</p><p>"Jest!" -
pomy�la� Gryfon widz�c zbli�aj�c� si�,
kolorow� posta� z nosem utkwionym nie w ksi��ce, lecz w
wyj�tkowo pot�pianym przez wi�kszo�� czarodziej�w
czasopi�mie zatytu�owanym "�ongler".</p><p>- Pst! Luno! -
sykn�� Harry, chowaj�c si� za rogiem korytarza i
staraj�c si�, aby nikt go nie zobaczy�. Dziewczyna
przystan�a i rozejrza�a si� niepewnie.</p><p>- Tutaj! - Harry
pomacha� r�k�, chc�c zwr�ci� jej uwag�. Luna
u�miechn�a si� swoim nieprzytomnym u�miechem, a
nast�pnie podesz�a do miejsca, przy kt�rym chowa� si�
Gryfon.</p><p>Ch�opak z�apa�
j� za rami� i wci�gn�� w cie�.</p><p>- Co ty tu robisz, Harry? -
zapyta�a Luna rozmarzonym g�osem. - W pierwszej chwili
pomy�la�am, �e to Nargle, ale potem zobaczy�am ciebie.
Cz�sto si� tak czaisz na ludzi?</p><p>- Luno - przerwa� jej Gryfon,
chc�c od razu przej�� do rzeczy. - Chcia�bym prosi�
ci� o pewn� przys�ug�.</p><p>- Mnie? Och, Harry, to
b�dzie dla mnie przyjemno��. - Luna pochyli�a si� do
niego. - Nie pro� mnie tylko, �ebym pokaza�a ci legowiska
Szaraman�w Rogowatych. S� naprawd� nieprzyjemne.</p><p>- Nie, zupe�nie nie o to
chodzi. - Harry prosi� w my�lach wszystkie si�y nadprzyrodzone o
cierpliwo�� i wyrozumia�o��. - Nie. - powt�rzy�
dobitniej, pr�buj�c uj�� w s�owa, to, co nie chcia�o
mu przej�� przez gard�o. - Luno... chcia�bym ci�
zapyta�, czy zgodzisz si� zosta� moj� dziewczyn�?</p><p>Je�eli Gryfon
spodziewa� si� wielkiego zaskoczenia i zawstydzonego u�miechu,
czyli reakcji typowej dla ka�dej innego dziewczyny, kt�rej
zaproponowa�by co� takiego, to zapomnia�by, �e Luna nie
jest "ka�d� inn�" dziewczyn� i to, co dla innych
jest typowe i zwyczajne, u niej zamienia si� w co� zupe�nie
nieprzewidywalnego.</p><p>Jedyn� reakcj�
Krukonki by�o �ci�gni�cie brwi i g�o�ne
westchnienie.</p><p>- Och, nie ma sprawy.
My�la�am, �e chodzi o co� wa�niejszego.</p><p>Harry przez chwil�
zastanawia� si� (jak czyni� to ju� wiele razy w
przesz�o�ci), jak dzia�a umys� tej dziewczyny. Luna, jako
chyba jedyna osoba w ca�ej szkole, potrafi�a wprawi� go w takie
os�upienie.</p><p><emphasis>No, mo�e nie do
ko�ca taka jedyna...</emphasis></p><p>- Czyli... zgadasz si�,
tak? - zapyta� dla potwierdzenia.</p><p>- Oczywi�cie -
skin�a g�ow�, a kolczyki w kszta�cie rzodkiewek
b�ysn�y odbitym �wiat�em pochodni. - Ch�tnie
poudaj� twoj� dziewczyn�, �eby wszyscy dali ci spok�j.</p><p>Harry zdumiony,
wyba�uszy� oczy.</p><p>- S-sk�d wiesz...?</p><p>- To oczywiste - przerwa�a
mu Luna. - Nie poprosi�by� mnie, �ebym zosta�a twoj�
dziewczyn�, gdyby� nie musia�.</p><p>Ch�opak poczu�,
�e si� czerwieni. Za�enowany spu�ci� wzrok i
u�miechn�� si� przepraszaj�co do dziewczyny. Luna
odpowiedzia�a mu wyrozumia�ym u�miechem, jaki posy�a
si� trzyletniemu dziecku, kt�re nabroi�o.</p><p>Gryfon przyjrza�
si� uwa�niej stoj�cej przed nim Krukonce.</p><p>Luna naprawd� by�a
bardzo �adna. Na jej wargach zawsze igra� delikatny, �agodny
u�miech. Mia�a jasne blond w�osy i du�e, rozmarzone
b��kitne oczy.</p><p>By�a zupe�nym
przeciwie�stwem Mistrza Eliksir�w.</p><p>"Tak, to by� dobry
wyb�r" - pomy�la� Harry, u�miechaj�c si� z
zadowoleniem. Luna b�dzie jego dziewczyn�, ludzie przestan�
uwa�a� go za geja i zbocze�ca, a on sam b�dzie mia� na
powr�t normalne �ycie. Mo�e nawet zakocha si� w Krukonce...</p><p>Wtem brwi dziewczyny
�ci�gn�y si�, a w oczach pojawi�o si�
zw�tpienie. Luna pochyli�a si� do niego i wyszepta�a
konspiracyjnie:</p><p>- Je�eli mam by�
twoj� dziewczyn�... czy to znaczy, �e musimy uprawia� ze
sob� seks?</p><p>- Nie! - Harry zaprzeczy�
gwa�townie, czuj�c, �e jego twarz p�onie ze wstydu.</p><p>- Och, to dobrze - dziewczyna
odetchn�a z ulg� - bo nie jeste� w moim typie.</p><p>Gryfon pomy�la�,
�e zakochanie jednak nie wchodzi w gr�.</p><p>*
* *</p><p>To, �e Harry Potter -
Ch�opiec Kt�ry Pragnie Snape'a - znalaz� dziewczyn�,
wywo�a�o burzliwe dyskusje w�r�d uczni�w.</p><p>Gryfon spodziewa�
si� tego i by� z tego zadowolony.</p><p>Drug� omawian� na
korytarzach spraw� by�o to, �e jego dziewczyn� zosta�a
najwi�ksza dziwaczka w szkole. T�umaczono to sobie tym, �e
pewnie tylko ona potrafi wytrzyma� perwersyjne pomys�y Pottera.</p><p>Kiedy Harry szed� z
Lun� korytarzem trzymaj�c j� za r�k�, ludzie
wok� szeptali i pokazywali ich sobie palcami. Ch�opak jednak nie
zwraca� na to uwagi.</p><p>A przynajmniej stara�
si� nie zwraca�.</p><p>Wiedzia�, �e
pocz�tki b�d� trudne, ale wierzy�, i� p�niej
wszystko si� jako� u�o�y.</p><p>Stara� si� zawsze
ca�owa� Lun� na oczach jak najwi�kszej liczby os�b. Nigdy w
jaki� intymny, g��boki spos�b, o nie! By�y to najwy�ej
delikatne, szybkie poca�unki w policzek, a od czasu do czasu w k�cik
ust. Sk�ra Luny by�a s�odka i ciep�a, a wargi smakowa�y tak
jakby Krukonka przed ka�dym poca�unkiem zjada�a torebk�
kostek najs�odszego toffi z Miodowego Kr�lestwa.</p><p>Hermiona dowiedziawszy
si� prawdy o planie, by�a oburzona, �e Harry tak wykorzystuje
biedn� Krukonk� i nie pomog�y nawet t�umaczenia, �e
Luna o tym wie, �e sama si� zgodzi�a na taki uk�ad.
Gryfonka nie odzywa�a si� do Harry'ego przez reszt� dnia i
o�wiadczy�a, �e musi porozmawia� z Lun� o jej poczuciu
godno�ci. Ron stwierdzi�, �e to by� �wietny plan, co w
konsekwencji doprowadzi�o do tego, �e Hermiona obrazi�a si�
r�wnie� na niego.</p><p>Chodzenie z Lun�
przypomina�o wypraw� do bardzo nietypowego zoo skrzy�owanego z
Domem Strach�w, po kt�rym oprowadza� cierpi�cy na mani� spiskow�
kustosz.</p><p>Dziewczyna na ka�dym
kroku opowiada�a mu zadziwiaj�ce historie o rzadkich okazach
nietypowych zwierz�t, b�d� wprowadza�a Harry'ego w
najmroczniejsze sekrety tajnych spisk�w Ministerstwa Magii, kt�re jej ojciec
wytropi� z nara�eniem �ycia. Jednak poza tym, by�a bardzo
dobr� "dziewczyn�" - przynosi�a Harry'emu r�cznie
robione prezenty (jak medalion z denka od butelek, zaczarowany tak, �e
mia� pokazywa� wszystkie niewidzialne stworzenia, kt�re chcia�yby
zrobi� krzywd� Harry'emu), pozwala�a mu na wszystko, nigdy nie
wyk��ca�a si� o to, �e po�wi�ca jej zbyt
ma�o czasu, albo o to, �e nie zabiera j� na randki.</p><p>Gryfon uwa�a�,
�e nie m�g� trafi� lepiej. W�a�ciwie czasami czu�
si� tak, jakby w og�le nie mia� �adnej dziewczyny i bardzo mu to
odpowiada�o.</p><p>Kilka razy, co prawda,
chcia� j� poca�owa� w intymniejszy spos�b, ale nigdy
jako� nie m�g� si� do tego zabra�. Luna by�a fajna,
ale nie potrafi�a wywo�a� w nim �adnego dreszczu
podniecenia, czy chocia�by przyspieszonego bicia serca. Harry'ego bardzo
to niepokoi�o, ale pomy�la�, �e mo�e na pocz�tku
zawsze tak jest i p�niej si� to zmieni. Przynajmniej mia�
tak� nadziej�.</p><p>Gryfon czu�, �e
jego �ycie nareszcie, chocia� powoli, wraca do normy.</p><p>Tylko jedna, jedyna rzecz - a
w�a�ciwie osoba - nie dawa�a mu spokoju.</p><p>Za ka�dym razem, kiedy
Harry zamyka� oczy, widzia� pod powiekami obraz czarnych,
z�owieszczych oczu ze snu. A wraz z nimi pojawia�a si�
r�wnie� twarz. Wtedy przera�ony, z bij�cym sercem i
p�on�cymi policzkami, otwiera� oczy i za wszelk� cen�
stara� si� skupi� swoje my�li na czym� innym.</p><p>�apa� si� na
tym, �e za ka�dym razem, kiedy si� zapomnia�, jego wzrok
w�drowa� ku sto�owi nauczycielskiemu, przy kt�rym z
nieprzyst�pnym wyrazem twarzy siedzia� Mistrz Eliksir�w. Otulony sw�
czarn� peleryn�, jakby chcia� odgrodzi� si� od
�wiata, rzuca� z�owieszcze spojrzenia na wszystkich uczni�w i
nauczycieli. Harry stara� si� walczy� ze sob�, ale
czu�, �e z ka�dym spojrzeniem rzuconym przez stalowe oczy
Snape'a, przegrywa i nic nie mo�e na to poradzi�. Ciekawo��
i to dziwne uczucie, kt�re p�on�o w jego sercu zdawa�o
si� przejmowa� nad nim kontrol�.</p><p>Gryfon, id�c korytarzem,
potrafi� obejmowa� ramieniem Lun� i jednocze�nie prawie,
�e podskakiwa�, kiedy miga� mu gdzie� fragment czarnej
peleryny, kt�ra niemal zawsze okazywa�a si� szat� kt�rego�
z uczni�w. Denerwowa�o go to i coraz bardziej niepokoi�o.</p><p>Przeklina� Snape'a, ten
g�upi eliksir, swoje sny, a najbardziej siebie samego.</p><p>Je�eli wcze�niej
nie potrafi� w og�le spojrze� na Mistrza Eliksir�w, to teraz jego
czarna sylwetka przyci�ga�a wzrok Harry'ego za ka�dym razem,
kiedy tylko pojawia�a si� w jego polu widzenia.</p><p>"Nie, przesta�
si� gapi�!" - karci� si� w my�lach,
ca�� si�� woli zmuszaj�c si� by odwr�ci�
g�ow�, zanim Snape co� zauwa�y. Nie zawsze mu si� to
udawa�o. Czasami hebanowe oczy Mistrza Eliksir�w spotyka�y si�
ze szmaragdowymi oczami Harry'ego i wtedy jedyne co Gryfon m�g�
zrobi�, to rumieni� si�, przeklinaj�c swoje nadpobudliwe
serce i szybko odwraca� wzrok, udaj�c, �e tak naprawd�, to
chcia� patrze� w zupe�nie inna stron�. By� za daleko,
�eby wyczyta� co� z zimnych oczu Snape'a, zreszt� i tak nie
zamierza�.</p><p>Chcia�, �eby
m�czyzna znikn�� z jego �ycia. O niczym tak nie
marzy�.</p><p>Czu�, �e z
ka�dym spojrzeniem na Mistrza Eliksir�w, jego nienawi�� do niego
wzrasta i powoli zbli�a si� do granicy, kt�rej przekroczenia Harry
obawia� si� najbardziej.</p><p>Po poniedzia�kowej
lekcji eliksir�w, nast�pna odbywa�a si� pi�tek. Neville
wci�� jeszcze nie wr�ci� ze szpitala, chocia�
min�y ju� prawie cztery dni.</p><p>Harry odczuwa�
nieokre�lony niepok�j na my�l o zbli�aj�cej si� lekcji
eliksir�w.</p><p>Chocia� ju�
wcze�niej obawia� si� tych zaj��, to po tym, co
sta�o si� na nich ostatnio, my�l o nast�pnej lekcji
napawa�a go takim przera�eniem, �e zastanawia� si�,
czy w og�le b�dzie mia� do�� odwagi, by na ni�
p�j��.</p><p>Ba� si�.</p><p>Ba� si� Snape'a i
tego, co ten mo�e zrobi�.</p><p>Ba� si� siebie i
swoich niezrozumia�ych reakcji.</p><p>Strach oplata� jego
serce i p�uca, doprowadzaj�c do tego, �e nogi Harry'ego
ugina�y si� pod nim, a r�ce dr�a�y.</p><p>Dlaczego ten sen musia�
mu si� znowu przy�ni� akurat tej nocy?</p><p>Gryfona
prze�ladowa�y wci�� �wie�e wizje z mokrego,
upojnego snu. Ju� trzeci raz �ni� o Snapie i trzeci raz
spu�ci� si�, my�l�c o nim. Z�apa� si�
nawet na tym, i� zacz�� zastanawia� si�, jak
smakowa�yby te wiecznie zaci�ni�te, wykrzywione w pogardliwym
u�miechu, blade wargi nauczyciela.</p><p>Na pewno zupe�nie
inaczej, ni� ciep�e i s�odkie wargi Luny.</p><p>Gryfon skarci� si�
za tego rodzaju my�li, ale z mniejszym oburzeniem, ni� zazwyczaj.</p><p>- Ciekawe, co Snape
wymy�li tym razem - g�os Rona przedar� si� przez
mg�� pos�pnych my�li, otaczaj�c� umys�
Harry'ego. - Mam nadziej�, �e nie postanowi� teraz otru�
mnie - rudzielec zblad� wyra�nie, patrz�c w ciemno��
korytarza, z kt�rej powinien ju� si� wy�oni� Mistrz
Eliksir�w.</p><p>Nie czeka� d�ugo.</p><p>Harry us�ysza�
szybko zbli�aj�ce si� kroki nauczyciela. Kroki zdecydowane,
d�ugie, zamaszyste. Gryfon zamkn�� oczy, ws�uchuj�c
si� w ten odg�os.</p><p>Tylko Snape tak chodzi�.
Dzwi�k jego krok�w by� tak charakterystyczny, �e gdyby
ch�opak us�ysza� je na korytarzu, zawsze wiedzia�by,
�e to zbli�a si� Mistrz Eliksir�w we w�asnej osobie.</p><p>Kiedy otworzy� oczy,
widzia� ju� wyra�nie czarn� sylwetk�
odcinaj�c� si� od ciemno�ci korytarza, z kt�rego si�
wy�oni�a. Snape potrafi� pojawi� si� tak, i�
wydawa�o si�, jakby materializowa� si� z mroku, jakby sam
by� ciemno�ci�, kt�ra przybra�a namacalny kszta�t i
ubra�a go w ludzkie cia�o. Jedynie jego twarz i d�onie
odcina�y si� nieznacznie od wszechogarniaj�cej czerni
otulaj�cej m�czyzn�. Peleryna �opota�a za nim,
przywodz�c na my�l zjaw�, kt�ra wy�ania si� z
czelu�ci sennych koszmar�w, by prze�ladowa� i �ciga�
sw� bezsiln� ofiar�, oczarowan� gro�nym pi�knem
nadci�gaj�cego z�a.</p><p>Harry zorientowa�
si�, �e wstrzymuje oddech i gapi si� na Mistrza Eliksir�w tak,
jakby zobaczy� go po raz pierwszy w �yciu.</p><p>"Co si�, kurwa, ze
mn� dzieje?" - pomy�la� wstrz��ni�ty, kiedy
Snape zbli�y� si� do czekaj�cych przed klas� uczni�w.
Gryfon odwr�ci� g�ow� w przeciwn� stron�, byle tylko
nie patrze� na Snape'a. Nauczyciel otworzy� drzwi klasy bez
s�owa i czeka�, a� uczniowie wejd� do �rodka. Gryfon
wymin�� Mistrza Eliksir�w, przez ca�y czas patrz�c pod
nogi, ale kiedy przechodzi� obok niego, silna wo� sk�adnik�w
eliksir�w zmieszana z czym� korzennym, kt�r� emanowa�
m�czyzna, sprawi�a, �e ch�opakowi zakr�ci�o
si� w g�owie i niewiele brakowa�o, a zderzy�by si� z
framug�.</p><p>Odprowadzany �miechami
�lizgon�w, zaczerwieniony, pospiesznie usiad� w �awce i nie
rozgl�daj�c si� na boki, zacz�� wyk�ada�
ksi��ki i pozosta�e przybory, szpetnie przeklinaj�c w my�lach
wszystko, co podsun�� mu jego rozdygotany umys�.</p><p><emphasis>Ca�e
szcz�cie, �e przynajmniej Snape tego nie skomentowa�...</emphasis></p><p>*</p><p>- Harry, wszystko w
porz�dku? - zapyta�a Hermiona, kiedy obierali owoce Cedru
Paj�czowatego, kt�re by�y jednym ze sk�adnik�w Eliksiru
Rozci�gaj�cego, zadanego im dzisiaj przez Snape'a do
przyrz�dzenia.</p><p>- Tak, jasne, wszystko w
porz�dku - odpar� pospiesznie Gryfon, obieraj�c wraz ze
sk�rk� spor� ilo�� mi��szu.</p><p>- Nie wygl�dasz zbyt
dobrze - doda�a dziewczyna, patrz�c na przyjaciela zatroskanym
wzrokiem.</p><p>- Szczerze powiedziawszy to
wygl�dasz, jakby� mia� zamiar kogo� zabi� -
o�wiadczy� Ron, patrz�c ze zgroz�, jak z owocu obieranego
przez jego przyjaciela zostaje tylko pestka.</p><p>- Nic mi nie jest! -
warkn�� Gryfon, czuj�c, �e zaraz chyba eksploduje od
�rodka. D�onie mu dr�a�y, a serce podchodzi�o do
gard�a.</p><p>Powodem tego by� Snape.</p><p>Za ka�dym razem, kiedy
Harry podnosi� wzrok, widzia� nauczyciela przygl�daj�cego
mu si� spod wp�przymkni�tych powiek. Gryfon podejrzewa�,
�e m�czyzna co� planuje i strasznie go to
denerwowa�o. Na razie nic jeszcze nie zrobi�, ale pewnie tylko czeka
na okazj�, by ponownie go publicznie upokorzy�.</p><p>- Au�! -
sykn�� nagle Gryfon, wypuszczaj�c n� z r�ki i
wk�adaj�c rozci�ty palec do ust.</p><p>- Harry, poka� to! -
Hermiona wzi�a jego d�o� i obejrza�a
g��bokie skaleczenie, z kt�rego obficie s�czy�a si�
krew. - O czym ty ci�gle my�lisz, �e nawet nie potrafisz
utrzyma� porz�dnie no�a? - skarci�a go, a ch�opak
poczu�, �e si� rumieni. - Trzeba to opatrzy�, bo inaczej
zakrwawisz wszystkie sk�adniki i Snape znowu ci� obleje.</p><p>Harry skrzywi� si�
z b�lu. Rozci�cie rzeczywi�cie dawa�o mu si� we znaki,
szczypa�o i pali�o. Ale przecie� nie p�jdzie do Snape'a i nie
poprosi go, �eby pozwoli� mu si� zwolni� z lekcji, by
m�g� uda� si� do skrzyd�a szpitalnego. A jeszcze bardziej
przera�a�a go my�l o tym, �e nauczyciel sam mia�by mu
opatrzy� d�o�.</p><p>- Co tu si� dzieje? -
zimny, stalowy g�os Mistrza Eliksir�w dosi�gn�� Harry'ego w
tej samej chwili, gdy pad� na niego mroczny cie�.</p><p>Ch�opak
zesztywnia�, a jego serce zamar�o, dotkni�te promieniem
niewyt�umaczalnego strachu.</p><p>- Panie profesorze, Harry
w�a�nie skaleczy� si� w d�o� - Hermiona
zacz�a t�umaczy� widz�c, i� Gryfon
najwyra�niej zapomnia�, jak si� m�wi. - Czy m�g�by pan...?</p><p>- Potter! - przerwa� jej
Snape, zwracaj�c si� do Harry'ego. - Jak zwykle nie potrafisz
wytrzyma� bez zwracania na siebie uwagi.</p><p>S�owa nauczyciela
dotar�y do ch�opaka dopiero po chwili, kiedy uda�o im si�
przebi� przez szum w jego uszach, przez szalone bicie serca i
mg�� przera�enia, kt�ra otoczy�a jego umys�.
Chcia� co� odpowiedzie�, ale mia� wra�enie, �e
j�zyk przyklei� mu si� do podniebienia. Przed oczami
widzia� czarn� szat� z nieko�cz�cym si�
rz�dem guzik�w. Widzia� peleryn� sp�ywaj�c�
mi�kko z plec�w i - o bogowie! - blad� d�o� o d�ugich palcach
wyci�gaj�c� si� w jego stron�.</p><p>- Daj mi r�k�,
Potter - g�os Mistrza Eliksir�w sprawi�, �e Harry niemal
pisn��.</p><p>K�tem oka dostrzeg�
r�d�k�, kt�ra pojawi�a si� w drugiej r�ce
nauczyciela. Gryfon nie by� w stanie wykona� �adnego gestu,
sta� tylko i gapi� si� z przera�eniem na
wyci�gni�t� w jego stron� d�o� Snape'a.</p><p>Ponownie otuli� go
korzenny zapach i zakr�ci�o mu si� w g�owie. Zupe�nie
nie zdaj�c sobie sprawy z tego, co robi, podni�s� praw�
d�o�, a jego wzrok pow�drowa� w g�r�, napotykaj�c
p�on�ce spojrzenie czarnych, bezdennych oczu, kt�re w snach zawsze
doprowadza�y go do delirium. Jego dr��cej d�oni
dotkn�y ch�odne palce Mistrza Eliksir�w.</p><p>To, co si� wtedy
wydarzy�o, sprawi�o, �e Harry os�upia�.</p><p>Jego cz�onek
drgn�� spazmatycznie.</p><p>Ch�opak z zaskoczeniem
maluj�cym si� na bladej twarzy poczu� bolesny skurcz w
l�d�wiach. To u�wiadomi�o mu zagro�enie, w jakim
si� w�a�nie znalaz�, a przed kt�rym nie by� w stanie
si� obroni�. Mia� wra�enie, jakby opada� w
przepa�� bolesnej �wiadomo�ci i nic nie mog�o ju�
tego powstrzyma�.</p><p>Bezgraniczne zdumienie
p�on�ce w jego szeroko otwartych oczach sprawi�o, �e przez
twarz nauczyciela przebieg� cie�, a pomi�dzy brwiami
pojawi�a si� zmarszczka.</p><p>"On wie!" -
pomy�la� Harry w panice, odwracaj�c wzrok, wyrywaj�c
nag�ym szarpni�ciem d�o�, �api�c z powrotem
n� i zabieraj�c si� za obieranie nast�pnego owocu.</p><p>- N-nic mi n-nie jest. Nie
t-trzeba - wyduka� maj�c wra�enie, �e zaraz chyba umrze ze
wstydu i przera�enia. G�os mu si� lekko za�ama� na
ostatnim s�owie i poczu� na sobie zaskoczony wzrok Hermiony.</p><p>- W takim razie nie zawracaj
mi wi�cej g�owy, Potter! - warkn�� nauczyciel,
odwracaj�c si� do niego plecami i odchodz�c.</p><p>Harry poczu� �zy
pod powiekami.</p><p>"Jestem
sko�czony!" - tyle tylko zdo�a� pomy�le�
w�r�d okruch�w zdruzgotanej �wiadomo�ci.</p><p>*
* *</p><p>"W co ja si�, do
cholery wpakowa�em?" - my�la� Harry, sprz�taj�c
ju� si�dmy tego dnia schowek.</p><p>By� zm�czony,
brudny i spocony. Filch postanowi� go solidnie wym�czy�, skoro
ma okazj� pozn�ca� si� nad Potterem.</p><p>Harry roz�o�y�
sobie sprz�tanie na dwa dni. W sobot� postanowi�
wysprz�ta� schowki w dolnej cz�ci zamku, a w
niedziel� - w g�rnej. Zosta�y mu tylko dwa schowki w lochach.
Zatrzaskuj�c drzwi si�dmego schowka, powl�k� si� na poszukiwanie
nast�pnego.</p><p>W lochach by�o
ch�odno, ale Gryfon, rozgrzany prac� fizyczn�, mia�
wra�enie, �e zaraz si� ugotuje.</p><p>"Dlaczego moje
�ycie musi by� takie popieprzone?" - my�la�,
spogl�daj�c ponuro na kurz i paj�czyny, pokrywaj�ce
ka�d� powierzchni� niewielkiego pomieszczenia. Postawi�
wiadro na pod�odze i westchn�� g��boko.</p><p><emphasis>Wszystko, ale to wszystko, to
wina Snape'a! Gdyby nie on i jego przekl�ty eliksir, sp�dza�bym
teraz prawdopodobnie przyjemny wiecz�r z Ginny, zamiast brodzi� w
paj�czynach i szczurzych odchodach!</emphasis></p><p>Harry ze
z�o�ci� zacz�� zamiata� �mieci i kurz,
pokrywaj�ce pod�og� i zbieraj�c miot��
paj�czyny z sufitu i �cian.</p><p><emphasis>I to nieprawda, �e ten
wredny, obrzydliwy dra� mnie podnieca! Nie ma w nim nic
poci�gaj�cego! Ani krztyny seksu!</emphasis></p><p>W g�owie Gryfona
pojawi� si� obraz hebanowych oczu, patrz�cych na niego z
wy�szo�ci� i pal�ce uczucie, kiedy ch�odne palce
dotkn�y jego d�oni. Przez cia�o ch�opaka
przeszed� niekontrolowany dreszcz.</p><p>To nic nie znaczy�o!
Zupe�nie nic! Przecie� nie mo�e sta� tu i podnieca�
si�, my�l�c o Snapie. To absolutnie niemo�liwe!</p><p>Wczorajsza sytuacja na lekcji
eliksir�w sprawi�a, �e Harry niemal powyrywa� sobie w�osy z
rozpaczy, u�wiadomiwszy sobie, co si� z nim dzieje, kiedy Mistrz
Eliksir�w jest w pobli�u i kiedy o nim my�li.</p><p>Na dodatek wczoraj po
lekcjach spotka� go na korytarzu i <emphasis>oczywi�cie</emphasis> musia�
upu�ci� torb� z ksi��kami <emphasis>akurat</emphasis> w chwili,
kiedy obok niego przechodzi�.</p><p>To by� wypadek! Wcale
nie wypu�ci� torby dlatego, �e poczu� muskaj�cy go
fragment peleryny nauczyciela i otulaj�cy go korzenny zapach, a jego
cz�onek drgn�� i Harry niemal zawy� z przera�enia. To
na pewno nie dlatego. Chocia� reakcja jego rozdygotanego cia�a
mog�a mie� z tym co� wsp�lnego.</p><p>Nie! Nie mo�e o tym
my�le�, gdy� jego serce znowu zaczyna mocniej bi�.</p><p>Czuj�c szum w uszach,
zawroty g�owy i gor�co rozlewaj�ce si� po jego ciele, Harry
opar� czo�o o zimny kamie� i zacz�� uderza�
pi�ci� w �cian�, powtarzaj�c jak mantr�:</p><p>- Jestem g�upim,
t�pym, nienormalnym dziwakiem! Jestem g�upim...</p><p>- Chocia� raz m�wisz z
sensem, Potter - zimny g�os Mistrza Eliksir�w przeszy� Harry'ego na
wskro� i sprawi�, �e Gryfon zesztywnia�, a na jego twarzy
odmalowa�o si� kra�cowe przera�enie.</p><p><emphasis>Tylko nie to!</emphasis></p><p>_____________</p><p>* "Addicted" by Kelly
Clarkson</p><p><strong>--- rozdzia� 05 ---</strong></p><p><strong>5. The Cupboard.</strong></p><p><emphasis>Maybe
just for tonight.</emphasis></p><p><emphasis>We
can pretend it's alright.</emphasis></p><p><emphasis>Whats
the price I pay.</emphasis></p><p><emphasis>I
dont care what they say.</emphasis></p><p><emphasis>I
want to!</emphasis>*</p><p>- Jestem g�upim,
t�pym, nienormalnym dziwakiem! Jestem g�upim...</p><p>- Chocia� raz m�wisz z
sensem, Potter - zimny g�os Mistrza Eliksir�w przeszy� Harry'ego na
wskro� i sprawi�, �e Gryfon zesztywnia�, a na jego twarzy
odmalowa�o si� kra�cowe przera�enie.</p><p><emphasis>Tylko nie to!</emphasis></p><p>Ch�opak
zamkn�� oczy czuj�c t�py, pulsuj�cy b�l w g�owie.</p><p>"B�agam, tylko nie
to!" - powt�rzy� w my�lach, boj�c si� obejrze�.
Jednak musia� to zrobi�.</p><p>Prze�ykaj�c
�lin�, odwr�ci� si� w stron� stoj�cego w drzwiach
Mistrza Eliksir�w.</p><p>- J-ja tylko... ja
mia-mia�em posp-sp-sprz�ta� s-schowki, bo Filch m-mi
ka-kaza�. Po-pobi�em M-Malfoya i McGonagall si�
wku-wkurzy�a n-na m-mnie - papla� bezradnie wpatruj�c si� w
pod�og� i nie �miej�c nawet spojrze� na czarne buty
nauczyciela. - N-nie wie-wiedzia�em... Mo-o-g� sobie ju-ju�
i-i-��, j-je�eli...</p><p>- Zamknij si�! -
stalowy, gro�ny g�os Snape'a przerwa� potok s��w Gryfona i
sprawi�, �e Harry niemal ugryz� si� w j�zyk.</p><p>Tak bardzo pragn��
st�d uciec. Lecz jedyn� drog� odwrotu zastawia� swoj�
osob� Mistrz Eliksir�w i Harry wola�by tu sczezn��,
ni� si� do niego zbli�y�. Przez tyle dni unika�
spotkania z nauczycielem sam na sam, a teraz tak si� wpakowa�.
Zreszt� i tak nie da�by rady ruszy� si� z miejsca, gdy�
mia� wra�enie, �e jego nogi wros�y w kamienie na kt�rych
sta�, a niewidzialna si�a wciska�a jego cia�o w
�cian�.</p><p>"Id� sobie,
prosz�! Id� st�d!" - modli� si� w my�lach.
Jednak wydawa�o si�, �e wszystkie dobre duchy opu�ci�y
Harry'ego pozostawiaj�c go na pastw� cz�owieka, kt�rego w tej
chwili ba� si� bardziej, ni� ca�ego zast�pu
�miercio�erc�w z Voldemortem na czele.</p><p>Snape nie tyle nie
znikn��, co wszed� wprost w ciemno�� pomieszczenia, a
drzwi - ku przera�eniu Harry'ego - zatrzasn�y si� za nim
rozb�yskuj�c blado czerwonym �wiat�em oznaczaj�cym
interwencj� magii.</p><p>Zaleg�a upiorna
ciemno��.</p><p>"On chce mnie
zabi�!" - pomy�la� Gryfon w panice, wciskaj�c si�
jeszcze g��biej w �cian� i nie b�d�c w stanie
wykona� najmniejszego gestu. Rozgl�da� si� w ciemno�ci,
pragn�c oceni� sytuacj�, jednak nie widzia� zupe�nie
nic. Wyczu�, �e Snape si� zatrzyma�, a po chwili
niewerbalne zakl�cie musn�o ch�opaka i kilka
stoj�cych na jednej z p�ek �wiec, zap�on�o
rozedrganym blaskiem, o�wietlaj�c ciemn� posta�, kt�ra
zdawa�a si� wy�ania� wprost z wszechogarniaj�cego
mroku.</p><p>Czas nagle stan�� w
miejscu.</p><p>�wiat�o �wiec
odbija�o si� w zimnych oczach, kt�re patrzy�y wprost na
Harry'ego i zdawa�y si� przeszywa� jego cia�o i dusz�,
przyszpilaj�c ch�opaka do �ciany i nie pozwalaj�c mu odwr�ci�
g�owy. Czarne kosmyki w�os�w opada�y na szczup�� twarz
o surowych rysach, a usta zaciska�y si� gro�nie, chocia�
mo�na by�o odnie�� wra�enie, �e b��ka
si� za nimi mroczny u�miech. Harry wiedzia�, �e gapi
si� z szeroko otwartymi oczami, ale nic nie m�g� na to poradzi�.
Do uszu Gryfona dochodzi�o szalone bicie jego w�asnego serca i
przyspieszony oddech. Krew pulsuj�ca w jego �y�ach i
ogarniaj�ce go ciep�o w ko�cu odblokowa�y zamroczony
umys� ch�opaka i czas ruszy� ponownie.</p><p>Do Harry'ego dotar�a w
ko�cu groza sytuacji, w kt�rej si� znalaz�.</p><p>On i Snape. Sami. W ciemnym
schowku.</p><p>Drzwi magicznie
zamkni�te i zapiecz�towane.</p><p>"To ju�
koniec!" - przebieg�o przez my�l Harry'ego, kiedy Mistrz
Eliksir�w zrobi� krok w jego stron� i ch�opak poczu� ten
znajomy, korzenny zapach, wzmocniony dodatkowo przez wonie sk�adnik�w
eliksir�w. Jego twarz owion�� gor�cy oddech nauczyciela. Czarne
oczy zmru�y�y si� niebezpiecznie, a ciemne brwi
�ci�gn�y.</p><p>Harry mia�
wra�enie, �e jego serce za chwil� wyskoczy z piersi. Nogi
ugi�y si� pod nim, a on sam, ca�� si�� woli
zmusi� si�, by odwr�ci� wzrok od tego ostrego,
przeszywaj�cego spojrzenia.</p><p>W chwili, kiedy to
zrobi�, jaki� ci�ar opad� z jego serca i
l�d�wi, jednak nie na d�ugo. Blade d�onie z�apa�y
mocno jego twarz, kt�ra brutalnie zosta�a odwr�cona w stron� surowego
oblicza Snape'a.</p><p>Harry chcia�
umrze�.</p><p>Zamiast tego, musia�
sta� przyci�ni�ty do �ciany, czuj�c na sobie
gor�cy oddech i patrz�c w g��bokie jak studnie oczy Mistrza
Eliksir�w, kt�re zdawa�y si� rozbiera� jego dusz� na cz�ci,
badaj�c ka�dy kawa�ek i penetruj�c wszystkie zakamarki w
poszukiwaniu czego�, co by�o ukryte g��boko w sercu
ch�opaka.</p><p>Harry wbi� paznokcie w
�cian�, pr�buj�c broni� si� przed tym
odzieraj�cym go spojrzeniem, ale jedyne, co m�g� zrobi�, to
zaciska� z�by i stara� si� nie wypu�ci� tego
czego� nieokre�lonego, co zagnie�dzi�o si� w nim i
szarpi�c si� oraz wyrywaj�c, pr�bowa�o wydosta�
si� na zewn�trz.</p><p>Odczuwa� tyle rzeczy
naraz, �e jego zmys�y nie nad��a�y z rejestrowaniem
ich.</p><p>Dziwny ch��d cia�a
m�czyzny, tak blisko niego.</p><p>Gryfon zdusi� j�k,
kiedy silne napi�cie wstrz�sn�o jego cia�em.</p><p>Czarne oczy wwiercaj�ce
si� w jego dusz�.</p><p>Pieczenie pod powiekami
przybra�o na sile.</p><p>Dotyk zimnych d�oni,
trzymaj�cych jego twarz w silnym u�cisku.</p><p>Cz�onek Harry'ego
drgn��, sprawiaj�c, �e ch�opak prawie osun��
si� po �cianie, przera�ony reakcj� swojego cia�a.</p><p>Gor�cy, muskaj�cy
jego wargi oddech.</p><p>Co� wybuchn�o
wewn�trz ch�opaka, sprawiaj�c, �e j�kn��
przeci�gle, pokonany, a w oczach poczu� �zy.</p><p>Przesta� si�
opiera�.</p><p>Oczy Snape'a
rozb�ys�y.</p><p>Znalaz� to, czego
szuka�.</p><p>Jedna z ch�odnych
d�oni wypu�ci�a twarz Harry'ego i pow�drowa�a w
d�, zatrzymuj�c si� przez chwil� na jego sercu, kt�re
bi�o tak szybko, jakby ch�opak przebieg� co najmniej kilka mil.</p><p>Gryfon zacisn��
powieki, czuj�c, �e jego policzki p�on� ze wstydu. Jednak,
kiedy otworzy� je ponownie, nie by�o w nich ju� strachu,
za�enowania, czy niech�ci. W zamglonych oczach ch�opaka
p�on�o tylko po��danie.</p><p>Wszystkie maski opad�y,
�a�cuchy pu�ci�y, a drzwi zosta�y wy�amane i
�wiadomo�� Harry'ego p�dzi�a w d�, niczym
kolejka g�rska, niepohamowana i spi�trzona jak wodospad.</p><p>Nigdy, w ca�ym swoim
�yciu, Harry nie pragn�� nikogo tak bardzo, jak tego
m�czyzny.</p><p>D�o� Snape'a
zsun�a si� po jego torsie i zatrzyma�a si� dopiero na
jego kroczu. Cz�onek ch�opaka, zupe�nie ju� twardy,
drga� pod materia�em spodni i szort�w, b�agaj�c o dotyk.
Zatopiony w bezdennych czelu�ciach oczu Mistrza Eliksir�w, Gryfon
wstrzyma� oddech. Stara� si� zmusi� swoje cia�o, by
nie dr�a�o tak bardzo, gdy� ledwie m�g� utrzyma�
si� na uginaj�cych si� pod nim nogach.</p><p>W chwili, kiedy palce Snape'a
zacz�y powoli rozsuwa� rozporek jego d�ins�w, Harry
by� w stanie tylko zagryza� warg� niemal do krwi, by nad
sob� zapanowa�. Wiedzia�, �e g��boko pod t� tward�,
zimn�, opanowan� mask�, Snape �mieje si� z niego i
jego s�abo�ci.</p><p>Jednak to si� teraz nie
liczy�o. Nic si� teraz nie liczy�o.</p><p>Jedynie d�o�
m�czyzny, kt�ra niczym w�� w�lizn�a
si� w spodnie Harry'ego i zatrzyma�a si� milimetry od jego
drgaj�cej niecierpliwie erekcji.</p><p>Ciemne oczy zw�zi�y
si� i pojawi�a si� w nich nowa nuta.</p><p>Snape bawi� si� z
nim.</p><p>Gryfon
st�kn��, a pragnienie widoczne na jego twarzy zamieni�o
si� niemal w ob��ka�cz� ��dz�. Krew
pulsowa�a w jego g�owie, a fale pal�cego �aru obmywa�y
jego cia�o, raz za razem, wywo�uj�c bolesne skurcze w
podbrzuszu.</p><p>Harry poruszy� si�
niespokojnie i wypchn�� biodra, pragn�c dotyku. Jego cia�o
b�aga�o. D�o� Snape'a cofn�a si�
nieznacznie, muskaj�c delikatnie materia�, pod kt�rym t�tni�a
bolesna erekcja Gryfona. Harry j�kn��, zaciskaj�c oczy z
beznadziejnego pragnienia, kt�re go spala�o i nie mog�o zosta�
zaspokojone.</p><p>Nie potrafi�
d�u�ej ze sob� walczy�. Z jego ust wydoby� si�
pe�en udr�ki, zachrypni�ty j�k:</p><p>- Prosz�...</p><p>Kiedy uni�s� powieki,
ujrza� demoniczny b�ysk w oczach m�czyzny, kt�ry
zdawa� si� wydobywa� z g��bi mroku jego �renic.
Wtedy d�o� Mistrza Eliksir�w natychmiast wsun�a si�
pod materia� bokserek, ch�odne palce owin�y si�
wok� gor�cego, pulsuj�cego penisa ch�opca i ca�y
�wiat eksplodowa�.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e tonie w morzu upojenia, kt�re zala�o jego umys� i cia�o.</p><p>R�ka Snape'a
porusza�a si� szybko na drgaj�cym spazmatycznie cz�onku
Gryfona. Harry kona� z przyjemno�ci. Silne, odbieraj�ce mu
zmys�y fale rozkoszy, przechodzi�y przez jego cia�o, popychane
szybkimi posuni�ciami ch�odnej d�oni. Usta Harry'ego
otworzy�y si� w niemym krzyku, �apczywie chwytaj�c
powietrze, a z jego gard�a wydoby� si� przeci�g�y
j�k, kt�rego nie potrafi� powstrzyma�. Zatopiony w mroku oczu
Mistrza Eliksir�w, nie by� w stanie odwr�ci� g�owy.</p><p><emphasis>Chcia�bym
zaton�� w nich, kiedy b�dziesz mnie bra�...</emphasis></p><p>Echo wypowiedzianych przez
niego zaledwie tydzie� temu s��w, powr�ci�o do Harry'ego silnym
uderzeniem i poczu� nut� rozbawienia g��boko w swojej
duszy. Jego wewn�trzna, ch�odna �wiadomo�� dosz�a
nagle do zaskakuj�cych wniosk�w: stoi tu, w tym ciemnym schowku, w
u�cisku Severusa Snape'a - najbardziej znienawidzonego nauczyciela w
szkole, kt�ry wprawnymi, szybkimi ruchami d�oni na jego m�sko�ci
doprowadza go do delirium, a Harry dyszy i j�czy, obezw�adniony
pragnieniem, kt�re odczuwa wobec tego cz�owieka. Ta sytuacja wyda�a
mu si� absurdalna i, gdyby nie to, �e jego zmys�y by�y
zaj�te prze�ywaniem rozkoszy, kt�r� dawa� mu Snape, Gryfon
roze�mia�by si�, a �zy sp�yn�yby po jego
policzkach.</p><p>Wtem d�o�, kt�ra do
tej pory trzyma�a Harry'ego za brod� i nie pozwala�a mu
odwr�ci� wzroku, pu�ci�a jego twarz i powoli zsun�a
si� po klatce piersiowej ch�opca, by nast�pnie
w�lizgn�� si� pod jego koszulk� i delikatnie
uszczypn�� sutek.</p><p>Harry zawy�, przeszyty nag�ym
b�lem, a jego cia�o poderwa�o si� i ponownie uderzy�o
plecami o �cian�.</p><p>Nigdy nie my�la�,
�e ta cz�� cia�a mo�e by� taka
wra�liwa.</p><p>Nast�pne
uszczypni�cie i Harry niemal osun�� si� po zimnych
kamieniach, gdy� b�l przyjemno�ci by� zbyt silny na jego rozgor�czkowane
cia�o. Jednak w ostatniej chwili rami� Snape'a z�apa�o go w
pasie i podci�gn�o ponownie w g�r�, a Snape napar� na
niego, wi�zi�c Harry'ego w silnym u�cisku pomi�dzy zimnem
kamieni i swym ch�odnym cia�em.</p><p>Przez umys� Gryfona
przebieg� zamglony obraz pierwszego snu.</p><p><emphasis>Ale - na Merlina! - to
by�o realne!</emphasis></p><p>Harry, czuj�c, �e
d�o� Snape'a wyci�ga z niego orgazm, a ca�e jego cia�o
zalewa �ar, z�apa� w palce okryte czarn� szat� ramiona
i wcisn�� twarz w pier� Mistrza Eliksir�w, j�cz�c w
ni� z udr�ki i przyjemno�ci zarazem.</p><p>Podniecaj�ca wo�
cia�a Snape'a wdziera�a si� do jego nozdrzy, przyprawiaj�c
go o jeszcze wi�kszy zawr�t g�owy.</p><p>Snape, jakby wyczuwaj�c,
�e Harry jest ju� blisko, zwi�kszy� tempo, a cia�o
Gryfina zawy�o z niecierpliwo�ci wobec zbli�aj�cego
si� fina�u.</p><p>Ostatnim tchnieniem
�wiadomo�ci przez umys� ch�opaka przebieg�a my�l,
�e Snape jest Mistrzem nie tylko Eliksir�w.</p><p>Wtedy nast�pi�a
eksplozja.</p><p>Eksplozja �aru,
eksplozja kolor�w i d�wi�k�w.</p><p>Harry s�ysza�, jak
krzyczy, kiedy obezw�adniaj�ca fala ekstazy zala�a jego
l�d�wie, opanowuj�c w mgnieniu oka ca�e, szczup�e
cia�o Gryfona i wstrz�saj�c nim jak kukie�k�. Palce
wbi�y si� w ciemne ramiona niemal do krwi, a gor�ce �zy
zala�y pier� Mistrza Eliksir�w. Wszystkie mi�nie
napi�y si�, sk�ra p�on�a, a umys�
Harry'ego skomla� z przyjemno�ci.</p><p>Ch�opak mia� przez
chwil� wra�enie, �e nie wytrzyma i umrze z rozkoszy.</p><p>Czu�, jak jego penis
wyrzuca z siebie strumienie spermy, kt�re sp�ywaj� po d�oni
nauczyciela albo osiadaj� na jego czarnej szacie.</p><p>Harry zapomnia�, jak
si� my�li, zapomnia� zupe�nie, gdzie si� znajduje i co
mia� robi�. Zapomnia� o wszystkim, co zna� do tej pory.</p><p>Dochodz�c w d�oni
Snape'a, uczepiony jego szat, urodzi� si� na nowo, odkrywaj�c
cuda, o jakich istnieniu nie mia� do tej pory poj�cia.</p><p>Kiedy ostatnia fala
wibruj�cej przyjemno�ci wyp�yn�a gor�cym
strumieniem z jego cia�a, Snape pu�ci� go nagle i
odsun�� si�. Nogi Gryfona ugi�y si� pod nim i
ch�opak osun�� si� powoli na pod�og�, nie
wypuszczaj�c jednak z d�oni czarnych szat. Opad� na kolana przez
Mistrzem Eliksir�w, trzymaj�c w d�oniach po�y jego peleryny i
dygota�, nie mog�c z�apa� tchu, ani otworzy� oczu.</p><p>Z trudem zdawa� si�
powraca� do r�wnowagi, jednak echo orgazmu wci�� dudni�o w
jego ciele. Oszo�omiony ch�opak nie potrafi� nawet otworzy�
oczu, a co dopiero m�wi� o uspokojeniu gwa�townie bij�cego
serca, czy zmuszeniu wycie�czonych mi�ni do dzia�ania.
Chcia� si� podnie��, naprawd� chcia�, jednak nie
by� w stanie.</p><p>W ko�cu uda�o mu
si� wygra� bitw� ze swoim organizmem i podnosz�c g�ow�,
otworzy� oczy.</p><p>To, co zobaczy�
sprawi�o, �e powr�ci�o przera�enie, a serce, kt�re powoli
si� uspokaja�o, podskoczy�o niemal do gard�a.</p><p>Harry'ego zmrozi�
strach, kiedy patrzy� na nabrzmia�ego, stercz�cego w jego
kierunku penisa Mistrza Eliksir�w, wy�aniaj�cego si� spod
czarnych szat.</p><p>Bezgraniczne zdumienie
odebra�o mu mow� i zdolno�� my�lenia. Jego oczy
pow�drowa�y w g�r�, pragn�c wyczyta� z twarzy Snape'a
jak�� odpowied� i - ku swemu przera�eniu - znalaz� j�.</p><p>Czarne, p�on�ce
oczy wwierca�y si� w Harry'ego, a ciemne brwi unios�y si� w
g�r�, jakby pod�wiadomie przekazuj�c Gryfonowi
wiadomo��: "Na co czekasz?"</p><p>Ch�opak poczu�,
�e oblewa go fala gor�cego wstydu. Spojrza� ponownie na
zaczerwieniony organ Snape'a i zagryz� warg�, staraj�c si�
st�umi� narastaj�c� w nim panik�.</p><p>Czy naprawd� Mistrz
Eliksir�w chcia�, �eby Harry TO zrobi�??</p><p>Gryfon widzia� zarys
ciemnych w�os�w otaczaj�cych m�sko�� Snape'a. Jego
oczy starannie bada�y ka�dy fragment i ch�on�y
zach�annie widok, utrwalaj�c go w pami�ci. Ku zaskoczeniu Harry'ego,
spod otulaj�cego go p�aszcza strachu zacz�o
przeb�yskiwa� po��danie, kt�re objawi�o si� w
jego chorobliwie b�yszcz�cych oczach.</p><p>Walcz�c ze
spalaj�cym jego cia�o wstydem i strachem, prze�kn��
�lin�, a jego r�ka pow�drowa�a w g�r� i palce
owin�y si� wok� twardego jak kamie� cz�onka
Snape'a. Jego d�o� wyda�a mu si� bardzo ma�a w
por�wnaniu z wielko�ci� erekcji Mistrza Eliksir�w, kt�r�
trzyma� w r�ku. Pomy�la� przez chwil�, �e aby
obj�� j� ca�� od j�der a� po czubek,
potrzebowa�by trzech d�oni. My�l ta sprawi�a, �e
zakr�ci�o mu si� w g�owie.</p><p>Harry bada�
dok�adnie wzrokiem czerwony, g�adki czubek penisa i cienkie,
nabrzmia�e �y�y ci�gn�ce si� wzd�u�
trzonu. Wyczuwa� pod d�oni� pulsuj�c� krew, kt�ra
rozgrzewa�a masywny organ.</p><p>"Jaki ciep�y"
- przemkn�o przez my�l Harry'ego maj�cego w pami�ci
ch��d przyciskaj�cego si� do niego cia�a Snape'a i
dotykaj�cych go zimnych palc�w.</p><p>Nagle zapragn��
skosztowa� tego ciep�a. Dzia�aj�c instynktownie,
otworzy� usta i j�zykiem przesun�� po czubku,
zostawiaj�c na nim mokry, b�yszcz�cy �lad. Zafascynowany
dostrzeg�, �e cz�onek drgn�� pod jego dotykiem, a z
ust Mistrza Eliksir�w us�ysza� cichy, st�umiony j�k.</p><p>U�miechn��
si� do siebie z zadowoleniem.</p><p>Penis Snape'a smakowa�
nieco gorzko i s�ono jednocze�nie, by� ciep�y i przyjemny w
dotyku. J�zyk Harry'ego ponownie dotkn�� czubka i dok�adnie
go obmy�, jednak tym razem z ust m�czyzny nie wydoby�
si� �aden d�wi�k.</p><p>Umys� Gryfona - zamglony
wstydem, strachem i po��daniem - zarejestrowa� to i przez
chwil� pojawi�a si� w nim my�l, �e musi si�
bardziej postara�, gdy� tak bardzo chcia� zosta� ponownie
nagrodzony tym cudownych d�wi�kiem.</p><p>Harry nigdy tego nie
robi�, ale prowadzi� go instynkt nieokie�znanego pragnienia,
kt�ry by� silniejszy od ka�dego innego uczucia. Za�lepiony
��dz� zacz�� wodzi� j�zykiem po twardym,
nabrzmia�ym penisie od czubka, przez trzon, a� po mi�kkie
j�dra i z powrotem. Smakowa� go ka�dym poci�gni�ciem
j�zyka i zatraca� si� w doznaniach. Przez jego zamglony
umys� przedziera� si� przyspieszony oddech Snape'a, kt�remu
najwyra�niej podoba�y si� zabiegi Harry'ego.</p><p>Dusza ch�opaka by�a
pogr��ona w agonii upojenia, wch�aniaj�c Snape'a
ka�dym zmys�em. W nozdrzach czu� ostry, piek�cy zapach,
kt�ry dope�nia� jego odczu�.</p><p>Nagle Gryfon poczu�
palce wplataj�ce si� w jego w�osy. Zaskomla� cicho, kiedy
Snape cofn�� biodra, ale ju� w chwil� p�niej
Harry'ego przeszy� druzgocz�cy promie� zrozumienia. Mistrz
Eliksir�w skierowa� cz�onek wprost w usta Gryfona.</p><p>"Jak mam wzi��
w usta co� tak ogromnego?" - przebieg�o przez g�ow�
ch�opaka, zanim m�czyzna nakierowa� i pchn��.</p><p>Penis wtargn�� do
wn�trza ust Harry'ego zag��biaj�c si� a� do
gard�a. Gryfon zakrztusi� si� i chcia� oderwa�
g�ow�, ale Snape trzyma� ja mocno i nie pozwala� na
�aden ruch. Nast�pne pchni�cie a� po gard�o
wycisn�o �zy z oczu Harry'ego. Krztusz�c si�,
z�apa� kurczowo za czarne szaty i �cisn�� mocno,
pragn�c da� Snape'owi znak, aby przesta�.</p><p>Nie chcia�, �eby
tak to wygl�da�o. Nie chcia�, �eby Mistrz Eliksir�w tak po
prostu pieprzy� jego usta. Nie mo�e si� na to zgodzi�!</p><p>Ale czy mia�
do�� si�, by si� sprzeciwi�, kiedy jego cia�o
przesta�o go s�ucha� i poddawa�o si� w�adzy
Snape'a bez �adnego oporu?</p><p>Harry, zrezygnowany
opu�ci� r�ce i otworzy� gard�o na przyj�cie
kolejnego pchni�cia.</p><p>Penis wype�nia�
usta ch�opaka i rozpiera� je, ledwie si� w nich mieszcz�c.
Mistrz Eliksir�w, najwyra�niej wyczuwaj�c, �e uda�o mu
si� go z�ama�, zdj�� r�k� z g�owy
Gryfona, lecz Harry nie cofn�� si�. Z�apa� palcami
gor�cy organ i powoli wysun�� penisa ze swoich ust, jednak tylko
po to, by po chwili poch�on�� go ponownie wci�gaj�c
g��boko do gard�a. Tylko na tyle, na ile by� w stanie to
zrobi� i nie zakrztusi� si�.</p><p>Chcia� Snape'a.
Chcia� posmakowa� go ca�ego. Chcia� da� mu
przyjemno��, jakiej on sam zazna� jeszcze par� chwil temu.</p><p>Wzi�� w usta mokry
ju� czubek i zacz�� go ssa�, pragn�c
wyci�gn�� z Mistrza Eliksir�w wi�cej, ni� ten da�
mu do tej pory.</p><p>Us�ysza� j�k,
wyrywaj�cy si� z ust m�czyzny. Harry'ego przeszy�
dreszcz podniecenia.</p><p>Tak, chcia�
s�ysze� jego j�ki. J�ki Severusa Snape'a, Mistrza Eliksir�w.
J�ki, kt�re wywo�ywa� on - Harry.</p><p>Gryfon przyspieszy�
pragn�c us�ysze� to ponownie, g�o�niej. Wsuwa�
nabrzmia�y, pulsuj�cy cz�onek a� do samego gard�a,
ss�c go jednocze�nie i delikatnie pie�ci� mi�kkie, ciep�e
j�dra woln� d�oni�.</p><p>J�ki zacz�y
przybiera� na sile. Zamroczony umys� Harry'ego odbiera� je jakby
z oddali. Kiedy Gryfon, do ust i j�zyka, do��czy�
r�wnie� z�by, kt�rymi dra�ni� wra�liw� sk�r�
na mokrym, gor�cym czubku, zosta� nagrodzony d�ugim, mrocznym
pomrukiem przyjemno�ci.</p><p>Zamglonym z po��dania
wzrokiem, spojrza� w g�r�, pragn�c zobaczy� twarz Mistrza
Eliksir�w. B�yszcz�ce jak czarny marmur oczy Snape'a patrzy�y
wprost na niego. P�on�cy w nich g��d i zach�anno��,
z jak� spija�y roztaczaj�cy si� przed nimi widok
sprawi�y, �e Harry niemal zemdla�. Nie odrywaj�c wzroku od
gor�czkowego spojrzenia, przyspieszy�, po�ykaj�c penisa
nauczyciela niemal w ca�o�ci, jednocze�nie obci�gaj�c
szybko r�k� doln� cz�� trzonu, kt�rej jego usta
nie by�y w stanie obj��. Jego j�zyk i z�by
dra�ni�y b�yszcz�c� g��wk�, kiedy Harry
wyjmowa� go na moment, by po chwili ponownie zanurzy� go w
ciep�ym, ch�tnym wn�trzu swych ust.</p><p>Obraz przed oczami Harry'ego
by� zamazany, ale ch�opak widzia�, jak przez twarz
m�czyzny przechodz� skurcze przyjemno�ci. Wiecznie surowe
rysy z�agodnia�y, ale oczy nie straci�y swego mrocznego wyrazu.</p><p>Harry zacisn��
powieki, oblizuj�c zach�annie czerwony, rozgrzany czubek i z
zaskoczeniem stwierdzi�, �e czuje na j�zyku ostry smak spermy.
Jego serce zawy�o z rado�ci.</p><p>Jest ju� tak cholernie
blisko doprowadzenia Mistrza Eliksir�w do orgazmu!</p><p>Zbieraj�c w sobie
wszystkie si�y, z�apa� si� czarnych szat i z ca�ej
si�y napar� ustami na s�cz�cy si�, dr��cy
cz�onek, wciskaj�c go sobie niemal do gard�a.</p><p>Wtedy dotar� do niego
g�o�ny, ochryp�y j�k, a cia�em Severusa
wstrz�sn�� dreszcz.</p><p>Krztusz�c si�,
Harry chcia� cofn�� g�ow�, ale wtedy poczu�
d�onie Snape'a, chwytaj�ce jego w�osy i przytrzymuj�ce jego
g�ow� w �elaznym u�cisku. Harry poczu�, �e jego
usta wype�niaj� si� ostrym i gorzkim w smaku, lepkim p�ynem.
Szarpn�� g�ow�, a z jego oczu wyp�yn�y
�zy, jednak �elazny u�cisk nie zel�a�. Gryfon,
dr��c wraz z cia�em Mistrza Eliksir�w, zrezygnowany
zaprzesta� walki i zacz�� po�yka� jego sperm�,
kt�ra ciep�ymi strumieniami zrasza�a jego gard�o i wn�trze
ust.</p><p>Cz��
bia�ego p�ynu wymkn�a si� i sp�yn�a
po brodzie ch�opca. W tej samej chwili poczu� bolesne
poci�gni�cie za w�osy, kt�rym ukara� go Snape.</p><p>Gryfonowi kr�ci�o
si� w g�owie z oszo�omienia. Snape spuszcza� si� w
jego usta, a Harry by� zmuszony po�kn�� wszystko, do
ostatniej kropli. I nie potrafi� si� przeciwstawi�.</p><p>W chwili, kiedy ch�opak
prze�kn�� ostatni� dawk� gorzkiego nasienia, jego
g�owa zosta�a uwolniona z u�cisku, a rozgrzany do
czerwono�ci cz�onek wyj�ty z jego ust. Ch�opak
zaczerpn�� tchu.</p><p>Czu� mokry �lad
spermy sp�ywaj�cy po jego brodzie i ��obi�cy
�cie�k� na jego rozpalonej sk�rze.</p><p>Kiedy Mistrz Eliksir�w
zapi�� rozporek, twarz Harry'ego zosta�a uj�ta pod
brod� i uniesiona w g�r�. Gryfon zamglonymi oczyma patrzy� na
maluj�cy si� na twarzy Snape'a wyraz z�o�liwego triumfu i
mrocznej satysfakcji.</p><p>Mistrz Eliksir�w d�ugim,
��tawym palcem zebra� odrobin� spermy, kt�ra
wymkn�a si� Harry'emu, a nast�pnie w�o�y�
mu go do ust. Gryfon obliza� dok�adnie palec, nie odrywaj�c
spojrzenia od twarzy Snape'a. Zaj�cza� cichutko, kiedy
m�czyzna zabra� palec.</p><p>Na twarzy Mistrza Eliksir�w
pojawi� si� zimny, wyrachowany u�miech.</p><p>- To by�o mi�e,
panie Potter.</p><p>Harry wstrzyma� oddech.
U�wiadomi� sobie nagle, �e by�y to pierwsze s�owa
Snape'a, od kiedy wszed� do schowka. Otworzy� usta, �eby
co� odpowiedzie�, ale g�os zamar� mu w gardle. Mistrz
Eliksir�w nagle cofn�� si�, odwr�ci� si� od
kl�cz�cego na pod�odze Harry'ego, otworzy� drzwi i
znikn�� za nimi, pozostawiaj�c Gryfona w ciemnym, ch�odnym
schowku.</p><p>Harry, zaszokowany i zagubiony
patrzy� na drzwi, za kt�rymi znikn�� Snape i pr�bowa�
zrozumie�, co si� sta�o.</p><p>Kr�ci�o mu si�
w g�owie, serce bi�o mu gwa�townie, a cia�em
wstrz�sa�y dreszcze. W jego umy�le dudni�y rozbiegane
my�li:</p><p>Czy to si�
wydarzy�o naprawd�? Czy on i Snape w�a�nie przed
chwil�...?</p><p>Gor�ca,
obezw�adniaj�ca fala wstydu przeszy�a serce Gryfona.</p><p>"W�a�nie
obci�gn��em Mistrzowi Eliksir�w!" - pomy�la�
spanikowany, pr�buj�c pozbiera� kawa�ki rozbitej dumy i szacunku
do siebie. Mia� wra�enie, �e jego cia�o p�onie z za�enowania,
a w gardle poczu� gorzki smak wstydu, zmieszany ze �wie�ym
wci�� smakiem spermy Severusa Snape'a. Jego umys� nie
potrafi� ogarn�� tego zdarzenia i Harry b��dzi� w
swej �wiadomo�ci, pr�buj�c uchwyci� si� kawa�k�w
wspomnie� i zrozumie�, gdzie si� znajduje, co przed chwil�
zasz�o, gdzie si� podzia� Snape i dlaczego czuje si� tak
podle upokorzony?</p><p>Zacisn��
dr��ce pi�ci, zagryz� warg� i ze
�ci�ni�tym gard�em, prze�ykaj�c �zy,
podni�s� szklisty wzrok na drzwi.</p><p>Harry siedzia� jeszcze
przez jaki� czas na kamiennej pod�odze w ciemnym schowku, w zimnych
lochach pod zamkiem, wpatrywa� si� w drzwi i czeka� z
nadziej�.</p><p>Jednak Mistrz Eliksir�w
ju� wi�cej si� w nich nie pojawi�.</p><p>___________________</p><p>* "Kinda I want to" by Nine
Inch Nails</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 06 ---</strong></p><p><strong>6. Darkness.</strong></p><p><emphasis>I'm
searching for answers</emphasis></p><p><emphasis>Cause
something is not right.</emphasis></p><p><emphasis>I
follow the signs,</emphasis></p><p><emphasis>I'm
close to the fire.</emphasis></p><p>Harry Potter
zamkn�� oczy, czuj�c w swoim wn�trzu rozgrzewaj�ce
ciep�o i przejmuj�cy ch��d jednocze�nie. Uczucie gorzkiego
wstydu powoli wyparowywa�o z jego umys�u. Przyjemne zadowolenie
walczy�o z obezw�adniaj�cym strachem. Mia� wra�enie,
�e jego serce zosta�o rozerwane na p� i obie cz�ci
nie potrafi�y doj�� ze sob� do porozumienia. Gryfon
m�g� tylko le�e� w ciemno�ci pod przykryciem i czeka�
na rozstrzygni�cie.</p><p>Kt�ra po�owa
zwyci�y? Na razie by� remis.</p><p>By� �rodek nocy.
Ron ju� dawno chrapa�, ale Harry nie m�g� zasn��.
Wszystkie wydarzenia, kt�re zaledwie kilka godzin temu lawinowo
przetoczy�y si� przez jego i tak pogmatwane �ycie, sprawi�y
i� zastanawia� si�, czy jeszcze kiedykolwiek b�dzie w
stanie zasn��.</p><p>Na jego policzkach
p�on�y ch�odne rumie�ce, a k�ciki ust
unosi�y si� nieznacznie w gorzkim grymasie, kt�ry powinien by�
u�miechem, jednak wcale go nie przypomina�. Zielone oczy wpatruj�ce
si� w sklepienie b�yszcza�y gor�czkowo,
prze�ywaj�c ponownie ka�d� chwil�.</p><p>*
* *</p><p>- Harry! Harry! Co si� z
tob� dzieje? - zdenerwowany g�os Hermiony przedar� si�
przez otulony mg�� umys� Harry'ego i wyrwa� go z
odr�twienia, w kt�rym znajdowa� si� przez ca�y poranek,
a� do �niadania. Na jego talerzu le�a�o kilka
kie�basek, kt�rych nawet nie ruszy�.</p><p>- Nic - wymamrota�
czuj�c, �e zbiera mu si� na wymioty. Po raz dziesi�ty
ju� spojrza� przelotnie na st� nauczycielski.</p><p>Snape'a nie by�o na
�niadaniu.</p><p>Harry dzi�kowa� za
to wszystkim dobrym duchom.</p><p>Do tej pory nie potrafi�
w�a�ciwie zrozumie� jak dosz�o do sytuacji, kt�ra
mia�a miejsce wczoraj wieczorem w schowku w lochach. Z jednej strony jego
umys� pr�bowa� wyrzuci� to z pami�ci, a z drugiej - ogarnia�a
go fala gor�ca na samo wspomnienie smaku Snape'a, jego zapachu, jego
osza�amiaj�cej blisko�ci.</p><p>"To niemo�liwe! To
si� nie mog�o wydarzy�! To wszystko mi si�
przy�ni�o!" - powtarza� sobie w my�lach przez
ca�y czas, gdy� jego umys� nie potrafi� ogarn��
tego zdarzenia, a Harry za nic w �wiecie nie chcia� mu w tym
pomaga�.</p><p>S�owa
"Obci�gn��em Mistrzowi Eliksir�w" pojawia�y
si� w jego g�owie na przemian ze s�owami "Nie, to si�
wcale nie wydarzy�o! Musia�o mi si� to
przy�ni�!", a czasami przeb�yskiwa�y r�wnie�
s�owa "Zosta�em wykorzystany przed nauczyciela. Mo�e
powinienem komu� o tym powiedzie�?".</p><p>Harry pr�bowa� sobie
wyobrazi� rozmow�, w kt�rej wyzna�by to Dumbledore'owi:</p><p>"- ...Snape do mnie
podszed� i patrzy� si� na mnie.</p><p>- I co by�o dalej,
Harry?</p><p>- Hmmm, od samego spojrzenia
dosta�em erekcji.</p><p>- Ach.</p><p>- No i p�niej... hmm...
powiedzia�em "prosz�".</p><p>- To nieco komplikuje
spraw�, Harry...</p><p>- No i on mnie
dotkn��. A p�niej ja... obci�gn��em mu. I na
ko�cu powiedzia� do mnie "To by�o mi�e, panie
Potter".</p><p>- Za�o��
si�, �e musia�o to by� dla niego mi�e, Harry.</p><p>- I co pan o tym my�li,
dyrektorze?</p><p>- Gdzie mia�a miejsce ta
sytuacja?</p><p>- W schowku na miot�y.</p><p>- W schowku? Przecie� to
miejsce publiczne.</p><p>- Nie, gdyby�my zrobili
to w Wielkiej Sali, to by�oby to miejsce publiczne.</p><p>- Hmm... A jak ty si� po
tym czu�e�, Harry?</p><p>- Mia�em najwspanialszy
orgazm w �yciu.</p><p>- No to nie widz�
problemu, Harry.</p><p>- Dzi�kuj�, �e
mnie pan wys�ucha�, panie dyrektorze."</p><p>Harry
u�miechn�� si� do siebie mimowolnie.</p><p>Nie. Wiedzia�, �e
nigdy, przenigdy nikomu o tym nie wspomni. Umar�by ze wstydu. Ten wstyd
ci��y� mu w ka�dej sytuacji, przyt�aczaj�c go
swym ci�arem i nie pozwalaj�c zapomnie�.</p><p>Harry nienawidzi� siebie
za to, �e wypi� wtedy ten eliksir. Nienawidzi� siebie za to, jak
dzia�a� na niego Snape. Nienawidzi� siebie za
�wiadomo��, �e wtedy, w schowku zrobi�by dla Snape'a
wszystko. Zrobi�by ka�d� rzecz, o jak� Mistrz Eliksir�w by
go poprosi�. I nienawidzi� Snape'a za to, �e dra� doskonale
o tym wiedzia�. Nienawidzi� go za jego pewno�� siebie. Ale
to Harry da� mu t� pewno��.</p><p>Ba� si� te�.
Ba� si�, poniewa� Mistrz Eliksir�w wiedzia� o pragnieniach
Harry'ego Pottera. Ba� si�, poniewa� to dawa�o Snape'owi
w�adz� nad Harrym, a ten cz�owiek by� zdolny do wszystkiego.
A Harry sam mu da� t� w�adz�. Ba� si�, do czego
Snape m�g� j� wykorzysta�.</p><p>Harry przeklina� siebie
samego i wszystko, co doprowadzi�o go do punktu, w kt�rym si� teraz
znajduje.</p><p><emphasis>Niech b�dzie
przekl�ta chwila, kiedy wzi��em do ust ten przekl�ty
eliksir i odkry�em w sobie te przekl�te pragnienia!</emphasis></p><p>Kiedy wr�ci� wczoraj
wieczorem do dormitorium, wszyscy ju� spali. Pami�ta� zapach
spermy Mistrza Eliksir�w, kt�ry wci�� czu� na sobie, a kt�rego
nie uda�o mu si� zmy� w �azience. Czu� si�
brudny, upokorzony i zdeptany, ale druga po��wka jego serca
wy�piewywa�a serenady rado�ci. Dosta� to, czego tak bardzo
pragn��. Mo�e nie wygl�da�o to, tak, jak w jego
marzeniach, ale to na pewno dopiero pocz�tek. Snape nie mo�e
przecie� wiecznie udawa�, �e nic do Harry'ego nie czuje.
Przecie� widzia� wtedy to p�on�ce spojrzenie czarnych
oczu...</p><p>Zadr�a�,
przypominaj�c sobie ch�odn� d�o� poruszaj�c�
si� na jego penisie, kt�ra doprowadzi�a go do najwspanialszego
orgazmu w jego �yciu. To zupe�nie co innego, ni� robienie tego
samemu...</p><p>- Harry! Harry! - g�os
Hermiony przedar� si� przez my�li Harry'ego.</p><p>- Przesta� wreszcie
"harrowa�"! - warkn�� Gryfon. - Co? - doda�,
widz�c wyrzut w oczach przyjaci�ki. By� z�y, �e
Hermiona wci�� go nagabuje i nie pozwala mu spokojnie pomy�le�.</p><p>- Co si� z tob�
dzieje? - fukn�a Hermiona robi�c obra�ona min�.</p><p>- Przecie� m�wi�,
�e nic! Przesta� si� mnie wreszcie czepia� i zostaw mnie w
spokoju! - sykn�� Harry, odsuwaj�c ze z�o�ci�
talerz i podnosz�c si� gwa�townie z miejsca.</p><p>Chcia� zosta� sam.</p><p>Widzia�, �e Ron
otworzy� szeroko oczy, zaskoczony nag�ym wybuchem swego przyjaciela i
chcia� co� powiedzie�, ale jego pe�ne usta nie
pozwoli�y mu na to.</p><p>- Id�
uprz�tn�� reszt� schowk�w - powiedzia� gniewnie Harry,
odwracaj�c si� plecami do przyjaci� i ruszaj�c w
stron� wyj�cia. Nie obchodzi�o go, czy si� na niego
obra��, czy nie. Nawet nie czeka� na protesty Hermiony.
Czu� na sobie odprowadzaj�ce go spojrzenia cz�ci uczni�w,
w�r�d kt�rych by�o r�wnie� intensywne spojrzenie Draco Malfoya,
jednak teraz nie by� w stanie zwraca� na to uwagi.</p><p>Szed� szybko
korytarzami, roztrz�siony i zdenerwowany. Nie rozumia�, sk�d
bra�y si� u niego te pok�ady agresji, kt�re ostatnio
wyrzuca� z siebie w ilo�ciach zdolnych zatopi� ca�y
korytarz. Potrzebowa� samotno�ci, �eby to wszystko spokojnie
przemy�le�.</p><p>Nie interesowa�o go
zwyci�stwo Armat we wczorajszym meczu, o kt�rym przez ca�y czas
opowiada� mu Ron. Nie mia� ochoty s�ucha� o stercie prac
domowych, o kt�rej Hermiona ca�y czas mu przypomina�a i
zam�cza�a go, �eby pospieszy� si� ze sprz�taniem,
bo nic nie zd��y na jutro odrobi�. Nic go nie interesowa�o.
Wszystko nagle zosta�o zepchni�te na dalszy plan. Najwa�niejsze
by�o teraz dla niego to, co wydarzy�o si� wczoraj wieczorem w
ma�ym, zat�ch�ym schowku w zimnych, mrocznych lochach Hogwartu.
Chcia� teraz my�le� tylko o tym. Tylko o tym <emphasis>potrafi�</emphasis>
teraz my�le�.</p><p>Czu�, �e jego
�ycie diametralnie si� teraz zmieni. Nie wiedzia� dok�adnie
na czym ta zmiana mia�a polega�, ale na pewno nie b�dzie to dla
niego ten sam Hogwart, co wcze�niej. Wszystko, na co spojrza�
nosi�o teraz dla niego znami� jego obsesji Severusem Snape'em.</p><p>Nie by� w stanie
doko�czy� wczoraj sprz�tania tego schowka. Po prostu nie
potrafi� si� na tym skupi�. Zdruzgotany i zszokowany
opu�ci� schowek, powl�k� si� prosto do �azienki i
siedzia� tam tak d�ugo, dop�ki nie upewni� si�, �e wszyscy
ju� poszli spa�.</p><p>Ju� nigdy nie wr�ci do
tego miejsca, kt�re by�o �wiadkiem jego ca�kowitego upokorzenia
i jednocze�nie najwi�kszej ekstazy. Wiedzia�, �e Filch
b�dzie na niego w�ciek�y, ale nikt go tam nie zaci�gnie,
nawet si��.</p><p>Zosta� mu jednak jeszcze
jeden schowek w dolnej cz�ci zamku, najbli�ej komnat
�lizgon�w. Ca�e szcz�cie, �e odnoga, w kt�rej
si� znajdowa� prowadzi�a daleko od gabinetu Snape'a. Jednak
Gryfon ca�y czas odczuwa� niepok�j. By� w takim stanie, �e
gdyby spotka� dzisiaj Snape'a na korytarzu, m�g�by uciec z krzykiem,
albo - co gorsza - zemdle� z przera�enia.</p><p>Kiedy Harry, zamy�lony
schodzi� do loch�w, przypomnia� sobie, �e nie zabra� wiadra
i ca�ej reszty �rodk�w czysto�ci, kt�re by�y mu potrzebne
do sprz�tania, a kt�re znajdowa�y si� w schowku obok gabinetu
Filcha. Westchn�� zrezygnowany, odwr�ci� si� w po�owie
schod�w i w tej samej chwili ujrza� ciemny kszta�t znikaj�cy za
rogiem na szczycie schod�w. Zaniepokojony spi�� si� ca�y i
poczu� nag�y ci�ar przygniataj�cy jego serce.</p><p>Wszyscy uczniowie byli
przecie� na �niadaniu. Nie m�g�by tutaj nikogo spotka�.
W�o�y� d�o� do kieszeni, zaciskaj�c j� na
r�d�ce i powoli zacz�� wdrapywa� si� po
schodach. Wpatrywa� si� w r�g korytarza z tak�
intensywno�ci�, �e po chwili poczu� �zy w oczach, jednak
nie odwa�y� si� mrugn��. Nas�uchiwa�, ale
nie s�ysza� nic podejrzanego. Kiedy znalaz� si� na szczycie
schod�w, zacisn�� jeszcze mocniej d�o� na r�d�ce
i z mocno bij�cym sercem, wyjrza� ostro�nie za r�g.</p><p>Nikogo tam nie by�o.</p><p>Odetchn�� z
ulg� wmawiaj�c sobie, �e co� mu si� pewnie
wydawa�o. Po co kto� mia�by go �ledzi�? Jednak kolejne
pi�tro pokona� biegiem.</p><p>Ze schowka obok gabinetu
Filcha zabra� szczotk�, wiadro, �rodki czysto�ci,
�cierki i miote�ki i z ca�ym pobrz�kuj�cym ekwipunkiem
rozpocz�� ponown� w�dr�wk� w d�, wprost do
loch�w.</p><p>Rozgl�da� si�
bacznie, ale �adne dziwne zjawiska nie wyskoczy�y na niego nagle zza
rogu. Pomy�la� o medalionie - prezencie od Luny, kt�ry spoczywa�
sobie spokojnie w kufrze w jego dormitorium. �a�owa�, �e go
przy sobie nie ma. A nu� okaza�oby si�, �e jednak
dzia�a.</p><p>"Nie ma powod�w do
niepokoju. Jestem w Hogwarcie - najbezpieczniejszym w tej chwili miejscu w
Czarodziejskim �wiecie. Nie ma tu nic gro�nego. No, mo�e poza
tr�jg�owymi psami, ogromnymi paj�kami, w�ami, kt�re jednym
spojrzeniem mog� zabi� cz�owieka i ca�� mas�
innych dziwnych stworze� ukrywaj�cych si� w zakamarkach zamku. I
Snape'em." - my�la�, stawiaj�c wiadro na jednym ze stopni i
przeci�gaj�c si�. - "To pewnie by� tylko Irytek, albo
jaki� inny duch."</p><p>K�tem oka dostrzeg�
ruch na szczycie schod�w, jednak kiedy odwr�ci� g�ow�,
zobaczy� tylko kilka wisz�cych na �cianach obraz�w. Stary
opas�y mnich drzema� w swych ramach, a stado hipopotam�w spokojnie
wylegiwa�o si� w wodzie. Nikt si� nie porusza� na obrazach.
Sk�d wi�c to wra�enie?</p><p>"Mam jakie� omamy.
Pewnie z niewyspania" - pomy�la� Harry, �api�c
ponownie wiadro i schodz�c do zimnych loch�w. Kiedy przemierza�
d�ugi, surowy korytarz czu�, jak ch��d przenika jego ubranie i wstrz�sa
jego cia�em. Tu zawsze by�o zimno. Prawie o tym zapomnia�,
przypominaj�c sobie �ar, kt�ry p�on�� w nim wczoraj,
kiedy on i Mistrz Eliksir�w...</p><p>Harry poczu� jak jego
twarz oblewa si� rumie�cem. Naprawd� nie wyobra�a�
sobie, �e m�g�by si� teraz spotka� ze Snape'em. Na
sam� my�l o tym oblewa� go zimny pot.</p><p>W ko�cu dotar� do
celu. Najbardziej zapuszczony i zapomniany schowek w ca�ym zamku
znajdowa� si� zaledwie kilkana�cie metr�w od wej�cia do
pokoju wsp�lnego �lizgon�w, w mrocznej wn�ce za rogiem. Harry
by� tutaj tylko raz w �yciu, kiedy razem z Ronem wypili Eliksir
Wielosokowy i zamienili si� w Crabbe'a i Goyle'a - dw�ch wiernych
osi�k�w Malfoya.</p><p>O tej porze nie by�o tu
nikogo, ale Harry wiedzia�, �e wkr�tce zaczn� pojawia�
si� powracaj�cy ze �niadania uczniowie Slytherinu. Wola�
wi�c nie kusi� losu i szybko zaszy� si� w mroku
otaczaj�cym schowek. Kiedy otworzy� drzwi, w jego nozdrza
buchn�� odra�aj�cy od�r st�chlizny i szczurzych
odchod�w. Zatka� nos, krztusz�c si� przez chwil� i machni�ciami
d�oni� staraj�c si� odp�dzi� zapach.</p><p>"B�d� po tym
�mierdzia� gorzej od Stworka" - pomy�la� ze
wstr�tem, pr�buj�c dojrze� co� w ciemno�ci.</p><p>Wyj�� z kieszeni
r�d�k�, �eby przy�wieci� sobie troch� w
poszukiwaniu jakiej� �wiecy, kiedy nagle czyje� silne r�ce
z�apa�y go od ty�u i unios�y w g�r�, a twarda jak
ska�a pi�� wbi�a si� w jego brzuch,
pozbawiaj�c go tchu. Zanim Gryfon zd��y� si�
zorientowa�, r�d�ka zosta�a wyrwana z jego d�oni, a
on sam znalaz� si� na pod�odze, trzymaj�c si� za
brzuch i pr�buj�c z�apa� oddech. Przed jego oczami pojawi�y
si� gwiazdy, a w uszach s�ysza� tylko szum, przez kt�ry jednak
przebi� si� po chwili znajomy, jadowity g�os:</p><p>- Nie jeste� ju�
taki buntowniczy, co Potter?</p><p>Do uszu Harry'ego
dotar�y dwa ochryp�e �miechy.</p><p>- Czego chcesz Malfoy? -
wydusi� Harry, zaciskaj�c z�by i podnosz�c wzrok.</p><p>Draco sta� pomi�dzy
swoimi dwoma gorylami i u�miecha� si� m�ciwie.</p><p>- Czego chc�?
My�lisz, �e tak po prostu puszcz� ci p�azem to wszystko,
przez co musz� przechodzi� z twojego powodu?</p><p>Kl�cz�c na
kamiennej pod�odze, Harry stara� si� szybko oszacowa� szanse.
Ich by�o trzech, on - jeden. W dodatku zabrali mu r�d�k�.
Jak m�g� by� tak nieostro�ny? Przeklina� si� w
my�lach za swoj� g�upot�.</p><p>- To wy mnie
�ledzili�cie? - zapyta�, chocia� dobrze zna�
odpowied�. Chcia� zyska� na czasie. Mia� nadziej�,
�e lada moment kto� nadejdzie. Chocia� podejrzewa�, �e
�lizgoni raczej z przyjemno�ci� popatrzyliby na to, jak jego
koledzy rozgniataj� Harry'ego Pottera na miazg�. W g��bi
duszy mia� jednak nadziej�, �e chocia� jeden z nich
okaza�by si� na tyle dobroduszny, by zawiadomi� nauczyciela.</p><p>Harry nie wiedzia�,
czego mo�e spodziewa� si� po Malfoyu. Wiedzia� tylko jedno
- �e paskudny u�miech, kt�ry wykrzywia� jego g�b�,
wcale, a wcale mu si� nie podoba�. Nie podoba� mu si� te�
ten mroczny cie� w oczach �lizgona. Malfoy zawsze go
nienawidzi�, ale nigdy wcze�niej jego oczy nie wyra�a�y
takiego... szale�stwa, kiedy patrzy� na Harry'ego.</p><p>- Us�yszeli�my, jak
m�wisz tej szlamie i rudzielcowi o sprz�taniu schowk�w. Jak to si�
dobrze z�o�y�o, �e przyszed�e� od razu tutaj. - W
oczach Malfoya pojawi� si� demoniczny b�ysk. Harry'emu coraz
bardziej si� to nie podoba�o.</p><p>"Oni naprawd�
maj� zamiar..." - Gryfon a� si� zach�ysn��
ze strachu. Rozejrza� si� ukradkowo w poszukiwaniu ratunku, jednak
korytarz wydawa� si� ca�kowicie pusty. Nie da rady im trzem
naraz, ale nie podda si� bez walki.</p><p>- Takim jeste� tch�rzem
Malfoy, �e potrzebujesz pomocy swoich osi�k�w, �eby mi
spu�ci� �omot? Boisz si�, �e sam nie da�by�
mi rady?</p><p>- Nie mam zamiaru
brudzi� sobie r�k twoj� szlamowata krwi� - Malfoy
splun�� pod nogi, daj�c znak Crabbe'owi i Goyle'owi, kt�rzy
z�apali Harry'ego pod ramiona i podnie�li go w g�r�. Gryfon
poczu�, jak w jego serce wlewa si� nienawi��, dodaj�ca
mu si� i zdecydowania.</p><p>- Nic dziwnego! Ty nie
potrafisz sobie nawet but�w zawi�za� nie wys�uguj�c
si� innymi! - krzykn�� szarpi�c si� i pr�buj�c
uwolni� od przytrzymuj�cych go silnych r�k. - Ciekawe, czy twoi
goryle podcieraj� ci te� ty�ek w kiblu?</p><p>Twarz Malfoya zblad�a z
w�ciek�o�ci.</p><p>- Odszczekasz wszystko,
Potter! A potem b�dziesz si� wi� pod moimi stopami i
b�aga� o lito��! - warkn�� Malfoy podwijaj�c
r�kawy swojej szaty.</p><p>Harry zacz��
si� jeszcze bardziej szarpa�. Nienawi�� zala�a jego
trzewia uruchamiaj�c drzemi�ce w nim pok�ady agresji, kt�re
tylko czeka�y na uwolnienie z ryz�w, w jakich je do tej pory
utrzymywa�. Poczu� pot�ne uderzenie w bok pr�buj�cego
zapanowa� nad nim Crabbe'a. Jednak to rozw�cieczy�o go jeszcze
bardziej.</p><p>- Tylko mnie dotknij, Malfoy,
a b�dzie to ostatnia rzecz, jak� zrobisz w �yciu! -
rykn��, kopi�c i gryz�c na o�lep, byle tylko
uwolni� si�, rzuci� si� na Malfoya i
zmia�d�y� jego blad� twarz.</p><p>- Trzymajcie go mocno! -
krzykn�� Malfoy, szykuj�c si� do zadania ciosu. -
My�lisz, �e mo�esz robi�, co tylko ci si� podoba?
My�lisz, �e mo�esz by� nietykalny, bo taka jest jego wola?
Nikt ci teraz nie pomo�e Potter! Jeste� m�j! - ostatnie s�owo
przesz�o w ryk w�ciek�o�ci, kiedy Malfoy
zamachn�� si�. Harry zamkn�� oczy, czekaj�c na
cios.</p><p>- Co tu si�, do
diab�a, dzieje? - ostry, zimny g�os przeci�� powietrze i
sprawi�, �e wszystko nagle ucich�o.</p><p>Cios nie nast�pi�.</p><p>Oddychaj�c
ci�ko, Harry otworzy� oczy i zobaczy� wysok�,
dumn� posta� wy�aniaj�c� si� z ciemno�ci
korytarza. Harry poczu�, jak jego serce opada do �o��dka.</p><p>Severus Snape obrzuci�
spojrzeniem ca�� scen�, po czym jego brwi �ci�gn�y
si�, a z ust wydoby� si� �miertelnie gro�ny g�os,
skierowany w stron� przytrzymuj�cych Harry'ego Crabbe'a i Goyle'a:</p><p>- Pu��cie go.</p><p>Podczas szamotaniny okulary
Harry'ego spad�y z jego nosa i ch�opak nie by� w stanie
dojrze� wyrazu twarzy profesora, ale ton jego g�osu sugerowa�
wyra�nie, �e ka�da pr�ba niewykonania jego polecenia mo�e
sko�czy� si� bardzo �le.</p><p>Harry poczu�, jak
masywne r�ce puszczaj� go i rozcieraj�c bol�ce miejsca,
wyprostowa� si� powoli, wci�� jednak dr��c. Jego
w�osy by�y w nie�adzie, okulary le�a�y gdzie� na
pod�odze, ledwie unikn�� pobicia, a on potrafi� tylko
sta� i wpatrywa� si� w pod�og�, czuj�c jak krew
dudni mu w uszach, a jego policzki czerwieniej� od rozgrzewaj�cych je
p�omieni.</p><p>- Panie Malfoy, prosz�
odda� r�d�k� panu Potterowi.</p><p>- Nie! - nag�y krzyk
Malfoya sprawi�, �e Harry os�upia� z zaskoczenia. Gryfon
podni�s� wzrok na �lizgona, kt�ry sta� i dr�a� od
t�umionej w�ciek�o�ci. Wygl�da�o, jakby toczy�
ze sob� jak�� wewn�trzn� walk�. - Nie
przeszkodzisz mi! - wykrzykn��, po czym odwr�ci� si�
ponownie do Harry'ego, tak za�lepiony nienawi�ci�, i�
wydawa�o si�, jakby zupe�nie nie zdawa� sobie sprawy, komu
si� w�a�nie przeciwstawi�.</p><p>Harry nie
zd��y� nawet mrugn��, kiedy Snape znalaz�
si� przy Malfoyu i jedn� r�k� z�apa� w
�elazny u�cisk d�o�, w kt�rej ch�opak trzyma�
r�d�k�. Harry zobaczy�, jak twarz Malfoya skrzywi�a
si� z b�lu, a z jego ust wydoby� si� zduszony j�k. Snape
zgniata� w u�cisku nadgarstek �lizgona zaledwie przez
chwil�, ale to wystarczy�o, by Malfoy wypu�ci�
r�d�k� Harry'ego i z�apa� si� za nadgarstek,
j�cz�c z b�lu.</p><p>- Nigdy wi�cej nie
wa� mi si� sprzeciwi�. - Ton g�osu Mistrza Eliksir�w
przyprawi� Harry'ego o g�si� sk�rk�. Gryfon
prze�kn�� �lin�, staraj�c si� opanowa�
dr�enie, kt�re ow�adn�o jego cia�em.</p><p>- Za mn� -
warkn�� Snape, obrzucaj�c �lizgona morderczym spojrzeniem.
- A wy dwaj wyno�cie si� do waszych dormitori�w - zwr�ci�
si� do Crabbe'a i Goyle'a, kt�rzy wpatrywali si� w Snape'a z
og�upia�ymi minami, po czym szybko odwr�cili si� i
potykaj�c si� jeden o drugiego, znikn�li za rogiem.</p><p>Oczy m�czyzny na
chwil� zatrzyma�y si� na Harrym, jednak Mistrz Eliksir�w nie
zwr�ci� si� do niego w �aden spos�b, jakby Harry by� tylko
nieistotnym szczeg�em w ca�ym zaj�ciu, niewygodnym �wiadkiem.</p><p>A przecie� to jego
chcieli pobi�!</p><p>Gryfon poczu�, jak
uczucie rozgrzewaj�cego ciep�a w jego wn�trzu znika,
zast�pione czym� zimnych, ci�kim i twardym.</p><p>Snape odwr�ci� si�
i zaczeka� a� Draco - rzuciwszy jeszcze raz Harry'emu pe�ne
nienawi�ci spojrzenie - wyminie go i ruszy w stron� gabinetu Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Harry z�apa�
si� na tym, �e przez jego umys� przebieg�a nag�a
dziwaczna my�l, �e da�by chyba wszystko, �eby
znale�� si� na miejscu Malfoya. A z drugiej strony -
odda�by ca�� reszt�, �eby si� nie
znale��.</p><p>Czu� zawroty g�owy,
kiedy patrzy� na oddalaj�ce si� plecy nauczyciela, odziane w
czarn�, faluj�c� peleryn�.</p><p>Harry nagle zda� sobie
spraw�, �e zosta� sam.</p><p>Dr�a� ca�y i
wci�� kr�ci�o mu si� w g�owie.</p><p>Dlaczego nie martwi�o
go, �e cudem unikn�� pobicia? Dlaczego bardziej przejmowa�
si� tym, �e Snape prawie w og�le nie zwr�ci� na niego uwagi? Nie
spodziewa� si�, �e po tym, co si� mi�dzy nimi
wydarzy�o, Mistrz Eliksir�w zacznie nagle nosi� Harry'ego na
r�kach, ale taki ch��d i oboj�tno�� by�y dla
niego zimnym zawodem wylanym wraz z wiadrem wody na jego
rozgor�czkowan�, rozmarzon� g�ow�.</p><p>Z ust Gryfona wydoby�o
si� przeci�g�e westchni�cie.</p><p>No tak, dlaczego nie
pomy�la� o tym wcze�niej? Przecie� Snape nie m�g�by
zachowywa� si� wobec Harry'ego milej przy Malfoyu i jego
osi�kach. Na pewno nast�pnym razem da mu jaki� znak, �e
pami�ta o nim, �e pami�ta o tym, co si� wydarzy�o;
�e to dla niego tak�e co� znaczy�o...</p><p>Nast�pnym razem.</p><p>Na pewno.</p><p>*
* *</p><p>- CO zrobi� Malfoy?! -
krzyk Rona i Hermiony sprawi�, �e kilka os�b, zaciekawionych,
odwr�ci�o g�owy.</p><p>- Ciiii - sykn��
Harry z niepokojem rozgl�daj�c si� po pokoju wsp�lnym. Siedzieli
we tr�jk� na kanapie przy kominku. By� niedzielny wiecz�r i kilka
sp�nionych os�b odrabia�o jeszcze reszt� prac domowych. Harry
tak�e by� ob�o�ony ksi��kami, a Hermiona i Ron
pomagali mu odrabia� zadania. Hermiona pisa�a wypracowanie na
Histori� Magii, a Ron stara� si� wypisa� skutki Eliksiru
Rozci�gaj�cego. Harry �wiczy� transmutacj�, ale nie
m�g� si� skupi�.</p><p>- Malfoy i jego banda
zaatakowali ci� w lochach? - Hermiona z oburzenia prawie podskakiwa�a
na swoim miejscu chlapi�c na boki atramentem. - Jak oni mogli?
Przecie� to ca�kowicie niedopuszczalne!</p><p>- Ten wredny, cholerny
dra�! - sykn�� Ron, ignoruj�c zatrwo�one spojrzenie
Gryfonki - Mam nadziej�, �e Snape da mu za to solidny szlaban!</p><p>- Wierzysz, �e Snape
m�g�by ukara� swojego pupilka? - zapyta�a z pow�tpiewaniem
Hermiona. - Nie, Ron. W najlepszym wypadku sko�czy si� na naganie.
Powiniene� powiedzie� o tym profesorowi Dumbledore'owi, Harry.</p><p>- Nie, Hermiono. Nie
b�d� biega� do Dumbledore'a z ka�dym najmniejszym
problemem. On ma dosy� w�asnych k�opot�w na g�owie.</p><p>- No to id� chocia�
do profesor McGonagall.</p><p>- A co ona mo�e
zrobi�? Snape nie pozwoli jej ukara� Malfoya drugi raz, skoro
ju� sam si� nim zaj�� - wtr�ci� Ron. - Harry
powinien to za�atwi� na w�asn� r�k�.</p><p>Hermiona obrzuci�a
rudzielca oburzonym spojrzeniem.</p><p>- Ronaldzie Weasley, chyba
nie sugerujesz, �eby Harry zaczai� si� na Malfoya i
zaatakowa� go znienacka, jak pospolity bandyta?</p><p>Ron wyszczerzy�
z�by.</p><p>- Dok�adnie to mia�em
na my�li.</p><p>- W takim razie uwa�am,
�e jeste� nieodpowiedzialnym...</p><p>Harry przesta�
s�ucha�. Mia� ju� tego dosy�. Czegokolwiek by nie
powiedzia� swoim przyjacio�om, zawsze ko�czy�o si� na
k��tni. Podejrzewa�, �e gdyby wyzna� im, co wczoraj
wieczorem robi� Snape'owi, a co Snape robi� jemu, przyjaciele po raz
pierwszy - w ko�cu - zaniem�wiliby.</p><p>Nie, Harry nie mia�
zamiaru im tego m�wi�.</p><p>Nigdy.</p><p>Nie zrozumieliby.
Zreszt� on sam tego jeszcze nie rozumia�.</p><p>Ci�gle zastanawia�
si�, jak do tego dosz�o. Ale - co ciekawsze - bardziej
interesowa�o go, co Snape m�g�by teraz robi�. Mo�e te�
my�li o Harrym i wspomina, jak Harry kl�cza� przed nim i...</p><p>Gryfon poczu�, jak
zalewa go �ar, a policzki zaczynaj� mu niebezpiecznie
p�on��.</p><p><emphasis>Ron i Hermiona nie mog�
tego zauwa�y�!</emphasis></p><p>Szybko uspokoi�
rozko�atane serce i stara� si� powr�ci� do przerwanej
rozmowy.</p><p>-... przynajmniej staram
si� mu pom�c, a nie podsuwa� idiotyczne pomys�y, za kt�re
m�g�by zosta� wyrzucony ze szko�y! - pieni�a si�
Hermiona.</p><p>Harry szybko wr�ci� do
swoich my�li, kt�re wola� zdecydowanie bardziej od wys�uchiwania
kolejnej k��tni swoich przyjaci�.</p><p>Spotka� dzisiaj Snape'a.
Zobaczy� go.</p><p>Jakie to by�o dziwne
uczucie patrze� na nauczyciela, maj�c przed oczami jego erekcj�
i pami�taj�c smak jego spermy w swoich ustach.</p><p>Wci��, kiedy
zamyka� oczy, czu� jego blisko��, jego si��,
wgniataj�c� go w �cian� i podtrzymuj�c� przed
upadkiem oraz jego osza�amiaj�cy zapach.</p><p>Harry wci�� nie
potrafi� w to uwierzy�.</p><p><emphasis>Kurwa, przecie� prawie
si� z nim pieprzy�em! Obci�gn�� mi, a ja zrobi�em
mu lask�! To przecie� niemo�liwe!</emphasis></p><p>...i prawdopodobnie nie
b�dzie w stanie w to uwierzy�, dop�ki Snape nie da mu znaku, �e
te� pami�ta, �e to nie by� tylko jego mroczny, chory sen.</p><p>Harry wmawia� sobie,
�e Snape musi pami�ta�, skoro uratowa� go dzisiaj przed
Malfoyem. Przecie� wcze�niej odszed�by pewnie bez s�owa,
pozwalaj�c, by Malfoy zrobi� z Harrym, to co zamierza� i
prawdopodobnie ciesz�c si� z tego w duchu. Nie, Snape wyra�nie
stan�� w obronie Harry'ego i my�l ta rozgrzewa�a Gryfona,
daj�c mu nadziej�. To, �e Mistrz Eliksir�w w og�le nie
zwr�ci� na Harry'ego uwagi by�o tylko drobnym nieporozumieniem.</p><p>Kiedy Harry zamyka�
oczy, znowu by� w schowku, wtulony w czarn�, szorstk�
szat�, czuj�c w nozdrzach zapach eliksir�w, a w ustach
s�onogorzki smak ciep�ego penisa; s�ysz�c w uszach pomruki
przyjemno�ci i patrz�c w czarne, p�on�ce oczy,
wdzieraj�ce si� do jego duszy.</p><p>Zadr�a�
niekontrolowanie.</p><p>Po tej wizji jednak zawsze
nachodzi�o go niemi�e uczucie niepokoju, kt�rego za wszelk�
cen� nie chcia� do siebie dopu�ci�. Nie chcia�
pami�ta�, jak Snape odwr�ci� si� i odszed�,
zostawiaj�c go tam samego. Nie chcia� si� zastanawia�
dlaczego to zrobi�. Nie chcia� przypomina� sobie smaku goryczy,
kt�ra �ciska�a wtedy jego gard�o.</p><p>Gorzki cie� smutku
wisia� nad jego wspomnieniami i chocia� Harry usilnie stara�
si� go przep�dzi�, on wci�� tam by�, truj�cy
niczym jad w�a.</p><p>Nie, to, co si�
p�niej wydarzy�o nie ma dla niego �adnego znaczenia.</p><p>Naprawd� nie ma!</p><p>Nie b�dzie o tym
my�la�, poniewa� czuje si� wtedy tak... tak... �le.</p><p>A przecie� dosta� w
ko�cu to, czego chcia�. Sam poprosi�. Nie mo�e teraz
mie� do nikogo pretensji. Tylko do siebie.</p><p>- Harry, dlaczego nie
�wiczysz? - do uszu Gryfona dotar� oburzony g�os Hermiony. Harry
zda� sobie spraw�, �e siedzi bez ruchu i wpatruje si� w p�omienie.
- Jest ju� p�no! Wiesz, co powie McGonagall, je�eli nie
opanujesz do jutra tego zakl�cia.</p><p>- Nic mnie nie obchodzi, co
powie ta stara kwoka! - warkn�� ze z�o�ci� Harry.
Nawet jego to zaskoczy�o. Zobaczy�, jak Hermiona wci�ga ze
�wistem powietrze, a Ron podrywa g�ow�. - Przepraszam, Hermiono.
Jestem ju� po prostu bardzo zm�czony. Chod�my ju�
spa�.</p><p>Hermiona,
otrz�sn�wszy si� z zaskoczenia, spojrza�a na niego z
zatroskaniem i u�miechn�a si� smutno.</p><p>- Id� sam.
Doko�czymy to za ciebie.</p><p>Ron otworzy� usta,
�eby zaprotestowa�, ale przeszyty sztyletuj�cym wzrokiem
Gryfonki, zamkn�� je i zrezygnowany pokiwa� g�ow�.
Harry, mamrocz�c podzi�kowania, podni�s� si� i wolno
powl�k� si� do dormitorium pr�buj�c zrozumie�, dlaczego
czuje si� jak ostatnia �winia. Wy�ywa si� na
przyjacio�ach, kt�rzy staraj� mu si� pom�c. To nie jego wina,
�e ostatnio czuje si� taki... z�y. Ostatni tydzie� by�
pasmem samych upokorze� i walki. Jest po prostu zm�czony tym
wszystkim. Ka�dy ma swoje granice. Nawet Ch�opiec Kt�ry
Prze�y�.</p><p>"W og�le nie
zwr�ci� na mnie uwagi, jakbym by� powietrzem, a przecie�
wczoraj..." - my�la� jeszcze przez jaki� czas przed
za�ni�ciem, wciskaj�c twarz w poduszk� i boj�c
si� zasn��. Nie chcia� poczu� si� ponownie, tak
jak wtedy, kiedy Snape niespodziewanie znikn��, zostawiaj�c
Harry'ego samego w ciemno�ci, na pastw� sn�w, w kt�rych czeka�y
na niego wszystkie rzeczy, kt�re przez ca�y dzie� spycha�
gdzie� g��boko w sobie.</p><p>*
* *</p><p>Eksplozja
o�lepiaj�cego �wiat�a przenios�a Harry'ego do
pogr��onego w ciemno�ci schowka.</p><p>Snape sta� nad nim, a na
jego twarzy malowa� si� wyraz obrzydzenia. Patrzy� na Harry'ego
z gniewem, jednak Gryfon czu�, �e gniew ten nie by� skierowany
na niego. Harry widzia� surowe oblicze nauczyciela, kt�ry spogl�da na
niego, ale go nie widzi, jakby Harry'ego tam nie by�o, jakby by�
niewidzialny. Ale wyraz obrzydzenia nie znika� z jego gro�nej twarzy.</p><p>S�owa
"Do�� ju�!" zadudni�y echem wok� niego,
jakby odbijaj�c si� od odleg�ych �cian jaskini.</p><p>Zrobi�o si� ciemno.
Zimno. Ale Harry'ego rozpiera�a niewyt�umaczalna rado��.</p><p>�mia� si�.</p><p>Wysoki, zimny �miech
wydobywa� si� z jego gard�a.</p><p>D�ugie, bia�e
palce, jak u trupa, pog�adzi�y co� owini�tego wok�
jego ramion.</p><p>Na granicy jego widzenia
sta�a jaka� ciemna posta� otoczona mrokiem.</p><p>To ona by�a powodem jego
rado�ci.</p><p>Tak, tak, tak!
W�a�nie tak!</p><p>Nast�pi�a eksplozja
�wiat�a, a Harry poczu� przeszywaj�cy b�l w czole.</p><p>Zimny szept "Dopilnujesz
tego!" wyrwa� si� z jego gard�a.</p><p>Zobaczy�
wykrzywion� grymasem w�ciek�o�ci twarz Draco Malfoya.
Dostrzeg� g��boki mrok w jego b��kitnych oczach, kt�re
teraz mia�y barw� pochmurnego, burzowego nieba.</p><p>Bia�e, piek�ce
�wiat�o ponownie zala�o oczy Gryfona i nast�pna
rzecz�, jak� zobaczy� by�o sklepienie nad swoim
��kiem. Blizna bola�a go tak, jakby kto� przed chwil�
wypali� j� roz�arzonym do czerwono�ci pogrzebaczem. Serce
pr�bowa�o przebi� si� przez klatk� piersiow� i
wyskoczy� na zewn�trz.</p><p><emphasis>Co to by�o? Czy to
by� Voldemort?</emphasis></p><p>Harry z przera�eniem
przypomina� sobie rado��, kt�ra go rozpiera�a i ten ostry,
k�uj�cy �miech, kt�ry nadal d�wi�cza� w jego
uszach. Rozejrza� si� po pokoju. Ron spa� spokojnie w swym
��ku. Harry chcia� podbiec do niego i go obudzi�.
Musia� porozmawia� z kim� o tym, co przed chwil� mu si�
�ni�o.</p><p><emphasis>Kim by�a ta posta�
w cieniu? Z czego Voldemort tak si� cieszy�? Co mia�
oznacza� ten mrok w oczach Malfoya? Czy �lizgon planuje co� z
Voldemortem? Chocia� to wygl�da�o bardziej, jakby Malfoy
by� z�y na niego. Ale Malfoy z�y na Voldemorta? Za co?</emphasis></p><p>Do Harry'ego powr�ci�o
wspomnienie obrzydzenia na twarzy Snape'a i gniewu w jego oczach.</p><p>Nie, wtedy Snape nie
patrzy� na niego z obrzydzeniem. Pami�ta� przecie� jego
p�on�ce spojrzenie, pami�ta� jego erekcj�.</p><p>To by� tylko g�upi
sen. To nie mog�o by� prawdziwe. Voldemort te� musia�
by� tylko snem. Przecie� po��czenie zosta�o zerwane w
zesz�ym roku. Tak powiedzia� Dumbledore.</p><p>Harry zamkn�� oczy,
pr�buj�c uspokoi� oddech i bicie serca.</p><p>Uczucie niepokoju nie
chcia�o go jednak opu�ci� i zagnie�dzi�o si� w
jego sercu niczym paso�yt, wysysaj�c z niego wszystkie pozytywne
emocje.</p><p>Delikatnie dotkn��
blizny. B�l powoli ust�powa� i teraz by� tylko wspomnieniem.</p><p>A mo�e to te� mu
si� przy�ni�o.</p><p>_______________</p><p>* "A dangerous mind" by
Within Temptation</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 07 ---</strong></p><p><strong>7. Stranger.</strong></p><p><emphasis>I'm
not a stranger</emphasis></p><p><emphasis>No
I am yours</emphasis></p><p><emphasis>With
crippled anger</emphasis></p><p><emphasis>And
tears that still drip sore</emphasis>*</p><p>Harry przemierza�
korytarze szybkim krokiem. Szata powiewa�a za nim, kiedy mija�
kolejne drzwi i schody, pod��aj�c wci�� w d�.
Spieszy� si�. Lekcja Eliksir�w ju� prawie si� rozpocz�a.</p><p>Wraca� w�a�nie
ze spotkania z Lun�. Mi�o by�o si� z ni�
zobaczy�, by chocia� na chwile oderwa� si� od
pos�pnych my�li.</p><p>Troch� si� o
ni� martwi�. Krukonka by�a ostatnio bardzo blada, a jej
cia�em wstrz�sa� dziwny, przypominaj�cy czkawk�
kaszel. Chcia� j� nawet zabra� do pani Pomfrey, ale dziewczyna
uzna�a, �e w jej gardle zagnie�dzi�y si� Krztuszajki
Ostropi�re i jedynie Aluminiowy Medalion z kolekcji jej ojca m�g�by
j� uzdrowi� i je�eli Harry nie potrafi go zdoby�, to bardzo
go przeprasza, ale nie mo�e jej w niczym pom�c. Zapewni�a go, �e
napisze do tatusia jeszcze tego popo�udnia i, �eby Harry si� nie
martwi�.</p><p>Harry si� jednak
martwi�. Podejrzewa�, �e medalion zrobiony z mugolskiej
substancji zwanej aluminium nie na wiele jej pomo�e. Rodzina Lovegood�w
mia�a dziwne upodobania, je�eli chodzi�o o to, co by�o dla
nich magiczne. Dziwi� si�, �e Luna nie zacz�a jeszcze
czci� rzeczy takich jak przepalone �ar�wki, a w jej uszach nie
pojawi�y si� kolczyki w kszta�cie zawleczek do otwierania
puszek. Harry uzna� jednak, �e nie warto wchodzi� z ni� w
jakiekolwiek dyskusje, szczeg�lnie, �e mia� nied�ugo
zaj�cia.</p><p>Przez ca�y poranek
obawia� si� tej lekcji. I nawet spotkanie z Lun� nie
rozwia�o tego niepokoju. Chocia� mo�na by rzec, �e jego
my�li na chwil� zosta�y skierowane na inny tor. Jednak
pod��aj�c wiaduktami i bocznymi uliczkami, powraca�y
w�a�nie na g��wna drog� wprawiaj�c Harry'ego w stan
nerwowego podniecenia.</p><p>Teraz, kiedy zmierza� do
komnaty w lochach, jego serce wygrywa�o w piersi serenady strachu,
podsycanego obaw� o przysz�o��. Swoj� w�asna
przysz�o��.</p><p>To mia�a by� jego
pierwsza lekcja eliksir�w od... od...</p><p>Niech to szlag! Nie
potrafi� nawet o tym pomy�le� bez zaj�kni�cia si�
i denerwuj�cego pieczenia na policzkach.</p><p>Pierwszy raz spotka si�
ze Snape'em na lekcji odk�d - Harry poczu� si� przez chwil�
tak, jakby kto� wyla� mu na twarz wiadro wrz�cego oleju -
odk�d widzia� jego erekcj� i mia� j� w ustach. Nie
potrafi� sobie wyobrazi�, �e b�dzie w stanie
prze�y� t� lekcj� z oboj�tn� mask� na
twarzy. Po prostu nie potrafi�.</p><p>Co b�dzie, je�eli
Snape do niego co� powie? Co b�dzie, je�eli spojrzy na
Harry'ego, a Harry przypomni sobie sytuacj�, kiedy to spojrzenie
wbija�o go w �cian� i zapiera�o dech w piersiach?</p><p>Harry ba� si� tego,
co mo�e zrobi�, ale ca�� si�� woli
postanowi� nad sob� panowa�. Mia� cich� nadziej�,
�e Snape nie b�dzie go zbytnio prowokowa�, ale ciche nadzieje
maj� to do siebie, �e nikt ich nie s�yszy...</p><p>Kiedy Harry dojrza� w
oddali zamkni�te ju� drzwi klasy eliksir�w, jego serce
za�omota�o.</p><p>"Cholera! Chyba si�
sp�ni�em!" - pomy�la�, przyspieszaj�c do biegu.
Wyhamowa� przed drzwiami i otworzy� je z rozmachem.</p><p>Odetchn�� z
ulg�.</p><p>Wszystkie oczy, co prawda,
skierowa�y si� n niego, ale uczniowie nie sko�czyli jeszcze
wyjmowa� przybor�w. Harry rozejrza� si� po klasie,
zamykaj�c cicho drzwi.</p><p>Serce Gryfona zabi�o
mocniej, kiedy dojrza� Mistrza Eliksir�w.</p><p>Sta� tam.</p><p>Ciemny, bij�cy
ch�odem pos�g otulony czarn� peleryn�. Zawsze
wynios�y, zawsze dumny.</p><p>"I czasami
nabrzmia�y" - pomy�la� Harry ze z�o�liw�
satysfakcj�.</p><p>Do jego m�zgu dopiero po
chwili dotar�a informacja, �e - niezgodnie z jego przewidywaniami -
Snape, zamiast ukara� Harry'ego utrat� punkt�w i kilkoma
k��liwymi uwagami, spojrza� na niego przelotnie i powr�ci�
do wypisywania ingrediencji na tablicy.</p><p>Co� by�o nie tak.</p><p>Harry podszed� do swoich
przyjaci�, szybko wyja�ni� im szeptem, gdzie si�
podziewa�, jednocze�nie wyjmuj�c przybory i ksi��ki,
ale druga cz�� jego umys�u w tej samej chwili
analizowa�a sytuacj�.</p><p>Snape nie ukara� go. Nic
mu nie powiedzia�. Ba, prawie w og�le na niego nie spojrza�.</p><p>Nerwowe podniecenie, kt�re
odczuwa� jeszcze przed otwarciem drzwi, ulotni�o si�,
zast�pione gniewnym poirytowaniem.</p><p>Jednak nawet to uczucie
ust�pi�o wobec wstrz�su, jaki Harry dozna�, kiedy
uzmys�owi� sobie, �e...</p><p>- Nie ma Malfoya -
wyszepta� do Rona i Hermiony patrz�c z przera�eniem na puste
miejsce obok Zabiniego, kt�re zawsze zajmowa� p�owow�osy
�lizgon.</p><p>- Zauwa�yli�my -
odpar�a cicho Hermiona. G�os jej lekko dr�a�, gdy to
m�wi�a.</p><p>- My�licie, �e
Snape go...? - zapyta� Ron, przeje�d�aj�c palcem po swoim
gardle.</p><p>- Nie b�d�
g�upi, Ron! - ofukn�a go Hermiona. - Snape mo�e i jest
draniem, ale nie zabi�by swojego ucznia.</p><p>- Nie by�bym tego taki
pewien, zwa�ywszy na to, co wyprawia� ostatnio na lekcjach -
odpar� rudzielec konspiracyjnym szeptem.</p><p>Harry nie wiedzia�, co odpowiedzie�,
gdy� jego umys� znajdowa� si� w stanie emocjonalnego wiru.
Snape uratowa� go wczoraj przed Malfoyem, a nast�pnie zabra�
gdzie� �lizgona i Malfoy znikn��. A we �nie
widzia�, �e Malfoy by� na co� w�ciek�y. Nie na
co�, ale na kogo� - na Voldemorta. Czy to mia�o ze sob�
jaki� zwi�zek?</p><p>Harry nie powiedzia�
jeszcze przyjacio�om o swoim �nie. Postanowi� na razie
zachowa� to dla siebie. Wci�� �ywi� nadziej�,
�e to co widzia� by�o tylko zwyk�ym snem i niczym
wi�cej. Uzna�, �e je�eli sen si� powt�rzy, to znaczy,
�e powinien si� tym martwi� na powa�nie i dopiero wtedy im
powie. Na razie nie warto wywo�ywa� paniki. Szczeg�lnie, �e
zna� ich na tyle dobrze, i� wiedzia� czego mo�e si� po
nich spodziewa�.</p><p>- Harry, jak my�lisz, co
Snape z nim zrobi�? - Ron pochyli� si� do Harry'ego z wyrazem
l�ku w oczach, ale Harry nie zd��y� odpowiedzie�.</p><p>- Cisza! - warkn��
nagle nauczyciel, podchodz�c do swojego biurka i obrzucaj�c
klas� spojrzeniem. Harry zauwa�y�, �e wzrok Mistrza
Eliksir�w prze�lizgn�� si� po nim, jak po jakim�
nieciekawym, spotkanym na �cie�ce robaku.</p><p>Snape zacz��
opowiada� o pochodzeniu i zastosowaniu Eliksiru Wigoru, ale Harry
my�lami by� w schowku i na korytarzu w lochach, kiedy Snape go
uratowa�.</p><p>Nie potrafi�
zrozumie�, dlaczego po tym wszystkim, co mi�dzy nimi zasz�o,
Snape go tak ostentacyjnie ignoruje. A przecie� jeszcze dwa dni temu Harry
mia� w ustach jego penisa. To przecie� co� znaczy�o!</p><p>Gryfon czu� si�
troch� rozdarty. Z jednej strony z�o�ci� si� na
Snape'a i zastanawia�, dlaczego nauczyciel nie zwraca na niego �adnej
uwagi. Z drugiej - obraz Draco Malfoya znikaj�cego w ciemno�ci wraz z
Mistrzem Eliksir�w nie opuszcza� jego my�li.</p><p>W�a�ciwie teraz
dopiero zorientowa� si�, �e nie widzia� Malfoya na
�niadaniu, ale to nie by�o niczym niezwyk�ym. Malfoy czasami nie
pojawia� si� na posi�kach. Zreszt� Harry by� zbyt
zaj�ty obawianiem si� lekcji eliksir�w, by zawraca� sobie
g�ow� nieobecno�ci� Malfoya.</p><p>Teraz jednak zastanawia�
si� nad tym i jego m�zg podsy�a� mu r�ne mro��ce
krew w �y�ach rozwi�zania.</p><p>Nie, Snape nie m�g�by...
Przecie� doprowadzi� Harry'ego do orgazmu. Na dodatek Dumbledore
co� by o tym wiedzia�. To znaczy, nie o orgazmie Harry'ego, ale o
zamordowaniu jednego ze swoich podopiecznych.</p><p>Harry wodzi� wzrokiem za
przechadzaj�cym si� po klasie Mistrzem Eliksir�w. Czarne oczy
by�y skierowane wsz�dzie, tylko nie na niego. Jednak nawet to nie
przeszkodzi�o Harry'emu dr�e� za ka�dym razem, kiedy
spogl�da� na jego dumn� sylwetk� i przypomina� sobie
to smuk�e cia�o, przyciskaj�ce si� do jego w�asnego cia�a.
Wspomnienia t�oczy�y si� w jego g�owie, odgrywaj�c
przed nim przedstawienie pe�ne nami�tno�ci i rozkoszy, w kt�rym
Harry gra� niedawno g��wna rol�.</p><p>Przez ca��
lekcj� Harry by� rozdarty pomi�dzy my�lami o
znikni�ciu Malfoya, oboj�tno�ci� Snape'a i wspomnieniami
upojnych chwil w schowku. Nawet kiedy Snape sprawdza� wyniki eliksir�w,
raz tylko spojrza� na eliksir Harry'ego i przeszed� obok, nie
zaszczyciwszy go nawet jednym komentarzem. A Harry wiedzia�, �e
ca�kowicie go spartaczy�.</p><p>Pod koniec lekcji Gryfon
by� ju� tylko chodz�cym, a w zasadzie to siedz�cym
k��bkiem nerw�w.</p><p>Przecie� to nie
mia�o tak wygl�da�! To nie mo�e si� tak
sko�czy�! Snape nie mo�e zapomnie� o tym, co si�
mi�dzy nimi wydarzy�o! Harry mu na to nie pozwoli.</p><p>- Harry, idziesz? -
zapyta� Ron czekaj�c w drzwiach na swojego przyjaciela, kt�ry
wci�� pakowa� swoje rzeczy.</p><p>Harry mia� tylko kilka
chwil. Nie dopi�� torby, podni�s� j� szybko i wszystko
si� z niej wysypa�o.</p><p>- Cholera, musz� to
pozbiera�. Id�, zaraz ci� dogoni�.</p><p>Widzia�, jak Ron rzuci�
Snape'owi nerwowe spojrzenie, ale pokiwa� g�ow� i
znikn�� za drzwiami.</p><p><emphasis>Uda�o si�.</emphasis></p><p>Harry zacz�� wolno
zbiera� swoje przybory.</p><p>Co ma teraz zrobi�?
Zosta� ze Snape'em sam na sam, ale kompletnie nie mia� �adnego
planu. Musia� improwizowa�.</p><p>Mistrz Eliksir�w siedzia�
przy swoim biurku i co� zapisywa�. Nie patrzy� na Harry'ego, ale
Gryfon wyczuwa�, �e Snape doskonale zdaje sobie spraw� z jego
obecno�ci.</p><p>Harry
prze�kn�� �lin�. Co mia� mu powiedzie�?</p><p>- J-ja... -
zaj�kn�� si�, a wtedy jego cia�o przeszy�o
lodowate spojrzenie zimnych oczu.</p><p>- Lekcja ju� si�
sko�czy�a, Potter. Nie s�ysza�e� dzwonka?</p><p>Harry zamkn�� usta,
czuj�c jak na jego policzki wyp�ywa rumieniec. Pokiwa�
g�ow�, zagryzaj�c warg� i odwr�ci� si�,
zbieraj�c reszt� swoich rzeczy.</p><p>Bez s�owa
opu�ci� klas�, nie ogl�daj�c si� ani razu.</p><p>*
* *</p><p>Reszta tygodnia
wygl�da�a tak samo. Snape najwyra�niej postanowi�
udawa�, �e Harry nie istnieje. Na posi�kach i korytarzach Mistrz
Eliksir�w zachowywa� si� tak, jakby w og�le Harry'ego nie
dostrzega�.</p><p>Nie by�o to mi�e uczucie.</p><p>Harry stara� si�
zwr�ci� na siebie uwag� nauczyciela, lecz wszystkie jego wysi�ki
spe�za�y na niczym. Sta� si� przygn�biony i
ma�om�wny. Coraz cz�ciej zaszywa� si� popo�udniami
w dormitorium i wychodzi� z niego tylko na kolacj�. Ron i Hermiona starali
si� dociec przyczyny takiego zachowania, ale Harry milcza� jak
zakl�ty, wykr�caj�c si� b�lem g�owy,
senno�ci� albo z�ym samopoczuciem. Przyjaciele mogli tylko
patrze� z niepokojem, jak Harry chodzi, �ni�c na jawie,
zamy�lony i przygaszony.</p><p>- Harry, Angelina
prosi�a, �eby ci powiedzie�, �e chcia�aby,
�eby� wr�ci� do dru�yny - powiedzia� pewnego dnia Ron,
a jego oczy b�yszcza�y z podniecenia. - Nied�ugo b�dzie
pierwszy mecz sezonu z Krukonami. Wszyscy wiedz�, �e Gryfoni nie
maj� szans bez ciebie jako Szukaj�cego!</p><p>Hermiona mrukn�a
co� o "fa�szywej lojalno�ci Rona".</p><p>- To �wietnie - Harry
stara� si�, �eby jego g�os brzmia� entuzjastycznie.</p><p>- Mam jej przekaza�,
�e si� zgadzasz?</p><p>- Tak, oczywi�cie -
oblicze Harry'ego na chwil� rozchmurzy� blady u�miech, kt�ry
jednak szybko zgas�.</p><p>Mo�e Quidditch pozwoli
mu si� chocia� troch� oderwa� od przygn�bienia.</p><p>- Witaj, Harry.
Cze��, Ron i Hermiono! - wysoki, jowialny g�os z drugiego
ko�ca korytarza sprawi�, �e Gryfon niemal podskoczy�.</p><p>- Och, witaj Tonks -
u�miechn�a si� Hermiona.</p><p>R�owow�osa kobieta
podesz�a do tr�jki uczni�w.</p><p>- Tak si�
denerwuj�. Zaraz mam pierwsz� lekcj�.</p><p>- Poradzisz sobie, bez obaw -
Ron wyszczerzy� z�by.</p><p>Harry
u�miechn�� si�.</p><p>To by�a najwi�ksza
niespodzianka tego tygodnia. Dzisiaj rano Dumbledore o�wiadczy�
podczas �niadania, �e nowym nauczycielem Obrony Przed Czarn�
Magi� zosta�a Nimphadora Tonks. Dyrektor bardzo d�ugo
szuka� nauczyciela na to pechowe stanowisko. Do tej pory lekcje Obrony
mieli z ka�dym nauczycielem, kt�ry akurat mia� wolne i m�g� obj��
zast�pstwo. Sz�sty rok Gryffindoru mia� takiego pecha, �e lekcje
te do tej pory prowadzili u nich na zmian� profesor Binns i profesor
Flitwick, co sprawi�o, �e nikt si� nimi za bardzo nie
przejmowa�.</p><p>Obj�cie tego stanowiska
przez Nimphador� wnios�o do Hogwartu powiew �wie�ego
powietrza. Gryfoni nie mogli si� ju� doczeka� lekcji Obrony z
ich now� nauczycielk�, kt�ra mia�a odby� si� ju�
dzisiejszego, �rodowego popo�udnia. Jedno by�o pewne - lekcje z
Tonks na pewno nie b�d� nudne.</p><p>Co do Malfoya - pojawi� si�
dopiero we wtorek, co Harry, Ron i Hermiona przyj�li z mieszanymi
odczuciami. Z jednej strony ul�y�o im, �e jeden z ich
nauczycieli nie okaza� si� jednak morderc�, ale z drugiej -
powr�t ich najwi�kszego szkolnego wroga by� dotkliwym ciosem.
Ca�a tr�jka zgadza�a si� z tym, �e �wiat bez Draco
Malfoya by�by lepszym miejscem. Na pewno bezpieczniejszym. Przynajmniej
dla Harry'ego.</p><p>- Chyba nie b�dzie na
tyle g�upi, �eby ci� znowu napada� - uzna� Ron. - Nie
wiem, gdzie si� podziewa� przez ca�y wczorajszy dzie�, ale
wygl�da jak chodz�ca �mier�. Sp�jrzcie tylko na niego.
Ciekawe, gdzie Snape go trzyma�.</p><p>�lizgon
rzeczywi�cie nie wygl�da� najlepiej. Mia�
podkr��one oczy i zapadni�te policzki.</p><p>- Snape to niebezpieczny i
nieprzewidywalny dra� - stwierdzi� filozoficznie Ron. - Harry, jak
teraz o tym pomy�l�, to jednak mia�e� szcz�cie,
�e zosta�e� pocz�stowany tylko tym eliksirem. Malfoy
wygl�da, jakby zosta� pocz�stowany jakimi� wymy�lnymi
torturami.</p><p>- Przesta�, Ron. Snape,
co by o nim nie m�wi�, jest cz�onkiem Zakonu Feniksa i na pewno nie
m�g�by torturowa� swojego ucznia pod nosem Dumbledore'a.</p><p>"No nie wiem,
Hermiono" - pomy�la� Harry - "Skoro m�g�by prawie
pieprzy� swojego ucznia pod nosem Dumbledore'a, to nigdy nic nie
wiadomo..."</p><p>- Nawet, je�eli tym
uczniem jest Malfoy - doko�czy�a Gryfonka.</p><p>- A mnie si� wydaje,
�e on jest raczej szpiegiem Sam-Wiesz-Kogo i dostarcza mu informacji o
Zakonie Feniksa.</p><p>- Nie masz �adnych
dowod�w, Ron.</p><p>- Snape sam jest wielkim,
chodz�cym dowodem. Mnie nie oszuka.</p><p>- Dumbledore mu ufa - odezwa�
si� nagle Harry. - Wi�c my te� powinni�my.</p><p>Przyjaciele spojrzeli na
niego ze zdumieniem. Harry zrozumia�, jak� gaf� strzeli� i
sp�on�� rumie�cem.</p><p>- Harry, od kiedy
zacz��e� go broni�? - Ron wygl�da� na
wstrz��ni�tego.</p><p>- Nie broni� go -
wymamrota�. - Broni� tylko... decyzji Dumbledore'a. Dyrektor na pewno
wie, co robi.</p><p>- No... ok - odpar�
rudzielec, ale wci�� patrzy� na Harry'ego nie do ko�ca
przekonany. Za to zamy�lony wzrok Hermiony wcale si� Harry'emu nie
podoba�.</p><p>"Musz� by�
ostro�niejszy" - zdo�a� jeszcze pomy�le�, zanim
t�um uczni�w porwa� ich na lekcj�.</p><p>*
* *</p><p>Lekcja Obrony z Tonks
okaza�a si�... hmm... "interesuj�ca" to nie do
ko�ca adekwatne s�owo. Raczej katastrofalnie niebezpieczna. Uczniowie
sko�czyli siedz�c pod �awkami w zdemolowanej i dymi�cej
klasie. Ogniste Banshee okaza�y si� "nieco" bardziej
niebezpieczne ni� ich nowej nauczycielce si� wydawa�o. Nawet
Hermiona nie da�a im rady. Tonks robi�a co mog�a, by nad nimi
zapanowa�, ale jej wysi�ki spe�z�y na niczym, gdy�
najwyra�niej nie przewidzia�a, �e uczniowie zaczn�
krzycze� i ucieka�, zamiast po��czy� swe si�y i
stawi� im czo�a, co by�o najlepszym sposobem pokonania
du�ej grupy Banshee.</p><p>Draco Malfoy
o�wiadczy�, �e jego ojciec dowie si� o tym, �e niemal
nie zgin�� na lekcji i wyci�gnie surowe konsekwencje, a Tonks
wpad�a w takie przygn�bienie, �e nawet Ron i Hermiona nie
potrafili jej z niego wyci�gn��.</p><p>Harry spotka� tego dnia
Snape'a na korytarzu, co sprawi�o, �e Gryfon pogr��y�
si� w jeszcze wi�kszej depresji, niz dotychczas. Mistrz Eliksir�w
przeszed� obok niego, nie zaszczyciwszy go nawet jednym spojrzeniem, jakby
Harry mia� na sobie peleryn� niewidk�.</p><p>Gryfon ju� sam nie
wiedzia�, co ma teraz zrobi�. Podejrzewa�, �e Snape
postanowi� zapomnie� o wszystkim, co wydarzy�o si� w
sobotni wiecz�r w schowku. Ale dlaczego? Czy�by ba� si�, �e
Harry co� komu� powie? A mo�e nie chcia� mie� ju�
z Harrym nic wsp�lnego? Dlaczego?</p><p>Gryfon chcia� jako�
mu to wyja�ni�, ale za ka�dym razem, kiedy pr�bowa�, Snape
zbywa� go albo udawa�, �e go nie widzi i nie s�yszy.
Doprowadzi�o to do tego, �e Harry niemal nie przestawa� o nim
my�le�. Severus Snape sta� si� jego obsesj�. A
oboj�tno�� Mistrza Eliksir�w tylko j� podsyca�a. O ile
nauczyciel ju� wcze�niej przyci�ga� znaczn�
cz�� jego uwagi, to teraz przybra�o to niemal rozmiary
uzale�nienia.</p><p>Harry my�la� o nim,
kiedy wstawa�, jad� �niadanie, siedzia� na lekcjach,
uczy� si�, kiedy rozmawia� z przyjaci�mi, jad� obiad
oraz kolacj� i kiedy masturbowa� si� w �rodku nocy.</p><p>Dociera�a do niego tylko
po�owa z tego, co ktokolwiek pr�bowa� mu przekaza�. Hermiona i
Ron starali si� dociec przyczyny takiego zachowania ich najlepszego
przyjaciela, ale Harry potrafi� tylko odmrukiwa� na zadawane mu
pytania i chocia� bardzo si� starali, to nic nie potrafili z niego
wyci�gn��.</p><p>Harry egzystowa� niemal
na granicy za�amania, dop�ki monotonii tej nie przerwa�o pewne
wstrz�saj�ce wydarzenie.</p><p>- Potter! - g�os
profesor McGonagall potrzebowa� kilku sekund, by przebi� si�
przez zamroczony my�lami umys� Harry'ego. - Mam dla ciebie niezbyt
mi�� wiadomo��.</p><p>Profesor McGonagall
zatrzyma�a go przed lekcj� Historii Magii w czwartkowe
popo�udnie. Jej twarz by�a blada i zasmucona.</p><p>- O co chodzi, pani profesor?
- Harry poczu� niepok�j, widz�c wyraz jej twarzy.</p><p>- O ile si� nie
myl�, to jeste� najbli�sz� w szkole osob� dla Luny
Lovegood, zgadza si�? - Harry pokiwa� g�ow�, czuj�c
nag�y niepok�j. S�owa profesor McGonagall potwierdzi�y jego
obawy. - Luna trafi�a dzisiaj do szpitala w bardzo ci�kim
stanie.</p><p>Harry zblad�. Jego serce
podskoczy�o i opad�o ci�ko a� do
�o��dka.</p><p>- Co jej jest, pani profesor?</p><p>McGonagall zrobi�a
zmartwion� min�.</p><p>- Pani Pomfrey i profesor
Snape pr�buj� to ustali�. Ma ogromne trudno�ci z oddychaniem i
nie mo�e m�wi�. Jedna z uczennic Ravenclaw'u znalaz�a j�
dzisiaj w �azience, nieprzytomn�. Ukrywa�a swoj�
chorob�. Gdyby zg�osi�a si� wcze�niej do szpitala...</p><p>- Pani profesor! -
przerwa� jej Harry, czuj�c jak ogromny kamie� opada mu na serce,
przygniataj�c je swoim ci�arem. - Czy m�g�bym j�
odwiedzi�?</p><p>- Ale� oczywi�cie,
Potter. Zwolni� ci� z zaj�� profesora Binnsa... - ale
McGonagall m�wi�a ju� tylko do powietrza, gdy� Harry
pu�ci� si� biegiem w stron� skrzyd�a szpitalnego.</p><p>W ci�gu kilku chwil
znalaz� si� na miejscu. Wpad� do szpitala, zrzuci�
torb� i dobieg� do ��ka, w kt�rym le�a�a Luna.
Widz�c stan, w jakim znajdowa�a si� Krukonka, Harry
zatrzyma� si� raptownie, przera�ony. Jej twarz by�a
zielonkawa, zamkni�te powieki mia�y sin� barw�, co�
nieprzyjemnie chrz�ci�o w jej p�ucach, kiedy
oddycha�a szybkim, p�ytkim oddechem.</p><p>- Luno... - wyszepta�
Harry patrz�c na ni� ze smutkiem i zgroz�. Opad� na kolana
i wzi�� w d�onie jej gor�c� r�k�.
Przyt�aczaj�ce poczucie winy zala�o jego serce. Jego gard�o
�cisn�o si� nieprzyjemnie, poczu� w ustach cierpki
smak goryczy.</p><p>Dlaczego nie zabra� jej
wtedy do szpitala? Dlaczego tak �atwo zrezygnowa�? To by�a jego
wina, �e ona teraz le�a�a tu w takim z�ym stanie.</p><p>Luna sta�a mu si�
naprawd� bliska, odk�d pozna� j� troch� lepiej. Nigdy
nie powiedzia�a mu z�ego s�owa, by�a lojaln�
przyjaci�k�, pomaga�a mu, nie licz�c na nic w zamian.
Sp�dzi� z ni� wystarczaj�co du�o czasu, by
zrozumie�, �e nie jest tak� dziwaczk�, na jak�
wygl�da�a na pierwszy rzut oka, ale bardzo wra�liw�
dziewczyn� z interesuj�c�, nietypow� osobowo�ci�.</p><p>Harry opar�
g�ow� o skraj ��ka i zamkn�� oczy,
przytulaj�c twarz do gor�cej d�oni Krukonki.</p><p>Ca�owa� j�, do
cholery! Przytula�! Naprawd� si� z ni� z�y�! Jako
jedyna nie zam�cza�a go pytaniami. Po prostu zawsze by�a, kiedy
Harry jej potrzebowa�. Ale czy on okaza� jej jak�kolwiek
wdzi�czno�� za to, jak mu pomaga�a?</p><p>Nie, oczywi�cie, �e
nie!</p><p>Zignorowa� jej
pogarszaj�cy si� stan zdrowia. Ograniczy� si� tylko do
bezsensownej porady, a potem zupe�nie o tym zapomnia�, zbyt
zaj�ty swoimi "wielkimi problemami ze Snape'em". A ona teraz
le�a�a tu nieprzytomna i Harry nic ju� nie m�g� dla niej
zrobi�.</p><p>- Przepraszam... -
wyszepta�.</p><p>Ale b�dzie teraz przy
niej! Przynajmniej tyle mo�e dla niej uczyni�.</p><p>- M�j drogi ch�opcze...
- g�os pani Pomfrey sprawi�, �e Harry niemal podskoczy�. -
Tak mi przykro.</p><p>Wpadaj�c tutaj, Harry w
og�le nawet si� nie rozejrza�. Od razu przypad� do Luny. Pani
Pomfrey musia�a by� tu przez ca�y czas, ale Harry w og�le jej
nie zauwa�y�. Odwr�ci� g�ow� w jej stron� i
zamar�.</p><p>Poczu�, jak krew uderza
mu do g�owy, a �o��dek opada niemal do st�p.</p><p>Obok pani Pomfrey sta�
Snape.</p><p>Patrzy� na Harry'ego.</p><p>Czarne oczy przeszywa�y
go z tak� intensywno�ci�, i� Harry mia� wra�enie,
�e zaraz zacznie p�on�� i zamieni si� w kupk�
roz�arzonego popio�u. Po raz pierwszy od tygodnia Snape patrzy�
wprost na Harry'ego i to w taki spos�b, jakiego Harry nigdy jeszcze nie
widzia�. Jakby Mistrz Eliksir�w postanowi� wgnie�� go w
pod�og�.</p><p>Harry zamruga�,
czuj�c, jak to pal�ce spojrzenie wypala rumie�ce na jego
policzkach i ca�� si�� woli zmusi� si�, by
oderwa� wzrok.</p><p>Serce chcia�o
wyskoczy� z jego piersi.</p><p>Zauwa�y�, �e
niemal zgni�t� r�k� Luny.</p><p>- Pewnie chcia�by�
z ni� zosta� - g�os pani Pomfrey by� czu�y i
dobrotliwy. To nie by� dobry znak. To oznacza�o, �e z Lun�
jest naprawd� bardzo �le. - Profesorze Snape, mo�e przejdziemy do
mojego gabinetu? Niech Harry zostanie sam ze swoj� ukochan�. Jestem
pewna, �e strasznie to prze�ywa.</p><p>Harry zacisn��
powieki i wstrzyma� oddech. Odda�by wszystko, �eby m�g� w
jaki� spos�b wepchn�� jej do ust cokolwiek, co
powstrzyma�oby j� od opowiadania o "ukochanej Harry'ego" w
obecno�ci Snape'a!</p><p>Gryfon poczu�, �e
spojrzenie wypalaj�ce sk�r� na jego plecach, przybra�o na sile.</p><p>- Skoro Potter i jego
"ukochana" sobie tego �ycz�... - g�os Mistrza
Eliksir�w ocieka� szyderstwem.</p><p>Harry zapragn��
nagle rozp�yn�� si� w powietrzu. Us�ysza� za
sob� kroki i po chwili trzask drzwi gabinetu pani Pomfrey.</p><p>Ogarn�o go
z�e przeczucie.</p><p>*</p><p>- Harry, kochaneczku!</p><p>Ch�opak otworzy�
oczy, czuj�c delikatne szarpanie za rami�.</p><p>- Jest ju� p�no.
powiniene� wraca� do swojego dormitorium - wyszepta�a pani
Pomfrey, patrz�c z trosk� na Harry'ego.</p><p>Gryfon
przeci�gn�� zaspane mi�nie.</p><p>- Czy wie ju� pani, co
jej dolega?</p><p>Przez twarz piel�gniarki
przep�yn�� cie�.</p><p>- Profesor Snape uzna�,
�e to nie jest choroba. - Na d�wi�k nazwiska Mistrza Eliksir�w
serce Harry'ego drgn�o. - Stwierdzi�, �e dziewczyna
by�a systematycznie podtruwana. W jej dormitorium znale�li�my
medalion zawieraj�cy esencj� ze Zmorykory. Zakl�ta w medalionie
trucizna przedostawa�a si� przez sk�r� do uk�adu
oddechowego Luny i systematycznie pogarsza�a jej stan zdrowia. Tylko
profesor Snape potrafi uwarzy� antidotum. Nic innego nie mo�emy
zrobi�, jedynie pr�bowa� zatrzyma� niszcz�cy post�p
trucizny, dop�ki Luna nie otrzyma antidotum.</p><p>Harry siedzia� bez
s�owa, patrz�c na pani� Pomfrey szeroko otwartymi oczami. Kiedy
si� odezwa�, jego g�os dr�a�:</p><p>- Pani Pomfrey, kto
chcia�by otru� Lun�?</p><p>- Nie wiem, kochaneczku.
Naprawd� nie wiem.</p><p>Harry czu�, �e
pod�oga wymyka mu si� spod n�g, kiedy podni�s� si� powoli,
nie spuszczaj�c wzroku z sinej twarzy Luny. My�li wirowa�y
szale�czo w jego umy�le, sprawiaj�c, �e Harry'emu
kr�ci�o si� w g�owie.</p><p><emphasis>Kto chcia�by
skrzywdzi� Lun�? I dlaczego? Przecie� nie robi�a nikomu
krzywdy. Kto m�g�by by� na tyle bezwzgl�dny, �eby da�
jej zatruty medalion?</emphasis></p><p>Jak we �nie
wzi�� z pod�ogi swoj� torb� i powoli zacz��
wlec si� do wschodniej wie�y, a w jego umy�le wci��
d�wi�cza�y s�owa "otruta" i
"antidotum".</p><p>Harry nagle
przystan��.</p><p>A je�eli to Snape
da� Lunie ten medalion?</p><p>Nie, to niemo�liwe!</p><p>A je�eli chcia�
pozby� si� Luny, �eby mie� Harry'ego tylko dla siebie?</p><p>Nie, to zupe�nie
nieprawdopodobne! Snape nie zrobi�by czego� takiego. Poza tym, Mistrz
Eliksir�w najwyra�niej uzna�, �e nie chce mie� z Harrym nic
wsp�lnego, skoro przez ca�y tydzie� zachowywa� si� tak,
jakby Harry nie istnia�.</p><p>Nie, to musia� by�
kto� inny. Ale kto?</p><p>Komu Luna mog�aby
si� a� tak narazi�?</p><p>Harry mia� ogromn�
nadziej�, �e Snape zrobi antidotum najszybciej, jak to mo�liwe.
Przecie� nie mo�e odm�wi� pomocy uczennicy Hogwartu.</p><p>A je�eli tak nienawidzi
Harry'ego, �e nie b�dzie chcia� pom�c jego
"ukochanej"?</p><p>Gryfon zagryz�
warg�.</p><p>Dlaczego Pomfrey musia�a
to powiedzie� akurat przy Snapie?</p><p>Mistrz Eliksir�w <emphasis>musi</emphasis>
zrobi� antidotum dla Luny! Harry b�dzie musia� go
przekona�!</p><p>Nie wiedz�c nawet kiedy
i jak, kroki Harry'ego zmieni�y kierunek i w chwil� p�niej
by� ju� na drodze do loch�w.</p><p>Musi si�
pospieszy�, gdy� o tej godzinie uczniom Hogwartu nie wolno by�o
przebywa� poza dormitorium. Na szcz�cie Harry przypomnia�
sobie, �e ma w plecaku peleryn� niewidk�, kt�r� nosi�
ze sob� zawsze od czasu tego feralnego okresu, kiedy przez ca�y czas
musia� si� przed wszystkimi ukrywa�. Schowa� si� za
pierwszym z brzegu pos�giem, wyj�� peleryn� i zarzuci�
j� na siebie. Staraj�c si� nie robi� ha�asu,
przemyka� si� szybko w stron� loch�w.</p><p>Wiedzia�, �e to nie
jest zbyt dobry pomys�, ale musia� spr�bowa�. Nie
wybaczy�by sobie, gdyby Luna umar�a przez niego.</p><p>Snape by� zdolny
naprawd� do wszystkiego. Za wszelk� cen� musi go przekona�.</p><p>- Podobno ta dziwaczka
Lovegood wyl�dowa�a w szpitalu?</p><p>Harry zatrzyma� si�
niemal z po�lizgiem s�ysz�c wysoki, szyderczy dziewcz�cy
g�os. Wycofa� si� powoli za r�g korytarza, postanawiaj�c
zaczeka�, a� uczniowie znikn� z zasi�gu jego wzroku i
s�uchu.</p><p>Harry pozna� Pansy
Parkinson po charakterystycznym zimnym, wysokim g�osie.</p><p>Gryfon zamar�
s�ysz�c drugi g�os, kt�ry jej odpowiedzia�:</p><p>- Och, oczywi�cie,
�e wyl�dowa�a. - G�os Draco Malfoya by� st�umiony
i niezbyt wyra�ny.</p><p>Harry ostro�nie
wyjrza� za r�g, ale nikogo nie zobaczy�.</p><p>- Ciekawe, co jej si�
sta�o? Mo�e w ko�cu kto� zauwa�y�, �e ma
co� nie tak z g�ow�? - Pansy zachichota�a. Harry
poczu�, jak oblewa go fala gniewu, a jego d�onie mimowolnie
zaciskaj� si� w pi�ci. S�ysza� g�osy, ale
nie widzia� nikogo.</p><p>- Och, nie. To tylko
�miertelne zatrucie, na kt�re prawie w og�le nie ma lekarstwa - w
g�osie Dracona mo�na by�o wyczu� zadowolenie.</p><p>- Sk�d o tym wiesz? -
Pansy by�a wyra�nie zaintrygowana.</p><p>- Och, nie gadaj, tylko ssij,
ty dziwko! Gdybym chcia� porozmawia�, nie zdejmowa�bym spodni -
zirytowany g�os Malfoya przerwa� t� dziwna konwersacj�, a
Harry mimowolnie poczu�, �e si� rumieni, nie tylko z gniewu.</p><p>Zrozumia�. Malfoy i
Pansy siedzieli w schowku nieopodal. W tym samym schowku, w kt�rym on i
Snape...</p><p>Harry poczu�, jak jego
twarz p�onie. Jednak szybko przywo�a� si� do porz�dku.
To nie by�o teraz najwa�niejsze.</p><p>Jego umys�
ogarn�a gor�ca fala podejrze�.</p><p>Malfoy za du�o
wiedzia�. Nie podoba� mu si� ton jego g�osu. To on
najprawdopodobniej by� winien tego, w jakim stanie by�a teraz Luna.</p><p>Ten ma�y, wredny
skurwiel, kt�ry nienawidzi� Harry'ego do tego stopnia, �e
postanowi� otru� jego "dziewczyn�"! Ale dlaczego
napad� na Lun�? Dlaczego nie zem�ci� si� na Harrym?</p><p>To wszystko nie trzyma�o
si� kupy.</p><p>Harry czu�, �e jego
umys� staje si� ci�ki od nat�oku my�li. Obrazy i
sceny wirowa�y mu przed oczami w szalonym ta�cu.</p><p>Malfoy kt�ry napad� na
niego w lochach.</p><p>Jego desperacki krzyk
"Nie przeszkodzisz mi!".</p><p>W czym? W zem�cie na
Harrym?</p><p>Co Harry mu takiego
zrobi�? Przecie� nikt si� tak nie zachowuje po jednym
z�amanym nosie.</p><p>W�ciek�y wzrok
Malfoya. W�ciek�y na Voldemorta.</p><p>Podkr��one oczy,
zapadni�te policzki.</p><p>Mrok w b��kitnych
oczach.</p><p>A teraz Luna w szpitalu i ten
pe�en zadowolenia g�os Malfoya.</p><p>Harry zorientowa�
si� nagle, �e co si� w nogach biegnie do wie�y Gryffindoru.</p><p>*
* *</p><p><emphasis>To na pewno on! To
musia� by� Malfoy! To on podrzuci� Lunie ten naszyjnik! Jestem
tego pewien!</emphasis></p><p>Harry zmierza� do loch�w
na ostatni� ju� tego dnia lekcj�. Na Eliksiry.</p><p>Kiedy wczoraj wieczorem Harry
wpad� do pokoju wsp�lnego, natychmiast wyci�gn��
przyjaci� z ��ek i o wszystkim im opowiedzia�.
Pomijaj�c oczywi�cie szczeg�, gdzie pods�ucha�
Malfoya i Pansy.</p><p>Hermiona by�a
przera�ona. Ron - zbulwersowany. Czyli nic nadzwyczajnego.</p><p>Ron stwierdzi�, �e
powinni zaczai� si� we tr�jk� na Malfoya i da� mu solidny
wycisk.</p><p>Hermiona odwo�a�a
si� do kilku punkt�w regulaminu i poradzi�a, by dok�adnie
przeanalizowa� sytuacj� przed przyst�pieniem do jakichkolwiek
gwa�townych dzia�a�. To w�a�nie ona u�wiadomi�a
Harry'emu, �e nie ma �adnych dowod�w obci��aj�cych
Malfoya. Wi�cej - �lizgon nawet jednym s�owem nie
potwierdzi�, �e ma z tym co� wsp�lnego. To, �e wie o
ca�ej sprawie nie znaczy jeszcze, �e to on jest sprawc�.</p><p>Ale Harry nie chcia� jej
s�ucha�.</p><p>To by� Malfoy i koniec!
Znajdzie jaki� spos�b, �eby to wyci�gn�� z tego
�lizgo�skiego szczura.</p><p>W ca�ym tym wzburzeniu
jego my�li zosta�y chocia� na chwil� oderwane od Mistrza
Eliksir�w. Jednak teraz, w miar� zbli�ania si� do klasy, w
kt�rej odbywa�y si� zaj�cia, Harry odczuwa� coraz wi�kszy
niepok�j.</p><p>Mo�e wynika� on ze
sposobu, w jaki wczoraj Snape niemal przywierci� go spojrzeniem do
pod�ogi? Mo�e ze strachu o otrzymanie kolejnej dawki
przyt�aczaj�cej oboj�tno�ci?</p><p>A ta bola�a najbardziej.</p><p>Harry wydosta� si�
z jednego bagna przygn�bienia, w kt�rym z powodu Snape'a znajdowa�
si� przez ca�y tydzie�, by wpa�� w kolejne -
dotycz�ce krytycznego stanu Luny i dziwnego zadowolenia Malfoya. W tej
chwili oba bagna po��czy�y si� w jedno, tworz�c
grz�sk�, �mierdz�c� brej�, kt�ra
wci�ga�a Harry'ego w sw� kipi�c� otch�a�.</p><p>Snape.</p><p>Harry zobaczy� go, jak wynurza
si� z ciemno�ci z powiewaj�c� za nim peleryn�.</p><p>Zadziwiaj�ce, �e od
pewnego czasu ten widok wywo�ywa� w nim skurcz serca i za ka�dym
razem, zamiast si� zmniejsza�, tylko przybiera� na sile. W jego
obecno�ci Harry przestawa� my�le�, jego m�zg blokowa�
si� i wyrzuca� z siebie tylko pojedyncze strz�pki my�li,
kt�re kiedy� tam pewnie by�y wa�ne, ale w tej chwili
zupe�nie przesta�y mie� znaczenie wobec czego� o wiele
pot�niejszego i nieokie�znanego... wobec po��dania.</p><p>Czy Harry'emu si�
wydawa�o, czy Snape spojrza� na niego przelotnie?</p><p>Serce Gryfona
podskoczy�o. Ale prawie w tej samej chwili zala�a je fala
��tej, jadowitej nienawi�ci, kiedy tu� za Mistrzem
Eliksir�w zjawi� si� Malfoy.</p><p>Hermiona
�cisn�a rami� Gryfona, jakby si� obawia�a,
�e Harry m�g�by rzuci� si� na �lizgona i
po�ama� mu wszystkie ko�ci. Do kolekcji z nosem.</p><p>Owszem, Harry'emu
przemkn�a przez g�ow� taka my�l, ale w swoim
�yciu przeszed� ju� tyle, �e potrafi� nad sob�
zapanowa� w trudnych sytuacjach. No, mo�e nie zawsze.</p><p>Nawet, kiedy byli ju� w
klasie, Harry wci�� wpatrywa� si� w Malfoya jak
jastrz�b, kt�ry wypatrzy� sw� ofiar�.</p><p>Nie wymknie mu si�.</p><p><emphasis>Och, ja ci jeszcze
poka��, ty... o�lizg�y worku szczurzych rzygowin!</emphasis></p><p>Harry spojrza� na
tablic�. Snape obserwowa� go.</p><p>Pierwsz� reakcj�
Gryfona by�o szybkie odwr�cenie wzroku. Drug� - rumie�ce.</p><p>"Niech to szlag!" -
zakl�� w my�lach Harry.</p><p>Dlaczego Snape go obserwuje?
Przecie� przez ca�y tydzie� nie zwraca� na niego uwagi.</p><p>Harry czu�, jak jego
�wiadomo�� rozpuszcza si� pod wp�ywem tego spojrzenia.
My�li uciek�y z jego g�owy, nie potrafi� skupi�
si� nawet na przepisywaniu ingrediencji. Malfoy chwilowo zupe�nie
przesta� istnie�. Wszystko przesta�o istnie�,
zast�pione wra�eniem, �e zaraz chyba sp�onie z
zak�opotania, kt�re wywo�ywa� w nim przeszywaj�cy jego
cia�o i dusz� wzrok Mistrza Eliksir�w. Jego serce postanowi�o
zupe�nie go nie s�ucha� i robi�o, co chcia�o,
bij�c jak szalone.</p><p>Snape nareszcie
zacz�� go dostrzega�. Powinien si� cieszy�.</p><p>I cieszy� si�. W
g��bi serca uczucie rado�ci ta�czy�o w nim, jak
p�omyk �wiecy, podczas wiatru, jednak szcz�cie to
by�o t�umione przez niepok�j, kt�ry czai� si� w nim, got�w
w ka�dej chwili zaatakowa� i obj�� panowanie nad jego
sercem.</p><p>W oczach Snape'a by�o
co�, co zak��ca�o rado�� Harry'ego. Ciemno��
jeszcze g��bsza ni� czer� jego oczu.</p><p>Wtem rozmy�lania Gryfona
przerwa� kuksaniec w bok.</p><p>- Harry - wyszepta� Ron.
- Zauwa�y�e�, jak Malfoy si� na ciebie gapi?</p><p>Harry zamruga� kilka
razy.</p><p>- Malfoy? - zapyta�,
zbity z tropu.</p><p>- I Snape r�wnie� -
wtr�ci�a Hermiona, ale Harry tego nie us�ysza�, gdy�
jego spojrzenie przenios�o si� w stron� sto�u
�lizgo�skiego a krew Harry'ego a� zawrza�a. Na twarzy
Malfoya widnia� triumfalny u�miech.</p><p>"On wie, �e ja
wiem" - pomy�la� Harry w nag�ym, bolesnym przeb�ysku
zrozumienia - "I upaja si� tym, bo wie, �e nic mu nie
udowodni�."</p><p>Przez niemal ca��
lekcj� Harry nie potrafi� oderwa� wzroku od Malfoya.
Poch�oni�ty planami zniszczenia tego �mierdz�cego,
�lizgo�skiego �cierwa, przyrz�dza� sw�j eliksir byle
jak i byle z czego. I tak jego eliksir wyszed�by najgorzej. Po co si�
w og�le stara�?</p><p>Jego wzrok czasami
napotyka� ch�odne, studiuj�ce go oczy Mistrza Eliksir�w, a wtedy
Harry na par� chwil zapomina� o Malfoyu, zapomina� o Lunie,
zapomina� o ca�ym �wiecie. Jego serce ogarnia�a fala rado�ci
przemieszana z �alem, nad kt�rym nie potrafi� zapanowa�.
Przypomina� sobie ca�y pe�en cierpienia tydzie�, kiedy to
Snape zachowywa� si�, jakby Harry znikn�� z powierzchni
ziemi. Przypomina� sobie bolesne chwile samotno�ci, kiedy
siedzia� w swoim dormitorium i wspomina� chwile w schowku.
Przypomina� sobie wreszcie nienawi��, jak� czu� do
siebie, kiedy nocami onanizowa� si�, my�l�c o tym draniu i
nie potrafi�c przesta�, pomimo tego, jak Snape go traktowa�. Ale
to trwa�o tylko chwil�, poniewa� Malfoy �ci�ga� z
powrotem spojrzenie Harry'ego niczym Czarna Dziura, o kt�rej Gryfon czyta�
kiedy� w mugolskiej ksi��ce.</p><p>- Widz�, �e
postanowi� pan dzisiaj nie uwa�a�, panie Potter - stalowy
g�os Snape'a tu� przy uchu Harry'ego przeszy� my�li Gryfona
niczym sztylet, sprawiaj�c, �e ch�opak niemal podskoczy� na
krze�le. Obok niego sta� Snape, mierz�c Harry'ego gro�nym,
�widruj�cym spojrzeniem.</p><p>Gryfon m�g� tylko
obla� si� rumie�cem.</p><p>- Nie do��, �e
uwarzy� pan co�, co w og�le nie zas�uguje na miano
"eliksiru", to na dodatek przez ca�� lekcj� jest pan
zadziwiaj�co zainteresowany panem Malfoyem. Czy jest co�, o czym
powinni�my wiedzie�?</p><p>Harry us�ysza�
pojedyncze �miechy od strony sto�u �lizgon�w. Niemal
widzia� wykrzywion� w bezczelnym u�miechu twarz Malfoya.
Rado�� i �al w jednej chwili zamieni�y si� w
gor�c� nienawi��. Chcia� mu co�
odpowiedzie�, ale nic elokwentnego nie przychodzi�o mu na my�l.
M�g� tylko siedzie� i zaciska� dr��ce
pi�ci, staraj�c si� nie patrze� na Mistrza Eliksir�w,
gdy� wiedzia�, �e wtedy nie potrafi�by si�
powstrzyma�.</p><p>- Je�eli natychmiast nie
powr�ci pan do lekcji... - kontynuowa� Snape. - ...b�d� zmuszony
ukara� pana szlabanem. - Na d�wi�k s�owa
"szlaban", na dodatek ze Snape'em, Harry spi�� si� ca�y.
- S�ysza�em od pana Filcha, �e nie doko�czy� pan
sprz�ta� jednego ze schowk�w. Mo�e co� mogliby�my na
to poradzi�? - Mistrz Eliksir�w u�miechn�� si�
paskudnie.</p><p>Harry wci�gn��
gwa�townie powietrze.</p><p>To by� cios poni�ej
pasa.</p><p>Gryfon poczu�, �e
osuwa si� w grz�zawisko wstydu, zak�opotania i
w�ciek�o�ci.</p><p>Spojrza� na Snape'a wzrokiem,
kt�ry m�g�by ci�� szk�o.</p><p>"Dobrze wiesz, dlaczego
nie doko�czy�em sprz�ta� tego schowka, ty cholerny
draniu!" - pomy�la� Harry, gotuj�c si� z oburzenia.
Czu� jak jego samoopanowanie idzie w diab�y. Ca�� si��
woli zmusi� si� do zachowania spokoju.</p><p>Snape, jakby
s�ysz�c my�li Harry'ego, podni�s� jedn� brew.
Wygl�da� tak, jakby powstrzymywa� si� od �miechu.
Mistrz Eliksir�w najwyra�niej dobrze si� bawi�.</p><p>- Ciesz� si�,
�e si� rozumiemy, panie Potter - rzek� Snape i oddali�
si�, sprawdzaj�c zawarto�ci pozosta�ych kocio�k�w.</p><p>"Czyli jednak
pami�ta, ten..." - Harry chcia� przekl�� Snape'a, ale
zu�y� ju� ca�y sw�j repertuar wyzwisk przeklinaj�c
wcze�niej Malfoya i nic tw�rczego nie przychodzi�o mu do g�owy.</p><p>"Nienawidz� go. Po
prostu go nienawidz�!" - my�la�, pakuj�c si�, a
raczej wpychaj�c ze z�o�ci� wszystkie swoje rzeczy do
torby.</p><p>Snape po raz pierwszy
nawi�za� w jaki� spos�b do tamtych chwil w schowku. Harry
czeka� na taki znak przez ca�y tydzie�. Ale nie zaserwowany z
takim zimnym wyrachowaniem i przy ca�ej klasie uczni�w.</p><p>Chcia� Harry'ego
upokorzy�, to pewne. Och, jak�e on to uwielbia�.</p><p>Ale Harry nie pu�ci mu
tego p�azem. O nie, nie tym razem!</p><p>- Harry, gdzie ty idziesz? -
zawo�a�a Hermiona, kiedy Gryfon nagle przystan�� i
zawr�ci�.</p><p>- Zapomnia�em
czego�. P�niej do was do��cz� - odkrzykn��
Gryfon, gdy� by�o to pierwsze k�amstwo, jakie przysz�o mu
do g�owy.</p><p>Wpad� do klasy z bardzo
wyra�nym postanowieniem stawienia czo�a Snape'owi, ale kiedy oczy
Mistrza Eliksir�w podnios�y si� znad biurka, Harry poczu�, jak
powoli opuszcza go ca�a odwaga.</p><p>- Tak, panie Potter?</p><p>Harry skrzywi� si�,
s�ysz�c z jak� zajad�o�ci� Snape wym�wi�
jego nazwisko.</p><p>- Ty... ty... -
zacz��, pr�buj�c przywo�a� w pami�ci jakie�
adekwatne okre�lenia, kt�re chocia� w po�owie opisa�yby to,
kim w tej chwili by� dla niego nauczyciel.</p><p>- Uwa�aj, Potter. Nie
jestem twoim koleg� - gro�ny ton Mistrza Eliksir�w
podzia�a� na Harry'ego, jak p�achta na byka.</p><p>- Jeste� wrednym
sukinsynem! - wykrzycza� w ko�cu, chocia� by�o to nie do
ko�ca to, co chcia� powiedzie�.</p><p>Zobaczy�, jak Snape
powoli podnosi si� z miejsca.</p><p>- Tak? A kiedy pan to
odkry�, panie Potter? - szyderstwem s�cz�cym si� ze
s��w Mistrza Eliksir�w, mo�na by zala� ca��
klas�.</p><p>- Przez ca�y
tydzie� czeka�em na jaki� znak, a ty zachowywa�e�
si�, jakbym nie istnia�! Jakby to wszystko, co si� sta�o,
nie mia�o znaczenia! - s�owa p�yn�y z ust Harry'ego
niepowstrzymane, nareszcie uwolnione. - Ale ty postanowi�e� mi
przypomnie� o tym dzisiaj, kiedy ju� prawie uda�o mi si�
zapomnie�! I to w taki okrutny spos�b!</p><p>Snape by� ju�
prawie przy Harrym. Jego wzrok przeszywa� ch�opca i odbiera� mu
zmys�y. Gryfon czu�, jak pod�oga usuwa mu si� spod n�g, jak
s�owa przestaj� mie� znaczenie, jak cokolwiek przestaje mie�
znaczenie.</p><p>Cofn�� si� pod
�cian�, czuj�c jak jego cia�o ogarnia fala gor�ca, tak
dobrze mu znana i tak niepowstrzymana jak wodospad.</p><p>Snape by� ju� przy
nim. Tak blisko, �e Harry czu� na twarzy jego gor�cy oddech.
Odziane w czer� cia�o Mistrza Eliksir�w niemal przywar�o do jego
cia�a. Snape pochyli� si� do przodu i Harry us�ysza�
cichy, mroczny szept tuz przy swoim uchu:</p><p>- Nigdy nie pozwol� ci o
tym zapomnie�.</p><p>Tych kilka cichych s��w
wdar�o si� do serca Harry'ego i rozbrzmia�y w nim echem
g�o�niejszym od uderzenia pioruna.</p><p>- Nienawidz� ci� -
Gryfon wychrypia� ostatkiem si�, pragn�c uciec, wyrwa�
si� spod tego wp�ywu.</p><p>- Nienawidzisz? - jedna z
brwi Mistrza Eliksir�w podnios�a si� do g�ry, a w oczach
zap�on�� ogie�. Harry poczu�, jak kolano Snape'a
wdziera si� pomi�dzy jego nogi i tr�ca bole�nie jego
erekcj�. Na twarzy Mistrza Eliksir�w pojawi� si� paskudny
u�miech. - Sp�jrz tylko na siebie. Wystarczy, �e si� do ciebie
zbli��, a ty ju� robisz si� twardy.</p><p>Harry pragn�� tylko
tego, �eby Snape si� zamkn��. Ale Mistrz Eliksir�w by�
tak blisko, �e Harry zapomnia� o wszystkim, co mia�
powiedzie�, co mia� zrobi�.</p><p>Przez mg��
przys�aniaj�c� oczy dostrzeg� ods�oni�t�
szyj�. Zapragn�� dotkn�� tej sk�ry, posmakowa�
jej. Zupe�nie przesta� my�le�. Pragn�� tylko dosi�gn��
tego, co pozostawa�o ukryte, niedost�pne dla niego. Bezwiednie
z�apa� czarne szaty i przyci�gn�� do siebie. Jego
d�o� dotkn�a ods�oni�tej sk�ry. By�a
ciep�a w dotyku. Stan�� na palcach, by dotkn�� ustami
tego kusz�cego miejsca. Zawroty g�owy przybra�y na sile.
Zamkn�� oczy.</p><p>Nagle wszystko
znikn�o. Snape odsun�� si�.</p><p>Harry zakwili�,
otwieraj�c oczy. Czu� si�, jakby odebrano mu nagle ca�e
szcz�cie.</p><p>Jego zamroczony umys�
podsun�� mu nagle przera�aj�c� wizj�, �e
Snape postanowi� odej��, zostawi� go tu samego. Harry nie
potrafi�by tego znie��. Czu�, �e nie prze�y�by,
gdyby Mistrz Eliksir�w zostawi� go teraz i znowu przez ca�y
tydzie� ignorowa�.</p><p>Nie mo�e
odej��! Nie teraz!</p><p>Harry zobaczy�
wyci�gni�t� w jego kierunku blad�, szczup��
d�o�.</p><p>- Daj mi r�k�,
Potter.</p><p>Harry bez wahania
wyci�gn�� d�o�. Wiedzia�, �e da�by
teraz Mistrzowi Eliksir�w wszystko, o co by go tylko poprosi�.
Wiedzia�, �e musi by� pos�uszny. Pragn�� by�
pos�uszny.</p><p>To by�o lepsze, ni�
oboj�tno��.</p><p>D�o� Snape'a
zacisn�a si� na jego nadgarstku i Harry zosta�
poci�gni�ty do przodu. Potkn�� si� i zachwia�,
kiedy Mistrz Eliksir�w prowadzi� go w jakim� nieokre�lonym
kierunku. Nagle zrobi�o si� ciemno. By� oszo�omiony,
wszystko wok� niego wirowa�o. W uszach czu� pulsowanie krwi i
szalone bicie swego serca.</p><p>Zap�on�y
�wiece. To by� magazyn ze sk�adnikami do eliksir�w.</p><p>Harry spojrza� w oczy
Snape'a. Wzrok Mistrza Eliksir�w wbi� si� w Harry'ego, a
nast�pnie zjecha� powoli w d�, wskazuj�c na
pod�og�.</p><p>Nag�e zrozumienie
uderzy�o w Harry'ego niczym t�uczek podczas meczu. Na wargach
m�czyzny b��ka� si� u�miech. Czarne oczy
zmru�y�y si�, kiedy Harry zbli�y� si� o krok.</p><p><emphasis>Nie, nie r�b tego! Nie
mo�esz tego zrobi�! On ci� wykorzystuje, nie widzisz tego?</emphasis></p><p>Ale Harry nie
s�ysza�. Nie widzia�. Nie my�la�.</p><p>Wiedzia� tylko, czego
pragnie.</p><p>Czegokolwiek.</p><p>Je�eli to ma by�
jedyny spos�b...</p><p>Je�eli tylko to
mo�e otrzyma�...</p><p>Jego
�wiadomo�� krzycza�a w gwa�townych protestach, ale
Harry ju� jej nie s�ucha�.</p><p>Zobaczy�, jak jego nogi
uginaj� si�, a r�ce wyci�gaj�, by
dosi�gn�� swego przeznaczenia.</p><p>___________</p><p>* "Cut" by Plumb</p><p><strong>--- rozdzia� 08 ---</strong></p><p><strong>8. Confession.</strong></p><p><emphasis>Have
you ever noticed,</emphasis></p><p><emphasis>That
I�m not acting as I used to do before?</emphasis></p><p><emphasis>Have
you ever wondered,</emphasis></p><p><emphasis>Why
I always keep on coming back for more?</emphasis></p><p><emphasis>What
have you done to me?</emphasis></p><p><emphasis>I�ll
never be the same I'll tell you for sure</emphasis>*</p><p>- ...Avery i Macnair zostali
wys�ani na pertraktacje z Minotaurami, a Lucjusz Malfoy rzuci�
kl�tw� Imperius na Brodericka Bode'a z Departamentu Tajemnic. Czarny
Pan zatacza coraz szersze kr�gi. Dosta� ogromne poparcie ze
�rodkowej Europy. Niedawno przy��czy�a si� do niego
du�a grupa �miercio�erc�w z Rumuni i W�gier.
Nap�ywaj� tak�e oferty pomocy ze wschodnich krain Europy -
powiedzia� Snape.</p><p>Albus Dumbledore pokiwa�
g�ow� w zamy�leniu.</p><p>Cotygodniowy raport, kt�ry
sk�ada� mu Severus Snape stawa� si� coraz bardziej
niepomy�lny dla przeciwnik�w Voldemorta. Voldemort r�s� w
si�� w zastraszaj�cym tempie i wydawa�o si�, �e
nikt i nic nie mo�e go ju� powstrzyma�.</p><p>- A te ataki na rodziny
urz�dnik�w pracuj�cych w Ministerstwie Magii, kt�rzy s� nadal
wierni Ministrowi?</p><p>Snape zmarszczy� brwi.</p><p>- Lista jest bardzo
d�uga, a ch�tnych do przys�u�enia si� Czarnemu Panu
nie brakuje. Mo�emy tylko si� przygl�da�.</p><p>- Znasz jakie� nazwiska?</p><p>Severus pokr�ci�
g�ow�. Na jego twarzy nie drgn�� nawet jeden
mi�sie�.</p><p>- Ataki s�
przeprowadzane prawie natychmiast. Nazwiska poznajemy dopiero podczas
spotkania.</p><p>Dyrektor wygl�da�
na niebywale zm�czonego. Ostatnie miesi�ce pog��bi�y
tylko sie� zmarszczek przecinaj�cych jego wychudzon�, blad�
twarz. Zamkn�� oczy i siedzia� przez chwil� w ciszy,
ws�uchany w swoje my�li. Mistrz Eliksir�w czeka� cierpliwie.
Ostatnimi czasy dyrektor coraz cz�ciej popada� w stany
przygn�bienia.</p><p>Z piersi dyrektora
wyrwa�o si� ciche westchnienie.</p><p>- On wygrywa, Severusie, a my
nic nie mo�emy na to poradzi�. Nasi sprzymierze�cy si�
wykruszaj�. Voldemort ju� teraz panuje nad po�ow� Europy, a
jego macki zaczynaj� ju� si�ga� wg��b innych
kontynent�w. Nasz� jedyn� nadziej� jest m�odzie�, ale
przecie� nie po�l� ich na wojn�.</p><p>Snape nic nie
odpowiedzia�. S�ysza� takie przemowy ju� tyle razy, �e
sta�y si� dla niego wr�cz nudne.</p><p>- Jedyne, czego mu brakuje do
pe�nego zwyci�stwa, to Harry.</p><p>Twarz Mistrza Eliksir�w nie
poruszy�a si�.</p><p>- Musisz mnie natychmiast
poinformowa�, gdyby Voldemort przedsi�wzi�� jaki� plan
wobec Harry'ego. To jest priorytet, Severusie. Musimy go chroni� za
wszelk� cen�.</p><p>B��kitne oczy
Dumbledore'a wbija�y si� w czarne oczy Snape'a, jakby dyrektor
chcia� wt�oczy� mu te s�owa wprost do g�owy, by
podnie� ich wag�.</p><p>M�czyzna
pokiwa� g�ow� na znak zrozumienia, nie zrywaj�c kontaktu
wzrokowego. Dumbledore u�miechn�� si� bladym,
zm�czonym u�miechem.</p><p>- Ciesz� si�,
�e mog� ci ufa�, Severusie.</p><p>- Czy mog� ju�
odej��, dyrektorze?</p><p>- Tak, prosz� -
Dumbledore machn�� r�k�. - Informuj mnie na
bie��co.</p><p>Snape kiwn��
sztywno g�ow�, po czym wsta� i nie ogl�daj�c si�,
opu�ci� gabinet dyrektora.</p><p>Bardzo szybko
przemierzy� drog� z wie�y do swoich zacisznych komnat w lochach.
By�o ju� p�no i ostatni uczniowie umykali mu spod n�g.</p><p>Severus wszed� do
swojego gabinetu, przemierzy� go w kilku krokach i znalaz� si� w
swych prywatnych komnatach. W kominku cicho sycza� ogie�,
wydobywaj�c z ciemno�ci zastawione ksi��kami p�ki.
Severus skierowa� si� w stron� ciemnego, odleg�ego
k�ta, gdzie na podwy�szeniu z marmuru, ozdobionego srebrnymi
w�ami, owini�tymi wok� podstawy, sta�a du�a misa
wykonana z tego samego materia�u.</p><p>Snape stan�� nad
My�lodsiewni� i wyci�gn�� r�d�k�.
Pomacha� ni� nad mis� i srebrnobia�a p�ynno-lotna
substancja znajduj�ca si� w zag��bieniu o�y�a. Mistrz
Eliksir�w przez chwil� operowa� r�d�k�, jakby
przesuwa� niepotrzebne my�li i wyszukiwa� w nich czego�.</p><p>W ko�cu znalaz�.</p><p>Powoli zacz��
obraca� r�d�k� w palcach, jakby nawleka� na ni�
srebrzyst� ni�. Na powierzchni substancji zamajaczy�a przez
chwil� twarz Czarnego Pana, zast�piona po chwili obrazem zielonych,
b�yszcz�cych oczu ukrytych za okularami.</p><p>Kiedy obrazy i my�li
ponownie trafi�y do g�owy Mistrza Eliksir�w, wszystko nagle
znik�o, a powierzchnia w My�lodsiewni na powr�t sta�a si�
g�adka i mlecznobia�a.</p><p>*
* *</p><p>W tym samym czasie Harry
Potter le�a� skulony pod przykryciem w swoim ��ku i
nienawidzi� siebie ka�d� kom�rk� swojego cia�a.</p><p>Nienawidzi� swojej
s�abo�ci, kt�ra sk�oni�a go do tego, co dzisiaj
zrobi�. Nienawidzi� swojego cia�a, kt�re reagowa�o
impulsywnie i niezrozumiale i nie da�o si� nad nim zapanowa�,
chocia� bardzo si� stara�. Nienawidzi� swojej s�abej
woli, kt�ra poddawa�a si� na jedno s�owo, jedno zbli�enie,
jeden dotyk.</p><p>Ale najbardziej ze
wszystkiego nienawidzi� Severusa Snape'a, kt�ry potrafi� to wszystko
wykorzysta� i skierowa� przeciw Harry'emu. Nienawidzi� go!</p><p>*
* *</p><p>- Hermionooo...</p><p>- Nie napisz� tego za
ciebie! Wybij to sobie z g�owy.</p><p>- Hermionooo...</p><p>Hermiona zamkn�a
oczy, czuj�c, �e zaraz przestanie nad sob� panowa�.</p><p>Siedzia�a razem z Ronem
nad wyj�tkowo d�ugim i ci�kim wypracowaniem z Historii
Magii. Harry'ego z nimi nie by�o. Szczerze m�wi�c, to nie
pokazywa� si� od wczorajszego wieczoru. Przyszed� w po�owie
kolacji, zarumieniony i nieobecny my�lami. Co prawda, ostatnio przez
ca�y czas zachowywa� si� bardzo dziwnie, ale przez ostatni tydzie�
by� tak milcz�cy i zamkni�ty w sobie, i� dziewczyna
zacz�a si� powa�nie o niego obawia�. A wczoraj
podczas kolacji skubn�� tylko troch� puddingu, po czym
o�wiadczy�, �e nie jest g�odny i nie czekaj�c na nich,
uda� si� do dormitorium. Ron powiedzia�, �e kiedy
wr�ci�, Harry ju� spa�, ale Hermiona podejrzewa�a, �e
tylko udawa�, �eby unikn�� niewygodnych pyta�.</p><p>Co� niedobrego
dzia�o si� z nim ostatnio. Co� bardzo niedobrego. A w to
wszystko zamieszany by� Snape i Hermionie bardzo si� to nie
podoba�o.</p><p>Mia�a swoj�
teori� na ten temat, ale sama my�l o tym przyprawia�a j� o
zawroty g�owy. Na razie postanowi�a odsun�� j� od
siebie jak najdalej, dop�ki si� nie upewni. Modli�a si�, by
chocia� raz okaza�o si�, �e nie ma racji.</p><p>- Hermiono, no! Pom�
mi, bo nie zd��� na trening, a chc� zobaczy�
Harry'ego.</p><p>Hermiona wyd�a
pogardliwie usta.</p><p>- Mia�e� ca�y
wczorajszy wiecz�r na pisanie.</p><p>Ron j�kn��
przeci�gle i opar� czo�o o pergamin, rozmazuj�c przy okazji
to, co w�a�nie napisa�.</p><p>- Nie masz serca, wiesz?</p><p>- Mam za to sko�czone
wypracowanie. W przeciwie�stwie do ciebie - odpar�a Gryfonka
stawiaj�c kropk� i podpisuj�c si� zamaszy�cie.
K�tem oka dostrzeg�a zrozpaczon� min� Rona. Och, jak�e
denerwowa� j� jego b�agalny wzrok.</p><p>- Och, dobrze! Daj mi to! -
warkn�a, wyrywaj�c mu pergamin i zabieraj�c si� za
kre�lenie i poprawianie.</p><p>Na piegowatej twarzy
zobaczy�a ja�niej�cy, pe�en nieopisanej
wdzi�czno�ci u�miech.</p><p>- Kocham ci�, wiesz? -
wyszczerzy� si� Ron i zerwa� si�, by pobiec na trening.
Hermiona poczu�a jak, wbrew jej woli, jej twarz oblewa si�
rumie�cem.</p><p>Och tak, nies�ychanie
j� to denerwowa�o.</p><p>*
* *</p><p>- Co ty wyprawiasz, Harry? -
krzyk Angeliny ni�s� si� echem po szkolnych b�oniach.</p><p>Kolejny ju� raz
dono�ny odg�os gwizdka przerwa� dobrze zaplanowany atak na
bramk� i sprawi�, �e ca�a dru�yna kompletnie si�
pogubi�a. Wszyscy byli coraz bardziej zdenerwowani. ��cznie z
publiczno�ci�.</p><p>Harry kolejny ju� raz
wlecia� wprost przed szar�uj�cych na bramk�
�cigaj�cych. W ci�gu zaledwie p� godziny treningu kilka
razy przeszkodzi� w akcji, kilka razy omal nie dosta� t�uczkiem
i kilka razy przeoczy� fruwaj�cego mu praktycznie przed nosem
z�otego znicza. A kiedy my�la� ju�, �e nie mo�e
by� gorzej, wpad� na Katie Bell i z�ama� jej
miot��.</p><p>Najch�tniej
uciek�by st�d najszybciej i najdalej, jak to mo�liwe.</p><p>To wszystko by�a wina
Snape'a!</p><p>Harry nie potrafi�
si� skupi� nawet na tym, �eby lecie� prosto przed siebie.
Kompletnie nie panowa� nad miot��.</p><p>W�ciek�e spojrzenia
koleg�w z dru�yny i rozczarowane spojrzenia os�b na trybunach skutecznie
uniemo�liwia�y mu gr� i rozprasza�y go jeszcze bardziej.</p><p>Potrafi�
my�le� tylko o Snapie i o gor�cych, upojnych chwilach w schowku
na eliksiry wczorajszego popo�udnia. Znowu TO zrobi�. Uleg� mu.
Nie potrafi� mu si� oprze�. Pozwoli�, by Snape przej��
kontrol� nad jego sercem, umys�em i cia�em.</p><p>By� s�aby. Zawsze w
pobli�u Snape'a stawa� si� s�aby i bezbronny, jakby nie
mia� w�asnej woli, jakby nie potrafi� w og�le sprawowa�
kontroli nad tym, co robi�.</p><p>Nie rozumia� tego.</p><p>Wiedzia�, �e Snape
po prostu wykorzystuje jego s�abo��, a jednak godzi�
si� na to. Wi�cej - sam tego pragn��.</p><p>Mistrz Eliksir�w
smakowa� tak cudownie...</p><p>Harry zamkn�� oczy,
przypominaj�c sobie s�onawy smak pulsuj�cej erekcji Snape'a w
swoich ustach i odg�osy przyjemno�ci, jakie wydawa�
m�czyzna, kiedy Harry go zadowala�.</p><p>Och, to by�o
wspania�e... Z niczym nie da si� por�wna� uczu�, kt�re
pi�trzy�y w Harrym, kiedy u�wiadomi� sobie, �e jako
jedyny w ca�ej szkole ma dost�p do takiego widoku. Zamkni�te
oczy Snape'a, rozchylone wargi, chwytaj�ce �apczywie powietrze, twarz
wykrzywiona grymasem przyjemno�ci silniejszej ni� cokolwiek innego.
Och, Harry ch�on�� ten widok ca�ym sob�, chc�c go
dobrze zapami�ta�. I teraz nie potrafi� przesta� odtwarza�
go w swojej pami�ci. Cokolwiek robi�, wci�� mia� ten
widok przed oczami. M�g� uwa�a� si� za
szcz�ciarza, �e jako jedyny dosta� co�, czego Snape
najprawdopodobniej nikomu innemu nie da�.</p><p>Ale Harry chcia� jeszcze
wi�cej. Wi�cej Snape'a. Wi�cej jego smaku i zapachu. Chcia�
wi�cej, ni� dosta� do tej pory. O wiele, wiele wi�cej.</p><p>Nie pozwoli, �eby Mistrz
Eliksir�w traktowa� go tylko jako swoj� zabawk�. Dosy�
tego!</p><p>Nagle Harry zda� sobie
spraw�, �e wok� niego zaleg�a cisza. Zamruga� kilka
razy i rozejrza� si�. Wszyscy na niego patrzyli.</p><p>Od kilku minut wisia� w
powietrzu przy jednej z trybun i uderza� o �cian� trzonkiem
miot�y, jakby pr�bowa� przebi� si� przez ni� na druga
stron�.</p><p>Poczu�, jak jego twarz
zalewa czerwie�. Zak�opotany szarpn�� miot�� i
wylecia� na �rodek boiska.</p><p>Nie potrafi�
znie�� oskar�ycielskich spojrze� swoich koleg�w z
dru�yny.</p><p>Po co on si� w og�le na
to zgodzi�? Chcia� wr�ci� do gry w Quidditcha, poniewa� to
kocha�, ale przez Snape'a nie potrafi� w�o�y� w to
swojego serca. Jego serce by�o w tej chwili ca�kowicie zaj�te.
Wszyscy na niego liczyli, a on nie potrafi� pozosta� my�lami na
boisku d�u�ej ni� przez pi�� minut.</p><p>Nie, to by� bardzo
z�y pomys�, �eby przyj�� propozycj� powrotu do
dru�yny.</p><p>- Wracajcie do gry! -
krzykn�a Angelina, ale ju� bez wcze�niejszego entuzjazmu.
Ca�a dru�yna mia�a markotne miny. Kilku kibic�w ju�
opu�ci�o trybuny.</p><p>"To wszystko przeze
mnie!" - pomy�la�, nienawidz�c siebie z ca�ego serca.</p><p>Zagryz� warg�,
postanawiaj�c, �e wi�cej ju� nie pomy�li o Snapie!
Przynajmniej nie teraz. Pragn��, by ciemna sylwetka i zimne oczy
opu�ci�y jego my�li chocia� na kr�tk� chwil�, by
m�g� si� zrehabilitowa�.</p><p>Zacisn��
d�onie na r�czce miot�y i uwa�nie zacz��
przegl�da� niebo w poszukiwaniu b�ysku z�otej kulki.
Zatoczy� kilka k� nad boiskiem, ca�kowicie
poch�oni�ty skupianiem si� na swojej roli.</p><p>W ko�cu dostrzeg�.</p><p>Z�oty znicz
pob�yskiwa� kilkana�cie metr�w nad lew� bramk�. Harry
ruszy� z furkotem witek w stron� z�otej kulki. Na jego twarzy
zago�ci� ju� wyraz triumfu. Wyci�gn�� r�k�,
by z�apa� znicz. P�d wiatru w uszach skutecznie hamowa�
wszystkie inne d�wi�ki. S�ysza�, �e kto� co�
krzyczy, ale nie przejmowa� si� tym zbytnio.</p><p>Ju� prawie go mia�.</p><p>Ju� prawie uda�o mu
si� wymaza� wszystko, co...</p><p>I nagle zapad�a
ciemno��.</p><p>*</p><p>Harry otworzy� oczy.</p><p>Zobaczy� nad sob�
bia�� przestrze�.</p><p>Niebo? Czy�by w
jaki� niewyja�niony spos�b spad� z miot�y?</p><p>Jego zamglony wzrok pad�
na wisz�ce w powietrzu �wiece.</p><p>Nie, to by� sufit.</p><p>Harry spr�bowa�
podnie�� g�ow� i w tej samej chwili poczu� si�
tak, jakby kto� przy�o�y� mu w ni� patelni�. B�l
eksplodowa� mu pod powiekami tysi�cem iskier.</p><p>Zagryz� z�by,
�eby nie krzykn��. Poczu� si� nagle tak, jakby
robi� korkoci�g na miotle. Ca�y �wiat wirowa�
wok� niego i zamiast zwalnia�, coraz bardziej przyspiesza�.</p><p>Walcz�c z b�lem i
zawrotami g�owy, Harry otworzy� oczy i z trudem przekrzywi�
g�ow� na bok.</p><p>By� w skrzydle
szpitalnym. Obok na ��ku le�a�a Luna.</p><p><emphasis>Co ja tu, do diab�a,
robi�?</emphasis></p><p>Ostatnie, co
pami�ta�, to z�oty znicz, kt�ry ju� prawie mia� w
r�ku.</p><p>- Och, obudzi�e�
si� nareszcie. - Cisz� panuj�c� na sali przerwa�
g�os pani Pomfrey. Piel�gniarka stan�a nad
��kiem Harry'ego i spojrza�a na niego z trosk�.</p><p>- Co si� sta�o? Co
ja tu robi�? - zapyta� nieco oszo�omiony Gryfon.</p><p>- Dosta�e�
t�uczkiem. Na treningu. Prosto w g�ow� - wyja�ni�a
kr�tko, jednocze�nie nalewaj�c napoju o barwie zgni�ej zieleni
do szklanki stoj�cej na szafce obok ��ka Harry'ego. - A
p�niej spad�e� z miot�y. Na szcz�cie
sko�czy�o si� tylko na kilku guzach i utracie przytomno�ci.
Da�am ci �rodki przeciwb�lowe.</p><p>- A prawie ju� go
mia�em - sapn�� Harry i spr�bowa� podnie��
g�ow�, co poskutkowa�o tylko jeszcze silniejszym uderzeniem
patelni�.</p><p>- O nie, m�j drogi. Chwilowo
si� st�d nie ruszysz. Przele�ysz w tym ��ku do rana,
dop�ki wszystko nie wr�ci do normy. A teraz wypij to. To pomo�e
u�mierzy� b�l, chocia� mo�esz si� czu� po tym nieco
oszo�omiony.</p><p>Harry westchn��
zrezygnowany. A tak by� blisko... Teraz wszyscy na pewno uwa�aj�
go za sko�czona oferm�. Nie zauwa�y� t�uczka, zbyt
poch�oni�ty pragnieniem z�apania znicza. Pewnie wyrzuc� go
z dru�yny...</p><p>To wszystko przez Snape'a!</p><p>Upar� si�,
�eby zatru� Harry'emu �ycie, nawet je�eli nic takiego nie
robi�. Harry wiedzia� w g��bi serca, �e to nie jest
wina nauczyciela, ale uwielbia� go za wszystko obwinia�. To by�o
znacznie prostsze ni� obwinianie siebie.</p><p>Harry po prostu nie
potrafi� przesta� o nim my�le�. By� jak mucha, kt�ra
przylepi�a si� do paj�czyny utkanej przez Mistrza Eliksir�w. I w
�aden spos�b nie potrafi� si� uwolni� i odlecie�.</p><p>Ale koniec z tym! Tak
d�u�ej by� nie mo�e!</p><p>Harry przyj��
dawk� paskudnego, zgni�ozielonego eliksiru i po chwili zosta�
sam w ciemno�ci. No, mo�e nie do ko�ca sam.</p><p>Powoli przekr�ci�
g�ow� i spojrza� na nieprzytomna Lun�. Nie by�a
ju� taka blada, a siny odcie� znikn�� z jej powiek. To
pewnie dzi�ki antidotum, kt�re uwarzy� dla niej Snape. Teraz wygl�da�a
tak, jakby po prostu spa�a.</p><p>Harry czu�, jak uczucie
rozlu�nienia powoli ogarnia jego umys� i cia�o. Pok�j
zacz�� si� powoli ko�ysa�, a jego ko�czyny
sta�y si� nies�ychanie ci�kie.</p><p>G��bokie
westchnienie wyrwa�o si� z jego piersi. Czu� si�, jakby
pasy, kt�rymi kr�powa� sw�j umys� rozlu�ni�y si�
i na wierzch zacz�y wyp�ywa� r�ne g��boko
skrywane my�li, kt�re musia�y ujrze� �wiat�o dzienne.
Wszystko inne nagle sta�o si� takie... niewa�ne.</p><p>- Nie�le si�
wpakowa�em, Luno - wyszepta� cicho. - Nic nie potrafi� na to
poradzi�. To silniejsze ode mnie. Kiedy go widz�, to moje serce
zamiera. Czuj� si� wtedy tak... tak... rado�nie, ale
zupe�nie bez rado�ci. To bez sensu, wiem. I wiem te�, �e
prawdopodobnie zupe�nie nic dla niego nie znacz�. - S�owa same
p�yn�y. Nie potrafi� ich zatrzyma�. Czu�,
�e z ka�dym s�owem jaki� ci�ar opada z jego
serca, jakby to te s�owa by�y tym ci�arem i jedyny spos�b,
aby si� go pozby�, to je z siebie wyrzuci�. Nawet je�eli
nie mia� ich kto wys�ucha�. - Ale to przecie�
niemo�liwe, �ebym nic dla niego nie znaczy�. Widzia�em jego
oczy, kiedy mu to robi�em. Nie wydawa�o mi si�. Dlaczego
mia�by mi na to pozwala�, gdybym zupe�nie nic dla niego nie
znaczy�? ... Chc� wi�cej. Musz� dosta� wi�cej, bo
zwariuj�. Nie pozwol�, �eby mnie tak traktowa�. Znajd�
jaki� spos�b, �eby go z�ama�. �eby okaza�,
�e mu na mnie zale�y; �eby w ko�cu zacz�� mnie
zauwa�a�. Nie znios� znowu jego oboj�tno�ci. Nie
da�bym rady.</p><p>Musz� co�
wymy�li�. Nie poddam si� tak �atwo. Problem w tym, �e
kiedy on jest w pobli�u, to ja... ja... tak jakby przestaj� by�
sob�. To znaczy jestem sob�, ale tak jakby a� za bardzo. Och, to
bez sensu! ... Po prostu przestaj� wtedy my�le� o czymkolwiek.
Widz� tylko jego. S�ysz� tylko jego. Tak, jak wtedy, kiedy
by�em pod dzia�aniem tego eliksiru. W zasadzie przy nim czuj�
si� tak, jakbym przez ca�y czas by� pod jego wp�ywem. I
Snape'a, i eliksiru.</p><p>- Snape'a? - cichy g�os
Luny przerwa� wyw�d Gryfona. Harry odwr�ci� g�ow� i z
przera�eniem zobaczy�, �e Luna ma szeroko otwarte oczy i
wpatruje si� w niego z zaciekawieniem. - Dziwny masz gust, Harry.</p><p>*
* *</p><p>Okaza�o si�,
�e Luna ockn�a si� ze �pi�czki par� godzin
wcze�niej i kiedy Harry my�la�, �e le�y
nie�wiadoma, pogr��ona w chorobie, ona tak naprawd� po
prostu drzema�a. Uwa�a�, �e to wyj�tkowo
niesprawiedliwe. Ucieszy� si�, oczywi�cie, �e jej stan
si� polepszy�, z serca spa� mu ogromny kamie�, ale
rado�� t� zm�ci� fakt, �e w�a�nie przed
chwil� dowiedzia�a si� o najbardziej i najg��biej
skrywanym sekrecie Harry'ego. Sekrecie, kt�rego nigdy, przenigdy nikomu by nie
wyjawi� z w�asnej, nieprzymuszonej woli.</p><p>Jednak Krukonka okaza�a
si� wyj�tkowo wyrozumia�� osob�. Pocz�tkowo Harry
by� tak przera�ony, �e pr�bowa� zaprzecza� i
wmawia� jej, �e wcale nie powiedzia� Snape'a tylko... Dave'a.
Tak w�a�nie, Dave'a.</p><p>Jednak Luna tylko si�
u�miecha�a, jakby nie wierzy�a w ani jedno jego s�owo. W
ko�cu Harry zrezygnowa�. Wym�g� na niej obietnic�, �e
nigdy absolutnie nikomu o tym nie powie, bo wtedy Harry b�dzie musia�
uciec z Hogwartu. Dziewczyna obieca�a, �e nikomu nie powie, �eby
si� nie martwi�. Stwierdzi�a, �e to sprawa Harry'ego, kogo
darzy uczuciem (Harry natychmiast temu zaprzeczy�) i, �e to rozumie.</p><p>Nie oburzy�a si�.
Nie przekl�a go. Nie zgromi�a. Nie odwr�ci�a si� od
niego. Przyj�a to tak... normalnie. Jak gdyby Snape nie by�...
Snape'em.</p><p>Harry sam nie
uwa�a� tego za normalne.</p><p>Snape by� od niego dwa
razy starszy, by� jego nauczycielem, najbardziej znienawidzon�
osob� w szkole, no i by� �miercio�erc�. Ach, no tak,
no i by� Snape'em.</p><p>To wystarczaj�co
du�o powod�w, �eby nie uwa�a� tego za normalne. Jednak Luna
zdawa�a si� w og�le nie zwraca� na to uwagi.</p><p><emphasis>Mo�e, gdybym jej
powiedzia�, �e jestem zakochany w swojej ciotce, to chocia�
troch� by si� zdziwi�a...</emphasis></p><p>*
* *</p><p>- Mam dla was dzisiaj
ma�� niespodziank� - k��liwy g�os Mistrza
Eliksir�w wyrwa� Harry'ego z zamy�lenia.</p><p>By�a poniedzia�kowa
lekcja eliksir�w.</p><p>Ca�� niedziel�
Harry sp�dzi� w swoim ��ku rozmy�laj�c nad tym,
jak sprawi�, �eby Snape da� mu to, czego Harry
pragn��. Nie m�g� po prostu i�� i poprosi�. Nie
potrafi�by. Musia� to zrobi� w inny spos�b. Musia� go
jako� sprowokowa�. Wiedzia�, �e to b�dzie bardzo
niebezpieczne, ale musia� spr�bowa�. Teraz nadarzy�a si�
okazja.</p><p>- Zrobimy sobie dzisiaj test
- u�miechn�� si� Mistrz Eliksir�w obserwuj�c z
satysfakcj� przera�one miny uczni�w.</p><p>Och, niezapowiedziane
sprawdziany by�y tym, co uwielbia� najbardziej.</p><p>Tylko Hermiona
wygl�da�a na zadowolon�.</p><p>- Dobrze, �e si�
wczoraj pouczy�am - o�wiadczy�a, spogl�daj�c z
u�miechem na zrozpaczonego Rona. Rudzielec wymamrota� pod nosem kilka
przekle�stw pod adresem nauczyciela.</p><p>Harry nie zwraca� na to
uwagi. Czu� podniecenie, kt�re rozgrzewa�o jego krew. R�ce lekko
mu dr�a�y. Szczeg�lnie, kiedy wzrok Mistrza Eliksir�w pada� na
niego. Snape rozes�a� do uczni�w arkusze z pytaniami, da� im na
odpowied� p� godziny, za��da� bezwzgl�dnej ciszy
i o�wiadczy�, �e je�eli przy�apie kogo� na
�ci�ganiu, to osobi�cie wywali go ze swoich zaj��. Na
zawsze.</p><p>Harry spojrza� na
pytania.</p><p><emphasis>1. Co jest g��wnym
sk�adnikiem Eliksiru Rozci�gaj�cego?</emphasis></p><p><emphasis>2. Kto i gdzie jako pierwszy
uwarzy� Eliksir Wigoru?</emphasis></p><p>Przegl�da� wzrokiem
pytania, czuj�c, �e zawali ten test ca�kowicie, kiedy
dostrzeg� pytanie �sme, a jego serce podskoczy�o mu niemal do
gard�a.</p><p><emphasis>8. Opisz skutki
dzia�ania eliksiru Desideria Intima.</emphasis></p><p>Gryfon
u�miechn�� si� do siebie. No, chocia� na jedno pytanie
zna� odpowied�. Przy�o�y� pi�ro do pergaminu i
ju� mia� zacz�� pisa�, kiedy nagle zawaha�
si�.</p><p>W jego g�owie,
pocz�tkowo niepewnie i nieporadnie, ale po chwili rozrastaj�c
si� coraz bardziej, zakie�kowa� pewien szalony pomys�.</p><p><emphasis>A je�eli by tak...?</emphasis></p><p>Harry
prze�kn�� �lin� i rozejrza� si� po klasie.
Wszyscy byli ca�kowicie poch�oni�ci testem. Przesuwaj�c
wzrok po sali, jego spojrzenie skrzy�owa�o si� ze spojrzeniem
Mistrza Eliksir�w, siedz�cego przy swoim biurku. Fala gor�ca ogarn�a
cia�o Harry'ego. Czu�, jak jego sk�ra p�onie, a serce zaczyna
mocniej bi�.</p><p>Ju� wiedzia�, co
zrobi�.</p><p>To by� szalony
pomys�, ale Harry wiedzia�, �e to jedyny spos�b, �eby
zdoby� to, czego pragnie.</p><p>Przy�o�y�
d�o� do pergaminu i zacz�� pisa�.</p><p>*</p><p>Harry pr�bowa�
szatkowa� li�cie powoju, ale nie bardzo mu to wychodzi�o.
Zamiast li�ci prawie poszatkowa� swoje palce. Czu�, �e
zaraz zwariuje z niecierpliwo�ci a buzuj�ca w �y�ach krew
zaleje go.. Z ka�d� minut� by�o coraz gorzej. Raz po raz
spogl�da� na sprawdzaj�cego testy Snape'a.</p><p>W klasie panowa�a
absolutna cisza.</p><p>Wszyscy wpatrywali si� w
Snape'a, pomimo i� ich zadaniem by�o przygotowanie Eliksiru
Marze� Sennych. Ka�dy by� ciekaw swojego wyniku.</p><p>Harry
prze�kn�� �lin�. Musi zachowa� spok�j i
kamienn� twarz, kiedy Snape to przeczyta. Musi wygl�da� na
pewnego siebie.</p><p>Wzi�� do r�ki
swoje pi�ro, �eby dopisa� w zeszycie kolejny punkt przygotowania
eliksiru, kiedy nagle zobaczy�, jak brwi Snape'a unosz� si� w
wyrazie zdumienia, a jego g�owa odrywa si� od testu i czarne oczy
przeszywaj� Harry'ego na wylot.</p><p><emphasis>Przeczyta� to!</emphasis></p><p>Ch�opak poczu�,
�e w tym momencie pragnie tylko umrze�. Krew w jego �y�ach
zamieni�a si� we wrz�cy olej, spalaj�c go od �rodka.</p><p>By� zbyt daleko,
�eby dostrzec wyraz oczu nauczyciela, ale mia� wra�enie, �e
jego wzrok wyrywa dusz� z jego cia�a i rozrywa j� na
strz�py.</p><p><emphasis>Przeczyta� to!
Musz� to kontynuowa�!</emphasis></p><p>Dr��c�
d�oni� w�o�y� do ust koniuszek pi�ra i bardzo powoli
zacz�� wysuwa� je ze swoich ust, czuj�c jak �askocze
go w wargi. Nast�pnie obliza� je, staraj�c si� patrze�
na Snape'a �mia�ym, wyzywaj�cym wzrokiem.</p><p>Snape zmru�y�
niebezpiecznie oczy.</p><p>Harry wiedzia�, �e
znajduje si� w klasie pe�nej uczni�w i ka�dy, kto by na niego
spojrza�, m�g�by natychmiast domy�li� si� wszystkiego.
Wiedzia� o tym i �wiadomo�� tego wprawia�a go w stan
jeszcze wi�kszego podniecenia. Czu�, jak dr�y z przej�cia.</p><p>Uwodzi� nauczyciela. Na
lekcji. Przy ca�ej klasie.</p><p>By� szalony!</p><p>Jednak nie potrafi�
przesta�. Nic go nie obchodzi�o. Tylko Snape i jego
przeszywaj�cy wzrok.</p><p>Harry czu� si� tak,
jakby w klasie nie by�o nikogo poza nimi. Jego oczy zalewa�a
czerwie�, skutecznie zniekszta�caj�c wszystko wok�.</p><p>By� tylko Snape.
Wpatruj�cy si� w niego z uwag�.</p><p>Snape, kt�ry
u�miechn�� si� mrocznie.</p><p>Snape, kt�ry powiedzia�
nagle:</p><p>- Panie Potter. Pisze pan
wyj�tkowo niewyra�nie. Czy m�g�by pan przeczyta� nam
odpowied� na pytanie �sme?</p><p>Harry poczu� si�
nagle tak, jakby spada� z ogromnej wysoko�ci, nie maj�c si�
czego z�apa�.</p><p>- Co? - wymamrota�,
mrugaj�c zaskoczony. Zobaczy�, jak Snape posy�a mu jego test.
Pergamin wyl�dowa� przed Harrym.</p><p><emphasis>To niemo�liwe! On nie
mo�e tego zrobi�! Tego nie by�o w planie!</emphasis></p><p>Panika zacz�a
opanowywa� umys� Gryfona. Harry spojrza� na sw�j test.
Czu�, �e wszyscy przerwali prac� i wpatruj� si� w
niego z wyczekiwaniem.</p><p><emphasis>Nie! Nie! Nie! Nie przeczytam
tego! Co ja mam zrobi�?</emphasis></p><p>Harry my�la�
gor�czkowo. Zdawa�o si�, �e zosta� z�apany w
pu�apk�, z kt�rej nie ma wyj�cia. Na w�asne �yczenie.</p><p>M�g� to
przewidzie�. Snape za bardzo uwielbia� go upokarza�, �eby
przeoczy� tak� okazj�. A s�dz�c po wyrazie jego
twarzy, bawi� si� wprost wy�mienicie.</p><p>Po co on to w og�le
napisa�? Po co si� tak nara�a�?</p><p>Litery rozmywa�y mu
si� przed oczami. Nie musia� ich widzie�. Doskonale
wiedzia�, co napisa�.</p><p><emphasis>8. Opisz skutki
dzia�ania eliksiru Desideria Intima.</emphasis></p><p><emphasis>Jednym ze skutk�w tego
eliksiru jest to, �e... nie potrafi� przesta� o Tobie
my�le�. Robi�em to dzisiaj w nocy. A wiesz o czym
my�la�em? My�la�em o Tobie. Wyobra�a�em sobie,
jak bierzesz mnie na swoim biurku. Rozbierasz mnie, popychasz na drewniany blat
i wchodzisz we mnie. Twoje r�ce �lizgaj�ce si� po moim
nagim ciele. Dotykasz mnie wsz�dzie, czuj� Twoje usta zasypuj�ce
mnie poca�unkami. Poruszasz si� nade mn�, czuj� Ci� w
sobie. G��boko. Przyjmuj� Ci� z ochot�, poniewa�
pragn� Ciebie. Pragn�, �eby� mnie bra�, �eby�
mnie pieprzy�. A Ty to robisz. Wchodzisz we mnie, a ja widz�
po��danie na Twojej twarzy. Widz� przyjemno��, kt�rej
poddajesz si� w ca�o�ci.</emphasis></p><p><emphasis>Sko�czy�em,
dochodz�c i j�cz�c Twoje imi�.</emphasis></p><p><emphasis>Powiedz, Severusie...
chcia�by� mnie mie� na swoim biurku, nagiego i ca�kowicie
uleg�ego?</emphasis></p><p><emphasis>Zrobi� wszystko, o co
poprosisz.</emphasis></p><p><emphasis>Chcia�by�...?</emphasis></p><p>- Czekamy, panie Potter -
szyderczy g�os Mistrza Eliksir�w przerwa� panuj�c� w klasie
cisz�.</p><p>Harry poczu�, jak
kr�ci mu si� w g�owie tak bardzo, �e zaraz chyba zemdleje.</p><p>Och, nie potrafi� uwierzy�
w to, �e tak napisa�. W te�cie z eliksir�w! W cholernym
te�cie!</p><p>A teraz ten sukinsyn
kaza� mu to przeczyta�. Przy ca�ej klasie.</p><p><emphasis>Nigdy!</emphasis></p><p>Harry zamkn�� oczy,
modl�c si�, by wydarzy�o si� co�, co by go
uratowa�o. Cokolwiek!</p><p>I wtedy rozbrzmia�
dzwonek.</p><p>Ulga jak� poczu�,
nie da si� z niczym por�wna�. Niemal ugi�y si� pod
nim kolana.</p><p>Zacz��
dzi�kowa� w my�lach wszystkim dobrym duchom, kt�re go
wys�ucha�y.</p><p>- Prosz� na
nast�pn� lekcj� opisa� pe�en przebieg wykonywania
eliksiru Marze� Sennych. Dodaj�c opis i histori� wszystkich
sk�adnik�w, charakterystyczne metody przygotowania, opisa� smak,
zapach, kolor i konsystencj�, histori� eliksiru i spos�b
dzia�ania. Na nie mniej, ni� trzy rolki pergaminu.</p><p>Przez klas�
przeszed� szmer niezadowolenia. Snape ju� dawno nie zada� im tak
d�ugiej i �mudnej pracy domowej. Musia� by� w
wyj�tkowo z�ym humorze.</p><p>Wszyscy zacz�li
zbiera� swoje rzeczy, sprz�ta� po sobie i powoli opuszcza�
sal�. Kiedy Harry, wci�� dzi�kuj�c w duchu za ratunek,
wzi�� swoj� torb� i chcia� wyj��, przez szmer
w klasie przebi� si� z�owrogi g�os Mistrza Eliksir�w:</p><p>- Pan zostanie, panie Potter
i przeczyta mi pan to, co pan napisa�.</p><p>Harry �cisn��
trzymany w r�ku test. Spodziewa� si� tego.</p><p>Snape nie
wypu�ci�by go tak �atwo. Nie po tym, co mu napisa�.</p><p>Prze�kn��
�lin� i zwr�ci� si� do czekaj�cych na niego Rona i
Hermiony:</p><p>- Nie czekajcie na mnie.
P�niej chc� i�� odwiedzi� Lun�. Id�cie sami
na obiad.</p><p>Ron pokiwa�
g�ow� i poklepa� Harry'ego po ramieniu.</p><p>- Trzymaj si�, stary -
po czym odwr�ci� si� i ruszy� w stron� drzwi, razem z
reszt� uczni�w. Jednak Hermiona zosta�a na miejscu. Patrzy�a na
Harry'ego przenikliwym, zamy�lonym wzrokiem. P�niej jej spojrzenie
powoli pow�drowa�o w stron� biurka, przy kt�rym siedzia�
Snape, a nast�pnie ponownie powr�ci�o do Harry'ego.</p><p>- Tylko nie wracaj zbyt
p�no - wyszepta�a, spuszczaj�c wzrok, odwracaj�c si�
i szybko wychodz�c.</p><p>Harry'ego przeszy�y
dreszcze.</p><p>"Ona si�
czego� domy�la" - pomy�la� z przera�eniem
patrz�c, jak jego przyjaci�ka znika za drzwiami.</p><p>Po co w og�le to m�wi�?
Nie by�a to zbyt wiarygodna wym�wka, szczeg�lnie, �e Luna mia�a
dzisiaj wieczorem wyj�� ju� ze szpitala. Ale nic innego nie
potrafi� wymy�li�. Chcia�, by przyjaciele sobie poszli. Co
innego mia� powiedzie�? Podejrzewa�, �e niepr�dko uda
mu si� st�d wyj��. Utwierdza�o go w tym spojrzenie
Mistrza Eliksir�w, kt�re czu� wwiercaj�ce si� w jego plecy.
Parzy�o.</p><p>Kiedy ostatni ucze�
znikn�� za drzwiami, w klasie zapanowa�a martwa cisza.</p><p>Harry czu�, jak panika,
kt�r� przez ostatnie par� minut stara� si� hamowa�,
wzbiera w nim i przejmuje kontrol� nad jego umys�em.</p><p>Po co on to w og�le
napisa�?</p><p>W tej chwili
pragn�� tylko znale�� si� jak najdalej st�d.
Uciec. Znikn��.</p><p>Wtedy, kiedy to pisa�,
nie przejmowa� si� konsekwencjami. Dzia�a� pod wp�ywem
impulsu. Pragnienia.</p><p>A teraz musi stawi�
czo�a Snape'owi. Czu�, �e nie jest w stanie.</p><p>Zamkn�� oczy,
czekaj�c na to, co wydawa�o si� nieuniknione.</p><p>- Sp�jrz na mnie, Potter.</p><p>Harry zacisn��
pi�ci.</p><p><emphasis>We� si� w
gar��!</emphasis></p><p>Powoli odwr�ci�
si�, boj�c si� tego, co zobaczy.</p><p>Wstrzyma� oddech, kiedy
dosi�g�o go pal�ce, ostre jak brzytwa spojrzenie czarnych oczu i
poszatkowa�o jego pewno�� siebie na malutkie kawa�eczki.
Pozostawiaj�c tylko strach i wstyd.</p><p>Nie odwr�ci wzroku! Musi
si� z nim zmierzy�! Inaczej zawsze b�dzie tylko... dziwk�
Snape'a.</p><p>Harry poczu� nagle
powiew gor�ca. W drzwiach za nim szcz�kn�� zamek.
Pomieszczenie rozjarzy�o si� na sekund� dziwnym blaskiem.</p><p><emphasis>Zakl�cie zamykaj�ce
i wyciszaj�ce. O cholera!</emphasis></p><p>Ch�opak by� w
stanie tylko sta� i walczy� z rosn�cym w nim z ka�d�
chwil� panicznym l�kiem.</p><p>Zobaczy�, jak na twarzy
Mistrza Eliksir�w pojawia si� mroczny u�miech.</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>- Powt�rz� swoj�
pro�b� tylko raz, Potter. Czy mo�esz przeczyta� mi to, co
napisa�e�?</p><p><emphasis>Nie!</emphasis></p><p>Harry mia�
wra�enie, �e zaraz chyba zemdleje ze wstydu.</p><p>- Dobrze wiesz, co napisa�em
- zdo�a� wykrztusi�, kompletnie nie panuj�c nad
�ami�cym si� g�osem.</p><p>Jedna z brwi Mistrza
Eliksir�w podnios�a si� w ge�cie z�o�liwej
satysfakcji.</p><p>- Chcia�bym jednak
us�ysze� to od ciebie. Niecz�sto zdarzaj� si� tak...
hmm, wylewne odpowiedzi na moich testach.</p><p>Harry ju� nie mia�
krwi. W jego �y�ach p�yn�a lawa, kt�ra spala�a
go od �rodka. Zacz�o mu si� kr�ci� w
g�owie, kiedy widzia� spojrzenie, kt�re wbija� w niego nauczyciel.
W czarnych oczach p�on�� ogie�.</p><p>Atmosfera panuj�ca w
klasie by�a tak g�sta, i� wydawa�a si� niemal
namacalna.</p><p>Harry wiedzia�, �e
to, co teraz powie, mo�e zmieni� wszystko.</p><p>Ci�ar tej
�wiadomo�ci przyt�acza� go.</p><p>Pragn�� Snape'a.</p><p>Zrobi�by wszystko,
�eby dosta� to, czego pragn��. Ale czy by� na to
got�w?</p><p>Chcia� co�
powiedzie�, ale g�os uwi�z� mu w gardle.</p><p>Snape sta� sztywno przed
biurkiem, a intensywno�� jego spojrzenia odbiera�a Harry'emu
wszystko. ��cznie ze zdolno�ci� m�wienia.</p><p>- Nie mog� -
zdo�a� w ko�cu wyszepta�, czuj�c, �e jeszcze
troch� i wybuchnie.</p><p>Nie powie tego! Nie potrafi.</p><p>- W takim razie mo�e
ju� pan i��, panie Potter. Jest pan wolny.</p><p>Wra�enie, �e
jeszcze chwila i eksploduje zosta�o nagle zast�pione zimnym,
lodowatym wr�cz dreszczem, kt�ry wstrz�sn�� cia�em
Harry'ego.</p><p><emphasis>Nie! Nie chc�!</emphasis></p><p>Ch�opak
spu�ci� wzrok. Zda� sobie spraw�, �e jego spocone
d�onie dr�� tak bardzo, �e z trudem mo�e utrzyma�
test.</p><p><emphasis>To nie mo�e si� tak
sko�czy�!</emphasis></p><p>Zamkn�� oczy,
walcz�c z opanowuj�cym jego cia�o ch�odem.</p><p>Nadal czu�
wbijaj�ce si� w niego spojrzenie p�on�cych oczu.
Spojrzenie, kt�re spala�o go swoja intensywno�ci�, jakby Snape
tylko czeka�, a� Harry co� zrobi, co� powie. Jakby
czeka� na sygna�. Nie zrobi niczego, dop�ki Harry nie zacznie o to
prosi�.</p><p>Serce Gryfona ju� dawno
wyrwa�o si� z jego piersi i odlecia�o. Krew spali�a jego
�y�y. Temperatura w klasie wydawa�a si� wy�sza
ni� w saunie. W miar�, jak w Harrym narasta�o zdecydowanie,
powietrze stawa�o si� jeszcze gor�tsze i jeszcze bardziej
lepkie.</p><p>Gryfon czu�, jak po jego
plecach sp�ywaj� krople potu.</p><p>Podni�s� g�ow�
i wbi� spojrzenie w wwiercaj�ce si� w jego dusze oczy.</p><p>Chcia� tego. Nie
m�g� teraz zrezygnowa�. Nie wybaczy�by sobie tego.</p><p>Snape czeka�.</p><p>Harry
prze�kn�� �lin�.</p><p>- Nikt nigdy nie b�dzie
ci� pragn�� tak, jak ja. Nikt nigdy nie b�dzie patrzy�
na ciebie tak, jak ja. I nie obchodzi mnie to, co m�wi� o tobie inni. Dla
mnie jeste� doskona�y. Tylko ja to odkry�em, nikt inny o tym nie
wie i nigdy si� nie dowie. Jeste� tylko m�j. Twoja
doskona�o�� nale�y tylko do mnie. Ca�y nale�ysz tylko
do mnie. I je�eli uwa�asz, �e jestem ob��kany,
je�eli uwa�asz mnie za szale�ca, to prosz� bardzo. Jestem
szalony.</p><p>Masz w�adz� nad
moim sercem. Wiedzia�e� o tym?</p><p>Mo�esz mnie rani�
s�owami, mo�esz mnie rani� czynami, ale nic mnie to nie
obchodzi, poniewa� zatraci�em si� w tobie i nic nie mo�e
mnie ju� ocali�. Zawsze b�d� do ciebie wraca�.</p><p>Wiem, �e wszyscy
uwa�aj� ci� za zimnego i nieczu�ego drania. Wiem, �e
rozci�gn��e� wok� siebie barier� tak grub�
i nieprzyst�pn�, by nic nie mog�o si� przez ni� przedosta�.
Ale ja b�d� pr�bowa� si� przez ni� przebi�.
Zawsze b�d� pr�bowa�. Poniewa� wierz�, �e pewnego
dnia uda mi si�. I dasz mi wtedy chocia� cz�stk� swojego
ciep�a. Chocia� odrobin�. Tyle mi wystarczy.</p><p>A jednocze�nie moje
serce oplata strach. Boj� si�, �e kiedy� zapomnisz, a ja
wci�� b�d� pami�ta�. Pewnie nazwiesz mnie
g�upcem, bo jak inaczej mo�na okre�li� kogo�, kto
potrzebuje twojego spojrzenia �eby dalej istnie�?</p><p>Nienawidz�, kiedy
udajesz, �e mnie nie widzisz. Rani mnie twoja oboj�tno��.
Czuj� si� wtedy tak, jakby moje serce przebija� lodowaty
sztylet, kt�ry mrozi je i zatrzymuje. Nie mog� wtedy oddycha�.
Czuj� si�, jakbym powoli umiera� z zimna.</p><p>Jednak podczas tych kr�tkich
chwil, kiedy dajesz mi siebie... to wszystko przestaje mie� znaczenie. A
tw�j orgazm... tw�j orgazm jest dla mnie najwi�ksz� nagrod�.
Twoja twarz �agodnieje, twoje oczy zamykaj� si�, a usta
otwieraj�, kiedy dysz�c i j�cz�c, dochodzisz w moich
ustach. Starasz si� ukry� przyjemno�� rozlewaj�ca
si� po twojej twarzy, ale ja j� widz�. I z rozkosz�
ch�on� ten widok. Widok, kt�ry jest przeznaczony tylko dla moich
oczu. Wtedy w�a�nie to czuj�. Czuj�, �e naprawd�
jestem Wybra�cem.</p><p>Nie prosz� o wiele.
Chc� tylko, �eby� mnie chcia�. �eby� mnie
pragn��. Tylko tyle. Prosz�, pragnij mnie.</p><p>Harry wiele by odda�,
�eby m�c wypowiedzie� te s�owa g�o�no. Pozosta�y
one jednak w jego duszy. A ka�de z nich wypali�o w jego wn�trzu
bolesn� ran�. Jedynym, co zdo�a�o si� wydosta� z
dr��cych ust Harry'ego, by�o:</p><p>- Pieprz mnie.</p><p>_____________</p><p>* "Extasy" by ATB</p><empty-line/><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 09 ---</strong></p><p><strong>9. Satisfaction</strong></p><p><emphasis>When
you take me,</emphasis></p><p><emphasis>and
make me cry</emphasis></p><p><emphasis>Then
I feel you satisfy...</emphasis>*</p><p>- Pieprz mnie.</p><p>Harry nie wiedzia�, jak
to si� sta�o, ale chwil� po tym, jak to powiedzia�,
zderzy� si� z biurkiem. Zachwia� si� oszo�omiony,
pr�buj�c odzyska� r�wnowag� i kontrol� nad tym, co si�
dzia�o.</p><p>Nie wiedzia� jednak,
�e tymi dwoma s�owami pozbawi� si� jakiegokolwiek
wp�ywu na dalszy rozw�j sytuacji.</p><p>Gryfon podni�s� wzrok i
napotka� spojrzenie cz�owieka ogarni�tego szale�stwem.
Chocia� mo�e nie do ko�ca szale�stwem... raczej
w�ciek�o�ci�.</p><p>Oczy Snape'a
p�on�y. Nie by� to jednak p�omie�
po��dania. Raczej g�odu, nieuchronno�ci i pragnienia
zemsty.</p><p>Harry zadr�a�.
Przez u�amek sekundy pomy�la�, �e Mistrz Eliksir�w
zosta� op�tany. Krzykn�� zaskoczony, kiedy Snape
znalaz� si� przy nim i popchn�� go do ty�u tak mocno,
�e Harry uderzy� plecami o blat biurka, na kt�rym wci��
le�a�y porozrzucane testy. Jednak, kiedy silne r�ce
rozerwa�y jednym szarpni�ciem jego szat� i koszul�, Harry
przesta� si� zastanawia� nad czymkolwiek.</p><p>Wci�gn��
gwa�townie powietrze widz�c, jak d�ugie, smuk�e palce
rozsuwaj� zamek jego spodni.</p><p>- Pieprzy� ci�? -
do uszu Harry'ego dobieg� syk, wydobywaj�cy si� ze
�ci�ni�tych w grymasie szyderstwa warg m�czyzny.
Harry zadr�a� na d�wi�k tego g�osu. - Nie wiesz, o co
prosisz, ch�opcze.</p><p>Wstrzyma� oddech widz�c,
jak oczy Mistrza Eliksir�w �lizgaj� si� po jego obna�onej
klatce piersiowej i rozgrzewaj� jego sk�r�. Harry mia�
wra�enie, �e p�onie.</p><p>Zagryz� warg�
widz�c, jak Snape zaczyna zsuwa� spodnie z jego bioder,
wci�� bombarduj�c go k��liwymi uwagami, kt�re piek�y
Gryfona i zadziwiaj�co skutecznie podsyca�y jeszcze bardziej
p�on�cy w nim ogie�.</p><p>- Przyznaj�, i�
jestem zaskoczony, �e mia�e� tyle tupetu, �eby
prowokowa� mnie w klasie. Kto by pomy�la�, �e nasza
ma�a znakomito�� jest zdolna do takich rzeczy? Uwodzi�
nauczyciela? Na lekcji? Co by na to powiedzieli twoi fani, Potter?</p><p>Uszczypliwy ton g�osu
Mistrza Eliksir�w sprawi�, �e Harry'ego zala�a fala wstydu, a
jednocze�nie w g��bi jego �wiadomo�ci, kt�ra nie
pozostawa�a jeszcze ca�kowicie pod wp�ywem oddzia�ywania
Snape'a, pojawi�a si� iskierka oporu.</p><p>- Ja tylko... - Gryfon
chcia� zaprzeczy�, wyt�umaczy�, ale przerwa� mu ostry,
ch�odny g�os:</p><p>- Milcz!</p><p>Spodnie Harry'ego
wyl�dowa�y na pod�odze. Snape pochyli� si� nad nim tak
nisko, �e Harry czu� jego oddech na twarzy. Podniecenie
szarpn�o jego l�d�wiami, kiedy patrzy� w dwa czarne,
niesko�czone tunele oczu Mistrza Eliksir�w, kt�ry wbija� w niego
twarde spojrzenie.</p><p>- Nie mog�e�
zostawi� pop�du za drzwiami klasy, musia�e� n�ka�
mnie swoimi wizjami nawet na lekcji - w oczach Mistrza Eliksir�w
p�on�� gniew, kt�ry sprawia�, �e Harry nie
potrafi� z�apa� tchu. - Zap�acisz mi za to, Potter. Kiedy z
tob� sko�cz�, po�a�ujesz, �e jestem twoim
pragnieniem.</p><p>Harry j�kn��,
czuj�c jak jego samoopanowanie eksploduje na tysi�ce kawa�eczk�w.
Jego d�onie samowolnie z�apa�y czarne szaty i
przyci�gn�y bli�ej. Usta Harry'ego odnalaz�y zimne
wargi Mistrza Eliksir�w i wpi�y si� w nie z nieokie�znan�
potrzeb�, kt�ra musia�a zosta� zaspokojona. Teraz, w tej chwili!</p><p>Kiedy Snape nie odpowiedzia�,
Harry j�kn�� ponownie, oderwa� usta i zacz��
sk�ada� szybkie, wyg�odnia�e poca�unki na brodzie,
policzkach i wszystkim, czego tylko by� w stanie dosi�gn��.
Smakowa� go, mrucz�c z przyjemno�ci. Sk�ra m�czyzny
by�a lekko s�onawa, ale ka�dy z�o�ony na niej
poca�unek wprawia� Harry'ego w eufori�.</p><p>Trwa�o to jednak tylko
kilka sekund, gdy� poczu� zaciskaj�ce si� na ramionach
silne d�onie, kt�re odepchn�y go brutalnie i uderzy�
g�ow� o biurko. Przez moment zakr�ci�o mu si� w g�owie,
ale ju� po chwili zobaczy� wbite w siebie czarne, gniewnie
zmru�one oczy.</p><p>Harry zagryz�
warg�, kiedy Snape odsun�� si� od niego, obrzucaj�c go
taksuj�cym spojrzeniem.</p><p>Czy�by zrobi�
co� niew�a�ciwego?</p><p>Ale nie potrafi�
si� powstrzyma�! Snape by� tak blisko. Musia� go
poca�owa�. Przecie� to normalne, �e tego pragnie. Snape nie
mo�e by� na niego z�y.</p><p>Nagle poczu�
ch�odne palce wsuwaj�ce si� pod materia� jego slip�w.
Szybko spojrza� w d�. Serce niemal wyskoczy�o mu z piersi,
kiedy poczu�, jak Snape jednym szarpni�ciem zerwa� z niego majtki
i Harry zobaczy� sw�j zaczerwieniony, stercz�cy pionowo cz�onek.</p><p>Ch�opak wstrzyma�
oddech, spogl�daj�c na nauczyciela, kt�ry powoli sun��
wzrokiem po jego obna�onym ciele i zatrzyma� go na erekcji, a na usta
wyp�yn�� mu z�o�liwy u�mieszek.</p><p>Harry czu�, jak twarz
p�onie mu ze wstydu. Jego d�onie drgn�y mimowolnie,
�eby si� zas�oni�, ale karc�ce spojrzenie, kt�re
pos�a� mu Snape sprawi�o, �e powstrzyma� si�,
chocia� przysz�o mu to z ogromnym trudem.</p><p>Snape po�era�
wzrokiem ka�dy centymetr jego cia�a, a Harry nie potrafi�
przesta� dr�e� pod wp�ywem tego spojrzenia. Czarne oczy
sun�y po jego nagiej sk�rze, ch�on�c widok i
rozpalaj�c si� coraz wi�kszym p�omieniem.</p><p>Zagryz� warg�,
czuj�c, �e robi si� coraz bardziej czerwony. Mistrz Eliksir�w
jako pierwszy widzia� to wszystko, czego Harry nigdy jeszcze nikomu nie
pokaza�. By�o to nowe, nieznane uczucie i pomimo za�enowania i
strachu, kt�re odczuwa�, �wiadomo��, �e Snape widzi go
ca�kiem nagiego, le��cego w�r�d sprawdzian�w na biurku
sprawia�a, �e w Harrym z ka�d� chwil� narasta�o
podniecenie.</p><p>Drgn�� zaskoczony,
kiedy poczu� ch�odn� d�o� dotykaj�c� jego
brzucha. Po chwili druga d�o� dotkn�a biodra i obie
zacz�y b��dzi� po ciele Harry'ego, zaznajamiaj�c
si� z faktur� sk�ry i ka�dym zag��bieniem.
Zamkn�� oczy, poddaj�c si� dotykowi Snape'a i
dr��c, kiedy te r�ce dociera�y do najbardziej
wra�liwych miejsc. M�czyzna b��dzi� wzrokiem w
�lad za d�o�mi, napawaj�c si� mi�kko�ci�
i delikatno�ci� sk�ry ch�opca, kt�ry w tej w�a�nie
chwili nale�a� ca�y tylko i wy��cznie do niego.
U�wiadomiwszy to sobie, Harry poczu�, jak jego cia�o reaguje
samoczynnie, a cz�onek drga nieznacznie, jak gdyby r�wnie�
b�aga� o dotyk. Harry mrucza� cicho z przyjemno�ci, a
jednocze�nie coraz bardziej niecierpliwi� si�.</p><p>Mistrz Eliksir�w w og�le jeszcze
go <emphasis>tam</emphasis> nie dotkn��. Mo�e Harry musi poprosi�?</p><p>Nagle jego nogi zosta�y
uniesione w g�r� i oparte o odziane w czer� ramiona
m�czyzny. Harry otworzy� oczy i wci�gn��
gwa�townie powietrze widz�c ma�� buteleczk�,
kt�r� Snape trzyma� w d�oni. �wiadomo�� Gryfona
wyrwa�a si� z jego cia�a i dryfowa�a teraz gdzie� w
oddali obserwuj�c t� scen� i nie mog�c wyj�� z
niedowierzania.</p><p>Czarne w�osy Snape'a
opad�y na jego twarz, kiedy odstawi� butelk� na bok i
pochyli� si� nad Harrym, unosz�c jednocze�nie jego biodra.
Przenikliwe oczy ukryte za zas�on� w�os�w p�on�y
podnieceniem i jak�� dziwn� satysfakcj�. Serce Harry'ego
bi�o jak oszala�e, a krew w �y�ach rozpala�a
sk�r� skuteczniej, ni� roz�arzony pogrzebacz.</p><p>Zacisn��
pi�ci i zamkn�� oczy, wyczekuj�c.</p><p>Obawia� si�.
Ba� si� tego, co za chwil� nast�pi. Ale by�by
g�upcem, gdyby si� <emphasis>nie</emphasis> obawia�.</p><p>Wtedy poczu� palec
Mistrza Eliksir�w wsuwaj�cy si� w niego.</p><p>Gwa�townie otworzy�
oczy, a z ust wyrwa� mu si� j�k. Nie by� to jednak j�k
b�lu. Raczej zaskoczenia. Palec m�czyzny by� �liski i
pokryty czym�, co rozgrzewa�o mi�nie Harry'ego i
sprawia�o, �e powoli si� rozlu�nia�.</p><p>- Zaskoczony, Potter? - Snape
u�miechn�� si� z�o�liwie, widz�c grymas na
twarzy ch�opaka. - Ta ma�� sprawi, �e wpu�cisz mnie
bez �adnego oporu. Ci�ko by�oby mi w ciebie
wej��, gdyby� si� przede mn� broni�. A
broni�by� si� na pewno, zapewniam ci�. Jednak teraz nie
b�dziesz mia� ju� na to �adnego wp�ywu. Wpu�cisz
mnie, czy b�dziesz tego chcia�, czy nie. - Snape pochyli�
si� nad Harrym, wbijaj�c p�on�cy wzrok w przera�one
oczy ch�opaka. - A ja b�d� ci� rozrywa�. Cal po calu.</p><p>Harry zaj�cza�,
czuj�c, �e ka�de s�owo wypowiedziane tym mrocznym,
uwodzicielskim tonem wprawia jego erekcj� w stan dr��cej
ekstazy, jak gdyby same s�owa Mistrza Eliksir�w mog�y
doprowadzi� go do orgazmu.</p><p>- B�dziesz
krzycza�, Potter. B�dziesz krzycza� z b�lu, ale nie
b�dziesz potrafi� przed tym uciec. - Harry wyda� z siebie
nieartyku�owany d�wi�k, kiedy do pierwszego palca
do��czy� drugi, rozpychaj�c jego wn�trze i
przygotowuj�c go do przyj�cia czego� znacznie, <emphasis>znacznie</emphasis>
wi�kszego. Przez zaparowane okulary widzia� b�yszcz�ce
niczym czarny marmur, utkwione w nim oczy Mistrza Eliksir�w, kt�re zdawa�y
si� wdziera� do jego umys�u i podsyca� p�on�ce w
nim po��danie r�wnie skutecznie, co poruszaj�ce si� w nim,
d�ugie palce. Ten wzrok sprawia�, �e Harry nie potrafi�
nawet pisn��, by zaprotestowa�. Zreszt�, jak m�g�by?</p><p>Robi� wszystko, by to
osi�gn��. Teraz nie by�o ju� odwrotu. I pomimo tego,
�e z ka�dym s�owem Mistrza Eliksir�w oczy Harry'ego robi�y
si� coraz szersze z przera�enia, ogie� podsycany nieustannie w
jego l�d�wiach i umy�le sprawia�, �e niemal
kwili� z pragnienia, by Snape da� mu w ko�cu to wszystko, o czym
m�wi�.</p><p>- Kiedy w ciebie wejd� -
kontynuowa� Snape - b�dziesz wi� si� i j�cza�. A
jednocze�nie b�dziesz b�aga� mnie, �ebym nie
przerywa�.</p><p>Cia�em Harry'ego
wstrz�sn�� silny dreszcz, wywo�any pot�n�
eksplozj� �aru, spowodowan� s�cz�cymi si� z ust
Mistrza Eliksir�w obietnicami. Harry mia� wra�enie, �e jeszcze
chwila i oszaleje. Snape go katowa�. Zn�ca� si� nad nim,
szepcz�c mu takie rzeczy i obserwuj�c, jak przez twarz ch�opaka
przep�ywa tysi�ce emocji naraz, kt�rych nie by� w stanie
ukry�. Usta m�czyzny wykrzywi� u�miech pe�en
z�o�liwej satysfakcji.</p><p>Gryfon odwr�ci�
g�ow�, spogl�daj�c zamglonym wzrokiem na ustawione w
r�wnych rz�dach �awki, w kt�rych zasiada� przez ponad
pi�� lat i nigdy, nawet w najdziwniejszych marzeniach sennych, nie
przysz�oby mu do g�owy, �e pewnego dnia b�dzie si�
kocha� z nauczycielem w tej sali, na jego biurku. Wyobrazi� sobie
uczni�w zasiadaj�cych w �awkach i u�wiadomienie sobie obrazu,
jaki zapewne mieliby przed oczami sprawi�o, �e jego umys�
zakwili� z wysi�ku ogarni�cia tej sceny.</p><p>Zobaczy� siebie,
ca�kowicie nagiego, le��cego na biurku, z uniesionymi i opartymi
o czarne ramiona nogami. Zobaczy� wysok�, ciemn� sylwetk�
pochylaj�c� si� nad nim i przygotowuj�c� go palcami do
tego, co ju� nied�ugo mia�o nast�pi�. Czarne,
p�on�ce oczy utkwione by�y w jego twarzy. Szorstka szata
drapa�a i podra�nia�a sk�r�. Zapach eliksir�w unosi�
si� wok� Mistrza. Pergaminy wbija�y mu si� w plecy.</p><p>Obrazy wirowa�y mu przed
oczami. Palce wsuwa�y si� w niego coraz szybciej. Harry czu�
teraz tylko �ar, rozchodz�cy si� falami po ciele. Jego
zmys�y by�y atakowane ze wszystkich stron i mia� wra�enie,
�e powinien mie� ich jeszcze kilka, by pomie�ci�
ca�� gam� dozna� wstrz�saj�cych jego cia�em.</p><p>Nagle palce
wysun�y si� z niego i Harry zamar� w wyczekiwaniu.
Czu� swoje szale�czo bij�ce serce, kt�re pr�bowa�o
wyrwa� si� z piersi, gdy� by�o w niej zbyt ma�o
miejsca i nie mog�o bi� tak gwa�townie, jak by chcia�o.</p><p>Mia� trudno�ci z
oddychaniem.</p><p><emphasis>On za chwil� to zrobi!
Zrobi wszystko, o czym m�wi�!</emphasis></p><p>Mia� wra�enie,
�e sekundy ci�gn� si� w niesko�czono�� i
ka�da z nich spycha go coraz bardziej w g��biny przera�enia.</p><p><emphasis>Zr�b to! D�u�ej nie
wytrzymam! Zr�b to w ko�cu!</emphasis></p><p>Nie odwa�y�
si� otworzy� oczu. Nie by� w stanie spojrze� teraz w twarz
Snape'a. Ale m�czyzna zdawa� si� czyta� w jego
my�lach.</p><p>- Sp�jrz na mnie, Potter.</p><p>Harry j�kn�� i
ca�� si�� woli zmusi� si� do otwarcia oczu.</p><p>W chwili, kiedy jego zamglony
wzrok spotka� si� z p�on�cym spojrzeniem Mistrza Eliksir�w,
Harry poczu� co� ogromnego i twardego, wdzieraj�cego si�
brutalnie do jego wn�trza.</p><p>Oczy uciek�y mu w
g��b czaszki, kiedy krzykn��, skupiaj�c si� na
uczuciu rozrywania, kt�re wypar�o z niego w tej chwili wszystkie inne
uczucia.</p><p>- Nie - wyj�cza�,
pragn�c, by Snape zabra� to z niego, jednak w zamian poczu�, jak
penis wsuwa si� jeszcze g��biej. Z�apa� si� blatu
biurka i zacisn�� na nim d�onie tak mocno, jakby chcia� go
wyrwa�. Wszystko, aby tylko zapomnie� o tym przera�aj�cym
b�lu i uczuciu, jakby co� rozrywa�o go na strz�py od
�rodka. Spi�� wszystkie mi�nie, by wypchn��
to z siebie, ale nagle zda� sobie spraw� z tego, �e nie jest w
stanie. Jego cia�o otwiera�o si� przed Mistrzem Eliksir�w i
przyjmowa�o go, pomimo b�lu, jaki odczuwa�.</p><p>Wypu�ci� z siebie
powietrze i przekr�ci� g�ow� na bok. Zrezygnowa� z
walki. Nier�wnej zreszt� i z g�ry skazanej na pora�k�.</p><p>W momencie, kiedy si�
podda�, b�l jakby troch� zel�a�. Czu�, jak po jego
zdr�twia�ym z wysi�ku ciele sp�ywaj� kropelki potu.
Mia� wra�enie, �e Snape nigdy nie dotrze do ko�ca i
b�dzie w niego wchodzi� w niesko�czono��. Jednak
przypomniawszy sobie wielko�� erekcji Mistrza Eliksir�w, poczu�
mimowolny dreszcz podniecenia. A teraz mia� j� w sobie. <emphasis>Ca��</emphasis>.</p><p>Nagle Snape
znieruchomia�. Dysz�c ci�ko i poj�kuj�c, Harry
zdecydowa� si� w ko�cu otworzy� oczy i spojrze� na
niego. W chwili, kiedy to zrobi�, zda� sobie spraw�, �e
wstrzymuje oddech.</p><p>Ujrza�
przyjemno�� i satysfakcj� rozlewaj�c� si� po
twarzy Mistrza Eliksir�w. Jego oblicze rozja�ni�o si� i jakby
z�agodnia�o. Oczy Snape'a by�y zamkni�te, a usta lekko
rozchylone, jakby ch�on�� przyjemno�� ka�dym
centymetrem swojego cia�a zag��bionego w Harrym.</p><p>Harry zapomnia� o b�lu.
Wpatrywa� si� w Snape'a z niedowierzaniem. W miar�, jak
cia�o Gryfona przyzwyczaja�o si� do obecno�ci innego
cia�a w sobie, b�l odchodzi�, a przyjemno��, kt�r�
odczuwa� Snape, udziela�a si� tak�e jemu.</p><p>W pewnej chwili
m�czyzna otworzy� oczy i widz�c, �e Harry mu si�
przygl�da, wysun�� si� z niego nieznacznie i
pchn�� ponownie.</p><p>Harry zacisn��
z�by, ale nie krzykn��. J�kn�� tylko,
czuj�c, jak b�l powraca, jednak ze znacznie mniejsz� si��.
Snape zacz�� wchodzi� w niego powolnymi,
rozci�gni�tymi w czasie ruchami. Ten spos�b znacznie zmniejsza�
uczucie b�lu i sprawia�, �e cia�o Harry'ego otwiera�o
si� coraz bardziej, pozwalaj�c Snape'owi dotrze� jeszcze
g��biej.</p><p>Ch�opak czu�, jak
twardy, rozgrzany organ, ociera si� o jego wej�cie i rozpycha
�cianki ciasnego otworu.</p><p>Z zaskoczeniem
zauwa�y�, �e z ka�dym pchni�ciem, b�l powoli zanika,
zast�powany przyjemnym uczuciem podra�nienia.</p><p>Doznania pot�gowa�y
czarne, wbijaj�ce si� w niego oczy, kt�re obserwowa�y
ka�d� zmian� na twarzy Harry'ego. Gdyby Harry stara�
si� ukry� swoj� przyjemno�� albo b�l, nie mia�by
na to �adnych szans. Wydawa�o mu si�, �e te oczy
przewiercaj� si� przez jego zewn�trzn� pow�ok� i
wyczytuj� wszystko wprost z serca.</p><p>Nie potrafi�
odwr�ci� wzroku. Patrzy� na poruszaj�ce si� hebanowe
w�osy, kiedy Snape pochyla� si� nad nim, wsuwaj�c si�
w niego, by nast�pnie odsun�� si�, kiedy wychodzi�.</p><p>Gryfon poj�kiwa�
cicho, czuj�c jak coraz dog��bniejsze i intensywniejsze fale
przyjemno�ci obmywaj� jego cia�o wraz z ka�dym
pchni�ciem. Jego uda dr�a�y z wysi�ku, kiedy Snape
napiera� na nie, zanurzaj�c si� w nim a� po same
j�dra. Ch�opak czu� ich ciep�o, kiedy uderza�y o jego
po�ladki i szorstk� szat� Mistrza Eliksir�w, kt�ra ociera�a
si� o jego sk�r� i podra�nia�a j�.</p><p>W pewnym momencie do uszu
Gryfona, dotar� chrapliwy, uwodzicielki g�os m�czyzny:</p><p>- Podoba ci si� Potter?
- Harry zaj�cza� w odpowiedzi. Poczu�, jak Snape wysuwa si�
z niego prawie do samego ko�ca. Jego oczy b�yszcza�y
triumfalnie. - Zobaczymy, jak <emphasis>to</emphasis> ci si� spodoba -
u�miechn�� si� mrocznie i pchn�� gwa�townie.</p><p>To, co si� wtedy
sta�o, sprawi�o, �e Harry niemal zemdla�, a jego umys�
poszybowa� ku sufitowi. Eksplozja niewiarygodnej przyjemno�ci
zala�a jego l�d�wie, kiedy czubek penisa uderzy� w co�
we wn�trzu Harry'ego. Jego cia�o ogarn�a
obezw�adniaj�ca pow�d� rozkoszy, kt�rej nigdy jeszcze nie
do�wiadczy�. Przez u�amek sekundy pomy�la�, �e
jego �ycie by�o do tej pory nic nie warte.</p><p><emphasis>Nic</emphasis> nie mog�o r�wna� si�
z tym, czego w�a�nie zakosztowa�. Jakby tysi�ce, miliony
pi�rek jednocze�nie podra�ni�y jego l�d�wie, sprawiaj�c,
�e penis ch�opaka drgn�� spazmatycznie. Harry zda�
sobie spraw�, �e j�czy przeci�gle i wydaje z siebie
r�ne nieartyku�owane d�wi�ki, b�agaj�c o
wi�cej.</p><p>Dosta� wi�cej.</p><p>Snape wycofa� si� i
pchn�� ponownie. W oczach Harry'ego b�ysn�y �zy.</p><p>- Ooooch...</p><p>Kolejne pchni�cie
wycisn�o z Harry'ego serie przekle�stw, za kt�re Hermiona, jako
prefekt, z pewno�ci� ukara�aby go utrat� punkt�w i
surow� nagan�.</p><p>Jednak jego umys�
by� zbyt poch�oni�ty wra�eniami, by teraz o tym
my�le�.</p><p>Wiedzia�, �e
jeszcze kilka takich pchni�� i dojdzie. Widzia� u�miech
triumfu na twarzy Mistrza Eliksir�w, kiedy krzycza� i przeklina�,
wstrz�sany coraz silniejszymi uderzeniami nieopisanej przyjemno�ci.</p><p>Wyci�gn��
dr��c� r�k�, by dotkn�� pochylonej nad nim
twarzy nauczyciela. Wyczu� pod palcami szorstk� sk�r� policzka.
Pog�adzi� j�, przypatruj�c si� dok�adnie
ka�dej zmarszczce i staraj�c si� je jak najlepiej
zapami�ta�. Widzia� czarne, �ci�gni�te brwi.
Zmarszczka pomi�dzy nimi nadawa�a im nieprzyjemny, odpychaj�cy
wyraz, ale Harry pami�ta�, jak wygl�da ta twarz, kiedy odczuwa
przyjemno��.</p><p>Czarne, wbijaj�ce
si� w niego oczy zdawa�y si� poch�ania� ca�e
�wiat�o i wci�ga�y go w sw� g��bi�.</p><p>- Masz najpi�kniejsze
oczy na �wiecie - pomy�la� Harry, ton�c w ich mroku. W
chwili, kiedy zobaczy�, jak rozszerzaj� si� nieznacznie, a na
ustach Mistrza Eliksir�w pojawia si� szyderczy grymas, zda� sobie
spraw�, �e powiedzia� to g�o�no. Poczu�, jak na
jego twarz wyp�ywa rumieniec.</p><p>Jednak silne,
g��bokie pchni�cie, kt�rym nagrodzi� go Snape
sprawi�o, �e zupe�nie przesta� my�le� o
czymkolwiek.</p><p>Co� w nim
eksplodowa�o. Wybuch by� tak ogromny, �e uni�s� biodra i
plecy Harry'ego, wyginaj�c jego cia�o w �uk, a
przyjemno�� tak silna, �e a� bola�a, rozla�a
si� w jego podbrzuszu, stopniowo ogarniaj�c ca�e cia�o.
Jednocze�nie poczu� ciep�e strugi spermy wyp�ywaj�ce z
jego dr��cego, pulsuj�cego cz�onka i zalewaj�ce uda i
brzuch. Wszystkie mi�nie cia�a spi�y si�
gwa�townie, jakby przeszy� je pr�d. Jego sk�ra rozpali�a
si� �ywym ogniem, a odleg�a cz��
�wiadomo�ci, kt�ra by�a jeszcze na tyle trze�wa, by w
miar� funkcjonowa�, zdziwi�a si�, �e jego cia�o
nie trawi prawdziwy ogie�, kt�ry spali�by go na popi�,
pozostawiaj�c jedynie �arz�ce si� szcz�tki.</p><p>Dopiero po chwili zda�
sobie spraw�, �e krzyczy, a jego d�onie gniot� i
rozrywaj� le��ce pod nim testy. Jego plecy ponownie
uderzy�y o blat biurka, kiedy opad� na nie dysz�c
ci�ko i poj�kuj�c, gdy ostatnie cz�ci jego
cia�a dr�a�y jeszcze odleg�ym echem orgazmu.</p><p>Zanim zd��y�
jednak cho�by zaczerpn�� tchu, poczu�, jak penis Snape'a
wysuwa si� z niego, a jego d�onie �api� go za biodra i
obracaj� na brzuch, twarz� do biurka, a ty�em do Snape'a.</p><p>Kiedy Gryfon zda� sobie
spraw�, �e m�czyzna ma zamiar wej�� w niego od
ty�u, poczu�, jak jego zaczerwieniona ju� twarz, robi si�
jeszcze bardziej purpurowa. Widz�c le��ce przed nim
wypracowania, uderzy�a go nagle niewyobra�alna my�l, �e
pieprzy si� w�a�nie z nauczycielem, w klasie, na jego biurku, na
kt�rym nadal le�� testy, kt�re jeszcze niedawno sprawdza�.
Spojrza� w d� i zobaczy� jedno z wypracowa�. Na samym dole
widnia� podpis Neville'a, ale wzrok Harry'ego przyci�gn�a
napisana czerwonym atramentem uwaga Mistrza Eliksir�w:</p><p><emphasis>Je�eli uwa�asz,
�e korze� waleriany jest jednym ze sk�adnik�w Eliksiru
Rozci�gaj�cego, to musisz by� r�wnie szalony, jak twoi
rodzice...</emphasis></p><p>Jednak zanim
zd��y� oburzy� si� na t� brutaln�
uwag�, wszystko rozmaza�o mu si� przed oczami, gdy� Snape
wszed� w niego jednym, szybkim pchni�ciem.</p><p>Mimowolnie zacisn��
pi�� na wypracowaniu, zgniataj�c je w d�oni, a z jego
ust wydoby� si� ochryp�y krzyk.</p><p>Zaraz po pierwszym
pchni�ciu nast�pi�o kolejne. Potem nast�pne i
nast�pne.</p><p>Harry z�apa�
si� brzegu biurka, gdy� tempo pchni�� by�o tak
szybkie, �e uderza� bole�nie biodrami o kant mebla. To ju�
nie by�y te dog��bne, rozci�gni�te w czasie ruchy,
kt�re mia�y doprowadzi� go do spe�nienia.</p><p>Teraz Mistrz Eliksir�w
bra� Harry'ego mocno, szybko i brutalnie, przytrzymuj�c jego biodra w
silnym u�cisku i wchodz�c w niego z mia�d��c�
wszystkie bariery szybko�ci�, jakby w ko�cu m�g� da�
upust swojemu pragnieniu, kt�re do tej pory wci�� musia�
trzyma� na wodzy.</p><p>Teraz Harry nie m�g� go
widzie� i Snape to wykorzystywa�. Wbija� si� w niego tak
mocno, �e biurko trzeszcza�o pod naporem wk�adanej w to
si�y. Harry zaciska� z�by i j�cza� przez ca�y czas,
przytrzymuj�c si� blatu i staraj�c si� wytrzyma�
powracaj�cy z coraz wi�ksz� moc� b�l. Mistrz Eliksir�w
sprawia� teraz przyjemno�� tylko sobie.</p><p>Sk�ra Harry'ego ociera�a
si� o drewno i arkusze pergaminu, do kt�rych by�
przyci�ni�ty przez przygniataj�cy go ci�ar. Nad
sob� s�ysza� st�umione pomrukiwania i ci�ki
oddech. Mia� wra�enie, �e Snape postanowi� przebi�
si� a� do jego gard�a.</p><p>Krzykn��
zaskoczony, kiedy m�czyzna wyszed� z niego prawie
ca�kowicie, a nast�pnie gwa�townie zanurzy� si� w nim
a� po same j�dra i znieruchomia�. Palce �ciskaj�ce
jego biodra wbi�y si� bole�nie w cia�o. Wiedzia�,
�e zostan� siniaki. Do jego uszu dotar�o przeci�g�e,
pe�ne z trudem ukrywanej przyjemno�ci westchnienie. Poczu�
co� gor�cego, rozlewaj�cego si� w jego wn�trzu.</p><p>Z trudem �api�c
oddech, odwr�ci� g�ow�, by spojrze� na twarz Snape'a.
Chcia� zobaczy� go podczas orgazmu. Ale w tej samej chwili
d�o� Mistrza Eliksir�w wystrzeli�a do przodu, odwracaj�c
brutalnie jego g�ow� z powrotem i przyciskaj�c j� do
biurka. Harry j�kn��, kiedy uderzy� bole�nie o
tward� powierzchni� i stara� si� uwolni�, ale Snape
trzyma� jego g�ow� w �elaznym u�cisku.</p><p>"To dlatego mnie
odwr�ci�. Nie chcia�, �ebym na niego patrzy�..." -
pomy�la�, czuj�c, jak poprzez b�l, dreszcze i podniecenie,
przebija si� promie� zawodu.</p><p>Poczu�, jak
wci�� gor�cy i pulsuj�cy penis Snape'a wysuwa si� z
niego powoli, r�ka przyciskaj�ca jego g�ow� do biurka
wycofuje si�, a ci�ar przygniataj�cy biodra znika.</p><p>Harry le�a� na
pokrytym sprawdzianami blacie jeszcze przez jaki� czas, pr�buj�c
uspokoi� oddech i oszala�e bicie serca. Czu� si� tak, jakby
jego mi�nie zamieni�y si� w kisiel. Nie by� w stanie
si� poruszy�. Nie potrafi� zmusi� swojego obola�ego
cia�a do jakiegokolwiek wysi�ku. Ale przecie� nie m�g� tu
le�e� wiecznie.</p><p>Ca�� si��
woli zmusi� si�, by podnie�� si� i stan�� na
nogach, jednak te ugi�y si� pod nim i musia� oprze�
si� r�kami o blat, �eby si� nie przewr�ci�. W
g�owie wirowa�o mu tak bardzo, �e przez chwil� nie
wiedzia�, gdzie znajduje si� g�ra, a gdzie d�. Z pomi�dzy
po�ladk�w promieniowa� przenikliwy b�l. Zacisn�� z�by
i odwr�ci� si� w stron� Mistrza Eliksir�w, kt�ry sta� w
pewnej odleg�o�ci od niego, ca�kowicie ju� ubrany. Na jego
ustach b��ka� si� pe�en satysfakcji u�miech.</p><p>Czarne brwi unios�y
si� w ge�cie ponaglenia, a oczy pow�drowa�y ku ubraniom
Harry'ego le��cym na pod�odze. Harry schyli� si� po
nie i dr��cymi r�kami zacz�� si� ubiera�.</p><p>Panuj�ca w pomieszczeniu
cisza przyt�acza�a swym ci�arem.</p><p>Kiedy Harry pr�bowa�
zapi�� koszul�, zorientowa� si�, �e przecie�
Snape zerwa� j� z niego i �e nie ma ju� na niej ani jednego
guzika.</p><p>Jak on si� teraz
komu� poka�e?</p><p>Zobaczy�, jak Mistrz
Eliksir�w wyjmuje r�d�k� i jednym machni�ciem sprawia,
�e wszystkie guziki powracaj� na swoje miejsca. Harry
prze�kn�� �lin� widz�c, jak kolejnym
machni�ciem nauczyciel zdejmuje z pomieszczenia zakl�cie
wyciszaj�ce, a z drzwi zakl�cie zamykaj�ce.</p><p>Czyli to ju� koniec? A
tak chcia� z nim porozmawia�. Zapyta� go o tyle rzeczy...
Przecie� Snape nie mo�e go tak po prostu przelecie� i
odes�a� bez s�owa wyja�nienia.</p><p>Harry zapi��
szat� i spojrza� na m�czyzn�. Otworzy� usta, ale
Mistrz Eliksir�w by� szybszy.</p><p>- No, Potter. Je�eli
si� pospieszysz, to mo�e jeszcze zd��ysz na obiad.</p><p>Harry nie m�g�
uwierzy� w�asnym uszom. JAK Snape, po tym, co przed chwil�
si� wydarzy�o, mo�e my�le�, �e Harry tak po
prostu m�g�by teraz p�j�� na obiad?</p><p>Jednak widz�c ironiczny
u�miech wykrzywiaj�cy wargi m�czyzny, zrozumia�,
�e Snape kpi sobie z niego.</p><p>- Bardzo �mieszne -
wymamrota�, postanawiaj�c jednocze�nie, �e nie wyjdzie
st�d, dop�ki Snape nie przyzna si�, �e by�o mu przyjemnie.</p><p>Harry <emphasis>nie chcia�</emphasis>
kolejnego tygodnia udawania, podchod�w i prowokacji.</p><p>Chcia� tutaj
zosta�. Z nim.</p><p>Chcia�... by Snape
te� tego pragn��.</p><p>W kilku krokach znalaz�
si� przy nauczycielu, owin�� ramiona wok� jego pasa,
stan�� na palcach i przycisn�� wargi do jego ust,
wykorzystuj�c zaskoczenie m�czyzny i w�lizguj�c
si� j�zykiem do ciep�ego wn�trza.</p><p>Jednak Snape szybko si�
zreflektowa�. Oderwa� g�ow� i z�apa� Harry'ego za
ramiona, by go od siebie odsun��. Gryfon jednak przycisn��
si� do niego jeszcze mocniej, sk�adaj�c poca�unki na jego
ods�oni�tej szyi.</p><p>Zanim jednak
zd��y� si� rozkr�ci�, Snape odsun�� go
od siebie na odleg�o�� wyci�gni�tych ramion.</p><p>- Dosy� tego, Potter! -
wysycza� przez zaci�ni�te z�by, wbijaj�c w niego
spojrzenie pe�ne zimnego, stalowego gniewu. - Nigdy wi�cej tego nie
r�b. Rozumiesz, czy mam ci to przeliterowa�?</p><p>Gryfon poczu�, �e
te s�owa rozp�ta�y w nim burz� z piorunami.</p><p>Przecie� pozwoli�
mu si� pieprzy�. Da� mu wszystko, a Snape nie chce da� mu
nawet jednego poca�unku!</p><p>- Nie, nie rozumiem -
warkn��. Te s�owa zaskoczy�y nawet jego. Zobaczy�, jak
oczy Snape'a przybieraj� morderczy wyraz. Jednak Harry rozp�dzi�
si� ju� i nic nie by�o w stanie go zatrzyma�. - Pragn�
ci� i chc� ci� ca�owa�! To przecie� naturalne!
Dlaczego musisz by� takim dupkiem, �eby tego nie rozumie�?</p><p>Harry zobaczy�
�mier� czaj�c� si� we wbijaj�cym si� w niego
spojrzeniu. Snape wyci�gn�� r�k� i bole�nie
�cisn�� jego rami�.</p><p>- Jeszcze jedno s�owo,
Potter, a po�a�ujesz - wysycza� prawie bezg�o�nie.</p><p>Harry wiedzia�, ile
ryzykuje. Wiedzia�, z kim rozmawia. Jednak uczucie niesprawiedliwo�ci
i zawodu, kt�re uwolni�y w nim s�owa Snape'a sprawi�y, �e
by� jak �lepy pod��aj�cy w�skim tunelem wprost w
nieuniknione.</p><p>Przypomnia� sobie, jak
m�czyzna odwr�ci� jego g�ow�, �eby Harry nie
m�g� obserwowa� go podczas orgazmu.</p><p>Nie chce mu da� nawet
tego. Widoku twarzy bez przybieranej na co dzie� zimnej, oboj�tnej
maski. A przecie� Harry�emu nale�a�o si� chocia� tyle!</p><p>Wyrwa� si�
gwa�townie z przytrzymuj�cych go r�k i patrz�c prosto w
czarne oczy, wysycza�, wk�adaj�c w s�owa ca��
swoj� frustracj�:</p><p>- Dlaczego a� tak boisz
si� blisko�ci?</p><p>Zobaczy�, jak usta
Mistrza Eliksir�w wykrzywiaj� si� w grymasie pogardy, a oczy
zw�aj� niebezpiecznie. Wiedzia�, �e przekroczy�
granic�.</p><p>- Mog� ci� <emphasis>pieprzy�</emphasis>,
Potter. Ale nie oczekuj ode mnie <emphasis>niczego</emphasis> wi�cej - powiedzia�
zimno Snape, akcentuj�c wyra�nie ka�de s�owo.</p><p>Harry skrzywi� si�.</p><p>- Nie b�d� <emphasis>tylko</emphasis>
twoj� dziwk�! - prawie wykrzycza�, czuj�c, jak
nieokie�znany gniew zalewa jego umys�.</p><p>Ujrza�, jak oczy Snape'a
zw�aj� si� jeszcze bardziej. Sta�y si� lodowato
zimne.</p><p>- W takim razie b�dziesz
dla mnie <emphasis>nikim</emphasis>.</p><p>W Harrym co�
p�k�o. Pomimo tego, �e Snape wypowiedzia� te s�owa
niezwykle cicho, ka�de z nich odbi�o si� w jego sercu echem
g�o�niejszym od grzmot�w. Poczu� si� tak, jakby opada�
w bezdenn�, niesko�czon� przepa��, a wsz�dzie
wok� niego dudni�o tylko to jedno s�owo.</p><p><emphasis>Nikim.</emphasis></p><p>Zobaczy�, jak oczy
Snape'a rozszerzaj� si� i zrozumia�, �e b�l, kt�ry odczuwa,
jest widoczny na jego twarzy. Szybko przywo�a� tward� mask�
oboj�tno�ci. Us�ysza� sw�j w�asny g�os,
dochodz�cy jakby z bardzo daleka:</p><p>- W takim razie nie
b�d� ju� wi�cej panu przeszkadza�, panie profesorze.</p><p>Widzia�, �e Snape
otwiera usta, �eby co� powiedzie�, ale Harry'ego nic ju�
nie obchodzi�o. Chcia� si� tylko st�d wydosta�,
gdy� mia� wra�enie, �e za chwil� si� przewr�ci.</p><p>Odwr�ci� si� i
ruszy� w kierunku drzwi. Z ka�dym krokiem czu�, jak rana
ziej�ca w miejscu jego serca krwawi coraz bardziej, pozbawiaj�c go
si�.</p><p>Nie wiedzia�, jakim
cudem uda�o mu si� dotrze� do drzwi. Wiedzia� jedynie,
�e kiedy si� przy nich znalaz�, rana by�a ju� tak
g��boka, �e z trudem m�g� oddycha�.</p><p>Zobaczy�, jak jego
d�o� dr�y niekontrolowanie, kiedy otwiera drzwi. Znalaz�
si� na pustym, pogr��onym w mroku korytarzu i apatycznie
ruszy� przed siebie.</p><p>Jednak po mini�ciu
pierwszego zakr�tu, nogi odm�wi�y mu pos�usze�stwa.</p><p>Harry opar� si� o
�cian�, zamkn�� oczy i z g��bokim westchnieniem
pozwoli�, by nogi w ko�cu ugi�y si� pod nim. Powoli
osun�� si� na pod�og� po twardych, zimnych kamieniach.</p><p>________________</p><p>* "Once in a
lifetime" by Sarah Brightman</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 10 ---</strong></p><p><strong>10. Isn't something missing?</strong></p><p><emphasis>And
if I bleed, I'll bleed,</emphasis></p><p><emphasis>Knowing
you don't care.</emphasis></p><p><emphasis>Maybe
someday you'll look up,</emphasis></p><p><emphasis>And,
barely conscious, you'll say to no one:</emphasis></p><p><emphasis>"Isn't
something missing?"</emphasis>*</p><p>We wtorkowy poranek w
Wielkiej Sali panowa� zwyk�y gwar rozm�w oraz brz�k talerzy i
sztu�c�w. Przyjaciele siedzieli przy stole. No, w ka�dym razie
Hermiona i Ron siedzieli, poniewa� Harry wydawa� si�
cz�ciej przechyla� na boki, albo na chwil� podnosi� z
miejsca, udaj�c, �e wybiera co� spo�r�d potraw, albo po raz
dziesi�ty si�ga po s�l.</p><p>- Harry, co� ci si�
sta�o? Boli ci� co�? - g�os Rona by� zatroskany. -
Ci�gle si� wiercisz i krzywisz.</p><p>Harry odchrz�kn��
i przesta� si� kr�ci�, chocia� nie potrafi�
usiedzie� spokojnie nawet przez chwil�. Ty�ek bola� go tak
bardzo, jakby wci�� co� w nim by�o. Mia�
wra�enie, �e bardzo d�ugi i bardzo twardy kij od miot�y.</p><p>- Nie - stara� si�,
by jego g�os nie brzmia� zbyt nerwowo. - Nie, nic mi nie jest.</p><p>Zauwa�y�, �e
siedz�ca naprzeciw niego Hermiona obla�a si� delikatnym
rumie�cem i spu�ci�a wzrok. Harry poszed� w jej �lady
i ponownie zmieni� pozycj�, staraj�c si� usi���
tak, by b�l zel�a� chocia� odrobin�. Nie wiedzia�, w
jaki spos�b uda mu si� prze�y� dzisiejsze zaj�cia. Na
szcz�cie pierwsza mia�a by� Obrona, a ta lekcja rzadko
odbywa�a si� w �awkach, szczeg�lnie odk�d nauczycielk�
tego przedmiotu zosta�a nietuzinkowa Nimphadora Tonks.</p><p>Nagle dostrzeg�
k�tem oka ciemn� sylwetk� zmierzaj�c� do sto�u
nauczycielskiego. Znajomy pr�d przeszy� jego cia�o. Ale tym
razem, zamiast go rozgrza� - zmrozi�.</p><p>- Nie jestem g�odny -
wymamrota�, odsuwaj�c talerz i wstaj�c od sto�u. Ron i
Hermiona spojrzeli na niego z zaskoczeniem. - Spotkamy si� na lekcji.</p><p>Kiedy Harry szed�
mi�dzy sto�ami, czu� wbijaj�ce mu si� w plecy
spojrzenie czarnych oczu. Dopiero na korytarzu zauwa�y� ze
zdumieniem, �e wstrzymywa� powietrze i teraz z g�o�nym
westchnieniem wypu�ci� je z p�uc.</p><p>Powoli ruszy� w
stron� klasy.</p><p>Obieca� sobie, �e
nie b�dzie o nim my�la�. Nie b�dzie wspomina�
wczorajszego dnia. Nigdy nie b�dzie do tego wraca�! Musi
wyrzuci� to z pami�ci. Ca�kowicie i na zawsze!</p><p>Jak m�g� by� takim
durniem? Jak m�g� pomy�le�, �e kiedykolwiek uda mu si�
sprawi�, �e Snape'owi zacznie na nim chocia� troch�
zale�e�? Nikogo nie mo�na zmieni� na si��.
Zmusi� do zmiany sposobu bycia. A ju� szczeg�lnie nie Snape'a,
cz�owieka bez �adnych uczu�, czy cho�by odrobiny
wsp�czucia.</p><p>�a�owa�,
�e w og�le to zacz��; �e da� si� ponie��
swojemu g�upiemu, gryfo�skiemu idealizmowi i wierze, �e uda mu
si� zwyci�y� w tej potyczce.</p><p>Zosta� pokonany.
Pokonany i z�amany. Nie mia� ju� si�y do dalszej walki.
Wiedzia�, �e gdyby spr�bowa�, odni�s�by tylko kolejn�
bolesn� pora�k�. Nie chcia� znowu tego prze�ywa�.
Na samo wspomnienie poczucia kl�ski i zdrady, kt�re wczoraj odczuwa�,
jego cia�em wstrz�sa�y dreszcze, a �o��dek
�cisn�� mu si� bole�nie. Odda� wszystko, a w
zamian otrzyma� tylko b�l i upokorzenie.</p><p>Wiedzia�, �e nie
powinien tak my�le�. Dosta� w zasadzie to, czego
pragn��. Zna� Snape'a. Nie powinien wi�c mie� do
nikogo pretensji. Jednak poczucie niesprawiedliwo�ci i zawodu by�o
silniejsze. Pami�� o tym, jak si� wczoraj poczu�, wymaza�a
wszystkie inne uczucia i wspomnienia, zast�puj�c je jedynie
rozczarowaniem i gorycz�.</p><p>Nigdy wi�cej!</p><p>Min�� zakr�t i
zatrzyma� si� nagle. Na ko�cu korytarza dostrzeg�
znajom�, jasnow�os� sylwetk�. Podszed� bli�ej i
przystan��, zaintrygowany. Luna najwyra�niej czeka�a na kogo�,
kto w najbli�szym czasie mia� przej�� korytarzem,
znajduj�cym si� niedaleko klasy, do kt�rej Harry zmierza�.</p><p>Ruszy� w stron�
Krukonki, staraj�c si� podej�� do niej tak, �eby jej
nie wystraszy� i nie narobi� zbyt du�o ha�asu.</p><p>- M�g�by�
chodzi� troch� ciszej, Harry - us�ysza� nagle, kiedy znalaz�
si� zaledwie kilka krok�w od niej.</p><p><emphasis>Do licha! Sk�d ona
wiedzia�a, �e to ja?</emphasis></p><p>- Co tu robisz? -
zapyta� szeptem, staj�c za ni�.</p><p>- Nie mog� ci
powiedzie� - odpar�a r�wnie� szeptem dziewczyna, odwracaj�c
g�ow� w jego stron�. Nast�pnie rozejrza�a si� po
korytarzu, spogl�daj�c z uwag� na �ciany i sufit. -
Szpiczajki D�ugouche nas pods�uchuj�.</p><p>- Co? - Harry zamruga�,
pod��aj�c spojrzeniem za wzrokiem Luny, jednak korytarz by�
ca�kowicie pusty. - Przecie� tu nikogo nie ma.</p><p>- One chc�,
�eby� tak my�la�. Dlatego tak �atwo mog�
pods�uchiwa�. Poniewa� nikt ich nie mo�e zobaczy�. -
wyja�ni�a Luna.</p><p>Harry zamy�li�
si� przez chwil� nad t� pokr�tn� logik�. Luna
gestem wskaza�a, aby si� przybli�y�. Pochyli�a
si� do jego ucha i wyszepta�a:</p><p>- Masz mo�e przy sobie
jakie� pomara�cze?</p><p>- Co? - tym razem Harry
czu� si� ju� ca�kowicie zbity z tropu. - Jakie
pomara�cze? Po co?</p><p>- To je odstrasza -
wyt�umaczy�a Krukonka konspiracyjnym szeptem. - Zapach i kolor
pomara�czy. Chocia� mandarynki te� mog� by�.</p><p>Harry zrezygnowa� z pr�b
zrozumienia dziewczyny. To by�o ponad jego si�y. Nawet tajemnicza
koperta, kt�r� �ciska�a w d�oni, nie by�a warta
umys�owego wysi�ku, kt�remu musia�by podo�a�, aby
przestawi� sw�j m�zg na spos�b my�lenia Krukonki.</p><p>Zostawi� Lun� w
korytarzu i poszed� dalej. By� pod klas� pierwszy, nic
zreszt� dziwnego, skoro opu�ci� �niadanie w po�owie.
Bardziej zaskakuj�ce by�o zachowanie Luny. Przecie� zaledwie
wczoraj wieczorem wysz�a ze szpitala. Przez to wszystko zapomnia�
zapyta�, jak si� czuje.</p><p>Zawr�ci�, aby jeszcze
chwil� z ni� porozmawia�, skoro i tak chwilowo nie mia� co
robi�. Jednak zanim dotar� do ko�ca korytarza, zamar�,
widz�c wy�aniaj�ce si� zza zakr�tu trzy znajome
sylwetki. Od razu rozpozna� Crabbe'a i Goyle'a. Jednak razem z nimi,
zamiast Malfoya, szed� Zabini.</p><p>Harry zje�y�
si� mimowolnie, przygotowuj�c si� na szyderstwa i
postanowi� min�� ich jak najszybciej.</p><p>Mo�e go nie
zaczepi�...</p><p>- Potter, co ty tu robisz? -
zarechota� Zabini, zagradzaj�c mu drog�. - Czekasz na t�
r�owow�os� wied�m�? W niej te� si�
zabuja�e�?</p><p><emphasis>Co?</emphasis></p><p>Harry wci�gn��
gwa�townie powietrze, zatrzymuj�c si� i wbijaj�c
ostrzegawcze spojrzenie w u�miechaj�cego si� z�o�liwie
�lizgona.</p><p><emphasis>O czym on, do diab�a,
m�wi?</emphasis></p><p>- Och, widz�, �e
nie rozumiesz - Zabini zdawa� si� czyta� w jego my�lach. -
Czy twoja wielka mi�o�� nie b�dzie zazdrosna, Potter?</p><p><emphasis>O kim on m�wi? O Lunie?</emphasis></p><p>- Zejd� mi z drogi -
warkn�� Harry, staraj�c si� go wymin��, jednak
Crabbe i Goyle zdawali si� blokowa� swoimi wielkimi cielskami
ca�y korytarz.</p><p>- A co zrobisz? P�jdziesz
poskar�y� si� Snape'owi? Robi�e� wczoraj do niego
takie ma�lane oczy na lekcji, �e na pewno spe�ni ka�d�
zachciank� swojej ma�ej dziwki, prawda, Potter?</p><p>Harry poczu�, jak
ca�y sztywnieje, a lodowata fala przera�enia zalewa jego rozbity
umys�.</p><p><emphasis>Zauwa�y� to! Skoro
on to widzia�, to pewnie ca�y Slytherin ju� wie... I Malfoy...</emphasis></p><p>- Co jest, Potter?
Odebra�o ci mow�, czy mo�e wspominasz w�a�nie wasze
wsp�lne gor�ce chwile? Zwa�ywszy na to, jak wczoraj na niego
patrzy�e�, musia� ci� porz�dnie...</p><p>- Co tu si� dzieje? -
wysoki, ch�odny g�os przerwa� potok tn�cych jak brzytwa
s��w, p�yn�cych z ust �lizgona. Zza plec�w Zabiniego
wy�oni� si� Malfoy. Jego oczy zmru�y�y si�, kiedy
zobaczy� Harry'ego. Zap�on�a w nich nienawi��.
Truj�ca i nieokie�znana.</p><p>Gryfon skrzywi� si�
nieznacznie, jednak za wszelk� cen� postanowi� nie da�
si� sprowokowa�. Cokolwiek Malfoy powie...</p><p>- W�a�nie
opowiada�em Potterowi o tym, jak cudownie by�o podziwia� jego
wczorajsze wyczyny na lekcji eliksir�w. Ten rozmarzony wzrok, te uwodzicielskie
gesty... - dr��y� Zabini. Crabbe i Goyle rechotali,
trzymaj�c si� za brzuchy. - Wiesz, co ja my�l�, Potter?
�e ty i Snape naprawd�...</p><p>- Zamknij si�! -
warkn�� nagle Malfoy, co sprawi�o, �e Crabbe i Goyle
r�wnie� prawie natychmiast ucichli. Zabini urwa� i spojrza�
podejrzliwie na Malfoya, kt�ry wbija� w niego twarde jak stal spojrzenie.
- Nic nie widzia�e�. Rozumiemy si�? - wycedzi�, nie
odrywaj�c wzroku od wykrzywionej grymasem niezadowolenia twarzy
�lizgona. Zabini otworzy� usta, �eby co� powiedzie�,
ale Malfoy podni�s� dr��cy od t�umionej
w�ciek�o�ci g�os. - <emphasis>Niczego</emphasis> nie
zauwa�y�e�. Je�eli spr�bujesz komu� o tym
wspomnie�, to b�d� ostatnie s�owa, kt�re zdo�asz
wypowiedzie�.</p><p>W korytarzu zapad�a
ca�kowita cisza. Zabini zacisn�� z�by i powoli, z
wysi�kiem skin�� g�ow�.</p><p>- Chod�cie - rzuci�
Malfoy i ruszy� do klasy, potr�caj�c Harry'ego ramieniem, kiedy
przechodzi� obok, jednak nie spojrza� na niego ani razu. Crabbe i
Goyle pod��yli za swoim przyw�dc�. Zabini rzuci� Harry'emu
jeszcze jedno, pe�ne w�ciek�o�ci spojrzenie, po czym
do��czy� do pozosta�ych.</p><p>Harry sta� na
�rodku korytarza, ca�kowicie oniemia�y. My�li w jego
g�owie p�dzi�y szale�czo i prze�ciga�y si� w
pr�bach wyja�nienia tego, co przed chwil� zasz�o.</p><p>Co to mia�o
znaczy�? Dlaczego Malfoy go broni�? Przecie� powinien
przy��czy� si� do Zabiniego i swoich goryli. Zawsze tak
robi�. Dlaczego zamiast szydzi� z Harry'ego, w�ciek�
si� na Zabiniego i kaza� mu o wszystkim zapomnie�? Co si�
zmieni�o? Czy�by planowa� co� ze Snape'em? Ale je�eli
byliby w zmowie, to Snape nie ukara�by go wtedy, kiedy napad� na
Harry'ego. A mo�e to mia�a by� tylko zas�ona dymna,
�eby Harry my�la�, �e oni s� po przeciwnych stronach?
Ale jak mieliby by� po przeciwnych stronach, skoro obaj
s�u�� Voldemortowi? Co prawda Snape jest szpiegiem, ale
przecie� Malfoy o tym nie wie.</p><p>Co si�, do cholery,
dzieje?</p><p>Najgorsze jest to, �e
Zabini zauwa�y� zachowanie Harry'ego. Wiedzia�, �e
ryzykuje, ale wtedy zupe�nie nie my�la� o konsekwencjach.
By� ca�kowicie za�lepiony. Ale skoro Zabini zauwa�y�,
to ile jeszcze os�b mog�o to widzie�? A Gryfoni? Czy oni te�
si� zorientowali?</p><p>Harry'ego ogarn�a
panika.</p><p>Mo�e jednak nikt
wi�cej nie widzia�. Nikt go wczoraj nie zaczepi�. Dzisiaj na
�niadaniu te� nie. Ale mo�e zauwa�yli, jednak nie dali tego
po sobie pozna�. Pewnie nadal boj� si� Snape'a, kt�ry
niew�tpliwie zem�ci�by si�, gdyby dotar�o do niego,
�e nadal tworz� insynuacje na temat jego i Harry'ego.</p><p>Ol�ni�o go.</p><p>No w�a�nie! To
pewnie dlatego Malfoy tak si� zachowa�. Ba� si�, �e
Snape si� dowie. Takie rozs�dne zachowanie nie by�o mo�e
domen� �lizgona, ale kto wie, co Snape mu wtedy zrobi� albo
powiedzia�... Ale czy Malfoy a� tak si� go boi? To by
wyja�nia�o, dlaczego zaatakowa� Lun�, a nie Harry'ego.</p><p>- Harry, wygl�dasz,
jakby� zobaczy� Sam-Wiesz-Kogo. Dobrze si� czujesz? - zatroskany
g�os Tonks przebi� si� przez jego galopuj�ce my�li i
sprowadzi� go na ziemi�. Nauczycielka sta�a obok niego,
trzymaj�c w r�kach teczk� i przypatruj�c mu si� z
uwag�.</p><p>- Och nie, nic. Wszystko jest
w porz�dku, naprawd� - u�miechn�� si� blado.</p><p>*
* *</p><p>Przez kilka kolejnych dni
Harry zachowywa� si� tak, jakby by� ca�kowicie nieobecny
duchem. Snu� si� po korytarzach, pogr��ony w my�lach,
nie odzywaj�c si� niemal do nikogo. Popo�udniami
przesiadywa� w bibliotece lub czyta� ksi��ki w dormitorium.
Hermiona i Ron byli nieco skonfundowani zmianami, kt�re w nim zasz�y.
Pr�bowali z nim porozmawia�, ale ich przyjaciel by� nad wyraz
milcz�cy i cichy. Rzadko si� u�miecha�, rzadko co�
m�wi�. Wykr�ca� si� od trening�w Quidditcha,
zas�aniaj�c b�lem g�owy. Zamiast trenowa�, zacz��
popo�udniami odwiedza� Hagrida i pomaga� mu w hodowli Krakwat�w
Jadowitych.</p><p>Z punktu widzenia Rona i
Hermiony sta� si� zamkni�tym w sobie, wiecznie zaj�tym
samotnikiem, z kt�rym ci�ko by�o si� porozumie�,
nawet w kwestii tego, czy do kurczaka woli sos pomidorowy, czy czosnkowy. Oboje
bardzo si� o niego martwili, jednak nie potrafili zrobi� nic, co
wyci�gn�oby go z przygn�bienia, jakie wok� niego
wyczuwali.</p><p>�adne z nich nie
wiedzia�o, �e samopoczucie Harry�ego wynika z postanowienia
zaj�cia si� czymkolwiek, byle by nie my�le� o Snape�ie i
tym, co mi�dzy nimi zasz�o. Wymaga�o to od niego ogromnej
si�y woli, a i tak wspomnienia powraca�y niczym bumerang,
uderzaj�c w najmniej odpowiednich momentach. Chcia� o wszystkim zapomnie�,
a co jest lepszym sposobem, ni� g�owa zaj�ta zupe�nie
innymi sprawami?</p><p>Harry nie planowa�, co
b�dzie robi�. Wszystko przychodzi�o tak samo z siebie. Po prostu
rzuca� si� w wir zaj��, kt�re pozwala�y mu nie
my�le� o tym, jak zosta� potraktowany. Szczeg�lnie, �e
karmienie Krakwat�w i r�wnoczesne uwa�anie na ich jadowite kolce by�o
zaj�ciem wybitnie niesprzyjaj�cym ponurym rozmy�laniom.</p><p>Z Quidditcha musia�
chwilowo zrezygnowa�, poniewa� nie by�by w stanie usiedzie�
na miotle... Ale nauka by�a tak�e �wietnym sposobem na
odci�gni�cie my�li od niebezpiecznych teren�w.</p><p>Wszystkie te zaj�cia
znakomicie wype�nia�y pustk�, kt�r� pozostawi�y w nim
s�owa Mistrza Eliksir�w.</p><p>Zdawa� sobie spraw�
z tego, �e podda� si� ca�kowicie.</p><p>Unika� Snape'a tak
skutecznie, jak tylko si� da�o. Przesta� ju� umyka� z
posi�k�w, kiedy pojawia� si� na nich Mistrz Eliksir�w, ale przez
ca�y ten czas ani razu nie spojrza� na czarn� sylwetk�.
Harry wyczuwa� podsk�rnie, �e Snape go przez ca�y czas
obserwuje. Jednak pr�dzej zjad�by fasolk� o smaku wymiocin,
ni� da� m�czy�nie w jakikolwiek spos�b do
zrozumienia, �e nie potrafi zapomnie�...</p><p>Kolejna lekcja eliksir�w
zbli�a�a si� wielkimi krokami i z ka�d�
mijaj�c� chwil� Harry popada� w coraz wi�ksz�
panik�. Przez ca�y tydzie� pr�bowa� przygotowa�
si� do niej psychicznie, jednak na sam� my�l o tym, �e
mia�by spotka� si� ze Snape'em, na dodatek w <emphasis>tej</emphasis> klasie,
czu�, jak niewidzialna si�a �ciska jego �o��dek i
p�uca.</p><p>Ku uldze Harry'ego Snape nie
pojawi� si� na pi�tkowym �niadaniu, jednak przyszed�
na obiad, co skutecznie odebra�o mu apetyt. Zaraz po obiedzie mia�a
odby� si� lekcja eliksir�w, kt�rej tak bardzo si� obawia�.
Wszystko to sprawi�o, �e nie prze�kn�� nawet
k�sa, co nie usz�o uwadze Hermiony.</p><p>- Harry, musisz co�
zje��! Ostatnio jadasz mniej ni� skrzat. Nie b�dziesz
mia� si� do nauki - nagabywa�a go, kiedy wraz z innymi uczniami
wychodzili z Wielkiej Sali i kierowali si� w stron� loch�w.</p><p>- Co to za zapach? -
przerwa� jej Ron, poci�gaj�c nosem i rozgl�daj�c
si� na wszystkie strony.</p><p>- Jaki zapach? - za
tr�jk� przyjaci� przystan�� Neville. Hermiona tak�e
zatrzyma�a si� i poci�gn�a nosem. - Pachnie jak...
bardzo du�a ilo�� soku pomara�czowego.</p><p>- Na Merlina! -
sapn�� Ron, wpatruj�c si� wielkimi oczami w co�
pod��aj�cego korytarzem. Pozostali odwr�cili si� i
oniemieli.</p><p>W ich stron�
zmierza�a Luna. Na g�owie mia�a ogromny kapelusz, na kt�rym
le�a� stos na p� zmia�d�onych, przepo�owionych,
albo wyci�ni�tych pomara�czy. Na samym czubku sta�a misa
pe�na soku pomara�czowego, kt�ry przy ka�dym kroku wylewa�
si� na boki i chlapa� na kamienn� pod�og�.</p><p>Uczniowie omijali j�
szerokim �ukiem i pokazywali palcami, chichocz�c pod nosem. Hermiona
wygl�da�a, jakby porazi� j� piorun, a Ron na przemian
otwiera� i zamyka� usta. Kiedy Krukonka przechodzi�a obok nich,
kilka pomara�czy spad�o z kapelusza i z mla�ni�ciem
wyl�dowa�o u ich st�p. Harry poczu�, jak od kwa�nego
zapachu jego usta wype�niaj� si� �lin�.</p><p>Luna mia�a na sobie
tak�e naszyjnik z mandarynek i pomara�cze poupychane w kieszeniach
szaty. Pos�a�a im nieprzytomny u�miech i posz�a dalej,
nuc�c co� pod nosem. W d�oni �ciska�a kopert�.</p><p>Pierwsza
otrz�sn�a si� Hermiona.</p><p>- Czy kto� potrafi mi
wyt�umaczy�, dlaczego ona mia�a TO na g�owie?</p><p>- To przeciwko Szpiczajkom
D�ugouchym - odpar� g�adko Harry, b��dz�c w
swoich my�lach.</p><p>- Przeciwko CZEMU? - Hermiona
wygl�da�a, jakby mia�a za chwil� straci� nad sob�
panowanie.</p><p>- �eby nie
pods�uchiwa�y - wyja�ni� Gryfon nieobecnym g�osem,
wci�� co� analizuj�c. Nie widzia� spojrze�, kt�re
w niego wlepiali.</p><p>- Harry - zacz�a
Hermiona, sil�c si� na spok�j. - Czy mo�esz mi wyja�ni�...</p><p>- Nie id� na eliksiry -
o�wiadczy� nagle Harry. By�o to tak niespodziewane, �e
zaskoczy�o nawet jego.</p><p>- Co? - Ron przerwa�
milczenie, kt�re zapad�o po tych s�owach. Patrzy� na Harry'ego
tak, jakby nagle wyros�a mu druga g�owa.</p><p>- Nie mo�esz, Harry! -
odezwa� si� Neville. Jego g�os dr�a� ze strachu. - On
ci� zabije! Przecie� to Snape!</p><p>- Boli mnie g�owa i
�le si� czuj�. Nie mog� i�� na eliksiry -
odparowa� Harry zdecydowanym g�osem.</p><p>- No to id� do pani
Pomfrey, �eby ci co� na to da�a. Musisz by� na eliksirach!
- przekonywa� go Ron. - Wiesz, jaki jest Snape. W�cieknie si� na
ciebie i mo�e zrobi� ci to samo, co Malfoyowi.</p><p>- Nie - odpar� Harry,
czuj�c, jak wzbiera w nim gniew.</p><p>Oni nic nie rozumieli!</p><p>- Ale Harry... - Ron nie
chcia� da� za wygran�, gdy nagle przerwa� mu ostry
g�os Hermiony, stoj�cej do tej pory z boku i tylko mierz�cej
Harry'ego nieodgadnionym spojrzeniem.</p><p>- Przesta�cie! Harry'ego
boli g�owa, nie s�yszeli�cie? - Ron i Neville zamkn�li
usta, patrz�c na dziewczyn� ze zdumieniem. - Wr�� do dormitorium,
Harry. Powiem Snape'owi, �e �le si� czu�e� i nie
mog�e� przyj��.</p><p>- Odbi�o ci? -
sykn�� Ron. - Przecie� on nigdy w to... - urwa� jednak,
widz�c spojrzenie, kt�re skierowa�a ku niemu Gryfonka.</p><p>- Chod�cie ju�, bo
si� sp�nimy - rzuci�a w stron� Rona i Neville'a.</p><p>Harry spojrza� na
przyjaci�k� z wdzi�czno�ci�, po czym zawr�ci� i
ruszy� w stron� pokoju wsp�lnego. Chcia� si�
znale�� jak najszybciej w zacisznym schronieniu dormitorium.</p><p>To nie by�o m�dre
posuni�cie, ale co innego m�g� zrobi�? Jak mia�by siedzie�
spokojnie na lekcji i patrze� na biurko, na kt�rym on i Snape...</p><p>Nie, mia� o tym nie
my�le�!</p><p>Przez te dwie godziny poczyta
jak�� ksi��k�, a potem mo�e zejdzie na
kolacj�.</p><p>Nie obchodzi�y go
konsekwencje. Najwa�niejsze by�o to, �e uniknie spotkania i konfrontacji.</p><p>O ile Snape w og�le
zauwa�y jego nieobecno��, skoro jest dla niego <emphasis>nikim</emphasis>...</p><p>"Nie!
Przesta�!" - skarci� si� w my�lach, kiedy
przemierza� opustosza�y pok�j wsp�lny i wchodzi� po schodach do
sypialni. Wyci�gn�� z kufra pomi�t� od wielokrotnego
czytania ksi��k� "W powietrzu z Armatami" i
pogr��y� si� w lekturze, przysi�gaj�c sobie,
�e nie pomy�li o Snapie i eliksirach ani razu przez ca�e dwie
godziny.</p><p>Jednak z ka�d�
mijaj�c� chwil� jego serce ogarnia�y coraz wi�ksze
w�tpliwo�ci, a �o��dek �ciska� si� ze
zdenerwowania i strachu.</p><p>Wmawia� sobie, �e
nie ma si� czego ba�. Nic mu si� nie stanie, je�eli raz
opu�ci zaj�cia.</p><p>W ko�cu nie m�g�
ju� czyta�. Od�o�y� ksi��k� i
zaj�� si� porz�dkowaniem zawarto�ci swojego kufra.
Wyrzuci� wszystko na pod�og� i zacz��
uk�ada� ponownie, po jednej stronie k�ad�c
ksi��ki, a po drugiej ubrania. Po jakim� czasie z�apa�
si� jednak na tym, �e wk�ada rzeczy, jak popadnie i powsta�
jeszcze wi�kszy ba�agan, ni� by� poprzednio.</p><p>Westchn�� i
przysiad� na pi�tach, opieraj�c czo�o o ch�odne wieko
skrzyni. Oddycha� szybko i pr�bowa� uspokoi� mocno bij�ce
serce.</p><p><emphasis>Wszystko b�dzie dobrze,
nic si� nie sta�o. To tylko jedna lekcja...</emphasis></p><p>Nagle us�ysza�
kroki na schodach. Strach zmrozi� jego serce. Nie my�l�c o tym,
co robi, zerwa� si� z pod�ogi i wyci�gn��
r�d�k� w stron� drzwi...</p><p>... w kt�rych pojawili
si� Ron i Neville.</p><p>Harry odetchn�� z
ulg�, ale uczucie napi�cia nie ust�pi�o nawet
odrobin�. Obaj wygl�dali, jakby przebiegli co najmniej
dziesi�� mil. Mieli podkr��one oczy i miny sugeruj�ce
ci�kie prze�ycia.</p><p>- Co si� sta�o? -
zapyta� zaniepokojony. Ron pos�a� mu d�ugie, pe�ne
wyrzutu spojrzenie.</p><p>- Snape - wypowiedzia� z
j�trz�c� si� nienawi�ci� w g�osie. Harry
poczu�, jak przeszywa go bolesny, lodowaty pr�d, kt�ry zmrozi�
ka�d� cz�� cia�a.</p><p>- Co zrobi�? -
zapyta�, staraj�c si� sprawi�, by jego g�os nie
dr�a� tak bardzo. Neville podszed� do ��ka i
rzuci� si� na nie z wyra�na ulg�.</p><p>- Co zrobi�? -
sykn�� Ron. - Co zrobi�?! Gdybym wiedzia�, �e tak
si� to sko�czy, to zaci�gn��bym ci� na t�
lekcj� cho�by i si��! Stracili�my przez ciebie prawie
sto punkt�w! - krzykn��, mierz�c Harry'ego spojrzeniem
pe�nym goryczy i z�o�ci. Harry pr�bowa�
prze�kn�� �lin�, ale gula w jego gardle nie
pozwoli�a na to. - Nigdy, przez ca�e pi�� lat, nie
widzia�em jeszcze Snape'a w takim stanie!</p><p>- W�ciek� si�?
- zapyta� cicho Harry, maj�c szczer� nadzieje, �e
przyjaciel zaprzeczy, ale jednocze�nie zdaj�c sobie spraw�,
�e to p�onne marzenia.</p><p>- W�ciek�
si�?! To ma�o powiedziane. On wpad� w sza�! Zapieni�
si� tak bardzo, �e my�la�em, �e nikt z nas nie wyjdzie
z tej klasy w takim samym stanie, w jakim do niej wszed�.</p><p>- Kaza� nam wszystkim
wypija� r�ne �wi�skie eliksiry - wyj�cza�
Neville z g�ow� wci�ni�t� w poduszk�. - Najgorszy
by� ten ostatni...</p><p>- Wszyscy
zacz�li�my po nim podskakiwa� jak oszalali i nie mogli�my
przesta� - wyja�ni� Ron dr��cym g�osem. - A to
wszystko przez ciebie! Przez to, �e nie przyszed�e�! I na
dodatek ci�gle nam odbiera� punkty. Neville'owi odebra�
pi�tna�cie punkt�w tylko za to, �e na niego spojrza�.</p><p>Harry sta�
oniemia�y, s�uchaj�c tego wszystkiego i nie mog�c
uwierzy� w�asnym uszom.</p><p>Przecie� to
niemo�liwe, �eby jego nieobecno�� na lekcji, a� tak
rozsierdzi�a Snape'a. Nic z tego nie rozumia�. Przecie�
mia� by� dla niego nikim...</p><p>Ron usiad�
ci�ko na ��ku i ukry� twarz w d�oniach.
Poczucie winy spad�o na Harry'ego niczym uderzenie Wierzby Bij�cej.
To przez niego oni wszyscy ucierpieli. Tak bardzo ba� si�
konfrontacji ze Snape'em, �e narazi� innych na niebezpiecze�stwo.
Ale sk�d m�g� wiedzie�, �e to si� tak sko�czy?</p><p>No tak, przecie� to
Snape... M�g� przewidzie� jego zachowanie.</p><p>- A gdzie jest Hermiona? -
zapyta�, gdy� u�wiadomi� sobie nagle, �e przecie�
nie wr�ci�a razem z nimi. Ron wzruszy� ramionami.</p><p>- Kaza� jej zosta�.
Nie wiem, po co.</p><p>Harry'ego zala�a kolejna
fala strachu i przygniataj�cego poczucia winy.</p><p>A je�eli Snape,
�eby zem�ci� si� na Harrym, obleje Hermion�?</p><p>Nie, nie zrobi�by
przecie� czego� takiego. Chocia�, s�uchaj�c
opowie�ci Rona mia� wra�enie, �e Snape by�by zdolny do
wszystkiego.</p><p>- Nie�le nas wszystkich
wpakowa�e�, Harry - g�os Hermiona, dobiegaj�cy od drzwi
sprawi�, �e niemal podskoczy�. Dziewczyna wkroczy�a do
pokoju, jej twarz by�a napi�ta.</p><p>- Hermiono... -
westchn�� z wyra�n� ulg�. - Dobrze, �e nic ci nie
jest.</p><p>Dziewczyna obrzuci�a go
zdziwionym spojrzeniem.</p><p>- A dlaczego
my�la�e�, �e co� mi si� sta�o?</p><p>- Ron m�wi�, �e
Snape ci� zatrzyma� - wyja�ni� Harry, wpatruj�c
si� w ni� z uwag�. - Co ci powiedzia�?</p><p>- Niestety, nic przyjemnego.
Kaza� ci przekaza�, �e na jego lekcje si� <emphasis>przychodzi</emphasis>.
Powiedzia� te�, �e je�eli nie pojawisz si� na
nast�pnych zaj�ciach, to odszuka ci�, gdziekolwiek si�
ukryjesz i osobi�cie po ciebie przyjdzie. A je�eli go do tego
zmusisz, to po�a�ujesz, �e nie uciek�e� z Hogwartu raz
na zawsze.</p><p>Harry patrzy� na
ni� zdruzgotany. Nie wiedzia�, co ma o tym my�le�. To
zabrzmia�o naprawd�... gro�nie.</p><p>Prze�kn��
�lin� i zapyta�:</p><p>- M�wi� co�
jeszcze?</p><p>- Tak, kaza� ci si�
przygotowa� na nast�pn� lekcj�, poniewa� zrobi ci
sprawdzian z tego, co dzisiaj przerabiali�my.</p><p>Harry zas�pi�
si�.</p><p>I co on ma teraz zrobi�?
Snape wyra�nie go szanta�uje. To nie w porz�dku! Szczeg�lnie po
tym, co mu powiedzia�. Jak on mo�e oczekiwa�, �e Harry
zapomni o wszystkim i od tak wr�ci do codziennego �ycia? �e zapomni o
tym, jak si� wtedy poczu�. Snape nie ma �adnego prawa go
szanta�owa� i zn�ca� si� nad jego przyjaci�mi!</p><p>- Harry - cichy g�os
Hermiony z trudem przebi� si� przez burz� szalej�c� w
umy�le Gryfona. Dziewczyna patrzy�a na niego z uwag�, a wyraz
jej twarzy by� niezwykle powa�ny. - Wydaje mi si�, �e wiem,
o czym my�lisz, ale nie mo�esz zrobi� tego drugi raz. Musisz
i�� na nast�pn� lekcj� - zni�y�a g�os
do szeptu, by Ron i Neville niczego nie us�yszeli. - Cokolwiek on ci
zrobi�, prosz� ci�, id� w poniedzia�ek na eliksiry.
Je�eli nie p�jdziesz, to si� mo�e dla ciebie naprawd�
�le sko�czy�.</p><p>Harry zagryz�
warg�.</p><p>- Snape nic mi nie
zrobi� - warkn�� cicho, staraj�c si�, by jego
g�os brzmia� oboj�tnie i nie dr�a� tak bardzo,
zdradzaj�c tajfun uczu�, kt�ry wywo�a�y w nim jej
s�owa.</p><p>- Skoro tak twierdzisz... -
zawiesi�a g�os, po czym spojrza�a na niego ze smutkiem,
odwr�ci�a si� i wysz�a.</p><p>*
* *</p><p>Harry nie poszed� w
sobot� na �niadanie. Stwierdzi�, �e to b�dzie bardziej
wiarygodne, je�eli g�owa poboli go jeszcze przez jaki� czas. Do
obiadu zg�odnia� jednak tak bardzo, �e nawet gro�ba
spotkania ze Snape'em nie mog�a go zatrzyma�. Szczeg�lnie, �e
Hermiona zabroni�a Ronowi i Neville'owi przynosi� mu posi�ki.
Stwierdzi�a, �e Harry powinien w ko�cu ponie��
konsekwencje swojego wczorajszego zachowania i stawi� czo�a temu,
przed czym tak ucieka.</p><p>Harry przeklina� jej
spostrzegawczo�� i celowe uderzanie w czu�e punkty. Czasami
marzy�, by Hermiona by�a troch� mniej inteligentna.</p><p>W czasie obiadu mia�
wra�enie, �e wszyscy si� na niego gapi�. W niezbyt
zach�caj�cy i przyjazny spos�b. Szczeg�lnie ca�y sz�sty rok
Gryffindoru i Slytherinu. Snape nie oszcz�dzi� na wczorajszej lekcji
nikogo, pomimo, �e Slytherin zwyczajowo by� traktowany nieco lepiej.
�lizgoni rzucali mu gniewne spojrzenia, ale nie mogli zrobi� nic
ponadto, gdy� opiekun ich domu tak�e by� obecny na posi�ku.</p><p>Harry czu� wyra�nie
wbijaj�ce mu si� w plecy, sztyletuj�ce spojrzenie, ale
postanowi�, �e za �adne skarby �wiata nie spojrzy na
Snape'a. Nawet, je�eli zacz��by ta�czy� kankana na
stole nauczycielskim...</p><p>Jednak obecno�� Mistrza
Eliksir�w jak zwykle wyprowadzi�a go z r�wnowagi i skutecznie
odebra�a apetyt. Wmusi� jednak w siebie cz��
posi�ku i razem z reszt� uczni�w opu�ci� Wielk�
Sal�. Nadal zdenerwowany, ale teraz przynajmniej z pe�nym
�o��dkiem.</p><p>- Potter! - ostry g�os
przeszy� powietrze, kiedy Harry wraz z przyjaci�mi wraca� do
pokoju wsp�lnego. W pierwszym odruchu zesztywnia� ca�y,
sparali�owany strachem i dopiero po chwili dotar�o do niego, �e
to nie jest g�os Snape'a. Odwr�ci� si� i zobaczy�
zmierzaj�c� w jego stron� grupk� �lizgon�w, z Zabinim
na czele. Ich miny nie wyra�a�y bynajmniej ch�ci zaproszenia
Harry'ego na popo�udniow� herbatk�.</p><p>Naje�y� si�,
got�w odeprze� ka�dy atak s�owny i zaczepk�.
Pami�taj�c, jak patrzyli na niego podczas obiadu, spodziewa�
si�, �e nie dadz� mu spokoju, szczeg�lnie po tym, przez co
musieli przej�� na wczorajszej lekcji eliksir�w. Mia�
wra�enie, �e ca�a szko�a ma do niego pretensje.</p><p>Dziwi�o go, �e
teraz to Zabini by� g��wnym prowodyrem zaczepek, a nie Malfoy.</p><p>Jednak, zanim kt�rykolwiek ze
�lizgon�w zd��y� cho�by otworzy� usta,
wyros�a przed nimi wysoka, szczup�a sylwetka.</p><p>- Wracajcie do loch�w -
warkn�� Malfoy, mierz�c ich w�adczym spojrzeniem. - Sam
zajm� si� Potterem.</p><p>Przez chwil� patrzyli na
niego, rozwa�aj�c mo�liwo�ci, po czym pokiwali g�owami
i niczym stado pos�usznych w�y zawr�cili, zostawiaj�c
spraw� swojemu przyw�dcy. Kilkoro odwraca�o si� jeszcze, by
popatrze�, jak Malfoy gnoi Pottera, jednak blondw�osy czeka�,
a� wszyscy znikn� na schodach wiod�cych do loch�w.
Nast�pnie odwr�ci� si� w stron� Harry'ego i obrzuci�
go nienawistnym, pe�nym w�ciek�o�ci spojrzeniem.</p><p>Jednak w tych niebieskich
oczach by�o co� jeszcze. Op�r.</p><p>Wygl�da�o to tak,
jakby Malfoy walczy� ze sob�. Ale o co walczy� i z czym - tego
Harry nie potrafi� odgadn��.</p><p>- Potter - wycedzi�
�lizgon, mru��c oczy. - Musimy pogada�.</p><p>- Czego od niego chcesz? -
wtr�ci� si� Ron, kt�rego g�os a� wibrowa� od
t�umionej nienawi�ci.</p><p>- To sprawa pomi�dzy
nami - wysycza� Malfoy.</p><p>Harry czu� si�...
zaintrygowany. Malfoy chce z nim o czym� porozmawia�? Na
osobno�ci? Nic mu tutaj nie zrobi. Za du�o os�b kr�ci si� w
pobli�u. Mo�e warto zaryzykowa�? Ch�tnie dowiedzia�by
si�, czego mo�e od niego chcie� jego najwi�kszy wr�g.</p><p>- W porz�dku -
zwr�ci� si� do Rona i Hermiony. - Id�cie przodem. Dogoni�
was - widz�c, �e Ron otwiera usta, �eby zaprotestowa�,
ubieg� go. - Nic mi nie b�dzie, Ron. Musz� z nim pogada�.</p><p>Kiedy przyjaciele
znikn�li za zakr�tem, Malfoy rozejrza� si� po korytarzu i
podszed� o krok bli�ej do Gryfona, wbijaj�c w niego
ch�odne, a jednocze�nie p�on�ce dziwnym blaskiem
spojrzenie.</p><p>- O co chodzi? - zapyta�
Harry, sil�c si� na spokojny ton. Jednak ciekawo��
buzowa�a w nim, niczym hormony.</p><p>- O twoje debilne zachowanie,
Potter! - twarz Malfoya zmieni�a si� w lodowat� mask�.
Jedynie jego oczy zdradza�y szalej�c� w nim
w�ciek�o��. - Jeste� tak g�upi, �e czasami
mam ochot� si� nad tob� ulitowa�. Je�eli ju�
musisz tak biega� za Snape'em, to staraj si� to robi� w mniej
widowiskowy spos�b.</p><p>Harry'emu odebra�o
mow�. Spodziewa� si� wszystkiego, ale na pewno nie Malfoya,
udzielaj�cego mu dobrych rad odno�nie jego zainteresowania
nauczycielem.</p><p>- Co ci� to obchodzi? -
warkn�� po chwili, kiedy odzyska� zdolno�� m�wienia.
Malfoy zmru�y� oczy i kontynuowa�:</p><p>- Wszystkich tylko wkurwiasz.
Najpierw robisz do niego ma�lane oczy na lekcji, potem nie przychodzisz na
eliksiry i wszyscy za ciebie obrywaj�. Nara�asz sie, Potter.
Radz� ci, przystopuj troch� i zacznij si� z tym kry�, bo
nied�ugo wszyscy b�d� wiedzie� o tym, �e Z�oty
Ch�opiec buja si� w Mistrzu Eliksir�w. R�wnie dobrze
m�g�by� wyj�� na �rodek sali i og�osi� to
wszem i wobec. Je�eli nie zaczniesz troch� my�le� i
zachowywa� si� normalniej, to �le si� to dla ciebie
sko�czy.</p><p>Harry sta� przez
chwil�, ca�kowicie oniemia�y i zbity z tropu. Czu� si�
tak, jakby �lizgon wyla� mu na g�ow� ogromne wiadro
lodowatej wody.</p><p><emphasis>Nie, on tego nie
powiedzia�! Musia�em si� przes�ysze�!</emphasis></p><p>Malfoy
u�miechn�� si� szyderczo.</p><p>- Odebra�o ci mow�,
Potter? Co si� sta�o? Snape nie zadowoli� ci� odpowiednio?</p><p>Nawet je�eli Malfoy
wcze�niej z czym� walczy�, to najwyra�niej w ko�cu
uda�o mu si� to przezwyci�y� i jego
z�o�liwa �lizgo�ska natura zacz�a bra�
g�r�.</p><p>- Jeste� nienormalny -
zdo�a� w ko�cu wydusi� Harry, kiedy uda�o mu si�
pokona� ogromny szok, kt�rego dozna� s�ysz�c wszystkie te
s�owa z ust swojego najwi�kszego wroga.</p><p>Sk�d Malfoy o tym wie? W
jaki spos�b ma zamiar to wykorzysta�? Chce szanta�owa�
Harry'ego?</p><p>Musi obr�ci� to
przeciwko niemu! Najlepiej zachowywa� si� tak, jakby o niczym nie
mia� poj�cia.</p><p>- Zabawne - odparowa�
�lizgon. - To samo pomy�la�em o tobie.</p><p>U�miechn��
si�, widz�c w�ciek�o��, kt�r� najpewniej
musia�a teraz emanowa� twarz Harry'ego.</p><p>- Wiesz... - kontynuowa�
okrutnie Malfoy, jakby w ko�cu m�g� da� upust swojej
nienawi�ci i frustracji i nic ju� go nie mog�o powstrzyma�.
- Czasami mi ciebie �al. Niez�� parti� sobie
wybra�e�. Czy Snape ka�e ci� za niepos�usze�stwo,
Potter? Bo on uwielbia zadawa� b�l. Torturowa� swoje ofiary i
przygl�da� si�, jak wij� si� u jego st�p,
b�agaj�c o lito��. Tobie te� to robi? A mo�e
pieprzy ci� do utraty przytomno�ci? Jak to z tob� jest, Potter?
Lubisz takie rzeczy?</p><p>Harry czu�, jak
s�owa Malfoya s�cz� si� w jego serce niczym jad,
szarpi�c nim i brutalnie rozdrapuj�c to, co z takim wysi�kiem
stara� si� pogrzeba�. Kiedy si� odezwa�, jego
g�os dr�a� tak bardzo, �e z trudem wypowiada�
s�owa:</p><p>- Zamknij si�. Nic o nim
nie wiesz! O niczym nie masz poj�cia!</p><p>Malfoy zdawa� si�
�wietnie bawi� tym, �e w ko�cu uda�o mu si�
trafi� w czu�y punkt. Jego oczy zw�zi�y si� jeszcze
bardziej, a na cienkich wargach pojawi� si� triumfalny u�miech.</p><p>- Wiem, �e zawsze
b�dziesz dla niego <emphasis>nikim</emphasis>.</p><p>Harry poczu� znajome
uczucie, jakby co� w nim p�k�o. Rana, kt�r� przez ca�y
tydzie� tak usilnie stara� si� w sobie zabli�ni�,
otworzy�a si�. A wraz z ni� fala nieokie�znanej furii
zala�a jego umys�. Fala tak wielka i pot�na, �e
sw� si�� pchn�a turbiny zemsty.</p><p>Harry przesta�
my�le�. Chcia� tylko zrani� Malfoya tak bardzo, jak on
zrani� jego. Po szeroko otwieraj�cych si� oczach �lizgona
zrozumia�, �e jego twarz musia�a teraz wygl�da� przera�aj�co.</p><p>- Ty musisz wiedzie� o
tym najlepiej, prawda, Malfoy? - jego g�os wyda� mu si� tak
nienaturalnie zimny, jakby nie nale�a� do niego. - Tw�j tatu�
wci�� ci to szepcze, kiedy ci� pieprzy?</p><p>Twarz Malfoya
st�a�a.</p><p>Harry
u�miechn�� si� m�ciwie. Trafi�.</p><p>- Szepcze ci do ucha, �e
jeste� bezwarto�ciowym nieudacznikiem, kt�ry nadaje si� tylko do
pieprzenia i do obci�gania? A kiedy chcesz zaprotestowa�, zatyka ci
usta, wpychaj�c do nich swojego... - Harry przerwa� widz�c na
twarzy Malfoya co�, co go przerazi�o. Zrozumia�, �e
posun�� si� za daleko, lecz wiedzia�, �e ju� nie
mo�e tego cofn��.</p><p>W pociemnia�ych oczach
�lizgona dostrzeg� mrok tak g��boki, i� poczu�
ciarki na plecach. Przez u�amek sekundy mia� wra�enie, �e
patrzy w twarz szale�ca.</p><p>Nie zd��y�
si� nawet cofn��, kiedy Malfoy dopad� do niego i
z�apa� go za szat�, przyci�gaj�c do siebie jednym
szarpni�ciem. Na jego twarzy pojawi� si� wyraz pe�en
nieopisanego okrucie�stwa.</p><p>Harry wstrzyma� oddech.</p><p>Nagle oczy Malfoya
pow�drowa�y ponad ramieniem Gryfona, jakby �lizgon
dostrzeg� co� w oddali. U�cisk na szacie Harry'ego
zel�a�, a po chwili Malfoy pu�ci� go ca�kowicie.
Jednak okrutny wyraz nie znikn�� z bladej twarzy. Wbi� w
Harry'ego spojrzenie pociemnia�ych oczu i wyszepta� lodowatym
g�osem:</p><p>- Zap�acisz mi za to,
Potter. - po czym odwr�ci� si� i odszed� szybkim krokiem.</p><p>Harry sta� przez
chwil�, pr�buj�c zrozumie�, co si� w�a�ciwie
sta�o. Odwr�ci� si�, by zobaczy�, co odstraszy�o
Malfoya. Dostrzeg� wysok�, odzian� w czer� sylwetk�
stoj�c� na ko�cu korytarza i wyra�nie go
obserwuj�c�.</p><p>Natychmiast odwr�ci�
si� ponownie i ruszy� przed siebie tak szybko, jak tylko si�
da�o, byle tylko oddali� si� od tego miejsca i tej postaci.
Kiedy min�� zakr�t, pu�ci� si� biegiem.</p><p>*
* *</p><p>W komnacie panowa�
p�mrok. Ogie� rozpalony w kominku przez skrzaty domowe ju�
prawie wygas�. Ostatnie j�zyki p�omieni liza�y drewno i
tworzy�y dr��ce cienie na stoj�cych wzd�u�
ca�ej �ciany p�kach z ksi��kami. Wszechogarniaj�c�
cisz� przerwa�o ciche skrzypienie otwieraj�cych si� drzwi.
Do pomieszczenia wkroczy�a odziana w czer�, wysoka posta�. Kiedy
podesz�a do kominka, �wiat�o ostatnich p�omieni
wydoby�o z ciemno�ci bordowe plamy pokrywaj�ce w wielu miejscach
czarn� szat�. Spod peleryny wy�oni�a si� zakrwawiona
r�ka, trzymaj�c� w d�oni bia�� mask� w
kszta�cie czaszki, pokryt� teraz czerwonymi kroplami.</p><p>Maska wyl�dowa�a z
brz�kiem na blacie stolika, a Snape opad� na obity zielonym jedwabiem
fotel i zapatrzy� si� w p�omienie. Siedzia� tak przez
jaki� czas, nie odrywaj�c spojrzenia od �arz�cych si�
drewien. Jego pokryta zaschni�tymi, czerwonymi plamami twarz nie
wyra�a�a zupe�nie nic, jakby przez ca�y czas by�a
jedynie mask�. Tylko w czarnych oczach odbijaj�cych �wiat�o
padaj�ce z kominka, p�on�� jaki� wewn�trzny,
trawi�cy wszystko ogie�.</p><p>Po chwili jednak
m�czyzna podni�s� si� z fotela, podszed� do
biblioteczki i wyci�gn�� jedn� ze stoj�cych na
p�ce ksi��ek. W �cianie co�
szcz�kn�o, kiedy biblioteczka wysun�a si� i
przesun�a na bok, ukazuj�c niewielkie, pogr��one w
mroku pomieszczenie. Oczy Mistrza Eliksir�w zw�zi�y si�
nieznacznie, kiedy wchodzi� do �rodka. �cianka biblioteczki
przesun�a si� z powrotem na swoje miejsce, a komnata
pogr��y�a w upiornej ciszy i ciemno�ci.</p><p>Resztki �wiat�a
ta�czy�y na porzuconej masce, odbijaj�c si� w
krwistoczerwonych kroplach.</p><p>______________</p><p>* "Missing" by Evanescence</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 11 ---</strong></p><p><strong>11. So complicated</strong></p><p><emphasis>So
complicated, I'm so frustrated.</emphasis></p><p><emphasis>I
wanna hold you close, I wanna push you away,</emphasis></p><p><emphasis>I
wanna make you go, I wanna make you stay.</emphasis>*</p><p>Poniedzia�ek
nadszed� wyj�tkowo szybko, a wraz z nim lekcja eliksir�w. A to
oznacza�o spotkanie ze Snape'em, kt�rego Harry'emu udawa�o si�
skutecznie ignorowa� przez ca�y tydzie�.</p><p>Mistrz Eliksir�w nie
wykazywa� zbytniego zainteresowania unikami Gryfona.</p><p>"No tak, co ja go
mog� obchodzi�? Jestem dla niego nikim..." - my�la�
Harry, siedz�c w Wielkiej Sali i wmuszaj�c w siebie �niadanie.</p><p>Rozmy�lania
przerwa� mu pisk Hermiony. Poderwa� g�ow� i zobaczy�,
�e przyjaci�ka zakrywa usta d�oni� i wpatruje si� z
przera�eniem w le��ce przed ni� poranne wydanie
"Proroka Codziennego". Kilkoro uczni�w wsta�o ze swych miejsc i
pochyli�o si� nad ni�, chc�c dowiedzie� si�, co
j� tak przerazi�o. Ron zajrza� jej przez rami� i
zamar� z ustami pe�nymi kie�basek.</p><p>Harry
prze�kn�� jajecznic� i zapyta�:</p><p>- Co si� sta�o?</p><p>Hermiona spojrza�a na
niego szeroko otwartymi oczami i pokr�ci�a g�ow�, jakby nie
by�a w stanie wym�wi� s�owa. Harry czeka�, a� wszyscy
sko�cz� czyta� i z coraz wi�ksz� groz�
obserwowa� ich zaniepokojone albo zszokowane miny.</p><p>- To przera�aj�ce!
- odezwa�a si� dr��cym g�osem Parvati Patil, a
Lavender pokiwa�a g�ow� i natychmiast odci�gn�a
przyjaci�k� na bok, szepcz�c jej co� z przej�ciem.</p><p>W pewnym momencie Harry
us�ysza� krzyk przy stole Puchon�w. Odwr�ci� si� akurat na
czas, by zobaczy�, jak pulchna, jasnow�osa Puchonka z drugiego roku
wybucha p�aczem i wybiega z sali. Kiedy skierowa� wzrok na st�
nauczycielski, ujrza� jak profesor Dumbledore i profesor Sprout
wymieniaj� zaniepokojone spojrzenia, po czym pospiesznie podnosz�
si� z miejsc i pod��aj� za dziewczyn�.</p><p>Harry zauwa�y�,
�e dyrektor wygl�da� na wyj�tkowo przygn�bionego.
Mia� podkr��one oczy i o wiele wi�cej zmarszczek, jakby z
ka�dym dniem przybywa�o mu kilka lat. Ostatnio bardzo rzadko zjawia�
si� na posi�kach. By�o to wielce niepokoj�ce i Harry'ego
nie potrafi�o opu�ci� przeczucie, �e w walce przeciwko
Voldemortowi dzieje si� co� bardzo niedobrego. Co�, o czym nie
pisz� w "Proroku".</p><p>Odwr�ci� si�
ponownie do Hermiony, ca�kowicie ju� zaintrygowany.</p><p>- Co si� dzieje? -
ponagli� j�.</p><p>Gryfonka poda�a mu
gazet� bez s�owa i wbi�a wilgotne oczy w st�. Harry
z�apa� niecierpliwie "Proroka" i zerkn�� na
pierwsz� stron�. Na czarno-bia�ym zdj�ciu widnia�y
ruiny jakich� budowli, pomi�dzy kt�rymi kr�cili si�
mugolscy ratownicy. Przeczyta� nag��wek i strach szarpn��
jego sercem.</p><p><strong>MASOWY MORD NA MUGOLACH</strong></p><p><strong>Wstrz�saj�ce
odkrycie:</strong></p><p><strong>Poplecznicy Sami-Wiecie-Kogo
morduj� mugolskie rodziny</strong></p><p><emphasis>Dzisiaj w nocy, w
p�nocnej cz�ci dzielnicy Brend dokonano ataku i masowego mordu
na trzydziestu sze�ciu mugolach. Mugolskie w�adze, aby nie sia�
paniki w�r�d mieszka�c�w, jako przyczyn� zawalenia si�
jedenastu dom�w poda�y zjawisko zwane "wybuchem gazu". Mugolskim
�wiadkom tego zdarzenia zmodyfikowano pami��. Jednak
czarodziejski �wiat wstrzyma� oddech. Aurorzy, kt�rzy przybyli na miejsce
zdarzenia, odkryli, �e cia�a zabitych zosta�y okaleczone i
zmasakrowane. Ofiarom wyd�ubano oczy, poodcinano cz�ci
cia�a, albo te� spuszczono z nich ca�� krew,
u�ywaj�c niezidentyfikowanego, przecinaj�cego sk�r�
zakl�cia. Ministerstwo Magii jest przekonane, �e masowego mordu
dokona�a du�a grupa �miercio�erc�w, ale nie wiadomo, czy
bra� w nim udzia� Sami-Wiecie-Kto. �wiadkowie podaj�,
�e widzieli silne, zielone rozb�yski i chmur� w kszta�cie
czaszki i w�a, unosz�c� si�, przez jaki� czas,
nad gruzami, kt�re pozosta�y z dom�w. Romilda McDophne - char�aczka,
mieszkaj�ca niedaleko centrum ataku zdradzi�a nam, �e w mordzie
zgin�o dwoje jej serdecznych przyjaci�, z kt�rymi
utrzymywa�a sta�y kontakt, od kiedy ich c�rka, Rose Zeller,
trafi�a do Szko�y Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Byli to Eleonor i
Jeremy Zeller - mugole. Na razie nie znamy nazwisk pozosta�ych zabitych,
jednak wiadomo, �e �adna z ofiar nie by�a czarodziejem.
Ca�y czarodziejski �wiat jest wstrz��ni�ty t�
tragedi�. Minister Magii obieca� skontaktowa� si� z
mugolskim premierem i ostrzec go przed kolejnymi, mo�liwymi atakami.
�ledztwo w tej sprawie trwa, jednak nie wiadomo, czy uda si�
odnale�� i ukara� sprawc�w, dop�ki dzia�aj� oni na
zlecenie Tego Kt�rego Imienia Nie Wolno Wymawia�.</emphasis></p><p><emphasis>Wygl�da na to, �e
teraz ju� nigdzie nie mo�na czu� si� bezpiecznie...</emphasis></p><p>Dalej nast�powa�y
przypomnienia r�nych pomniejszych atak�w, z kt�rych Harry nie
dowiedzia� si� ju� niczego nowego. Odda� gazet�
Hermionie, kt�ra opanowa�a si� ju� na tyle, �eby
wydusi�:</p><p>- To okropne!</p><p>Ron wygl�da� na
r�wnie przygn�bionego.</p><p>Harry pogr��y�
si� w my�lach. Voldemort czu� si� coraz pewniej.
Zabija� bez opami�tania, jakby wiedzia�, �e nikt mu nie
mo�e w tym przeszkodzi�. Harry czu�, jak nienawi�� wzrasta
w nim z ka�dym podobnym artyku�em, opisuj�cym brutalne
poczynania tego szale�ca i jego poplecznik�w.</p><p>Wiedzia�, �e to
si� nie sko�czy, dop�ki Voldemort nie zostanie pokonany. A ca�y
czarodziejski �wiat oczekiwa� tego od niego...</p><p>Nie, nie b�dzie teraz o
tym my�la�! Ju� i tak ma za du�o na g�owie. Nie
potrzebuje dodatkowych, przygn�biaj�cych my�li. Musi je od
siebie odsun��, �eby nie zwariowa�. I tak nie m�g� na
razie nic zrobi�.</p><p>Doko�czy�
�niadanie w milczeniu i wraz z przyjaci�mi opu�ci�
Wielk� Sal�, kieruj�c si� do loch�w.</p><p>Artyku� w "Proroku"
odci�gn�� na chwil� jego uwag� od Snape'a i lekcji
eliksir�w, jednak w miar� zbli�ania si� do klasy, wspomnienia i
uczucia powraca�y. I nic nie pomog�o odpychanie ich od siebie.</p><p>Ba� si� tego, co
mo�e go spotka� na lekcji, a z do�wiadczenia wiedzia�,
�e Snape na pewno co� wymy�li. Wybuch
w�ciek�o�ci, kt�ry Harry wywo�a� w nauczycielu
swoj� nieobecno�ci� na poprzednich zaj�ciach, wnosi�
ogromny zam�t do umys�u ch�opaka. �wiadomo��,
�e za chwil� si� z nim spotka, przygniata�a go.</p><p>Jednak z�o�� i
�al by�y silniejsze.</p><p>Cokolwiek Snape
zamierza�, nie pozwoli mu si� z�ama�. Postanowi�
ca�kowicie go ignorowa�. Wiedzia�, �e to go mo�e tylko
rozsierdzi�, ale mia� to gdzie�.</p><p>Drzwi do klasy by�y
otwarte. Cz�� uczni�w siedzia�a ju� w �awkach.
Wchodz�c, Harry poczu� ch�odne spojrzenie od strony sto�u
�lizgon�w. Przybra� najbardziej gro�ny wyraz twarzy, na jaki go
by�o sta�, po czym pos�a� Malfoyowi
mia�d��ce spojrzenie. Zaskoczy�o go to, �e �lizgon,
zamiast wykrzywi� twarz w pogardliwym u�miechu, jak to zazwyczaj
czyni�, zmru�y� tylko oczy i odwr�ci� wzrok.</p><p>Ich wczorajsza utarczka i
s�owa Malfoya wci�� go niepokoi�y. Mia� szczer�
nadziej�, �e �lizgon o niczym nie wie i tylko udawa�,
�eby go sprowokowa� i zmusi� do przyznania si�. To by�o
najrozs�dniejsze wyja�nienie jego zachowania, jakie przychodzi�o
Harry'emu do g�owy. O jakimkolwiek innym wola� nawet nie
my�le�.</p><p>Usiad� pomi�dzy
Ronem i Hermion�, ustawi� na �awce kocio�ek oraz
ksi��ki.</p><p>Serce wali�o mu jak
szalone i na nic nie zda�y si� pr�by uspokojania go.</p><p>W chwili, kiedy poprzez
panuj�cy w klasie gwar przebi� si� odg�os odbijaj�cych
si� echem w korytarzu krok�w, Harry zamar�. Snape wpad� do klasy
i kiedy stan�� na �rodku sali, obrzuci� wszystkich uczni�w
spojrzeniem. Harry wyczu�, �e to spojrzenie zatrzyma�o si�
na nim. Wstrzyma� oddech.</p><p>- Widz�, �e pan
Potter <emphasis>postanowi�</emphasis> wyzdrowie� i zaszczyci� nas swoj�
obecno�ci� - g�os Mistrza Eliksir�w by� opanowany i trudno
by�o cokolwiek z niego wyczyta�. Poza oczywistym faktem, �e
postanowi� drwi� z Harry'ego tak d�ugo, dop�ki go nie
z�amie.</p><p>Ale nie tym razem!</p><p>- Czy panna Granger
przekaza�a ci moje s�owa?</p><p>Harry pokiwa�
g�ow�, patrz�c ca�y czas w sw�j kocio�ek. Dobrze
pami�ta�, jak Hermiona zam�cza�a go przez ca�y weekend
i biega�a za nim z notatkami, odczytuj�c je na g�os. Harry w
ko�cu podda� si� i pozwoli�, aby nauczy�a go listy
ingrediencji, sposobu przygotowania i opisu dzia�ania amortencji. Na nic
zda�y si� protesty, �e on nie ma zamiaru si� tego
uczy� i �e guzik go obchodzi, czy Snape wywali go z zaj��
za brak przygotowania.</p><p>- A wi�c zapraszam,
panie Potter - powiedzia� Snape, wskazuj�c na pierwsz�
�awk�, tu� - Harry pomy�la� przez chwil�, �e
si� przewr�ci - przed biurkiem nauczyciela.</p><p>To by� cios poni�ej
pasa. Siedzia� przez chwil� bez ruchu, niezdolny sk�oni�
swojego cia�a do pos�usze�stwa.</p><p>Czy on naprawd�
kaza� mu <emphasis>tam</emphasis> usi���?</p><p>- Nie mamy ca�ego dnia,
Potter - warkn�� Mistrz Eliksir�w. Harry prze�kn��
�lin�, zmusi� si�, �eby wsta�, zebra� swoje
rzeczy i bez s�owa skierowa� si� do pierwszej �awki. Przed
sob� wyczuwa� ciemny kszta�t biurka, jednak pilnowa�
si�, �eby na niego nie patrze�. Wspomnienia, kt�re mog�oby
poci�gn�� za sob� jedno spojrzenie, by�y zbyt
�wie�e i zbyt bolesne.</p><p>Kiedy pad� na niego
cie�, Harry nie podni�s� g�owy. Snape po�o�y�
przed nim pergamin z pytaniami.</p><p>- Masz czas do po�owy
zaj�� - powiedzia�. - P�niej uwarzysz eliksir, kt�ry
b�dziemy dzisiaj przerabia�.</p><p>Harry widzia�
czarn�, faluj�c� szat� tu� obok siebie, D�ugie,
blade palce trzymaj�ce pergamin sprawi�y, i� zadr�a�,
kiedy przypomnia� sobie, �e te palce jeszcze niedawno by�y <emphasis>w
nim</emphasis>. Zacisn�� wargi, staraj�c si� odgoni�
niechciane my�li i pokiwa� g�ow�. Tak bardzo chcia�,
�eby Snape ju� sobie poszed�... Zapach eliksir�w, kt�ry si�
wok� niego unosi�, wywo�ywa� wspomnienia i ca�kowicie
go rozprasza�.</p><p>Kiedy Mistrz Eliksir�w
odszed�, by zaj�� si� lekcj�, Harry
odetchn�� z ulg�. Spojrza� na le��cy przed nim
arkusz. Pytania dotyczy�y sk�adnik�w, sposobu przygotowania i opisu
dzia�ania amortencji. Dzi�ki Hermionie zna� na nie odpowiedzi.</p><p>Jego wzrok mimowolnie pow�drowa�
w g�r� i zatrzyma� si� na stoj�cym przed nim biurku.</p><p><emphasis>Zobaczymy, jak TO ci si�
spodoba...</emphasis></p><p>Echo s��w Mistrza
Eliksir�w rozbrzmia�o w jego g�owie, sprawiaj�c, �e serce
przeszy� mu bolesny skurcz.</p><p><emphasis>Nie oczekuj ode mnie niczego
wi�cej...</emphasis></p><p>Obraz przed jego oczami
rozmaza� si�. U�wiadomiwszy sobie, co to oznacza, szybko
opanowa� si� i wzi�� kilka g��bokich wdech�w.
Odwr�ci� g�ow�, wbijaj�c dr��cy wzrok w
�cian� i jednocze�nie odsun�� od siebie test.</p><p>Nie napisze go. Snape
mo�e wywali� go z zaj��. Nic go to nie obchodzi.
Przynajmniej w ko�cu si� od niego uwolni.</p><p>Stara� si� nie
trz���, s�ysz�c g�os Mistrza Eliksir�w, kt�ry,
poza skrzypieniem pi�r, by� jedynym d�wi�kiem w klasie. Uparcie
wpatrywa� si� w �cian�, ale ciemny kszta�t stoj�cego
tu� przed nim biurka przyci�ga� jego wzrok jak magnes. Nie
m�g� powstrzyma� si� od zerkania na nie od czasu do czasu. Za
ka�dym razem, kiedy jego wzrok pada� na mebel, w g�owie
rozbrzmiewa�y mu s�owa Snape'a. Czasami podniecaj�ce, czasami
bolesne. Jednak zawsze wyj�tkowo wyra�ne, jakby jego umys�
przechowywa� je przez ca�y czas i tylko czeka�, by go nimi
zaatakowa�.</p><p>W pewnym momencie uczniowie
zabrali si� do przygotowywania eliksiru, a Snape usiad� na swoim
miejscu przy biurku. Kiedy pad�o na niego spojrzenie czarnych oczu, Harry
natychmiast odwr�ci� g�ow�.</p><p>Pergamin z pytaniami
le�a� daleko od niego. Snape <emphasis>musia�</emphasis> to
zauwa�y�.</p><p>Harry wyprostowa�
si� na krze�le, czekaj�c na s�owny atak ze strony
nauczyciela, jednak ten nie nast�pi�. K�tem oka dostrzeg�,
�e m�czyzna pochyla si� nad biurkiem i zaczyna co�
notowa�.</p><p>Gryfon s�ysza�
wyra�nie odg�osy siekania, bulgotanie w kocio�kach i szeptem
prowadzone rozmowy za swoimi plecami. Skupia� ca��
si�� woli, �eby patrze� w �cian� i nie
my�le� o tym, co si� wok� niego dzieje. I co si�
mo�e sta� ju� nied�ugo, kiedy Snape w ko�cu straci
cierpliwo��...</p><p>Sta�o si�.</p><p>Mistrz Eliksir�w
podni�s� si� ze swego miejsca. Harry zacisn��
pi�ci na kolanach. Jednak nauczyciel nie podszed� do niego.
Zacz�� si� przechadza� po klasie, sprawdzaj�c
post�py uczni�w.</p><p><emphasis>Mo�e daje mi czas na
zmian� decyzji. Chce, �ebym si� z�ama�...</emphasis></p><p>W pewnym momencie Snape
stan�� tu� za nim, a Harry ca�y zesztywnia�.
Wyczuwa� wbijaj�ce si� w niego spojrzenie. S�ysza� za
sob� jego oddech. W ko�cu nauczyciel obszed� �awk� i
stan�� tu� przed nim, krzy�uj�c ramiona.</p><p>Harry czeka� na ten
moment. Wiedzia�, �e w ko�cu nadejdzie, ale i tak czu�, jak
serce pr�buje wyskoczy� mu z piersi.</p><p>- Widz�, �e
natchnienie ci� opu�ci�o, Potter - odezwa� si� w
ko�cu Mistrz Eliksir�w. Harry us�ysza�, jak wszyscy przerwali
prac� i zacz�li przygl�da� im si� z zaciekawieniem. Z
trudno�ci� prze�kn�� �lin�. - Mia�em
nadziej�, �e twoje wypowiedzi, b�d� r�wnie <emphasis>wylewne</emphasis>,
co na poprzednim te�cie... - w g�osie nauczyciela pojawi�a
si� znajoma nuta szyderstwa.</p><p>Harry wstrzyma� oddech,
kiedy fala gniewu uderzy�a o brzegi jego opanowania.</p><p>Jak on �mie?!</p><p>Ca�� si��
woli zmusi� si�, �eby nie podnie�� wzroku. Wbi�
go w �awk�. Nie m�g� pozwoli�, �eby Snape
zobaczy� wyraz jego oczu. Nie chcia� mu pokaza�, jak bardzo rani�
jego s�owa.</p><p>Kiedy Snape odezwa�
si� ponownie, jego g�os by� jeszcze ch�odniejszy.
Oboj�tno�� Harry'ego musia�a go wyprowadza� z
r�wnowagi.</p><p>- Skoro jeste� taki
uparty, Potter, to nie pozostawiasz mi wyboru. B�d� zmuszony...</p><p>- Mo�e mi pan
postawi� trolla - przerwa� mu Harry. - Nic mnie to nie obchodzi.</p><p>Jego g�os by�
wyj�tkowo opanowany, zwa�ywszy na to, jakie emocje nim targa�y.
Nie widzia� twarzy Snape'a, ale podsk�rnie wyczuwa�, �e musi
by� w�ciek�y.</p><p>I dobrze.</p><p>- Przesta�, Harry! -
zdenerwowany g�os Hermiony wyda� mu si� nienaturalnie
g�o�ny w panuj�cej w klasie ciszy. - Przecie� to umiesz.
Uczy�e� si�.</p><p>Harry zamar�.
Gwa�townie podni�s� g�ow� i zobaczy�, jak Snape powoli
przenosi wzrok na Gryfonk�, a nast�pnie z powrotem na Harry'ego. Jego
oczy zw�zi�y si�.</p><p><emphasis>Domy�li� si�!</emphasis></p><p>Harry zacz��
przeklina� w my�lach przyjaci�k�. Zniszczy�a
ca�y jego plan. Snape ju� wiedzia�, �e Harry tylko
udawa�, �eby zosta� wyrzuconym z zaj��.</p><p>Kiedy nauczyciel odezwa�
si� ponownie, jego g�os by� lodowato zimny.</p><p>- A mo�e obejdzie
ci� to, �e masz dzisiaj wieczorem szlaban, Potter?</p><p>Harry zamkn�� oczy.
Teraz Snape b�dzie go dr�czy� jeszcze bardziej, zamiast
wywali� z zaj��. Nie pu�ci mu p�azem tak bezczelnej
pr�by k�amstwa. Przysz�o�� zacz�a rysowa�
mu si� w bardzo ciemnych barwach.</p><p>- Dobrze, sir - odezwa�
si� cicho. - Zg�osz� si� do profesor McGonagall.</p><p>Harry dostrzeg�
k�tem oka, jak wargi Mistrza Eliksir�w wykrzywiaj� si� w
paskudnym u�miechu.</p><p>- Zg�osi si� pan <emphasis>do
mnie</emphasis>.</p><p>Gdyby Harry ju� nie
siedzia�, to nogi na pewno odm�wi�yby mu pos�usze�stwa.</p><p>M�g� to przewidzie�!
Snape d��y� do tego przez ca�y czas. A Harry sam da�
mu pretekst. W�ciek�o�� na siebie zala�a jego
umys�. Z trudem pokiwa� g�ow� i wyszepta�:</p><p>- Tak jest.</p><p>- Nie us�ysza�em -
ostry g�os nauczyciela zmusi� Harry'ego do opanowania si�.
Prze�kn�� �lin� i podni�s� wzrok,
spogl�daj�c wprost w p�on�ce gniewnie, czarne oczy.
Przeszy� go dreszcz, ale nie da� tego po sobie pozna�.</p><p>- Tak jest, sir -
odezwa� si� g�o�niej.</p><p>Zobaczy�, jak przez
twarz Mistrza Eliksir�w przebiega grymas satysfakcji. Jak dobrze go
zna�... Ten wyraz twarzy zawsze oznacza� dla niego k�opoty.</p><p>W tym samym momencie Snape
opar� d�onie na blacie �awki i pochyli� si� do
Harry'ego, wbijaj�c w niego twarde spojrzenie.</p><p>- Zg�osi si� pan do
mojego gabinetu dzisiaj, po kolacji.</p><p>Harry nie m�g� oderwa�
wzroku od tego p�on�cego spojrzenia. Poczu�, jak ogarnia go
panika.</p><p><emphasis>Co on planuje?</emphasis></p><p>Pokiwa� g�ow�,
gdy� nie by� w stanie wydusi� z siebie ju� ani s�owa
wi�cej.</p><p>- Radz� ci si�
przygotowa�, Potter. Odpowiesz mi na wszystkie pytania, czy tego
b�dziesz chcia�, czy nie.</p><p>Harry'ego zmrozi�o.</p><p><emphasis>Wpu�cisz mnie, czy tego
b�dziesz chcia�, czy nie...</emphasis></p><p>S�owa uderzy�y go i
sprawi�y, �e b�l, kt�ry do tej pory stara� si�
ukrywa�, uwidoczni� si� na jego twarzy.</p><p>Zacisn�� usta i
spu�ci� wzrok. Zd��y� jednak zauwa�y�, jak
p�omienie w oczach Mistrza Eliksir�w przygasaj�. Jego twarz
pozosta�a jednak niewzruszona.</p><p>Harry wbi� wzrok w
�awk� i przeklina� swoje g�upie serce i s�abe nerwy.
Mistrz Eliksir�w wyprostowa� si� i warkn�� w stron�
przypatruj�cych si� ca�ej scenie uczni�w:</p><p>- Wraca� do pracy!</p><p>Natychmiast powr�ci�
gwar i odg�osy siekania, mia�d�enia i bulgotania. Harry
odetchn��, jednak zamiast ulgi, nap�yn�� tylko
niepok�j. Czeka� go szlaban ze Snape'em. Najgorsze, co mog�o go
spotka�...</p><p>Nie uda�o mu si�
uwarzy� eliksiru na czas, co zbytnio go nie zdziwi�o. Wiedzia�,
�e nie b�dzie mia� szans zrobi� tego w o po�ow�
kr�tszym czasie, ni� pozostali. Na dodatek ci���ca na nim
�wiadomo�� wieczornego szlabanu, ca�kowicie
wyprowadza�a go z r�wnowagi. Rozwa�a� mo�liwo��
nie p�j�cia, jednak, gdy wyobra�a� sobie, czym mog�oby
si� to dla niego zako�czy�, natychmiast odpycha� od siebie
t� my�l.</p><p>Wygl�da�o na to,
�e nie mia� wyboru.</p><p>Kiedy rozleg� si�
dzwonek og�aszaj�cy koniec zaj��, Harry pozbiera�
wszystko najszybciej, jak si� da�o i skierowa� si� do
wyj�cia. Chcia� si� st�d w ko�cu wydosta�. Jednak
kiedy by� ju� przy drzwiach, jaka� sylwetka
przepchn�a si� przed nim. Harry zachwia� si� i
cofn�� kilka krok�w. Malfoy odwr�ci� g�ow� i
spojrza� na niego twardym, nienawistnym wzrokiem. Jego wargi
wykrzywia� pogardliwy u�miech. Odwr�ci� si� i podszed�
do Harry'ego, sprawiaj�c, �e Gryfon cofn�� si�. Nie
mia� poj�cia, co Malfoy planuje zrobi�, ale jego wzrok wybitnie
mu si� nie podoba�. Zobaczy�, jak Malfoy pochyla si� i
zatrzymuje twarz tu� przy jego uchu. Harry us�ysza� cichy szept:</p><p>- Tw�j kochanek mia�
wczoraj pracowit� noc - zni�y� g�os do jeszcze cichszego
szeptu i wysycza�. - A ty b�dziesz nast�pny, Potter.</p><p>Harry'emu zrobi�o
si� s�abo. Ca�a krew odp�yn�a z jego twarzy.
Odwr�ci� g�ow� i spojrza� przera�ony prosto w
wykrzywion� z�o�liwym u�miechem twarz �lizgona.</p><p>Przez u�amek sekundy
przez jego my�li przemkn�� obraz Snape'a morduj�cego
mugoli. Przecie� Mistrz Eliksir�w by� �miercio�erc�.
M�g� bra� w tym udzia�...</p><p>Nogi ugi�y
si� pod nim i musia� oprze� si� o framug� drzwi,
�eby si� nie przewr�ci�. Mia� wra�enie, �e
ca�e powietrze ulecia�o z jego p�uc. Zakr�ci�o mu
si� w g�owie.</p><p>Harry ponownie spojrza�
na �lizgona i przerazi� si�, widz�c przekrwiony, utkwiony w
sobie wzrok pociemnia�ych oczu, w kt�rych p�on�a
nienawi�� tak silna, jakiej jeszcze nigdy nie widzia�.</p><p><emphasis>Nie, to niemo�liwe! On
k�amie! Snape by nigdy...</emphasis></p><p>- Jaki� problem, panie
Malfoy? - g�os Snape'a by� ostry jak brzytwa. Harry
otrz�sn�� si� i zobaczy�, jak Malfoy odsuwa si�
od niego i spogl�da z w�ciek�o�ci� na stoj�cego
przy biurku i przygl�daj�cego im si� nauczyciela. �lizgon
odwr�ci� g�ow� i prychn�� pod nosem.</p><p>- Do zobaczenia, Potter -
rzuci� w jego stron� g�osem zimnym jak l�d, po czym oddali�
si� szybkim krokiem.</p><p>Harry wyprostowa�
si� i nie ogl�daj�c ani razu, wyszed� z klasy.</p><p>Co to mia�o
znaczy�? Co Malfoy chcia� mu powiedzie�? Przecie� Snape nie
m�g�by bra� w tym udzia�u. To prawda, �e by�
�miercio�erc�, ale by� tak�e szpiegiem Dumbledore'a.
Nale�a� do Zakonu Feniksa.</p><p>Nie m�g�by zrobi�
czego� takiego. To niemo�liwe!</p><p>Cichy g�osik w jego
g�owie przypomnia� mu, �e Snape robi� ju� kiedy�
takie rzeczy, kiedy sta� jeszcze po stronie Voldemorta, jednak Harry
szybko go uciszy�. Przecie� teraz by�o zupe�nie inaczej.
Prawda...?</p><p>- Harry! - Hermiona
dopad�a go w nast�pnym korytarzu. - Co ty wyprawiasz? -
sykn�a. - Chcesz, �eby Snape ci� wywali�?
Przecie� uczy�e� si� tego. Co ty chcesz
osi�gn��?</p><p>Harry nie patrzy� na
ni�. By� z�y na przyjaci�k� za to, �e
wygada�a si� przed Snape'em i go w to wpakowa�a.</p><p>- To nie twoja sprawa -
odparowa�, usi�uj�c j� wymin��, ale
zagrodzi�a mu drog�.</p><p>- A w�a�nie,
�e moja! Nie pozwol� ci zawali� przedmiotu! Wygl�da na to,
�e musimy bardzo powa�nie porozmawia� - jej g�os
dr�a� ze zdenerwowania. Harry spojrza� na ni� ze
z�o�ci�.</p><p>- Nie mamy o czym, Hermiono -
wysycza� przez zaci�ni�te z�by. Wymin�� j� i
ruszy� szybko korytarzem.</p><p>- Zaczekaj, Harry! -
pr�bowa�a go zatrzyma�, ale nie obejrza� si� ani razu.</p><p>Nie poszed� na obiad,
chc�c jej unikn��. Na kolejnych lekcjach siada� razem z
Ronem jak najdalej od niej. Czu� pe�ne wyrzutu spojrzenia, kt�re mu
rzuca�a, ale postanowi� si� tym nie przejmowa�. Ju� i
tak mia� na g�owie szlaban ze Snape'em. Nie potrzebowa� jeszcze
jej kaza�.</p><p>Ron okaza� si�
solidarny i nie wspomina� o ich k��tni, �eby go nie
denerwowa�. O szlabanie wspomnia� tylko raz, ale bardzo szybko
zamilk�, kiedy Harry rzuci� mu mia�d��ce spojrzenie.</p><p>Po zaj�ciach
postanowi� odpocz�� od przyjaci� i poszed� do
Hagrida. Opieka nad Krakwatami znakomicie pomog�a mu zaj��
my�li. Nie na d�ugo jednak. Zmusi� si�, �eby
p�j�� na kolacj�, gdy� wystarczaj�co ju�
zg�odnia�. Twarde jak kamie� ciasteczka, kt�rymi
pocz�stowa� go Hagrid, nie nadawa�y si� do jedzenia.</p><p>Snape'a nie by�o na
kolacji, ale to wcale nie poprawi�o ch�opakowi samopoczucia.
Usiad� daleko od Hermiony, zjad� szybko posi�ek i
opu�ci� Wielk� Sal�, kieruj�c swoje kroki ku lochom.</p><p>Kiedy schodzi� po
schodach czu�, jak nogi uginaj� si� pod nim. Po raz pierwszy od
tygodnia mia� spotka� si� ze Snape'em sam na sam. I tym razem nie
w schowku czy klasie, ale w jego gabinecie.</p><p>Powtarza� sobie, �e
idzie tam tylko na szlaban. Zrobi to, co Snape ka�e mu zrobi� i
p�jdzie sobie.</p><p>By�by g�upcem,
gdyby nie spodziewa� si�, �e Mistrz Eliksir�w b�dzie
pr�bowa� go sprowokowa�. Przecie� on uwielbia go upokarza�.
Nie odm�wi sobie takiej zabawy.</p><p>Ale nie pozwoli mu si�
z�ama�. Nie tym razem!</p><p>Kiedy Harry stan��
przed drzwiami gabinetu Snape'a, serce omal nie wyskoczy�o mu z piersi.
Wzi�� kilka g��bokich wdech�w, pr�buj�c je
uspokoi�, po czym podni�s� dr��c� r�k� i
zapuka�.</p><p>Kiedy drzwi nie
otworzy�y si� od razu, w serce Harry'ego wkrad� si� promyk
nadziei, �e mo�e nauczyciela nie ma. Mo�e wydarzy�o
si� co� wa�nego i szlaban si� nie odb�dzie. Jednak po
chwili us�ysza� kroki i ca�a nadzieja ulotni�a si� z
niego w okamgnieniu.</p><p>Drzwi otworzy�y si�
i wzrok Harry�ego spotka� si� z przeszywaj�cym spojrzeniem.
Prze�kn�� �lin�, ale uda�o mu si� nie
spu�ci� oczu.</p><p>- Dobry wiecz�r, panie
profesorze - odezwa� si� lekko zachrypni�tym g�osem. Przez
wargi Mistrza Eliksir�w przebieg� nik�y u�mieszek.</p><p>- Czy b�dzie dobry,
Potter, to si� jeszcze oka�e...</p><p>Harry zamruga�. To
by�a dziwna odpowied�.</p><p>Snape odsun��
si�, �eby go przepu�ci�. Gryfon wkroczy� do gabinetu i
rozejrza� si�. By� tu ju� kilka razy, ale widok
r�nych dziwnych, nieprzyjemnych rzeczy, p�ywaj�cych w
stoj�cych na p�kach s�ojach, zawsze przyprawia� go o
dreszcze. W pomieszczeniu panowa� p�mrok. �ciany by�y
zastawione butelkami, s�oikami i ksi��kami. Wszystko by�o
tu w ciemnych, przygaszonych i przygn�biaj�cych barwach. Wzrok
Harry'ego zatrzyma� si� na stoj�cym na �rodku pomieszczenia
biurku. Przez chwil� nie m�g� oderwa� od niego oczu.</p><p>Czy wszystkie,
nale��ce do Snape'a biurka, b�d� teraz tak na niego
dzia�a�?</p><p>- Widz�, �e podoba
ci si� moje biurko, Potter - nuta rozbawienia w g�osie
m�czyzny by�a a� nazbyt wyczuwalna.</p><p>Harry skrzywi� si�.</p><p>"To jest gra" -
pomy�la�. Ale nie pozwoli si� w ni�
wci�gn��. Przyszed� tu tylko odrobi� szlaban.</p><p>- Mo�e przejdziemy
ju� do rzeczy? - warkn�� w stron� nauczyciela. Mistrz Eliksir�w
spojrza� wprost na niego, a w oczach zap�on�y mu
z�o�liwe iskierki.</p><p>- Jaki niecierpliwy...</p><p>Lubie�ny u�miech
pojawi� si� na twarzy m�czyzny. Widz�c go, Harry
u�wiadomi� sobie nagle, jak mog�a brzmie� jego
odpowied� w kontek�cie wcze�niejszej uwagi Snape�a o biurku.
Obla� si� rumie�cem.</p><p>By� z�y na siebie,
�e da� si� wci�gn�� w pu�apk�.
Zastanawia�o go, czy Snape ma zamiar przez ca�y szlaban
wypowiada� takie dwuznaczne kwestie. To by�o wredne i wyrachowane.
Ale przecie� Mistrz Eliksir�w taki w�a�nie by�...</p><p>Harry chcia�
w�a�nie zapyta�, co ma robi�, gdy Snape odwr�ci�
si� od niego i rzuci� ostro:</p><p>- Za mn�, Potter!</p><p>Te s�owa zaskoczy�y
Harry'ego. My�la�, �e szlaban b�dzie si� odbywa�
w gabinecie. Ale je�eli nie tutaj, to gdzie? Przecie� w pobli�u
nie by�o �adnego innego pomieszczenia, poza - Harry patrzy� z
przera�eniem, jak Snape podchodzi do zamkni�tych drzwi,
znajduj�cych si� po drugiej stronie gabinetu - prywatnymi komnatami
Mistrza Eliksir�w.</p><p>Poczu�, jak krew uderza
mu do g�owy, kiedy Snape otworzy� drzwi i spojrza� na niego
wyczekuj�co.</p><p>Nie! Nie wejdzie tam! Nigdy w
�yciu! Musi co� wymy�li�...</p><p>- Mo�e da mi pan
jakie� kocio�ki do czyszczenia? - wyduka�. - B�d� je
sobie tutaj czy�ci�. Nie chc� panu przeszkadza�, panie
profesorze.</p><p>Skrzywi� si�, kiedy
nagle u�wiadomi� sobie, gdzie i kiedy wypowiedzia� ostatnio te
s�owa. Wspomnienia uderzy�y w niego, ale szybko je powstrzyma� i
wepchn�� g��boko w najdalszy k�t swojego umys�u.</p><p>Snape uni�s� jedn�
brew.</p><p>- Mam dla pana zupe�nie
inne zadanie, panie Potter - z�o�liwy wyraz nie znika� z jego
twarzy. Harry poczu�, �e ogarnia go panika.</p><p><emphasis>Co on mia� na
my�li? Co ka�e mu robi�?</emphasis></p><p>- �le si�
czuj�. Czy mogliby�my prze�o�y� szlaban na kiedy
indziej? - wymamrota�, chwytaj�c si� ostatniej deski ratunku.
Zmys�y podpowiada�y mu, �e je�eli przejdzie przez te drzwi,
to stanie si� co�, czego bardzo si� obawia�.</p><p>Snape nie zmieni� wyrazu
twarzy.</p><p>- Jakie� k�opoty z
sercem, panie Potter?</p><p>Harry poczu�, �e
si� rumieni. Szybko si� jednak opanowa� i zacz��
obrzuca� go w my�lach potokiem przekle�stw. Kiedy nadal
sta� bez ruchu, Snape zmru�y� niebezpiecznie oczy i
warkn�� w jego stron�:</p><p>- Rusz si�, Potter. I
nie ka� mi tego drugi raz powtarza�.</p><p>Harry poczu�, �e
cierpliwo�� Mistrza Eliksir�w zaczyna si� wyczerpywa�.
Wola� nie przekonywa� si� na w�asnej sk�rze, co
b�dzie, kiedy ca�kowicie si� sko�czy...</p><p>Zacisn��
pi�ci i powoli przeszed� przez drzwi.</p><p>Pierwsze, co rzuci�o mu
si� w oczy, to du�y, zielony fotel, stoj�cy naprzeciwko kominka,
w kt�rym p�on�� ogie�, trzaskaj�c cicho i
rzucaj�c rozedrgane cienie na stoj�ce wzd�u� �cian
p�ki z ksi��kami. Obok fotela sta� niski stolik, a dalej
kolejny fotel, ale mniejszy i obity ciemniejszym materia�em. Na jednej ze
�cian, pomi�dzy biblioteczkami, znajdowa� si� ma�y
barek, na kt�rym sta�o wiele butelek, r�nego kszta�tu i
wielko�ci. Co� podpowiada�o Harry'emu, �e nie s� to
jednak eliksiry. W odleg�ym k�cie pokoju sta�a czarna
my�lodsiewnia. Harry zauwa�y�, �e w tej chwili nie zawiera�a
�adnych my�li. Po przeciwnej stronie pomieszczenia znajdowa�y
si� kolejne drzwi. Zapewne do sypialni.</p><p>Harry poczu� znajomy
pr�d, przeszywaj�cy jego cia�o, kiedy to sobie
u�wiadomi�. Znajdowa� si� w prywatnych komnatach Mistrza
Eliksir�w. Nigdy przedtem tu nie by� i nawet nie marzy�, �e
kiedy� b�dzie. By� prawie pewien, �e jest pierwszym
uczniem, kt�remu Snape pozwoli� je zobaczy�. To uczucie by�o
ca�kiem mi�e. Zawsze wyobra�a� sobie, �e b�dzie
tu r�wnie ponuro, jak w jego gabinecie. Pok�j jednak okaza� si�
niespodziewanie przyjemny... i przytulny. Mo�e nie by� urz�dzony
w jaki� szczeg�lnie wyszukany spos�b, ale by�o tu o wiele milej,
ni� w surowym, przygn�biaj�cym pomieszczeniu, przez kt�re
w�a�nie przeszli.</p><p>Snape zamkn�� drzwi
i podszed� do barku. Harry stan�� pod �cian�, niepewny
i onie�mielony. Spogl�da� na wysok�, odzian� w czer�
sylwetk� m�czyzny i zachodzi� w g�ow�, co
te� Snape m�g� dla niego przygotowa�. Jednak nie
odwa�y� si� zapyta�. Ba� si�, �e
odpowied� mog�aby go przerazi�.</p><p>Po pewnym czasie Mistrz
Eliksir�w odwr�ci� si�, a Harry dostrzeg� dwie fili�anki i
stoj�cy na podgrzewaczu imbryk.</p><p>Snape pija herbat�? To
odkrycie by�o dla niego zaskoczeniem. Nie potrafi� sobie
wyobrazi� tego cz�owieka zajmuj�cego si� tak przyziemnymi
sprawami.</p><p>Skarci� si� za
takie my�lenie. Przecie� Snape nie jest jakim� nadprzyrodzonym
tworem. On <emphasis>jest</emphasis>cz�owiekiem. Zbyt cz�sto, patrz�c na
niego, mia�o si� wra�enie, �e jest kim� w rodzaju
mrocznego demona. Ale to nie by�a prawda. Harry przekona� si� o
tym dobitnie, podczas tych kilku chwil sam na sam...</p><p>Poczu� si�
nieswojo, widz�c intensywne spojrzenie, kt�re wbija� w niego
m�czyzna. Zobaczy�, jak Mistrz Eliksir�w rusza w jego
stron�. Je�eli do tej pory Gryfonowi udawa�o si�
zachowa� spok�j, to w tym momencie serce podskoczy�o mu niemal do
gard�a, a krew rozpali�a �y�y. Zacz�� si�
cofa�, ale kiedy poczu� za plecami p�k� z
ksi��kami u�wiadomi� sobie, �e nie ma dla niego drogi
ucieczki. �widruj�ce spojrzenie czarnych oczu wciska�o go w
mebel, a umys� zala�a wzburzona fala przera�enia.</p><p>Snape by� ju� przy
nim. Harry poczu� gorzkawo-s�odki zapach eliksir�w. Nogi
ugi�y si� pod nim. Mistrz Eliksir�w napar� na niego,
przygniataj�c do p�ek i...</p><p>...wyci�gn��
r�k� po jedn� ze stoj�cych na nich ksi��ek.</p><p>Spojrza� na
ok�adk�, po czym westchn�� teatralnie i
od�o�y� j� na miejsce.</p><p>- Och, to nie ta...</p><p>Harry sta�, uwi�ziony
pomi�dzy p�kami a ch�odnym cia�em Mistrza Eliksir�w i
powoli odzyskiwa� r�wnowag� psychiczn�. Jego
�o��dek powraca� na swoje miejsce, ale serce nadal
bi�o jak oszala�e. Kiedy Snape si�gn�� po
nast�pn� ksi��k�, zawroty g�owy tylko
przybra�y na sile.</p><p>By� tak blisko...</p><p>Harry pomy�la�,
�e to zagranie by�o tak wyrachowane, i� tylko Snape m�g� je
wymy�li�. S�dz�c po reakcjach swojego cia�a,
uda�o mu si� ono znakomicie. Doskonale wiedzia�, jak na niego dzia�a�
i postanowi� swoj� moc wykorzysta�. Robi� wszystko,
�eby Harry podda� si� i zacz�� go <emphasis>o to</emphasis>
prosi�. Blisko�� odzianego w czer�, szczup�ego
cia�a m�czyzny, podzia�a�a. Harry poczu�,
�e robi si� twardy i nic nie mo�e na to poradzi�.
�wiadomo�� tego przerazi�a go bardziej, ni�
perspektywa stani�cia oko w kie� ze stadem Krakwat�w Jadowitych.</p><p>"Nie! Tylko nie
to!" - krzycza� w my�lach, rozkazuj�c cia�u, �eby
si� uspokoi�o. Wiedzia� jednak, �e to niemo�liwe. Nie,
kiedy Snape by� tak blisko...</p><p>"Jeszcze troch�, a
on si� zorientuje..." - Harry pr�bowa� przesun��
biodra, ale nie by� w stanie si� poruszy�. Snape
przysun�� si� jeszcze bli�ej, a ch�opak
wci�gn�� gwa�townie powietrze, czuj�c, jak jego
erekcja ociera si� o udo m�czyzny.</p><p>- Chyba znalaz�em - oczy
Mistrza Eliksir�w rozb�ys�y, a w g�osie pojawi�a si� nuta
z�o�liwej satysfakcji. Harry zapragn�� zapa��
si� pod ziemi�. Snape odsun�� si� od niego i
poda� mu ksi��k�. - Masz pi�tna�cie minut,
�eby si� przygotowa� - rzek�. - Potem zadam ci pytania, na
kt�re mia�e� odpowiedzie� na te�cie.</p><p>Harry stara� si�
nie okazywa�, jak ci�ko przychodzi mu oddychanie. Pokiwa�
g�ow� i wzi�� ksi��k�. Na u�amek
sekundy ch�odne palce Mistrza Eliksir�w musn�y jego
d�o� i sprawi�y, �e na moment ca�y zesztywnia� i
zabrak�o mu tchu. Snape zdawa� si� tego nie zauwa�y�,
ale Harry doskonale wiedzia�, �e zrobi� to specjalnie. �e <emphasis>wszystko</emphasis>
robi� specjalnie...</p><p>- Siadaj - Mistrz Eliksir�w
wskaza� na mniejszy fotel, a sam podszed� do p�ki, na kt�rej
podgrzewa�a si� herbata. Harry spojrza� na trzyman� w
r�kach ksi��k�: "Najpopularniejsze eliksiry
mi�osne i sposoby ich przygotowania".</p><p>Nie m�g� uwierzy�,
�e Snape nadal chcia� go tym m�czy�. Czy on si� nigdy
nie podda? Harry postanowi�, �e nie da mu si� z�ama�.
Snape mo�e knu� intrygi, uwodzi� go i robi� tysi�ce
innych rzeczy, ale nigdy nie zmusi go, �eby odpowiedzia� na te
pytania. A je�eli nie odpowie, to b�dzie musia� go obla�.</p><p>Poczucie wygranej
zago�ci�o w jego umy�le i sprawi�o, �e
rozlu�ni� si� troch�. Usiad� w fotelu i
po�o�y� ksi��k� na kolanach. Nawet jej nie
otworzy�, kiedy Snape podszed� i postawi� na stoliku dwie
herbaty. Usiad� w drugim fotelu, opar� si� wygodnie i
zapatrzy� w ogie�. Zaleg�a niezr�czna cisza.</p><p>Harry stara� si�
nie gapi� zbyt otwarcie, ale chyba nie bardzo mu to wychodzi�o.
Cienie rzucane przez p�omienie ta�czy�y na wydatnym nosie i
ko�ciach policzkowych m�czyzny. Odbija�y si� w
hebanowych w�osach i czarnej, opinaj�cej cia�o szacie.</p><p>Z trudem oderwa� wzrok i
tak�e spojrza� w ogie�. Nie potrafi� poj��, jak
to si� sta�o, �e ten m�czyzna jeszcze do niedawna
wydawa� mu si� nieatrakcyjny. To prawda, �e mia� du�y
nos, surowe rysy twarzy i g��bokie zmarszczki na czole, pomi�dzy
brwiami i w k�cikach ust. Ale to wszystko nadawa�o mu tylko tego
nieokre�lonego, mrocznego uroku. Jak m�g� wcze�niej tego nie
dostrzega�?</p><p>Harry wyczu�, �e
Snape spogl�da na niego.</p><p>- Widz�, �e tak
�wietnie znasz odpowiedzi, �e postanowi�e� odrzuci�
moj� propozycj� - odezwa� si� cichym, ch�odnym
g�osem. - A wi�c doskonale. Mo�emy zaczyna�.</p><p>Harry odetchn��
g��boko i u�miechn�� si� w duchu.</p><p>- Wymie� wszystkie
sk�adniki eliksiru mi�osnego, zwanego amortencj�.</p><p>- Niestety nie potrafi�
tego zrobi�, panie profesorze - odpowiedzia� natychmiast.</p><p>Snape zmru�y� oczy,
ale nie skomentowa� tego.</p><p>- W takim razie, mo�e
powie mi pan, jaki zapach ma dobrze uwarzony eliksir?</p><p>- Przykro mi, ale nie znam
odpowiedzi na to pytanie - odpar� g�adko Harry, wytrzymuj�c
wbijaj�ce si� w niego spojrzenie ciemnych oczu. Widzia�, �e
Snape rozwa�a co� przez chwil�, po czym zada� kolejne
pytanie:</p><p>- Czy wiesz cokolwiek o tym
eliksirze, Potter?</p><p>- Bardzo mi przykro, ale nie
wiem o nim absolutnie nic - odpowiedzia� zdecydowanym g�osem,
patrz�c nauczycielowi prosto w oczy.</p><p>Snape odchyli� si�
w fotelu. Jego twarz nie wyra�a�a niczego. Wygl�da�o na to,
�e k�amstwa Harry'ego nie wywiera�y na nim �adnego
wra�enia. A przecie� powinien wpa�� w sza�.</p><p>"Przecie� on wie,
�e k�ami�" - pomy�la� Harry, nie wierz�c,
�e ta bezczelno�� uchodzi mu na sucho.</p><p>- I co ja mam z tob�
zrobi�, Potter? - westchn�� Snape, nie spuszczaj�c z niego
odbijaj�cych p�omienie oczu. Jednak Harry mia� wra�enie,
�e te p�omienie nie pochodz� z kominka.</p><p>- B�dzie pan musia�
mnie obla� - powiedzia� ch�odno Harry.</p><p><emphasis>No dalej! W�ciekaj
si�! I tak tego ze mnie nie wyci�gniesz.</emphasis></p><p>Snape nie odpowiedzia�.
Spojrza� na stoj�c� na stoliku fili�ank�.</p><p>- Herbata ci stygnie, Potter.</p><p>Sam si�gn�� po
swoj� fili�ank� i upi� z niej kilka �yk�w. Harry
poczu�, jak ogarnia go z�o��.</p><p>Dlaczego on jest taki
spokojny? Przecie� powinien ju� dawno wpa�� w sza�,
zwymy�la� go i wyrzuci� za drzwi. A najlepiej wywali� z
zaj��. Przecie� Harry nic nie umie.</p><p>Z�apa� ze
z�o�ci� herbat� i wypi� j� jednym haustem.
Mo�e, kiedy zobaczy, �e Harry nie da si� z�ama�, to
zrezygnuje w ko�cu i uzna, �e przegra�? Musi jedynie
zachowa� spok�j. Opanowanie to klucz do sukcesu.</p><p>Snape odstawi� swoja
fili�ank� i wbi� w niego �widruj�ce spojrzenie. Przez
u�amek sekundy Harry'emu wydawa�o si�, �e przez jego twarz
przep�yn�� wyraz satysfakcji.</p><p>- W takim razie mo�emy
kontynuowa� - powiedzia� cicho Snape i u�miechn��
si� mrocznie.</p><p>Harry nie wierzy�
w�asnym uszom. Nadal chce go zam�cza� tymi pytaniami?
Przecie� ju� mu powiedzia�, �e nic nie...</p><p>Nagle sta�o si�
co� dziwnego. Obraz przed oczami Gryfona zacz�� si�
rozmazywa�. Zamruga� kilka razy, pr�buj�c przegoni�
mg��, ale to nic nie pomog�o. Poczu� zawroty g�owy.
Wszystko wok� pociemnia�o. Zosta� sam, w ciszy i pustce. Snape
by� tylko niewyra�n� sylwetk�, kt�ra zlewa�a si�
w jedno z wszechogarniaj�cym mrokiem.</p><p>W pewnej chwili wsz�dzie
wok� niego rozbrzmia� dono�ny, rozkazuj�cy g�os,
odbijaj�c si� echem od dalekich, niewidzialnych �cian i
powracaj�c z jeszcze wi�ksza si��:</p><p>- Wymie� wszystkie
sk�adniki amortencji.</p><p>Harry wiedzia�, �e <emphasis>musi</emphasis>
odpowiedzie� na to pytanie. Nic innego si� w tej chwili dla niego nie
liczy�o. Mia� wra�enie, �e, je�eli nie odpowie, to
zdarzy si� co� strasznego.</p><p>- Sk�adnikami
potrzebnymi do uwarzenia amortencji s� w g��wnej mierze kwiaty.
Najcz�ciej s� to fio�ki, astry, ja�miny lub irysy.
Najlepiej, aby zosta�y zebrane w czasie pe�ni ksi�yca.
Poza tym, w kocio�ku powinna znale�� si� te� sk�rka
pomara�czy, starty korze� m�odej mandragory, werbena i zarodniki
paproci, zmieszane z wod� lub alkoholem - odpowiada� monotonnym
g�osem, jakby czyta� wszystko z ksi��ki.</p><p>- Doskonale - rozbrzmia�
ponownie g�os. - A teraz powiedz mi, jak wygl�da prawid�owo
uwarzona amortencja.</p><p>Odpowied� na to pytanie
wyda�a si� Harry'emu zadaniem wa�niejszym, ni� cokolwiek
innego. Nic nie potrafi�oby go powstrzyma� od udzielenia jej.</p><p>- Znakiem, �e wywar
si� uda�, jest bij�cy od niego per�owy blask i para
unosz�ca si� w charakterystycznych spiralach - odpar� Harry i
natychmiast ul�y�o mu, �e to z siebie wyrzuci�. Mia�
wra�enie, �e ka�de pytanie przygniata go ogromnym
ci�arem i jedyny spos�b, �eby si� go pozby�, to na
nie odpowiedzie�.</p><p>W pewnej odleg�o�ci
majaczy�a ciemna sylwetka Mistrza Eliksir�w. Daleka cz��
umys�u Harry'ego niejasno zdawa�a sobie spraw� z tego, �e
to on zadaje pytania.</p><p>- Mo�e opowiesz mi
jeszcze o zapachu amortencji? - zapyta� g�os.</p><p>- Ka�dy cz�owiek
zapach amortencji odczuwa inaczej - odpar� Harry. - Wo� wywaru
kojarzy mu si� zawsze z zapachami, kt�re s� dla niego
najprzyjemniejsze.</p><p>- A jaki jest
najprzyjemniejszy zapach dla ciebie?</p><p>- Tw�j - odpowiedzia�
bez namys�u Harry.</p><p>Po tej wypowiedzi
zapad�o milczenie.</p><p>Gryfon czeka� z
niecierpliwo�ci� na kolejne pytanie, ale nie nadchodzi�o.
Zacz�� si� niepokoi�. Po jakim� czasie odni�s�
wra�enie, �e obraz przed jego oczami powoli si� rozja�nia,
a z ciemno�ci zaczynaj� wy�ania� si� kszta�ty
mebli. G�os powr�ci�, ale wyda� mu si� teraz znacznie
cichszy i odleglejszy. I znacznie mniej wa�ny.</p><p>- Jeszcze jedno pytanie,
Potter. Czy bola�a ci� g�owa w ostatni pi�tek?</p><p>Harry ju� mia�
odpowiedzie�, ale co� go powstrzyma�o. Pomy�la�,
�e nie ma ochoty odpowiada� na to pytanie.</p><p>- Odpowiedz - ponagli�
g�os i Harry poczu�, �e s�owa same wyrywaj� si� z
jego ust.</p><p>- Nie, nie bola�a mnie.</p><p>Sylwetka siedz�cego
przed nim Mistrza Eliksir�w stawa�a si� coraz wyra�niejsza.
�wiadomo�� powoli powraca�a do cia�a ch�opaka...</p><p>By� w prywatnych
komnatach Snape'a. Mia� u niego szlaban. Pili herbat� i...</p><p>Harry poczu� si�
nagle tak, jakby dosta� t�uczkiem. Zerwa� si� z fotela,
pomimo tego, �e wci�� mia� plamy przed oczami i
kr�ci�o mu si� w g�owie.</p><p>- Da�e� mi
veritaserum! - wykrzykn�� �ami�cym si� g�osem,
wci�� lekko zamroczony. - Jak mog�e�?! - Kiedy Snape nie
odpowiedzia�, Harry odwr�ci� si� do drzwi.
W�ciek�o�� przegania�a zamroczenie. Czu� si�
zdradzony i oszukany. - Wychodz�! - o�wiadczy� dobitnie, jednak
jego g�os znowu si� za�ama�.</p><p>- Czy na pewno tego chcesz? -
zapyta� cicho Mistrz Eliksir�w.</p><p>"Tak!" -
pomy�la� Harry, ale jego usta powiedzia�y:</p><p>- Nie!</p><p>Wci�gn��
gwa�townie powietrze i zamkn�� oczy, czekaj�c, a�
mikstura ca�kowicie przestanie dzia�a�. Niemal wyczuwa�
triumfalny u�miech na twarzy m�czyzny. Do jego uszu dobieg�
mroczny g�os Snape'a:</p><p>- Widzisz, Potter? Jednak nie
by�o to takie trudne.</p><p>Z�o�� i
poczucie niesprawiedliwo�ci obmywa�y brzegi umys�u Gryfona, a
spi�trzone fale ura�onej dumy uderza�y w jego samoopanowanie.</p><p>Jak on m�g� mu to
zrobi�? Jak �mia�?!</p><p>Otworzy� oczy i
zmusi� si�, by spojrze� na przypatruj�cego mu si� z
wyra�n� satysfakcj� m�czyzn�.</p><p>- Nie mia�e� prawa
tego zrobi� - powiedzia� dr��cym g�osem, czuj�c,
�e nogi si� pod nim uginaj�.</p><p>- Sam mnie do tego
zmusi�e�, Potter - odpar� spokojnie Snape. - Gdyby� nie
by� taki uparty i bezczelny, nie musia�bym tego robi�.</p><p>Nogi odm�wi�y Harry'emu
pos�usze�stwa. Opad� na fotel i ukry� twarz w
d�oniach.</p><p>Wszystko posz�o na
marne. Po co tak si� stara�? Po co pr�bowa� przekona�
Snape'a, �e ju� nigdy nie pozwoli mu si� z�ama�?
Ca�y ten tydzie� by� jednym, wielkim koszmarem. Stara�
si� by� twardy i nieugi�ty, ale ca�e po�wi�cenie,
wszystkie postanowienia, zosta�y zrujnowane. To, co uda�o mu si�
z takim trudem wywalczy� przez ca�y tydzie� zosta�o
zniszczone przez Snape'a w zaledwie minut�. I cokolwiek by sobie nie
postanowi�, jakkolwiek by nie pr�bowa� z nim walczy�, to teraz
siedzia� w jego komnatach, ca�kowicie zdruzgotany i pokonany.</p><p>Przypomnia�o mu
si�, �e Snape grozi� mu kiedy� na lekcji, �e pewnego
dnia poda mu veritaserum, ale nigdy nie my�la�, �e zrobi to
naprawd�...</p><p>- Potter - cichy g�os
Snape'a z trudem przebi� si� przez tornado my�li i uczu�
szalej�cych w g�owie Harry'ego, ale w og�le nie zwr�ci� na niego
uwagi.</p><p>Powinien domy�li�
si�, �e to si� tak sko�czy. Nie warto by�o
walczy� ze Snape'em, poniewa� z nim <emphasis>nie da</emphasis> si�
wygra�. Zawsze osi�gnie to, co chce. Zawsze postawi na swoim.
By� zbyt inteligentny, za sprytny, �eby mo�na go by�o
pokona�. I Harry odczu� to wyj�tkowo bole�nie.</p><p>- Sp�jrz na mnie - g�os
Mistrza Eliksir�w by� niezwykle �agodny, ale Harry by�
ca�kowicie pogr��ony w swoich my�lach. Pokr�ci�
przecz�co g�ow�, pragn�c, by da� mu spok�j.</p><p>Ostatnie pytania
ca�kowicie zburzy�y wizerunek, jaki budowa� wok� siebie.
Wyszed� na kretyna. Wszystko leg�o w gruzach. I na dodatek
powiedzia� mu takie rzeczy... Co on m�g� sobie pomy�le�?
�e Harry jest g�upim, naiwnym szczeniakiem, kt�ry sam nie wie, czego
chce. A najgorsze by�o to, �e to prawda....</p><p>Nigdy z nim nie wygra. R�wnie
dobrze mo�e podda� si� ju� teraz.</p><p>Serce Harry'ego
zacz�o powoli si� uspokaja�, a krew w jego
�y�ach przesta�a p�on��. Szum w g�owie
ust�powa�.</p><p>Musi wzi�� si�
w gar��! Nie mo�e za�amywa� si� na oczach Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Zacz��
oddycha� g��boko, pozwalaj�c, �eby wzburzone emocje
opad�y. Odetchn�� jeszcze kilka razy, zanim opu�ci�
r�ce i spojrza� na Snape'a.</p><p>M�czyzna
wbija� w niego przenikliwy, zamy�lony wzrok. Harry
prze�kn�� �lin�, ale zmusi� si�, �eby
nie odwr�ci� g�owy. Postanowi� zachowa� resztki
godno�ci.</p><p>- Dlaczego tak si�
krzywdzisz? - g�os Mistrza Eliksir�w by� niewiarygodnie cichy i
spokojny, kiedy wypowiada� te s�owa. Jednak ich sens uderzy� w
Harry'ego z tak� si��, i� przez chwil� zabrak�o
mu powietrza w p�ucach.</p><p>- Je�eli tak bardzo
boisz si� swoich pragnie� - kontynuowa� Snape tym samym,
spokojnym tonem - to daj� ci wyb�r - wskaza� na drzwi. - Mo�esz
wyj��, je�eli chcesz. Nie b�d� ci�
zatrzymywa�.</p><p>Harry siedzia� w fotelu,
niezdolny do jakiegokolwiek ruchu i patrzy�, jak Snape wstaje i podchodzi
do p�ek, wybiera ksi��k� i ponownie siada w fotelu,
pogr��aj�c si� w lekturze.</p><p>Spojrza� na Snape'a, a
nast�pnie przeni�s� wzrok na drzwi.</p><p>Mia� wra�enie,
�e jego �wiadomo�� rozszczepi�a si� na dwie,
zupe�nie r�ne osobowo�ci, kt�re zacz�y walczy�
mi�dzy sob�.</p><p><emphasis>Mo�esz st�d
wyj��. Pozwoli� ci na to. Mo�esz si� w ko�cu od
niego uwolni�.</emphasis></p><p>I dalej b�dziesz
si� krzywdzi�. I dalej b�dziesz go pragn��. To
si� nie zmieni. Przecie� nadal go chcesz.</p><p><emphasis>Snape to przypadek
beznadziejny. On zawsze b�dzie ci� tak traktowa�. Nigdy nie uda
ci si� zdoby� tego, czego naprawd� pragniesz.</emphasis></p><p>A czego najbardziej
pragniesz? W�a�nie jego. W ko�cu ci si� uda. Nie
mo�esz si� teraz podda�. Wiedzia�e�, jaki on jest.
Wiedzia�e�, �e nie b�dzie �atwo. Ale im trudniej, tym
bardziej smakuje zwyci�stwo. Swoim oddaniem uda ci si� go
z�ama�. W ko�cu wygrasz.</p><p><emphasis>Nie masz �adnych szans.
Ka�dy w ko�cu musi pogodzi� si� z kl�sk�. On
uwielbia rani� i jeszcze nie raz to zrobi. Chcesz tego?</emphasis></p><p>Ale je�eli teraz
wyjdziesz, to b�dziesz tego bardzo �a�owa�. B�dziesz
�a�owa�, �e nie wykorzysta�e� szansy. I
b�dziesz cierpia�.</p><p><emphasis>A czy teraz nie cierpisz?
Sp�jrz, do czego ci� zmusi�. Upokorzy� kolejny ju� raz. Ile
mo�na wytrzyma�?</emphasis></p><p>Musisz w siebie wierzy�.
Nie mo�esz si� tak po prostu podda�. Je�eli to zrobisz, to
stracisz wszystko, co do tej pory uda�o ci si� wywalczy�.
Ca�y tw�j wysi�ek p�jdzie na marne.</p><p><emphasis>M�g�by�
unie�� si� dum� i wyj�� st�d teraz.
Przynajmniej zachowa�by� swoj� godno��.</emphasis></p><p>I co by� wtedy
mia�? Tylko swoj� dum�. Dalej by�by�
nieszcz�liwy.</p><p><emphasis>A teraz jeste�
szcz�liwy?</emphasis></p><p>Je�eli si� poddasz,
to mo�e i ocalisz dum�, mo�e uda ci si� kiedy� o nim
zapomnie�. Ale w twoim sercu pozostanie pustka, kt�rej niczym nie uda ci
si� wype�ni�.</p><p><emphasis>Ale przynajmniej w ko�cu
b�dziesz wolny...</emphasis></p><p>Nie, nigdy nie b�dziesz
wolny, dop�ki on b�dzie w pobli�u. Ka�dy dzie�, w kt�rym
b�dziesz go widzia�, b�dzie dla ciebie tortur�,
poniewa� wci�� b�dziesz pami�ta� o tym, �e
mia�e� szans� i z niej nie skorzysta�e�.</p><p>�e mia�e�
wyb�r...</p><p>Harry wzi�� bardzo
d�ugi i bardzo g��boki oddech. Nast�pnie spojrza� na
Snape'a, kt�ry spokojnie siedzia� w fotelu i czyta�
ksi��k�. Nie�wiadomy bitwy, kt�ra rozegra�a si� w
umy�le jego ucznia.</p><p>Harry zamkn�� oczy
i westchn�� przeci�gle.</p><p>Podj��
decyzj�.</p><p>Powoli podni�s� si�
z miejsca, staraj�c si� nie zwraca� uwagi na to, �e nogi
uginaj� si� pod nim, a ka�dy krok jest ogromnym wysi�kiem.
Okr��y� stolik i stan�� tu� przed Mistrzem
Eliksir�w, a nast�pnie delikatnie wyj�� mu
ksi��k� z r�k i od�o�y� j� na bok.</p><p>Serce Harry'ego
szarpn�o si�, kiedy Snape wbi� w niego przeszywaj�ce
spojrzenie i zmru�y� oczy.</p><p>Harry
wyci�gn�� r�k� i dotkn�� szorstkiego,
ch�odnego policzka m�czyzny.</p><p>U�miechn��
si� i wyszepta�:</p><p>- Wybieram ciebie.</p><p>________________</p><p>* "So complicated" by
Carolyn Dawn Johnson</p><p><strong>--- rozdzia� 12 ---</strong></p><p><strong>12. Detention.</strong></p><p><emphasis>I
won't touch you there</emphasis></p><p><emphasis>unless
you ask me to touch you there...</emphasis></p><p><emphasis>boy...</emphasis>*</p><p>- Wybieram ciebie.</p><p>S�owa same
wyp�yn�y z jego ust, jakby chcia�y i musia�y
zosta� wypowiedziane. Spogl�da� w napi�ciu na twarz Mistrza
Eliksir�w. Dostrzeg� b�ysk w czarnych oczach, a k�ciki
zaci�ni�tych w w�sk� kresk� ust drgn�y
nieznacznie. M�czyzna nie wygl�da� na zaskoczonego. W jego
oczach mo�na by�o zobaczy� co� na kszta�t...
pewno�ci siebie, triumfu. Jakby wiedzia�, co si� zdarzy, zanim
to nast�pi�o. Wra�enie trwa�o jednak tylko u�amek
sekundy i Harry zastanawia� si�, czy nie by�o przywidzeniem.</p><p>Powoli opu�ci�
r�k�, jednak nie by� w stanie oderwa� wzroku. Mistrz
Eliksir�w zmru�y� oczy i przygl�da� mu si� z tak�
uwag�, jakby chcia� wyczyta� jego my�li. Nie musia�
jednak tego robi�, Harry czu�, �e wszystkie emocje s�
doskonale widoczne na jego twarzy, a nie mia� si�y, by stara�
si� je ukry�.</p><p>Ciemne, wbijaj�ce
si� w niego oczy, hipnotyzowa�y i wci�ga�y go w sw�
niezmierzon� g��bi�. Czu�, jak, wbrew sobie, zaczyna
dr�e�. Kiedy jego kolano zetkn�o si� przypadkowo z
odzianym w czarny materia� kolanem Mistrza Eliksir�w, przez jego
cia�o przeszed� nag�y, bolesny pr�d.</p><p>Snape by� tak blisko...
Na wyci�gni�cie r�ki. Ale Harry obawia� si�
wykona� jakikolwiek ruch. Za bardzo ba� si� odrzucenia.</p><p>- Zamierzasz tak sta� i
gapi� si� na mnie przez ca�� noc, Potter? - mroczny
g�os przerwa� panuj�c� w pomieszczeniu cisz� i
sprawi�, �e Harry niemal podskoczy�. Jednak jego ton pozbawiony
by� z�o�liwo�ci. Wyczu� w nim jedynie... ponaglenie, a
na twarzy zobaczy� wyraz zniecierpliwienia.</p><p>Gryfon zareagowa� bez
zastanowienia.</p><p>Jego nogi same ruszy�y
do przodu, a d�onie z�apa�y otulone w czarny materia�
ramiona i chwil� p�niej Harry siedzia� ju� okrakiem na
kolanach Mistrza Eliksir�w.</p><p>Serce bi�o mu jak
szalone, jakby samo by�o przera�one jego
�mia�o�ci�. Teraz, kiedy znalaz� si� tak blisko,
zobaczy� p�omienie szalej�ce na ko�cu czarnych tuneli oczu
m�czyzny. Zadr�a�, dzi�kuj�c w duchu, �e
ju� siedzi, bo nogi najpewniej ugi�yby si� pod nim.</p><p>W pewnej chwili
roz�arzone niczym w�gle oczy Snape'a oderwa�y si� od jego
twarzy i powoli zsun�y w d�, zatrzymuj�c si� na jego
- niech to szlag! - wyra�nie wypuk�ym kroczu. Nie uda�o mu
si� powstrzyma� wyp�ywaj�cego na twarz rumie�ca.
Blisko�� m�czyzny tak w�a�nie na niego
dzia�a�a - sprawia�a, �e nie mia� �adnej kontroli
nad swoim cia�em.</p><p>Przez twarz Mistrza Eliksir�w
przebieg� u�mieszek. Harry'emu zakr�ci�o si� w
g�owie.</p><p>Dlaczego ten szyderczy wyraz
twarzy wprawia� go w taki stan?</p><p>- Widz�, Potter, �e
tw�j k�opot le�y teraz nieco ni�ej... - powiedzia�
mi�kko Snape, a w jego oczach zamigota�y z�o�liwe p�omyki.
Harry zmarszczy� brwi, pr�buj�c zrozumie�, do czego pi�
nauczyciel. I wtedy przypomnia� sobie.</p><p><emphasis>Jakie� k�opoty z
sercem, panie Potter?</emphasis></p><p>Zarumieni� si�, ale
jego gryfo�ska odwaga i ci�ty j�zyk szybko przej�y
pa�eczk�. Przesun�� biodra i wyczu� twardo��
w spodniach m�czyzny. Jego oczy rozb�ys�y triumfalnie.</p><p>- Czuj�, �e nie
tylko ja mam k�opot... - powiedzia� cicho, u�miechaj�c
si�. Zobaczy�, jak k�ciki ust Mistrza Eliksir�w
drgn�y, a w ciemnych oczach pojawi�y si� iskierki
rozbawienia. Nie by�o w nich zwyczajowego szyderstwa. By�o za to...
co� nowego. Nieznanego. Przyjemnego.</p><p>Ciep�ego...</p><p>Nie my�l�c o tym,
co robi, przysun�� si� bli�ej i wtuli� twarz w
szyj� m�czyzny, poszukuj�c tego ciep�a. Poczu�,
jak cia�o pod nim sztywnieje, ale d�onie nie odsun�y go.
Zamkn�� oczy, wdychaj�c gorzki zapach zi� i s�odki,
ostry aromat cynamonu. S�ysza� w uszach bicie w�asnego serca.
Ca�y �wiat rozp�yn�� si�. Pozosta�y jedynie
zmys�y.</p><p>Wtulaj�c twarz w
ch�odn� szyj�, Harry dozna� cudownego, nieznanego
dot�d uczucia, kt�re zala�o jego dr��ce serce.
Wypu�ci� ramiona m�czyzny i obj�� jego
szyj�, przyciskaj�c si� do niego jeszcze mocniej, jakby za
wszelk� cen� chcia� pokona� dziel�ce ich bariery.
Wszystkie, pe�ne nienawi�ci, s�owa, w�ciek�e
spojrzenia, rani�ce gesty. Pragn�� zmia�d�y� je w
u�cisku, przywieraj�c do odzianego w czer� cia�a i nie
pozwoli�, by kiedykolwiek powr�ci�y.</p><p>Czu�, jak Mistrz
Eliksir�w wstrzymuje oddech, s�ysza� bicie jego serca,
gorzko-s�odki zapach, powoli ust�puj�cy ch��d cia�a.
To by�o co� wi�cej, ni� blisko��.</p><p>Doznanie warte by�o
ka�dej ceny, jak� przysz�o mu, i zapewne przyjdzie jeszcze,
zap�aci�.</p><p>- Chc� ciebie -
wyszepta� Snape'owi do ucha. - Zrobi� wszystko, czego zapragniesz...
powiedz tylko s�owo - chwil� potem sp�on��
rumie�cem, przej�ty w�asn� �mia�o�ci�.
Us�ysza� g�o�no wypuszczane powietrze, ale nie
doczeka� si� odpowiedzi. Spojrza� na twarz m�czyzny.
Wzrok Snape'a by� nieodgadniony, cho� Harry mia� wra�enie,
�e w jego oczach dostrzeg� co� mrocznego... niebezpiecznego.</p><p>- Czy na pewno chcesz
da� mi tak ogromn� w�adz�, panie Potter? - zapyta�
g��bokim g�osem. - Czy naprawd�... zrobi�by�
wszystko?</p><p>- Cokolwiek zechcesz -
wyszepta� �arliwie Harry. Zobaczy� na twarzy Snape'a wyraz
zamy�lenia, po czym pojawi�o si� na niej co�, czego jeszcze
nigdy nie widzia�... konsternacja. Jednak trwa�o to kr�cej ni�
zaczerpni�cie oddechu.</p><p>- B�d� mia� to
na uwadze, panie Potter - powiedzia� cicho m�czyzna,
ch�odnym, opanowanym g�osem, bez cienia emocji. Jednak Harry
wyczu� p�kni�cie w tym zimnym tonie, jakby Snape za wszelk�
cen� stara� si� co� ukry�...</p><p>Nie zastanawia� si�
jednak nad tym d�u�ej, gdy� nie by� to czas i miejsce na
takie przemy�lenia. Musia� dzia�a�, dop�ki mia�
tak� mo�liwo��. B�dzie musia� zaryzykowa�...
Delikatnie dotkn�� wargami ods�oni�tej szyi. Zach�cony
tym, �e nie zosta� zwymy�lany i zepchni�ty z kolan,
przywar� mocniej do bladej sk�ry, sk�adaj�c na niej szybkie,
wyg�odnia�e poca�unki, jakby ba� si�, �e ten
moment mo�e zosta� za chwil� brutalnie przerwany.</p><p>Jeszcze mocniej
przytuli� si� do szczup�ego cia�a i j�kn��,
czuj�c, jak jego zamkni�ty w spodniach cz�onek ociera si� o
brzuch m�czyzny. Zareagowa� na ten dotyk twardniej�c
jeszcze bardziej i �api�c w z�by p�atek ucha. Kiedy fala
podniecenia na chwil� odp�yn�a, zacz��
j�zykiem obmywa� przestrze� za nim. Z zaskoczeniem
zauwa�y�, �e g�owa Snape'a odchyli�a si� do
ty�u, a z jego zaci�ni�tych ust wyrwa� si� j�k,
po kt�rym nast�pi� d�ugi pomruk przyjemno�ci.</p><p>Wygl�da�o na to,
�e trafi� we wra�liwy punkt... Zach�cony reakcj�,
z�apa� ponownie w usta p�atek ucha i zacz�� go
�apczywie ssa�, li��c jednocze�nie ciep�ym
j�zykiem. Odg�osy sta�y si� g�o�niejsze, a
cia�o pod nim wygi�o si� mimowolnie, jakby przyjemno��
by�a silniejsza, ni� pr�by zachowania zimnej krwi. Umys�
Harry'ego wyda� okrzyk triumfu.</p><p>Pu�ci� ucho i
wpi� si� wargami w szyj� m�czyzny. Zacz��
zach�annie ssa� skrawek sk�ry, delikatnie naciskaj�c na ni�
z�bami. Zapragn�� zostawi� sw�j �lad. �lad
Harry'ego Pottera na Severusie Snapie. Zakr�ci�o mu si� w
g�owie, kiedy poczu�, jak silne d�onie �api� go za
ramiona i gwa�townie odsuwaj� od siebie. Z ust Gryfona wyrwa�
si� j�k zawodu, kt�rego nie potrafi� powstrzyma�.</p><p>Jego rozgor�czkowany
wzrok napotka� p�on�ce spojrzenie m�czyzny i a�
zach�ysn�� si� z wra�enia, widz�c szalej�cy
w tych oczach ogie�.</p><p>- Co ty wyprawiasz, Potter? -
warkn�� Snape, znakomicie panuj�c nad swoim g�osem. Harry
podziwia� jego zdolno�� do samokontroli, gdy� sam czu�
si� tak, jakby mia� za chwil� eksplodowa� z pragnienia.
Op�r m�czyzny dzia�a� na niego niczym p�achta na byka
i sprawia�, �e �ar w ciele ch�opaka ci�gle
wzrasta� i pcha� go coraz dalej w szale�stwo.
Zapragn�� z�ama� Snape'a za wszelk� cen�.
Wiedzia�, �e potrafi tego dokona�.</p><p>Wyrywaj�c si� z
przytrzymuj�cych go d�oni, rzuci� si� do przodu, wbi�
paznokcie w czarny materia� na ramionach Mistrza Eliksir�w, got�w
broni� si� zawzi�cie, gdyby m�czyzna pr�bowa� go
odsun��. Po czym zacz�� sk�ada� szybkie,
niecierpliwe, pe�ne g�odu poca�unki na jego ch�odnej szyi,
brodzie i przestrzeni wok� ucha. Smakowa� j�zykiem sk�r�,
chc�c doprowadzi� go do takiego samego wrzenia, w jakim sam si�
znajdowa�.</p><p>Czu�, jak cia�o
m�czyzny dr�y pod nim, s�ysza� z trudem
powstrzymywane j�ki, kt�re tylko podgrzewa�y buzuj�ce w nim
pragnienie, jednak silne d�onie z�apa�y go niczym �elazne
szpony i ponownie oderwa�y od siebie. Harry dostrzeg� zanikaj�cy
szybko, gor�czkowy blask w oczach m�czyzny.</p><p>- Przesta� si� ze
mn� dra�ni�, Potter - rzuci� ch�odno Snape.
Potrafi� doskonale w�ada� swym g�osem. W jego tonie nie
pobrzmiewa�a nawet jedna nuta uczucia, jakby nic, co robi� Harry, nie
wywiera�o na nim wra�enia. A przecie� jego cia�o
przeczy�o temu i Harry doskonale zdawa� sobie z tego spraw�.</p><p>Zamkn�� na
chwil� oczy, pragn�c uciec od mia�d��cego i
odbieraj�cego odwag� spojrzenia. Odetchn��
g��boko, po czym uni�s� powieki i wyszepta�
zachrypni�tym g�osem:</p><p>- Chc� ciebie... -
zawiesi� na chwil� g�os. - Severusie - doko�czy� z
naciskiem, patrz�c g��boko w czarne, obserwuj�ce go
uwa�nie oczy. Zobaczy�, jak Mistrz Eliksir�w zmarszczy� brwi, a
przez jego twarz przebieg� wyraz irytacji. Rozchyli� delikatnie usta,
jakby chcia� co� powiedzie�, ale powstrzyma� si�.
Przejecha� j�zykiem po cienkich wargach (ten gest sprawi�,
�e Harry zadr�a�), na kt�rych pojawi� si� mroczny
u�miech, nios�cy ze sob� pewn� obietnic�.</p><p>Harry poczu�, �e
zalewa go fala nieopisanego �aru.</p><p>- Chcesz mnie, panie Potter?
- g�os Snape'a by� uwodzicielsko przyciszony. - A wi�c we�
sobie to, czego chcesz...</p><p>Severus wypu�ci�
ramiona Harry'ego z u�cisku i po�o�y� d�onie na
oparciach fotela.</p><p>Gryfon zamruga� kilka
razy, skonsternowany.</p><p>Czy�by Snape
w�a�nie pozwoli� mu zrobi� to, na co ma ochot�?</p><p>Nie namy�laj�c
si� d�ugo, dr��ce d�onie Harry'ego
ze�lizn�y si� na pier� Severusa i zacz�y
nieudolnie odpina� guziki d�ugiej, czarnej szaty. Nie sz�o mu najlepiej,
ale by� teraz w takim stanie, �e nie utrzyma�by nawet
r�d�ki. Jego oczy zab�ys�y. Spod czarnego materia�u
wy�oni� si� blady, g�adki tors m�czyzny. To
wprawi�o Harry'ego w jeszcze wi�ksze dr�enie, a krew w jego
�y�ach zap�on�a. Zniecierpliwiony, zostawi�
guziki i odsun�� si� nieznacznie, by m�c si� pochyli�.
Z�apa� po�y szaty, rozsun�� j� i wpi�
si� ustami w ch�odna sk�r�. Ssa� delikatnie i na przemian
smakowa� j� j�zykiem - by�a ch�odna i s�onawa.
Jego d�onie dr�a�y, kiedy odsun�� szat� jeszcze bardziej
i zobaczy� czerwony sutek. Krew uderzy�a mu do g�owy i
przesta� zupe�nie my�le�, kiedy pochyli� si� i
przyssa� do niego, obmywaj�c go ciep�ym j�zykiem. Przez
szum w uszach przedar� si� mroczny pomruk przyjemno�ci. Krew w
jego �y�ach zawrza�a. Z�apa� sutek w z�by i wtedy
z ust Snape'a wyrwa� si� wyra�ny j�k, a cia�o
drgn�o niekontrolowanie.</p><p>Harry
u�miechn�� si� do siebie w duchu. Okaza�o si�,
�e opanowany Mistrz Eliksir�w jednak nie zawsze i nie do ko�ca
potrafi si� kontrolowa�. A Harry wiedzia� ju�, jak
prze�ama� t� zapor�. W ko�cu pozwoli� mu
robi� to, na co ma ochot�. Nadal ba� si� odepchni�cia,
je�eli posun��by si� za daleko, ale poszukiwanie tej
nieprzekraczalnej bariery by�o nies�ychanie podniecaj�ce.</p><p>Na co jeszcze mo�e sobie
pozwoli�?</p><p>Spodziewa� si�,
�e Severus nie wytrzyma i w ko�cu sam zacznie dotyka� Harry'ego,
tak jak wtedy, w klasie. Jednak nic takiego si� nie sta�o. Snape
siedzia� sztywno, poddaj�c si� niewprawnym, zach�annym
pieszczotom, jednak sam nie okazywa� �adnej ch�ci odwzajemnienia
ich.</p><p>Harry tak bardzo chcia�
poczu� na swojej rozgrzanej sk�rze te zimne palce. Pragn��
dotyku ch�odnego cia�a, przyci�ni�tego do jego
w�asnego. Jednak Severus tylko siedzia� i najwyra�niej nie
mia� zamiaru pomaga� mu w czymkolwiek.</p><p>Jakby zamierza� go w ten
spos�b ukara�. Za nieobecno�� na jego lekcji, za unikanie go, za
k�amstwa, za sprzeciwianie si�. Za wszystko.</p><p>Harry z trudem oderwa�
usta od zaczerwienionego sutka i spojrza� m�tnym wzrokiem wprost w
zmru�one z przyjemno�ci, ciemne oczy, w kt�rych b�yszcza�y
z�o�liwe iskierki. Zrozumia�, �e aby cokolwiek dosta�,
musi sam to sobie wzi��.</p><p>Zdesperowany,
z�apa� za sw�j sweter i jednym, szybkim ruchem,
�ci�gn�� go przez g�ow�. Nast�pnie, nie
pr�buj�c nawet m�czy� si� z odpinaniem guzik�w koszuli,
zdj�� j� tak�e i odrzuci� daleko od siebie.</p><p>W chwili, kiedy to
zrobi�, ujrza� gor�czkowy b�ysk w oczach Mistrza Eliksir�w.
B�ysk �w sprawi�, �e zakr�ci�o mu si� w
g�owie z po��dania. Chcia� ujrze� go znowu.
Chcia�, aby Severus pragn�� go tak samo, jak wtedy. Chcia� go
z�ama�!</p><p>Zsun�� si� z
kolan m�czyzny, nie zwa�aj�c na dr��ce oraz
uginaj�ce si� kolana i szybko pozby� si� but�w oraz
skarpetek, a nast�pnie zacz�� odpina� pasek swoich spodni. Widz�c,
�e oczy Snape'a �ledz� uwa�nie ka�dy jego ruch, powoli
zsun�� spodnie z bioder, ukazuj�c doskonale widocznego pod
cienkim materia�em majtek, twardego i nabrzmia�ego penisa, kt�ry
wygl�da�, jakby wyrywa� si� w stron� Severusa, jakby
pragn�� jak najszybciej poczu� dotyk jego d�oni i
j�zyka.</p><p>Zadr�a� na
sam� my�l o tym.</p><p>Kiedy pozby� si�
ju� spodni i w�o�y� d�onie w majtki, by je tak�e
zdj��, zawaha� si� na moment, gdy� nagle dopad�o
go parali�uj�ce uczucie wstydu.</p><p>Oto stoi w komnatach Mistrza
Eliksir�w i rozbiera si� przed nim. Ciemne, b�yszcz�ce oczy
�lizgaj� si� zach�annie po jego ciele, sk�panym w
blasku p�on�cego w kominku ognia. Badaj� uwa�nie ka�dy
zarys i wypuk�o��, ka�d� cz��
m�odego, szczup�ego cia�a.</p><p>Na policzki ch�opaka
wyp�yn�� rumieniec, kt�rego nie potrafi� powstrzyma�.</p><p>Jednak jedno spojrzenie
czarnych jak w�giel oczu i brwi unosz�ce si� nieznacznie, w
ge�cie ponaglenia, zdusi�y w nim jakikolwiek op�r. Ponownie
zap�on�� ogniem po��dania, kt�ry
poch�on�� jego umys� i popycha� cia�o coraz dalej
i g��biej w odm�ty poni�aj�cego oddania.</p><p>Zdj�� ostatni�
cz�� garderoby i sta� przez chwil� bez ruchu,
zniewolony g�odem, kt�ry dostrzeg� na twarzy m�czyzny.
Ciemne, przeszywaj�ce oczy powoli zsun�y si� po jego
ciele, obejmuj�c je w ca�ej okaza�o�ci, a nast�pnie
pow�drowa�y ponownie w g�r�, zatrzymuj�c si� na jego
oczach. To by�o niemal jak pieszczota...</p><p>Wstyd zosta�
zast�piony uniesieniem, a w�tpliwo�ci rozwia�y si� jak
dym, nakazuj�c Harry'emu podej�� do otulonej w czer�
postaci i usi��� ponownie na kolanach Severusa. Materia�
spodni m�czyzny drapa� go w sk�r�. Jego blade cia�o
silnie kontrastowa�o z czerni� szat Mistrza Eliksir�w i Harry
u�wiadomiwszy sobie, �e siedzi mu na kolanach ca�kowicie nagi
poczu�, jak zaczyna dr�e�, a serce podchodzi mu do gard�a.</p><p>Przysun�� si�
bli�ej i j�kn��, kiedy jego cz�onek otar�
si� o szorstki materia� szaty m�czyzny. Czarne oczy
p�on�y, �ledz�c ka�dy jego ruch i
�lizga�y si� po nagim ciele, ogrzewaj�c sk�r� swa
intensywno�ci�. Zobaczy� mroczny u�miech na cienkich
wargach i zadr�a�, kiedy Severus zwil�y� je j�zykiem.
Przez u�amek sekundy poczu�, �e zwariuje, je�eli nie
skosztuje tych ust, jednak powstrzyma� si� w ostatniej chwili.
Pami�ta�, jak to si� sko�czy�o ostatnim razem. To
by�a granica, kt�rej nie mia� prawa przekroczy�.</p><p>Tak bardzo pragn��,
by Snape go dotkn��, by zako�czy� t� spalaj�c�
go udr�k�.</p><p>- Do... dotknij mnie -
wyduka�, czerwieni�c si� i opieraj�c rozgrzany policzek o
rami� m�czyzny.</p><p>- Gdzie mam ci�
dotkn��, panie Potter? - us�ysza� mroczny g�os
tu� przy swoim uchu. Jego cia�o przeszy� bolesny pr�d.
Pragn�c powstrzyma� niekontrolowane dr�enie, przywar�
jeszcze mocniej do odzianego w czer� m�czyzny i
wyj�cza� niesk�adnie:</p><p>- Tam. Dotknij mnie... t-tam.</p><p>Wyczu�, jak przez wargi
Mistrza Eliksir�w przebiega u�mieszek.</p><p>- Tam? To znaczy gdzie? Musi
mi pan dok�adnie pokaza� to miejsce, panie Potter.</p><p>Harry wiedzia�, �e
Snape si� z nim dra�ni, ale pragnienie, kt�re go spala�o,
by�o silniejsze, ni� jakiekolwiek inne uczucia. Zamykaj�c oczy,
wzi�� d�o� Severusa i delikatnie po�o�y�
j� na swym b�agaj�cym o dotyk cz�onku.</p><p>W chwili, kiedy zimne palce
zacisn�y si� na jego twardym penisie, poczu�, jak osuwa
si� w ciep��, obezw�adniaj�c� otch�a�
przyjemno�ci. Jego cia�o zala�a fala gor�ca, a z ust
wyrwa� si� przeci�g�y j�k, zduszony przez
materia� szaty, do kt�rej przyciska� zaczerwienion� twarz. W
nozdrzach czu� s�odk� wo� cynamonu i gorzki zapach
zi�, kt�ry jeszcze bardziej roznieca� p�on�ce w jego
l�d�wiach podniecenie. Ten zapach zawsze przyprawia� go o
zawroty g�owy. A teraz by� tak blisko i m�g� wdycha� go do
woli, upaja� si� nim.</p><p>Kiedy obezw�adniaj�ca
fala podniecenia opad�a nieznacznie, jego umys� by� w stanie
nareszcie przeanalizowa� sytuacj� i nie spodoba�o mu si�
to, co odkry�. J�kn�� zniecierpliwiony i przesun��
biodra, pragn�c, by Snape przesta� si� w ko�cu z nim
dra�ni� i zacz�� porusza� d�oni�. Jednak nic
takiego si� nie sta�o. Ch�odna r�ka zaciska�a si�
tylko na jego gor�cym cz�onku, kt�ry pulsowa� i domaga�
si� dozna�.</p><p>Harry sapn��,
odrywaj�c twarz od ramienia Severusa i spogl�daj�c na niego
m�tnymi oczyma zza zaparowanych okular�w.</p><p>- Zr�b to... -
wyszepta�. Czu�, �e ka�de s�owo kosztuje go wiele
wysi�ku. Jedna z brwi Mistrza Eliksir�w unios�a si�.</p><p>- Co chcesz, abym
zrobi�, panie Potter?</p><p>My�li Harry'ego
by�y r�wnie m�tne, jak jego wzrok.</p><p>Snape chcia� go
poni�y�, upokorzy�...</p><p>Jednak nie potrafi� mu
si� przeciwstawi�. Nie w tej chwili.</p><p>- D-dotykaj g-go... - prawie
za�ka�, spuszczaj�c wzrok i spogl�daj�c na
d�o� Severusa, zaciskaj�c� si� na jego
zaczerwienionym, pulsuj�cym cz�onku. D�ugie, smuk�e palce
obejmowa�y go w ca�o�ci. Ten widok przyprawi� go o
dreszcze. - Prosz�... - doda�, zamykaj�c oczy i czuj�c
nieprzyjemne pieczenie pod powiekami.</p><p>Dlaczego Snape tak si�
nad nim zn�ca�?</p><p>- Poka� mi - gor�cy
szept m�czyzny sprawi�, �e jego twarz
zap�on�a. - Poka� mi, jak mam to zrobi�.</p><p>Ch�opak wyczu� w
g�osie Snape'a delikatne ponaglenie. I podniecenie.</p><p>Prze�ykaj�c gorycz,
uj�� zaci�ni�t� na jego erekcji d�o� i, nie
otwieraj�c oczu, zacz�� powoli kierowa� ni� w
g�r� i w d�. Pod jego powiekami rozb�ys�y gwiazdy. D�o�
Snape'a pali�a go swym ch�odem, pot�guj�c doznania i
wprawiaj�c cia�o Harry'ego w gor�czkowy stan uniesienia.
Wyczuwa� na sobie spojrzenie tych cudownych oczu, spijaj�cych
ka�d� eksplozj� przyjemno�ci, pojawiaj�c�
si� na jego twarzy.</p><p>W ko�cu nie
potrafi� ju� wytrzyma�. Oderwa� r�k� i
z�apa� czarny materia� szaty Mistrza Eliksir�w, pragn�c
krzycze� i drapa� w rozkoszy, lecz wtedy d�o�
poruszaj�ca si� na jego cz�onku tak�e znieruchomia�a.</p><p>Z trudem uni�s� powieki
i widz�c b�yszcz�ce z�o�liwie oczy
m�czyzny, wypu�ci� ze �wistem powietrze i
zachlipa�, spragniony tego obezw�adniaj�cego, wzbudzaj�cego
ekstaz� dotyku.</p><p>Doprowadzony do
ostateczno�ci, odsun�� smuk�� r�k�,
z�apa� pulsuj�c� erekcj� we sw� w�asn�
d�o� i zacz�� porusza� ni� szybko, z pragnieniem
gotuj�cym si� pod sk�r�.</p><p>Doznania nie dor�wnywa�y
tym, wywo�ywanym przez wprawne d�onie Severusa, jednak Harry'emu
wystarcza� dotyk jego szat na rozgrzanej sk�rze i gor�cy,
przyspieszony oddech owiewaj�cy jego twarz.</p><p>Odchyli� g�ow�
do ty�u i onanizuj�c si� w coraz szybszym tempem,
zacz�� j�cze� ochryple, wbijaj�c palce drugiej
r�ki w rami� Snape'a. Nagle, przez zas�on� ciep�ej,
lepkiej przyjemno�ci przedar� si� mroczny, rozkazuj�cy
g�os:</p><p>- Sp�jrz na mnie!</p><p>Cia�o Harry'ego
zadzia�a�o instynktownie, mimo, �e jego umys�
p�on�� z za�enowania. Wiedzia�, co robi;
wiedzia�, na czyich oczach to robi, ale nie potrafi� przesta�.
Uni�s� powieki i a� zach�ysn�� si� z
wra�enia, widz�c wbijaj�ce si� w niego, przygniataj�ce
intensywno�ci� spojrzenie ciemnych oczu, p�on�cych jak w
gor�czce. Pomy�la�, �e je�eli zaraz nie dostanie tego
m�czyzny w ca�o�ci, to eksploduje z pragnienia.</p><p>Zsun�� si� z
kolan i ukl�kn�� przed nim, po czym si�gn��
dr��cymi r�kami ku spodniom m�czyzny. Chwil�
m�czy� si� z zamkiem, pr�buj�c rozpi�� go trz�s�cymi
si� z niecierpliwo�ci d�o�mi, po czym wsun�� je w
otw�r i jego palce zacisn�y si� na twardym, pulsuj�cym
organie.</p><p>By� taki ciep�y i
g�adki w dotyku. Zupe�nie inny, ni� reszta cia�a Mistrza
Eliksir�w. Delikatnie wyj�� go ze spodni, a wtedy wszystkie
my�li rozsypa�y si� w morzu iskier, kt�re wybuch�y przed
jego oczami, kiedy ujrza� czerwonego, nabrzmia�ego penisa
m�czyzny.</p><p>Poczu� si� tak, jak
wtedy, kiedy znajdowa� si� pod wp�ywem eliksiru Desideria
Intima. Obraz przed jego oczami rozmaza� si� ca�kowicie, a
jedyn� wyra�n� rzecz� sta� si� stercz�cy
zach�caj�co, zaczerwieniony penis, kt�ry ledwie mie�ci�
si� w jego d�oni. By� dok�adnie taki, jakim go
zapami�ta�. Dopiero teraz, trzymaj�c go w r�ku zda� sobie
spraw� z tego, jak bardzo za tym t�skni�.</p><p>Przeni�s� zaszklony
wzrok na twarz Mistrza Eliksir�w, kt�ra zacz�a w ko�cu
zdradza� symptomy pal�cego, trawi�cego go z ogromna
si�� pragnienia. Harry widzia� to pragnienie. Trzyma� je w
d�oni. Gor�ce i gotowe na to, by znale�� si� w nim.</p><p>Wiedzia�, co
zrobi�. Zacz�� rozgl�da� si� po pomieszczeniu.</p><p>- Czy tego pan szuka, panie
Potter? - g�os Snape'a w wystudiowany spos�b przyci�gn��
jego uwag�. Tylko on potrafi� brzmie� tak szyderczo i
uwodzicielsko zarazem. W chwili, gdy podni�s� wzrok i ujrza� w
d�oni m�czyzny ma�� buteleczk�, poczu�, jak
na twarz wyp�ywa mu rumieniec. Jednak opanowa� si� szybko.
Gotuj�ce si� w nim po��danie by�o silniejsze, ni�
jakiekolwiek inne uczucie.</p><p>Nawet gdyby do pomieszczenia
wpadli nagle Ron i Hermiona, na czele z Dumbledore'em, kaza�by im co
najwy�ej zamkn�� cicho drzwi i nie przeszkadza�.</p><p>Podci�gn��
si� na dr��cych r�kach i usiad� z powrotem na kolanach
Snape'a, bior�c butelk� z jego d�oni. Wiedzia�, �e
Severus w niczym mu nie pomo�e. Wr�cz przeciwnie. Ten wredny dra�
rozkoszowa� si� torturowaniem go swoj� oboj�tno�ci�
i obserwowaniem, jak Harry sam upokarza si� na jego oczach.</p><p>Kiedy to sobie
u�wiadomi�, niewyt�umaczalna fala gor�ca uderzy�a w
jego l�d�wie z tak� si��, �e a�
zakwili�.</p><p>"Czy�by
w�a�nie to..." - nie potrafi� doko�czy� tej
my�li, zbyt przera�ony. Wepchn�� j� g��boko
w najdalszy zakamarek swojego umys�u i skupi� si� na chwili
obecnej.</p><p>Trz�s�c�
si� d�oni� wyla� troch� p�ynu na palce i
delikatnie rozprowadzi� go po cz�onku m�czyzny. Oczy
Severusa przymkn�y si� na chwil� z przyjemno�ci.
Nast�pnie, czerwieni�c si� tak, i� mia� wra�enie,
�e za chwil� chyba spali si� ze wstydu, si�gn��
do ty�u i w�o�y� wilgotny palec wprost w
zag��bienie pomi�dzy swoimi po�ladkami. Uczucie
ch�odnego pieczenia sprawi�o, �e j�kn�� ponownie,
jednak nic nie by�o go ju� w stanie powstrzyma�. Spada� w
przepa�� dusznego, wilgotnego po��dania, kieruj�c
pulsuj�cy w jego d�oniach cz�onek w stron� swojego
wej�cia.</p><p>Wiedzia�, �e czeka
go b�l. Jednak wiedzia� tak�e, �e b�dzie on niczym w
por�wnaniu z rozkosz�.</p><p>Czu� wbijaj�ce
si� w niego, intensywne spojrzenie. Severus obserwowa� wszystkie te
zabiegi z min� cz�owieka, kt�ry ogl�da bardzo przyjemne i
interesuj�ce przedstawienie.</p><p>Harry, podniecony
�wiadomo�ci�, �e jest tak uwa�nie obserwowany,
zacisn�� z�by, ustawi� si� odpowiednio i
pchn�� po�ladki w d�.</p><p>Eksplozja b�lu i krzyk, kt�ry
wyrwa� mu si� z ust, zmiesza�y si� z g��bokim,
pe�nym przyjemno�ci pomrukiem Mistrza Eliksir�w. Ujrza� czerwone
plamy przed oczami, jednak par� dalej, chc�c przyj�� go w
ca�o�ci, pragn�c poczu� go w swoim wn�trzu.
Zacisn�� powieki i z�apa� d�o�mi odziane w
czarn� szat� ramiona Severusa tak mocno, jakby chcia�
przebi� materia� i wydrapa� sk�r�.</p><p>S�ysza�
g��bokie, niskie d�wi�ki, kt�re wydawa� z siebie
m�czyzna, jednak nie by� w stanie otworzy� oczu. Pieczenie
pod powiekami przybiera�o na sile, jego uda dr�a�y z
wysi�ku, jednak nie zwa�a� na to. Powoli, cal po calu,
nabija� si� na twardy, niczym �elazny pr�t organ Mistrza
Eliksir�w. Przycisn�� spocone czo�o do piersi
m�czyzny i pr�bowa� uspokoi� oddech.</p><p>Napar� ponownie.</p><p>B�l eksplodowa�,
sprawiaj�c, �e Harry krzykn�� przez zaci�ni�te
z�by. W tym samym momencie poczu� mu�ni�cie magii. Z trudem
otworzy� oczy i zobaczy�, jak Snape odk�ada swoj� r�d�k�.</p><p>Szybko zrozumia�. Mistrz
Eliksir�w musia� wyciszy� pomieszczenie.</p><p>Gryfon poczu�, �e
si� rumieni i postanowi� bardziej nad sob� panowa�.</p><p>Jednak okaza�o si�
to niemo�liwe, kiedy gor�cy, pulsuj�cy cz�onek
wsun�� si� w niego jeszcze g��biej, doprowadzaj�c
do tego, �e o wiele przyjemniejsze uczucie zacz�o rozchodzi�
si� po jego ciele, wypieraj�c b�l. Przyp�ywy i odp�ywy
dr�enia obmywa�y wszystkie cz�ci jego cia�a, a
�ar pali� sk�r� i wn�trzno�ci. Pragn�c
zdusi� krzyk, zagryz� warg� niemal do krwi. Wtedy dotar� do
niego g��boki g�os Severusa:</p><p>- Nie przestawaj. Chc�
s�ysze� twoje j�ki...</p><p>Te s�owa zatopi�y
jego umys� i cia�o w morzu gor�cych iskier. �api�c
czarn� szat� w z�by, pchn�� ostatecznie i w tym samym
momencie wszystkie odczucia skumulowa�y si�, pogr��aj�c
jego zmys�y w agonii przyjemno�ci, kiedy czubek penisa otar�
si� o jego prostat�. Zakwili�, nie potrafi�c zapanowa�
nad g�osem; nie potrafi�c zapanowa� nad cia�em, kt�re
samowolnie poderwa�o si� w g�r� i nadzia�o ponownie,
domagaj�c si� jeszcze wi�cej, jeszcze silniej...
Zaj�cza� w rami� m�czyzny, pr�buj�c
opanowa� dr�enie, kt�re wstrz�sn�o ca�ym jego
cia�em i skumulowa�o si� w l�d�wiach. Kolejna
eksplozja rozkoszy wybuch�a �arem pod jego powiekami, wyciskaj�c
mu �zy z oczu. Gryz�c szat� i rami� Snape'a i wbijaj�c
paznokcie w jego cia�o, pozwala�, aby przyjemno��
unosi�a jego po�ladki i posy�a�a je z powrotem ku centrum
rozkoszy. Z ka�dym pchni�ciem przez jego cia�o
przep�ywa� bolesny pr�d, zast�puj�c b�l fizyczny -
b�lem przyjemno�ci i otaczaj�c umys� gor�c�,
paruj�c� mg��. Do jego uszu z trudem przebija�y
si� poj�kiwania wydobywaj�ce si� z ust Mistrza Eliksir�w.</p><p>Z trudem otworzy� oczy i
natychmiast zosta� przygwo�d�ony przez �ar
p�on�cy w czarnych oczach Severusa, �ledz�cych ka�dy
jego ruch i �lizgaj�cych si� po nagim, szczup�ym ciele,
nabijaj�cym si� na jego rozgrzany organ. Oczy m�czyzny
ch�on�y ten widok z zach�anno�ci�,
po�era�y go wyg�odniale. A musia� to by� naprawd�
podniecaj�cy widok, jak u�wiadomi� sobie Harry, zanim kolejne uderzenie
w prostat� pozbawi�o go tchu i zdolno�ci my�lenia. Do
akompaniamentu pulsuj�cych w jego ciele fal przyjemno�ci
do��czy�a nowa gama pobudzaj�cych dozna�.</p><p>Zacz��
porusza� si� jeszcze szybciej, nabijaj�c si� coraz
g��biej i mocniej. J�cza� i dysza� w rami�
Severusa. Czu� sp�ywaj�ce po plecach str�ki potu i
obezw�adniaj�cy b�l w wyczerpanych udach, kt�re dr�a�y
coraz bardziej przy ka�dym uniesieniu po�ladk�w.</p><p>Wyj�c z
niemo�no�ci zaspokojenia p�on�cego w nim pragnienia,
znieruchomia�, pr�buj�c z�apa� urywany oddech. Jego serce
bi�o jak oszala�e, a oczy przys�ania�a mg�a.
Uni�s� g�ow� i wyj�cza� ochryp�ym,
�ami�cym si� g�osem:</p><p>- P-prosz�... Pieprz
m-mnie.</p><p>Oczy Mistrza Eliksir�w
rozb�ys�y gro�nym blaskiem. Ku zaskoczeniu Harry'ego,
m�czyzna uni�s� r�ce, zdj�� mu okulary i
od�o�y� je na bok. Obraz przez jego oczami sta� si�
tak bardzo rozmazany, �e ledwie cokolwiek widzia�.</p><p>I wtedy do niego
dotar�o. Snape nie chcia�, �eby Harry zobaczy� jego twarz
podczas szczytowania.</p><p>Poczu�, jak silne
d�onie �api� jego po�ladki i w chwil� p�niej
silne pchni�cie pozbawi�o go zdolno�ci my�lenia, widzenia i
m�wienia. W jego l�d�wiach eksplodowa�a ogromna fala
przyjemno�ci, opanowuj�c w u�amku sekundy ca�e jego
cia�o i podrzucaj�c go w g�r�, niczym szmacian� lalk�.</p><p>Harry chlipa� i
j�cza�, a silne, szybkie pchni�cia m�czyzny
podrzuca�y jego szczup�e cia�o w g�r� tylko po to, by
pozwoli� jego po�ladkom opa�� wprost na spotkanie twardego,
�liskiego cz�onka. Za ka�dym razem, kiedy jego czubek
uderza� w prostat�, Harry krzycza� ochryp�ym g�osem,
jakby pr�buj�c uwolni� rozsadzaj�cy go od �rodka b�l
rozkoszy, kt�ry spala� jego cia�o, a umys�
pogr��a� w odm�tach uniesienia.</p><p>Severus przyspieszy�,
trzymaj�c jego po�ladki w �elaznym u�cisku i wbijaj�c
si� w nie z si�� i z szybko�ci�, kt�ra podrywa�a
nagie cia�o ch�opca i zamienia�a jego j�ki w krzyki b�lu i
przyjemno�ci.</p><p>Napar� jeszcze raz,
zanurzaj�c si� w nim a� po same j�dra. Harry
wrzasn�� ochryple, kiedy pierwsze fale orgazmu przeszy�y jego
dygocz�ce cia�o. Jego g�owa odchyli�a si� daleko w
ty�, a cia�o zesztywnia�o i wygi�o si� w
�uk. Kolejne, coraz silniejsze fale przyjemno�ci zatopi�y
ka�d� cz�� jego wstrz�sanego spazmami cia�a
w obezw�adniaj�cej rozkoszy, spalaj�c go na popi� i
odbieraj�c zmys�y. Spod przymkni�tych powiek wyp�yn�y
gor�ce �zy.</p><p>- Oooch, Severus...</p><p>Dopiero po chwili
dotar�o do niego, �e to on wyj�cza� te s�owa i w tej
samej chwili poczu�, jak cia�o pod nim sztywnieje. Przez
mg�� przys�aniaj�c� oczy ujrza�, jak powieki
Snape'a zamykaj� si�, a usta otwieraj� w niemym krzyku.</p><p>Poczu� gor�co
rozlewaj�ce si� w jego wn�trzu, kt�re tylko
spot�gowa�o przyjemno�� jego w�asnego orgazmu.
Ogarni�ty pasj�, wykorzysta� nieuwag� pogr��onego
w przyjemno�ci m�czyzny, rzuci� si� do przodu i
z�apa� w d�onie jego twarz, a nast�pnie
przycisn�� dr��ce wargi do rozchylonych ust i
w�lizn�� si� j�zykiem do ciep�ego wn�trza.
Zach�annie penetrowa� podniebienie i napiera� na gor�cy
j�zyk, rani�c sobie wargi o ostre z�by. Usta Severusa by�y
s�odkie i cierpkie jednocze�nie. Palce Harry'ego wplot�y
si� w aksamitnie g�adkie w�osy m�czyzny, podczas gdy
jego j�zyk pr�bowa� dotrze� jak najg��biej, jakby
pragn�� zakosztowa� samej duszy. Wszystkie tygodnie cierpienia,
niezaspokojonego po��dania, udawania, bitew, kt�re stoczy� z
sob� samym i z nim sprawi�y, �e w�o�y� w ten
poca�unek ca�� swoj� pasj� i rozpaczliwe pragnienie.
Pragnienie blisko�ci, kt�rego pomimo wszystkiego, co do tej pory robili,
nie dosta� i prawdopodobnie nie dosta�by nigdy...</p><p>Severus zesztywnia�
jeszcze bardziej, wbijaj�c palce w po�ladki ch�opaka. Po chwili
Gryfon poczu�, jak cia�o Snape'a rozlu�ni�o si�, kiedy
przyjemno�� orgazmu odp�yn�a. Jednak Harry, nie
potrafi�c si� opanowa�, nadal gryz� wargi
m�czyzny i j�cza� w jego usta, czuj�c jak lepka ciecz
wyp�ywa z pomi�dzy jego po�ladk�w.</p><p>Jego
zach�anno�� zosta�a jednak gwa�townie powstrzymana.
Poczu� d�o� �api�c� jego w�osy, a
nast�pnie silne poci�gni�cie, kt�re oderwa�o brutalnie jego
g�ow� od twarzy Severusa. Zakwili� z b�lu.</p><p>- Na to ci nie
pozwoli�em, Potter! - warkn�� Snape, przywracaj�c swojemu
g�osowi z�owrogi ton. Harry, dysz�c ci�ko,
zamkn�� oczy. Gniew, kt�ry wyczu� w g�osie
m�czyzny, otrze�wi� go i nag�a
�wiadomo�� tego, co w�a�nie zrobi�, uderzy�a
w niego z ca�� moc�.</p><p>Przekroczy�
granic�.</p><p>W chwili, kiedy ciep�y
penis wysun�� si� z niego, poczu� pod powiekami
niezno�ne pieczenie.</p><p>Ba� si�. Nie
chcia� otworzy� oczu. Za wszelk� cen� pr�bowa�
zapanowa� nad z�ym przeczuciem, kt�re zakrad�o si� do jego
serca. Nie chcia�, �eby tak to si� sko�czy�o. Jednak
nie m�g� w niesko�czono�� przeci�ga� tej chwili.
Zaczerpn�� powietrza i powoli uni�s� powieki,
spogl�daj�c prosto we wbijaj�ce si� w niego intensywnie
czarne oczy. Bez swoich okular�w nie potrafi� nic z nich wyczyta�.</p><p>- Ubieraj si�! -
sykn�� Mistrz Eliksir�w, puszczaj�c jego w�osy.
Znikn�o pragnienie, znikn�o po��danie i
uniesienie. W g�osie Snape'a da�o si� wyczu� jedynie
pogard�. - Tw�j szlaban w�a�nie si� zako�czy�.</p><p>Cia�em Harry'ego
wstrz�sn�� lodowaty dreszcz, niemaj�cy jednak nic wsp�lnego
z pragnieniem, kt�re jeszcze chwil� temu rozgrzewa�o jego sk�r�.
Otworzy� usta, pr�buj�c si� wyt�umaczy�:</p><p>- Nie chcia�em...</p><p>- Nie
s�ysza�e�, co powiedzia�em? - ostry g�os uderzy�,
jak bicz.</p><p>Harry odwr�ci�
g�ow� i zagryz� warg�, nie chc�c, by
m�czyzna dostrzeg� b�l w jego oczach. Bez s�owa
zsun�� si� z jego kolan, stan�� ty�em do niego,
pr�buj�c utrzyma� si� na uginaj�cych si� pod nim
nogach i powoli zacz�� si� ubiera�, staraj�c si�
walczy� z pieczeniem pod powiekami.</p><p>Panuj�ca w komnacie
cisza by�a przyt�aczaj�ca.</p><p>Trz�s�cymi si�
d�o�mi zapi�� spodnie. Schyli� si� i
na�o�y� koszul� i sweter, staraj�c si� nie
zwraca� uwagi, na wstrz�saj�ce jego cia�em dreszcze.
Mia� wra�enie, �e w pomieszczeniu sta�o si� nagle
niezno�nie zimno.</p><p>Chwiej�c si� na
nogach, ruszy� w kierunku drzwi, pragn�c tylko wydosta� si�
st�d jak najszybciej. W momencie, kiedy po�o�y�
d�o� na klamce, dobieg� go ch�odny, opanowany g�os:</p><p>- Nie zapomnia�e�
czego�?</p><p>Harry odwr�ci� si�
ze spuszczon� g�ow�, by Snape nie m�g� dojrze� jego
twarzy. W d�oni Mistrza Eliksir�w co� po�yskiwa�o,
odbijaj�c p�yn�ce z kominka �wiat�o. Zacisn��
pi�ci i zmusi� si�, by podej�� do niego.
Zachowanie zimnej maski na twarzy kosztowa�o go tak wiele, i�
mia� wra�enie, �e zaraz si� przewr�ci.
Wyci�gn�� r�k� po okulary. Na u�amek sekundy jego
d�o� musn�a zimne palce m�czyzny. W ostatniej
chwili opanowa� dr��cy j�k, kt�ry chcia� wyrwa�
si� z jego ust. Zamkn�� oczy, wstrzymuj�c oddech i
walcz�c ze �zami, po czym szybko odwr�ci� si�.</p><p>Nie ogl�daj�c
si� ani razu, podszed� do drzwi, otworzy� je i staraj�c
si� nie przewr�ci�, przeszed� przez gabinet. Zamkn��
za sob� kolejne drzwi i dopiero na korytarzu wypu�ci� powietrze
i pozwoli� �zom sp�yn�� po policzkach.</p><p>Nie wiedzia�, w jaki
spos�b znalaz� w sobie si�� i wol�, by zrobi�
nast�pny krok i ruszy� w d�ug� drog� powrotn� do
wie�y.</p><p>Czu� w sobie
pustk�. Jakby kto� wyssa� z niego wszystkie emocje, pozostawiaj�c
jedynie trawi�c� bole�nie, ziej�ca ch�odem
pr�ni�. Gor�ce �zy ��obi�y
�cie�k� na jego policzkach, ale nie zwraca� na nie uwagi.</p><p>Jeszcze chwil� temu
uczucia p�on�y w nim, spalaj�c jego serce, umys� i
cia�o, ale teraz czu� si� tak, jakby wypali�y w nim
wszystko i nie zosta�o ju� zupe�nie nic.</p><p>Przez spowijaj�c�
oczy mg�� widzia� swoje stopy stawiaj�ce niewielkie,
chwiejne kroki, jednak mia� wra�enie, �e nie nale�� do
niego. Okulary nadal spoczywa�y w jego d�oni.</p><p><emphasis>Ubieraj si�. Tw�j
szlaban w�a�nie si� zako�czy�.</emphasis></p><p>Te s�owa wypar�y
wszystkie pozosta�e wspomnienia, redukuj�c je do niewielkich,
kwil�cych �a�o�nie istot, wepchni�tych gdzie� w
najdalszy zak�tek jego umys�u. I pozostawi�y tylko b�l.</p><p>Zacisn�� powieki,
pr�buj�c zapanowa� nad zawrotami g�owy.</p><p>Czego innego m�g�
si� spodziewa�? Powinien by� wiedzie�, �e...</p><p>Pierwsze, nag�e
uderzenie, powali�o go na pod�og�. Bole�nie uderzy�
kolanami o tward� posadzk� i zdar� �okcie, pr�buj�c
powstrzyma� si� przed upadkiem na twarz. Zanim zd��y� zorientowa�
si�, co si� dzieje, co� czarnego zakry�o mu g�ow�
i przesta� widzie� cokolwiek.</p><p>Natychmiast po tym
spad�o drugie uderzenie. Prosto w kark.</p><p>Uderzy� g�ow�
o posadzk�. Nie zd��y� nawet krzykn��.
Czyje� d�onie z�apa�y go za ramiona i
przeci�gn�y po pod�odze.</p><p>Trzasn�y drzwi.</p><p>Nast�pnych uderze�
nie by� ju� w stanie policzy�.</p><p>* "Pictures" by Timo Maas
feat. Brian Molko</p><p><strong>--- rozdzia� 13 ---</strong></p><p><strong>13. Whispers in the dark.</strong></p><p><emphasis>No,
you'll never be alone</emphasis></p><p><emphasis>When
darkness comes you know I'm never far</emphasis></p><p><emphasis>Hear
the whispers in the dark</emphasis>*</p><p>Hermiona westchn�a
przeci�gle i spojrza�a przez okno na zamglony ksi�yc.
By�o bardzo p�no. Wszyscy uczniowie ju� od dawna spali, a ona,
jako jedyna, siedzia�a w opustosza�ym Pokoju Wsp�lnym i co chwil�
spogl�da�a na zegarek. Za ka�dym razem coraz bardziej
zdenerwowana.</p><p><emphasis>Co si� z nim dzieje?</emphasis></p><p>By�a ju�
powa�nie zaniepokojona. Czeka�a na Harry'ego od dziesi�tej.
Chcia�a z nim porozmawia�. Musia�a dowiedzie� si�
prawdy! Unika� jej przez ca�y dzie�, wi�c zdecydowa�a,
�e zaczeka, a� wr�ci ze szlabanu i tym razem nie pozwoli mu uciec.
Ch�opaka jednak ci�gle nie by�o.</p><p><emphasis>Mo�e Snape co� mu
zrobi�?</emphasis></p><p>Od godziny
kr��y�a po pokoju, a w jej g�owie powsta�y ju�
najprzer�niejsze scenariusze, dotycz�ce powodu
przed�u�aj�cej si� nieobecno�ci przyjaciela.</p><p>Musi co� zrobi�, bo
jeszcze troch� i zwariuje!</p><p>Pr�bowa�a sobie
logicznie t�umaczy�, �e pewnie istnieje jaki� powa�ny
pow�d, dla kt�rego Harry nie pojawi� si� jeszcze w wej�ciu
wiod�cym do Pokoju Wsp�lnego i �e na pewno ujrzy go w nim niebawem.</p><p>Jej nadzieje okaza�y
si� jednak p�onne.</p><p>Usiad�a gwa�townie
na kanapie, staraj�c si� pomy�le�, jednak my�lenie nie
pomaga�o. A ju� na pewno nie sprawi�o, �e Harry
pojawi� si� tu, ca�y i zdrowy.</p><p><emphasis>Musz� go poszuka�!
Musia�o sta� si� co� powa�nego!</emphasis></p><p>Podj�wszy decyzj�,
zerwa�a si� z kanapy i skierowa�a kroki w stron�
dormitorium ch�opc�w.</p><p>Wiedzia�a, �e
wchodzenie tutaj o tej porze by�o ryzykowne, jednak usprawiedliwia�
j� niezwykle wa�ny pow�d. W�lizgn�a si� cicho do
sypialni i na palcach podesz�a do ��ka, w kt�rym Ron chrapa�
sobie w najlepsze.</p><p>Ogarn�a j�
z�o��.</p><p><emphasis>Jak on mo�e spa�,
kiedy Harry zagin��? W og�le go nie obchodzi, �e jego najlepszy
przyjaciel nie wr�ci� na noc?</emphasis></p><p>Z�apa�a go za
rami� i gwa�townie nim potrz�sn�a.</p><p>- Ron! Wstawaj! Natychmiast!
- sykn�a, uwa�aj�c, by nie obudzi� �pi�cego
nieopodal Neville'a.</p><p>- So...? O so chosi? -
wymamrota� rudzielec, spogl�daj�c na ni� nieprzytomnym
wzrokiem.</p><p>- Harry nie wr�ci� ze
szlabanu. Co� musia�o mu si� sta�. Trzeba go poszuka�.</p><p>- So...? Och, Hermionooo... -
wyj�cza� Ron, ziewaj�c i pr�buj�c przewr�ci� si�
na drugi bok. - A nie mo�emy go poszuka� rano?</p><p>- Ronaldzie Weasley! -
sykn�a cicho, doprowadzona do ostateczno�ci Gryfonka. -
Je�eli zaraz nie wstaniesz, to sprawi�, �e ca�a szko�a
dowie si�, co i z kim robisz w swoich sennych marzeniach!</p><p>To podzia�a�o. Ron
natychmiast otworzy� oczy, zupe�nie ju� rozbudzony.</p><p>- Co? Nie mo�esz tego
zrobi�. Nie wolno ci!</p><p>Dziewczyna
u�miechn�a si� triumfuj�co.</p><p>- Ubieraj si�. Musimy
znale�� Harry'ego.</p><p>Po czym odwr�ci�a
si� do niego plecami i podesz�a do kufra przyjaciela.</p><p>- B�dziemy potrzebowali
Mapy Huncwot�w i peleryny Harry'ego. Nie wiesz, gdzie mo�e je
trzyma�? - spyta�a szeptem.</p><p>- Nie wiem, ale wydaje mi
si�, �e zawsze nosi je przy sobie - odpar� Ron, kryj�c
si� za swoim ��kiem i w po�piechu naci�gaj�c
spodnie i sweter. - Nie m�wi�a� powa�nie o tych snach, prawda?</p><p>Hermiona prychn�a,
przeszukuj�c kufer Harry'ego i przy�wiecaj�c sobie
r�d�k�.</p><p>- To teraz nie ma znaczenia.
Jak mamy znale�� go bez mapy i peleryny?</p><p>Zas�pi�a si�
na my�l o przemierzaniu w nocy korytarzy Hogwartu zupe�nie bez
�adnej os�ony. Co b�dzie, je�eli nakryje ich Filch? Po
prostu wyja�ni� mu grzecznie, �e martwili si� o Harry'ego i
poszli go szuka�. Chocia� szczerze w�tpi�a, by wo�ny
okaza� zrozumienie.</p><p>- Blefowa�a�. Nikt
nie potrafi ukaza� czyich� sn�w. To niemo�liwe -
us�ysza�a przyt�umiony g�os Rona. Westchn�a:</p><p>- Chod� ju�.</p><p>*</p><p>Gryfonka wyjrza�a
ostro�nie zza rogu.</p><p>- W porz�dku. Nikogo nie
ma. Mo�emy i��.</p><p>- Dok�d
w�a�ciwie idziemy? Gdzie chcesz go szuka�? - wyszepta� Ron,
pod��aj�c za Hermion� przez ciemne, puste korytarze zamku.</p><p>- Do loch�w - odpar�a
kr�tko dziewczyna, rozgl�daj�c si� bacznie na wszystkie strony.
- Harry mia� szlaban ze Snape'em. On go widzia� jako ostatni.</p><p>- A nie przysz�o ci do
g�owy, �e Harry mo�e nadal tam by�? - zapyta� szeptem
Ron. To pytanie sprawi�o, �e Hermiona zarumieni�a si�
delikatnie. - Mo�e Snape zmusi� go do jakiej� d�ugiej,
�mudnej pracy, kt�rej Harry po prostu nie zd��y� jeszcze
sko�czy�.</p><p>- Nauczyciele nie maj�
prawa przetrzymywa� uczni�w poza Pokojem Wsp�lnym po godzinie
dziesi�tej - odpar�a szorstko.</p><p>- Ale <emphasis>to jest</emphasis> Snape -
odpowiedzia� dobitnie Ron, jakby to wszystko t�umaczy�o.</p><p>- Nawet Snape nie ma do tego
prawa - warkn�a Hermiona, badaj�c nast�pny korytarz.
Niczym cienie przemkn�li po schodach i znale�li si� w zimnych,
opustosza�ych lochach.</p><p>- I co chcesz zrobi�? -
kontynuowa� sarkastycznie rudzielec. - Zapuka� do gabinetu Snape'a w
�rodku nocy i zapyta�: "Przepraszam bardzo, ale czy
zastali�my tu mo�e Harry'ego? Poniewa� nie wr�ci� na noc i my�limy,
�e..."</p><p>- Ciii! - przerwa�a mu
Hermiona, zatrzymuj�c si� i nas�uchuj�c. Wok�
panowa�a g�ucha, z�owroga cisza. Kilka pochodni md�o
o�wietla�o surowe, nagie �ciany, a oni nie chcieli
u�ywa� r�d�ek, �eby nie �ci�ga� na
siebie uwagi. - Chyba co� us�ysza�am. - Nas�uchiwa�a jeszcze
przez chwil�, rozgl�daj�c si� po pogr��onym w
ciemno�ci korytarzu, po czym potrz�sn�a g�ow� i
ruszy�a dalej. - Musia�o mi si� wydawa�.</p><p>Uda�o im si� bez
przeszk�d dotrze� pod drzwi gabinetu Mistrza Eliksir�w. Kiedy przed nimi
stan�li, nast�pi�a chwila konsternacji.</p><p>- No - nalega� Ron. -
Skoro mia�a� taki <emphasis>�wietny</emphasis> pomys�, to teraz zapukaj.</p><p>Hermiona
prze�kn�a �lin�. Odwiedzanie w �rodku nocy
gabinet�w nauczycieli nie by�o codziennym zwyczajem prymusek. Gdyby Harry
jakim� sposobem wr�ci� ju� do dormitorium, a oni zostaliby tutaj
nakryci o tej godzinie, mog�oby si� to sko�czy� bardzo
�le. Ale musia�a si� upewni�! Bezpiecze�stwo Harry'ego
by�o najwa�niejsze.</p><p>Obliza�a wargi i
westchn�a g��boko, po czym unios�a r�k� i
cicho zapuka�a.</p><p>Wstrzyma�a oddech i czeka�a,
co si� wydarzy. Po kilku chwilach drzwi otworzy�y si� i
pojawi� si� w nich profesor Snape.</p><p>"Kompletnie
ubrany..." - pomy�la�a i odetchn�a z ulg�.</p><p>Nauczyciel uni�s� brwi w
ge�cie zaskoczenia, widz�c dw�jk� uczni�w stoj�cych przed
jego gabinetem o tak p�nej porze. Nie zd��y� jednak nic
powiedzie�, poniewa� Hermiona wypali�a:</p><p>- Przepraszamy bardzo, wiemy,
�e nie powinni�my znajdowa� si� o tej godzinie poza Pokojem
Wsp�lnym, mo�e nam pan odj�� punkty, ale chcieli�my
zapyta�, czy nie ma tutaj przypadkiem Harry'ego, poniewa� nie
wr�ci� na noc i bardzo si� o niego martwimy, a wiemy, �e
ostatnio by� z panem - wyrzuci�a z siebie na jednym oddechu. - To
znaczy, mia� u pana szlaban - poprawi�a si� szybko, czuj�c
jak mimowolnie si� czerwieni. �amanie regulaminu szkolnego by�o
dla niej wybitnie stresuj�cym zaj�ciem i w takich chwilach jej
s�ynne, elokwentne wys�awianie si� trafia� szlag. Na
dodatek Ron przez ca�y czas kuli� si� za jej plecami i nie
stanowi� �adnego wsparcia.</p><p>Hermiona zobaczy�a, jak
w pierwszej chwili oczy Mistrza Eliksir�w rozszerzaj� si�, by w
nast�pnej zmru�y� si� niebezpiecznie. Jego twarz przez
chwil� wydawa�a si� bledsza, ni� zwykle, ale by� to
tylko u�amek sekundy i zastanawia�a si�, czy przypadkiem nie
by�o to tylko przywidzenie.</p><p>- Potter? - warkn��
Snape, wpatruj�c si� w Gryfonk� �widruj�cym
spojrzeniem. - Nie wr�ci� do dormitorium?</p><p>Hermiona pokr�ci�a
g�ow�.</p><p>- Na pewno zaszy�
si� gdzie� i u�ala nad sob�, jak zwykle - powiedzia�
szorstko m�czyzna, nie spuszczaj�c oczu z twarzy dziewczyny. -
Wracajcie do ��ek, je�eli nie chcecie, �ebym pozbawi�
was wszystkich punkt�w.</p><p>- Ale Harry... -
zacz�a, jednak Snape przeszy� j� jeszcze gro�niejszym
spojrzeniem, kt�re sprawi�o, �e s�owa uwi�z�y jej w
gardle.</p><p>- Jeszcze jedno s�owo
sprzeciwu, panno Granger - wysycza� Snape, przybli�aj�c twarz do
jej twarzy - a b�dzie to ostatnie s�owo, kt�re wypowiesz jako
uczennica tej szko�y.</p><p>Hermiona zamkn�a
usta, prze�ykaj�c gorzkie s�owa protestu, kt�re
cisn�y jej si� na usta.</p><p>- Sam zajm� si�
Potterem - kontynuowa� nauczyciel, prostuj�c si� i
obrzucaj�c ich pogardliwym spojrzeniem. - Tym razem �amanie
regulaminu nie ujdzie mu na sucho.</p><p>Mistrz Eliksir�w
cofn�� si� i zamkn�� im drzwi przed nosem.</p><p>Zaleg�a cisza.</p><p>Hermiona odwr�ci�a
si� na pi�cie. Z jej twarzy promieniowa�a taka
w�ciek�o��, �e przez chwil� Ron zastanawia�
si�, czy bardziej boi si� Snape'a, czy jej.</p><p>- Co za... -
zacz�a Gryfonka, ale przypominaj�c sobie, gdzie si�
znajduje, ugryz�a si� w j�zyk. Z�apa�a Rona za
rami� i poci�gn�a za sob�. - Harry znikn��,
a on ka�e nam wraca� do ��ek! Jestem prawie pewna, �e
nie kiwnie nawet palcem, �eby go znale��. Mo�e tylko po to,
�eby da� mu kolejny szlaban i odebra� wszystkie mo�liwe
punkty. Co za bezuczuciowy, pod�y dra�!</p><p>Ron pobieg� za
rozjuszon� przyjaci�k�.</p><p>- Mo�e Snape ma
racj�? - odezwa� si� cicho. - Mo�e powinni�my
wr�ci� do ��ek? Co mog�oby si� Harry'emu
przytrafi� w Hogwarcie? Pewnie jest tak, jak m�wi Snape. Przecie�
widzia�a�, �e ostatnio Harry dziwnie si� zachowywa�.
Zreszt�, nawet nie wiemy, gdzie go szuka�. Mo�e by�
wsz�dzie.</p><p>Hermiona zatrzyma�a
si� gwa�townie i odwr�ci�a. Ch�opak j�kn��,
widz�c wyraz jej twarzy.</p><p>- Ronaldzie, je�eli
jeszcze raz spr�bujesz przyzna� racj� temu bezuczuciowemu
�miercio�ercy... - m�wi�a dr��cym g�osem,
podchodz�c powoli do Rona i mierz�c w niego oskar�ycielsko
palcem - ...to przysi�gam, �e osobi�cie...</p><p>Nagle co�
chrupn�o pod jej nog�. Hermiona urwa�a i spojrza�a w
d�. Kiedy podnios�a stop�, jej twarz sta�a si�
bia�a jak papier.</p><p>- To okulary Harry'ego -
wyszepta�a czuj�c, jak przera�aj�ca my�l wdziera
si� do jej g�owy. Uczucie niepokoju krzycza�o o uwag�.
Schyli�a si� i podnios�a z pod�ogi rozbite szk�a. Ron
tak�e wygl�da�, jakby nagle zapomnia� o wszystkim, co
si� do tej pory wydarzy�o.</p><p>- Sk�d one si� tu
wzi�y? - zapyta�, rozgl�daj�c si� po
pogr��onym w mroku korytarzu. Hermiona potrz�sn�a
g�ow�. Wpatrywa�a si� w okulary tak, jakby widzia�a je
po raz pierwszy w �yciu.</p><p>- On nigdy ich nie zdejmuje -
powiedzia� cicho Ron. - Nie m�g� ich tak po prostu zgubi�.</p><p>Hermiona ponownie pokr�ci�a
g�ow�. W umy�le czu�a jedynie zam�t, a okropne,
wyja�niaj�ce to znalezisko pomys�y prze�ciga�y
si� w pr�bach doprowadzenia jej do ob��du. Rozejrza�a
si� uwa�nie po korytarzu, ale w pobli�u znajdowa� si�
tylko schowek na miot�y. Ani �ladu Harry'ego.</p><p>Nagle co� jej si�
przypomnia�o.</p><p>- Ron - wyszepta�a
dr��cym g�osem. - W�a�nie w tym miejscu poprzednio
co� us�ysza�am. My�l�, �e to dochodzi�o -
jej wzrok pad� na drzwi do schowka - st�d. - doko�czy�a, wypuszczaj�c
powietrze z p�uc.</p><p>Ron pow�drowa� za
jej spojrzeniem. Prze�kn�� �lin�.</p><p>Hermiona, nie czekaj�c
na niego, podesz�a do starych, drewnianych drzwi.
Przy�o�y�a do nich ucho.</p><p>- Nic nie s�ysz� -
wyszepta�a.</p><p>Ron wygl�da� tak,
jakby nie by� w stanie wykrztusi� z siebie ani s�owa. Gryfonka
powoli si�gn�a do klamki i nacisn�a na ni�.</p><p>Drzwi pozosta�y
zamkni�te.</p><p>Powinna by�a
odetchn�� z ulg�, ale niepokoj�ce wra�enie nie
chcia�o jej opu�ci�. Walcz�c z narastaj�cym strachem,
wyci�gn�a r�d�k�, przy�o�y�a
j� do zamka i wyszepta�a:</p><p>- <emphasis>Alohomora.</emphasis></p><p>Tym razem, z cichym
skrzypni�ciem, otworzy�y si�. Hermiona wstrzyma�a oddech
patrz�c, jak przed jej oczami pojawia si� pogr��one w
nieprzeniknionej ciemno�ci, niewielkie pomieszczenie. Unios�a
r�d�k� i wypowiedzia�a:</p><p>- <emphasis>Lumos.</emphasis></p><p>W chwili, kiedy wn�trze
schowka wype�ni�o si� �wiat�em, us�ysza�a,
jak stoj�cy za jej plecami Ron wydaje z siebie jaki�
niezrozumia�y d�wi�k. Jednak prawie to do niej nie dotar�o,
poniewa� sama opada�a teraz w otch�a� dusznego przera�enia.
Us�ysza�a d�ugi, ochryp�y j�k oraz pisk i dopiero po
chwili u�wiadomi�a sobie, �e to ona je wyda�a. Okulary
wypad�y z jej d�oni.</p><p>Pod �cian�
le�a� Harry. Czerwona posoka zalewa�a jego twarz,
wsi�ka�a w ubranie, tworzy�a nawet niewielka
ka�u�� na pod�odze. W�osy ch�opaka by�y
zlepione krwi�, twarz opuchni�ta, podrapana i posiniaczona.
G�owa zwisa�a bezw�adnie i opiera�a si� na klatce
piersiowej. Jego prawa r�ka le�a�a pod dziwnym k�tem,
zapl�tana w kawa�ek czarnego materia�u.</p><p>Dziki wrzask rozdar� jej
umys�, a oczy przys�oni�a lepka ciemno��. Ca�y
�wiat zdawa� si� wirowa�, a w centrum tego wiru
le�a�o bezw�adne, zakrwawione cia�o jej najlepszego
przyjaciela. Nie umia�a okre�li�, czy �yje, czy nie. Nie
potrafi�a zmusi� swojego cia�a do ruchu. �o��dkiem
targn�y torsje i dopiero wtedy �wiadomo��
powr�ci�a do jej dygocz�cego cia�a.</p><p><emphasis>Nie! To niemo�liwe. To
nie jest prawdziwe. To tylko sen. Ja �ni�. To si� nie dzieje
naprawd�. Nie mo�e...</emphasis></p><p>Zamkn�a oczy,
walcz�c ze swoim �o��dkiem, z trzepocz�cym w piersi
sercem i z zawrotami g�owy. Pr�bowa�a oddycha�, ale co�
ogromnego blokowa�o jej gard�o. Kilka razy prze�kn�a
�lin�, zanim zdecydowa�a si� otworzy� oczy.</p><p>Przera�enie
�ciska�o mocno swymi o�lizg�ymi mackami jej serce, ale
ca�� si�� woli skupi�a si� na tym, �eby
wszystko przeanalizowa�. W ka�dej sytuacji potrafi�a
my�le� logicznie. Teraz nie mo�e zawie��!</p><p>Musi si� opanowa�!
Musi wzi�� si� w gar��! Sprowadzi� tu kogo�!
Natychmiast!</p><p>- Zosta� z nim -
wychrypia�a do Rona, kt�ry siedzia� na ziemi i wpatrywa�
si� w przyjaciela oczami rozszerzonymi z przera�enia.
Najwyra�niej nogi odm�wi�y mu pos�usze�stwa. Widz�c,
�e rudzielec nie reaguje, podbieg�a do niego i
potrz�sn�a go za ramiona. - S�yszysz mnie? Pilnuj go! -
krzykn�a �ami�cym si� g�osem, po czym rzuci�a
si� biegiem w stron�, z kt�rej w�a�nie przyszli.</p><p>Snape! Jest najbli�ej!
Ma mn�stwo eliksir�w! Uratuje Harry'ego! Musi!</p><p>Kiedy min�a w
biegu r�g korytarza, zderzy�a si� z wysok�, ciemn�
postaci�. Krzykn�a zaskoczona i zatoczy�a si� do
ty�u, pr�buj�c odzyska� r�wnowag�. Podnios�a wzrok i
dopiero, kiedy zobaczy�a, jak rozmazana jest stoj�ca przed ni�
sylwetka, u�wiadomi�a sobie, �e z jej oczu p�yn�
�zy. Nie zd��y�a nic powiedzie�, kiedy
us�ysza�a, jak Mistrz Eliksir�w wci�gn��
gwa�townie powietrze, po czym z�apa� j� za ramiona,
wbijaj�c bole�nie palce w jej sk�r� i potrz�sn��
ni� gwa�townie, krzycz�c:</p><p>- Co si� sta�o?!</p><p>Hermiona pr�bowa�a
odpowiedzie�, ale g�os odm�wi� jej pos�usze�stwa.
Wybuchn�a p�aczem, czuj�c, �e jeszcze chwila i
upadnie.</p><p>- Gdzie on jest?! - ostry,
rozkazuj�cy g�os Snape'a i kolejne potrz��ni�cie
strzeli�o w ni� jak bicz i otrze�wi�o na tyle, by
zdo�a�a wyduka�:</p><p>- Harry... schowek... on... -
po czym ponownie zanios�a si� rozpaczliwym szlochem.</p><p>Poczu�a, �e stalowe
d�onie pu�ci�y jej ramiona i zorientowa�a si�, �e
zosta�a sama. Obejrza�a si� i zobaczy�a czarn�
peleryn� Snape'a znikaj�c� za rogiem. Pu�ci�a si�
za nim biegiem, pr�buj�c wytrze� p�yn�ce z oczu �zy.</p><p>Kiedy dotar�a do
schowka, ujrza�a, �e Mistrz Eliksir�w zatrzyma� si� przed
wej�ciem. Jego twarz sta�a si� trupio blada. Wpatrywa�
si�, oniemia�y, w le��c� na pod�odze posta�
i najwyra�niej nie m�g� zmusi� swojego cia�a do ruchu. Po
prostu sta� i patrzy�, jakby nie m�g� uwierzy� w to, co
widzi.</p><p>Jednak ju� po chwili
wzdrygn�� si�, wyrwa� z odr�twia�ego
przera�enia i szybko wszed� do schowka. Ron kl�cza� przy
Harrym. Widocznie w ko�cu uda�o mu si� pokona� pierwszy
szok. Hermiona patrzy�a wstrz��ni�ta, jak Snape
przypad� do Harry'ego i odepchn�� Rona z tak�
si�� i w�ciek�o�ci�, �e rudzielec
wyl�dowa� na pod�odze z krzykiem zaskoczenia.</p><p>- Dotykali�cie go? -
zapyta� nauczyciel, przyk�adaj�c ucho do twarzy Harry'ego. Ron
pokr�ci� przecz�co g�ow�. Widocznie nadal nie
m�g� m�wi�. Hermiona podesz�a bli�ej, czuj�c, jak
kolana uginaj� si� pod ni�. Snape sprawdzi� puls na szyi
ch�opca i jego napi�ta, blada twarz rozlu�ni�a si� nieznacznie,
a z ust wydoby�o si� westchnienie ulgi. - �yje - wyszepta�
cicho. Hermiona zauwa�y�a, �e jego d�onie dr��.
Jednak nie wiedzia�a, czy nie by�o to przywidzenie. Sama
przecie� dr�a�a tak bardzo, �e nie mog�a nad sob�
zapanowa�. Mistrz Eliksir�w ponownie przy�o�y� ucho do
twarzy Harry'ego i zmarszczy� brwi. Spojrza� na zakrwawion�
twarz ch�opca, a przez jego oblicze przebieg� wyraz... strachu?
Hermiona zamruga�a. Tak, tym razem nie by�o mowy o przywidzeniu.</p><p>Snape
wyci�gn�� r�d�k� i skierowa� j� w stron�
klatki piersiowej Harry'ego. Us�ysza�a jak wypowiada dziwne,
skomplikowane formu�y, a ciep�y, ��ty blask
wystrzeli� z r�d�ki obejmuj�c pier� Harry'ego. Twarz
nauczyciela by�a �ci�gni�ta z wysi�ku, jakby
zakl�cie wymaga�o niezwyk�ego skupienia i ogromnej mocy.</p><p>Zobaczy�a, �e
bardzo powoli klatka piersiowa Harry'ego unosi si� do g�ry, a z jego ust
wydoby� si� chrapliwy, urywany, rz꿹cy oddech.
Ogromna fala ulgi i wdzi�czno�ci zala�a jej serce, sprawiaj�c,
�e ugi�y si� pod ni� nogi i musia�a oprze�
si� o �cian�, �eby si� nie przewr�ci�. Ron
spogl�da� na wszystko okr�g�ymi, przera�onymi oczami.
Ciep�y blask znikn��, a Mistrz Eliksir�w opar� si�
r�kami o pod�og� i westchn�� przeci�gle.
Wygl�da�, jakby nagle straci� si�y.</p><p>- Panno Granger -
zwr�ci� si� do niej dr��cym, zm�czonym g�osem, w
kt�rym pobrzmiewa�o ogromne zdenerwowanie. - Prosz� natychmiast
uda� si� do profesora Dumbledore'a i sprowadzi� go do
skrzyd�a szpitalnego. Has�o to "gargulki". Panie Weasley -
oczy Snape'a spocz�y na Ronie, kt�remu w ko�cu uda�o
si� podnie�� z pod�ogi. - Pan zawiadomi profesor
McGonagall. - Widz�c, �e oboje nadal stoj� bez ruchu i
wpatruj� si� w niego zaszokowani, doda� cierpkim,
rozkazuj�cym tonem - Natychmiast!</p><p>Hermiona wzdrygn�a
si� i rzuci�a biegiem w kierunku schod�w. Kiedy bieg�a przez
pogr��one w ciemno�ci korytarze Hogwartu tylko jedna my�l
ko�ata�a jej w g�owie:</p><p><emphasis>On �yje! �yje!</emphasis></p><p>*</p><p>B�l.</p><p>Wszystko by�o b�lem.</p><p>Przenika� jego
cia�o i dusz�. Przeszywaj�cy, przera�aj�cy.</p><p>Ciemno��. Lepka i
duszna.</p><p>Harry nie wiedzia�, gdzie
si� znajduje. Nie wiedzia�, co si� sta�o.</p><p>S�ysza� jakie�
szepty. Szepty w ciemno�ci.</p><p>Dochodzi�y jakby z
odleg�ej sali. Jednak nie potrafi� rozr�ni� s��w.
Odbija�y si� echem w jego g�owie, powraca�y i miesza�y
ze sob�, tworz�c trudny do zrozumienia szum, kt�ry powoli
przybiera� na sile i przeradza� si� w kakofoni�
d�wi�k�w.</p><p>Krzyk.</p><p><emphasis>Szlaban...
zako�czy�...</emphasis></p><p><emphasis>Gdzie mam
dotkn��... ��?</emphasis></p><p><emphasis>Dotykali�cie...
i�cie?</emphasis></p><p><emphasis>Harry!</emphasis></p><p><emphasis>Dotknij mnie... mnie...</emphasis></p><p><emphasis>Gdzie?</emphasis></p><p>Krzyk.</p><p>Nie potrafi� nic z tego
zrozumie�. Tak ci�ko mu si� oddycha�o. Co�
twardego przyciska�o si� do jego plec�w.</p><p><emphasis>�yje... je...</emphasis></p><p>Chyba na czym�
le�a�.</p><p>Co si� sta�o?</p><p>Czu� tylko ucisk i b�l.
Ca�y by� b�lem. Rw�cym, pulsuj�cym, k�uj�cym,
piek�cym b�lem.</p><p>Kto� tu chyba by�.
Gdzie� obok.</p><p>Jego os�abiony,
pogr��ony w cierpieniu umys� wyczuwa� magi�.
Magi�, kt�ra znajdowa�a si� gdzie� bardzo blisko.
Pr�bowa� si� na niej skupi� i trzyma� si� jej, by nie
pogr��y� si� ponownie w ciemno�ci.</p><p>M�g� ju�
oddycha�.</p><p><emphasis>Sprowad�...ad�...</emphasis></p><p>Powoli zaczyna�
wyczuwa� r�ne cz�ci swojego cia�a, jak gdyby
zapoznawa� si� z nimi na nowo. Szum w jego uszach przycicha�.</p><p>J�kn��,
czuj�c, jak czyje� r�ce dotykaj� jego klatki piersiowej.</p><p>- Boli... - wyszepta�
prawie bezg�o�nie, gdy� nawet m�wienie sprawia�o mu
cierpienie.</p><p>R�ce cofn�y
si�. Przez szum przedosta� si� znajomy g�os.</p><p>- Nic nie m�w.
Oszcz�dzaj si�y.</p><p>Harry'emu
przeja�ni�o si� troch� w g�owie.</p><p>Snape. To by� Snape.
Tu� obok niego.</p><p>Bardzo powoli urywki
wspomnie� zacz�y wyp�ywa� na powierzchni� jego
�wiadomo�ci.</p><p>Snape... by� na niego
z�y... wyrzuci� go z komnaty, bo Harry go poca�owa�. A nie
wolno mu by�o go ca�owa�... Z�ama� zakaz. Narazi�
si� na jego gniew. Nie chcia� tego...</p><p>- Przepra... szam... -
zdo�a� wyszepta� przez �ci�ni�te b�lem
gard�o. - Nie chcia... �em. Przepraszam...</p><p>Cisza.</p><p>A mo�e Snape'a tu wcale
nie ma? Mo�e mu si� tylko wydawa�o? Dlaczego nic nie m�wi?
A� tak si� na niego gniewa?</p><p>Musi go zobaczy�.</p><p>Spr�bowa� otworzy�
oczy, ale co� je zalewa�o. Dopiero teraz poczu�, �e przez
ca�y ten czas, co� sp�ywa mu po twarzy. Pr�bowa�
unie�� praw� r�k�, ale w og�le jej nie czu�.
St�kn�� z wysi�ku i uni�s� lew�. Jednak, kiedy
chcia� dotkn�� swojej twarzy, czyja� ch�odna
d�o� z�apa�a j� i delikatnie odci�gn�a
z powrotem.</p><p>Czyli jednak tu jest. Snape
naprawd� tu jest. Przy nim.</p><p>Odruchowo
�cisn�� t� d�o� i przyci�gn�� do
siebie, przyciskaj�c do niej swe usta.</p><p>- Jak to dobrze... �e
jeste�... - zdo�a� wyszepta� spuchni�tymi,
obola�ymi wargami.</p><p>Przez chwil� nic
si� nie dzia�o. Snape nie odpowiedzia�, ale Harry'ego to nie
obchodzi�o. Wiedzia�, �e jest przy nim. To wystarczy�o.</p><p>Jednak po kilku chwilach
poczu�, jak d�o� �agodnie wysuwa si� z jego r�ki.</p><p>J�kn��.</p><p>- Nie... nie odchod�...</p><p>Poczu� r�ce Snape'a
wsuwaj�ce si� pod jego plecy oraz kolana i bardzo powoli, delikatnie
unosz�ce go z pod�ogi.</p><p>B�l powr�ci� z przera�aj�c�
si��, spychaj�c go z powrotem w g��b ciemno�ci, w
kt�rej czai�y si� niezrozumia�e, ochryp�e szepty.</p><p>- Boli... tak bardzo... -
zdo�a� jeszcze wyszepta�, zanim mrok ponownie przyj��
go w swoje obj�cia.</p><p>*
* *</p><p>Crabbe spojrza� z
niepokojem na swoje r�ce.</p><p>- Na pewno nic... nie
zosta�o? - zapyta� lekko nerwowym g�osem.</p><p>Tr�jka �lizgon�w
siedzia�a w swoim dormitorium. W ka�dym razie Crabbe i Goyle
siedzieli, poniewa� Malfoy kr��y� po pokoju, niezwykle
podniecony. Jego oczy b�yszcza�y gor�czkowo, a na twarzy
ja�nia� pe�en zadowolenia u�miech.</p><p>- Och, przesta�
ju�! Szorowa�e� je tak d�ugo, �e zesz�o pewnie
wszystko, ��cznie z twoim t�uszczem - odpar� zirytowany
Malfoy, opadaj�c na swoje ��ko. Crabbe i Goyle siedzieli na
kanapie pod �cian� i zerkali na siebie nerwowo. - Przecie�
w�a�nie dlatego nie u�ywali�my czar�w - kontynuowa�
�lizgon. - Magia mog�aby zosta� wykryta. Pi�ci -
podni�s� jedn� z lekko zadrapanych r�k. - nie. Poza tym, zanim
ktokolwiek znajdzie Pottera, minie sporo czasu.</p><p>Crabbe i Goyle spogl�dali
na niego spode �b�w, chyba nie do ko�ca przekonani. Twarz Malfoya
wykrzywi�a si� w okrutnym grymasie szyderstwa.</p><p>- Za p�no na
w�tpliwo�ci. Ju� to zrobili�my. Teraz nie ma odwrotu.
Potter w ko�cu zap�aci� za wszystko. Za absolutnie wszystko!
Nareszcie! - za�mia� si� ochryple, a w jego
b�yszcz�cych niebezpiecznie oczach zap�on�� triumf.
Wygl�da�, jakby nie potrafi� panowa� nad tym, co robi i
m�wi. Za�lepiony nienawi�ci�, zachowywa� si�, jak
szaleniec, kt�remu nareszcie powi�d� si� plan zniszczenia �wiata.
- Och, Czarny Pan wynagrodzi mnie za to! W ko�cu za�atwi�em
Pottera! B�dzie zachwycony!</p><p>- No... - zacz��
niepewnie Goyle - ale m�wi�e�... �e nie wolno. �e
kaza� ci go pilnowa�. �eby nikt si� nie dowiedzia�. To
znaczy... - zawaha� si�, pr�buj�c z�o�y� te zdania
w ca�o��, bo chyba nie wysz�o tak, jak powinno. -
Powiedzia�e�... �e masz pilnowa�, �eby nikt si�
nie dowiedzia�. - odetchn�� z ulg�. To by�o
zdecydowanie za d�ugie zdanie, jak na jego mo�liwo�ci. - Na
pewno... nie b�dzie z�y na nas? To znaczy, Czarny Pan?</p><p>- Milcz! - warkn��
Draco. - Ja mia�bym chroni� ty�ek Pottera? Nigdy! Za te
wszystkie lata? Przez niego m�j ojciec prawie wyl�dowa� w Azkabanie!
Wszyscy uwa�aj�, �e zwariowa�em! Straci�em ca�y
szacunek przez to, �e musia�em go pilnowa�! �lizgoni zacz�li
patrze� na mnie jak na zdrajc�. Na mnie!</p><p>- A... Snape? - zapyta�
cicho Crabbe. - Nie wkurzy si� na nas? Przecie� ostatnio...
pami�tasz, co ci zrobi�. M�wi�, �e Potter jest.. niet...
niekyt... nietal... - zamy�li� si� - nietykalny! - w ko�cu
mu si� uda�o i u�miechn�� si�, dumny z siebie.</p><p>- Jeszcze czego! Mia�bym
by� ich s�ugusem? Za d�ugo ju� to robi�em! Dosy�
tego! - zerwa� si� z ��ka, a jego szare oczy
pociemnia�y z w�ciek�o�ci. - Pr�bowa�em od Snape'a wyci�gn��,
o co chodzi, ale skoro nie chcia� mi nic powiedzie�, to mam go w
dupie! Kiedy zostan� wynagrodzony przez Czarnego Pana, Snape nic mi
ju� nie zrobi! B�dzie si� m�g� co najwy�ej... -
urwa� nagle, widz�c, �e kumple ju� go nie s�uchaj�.
Szeroko rozwartymi z przera�enia oczami wpatruj� si� w drzwi.</p><p>Draco zawaha� si�.
Lodowaty dreszcz przeszy� jego cia�o.</p><p>Wyczuwa�
czyj�� mroczn� obecno��. Obecno��
pe�n� zimnego zdecydowania i p�on�cego gniewu.</p><p>Powoli odwr�ci�
si�.</p><p>W wej�ciu sta�
Severus Snape. Czarna sylwetka, wy�aniaj�ca si� z mroku, niczym
nieuchronne przeznaczenie. W r�ku trzyma� czarny skrawek
materia�u. Worek, kt�ry zarzucili na g�ow� Potterowi, �eby
nie m�g� ich rozpozna�. Ca�y zakrwawiony.</p><p>Draco
prze�kn�� �lin� i spojrza� w demoniczne oczy
Mistrza Eliksir�w. To, co w nich ujrza� sprawi�o, �e w jednej
chwili po�a�owa� wszystkiego, co zrobi�. Zrozumia�,
�e pope�ni� najwi�kszy b��d swojego �ycia.
Ale teraz by�o ju� za p�no, aby to cofn��.</p><p>W ot�pia�ej,
obezw�adniaj�cej grozie chwili zdo�a� pomy�le�
tylko, �e <emphasis>nigdy</emphasis> nie zapomni tego spojrzenia...</p><p>Przez mg��
przera�enia, kt�ra ogarn�a jego umys�, zobaczy�
wymierzon� w siebie r�d�k� i zanim zd��y�
zareagowa�, us�ysza� s�owa zakl�cia:</p><p>- <emphasis>Legilimens Evocis.</emphasis></p><p>* "Whispers in the dark" by
Skillet</p><p><strong>--- rozdzia� 14 ---</strong></p><p><strong>14. Mysteries.</strong></p><p><emphasis>Getting
tired, of hearing that</emphasis></p><p><emphasis>You're
dangerous, but they won't stop</emphasis></p><p><emphasis>Until
I leave, they won't believe</emphasis></p><p><emphasis>That
being with you won't break my heart.</emphasis></p><p><emphasis>They're
never gonna take me away from you</emphasis></p><p><emphasis>There's
nothing they can do!</emphasis>*</p><p>Harry spada� poprzez
ciemno��.</p><p>Czu� p�d powietrza,
ale nie mia� punktu odniesienia, gdy� wsz�dzie wok�
panowa� mrok. G�sty i lepki. Ciep�y i gorzki. Cichy.</p><p>By� sam.</p><p>W oddali zamajaczy�o
male�kie �wiate�ko. A wraz z nim do jego cichej ciemno�ci
wdar�y si� tak�e szepty. Pocz�tkowo ledwie s�yszalne.
W miar� przybli�ania si� �wiat�a, stawa�y
si� coraz g�o�niejsze. Zlewa�y si� ze sob� i
przeradza�y w szum.</p><p>Szepty w ciemno�ci.</p><p>Poczu� ch��d.</p><p>Zrozumia�, �e to
w�a�nie �wiat�o emanowa�o tym nieprzyjemnym zimnem.
Wyczuwa� w nim b�l i strach. A tak�e ogromn�
w�ciek�o��.</p><p>Nie chcia� si� w
nim zanurzy�. Pr�bowa� si� broni�, ale nie mia� czego
si� z�apa�. Unosi� si� w pustce.</p><p>By� ju� zbyt
blisko. Nic nie m�g� zrobi�.</p><p>Wpad� w
jasno��.</p><p>Obraz by�
zniekszta�cony i zamazany, ale widzia� kl�cz�c� przed
nim jasnow�os� kobiet�. Mia�a spuszczon�
g�ow�, twarz ukrywa�a w d�oniach, a jej ramiona
dr�a�y.</p><p>- Dlaczego? -
zaszlocha�a, a jej g�os odbi� si� echem w pustce. Jakby,
pomimo wszystkich widocznych kolor�w i kszta�t�w, nadal otacza�a go
mroczna nico��. Jakby to wszystko by�o tylko u�ud�.</p><p>- Nie wykona� mojego
rozkazu - odpowiedzia� g�osem oboj�tniejszym i zimniejszym
ni� l�d oraz ca�kowicie pozbawionym emocji. Pomimo
w�ciek�o�ci, kt�r� odczuwa� w sobie niczym
p�on�ce mro�nym ogniem drzewce. Kl�cz�ca przed nim
kobieta znaczy�a dla niego mniej, ni� robactwo. Najch�tniej
zdepta�by j�. - Zawi�d� moje zaufanie. Z�ama� zakaz.
Wypatroszy�bym go w�asnymi r�koma, gdyby m�j najwierniejszy
s�uga nie wyr�czy� mnie i nie dopad� go pierwszy.
Mo�ecie by� wdzi�czni, �e nadal �yje.</p><p>W kr�g md�ego,
zimnego �wiat�a wkroczy� jasnow�osy m�czyzna.
Pochyli� g�ow�. Jego g�os dr�a�, kiedy si�
odezwa�:</p><p>- Wybacz mi, panie, ale... on
nie wiedzia�, co robi. Jest jeszcze dzieckiem...</p><p>- Milcz! - mia�
dosy�. Ich �a�osne zachowanie tylko podsyca�o
buzuj�c� w nim w�ciek�o��. Gdyby nie to, �e
byli mu potrzebni, pozby�by si� ich od razu. - Pr�bowa� go
zabi�... Potter nale�y <emphasis>do mnie</emphasis>! To ja go zabij�! To ja
b�d� pi� jego krew! To ja zniszcz� jego cia�o! Wyssam
jego moc! Odbior� mu wszystko!</p><p>Kobieta przesta�a nad
sob� panowa�. Wybuchn�a p�aczem tak pe�nym
�alu, i� na ten d�wi�k ogarn�a go
p�on�ca furia.</p><p>- Zabij mnie -
zaszlocha�a. Jej g�os za�ama� si�. - Nic mnie ju�
nie obchodzi... nie, kiedy moje dziecko zosta�o w taki spos�b... -
urwa�a, jakby nie by�a w stanie doko�czy� i podnios�a
na niego oczy pe�ne rozpaczliwej nienawi�ci. - Ja ju� i tak
umar�am...</p><p>- Jak sobie �yczysz -
odezwa� si� oboj�tnym tonem i skin�� d�oni�
na stoj�c� dotychczas w cieniu posta�. - Severusie...</p><p>Us�ysza� krzyk
jasnow�osego m�czyzny i spokojny, opanowany g�os odzianej
w czer� postaci:</p><p>- <emphasis>Avada Kedavra.</emphasis></p><p>Zamkn�� oczy,
gdy� zala�a je fala o�lepiaj�cego, zielonego
�wiat�a.</p><p>Kiedy je otworzy�,
ponownie opada� poprzez pust�, ciep��, bezpieczn�
ciemno��.</p><p>By� sam.</p><p>*
* *</p><p>Chcia�o mu si�
pi�. Czu� si� tak, jakby w ustach mia� gar��
piasku. K�uj�cego i rani�cego prze�yk. Z trudem
oddycha�. Znalaz� w sobie jednak do�� si�, �eby
wycharcze�:</p><p>- Pi�...</p><p>W ciemno�ci rozleg�
si� d�wi�k krok�w.</p><p>- Nareszcie - szept
gdzie� tu� nad nim, ale nie by� w stanie otworzy�
sklejonych oczu. Poczu�, �e kto� unosi jego g�ow�, a w
gard�o wlewa mu si� wilgotny, przynosz�cy ukojenie ch��d.</p><p>Nie wiedzia�, gdzie jest
i co si� z nim dzieje. Chcia� tylko spa�. Powr�ci� do
ciep�ej, przytulnej ciemno�ci.</p><p>- Nic ju� nie m�w -
szept zacz�� si� oddala�. Poczu� �agodny dotyk na
czole. - Zawiadomi� wszystkich, �e odzyska�e�
przytomno��. Teraz �pij.</p><p>R�ka g�adzi�a
delikatnie jego czo�o.</p><p>Ciemno��
zacz�a wci�ga� go z powrotem w swoje ramiona.</p><p>Podda� si� jej.</p><p>*
* *</p><p>...i� si� dzisiaj.
Min�o tyle czasu. Straci� bardzo du�o krwi. Gdyby nie ty,
prawdopodobnie... - nerwowy, kobiecy szept urwa� si�, ale po chwili
rozleg� ponownie. - To zakl�cie wymaga�o niezwyk�ej
si�y i mocy. Niewielu czarodziej�w potrafi je rzuci�. W ca�ej
szkole prawdopodobnie tylko dyrektor... jestem pod wra�eniem, Severusie.
Gdyby ci� tam nie by�o, udusi�by si�...
Uratowa�e� go. Na pewno nie chcesz na niego zerkn��?
Zobaczy�, jak si� miewa?</p><p>- Nie mam czasu na
nia�czenie uczni�w, Pomfrey - niski, mroczny g�os. Pozbawiony emocji,
oboj�tny. - Nie obchodzi mnie jego stan. �yje i to mi wystarczy.
Dlaczego wszyscy uwa�aj�, �e powinienem interesowa�
si� jego zdrowiem?</p><p>W jego �wiadomo�ci
co� si� szarpn�o. Zna� ten g�os.</p><p>- W ko�cu jeste�
jego nauczycielem, Severusie - nale��cy do kobiety g�os by�
oburzony. W odpowiedzi nast�pi�o tylko pogardliwe prychni�cie.</p><p>Czu� ucisk na plecach.
Pr�bowa� go zidentyfikowa�, ale jego zmys�y odmawia�y
wsp�pracy.</p><p>- Poda�am mu Eliksir
Bezsennego Snu. Mia� jakie� koszmary, rzuca� si� i
krzycza�. To mog�oby pogorszy� jego stan - kontynuowa�a
kobieta, niezra�ona. - Teraz �pi, ale wcze�niej by�
otumaniony. Nie wiedzia�, gdzie jest, ani co mu si� przydarzy�o.
Minie troch� czasu, zanim w pe�ni odzyska �wiadomo��.</p><p>Ju� wiedzia�. Ten
ucisk, to musia� by� materac. Le�a� w ��ku.</p><p>Wraz ze zmys�ami
powraca�y tak�e odczucia. Dr�a�. Mia� wra�enie,
�e ob�o�ono go lodem. By�o mu tak bardzo zimno...</p><p>- To �wietnie -
powiedzia� suchy g�os. - Ale nie wiem, po co...</p><p>Ze �ci�ni�tego
bole�nie gard�a Harry'ego wyrwa� si� �amliwy j�k.</p><p>Us�ysza� pospieszne
kroki, a po chwili poczu� ch�odn� d�o� na swoim czole.</p><p>Zna� ten dotyk...</p><p>- Jest rozpalony -
powiedzia� ten niski g�os. - Musi mie� bardzo wysok�
gor�czk�... Da�a� mu co� na to? - dotyk znik�. -
Dlaczego tak na mnie patrzysz? - warkn��, rozdra�niony.</p><p>- Bez powodu - w kobiecym
g�osie mo�na by�o wyczu� nut� rozbawienia. - To dobry
znak, Severusie, nie musisz tak panikowa�. Wysoka temperatura oznacza,
�e jego organizm walczy.</p><p>- Nie jestem w nastroju do
�art�w, Pomfrey - g�os by� rozdra�niony.</p><p>- Zaczekaj przy nim -
powiedzia�a kobieta. - Przynios� mu...</p><p>- Nie mam na to czasu. Masz
dla mnie list� potrzebnych eliksir�w? - g�os sta� si�
ch�odniejszy, odleglejszy.</p><p>- Tak, zaraz przynios�.
Mam j� w gabinecie.</p><p>Kroki oddali�y si�.</p><p>Nie potrafi�
przesta� dr�e�. Jednak, poza zimnem, zacz��
odczuwa� co� jeszcze. B�l. Emanowa� z klatki piersiowej, z
g�owy, plec�w i ramion. Ostry, k�uj�cy i piek�cy.
Pulsowa� niezno�nie i coraz bardziej si� nasila�. Jakby budzi�
si� wraz ze zmys�ami.</p><p>Niech przestanie!</p><p>Otworzy� usta, ale z jego
zaschni�tego gard�a nie wydoby� si� �aden
d�wi�k. Spr�bowa� jeszcze raz.</p><p>- Boli... - g�os, kt�ry
wreszcie z siebie wyda�, bardziej przypomina� charkot. Wyczuwa�,
�e kto� stoi przy ��ku, ale nie reaguje. - Prosz�...
- wyszepta� sp�kanymi wargami. - Zabierz to...</p><p>- Potter! - gniewny syk
przeszy� powietrze, jednak zamar�, jakby wydaj�ca go osoba
powstrzyma�a si� w ostatniej chwili. - Nied�ugo przejdzie -
powiedzia� �agodniej. - Pomfrey da ci �rodki przeciwb�lowe.</p><p>Dr�enie przerodzi�o
si� w dygotanie. B�l zamkn�� w swych kleszczach
�o��dek i p�uca. Z trudem oddycha�, jakby co�
�ciska�o jego prze�yk.</p><p>- Prosz�... boli...</p><p>- Potter, na
lito��... - g�os podni�s� si� i urwa�.
Us�ysza� stuk. Po chwili jego g�owa zosta�a uniesiona, a w
jego usta wlano co� cierpkiego i gorzkiego.</p><p>Zakrztusi� si�,
czuj�c pieczenie w gardle.</p><p>- Prze�knij -
rozkaza� g�os.</p><p>Pos�ucha�.
Wra�enie u�cisku zacz�o powoli ust�powa�.
Odetchn�� g��boko. Kto� delikatnie
u�o�y� jego g�ow� na poduszce. Poczu�
d�o� dotykaj�c� �agodnie jego klatki piersiowej.</p><p>- Teraz �pij - cichy
g�os ukoi� jego nerwy. Pieczenie rozchodzi�o si� po
ca�ym ciele, wypalaj�c b�l.</p><p>Pozwoli�, aby fala
ciep�a zanios�a go ponownie w bezpieczn� i mi�kk�
ciemno��.</p><p>*
* *</p><p>Z ciszy powoli
wy�ania�y si� d�wi�ki. Stukot krok�w, szepty, skrzypienie
drzwi.</p><p>Wiedzia�, �e
le�y w ��ku. Szybko dokona� rozrachunku, pr�buj�c
wyczu� swoje cia�o. Wszystko by�o na miejscu, ale nie czu�
prawej r�ki.</p><p>D�wi�ki
przedziera�y si� przez mi�kk� mg��,
otulaj�c� jego umys� i szarpa�y zmys�ami.</p><p>Chcia� si� dowiedzie�,
co to za ha�asy. Spr�bowa� otworzy� oczy. Mia�
wra�enie, �e jego powieki zamieni�y si� w kamienie. Dopiero
kolejna pr�ba przynios�a skutek.</p><p>Do jego ciep�ej
ciemno�ci wla�o si� ch�odne, ostre �wiat�o.
Natychmiast zamkn�� powieki, aby odci�� mu drog�. Po
chwili spr�bowa� ponownie. Dopiero za trzecim razem uda�o mu si�
utrzyma� oczy otwarte, jednak mru�y� je tak bardzo, i�
pocz�tkowo nie widzia� nic, poza jasno�ci�.
Min�a chwila, zanim odwa�y� si� otworzy� je
szerzej.</p><p>Zobaczy� znajome
sklepienie skrzyd�a szpitalnego.</p><p>- Harry! - w polu jego
widzenia pojawi�a si� ruda czupryna. Piegowat� twarz
rozja�ni� szeroki u�miech. - Nareszcie si�
obudzi�e�! Zaczekaj! Zawiadomi� pani� Pomfrey! -
powiedzia� Ron i znikn��.</p><p>Po chwili pojawi�
si� ponownie, w towarzystwie u�miechni�tej, cho�
rzucaj�cej zmartwione spojrzenia, szkolnej piel�gniarki.</p><p>- Jak si� czujesz,
Harry? - zapyta�a.</p><p>- Nie najgorzej -
odpar�, kiedy uda�o mu si� nawil�y� gard�o. - Czy
mog� dosta� co� do picia?</p><p>- Oczywi�cie -
odpar�a pani Pomfrey i znikn�a z pola widzenia.</p><p>- Nareszcie, stary! Nawet nie
wiesz, jak si� o ciebie martwili�my. Czuwali�my przy tobie na
zmian�, ja i Hermiona. Pomfrey nam pozwoli�a. Ale nie mogli�my
ci� dotyka�, dop�ki nie zagoj� si� twoje... no wiesz... -
urwa� Ron, spuszczaj�c wzrok.</p><p>- M�wi�am, �e nie
wolno ci go zam�cza�, kiedy si� w ko�cu obudzi! -
ofukn�a go piel�gniarka, podnosz�c g�ow�
Harry'ego i wlewaj�c mu ch�odny, przyjemny p�yn do ust.</p><p>- Id� po Hermion� -
o�wiadczy� Ron. - Tylko postaraj si� nie zemdle� ponownie,
zanim z ni� nie wr�c�, dobrze Harry?</p><p>Piel�gniarka
spiorunowa�a rudzielca wzrokiem, a Harry poczu� rozbawienie. Kiedy
Ron znikn�� za drzwiami, Pomfrey zwr�ci�a si� do Harry'ego:</p><p>- Musisz mi dok�adnie
powiedzie�, jak si� czujesz i co ci� boli.</p><p>- Czuj� ucisk w klatce
piersiowej i pulsuj�cy, ale dosy� lekki b�l g�owy -
zastanawia� si� przez chwil�, sprawdzaj�c swoje cia�o.
- Nie czuj� te� prawej r�ki. Nie mog� ni�
poruszy�.</p><p>- Jest z�amana. Podobnie
jak �ebra, kt�re powoduj� ucisk w klatce. Mia�e� te�
wstrz�s m�zgu - s�ucha� z coraz wi�kszym zdumieniem, jak
piel�gniarka wylicza ca�� list� r�nego rodzaju uraz�w
i obra�e�, kt�rych dozna�. Wi�kszo��
zd��y�a ju� si� zabli�ni� albo uleczy�,
jednak nie wszystkie. Dowiedzia� si�, �e nie mo�na
by�o wyleczy� jego z�amanej r�ki za pomoc� eliksiru,
dop�ki by� nieprzytomny i w zbyt ci�kim stanie, by
okre�li�, jak jego organizm m�g�by zareagowa�.</p><p>Pocz�tkowo mieli
zabra� go do �wi�tego Munga, ale dyrektor stwierdzi�,
�e nie powinni go przenosi�. Dlatego uzdrowicieli sprowadzono do
Hogwartu. Kiedy uda�o im si� ustabilizowa� jego stan,
opiek� nad nim mo�na by�o powierzy� pani Pomfrey i
pozosta�ym nauczycielom. Profesor Snape przygotowywa� dla niego
eliksiry uzdrawiaj�ce, a profesor Sprout szczodrze dzieli�a si�
swymi ro�linami leczniczymi.</p><p>Harry'emu mocniej zabi�o
serce. Snape pomaga� go leczy�? Nie wiedzia� dlaczego, ale ta
wiadomo�� sprawi�a, �e od razu poczu� si� lepiej.</p><p>- Harry! - krzyk Hermiony
zag�uszy� wszystkie my�li. Przyjaci�ka przypad�a do
jego ��ka. By�a zdyszana, ale jej twarz promieniowa�a
szcz�ciem. - Nawet nie wiesz, jak si� ciesz�! Wszyscy tak
si� o ciebie martwili�my! - W jej oczach pojawi�y si�
�zy. Chcia�a powiedzie� co� jeszcze, ale chyba nie by�a
w stanie.</p><p>Harry
u�miechn�� si� do niej uspokajaj�co.</p><p>- Ju� w porz�dku,
naprawd�. Czuj� si� ca�kiem nie�le.</p><p>- Mo�ecie sobie
troch� porozmawia�, ale nie wolno wam go przem�cza� -
o�wiadczy�a piel�gniarka. - Gdyby co� by�o nie tak,
zawiadomcie mnie. B�d� w gabinecie.</p><p>Kiedy oddali�a si�,
Hermiona i Ron przysun�li krzes�a do ��ka Harry'ego i
usiedli.</p><p>- Co mnie omin�o?
- zapyta�, sil�c si� na oboj�tny ton. Oboje wygl�dali
na bardzo przej�tych, wi�c chcia� ich troch� uspokoi�
swoim zachowanie. Szczeg�lnie, �e z ka�d� chwil� czu�
si� coraz lepiej. P�yn, kt�ry poda�a mu Pomfrey
orze�wia� go i przywraca� mu si�y.</p><p>Hermiona i Ron wymienili
ponure spojrzenie.</p><p>- Co si� sta�o? -
zapyta�, gdy� bardzo mu si� ono nie spodoba�o.</p><p>- Jest pi�tek, Harry.
By�e� nieprzytomny przez pi�� dni - powiedzia�a
Hermiona.</p><p>Ta wiadomo��
zaskoczy�a go.</p><p>- To... dosy� d�ugo
- powiedzia�, gdy� nic innego nie przysz�o mu do g�owy.</p><p>- Harry, czy pami�tasz
cokolwiek? - zapyta�a Hermiona dr��cym g�osem, nad kt�rym
na pr�no stara�a si� zapanowa�.</p><p>Zamy�li� si�.
Wspomnienia powoli zacz�y wyp�ywa� na powierzchni�
jego �wiadomo�ci. Zamglone i rozchwiane. Kiedy wydawa�o mu
si�, �e ju� uda�o mu si� je z�apa�, one
ponownie zanurza�y si� w odm�tach niepami�ci.</p><p>- Niewiele - odpar� po
pe�nej wyczekiwania chwili. - Pami�tam, �e... - zobaczy�
siebie, nagiego, przyci�ni�tego do odzianego w czarn� szat�
szczup�ego cia�a, a serce szarpn�o mu si� w piersi -
...�e mia�em szlaban ze Snape'em - prze�kn��
�lin�, staraj�c si� z�apa� kolejne, umykaj�ce
obrazy. - P�niej opu�ci�em jego gabinet. Kiedy szed�em
korytarzem, poczu�em uderzenie... - Wyczu�, �e jego g�os
zaczyna dr�e� i skupi� si� na tym, �eby go
uspokoi�. - Potem... co� mi zakry�o oczy. Nic nie
widzia�em. Nie wiedzia�em, co si� dzieje - pr�bowa� jeszcze
co� wy�owi�, ale obrazy znikn�y g��boko pod
powierzchni�. - Nic wi�cej nie pami�tam.</p><p>Hermiona i Ron ponownie
wymienili zaniepokojone spojrzenie.</p><p>- O co chodzi? -
irytowa�o go ich zachowanie.</p><p>- Wi�c nie
pami�tasz, kto ci� napad�? - zapyta�a �agodnie
Hermiona.</p><p>Nie, nie pami�ta�.
To chyba oczywiste, skoro zas�onili mu oczy.</p><p>Pokr�ci�
przecz�co g�ow�. Hermiona westchn�a i rzuci�a mu
d�ugie, nieokre�lone spojrzenie.</p><p>- A nie domy�lasz
si�, kto m�g�by to zrobi�?</p><p><emphasis>Malfoy!</emphasis></p><p>To by�a pierwsza
my�l Harry'ego. Jednak powstrzyma� si� od wypowiedzenia jej na
g�os. Nie mia� dowodu. Malfoy go nienawidzi�, ale czy a�
tak bardzo, �eby by� zdolnym do czego� takiego? Po tym, co mu
ostatnio powiedzia�, to bardzo mo�liwe. Pami�ta� jego
przekrwiony, pe�en nienawistnej furii wzrok, kiedy widzieli si� po
raz ostatni. S�owa "Do zobaczenia, Potter!" przeszy�y jego
umys�. Zrozumienie uderzy�o w niego z ogromn� si��.</p><p>On planowa� to ju�
wcze�niej!</p><p>- To Malfoy - odpar�
cicho. - My... pok��cili�my si�, tu� przed... tym.</p><p>Twarz Rona zmieni�a
si� w pe�n� nienawi�ci mask�. Nie
zd��y� jednak nic powiedzie�, gdy� ubieg�a go
Hermiona.</p><p>- Jeste� tego pewien?</p><p>- Oczywi�cie, �e
jestem pewien - powiedzia� nieco g�o�niej, ni�
zamierza�. - Co z nim teraz b�dzie? Bo chyba... zostanie ukarany?</p><p>Hermiona wygl�da�a
tak, jakby z trudem dobiera�a s�owa.</p><p>- Malfoya nie ma.</p><p>- Jak to nie ma? - ta
wiadomo�� ca�kowicie go zaskoczy�a. - Co si� z nim
sta�o? Uciek�?</p><p>- Znikn��.
Nast�pnego dnia po twoim pobiciu - odpar�a przygn�biona
Gryfonka.</p><p>- Katie Bell m�wi�a,
�e widzia�a uzdrowicieli ze �wi�tego Munga -
wtr�ci� si� Ron.</p><p>- Podobno mnie leczyli - wyja�ni�
Harry.</p><p>- <emphasis>W lochach</emphasis>? -
przerwa� mu Ron. - A p�niej kilkoro Krukon�w widzia�o Lucjusza
Malfoya, kt�ry miota� si� po szkole. By� w�ciek�y.
Podobno uderzy� jakiego� pierwszoroczniaka za to, �e wszed�
mu w drog�. Zachowywa� si� jak szaleniec. Od razu wida�, po
kim Malfoy odziedziczy� charakterek - zako�czy� rudzielec.</p><p>- Crabbe i Goyle te�
znikn�li - doda�a Hermiona. - Nie wiadomo, co si� z nimi
sta�o. Nikt ich nie widzia� od tamtego czasu.</p><p>Harry zamy�li�
si� nad t� zaskakuj�c� wiadomo�ci�.</p><p>Trzech uczni�w, kt�rzy
najprawdopodobniej stali za napa�ci� na niego, znikn�o z
powierzchni ziemi. To przera�aj�ce.</p><p>- Przecie� kto�
musia� co� widzie� albo s�ysze� - zacz��,
pr�buj�c wyja�ni� ten ewenement.</p><p>- Wszyscy ju� spali,
kiedy to si� wydarzy�o. A rano ju� ich nie by�o.
Nauczyciele milcz�, jak zakl�ci - wyja�nia�a Hermiona. -
Pr�bowa�am dowiedzie� si� czego� od profesor McGonagall,
ale zakaza�a mi kogokolwiek o to pyta�.</p><p>Harry nie wiedzia�, co
ma o tym wszystkim my�le�. Ca�a ta sprawa by�a jedn�
wielk�, mroczn� tajemnic�.</p><p>- Ale przynajmniej nie musisz
si� ju� nim przejmowa� - odezwa� si� Ron. - Cokolwiek
si� z nim sta�o, zas�u�y� na to!</p><p>- Ron! - Hermiona
pr�bowa�a wygl�da� na oburzon�, ale ulga wyczuwalna w jej
g�osie nie pozwala�a na to.</p><p>- No co? - zaperzy�
si� rudzielec. - Gdyby nie wyparowa�, to sam bym go wypatroszy�,
je�eli tylko dorwa�bym go w swoje r�ce! Ma ogromne
szcz�cie, �e znikn��. - Hermiona nie pr�bowa�a
go ju� uspokaja�. - Zem�ci�bym si� za to, co
zrobi� Harry'emu! Wyrwa�bym mu te tlenione kud�y, ukatrupi�bym
go na miejscu, gdybym tylko...</p><p>- Dobrze, ju� wystarczy
- przerwa�a mu poirytowana Gryfonka. - Harry nie chce s�ucha�
twoich g�upich przechwa�ek.</p><p>Harry nie przyzna�by
si� do tego, ale bardzo ch�tnie pos�ucha�by, co jeszcze Ron
chcia�by zrobi� Malfoyowi.</p><p>- A potem dorwa�bym
Snape'a... - kontynuowa� niezra�ony rudzielec.</p><p>To zaskoczy�o Harry'ego.</p><p>- Snape'a? - przerwa�
mu. - A co on ma z tym wsp�lnego?</p><p>- Nie zauwa�yli�cie
czego� podejrzanego? - powiedzia� konspiracyjnie Ron. - To uczniowie <emphasis>jego</emphasis>
domu zaatakowali Harry'ego. Na dodatek w pobli�u <emphasis>jego</emphasis> gabinetu,
zaraz po szlabanie, kt�ry Harry mia� <emphasis>z nim</emphasis>. Nie zdziwi�bym
si�, gdyby <emphasis>on</emphasis> to wszystko zaplanowa�...</p><p>- Ron, przesadzasz. To jest
nauczyciel! - ofukn�a go Hermiona.</p><p>- No i co z tego? Ale jest
�miercio�erc� i w dodatku nienawidzi Harry'ego. M�g� ich
wynaj��, �eby pozbyli si� Harry'ego, a ca�a wina
spad�aby na nich.</p><p>- To najg�upsza rzecz,
jak� kiedykolwiek wymy�li�e�! - o�wiadczy�a
Hermiona.</p><p>Harry nie m�g�
uwierzy� w�asnym uszom. Sk�d Ronowi przyszed� do g�owy
taki pomys�?</p><p>- To dlaczego, w takim razie,
przez ca�y tydzie� chodzi� taki w�ciek�y? Rzuca�
si� o ka�dy drobiazg i odbiera� wszystkim punkty za
najdrobniejsze przewinienia. Nawet �lizgonom. M�wi� wam, on si�
wkurzy�, bo Harry wyszed� z tego ca�o i jego plan si� nie
powi�d�.</p><p>- Sko�cz ju� -
westchn�a Hermiona. - Twoje podejrzenia s� �mieszne i nie
trzymaj� si� kupy. Przecie� to Snape uratowa� Harry'ego.</p><p>Serce Harry'ego
podskoczy�o. Spojrza� na Hermion� ze zdumieniem.</p><p>- Snape... mnie
uratowa�? - zapyta� niepewnie, przenosz�c wzrok na Rona, kt�ry
widocznie straci� zapa� po tym, jak Gryfonka ostudzi�a go tym
argumentem.</p><p>Harry wyczu� na sobie
jej zamy�lone spojrzenie. Zamiast odpowiedzie�, zwr�ci�a
si� do Rona, jednak jej g�os brzmia� tak, jakby my�lami by�a
zupe�nie gdzie indziej:</p><p>- Ron... nie masz czasami
dzisiaj treningu?</p><p>- Co? - Ron z trudem
oderwa� si� od swoich my�li. - Ach, tak, racja. Dzi�ki,
Hermiono - zerwa� si� z miejsca. - Harry, zosta�em
pa�karzem! - o�wiadczy�, wypinaj�c dumnie pier�.</p><p>Jednak Harry potrafi�
teraz my�le� tylko o Snapie, kt�ry <emphasis>go uratowa�</emphasis>.</p><p>- Co? Och, to �wietnie -
powiedzia� nieobecnym g�osem.</p><p>- A Ginny jest
szukaj�c�, dop�ki ty... no wiesz - zaj�kn�� si�
rudzielec.</p><p>- To super, Ron -
u�miechn�� si� blado Harry.</p><p>- No to... ja ju� p�jd�
- powiedzia� cicho Ron, najwyra�niej przygaszony brakiem entuzjazmu
ze strony swego najlepszego przyjaciela.</p><p>Kiedy drzwi
zamkn�y si� za nim, Harry poczu� na sobie
przeszywaj�cy wzrok Hermiony.</p><p>- Snape naprawd� mnie...
- zacz��.</p><p>- Ron ma racj� - przerwa�a
mu Gryfonka. Harry spojrza� na ni� zaskoczony.</p><p>- Z czym? - zapyta�. Jej
powa�ny wyraz twarzy wcale mu si� nie podoba�. Dziewczyna
odetchn�a g��boko, jakby zastanawia�a si�, od
czego zacz��, po czym powiedzia�a:</p><p>- To my ci�
znale�li�my, Harry, ja i Ron. By�e� zamkni�ty w
schowku. By�e�... w strasznym stanie. Nawet nie chc� sobie tego
przypomina� - potrz�sn�a g�ow�. - Pobieg�am
po Snape'a i sprowadzi�am go. On... rzuci� na ciebie jakie�
zakl�cie uzdrawiaj�ce, albo co� w tym stylu i
zacz��e� oddycha�. Przez kilka przera�aj�cych
chwil my�leli�my... �e ty... - g�os jej si� lekko
za�ama�, ale szybko si� opanowa�a. - Kaza� nam
sprowadzi� Dumbledore'a i McGonagall do skrzyd�a szpitalnego. A
p�niej przyni�s� ci� tu na r�kach i od razu
znikn��. Nie wiem, czy wr�ci�, bo nie pozwolili nam zosta�
przy tobie i kazali wraca� do dormitorium.</p><p>Harry s�ucha� tego
z mocno bij�cym sercem. A wi�c swoje �ycie zawdzi�cza�
Hermionie, Ronowi i Snape'owi. Chcia� jej podzi�kowa�, ale
s�owa nie mog�y mu przej�� przez gard�o. Potrafi�
my�le� tylko o tym, �e Snape zani�s� go na r�kach do
skrzyd�a szpitalnego. Tak �a�owa�, �e niczego nie
mo�e sobie przypomnie�...</p><p>W og�le niewiele
pami�ta�. Jego wspomnienia urywa�y si� w momencie
wyj�cia z gabinetu Snape'a, a ponownie rozpoczyna�y dopiero od
obudzenia si� tutaj i zobaczenia nad sob� Rona. Mia�
wra�enie, �e co� mu si� �ni�o, ale nie by�
tego pewien. Wydawa�o mu si� te�, �e raz si�
obudzi� i wszystko go bola�o, a kto� poda� mu jaki�
p�yn. Ale wspomnienie to by�o tak blade i niewyra�ne, i�
r�wnie dobrze mog�o by� tylko imaginacj�.</p><p>- Odwiedzali�my ci�
na zmian� - kontynuowa�a Hermiona. - Ja i Ron czuwali�my przy
tobie. Luna te� przychodzi�a. I Neville, i Ginny, i kilka innych
os�b.</p><p>Ginny? To go zaskoczy�o.
By� przekonany, �e siostra Rona go nienawidzi.</p><p>- A... - waha� si�,
czy o to zapyta�, ale musia� si� dowiedzie�. - ...a Snape?</p><p>Hermiona rzuci�a mu
d�ugie spojrzenie.</p><p>- Od czasu, kiedy ci�
przyni�s�, nie widzieli�my go tutaj ani razu.</p><p>Harry'emu zrz�d�a
mina. Snape nie odwiedzi� go ani razu przez ca�y tydzie�? W
og�le nie interesowa� si� jego zdrowiem? M�g� chocia�
zapyta�, jak si� czuje... Przecie� Severus widzia� go
nagiego, by� w nim, kocha� si� z nim. Harry si� do niego
przytula�, ca�owa� go. Byli przecie� tak blisko...</p><p>Pomfrey m�wi�a, �e
przygotowywa� dla niego eliksiry... ale to nie to samo. Dlaczego si�
nim nie interesowa�?</p><p>Uczucie goryczy
wpe�z�o niepostrze�enie i zaatakowa�o jego prze�yk. Z
trudem prze�kn�� �lin� i wyp�dzi�
pr�buj�ce dosta� si� do jego oczu �zy zawodu.</p><p>- Harry - Hermiona
przysun�a si� bli�ej, przypatruj�c mu si� z
uwag�. Obliza�a wargi, jakby to, co chcia�a powiedzie�, nie
chcia�o przej�� jej przez usta. - Co ci� ��czy z
profesorem Snape'em?</p><p>To pytanie uderzy�o w
niego z tak� si��, �e a� zakr�ci�o mu
si� w g�owie. Czu�, jak panika wdziera si� do jego
umys�u i przejmuje nad nim kontrol�. Ca�� si��
woli zmusi� si�, �eby tego nie okaza�.</p><p>- Co to za pytanie? - jego
g�os lekko zadr�a�. Wbi� wzrok w sufit, poniewa� nie
potrafi� spojrze� przyjaci�ce w twarz.</p><p>- Harry, musisz mi
powiedzie� prawd� - naciska�a Gryfonka, pochylaj�c si�
nad nim.</p><p>- Niczego nie musz�! -
odparowa�, pragn��, aby zako�czy�a ten temat.</p><p>- Harry, pos�uchaj...
Wtedy, kiedy zosta�e� napadni�ty... czeka�am na ciebie w
Pokoju Wsp�lnym. Chcia�am z tob� porozmawia� o tym, co
zaobserwowa�am. Po tym, co ci si� przytrafi�o, tym bardziej
musisz mnie wys�ucha�.</p><p>Nie chcia�. Nie
chcia� jej s�ucha�. Niewa�ne, co chcia�a
powiedzie�, ba� si� to us�ysze�.</p><p>- Nie mam zamiaru o tym
rozmawia� - warkn��. - Cokolwiek masz na my�li, to na pewno
s� tylko twoje urojenia.</p><p>- Harry... - odpar�a
cicho Gryfonka. - Ja <emphasis>wiem</emphasis>. To, �e Ron nie potrafi dostrzec niczego,
poza obiadem, nie znaczy, �e ja tak�e jestem �lepa. Znam
ci� od pi�ciu lat. Potrafi� czyta� z twojej twarzy, jak z
otwartej ksi��ki, a ty nie nale�ysz do os�b, kt�re potrafi�
ukrywa� emocje.</p><p>Spojrza� na ni� z
namys�em.</p><p>Ile ona mo�e
wiedzie�? Czego si� domy�la?</p><p>- <emphasis>Wiem</emphasis>, �e
pomi�dzy wami co� jest. I... - zawiesi�a na chwil�
g�os, a Harry a� kipia� ze zdenerwowania. - ...nie podoba mi
si� to - doko�czy�a.</p><p>"No to kwesti�
przyjacielskiego wsparcia mamy ju� z g�owy..." -
pomy�la�, czuj�c, jak co� ci�kiego opada mu do
�o��dka.</p><p>- Ron ma racj� -
powt�rzy�a. - Snape jest �miercio�erc�. Nie nale�y mu
ufa�.</p><p>To go zdenerwowa�o. Co
ona mo�e o nim wiedzie�?! Poderwa� g�ow� i
spojrza� na ni� ze z�o�ci�.</p><p>- Wiem, o czym teraz
my�lisz - uprzedzi�a go. - Jeste� z�y, �e tak go
oceniam. Uwa�asz, �e nic o nim nie wiem.</p><p>Harry zamruga�,
zaskoczony. Czy�by rzeczywi�cie to wszystko by�o wypisane na
jego twarzy?</p><p>Pochyli�a si� ku
niemu i powiedzia�a cicho:</p><p>- On jest od ciebie ponad dwa
razy starszy, Harry. I na dodatek jest nauczycielem. To...
niew�a�ciwe.</p><p>- A co ty mo�esz o tym
wiedzie�? Nie interesuje mnie twoje zdanie! Nie wiesz o nim absolutnie
nic, z wyj�tkiem tego, co mo�esz zobaczy� na lekcjach! A tak
naprawd�, jest zupe�nie inny!</p><p>Hermiona zmru�y�a
oczy.</p><p>- A wi�c mia�am
racj�... Eliksir, kt�ry kaza� ci wypi� Snape... ukaza�
prawd� - jej twarz poblad�a. - Ty go rzeczywi�cie pragniesz...</p><p>Harry zagryz� warg�.
Da� si� podej��.</p><p>- To powa�na sprawa -
powiedzia�a dr��cym g�osem. - To jest... zakazane. Nie
mo�ecie...</p><p>- Nic mnie to nie obchodzi! -
odparowa�. Bardzo nie podoba� mu si� kierunek tej rozmowy.</p><p>- Nie my�lisz
rozs�dnie, Harry. Jeste� za�lepiony... - urwa�a, jakby
szukaj�c odpowiedniego s�owa. - ...zafascynowaniem. Boj�
si�, �e on ci� mo�e skrzywdzi�. On jest za blisko
Voldemorta. Nie wiemy, czy naprawd� jest po naszej stronie. Mam z�e
przeczucia. On ci� mo�e... wykorzysta�.</p><p>Harry nie patrzy� na
ni�. W�ciek�o�� gotowa�a si� w nim,
wydzielaj�c dusz�ce opary strachu.</p><p>- Boj� si�...
�e on ci� mo�e zwodzi�, �eby w ko�cu odda�
ci� w r�ce Voldemorta - widz�c mordercze spojrzenie, kt�re
pos�a� jej Harry, obliza�a wargi i zacz�a do niego przemawia�,
jak do dziecka. - Pomy�l, Harry... dlaczego mia�by si� tak nagle
tob� zainteresowa�? Zawsze ci� nienawidzi�. Co mog�oby
tak raptownie zmieni� jego stosunek do ciebie?</p><p>Spojrza� na ni�
zdegustowany i przestraszony. Zawaha� si�.</p><p>Sam si� nad tym
zastanawia�. Snape rzeczywi�cie... tak nagle, wtedy, w schowku... Od
tej pory wszystko si� zmieni�o. Ale to przecie� niemo�liwe,
�eby...</p><p>Nie! Jak ona mog�a tak
pomy�le�? Dlaczego m�wi takie rzeczy? Tylko go do�uje. Chce,
�eby Harry przesta� wierzy� Snape'owi i zako�czy� to.
Taki jest jej cel! Zniszczy� to, co pomi�dzy nimi by�o. Jaka z
niej przyjaci�ka? Zamiast podnosi� go na duchu, pragnie tylko
pogr��y� go w strachu i nieufno�ci. Nie pozwoli jej na to!</p><p>Ju� otwiera� usta,
�eby ostro jej odpowiedzie�, ale ona by�a szybsza.</p><p>- Pos�uchaj mnie,
prosz�, i zako�cz to, dop�ki jeszcze nie jest za p�no.</p><p>Czy ona tego nie
rozumia�a? Ju� jest za p�no...</p><p>- Nie mog� -
zdo�a� w ko�cu wydusi�. - Nic nie rozumiesz! Nie mog�
tego zrobi�!</p><p>- Musisz - powiedzia�a
dobitnie, patrz�c mu prosto w oczy. Wytrzyma� to spojrzenie,
chocia� du�o go to kosztowa�o. Z�o�� na ni�
przegoni�a jego wcze�niejsze przera�enie.</p><p>- Nie wtr�caj si� w
nie swoje sprawy! - rzuci� lodowatym g�osem. - To m�j wyb�r, co i z
kim robi�. Je�eli ryzykuj�, to jest moja decyzja. Tylko moja!</p><p>Hermiona zmru�y�a
oczy i odsun�a si�.</p><p>- W takim razie, nie
pozostawiasz mi wyboru, Harry. Musz� powiedzie� o wszystkim
profesorowi Dumbledore'owi.</p><p>Harry poczu� si�,
jakby spada� w bardzo g��bok� i ciemn�
przepa��. G�os uwi�z� mu w gardle.</p><p>- Nie mo�esz tego
zrobi� - zdo�a� w ko�cu wydusi�.</p><p>- Musz�. To dla twojego
dobra, Harry - twarz Gryfonki by�a niezwykle ch�odna, jakby
podj�a ju� decyzj� i nic nie mog�o tego zmieni�.
Jednak jej oczy dr�a�y. - Zrozum...</p><p>- Nie mo�esz! - prawie
krzykn��, czuj�c, �e brakuje mu tchu. W�ciek�e
uderzenia serca czu� niemal w gardle.</p><p>- Wiem, �e mo�esz
mnie za to znienawidzi�, ale przynajmniej b�dziesz bezpieczny - jej
g�os za�ama� si� nieznacznie, ale za wszelk� cen�
stara�a si�, aby brzmia� surowo i pewnie. - Nawet sobie nie wyobra�asz,
jak wygl�da�e�, kiedy ci� znale�li�my.
By�e� ca�y... - odetchn�a, by si� uspokoi�.
- ...ca�y we krwi. Nie chc�, by to si� kiedykolwiek
powt�rzy�o. Nie prze�y�abym tego ponownie... - ukry�a twarz
w d�oniach, a jej ramionami wstrz�sn�� szloch. - Nie wiesz,
co wtedy prze�yli�my. My�leli�my, �e ty... �e
ju� po tobie.</p><p>Harry patrzy� na
ni�, oniemia�y. Pojawi� si� w nim zal��ek
wsp�czucia, ale strach i gniew szybko si� z nim upora�y.</p><p>To niewa�ne, jak
szlachetne pobudki ni� kierowa�y... Chcia�a pozbawi� go
tego, o co z tak� zawzi�to�ci� walczy� przez
d�ugi czas. Nie pozwoli na to! Nie pozwoli, �eby kto�
stan�� pomi�dzy nim, a Snape'em!</p><p>Nie mia� poj�cia,
co teraz powiedzie�. Musi by� bardzo ostro�ny. I delikatny.
Wepchn�� z�o�� pod dywan i pozwoli�, �eby zal��ek
wsp�czucia nieco si� rozwin��.</p><p>- Dam sobie rad�,
Hermiono. Naprawd� nie musisz si� o mnie martwi�. - Zdawa�
sobie spraw�, �e to by�y puste s�owa. Tak �wietnie <emphasis>dawa�
sobie rad�</emphasis>, �e wyl�dowa� nieprzytomny w szpitalu, z
licznymi obra�eniami i z�aman� r�k�.</p><p>- Wydaje mi si�, �e
Ron mo�e mie� racj� - powt�rzy�a, przecieraj�c oczy i
pr�buj�c doprowadzi� si� do porz�dku. - Lepiej dmucha�
na zimne. Nie pozwol�, �eby Snape co� ci zrobi�, Harry.
Nawet, je�eli b�dzie to oznacza�o koniec naszej przyja�ni.</p><p>- Nie - z jego ust
wydoby� si� j�k. - Nie mo�esz, Hermiono! Prosz�
ci�. Nie mo�esz tego zrobi�. On mi nic nie zrobi.</p><p>Hermiona
potrz�sn�a g�ow� i wsta�a. W ostatniej chwili
z�apa� zdrow� r�k� jej d�o�. Spojrza�
jej prosto w oczy.</p><p>- Hermiono, prosz�...
Mo�e... - jego umys� pracowa� na najwy�szych obrotach. -
...mo�e najpierw go sprawdzimy? B�d� ostro�ny,
obiecuj� - widzia�, jak jej oczy mru�� si�
nieznacznie. Uda�o mu si� wybi� male�k� szczelin�
w jej murze. Teraz trzeba j� skutecznie, ale niezwykle ostro�nie poszerzy�.
- Przecie� da si� na pewno jako� sprawdzi�, czy mo�na
mu ufa�... W ko�cu... gdyby chcia� mnie odda� w r�ce
Voldemorta, m�g� zrobi� to ju� dawno... - wygl�da�a,
jakby rozwa�a�a t� hipotez�. - Zaczekajmy jeszcze
troch�. Znajd� spos�b, �eby si� tego dowiedzie�.
Mog�... - przez jego my�li przebieg�o wspomnienie
my�lodsiewni nale��cej do Mistrza Eliksir�w, do kt�rej
zajrza� w ubieg�ym roku. - Mo�e uda�oby mi si�
zajrze� do jego my�lodsiewni?</p><p>Widzia�, jak jej oczy
rozszerzaj� si�.</p><p>- Jeste� pewien, �e
uda�oby ci si� to zrobi�? - zapyta�a. Pokiwa�
g�ow�, chocia� wcale nie by� pewien. Wi�cej -
wiedzia�, �e nie b�dzie w stanie tego zrobi�.
Pami�ta�, co si� wydarzy�o ostatnim razem. Nie chcia�
straci� tego wszystkiego, co uda�o mu si� z takim wysi�kiem
wywalczy�.</p><p>Chcia� po prostu
by� ze Snape'em.</p><p>Dlaczego to by�o takie
trudne? Dlaczego ca�y �wiat zdawa� si�
sprzysi�gn�� przeciwko niemu?</p><p>Hermiona zastanawia�a
si� przez jaki� czas, po czym powoli skin�a
g�ow�.</p><p>- Dobrze. Zaczekamy. Ale
musisz to zrobi�, Harry.</p><p>Ponownie pokiwa�
g�ow�. Czu�, jak ogromny ci�ar, przygniataj�cy
jego serce, p�uca i �o��dek, zanika. Ale wiedzia�,
�e to tylko na jaki� czas. P�niej b�dzie musia�
co� wymy�li�.</p><p>- Przepraszam, �e
zaatakowa�am ci� tak od razu po tym, jak si�
ockn��e�, ale musia�am to zrobi�. Gryz�o mnie to
przez ca�y tydzie�. Ju� ci� nie b�d�
m�czy� - u�miechn�a si� blado.</p><p>Harry nie mia� ochoty
odpowiada� jej u�miechem, ale zmusi� si�, by nieznacznie
unie�� k�ciki ust. Mia� wra�enie, jakby ta rozmowa
oddali�a go od przyjaci�ki na bardzo du��
odleg�o��. I ju� nic nigdy nie pomo�e im si� do
siebie zbli�y�...</p><p>- Odpoczywaj w takim razie.
Ja... musz� jeszcze co� za�atwi�.</p><p>Pokiwa� g�ow�
i patrzy�, jak odchodzi, dop�ki nie znikn�a za drzwiami
szpitala.</p><p>Spojrza� w sufit i
westchn�� ci�ko.</p><p>Wygl�da na to, �e
ju� zawsze b�dzie musia� walczy� o to... zafascynowanie.
Nie spodziewa� si�, �e b�dzie �atwo, ale mia�
wra�enie, �e powoli zaczyna go to przerasta�.</p><p>Zamkn�� oczy,
przypominaj�c sobie to rozkoszne ciep�o, kt�rego dozna�, kiedy
przytula� si� do Severusa. I spok�j.</p><p>To uczucie warte jest
ka�dej bitwy. I ka�dej ceny.</p><p>*
* *</p><p>Stukot jej krok�w
odbija� si� echem od �cian korytarza.</p><p>Przychodzenie tutaj by�o
ryzykowne. Jednak podejrzewa�a, �e Harry tego nie zrobi... nie
sprawdzi Snape'a. A tak si� o niego ba�a... To by�o jedyne, co
mog�a zrobi�, aby go ochroni�.</p><p>Pami�ta�a jego
b�agalny wzrok, kt�ry �cisn�� j� za serce. Uleg�a
i teraz tak strasznie si� ba�a, �e jej s�abo��
negatywnie odbije si� na �yciu Harry'ego i wszystko si� �le
sko�czy. By�a z�a na siebie, �e nie potrafi�a by�
konsekwentna i stanowcza, tak jak zawsze. Jednak, gdy w gr� wchodzi�y
uczucia, to nie by�o ju� takie �atwe.</p><p>Mo�e, po jakim�
czasie, uda�oby jej si� pogodzi� z faktem, �e Harry jej
nienawidzi. Ale mo�e kiedy� by mu przesz�o... kiedy
zrozumia�by, �e ona zrobi�a to wszystko, by go chroni�.</p><p>Ron by� jeszcze
du�ym dzieckiem. Nie potrafi�by ochroni� nawet siebie. To ona
zawsze troszczy�a si� o nich obu. I nie mo�e teraz
przesta�. Nie, kiedy Voldemort jest u szczytu w�adzy i �ycie
wszystkich bliskich jej os�b jest zagro�one.</p><p>Przystan�a przed
drzwiami i wzi�a g��boki oddech, dodaj�c sobie
odwagi.</p><p>Zapuka�a.</p><p>Po pewnym czasie drzwi
otworzy�y si� i ukaza�a si� w nich wysoka, odziana w
czer� posta�.</p><p>- Musz� z panem
porozmawia�! - wypali�a, zanim m�czyzna
zd��y� otworzy� usta. Jego oczy zw�zi�y si�.
Gestem zaprosi� j� do �rodka. Czu�a, �e nogi
uginaj� si� pod ni�, kiedy wchodzi�a do gabinetu, ale nie
da�a tego po sobie pozna�.</p><p>Musi gra� tward� i
zdecydowan�.</p><p>Zdziwi�o j� to,
�e nie podszed� do biurka, tylko stan�� przy drzwiach i
spojrza� na ni� przeszywaj�cym wzrokiem. U�wiadomi�a
sobie, �e gdyby chcia� co� z ni� zrobi�, to nie ma
�adnej drogi ucieczki. Poczu�a, �e strach przejmuje nad ni�
kontrol�, ale szybko si� opanowa�a.</p><p>Przysz�a tu dla
Harry'ego!</p><p>- S�ucham, panno
Granger? - g�os Mistrz Eliksir�w by� niezwykle ch�odny.</p><p>Zaczerpn�a tchu i
wypali�a:</p><p>- Wiem, co ��czy
pana z Harrym!</p><p>Je�eli spodziewa�a
si� wyrazu zaskoczenia na jego twarzy, to bardzo si�
rozczarowa�a. Surowe rysy nie zmieni�y si�, jedynie oczy
zw�zi�y si� nieznacznie.</p><p>- Przysz�am tu,
�eby powiedzie� panu... - pomy�la�a, �e nie brzmi zbyt
gro�nie i powa�nie, kiedy zwraca si� do niego w ten spos�b,
wi�c szybko si� poprawi�a. - ...�eby ci powiedzie�, �e
nie wolno ci go skrzywdzi�. Wiem, �e ju� raz to
zrobi�e�. Przez tydzie� chodzi� za�amany, a ja nie
wiedzia�am, dlaczego. Teraz ju� wiem i ostrzegam ci�... - czy
ona naprawd� sta�a w gabinecie i grozi�a nauczycielowi?
Zawaha�a si� przez chwil�, jednak szybko powr�ci�a do przerwanego
w�tku. - Harry jest naiwny i ma dobre serce. Ufa ci bezgranicznie i nie
pozwoli powiedzie� z�ego s�owa o tobie. Ale ja ci <emphasis>nie ufam</emphasis>
i chc�, �eby� wiedzia�, �e b�d� ci�
uwa�nie obserwowa�. Nie wiem, jakie masz wobec niego zamiary, ale nie
pozwol� ci go skrzywdzi�. Je�eli to zrobisz... to profesor
Dumbledore dowie si� o wszystkim! - Wiedzia�a, �e teraz
brzmia�a jak skar��cy si� pierwszoklasista, ale nic innego
nie przychodzi�o jej do g�owy. Sama niewiele mog�aby mu
zrobi�, ale dyrektor m�g� wszystko.</p><p>Odetchn�a, kiedy w
ko�cu uda�o jej si� to wszystko z siebie wyrzuci�.
Czu�a si� nieswojo pod wp�ywem tego przeszywaj�cego
spojrzenia. Czeka�a, podenerwowana, na jak�kolwiek odpowied�,
ale ta nie nadchodzi�a.</p><p>- To bardzo
interesuj�ce, panno Granger... - kiedy Mistrz Eliksir�w w ko�cu
si� odezwa�, niemal podskoczy�a. Jego g�os by� tak
lodowaty, i� mimowolnie zadr�a�a - ...ale z
przykro�ci� musz� stwierdzi�, �e tw�j legendarny
intelekt okaza� si� by� tylko... legend�.</p><p>Z przera�eniem
zobaczy�a, jak m�czyzna wyci�ga w jej stron�
r�d�k�. Instynktownie z�apa�a za swoj�, ale
by�o ju� za p�no...</p><p>* "When the wrong one
loves you right" by Celine Dion</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 15 ---</strong></p><p><strong>15. Breaking the walls.</strong></p><p><emphasis>I've
tried my best for so long</emphasis></p><p><emphasis>To
break down these walls</emphasis></p><p><emphasis>But
you build them strong</emphasis></p><p><emphasis>So
I stand here waiting, wondering why</emphasis></p><p><emphasis>Oh
why</emphasis>*</p><p>Harry sp�dzi� w
szpitalu kolejny tydzie�. Leczony wszelkiego rodzaju eliksirami,
ma�ciami i wywarami, powoli wraca� do zdrowia. Z�amane
ko�ci zros�y si�, a rany zasklepi�y. Zar�wno te zewn�trzne,
jak i wewn�trzne. �ywiony tylko mlecznymi zupami i kleikami,
sta� si� os�abiony i wycie�czony, a Pomfrey absolutnie
zabroni�a mu wychodzi� z ��ka. Uwa�a�a, �e
powinien przele�e� w skrzydle szpitalnym jeszcze jeden tydzie�,
ale po gwa�townych protestach Harry'ego i interwencji profesor McGonagall
pozwolono mu w ko�cu opu�ci� szpital. Musia� jednak
przysi�c, �e nie b�dzie si� przem�cza� ani
denerwowa�.</p><p>Dyrektor i profesor
McGonagall dok�adnie wypytali go o okoliczno�ci napa�ci, jednak
on powtarza� tylko, �e nic nie pami�ta. Nie ok�amywa�
ich, by�a to prawda. Z tego, co m�wili mu Ron i Hermiona, tak�e oni
musieli wiele razy opowiedzie� o wszystkim, co si� wydarzy�o.
Nie tylko nauczyciele byli tego ciekawi. Uczniowie wr�cz wchodzili im na
g�owy, �eby si� czego� dowiedzie�.</p><p>Harry kilka razy
pr�bowa� nawi�za� do rozmowy, kt�r� on i Hermiona
przeprowadzili pierwszego dnia po jego przebudzeniu. Ale przyjaci�ka
zdawa�a si� starannie omija� ten temat. Kiedy w ko�cu
zapyta� j� wprost, czy powiedzia�a Dumbledore'owi o nim i o
Snapie, ku zdziwieniu Harry'ego odpar�a spokojnie, �e wyjawi�a
mu wszystko, co wie. Kiedy Harry prawie zemdla� z przera�enia,
doda�a, �e musia�a powiedzie� o tym tak�e wszystkim
uczniom i nauczycielom. Widz�c, �e przyjaciel krztusi si� i nie
mo�e z�apa� tchu, poklepa�a go po plecach i doda�a z
u�miechem, �e ka�dy, komu to wyjawi�a, by� bardzo
zaskoczony, �e Snape uratowa� Harry'ego, ale nikt nie pr�bowa�
umniejsza� jego zas�ugi.</p><p>Dopiero po chwili
os�upia�ej konsternacji Harry zrozumia�, o co chodzi. Kiedy
pr�bowa� wyci�gn�� od niej co� wi�cej,
opowiada�a tylko o napa�ci, o szukaniu go i uratowaniu. Jakby
zupe�nie zapomnia�a o tym, o czym wtedy rozmawiali, jakby wszystkie
podejrzenia wyparowa�y z jej umys�u. Harry nie wiedzia�, jak to
si� sta�o, ale po trwaj�cych p� nocy przemy�leniach
doszed� do wniosku, �e to nie m�g� by� przypadek, a
Hermiona na pewno nie oszukiwa�aby go. Kolejne przepytanie
przyjaci�ki tylko utwierdzi�o go w przekonaniu, �e rzucono na
ni� zakl�cie Obliviate. I na pewno Mistrz Eliksir�w musia�
macza� w tym palce. Nic innego nie przychodzi�o Harry'emu do
g�owy. Jedno by�o pewne - kiedy tylko nadarzy si� okazja,
b�dzie musia� zapyta� o to Snape'a.</p><p>Na razie m�g�
odetchn�� z ulg�. Nie przyzna�by si� do tego, ale
niewielka cz�� umys�u tak�e podpowiada�a mu
takie rozwi�zanie. Teraz, kiedy problem zosta� za�egnany,
poczu� si� tak, jakby spad� mu z serca ogromny kamie�. Od
tej chwili b�dzie musia� by� bardzo ostro�ny i
uwa�a�, by Hermiona ponownie nie zacz�a czego�
podejrzewa�.</p><p>Nie tylko Hermiona i Ron
przychodzili go odwiedza�. Cz�sto zjawia�a si� te�
Luna ("Przynios�am ci zdech��, suszon� �ab�,
Harry! Powie� j� na szyi - u�mierza b�l i zm�czenie!"),
Neville, a nawet Ginny. Siostra Rona by�a nieco ma�om�wna, ale
u�miechni�ta. Najwidoczniej z�o�� ju� dawno jej
min�a. Przynios�a mu nar�cze stokrotek. Harry nie
mia� poj�cia, sk�d wzi�a je o tej porze roku -
by� ju� w ko�cu listopad - ale nie pyta� o to. By�
zadowolony, �e Ginny ponownie jest dla niego mi�a i cieszy�o go
to, �e powr�ci� jej dobry humor. Hagrid przyni�s� mu s�oik
swoich twardych jak pancerze Krakwat�w ciasteczek. Harry po raz pierwszy
by� wdzi�czny pani Pomfrey za to, �e pozwoli�a mu
je�� tylko kleiki. Dzi�ki temu m�g� wymiga� si�
od przyj�cia podarunku bez ryzyka, �e p� olbrzym poczuje
si� ura�ony.</p><p>Jednak w ca�ym tym
t�umie odwiedzaj�cych go os�b, brakowa�o mu tej jednej, na
kt�r� czeka� z najwi�ksz� niecierpliwo�ci�.</p><p>Snape nie przyszed� ani
raz przez ca�y tydzie�. Jakby w og�le nie interesowa�o go, jak
Harry si� czuje, jakby nic go to nie obchodzi�o. A przecie�
uratowa� mu �ycie...</p><p>Harry pr�bowa�
odsun�� od siebie gorzkie uczucie zawodu, kt�re
k��bi�o si� w jego sercu ka�dego dnia, w
otaczaj�cym go t�umie roze�mianych przyjaci� i
zatroskanych nauczycieli. Z dnia na dzie� t�skni� coraz bardziej
i nic nie potrafi�o ukoi� tego uczucia. Codziennie wpatrywa�
si� w drzwi, w nadziei, �e pojawi si� w nich wysoka, ciemna
sylwetka, ale za ka�dym razem zamiast niej, pojawia�o si� tylko
rozczarowanie.</p><p>Kiedy nadszed�
pi�tek i Harry'emu uda�o si� wywalczy� wyj�cie ze
szpitala, jedyne, o czym potrafi� my�le�, to odwiedzenie
Snape'a. Ta wizyta by�a dla niego priorytetem i nic nie potrafi�oby
go zatrzyma�. Dlatego powiedzia� Ronowi i Hermionie, �e
b�dzie wolny dopiero w porze kolacji, a tak naprawd� mia�
wyj�� nieco wcze�niej. Chcia� zapewni� sobie
troch� czasu bez zam�czaj�cych go przyjaci� i koleg�w.</p><p>Jego odzwyczajone od
chodzenia nogi nieznacznie ugina�y si� pod nim, kiedy ubrany w
spodnie, koszul� i sweter stan�� przed lustrem, aby si�
sobie przyjrze�. Z ulg� stwierdzi�, �e nie wygl�da
najgorzej. Na jego twarzy wci�� widnia�y niewielkie, delikatne
zadrapania, na policzku i wardze, a �uk brwiowy by� zaczerwieniony.
Jednak poza tym, wygl�da� ca�kiem dobrze jak na kogo�, kto
otar� si� o �mier�. By� tylko nieco wychudzony, a jego
cera mia�a blady, niezdrowy kolor. Cienie pod oczami nie chcia�y
znikn��, pomimo tego, �e naprawd� d�ugo sypia�.
Wci�� czu� si� przem�czony i wyczerpany, jakby
kto� wyssa� z niego ca�� energi�.</p><p>Odwr�ci� si� od
swojego odbicia, poszed� podzi�kowa� za wszystko pani Pomfrey i
ruszy� w kierunku loch�w, staraj�c si� pozosta�
niezauwa�onym. Na szcz�cie, uczniowie mieli jeszcze ostatnie
popo�udniowe lekcje i Hogwart sprawia� wra�enie
opustosza�ego.</p><p>Serce bi�o mu szybko,
kiedy schodzi� do loch�w. Mia� wra�enie, �e to sta�o
si� ju� regu��. Czy kiedykolwiek b�dzie m�g�
przebywa� tu bez tego nieprzyjemnego zdenerwowania, kt�re sprawia�o,
�e z trudem stawia� kolejne kroki? Ale musia� go zobaczy�!
Chocia� przez chwil�. Nie wiedzia�, czy go zastanie, czy
nauczyciel nie mia� teraz jakich� zaj��, ale warto
by�o spr�bowa�.</p><p>Staraj�c si�
uspokoi� trzepocz�ce w piersi serce przystan�� przy
drzwiach prowadz�cych do gabinetu Mistrza Eliksir�w i zapuka�. Po
chwili us�ysza� kroki, a krew zawrza�a w nim z podniecenia.</p><p>Drzwi otworzy�y
si�. Harry wstrzyma� oddech.</p><p>Prawie zapomnia�, jak
pi�kne jest spojrzenie tych cudownych, czarnych oczu, kt�re
rozszerzy�y si� teraz w wyrazie zaskoczenia. Harry nie potrafi�
powstrzyma� u�miechu, kt�ry wyp�yn�� mu na twarz.
Snape spogl�da� na niego przez chwil�, a widoczne na jego twarzy
zdumienie szybko przerodzi�o si� w niepok�j. Brwi
�ci�gn�y si�, a zmarszczki na twarzy pog��bi�y.</p><p>- Co ty tu robisz, Potter? -
zapyta� cierpko, widz�c, �e Harry najwyra�niej zamar�
z ma�lanym u�miechem na ustach i chwilowo nie jest w stanie
m�wi�. - Nie powiniene� by� jeszcze w szpitalu?</p><p>- Wyszed�em. - Harry nie
by� w stanie wydusi� z siebie czego� sk�adniejszego. -
Dzisiaj. Czy mog�... wej��? - zapyta� nie�mia�o.</p><p>Snape zmru�y� oczy,
ale odsun�� si� i wpu�ci� go do �rodka. Kiedy
zamkn�� drzwi, Harry nie potrafi� si� ju�
d�u�ej powstrzymywa�. Gwa�townie dopad� do niego i
przypar� go do drzwi, owijaj�c ramiona wok� jego pasa. Z
g�o�nym westchnieniem opar� g�ow� na otulonej w czarny
materia� piersi i zamkn�� oczy. Przycisn�� policzek do
szorstkiego materia�u i wyszepta�:</p><p>- T�skni�em za
tob�...</p><p>Westchn�� jeszcze
raz, wdychaj�c cudowny aromat cynamonu i delikatnie wyczuwaln�
wo� zi�. Przylgn�� do szczup�ego cia�a jeszcze
bardziej i us�ysza�... bij�ce g�o�no serce.</p><p>- Czeka�em na ciebie.
Ale ty nie przyszed�e�. - Nie potrafi� zapanowa� nad
gorycz�, kt�ra niepostrze�enie wkrad�a si� do jego
g�osu. - Dlaczego mnie nie odwiedzi�e�?</p><p>Snape, kt�ry do tej pory
by� najwyra�niej ca�kowicie zaskoczony jego zachowaniem,
spi�� si� i wyprostowa�, jednak nie pr�bowa� go
odsun��.</p><p>- By�em zaj�ty,
Potter - wycedzi� doskonale opanowanym g�osem. - Zreszt�, nie
mia�em ochoty przepycha� si� przez oblegaj�ce ci�
t�umy - doda� kwa�no.</p><p>Harry oderwa� rozgrzany
policzek od unosz�cej si� miarowo piersi m�czyzny i
spojrza� w g�r�, na zaci�ni�te w w�sk�
kresk� usta, na blade, napi�te oblicze, aksamitne, czarne w�osy,
okalaj�ce twarz i na ten cudowny, du�y nos, kt�ry wydawa� mu
si� najpi�kniejszym nosem na �wiecie.</p><p>- Tak bardzo... za tob�
t�skni�em, Severusie - powt�rzy� cicho, spogl�daj�c
g��boko w przypatruj�ce mu si� uwa�nie oczy Mistrza
Eliksir�w, kt�re na d�wi�k jego imienia zap�on�y
przez moment dziwnym blaskiem.</p><p>- Nie dramatyzuj, Potter -
powiedzia� ch�odno Snape. - Nie widzia�e� mnie zaledwie
przez tydzie�. Nie licz�c tych kilku dni, kiedy
le�a�e� nieprzytomny.</p><p>Harry'ego uderzy�a
nag�a my�l. Zmarszczy� brwi i odsun�� si� od
m�czyzny, mierz�c go przeszywaj�cym, podejrzliwym
spojrzeniem.</p><p>- Sk�d wiesz, kiedy
si� obudzi�em?</p><p>Zobaczy�, �e twarz
Mistrza Eliksir�w spochmurnia�a, jakby by� z�y sam na siebie.</p><p>Harry zrozumia�.</p><p>- Jednak by�e�! -
Jego oczy rozb�ys�y, a na twarzy pojawi� si� radosny
u�miech. - Mog�e� mi powiedzie�.</p><p>Twarz nauczyciela
przypomina�a teraz chmur� gradow�.</p><p>- Skoro ju� musz�
zaspokoi� twoj� ciekawo��, Potter, to zanosi�em
Pomfrey eliksiry - powiedzia� tak oboj�tnym tonem, na jaki go
by�o sta�, ale Harry by� tak szcz�liwy, �e nie
uwierzy� w ani jedno jego s�owo. To znaczy w powody, kt�re nim kierowa�y.</p><p>- Nie martw si�, nikomu
nie powiem - wyszepta� �arliwie, nie pr�buj�c nawet zmusi�
swoich ust, �eby przesta�y si� szczerzy�.</p><p>- Czy�by Pomfrey
napoi�a ci� jakim� wywarem roz�mieszaj�cym, Potter? -
warkn�� Mistrz Eliksir�w. Harry nie zwr�ci� uwagi na
zgry�liwy ton nauczyciela.</p><p>Przypomnia� sobie,
dlaczego tutaj przyszed�. Podzi�kowa� mu.</p><p>U�miech powoli
znik� z twarzy ch�opca. Snape zmarszczy� brwi. Harry
westchn�� g��boko i wyci�gn�wszy r�k�,
z�apa� smuk�� d�o� Mistrza Eliksir�w. Uni�s�
j� i z namaszczeniem przy�o�y� do swojego policzka,
wtulaj�c w ni� twarz i zamykaj�c na chwil� oczy. Dotyk
ch�odnych palc�w pos�a� przyjemny dreszcz wzd�u� jego
cia�a.</p><p>- Dzi�kuj� ci -
powiedzia� cicho, pocieraj�c policzkiem wn�trze d�oni - za
uratowanie mi �ycia. Otworzy� oczy i spojrza� na twarz Snape'a,
kt�ra w tej chwili wyra�a�a jedynie g��bok�
konsternacj�. - Ja... niewiele pami�tam, ale Ron i Hermiona m�wili
mi, �e nie mog�em oddycha�, a ty... u�y�e�
jakiego� zakl�cia uzdrawiaj�cego... i mnie ocali�e�. -
Oderwa� d�o� od policzka i przy�o�y� do swoich
ust, wci�� nie spuszczaj�c wzroku z twarzy m�czyzny i
przygl�daj�cych mu si� z uwag� ciemnych oczu, w kt�rych
dostrzeg� iskierk� nieokre�lonej emocji. - Dzi�kuje ci -
wyszepta�, spuszczaj�c wzrok i ca�uj�c delikatnie
d�ugie, smuk�e palce.</p><p>Niezwykle przyjemne,
ciep�e uczucie zala�o jego serce. Niewa�ne, co by�o
wcze�niej. Niewa�ne, jak bardzo zosta� zraniony. Wszystko
sta�o si� takie bez znaczenia. Teraz mia� dow�d, �e
Snape'owi na nim zale�y. Uratowa� go. To wymazywa�o wszystkie
jego winy. I nawet, je�eli Snape nadal b�dzie go �le
traktowa�, je�eli nadal b�dzie go rani�, �adna z tych
ran ju� nie zag��bi si� w jego sercu, poniewa� teraz
otacza�a je niezwykle silna bariera wiary i �wiadomo�ci, �e
Severusowi zale�y na nim. �e <emphasis>naprawd�</emphasis> mu zale�y.</p><p>Ta wiedza dawa�a
Harry'emu si��, aby rozpocz�� d�ug� i
�mudn� wspinaczk� na otaczaj�ce serce Snape'a zimne,
nieprzyst�pne mury. A mo�e kiedy� pomo�e mu nawet
rozbi� te mury? Kiedy on sam stanie si� silniejszy i twardszy...</p><p>Uca�owa� jeszcze
raz ch�odn� d�o� i kiedy w ko�cu j�
wypu�ci�, poczu�, jak dotyka jego podbr�dka i unosi jego twarz w
g�r�. Jego spojrzenie napotka�o b�yszcz�ce dziwnym blaskiem
oczy Mistrze Eliksir�w. Us�ysza� wypowiadane cichym, �agodnym
szeptem s�owa:</p><p>- Nie ma za co, panie Potter.</p><p>Oczy Harry'ego
rozszerzy�y si�, a u�miech ponownie powr�ci� na jego twarz.
Snape cofn�� d�o� i wyprostowa� si�.</p><p>- Ale zr�b mi t�
przys�ug� i przesta� si� tak g�upkowato
u�miecha�, bo obawiam si�, �e m�j wzrok ju�
d�u�ej tego nie wytrzyma - doda� kwa�no m�czyzna
i Harry pomy�la�, �e jeszcze nigdy w �yciu szyderczy
komentarz Mistrza Eliksir�w nie wyda� mu si� tak... uroczy.</p><p>*
* *</p><p>- Jak si� czujesz,
Harry? - zapyta�a Hermiona, kiedy spotka� si� z ni� i Ronem
przed wej�ciem do Wielkiej Sali.</p><p>- W porz�dku -
odpar�, wzruszaj�c ramionami.</p><p>Od napa�ci Hermiona
zachowywa�a si� gorzej ni� pani Weasley. Matkowa�a mu,
chucha�a na niego i ci�gle pyta�a o jego samopoczucie,
wci�� przypominaj�c, �e wed�ug niej, powinien
przele�e� w szpitalu jeszcze kilka dni. Na szcz�cie Ron
stawa� w jego obronie, co prawie zawsze ko�czy�o si�
zwyczajow� k��tni�.</p><p>"Oni nigdy si� nie
zmieni�" - pomy�la� z ciep�ym uczuciem w sercu.</p><p>Ju� teraz planowa�,
jakim sposobem m�g�by wyrwa� si� spod ich skrzyde�. Harry
tak bardzo chcia� d�u�ej porozmawia� z Severusem, a
wcze�niej nie m�g� tego zrobi�, poniewa� musia� szybko
wyj��, gdy� czekali na niego przyjaciele. Nie
zd��y� si� nim nacieszy�. Dlatego m�czy� go
tak d�ugo, a� ten w ko�cu zgodzi� si�, aby
ch�opak wpad� do niego wieczorem, ale pod warunkiem, �e nikt go
nie zobaczy. To nie by�o trudne. Harry mia� peleryn�
niewidk�. O wiele trudniejsze by�o oszukanie przyjaci�, kt�rzy,
najwidoczniej, postanowili nie spuszcza� go z oczu nawet na chwil�,
jakby si� bali, �e Harry zostanie napadni�ty za pierwszym
zakr�tem.</p><p>- Jeste� zdenerwowany,
Harry? - zapyta�a Hermiona, odrywaj�c go od tych rozmy�la�.</p><p>- Co? Nie. Dlaczego? -
wymamrota�, nieco zaskoczony.</p><p>- Przesta� go
zam�cza�! - warkn�� na ni� Ron. Hermiona nabra�a
powietrza, jakby chcia�a mu co� odpowiedzie�, ale rudzielec
z�apa� przyjaciela za rami� i poci�gn�� za
sob� do Wielkiej Sali.</p><p>Wi�ksza
cz�� znajduj�cych si� ju� w pomieszczeniu
g��w zwr�ci�a si� w stron� Harry'ego, jednak nie
speszy�o go to. Uzna�, �e to przecie� nic nowego w tym
roku. Nawet ju� si� przyzwyczai� do tego, �e przez
ca�y czas znajduje si� w centrum zainteresowania.
Rozgl�daj�c si�, dostrzeg� trzy wolne miejsca przy stole
�lizgon�w.</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>Wszyscy trzej uczniowie,
kt�rych podejrzewano o napa�� na niego, znikn�li bez �ladu.
Poczu� mimowolny dreszcz. To by�o dziwne uczucie wiedzie�,
�e Malfoya i jego goryli nie ma. I, prawdopodobnie, nigdy ju� nie
wr�c�. Nierozwi�zana tajemnica, o kt�rej jeszcze przez d�ugi
czas b�d� kr��y�y przekazywane szeptem domys�y i
plotki, kt�re po pewnym czasie przerodz� si� w legend�.</p><p>Harry m�g�by
zapyta� Snape'a, czy co� o tym wie, ale w g��bi serca wcale
nie chcia� pozna� prawdy. Najwa�niejsze teraz by�o to,
�e jest ju� bezpieczny. A po przestraszonych minach �lizgon�w mo�na
by�o domy�li� si�, �e w najbli�szym czasie nikt
nie odwa�y si� go ani zaczepi�, ani cokolwiek mu
powiedzie�. Nie po tym, jak tr�jka jego wrog�w dos�ownie
rozp�yn�a si� w powietrzu.</p><p>Harry poczu� dziwn�
satysfakcj�, kiedy pada�y na niego ich zatrwo�one spojrzenia.
Pansy Parkinson zblad�a, jak �ciana i zagryzaj�c warg�,
natychmiast odwr�ci�a g�ow�.</p><p>- Harry! - Jego uwag�
przyci�gn�a rudawo z�ota burza w�os�w i piegowata
twarz. - Ciesz� si�, �e w ko�cu mog�e�
wyj��! - powita�a go Ginny, zrywaj�c si� ze swego
miejsca. - Nie mogli�my si� doczeka� twojego powrotu! -
Stan�a przed nim i u�miechn�a si� szeroko.</p><p>- Och -
zaj�kn�� si�. - Ja... te� si� ciesz�.</p><p>- Pewnie jeste�
g�odny. Nie b�d� ci� zatrzymywa� - powiedzia�a
�agodnie. W tej samej chwili jej oczy pow�drowa�y ponad
ramieniem Harry'ego, a na jej policzki wyp�yn�� cudowny
rumieniec. Harry odwr�ci� si�, ale stwierdzi�, �e nie widzi
niczego niezwyk�ego, poza przypatruj�c� mu si� grup�
Krukon�w, siedz�c� przy swoim stole. Cho Chang pos�a�a mu
nie�mia�y u�miech. Nieco zaskoczony, odpowiedzia� jej tym
samym, a nast�pnie odwr�ci� si� z powrotem do Ginny. Jednak
Gryfonka powr�ci�a ju� do swoich przyjaci�. Harry ruszy� w
kierunku siedz�cych przy stole Rona i Hermiony, odpowiadaj�c po
drodze na rzucane zewsz�d pozdrowienia i u�miechy.</p><p>Odetchn��
g��boko. Dlaczego wydawa�o mu si�, �e od napa�ci
na niego, wszystko si� nagle zmieni�o? Ginny znowu go lubi,
�lizgoni si� go boj�, pozostali uczniowie stali si� dla
niego milsi, a Snape'owi na nim zale�y.</p><p>U�miechn��
si� mimowolnie.</p><p>- Co ci� tak
ucieszy�o, Harry? - zapyta� Ron, kiedy Gryfon podszed� do
przyjaci�.</p><p>- Och, nic takiego -
odpar�, siadaj�c pomi�dzy nimi i kiwaj�c g�ow�
witaj�cemu go z u�miechem Neville'owi. - Po prostu... ciesz�
si�.</p><p>"Jak to si� czasami
dziwnie uk�ada" - pomy�la�. W jego �yciu
nast�pi� prze�om, dziel�c je na to przed
napa�ci�, i to po napa�ci. Tak jakby na... wczoraj i dzisiaj.</p><p>Ponownie
u�miechn�� si� do siebie.</p><p>Nawet jedzenie
wygl�da�o o wiele smaczniej, ni� zazwyczaj.
Si�gn�� po kurczaka, nie zwa�aj�c na protesty
Hermiony, �e nie wolno mu je�� takich ci�kostrawnych
potraw.</p><p>O tak, "dzisiaj"
jest o wiele przyjemniejsze...</p><p>*
* *</p><p>Musia� ok�ama�
przyjaci�. Powiedzia� im, �e ma zg�osi� si� do
skrzyd�a szpitalnego, �eby przyj�� jaki� lek i
b�dzie musia� sp�dzi� tam troch� czasu.
Oczywi�cie zaoferowali si�, �e p�jd� z nim. Na
szcz�cie uda�o mu si� wyperswadowa� im ten
pomys� twierdz�c, �e pani Pomfrey zabroni�a, aby ktokolwiek
w tym przeszkadza�. Kiedy zaproponowali odprowadzenie go pod drzwi
szpitala, obieca�, �e b�dzie na siebie uwa�a� i
�e na wszelki wypadek p�jdzie w pelerynie niewidce. Odetchn�� z
ulg�, gdy w ko�cu zrezygnowali. Mia� nadziej�, �e
nied�ugo przestan� wsz�dzie za nim chodzi� i
zachowywa� si� tak, jakby uwa�ali, �e jest zrobiony ze
szk�a. Szczeg�lnie Hermiona, kt�ra traktowa�a go tak, jak gdyby Harry
mia� pi�� lat i trzeba go by�o na ka�dym kroku
pilnowa�.</p><p>"Wsp�czuj�
jej dzieciom" - pomy�la�, kiedy nareszcie m�g�
zarzuci� na siebie peleryn� niewidk� i przedosta� si�
do loch�w. Kiedy przechodzi� pod portretem kilku poch�oni�tych
gr� w szachy czarodziej�w, ziewn�� tak pot�nie,
�e oderwali si� od gry i rozejrzeli z niepokojem. Czu� si�
bardzo zm�czony (Hermiona oczywi�cie nie omieszka�a
wspomnie� mu o tym, �e wygl�da tak, jakby mia�
zasn�� na stoj�co), by� os�abiony i �pi�cy,
ale spotkanie ze Snape'em by�o dla niego najwa�niejsze. Tylko o nim
my�la� przez ca�e popo�udnie i wiecz�r, nawet, kiedy
otacza�y go grupy koleg�w i znajomych, wypytuj�cych go o samopoczucie
i o to, co w�a�ciwie si� wydarzy�o.</p><p>Stan�� przed
gabinetem Mistrza Eliksir�w i kiedy chcia� zapuka�, drzwi same
si� przed nim otworzy�y. Nieco zdumiony wszed� do �rodka.
Przeszed� przez opustosza�y, cichy gabinet i zapuka� do
kolejnych drzwi. Kiedy stan�y przed nim otworem, Harry ujrza� Snape'a
czytaj�cego ksi��k� w fotelu przed kominkiem.
�wiat�o ognia ta�czy�o na jego czarnych szatach i
odbija�o si� srebrnymi refleksami w opadaj�cych na twarz,
hebanowych w�osach.</p><p>- Zdejmij peleryn� i
zamknij za sob� drzwi - powiedzia� m�czyzna, nie podnosz�c
g�owy znad ksi��ki. Harry wykona� polecenie i dopiero teraz
zauwa�y� le��cy na kolanach Snape'a pergamin, w kt�rym
nauczyciel co chwil� co� zapisywa�. - Siadaj - rzuci� w
jego stron�. - Nied�ugo sko�cz�.</p><p>Gryfon pos�usznie
opad� na fotel po drugiej stronie niskiego stolika. Twarz Snape'a
by�a �ci�gni�ta w zamy�leniu. Harry domy�li�
si�, �e to, co robi, jest pewnie niezwykle wa�ne i zrobi�o
mu si� troch� wstyd, �e mu przeszkadza. Ale skoro ju� tutaj
dotar�, a wiele go to kosztowa�o, nie mia� zamiaru tak szybko
wychodzi�.</p><p>Westchn�� cicho,
opar� si� wygodniej i zapatrzy� w trzaskaj�ce cicho
p�omienie. Ciep�y blask bij�cy od ognia rozgrzewa� jego
sk�r� i rozchodzi� si� po ciele. Powieki zacz�y mu niezno�nie
ci��y� i chocia� si� stara�, nie potrafi�
utrzyma� ich otwartych. Mia� wra�enie, �e le�y w
ciep�ej, puchowej po�cieli, a ogie� nuci mu ko�ysanki.
Kolory i �wiat�a rozmaza�y si� i miesza�y ze
sob�, zabieraj�c go w cudownie ciep��, spokojn�
krain� snu.</p><p>*</p><p>Wsz�dzie wok�
panowa� g�sty mrok, ale w tej ciemno�ci zacz�o
si� co� dzia�. Wdar�o si� do niej dziwne, przyjemne
uczucie, przynosz�c ze sob�... ch��d i... podniecenie.</p><p>J�kn��
przeci�gle.</p><p>Czu� delikatny, szalenie
przyjemny dotyk, kt�ry sprawia�, �e przez jego cia�o
zacz�y na przemian przep�ywa� fale gor�ca i zimna.</p><p>- Dobrzeeee... -
wyszepta�, kiedy uda�o mu si� umiejscowi� ten dotyk.</p><p>Poczu�, �e jest
twardy.</p><p>Ciemno��
rozproszy�a si� pod naporem promieniuj�cego z jego podbrzusza,
cudownego uczucia, kt�re sprawi�o, �e ca�y si�
napr�y�.</p><p>Sen odp�yn��
ju� zupe�nie i Harry powoli otworzy� zaspane oczy, pragn�c
dowiedzie� si�, co to za uczucie. Przez unosz�c� mu
si� przed oczami mg�� dostrzeg�, �e jego koszula jest
rozpi�ta na piersi.</p><p>Dziwne, nie
pami�ta�, �eby k�ad� si� spa� w ubraniu...</p><p>Jego wzrok
pow�drowa� ni�ej i to, co ujrza� sprawi�o, �e na
jego twarzy pojawi� si� pal�cy rumieniec. Jego spodnie by�y
rozpi�te, a blada, smuk�a d�o� o d�ugich palcach
zaciska�a si� na jego cz�onku i porusza�a wolno,
posy�aj�c mu kolejne fale coraz bardziej obezw�adniaj�cej
przyjemno�ci.</p><p>Z jego ust wyrwa�
si� j�k, kt�rego nie uda�o mu si� powstrzyma�.
Uni�s� zaczerwienion� twarz i zobaczy� nad sob�
przypatruj�c� mu si� z krzywym u�miechem na w�skich
wargach twarz Mistrza Eliksir�w. Ciemne oczy b�yszcza�y, a
z�o�liwe, ta�cz�ce w nich iskierki, miesza�y si�
z p�omieniem podniecenia.</p><p>- Pobudka, panie Potter. -
Niski, mroczny g�os skruszy� wol� Harry'ego i pos�a�
iskry wzd�u� jego kr�gos�upa.</p><p>Nie mia� nawet chwili,
�eby pomy�le� o tym, gdzie jest i co si� dzieje, gdy�
cudownie ch�odna d�o� na jego erekcji odebra�a mu
ca�kowicie zmys�y i rozum.</p><p>Snape pochyla� si�
nad nim, a czarna peleryna opad�a z jego ramion, otulaj�c ich obu i
odgradzaj�c od �wiata zewn�trznego.</p><p>Mistrz Eliksir�w
przyspieszy�, posy�aj�c jego skoml�c� z rozkoszy
�wiadomo�� a� pod sam sufit. W pewnej chwili druga
r�ka m�czyzny, kt�ra do tej chwili spoczywa�a na oparciu
fotela, dotkn�a torsu Harry'ego, pieszcz�c delikatnie
sk�r�. Ch�opak zamkn�� oczy, poddaj�c si�
�agodnemu dotykowi, jednak ju� chwil� p�niej gwa�towny,
bolesny pr�d przeszy� jego cia�o i poderwa� je, a z ust
wycisn�� ochryp�y j�k. Otworzy� oczy i napotka�
krzywy, z�o�liwy u�mieszek na pochylonej nad nim twarzy. Snape
ponownie uszczypn�� jego sutek. Harry krzykn��, a jego
cia�o spi�o si�. Uderzy� plecami w oparcie fotela,
pr�buj�c z�apa� wymykaj�cy mu si� oddech. Snape
zdawa� si� doskonale bawi� torturowaniem go w ten spos�b i
spijaniem eksplozji b�lu i przyjemno�ci z jego p�on�cej twarzy.
Kolejne uszczypni�cie sprawi�o, �e zaskomla� cicho,
rzucaj�c si� gwa�townie. Z�apa� Snape'a za szat�
na piersi i przyci�gn�� do siebie, wciskaj�c twarz w jego
obojczyk. Znowu poczu� ten odbieraj�cy zmys�y zapach.
J�kn�� i przesun�� twarz, a jego usta znalaz�y
si� na wysoko�ci ucha m�czyzny. Snape przyspieszy�,
�ciskaj�c jego erekcj� jeszcze mocniej. Jego d�o�
ociera�a si� o zaczerwienion�, nabieg�� krwi�
sk�r� na nabrzmia�ym, drgaj�cym spazmatycznie penisie
ch�opca i podra�nia�a go jeszcze bardziej, doprowadzaj�c do
nieprzerwanego, ochryp�ego j�ku.</p><p>- W�a�nie... tak...
- wydysza� do ucha Snape'a, czuj�c, �e jego cia�o
ca�kowicie przesta�o go s�ucha� i pod��a teraz
tylko za rytmem poruszaj�cej si� coraz szybciej d�oni. Jego
pogr��one w rozkoszy cia�o wys�a�o sygna� do
zamroczonego umys�u, dochodz�c do wniosku, �e ju�
d�u�ej nie wytrzyma. Pr�bowa� si� hamowa�, ale ruchy
by�y za szybkie, za mocne i zbyt natarczywe. Palce skubi�ce jego
sutek posy�a�y w jego udr�czone cia�o kolejne spazmy
bolesnej przyjemno�ci, a gor�cy oddech owiewaj�cy jego
rami� i cudowny zapach Snape'a skutecznie atakowa�y pozosta�e
zmys�y.</p><p>- Nie... wytrzymam... -
wyj�cza�, a raczej zaszlocha� do ucha m�czyzny. -
Zaraz...</p><p>- ...dojdziesz -
doko�czy� za niego uwodzicielskim g�osem Mistrz Eliksir�w. - A
dok�adniej... teraz!</p><p>Palce zacisn�y
si� kurczowo na g��wce jego cz�onka i jednym, gwa�townym
ruchem ze�lizgn�y po nim, wyciskaj�c z niego bia�e,
lepkie nasienie. Harry zesztywnia�, czuj�c pal�ce wybuchy w
ka�dej cz�ci swojego cia�a. Jakby miliony iskier
jednocze�nie podra�ni�y jego zako�czenia nerwowe, kumuluj�c
si� w dolnych partiach cia�a. S�ysza� ochryp�y krzyk i
dopiero po jakim� czasie dotar�o do niego, �e wydobywa si�
on z jego w�asnego gard�a. Jego zmys�y zosta�y zmiecione
przez nawa�nic� przyjemno�ci i odleg�a cz��
jego umys�u zacz�a si� zastanawia�, czy kiedykolwiek
uda mu si� je odzyska�. Wygi�te w �uk cia�o
p�on�o, dop�ki niewiarygodna si�a orgazmu nie
wypu�ci�a go ze swoich szpon�w. Opad� z powrotem na fotel, nie
potrafi�c z�apa� tchu i otworzy� za�zawionych oczu.
Jego serce trzepota�o gwa�townie, pr�buj�c wyrwa� si�
na wolno��, a on potrafi� tylko poj�kiwa�,
staraj�c si� pozbiera� porozrzucane zmys�y.</p><p>Snape nadal pochyla�
si� nad nim, jakby czekaj�c, a� Harry dojdzie do siebie.
Gryfonowi uda�o si� w ko�cu z�apa� dryfuj�c�
�wiadomo�� i �ci�gn�� j� z powrotem do
swojego cia�a. Prze�kn�� kilka razy �lin�,
gdy� mia� wra�enie, �e zdar� sobie gard�o. Kiedy
w ko�cu otworzy� oczy i zobaczy� pochylon� nad sob�,
wykrzywion� mrocznym p�u�mieszkiem twarz Mistrza Eliksir�w, do
jego umys�u wdar�o si� wspomnienie podobnej sytuacji, kt�ra
mia�a miejsce jaki� czas temu.</p><p>U�miechn��
si� do siebie. Spojrza� prosto we wbijaj�ce si� w niego
b�yszcz�ce oczy i powiedzia� cicho:</p><p>- To by�o mi�e,
profesorze.</p><p>Zobaczy�, jak twarz
Snape'a �ci�gn�a si�, a oczy
zap�on�y.</p><p>- Pr�bujesz by�
ironiczny, Potter? - warkn�� m�czyzna, staraj�c
si� uwolni� sw� szat� z u�cisku Gryfona.</p><p>- Ale� sk�d -
odpowiedzia� niewinnie Harry, zanim zd��y� ugry��
si� w j�zyk. - Jak�e m�g�bym z tob� konkurowa�?</p><p>K�ciki ust Mistrza
Eliksir�w drgn�y nieznacznie, a w oczach zamigota�y iskry.</p><p>- No prosz�, Potter...
czasami potrafisz by� dowcipny. Chyba b�d� musia�
cz�ciej doprowadza� ci� do takiego stanu... -
U�miechn�� si� kpi�co, a policzki Harry'ego
zap�on�y. Wypu�ci� z r�k szat� Snape'a i
przyjemne ciep�o znikn�o, kiedy m�czyzna
wyprostowa� si�, odrzucaj�c do ty�u peleryn�.
Spojrza� z g�ry na wp� rozebranego, le��cego w fotelu
ch�opca, a na jego wargach pojawi� si� ten cudowny, krzywy
u�mieszek.</p><p>- Ubierz si�. Musisz
i�� si� wyspa�.</p><p>Harry poczu�, �e znowu
si� rumieni. Spr�bowa� si� podnie��, ale
zwiotcza�e mi�nie odmawia�y wsp�pracy. W ko�cu
uda�o mu si� doprowadzi� si� do porz�dku, a w tym
czasie Mistrz Eliksir�w od�o�y� na miejsce le��ce na
stoliku ksi��ki i magicznie dorzuci� drew do ognia.</p><p>Kiedy Harry, ziewaj�c,
wyj�� peleryn� niewidk�, �eby j� na siebie
zarzuci�, z jego ust wyrwa�y si� nieprzemy�lane s�owa:</p><p>- Mam nadziej�, �e
tym razem nikt mnie nie napadnie, bo na jaki� czas mam dosy�
skrzyd�a szpitalnego - za�artowa�, u�miechaj�c
si�, jednak, kiedy zobaczy� spojrzenie, kt�re rzuci� mu Mistrz
Eliksir�w, natychmiast spowa�nia�. - Przepraszam, to by�
g�upi �art - wymamrota�, odrywaj�c wzrok od
pogr��onej w zamy�leniu twarzy m�czyzny i
wbijaj�c go w pod�og�.</p><p>- To ja ju�... -
zacz��, ale Snape przerwa� mu nagle ostrym tonem:</p><p>- Zaczekaj chwil�,
Potter. - powiedzia�, znikaj�c na chwil� w drzwiach
prowadz�cych do swej sypialni. Harry zamruga� zaskoczony, ale
pos�usznie od�o�y� peleryn� i sta� przez
chwil�, czekaj�c na jego powr�t. Kiedy zobaczy� go ponownie,
dostrzeg�, �e m�czyzna trzyma w d�oni co�
po�yskuj�cego. Snape zatrzyma� si� przed nim i
wyci�gn�� w jego stron� nieoszlifowany szmaragd
wielko�ci monety. Albo co�, co go przypomina�o. Harry nie
zna� si� na kamieniach.</p><p>- Co to jest? - zapyta�
zaciekawiony.</p><p>- To niezwykle rzadki
artefakt, wi�c wola�bym, �eby� go nie zgubi� -
odpar� spokojnie Mistrz Eliksir�w.</p><p>- To... dla mnie? -
wyduka� zaskoczony, bior�c kamie� do r�ki i uwa�nie mu
si� przygl�daj�c. �wiat�o ognia odbija�o si�
od klejnotu, sprawiaj�c wra�enie, jakby w jego wn�trzu
p�on�� ch�odny, niesamowity blask.</p><p>- Masz go zawsze nosi�
przy sobie, bez wzgl�du na okoliczno�ci - t�umaczy�
m�czyzna, jednak Harry odp�yn�� ju�
my�lami.</p><p>Snape uratowa� go,
doprowadzi� do orgazmu, a teraz da� mu w prezencie niezwykle cenny
klejnot. Nie wiedzia� dlaczego, ale ten gest sprawi�, �e jego
serce zala�a fala ciep�a. Zagryz� warg�, t�umi�c
u�miech i spojrza� na Snape'a. B�dzie musia� mu si� za
to jako� odwdzi�czy�...</p><p><emphasis>Nast�pnym razem
doprowadz� ci� do takiego orgazmu, �e b�dziesz wi�
si� i j�cza� moje imi�. Obiecuj�! Nareszcie ujrz�
twoj� pogr��on� w przyjemno�ci twarz i b�d�
s�ucha�, jak krzyczysz: "Harry! Och, Harry!". To
b�dzie takie cudowne... Cholera, kompletnie zwariowa�em na twoim
punkcie...</emphasis></p><p>U�miechn��
si� do swoich my�li.</p><p>Przez
przys�aniaj�c� jego oczy mg�� zobaczy�, �e
Severus si�ga do kieszeni i wyjmuje z niej drugi, taki sam kamie�.
Harry zamruga�, przeganiaj�c zamroczenie i ze zdziwieniem
zobaczy�, �e m�czyzna przybli�a klejnot do twarzy i
uwa�nie mu si� przygl�da. Ujrza�, jak brwi Mistrza
Eliksir�w unosz� si� w ge�cie bezgranicznego zdumienia, oczy
rozszerzaj�, a usta rozchylaj� nieznacznie. Wiecznie blade oblicze
nabra�o dziwnych, ciep�ych kolor�w.</p><p>Harry zamruga� kilka
razy, nie b�d�c pewnym, czy dobrze widzi. Czy�by to, co
zobaczy�, by�o...</p><p>Po chwili jednak brwi
m�czyzny ponownie si� zmarszczy�y, a Harry zosta�
obrzucony taksuj�cym, przeszywaj�cym na wylot spojrzeniem
p�on�cych oczu. Zrobi�o mu si� gor�co. W tym samym
momencie poczu�, �e trzymany w d�oni kamie� rozgrza�
si� i zaczyna go parzy�. Spojrza� na niego zaskoczony i
zobaczy� wype�niaj�cy go blask, kt�ry powoli uformowa�
si� w - Harry przybli�y� klejnot do oczy - litery i s�owa.</p><p>Odczyta� napis w
kamieniu:</p><p><emphasis>No no, Potter... Nie
podejrzewa�em ci� o takie fantazje... Jednak musz� ci�
rozczarowa� - to si� nigdy nie wydarzy.</emphasis></p><p>Przera�aj�ce
zrozumienie wype�ni�o umys� Harry'ego, a nogi ugi�y
si� pod nim. Jego twarz zap�on�a jak pochodnia.
Zapragn�� rozp�yn�� si� teraz w powietrzu,
zapa�� pod ziemi�, cokolwiek, byle tylko znikn�� z
powierzchni ziemi! Mia� wra�enie, �e wpad� do wrz�cego
oleju, gdy� wszystko go pali�o. Prawie widzia� ten ogromny
rumieniec, kt�ry pokry� ca�e jego cia�o, a twarz zamieni� w
piwoni�.</p><p>- To kamie�
s�u��cy do wymiany my�li - powiedzia� Snape, a jego
g�os dr�a� dziwnie, jakby z trudem powstrzymywa� si�
od wybuchni�cia �miechem.</p><p>- Nie mog�e� mi
tego powiedzie� wcze�niej?! - wypali� Harry, pr�buj�c
utrzyma� si� na dr��cych nogach.</p><p>- M�g�bym - odpar�
spokojnie Mistrz Eliksir�w. - Ale w�wczas nie by�oby tak zabawnie.</p><p>Wstyd zosta�
zast�piony przez nadci�gaj�c� szybko chmur� gniewu.</p><p>- Za�o��
si�! - wysycza� Harry, wciskaj�c kamie� do kieszeni i
postanawiaj�c, �e nigdy wi�cej ju� go nie dotknie. - Po co
mi go da�e�? - Usi�owa� brzmie� gro�nie, ale
g�os mu si� za�ama�.</p><p>- �eby� m�g�
mnie zawiadomi� w razie jakiegokolwiek niebezpiecze�stwa -
powiedzia� g�adko Snape, nie spuszczaj�c z Gryfona
przeszywaj�cego spojrzenia.</p><p>Gniew nagle wyparowa�.</p><p>Snape da� mu to... bo
si� o niego martwi�!</p><p>- Wystarczy, �e
zaci�niesz go w d�oni i prze�lesz jak�� my�l. M�j
kamie� si� rozgrzeje i zawsze b�d� m�g� j�
odczyta�. Ale nie wolno ci go nadu�ywa�. Znaj�c twoj�
lekkomy�lno��, Potter, b�dziesz chcia� z niego
korzysta� nawet w sytuacjach niewymagaj�cych mojej uwagi.</p><p>Harry zas�pi�
si�.</p><p>Mo�e jednak od czasu do
czasu... Snape chyba si� nie pogniewa...</p><p>- Zrozumia�e�? -
zapyta� ostro m�czyzna.</p><p>Harry pokiwa�
g�ow�.</p><p>- Dzi�kuj� -
powiedzia� cicho, patrz�c, jak Mistrz Eliksir�w chowa sw�j
kamie� do kieszeni. - To... bardzo mi�e.</p><p>Snape obrzuci� go
ch�odnym spojrzeniem.</p><p>- To nie ma by�
mi�e, Potter, tylko u�yteczne - warkn��. - A teraz
mo�esz ju� odej��.</p><p>Harry ponownie
skin�� g�ow� i zarzuci� na siebie peleryn�
niewidk�, po czym wyszed� szybko z komnaty.</p><p>Kiedy szed� wolno korytarzem,
jego d�o� mimowolnie si�gn�a do kieszeni i
wyj�a zielony klejnot. Przystan�� i
u�miechn�� si� do siebie.</p><p>Nie potrafi� si�
powstrzyma�.</p><p>�cisn��
kamie�, zamkn�� oczy i pomy�la�:</p><p><emphasis>Ju� za tob�
t�skni�, Severusie.</emphasis></p><p>*
* *</p><p>Ukryty pod peleryn�
niewidk� Harry przemyka� bezg�o�nie korytarzami Hogwartu,
kieruj�c si� do loch�w. Min�y zaledwie dwa dni, a on
ju� nie potrafi� wytrzyma� bez tego odbieraj�cego
zmys�y spojrzenia pi�knych, czarnych oczu.</p><p>Za pomoc� kamienia
uda�o mu si� podst�pem wymusi� spotkanie ze Snape'em. W
ko�cu by�a ju� niedziela - koniec weekendu. Nie b�d�
mieli czasu na spotkania, kiedy zaczn� si� lekcje. Harry
przes�a� Severusowi wiadomo��, �e musi si� z nim
pilnie zobaczy� i porozmawia� o czym� niezwykle wa�nym.</p><p>Chodzi�o o
nag�� utrat� pami�ci przez Hermion�. Ostatnio
zupe�nie zapomnia� o to zapyta�. Dlatego teraz ten temat
sta� si� �wietnym pretekstem do zobaczenia si� z Mistrzem
Eliksir�w. B�dzie m�g� upiec dwa chochliki przy jednym ogniu.</p><p>Bardzo dok�adnie
rozejrza� si� po korytarzu, zanim zdecydowa� si�
zapuka�. Jednak gdy tylko jego d�o� dotkn�a
drewnianej powierzchni, drzwi natychmiast stan�y przed nim otworem.
Kiedy wszed� do gabinetu, us�ysza� trzask za plecami. Kolejne drzwi
otworzy�y si� przed nim w ten sam spos�b. Skonsternowany wszed�
do �rodka i ujrza� siedz�cego w fotelu Snape'a. Serce
zabi�o mu mocniej, a na twarz wyp�yn�� niepowstrzymany
u�miech.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
powiedzia� cicho, zdejmuj�c z siebie peleryn�.</p><p>M�czyzna
odwr�ci� g�ow� w jego stron�. Widnia� na niej wyraz
irytacji.</p><p>- M�wi�em ci, �e
masz u�ywa� tego kamienia z g�ow� - warkn��, nie
przejmuj�c si� zupe�nie uprzejmo�ciami, czy powitaniem
go�cia. - Gdybym wiedzia�, �e b�dziesz marnowa� jego
moc na takie bzdury, pomy�la�bym dwa razy, zanim bym ci go powierzy�.
- Odwr�ci� g�ow� od zaskoczonego kompletnie tym atakiem
Harry'ego i spojrza� w p�omienie. - Ale czego innego mog�em
si� po tobie spodziewa�, Potter? Jeste� r�wnie lekkomy�lny,
jak tw�j ojciec.</p><p>Harry zagryz�
warg�, prze�ykaj�c gorzkie s�owa protestu. Nie da mu
si� sprowokowa�! Chcia� si� po prostu z nim zobaczy�.
Dlaczego on musia� to tak utrudnia�?</p><p>Kiedy Gryfon nie
odpowiada�, Snape spojrza� na niego ponownie i rzuci� z
przek�sem:</p><p>- Co tak niezwykle
wa�nego chcia�e� mi powiedzie�, Potter?</p><p>Harry wcale nie by�
pewien, czy nadal ma ochot� z nim rozmawia�. O czymkolwiek. Ale skoro
ju� tu jest...</p><p>- Chcia�em
zapyta�... o Hermion� - powiedzia� cicho, spuszczaj�c wzrok
i patrz�c w pod�og�. - Wydaje mi si�, �e straci�a
pami��. - Podni�s� g�ow� i spojrza� prosto na
mierz�cego go gro�nym spojrzeniem m�czyzn�. - I
wydaje mi si�, �e mia�e� z tym co� wsp�lnego.</p><p>- Naprawd�? - Wargi
nauczyciela wykrzywi� ironiczny grymas. - A jak do tego
doszed�e�? - To by�o pytanie retoryczne, wi�c nie
daj�c Harry'emu czasu na odpowied�, warkn��,
rozdra�niony. - Oczywi�cie, �e mia�em z tym co�
wsp�lnego! Rzuci�em na ni� zakl�cie Obliviate.
O�mieli�a si� przyj�� tutaj i - oczy Mistrza Eliksir�w
przeszy�y Harry'ego na wylot - szanta�owa� mnie. Zastanawiam
si�, w jaki spos�b odkry�a prawd�... - Harry uciek�
wzrokiem, nie mog�c wytrzyma� tego spojrzenia, kt�re zdawa�o
si� przewierca� przez jego dusz� i wygrzebywa� na
�wiat�o dzienne jego win�. - To nie jest zabawa, Potter. Je�eli
jeszcze raz zdarzy si� co� podobnego... sprawi�, �e twoje
�ycie stanie si� piek�em do ko�ca twych dni w tej szkole! -
jego oczy by�y lodowato zimne. - Zrozumia�e�?</p><p>Harry zamkn�� oczy
i prze�ykaj�c gorycz, kt�ra nagle zala�a mu gard�o,
pokiwa� g�ow�.</p><p>- Doskonale - odpar�
sucho m�czyzna i wsta� z fotela. - Czy jest co� jeszcze, o
czym chcia�by� ze mn� porozmawia�?</p><p>Harry otworzy� oczy i w
kilku krokach znalaz� si� przy Severusie. Obj�� go
ramionami w pasie i przytuli� si� mocno do niego.</p><p>Nie chcia�, �eby
Snape tak si� zachowywa�. Pragn��, �eby pomi�dzy
nimi by�o tak samo, jak przedwczoraj.</p><p>- Przepraszam -
wyszepta� cicho, wtulaj�c twarz w jego pier�. Wyczu�,
�e m�czyzna zesztywnia� i wci�gn��
gwa�townie powietrze, ale nie odsun�� go od siebie. - To
si� wi�cej nie powt�rzy. Prosz�, nie gniewaj si� na mnie.</p><p>Westchn��
g��boko i zamilk�, nie b�d�c w stanie nic wi�cej
powiedzie�.</p><p>Zrobi�by wszystko,
�eby by�o tak jak ostatnio... ale czy to mo�liwe? Czy Snape
pokaza� mu t� �agodniejsz� stron� tylko dlatego,
�e mia� wyrzuty sumienia? A kiedy uzna�, �e
sp�aci� d�ug, ponownie postanowi� traktowa� go tak,
jak dawniej? Jakby w og�le mu nie zale�a�o? Ale przecie�
da� mu ten kamie�. Martwi� si� o niego. To musia�o
co� znaczy�!</p><p>Harry mocniej go
obj�� i przylgn�� do ch�odnego cia�a,
pragn�c je rozgrza� p�on�cym w jego wn�trzu ogniem. Chcia�
stopi� t� lodow� pow�ok�, kt�r� otacza�
si� Mistrz Eliksir�w. Mo�e, je�eli b�dzie ogrzewa�
j� wystarczaj�co d�ugo i wytrwale... mo�e w ko�cu uda
mu si� przedrze� przez ch��d i dotrze� do tego ciep�a,
kt�rego smak pozna� niedawno?</p><p>Czu� bij�ce miarowo
serce Severusa i s�ysza� jego g��boki, spokojny oddech.
Cieszy� si�, �e nadal m�g� si� do niego
przytula�. �e uda�o mu si� przebi� na tyle, �e
Snape nigdy go ju� od siebie nie odsuwa�. Nadal nie odwzajemnia�
jego u�cisku, ale przynajmniej pozwoli� Harry'emu tuli� si�
do siebie i czerpa� z tego tyle, ile b�dzie chcia�. Nawet we
wzburzeniu i gniewie.</p><p>Gryfon
u�miechn�� si� do siebie. Poczu� nap�ywaj�cy
spok�j, kt�ry rozgrzewa� jego serce, daj�c mu nadziej�, �e
swoim ciep�em uda mu si� roztopi� t� barier�.</p><p>To by�a chwila
doskona�a.</p><p>Nagle, w t�
ciep��, otulaj�c� ich cisz�, wkrad� si�
mro�ny wiatr. Serce Severusa zabi�o mocniej, oddech
przyspieszy�, a z ust wyrwa� mu si� syk.</p><p>Harry poderwa�
g�ow� zaskoczony i spojrza� na wykrzywion� b�lem twarz
m�czyzny.</p><p>- Co si� st... - nie
zd��y� doko�czy� pytania, kiedy poczu� na
ramieniu �elazny u�cisk d�oni i zosta� odepchni�ty z
tak� si��, �e potkn�� si� i omal nie
upad�. Krzykn��, zachwia� si� i sykn�� z
b�lu, kiedy uderzy� �ydk� o stoj�cy za nim fotel. Kiedy
odzyska� r�wnowag�, spojrza� zdumiony na Severusa.</p><p>M�czyzna
trzyma� si� za lewe przedrami�, a jego twarz by�a
�ci�gni�ta z wysi�ku. Wygl�da�, jakby z
czym� walczy�.</p><p>Natychmiast zrozumia�.</p><p>- To Voldemort? -
zapyta� �ami�cym si� g�osem. - Prawda?</p><p>Snape podni�s�
g�ow�. Ujrzawszy jego pociemnia�e spojrzenie, Harry
zadr�a�.</p><p>- Zejd� mi z oczu,
Potter - warkn�� g�osem zimniejszym, ni� zbocza g�ry
lodowej. Jego oczy ciska�y pioruny, a napi�ta twarz
wyra�a�a jedynie w�ciek�o��. Harry nie
potrafi� si� poruszy�. Sta� i gapi� si�, czuj�c,
jak lodowaty podmuch niszczy �arz�ce si� w jego wn�trzu
ciep�o, kt�re tak usilnie stara� si� podtrzymywa�.</p><p>- Nie do��, �e
jeste� g�upi, to na dodatek g�uchy! - S�owa uderzy�y
wraz z gromem. W oczach m�czyzny czai�o si� co�
gro�nego, mrocznego i niebezpiecznego. Harry zadr�a� ponownie i
cofn�� si�. Wszystko wok� zdawa�o si�
pogr��a� w mroku.</p><p>- Nie
s�ysza�e�, Potter? Wyno� si� st�d! - Ziej�ca
w czarnych tunelach nienawi�� sprawi�a, �e nogi
ugi�y si� pod Harrym. Chcia� odwr�ci� si� i
uciec, ale zamiast tego wpad� na fotel i osun�� si� na
niego, wpatruj�c si� przera�onym wzrokiem w szalej�c�
w ciemnych oczach wichur� w�ciek�o�ci i nienawi�ci.
Mistrz Eliksir�w przypad� do niego i jednym szarpni�ciem
postawi� go na nogi. D�ugie palce zacisn�y si� na ramieniu
Harry'ego niczym szpony, wbijaj�c si� bole�nie w jego cia�o
i Gryfon zosta� na wp� zaci�gni�ty, na wp�
dowleczony do drzwi prowadz�cych na korytarz. Snape wyrzuci� go za
nie z tak� si��, �e ledwie zdo�a� utrzyma�
si� na nogach. Uderzy� o przeciwleg�� �cian�, a
drzwi trzasn�y, zanim zd��y� odzyska�
r�wnowag� i odwr�ci� si�.</p><p>Przez kilka chwil sta�
tylko i wpatrywa� si� w nie, niezdolny do jakiejkolwiek reakcji,
przera�ony i zaskoczony. Jego rami� pulsowa�o bole�nie w
miejscu, w kt�rym z�apa� go Snape.</p><p>Przypomnia� sobie
wymierzone w siebie, p�on�ce nienawi�ci� spojrzenie.</p><p>Mro�ny wiatr
zdmuchn�� ostatni�, �arz�c� si� w nim
iskierk� ciep�a. Ogarn�� go ch��d.</p><p>Tym dotkliwszy, �e nie
by�o w tej chwili ju� niczego, co mog�oby go ogrza�...</p><p>...i co mog�oby stopi�
l�d.</p><empty-line/><p>* "Show some emotion" by
Celine Dion</p><p><strong>--- rozdzia� 16 ---</strong></p><p><strong>16. The nightmare.</strong></p><p><emphasis>Crawling
in my skin</emphasis></p><p><emphasis>These
wounds they will not heal</emphasis></p><p><emphasis>Fear
is how I fall</emphasis></p><p><emphasis>Confusing
what is real</emphasis></p><p>Harry spojrza� na
trzymany w r�ku klejnot. By� �rodek nocy, a on le�a� w
��ku i ci�gle nie m�g� zasn��.</p><p>Nie potrafi�
zrozumie� Severusa. I chyba nigdy mu si� to nie uda.</p><p>Czasami Snape by� dla
niego ca�kiem mi�y, pozwala� mu si� do siebie
przytula�, nie patrzy� na niego z odraz� i, najwyra�niej,
obecno�� Harry'ego sprawia�a, �e na chwil� stawa�
si� nieco... delikatniejszy. Ale ju� chwil� p�niej
wszystko mog�o si� zmieni�. Tak zupe�nie nagle.
Potrafi� w jednym momencie wpa�� w taki sza�, �e wydawa�o
si�, i� zupe�nie nie panowa� nad tym, co robi�.
Krzywdzi� i rani�.</p><p>Harry zamkn�� oczy
i zadr�a� na wspomnienie nieokie�znanej nienawi�ci,
kt�r� zobaczy� w oczach Severusa. Mistrz Eliksir�w patrzy� na
niego takim wzrokiem, jakby Harry by� jego najwi�kszym wrogiem, jakby
by� winny ca�ego z�a, wszystkiego, co go w �yciu
spotka�o. Ch�opiec nie potrafi� zrozumie�, dlaczego. Co
by�o z nim nie tak? Przecie� nic nie zrobi�...</p><p>Snape najwyra�niej
dosta� wezwanie od Voldemorta wtedy, kiedy Harry si� do niego
przytula�. Ale dlaczego po tym wydarzeniu wpad� w tak�
w�ciek�o��? Jakby nagle znienawidzi� Harry'ego i nie
chcia� mie� z nim nic wsp�lnego, jakby Gryfon by� czemu�
winny. Ale czemu?</p><p>Harry zacisn��
kamie� w d�oni i zamkn�� oczy, a nast�pnie
wys�a� wiadomo��, podobnie, jak robi� to ka�dego
wieczoru, od kiedy otrzyma� od niego klejnot:</p><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p>To niewiele i,
prawdopodobnie, nie da nic, poza rozw�cieczeniem Snape�a, �e Harry
znowu u�ywa kamienia bez potrzeby. Ale musia� to zrobi�.
Chocia� w ten spos�b mo�e da� mu znak, �e wci��
jest w pobli�u i my�li o nim. I nie przestanie... cokolwiek by
si� sta�o.</p><p>*
* *</p><p>Harry z
niecierpliwo�ci� wyczekiwa� poniedzia�kowej lekcji
eliksir�w i spotkania ze Snape'em. Jednak bardzo si� rozczarowa�.
Mistrz Eliksir�w traktowa� go wyj�tkowo �le i zdawa�
si� by� w bardzo pod�ym humorze.</p><p>Harry nie m�g� by�
tego pewny, ale uwa�a�, �e to wina Voldemorta. Mo�e
zacz�� podejrzewa�, �e Snape jest szpiegiem? Albo by�
na niego z�y, �e nie wykona� jakiego� zadania? Severus do
tej pory nigdy nie wspomina� o swojej drugiej pracy, a Harry nigdy nie
odwa�y�by si� go o to zapyta�, ale p�on�ca w nim
ciekawo�� nie dawa�a mu spokoju i wci��
podsy�a�a nowe, coraz bardziej nieprawdopodobne rozwi�zania.</p><p>By� tak zamy�lony,
�e ca�kowicie spartaczy� sw�j eliksir, za co zosta�
potraktowany wyj�tkowo z�o�liwym komentarzem i utrat�
punkt�w. Jakby Snape nie rozumia�, �e Harry mo�e mie�
zaleg�o�ci, jakby w og�le go to nie interesowa�o. Kaza� mu
si� nauczy� na nast�pn� lekcj� wszystkiego, co
przerobili, kiedy by� nieobecny. Snape by� tego dnia wredny dla
wszystkich, ��cznie ze �lizgonami, ale dla Harry'ego chyba
najbardziej. Ch�opak obieca� sobie, �e nie zrobi ju�
niczego, co mog�oby rzuci� na niego i Snape'a jakiekolwiek
podejrzenia. Przysi�g�, �e b�dzie si� zachowywa�
tak, jakby nic go to nie obchodzi�o, ale to nie by�o takie �atwe.
Nie, kiedy Snape sta� nad nim i wymy�la� mu od t�pych,
aroganckich pysza�k�w, kt�rzy my�l�, �e ca�y
�wiat kr�ci si� wok� nich i b�dzie
podporz�dkowywa� si� ich niekompetencji i wybuja�emu
mniemaniu o sobie. Powinien ju� dawno opanowa� lekcje, na kt�rych
by� nieobecny, bo nikt nie b�dzie na niego czeka� i
prowadzi� go za r�czk�, nawet, je�eli jest Z�otym
Ch�opcem i w swoim zarozumialstwie stawia si� ponad innymi,
uwa�a, �e jest od nich lepszy i przys�uguj� mu inne prawa.</p><p>Harry siedzia� przez
ca�y czas ze wzrokiem wbitym w sw�j kocio�ek i zaciska�
pi�ci tak bardzo, a� mu zbiela�y kostki, a paznokcie
wbi�y si� bole�nie w sk�r�. Zajad�o��, z
jak� Snape wypomina� mu to wszystko, by�a tak wielka, i�
Harry zacz�� si� powa�nie zastanawia�, czy to
by�o tylko gr�, czy te� m�wi� ca�kowicie
powa�nie.</p><p>Na gr�, bynajmniej, to
nie wygl�da�o...</p><p>Po zako�czonej lekcji
by� naprawd� dumny z siebie, �e uda�o mu si�
wytrzyma�. Wiedzia�, czemu to zawdzi�cza. Wci��
powtarzanym sobie w duchu s�owom: "On mnie uratowa�. Zale�y
mu na mnie. Niewa�ne, co m�wi i robi. Ja <emphasis>wiem</emphasis>, �e mu na mnie
zale�y."</p><p>Po po�udniu
wys�a� Severusowi wiadomo��:</p><p><emphasis>Czy mog�
przyj�� dzisiaj wieczorem?</emphasis></p><p>Nie otrzyma� jednak
odpowiedzi.</p><p>Zaniepokoi�o go to, ale
stara� t�umaczy� to sobie tym, �e mo�e Snape jest
zaj�ty i nie ma czasu mu odpisa�. Wci�� �apa�
si� na tym, �e wk�ada d�o� do kieszeni i zaciska�
j� na kamieniu, sprawdzaj�c, czy nie wydziela ciep�a, kt�rego
m�g�by przez przypadek nie poczu�.</p><p>Do wieczora by� ju�
k��bkiem nerw�w.</p><p><emphasis>Gniewasz si� na mnie?</emphasis></p><p>- wys�a�, ale
ponownie nie otrzyma� odpowiedzi. Pr�bowa� si� uczy� wraz z
Ronem i Hermion�, ale wszystkie wyk�ady i t�umaczenia
przyjaci�ki puszcza� mimo uszu. Nie potrafi� si� na niczym
skupi�. Wci�� wyczekiwa� odpowiedzi albo jakiegokolwiek
znaku, jednak te nie nadchodzi�y.</p><p>P�nym wieczorem, kiedy
le�a� w ��ku i nie m�g� ju� d�u�ej
czeka�, zamkn�� oczy i wys�a� mu ostatni�
ju� tego dnia wiadomo��:</p><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p>Wtorek min�� mu
wyj�tkowo szybko, g��wnie na wyczekiwaniu wiadomo�ci od Snape'a.
Nauczyciela nie by�o tego dnia na posi�kach, wi�c do g�owy
Harry'ego zakrad�a si� niepokoj�ca my�l, �e mo�e
co� mu si� sta�o. Na szcz�cie, wypytanie Luny
pomog�o. Pi�ty rok mia� dzisiaj eliksiry i Snape by� na
nich obecny tak, jak zawsze. To troch� uspokoi�o Harry'ego.</p><p>Podczas rozmowy z Lun�,
wydarzy�o si� co� dziwnego. Podesz�a do nich Tonks i
zapyta�a Harry'ego, jak si� czuje i czy radzi sobie z lekcjami.
Powiedzia�a, �e szykuje dla nich na jutrzejsze zaj�cia co�
niesamowitego. Harry, znaj�c jej nietypowe metody, m�g� si�
tylko obawia� tego, co wymy�li�a, ale u�miechn��
si� i grzecznie odpar�, �e nie mo�e si� doczeka�.
Wtedy Luna zrobi�a co� niespodziewanego. Wyci�gn�a z
torby list i ze s�owami: "Chcia�am ci go da�
wcze�niej, ale mam wra�enie, �e ci�gle mnie unikasz",
poda�a go Tonks. Nimphadora zarumieni�a si�, szybko porwa�a
list i schowa�a go do swojej teczki, jak gdyby za wszelk� cen�
chcia�a go jak najszybciej ukry� i zapomnie� o tym incydencie.
Zerkn�a na Harry'ego, kt�ry udawa�, �e patrzy w innym
kierunku, a nast�pnie zgromi�a Lun� wzrokiem, ale dziewczyna
tylko u�miechn�a si� niewinnie i nieprzytomnie w
odpowiedzi. Harry mo�e nie by� takim uwa�nym i inteligentnym
obserwatorem, jak Hermiona, ale bez problemu uda�o mu si�
odczyta� spojrzenie Tonks, kt�re m�wi�o: "Pogadamy o tym
p�niej. Bez �wiadk�w!"</p><p>Kiedy nauczycielka
oddali�a si�, Gryfon otworzy� ju� usta, �eby
zapyta� Lun�, o co chodzi�o, ale Krukonka
u�miechn�a si� do niego z rozmarzeniem i
westchn�a:</p><p>- Jaki� mamy pi�kny
dzie�, nie s�dzisz? - po czym oddali�a si� korytarzem,
podskakuj�c i nuc�c pod nosem jak�� weso�a
piosenk�. Harry spojrza� w okno. Niebo by�o zasnute
ci�kimi, szarymi chmurami, z kt�rych bez przerwy pada� deszcz.</p><p>- Rzeczywi�cie,
pi�kny... - mrukn�� do siebie, patrz�c na oddalaj�ce
si� plecy Luny i nic nie rozumiej�c. Postanowi� zapyta� o
to Hermion�. To ona by�a specjalistk� od wyci�gania
wniosk�w z obserwacji ludzkich zachowa�.</p><p>Jednak wci��
nienadchodz�ce odpowiedzi na wiadomo�ci, kt�re wysy�a�
Severusowi, wprawi�y go w taki stan, �e potem ca�kowicie o tym
zapomnia�.</p><p>Wieczorem jego d�o�
mimowolnie zacisn�a si� na kamieniu i wys�a�a:</p><p><emphasis>T�skni� za
tob�.</emphasis></p><p>P�niej by�
z�y na siebie, �e to zrobi�. M�czy go, jak jaka�
zakochana bez pami�ci dziewczyna. A przecie� ani nie jest
dziewczyn�, ani nie jest w nim... Zarumieni� si�, nie
potrafi�c nawet pomy�le� o sobie, Snapie i wiadomo-czym w tym
samym zdaniu i uzna�, �e nie b�dzie d�u�ej tego
roztrz�sa�. Skoro Snape postanowi� go, z nieznanego powodu,
ignorowa�, to Harry b�dzie robi� tak samo. A przynajmniej b�dzie
pr�bowa�.</p><p>Skoro Severus go
lekcewa�y, to jego sprawa. Nie b�dzie za nim wi�cej biega�,
jakby nie mia� innych spraw na g�owie. Dosy� tego!</p><p>By�o ju�
p�no, jednak Harry nie potrafi� zasn��. Przewraca�
si� z boku na bok, poniewa� wci�� co� go
dr�czy�o. Panuj�ca w pomieszczeniu cisza, przerywana tylko
niekiedy pochrapywaniami Rona albo Neville'a, doprowadza�a go do
ob��du.</p><p>Cisza by�a z�a.
Czai�y si� w niej ponure, przera�aj�ce my�li, kt�re
wychodzi�y teraz z ukrycia, atakowa�y go i zanurza�y w nim swe
d�ugie, ostre z�biska, odbieraj�c mu pewno�� siebie i
spok�j.</p><p><emphasis>On nie chce ci� ju�
zna�. Po co mu kto� taki, jak ty? Przelecia� ci�. Nie
jeste� mu ju� do niczego potrzebny. Zaspokoi� swoje
��dze. Teraz poszuka sobie kogo� innego...</emphasis></p><p>Harry zacisn��
d�o� na zielonym kamieniu. G�adko�� klejnotu
odgania�a potwory, leczy�a rany, chroni�a go.</p><p>Zamkn�� oczy,
czuj�c, �e rozszarpuj�ce go k�y wycofuj� si�.</p><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p>*
* *</p><p>Wsz�dzie panowa�
ch�odny mrok. Nagie kamienie i rosn�ce gdzieniegdzie k�pki traw
by�y, pomimo panuj�cej wok� ciemno�ci, wyra�nie
widoczne w upiornym, zimnym �wietle, kt�re nie mia�o nigdzie swojego
�r�d�a. Zdawa�o si� unosi� w powietrzu. Krajobraz
wygl�da�, jak podczas pe�ni ksi�yca, tylko, �e
ksi�yc nie istnia�. Nie by�o niczego, poza niewielkim
fragmentem pod�o�a, na kt�rym sta� Harry. Kiedy
spogl�da� dalej, wszystko gin�o w mrocznej pustce i
dzwoni�cej w uszach ciszy.</p><p>Nagle do jego uszu
dotar� wysoki, zimny, upiorny �miech. Obejrza� si�
gwa�townie, pr�buj�c zlokalizowa� jego �r�d�o, ale w
tym samym momencie, z innego kierunku, nadci�gn�� kolejny. Tym
razem niski i chrapliwy. W kr�tkim czasie ju� wsz�dzie wok�
niego rozbrzmiewa�y �miechy, mieszaj�c si� ze sob� i
odbijaj�c si� od jego umys�u, stawa�y si� coraz
g�o�niejsze. Sprawia�y mu b�l. Zastawi� uszy, ale to nic
nie pomog�o. One wci�� przybiera�y na sile, jakby
odbija�y si� echem od pustki i powraca�y w kolejnych falach.</p><p>Nagle zorientowa�
si�, �e nie jest ju� sam. Stoi w �rodku kr�gu,
otoczony przez wysokie, odziane w czer� postacie, stapiaj�ce si�
z wszechogarniaj�cym mrokiem. Niczym materialne cienie. Na ich twarzach
bieli�y si� maski w kszta�cie czaszek. Jednak jedna z nich
by�a ods�oni�ta. Oblicze Voldemorta wykrzywia� okrutny, pe�en
uniesienia u�miech, a z jego gard�a wydobywa� si�
mro��cy krew w �y�ach, pe�en satysfakcji rechot.</p><p>Harry zadr�a�
mimowolnie i z�apa� si� za ramiona, ale co� by�o nie w
porz�dku. Spojrza� w d� i odkry�, �e nie ma na sobie
ubrania. Stoi przed nimi ca�kowicie nagi. Pomimo przera�enia,
poczu�, jak na jego twarz wyp�ywa rumieniec. �miechy
wzmog�y si� jeszcze bardziej. Ich si�a rozrywa�a uszy
ch�opca, spycha�a go w g��b ciemno�ci,
przygniata�a. Ugi�� si� pod nimi i opad� na kolana,
dygocz�c ze strachu, zimna i wstydu.</p><p>Co oni zamierzaj� z nim
zrobi�? Jest tutaj ca�kowicie sam, nie ma r�d�ki, nie ma
niczego, czym m�g�by si� obroni�. Zabij� go...</p><p>Snape! Musi go
zawiadomi�! Musi u�y� kamienia! Severus mu pomo�e, uratuje
go! Tak, jak uratowa� go ostatnio... Nie pozwoli mu tutaj
zgin��!</p><p>Przera�aj�ca
my�l wdar�a si� do jego p�kaj�cego z b�lu umys�u.
Jest nagi. Zabrali mu ubranie. Nie ma kamienia! Nie mo�e go
zawiadomi�...</p><p>Zamkn�� oczy,
walcz�c z pr�buj�cymi wedrze� si� do jego oczu �zami.</p><p>Nie chce tutaj umrze�!
Nie teraz! Nie jest na to gotowy. Tyle rzeczy jeszcze przed nim... nie chce, by
to si� sko�czy�o. Chcia�by tylko �y� sobie w
spokoju. Dlaczego musi umrze�? Nie chce!</p><p>I wtedy go
us�ysza�. G�os Severusa w swojej g�owie.</p><p><emphasis>Tym razem nikt ci� nie
uratuje, Potter.</emphasis></p><p>Jego trzepocz�ce z
przera�enia serce, przeszyte lodowatym sztyletem, eksplodowa�o z
b�lu. J�kn�� i otworzy� oczy. Zobaczy� krew na swoich
r�kach. Sp�ywa�a po jego ciele, ciep�a i lepka. Na
pocz�tku ma�ymi str�kami. Nie wiedzia�, sk�d si�
wzi�a. Pr�bowa� zetrze� j� ze swojego ramienia, ale
tylko j� rozmaza�. Mia�a ciemny, wi�niowy, prawie czarny
kolor. Jego d�o� pozostawi�a na ramieniu czerwone smugi, kt�re
niemal natychmiast znik�y pod ogromn� fal� krwi,
sp�ywaj�c� po jego ciele. Zala�a jego g�ow�,
zlepiaj�c w�osy, wlewa�a si� do uszu i nosa. Ciep�a
posoka poch�on�a jego cia�o do tego stopnia, �e nie
pozosta�o ju� na nim ani jednego suchego fragmentu. Ciemna, czerwona,
lepka ma� sp�ywa�a po jego sk�rze, zacz�a
zalewa� oczy i wdziera� si� do ust. Nieustaj�ce
�miechy przybra�y jeszcze na sile. Ca�y �wiat zacz��
wirowa�, a w centrum tego wiru by� on. S�aby, bezbronny, nagi.
Pr�bowa� krzycze�, wo�a� o pomoc, ale z jego gard�a
nie wydoby� si� �aden d�wi�k. Nic ju� nie
widzia�, gdy� krew ca�kowicie zala�a mu oczy. Nie m�g�
zaczerpn�� tchu, poniewa�, kiedy tylko otwiera� usta,
wlewa�a mu si� do gard�a i do nosa. Krztusi� si�,
rozpaczliwie pr�buj�c zas�oni� twarz, aby uchroni� j�
przed dusz�c�, g�sta mazi�. Poprzez dudni�cy
�miech przedar� si� zimny, niczym zbocza g�ry lodowej, g�os
Voldemorta:</p><p>- Jestem taki spragniony,
przyjaciele... Uczt� czas zacz��.</p><p>Harry chcia�
krzycze�, ale krew wdar�a si� do jego ust, zaj�a
prze�yk, zala�a tchawic�. Rozpaczliwie pr�bowa�
z�apa� oddech. Jego cia�em wstrz�sn�y drgawki i
upad� na plecy, szarpi�c si� i rzucaj�c. Jednak nie
by� w stanie obroni� si� przed zalewaj�cym go morzem krwi.</p><p>Ostatnim tchnieniem
pogr��onej w agonii �wiadomo�ci poczu�, �e jego
r�ce chwyci�y co�. Przyci�gn�� to do siebie,
chc�c zakry� swoj� twarz. Odg�os rozdzieraj�cej
si� tkaniny wyci�gn�� go z topieli. Zaczerpn�� ze
�wistem powietrze, kt�re wdar�o si� do jego obola�ych
p�uc i przynios�o ukojenie. Otworzy� oczy i zobaczy� nad
sob� sklepienie ��ka. W r�kach trzyma� rozerwan�
zas�on� otaczaj�c� jego pos�anie. Z trudem
oddycha� upragnionym powietrzem, le��c przez chwil� w
ciszy, czekaj�c, a� szarpi�ce nim nerwy nieco si�
uspokoj�, a umys� zacznie dzia�a�.</p><p>To by� sen.</p><p>Nie odetchn��
jednak z ulg�. Dysza� ci�ko, a pot sp�ywa� mu po
dr��cym ciele. Przed jego oczami wci�� wirowa�y
bia�e maski i rozkoszuj�ca si� jego cierpieniem twarz
Voldemorta, a w uszach dzwoni� okrutny, rozrywaj�cy g�ow�
�miech. Gard�o blokowa�o co� ogromnego, kwa�nego i
gorzkiego.</p><p>W pomieszczeniu by�o
ju� jasno, musia� by� poranek, ale oczy Harry'ego widzia�y
tylko zalewaj�c� jego cia�o krew. Spojrza� na swoje
r�ce, ale jej nie dostrzeg�. Jednak wcale go to nie uspokoi�o.
Dlaczego mia� wra�enie, �e ona wci�� tam jest, tylko,
�e niewidoczna?</p><p>Zerwa� si� z
��ka. Jego cia�em wstrz�sa�y dreszcze, by�o mu
niedobrze. Kiedy wyprostowa� si� do pozycji siedz�cej, jego
�o��dek gwa�townie zaprotestowa�. Targn�y
nim torsje. Zas�oni� szybko usta. W gardle poczu� ohydny, gorzki
smak wymiocin. Uda�o mu si� je powstrzyma�, ale wiedzia�, �e
nie na d�ugo. Szybko wrzuci� na siebie ubranie, byle jak, ty�em
na prz�d. Neville i Ron jeszcze spali, pogr��eni w swoich
przyjemnych, s�odkich snach, kiedy Harry wybieg� z dormitorium i
pobieg� do �azienki. Zd��y� w ostatniej chwili,
pochyli� si� nad umywalk� i zwymiotowa�. Kiedy
sko�czy�, mia� wra�enie, �e w jego wci��
atakowanym gwa�townymi skurczami �o��dku nie pozosta�o
zupe�nie nic, jedynie piek�ca, rani�ca jego prze�yk
���, kt�r� zwymiotowa� na samym ko�cu.
Wycie�czony, przep�uka� gard�o ch�odn� wod�
i spojrza� na swoje odbicie w lustrze. Przerazi� si�. Jego twarz
by�a blada jak papier, oczy podkr��one i zaczerwienione, wargi
sine. Na jego policzkach l�ni�y �zy. W�osy, przepocone i
potargane, stercza�y na wszystkie strony. Ca�ym cia�em
wstrz�sa�y niekontrolowane dreszcze. Mia� wra�enie, �e
jego wygl�d idealnie dopasowa� si� do tego, jak si� teraz
czu�. By� tak os�abiony, �e z trudem utrzymywa�
si� na uginaj�cych si� pod nim nogach.</p><p>W pierwszej chwili
pomy�la�, �eby p�j�� do skrzyd�a szpitalnego, ale
by� niemal pewien, �e Pomfrey od razu wepchn�aby go do
��ka i trzyma�a w nim przez tydzie�. Wtedy
pomy�la� o kim� innym, kto m�g�by mu pom�c, poniewa�
posiada� bardzo wiele eliksir�w uzdrawiaj�cych. Harry nie m�g�
i�� na lekcje w takim stanie, a kolejne nieobecno�ci wcale by mu
nie pomog�y w nadrobieniu zaleg�o�ci. Poza tym, wola�
si� czym� zaj��. Ba� si�, �e gdyby
zosta� sam, zmuszony do sp�dzenia tego dnia w ��ku,
przera�aj�ce wspomnienia snu powr�ci�yby i ponownie go
zala�y, odbieraj�c mu dech w piersi i zdrowe zmys�y. A tego
ba� si� najbardziej. Dlatego nie namy�laj�c si�
d�ugo, wyci�gn�� z kieszeni kamie�, zacisn��
go w d�oni, zamkn�� oczy i pomy�la�:</p><p><emphasis>Potrzebuj� eliksiru
uspokajaj�cego. Bardzo ci� prosz�, czy m�g�by� mi go
da�? Jak najszybciej. To bardzo wa�ne. Prosz�.</emphasis></p><p>Nie wiedzia�, czy Snape
mu odpowie. Powoli zacz�� traci� nadziej�, �e Mistrz
Eliksir�w w og�le odczytuje jego wiadomo�ci, ale warto by�o
spr�bowa�.</p><p>v</p><p>Jednak, kiedy chowa�
klejnot z powrotem do kieszeni, poczu� nagle emanuj�ce z niego
ciep�o, kt�re niemal sparzy�o mu d�o�. Zaskoczony tak
szybk� reakcj�, przysun�� kamie� do oczu i
odczyta�:</p><p><emphasis>Przyjd� do mojego
gabinetu. Teraz.</emphasis></p><p>Zamruga� kilka razy,
ca�kowicie zaskoczony szybko�ci�, z jak� otrzyma�
odpowied�. Odetchn�� z ulg� i dr��c�
d�oni� wsadzi� kamie� z powrotem do kieszeni. Szybko
op�uka� twarz zimn� wod� i pospiesznie ruszy� w
kierunku loch�w.</p><p>Zamek by� jeszcze cichy
i opustosza�y o tak wczesnej porze, tak wi�c Harry bez przeszk�d
dotar� pod drzwi gabinetu Mistrza Eliksir�w. Nie zd��y�
nawet zapuka�, kiedy otworzy�y si� gwa�townie i stan��
w nich Snape. Na widok stanu, w jakim znajdowa� si� Harry, jego brwi
unios�y si�, a oczy rozszerzy�y. Powstrzyma� si�
jednak od jakiejkolwiek uwagi, odsun�� si� bez s�owa i
wpu�ci� go do �rodka.</p><p>Harry bardzo stara�
si� nie dr�e�, ale nie wychodzi�o mu to. Wci��
oddycha� ci�ko i p�ytko, nadal by� blady.
Wiedzia�, �e musi wygl�da� jak siedem
nieszcz��, ale nie mia� ochoty o tym rozmawia�. Snape
otwiera� ju� usta, jakby chcia� zapyta�, co si� sta�o,
ale Harry by� szybszy:</p><p>- Naprawd�
potrzebuj� tego eliksiru - powiedzia� zdecydowanym, cho� nieco
dr��cym g�osem. - Nie mam teraz ochoty si�
t�umaczy�. Dasz mi go?</p><p>Sam by� zaskoczony
ostro�ci� w swoim g�osie. Snape zmarszczy� brwi.</p><p>- Zaczekaj tu, Potter -
rzuci� surowo, po czym podszed� do jednej z p�ek. Po chwili
wr�ci� z niewielk� fiolk� w r�ku. P�yn mia�
ciep��, r�ow� barw�. - Nie wi�cej ni� jeden
�yk - powiedzia� i poda� go Harry'emu, kt�ry wymamrota�
podzi�kowania, wyci�gn�� korek i bez namys�u
wzi�� dwa �yki. Zna� dawkowanie. Wiedzia�, �e w
stanie, w jakim si� znajdowa�, jeden by nie wystarczy�.</p><p>P�yn by�
s�odki i ciep�y. Wla� si� do jego gard�a, prawie
natychmiast przynosz�c ukojenie jego nerwom i dygocz�cemu cia�u.
Zacz�� si� rozlu�nia�, a k�opoty i zmartwienia
powoli rozp�ywa�y si�, roztapia�y w przyjemnym cieple. Krew
ze snu, kt�r� przez ca�y czas mia� przed oczami, znik�a.
Odetchn��, wci�gaj�c powietrze g��boko w
p�uca. Poczu�, �e jego twarz nabiera rumie�c�w, powoli
przestawa� dr�e�. Kiedy otworzy� oczy, zobaczy�,
�e Mistrz Eliksir�w przygl�da mu si� z namys�em, spod
przymru�onych powiek.</p><p>Harry spu�ci�
wzrok, odchrz�kuj�c z zak�opotaniem.</p><p>- Dzi�kuj� -
powt�rzy� cicho. - Czy m�g�by� da� mi te�... Eliksir
Bezsennego Snu? - zapyta�, podnosz�c wzrok z powrotem na
m�czyzn�. W oczach Mistrza Eliksir�w zab�ys�o
zrozumienie. Harry zagryz� warg� i ponownie spu�ci� wzrok.</p><p>- Przyjd� wieczorem,
Potter, to go dostaniesz. Po kolacji - powiedzia� sucho
m�czyzna. Harry pokiwa� g�ow� i
wyci�gn�� butelk� w stron� Severusa. - Zatrzymaj to.
Mo�e ci si� jeszcze przyda� - rzek� Snape.</p><p>Gryfon ponownie
skin�� g�ow�.</p><p>- To... ja ju�
p�jd�. Za chwil� zacznie si� �niadanie. Nie chc�
si� sp�ni�.</p><p>Dlaczego nagle przebywanie w
towarzystwie Snape'a sta�o si� dla niego takie trudne i
stresuj�ce? Czy to przez to, jak Mistrz Eliksir�w potraktowa� go
ostatnio? Czy dlatego, �e ignorowa� go przez dwa dni? A mo�e...
mo�e przez to, co us�ysza� w swoim �nie?</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>Chcia� go zapyta� o
tyle rzeczy... Ale to nie by�o miejsce ani czas na to. Mo�e
b�d� mogli porozmawia� wieczorem. O ile Snape znowu go nagle nie
wyrzuci...</p><p>Odwr�ci� si� od
przygl�daj�cego mu si�, przeszywaj�cym, zamy�lonym
wzrokiem m�czyzny, wyszed� z gabinetu i powoli powl�k�
si� z powrotem do wie�y, �eby doprowadzi� si� do porz�dku
przed �niadaniem.</p><p>*
* *</p><p>Pierwsz� lekcj� po
�niadaniu by�a Obrona. Harry, na wszelki wypadek, zabra� ze
sob� butelk� z eliksirem uspokajaj�cym. Czu� si�
ju� ca�kiem dobrze, ale nie wiedzia�, czy nerwy i strach nie
powr�c� nagle podczas zaj��. Nie mia� poj�cia, jak
d�ugo dzia�a eliksir.</p><p>- Mam dzisiaj dla was
co� nietypowego, dzieciaki! - zawo�a�a weso�o Tonks,
wchodz�c do klasy i potykaj�c si� na progu. Kiedy
z�apa�a r�wnowag� i spiorunowa�a wzrokiem pr�g za to,
�e mia� czelno�� chcie� j� przewr�ci�,
machn�a r�d�k� w kierunku tablicy, na kt�rej
pojawi� si� napis: <emphasis>Legilimens.</emphasis></p><p>- Czy kto� z was
s�ysza� kiedy� o tym zakl�ciu? - zapyta�a,
u�miechaj�c si� zach�caj�co. R�ka siedz�cej
obok Harry'ego Hermiony wystrzeli�a w g�r�.</p><p>- Tak, Hermiono? To znaczy...
- Tonks zarumieni�a si� - ...panno Granger?</p><p>- Legilimens jest to zakl�cie
umo�liwiaj�ce w�amanie si� do czyjego� umys�u i
odczytanie wspomnie� danej osoby.</p><p>- �wietnie.
Dziesi�� punkt�w dla Gryffindoru.</p><p>Hermiona
pokra�nia�a z dumy.</p><p>- Nie macie tego w programie
nauczania - powiedzia�a Tonks - wi�c nie musi pan tego szuka� w podr�czniku,
panie... - zawaha�a si�.</p><p>- Thomas - odpowiedzia�
spokojnie Dean. Wszyscy ju� si� przyzwyczaili do tego, �e
nauczycielka wci�� zapomina�a ich nazwisk. Dean
zamkn�� ksi��k� i od�o�y� j� na
bok.</p><p>Harry czu� si�
troch� nieswojo. Doskonale wiedzia�, co to jest Legilimencja i do
czego s�u�y. Wci�� pami�ta� upokarzaj�ce
lekcje ze Snape'em w zesz�ym roku, kiedy nauczyciel wdziera� si�
do jego umys�u i ogl�da� wszystkie jego wspomnienia. Nawet te
najbardziej osobiste. I pomimo wci�� podejmowanych pr�b wyrzucenia go
ze swojej g�owy, Harry nie potrafi� si� przed tym obroni�.</p><p>Tonks nie powiedzia�a im
niczego, czego Harry by ju� nie wiedzia�, ale pozostali s�uchali
jej z ogromnym zainteresowaniem. Chyba uznali to za znacznie ciekawsze,
ni� wy�apywanie Ogniowr�ek.</p><p>- Uzna�am, �e
powinni�cie pozna� to zakl�cie, szczeg�lnie teraz, kiedy
jeste�my na skraju wojny - ci�gn�a Tonks, najwidoczniej
mi�o pod�echtana tym, �e wszyscy po raz pierwszy s�uchaj�
jej z taka uwag�. - Ale na tym nie koniec. Istnieje tak�e druga wersja
tego zakl�cia, niemal zapomniana, jednak ostatnio ponownie odkryta i z
powodzeniem u�ywana przez Sami-Wiecie-Kogo i jego poplecznik�w. Znacznie, <emphasis>znacznie</emphasis>
silniejsza i o wiele niebezpieczniejsza. Prawd� m�wi�c, Ministerstwo
zastanawia si�, czy nie wpisa� go na list� Zakl��
Niewybaczalnych, poniewa� jego skutki mog� by�
przera�aj�ce i nieodwracalne. Dodatkowo, obrona przed nim jest prawie
niemo�liwa. Nie ma do tego �adnych zakl��, a jedyne, co
mo�e uchroni� czarodzieja, na kt�rego rzucono to zakl�cie, jest
si�a jego woli. Niestety, musi by� ona naprawd� ogromna i tylko
nieliczni ni� dysponuj�.</p><p>Harry nadstawi� uszu. To
by�o co� nowego. Nauczycielka machn�a
r�d�k� w stron� tablicy, na kt�rej pojawi�y si�
dwa s�owa: <emphasis>Legilimens Evocis</emphasis>.</p><p>- Mo�e kto� o nim s�ysza�?
- zapyta�a Tonks.</p><p>W klasie zapanowa�a
cisza. Nawet Hermiona nie podnios�a r�ki.</p><p>- C� - powiedzia�a
Nimphadora niezwykle powa�nie - nie dziwi� si�, �e nikt nie
s�ysza� o tym zakl�ciu. Jak ju� wam wspomnia�am, przez
wieki by�o absolutnie zakazane i wiedza o nim by�a starannie
ukrywana. Dopiero niedawno ponownie zacz�to go u�ywa�. Zwane
jest Legilimencj� Szczeg�ow� albo G��bok�.
Ro�ni si� od Legilimencji zwyk�ej kilkoma wa�nymi szczeg�ami.
Po pierwsze, Legilimencja G��boka pozwala nie tylko na wdarcie
si� do umys�u ofiary i odczytanie jej wspomnie�, ale tak�e <emphasis>my�li</emphasis>.
Ogl�daj�c dane wspomnienie, mo�na s�ysze� tak�e
to, co przewija�o si� przez g�ow� ofiary w tamtym momencie.
To jak ca�kowite wej�cie w czyj� umys�, patrzenie na
�wiat oczami drugiej osoby. Po drugie - do u�ycia jej potrzebny jest
kontakt wzrokowy. Ponadto, w przeciwie�stwie do zwyk�ej Legilimecji,
nie ogl�damy rzeki wspomnie�, zlepionych ze sob� i wymieszanych.
Osoba, kt�ra rzuca zakl�cie, wybiera interesuj�ce j� wspomnienie
i tak jakby, wyci�ga je na wierzch. Mo�e je ogl�da�, jak
d�ugo zechce, mo�e tak�e przywo�a� wszystkie
powi�zane ze sob� wspomnienia i my�li. Gdyby, na przyk�ad,
kto� chcia� dowiedzie� si�, co s�dzi o nim druga
osoba, m�g�by wybra� wszystkie zwi�zane z tym elementy, a nast�pnie
ogl�da� je i s�ucha� do woli. To tylko przyk�ad,
wi�c niech wam nie przyjdzie do g�owy rzucenie tego zakl�cia na
znajomych! Wiemy, �e niedawno zosta�o odkryte przez Sami-Wiecie-Kto i
teraz bardzo cz�sto u�ywa go, �eby wyci�gn�� od
wi�ni�w interesuj�ce go informacje. To znacznie szybszy i
prostszy spos�b, ni� stosowane przez niego dotychczas Crucio.</p><p>Wszyscy uczniowie
s�uchali jej z pe�n� grozy uwag�. W g�owie Harry'ego
zacz�y kr��y� nieproszone my�li, kt�re
m�ci�y jego spok�j. Tonks odetchn�a i kontynuowa�a
jeszcze powa�niejszym tonem:</p><p>- Jednak nie to jest w tym
zakl�ciu najniebezpieczniejsze. Wam, cho�by�cie pr�bowali, nigdy
by si� to nie uda�o, ale do�wiadczony, pot�ny
Legilimenta, potrafi manipulowa� wspomnieniami ofiary. Wymiesza� je,
albo zatrzyma�, jednak to nie wszystko. Mo�na uwi�zi�
ofiar� w jej najgorszym wspomnieniu i zmusi� j�, by
prze�ywa�a je wci�� i wci�� na nowo.
Zamkni�ty w swoim umy�le cz�owiek staje si�
wegetuj�c� ro�lin�, prze�ywaj�c� ci�gle
od nowa sw�j najwi�kszy koszmar. I nigdy si� z niego nie uwolni. I,
m�wi�c koszmar, wcale nie przesadzam. Mo�na wybra� najbardziej
przera�aj�cy sen ofiary i zamkn�� j� w nim ju� na
zawsze.</p><p>Harry poczu�, �e
robi si� blady. Przypomnia� sobie zalewaj�c� go krew i
d�wi�cz�ce w uszach �miechy. Zakr�ci�o mu
si� w g�owie, a jego �o��dkiem targn�y
torsje.</p><p>- Przepraszam - podni�s�
r�k�, czuj�c, �e znowu powraca strach i jego objawy - czy
m�g�bym p�j�� do �azienki?</p><p>Tonks spojrza�a na niego
i przerazi�a si�.</p><p>- Co si� sta�o,
Harry? Jeste� blady jak �ciana!</p><p>- �le si�
czuj� - odpar� g�adko, widz�c, �e ciemnieje mu przed
oczami.</p><p>- Ale� oczywi�cie,
id�, id�. Mo�e odprowadzi� ci� do skrzyd�a
szpitalnego?</p><p>- Nie, dzi�kuj� -
odpowiedzia�, podnosz�c si� z miejsca i czuj�c, �e
nogi uginaj� si� pod nim. - Dam sobie rad�. To tylko...
os�abienie.</p><p>Hermiona i Ron chcieli
oczywi�cie p�j�� z nim, ale uda�o mu si� ich
powstrzyma�. Kiedy znalaz� si� za drzwiami klasy,
dr��cymi d�o�mi wyj�� z kieszeni fiolk�
r�owego p�ynu i wzi�� du�y �yk.
Odetchn�� z ulg� i pogr��y� si� w my�lach.</p><p>S�owa Tonks
wci�� d�wi�cza�y mu w uszach. Uwi�ziony w
najgorszym koszmarze... Co by by�o, gdyby to jego kto�
uwi�zi� w tym przera�aj�cym �nie? Na zawsze. Na
sam� my�l o tym wstrz�sn�� nim dreszcz. To chyba
najgorsze, co mo�na zrobi� drugiemu cz�owiekowi. Nie
�yczy�by tego nawet najwi�kszemu wrogowi...</p><p>Poczu�, �e
przera�enie oplata swoimi mackami jego trzepocz�ce w piersi serce.
Trawi�cy go ju� od dawna, ukryty g��boko strach,
zacz�� wyp�ywa� na powierzchni� jego os�abionej
�wiadomo�ci. Co b�dzie, je�eli jego to kiedy� spotka?
Tonks m�wi�a, �e Voldemort u�ywa tego zakl�cia...
Wiedzia�, �e spotkanie z nim jest nieuchronne. Ca�y
czarodziejski �wiat liczy� na niego. To tylko kwestia czasu, kiedy zostanie
rzucony w wir walki, a kiedy spotka si� oko w oko z najgro�niejszym
czarnoksi�nikiem, jaki kiedykolwiek �y�... wiedzia�,
�e nie mia�by szans wyj�� z tego ca�o. Ale je�eli
zginie... przynajmniej poci�gnie za sob� Voldemorta. Przepowiednia
m�wi�a wyra�nie, �e �aden nie mo�e �y�,
kiedy drugi prze�yje... To znaczy, �e musz� zgin��
obaj?</p><p>Westchn��
ci�ko i opar� si� o �cian�. Zamkn��
oczy, nie chc�c dopu�ci� do siebie tej my�li.</p><p>Nie chce umrze�... Nie
jest na to gotowy. Ca�y czarodziejski �wiat nie potrafi pokona�
Voldemorta, dlaczego jemu mia�oby si� to uda�? Dlatego, �e
ma blizn� na czole? Tak, wszyscy tego od niego oczekiwali... Do tej pory
po�wi�ca� wszystko, �eby z nim walczy�, ale by�
ju� tak bardzo zm�czony... �mier� Syriusza tylko to
przypiecz�towa�a. Nigdy nie zdo�a go pokona�. Nic nie
potrafi�. By� tylko ch�opcem. Jak m�g�by walczy� z
kim�, kogo nie da�o si� zabi�? Dlaczego nie m�g�
by� normalnym nastolatkiem i �y� jak inni? Dlaczego to na jego
barkach spoczywa� ten ci�ar? Dumbledore stara� si� go
przed tym chroni�, ale dyrektor sam ostatnio wygl�da�, jakby
potrzebowa� pomocy. Jego te� to przygniata�o, a by�
przecie� jedyn� osoba, kt�rej Voldemort si� ba�. Jak on,
Harry, mia�by si� z nim zmierzy�?</p><p>Chcia� po prostu...
�y�. Chcia� by� z Severusem. Nie martwi� si�
wojn�, atakami, swoim przeznaczeniem. Chcia� by�
szcz�liwy... ale jego los by� ju� od dawna
przes�dzony... tylko dlatego, �e mia� blizn� na czole.</p><p>Odetchn��,
otwieraj�c oczy i spogl�daj�c w sklepienie. Po chwili
zamkn�� je ponownie.</p><p>Ale zrobi to. Musi. Nie ma
innego wyj�cia. To jego obowi�zek. Zrobi to, skoro wszyscy tego od
niego oczekuj�... p�jdzie na wojn�, b�dzie walczy�,
chocia� nie wiedzia�, jak... By� mo�e zginie... Ale jeszcze
nie teraz. Nie teraz.</p><p>Pod jego powiekami
pojawi� si� obraz surowej, wykrzywionej kpi�cym u�miechem
twarzy. Czarne oczy patrzy�y na niego z pragnieniem. W jego serce
wla� si� spok�j.</p><p>Jeszcze nie teraz...</p><p>*
* *</p><p>Drzwi otworzy�y si�
pod dotykiem d�oni Harry'ego. Wszed� ostro�nie do gabinetu, ale
pomieszczenie okaza�o si� puste. Domy�laj�c si�,
�e Snape czeka na niego w prywatnych komnatach, ruszy� dalej. Tym
razem drzwi nie otworzy�y si� same. Musia� zapuka�. Kiedy
Mistrz Eliksir�w wpu�ci� go do �rodka, Harry zda� sobie
spraw�, �e jest tak zdenerwowany, �e nie wie, co
powiedzie�. Czy ten cz�owiek ju� zawsze b�dzie tak na niego
dzia�a�?</p><p>Odchrz�kn�� i
odezwa� si� cicho:</p><p>- Ja... przyszed�em po
eliksir.</p><p>Snape obrzuci� go
surowym spojrzeniem. Z wyrazu jego twarzy mo�na by�o wyczyta�,
i� najwyra�niej w ostatniej chwili powstrzyma� si� od
z�o�liwego komentarza.</p><p>- Zaczekaj - rzuci� i
podszed� do jednej z p�ek. Po chwili wr�ci�, trzymaj�c w
r�ku niewielk� fiolk�. - Dam ci to, ale tym razem nie wolno ci
wypi� wi�cej, ni� jeden ma�y �yk tu� przed snem.
Zreszt�, chyba sam powiniene� o tym ju� wiedzie�.</p><p>Gryfon pokiwa�
g�ow�. Zna� dawkowanie, przerabiali to niedawno. Wzi��
butelk� i wymamrota� podzi�kowanie. Snape przypatrywa� mu
si� z uwag�, ale Harry nie potrafi� spojrze� mu w twarz.
Wci�� nie by� pewien, na co mo�e sobie pozwoli�. Tak
bardzo chcia�by zosta� i z nim porozmawia�... ale sk�d
m�g� wiedzie�, czy Snape te� tego chce? Mo�e nie �yczy
sobie jego obecno�ci? A przecie� nie m�g� zapyta� wprost.
Wola� niepewno�� od odmowy. Mniej bola�a.</p><p>Odwr�ci� si� z
westchnieniem, �eby wyj��, ale kiedy dotkn�� klamki,
dobieg� go niski g�os Mistrza Eliksir�w:</p><p>- Dok�d to, Potter?
Siadaj.</p><p>Zabrzmia�o, jak rozkaz,
wi�c Harry cofn�� d�o� i odwr�ci� si�.
Poczu� ulg�. Snape chcia�, �eby zosta�. To by�
pierwszy, dobry znak. Powoli podszed� do czarnego fotela i usiad�
przy p�on�cym kominku. Severus zaj�� miejsce w drugim
fotelu i przez kilka chwil patrzy� w ogie�. Jedynym panuj�cym w
pomieszczeniu d�wi�kiem by� cichy trzask p�on�cych
drewien. W ko�cu m�czyzna odwr�ci� g�ow� w stron�
Harry'ego i zapyta� spokojnym, niezwykle �agodnym g�osem:</p><p>- Co ci si� �ni�o,
Potter?</p><p>Gryfon wzdrygn��
si�, zblad� i spojrza� na m�czyzn� z
przestrachem. Znowu ujrza� krew. W jego g�owie odbi�y si�
echem s�owa:</p><p><emphasis>Tym razem nikt ci� nie
uratuje, Potter.</emphasis></p><p>G�os Severusa. Zimny,
nieczu�y, odleg�y. Obcy.</p><p>Widz�c, �e Snape
mru�y oczy, Harry szybko odwr�ci� g�ow� i spojrza� w
ogie�.</p><p>- Nie chc� o tym
rozmawia� - powiedzia�, z trudem panuj�c nad dr�eniem
g�osu.</p><p>- Potter... -
zacz�� m�czyzna, ale Harry szybko mu przerwa�,
rozpaczliwie pragn�c zmieni� temat.</p><p>- Jak ci min��
dzie�, Severusie? - zapyta�, staraj�c si�, by jego
g�os brzmia� oboj�tnie. Snape zamkn�� usta,
zamy�li� si�, jakby zastanawiaj�c, czy kontynuowa�
przes�uchiwanie Harry'ego, ale najwyra�niej zrezygnowa�,
poniewa� po chwili milczenia powiedzia�:</p><p>- Cudownie. Dzi�ki mnie
Gryffindor spad� w ko�cu z trzeciego miejsca na czwarte w Pucharze
Dom�w.</p><p>Sarkazm emanuj�cy z jego
g�osu by� wr�cz namacalny. Harry skrzywi� si�.</p><p>- Gratulacje - odpar�
bez namys�u. - My�la�em, �e "dzi�ki tobie"
ju� od dawna byli�my na ostatnim miejscu.</p><p>Snape zamruga�. Harry
zrozumia�, co powiedzia�, i natychmiast spu�ci� wzrok,
zak�opotany, ale jednocze�nie poczu� tak�e zadowolenie,
�e uda�o mu si� zaskoczy� m�czyzn�. W jego
g�owie pojawi�a si� dziwna my�l, �e odk�d
zacz�� d�u�ej z nim przebywa�, sam robi� si�
coraz bardziej ironiczny i wygadany. W ko�cu musia� jako�
broni� si� przed jego atakami. Strach i z�o��, kt�re
towarzyszy�y mu przez ostatnie dwa dni, zacz�y
wyp�ywa� teraz z niego i nie potrafi� ich powstrzyma�.</p><p>- Mo�e m�g�by�
przyzna� nam kiedy� chocia� jeden punkt? Zapisa�by�
si� w historii szko�y. Nie chcia�by�? - kontynuowa�,
balansuj�c na niezwykle chwiejnej i niestabilnej fali, z kt�rej m�g�
w ka�dej chwili run�� w ciemne odm�ty. - Mo�e Neville
dosta�by przy okazji zawa�u? W ko�cu uda�oby ci si�
dopi�� swego. - Ugryz� si� w j�zyk dopiero, kiedy
zobaczy� niebezpiecznie gro�ne spojrzenie, kt�re wbi� w niego
Mistrz Eliksir�w.</p><p>- Uwa�aj, Potter. Nie
zapominaj, z kim rozmawiasz - wycedzi�, sztyletuj�c go wzrokiem.</p><p>Harry spojrza� w
ogie� i zarumieni� si�. Wzburzone fale wyg�adzi�y
si�, a gro�ba zatoni�cia zosta�a odsuni�ta.</p><p>- Przepraszam -
wymamrota�. - To przez to, �e ostatnio... - zawaha� si�,
prze�kn�� �lin� i westchn��. Nie chcia�
ju� owija� w bawe�n�, mia� dosy� gier i
podchod�w. Czas wy�o�y� karty na st�. - Dlaczego tak mnie
traktujesz? - zapyta� wprost, spogl�daj�c na Snape'a. - Przez
dwa dni czeka�em na jak�kolwiek wiadomo��, ale ty
postanowi�e� mnie ignorowa�. Dlaczego?</p><p>Mistrz Eliksir�w
zacisn�� usta i zmarszczy� brwi. Wygl�da�, jakby
zastanawia� si� nad odpowiedzi�. W ko�cu rzek� suchym,
spokojnym g�osem, wa��c ka�de s�owo:</p><p>- Mia�em swoje powody,
Potter.</p><p>Nie takiej odpowiedzi
oczekiwa�!</p><p>- Ty zawsze masz swoje
powody! - wybuchn��. - A ja wci�� nic nie rozumiem! Nigdy
nie wiem, na co mog� sobie pozwoli�. Nie wiem, jak zareagujesz. Nie
wiem nawet, czy mog� si� teraz do ciebie przytuli� i czy mnie
nie odepchniesz. - Jego g�os za�ama� si�. Zagryz�
warg� i wbi� wzrok w ogie�. Po chwili do jego uszu dobieg�
niski, ch�odny g�os:</p><p>- Nie dowiesz si�...
dop�ki nie spr�bujesz.</p><p>Harry spojrza� na
Snape'a. Serce t�uk�o mu si� w piersi, a w uszach szumia�o,
ale powoli sens tych s��w przedar� si� do jego umys�u. Sam
by� zaskoczony wnioskami, kt�re wysnu�. Czy�by Snape w�a�nie...
przyzna�, �e chce, aby Harry si� do niego przytuli�? Tak
w�a�nie to zabrzmia�o.</p><p>Podj��
decyzj�. Wsta�, podszed� do Severusa i, wci��
troch� niepewny, usiad� bokiem na jego kolanach. Obj�� go
za szyj�, wtuli� twarz w jego obojczyk i westchn��
ci�ko. Nie zosta� zepchni�ty, odsuni�ty, ani
zwymy�lany. Poczu�, �e cia�o Snape'a napi�o
si�. S�ysza� jego przyspieszony oddech. By� tak blisko...
Kiedy si� w niego wtula�, jego serce uspokaja�o si�.
Czu� si� bezpieczny. Dla takich chwil warto by�o walczy�.</p><p>- Nienawidz�, kiedy mnie
tak traktujesz - wyszepta� cicho, pocieraj�c twarz� o jego
szyj� i wdychaj�c gorzko-s�odki aromat, kt�ry w tym miejscu
by� najintensywniejszy. Wszystko, co robi�, by�o jednostronne,
ale jemu to wystarcza�o. Przynajmniej na razie...</p><p>Przysun�� si�
jeszcze bli�ej i wyszepta�:</p><p>- Tak bardzo ci�
potrzebuj�.</p><p>Przez chwil� w
pomieszczeniu s�ycha� by�o jedynie ich oddechy. W ko�cu
cisz� przerwa� niski g�os Mistrza Eliksir�w:</p><p>- Jak bardzo mnie
potrzebujesz, panie Potter?</p><p>Jak trawa potrzebuje deszczu,
�eby rosn��. Jak ziemia potrzebuje s�o�ca, �eby
�y�. Jak cz�owiek potrzebuje powietrza, �eby oddycha�,
jak dziecko potrzebuje matki. Jak �wiat potrzebuje ratunku i Ch�opca,
Kt�ry Prze�y�, aby by� ich nadziej�, symbolem, wiar�.</p><p>- Nawet sobie nie
wyobra�asz - odpowiedzia� cicho. Zacisn�� d�onie na czarnej
szacie, pragn�c nie wypu�ci� jej ju� nigdy. Dlaczego
ju� zawsze nie mog�oby by� tak, jak teraz?</p><p>- Przytul mnie, prosz�.
- S�owa same wyrwa�y si� z jego ust. Czeka�, ale nic
si� nie sta�o. �adnego odzewu. Odsun�� si�
nieznacznie i si�gn�� po le��ce na oparciach fotela
r�ce Severusa. Z�apa� je i delikatnie owin��
wok� swojej talii. Spojrza� w g��bokie, mroczne tunele
oczu m�czyzny, szukaj�c w nich... sam nie wiedzia� czego,
ale by� pewien, �e rozpozna�by to, gdyby znalaz�. Przez
u�amek sekundy co� w nich mign�o, ale nie
zd��y� tego uchwyci�. Pozostawa�y dla niego
nieczytelne i zamkni�te. Twarz by�a �ci�gni�ta, a usta
zaci�ni�te. Jakby Severus za wszelk� cen� stara�
si� odgrodzi�, odsun��. Nie pozwoli� Harry'emu
zajrze� g��biej, ni� na otaczaj�cy go mur.
Pot�ny, wysoki i nieprzyst�pny.</p><p>Ch�opiec
wypu�ci� jego d�onie i zacisn�� palce na otulonych w
czarn� szat� ramionach. Delikatnie poca�owa�
ods�oni�t� szyj� m�czyzny. W chwil�
p�niej ca�owa� ju� ka�dy skrawek jego sk�ry,
kieruj�c si� w stron� niezwykle wra�liwego miejsca. Jego
usta odnalaz�y p�atek ucha i zacz�y go liza� i
ssa�. Cia�o Snape'a zesztywnia�o, a g�owa odchyli�a
si� do ty�u. Harry us�ysza� d�ugi, niepowstrzymany
pomruk przyjemno�ci. Czuj�c ogarniaj�ce go podniecenie,
wsun�� gor�cy j�zyk do ucha i zacz��
dok�adnie penetrowa� jego wn�trze. P�niej zaj��
si� przestrzeni� za nim, na przemian ca�uj�c i
li��c s�on� sk�r�. Znajome pr�dy
zacz�y obmywa� jego cia�o, szumi�c mu w uszach i
podrywaj�c serce do szybszego bicia. Ca�owa� agresywniej, mocniej,
wyg�odniale. Pragn�� posmakowa� wszystkiego.
S�ysza� poj�kiwania i przyspieszony oddech Severusa. Czu�,
�e jest ju� twardy i wyczuwa�, �e m�czyzna
najwyra�niej tak�e. Jego usta odnalaz�y drog� do twarzy.
Ca�owa� ka�dy milimetr sk�ry, brod� i policzki.
Ogarni�ty pasj�, podniecony, rozgrzany. By� ju� centymetr
od ust, kiedy nagle w jego g�owie zapali�a si� ostrzegawcza
lampka. Ci�ko oddychaj�c oderwa� usta i spojrza� na
rozchylone wargi Severusa. Us�ysza� w swojej g�owie bardzo
wyra�ny, ostry i lodowaty g�os:</p><p><emphasis>Na to ci nie pozwoli�em,
Potter.</emphasis></p><p>Wspomnienia powr�ci�y
nagle, niespodziewanie, oblewaj�c go zimn� wod� i studz�c
jego zapa�. Przys�aniaj�ca oczy mg�a znik�a i Harry
zobaczy�, �e Snape spogl�da na niego z zaskoczeniem. Spu�ci�
ze smutkiem g�ow� i uciek� wzrokiem, nie chc�c, �eby
Severus dostrzeg� b�l w jego oczach. Zauwa�y�, �e
d�onie Snape'a le�� ponownie na oparciach fotela. W kt�rym�
momencie musia� je zabra�. Najwyra�niej nie chcia� go
przytula�. Jak gdyby to by�o takie trudne... Nie sta� go
by�o nawet na taki niewielki gest?</p><p>Zap�on�a w
nim iskra buntu. Je�eli Severus postanowi� by� taki uparty...</p><p>Harry zagryz� warg�
i odsun�� si�. Podniecenie ulotni�o si�, ostudzone
ch�odnym zawodem.</p><p>- Ju� p�no -
powiedzia� cicho. - Musz� i��.</p><p>To by�o marne k�amstwo.
By�o tu� po kolacji. Zsun�� si� z kolan i
zerkn�� na Snape'a. Jego oczy by�y zmru�one, brwi
�ci�gni�te, a usta zaci�ni�te. W oczach
p�on�� ogie�, ale nie podniecenia. Gniewu i rozczarowania.</p><p>Harry
prze�kn�� �lin� i odwr�ci� si� do niego
plecami, ruszaj�c w stron� drzwi. Kiedy si� przy nich
znalaz�, us�ysza� ciche warkni�cie:</p><p>- Potter!</p><p>Zatrzyma� si� i
odwr�ci�. Twarz Snape'a by�a zamy�lona. Wygl�da�,
jakby chcia� co� powiedzie�, jakby walczy� ze sob�. I
chyba wygra�, bo w ko�cu zrezygnowa�, obliza� wargi i
spojrza� w ogie�.</p><p>- Przyjd� w pi�tek
wieczorem - powiedzia� cicho, beznami�tnym g�osem.</p><p>- Spr�buj� - odpar�
Gryfon, obserwuj�c, jak przez oblicze Severusa przebieg� cie�,
ale nie spojrza� na Harry'ego. Pokiwa� jedynie sztywno
g�ow�. Harry po�o�y� d�o� na klamce. -
Dobranoc, Severusie. - By�y to ostatnie s�owa, zanim otworzy�
drzwi, przeszed� przez gabinet i wyszed� na korytarz, gdzie nareszcie
m�g� odetchn�� g��boko.</p><p>Mia� wra�enie,
�e stoczy� bardzo ci�k� i trudna bitw�. By�
zm�czony. Walczy� dzielnie, ale poni�s� pora�k�. Nie
otrzyma� tego, czego chcia�. Pozosta� z niczym. Ale
jednocze�nie czu� si� zwyci�zc�. To on dyktowa�
warunki. Kiedy Snape ich nie spe�ni�, wyszed� i pozostawi�
go samemu sobie, podnieconego, ale niezaspokojonego. Nie z�ama�
si� i dzi�ki temu uda�o mu si� da� Severusowi
lekcj�. A w pi�tek Harry przekona si�, czy Snape si� jej
nauczy�...</p><p>U�miechn��
si� do siebie.</p><p>Nie zosta� wyrzucony.
Sam zadecydowa� o odej�ciu w odpowiedniej chwili. Ocali�
dum�. Przynajmniej tym razem. Teraz... to on triumfowa�.</p><p>Ale dlaczego, pomimo tego,
czu� si� tak... �le?</p><p><strong>--- rozdzia� 17 ---</strong></p><p><strong>17. Intoxication</strong></p><p><emphasis>You
give me the reason.</emphasis></p><p><emphasis>You
give me control.</emphasis></p><p><emphasis>I
gave you my Purity.</emphasis></p><p><emphasis>My
Purity you stole.</emphasis></p><p><emphasis>Did
you think I wouldn't recognize this compromise.</emphasis></p><p><emphasis>Am
I just too stupid to realize.</emphasis></p><p><emphasis>Stale
incense old sweat and lies lies lies</emphasis>*</p><p>Ukryty pod peleryn�
niewidk� Harry przemierza� bezszelestnie korytarze Hogwartu,
kieruj�c si� w stron� loch�w. W jego g�owie
k��bi�o si� wiele my�li i wspomnie�.</p><p>W czwartek, kiedy Harry wraz
z przyjaci�mi pisa� w bibliotece referaty na Histori� Magii i
Eliksiry, Hermiona odkry�a wielk�, zakurzon� ksi�g�,
kt�ra okaza�a si� by�... szkoln� kronik�, w kt�rej
prowadzony by� spis wszystkich uczni�w ucz�szczaj�cych do
Hogwartu na przestrzeni wiek�w. Mogli zobaczy� zdj�cia m�odego
Toma Ridlle'a, Lucjusza Malfoya, rodzic�w Rona, rodzic�w Harry'ego. Nawet
Dumbledore'a i McGonagall jako nastolatk�w (Ron, widz�c zdj�cie
opiekunki swojego domu w m�odo�ci, nie m�g� si�
powstrzyma� i a� zagwizda� z podziwu: "Niez�a z niej
by�a laska!", za co Hermiona pos�a�a mu wynios�e,
mordercze spojrzenie). Jednak najbardziej niezwyk�ym dla Harry'ego
odkryciem by�o zobaczenie zdj�cia m�odego Snape'a (kt�rego Ron
nie omieszka� obrzuci� potokiem z�o�liwych komentarzy i wyzwisk).
Pami�ta� go z my�loodsiewni, ale ujrzenie go jeszcze raz i
mo�liwo�� dok�adnego przyjrzeniu mu si� sprawi�a,
�e Harry ca�kowicie zapomnia� o nauce i odkry�, �e
pomimo t�ustych, opadaj�cych w str�kach na oczy w�os�w
("wtedy rzeczywi�cie by�y t�ustawe" -
pomy�la� - "albo te� sprawia�y takie
wra�enie") i pochmurnego oblicza, Severus by� bardzo przystojnym
m�odzie�cem. Jego oczy p�on�y dziwnym, tajemniczym
blaskiem, a wyraz wykrzywionej szyderczym grymasem twarzy zdawa� si�
przekazywa� tym, na kt�rych spogl�da�: "Gardz� wami
wszystkimi".</p><p>Harry
u�miechn�� si� do siebie. Severus by� chyba taki od
zawsze... Jednak najwi�ksz� uwag� Harry'ego
przyci�gn�a widniej�ca pod zdj�ciem data urodzenia. Z
zaskoczeniem u�wiadomi� sobie, �e Mistrz Eliksir�w ma za dwa tygodnie
urodziny. Trzydzieste si�dme.</p><p>Serce Harry'ego zabi�o
mocniej, kiedy nagle uderzy�a go ta ogromna r�nica wieku.
Wcze�niej nigdy o tym nie my�la�, w og�le si� to dla niego
nie liczy�o. Jednak w tamtej chwili �wiadomo��, �e jego
kochanek jest starszy od niego o dwadzie�cia jeden lat sprawi�a,
�e siedzia� przez chwil� skonsternowany, zawstydzony i...
podniecony. Severus by� do�wiadczonym przez los, dojrza�ym
m�czyzn�, a on... c�, zaledwie wkraczaj�cym w
�ycie nastolatkiem. W dodatku Snape by� jego nauczycielem. Ale nie
wprawia�o go to w zak�opotanie, jedynie podsyci�o buzuj�ce
w nim pragnienie. Robi� co� zakazanego i by�o to...
ekscytuj�ce.</p><p>Ale wcale nie to by�o
najwa�niejsze. Harry cz�sto zastanawia� si�, co go tak
poci�ga w Mistrzu Eliksir�w. Kilka razy wydawa�o mu si�, �e
ju� odkry� prawd�, ale p�niej jego w�asne uczucia
ponownie to weryfikowa�y i w ko�cu sam nie wiedzia�, dlaczego
nie potrafi przesta� o nim my�le�. Severus by� zimn�,
nieczu�� osob�, tward�, zdecydowan�, tajemnicz�,
nieprzewidywaln�. Nie traktowa� Harry'ego, jak reszta
czarodziejskiego �wiata, nie patrzy� na niego, jak na bohatera, nie
nadskakiwa� mu, nie pob�a�a�. A jednocze�nie
zdawa� si� go rozumie�. Niewiele rozmawiali, ale Harry mia�
wra�enie, �e m�g�by mu powiedzie� wszystko - o swojej
s�abo�ci, o swoim strachu. A on by to zrozumia�. I, w
przeciwie�stwie do innych, nie poklepa�by go po plecach i nie
powiedzia� tych pustych, nic nieznacz�cych s��w: "Wszystko
b�dzie dobrze, nie martw si�". Ochrzani�by go, mo�e i
nawet skomentowa� to w typowy dla siebie, z�o�liwy, sarkastyczny
spos�b, warkn�� na niego, �eby przesta� si� nad
sob� u�ala� i dor�s� wreszcie, ale... zrozumia�by.</p><p>Poza tym, Severus by�...
by�... Nie wiedzia�, jak to okre�li�. Wci��
ucieka�, odpycha� go, wymyka� mu si�. Dawa� co�,
i kiedy Harry w tym posmakowa�, zabiera� mu. A Harry,
wyg�odnia�y, nienasycony - pod��a� za nim, by znowu to
dosta�. Jak spragniony na pustyni, kt�remu kto� podsuwa pod usta
pe�n� krystalicznie czystej wody szklank�, a kiedy upije z niej
�yk - zabiera mu j�. Jak dziecko, kt�re kusi si� cukierkiem.
Kiedy spr�buje jego s�odyczy, pragnie wi�cej - wi�c idzie za
tym, kto ma cukierek, w nadziei, �e znowu dane mu b�dzie go
posmakowa�, i mo�e kiedy�, w ko�cu, dostanie go w
ca�o�ci. Wtedy b�dzie szcz�liwe.</p><p>Jednak teraz, aby dosta�
cukierek, dziecko zacz�o si� buntowa�, zacz�o
stawia� warunki, walczy�, upomina� si�. Poniewa�
odkry�o, �e ten cukierek nale�y do niego... i �e ma do
niego pe�ne prawo.</p><p>Dlatego Harry nie
zamierza� dzisiaj odpu�ci�. Zawzi�� si�.
Je�eli Snape nie nauczy� si� lekcji, to nie b�dzie
mia� skrupu��w, �eby go obla�.</p><p>U�miechn��
si� do siebie, zadowolony z w�asnego planu.</p><p>Przybywszy na miejsce,
zapuka�. Kolejne drzwi otwiera�y si� przed nim, by w ko�cu
doprowadzi� go do pogr��onej w ciszy i o�wietlonej tylko
kilkoma �wiecami oraz blaskiem padaj�cym z kominka, prywatnej komnaty
Mistrza Eliksir�w. Snape siedzia� w swym ulubionym fotelu i czeka�
ju� na niego. Przed nim, na stole, sta�o kilka butelek. Kiedy Harry
podszed� bli�ej, m�g� odczyta� ich nazwy: Whisky, Gin, Rum,
Martini.</p><p>Jego brwi
pow�drowa�y w g�r�.</p><p>- Zamierzasz mnie upi�,
Severusie? - zapyta� z rozbawieniem. - A potem wykorzysta�?</p><p>- Obaj dobrze wiemy, �e
nie potrzebowa�bym do tego alkoholu - odpar� ze spokojem
m�czyzna, przypatruj�c si� uwa�nie Harry'emu, kt�ry
pomimo stara�, nie potrafi� powstrzyma� delikatnego
rumie�ca. Szybko jednak skarci� si� w duchu.</p><p>Nie, to on dzisiaj wygra!</p><p>Odrzuci� na bok
peleryn� niewidk� z postanowieniem, �e, je�eli nie dostanie
teraz tego, czego chce, to wyjdzie. Wiedzia�, �e przyjemny, wsp�lny
wiecz�r trafi�by szlag, a on by tego cholernie �a�owa�, ale
nie mo�e si� teraz z�ama� i skapitulowa�. Bo nigdy nie
dosta�by tego, do czego d��y i czego pragnie. Wiedzia�,
�e jest wiele rzeczy, kt�rych Snape mu nie da, ale to, czego w tej chwili
chcia�, <emphasis>mo�e</emphasis> mu da� i postanowi� to dzisiaj
zdoby�.</p><p>Podszed� do Snape'a z
niewinn� min�, obj�� go za szyj� i usiad� bokiem
na jego kolanach. Wyczu�, �e Mistrz Eliksir�w wstrzyma� oddech i
momentalnie zesztywnia�, jak k�oda, ale nie skomentowa� tego.
Harry dostrzeg� na jego twarzy wyraz rozdra�nienia, ale
postanowi� nie zwraca� na to uwagi.</p><p>Wtuli� twarz w jego
obojczyk i westchn��:</p><p>- T�skni�em za
tob�, Severusie.</p><p>Wiedzia�, �e nie
otrzyma �adnej odpowiedzi na to wyznanie, dlatego po kilku chwilach ciszy,
w czasie kt�rych jedynym d�wi�kiem w pomieszczeniu by� trzask
ognia i ich oddechy, wyszepta�:</p><p>- Czy m�g�by� mnie
przytuli�?</p><p>Zamar� z mocno
bij�cym sercem, czekaj�c na reakcj� albo odpowied�. Po
chwili nadesz�o to drugie.</p><p>- Przyszed�e� tu
tylko po to, �eby sobie po�artowa�? - Wyczuwalny w g�osie
Snape'a sarkazm sprawi�, �e Harry westchn��
ci�ko, ale spr�bowa� po raz drugi. Przysun�� si�
bli�ej i ponowi� swoj� pro�b�.</p><p>- Przytul mnie, Severusie.</p><p>Tym razem odpowied�
nadesz�a nieco szybciej.</p><p>- Co ci� ugryz�o,
Potter? - warkn�� m�czyzna.</p><p>Serce Harry'ego zabi�o
mocniej. Zdenerwowa� si�. Zosta�a ostatnia pr�ba. Nie
chcia� odchodzi�, pragn�� z nim zosta�. Ale nie
m�g� mu odpu�ci�.</p><p>Oderwa� si� od
niego i spogl�daj�c wprost w zmru�one podejrzliwie oczy,
powiedzia� zdecydowanym g�osem:</p><p>- <emphasis>Chcia�bym</emphasis>,
�eby� mnie przytuli�.</p><p>Na twarzy Mistrza Eliksir�w
pojawi� si� wyraz irytacji.</p><p>- Dosy� tego, Potter!
Natychmiast sko�cz z tymi nonsensami! - wysycza�.</p><p>Harry poczu�, �e
przegra�. Kolejny ju� raz. Ogarn�o go poczucie
beznadziejno�ci. Czy kiedykolwiek uda mu si� wywalczy� to, czego
pragnie? Zacz�� traci� nadziej�, ale nie mo�e
zmieni� swojego postanowienia. Musi zrobi� to, co zaplanowa�.
Widocznie Snape'owi potrzebna by�a jeszcze jedna lekcja...</p><p>Spu�ci� wzrok i
pokiwa� smutno g�ow�, nie potrafi�c powstrzyma�
�alu w swoim g�osie, kiedy odezwa� si� cicho:</p><p>- Musz� ju�
i��. Mam du�o nauki...</p><p>Odsun�� si�,
pragn�c zej�� z kolan m�czyzny. Wr�ci do swojego
dormitorium. B�dzie przeklina� Snape'a, siebie, swoje postanowienie i
up�r Mistrza Eliksir�w. Sp�dzi ten wiecz�r samotnie, wyobra�aj�c
sobie, jak cudownie mog�oby by�, gdyby nie zapragn��
dokona� niemo�liwego i zmusi� Snape'a do przytulenia go.</p><p>Wtedy w�a�nie
poczu� oplataj�ce go ramiona, kt�re mocno przyci�gn�y
go z powrotem i przycisn�y do otulonego w czer� cia�a.</p><p>Zaskoczenie szybko
ust�pi�o miejsca ogromnej rado�ci i uldze.
U�miechn�� si�, przytulaj�c policzek do szyi Snape'a i
wzdychaj�c g��boko. Severus <emphasis>naprawd�</emphasis> go
przytula�. To by�o... nieprawdopodobne. Jeszcze wczoraj mog�o
wydawa� si� to niemo�liwe, a dzisiaj uda�o mu si� to
wywalczy�. Wtulony w ramiona Severusa, Harry zastanawia� si�, co
jeszcze uda�oby mu si� zdoby�, gdyby bardzo si� zawzi��.
Mo�liwe, �e nawet... wszystko. Nagle poczu� si� silny i pewny
siebie, a przed jego oczami otworzy�o si� jezioro
mo�liwo�ci. To by� ma�y kroczek, przed nim zapewne jeszcze
d�uga droga, ale warto by�o. A mo�e z czasem kroki stan�
si� coraz wi�ksze... I w ko�cu dojdzie do swojego celu... do
serca Severusa.</p><p>Westchn�� jeszcze
raz, kiedy r�ce Snape'a pu�ci�y go, i Harry m�g� si�
wyprostowa�. Wyraz twarzy m�czyzny mo�na by�o
okre�li� tylko jednym s�owem - irytacja. Ale Harry i tak nie
potrafi� powstrzyma� u�miechu zwyci�stwa.</p><p>- Severusie, ty mnie
przytuli�e� - powiedzia� z udawanym zaskoczeniem.
Obserwowa�, jak twarz m�czyzny zmienia si�, a w jego
oczach zamigota�a ��dza mordu.</p><p>- Je�eli si�
rozp�aczesz, Potter, to nie r�cz� za siebie - wysycza�,
staraj�c si� wyj�� z ca�ego incydentu z twarz�.</p><p>Twarz�, kt�ra
przypomina�a w tej chwili chmur� gradow�.</p><p>Harry z trudem
powstrzyma� chichot.</p><p>- A teraz mo�e w
ko�cu m�g�by� ze mnie zej�� i usi��� w
drugim fotelu? - warkn�� Mistrz Eliksir�w, przebijaj�c Gryfona
na wylot swoim sztyletuj�cym spojrzeniem.</p><p>Harry zsun��
si� z kolan m�czyzny i, rozlu�niony, opad� na fotel,
staraj�c si� nie pokazywa� za bardzo swojego zadowolenia. Nie
chcia� przecie� irytowa� Severusa. Pragn��
sp�dzi� z nim mi�y wiecz�r.</p><p>- Czego si� napijesz? -
zapyta� Snape, odkorkowuj�c whisky i nalewaj�c sobie do szklanki
bursztynowego p�ynu.</p><p>- Eee... - wyduka�
Harry, spogl�daj�c z za�enowaniem na trunki. Nigdy niczego
takiego nie pr�bowa�. Piwo kremowe ci�ko by�o
zaliczy� do alkoholi. - Wybierz co� - powiedzia�, zawstydzony
swoim niedo�wiadczeniem. Snape spojrza� na niego szyderczo, ale
powstrzyma� si� od komentarza. Wybra� Martini i nala� do
szklanki Harry'ego przezroczysty, per�owy nap�j. Gryfon wzi��
trunek do r�ki, przygl�da� mu si� przez chwil� z
zaciekawieniem, po czym spr�bowa�. Nap�j okaza� si� s�odki,
z delikatnie wyczuwaln� gorzkaw� nut�, i rozgrzewaj�co
rozla� si� po jego ciele. Zrobi�o mu si� gor�co, a
jego policzki zarumieni�y si�. Przyzwyczajony do szybkiego picia piwa
kremowego, od razu wychyli� ca�� szklank�, i z wypiekami na
twarzy spojrza� na Snape'a b�yszcz�cymi oczami.</p><p>- Dobreee - powiedzia�
rozmarzonym g�osem.</p><p>Snape szybko
przy�o�y� swoj� do ust, jakby chcia� w ten spos�b
powstrzyma� si� od parskni�cia �miechem. Nie
zaprotestowa�, kiedy Harry nala� sobie nast�pn�
porcj�. Spokojnie s�czy� whisky, obserwuj�c poczynania
Gryfona.</p><p>Harry czu� coraz
wi�ksze rozlu�nienie. �ar sp�ywaj�cy przez
prze�yk i rozlewaj�cy si� po ciele zdawa� si�
zmywa� jego problemy, strach i zak�opotanie. Mia� wra�enie,
�e mo�e wszystko, �e potrafi�by dokona� w tej chwili
rzeczy niemo�liwej. Spojrza� na swoj� opr�nion� do
po�owy drug� szklank� i u�miechn�� si�.
Przypomnia� mu si� eliksir, kt�ry niedawno przerabiali.</p><p>- Czy to jest co� w
rodzaju Felix Felicis? - zapyta� z zaciekawieniem, spogl�daj�c
na stoj�c� przed nim na stoliku butelk�. - Od razu ma
si�... lepszy humor.</p><p>- Nie - odpar� spokojnie
Snape. - To jest znacznie lepsze i skuteczniejsze ni� Felix Felicis.</p><p>- Przyda�aby mi si�
taka butelka w dormitorium - zachichota� Harry. - Popija�bym sobie to
nocami.</p><p>- A jakie� to problemy
n�kaj� ci� w nocy, Potter? - zapyta� Snape z b�yskiem
w oku.</p><p>- Och, bardzo wiele, ale nie
mog� ci o nich opowiada�, bo s� zbyt osobiste - odpar�
Gryfon, nalewaj�c sobie trzeci� szklank�.</p><p>Mistrz Eliksir�w
obserwowa� ze spokojem jego poczynania, ale czarne oczy l�ni�y
coraz bardziej.</p><p>- Chcia�bym
dowiedzie� si� czego� o tobie, Severusie - powiedzia�
Harry, odchylaj�c si� do ty�u i wbijaj�c w
m�czyzn� rozgor�czkowany wzrok. - Ci�gle tylko
si� pieprzymy. Nie mogliby�my chocia� raz porozmawia� ze
sob�?</p><p>Brwi Snape'a
pow�drowa�y w g�r�. Widz�c to, Harry spos�pnia�
na chwil� i spojrza� w swoj� szklank�. Dlaczego to
powiedzia�? Czy�by Snape znowu dola� czego� do jego napoju?
Zanim m�czyzna zd��y� cokolwiek odpowiedzie�,
ponownie wypali�:</p><p>- To znaczy... nie
mia�em na my�li tego, �e mi si� to nie podoba, ale czasami
chcia�bym ci� po prostu lepiej pozna�. Nic o tobie nie wiem.
Powiedz mi co� o sobie. - Harry sam by� zaskoczony tym potokiem
s��w. Zawsze by� raczej ma�om�wny, a teraz mia�
wra�enie, �e kto� mu rozwi�za� j�zyk i
k��bowisko dr�cz�cych go my�li zacz�o bez
udzia�u jego woli sp�ywa� do ust i nie potrafi� tego
powstrzyma�.</p><p>- A co chcia�by� o
mnie wiedzie�, Potter? - zapyta� cierpliwie Snape, upijaj�c
niewielki �yk.</p><p>- No... na przyk�ad,
jaki by�e� w m�odo�ci? Widzia�em dzisiaj twoje
zdj�cie z czas�w szkolnych. Czy naprawd� by�e� takim
w�cibskim, sarkastycznym gnojkiem, za kt�rego wszyscy ci�
uwa�ali?</p><p>Snape uni�s� brew.</p><p>- "Wszyscy", to
znaczy tw�j ojciec i jego banda?</p><p>Harry zawaha� si�.</p><p>- A to... nie wszyscy? -
zapyta� niepewnie. Po minie Severusa zrozumia�, �e to zbyt
dra�liwy temat, �eby go porusza�, ale nie wiedzia�, jak z
niego wybrn��.</p><p>- Je�eli znowu
zamierzasz idealizowa� swojego n�dznego ojca, Potter, to nie mamy o
czym rozmawia� - warkn�� gro�nie m�czyzna.</p><p>Harry szybko zrezygnowa�
z ci�gni�cia tego tematu. Nie chcia�, �eby
sko�czy�o si� na k��tni.</p><p>- Lubisz tu naucza�? -
zapyta� beztroskim tonem, chc�c nieco u�agodzi� Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Snape spojrza� na niego
wilkiem, ale odpowiedzia�:</p><p>- By�oby to nawet przyjemne,
gdyby uczniowie mieli m�zgi.</p><p>- To dlatego, �e tak nas
traktujesz. - Harry odbi� pi�eczk�, gdy� odezwa�a
si� w nim gryfo�ska duma. Co� jednak we wzroku Severusa
sprawi�o, �e Harry postanowi� porzuci� tak�e ten temat.
- To... co robisz w wolnym czasie? Kiedy nie musisz sprawdza� prac, albo
wymy�la� niezwykle trudnych, niezapowiedzianych test�w? - Nie
potrafi� si� powstrzyma�.</p><p>Snape obrzuci� go
gro�nym spojrzeniem.</p><p>- Ja <emphasis>nie mam</emphasis> wolnego
czasu, Potter. A je�eli nawet zdarza si�, �e nie jestem
czym� zaj�ty, to n�ka mnie w�wczas wyj�tkowo
irytuj�cy, narzucaj�cy si� nastolatek.</p><p>W Harrym co� si�
wzburzy�o.</p><p>- Skoro nie chcesz ze
mn� rozmawia�, to mog� sobie p�j�� - wypali�,
zrywaj�c si� z fotela. W tym samym momencie zakr�ci�o mu
si� w g�owie. Zachwia� si� i opad� z powrotem. Jeszcze
raz spojrza� na trzyman� w r�ku szklank�. Co by�o w
tym napoju, �e nie pozwala�o mu si� normalnie porusza�?</p><p>- Je�eli
sko�czy�e� ju� to przedstawienie, to mo�e przejdziemy
do rzeczy? - zapyta� cierpko Mistrz Eliksir�w.</p><p>- Jeszcze nie - zaprotestowa�
Harry. Zastanawia� si� nad mo�liwymi pytaniami. Musia�
znale�� co� bezpiecznego. Spojrza� na przypatruj�cego
mu si� znad swojej whisky Snape'a, i zapyta�:</p><p>- Czy twoim ulubionym kolorem
jest czarny?</p><p>Widz�c min�
m�czyzny, natychmiast zrozumia�, jak idiotyczne to
zabrzmia�o, i zamilk�. Ale o co m�g�by go zapyta�? Kiedy
tylko pr�bowa� wyci�gn�� od Snape'a jak��
odpowied�, od razu �a�owa�, �e w og�le si�
odezwa�. Nie pomaga�o r�wnie� to, �e m�czyzna
nie wykazywa� �adnej ch�ci do wsp�pracy.</p><p>- No to o co mam ci�
zapyta�? - wypali� w ko�cu, zirytowany.</p><p>- Najlepiej o nic -
odpar� spokojnie Mistrz Eliksir�w, a jego oczy zamigota�y. - Im mniej
o mnie wiesz, tym lepiej.</p><p>- Ach, zapomnia�em.
Przecie� tak bardzo lubisz swoj� tajemniczo�� -
odparowa� Gryfon, zanim zd��y� ugry�� si� w
j�zyk.</p><p>W oczach Snape'a
zap�on�� gniew. Harry szybko dopi� trzeci�
szklank� i si�gn�� po butelk�.</p><p>- Koniec z tymi
nonsensownymi, idiotycznymi pytaniami - wycedzi� Snape.</p><p>Harry spojrza� na niego
z zaci�to�ci�, bior�c do r�ki czwart�
porcj�.</p><p>- One nie s�
none...nosen... no, wiesz, o co mi chodzi! Musz� si� czego� o
tobie dowiedzie�, skoro zamierzamy by� par�.</p><p>Brwi Snape'a
dotkn�y niemal linii w�os�w.</p><p>- Par�? - zapyta�
zaskoczony, akcentuj�c ka�d� sylab�. - O czym ty m�wisz,
Potter? Nie jeste�my i nie b�dziemy �adn� <emphasis>par�</emphasis>.
Nie ma <emphasis>nas</emphasis>. Jestem tylko ja i napalony, opanowany przez hormony,
biegaj�cy za mn� jak szczeniak nastolatek.</p><p>Harry skrzywi� si�.
Tego by�o ju� za wiele! Lont zosta� podpalony i niewiele
brakowa�o do prawdziwego wybuchu.</p><p>- To wszystko przez ciebie! -
wypali�. - To ty da�e� mi ten eliksir do wypicia! Od tego
wszystko si� zacz�o!</p><p>- Gdybym wiedzia�, jak
to si� sko�czy, nigdy bym tego nie zrobi� - odparowa�
Mistrz Eliksir�w.</p><p>Nast�pi� wybuch.
Pot�na eksplozja, kt�ra uwolni�a gromadz�ce si� we
wn�trzu Harry'ego frustracje:</p><p>- �a�ujesz? Teraz
ju� na to za p�no! Mo�e dla ciebie to tylko zabawa, ale dla
mnie to by�y katusze! Ty nie musia�e� ukrywa� si�
przed ca�� szko��, sp�dza� dnie w ��ku,
otulony peleryn� niewidk�, �eby nikt ci� nie
zaczepia�, nie musia�e� wys�uchiwa�
z�o�liwych, wrednych komentarzy na sw�j temat, ani ogl�da�
swoich karykatur porozwieszanych na ka�dej mo�liwej powierzchni
Pokoju Wsp�lnego, nie musia�e� si� wstydzi�,
zaprzecza�, ani ucieka�! Nie by�e� tak zdruzgotany, ani
przera�ony, kiedy odkry�e�, �e to wszystko prawda, kiedy
�ni�e� o mnie i masturbowa�e� si�,
my�l�c o mnie! Nie, jestem pewien, �e tego nie
robi�e�! Nie marzy�e� o moim dotyku, nie
�ni�e� o moich oczach, nie my�la�e� o mnie przez
ca�y czas, wiedz�c, �e pewnie i tak nigdy mnie nie dotkniesz,
nie poczujesz, nigdy nie b�dziesz mnie mia�! A potem nagle nie
dosta�e� tego wszystkiego, o czym marzy�e�, i nie
zosta�o ci to r�wnie nagle, bole�nie odebrane, kiedy
zrozumia�e�, �e nic dla mnie nie znaczysz! I, �e
prawdopodobnie, nigdy nie b�dziesz... Nie, ty nie prze�y�e�
tego wszystkiego! Nie wiesz, jak to jest... - przerwa�, gdy�
g�os mu si� za�ama�, i spu�ci� wzrok,
upijaj�c ze szklanki kilka du�ych �yk�w, by uspokoi�
szarpi�ce nim nerwy. Zerkn�� na Snape'a, spodziewaj�c
si� ujrze� na jego twarzy szyderczy grymas, ale nic takiego nie
zobaczy�. Twarz Mistrza Eliksir�w by�a niezwykle powa�na,
mo�e nawet nieco... wstrz��ni�ta. - No, dlaczego si�
nie �miejesz? - zapyta� gorzko. - Nie kr�puj si�.
Znios�em ju� tyle rzeczy, �e nie sprawi mi to r�nicy.</p><p>- Nie mia�em takiego
zamiaru - odpar� m�czyzna spokojnym, opanowanym g�osem.
Wygl�da�, jakby zastanawia� si� nad czym�, i po
d�ugiej, milcz�cej chwili, zapyta� - Czy tylko to dr�czy ci�
nocami, Potter? Czy jest jeszcze co�?</p><p>Kr���cy w
�y�ach Harry'ego alkohol pom�g� mu si� opanowa�. Nie
spodziewa� si�, �e Snape b�dzie chcia�
kontynuowa� ten temat, ale z drugiej strony cieszy� si�, �e
go nie ci�gn��. Ul�y�o mu, �e to z siebie
wyrzuci�, ale by�a to prawdziwa puszka Pandory i lepiej by�o jej
nie otwiera�. Mo�e kiedy�, kiedy b�dzie w stanie
troch� sk�adniej my�le�... Na razie mia�
wra�enie, �e z ka�dym upitym �ykiem, robi� si�
coraz bardziej zamroczony. Kr�ci�o mu si� w g�owie, pomimo
tego, �e nie wstawa�. Pok�j i Snape wirowali wok� niego. Harry
zamruga� kilka razy, zdj�� okulary i przetar� oczy.</p><p>- O co pyta�e�? -
powiedzia�, wk�adaj�c okulary z powrotem i spogl�daj�c
z podejrzliwo�ci� na swoj� szklank�.</p><p>- M�wili�my o twoich
snach - odpar� g�adko Severus.</p><p>- A, tak - wymamrota�
Harry. - To by�o straszne.</p><p>- <emphasis>Co</emphasis> by�o takie
straszne? - zapyta� m�czyzna z naciskiem.</p><p>Harry machn��
r�k�.</p><p>- Ten sen o krwi i
�miercio�ercach. - Gryfon zmarszczy� brwi, przypominaj�c
sobie szczeg�y. Mia� wra�enie, �e �ni�o mu
si� to ju� wieki temu. - Voldemort te� w nim by�. Stali
wok� mnie i �miali si� ze mnie, a ja by�em nagi i
wsz�dzie by�a krew. Sp�ywa�a po mnie, nie mog�em
oddycha�. Voldemort powiedzia� co� o... uczcie? Chyba tak.
Ba�em si�, nie mog�em nic zrobi�. Chcia�em ci�
wezwa� przez kamie�, ale nie mia�em go. Zabrali mi go razem z
ubraniem. I wtedy us�ysza�em... tw�j g�os.
Powiedzia�e�... - zawaha� si� i spojrza� na Snape'a.
Zdumiony zobaczy�, �e Mistrz Eliksir�w pochyli� si� do
przodu i wpatruje si� w niego z tak� uwag� i intensywno�ci�,
jakby sen Harry'ego by� najbardziej interesuj�c� rzecz� na
�wiecie.</p><p>- Co powiedzia�em? -
zapyta� z napi�ciem w g�osie, a jego oczy niemal
przewierci�y Harry'ego.</p><p>- Powiedzia�e�...
�e nikt mnie tym razem nie uratuje - doko�czy�, nieco zaskoczony
zachowaniem Severusa, kt�ry po tych s�owach zblad�, a w jego oczach
zamigota�... strach.</p><p>- Co� si�
sta�o? - zapyta� niepewnie Gryfon.</p><p>M�czyzna
odwr�ci� g�ow� i spojrza� w ogie�.</p><p>- Mia�e� jeszcze
kiedy� podobne sny? - zapyta�, zamiast odpowiedzie�.</p><p>- Nie, tylko ten jeden raz.
Zreszt�, nie musisz si� o mnie ba�, Severusie. To by� tylko
sen - odpar� beztrosko, jakby zupe�nie zapomnia� o swoim
w�asnym przera�eniu. Teraz jednak wszystkie te zmartwienia i
k�opoty wyda�y mu si� zbyt odleg�e i niewa�ne. Nie
chcia� zaprz�ta� sobie nimi g�owy. By� tutaj, ze
Snape'em. To znaczy, pi� ze Snape'em alkohol, mi�o sobie rozmawiali i
wszystko by�o dobrze. Spojrza� na swoj� pust�, a
p�niej na wype�nion� po brzegi szklank� Mistrza Eliksir�w.
Ciekawy, jak smakuje trunek, kt�ry pije m�czyzna, Harry,
chwiej�c si�, podni�s� si� z fotela i
si�gn�� po butelk� z whisky. Niestety,
kr���cy w jego �y�ach alkohol uniemo�liwi�
to. Tak bardzo zakr�ci�o mu si� w g�owie, kiedy si�
podni�s�, �e nie trafi� r�k� w butelk�,
zachwia� si� i polecia� na stolik, przewracaj�c wszystko i
ostatecznie l�duj�c na pod�odze na w�asnym ty�ku.
Otrz�sn�� si�, zdezorientowany, �eby akurat w tym
momencie us�ysze� w�ciek�e warkni�cie Severusa:</p><p>- Widz�, �e
g�ow� masz r�wnie s�ab�, jak talent do czegokolwiek innego,
poza sianiem zam�tu i zniszczenia.</p><p>Harry us�ysza�, jak
Snape magicznie ustawia butelki z powrotem i czy�ci swoje szaty.
Podpe�z� na kolanach do fotela i wdrapa� si� na niego.
Pomy�la�, �e to bardzo zabawna sytuacja. Chichocz�c, spojrza�
na w�ciek�ego Snape'a i wypali�:</p><p>- To ty mi da�e�
alkohol, wi�c to twoja wina. Poza tym, mam wiele ukrytych talent�w, o
kt�rych nie wiesz - powiedzia� z b�yskiem w oku.</p><p>- Tak, talent do �amania
regu�, wym�drzania si�, w�cibiania nosa w nie swoje sprawy,
zadawania g�upich pyta�, wys�ugiwania si� innymi... -
wylicza� zgry�liwie Snape, a Harry z ka�dym s�owem
czu� coraz wi�ksz� z�o��.</p><p>- Przesta�! -
przerwa� mu. - Nienawidz�, kiedy mnie tak traktujesz! Obra�asz,
poni�asz, szydzisz. Dlaczego taki jeste�? Czasami patrzysz na mnie z
pragnieniem, �eby chwil� p�niej krzycze� na mnie i
wy�miewa� mnie. Mam wtedy wra�enie, �e mnie nienawidzisz...
Dlaczego jeste� dla mnie taki wredny?</p><p>- Je�eli tego nie
zauwa�y�e�, to jestem taki dla wszystkich, Potter - odpar�
g�adko Snape. - To, �e ci� pieprz�, nie znaczy, �e
zrobi� dla ciebie wyj�tek.</p><p>Harry zas�pi�
si�. Kolejna z�o�liwa uwaga, rzucona prosto w twarz.
Zabola�a.</p><p>- M�g�by� by�
czasami troch� milszy... - wymamrota� patrz�c w stoj�ce na
stoliku butelki.</p><p>- M�g�bym by�
troch� milszy, je�eli ty by�by� troch� m�drzejszy
- odpowiedzia� ze spokojem Mistrz Eliksir�w.</p><p>Harry gwa�townie
poderwa� g�ow�.</p><p>- Hej! Nie jestem wcale
g�upi!</p><p>- Mmm, ta odpowied�
rzeczywi�cie bardzo mnie przekona�a. Mo�e jednak zmieni�
zdanie, dotycz�ce twoich zdolno�ci umys�owych? - Snape
zdawa� si� doskonale bawi�. Na jego w�skich wargach
igra� krzywy u�miech.</p><p>- Kpisz sobie ze mnie? -
zapyta� naburmuszony Gryfon.</p><p>- Brawo Potter! Coraz lepiej.
Mo�e nied�ugo zaczn� nawet uwa�a� ci� za
my�liciela.</p><p>Harry skrzywi� si�,
ale nie chcia� ju� d�u�ej wik�a� si� w jego
gr�. Nie pozwoli si� sprowokowa�!</p><p>- Mo�esz sobie ze mnie
kpi� do woli, ale i tak uwa�am, �e powiniene� okazywa�
mi nieco wi�cej ciep�a. Czasami mam wra�enie, �e
jeste� jak lodowy sopel.</p><p>Snape natychmiast
spowa�nia�, a na jego twarzy pojawi� si� wyraz irytacji.</p><p>- Je�eli szukasz
czu�o�ci, to u mnie jej nie znajdziesz, Potter. A jak ci si� to
nie podoba, to mo�e lepiej poszukaj sobie kogo�, kto ci j�
zapewni.</p><p>Te s�owa rozpali�y
w Harrym ogie� buntu.</p><p>- Mo�e tak
w�a�nie powinienem zrobi�? - warkn��. - Na pewno
znalaz�oby si� kilka os�b, kt�re chcia�yby mi j�
da�...</p><p>Harry dostrzeg�
zaskoczenie na twarzy Snape'a. Jednak bardzo szybko przykry�a je maska
kpiny i szyderstwa.</p><p>- To co w takim razie robisz
tutaj, <emphasis>ze mn�</emphasis>?</p><p>Racja. Co on tu robi�?</p><p>Zerwa� si� z
fotela, zamierzaj�c wyj��, jednak zanim zd��y�
z�apa� r�wnowag� w rozko�ysanym i faluj�cym dziwnie
�wiecie, dobieg� go ostry, rozkazuj�cy g�os Mistrza Eliksir�w:</p><p>- Siadaj natychmiast!</p><p>Harry opad� z powrotem
na fotel. Nie dlatego, �e Snape mu kaza�, ale dlatego, �e i tak
chyba nie by�by w stanie nigdzie p�j��.</p><p>- Wyja�nijmy sobie
jedno, Potter - powiedzia� gro�nie Mistrz Eliksir�w, wbijaj�c w
niego �widruj�ce spojrzenie. - Je�eli chocia� <emphasis>spr�bujesz</emphasis>
na kogo� spojrze�, to b�d� zmuszony bardzo bole�nie
ci� ukara�.</p><p>W g�owie Harry'ego
co� zaskoczy�o. Spojrza� na Snape'a ze zdumieniem zmieszanym z
niedowierzaniem.</p><p>- Jeste� o mnie <emphasis>zazdrosny</emphasis>
- wyszepta� �arliwie, nie potrafi�c powstrzyma�
wyp�ywaj�cego na jego usta u�miechu. - Ty za mn� szalejesz,
Severusie.</p><p>Wzrokiem, kt�ry
pos�a� mu m�czyzna, mo�na by ci��
szk�o.</p><p>- Jeszcze jedno s�owo,
Potter, a ci� zaknebluj� - wycedzi� przez z�by.</p><p>Ale Harry by� ju� w
innym �wiecie. �wiecie, w kt�rym Severus za nim szaleje, w kt�rym
obaj �yj� sobie w spokoju i szcz�ciu, kochaj�c
si� nami�tnie i m�wi�c do siebie po imieniu.</p><p>- Nie oszukasz mnie -
powiedzia� konspiracyjnie. - Kiedy mnie bierzesz, w twoich oczach
widz� po��danie. I wiem, �e to uwielbiasz. - Pochyli�
si� do Severusa, wbijaj�c w niego p�on�ce spojrzenie. - Robili�my
to ju� w schowku na miot�y, w klasie na biurku i na fotelu w twoich
komnatach... Mo�e teraz zrobiliby�my to na stole w Wielkiej Sali?
Albo na biurku Dumbledore'a? To dopiero by by�o... - Harry
zachichota� na sam� my�l o tym, jak� min� mia�by
dyrektor, gdyby nakry� jednego ze swoich nauczycieli, pieprz�cego
ucznia we w�asnym gabinecie.</p><p>Jednak Mistrzowi Eliksir�w
chyba nie by�o do �miechu. Zerkn�� na Harry'ego z
namys�em, po czym powiedzia�:</p><p>- My�l�, �e
wypi�e� ju� wystarczaj�co du�o do tego, co planuj�...</p><p>Harry przesta�
chichota� i spojrza� na niego z zainteresowaniem:</p><p>- A co planujesz? -
zapyta�.</p><p>Snape wygl�da� tak,
jakby przez chwil� zastanawia� si� nad odpowiedzi�, po czym
zmru�y� oczy i, uwa�nie przygl�daj�c si�
Harry'emu, powiedzia�:</p><p>- Je�eli ju� musisz
wiedzie�... Planuj� ci� zabi�, panie Potter.</p><p>Harry zamy�li�
si�. Natychmiast dostrzeg� luk� w tym planie.</p><p>- Nie mo�esz tego
zrobi� - o�wiadczy�. - Nie b�dziesz mia� kogo
pieprzy�!</p><p>Tym razem Snape
wygl�da� tak, jakby, po pierwszym zaskoczeniu, z trudem
powstrzyma� si� od parskni�cia �miechem.</p><p>- Jeste� niezwykle pewny
siebie, panie Potter - wyszepta� tajemniczo.</p><p>Harry'emu nie spodoba�
si� ten ton, a tak�e b�ysk w jego oku.</p><p>- Nie b�dziesz nikogo
innego pieprzy�! - wypali�. - Jeste� tylko m�j! To ja ci� odkry�em!
Tylko ja b�d� spe�nia� wszystkie twoje fantazje!</p><p>Mistrz Eliksir�w
wygl�da�, jakby starannie rozwa�a� t� propozycj�.</p><p>- Moje fantazje? Mmm...
Ka�d� fantazj�? - zapyta�, przygl�daj�c si�
uwa�nie Harry'emu.</p><p>Przera�aj�ca
my�l wkrad�a si� do umys�u Gryfona. Otworzy� szeroko
oczy i wyduka�, za�enowany:</p><p>- Chcesz, �ebym to ja
ci�...?</p><p>Snape pos�a� mu
spojrzenie, kt�re potrafi�oby sprawi�, �e kwiaty by
zwi�d�y, Neville uciek�by z krzykiem, a Harry
sp�on��by w ogniu piekielnym.</p><p>- Nie ko�cz, je�eli
ci �ycie mi�e - wysycza� lodowatym g�osem.</p><p>Harry nie rozumia�, o co
mu chodzi. Mo�e p�jdzie mu lepiej, je�eli znowu si� napije...
Si�gn�� po butelk�, ale Snape szybko
wyci�gn�� r�d�k� i odes�a� wszystkie
trunki z powrotem na p�k�.</p><p>- Wystarczy ju� tego
alkoholu, Potter - o�wiadczy�, nie zwa�aj�c na
nad�san� min� Gryfona.</p><p>- Ale ja lubi� tw�j
alkohol... - zaprotestowa� Harry. - Lubi� te� tw�j fotel...
lubi� r�wnie� twoje eliksiry... lubi� twoje szaty... lubi�
twoje j�ki... i ciebie te� lubi�, Severusie.</p><p>Us�ysza�, jak Snape
mruczy do siebie:</p><p>- Pijany Potter... sam tego
chcia�em.</p><p>Jednak nie zwr�ci� na to
uwagi. U�miechn�� si� do Snape'a i powiedzia�:</p><p>- Severusie... powiedz do
mnie "Harry". Nigdy tak do mnie nie m�wisz.</p><p>- I nie zamierzam
zacz�� - wycedzi� Mistrz Eliksir�w, posy�aj�c
ch�opakowi kolejne, mordercze spojrzenie.</p><p>- Nie? - Harry
zas�pi� si� na chwil�. - To mo�e uda�oby ci
si� to powiedzie� w zdaniu: "Harry Potter mnie lubi"?</p><p>- Potter! - Snape
wygl�da� tak, jakby w ko�cu straci� cierpliwo�� -
Zamknij si�! - Wsta� i obrzuci� Harry'ego taksuj�cym
spojrzeniem. - Chod� ze mn�.</p><p>Gryfon podni�s� si�
i przez chwil� balansowa�, pr�buj�c z�apa�
r�wnowag�. Snape stan�� na �rodku pomieszczenia i
czeka� na niego.</p><p>- Dok�d idziemy? -
zapyta�, stawiaj�c pierwszy, ostro�ny krok. Severus nie
odpowiedzia� mu. Kiedy Harry do niego podszed�, ruszy� w
kierunku drzwi, prowadz�cych do sypialni. Ch�opak
pod��y� za nim, pr�buj�c nie zwraca� uwagi na to,
�e wszystko wok� niego ko�ysa�o si�, a ziemia
ucieka�a mu spod n�g. By� tak skupiony na tym, �eby si� nie
przewr�ci�, �e w og�le nie zwraca� uwagi na to, dok�d
id�. Dopiero kiedy zobaczy� przed sob� du�e, przykryte
czarn� po�ciel� ��ko, zrozumia�, gdzie zosta�
doprowadzony. Zanim zd��y� cokolwiek zrobi�,
us�ysza� za sob� trzask drzwi i mroczny, rozkazuj�cy
g�os Snape'a:</p><p>- Rozbierz si� i
po��.</p><p>R�ce bez udzia�u
�wiadomo�ci pow�drowa�y do koszuli i zacz�y
mozolnie odpina� guziki, kt�re zdawa�y si� wymyka� mu spod
palc�w. Czu�, �e jest obserwowany, ale nie przeszkadza�o mu to.
Jego umys� by� k��bowiskiem zlepionych ze sob�,
zasnutych mg��, niewyra�nych my�li, spl�tanych i
wymieszanych. Czu� si� tak otumaniony, �e bez s�owa
zrobi�by teraz wszystko, czegokolwiek Snape by za��da�.
M�g�by nawet wej�� na st� i zacz��
ta�czy�. To, co robi�, wydawa�o mu si� takie...
oczywiste, normalne. Usiad� na ��ku i zdj�� spodnie,
a nast�pnie slipy i skarpetki.</p><p>W o�wietlonym zaledwie
kilkoma �wiecami pomieszczeniu panowa� p�mrok, a Snape
sta� w cieniu i Harry ledwie go dostrzega�. W�a�ciwie
r�wnie dobrze m�g�by by� tutaj sam. Kiedy by� ju�
ca�kowicie nagi, spojrza� z u�miechem na czaj�c�
si� w cieniu posta� i powiedzia�:</p><p>- No tak, zapomnia�em,
�e nie robili�my tego jeszcze w ��ku.</p><p>Zachichota�, ale
natychmiast przerwa� mu ostry g�os Severusa:</p><p>- Kaza�em ci si�
po�o�y�!</p><p>Harry wykona� polecenie.
Podci�gn�� si� na �rodek ��ka i
po�o�y� na plecach, patrz�c na kr�c�cy si�
w�ciekle sufit. Zamruga� kilka razy, pragn�c, by si� zatrzyma�,
ale nie chcia� go pos�ucha�.</p><p>- A teraz, Potter - g�os
Snape'a wyda� mu si� o wiele bli�szy i mroczniejszy - poka�
mi, jak si� masturbowa�e�, kiedy o mnie my�la�e�.</p><p>W g�owie Harry'ego nie
b�ysn�a nawet iskierka my�li, by nie zrobi� tego, o
co Severus go poprosi�, nawet jedna nutka sprzeciwu. W jego umy�le
pojawi� si� obraz czarnych oczu z jego sn�w. A teraz wiedzia�,
�e te oczy go obserwuj�, czekaj�c, by da� im to, co dla
Harry'ego by�o bardzo osobistym prze�yciem. Dlaczego nie mia�
przed tym �adnych opor�w?</p><p>Dotkn�� palcami
swojego ciep�ego cz�onka i wzi�� go do r�ki.
Zamkn�� oczy, zatapiaj�c si� we wspomnieniu,
jednocze�nie zdaj�c sobie spraw� z tego, �e to wspomnienie
jest teraz realne i stoi przed nim, obserwuj�c go z uwag�.
Zacz�� porusza� d�oni�. Najpierw wolno, dok�adnie
badaj�c faktur� penisa, bole�nie naci�gaj�c napletek i
podra�niaj�c drug� d�oni� swoje j�dra.
Pocz�tkowo mi�kki i bezw�adny cz�onek szybko podda�
si� dotykowi i stwardnia�. Ch�opak j�kn�� cicho,
czuj�c nap�ywaj�ce z podbrzusza podniecenie, generowane przez
poruszaj�c� si� coraz szybciej d�o�. Dlaczego z
tak� �atwo�ci� potrafi� sobie wyobrazi�, �e
ta r�ka nale�y do Severusa? Aby spot�gowa� doznania,
zacz�� masowa� czubek swojej erekcji - najwra�liwszy,
najdelikatniejszy punkt. Skuba� j� palcami albo �ciska�
mocno, by nast�pnie zjecha� d�oni� gwa�townie w
d�, �ci�gaj�c napletek i wywo�uj�c
eksplozj� tysi�cy iskier pod swoimi powiekami. Nie wiedzia�,
kiedy zacz�� j�cze�. Jego cia�o wyrwa�o si�
spod kontroli, napinaj�ce si� mi�nie sprawia�y,
�e wygina�o si� na wszystkie strony. Wbi� stopy w
po�ciel, zapieraj�c si�, pragn�c roz�adowa�
trawi�c� go gor�czk�, uwolni� kumuluj�ce si�
w dolnych partiach cia�a napi�cie. Przez jego cia�o
przep�ywa�y na zmian� zimne i gor�ce dreszcze, a w
p�ucach zacz�o brakowa� powietrza. Zapar� si�
g�ow� i stopami i uni�s� biodra, poruszaj�c
d�oni� z zawrotn� szybko�ci�. Widzia� ju�
nie tylko wwiercaj�ce si� w niego oczy. W jego umy�le
o�y�a surowa, wynios�a twarz Mistrza Eliksir�w, na kt�rej
b��ka� si� krzywy, sarkastyczny u�miech. Ciemne oczy
l�ni�y gor�czkowo pomi�dzy opadaj�cymi na nie czarnymi
kosmykami, a trawi�cy je ogie� spopiela� wol� i zmys�y
Harry'ego. D�o� poruszaj�ca si� na cz�onku nie
nale�a�a ju� do niego. Wyobra�a� sobie, �e
zaciskaj� si� na nim d�ugie, smuk�e, emanuj�ce
przyjemnym ch�odem palce. Z jego ust wyrwa� si� d�ugi,
przepe�niony pragnieniem i potrzeb� j�k.</p><p>- Oooch, Severusie...</p><p>Wtedy us�ysza�
szelest i skrzypienie, jakby kto� wszed� na ��ko.
Poczu�, �e materac w okolicy jego bioder ugi�� si� i
zapad� pod naporem czyjego� ci�aru. Otworzy� oczy i
zobaczy� pochylon� nad sob�, ciemn� sylwetk�. Jego
wyobra�enia sta�y si� rzeczywisto�ci�. Severus
wy�oni� si� wprost z jego sn�w, by� przy nim, nad nim, a
jego oczy pa�a�y tak wielkim po��daniem i g�odem, �e
serce Harry'ego zamar�o.</p><p>- Nie przestawaj -
wyszepta� ochryple Severus, kiedy d�o� ch�opaka
znieruchomia�a. Harry prze�kn�� �lin� i ponownie
zacz�� porusza� r�k�, czuj�c, jak jego nogi
zostaj� uniesione, a po chwili wszystko eksplodowa�o w feerii dozna�
i emocji, kiedy w jego wn�trze wdar� si� twardy, nabrzmia�y
organ Mistrza Eliksir�w. Krzykn�� z b�lu i zaskoczenia, ale
wygl�da�o na to, �e Snape kompletnie straci� nad sob�
kontrol�. Wchodzi� w Harry'ego szybko, mocno i ostro, nie
zwa�aj�c na jego krzyki, a widoczne na jego twarzy pragnienie
przerodzi�o si� w dzik� ��dz�, kt�ra hamowana i
powstrzymywana przez bardzo d�ugi czas, w ko�cu znalaz�a
uj�cie.</p><p>Gryfon wbi� paznokcie w
po�ciel, nie przestaj�c podra�nia� drug�
r�k� swojego cz�onka. Nie by�o mu to teraz potrzebne, ale
Snape najwyra�niej to lubi�, wi�c Harry stara� si� nie
przerywa�. Si�a i dziko�� Severusa sprawi�a, �e
ch�opak niemal piszcza�, a jego �wiadomo��
zosta�a zamieniona w skaml�c� o wi�cej, roztopion�,
bezkszta�tn� mas�. B�l tak�e bardzo szybko podda�
si� �arowi ocieraj�cych si� o siebie cia� i
roztopi�, zast�piony uniesieniem i granicz�cym niemal z
op�taniem, pragnieniem, kt�re pcha�o ich coraz dalej i
g��biej w siebie. Severus dysza� ci�ko i
wgniata� Harry'ego w ��ko, napieraj�c na niego ca�ym
swoim ci�arem, kiedy wchodzi� w niego gwa�townie, mocno i
g��boko, jakby chcia� na zawsze pozostawi� w nim sw�j
�lad. Przez wybuchaj�ce mu pod powiekami gwiazdy i zaparowane
okulary, Harry dostrzeg�, �e pogr��ona w przyjemno�ci
twarz m�czyzny jest zaczerwieniona i �ci�gni�ta z
wysi�ku, a w�osy zlepione od potu. Jednak tym, co sprawi�o,
�e w szalej�cej burzy zmys��w by� w stanie zatrzyma�
si� na chwil� i zastanowi�, by�y pe�ne dziko�ci,
zamglone, agresywne oczy Severusa, kt�re wbija�y si� w twarz
Harry'ego z tak� intensywno�ci�, jakby chcia�y go
zniszczy�, spopieli�, wedrze� si� wg��b niego i
wypali� niemo�liwy do zatarcia �lad.</p><p>Jednak kolejna eksplozja
bolesnej przyjemno�ci, kt�ra wstrz�sn�a cia�em
Harry'ego, szybko zatar�a to wra�enie, doprowadzaj�c go do
pe�nego udr�ki skowytu, kt�ry zmiesza� si� z pomrukami i j�kami
wydawanymi przez Severusa. Snape wchodzi� tak g��boko, �e
niemal za ka�dym razem uderza� w prostat� Harry'ego, kt�ry
m�g� tylko krzycze�, rzuca� si� i kwili�, a
jednocze�nie wci�� pragn�c wi�cej i wi�cej. I
dosta� wi�cej.</p><p>Pchni�cia Severusa
sta�y si� jeszcze bardziej agresywne i gwa�towne, a z ust
Harry'ego wydobywa� si� teraz tylko d�ugi, jednostajny j�k.
Wszystkie mi�nie napr�y�y si�, jak
ci�ciwy, a cia�o p�on�o �arem, kt�rego nic nie
potrafi�oby ugasi�. Harry, zaskoczony, poczu� nagle
ogromn�, obezw�adniaj�c� eksplozj� przyjemno�ci w
swoim podbrzuszu. Z�apa� Severusa za szat�,
przyci�gn�� do siebie i doszed�, j�cz�c ochryple
w jego pier�. Wstrz�sane spazmami cia�o dr�a�o
niekontrolowanie, a napi�te do granic wytrzyma�o�ci
mi�nie niemal bola�y. Kiedy opad� z powrotem na
��ko, os�abiony i jeszcze bardziej zamroczony, w g�owie
kr�ci�o mu si� tak bardzo, �e prawie nic nie widzia�.
Wypu�ci� z u�cisku szaty Snape'a i pr�bowa�
z�apa� rw�cy si� i uciekaj�cy oddech. W tym samym
momencie poczu�, �e Severus wyszed� z niego i na kolanach
przesun�� si� w pobli�e jego g�owy. Us�ysza�
d�ugi pomruk dzikiej przyjemno�ci, a na twarzy poczu� co�
gor�cego, mokrego i lepkiego. Otworzy� gwa�townie oczy,
zaskoczony, i nad sob� ujrza� wycelowanego w siebie,
zaczerwienionego, mokrego od wytryskuj�cej z niego spermy penisa, kt�ra
l�dowa�a na twarzy ch�opaka i sp�ywa�a po niej. Harry
otworzy� usta ze zdumienia i spojrza� na pogr��on� w
przyjemno�ci twarz Snape'a, kt�ra wyra�a�a w tej chwili
tak� satysfakcj�, jakiej nigdy jeszcze na niej nie widzia�.
Wbite w niego czarne oczy b�yszcza�y gor�czkowym �arem, a
na wargach igra� krzywy, mroczny u�miech. Pomimo tego, �e sam
przed chwil� mia� orgazm, widok dochodz�cego na jego oczach
Severusa sprawi�, �e Harry poczu� ogromne podniecenie, kt�re
objawi�o si� zaczerwienionymi policzkami, �wiszcz�cym
oddechem i l�ni�cymi z zachwytu oczami. Snape najwidoczniej to
zauwa�y�, bo kiedy strz�sn�� na twarz ch�opca
ostatni� kropl� swojego nasienia pochyli� si� nad nim,
oddychaj�c ci�ko, i dotkn�� d�oni� jego mokrej
twarzy. Zebra� palcami troch� spermy i w�o�y� je do
rozchylonych wyg�odniale ust Harry'ego, kt�ry, mrucz�c z
przyjemno�ci, zliza� i po�kn�� wszystko, co
otrzyma�. Kiedy otworzy� oczy, zobaczy� zadowolenie na twarzy
Snape'a i diaboliczny b�ysk w jego oku.</p><p>- Chcesz wi�cej? -
zapyta� przyciszonym, mrocznym g�osem. Harry pokiwa�
g�ow�, oblizuj�c wargi. Palce Severusa rozsmarowa�y
nasienie po twarzy ch�opca, zbieraj�c jego cz�� i
ponownie wk�adaj�c do jego zach�caj�co rozchylonych ust.
Harry obliza� je dok�adnie swoim ciep�ym j�zykiem,
prze�ykaj�c z najwi�ksz� przyjemno�ci�
gorzko-s�onawy p�yn, kt�ry wydawa� mu si� w tej chwili
najs�odszym, najsmaczniejszym eliksirem, jaki kiedykolwiek otrzyma�
od Mistrza Eliksir�w.</p><p>- Cudownie smakujesz -
wymrucza� cicho, nie odrywaj�c wzroku od intensywnego, pal�cego
spojrzenia Severusa, kt�ry po tych s�owach pochyli� si� nad nim
i wyszepta�:</p><p>- Jeste� ma�ym,
perwersyjnym zbocze�cem. - U�miechn�� si� mrocznie i
doda� - Powiedz to.</p><p>Harry zawaha� si�.
Nie wiedzia�, �e Snape lubi, kiedy si� go tak nazywa, ale skoro
o to prosi�...</p><p>- Jeste� ma�ym,
perwersyjnym zbocze�cem - powt�rzy� z u�miechem.</p><p>Snape zamruga�,
zaskoczony.</p><p>- Ty, Potter! -
warkn�� ostro. - Nie ja!</p><p>W umy�le Harry'ego
co� zaskoczy�o.</p><p>- Ach, to trzeba by�o
tak od razu. Gdyby� powiedzia� "Jeste� ma�ym,
perwersyjnym zbocze�cem, <emphasis>Harry</emphasis>", od razu wiedzia�bym,
�e to o mnie chodzi - wyszczerzy� si�. Zanim Snape
zd��y� cokolwiek odwarkn��, doda� z
rozbrajaj�c� szczero�ci�. - Oczywi�cie, �e nim
jestem. W�a�nie dlatego tak �wietnie do siebie pasujemy.</p><p>To chyba zaskoczy�o
Mistrza Eliksir�w, poniewa� w jego oczach zamigota�o co�
nieokre�lonego, nieuchwytnego. Ale Harry przysi�g�by, �e
dostrzeg� w nich ulg�.</p><p>M�czyzna
zamkn�� powieki i pokr�ci� g�ow� z westchnieniem:</p><p>- Ubieraj si�, Potter.
Jest ju� p�no, a nie chcemy, by twoi nadopieku�czy przyjaciele
znowu biegali po ca�ym zamku, szukaj�c ci�. Kiedy
sko�czysz, umyj twarz i przyjd� do salonu. - Wsta�,
zapi�� rozporek i wyszed� z komnaty, pozostawiaj�c
Harry'ego samego w ciemnym, wci�� pachn�cym seksem
��ku. Gryfon le�a� przez chwil� bez ruchu,
wpatruj�c si� w sufit i u�miechaj�c do siebie z
zadowoleniem. Nie chcia� i��. By�o mu tak przyjemnie.
Dlaczego nie mo�e zosta� ze Snape'em? Czu� si� tutaj tak...
swobodnie. Niczego nie musia� udawa� ani ukrywa�. M�g�
by� sob�.</p><p>Nie, Snape nie
pozwoli�by mu zosta�. Je�eli Harry b�dzie si�
upiera�, mo�e go wyrzuci�, a nie chcia�, �eby ten
cudowny wiecz�r tak si� sko�czy�. Westchn�� i,
walcz�c z zawrotami g�owy, podni�s� si� z ��ka.
Chwil� trwa�o, zanim uda�o mu si� ubra�. Spojrza�
jeszcze raz na czarn�, zmierzwion� po�ciel i westchn��
przeci�gle. Potykaj�c si� o w�asne nogi, podszed� do
otwartych drzwi, prowadz�cych do �azienki, umy� twarz i
wr�ci� do salonu, w kt�rym czeka� na niego Severus. M�czyzna
poda� mu szklank� wype�nion� niebieskawym, m�tnym
p�ynem.</p><p>- Co to jest? - zapyta�
Gryfon, bior�c od niego nap�j.</p><p>- Eliksir na
wytrze�wienie, kt�ry przej�ciowo z�agodzi objawy wypicia
alkoholu. Nie mog� dopu�ci�, �eby� pl�ta�
si�, pijany, po zamku - odpowiedzia� g�adko.</p><p>Harry spojrza� na
mikstur�. Ale dlaczego mia� wytrze�wie�? By�o mu tak
przyjemnie. To prawda, �e ca�y �wiat zdawa� si�
ko�ysa� i wirowa�, ale on czu� si� taki wolny i
swobodny. Mia� wra�enie, �e mo�e wszystko. Nie chcia�,
�eby zosta�o mu to odebrane.</p><p>- Pij! - rozkaza� Snape
i Harry niech�tnie prze�kn�� gorzki, szczypi�cy w
j�zyk nap�j. Uczucie rozlu�nienia znikn�o, przyjemny
nastr�j prys�, jak mydlana ba�ka, unosz�c ze sob� zadowolenie
i b�og�, pozbawion� trosk nie�wiadomo��, a w
zamian przynosz�c zm�czenie, os�abienie, b�l g�owy, strach
i... wstyd.</p><p>Wszystko, co dzisiaj
powiedzia� i zrobi� uderzy�o w niego z nag��,
ogromn� si��, sprawiaj�c, �e zachwia� si� i
niemal przewr�ci�. Powiedzia� Snape'owi takie rzeczy... Wyzna�
mu wszystkie swoje uczucia i obawy, opowiedzia� o najbardziej skrywanych,
osobistych sekretach... Dlaczego to zrobi�? I na dodatek... na dodatek
masturbowa� si� na jego oczach! O cholera! Naprawd� to
zrobi�! A Snape spu�ci� mu si� na twarz i Harry to
wszystko... zliza�, i chcia� jeszcze wi�cej! Jak m�g�
si� tak zachowa�? Co go do tego zmusi�o? Dlaczego nie
potrafi� si� powstrzyma�? Co si� sta�o?</p><p>Poczu�, �e jego
twarz p�onie. Spu�ci� wzrok i wbi� go w pod�og�,
a ogromna fala za�enowania i zak�opotania zabra�a ze sob�
jego dum� i poczucie godno�ci. Znowu czu� si� upokorzony i
z�amany. Co za wstyd! Jak on ma teraz spojrze� mu w twarz? Jak
m�g� powiedzie� mu to wszystko? To nale�a�o tylko do niego!
Snape nie mia� prawa si� o tym dowiedzie�!</p><p>- Rzeczywi�cie jest
ju� p�no - wymamrota� cicho Harry. - Pewnie Ron i Hermiona
czekaj� na mnie...</p><p>Nie podnosz�c wzroku,
zacz�� si� rozgl�da� za swoj� peleryn�
niewidk�, kt�ra le�a�a na oparciu fotela. Zanim jednak
zd��y� do niej podej�� us�ysza� ostry,
rozkazuj�cy g�os Severusa:</p><p>- Sp�jrz na mnie, Potter.</p><p>Harry nie zareagowa�.
Sta� odwr�cony do Snape'a plecami i wbija� wzrok w pod�og�,
p�awi�c si� w swoim wstydzie i upokorzeniu, kt�rego dozna�.
Kolejny ju� raz.</p><p>- Co si� sta�o,
Potter? - dobieg� go ch�odny, ironiczny g�os Mistrza Eliksir�w.
- Przecie� w tej komnacie nie ma niczego, czego by� nie <emphasis>lubi�</emphasis>.</p><p>Harry zaczerwieni�
si� jeszcze bardziej, czuj�c, �e jeszcze jeden taki komentarz i
sp�onie jak Feniks. Porwa� z fotela peleryn� niewidk� i ze
s�owami:</p><p>- Dobranoc - chcia�
ju� wyj�� z komnaty i uciec st�d jak najszybciej i jak
najdalej, kiedy zatrzyma� go g�os Mistrza Eliksir�w.</p><p>- Potter! - Harry
odwr�ci� si� w drzwiach, ale nie by� w stanie podnie��
wzroku. - Zapewniam ci�, �e nie b�d� wraca� do tego,
co dzisiaj od ciebie us�ysza�em. - Harry podni�s�
g�ow� i spojrza� na niego z zaskoczeniem, jednak, speszony,
natychmiast spu�ci� wzrok ponownie. Zd��y� jednak
zauwa�y�, �e m�czyzna mia� niezwykle
powa�ny wyraz twarzy. - Mo�esz wi�c spa� spokojnie -
doko�czy� Severus.</p><p>Gryfon pokiwa�
g�ow�, nieco skonsternowany, ale wdzi�czny, po czym
odwr�ci� si� i chcia� ju� wyj��, kiedy
zawaha� si�. Obejrza� si� przez rami� i
powiedzia� z bladym u�miechem:</p><p>- Dzi�kuje za dzisiejszy
wiecz�r, Severusie. By�o naprawd�... mi�o.</p><p>Snape nie m�g� si�
chyba powstrzyma�, poniewa� skrzywi� si� ironicznie. Harry
u�miechn�� si� nieznacznie.</p><p>- Dobranoc - powt�rzy�,
po czym wyszed� z komnaty. Jednak zanim zamkn�� za sob�
drzwi, us�ysza� cich� odpowied� Severusa:</p><p>- Dobranoc, Potter.</p><p><strong>--- rozdzia� 18 ---</strong></p><p><strong>18. Embarassed.</strong></p><p><emphasis>I'd
like to run away from you</emphasis></p><p><emphasis>But
if I were to leave you I would die</emphasis></p><p><emphasis>I'd
like to break the chains you put around me</emphasis></p><p><emphasis>And
yet I'll never try</emphasis>*</p><p>Moralny kac, odczuwany
tu� po przebudzeniu, jest niezwykle ci�kim do opisania stanem.
I dlatego, by odda� w pe�ni moc jego oddzia�ywania, mo�na
pokusi� si� o por�wnanie go z uczuciem towarzysz�cym
przera�eniu, jakie odczuwa na�ogowy podrywacz, kt�ry po naprawd�
udanym seksie z pi�kn� nieznajom� budzi si� nast�pnego
dnia z obr�czk� na palcu i - ju� nie nieznajom�, tylko
�on� - u boku. I nagle przypomina sobie, jak oczywiste by�o jego
wczorajsze "tak, po�lubi� ci�", wykrzyczane
pomi�dzy jednym, a drugim orgazmem. Kto by si� wtedy przejmowa�
konsekwencjami? Albo zatwardzia�y macho i kobieciarz, kt�ry dla rozrywki i
aby zaimponowa� znajomym na imprezie, zabawia si� na oczach
wszystkich ze swoim najlepszym przyjacielem. By�o przecie� tak
ciekawie i �miesznie, a wtedy tylko to si� liczy�o. Ale teraz
jest ju� poranek, a on wytrze�wia� i pami�ta. Inni te�
pami�taj�... I teraz b�dzie musia� spojrze� im w
oczy...</p><p>Tak w�a�nie
czu� si� Harry, kiedy obudzi� si� w sobot� rano. Poza
b�lem g�owy odczuwa� tak�e silne skurcze �o��dka,
ale by�y one niczym w por�wnaniu z b�lem �wiadomo�ci.</p><p>Wypity wczoraj eliksir na
wytrze�wienie mia� za zadanie os�abi� oddzia�ywanie
alkoholu na jego psychik� po to, by m�g�, nie wzbudzaj�c
podejrze�, powr�ci� do wie�y, porozmawia� ze znajomymi i
p�j�� spa�. Ale absolutnie nie sprawi�, �e alkohol przesta�
kr��y� w jego �y�ach i kiedy ch�opak
zasn��, ponownie zacz�� atakowa� jego organizm. Tak
wi�c kiedy Harry obudzi� si� nast�pnego dnia, czu�
si� tak, jakby po�o�y� si� spa� ca�kowicie
pijany. I teraz, kiedy le�a� w ��ku i wpatrywa�
si� w jego sklepienie, powraca�y wspomnienia, atakuj�c go
znienacka i m�c�c jego my�li. Stara� si�
przypomina� sobie tylko te mi�e, pozytywne fragmenty wczorajszego
wieczoru: przekomarzanie si�, przytulanie, seks, p�on�ce
po��daniem oczy Severusa. Jednak wszystko zostawa�o natychmiast
wysysane przez okropne, poni�aj�ce, wstydliwe wspomnienia masturbacji
oraz pe�nej �alu i wylewnej "opowie�ci" o swoich
uczuciach, kt�r� zafundowa� Snape'owi.</p><p>Powiedzia� mu <emphasis>wszystko</emphasis>
o swoich l�kach, obawach, o nadziei i strachu, kt�re mu towarzyszy�y
od owego feralnego dnia, kiedy wypi� eliksir <emphasis>Desideria Intima</emphasis>. To tak,
jakby pozwoli� mu zajrze� do swojego wn�trza, dotrze� do
najbardziej skrywanych sekret�w, obedrze� z ochronnego p�aszcza.
Pokaza� mu si� nagi i to by�o o wiele bardziej
kr�puj�ce, ni� nago�� fizyczna. Na dodatek Severus
podst�pem wyci�gn�� od niego opis snu, kt�ry tak go
przerazi�.</p><p>Nie powinien by� tego
robi�! Nie powinien ufa� Snape'owi i bra� od niego alkoholu!
M�g� przewidzie�, �e ca�a ta szopka z rozmow� przy
kilku trunkach mia�a na celu tylko jedno - u�pienie jego czujno�ci
i wyci�gni�cie od niego wszystkich tajemnic. Owszem, to nieco
subtelniejsze, ni� wlewanie <emphasis>Veritaserum</emphasis> do napoju, ale - do
cholery! - nie mniej wyrachowane.</p><p>Jednak tym razem Harry nie ma
prawa oskar�a� Snape'a. Tym razem mo�e mie� pretensje tylko
do siebie. Przecie� wiedzia�, co to jest, i zgodzi� si� to
wypi�, Snape do niczego go nie zmusza�. I �wiadomo��,
�e to on jest winien wszystkiego, co zrobi� i powiedzia�,
by�a jeszcze gorsza. O wiele �atwiejsze by�o obwinianie
innych...</p><p>By� pewien, �e nie
b�dzie teraz w stanie spojrze� Snape'owi w twarz. Nie, kiedy on <emphasis>wie</emphasis>
o wszystkim. Nie czu� si� na si�ach. Przynajmniej na razie.</p><p>Dlatego te�, kiedy Ron i
Neville wstali, powiedzia� im, �e �le si� czuje i nie
p�jdzie na �niadanie. Przedpo�udnie sp�dzi� na le�eniu
w ��ku i rozpami�tywaniu wszystkiego, co powiedzia�
Snape'owi. Kiedy us�ysza� na schodach kroki, uda�, �e
�pi. Hermiona, kt�ra zaniepokojona przysz�a zobaczy�, jak
si� czuje, oraz Ron, zostawili go w spokoju i poszli na obiad. Harry i tak
nie by� g�odny. Bola� go ty�ek i przez ca�y dzie�
by�o mu tak niedobrze, �e co jaki� czas musia� biega�
do �azienki.</p><p>Po obiedzie, zanim jeszcze
przyjaciele wr�cili do wie�y, Harry poczu� ciep�o w kieszeni.
Jego serce zabi�o mocniej. Czego Snape m�g� od niego chcie�?
Zdenerwowany, wyj�� kamie� i odczyta� wiadomo��:</p><p><emphasis>Potter! Dlaczego nie zjawiasz
si� na posi�kach? Je�eli nie przyjdziesz na kolacj�, to sam
po ciebie p�jd�!</emphasis></p><p>Wpatrywa� si� w
kamie� szeroko otwartymi oczyma, jakby nie m�g� uwierzy� w to,
co zobaczy�. Od kiedy to Snape'owi zale�y na tym, �eby Harry
jada� posi�ki?</p><p>Jednak zanim wr�cili
przyjaciele, by� ju� na nogach. Wyja�ni�, �e czuje
si� lepiej i poprosi�, �eby si� nie martwili.
Popo�udnie sp�dzi� na graniu z Ronem w Eksploduj�cego
Durnia i wys�uchiwaniu narzeka� Hermiony, �e zamiast traci�
czas na zabaw�, powinien nadrabia� zaleg�o�ci, bo jeszcze
sporo mu brakuje. Ostatnim, o czym Harry m�g� my�le�, by�a
nauka. I tak nie by�by w stanie si� na niej skupi�. Mo�e
jutro, kiedy przestan� go n�ka� rozbrzmiewaj�ce mu echem w
g�owie s�owa:</p><p><emphasis>Nie marzy�e� o moim
dotyku, nie �ni�e� o moich oczach, nie my�la�e� o
mnie przez ca�y czas!</emphasis></p><p>Harry poszed� na
kolacje, ale by� tak zdenerwowany, �e ledwie cokolwiek
prze�kn��. �o��dek �ciska� mu wstyd i
zak�opotanie. Czu� wbijaj�ce si� w niego spojrzenie
Snape'a, ale nie by� w stanie na nie odpowiedzie�. Siedzia�
tylko cicho, wbijaj�c wzrok w talerz i rozgrzebuj�c widelcem
ziemniaki.</p><p>- Co ci jest, Harry? Dlaczego
nic nie jesz? Znowu si� �le czujesz? - zapyta�a w ko�cu
Hermiona, trac�c cierpliwo��.</p><p>- Chyba si� czym� zatru�em
- wymamrota� Gryfon.</p><p>- To powiniene�
powiedzie� o tym pani Pomfrey - zaproponowa�a, zaniepokojona.</p><p>- �wietny pomys�,
Hermiono - wypali� Harry. - Tak w�a�nie zrobi�. - I zanim
zdumiona Gryfonka zd��y�a zareagowa�, wsta� i
pospiesznie wyszed� z Wielkiej Sali. Na korytarzu nareszcie m�g�
odetchn�� z ulg�. Spojrzenie Snape'a niemal wypali�o mu
dziur� w plecach.</p><p>Nie poszed� do
skrzyd�a szpitalnego. Ruszy� do dormitorium, a przyjacio�om
sk�ama�, �e to nic powa�nego, dosta� eliksir i
ju� mu lepiej.</p><p>Harry unika� Snape'a
przez ca�y weekend. Jednak wstyd i niemo�no�� spojrzenia
m�czy�nie w oczy nie sprawi�y, �e zapomina� o
wysy�aniu mu co noc wiadomo�ci:</p><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p>Poniedzia�kowa lekcja
by�a dla Harry'ego katorg�. Do jego g�owy znowu zakrad�a
si� my�l, �eby uda� chorego i na ni� nie
p�j��, ale przypomniawszy sobie, jak sko�czy�o si� to
ostatnio, szybko odrzuci� ten pomys�.</p><p>Przez ca��
lekcj� nie spojrza� na Severusa ani razu. Stara� si�
zapomnie� o jego istnieniu i skoncentrowa� swoje my�li na
przygotowywanie eliksiru. By� tak bardzo na tym skupiony, �e po raz
pierwszy uda�o mu si� przyrz�dzi� go poprawnie. Tylko jeden
incydent zak��ci� jego intensywn� prac�: emanuj�ce z
kieszeni ciep�o, kt�re poczu� nagle, w �rodku zaj��.
Serce natychmiast podskoczy�o mu do gard�a i ma�o
brakowa�o, a zamiast kilku kropel wywaru z mi�orz�bu,
doda�by ca�� butelk�. Przez kilka chwil nie m�g�
si� zdecydowa�, czy zareagowa� i przeczyta� wiadomo��,
czy j� zignorowa� i pracowa� dalej. Dopiero, kiedy kamie�
zacz�� parzy� go tak bardzo, �e nie m�g� ju�
wytrzyma�, si�gn�� do kieszeni i rozejrzawszy si�
uprzednio, czy nikt mu si� nie przygl�da, przysun�� go do
oczu i szybko odczyta�:</p><p><emphasis>Przesta� mnie
ignorowa�, Potter, i sp�jrz na mnie!</emphasis></p><p>Harry siedzia� przez
chwil� jak sparali�owany, walcz�c ze sob� i nie
wiedz�c, co powinien zrobi�. Czu�, �e Snape mu si�
przygl�da i czeka na jego reakcj�, ale Gryfon nie potrafi�
zmusi� si� do spojrzenia mu w oczy. Chcia� po prostu, �eby
Snape da� mu spok�j. Ju� wystarczaj�co si� przed nim
upokorzy�. Zamkn�� oczy i odes�a� mu:</p><p><emphasis>Nie potrafi� i ty
doskonale wiesz, dlaczego.</emphasis></p><p>Zanim zd��y�
schowa� kamie�, otrzyma� kolejn� wiadomo��:</p><p><emphasis>Porozmawiamy o tym wieczorem,
Potter. Przyjd� do mojego gabinetu po kolacji.</emphasis></p><p>Harry szybko schowa�
klejnot i powr�ci� do przygotowywania eliksiru. Nie musia� nad tym
my�le�. By� pewien, �e nie p�jdzie. W og�le sobie tego nie
wyobra�a�. Jak mia�by teraz normalnie z nim rozmawia�?
Czu� si� tak, jak po incydencie z wypiciem <emphasis>Desideria Intima</emphasis>.
Wtedy te� nie by� w stanie na niego patrze�, a tym bardziej,
rozmawia�. Ale wtedy to by�a wina Snape'a. Teraz Harry znalaz�
si� w takim po�o�eniu na w�asne �yczenie, a to
by�o o wiele gorsze.</p><p>Nie! Snape mo�e si�
na niego zdenerwowa�, ale on nie p�jdzie. Musi go zrozumie�!</p><p>*
* *</p><p>P� godziny po kolacji,
kiedy Harry uczy� si� wraz z Ronem i Hermion� w Pokoju Wsp�lnym,
poczu� ciep�o w kieszeni. Staraj�c si� uspokoi�
bij�ce zdradliwie ze zdenerwowania serce, wymkn�� si� na
chwil� do dormitorium i odczyta� wyj�tkowo jasn�, niemal
pulsuj�c� wiadomo��:</p><p><emphasis>Gdzie jeste�, Potter?!</emphasis></p><p>Przez chwil�
oddycha� g��boko, wmawiaj�c sobie, �e dobrze
zrobi�, i �e nie mo�e si� tak denerwowa�, po czym
odes�a�:</p><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p>A nast�pnie schowa�
kamie� do kufra, nie chc�c dzisiaj wi�cej o tym
my�le�. Jednak uczucie strachu i zdenerwowania nie opuszcza�o go
a� do za�ni�cia. Mia� nadziej�, �e Severus
zrozumie...</p><p>*
* *</p><p>Kiedy we wtorek rano Harry
wyj�� z kufra kamie�, nie by�o na nim �adnej
wiadomo�ci. Powinno go to uspokoi�, ale wcale tak si� nie
sta�o. Id�c na �niadanie mia� tak �ci�ni�ty
�o��dek, i� mia� wra�enie, �e nie
b�dzie w stanie niczego prze�kn��.</p><p>Ju� od wej�cia
zosta� niemal przygwo�d�ony do �ciany przez intensywne,
ostre jak sztylet spojrzenie Snape'a. Udawa�, �e patrzy w inn�
stron� i brn�� do przodu, czuj�c si� jak cz�owiek
zmagaj�cy si� ze sztormem. Kiedy w ko�cu usiad� przy stole,
by� tak zestresowany t� sytuacj�, �e ledwo
skubn�� troch� jajecznicy. Spojrzenie Severusa parzy�o jego
sk�r� powoduj�c, �e do g�owy zakrada�y mu si�
r�ne, niepokoj�ce my�li.</p><p>Co Snape sobie teraz o nim
my�li? Co planuje? Jak bardzo jest z�y? Co zamierza mu zrobi�?</p><p>To, co wczoraj wydawa�o
mu si� najlepszym i najbezpieczniejszym wyj�ciem, dzisiaj jawi�o
si� jako najwi�ksza g�upota, jak� m�g� zrobi�. I
mia� szczer� nadziej�, �e nie rozz�o�ci�
Snape'a do tego stopnia, �e b�dzie to <emphasis>ostatnia</emphasis> pope�niona
przez niego g�upota... Na ile Harry zd��y� go pozna� -
Snape nie nale�a� do os�b, kt�re �atwo przyjmuj�
odmow�.</p><p>Gdy wychodzili z Wielkiej
Sali pod��aj�c na zaj�cia, do Harry'ego, Rona i Hermiony
podesz�a Luna, odci�gn�a Harry'ego na bok i
powiedzia�a mu, �e musi natychmiast z ni� p�j��, bo ma
do niego niezwykle wa�n� spraw�. Nie pomog�y
t�umaczenia Harry'ego, �e zaraz zaczynaj� si� lekcje. Luna
zdawa�a si� by� op�tana t� "niezwykle
wa�n� spraw�" i nic nie mog�o jej powstrzyma�.
Z�apa�a d�o� Harry'ego w �elazny u�cisk i niemal
si�� poci�gn�a go za sob�. Harry by�
zaskoczony - Luna zawsze by�a delikatna i potulna jak baranek, nigdy nie
u�ywa�a si�y. Szed� za ni� przez pe�ne
biegaj�cych uczni�w korytarze, coraz bardziej oddalaj�c si� od
tych cz�ciej u�ywanych. Znale�li si� w
opustosza�ej, ma�o znanej cz�ci zamku. Harry
zacz�� si� coraz bardziej niepokoi�. W ko�cu naprawd�
sp�ni si� przez ni� na lekcj�.</p><p>Zatrzyma� si�
gwa�townie i wyszarpn�� r�k� z u�cisku.</p><p>- O co chodzi, Luno? -
zapyta�, rozmasowuj�c palce. - Po co mnie tu
przyprowadzi�a�?</p><p>Luna przez chwil�
patrzy�a na niego nieobecnym wzrokiem, by po chwili j�kn��
i otrz�sn�� si�, jakby w�a�nie si�
obudzi�a.</p><p>- O, cze�� Harry.
Gdzie jeste�my? - zapyta�a nieco nieprzytomnie.</p><p>Gryfon wytrzeszczy�
oczy.</p><p>- Jak to gdzie? Przecie�
sama mnie tu przyprowadzi�a�. To ja powinienem zada� ci to
pytanie.</p><p>Krukonka wygl�da�a,
jakby nic z tego nie rozumia�a.</p><p>- Nie wiem, o co ci chodzi,
Harry, ani po co mnie tu przyprowadzi�e�, ale sp�ni�
si� przez ciebie na zaj�cia. - Odwr�ci�a si�. -
Porozmawiamy p�niej, dobrze? - rzuci�a jeszcze przez rami�, po
czym odbieg�a.</p><p>Harry sta� przez
chwil� wpatruj�c si� w jej oddalaj�ce si� plecy i
pr�buj�c pozbiera� rozsypane my�li. Kiedy Luna
znikn�a za zakr�tem, Harry us�ysza� jakie�
poruszenie za swoimi plecami. Odwr�ci� si� gwa�townie i
zobaczy�...</p><p>...Snape'a.
W�ciek�ego, emanuj�cego nieokie�znanym gniewem,
wpatruj�cego si� w niego niczym sok� w swoj� ofiar�.</p><p>Harry cofn��
si� mimowolnie, ale m�czyzna przypad� do niego,
z�apa� go za rami� i sykn�� mu prosto w twarz:</p><p>- A teraz, panie Potter,
wyja�nimy sobie co�.</p><p>Harry nie
zd��y� nawet zaprotestowa�, kiedy zosta�
poci�gni�ty silnym szarpni�ciem i brutalnie wepchni�ty do
znajduj�cego si� nieopodal schowka na miot�y. Potkn��
si� o jedn� z nich i bole�nie uderzy� o �cian�.
Drzwi zamkn�y si� z trzaskiem, a Harry zosta� mocno
przyci�ni�ty do twardej, kamiennej powierzchni. Snape napar� na
niego ca�ym cia�em, �api�c jego nadgarstki w �elazny
u�cisk. Nie przejmuj�c si� zapaleniem jakiegokolwiek
�wiat�a w aksamitnej, otaczaj�cej ich nieprzeniknionym welonem
ciemno�ci, przybli�y� twarz do ucha zaskoczonego,
przestraszonego ch�opca i wyszepta� jadowicie:</p><p>- Mnie si� <emphasis>nie
ignoruje</emphasis>, Potter. Zapami�taj to sobie. A je�eli kiedykolwiek
zdarzy ci si� o tym zapomnie�, to tak ci� zer�n�,
�e nie b�dziesz wiedzia�, jak si� nazywasz. Rozumiemy
si�?</p><p>Harry nie m�g�
uwierzy�, �e Snape to powiedzia�. Ta jedna wypowied�
gwa�townie przypomnia�a mu, dlaczego tak za nim szala� i na
powr�t rozpali�a w nim �ar, kt�ry wystrzeli� p�omieniem
podniecenia a� pod sam sufit. Nie by� w stanie odpowiedzie�.
Brutalno�� Severusa i jego gor�cy szept tu� przy uchu sprawi�y,
�e serce przyspieszy�o mu do niemal zawrotnego tempa, a cz�onek
drgn�� i momentalnie zrobi� si� twardy. W odpowiedzi na
pytanie Severusa by� w stanie tylko j�kn��. Spr�bowa�
przesun�� biodra, by Snape nie wyczu� wypuk�o�ci w
jego spodniach, ale chyba odni�s� ca�kowicie odwrotny efekt - Severus
od razu domy�li� si�, dlaczego si� wierci,
przycisn�� go mocniej i wysycza� do jego ucha:</p><p>- Doskona�a
odpowied�, panie Potter.</p><p>W tym momencie Harry
dzi�kowa�, �e jest ciemno i Snape nie m�g� dostrzec
ogromnego rumie�ca na jego twarzy.</p><p>- Oczekuj� ci�
dzisiaj wieczorem tu� po kolacji. Mam nadziej�, �e
domy�lasz si�, co ci� czeka, je�eli si� nie zjawisz. -
Harry pokiwa� g�ow�. Wiedzia�, �e Mistrz Eliksir�w nie
mo�e tego dostrzec, ale jego twarz by�a wystarczaj�co blisko
twarzy Harry'ego, by m�g� to wyczu�. Gryfon z kolei niemal
widzia� pe�en z�o�liwej satysfakcji u�miech Severusa.
Poczu�, �e jego nadgarstki zosta�y uwolnione, a
m�czyzna odsun�� si� od niego, bez s�owa
podszed� do drzwi i znikn�� za nimi.</p><p>Harry zosta� sam w
ciemno�ci, pr�buj�c och�on��, uspokoi�
rozszala�e serce i nie spu�ci� si� na sam� my�l o
przyciskaj�cym go do �ciany, w�ciek�ym Mistrzu Eliksir�w i
jego "gro�bie"...</p><p>*
* *</p><p>S�owa Severusa nie
chcia�y opu�ci� my�li Harry'ego, doprowadzaj�c do
tego, �e nie m�g� si� na niczym skupi�. Na dodatek
wspomnienie dziwnego zachowania Luny i niemal natychmiastowego pojawienia
si� na miejscu Snape'a, z�o�y�y si� w jego umy�le
w jedn� ca�o�� i Harry sam by� zaskoczony, do jakich
wniosk�w doszed�. Wygl�da�o to tak, jakby Severus rzuci� na
Lun� kl�tw� Imperius i kaza� jej zaprowadzi� Harry'ego
w odludne miejsce, gdzie m�g�by go unieruchomi� i zmusi� do
rozmowy i nikt by ich nie nakry�. Luna zachowywa�a si� bardzo
dziwnie, jak gdyby nie by�a sob�, a Snape zjawi� si� tak
szybko, jakby ich �ledzi�. Zwabi� go w pu�apk�, wykorzystuj�c
Zakl�cie Niewybaczalne. Czy by� a� tak zdesperowany, by
dopa�� Harry'ego? Przecie� u�ywanie Niewybaczalnych jest
absolutnie zakazane i mo�na za to trafi� do Azkabanu. Co mu
strzeli�o do g�owy? Harry nie m�g� w to uwierzy�. Ale
zna� go ju� przecie� na tyle. Wiedzia�, �e Snape
zawsze stawia� na swoim i u�ywa� wszelkich dost�pnych
�rodk�w, aby osi�gn�� sw�j cel. Ale jednocze�nie,
�wiadomo��, �e Snape tak ryzykowa�, �eby
spotka� si� z Harrym, podsyca�a w nim podniecenie, kt�re
odczuwa� przez ca�y czas od ich spotkania w ciemnym schowku.</p><p>Na lekcjach by�
ca�kowicie rozkojarzony, nie potrafi� zatrzyma� na czym�
uwagi d�u�ej, ni� przez kilka minut. Gro�ny szept Snape'a
wci�� do niego powraca�, a Harry nie potrafi� zapanowa�
nad dr�eniem. Na sam� my�l o dzisiejszym spotkaniu z Mistrzem
Eliksir�w jego serce zaczyna�o szybciej bi�, a obraz przed oczami
rozmazywa� si�, gdy� wyobra�nia podsuwa�a mu
r�ne, perwersyjne sceny, kt�re sprawia�y, �e przez ca�e
popo�udnie z jego twarzy nie potrafi� znikn�� delikatny
rumieniec. Robi� si� twardy na sam� my�l o tym, jak
zareagowa�by Snape, gdyby Harry si� sp�ni�... Czy
spe�ni�by swoj� gro�b�? Korci�o go, �eby to
sprawdzi�, ale jednak nie mia� na to odwagi.</p><p>Wszystko to sprawi�o,
�e do wieczora by� ju� tak podniecony, �e nie potrafi�
sobie z tym poradzi�. Zupe�nie zapomnia� o swoim wstydzie. Snape
rozpali� w nim tak ogromny i gor�cy p�omie�, i�
mia� wra�enie, �e nic nie b�dzie go w stanie ugasi�.
Obawia� si�, co mo�e zrobi�, kiedy zobaczy Severusa. Czy
b�dzie m�g� nad sob� zapanowa�?</p><p>Na kolacj� zjad� w
po�piechu nieco najbli�ej stoj�cej potrawy i musia� bardzo
si� stara�, �eby nie biec, kiedy pod��a� w
stron� loch�w, ukryty pod peleryn� niewidk�. Jego r�ce
dr�a�y, kiedy puka� do pierwszych drzwi, a zanim podszed�
do drugich, by� ju� tak rozpalony, i� czu� si�, jakby
mia� gor�czk�. Kr�ci�o mu si� w g�owie,
cia�em wstrz�sa�y dreszcze, a kr���ca w
�y�ach krew rozgrzewa�a ka�d� cz��
cia�a, skupiaj�c si� w podbrzuszu.</p><p>Tak bardzo chcia� go
ju� dotkn��, poczu�, us�ysze�, zobaczy�...</p><p>Kiedy drzwi otworzy�y
si� i stan�� w nich Snape, z ust Harry'ego wyrwa� si�
j�k, kt�rego nie by� w stanie st�umi�.
B�yszcz�ce, czarne oczy przeszy�y Gryfona, a brwi
�ci�gn�y si� w lekkim zaskoczeniu. Najwyra�niej
pragnienie, kt�re odczuwa� Harry, musia�o by� widoczne na jego
twarzy. Cienkie usta wykrzywi�y si� i wydoby� si� z nich
niski, g��boki g�os, kt�ry wywo�a� w ciele Gryfona
kolejn� fal� dreszczy:</p><p>- Widz�, �e moja
gro�ba podzia�a�a - powiedzia� m�czyzna,
zamykaj�c drzwi. Kiedy Harry'ego ponownie przeszy�y te niezmierzone
oczy i dotar�o do niego, �e s� w jego komnatach, wszystkie wodze
pu�ci�y. Nie panuj�c nad sob�, rzuci� si� na
Snape'a i przycisn�� go do drzwi. Severus wyda� z siebie pomruk
zaskoczenia, kiedy uderzy� plecami o tward�, drewnian� powierzchni�,
a Harry dr��cymi palcami zacz�� odpina� guziki jego
szaty z tak� niecierpliwo�ci�, jakby bardzo niewiele
dzieli�o go od rozerwania jej.</p><p>- Potter, co ty wy...? -
zacz�� Snape, ale Harry przerwa� mu:</p><p>- Nie chc� o niczym
rozmawia�. Pragn� tylko s�ysze�, jak dochodzisz -
wyszepta� �arliwie i przycisn�� usta od
ods�oni�tego torsu m�czyzny, a jego r�ce
jednocze�nie odpi�y guzik spodni Severusa. D�o�
Harry'ego w�lizn�a si� pod szorstki materia� i
zacisn�a na ciep�ym cz�onku, kt�ry drgn�� pod
jego dotykiem i niemal natychmiast stwardnia�. Wyci�gn�� go
ze spodni i zacz�� obci�ga� z zawrotn�
szybko�ci�, ca�uj�c jednocze�nie s�on�
sk�r� na piersi Severusa i z przyjemno�ci� wdychaj�c
g��boko jego zapach. S�ysz�c przyt�umione j�ki,
Harry oderwa� na chwil� zaczerwienion� z gotuj�cego
si� pod sk�r� pragnienia twarz i spojrza� na pogr��one
w przyjemno�ci oblicze Mistrza Eliksir�w. Jego oczy by�y
zamkni�te, a rysy �agodniejsze, pozbawione surowych zmarszczek. Ten
widok podsyci� tylko �ar w jego ciele i Harry, zamiast
ca�owa�, zacz�� liza� tors Severusa. Jego ciep�y
j�zyk szybko odnalaz� wra�liwy sutek, kt�ry stwardnia� w
momencie, kiedy tylko go dotkn�� i zacz�� go na przemian
ssa� i liza�. Kiedy skubn�� go z�bami, cia�o
Snape'a drgn�o, a z ust wyrwa� si� j�k. Do
poruszaj�cej si� na penisie Severusa d�oni Harry
do��czy� drug�, kt�r� zacz�� ugniata� i
skuba� ciep�e, mi�kkie j�dra. Zosta� nagrodzony
d�ugim pomrukiem przyjemno�ci, kt�ry wnikn�� w niego i
rozla� si� po jego ciele niczym kolejna fala pal�cego �aru,
podra�niaj�c jego zako�czenia nerwowe.</p><p>Jego pieszczoty stawa�y
si� coraz intensywniejsze. Chcia� s�ysze� j�ki
Severusa, szybkie, niemal szalone bicie jego serca i przyspieszony oddech.
Upaja� si� tymi d�wi�kami, smakiem sk�ry m�czyzny,
jego zapachem i g�adko�ci� cz�onka, kt�ry niemal
parzy� d�o�, drga� i wibrowa�, jakby niewiele
brakowa�o do pot�nej erupcji. Harry przyspieszy�,
pragn�c doprowadzi� Mistrza Eliksir�w do spe�nienia, chc�c
wywo�a� upragnion� erupcj�. Severus j�kn�� i
nagle jego d�onie z�apa�y Harry'ego za ramiona, wbijaj�c
si� w nie niczym szpony i odrywaj�c od siebie. Gryfon
pisn��, zaskoczony i chwil� p�niej uderzy� plecami o
drzwi, przyci�ni�ty do nich przez dysz�cego ci�ko m�czyzn�.</p><p>Poczu� silne
poci�gni�cie za w�osy, a jego g�owa zosta�a brutalnie
odchylona do ty�u. Zamroczony, poczu� gor�ce usta na swojej
szyi. Zanim zorientowa� si�, co si� dzieje, jego
�wiadomo�� dryfowa�a ju� pod sufitem, podczas gdy
Severus ssa� i liza� skrawek sk�ry. Harry zapomnia� o wszystkim.
Liczy�y si� tylko usta Severusa i jego j�zyk, dotykaj�ce
ods�oni�tej szyi. Wszystkie w�oski na jego ciele
zje�y�y si�. Ogarn�� go nieprzenikniony ch��d,
kt�ry chwil� p�niej zosta� zast�piony uczuciem pal�cego
�aru. Fale ciep�a i zimna obmywa�y na przemian ka�dy
zakamarek jego cia�a i duszy, a napr�one mi�nie
dr�a�y, jak ci�ciwy �uk�w, kt�re niewiele dzieli od
wystrzelenia. Nie wiedzia�, co si� z nim dzieje. Czy�by Severus
rzuci� na niego jakie� zakl�cie? Nigdy przedtem nie
odczuwa� czego� takiego. Jakby gor�ce usta Snape'a na jego
sk�rze generowa�y pr�d, kt�ry podra�nia� jego
zako�czenia nerwowe, p�yn�� przez �y�y i
wstrz�sa� nim, jak kukie�k�.</p><p>Dopiero po chwili
zorientowa� si�, �e przesta� porusza� r�k� i
walcz�c z obezw�adniaj�cymi, nieokie�znanymi reakcjami
swojego cia�a, zacz�� ponownie obci�ga� gor�cego,
pulsuj�cego niemal tak samo, jak jego w�asny, penisa Snape'a. Kiedy
do ust i j�zyka Severus do��czy� tak�e z�by,
Harry zacz�� kwili� i nie by� w stanie my�le� o
niczym innym, tylko o rozlewaj�cej si� w jego podbrzuszu przyjemno�ci.
Jego d�o� �cisn�a konwulsyjnie organ Snape'a, kt�ry
j�kn�� w jego szyj�. Obaj spadali w otch�a�
dusznej, ciemnej rozkoszy, kieruj�c si� do �wiat�a
spe�nienia. Rozkoszy pe�nej gor�cych oddech�w, zduszonych
j�k�w, d�ugich pomruk�w. Wczepieni w siebie nawzajem,
pobudzaj�cy w sobie wszystko, co mo�liwe, wci�ni�ci w swoje
cia�a, czerpi�cy z blisko�ci, z bicia serca, z oddech�w i
dr�enia.</p><p>Po��czeni.</p><p>Harry doszed� pierwszy,
j�cz�c ochryple, pomimo tego, �e jego cz�onek nie
zosta� nawet dotkni�ty, podczas gdy wszystkie ci�ciwy
mi�ni, jedna po drugiej, puszcza�y i wystrzeliwa�y,
zasypuj�c jego cia�o, zmys�y i dusz� iskrami nieziemskiej
przyjemno�ci. Jego uwi�ziony w spodniach penis dr�a� i
wyrzuca� z siebie strugi lepkiego nasienia, kt�re w kr�tkim czasie
przesi�kn�o przez materia�. Kiedy niemal osun��
si� po �cianie, poczu�, jak przyciskaj�ce go do niej
cia�o zesztywnia�o, a jego d�o� zala�o co�
gor�cego. Us�ysza�, jak wczepiony w jego szyj� ustami
Severus wyda� z siebie d�ugi, st�umiony j�k, a jego ramiona
zacz�y dr�e� konwulsyjnie, kiedy dochodzi� w
d�oni Harry'ego.</p><p>Gryfon, zaskoczony,
poczu� sp�ywaj�ce mu po policzkach �zy. Nie potrafi�
okre�li�, czy s� to �zy ulgi, silnych emocji, czy
mo�e... szcz�cia? Jego usta mimowolnie
rozci�gn�y si� w u�miechu. Przez chwil� stali
tylko, przyci�ni�ci do siebie, a ich przyspieszone, rw�ce
si� oddechy, miesza�y si� ze sob�. Po chwili
panuj�c� w pomieszczeniu, b�og� cisze spe�nienia,
przerwa� lekko zachrypni�ty szept Harry'ego:</p><p>- Tak w og�le to... dobry
wiecz�r, Severusie.</p><p>*
* *</p><p>Wracaj�c do wie�y,
Harry dotkn�� swojej szyi i u�miechn�� si�.
Wyczyny Severusa pozostawi�y na niej �lady w postaci kilku ciemnych,
sino czerwonych malinek. Jednak Mistrz Eliksir�w, wbrew protestom Harry'ego,
upar� si�, �eby je wszystkie usun��. Gryfon
chcia� zostawi� chocia� jedn� "na
pami�tk�", ale Snape by� w tym wzgl�dzie
nieub�agany. Nawet, kiedy Harry obieca�, �e b�dzie j�
zas�ania�. To by�oby takie cudowne m�c ogl�da� j�
w lustrze i wiedzie�, �e ten czerwony �lad pozostawi�y <emphasis>usta</emphasis>
Severusa. Po raz pierwszy Snape dotkn�� wargami sk�ry Harry'ego. To
by�o niesamowite uczucie. Wci�� nie m�g� w to
uwierzy�. Nadal pami�ta�, jak zareagowa�o jego cia�o
na ten dotyk i do tej pory nie potrafi� zrozumie�, dlaczego.
Zastanawia� si�, jakby to by�o, gdyby poczu� jego usta na
innym fragmencie swojego cia�a... Zadr�a� na sam� my�l
o tym. Przypomnia� sobie dziwne, przeszywaj�ce spojrzenia, kt�re
Severus rzuca� mu, kiedy Harry skierowa� si� do jednego z foteli
i usiad� w nim, u�miechaj�c si�, jak gdyby nigdy nic. Z
trudem powstrzymywa� chichot. Severus patrzy� na niego, jakby
widzia� go po raz pierwszy w �yciu, jakby nie m�g�
uwierzy�, �e to ten sam Harry, kt�ry niemal zawsze ucieka�
wzrokiem, uleg�y i poddany. Harry sam by� zaskoczony swoim
zachowaniem, ale wprawienie Snape'a w zak�opotanie sprawi�o mu
nies�ychan� frajd�. Zdawa� sobie spraw�, �e nie
m�g�by zrobi� tego, co zrobi�, gdyby Snape mu na to nie
pozwoli�, ale sam fakt, �e si� odwa�y�, by� dla
niego wart bardzo wiele i pom�g� mu uwierzy� w siebie.</p><p>"No, Severusie... teraz
nast�pi� ma�e zmiany..." - pomy�la� sobie,
wchodz�c do Pokoju Wsp�lnego. Od razu dostrzeg� czekaj�cych
ju� na niego Rona i Hermion�.</p><p>- Harry, gdzie ty si�
w��czysz? Jest ju� p�no, a mamy mn�stwo zada� do
odrobienia! - naskoczy�a na niego przyjaci�ka.</p><p>- No w�a�nie -
do��czy� do niej Ron. - Ostatnio cz�sto gdzie� znikasz
i sam musz� si� z ni� u�era�. - Zerkn��
k�tem oka na Hermion�, kt�ra pos�a�a mu mia�d��ce
spojrzenie.</p><p>- Eee... - Harry w pierwszej
chwili nie wiedzia� co odpowiedzie�, ale potem przypomnia� sobie
k�amstwo, kt�re wymy�li� na ta okazj�. - Chodz� do
Pokoju �ycze�. Potrzebuj� czasami chwili samotno�ci. I
niekiedy... si� tam ucz� - powiedzia� g�adko,
odp�dzaj�c gryz�ce wyrzuty sumienia, �e musi
ok�amywa� przyjaci�.</p><p>Hermiona natychmiast
zrobi�a wsp�czuj�c� min�:</p><p>- Och, Harry... przepraszamy.
Rozumiemy, �e po tym, co ci� spotka�o, potrzebujesz czasami
chwili wytchnienia, a my za bardzo ci� m�czymy -
u�miechn�a si� blado.</p><p>- W porz�dku. Nie
martwcie si� o mnie - odpar� Gryfon. - Po prostu... czasami
lubi� poby� sam. To wszystko.</p><p>- Je�eli b�dziesz
chcia� si� z nami pouczy�, to powiedz - zaproponowa�a
Hermiona.</p><p>Harry pokiwa�
g�ow�:</p><p>- W zasadzie, to mo�emy
teraz to... - zacz��, ale przerwa� mu nagle podniesiony
g�os Rona:</p><p>- Ginny, a ty dok�d
si� wybierasz?</p><p>Harry odwr�ci� si�
i zobaczy� zmierzaj�c� w stron� portretu siostr� Rona.
Wygl�da�a, jakby mia�a na twarzy makija�.</p><p>- Jest ju� p�no -
kontynuowa� rudzielec. - Gdzie masz zamiar i�� o tej porze?</p><p>- Co ci� to obchodzi? -
odpar�a Ginny, �ci�gaj�c brwi. Ron zaczerwieni�
si� ze z�o�ci.</p><p>- Jeste� moj�
siostr� i mam prawo wiedzie�, gdzie wychodzisz o tak p�nej
godzinie!</p><p>- Nie musz� ci si�
t�umaczy� - warkn�a Gryfonka. - Zajmij si� swoimi
sprawami.</p><p>- Harry! - Ron zwr�ci�
si� do zaskoczonego przyjaciela spogl�daj�c na niego tak, jakby
szuka� u niego wsparcia.</p><p>- Eee... - Harry nie
wiedzia�, co powiedzie�. Nie chcia� zosta�
wci�gni�ty w ich potyczk�, ale z drugiej strony, sam nie
lubi�, kiedy kto� si� miesza� w jego prywatne sprawy,
wi�c rozumia� siostr� Rona. - My�l�, �e Ginny
jest rozs�dna i wie, co robi. Je�eli nie chce ci powiedzie�,
gdzie idzie, to pewnie ma swoje powody. Nie mo�esz kaza� jej
zosta�.</p><p>Ron otworzy� szeroko
oczy ze zdumienia, a Ginny spojrza�a na Harry'ego z ogromn� wdzi�czno�ci�.</p><p>- Zgadzam si� z Harrym -
wtr�ci�a Hermiona. - Ona jest ju� doros�a, a ty nie
jeste� jej ojcem. Nie mo�esz zabrania� jej �y�
w�asnym �yciem. O ile nie b�dzie �ama�a regulaminu -
doda�a Gryfonka.</p><p>Siostra Rona
u�miechn�a si� z wdzi�czno�ci�, odrzuci�a
do ty�u d�ugie, rude w�osy i dumnym krokiem wysz�a z Pokoju
Wsp�lnego. Ron sta� przez chwil�, trz�s�c si� ze
z�o�ci.</p><p>- Jak mogli�cie
stan�� po jej stronie?! - krzykn��. - Co z was za
przyjaciele?</p><p>- Ron, uspok�j si� -
westchn�a Hermiona. - Zachowujesz si� nierozs�dnie.</p><p>- Mam prawo wiedzie�,
gdzie moja siostra szwenda si� po nocy. Jestem jej bratem i musz�
j� ochrania�!</p><p>- Och, daj spok�j. To nie
poczucie obowi�zku, tylko tw�j wrodzony egoizm - odparowa�a Hermiona.
- Chcesz j� kontrolowa�, jakby by�a twoja
w�asno�ci�, a ona chce �y� w�asnym �yciem i
nie mo�esz jej tego zabroni�.</p><p>Harry wy��czy�
si� z dyskusji. Siedzia�, pogr��ony we w�asnych
my�lach i patrzy� na drzwi, za kt�rymi znikn�a Ginny.</p><p>Widocznie, nie tylko on ma
tajemnice...</p><p>*
* *</p><p>- Kolejny atak -
oznajmi�a g�o�no Hermiona podczas �niadania, kilka dni
p�niej. Harry przerwa� jedzenie i spojrza� na
przyjaci�k�, kt�ra pochyla�a si� nad <emphasis>Prorokiem
Codziennym</emphasis> z niezwykle przej�t� min�. - Zgin�a
ca�a rodzina. Rodzice - mugole i ich dwie c�rki - absolwentki Hogwartu.
Jedna z nich pracowa�a w Ministerstwie Magii - relacjonowa�a
Gryfonka, czytaj�c na bie��co artyku�.</p><p>- To przynajmniej lepiej,
ni� ta ostatnia masakra - skomentowa� Ron, pomi�dzy jednym, a
drugim k�sem.</p><p>- Lepiej? - Hermiona
wygl�da�a tak, jakby porazi� j� piorun. - Jak mo�esz
by� taki... taki... g�upi?! Czy ty masz uczucia na poziomie
jamoch�ona? Zgin�a ca�a rodzina, a ty m�wisz, �e to
"lepiej"?!</p><p>Ron zaczerwieni�
si� jak burak i spojrza� w sw�j talerz.</p><p>Harry nie odzywa�
si�. Nie mia� ochoty bra� udzia�u w ich kolejnej
k��tni. Mia� ju� dosy� doniesie� prasowych na temat
kolejnych atak�w, kt�rych by�o coraz wi�cej. Niemal w ka�dym
numerze <emphasis>Proroka</emphasis> by�a o nich jaka� wzmianka.
Wygl�da�o na to, �e si�y Ministerstwa ju� dawno
straci�y kontrol� nad tym, co si� dzia�o. Voldemort
zabija�, kogo chcia� i jak chcia�. I nikt nie potrafi� go
powstrzyma�. Dlatego Harry tak si� rozz�o�ci�, kiedy w
jednym z artyku��w jaki� reporter zacz�� docieka�,
dlaczego Ch�opiec, Kt�ry Prze�y�, nie bierze udzia�u w walce
i nic nie robi przeciwko hegemonii Voldemorta.</p><p>A co on mia�, do
cholery, niby zrobi�?!</p><p>Nagle wyczu� na sobie
czyj� wzrok. Rozejrza� si� po Wielkiej Sali i zobaczy�
przygl�daj�cego mu si� znad sto�u nauczycielskiego
Dumbledore'a. Zobaczy� w jego spojrzeniu co� dziwnego, co�, co
mu si� nie spodoba�o. Co� jakby... oskar�enie.</p><p>Szybko odwr�ci�
g�ow�. Nie, to g�upie. Musia�o mu si� tylko
wydawa�. Przecie� to nie jego wina, �e gin� ludzie. Nie ma
z tym nic wsp�lnego, nie mo�e tego powstrzyma�. Powoli odwr�ci�
twarz, by zn�w zerkn�� na Dumbledore'a, ale dyrektor ju� na
niego nie patrzy�. Pochyla� si� do Snape'a i co� do niego
m�wi�, a Mistrz Eliksir�w kiwa� g�ow�.</p><p>Harry spojrza� w sw�j
talerz i zamy�li� si�. Tak, musia�o mu si� tylko
wydawa�...</p><p>Po �niadaniu, kiedy wraz
z Ronem i Hermion� opu�ci� Wielk� Sal�,
us�ysza� za sob� g�os McGonagall:</p><p>- Prosz� zaczeka�,
panie Potter! - Wszyscy troje odwr�cili si� w stron�
zmierzaj�cej ku nim opiekunki. - Dyrektor chce ci� widzie� -
o�wiadczy�a, staj�c przed Harrym, kt�remu na d�wi�k
tych s��w, serce podskoczy�o niemal do gard�a.</p><p>- Co? - wyduka�
zaskoczony. - T-teraz?</p><p>- Tak, teraz - odpar�a
McGonagall. - Usprawiedliwi� twoj� nieobecno�� na
zaj�ciach. Pospiesz si�. Has�o to "czekoladowe
�aby".</p><p>Harry spojrza� z
przestrachem na Rona i Hermion�, prze�kn�� �lin�
i pokiwa� g�ow�. Powoli ruszy� w stron� gabinetu
dyrektora, a w jego g�owie my�li i obawy miesza�y si� ze
sob� i rozpycha�y, tworz�c trudny do opanowania chaos.</p><p>Czego chcia� od niego
Dumbledore? Przecie� ju� go wypyta� o to, co si�
wydarzy�o przed i po napa�ci na niego. Czy to ma zwi�zek z tymi
atakami na mugoli? Ale przecie� Harry nie ma z nimi nic wsp�lnego. A
mo�e Hermionie wr�ci�a pami�� i powiedzia�a
dyrektorowi o jego zwi�zku ze Snape'em? Nie, to niemo�liwe. Gdyby tak
by�o, nie ukrywa�aby tego przed nim i powiedzia�a mu to
otwarcie, a ostatnio nie zachowywa�a si� jako� szczeg�lnie
dziwnie. A mo�e Dumbledore sam si� zorientowa�, �e co�
jest nie tak? Mo�e dosz�y do niego jakie� plotki? Ale
przecie� dyrektor nie jest wszechwiedz�cy. Przez ca�y czwarty
rok mia� pod nosem zbieg�ego �miercio�erc�, kt�ry
kry� si� za twarz� Moody'ego i si� nie zorientowa�. A
je�eli nawet co� podejrzewa... to nie ma dowodu, a Harry wszystkiemu
zaprzeczy. Dyrektor mu uwierzy. Musi mu uwierzy�. A podawanie uczniom <emphasis>Veritaserum</emphasis>
jest zabronione, wi�c s�owo Harry'ego b�dzie najwa�niejsze.
Ale lepiej b�dzie, je�eli nie przyjmie niczego, co Dumbledore mu
zaproponuje... na wszelki wypadek.</p><p>Stan�wszy przed drzwiami
prowadz�cymi do gabinetu dyrektora, zapuka�. Nie us�ysza�
odpowiedzi, ale drzwi otworzy�y si� szeroko i Harry zobaczy�
siedz�cego przy swym obszernym biurku Dumbledore'a.</p><p>- Wejd�, Harry. -
G�os dyrektora by� cichy, chrapliwy i zm�czony. Gryfon
prze�kn�� �lin� i staraj�c si� opanowa�
z�e przeczucia i bij�ce nerwowo serce, wszed� do gabinetu. -
Usi�d� - zaproponowa� Dumbledore. - Mo�e napijesz si�
czego�?</p><p>W umy�le Harry'ego
zapali�a si� czerwona lampka.</p><p>- Nie, dzi�kuj�
profesorze - odpar� i usiad� sztywno na wskazanym mu krze�le,
przed biurkiem. Dumbledore spl�t� palce i spojrza� na niego znad
swoich okular�w po��wek. Gryfon zadr�a� pod wp�ywem
przeszywaj�cego spojrzenia jasnoniebieskich oczu, okolonych sieci�
zmarszczek, ale nie da� tego po sobie pozna�. Musi zachowa�
spok�j i oboj�tny wyraz twarzy. Cokolwiek Dumbledore mu powie, albo
zarzuci...</p><p>- Pewnie zastanawiasz
si�, dlaczego ci� tu wezwa�em, Harry - powiedzia� w
ko�cu dyrektor. Gryfon ostro�nie pokiwa� g�ow�. - Jak
ju� zapewne zauwa�y�e� - kontynuowa� Dumbledore -
�le si� dzieje ostatnio w walce przeciwko Voldemortowi. Nasz
przeciwnik ro�nie w si�� w zastraszaj�cym tempie. Dlatego
musz� opu�ci� szko�� na co najmniej dwa tygodnie. Nie
mog� zdradzi� ci powod�w ani celu mojego wyjazdu, Harry, ale
zapewniam ci�, �e jest to niezwykle wa�ne i musi pozosta� w
tajemnicy. Zapewni�em szkole wszelkie �rodki bezpiecze�stwa, a
na czas mojej nieobecno�ci obowi�zki dyrektora b�dzie
sprawowa�a profesor McGonagall.</p><p>Harry pokiwa�
g�ow�. Ulga, �e jego obawy si� nie spe�ni�y,
zmiesza�a si� z l�kiem o starego dyrektora. Wygl�da�
na niezwykle zm�czonego i przygniecionego ogromnym ci�arem.
Przez te kilka miesi�cy, kt�re min�y od konfrontacji z
Voldemortem i �mierci Syriusza, Dumbledore wygl�da�, jakby
postarza� si� o kilka, jak nie kilkana�cie lat.</p><p>- Ale... dlaczego pan mi to
m�wi, profesorze? - zapyta� ostro�nie. - Skoro ma to pozosta� w
tajemnicy.</p><p>Dumbledore zamkn��
oczy i odetchn�� ci�ko, po czym spojrza� na Harry'ego
bardzo powa�nym wzrokiem.</p><p>- Poniewa� mam powody
przypuszcza�, �e w Hogwarcie jest szpieg i chc�, �eby�
wiedzia�, co powiniene� zrobi�, na wypadek
niebezpiecze�stwa, gdyby nie by�o mnie w pobli�u. - Harry
otworzy� szeroko oczy ze zdumienia, ale nie odwa�y� si�
przerwa� dyrektorowi. - Dlatego te� poprosi�em profesora
Snape'a, aby sprawowa� nad tob� piecz� podczas mojej
nieobecno�ci.</p><p>Harry niemal nie spad� z
krzes�a.</p><p>- S... Snape'a? -
wyduka�.</p><p>- Tak, Harry - odpar�
Dumbledore, patrz�c mu prosto w oczy. - Gdyby� zauwa�y�
co� niepokoj�cego, <emphasis>cokolwiek</emphasis>, masz natychmiast uda�
si� do niego. Przykaza�em mu tak�e uwa�a� na ciebie na
korytarzach. Wiedzia�em, �e prawdopodobnie ci si� to nie
spodoba, ale to jedna z niewielu os�b, kt�rym bezgranicznie ufam i wiem,
�e znakomicie wywi��e si� ze swojego zadania.</p><p>Po pierwszym szoku, kt�rego
dozna� Harry, kiedy Dumbledore og�osi� mu te rewelacje, przez
jego umys� przebieg�a nag�a i niestosowna my�l:</p><p>"Gwarantuj�,
dyrektorze, �e Snape ju� dobrze si� mn� <emphasis>zaopiekuje</emphasis>..."</p><p>Dumbledore
westchn�� ponownie i m�wi� dalej:</p><p>- Ufam, �e nikomu nie
powiesz o moim wyje�dzie. Panna Granger najpewniej sama si� tego
domy�li, ale wola�bym, �eby� poza ni� nie
wtajemnicza� nikogo innego. Nawet pana Weasleya, je�eli nie
b�dzie to absolutnie konieczne. Pragn��bym, aby m�j wyjazd
pozosta� tajemnic�. Poza tym, chcia�bym ci� prosi�,
Harry, aby� bardzo na siebie uwa�a� i przez najbli�sze dwa
tygodnie nie opuszcza� zamku. I ograniczy� nocne wycieczki - w oczach
Dumbledore'a co� zamigota�o. Harry nie zauwa�y� tego,
poniewa� spu�ci� wzrok. Wiedzia�, �e wielokrotnie
z�amie zakaz Dumbledore'a. Ju� jaki� czas temu zaplanowa�
wybra� si� pod koniec przysz�ego tygodnia do Hogsmeade i nie
zrezygnuje z tych plan�w z powodu jakiego� szpiega. Poza tym, p�jdzie w
pelerynie niewidce - nikt go nie zauwa�y. Mia� zbyt wa�n�
spraw� do za�atwienia, �eby odpu�ci�. A do Snape'a i
tak wymyka si� zazwyczaj wieczorami, wi�c akurat z tym nie
b�dzie problemu. Stanowczo uwa�a�, �e dyrektor przesadza. W
ko�cu nie by� ju� ma�ym dzieckiem.</p><p>Kiedy dyrektor
sko�czy� m�wi�, Harry spojrza� na niego i zapyta�
ostro�nie:</p><p>- Sk�d pan wie, �e
w Hogwarcie jest szpieg?</p><p>Dumbledore zas�pi�
si�.</p><p>- Otrzyma�em wiele
poszlak i informacji dotycz�cych tego, �e Voldemort jest ostatnio
bardzo dobrze poinformowany. Przewiduje niemal ka�dy nasz ruch. Na
dodatek, jest z czego� niezwykle zadowolony. Musi ju� by� bliski
osi�gni�cia jakiego� celu, dlatego sta� si� ostatnio
taki... swawolny, je�eli wiesz, o co mi chodzi. - Harry nie wiedzia�,
ale pokiwa� g�ow�. Dumbledore spojrza� na niego oczami
ci�kimi od przyt�aczaj�cych je problem�w. - On co�
planuje, Harry. I obawiam si�, �e to mo�e mie� zwi�zek
z tob�.</p><p>- Ze mn�? - Harry
zamruga�.</p><p>- Oczywi�cie, s� to
tylko moje przypuszczenia, ale wol� nie wystawia� ci� na
niepotrzebne ryzyko - przerwa� i przez chwil� patrzy� na
Harry'ego z zamy�leniem. - Czy miewa�e� ostatnio jakie�
dziwne wizje albo sny zwi�zane z Voldemortem?</p><p>Przed oczami Harry'ego
pojawi�y si� pokryte krwi� r�ce, krew zalewaj�ca jego
oczy, w uszach zad�wi�cza�y mu chrapliwe �miechy.</p><p>- Nie, profesorze -
odpar� g�adko, staraj�c si�, by g�os mu nie
zadr�a�.</p><p>- Jeste� pewien, Harry?</p><p>Bardzo wiele kosztowa�o
Harry'ego wytrzymanie przeszywaj�cego spojrzenia i nie odwr�cenie
g�owy.</p><p>- Tak, profesorze -
odpar� cicho.</p><p>- To dobrze. Mam
nadziej�, �e po��czenie ju� si� nie odnowi, ale
gdyby� zobaczy� w snach co� niezwyk�ego, masz mnie
natychmiast zawiadomi�. Mnie, albo profesora Snape'a. Wtedy b�dziemy
zmuszeni powr�ci� do lekcji oklumencji. Zrozumia�e�, Harry?</p><p>Gryfon pokiwa�
g�owa, prze�ykaj�c �lin�. Zastanowi�o go to,
�e Dumbledore najwyra�niej nie wiedzia� o jego �nie. Skoro
kaza� mu powiedzie� o tym Snape'owi, to Snape prawdopodobnie
przekaza�by to dyrektorowi, ale nie zrobi� tego. Nie powiedzia�
mu o �nie Harry'ego. Dlaczego?</p><p>Dumbledore
u�miechn�� si� blado.</p><p>- To ju� wszystko.
Chyba, �e... - dyrektor wbi� w Harry'ego b��kitne,
iskrz�ce oczy - ...jest co�, o czym mi nie powiedzia�e�, a
chcia�by� to zrobi�?</p><p>Harry poczu�, �e
ogarnia go panika. Co to mia�o by� za pytanie? Czy�by Dumbledore
jednak co� podejrzewa�?</p><p>- Tak, dyrektorze -
odpar� szybko, pragn�c ratowa� si� z opresji pierwszym, co
mu przysz�o do g�owy. - Chcia�em zapyta�, czy m�g�bym
dosta� dropsa cytrynowego?</p><p>Po raz pierwszy w trakcie
ca�ej rozmowy Dumbledore u�miechn�� si�, a w jego
oczach zamigota�y radosne iskierki, kt�rych ju� od dawna w nich nie
by�o.</p><p>- Oczywi�cie, Harry.
Wybacz moj� nieuprzejmo��.</p><p>Gryfon sp�on��
rumie�cem. To chyba nie by�a zbyt m�dra odpowied�...</p><p>*
* *</p><p>Weekend i pocz�tek
tygodnia min�� Harry'emu niezwykle szybko. G��wnie na nauce i
spotkaniach z Severusem. Co prawda, Harry jedynie w sobot� wymusi� na
Snapie pozwolenie na odwiedziny, ale by�o to tak intensywne
"spotkanie", �e Harry do tej pory odczuwa� dyskomfort przy
siedzeniu. W poniedzia�ek by� tak napalony, �e przez
ca�� lekcj� wysy�a� Severusowi perwersyjne
wiadomo�ci ("Kiedy ci� widz�, jestem tak twardy, �e
mam ochot� rzuci� si� na ciebie tu i teraz"), co
doprowadzi�o do tego, �e kompletnie nie m�g� si�
skupi� na swoim zadaniu i zawali� eliksir. Z ogromn�
rado�ci� przyj�� "kar�", jak�
wymierzy� mu Snape - szlaban. Kiedy podniecony i zniecierpliwiony
zjawi� si� w komnacie Snape'a, spotka�a go niemi�a
niespodzianka - zamiast seksu, dosta� dwie rolki pergaminu, stert�
ksi��ek i polecenie, �e ma napisa� d�ugie wypracowanie
na temat eliksiru, kt�ry zepsu�. Przez chwil� siedzia�
oniemia�y, nie rozumiej�c, o co Severusowi chodzi. Czy�by
mia� zamiar da� mu prawdziwy szlaban?</p><p>Okaza�o si�,
�e tak. Harry poczu� si� tak zdradzony i niesprawiedliwie
potraktowany, �e nie omieszka� wytkn�� Snape'owi, �e
jest "wrednym sukinsynem". Jednak Mistrz Eliksir�w wyja�ni�
mu spokojnie, �e to tylko i wy��cznie jego wina. Gdyby
skupi� si� na swojej pracy i uwarzy� eliksir jak nale�y,
zamiast wysy�a� mu wiadomo�ci, to mogliby teraz mi�o
sp�dzi� wiecz�r. A je�eli Harry by� tak zarozumia�ym
g�upcem, by s�dzi�, �e skoro si� pieprz�, to
Snape przesta� by� jego nauczycielem, to chyba ju�
ca�kowicie postrada� rozum.</p><p>Harry siedzia� wi�c
nad wypracowaniem, trz�s�c si� ze z�o�ci i
przeklinaj�c w my�lach Snape'a, kt�ry czyta� w fotelu
ksi��k� i tylko od czasu do czasu zerka� na Harry'ego z
szyderczym u�miechem na twarzy. Kiedy szlaban si�
zako�czy�, Harry burkn�� "Dobranoc, profesorze",
ze szczeg�lnym naciskiem na ostatnie s�owo i wyszed�, obra�ony.</p><p>Jednak do �rody gniew na
Snape'a ca�kowicie z niego wyparowa� i teraz tak bardzo chcia�
si� z nim zobaczy�, �e ledwie nad sob� panowa�. Po
po�udniu wys�a� mu wiadomo��, czy m�g�by do niego
przyj�� wieczorem, ale Snape mu nie odpisa�. To by�o
dziwne, poniewa� zawsze, kiedy o to pyta�, Severus odpowiada�.
Na dodatek Ron i Hermiona wymkn�li si� gdzie� na ca�y
wiecz�r i Harry siedzia� sam w dormitorium, czuj�c si� niezwykle
samotnie. Kiedy by� z nimi, wszystko by�o w porz�dku, ale
zawsze, kiedy go opuszczali, od razu zaczyna� odczuwa� t�sknot�.
Zastanawia� si�, jak Snape mo�e wytrzymywa� brak towarzystwa
przez tyle wieczor�w. Czy te� t�skni za Harrym?</p><p>Szybko jednak zgani�
si� za takie my�li. Snape jest ostatni� osob�, kt�ra
mog�aby si� czu� samotna. Wiele razy m�wi� Harry'emu,
�e ma du�o pracy i nie ma na nic czasu. Ale m�g�by chocia�
przys�a� mu wiadomo��!</p><p>Siedz�c w
��ku, wyj�� kamie� i ponowi� swoje pytanie.</p><p>I ponownie nie otrzyma�
odpowiedzi.</p><p>Zdenerwowa�o go to. Nie
pozwoli si� wi�cej ignorowa� w ten spos�b! Je�eli Severus
nie chce, �eby przyszed�, to niech mu to po prostu prze�le!</p><p>Harry wyskoczy� z
��ka i wygrzeba� z kufra Map� Huncwot�w. Przyjrza�
si� jej uwa�nie, szukaj�c na niej komnat Snape'a, by
sprawdzi�, czy Mistrz Eliksir�w jest w zamku. Pok�j Severusa by�
pusty. Harry szybko przeszuka� wzrokiem ka�de pi�tro, w
poszukiwaniu kropki opatrzonej napisem "Severus Snape". Przy okazji
dostrzeg�, �e Ginny by�a w wie�y zachodniej, w pobli�u
Pokoju Wsp�lnego Krukon�w. I by�a z kim�. Przyjrza� si�
dok�adniej. Tu� obok niej widnia�o nazwisko jakiego�
nieznanego mu Krukona. A w gabinecie Tonks dojrza� Lun�.
Przypomnia� sobie dziwne spotkanie, o kt�rym mia� opowiedzie�
Hermionie i postanowi�, �e tym razem postara si� nie
zapomnie�. Przeszukawszy wszystkie pi�tra, sale i gabinety,
doszed� do wniosku, �e Snape'a nie ma nigdzie w zamku. Spojrza�
jeszcze raz na jego puste kwatery i kiedy ju� mia� zamkn��
map�, Severus nagle zjawi� si� w swoim pokoju. Nie
przyszed�, po prostu pojawi� si� znik�d. Zaintrygowany,
przysun�� map� z powrotem do twarzy i wtedy kropka
znikn�a r�wnie nagle, jak si� pojawi�a.</p><p>Harry zamruga�. To
by�o dziwne. Przecie� w Hogwarcie nie mo�na si�
aportowa�, a dyrektor, dla bezpiecze�stwa, na czas swojej
nieobecno�ci, od��czy� <emphasis>wszystkie</emphasis> kominki od sieci
Fiuu.</p><p>Harry bardzo d�ugo
wpatrywa� si� w miejsce, gdzie znikn�� Snape, ale
m�czyzna nie pojawi� si� ponownie. Po jakim� czasie
sam ju� nie wiedzia�, czy to, co zobaczy�, by�o prawdziwe,
czy te� tylko mu si� wydawa�o. A mo�e mapa si�
popsu�a?</p><p>Kiedy, zrezygnowany,
chcia� j� zamkn��, Snape ponownie pojawi� si� w
swojej komnacie.</p><p>Zdecydowa� si�
niemal natychmiast. Idzie do Snape'a zobaczy�, co to wszystko znaczy!
Szybko wyskoczy� z ��ka, zarzuci� na siebie peleryn�
niewidk� i z map� w r�ku ruszy� w stron� loch�w. Po
wyj�ciu z Pokoju Wsp�lnego, Harry zobaczy�, �e kropka
oznaczaj�ca Snape'a znowu znikn�a.</p><p>Id�c korytarzami
Hogwartu, Harry zastanawia� si�, czy to z nim jest co� nie w
porz�dku, czy z t� map�. Mo�e t�sknota za Severusem
sprawi�a, �e wyobra�nia podsuwa�a mu omamy i Mistrza Eliksir�w
w og�le nie by�o w komnacie.</p><p>Musi si� przekona�!
Jak najszybciej!</p><p>Po chwili Harry
zorientowa� si�, �e biegnie.</p><p><strong>--- rozdzia� 19 ---</strong></p><p><strong>19. Fight with you.</strong></p><p><emphasis>The
lies you tell aren't meant to deceive</emphasis></p><p><emphasis>They're
not there for me to believe</emphasis></p><p><emphasis>I've
heard your vicious words</emphasis></p><p><emphasis>You
know by now</emphasis></p><p><emphasis>It
takes alot to see me hurt</emphasis></p><p><emphasis>I
couldn't take it any other way</emphasis></p><p><emphasis>But
there's a price I have to pay</emphasis>*</p><p>Kiedy Harry dotar� pod
drzwi prowadz�ce do gabinetu Snape'a, by� tak zasapany, �e
potrzebowa� d�u�szej chwili na z�apanie oddechu i
och�oni�cie. Wyprostowa� si�, odetchn�� g��boko
kilka razy i po�o�y� d�o� na twardej powierzchni.
Drzwi otworzy�y si� pod jego dotykiem. Nie zaskoczy�o go to.
Domy�li� sie ju� wcze�niej, �e Severus musia� je
tak zaczarowa�, �eby zawsze otwiera�y si�, kiedy
b�dzie chcia� wej��.</p><p>Przeszed� przez gabinet
i zatrzyma� si� przed wej�ciem wiod�cym do prywatnych
komnat Mistrza Eliksir�w. Napi�te jak postronki nerwy i szalone bicie
serca zag�usza�y jego zmys�y i chocia� pr�bowa�
co� us�ysze�, z komnaty nie wydobywa� si� �aden
d�wi�k.</p><p>Zapuka�.</p><p>Odpowiedzia�a mu
g�ucha cisza.</p><p>Wyci�gn��
map� i zobaczy�, �e pok�j Severusa jest pusty. Odczeka�
kilka chwil, ale kiedy nic si� nie dzia�o, zastuka� ponownie. O
wiele g�o�niej i natarczywiej. Po jakim� czasie na mapie pojawi�a
si� kropka oznaczaj�ca Snape'a. Towarzyszy� temu dziwny,
szeleszcz�cy odg�os i ci�ki, niski stuk. Harry szybko
schowa� pergamin do kieszeni i wstrzyma� oddech. Serce zabi�o mu
jeszcze mocniej. Kiedy po drugiej stronie drzwi rozleg�y si� kroki,
Harry nie potrafi� ukry� ulgi i kiedy w wej�ciu pojawi�a
si� wysoka, odziana w czer� posta�, na usta Gryfona
wyp�yn�� u�miech, kt�rego nie potrafi�
powstrzyma�. Snape zmarszczy� gro�nie brwi, ale nie
zd��y� nawet otworzy� ust, gdy� Harry by�
szybszy:</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
powiedzia� cicho i nie czekaj�c na odpowied�
prze�lizgn�� si� pod ramieniem m�czyzny i
wszed� do pokoju. Rozejrza� si� bacznie po pomieszczeniu, ale
wszystko by�o na swoim miejscu. Harry sam nie wiedzia�, czego
si� spodziewa�, ale na pewno nie tego, �e wszystko b�dzie
tutaj w porz�dku. Mo�e jakie� przewr�cone meble, albo dziwne
�lady? Nie, pok�j wygl�da� tak, jak zawsze. Gryfon
zmarszczy� brwi. Czy�by mia� urojenia? Wyczuwa� podsk�rnie,
�e co� jest nie tak, ale wszystko zdawa�o si� temu
przeczy�. Dopiero, kiedy odwr�ci� si� do zamykaj�cego drzwi
m�czyzny i pad�o na niego spojrzenie czarnych oczu, jaki�
g�os w jego umy�le krzykn�� ostrzegawczo. Twarz Snape'a
by�a �ci�gni�ta, usta zaci�ni�te tak bardzo,
�e zdawa�y si� by� tylko cienk�, blad�
kresk�, a oczy p�on�y gro�nym blaskiem. Nie by�
to jednak ciep�y ogie�. Tak p�on�� m�g�by tylko
l�d.</p><p>Harry'ego ogarn�o
z�e przeczucie.</p><p>- Wszystko w porz�dku? -
zapyta� niepewnie. - Mam nadziej�, �e ci w niczym nie
przeszkodzi�em. - Rozejrza� si� ponownie po pokoju,
szukaj�c czegokolwiek, co by nie pasowa�o, ale nie dostrzeg�
niczego. Skierowa� wzrok z powrotem na m�czyzn� i
zmarszczy� brwi, widz�c gniew w jego oczach.</p><p>Co� by�o nie tak...</p><p>Czy�by ten gniew
by� win� Harry'ego? Zastanawia� si�, czy zrobi�
co�, co mog�o a� tak rozgniewa� Snape'a, oczywi�cie,
poza przyj�ciem do niego bez zapowiedzi. Otworzy� usta, �eby go
o to zapyta�, ale m�czyzna go uprzedzi�:</p><p>- Czego chcesz, Potter? -
Jego g�os by� jak stalowe ostrze. Zimne i rani�ce. -
Przyszed�e�, �eby mnie zadowoli�?</p><p>Te s�owa uderzy�y
skutecznie. Harry poczu� skurcz w sercu, ale nie da� tego po sobie
pozna�.</p><p>- Ja tylko... -
zacz��, ale Mistrz Eliksir�w ponownie mu przerwa�:</p><p>- Nie gadaj, tylko rozbieraj
si�. Wolisz najpierw mnie zaspokoi�... - D�ugie palce
sugestywnie pow�drowa�y do rozporka, ale po chwili zatrzyma�y
si�, a twarz m�czyzny wykrzywi� okrutny, kpi�cy wyraz
- ...a mo�e od razu mam ci� pieprzy�?</p><p>Harry dopiero po chwili
zda� sobie spraw� z tego, �e gapi si� z otwartymi ustami.</p><p>- Zamierzasz tak sta� i
gapi� si� na mnie, Potter? Kl�kaj! - Wzrok Severusa by�
r�wnie lodowaty, jak jego g�os. Pe�en gniewu i dzikiej satysfakcji.
Jakby bawi�o go ranienie Harry'ego. Jakby chcia� naciska� i
uderza� tak d�ugo i mocno, by go w ko�cu z�ama�. Ostre
kraw�dzie s��w wbija�y si� w serce Harry'ego i
wstrz�sa�y nim. A kiedy ostrze wycofywa�o si�, by
zada� kolejny cios, pozostawia�o po sobie krwawi�ce rany.</p><p>Nie potrafi�
zrozumie�, co si� dzieje. Cofn�� si�, kiedy
zobaczy�, �e m�czyzna zaczyna do niego podchodzi�.</p><p>- O co chodzi, Potter?
Przecie� po to w�a�nie przyszed�e�, czy� nie?
Zawsze przychodzisz tylko po to - wysycza� Severus, wbijaj�c w
ch�opca spojrzenie r�wnie ostre, jak s�owa, kt�rymi w niego
rzuca� i z przyjemno�ci� obserwowa� ka�dy spazm b�lu,
jaki wywo�ywa�y one na jego twarzy.</p><p>- Widz�, �e masz
z�y humor - zdo�a� w ko�cu wydusi� Harry cichym,
�ami�cym si� g�osem. - To ja ju� p�jd�. Nie
chc�...</p><p>- Zawsze mam z�y humor,
kiedy pl�tasz si� wok� mnie, niczym �a�osny,
skoml�cy szczeniak - warkn�� m�czyzna,
zatrzymuj�c si� i wbijaj�c w niego mordercze spojrzenie. - Oddany,
uzale�niony szczeniak, kt�ry zrobi wszystko, co mu si� ka�e. No
dalej...</p><p>- Zamknij si�! -
w�ciek�y krzyk wyrwa� si� z ust Harry'ego, zanim
zd��y� go powstrzyma�. Zreszt�, nawet, gdyby
chcia�, to nie by�by w stanie. Zacisn�� pi�ci
tak mocno, i� prawie wbi� sobie paznokcie w d�onie. Oddech
mia� ci�ki i �wiszcz�cy. Ca�a krew
odp�yn�a z jego twarzy, kiedy Snape przypad� do niego,
z�apa� go za ramiona i z ca�ej si�y cisn�� nim o
�cian�. Harry uderzy� bole�nie w stoj�ce
wzd�u� niej p�ki z ksi��kami. Si�a uderzenia
pozbawi�a go tchu, na jego g�ow� posypa�y si�
ksi��ki. Straci� r�wnowag� i przewr�ci� si�,
upadaj�c na r�k� i dotkliwie j� rani�c. Wszystko
trwa�o zaledwie u�amek sekundy. Zanim doszed� do siebie,
poczu�, �e Snape z�apa� go za ubranie, podci�gn��
do pozycji stoj�cej i przypar� do opustosza�ych p�ek.
Harry, nadal oszo�omiony, podni�s� g�ow� i spojrza� w
twarz cz�owieka, ogarni�tego sza�em.</p><p>- Jak �miesz tak
si� do mnie odzywa�, Potter? - wysycza� wprost w twarz
Harry'ego, kt�remu kr�ci�o si� w g�owie, a b�l w zranionej
r�ce nasila� si�.</p><p>- Chc� st�d
wyj�� - wyszepta� cicho. - Pu�� mnie.</p><p>- Nie wydaj� mi
si�, Potter - warkn�� Snape, wciskaj�c go jeszcze bardziej
w �cian�. Ostre kraw�dzie p�ek wbija�y mu si�
bole�nie w plecy. - Jeszcze przed chwil� chcia�e�,
�ebym ci� wypieprzy�, czy� nie tak? I wydaje mi si�,
�e nadal tego chcesz...</p><p>Gryfon j�kn��
zaskoczony, czuj�c d�o� m�czyzny,
�api�c� jego krocze, kt�re zacz�� natychmiast
bole�nie ugniata�.</p><p>- Przesta�! -
wykrzykn��, pr�buj�c si� uwolni�, ale Snape
przyciska� go niezwykle silnie. - Nie chc�! Pu�� mnie!</p><p>Na okrutnym obliczu
m�czyzny pojawi� si� wyraz mrocznej satysfakcji.</p><p>- Och, wiem, �e chcesz. <emphasis>Zawsze</emphasis>
chcesz - wyszepta� z szyderczym u�miechem na w�skich wargach.</p><p>Harry zamkn�� oczy,
walcz�c z pieczeniem pod powiekami i z uniesieniem, kt�re
zacz�o ogarnia� te partie cia�a, kt�rymi zajmowa�
si� Mistrz Eliksir�w, podra�niaj�c je i ugniataj�c z
wpraw�.</p><p><emphasis>Nie!</emphasis></p><p>- No prosz�... Co my tu
mamy, Potter? - Snape u�miechn�� si� triumfalnie,
wyczuwaj�c twardo�� w spodniach Harry'ego. Umys� Gryfona
zala�a fala wstydu i w�ciek�o�ci.</p><p>- Pierdol si� -
wycedzi� przez zaci�ni�te z�by. Zobaczy�, jak przez
twarz Snape'a przebiega wyraz zaskoczenia, ale ju� po chwili
ust�pi� on miejsca nieokie�znanej furii. Harry wiedzia�, ile
ryzykuje, ale teraz nic go to ju� nie obchodzi�o. Snape
upokarza� go, zachowywa� si�, jak szaleniec. Nie pozwoli mu
si� wi�cej tak traktowa�! Zamkn�� oczy, czekaj�c
na huragan, kt�ry go zmiecie i zamieni w py�, ale zamiast tego
us�ysza� odleg�e pukanie do drzwi. Gwa�towne, dono�ne
i irytuj�ce.</p><p>Harry otworzy� oczy.
Snape by� czerwony z w�ciek�o�ci, a w jego oczach
��dza zemsty zamieni�a si� w ��dz� mordu.
Gryfon zadr�a�. Nigdy jeszcze nie widzia� go w takim stanie.
Przez jedn� przera�aj�c� chwil� uderzy�a go
okropna, straszna my�l, �e ten cz�owiek m�g�by by�
zdolny do wszystkiego.</p><p>- Czekaj tu na mnie, Potter -
warkn�� m�czyzna, po czym pu�ci� go i
poprawi� swoje szaty. - I nie wa� si� niczego dotyka� -
doda�, wychodz�c pospiesznie z komnaty.</p><p>Harry zosta� sam.
Dopiero teraz zauwa�y�, �e ca�y dr�y. Osun��
si� na pod�og� i westchn�� przeci�gle,
pr�buj�c uspokoi� oddech i szalone bicie serca. I denerwuj�ce
�zy, kt�re tak natarczywie cisn�y mu si� do oczu.</p><p>W panuj�cej w
pomieszczeniu ciszy wyra�nie us�ysza� dochodz�ce z gabinetu
g�osy. Jeden z nich by� niezwykle zdenerwowany. Po chwili
rozleg� si� trzask zamykanych drzwi i nast�pi�a cisza.
Harry zerkn�� na map�. Zobaczy� Snape'a i dw�ch
�lizgon�w zmierzaj�cych w stron� Pokoju Wsp�lnego Slytherinu.</p><p>Westchn��
ci�ko i podj�� decyzj�. Musi wykorzysta�
okazj�. Nie zostanie tu ani minuty d�u�ej. Snape zaatakowa�
go nagle, bez �adnego powodu i potraktowa� jak... jak...
Prze�kn�� �lin� i potrz�sn��
g�ow�, po czym podni�s� si� powoli i skierowa� w
stron� drzwi. Nacisn�� klamk�, ale drzwi ani
drgn�y. Jego prawa r�ka pulsowa�a bole�nie. Przez
ca�y czas przyciska� j� do piersi. Si�gn��
lew� r�k� do prawej kieszeni i z trudem wydoby� z niej r�d�k�.</p><p>- <emphasis>Alohomora</emphasis> -
wyszepta�, celuj�c w zamek, ale nic si� nie sta�o. Drzwi
pozosta�y zamkni�te. Zmarszczy� brwi, zirytowany.</p><p>Snape zamkn�� go
tu! Nie ma prawa go wi�zi�! Nie do��, �e tak go
potraktowa�, to najwyra�niej postanowi� doko�czy�
dzie�o, kiedy wr�ci. Harry wci�� pami�ta� jego czerwon�
z w�ciek�o�ci twarz i mord w oczach. Zda� sobie spraw�
z tego, �e naprawd� si� go boi. Musi si� st�d
jako� wydosta�!</p><p>Odwr�ci� si� od
drzwi i obrzuci� pok�j spojrzeniem, szukaj�c czegokolwiek, co
mog�oby pom�c mu si� uwolni�. Przecie� musi by�
st�d jakie� inne wyj�cie. Niemo�liwe, �eby w lochach nie
by�o �adnych tajemnych przej��, czy sekretnych drzwi. Co
prawda, na Mapie Huncwot�w nic takiego nie dostrzeg�, ale przecie�...
- Harry poczu� si� nagle tak, jakby rozja�ni�o mu si�
w g�owie - ...przecie� Snape gdzie� znika�. To by si�
nawet zgadza�o... Je�eli jest tu jakie� sekretne przej�cie,
to mog�o ono powsta� du�o p�niej i dlatego nie ma go na
mapie. Albo, po prostu, Huncwoci nie odkryli wszystkiego. By�o wiele
mo�liwo�ci.</p><p>Zacz��
kr��y� po pokoju, dok�adnie ogl�daj�c �ciany
i obmy�laj�c inne strategie na wypadek, gdyby okaza�o si�,
�e nie odnajdzie tego, czego szuka�. W najgorszym wypadku zarzuci na
siebie peleryn� niewidk� i b�dzie udawa�, �e go tu nie
ma. Mo�e Snape pomy�li, �e uda�o mu si� jako�
st�d uciec... Nie, to by� g�upi plan. Mistrz Eliksir�w by�
zbyt inteligentny. Od razu m�g�by domy�li� si�, �e to
podst�p i jeszcze bardziej ukara� Harry'ego. Zadr�a� na
sam� my�l o tym i zacz�� dok�adnie ostukiwa�
�ciany i p�ki. Dotar� do biblioteczki, o kt�r� rzuci�
nim Snape. Wi�kszo�� ksi��ek le�a�a na
pod�odze. Jednak w�r�d tych, kt�re pozosta�y na p�ce,
Gryfon dostrzeg� jedn�, r�ni�c� si� od innych.
By�a b�yszcz�ca i pozbawiona jakichkolwiek napis�w na grzbiecie.
Gdy przesun�� g�ow�, by lepiej jej si� przyjrze�,
zauwa�y�, �e za ksi��k� ci�gnie si� gruby,
czarny sznur, kt�ry ��czy j� ze �cian�. Zaintrygowany
z�apa� ksi��k� i poci�gn�� do siebie.
Rozleg� si� zgrzyt i trzask. Harry odskoczy�, kiedy biblioteczka
poruszy�a si� i wysun�a do przodu, a nast�pnie
przesun�a na bok, ukazuj�c jego oczom pogr��one w
ciemno�ci przej�cie.</p><p>"Ha! A jednak!" -
pomy�la� triumfalnie.</p><p>- <emphasis>Lumos</emphasis> -
wyszepta�, podnosz�c r�d�k� do g�ry. Ch�odne
�wiat�o wdar�o si� do niewielkiego pomieszczenia. Prawie
ca�� powierzchni� zajmowa� ogromny, zastawiony
kocio�kami, fiolkami i butelkami st�, na kt�rym le�a�a
otwarta ksi�ga, a w jednym z kocio�k�w co� bulgota�o.
Jaka� fiolka le�a�a rozbita na pod�odze, a jej
zawarto�� l�ni�a zielonkawo na kamiennych p�ytach.
P�ki na �cianach ugina�y si� od s�oj�w z
nieokre�lon� zawarto�ci�, r�nokolorowych butelek i
ksi��ek w czarnych ok�adkach. Jednak �adna z tych rzeczy
nie przyci�gn�a takiej uwagi Gryfona, jak stoj�ca w
k�cie pomieszczenia kamienna misa.</p><p>Wszed� do �rodka i
w tym samym momencie poczu� si� tak, jakby przekroczy�
magiczn� barier�. Otacza�a go magia, podobna do tej, jak�
wyczuwa� na Grimmauld Place. To miejsce by�o magicznie
zapiecz�towane, dlatego nie m�g� zobaczy� go na mapie.
Wyci�gn�� j� z kieszeni i dostrzeg�, �e kropka z
jego imieniem znikn�a.</p><p>Teraz ju� wszystko
by�o jasne!</p><p>Nie schowa� mapy,
poniewa� chcia� sprawdza�, kiedy wr�ci Snape, a nast�pnie
zabra� si� do ogl�dania pomieszczenia. Podszed� do
stoj�cej w k�cie misy i a� zach�ysn�� si� z
wra�enia widz�c, �e to... "Druga my�lodsiewnia?"
- pomy�la�, ca�kowicie zaintrygowany tym odkryciem. Jednak im
d�u�ej wpatrywa� si� w p�ywaj�ce w niej
my�li, tym bardziej mia� wra�enie, �e co� jest z nimi
nie w porz�dku. Powoli podszed� jeszcze bli�ej i wtedy zrozumia�.
My�li nie by�y srebrnobia�ymi, wiruj�cymi wst�gami. Te
mia�y z�oty kolor i kszta�t spl�tanych nici. By� tak
zdumiony tym odkryciem, �e dopiero po chwili dotar�o do niego,
�e prawdopodobnie znajduje si� w jakim�... tajnym laboratorium
Mistrza Eliksir�w. I gdyby zosta� tu nakryty... mog�oby si� to
dla niego bardzo �le sko�czy�.</p><p>Chcia� odwr�ci�
si� i wyj��, ale spl�tane, z�ote my�li
przyci�ga�y jego wzrok i nie potrafi� oderwa� od nich oczu.</p><p>Co Snape ukrywa�? Po co
mu dwie my�lodsiewnie? Co by�o w tej? Domy�li� si�,
�e ta nie jest zwyczajna. Cichy g�osik w jego g�owie
popycha� go ku misie i nakazywa� zajrze� do niej. Ale
przecie� Snape mo�e za chwil� wr�ci� i je�eli go tu
nakryje...</p><p>Nie! Musi dowiedzie�
si�, dlaczego zosta� tak potraktowany! Mo�e znajdzie tu
odpowied�...</p><p>Nie! Nie mo�e tego
zrobi�. Dobrze pami�ta�, do czego jego ciekawo��
doprowadzi�a ostatnim razem. Teraz mog�o by� jeszcze gorzej.
M�g�by straci� wszystko...</p><p>Z trudem oderwa� wzrok i
spojrza� na le��c� na stole ksi�g�. Jej stronice
pokrywa�y nieznane mu runy. Mo�e Hermiona potrafi�aby je
odczyta�, ale dla niego wygl�da�y tylko jak bardzo dziwne
znaczki. Przez chwil� �a�owa�, �e nigdy nie uczy�
si� tego przedmiotu.</p><p>Jego wzrok pad� na
roztrzaskan� fiolk�. To musia�o si� sta� niedawno...</p><p>Uderzy�o go nag�e
zrozumienie. To pewnie dlatego Snape by� taki w�ciek�y. Harry
musia� mu przeszkodzi� w tym, nad czym tu pracowa�.
Upu�ci� sk�adnik i wszystko mog�o p�j�� na marne.
Mo�e przez to b�dzie musia� zacz�� od pocz�tku?
To jedyne, logiczne wyja�nienie...</p><p>Ale co to mog�o
by�? Mo�e jakie� rzadkie lekarstwo? Albo silny eliksir, kt�ry
trudno uwarzy�? Przecie� gdyby Harry przeszkodzi� mu w
przygotowaniu jakiego� zwyk�ego eliksiru, to Snape nie
zareagowa�by takim gwa�townym wybuchem. Wystarczy�oby, �eby
powiedzia�, �e jest zaj�ty i Harry by sobie poszed�. Nie
musia� wcale tak reagowa�. Chyba �e... chyba �e nie
chcia�, �eby ktokolwiek si� o tym dowiedzia�. Nawet Harry.</p><p>Cia�em ch�opca
wstrz�sn�� dreszcz. Musi st�d natychmiast wyj��!
I nie mo�e nigdy wspomnie� o tym miejscu. To musi by� co�
naprawd� wa�nego, skoro Mistrz Eliksir�w tak tego chroni�.</p><p>Harry b�yskawicznie
znalaz� si� na zewn�trz. Poci�gn��
ksi��k� i biblioteczka wsun�a si� na swoje
miejsce. Pr�buj�c uspokoi� nerwowo bij�ce serce,
stan�� w tym samym miejscu, w kt�rym zostawi� go Snape i
czeka�. My�li k��bi�y si� w jego g�owie, ale
ju� nic m�drego mu do niej nie przychodzi�o. Nie potrafi�
zrozumie�, czym jest druga my�lodsiewnia i co tajemniczego Snape robi
w tym laboratorium.</p><p>Mo�e co� dla
Voldemorta? Mo�e nie chcia� tego robi� i dlatego by� taki
z�y?</p><p>Nie, to idiotyczny
pomys�.</p><p>Nagle us�ysza�
odleg�y trzask i kroki. Spojrza� z przestrachem na drzwi i
wstrzyma� oddech. W chwili, kiedy w wej�ciu pojawi�a si�
ciemna sylwetka, Harry szybko spu�ci� wzrok i wbi� go w
porozrzucane na pod�odze ksi��ki.</p><p>Snape zamkn��
drzwi. Harry us�ysza� kroki. Wyczu�, �e Mistrz Eliksir�w
zatrzyma� si� i spogl�da na niego. Prze�kn��
�lin� i zaryzykowa� szybkie spojrzenie. Pierwsze, co
rzuci�o mu si� w oczy, to surowa, �ci�gni�ta twarz
m�czyzny, jednak nie dostrzeg� w niej ju� gniewu.
Troch� si� uspokoi� widz�c, �e Snape,, przynajmniej
chwilowo, nie zamierza ciska� w niego kl�twami. Ponownie
spu�ci� wzrok, pragn�c uciec przed tym przeszywaj�cym
spojrzeniem, pod kt�rym zawsze czu� si� tak, jakby by� rozbierany
do naga i poddawany ocenie.</p><p>Po chwili us�ysza�,
jak Snape wypowiada zakl�cie i wszystkie ksi��ki unios�y
si� z po�ogi i poszybowa�y z powrotem na swoje miejsca.</p><p>Harry nie poruszy�
si� jednak. Sta� tylko w przyt�aczaj�cej ciszy i
przyciska� do piersi zranion� r�k�.</p><p>- Co z twoj�
r�k�, Potter? - dobieg� go niski, spokojny g�os
nauczyciela. Zupe�nie inny ni� ten karz�cy, ostry ton, kt�rym
uderza� w niego jeszcze nie tak dawno temu. Nie by�o w nim gniewu.
Najwidoczniej wzburzone emocje ju� go opu�ci�y. Ale wypowiedzianych
w z�o�ci s��w nie da�o si� cofn��. Ani, tym
bardzie, zapomnie� o nich. Zaleg�y pomi�dzy nimi, niczym piach w
turbinach, powoduj�c otarcia, zgrzyty i w konsekwencji doprowadzaj�c
do zniszczenia skomplikowanych uk�ad�w. I pomimo �e nadal
istnia� cie� szansy na spokojne usuni�cie awarii,
nale�a�o post�powa� niezwykle ostro�nie. Ka�dy
fa�szywy ruch m�g� pogrzeba� t� szans�...</p><p>Harry wzruszy�
ramionami, nie podnosz�c wzroku.</p><p>- Nic, co mog�oby
ci� obchodzi� - wycedzi�, zanim zd��y� si�
powstrzyma�. Jednak Snape nie rozz�o�ci� si�. Harry
us�ysza�, jak podchodzi do jednej z p�ek i przestawia
stoj�ce na niej butelki. Po chwili odg�osy ucich�y.</p><p>- Podejd� do mnie,
Potter. - G�os m�czyzny zabrzmia� chyba nieco...
�agodniej. Przynajmniej tak mu si� wydawa�o. Podni�s�
g�ow� i zobaczy�, �e Snape trzyma w d�oni ma�y
s�oiczek. Nie poruszy� si� jednak. Nie potrafi� si� do
niego zbli�y�. Nie po tym wszystkim.</p><p>Cofn�� si�
nieznacznie, kiedy m�czyzna ruszy� w jego stron�, ale
szybko wzi�� si� w gar��. Nie mo�e mu
okaza�, �e si� boi...</p><p>Snape zatrzyma� si�
przed nim i wyci�gn�� ku niemu d�o�.</p><p>- Podaj mi r�k�,
Potter - powiedzia�.</p><p>Harry wstrzyma� oddech.
Patrzy� na smuk��, blad� d�o� m�czyzny
z mieszanin� l�ku i ulgi. Snape najwidoczniej nie zamierza� mu
zrobi� krzywdy. Powoli poda� mu pulsuj�c� bole�nie,
dr��c� r�k�, jednak nie potrafi� spojrze� mu
w oczy. Snape podci�gn�� r�kaw jego koszuli. Nadgarstek
Harry'ego by� siny, a na przedramieniu widnia�a d�uga,
bia�a rysa zdartej sk�ry. Mistrz Eliksir�w nabra� w palce troch�
przezroczystej substancji i zacz�� wciera� j� w posiniaczone
miejsca. Harry skrzywi� si�, a z ust wyrwa� mu si�
j�k. M�czyzna przerwa� na chwil�. Wzrok Gryfona
mimowolnie pow�drowa� w g�r� i zobaczy� co�, czego
jeszcze nigdy nie widzia�. Twarz Severusa by�a �agodna,
zmarszczki wyg�adzi�y si�, a oczy... w oczach dostrzeg�...</p><p>Zamruga� kilka razy z
niedowierzaniem. Jednak w tym samym momencie m�czyzna wyczu�
jego wzrok i czarne oczy na powr�t sta�y si� ch�odne, a brwi
zmarszczy�y si�.</p><p>Ale wra�enie
pozosta�o. Wra�enie, �e Snape...</p><p>"Nie, musia�o mi
si� wydawa�" - pomy�la� Harry, kiedy kolejne
uk�ucie b�lu pos�a�o jego my�li w zupe�nie innym
kierunku. R�wnocze�nie zacz�� jednak odczuwa� co�
jeszcze - delikatne, ch�odne pieczenie, kt�re odp�dza�o b�l i
orze�wia�o jego zmys�y. Zobaczy� na swojej r�ce
g�si� sk�rk�, ale teraz sam nie by� ju� pewien, czy to
efekt dzia�ania ma�ci, czy delikatnego dotyku ch�odnych palc�w
Mistrza Eliksir�w.</p><p>W ko�cu Snape
pu�ci� jego d�o� i zakr�ci� s�oik. Harry
obliza� wargi i powiedzia� cicho:</p><p>- To... ja ju�
p�jd�. - Podni�s� wzrok i spojrza� twardo na
przygl�daj�cego mu si� z namys�em m�czyzn�.
- Nie chc� ci przeszkadza� ani psu� humoru. Ostatni�
rzecz�, jakiej pragn�, jest sprawia� ci przykro�� swoj�
obecno�ci� - doko�czy� g�o�niej, patrz�c na
Snape'a z wyzwaniem w oczach.</p><p>Czeka�. Wszystko
wyja�ni si� teraz... Je�eli Severus oka�e si� tylko
wielkim dupkiem, to Harry b�dzie mia� ca�kowit�
jasno�� w kwestii tego, jak ta znajomo�� si�
zako�czy.</p><p>Zobaczy�, �e brwi
m�czyzny �ci�gn�y si�, a przez jego twarz
przebieg� nieokre�lony wyraz. Po chwili us�ysza� s�owa
tak ciche, i� mia� pocz�tkowo wra�enie, �e to tylko
jego wyobra�nia:</p><p>- Zapewniam ci�, �e
nie sprawisz mi przykro�ci swoj� obecno�ci�, je�eli
zdecydujesz si� zosta� - powiedzia� Severus, patrz�c mu
prosto w oczy.</p><p>Harry
u�miechn�� si� do siebie w duchu. To by�y
najdziwniejsze przeprosiny, jakie kiedykolwiek us�ysza�. Ale to
wci�� by�o za ma�o. Zmarszczy� brwi i spojrza� na
m�czyzn� wyczekuj�co. Snape skrzywi� si�
nieznacznie, jakby walczy� z jakim� niewidzialnym wrogiem. Harry
tylko sta� i patrzy� na niego hardo.</p><p>I czeka�.</p><p>W ko�cu z ust Mistrza
Eliksir�w wydoby� si� zduszony szept:</p><p>- Chcia�bym,
�eby� zosta�.</p><p>Przyjemne uczucie triumfu
rozla�o si� po ciele Harry'ego, kiedy patrzy� wprost we
wbijaj�ce si� w niego, b�yszcz�ce oczy.</p><p>- W takim razie... -
powiedzia� cicho, bardzo uwa�aj�c, by w jego g�osie nie
zabrzmia�a nawet nuta dzikiej rado�ci, kt�r� odczuwa�o
teraz jego serce. - ...skoro o to <emphasis>prosisz</emphasis>, to mog� chyba
zosta� - doko�czy�, b�agaj�c swoje usta, �eby
wytrzyma�y jeszcze troch� i nie wyszczerzy�y si� w
u�miechu. Na u�amek sekundy w oczach Snape'a zap�on��
gniewny ogie�, ale szybko go ugasi�, po czym odwr�ci� si�
plecami do Harry'ego i podszed� do swojego ulubionego fotela.</p><p>Gryfon zamkn�� oczy
i pozwoli� wargom u�o�y� si� w delikatny, pe�en
ulgi u�miech.</p><p>Odetchn��
g��boko i podszed�, aby usi��� w drugim fotelu.
Przez chwil� panowa�a niezr�czna cisza, przerywana jedynie
mi�kkim trzaskiem p�on�cych drewien. Snape wpatrywa�
si� w ogie�. Harry zerkn�� na niego,
prze�kn�� �lin� i powiedzia� niezwykle cichym
g�osem:</p><p>- Ja r�wnie�
przepraszam. Za moje zachowanie. Nie powinienem by� tego m�wi� -
wyduka�, wbijaj�c wzrok w pod�og�. Kiedy ponownie
zerkn�� na Severusa, zobaczy�, �e m�czyzna nadal
przygl�da si� sycz�cym, rozedrganym p�omieniom. Mia�
zaci�ni�te usta, a jego twarz wydawa�a si� niezwykle surowa
i zaci�ta. Harry zastanawia� si�, czy Severus w og�le go
s�ucha, czy ca�y czas my�li o swoim zadaniu, w kt�rym mu
przeszkodzi�? Wygl�da�, jakby my�lami by� daleko od
Harry'ego, daleko od tej komnaty, daleko od <emphasis>nich</emphasis>.</p><p>Harry r�wnie�
pogr��y� si� w my�lach, kt�re przez ca�y czas
kr��y�y po kraw�dziach jego �wiadomo�ci, niczym
natr�tne muchy, i nie dawa�y mu spokoju.</p><p>A je�eli ca�e to
zachowanie Severusa by�o win� Voldemorta? Co� go gryz�o i
ewidentnie musia�o mie� to zwi�zek <emphasis>z nim</emphasis>. Nawet,
je�eli by� daleko st�d, jego obecno�� wisia�a w
powietrzu, niczym nocna mara, wdzieraj�c si� pomi�dzy nich,
separuj�c, odpychaj�c od siebie. On zawsze b�dzie sta�
pomi�dzy nimi. Harry zdawa� sobie z tego spraw�. Zawsze
b�dzie wisia� nad nimi jego cie�. I nigdy nie b�dzie
dobrze, dop�ki on �yje.</p><p>Harry nienawidzi� w tej
chwili Voldemorta bardziej, ni� przez wszystkie te lata. Ten potw�r
odbiera� mu wszystko, co by�o dla niego drogie. Najpierw rodzic�w,
p�niej Syriusza, a teraz... teraz odbiera� mu Snape'a.</p><p>Zawsze, kiedy wydawa�o
si�, �e zaczyna by� lepiej, nagle pojawia� si� ten
mroczny cie� i niszczy� wszystko, przecina� t�
cieniutk� ni� wi�zi, zdmuchiwa� �arz�cy si�
p�omyk, depta� spok�j i rado��.</p><p>Harry wci��
pami�ta�, jak Snape wyrzuci� go z komnaty, poniewa�
dosta� wezwanie od Voldemorta. A teraz to... Nie by�oby tego, gdyby
nie ten morderca! Nikt by nie gin��, ludzie nie �yliby w
ci�g�ym strachu, a on i Snape mogliby by� razem...</p><p>Musi co� z tym
zrobi�! Za d�ugo siedzia� z za�o�onymi r�kami.
Nie pozwoli, aby Voldemort niszczy� jego marzenia!</p><p>Dosy� tego!</p><p>- Zabij� go -
powiedzia� nagle, wpatruj�c si� w ogie� oczyma
p�on�cymi r�wnie intensywnie, jak drewno w kominku. Severus
gwa�townie odwr�ci� g�ow� w jego stron�, spogl�daj�c
na Harry'ego z zaskoczeniem. - Zabij� Voldemorta - doda� Gryfon,
powoli przenosz�c zaci�ty wzrok na m�czyzn�.</p><p>Snape rzuci� Harry'emu
bardzo d�ugie, zamy�lone spojrzenie. Patrzy� na niego tak, jakby
chcia� przedrze� si� przez jego cia�o i odczyta� wszystko
wprost z jego duszy. Harry mia� wra�enie, jakby by� poddawany
ocenie, a wzrok Snape'a wypala� mu sk�r�, pragn�c
zg��bi� jego my�li. Zacz�� wierci� si�
niespokojnie, czuj�c si� bardzo nieswojo pod wp�ywem tego
spojrzenia. Po pewnym czasie Severus zaczerpn�� tchu i zapyta�:</p><p>- A jak zamierzasz to
zrobi�?</p><p>Nad tym Harry nie
zd��y� si� zastanowi�.</p><p>- Jeszcze nie wiem -
odpar� cicho i widz�c szyderczy u�miech, kt�ry pojawi�
si� na twarzy Mistrza Eliksir�w, doda� szybko - Ale znajd�
jaki� spos�b. Voldemort zap�aci za wszystko, cho�by mia�a
to by� ostatnia rzecz, jak� zrobi�!</p><p>Zaci�to�� w
jego g�osie sprawi�a, �e Severus przesta� patrze� na
niego z kpin� i zmarszczy� brwi.</p><p>- Czy mam to rozumie�
jako twoj� gotowo�� do po�wi�cenia �ycia, aby
zabi� Czarnego Pana?</p><p>Harry zacisn�� usta
i spu�ci� wzrok.</p><p>- Wiem, �e niewiele
umiem, a on jest niezwykle pot�ny. Ale spr�buj� i je�eli
zgin�... - spojrza� prosto w czarne jak bezgwiezdne niebo oczy
Severusa - ...to przynajmniej zabior� go ze sob�.</p><p>Zobaczy�, �e twarz
Snape'a gwa�townie poszarza�a, a jego brwi unios�y si�.
Przez chwil� w jego oczach Harry dostrzeg�... strach. I co� na
kszta�t... zak�opotania. Kiedy Gryfon zamruga�, wszystko
znikn�o w u�amku sekundy. Snape wygl�da�, jakby przez
jego g�ow� przewija�y si� jakie� my�li.
Patrzy� prosto przed siebie nieobecnym wzrokiem, jakby Harry nagle
sta� si� niewidzialny. Po kilku chwilach nagle
potrz�sn�� g�ow�.</p><p>W oczach Gryfona
wygl�da�o to tak, jakby m�czyzna sam sobie odpowiada�
przecz�co na jakie� pytanie. Ale mo�e by�o to zwyk�e
odp�dzenie nurtuj�cych my�li? Harry sam ju� nie
wiedzia�, ale nie chcia� teraz o tym my�le�. Jego samego
nurtowa�o w tej chwili co� zupe�nie innego. Westchn��
i powiedzia� smutnym, przygaszonym g�osem:</p><p>- Nie chc� umiera�,
ale wiem, �e walka z Voldemortem to m�j obowi�zek. I musz� go
wype�ni�. Je�eli ja go nie pokonam, to nikt tego nie zrobi. I
nie liczy si� nawet to, jak bardzo wola�bym by� z tob�... -
nie patrzy� na Severusa. Nie by� w stanie. - ...ale nie mam innego
wyj�cia.</p><p>Po jakim� czasie
cisz� przerwa�o prychni�cie. Harry spojrza� z zaskoczeniem
na Snape'a, kt�rego twarz wyra�a�a jedynie surow� kpin�.</p><p>- Oczywi�cie. Uwielbiasz
odgrywa� bohatera, Potter. A prawda jest taka, �e jeste�
zwyk�ym durniem. - G�os Severusa by� ostry i k�uj�cy.
Wbija� si� w serce, niczym najostrzejszy sztylet. - S�awa tak ci
uderzy�a do g�owy, �e ju� sam nie wiesz, co m�wisz.</p><p>Harry zje�y�
si�. Nie pozwoli Snape'owi tak si� obra�a�!</p><p>- Jestem Wybra�cem! -
niemal wykrzykn��, ale widz�c min� Severusa, natychmiast
zrozumia�, �e si� zagalopowa� i bardzo
po�a�owa�, �e to powiedzia�. To s�owo
dzia�a�o na Snape'a jak p�achta na byka i jego twarz
wyra�a�a w tej chwili jedynie bezwgl�dn� pogard�.</p><p>- Ach, zapomnia�em o tym
szczeg�le. <emphasis>Wybraniec</emphasis> - Mistrz Eliksir�w zdawa� si� wyplu�
to s�owo, jakby kaleczy�o go w j�zyk. - P�jdziesz na wojn�,
wykrzyczysz Czarnemu Panu, �e jeste� <emphasis>Wybra�cem</emphasis>, ziemia
si� zatrz�sie i wszyscy padn� trupem.</p><p>Harry skrzywi� si�.
Zjadliwa kpina, kt�r� rzuci� mu w twarz Mistrz Eliksir�w,
podzia�a�a na niego, jak wiadro zimnej wody. Mia� wra�enie,
�e Snape przeszed� samego siebie. Nie zd��y� jednak
nic odpowiedzie�, poniewa� m�czyzna kontynuowa�
r�wnie z�o�liwym, pe�nym w�ciek�o�ci g�osem:</p><p>- Nie uda�oby ci
si� nawet zrani� Czarnego Pana. <emphasis>Nic</emphasis> nie umiesz. Zabi�by
ci�, zanim zd��y�by� wyda� z siebie jakikolwiek
d�wi�k. Oboj�tne, jak szlachetne pobudki tob� kieruj�,
cokolwiek spr�bujesz zrobi�, nie masz w starciu z nim <emphasis>�adnych
szans</emphasis>.</p><p>Po pierwszym szoku, Harry
poczu�, jak jego serca dotykaj� mro�ne palce gniewu.</p><p>- Bardzo ci dzi�kuj�
- odgryz� si�. - Twoja wiara we mnie jest wzruszaj�ca.</p><p>- A twoja idiotyczna
gryfo�ska pewno�� siebie jest godna po�a�owania -
odpar� natychmiast Snape, wbijaj�c w Harry'ego pociemnia�e ze
z�o�ci spojrzenie. - Chcesz i�� zabi� Czarnego Pana, a
nie potrafisz rzuci� nawet najprostszej kl�twy.</p><p>- Rzuci�em w
zesz�ym roku Crucio na Bellatrix - warkn�� Harry.</p><p>- Och, i my�lisz,
�e samo Crucio wystarczy przeciwko Czarnemu Panu i zast�pom jego
wiernych �miercio�erc�w? - G�os Mistrza Eliksir�w ocieka�
cynizmem.</p><p>- Naucz� si�
te� innych zakl�� - odparowa� Gryfon. - Na przyk�ad...
<emphasis>Legilimens Evocis</emphasis>.</p><p>Snape wygl�da� na
zaskoczonego. Zamilk�, jakby na chwil� straci� w�tek.</p><p>- Sk�d wiesz o tym
zakl�ciu? - zapyta�, marszcz�c gro�nie brwi.</p><p>- Tonks opowiada�a nam o
nim na Obronie. M�wi�a, �e Voldemort go u�ywa, wi�c
dlaczego ja nie mog�? M�g�by� mnie go nauczy�... -
zaproponowa� nie�mia�o.</p><p>Snape zmru�y� oczy
tak bardzo, i� zdawa�o si�, �e zamieni�y si� w
dwie, ziej�ce w�ciek�o�ci�, szparki.</p><p>- Wykluczone -
uci�� ostro.</p><p>- Dlaczego nie? - Harry nie
dawa� za wygran�. - Podobno, je�eli samemu potrafi si� je
rzuci�, to �atwiej si� przed nim obroni�. A jak mam to
zrobi�, je�eli nie b�d� go zna�?</p><p>- Nie potrafi�e�
nauczy� si� obrony przed zwyk�� Legilimencj�, a
chcia�by� poradzi� sobie z czym� takim? Nie
roz�mieszaj mnie, Potter - parskn�� m�czyzna,
zwracaj�c twarz w stron� kominka.</p><p>Harry zagryz� z�by
i zacisn�� pi�ci. Wyczuwa� pod sk�r�
gotuj�cy si� gniew, kt�ry go parzy� i sprawia�, �e z
trudem nad sob� panowa�.</p><p>- Nie chc�, by Voldemort
rzuci� na mnie to zakl�cie. Wola�bym �mier�, ni�
�ycie w koszmarze! - wykrzykn�� �ami�cym si�
g�osem, gdy� przed oczami stan�� mu obraz swych
w�asnych, zalanych krwi� d�oni, a w uszach zabrzmia�
ochryp�y �miech.</p><p>Dlaczego Snape musia�
by� takim dupkiem? Co m�g� mie� do stracenia? Dlaczego nie chce
mu pom�c? Czy�by w og�le w niego nie wierzy�?</p><p>Severus spojrza� na
niego, zacisn�� usta i wsta�.</p><p>- Czarny Pan <emphasis>nie rzuci</emphasis>
na ciebie tego zakl�cia, Potter - wycedzi� ch�odnym,
odleg�ym g�osem, jakby chcia� w ten spos�b uci��
dyskusj�.</p><p>Harry zamruga�,
zaskoczony.</p><p>- Sk�d... -
zacz��, ale m�czyzna przerwa� mu:</p><p>- Nie mam czasu na te bzdury,
Potter. Wracaj do siebie i zajmij si� czym� po�ytecznym. Na
przyk�ad nauk� eliksir�w.</p><p>- Ale... - Harry nie
chcia� da� za wygran�. Dlaczego Snape by� tego taki pewien?
Sk�d m�g� to wiedzie�?</p><p>- Nie b�d� drugi
raz powtarza�. Wyno� si�! - wysycza�. Jego oczy by�y
lodowate. Zdawa�o si�, �e mr�z wypali� wszystkie uczucia,
kt�re Harry dostrzega� w nich poprzednio. Teraz nie widzia� nic.
Zadr�a�, gdy� bij�cy od Severusa ch��d
dotkn�� wszystkich jego zmys��w. Mia� do��
rozumu, by d�u�ej si� nie sprzeciwia�.</p><p>Zamkn�� usta i
zacisn�� pi�ci. Wsta� gwa�townie,
trz�s�c si� ze z�o�ci i wyszed� szybko,
trzaskaj�c drzwiami.</p><p>Wracaj�c do wie�y,
w g�owie Harry'ego k��bi�o si� tyle my�li,
�e kilka razy pomyli� drog�. Pr�bowa� przeanalizowa�
wszystko, co dzisiaj odkry� i czego si� dowiedzia�, ale
by�o tego zbyt wiele, a on by� za bardzo roztrz�siony.</p><p>By� pewien tylko jednego
- je�eli Snape postanowi� by� palantem, kt�ry nie chce go
niczego nauczy�, to on ju� znajdzie jaki� spos�b i nauczy
si� wszystkiego <emphasis>sam</emphasis>!</p><p>I zabije Voldemorta!</p><p>___________________</p><p>* "Dangerous" by Depeche
Mode</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 20---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>20. Depression.</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>I'll pick you up when you're feeling down</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I'll put your feet back on solid ground</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I'll pick you up and I'll make you strong</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I'll make you feel like you still belong</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
It'll be allright, I'll make it allright</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Tej nocy Harry nie m�g� zasn��. Przewraca� si� z boku na
bok, staraj�c si� odp�dzi� nawiedzaj�ce go obrazy i
s�owa. Dusi�o go wspomnienie nienawi�ci, kt�r�
zobaczy� w oczach Severusa, przygniata�y setki pyta�, na kt�re
nie by�o odpowiedzi. Przepe�nia� go �al i gniew. Za to, jak
zosta� potraktowany. Stara� si� zdusi� to w sobie, ale ziarenko
kie�kowa�o w nim i wyci�ga�o swe korzenie ku ka�dej
my�li, jaka przewija�a si� przez jego g�ow�.
Le�a� w ciemno�ci i przeklina� Snape'a, przeklina�
siebie, przeklina� wszystko, co wydarzy�o si� w komnacie Mistrza
Eliksir�w. Kiedy w ko�cu pozby� si� trawi�cej go
z�o�ci, a zas�b przekle�stw, jakie zna�, ca�kowicie
si� wyczerpa�, m�g� w ko�cu przeanalizowa� wszystko,
co si� wydarzy�o, ze wzgl�dnym spokojem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego Severus tak si� wobec niego zachowa�? Harry ju� dawno
nie widzia� go w takim stanie. Emanowa�a z niego nieokie�znana
w�ciek�o��, kt�ra musia�a buzowa� w nim jeszcze
zanim pojawi� si� Harry. A jego przybycie okaza�o si� w
tamtej chwili ogniem, kt�ry podpali� lont. I Severus wybuchn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Im d�u�ej o tym my�la�, tym bardziej by� pewny jednego
- nastr�j, w jakim znajdowa� si� wtedy Snape, <emphasis>musia�</emphasis>
by� win� Voldemorta. Mo�e kaza� zrobi� Severusowi
co�, co go bardzo poruszy�o? A nawet, je�eli to nie by�a
sprawka Voldemorta, to przecie� istnia�o mn�stwo innych powod�w,
kt�re mog�y doprowadzi� Snape'a do takiego gniewu. Co�
musia�o si� sta� - co� bardzo z�ego. I Snape
odreagowa� to na Harrym - pierwszej osobie, kt�ra si� pojawi�a.
Rani� go gestami, k�sa� s�owami - wszystko po to, by sprawi�
mu b�l.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamy�li� si�. W gruncie rzeczy... potrafi� go zrozumie�.
Przecie� sam pami�ta� szarpi�c�, truj�c�
w�ciek�o��, kt�r� odczuwa� w zesz�ym roku,
po �mierci Syriusza, kiedy rozmawia� z Dumbledore'em. Wpad�
wtedy w taki sza�, �e zdemolowa� mu po�ow� gabinetu.
Pami�ta�, jak chcia� rzuci� si� na dyrektora, chcia�
go zrani�, sprawi� mu taki sam b�l, jaki on odczuwa� w tamtym
momencie. By� gotowy na wszystko, zupe�nie nad sob� nie
panowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I najwyra�niej, Severus by� wtedy w takim samym stanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pami�ta� tak�e to, jak po kilku chwilach szarpi�cej
nim furii, kt�ra doprowadzi�a go niemal do rzucenia si� na
Dumbledore'a, wszystkie wzburzone emocje opad�y,
w�ciek�o�� znikn�a, pozostawiaj�c po sobie
jedynie wstyd za wszystko, co zrobi�, albo powiedzia�. I -
wstrzyma� oddech, przypominaj�c to sobie - w oczach Severusa
zobaczy� to samo, kiedy ten wr�ci�. Wtedy mia� wra�enie,
�e tylko mu si� to wydawa�o, ale teraz, kiedy zamyka�
powieki, widzia� to tak wyra�nie... Spojrza� w oczy Snape'a i
zobaczy� w nich... wstyd. Czy to mo�liwe, �e to by�y...
wyrzuty sumienia? Czy Severus jest zdolny do takich uczu�? By� wtedy
w takim szoku, �e natychmiast odrzuci� t� opcj�,
wm�wi� sobie, �e musia�o mu si� to przewidzie�, to
by�o zbyt... nieprawdopodobne. Ale gniew na niego wyparowa�, jakby to
spojrzenie zdmuchn�o go ca�kowicie, i Harry nie potrafi�
ju� d�u�ej by� z�y na Mistrza Eliksir�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry westchn��, pr�buj�c zatrzasn�� drzwi przed
chaosem, kt�ry bez przerwy stara� wedrze� si� do jego
umys�u. I tak wszystko by�o zbyt skomplikowane. Nadal
dr�czy�y go pytania, na kt�re nie umia� znale��
odpowiedzi. Najgorsze w ca�ej tej pl�taninie uczu� by�o
jednak powolne nadci�ganie nieuniknionego - tego, co musia�
zrobi�, wyboru, kt�rego musia� dokona�.
�wiadomo�� tego dokucza�a mu niczym bol�cy z�b i
chocia� stara� si� o tym zapomnie�, jego my�li
ci�gle powraca�y do tego tematu, jak j�zyk, kt�ry
wci�� potr�ca bol�ce miejsce i nie potrafi przesta�. A
wiedza, �e ten z�b trzeba b�dzie w ko�cu wyrwa�,
by�a jeszcze gorsza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale postanowi� ju�. Teraz nie ma odwrotu. Kleszcze przygotowane, a
fotel czeka... Musi jedynie zdoby� si� na odwag�,
usi��� na nim i podda� si� temu, co go czeka. Jednak
nadal brakowa�o mu czego�, albo kogo�, kto by go na niego
popchn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape odpada�. Wy�mia� go, kiedy Harry wyzna� mu, co
zamierza zrobi�. Paskudny dra�! Ale czego innego m�g� si�
po nim spodziewa�? Zach�ty? Poklepania po plecach? O nie, nie od
Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To doprowadzi�o tylko do kolejnego zgrzytu. Kiedy wydawa�o si�,
�e wszystko jest ju� mi�dzy nimi w porz�dku, Snape znowu
wpad� w sza�. I dlaczego? Tylko dlatego, �e Harry
o�wiadczy�, �e zamierza zabi� Voldemorta. Co w tym
by�o takiego niew�a�ciwego, skoro wywo�a�o a� tak
burzliw� reakcj� Mistrza Eliksir�w? Przecie� jemu te�
powinno na tym zale�e�. Kiedy Voldemort zginie, b�d� mogli
by� razem i nic ju� im nie b�dzie grozi�. Ale patrz�c
na zachowanie Snape'a, mo�na by�o odnie�� wra�enie,
�e on tego wcale nie chce...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry westchn�� ponownie, przewr�ci� si� na brzuch i
wcisn�� twarz w poduszk�, przeklinaj�c Snape'a
najdobitniej, jak potrafi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
By�a jednak w ca�ym tym chaosie jedna rzecz, kt�ra potrafi�a
podnie�� go na duchu - odnalaz� tajne laboratorium Severusa.
Najwyra�niej uda�o mu si� odkry� jeden z sekret�w Mistrza
Eliksir�w. Ale co on oznacza� i do czego prowadzi�? - tego nie
zdo�a� ju� odkry�. Mo�e lepiej wszystko by
zrozumia�, gdyby wiedzia�, co to za druga, dziwna my�lodsiewnia
i do czego mu s�u�y. A co mog�o pisa� w tej ksi�dze,
kt�ra le�a�a na stole? Co by�o w rozbitej fiolce? I
najwa�niejsze - co Snape tam przygotowywa�? I dlaczego to wszystko
ukrywa�? Harry musia� przyzna�, �e ciekawo�� go
z�era�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Najgorsze by�o to, �e nie m�g� nikogo o to zapyta�, nie
wzbudzaj�c podejrze� i nie doprowadzaj�c do niewygodnych
pyta�. Zastanawia� si�, czy uda�oby mu si�
ukra�� ksi��k� pod nieobecno�� Snape'a i
pokaza� j� Hermionie, ale bardzo szybko odrzuci� ten
pomys�. Po pierwsze - nie wiedzia�, czy zdo�a�by si� w
og�le dosta� do komnat Snape'a - Mistrz Eliksir�w na pewno starannie
piecz�towa� drzwi, kiedy wychodzi�, a Harry nie zna�
has�a. A mo�liwo��, �e Snape znowu zostawi�by go
samego na tak d�ugo by�a r�wna zeru. Poza tym, m�czyzna na
pewno zauwa�y�by brak ksi��ki. Nie, to w og�le nie
wchodzi�o w gr�. Jedyny spos�b, to poszuka� czego� w
bibliotece. Tajemnica Snape'a gryz�a go, jak irytuj�cy robak, i nie
dawa�a mu spokoju.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W ko�cu Severus jest jego partnerem - nie powinien mie� przed Harrym
�adnych tajemnic. Nawet, je�eli robi� co� dla Dumbledore'a,
to w ko�cu Harry by� najwa�niejsz� osob� w szeregach
przeciwnik�w Voldemorta i to on mia� go pokona� - dlatego musia�
wiedzie� wszystko! Co prawda, dyrektor tak�e uwielbia�
ukrywa� wiele rzeczy i nie wtajemnicza� w nie Harry'ego, ale Snape to
w ko�cu co innego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A je�eli robi w tym laboratorium co� dla Voldemorta? Oczywi�cie
Dumbledore pewnie o tym wie, a Severus na pewno nie mia� wyboru i
musia� wykonywa� jego polecenia. Ale dlaczego w takim razie to
ukrywa? Przecie� Harry nie jest jak�� gadu�� - nie
powiedzia�by o tym nikomu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, za du�o tego!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przewr�ci� si� na bok i zakry� g�ow� ko�dr�.
Uda�o mu si� zasn�� dopiero nad ranem.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry schodzi� rano na �niadanie, ziewa� tak bardzo,
i� obawia� si�, �e zwichnie sobie szcz�k�.
Hermiona i Ron nie mogli go dobudzi� i w ko�cu poszli sami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gdy Gryfon wszed� do Wielkiej Sali, od razu zauwa�y�, �e
co� jest nie w porz�dku. Wi�kszo�� uczni�w
zacz�a mu si� badawczo przygl�da�.
Cz�� szepta�a co� mi�dzy sob�, a reszta
chichota�a i pokazywa�a go sobie palcami. Zdenerwowanie zacisn�o
mocn� p�tl� na jego szyi, ale stara� si� tego nie
okaza�. W u�amku sekundy przelecia�y mu przez g�ow�
setki r�nych powod�w takiego zachowania, a ka�dy z nich
dorzuca� gar�� sypkiego niepokoju do l�ku, kt�ry go
opanowa�. Zauwa�y�, �e niekt�rzy patrz� na niego z
politowaniem. Kilka os�b kr�ci�o g�owami, jakby nie mog�o w
co� uwierzy�. Harry mia� wra�enie, �e pod�oga
zamieni�a si� w lepkie i grz�skie bagno, kt�re zacz�o
go wci�ga� i ka�dy krok by� dla niego ogromnym
wysi�kiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jedna, przera�aj�ca my�l wysforowa�a si� na prz�d,
kiedy szed� pomi�dzy rz�dami, a g�owy odwraca�y
si� za nim:</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oni <emphasis>wiedz�</emphasis> o nim i o Snapie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to niemo�liwe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zanim dotar� do swojego miejsca by� ju� tak roztrz�siony i
zdenerwowany, �e ledwie trzyma� si� na nogach. Zobaczy�,
�e Hermiona bardzo szybko sk�ada i chowa do torby <emphasis>Proroka
Codziennego</emphasis>. Harry zmarszczy� brwi, usiad� i wbi� w ni�
wyczekuj�ce spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O co chodzi, Hermiono? - zapyta�, usi�uj�c zachowa�
spok�j. Spojrza� na Rona, kt�ry natychmiast uciek� wzrokiem.
Przyjaci�ka westchn�a zrezygnowana.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I tak by� si� dowiedzia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O <emphasis>czym</emphasis>? - jego g�os zabrzmia� niemal piskliwie. Mia�
wra�enie, �e jeszcze chwila i eksploduje ze zdenerwowania, a wybuch
b�dzie tak silny, �e Wielka Sala zatrz�sie si� w posadach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiemy, �e to nieprawda, Harry. Przecie� dobrze ci� znamy -
powiedzia�a Hermiona nerwowym tonem, si�gaj�c do torby po
gazet�. - Nie przejmuj si� tym, co tu pisz�. To kompletne
bzdury.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taa.... - doda� Ron. - Po prostu chc� zmiesza� ci� z
b�otem. Nikt normalny by w to nie uwierzy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry niecierpliwie wyrwa� gazet� z r�k przyjaci�ki,
maj�c wra�enie, �e za chwil� rozsypie si� na
tysi�ce ma�ych kawa�eczk�w. Ignoruj�c szalone bicie serca,
dr��cymi r�kami roz�o�y� j� jednym, nerwowym
ruchem i zamar�, odczytuj�c nag��wek na pierwszej stronie.</p><empty-line/><empty-line/><p><strong>HARRY POTTER - NADZIEJA
CZARODZIEJSKIEGO �WIATA, CZY TCH�RZ?</strong></p><empty-line/><empty-line/><p>
Szybko spojrza� na artyku� i otworzy� usta ze zdumienia. - <emphasis>...nie
robi kompletnie nic w walce przeciwko Sami-Wiecie-Komu, jakby w og�le nie
obchodzi�y go losy tysi�cy rodzin czarodziej�w, kt�rzy maj�
nadziej�, �e ich uratuje. Zaszy� si� w Hogwarcie i
najwyra�niej nie ma zamiaru stan�� do walki. Nie interesuje go,
�e ca�y Czarodziejski �wiat potrzebuje go i liczy na niego.
Harry Potter - Ch�opiec, Kt�ry Woli Si� Ukrywa�, Ni�
Walczy�...</emphasis> - Harry zamkn�� usta i pokr�ci�
g�ow� z niedowierzania, czuj�c, jak gniew buzuje w nim, niczym
rozgrzany olej na patelni i jeszcze tylko chwila, a� zacznie wrze�. -
...<emphasis>A mo�e to go przerasta? Mo�e tak si� boi
przyst�pi� do walki, �e w ko�cu, aby ratowa� siebie,
wst�pi w szeregi Tego, Kt�rego Imienia Nie Wolno Wymawia�? By�
mo�e ju� to zrobi�? Kto wie, co mo�e ukrywa�?</emphasis> ...
- Czerwona jak krew furia zala�a jego oczy, zap�on�a w
sercu, poch�aniaj�c zdrowy rozs�dek. By� zbyt
oszo�omiony, by sk�adnie pomy�le�. Zza zas�ony
otaczaj�cej jego umys� w�ciek�o�ci przebi�
si� znajomy g�os:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wystarczy ju�, Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kto� pr�bowa� odebra� mu gazet�. Nie odrywaj�c oczu od
tekstu, zamachn�� si� i z ca�ej si�y, jakby chc�c
wy�adowa� sw�j gniew, odepchn�� intruza. Us�ysza�
zdumiony krzyk Hermiony. Ale nie zwraca� na to uwagi, czytaj�c dalej
- <emphasis>...Nasza reporterka, Rita Skeeter, kt�ra przeprowadza�a z nim wywiad
przed Turniejem Tr�jmagicznym, tak wspomina jego zachowanie: "Potter
by� przera�ony tym, �e mia� bra� w nim udzia�.
Podczas gdy pozostali zawodnicy emocjonowali si� czekaj�cymi ich
wyzwaniami i nie mogli si� doczeka� rywalizacji, Potter
wygl�da� jak ma�e, �miertelnie przera�one dziecko,
kt�re boi si� w�asnego cienia. P�aka�, kiedy opowiada�
o Turnieju. Kiedy go zapyta�am...</emphasis> - Harry zamkn�� oczy,
czuj�c pod powiekami rozgrzany do czerwono�ci �ar. Otworzy�
oczy jeszcze tylko na chwil�, a jego wzrok pad� na ostatnie zdanie
artyku�u - <emphasis>Zgin�o ju� tyle os�b... Ile jeszcze ofiar
potrzeba, �eby w ko�cu wyszed� z ukrycia i zrobi� co�
dla nas?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zgni�t� gazet�. W�ciek�o��
p�on�a w nim sycz�cym, strzelaj�cym a� pod sufit
ogniem. Zerwa� si� z miejsca, pragn�c tylko jednego - uciec
st�d. Zaszy� si� w miejscu, gdzie nikt go nie znajdzie. I gdzie
nie zrobi nikomu krzywdy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Potoczy� wok� przekrwionym wzrokiem i, widz�c, �e teraz
ju� niemal wszyscy mu si� przygl�daj�, rykn��:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Na co si� gapicie?!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwr�ci� si� i rzuci� biegiem w stron� wyj�cia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, nie! Zaczekaj! - us�ysza� odleg�e wo�anie
Hermiony. Dogoni�a go przy drzwiach i z�apa�a za rami�. -
Pos�uchaj, Harry...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - warkn�� w�ciekle, wyrywaj�c rami�.
Skierowa� spojrzenie na przygl�daj�ce mu si� morze twarzy i
zobaczy�, jak na drugim ko�cu sali Severus podnosi si� ze swego
miejsca, nie spuszczaj�c z niego wzroku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zaraz zaczynaj� si� lekcje, Harry. Nie mo�esz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powiedz, �e �le si� czuj�. Nie id� dzisiaj na
zaj�cia - rzuci�, pragn�c jak najszybciej zako�czy�
t� nie wart� uwagi wymian� zda�. Chcia� po prostu
znikn��. Gotuj�ca si� w nim furia sprawia�a, �e ledwie
by� w stanie nad sob� panowa�. Nie chcia� wy�ywa�
si� na przyjacio�ach, a do tego zapewne by dosz�o, gdyby
zosta�. - Nie szukajcie mnie. - doda� jeszcze, odwracaj�c
si�, by odbiec.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To ci w niczym... - zacz�a Hermiona, ale Harry znikn��
ju� za zakr�tem, nie czekaj�c na jej odpowied�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musia� znale�� jakie� miejsce, w kt�rym m�g�by by�
zupe�nie sam.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ten artyku� tylko rozdrapa� ran�, kt�ra j�trzy�a
si� w nim ju� od dawna. Rozdrapa� i wyci�gn�� na
powierzchni�, uderzaj�c w najbardziej czu�e punkty. I to z
tak� si��, �e ledwie m�g� oddycha�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ju� wiedzia�, gdzie powinien si� uda�, aby by� sam.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mia� problem�w z odnalezieniem Pokoju �ycze�. W �rodku
panowa� p�mrok. W kominku trzaska� ogie�, a przed nim
sta� du�y, zielony fotel.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko wygl�da�o znajomo...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zawstydzi� si�, kiedy zorientowa� si�, czyj�
komnat� mu to przypomina�o. Ale najwa�niejsze by�o to,
�e panowa�a tu cisza i spok�j. I nikt go tu nie znajdzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Opad� na fotel i zamkn�� oczy, wyci�gaj�c nogi w
stron� ognia i odchylaj�c g�ow� w ty�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak oni mogli? Co sobie wyobra�ali pisz�c ten artyku�? Chcieli
go pogr��y�? Wy�mia�? Sprowokowa�? Obarczy�
win� za to, co si� dzia�o? Za to, �e Voldemort
wygrywa� wojn�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jasne. Nie mieli na kogo zwali� winy. Harry widzia� ju� oczyma
duszy nag��wki kolejnych artyku��w: "Sami-Wiecie-Kto i banda
jego �miercio�erc�w wymordowa�a Mugoli. Dlaczego Harry Potter
temu nie zapobieg�?", "Ministerstwo Magii zosta�o obalone!
To wina Harry'ego Pottera!", "Sami-Wiecie-Kto wygra� wojn�.
A gdzie by� Harry Potter?". Tak, to wszystko jego wina. Voldemort wygrywa
- to wina Harry'ego. Voldemort morduje - to wszystko przez niego. Czarodziejski
�wiat upada - Harry znowu zawi�d�. Kto� si� przewr�ci�
i z�ama� nog� - kto jest temu winny? Oczywi�cie, Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale dlaczego to zawsze musi by� on? Dlaczego nie dadz� mu wreszcie
�wi�tego spokoju? Odpowied� by�a zadziwiaj�co
oczywista - bo ma blizn� na czole. To ta blizna by�a jego win�.
Tak jakby wypisano mu ni� na czole: "Winny, winny, winny". Winny
wszystkiemu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zorientowa� si�, �e w narastaj�cej z�o�ci i
frustracji zacz�� uderza� pi�ci� w por�cz.
Musia� jako� odreagowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszyscy chcieli, �eby niewykszta�cony nastolatek walczy� z
Voldemortem i ca�ym zast�pem �miercio�erc�w. �eby
znalaz� jaki� spos�b na pokonanie najsilniejszych i
najniebezpieczniejszych czarodziej�w, jacy istniej�.
Po�wi�ciliby go bez mrugni�cia okiem, byle tylko sami mogli
unikn�� walki. To oni byli tch�rzami. Chcieli, �eby Harry Potter
wygra� t� wojn� za nich, za ca�y Czarodziejski �wiat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mia� szans...</p><empty-line/><empty-line/><p>
W d�ugim, ciemnym tunelu pojawi�o si� male�kie
�wiate�ko. Harry przypomnia� sobie s�owa Severusa. Nagle
u�wiadomi� sobie, �e Snape to rozumia�. Rozumia�,
�e Harry by� za s�aby, �eby to zrobi�. I wcale tego od
niego nie oczekiwa�. Jako jedyny nie naciska� go, nie zmusza�,
nie wmawia�, �e musi to zrobi�. W przeciwie�stwie do
ca�ej reszty Czarodziejskiego �wiata - nie chcia� go
po�wi�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W takim �wietle ca�a wczorajsza rozmowa nabra�a dla niego
zupe�nie innego znaczenia. Wtedy by� z�y na Severusa, �e
m�czyzna w niego nie wierzy�. Teraz - przepe�nia�a go
ogromna wdzi�czno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�wiat�o na kr�tk� chwil� odp�dzi�o czaj�ce
si� w ciemno�ci potwory, ale tunel by� d�ugi i
naprawd� mroczny. �wiat�o nie mog�o si�gn��
wsz�dzie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Siedz�c w ciszy i wpatruj�c si� w ogie� czu�, jak do
jego serca ponownie wkradaj� si� cienie, kiedy przypomina� sobie
kolejne fragmenty artyku�u. I nawet �wiat�o nie potrafi�o
ich odp�dzi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nazwali go tch�rzem... Ciekawe, jak oni czuliby si� na jego miejscu?
Ju� to widzia�, jak Rita Skeeter idzie walczy� z Voldemortem,
wiedz�c, �e pewnie i tak zginie. Ju� widzia�, jak niezwykle
szlachetnie, z odwag� i dum�, po�wi�ca swe �ycie dla
ratowania �wiata...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, wy�miewa�, miesza� z b�otem i upokarza� to ona
potrafi, ale czy co� poza tym? Gdyby tylko dorwa� j� teraz w
swoje r�ce, to...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...to co, Harry Potterze? Zabi�by� j�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wzi�� kilka g��bokich wdech�w, pr�buj�c si�
opanowa�. Ju� wystarczaj�co ci�ko by�o mu
zaakceptowa� to, co go czeka - walka i, prawdopodobnie, �mier�.
Zmaga� si� z tym przez tyle czasu... I kiedy w ko�cu podda�
si� i pogodzi� z losem... oni musieli atakowa� ten cienki,
niestabilny most, kt�ry przerzuci� pomi�dzy swoimi marzeniami, a
nieuchronnym przeznaczeniem. Chcieli rozbi� go w drobny py�,
sprawi�, aby Harry uton��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie! Poka�e im wszystkim, �e nie jest tch�rzem! Stanie do walki, jak
postanowi�! Zrobi wszystko, by pokona� Voldemorta! Jeszcze dzisiaj
musi zacz�� nauk�. Skoro Snape nie chce go szkoli�, to sam
znajdzie spos�b, �eby zdoby� potrzebn� wiedz�. Zakradnie
si� do dzia�u ksi�g zakazanych i znajdzie co�, co mu
pomo�e.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak! Tak w�a�nie zrobi. Musi tylko zaczeka�, a� zaczn�
si� lekcje i biblioteka opustoszeje.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rzuci� na stoj�cy obok fotela stolik trzy ci�kie,
zakurzone tomy w czarnych ok�adkach. �ci�gn�� z siebie
peleryn� niewidk� i opad� na fotel, wzdychaj�c z ulg�.
Niemal zosta� nakryty przez pani� Pince, kiedy jedna z
ksi��ek, zacz�a go usilnie namawia�, �eby
wybra� j�, bo zawiera najtajniejsze, czarno-magiczne zakl�cia.
Ch�tnie by j� zabra�, gdyby nie by�a taka gadatliwa. Kiedy
si�gn�� po pierwsz� z ksi��ek, poczu�
ciep�o w kieszeni. Przeczuwaj�c k�opoty, si�gn��
po kamie� i odczyta� wiadomo��.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Gdzie jeste�, Potter?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamkn�� oczy i westchn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czyli Snape ju� si� dowiedzia�, �e nie ma go na lekcjach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� kamie� w d�oni i odes�a�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Niewa�ne. Chc� po prostu by� sam.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Zna� ju� Severusa na tyle dobrze, by wiedzie�, �e tak
�atwo nie zrezygnuje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie pomyli� si�. Po chwili otrzyma� odpowied�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Kiedy ju� sko�czysz si� nad sob� u�ala�, masz
przyj�� do mojego gabinetu. Czy to jasne? </emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry m�g� tylko ponownie zamkn�� oczy i westchn��.
Dlaczego Snape nie chce da� mu spokoju? Dlaczego teraz zacz��
si� nim interesowa�? Przecie� jeszcze wczoraj wyrzuci� go
ze swoich komnat, wi�c niech teraz nie udaje, �e mu zale�y!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z w�ciek�o�ci� cisn�� kamie� w k�t.
Podci�gn�� kolana pod brod�, obj�� je ramionami i
opar� o nie czo�o, wzdychaj�c ci�ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
By� sam.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nikt mu nie pomo�e. Nikt.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry od�o�y� ksi��k� na stolik i
przeci�gn�� si�. Bola�y go wszystkie ko�ci.
Ca�y dzie� siedzia� i pr�bowa� nauczy� si�
czego� z tych, kt�re przyni�s� z biblioteki, ale nic z nich nie
rozumia�. By�a w nich mowa o wy�szo�ci czarnej magii nad
bia��, o jej zastosowaniach, o emblematach, amuletach i eliksirach,
ale ani s�owa o zakl�ciach. W pozosta�ych, to samo. Co prawda,
dowiedzia� si�, jak rzuci� kl�tw� na dowolny przedmiot,
ale po pierwsze - potrzeba by�o do tego ogromnej mocy; po drugie - duszy
prze�artej przez z�o, a po trzecie - i tak do niczego by mu si�
to nie przyda�o. Przecie� nie wy�le Voldemortowi
przekl�tego bukietu kwiat�w w prezencie. A poza tym, je�eli do ka�dej
kl�twy trzeba mie� "dusz� prze�art�
z�em", to mia� coraz mniej nadziei na to, �e sam nauczy
si� czegokolwiek. Ale nie podda si� tak �atwo!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Panuj�c� w pomieszczeniu cisze rozdar� odg�os, jakby
kto� w��czy� w pobli�u m�ot pneumatyczny, jaki
Harry cz�sto s�ysza� na drogach podczas wakacji u Dursley�w.
Dotkn�� swojego pustego brzucha i westchn��
przeci�gle. Nic dzisiaj nie jad�, a na pewno by�o ju� po
kolacji. Mo�e wymknie si� do kuchni i poprosi skrzaty o co� do
jedzenia? Na pewno mu nie odm�wi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy podni�s� si� z fotela i si�gn�� po peleryn�
niewidk�, jego wzrok zatrzyma� si� na po�yskuj�cym
zielonkawo kamieniu, le��cym w k�cie pokoju. Podszed� i
podni�s� go z pod�ogi. W momencie, kiedy go dotkn��,
kamie� rozjarzy� si�. Widnia�a na nim wiadomo��
od Snape'a. Ju� niemal wyblak�a.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Czekam na ciebie, Potter!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Ciekawe, kiedy Snape to wys�a�? Pewnie ju� dawno, a teraz siedzi
i w�cieka si�, �e Harry'ego jeszcze nie ma.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzia� dlaczego, ale ta my�l sprawi�a mu
przyjemno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pozna� ju� Snape'a na tyle, by wiedzie�, �e i tak nie
wymiga si� od tego spotkania. Ale nie mia� zamiaru pozwoli� mu
znowu zmiesza� si� z b�otem. Postanowi�, �e p�jdzie do
niego tylko na chwil� i powie mu, �e nie chce wys�uchiwa�
jego z�o�liwo�ci. Naprawd� nie mia� na to ochoty.
By� g�odny, zm�czony, a przed oczami wci�� stawa�
mu artyku� z <emphasis>Proroka</emphasis> i za ka�dym razem uderza� tak samo
bole�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Teraz wszyscy b�d� uwa�a� go za tch�rza, kt�ry woli
si� ukrywa� w Hogwarcie, ni� walczy�... Cudowna
perspektywa. O ile bardziej wola� siedzie� tutaj, zamkni�ty,
odgrodzony od tych nieprzychylnych spojrze�. Kiedy st�d wyjdzie,
b�dzie czeka�a go tylko walka... Nie tylko z Voldemortem, ale
tak�e ze wszystkimi, kt�rzy uwierzyli w ten artyku�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zarzuci� na siebie peleryn� niewidk� i ruszy� w kierunku
loch�w. Szed� wolno, pozwalaj�c my�lom k��bi�
si� w g�owie, a ka�da z nich stawa�a si� dla niego
ci�arem, wgniataj�cym go w pod�og� i
sprawiaj�cym, �e ledwie pow��czy� nogami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A mo�e to prawda? Mo�e on naprawd� jest tch�rzem? Tch�rzem,
kt�ry woli si� ukrywa�, ni� stawi� czo�o
rzeczywisto�ci? Tch�rzem, kt�ry ceni swoje �ycie ponad �ycie
innych? Przecie� wiedzia�, �e kiedy� do tego dojdzie... Ale
dlaczego wcze�niej mo�liwo�� walki z najwi�kszym
wrogiem by�a dla niego tak emocjonuj�cym prze�yciem, kt�rego nie
m�g� si� doczeka�, pomimo strachu i w�asnej niewiedzy?
Dlaczego wcze�niej poszed�by na wojn� bez mrugni�cia okiem,
a teraz ta decyzja by�a dla niego taka trudna?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlatego, �e naprawd� by� tch�rzem. Tch�rzem, kt�ry w ko�cu
znalaz� kogo�, dla kogo chcia�by �y�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Drzwi do gabinetu stan�y przed nim otworem, kiedy tylko je
musn��. Przeszed� powoli przez pomieszczenie, zdejmuj�c po
drodze peleryn� niewidk�, ale zanim zd��y�
chocia� dotkn�� drewnianej powierzchni, drzwi do prywatnych
komnat Mistrza Eliksir�w otworzy�y si� gwa�townie i
stan�� w nich Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� w bok, nie chc�c, by Snape dojrza� w jego oczach
wszystko to, o czym krzycza�a dusza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gdzie by�e� przez ca�y dzie�, Potter? Ca�a
szko�a ci� szuka�a. Ale co ci� to obchodzi, prawda? Czego
innego mo�na si� spodziewa� po takim infantylnym...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�! - powiedzia� szybko Harry, podnosz�c g�os i
zamykaj�c oczy. Westchn�� i kontynuowa�. - Przyszed�em
tu tylko po to, �eby ci powiedzie�, �e mia�em dzisiaj
napraw� z�y dzie�. I nie mam ochoty wys�uchiwa� twoich
z�o�liwych, szyderczych i kpi�cych uwag na m�j temat. Wi�c
je�eli nadal masz zamiar m�wi� takie rzeczy, to �egnam... -
Odwr�ci� si�, by odej��, jednak po zrobieniu kilku krok�w
us�ysza� ostre warkni�cie Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wracaj tu, Potter! - Harry zatrzyma� si� i czeka�. Po chwili
us�ysza� jego przyt�umiony g�os, jakby s�owa z trudem
przechodzi�y mu przez gard�o. - Dobrze. Postaram si� dzisiaj
by� dla ciebie... milszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie m�g� uwierzy� w�asnym uszom. Czy�by Snape
naprawd� to powiedzia�? Odwr�ci� si�, zerkaj�c na
niego przelotnie i, jak zwykle, w chwili, kiedy spojrza� we wbijaj�ce
si� w niego czarne oczy, serce zabi�o mu mocniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spu�ci� wzrok i pokiwa� g�ow�. Severus podszed�
do niego i Harry zobaczy� wyci�gni�t� w swoj�
stron� szczup�� d�o� o smuk�ych palcach. Jego
r�ka niemal samowolnie pow�drowa�a w jej kierunku, a d�ugie
palce zacisn�y si� delikatnie wok� jego d�oni.
Znajomy pr�d przeszy� cia�o Gryfona.</p><empty-line/><p>
Snape zaprowadzi� go do komnaty i wskaza� ciemny fotel. Kiedy Harry
usiad�, zobaczy�, �e na stoliku le�a� talerz z
jedzeniem. Poczu�, �e jego usta wype�niaj� si�
�lin�. Severus niedbale machn�� r�k� w
stron� talerza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie by�em na kolacji, wi�c jeden ze skrzat�w mi to przyni�s�.
Nie jestem g�odny, wi�c je�eli chcesz, mo�esz si�
pocz�stowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, dzi�kuj� - odpar� szybko Harry. - Nie chc�
zjada� twojego posi�ku. A poza tym, te� nie jestem g�o... -
reszta zdania zosta�a zag�uszona przez niezwykle g�o�ne
burczenie w brzuchu. Harry zarumieni� si�. Niemal widzia�
kpi�cy u�miech na twarzy Mistrza Eliksir�w. Zobaczy�, �e
Snape przysuwa talerz w jego stron�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Masz to zje��, Potter, albo sam wepchn� ci to do ust.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ta uwaga sprawi�a, �e Harry zaczerwieni� si� jeszcze
bardziej. Dlaczego takie uwagi, wyg�aszane przez Snape'a, brzmia�y
dla niego tak dwuznacznie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No dobrze... - wyduka� w ko�cu. - Mo�e kilka k�s�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z�apa� widelec i zacz�� je��, staraj�c
si� nie zwraca� uwagi na przygl�daj�cego mu si�
Severusa. Zanim si� zorientowa�, poch�on�� niemal
wszystko. By� tak g�odny, i� wydawa�o mu si�, �e
to najsmaczniejszy posi�ek, jaki kiedykolwiek jad�. Mia�
wra�enie, �e od tygodnia nie mia� niczego w ustach. Kiedy Harry
zerka� na siedz�cego naprzeciwko Snape'a, m�g�by przysi�c,
�e widzia� na jego twarzy b��kaj�cy si�
u�miech. Ale mo�e to tylko cienie, wywo�ane przez drgaj�ce
p�omienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy sko�czy�, odsun�� talerz i wymamrota�
podzi�kowanie. Przez chwil� panowa�a niezr�czna cisza.
Harry bardzo chcia�by powiedzie� Severusowi o wszystkim, co go
gryz�o, ale nie wiedzia�, czy m�czyzna ma ochot� na
wys�uchiwanie jego problem�w. No, ale w ko�cu chcia�, aby Harry
do niego przyszed� i �eby zosta�. I powiedzia�, �e
b�dzie mi�y. To zawsze by� jaki� pocz�tek. By� mo�e
oznacza�o, �e chce us�ysze�, o czym Harry my�la�
przez ca�y dzie�. I co robi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy mo�e mu powiedzie�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musi. Musi si� komu� zwierzy�, bo w ko�cu zwariuje. A nikt
nie zrozumie go lepiej, ni� Snape...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- By�em w Pokoju �ycze� - powiedzia� cicho, patrz�c w
ogie� i wzdychaj�c. - Potrzebowa�em troch� samotno�ci.
A teraz... - Zerkn�� na Snape'a, kt�ry przez ca�y czas
przygl�da� mu si� badawczo - ...a teraz najch�tniej
zosta�bym tutaj. - Westchn�� ponownie, spu�ci�
g�ow� i opar� j� na r�kach, wplataj�c palce we
w�osy. - Kiedy wr�c�, ka�dy b�dzie si� ze mnie
wy�miewa�. Nie wiem, co mam zrobi�. Ten artyku�... Wszyscy
go czytali i na pewno wiele os�b w niego uwierzy�o. Zawsze tak jest. To
samo by�o w zesz�ym roku, kiedy wszyscy uwa�ali mnie za
k�amc�. Teraz jest jeszcze gorzej. Teraz uwa�aj� mnie za
tch�rza. I mo�e maj� racj�... - Harry zamkn�� oczy. Po
chwili podni�s� g�ow� i spojrza� na
przygl�daj�cego mu si� spod przymru�onych powiek Severusa.
- Ty te� tak my�lisz? �e jestem tch�rzem?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w zamkn�� na chwil� oczy, a kiedy otworzy�
je ponownie, powiedzia� niezwykle powa�nym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Podejd� do mnie, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry, nieco zaskoczony, podni�s� si� z miejsca i powoli
okr��y� stolik. Stan�� przed Severusem, kt�rego
spojrzenie zanurzy�o si� g��boko w zielonych oczach
Harry'ego, a szczup�a r�ka wyci�gn�a si� w jego
stron�. Kiedy Gryfon jej dotkn��, d�ugie, ch�odne
palce zacisn�y si� na jego d�oni i delikatnie
poci�gn�y. Pod��aj�c za wskaz�wkami, Harry
usiad� na kolanach Snape'a, skonsternowany i ca�kowicie zaskoczony.
Intensywny wzrok Severusa przyci�ga� jego spojrzenie, niczym czarna
dziura. Kiedy Mistrz Eliksir�w odezwa� si� po kilku chwilach, jego
zazwyczaj szorstki g�os wyda� si� Harry'emu niezwykle
�agodny:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�l�, Potter, �e na pewno nie brakuje ci odwagi. I nie
pozw�l, �eby wm�wiono ci co� innego. - W oczach Severusa co�
zamigota�o. - W�tpi�, by ktokolwiek inny odwa�y�
si� uwodzi� mnie na lekcji przy ca�ej klasie, albo
wypisywa� takie rzeczy w te�cie.- Harry zmarszczy� brwi, nie
wiedz�c, czy Severus m�wi powa�nie, czy z niego kpi. - I
w�tpi� tak�e, by ktokolwiek inny odwa�y� si�
zbli�y� do mnie na odleg�o�� mniejsz� ni�
d�ugo�� r�d�ki. - Oczy Severusa ponownie
b�ysn�y i Harry zastanawia� si� przez chwil�,
kt�r� "r�d�k�" ma na my�li Snape. - A poza
tym, Potter, jeste� chyba jedyn� osob�, kt�ra nie boi si�
mnie prowokowa�. I podejrzewam, �e twoja brawura doprowadzi ci�
kiedy� do zguby. A je�eli nie ciebie, to mnie z pewno�ci� -
zako�czy� Mistrz Eliksir�w, u�miechaj�c si� krzywo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wpatrywa� si� w Snape'a, pr�buj�c poj�� sens
wypowiedzianych przez niego s��w. Czy�by to oznacza�o...? Czy on
w�a�nie powiedzia�...? A wi�c Severus nie uwa�a�
go za tch�rza?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie cieszy�by si� bardziej, gdyby us�ysza� takie
s�owa od Syriusza, albo od swojego ojca. Poniewa� wypowiedzia�
je Snape - kto�, kto zawsze m�wi� szczerze, nie przejmuj�c
si� uczuciami innych. Jedyna osoba, kt�ra mog�a powiedzie� mu
prawd�. Nawet nie zdawa� sobie sprawy z tego, jak bardzo
zale�a�o mu na jego opinii. W momencie, kiedy us�ysza� te
s�owa - jego serce przepe�ni� tak wielki spok�j i
rado��, �e zanim zd��y� nad sob�
zapanowa�, z�apa� twarz Severusa i przycisn�� usta do
jego cienkich, s�odko-cierpkich warg tak mocno, i� prawie je
zmia�d�y�. Jego cia�o momentalnie zesztywnia�o,
przeszy� je pr�d tak silny, �e niemal podskoczy�. Jego
serce drga�o w piersi, a oddech zupe�nie ulecia�. Przylepione do
siebie usta ch�on�y sw� wilgo�, smak, aromat.</p><empty-line/><p>
Dopiero, kiedy Harry poczu� na swoim kolanie dotyk r�ki, kt�ra
zacz�a powoli przesuwa� si� w stron� uda,
zorientowa� si�, co si� dzieje. Wstrz�s by� tak silny,
a uderzenie �wiadomo�ci tak nag�e, �e kiedy oderwa� w
ko�cu usta, zakr�ci�o mu si� w g�owie, a przed oczami
przez jaki� czas widzia� jedynie ciemne plamy. Do jego p�uc
wdar�o si� powietrze, a ca�y �wiat nagle stan�� w
miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga� kilka razy, przeganiaj�c cienie, i z przera�eniem
spojrza� na przygl�daj�cego mu si� z dziwnym wyrazem twarzy
Severusa. W mrocznych oczach dostrzeg� iskierk� poruszenia, co�
nieokre�lonego. Co�, co wprawi�o go na chwil� w
konsternacj�, ale zbyt szybko znikn�o, by m�g� si�
temu dok�adnie przyjrze�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czas ruszy� ponownie, a Harry poczu�, �e robi si� czerwony
na twarzy. Wbi� wzrok w pod�og�, mamrocz�c przeprosiny i
przeklinaj�c si� w duchu za t� chwilow� nieuwag�,
kt�ra doprowadzi�a do tego, co zrobi�. M�g�
zaprzepa�ci� wszystko. Przecie� Snape wyra�nie
powiedzia�, �e nie wolno mu tego robi�. Jak m�g�
pozwoli� sobie na t� chwil� s�abo�ci? Musi to
naprawi�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam. Nie chcia�em. Naprawd�. To tak nagle... Prosz�,
nie wyrzucaj mnie. Przepraszam.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mia�em takiego zamiaru, Potter - wycedzi� Snape niezwykle
opanowanym, zwa�ywszy na okoliczno�ci, g�osem. Harry uni�s�
g�ow� i spojrza� w twarz Severusa. W to poprzecinane
zmarszczkami oblicze, tak blisko niego, �e wystarczy�o unie��
r�k�, by dotkn�� ch�odnej sk�ry, kt�ra wydawa�a
si� tak niezwykle g�adka. Mia� wra�enie, �e czas
ponownie przesta� p�yn��, przestrze� sta�a
si� mi�kka, delikatna, unosi�a go w swych falach,
uspokajaj�c umys� i ko�ysz�c jego zmys�y. Harry
spogl�da� w dwa ciemne, niemal niesko�czone tunele, na
ko�cu kt�rych ja�nia�o male�kie �wiate�ko. Te
oczy wci�ga�y go w sw� niezmierzon� g��bi�
za ka�dym razem, kiedy w nie patrzy�. Dotyka�y go, igra�y z
nim, przyci�ga�y, a on poddawa� si� im, niezdolny, by
zaprotestowa�, by odwr�ci� si� od nich, by oprze� si�
ich magnetycznej sile. Delikatne zmarszczki w k�cikach nadawa�y im
wyrazu jeszcze wi�kszej g��bi, a brwi... r�wnie czarne, jak
�renice. Tyle razy widzia�, jak marszczy�y si� lub
unosi�y, ukazuj�c tak wiele r�nych emocji. Czasami tylko
dzi�ki nim wiedzia�, co Severus my�li albo czuje - je�eli
oczy by�y zwierciad�em duszy, to te brwi stanowi�y ram�, w
kt�r� by�y oprawione.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powili uni�s� d�o� i dotkn�� ich. By�y g�ste
i szorstkie. Z zafascynowaniem obserwowa�, jak pomi�dzy nimi pojawia
si� zmarszczka, kt�r� widzia� ju� tyle razy, ale kt�ra
wci�� by�a dla niego czym� niezwyk�ym.
Dotkn�� jej, czuj�c pod palcami jej nier�wno�ci, jakby
zosta�a wy��obiona przez tysi�ce my�li i odczu�,
przewijaj�cych si� przez umys�, i tylko ona ujawnia�a ich
si�� i nat�enie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wzrok Harry'ego pow�drowa� ni�ej. Nie zwracaj�c uwagi na
serce bij�ce tak szybko i intensywnie, �e niemal je
s�ysza�, ca�kowicie poch�oni�ty badaniem ka�dego
skrawka tej niesamowitej twarzy, dotkn�� wyra�nego,
charakterystycznego nosa. Powoli przesun�� palcem po ca�ej jego
d�ugo�ci, rozkoszuj�c si� jego faktur� i
ka�d� wypuk�o�ci�. Ostry, zakrzywiony, stanowi�
doskona�e dope�nienie twarzy. Nadawa� jej gro�ny,
drapie�ny wygl�d. By�... idealny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry oddycha� coraz ci�ej, ale by� teraz tak zapatrzony i
oczarowany, �e w og�le tego nie zauwa�y�. Wydawa�o mu
si�, �e z jego ust wydoby�o si� westchnienie, kiedy
delikatnie dotkn�� ch�odnego policzka, ale niemal to do niego
nie dotar�o. Sk�ra Severusa by�a g�adka, mia�a ziemisty,
matowy odcie�, jakby zbyt cz�sto wystawiano j� na dzia�anie
opar�w eliksir�w, ale im d�u�ej jej si� przygl�da�,
tym bardziej by� przekonany, �e by�a ona dok�adnie taka,
jaka powinna by�. Nie potrafi�by sobie wyobrazi�
pi�kniejszej. Z czu�o�ci� pog�aska� policzek.
Raz, drugi. Jakby nie potrafi� przesta�. Jakby ba� si�,
�e zaraz zniknie, �e to wszystko jest wyobra�eniem,
u�ud�, kt�ra lada moment rozp�ynie si� w nico��.
Jego d�o� znieruchomia�a, a palce powoli zsun�y
si� i zatrzyma�y na bladych, cienkich wargach, kt�re rozchyli�y
si� nieznacznie pod jego dotykiem. Tyle razy s�ysza� z tych ust
ostre, dog��bnie rani�ce s�owa. Tyle razy
s�ysza�, jak te usta j�cza�y... By�y wtedy jakby
delikatniejsze, pe�niejsze, wilgotne... Przepe�nia� go b�l,
kiedy przypomina� sobie, �e by�y one jedyn�
cz�ci� Severusa, kt�rej nigdy nie b�dzie mia�. Kt�rej
nie skosztuje, nie poczuje smaku, faktury, mi�kko�ci... I kt�rej
nigdy nie dostanie. Pozosta�y mu jedynie wspomnienia. I spalaj�ce na
popi� pragnienie, kt�rego nic nie mog�o ugasi�. A tak�e
szybkie, niezapowiedziane, nag�e ataki na te wiecznie zaci�ni�te
wargi, podczas kt�rych b�dzie eksplodowa� od dozna�. A kt�re
niemal na pewno b�d� potem okupione b�lem.</p><empty-line/><p>
Tak niedu�o</p><empty-line/><empty-line/><p>
I tak wiele.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�wiadomo�� tego wszystkiego by�a ch�odna, wdar�a
si� w jego umys� niczym ostre �wiat�o poranka przez
uchylone zas�ony i wybudzi�a go z letargu. Zamruga� kilka razy,
nie rozumiej�c, gdzie jest i co si� sta�o. Powr�ci�a
rzeczywisto��, a czas ruszy� ponownie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry spojrza� na Severusa, uderzy� go wyraz jego twarzy.
Ca�kowite zaskoczenie, zmieszane z niedowierzaniem. Co�, co
widzia� na jego obliczu tylko raz - wtedy, kiedy za�y� eliksir
Desideria Intima. I chocia� niew�tpliwie widok ten by� niezwykle
fascynuj�cy, zosta� wyparty przez wkradaj�ce si� powoli w
jego umys� za�enowanie. Zrozumia�, co zrobi� i jak to
wygl�da�o... Zupe�nie zapomnia� o �wiecie,
wy��czy� si�, kompletnie nie panowa� nad emocjami,
kt�re na pewno musia�y uwidoczni� si� na jego twarzy. Co Severus
m�g� na niej zobaczy�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nawet ba� si� pomy�le�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pokonany przez wstyd, uciek� wzrokiem i wbi� go w pod�og�.
Spodziewa� si�, �e Snape co� powie, ale widocznie by�
zbyt zdumiony i r�wnie zak�opotany, jak Harry. Chocia�, prawd�
m�wi�c, Gryfon kompletnie nie m�g� sobie wyobrazi�, by Severus
m�g� by� kiedykolwiek zak�opotany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to on pierwszy musi przerwa� milczenie. Przerwa� t�
g�st�, napi�t� atmosfer�, kt�ra powoli
zacz�a go przygniata�. Odchrz�kn��,
pr�buj�c odnale�� sw�j g�os, kt�ry najwyra�niej
by� tak za�enowany, �e schowa� si� w najdalszym
zak�tku gard�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj�, �e mi to powiedzia�e� - mrukn��
cicho, spogl�daj�c na swoje r�ce. - �e nie uwa�asz
mnie za tch�rza. To naprawd� wiele dla mnie znaczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zd��y�em zauwa�y� - odpar� Severus, a w jego
g�osie zadr�a�a ironiczna nuta.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wzdrygn�� si� i zerkn�� na Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o dziwne stwierdzenie. Co zauwa�y�? A je�eli
dostrzeg� co�, czego Harry nie chcia� ujawnia�? Albo
te� sam nie zdawa� sobie sprawy z tego, co zagnie�dzi�o
si� w jego duszy? Czu� si� zagubiony. Zagubiony i
roztrz�siony. Ca�y ten dzie� by� tak bardzo m�cz�cy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spu�ci� wzrok i westchn�� ci�ko,
staraj�c si� oczy�ci� umys� ze wszystkich my�li i
po prostu prze�ywa� t� chwil�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wtedy w�a�nie poczu� delikatny dotyk na podbr�dku i jego
g�owa zosta�a uniesiona. Jego oczy zaton�y w
obezw�adniaj�cym spojrzeniu Severusa, kt�ry patrzy� na niego
�agodnie i zarazem stanowczo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co to za mina? - zapyta�, a jego g�os otuli� Harry'ego
przyjemnym ciep�em. - Nie wolno ci si� martwi�, kiedy
jeste� ze mn�. Czy to zrozumia�e?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�, zaskoczony tymi s�owami, i
spojrza� na Severusa szeroko otwartymi oczyma. Snape skrzywi�
si� i doda�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy�by "Prorokowi" uda�o si� co�, co nie
uda�o si� niemal nikomu - z�ama� s�ynnego Ch�opca
Kt�ry Prze�y�? Chyba powinienem wys�a� im list z
gratulacjami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi. Nie podoba�a mu si� ta kpina.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wcale mnie nie z�ama�! Po prostu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Po prostu tak ci namiesza� w g�owie, �e
stwierdzi�e�, �e nie nadajesz si� do niczego, jeste�
tch�rzem, zdrajc� i egoist� - doko�czy� za niego Snape. -
Co prawda, z ch�ci� sam dorzuci�bym jeszcze kilka
okre�le�, kt�re umkn�y "Prorokowi", ale po co,
skoro wystarczy kilka nagryzmolonych przez niekompetentnych idiot�w linijek,
�eby wp�dzi� s�ynnego Pottera w depresj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyd�� wargi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wp�dzili mnie w depresj� - warkn��. S�owa
Snape'a denerwowa�y go. Dzia�a�y na niego, niczym p�achta
na byka. - To nie jest mi�e, kiedy kto� ci� nienawidzi i obrzuca
b�otem. A szczeg�lnie, kiedy tym "kim�" jest ca�y
czarodziejski �wiat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, to rzeczywi�cie pow�d do za�amania. Ja, w takim razie,
ju� dawno powinienem wyl�dowa� na terapii w �w. Mungu. -
Harry zamruga�, s�ysz�c sarkazm w g�osie Snape'a. - Od
kiedy to "Prorok" pisze prawd�, Potter? A to, �e niekt�rzy
idioci wierz� w wypisywane w nim bzdury, oznacza, �e maj� rozum
na poziomie Longbottoma. Czy mam rozumie�, �e ty tak�e w to
uwierzy�e�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Oczywi�cie, �e nie! - zaprzeczy� szybko Harry. Nie
u�miecha�o mu si� by� por�wnanym do Neville'a, pomimo,
�e go lubi�. - Ale...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale ci�gle si� boisz, �e wszyscy inni w to uwierzyli? -
przerwa� mu Severus. Zdawa�o si�, �e czyta� w jego
my�lach. - W tym tak�e twoi drodzy przyjaciele? Je�eli tak, to
gratuluj� doboru przyjaci�, Potter. Nie ma to jak przejmowanie
si�, co my�li o tobie banda bezm�zgich t�pak�w. Nic tak nie
wp�ywa na samoocen� - zako�czy� ironicznie
m�czyzna i prychn�� z pogard�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja si� wcale nie przejmuj�, co o mnie my�l�! -
wybuchn�� Harry, czuj�c, �e s�owa Snape'a
rozpali�y w nim ogie�, kt�ry zdawa� si� ledwie tli�
przez ca�y dzisiejszy dzie�. - Mog� sobie my�le�, co
chc�! Do cholery z nimi! Zale�y mi tylko na tym, co ty my�lisz!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przecie� doskonale wiesz, co my�l� - warkn��
Severus, marszcz�c brwi i wbijaj�c w niego ostre spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, wiem - odpar� Harry. Zawaha� si�. Chcia� jeszcze
co� doda�, zaprzeczy�, ale wszystkie argumenty zdawa�y
si� rozp�yn��. Snape trafnie zbi� je wszystkie. - Masz
racj� - powiedzia� w ko�cu. - By�em g�upi,
przejmuj�c si� tymi bzdurami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, �e Snape kiwa g�ow� z powag�. W jego oczach
co� zamigota�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wi�c mam nadziej�, �e nast�pnym razem, kiedy uka�e
si� taki artyku�, nie zachowasz si� jak sko�czony idiota
bez krztyny poczucia w�asnej warto�ci i nie zaszyjesz si� na
ca�y dzie� w jakiej� dziurze, niczym wystraszony szczeniak z
podkulonym ogonem, kt�rego kto� kopn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, ju� wystarczy - wymamrota� Harry. - Zrozumia�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciesz� si�. - Na ustach Severusa pojawi� si� krzywy
u�miech. Harry poczu� skurcz w �o��dku.
Ol�ni�o go.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No jasne! Przecie� to oczywiste! To wszystko, co powiedzia� Snape...
powiedzia�, poniewa� chcia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zda� sobie spraw�, �e jest tak zdumiony, �e nie
mo�e wydusi� s�owa. Jego wargi rozci�gn�y
si� w szerokim u�miechu. Nie wiedzia� dlaczego, ale nagle
poczu� si� niesamowicie. Mimo, �e gard�o mia�
�ci�ni�te, to w serce wla�y si� spok�j i
rado��, zmywaj�c wszystkie troski i problemy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus martwi� si� o niego. <emphasis>Naprawd�</emphasis> si�
martwi�. Dlatego powiedzia� mu te wszystkie rzeczy. Nie m�g�
znie��, �e Harry jest smutny... I pomimo jego ewidentnego
niedo�wiadczenia w kwestii pocieszania, Harry poczu� si�
absolutnie rozczulony jego trosk�. To by�o... takie wzruszaj�ce.
Nie potrafi� opanowa� ma�lanego u�miechu, kt�ry rozla�
si� na jego twarzy, a oczy b�yszcza�y mu ja�niej, ni�
gwiazdy w ca�ej swej krasie, kiedy wpatrywa� si� w Severusa,
wci�� nie mog�c uwierzy� w to, co us�ysza�.
Zauwa�y�, �e k�ciki ust m�czyzny
drgn�y nieznacznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzia�, jak. Nie wiedzia�, kiedy. Ale czu�, �e
uda�o mu si� przekroczy� kolejn� barier�. Zdoby�
co�, co jeszcze niedawno wydawa�o si� ca�kowicie poza
zasi�giem. Jeszcze niedawno... uczucia Harry'ego by�y ostatnim, co
mog�oby zaprz�ta� g�ow� Severusa. Kogo�, kto
zrani� go tak wiele razy - czy to s�owem, czy czynem, w og�le nie
przejmuj�c si� jego b�lem. A teraz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przypomnia� sobie wszystkie te my�li, kt�re powstrzyma�y
go przed ucieczk� po wypiciu <emphasis>Veritaserum</emphasis>. My�li, kt�re wtedy
wydawa�y mu si� tylko czczymi mrzonkami:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Nie mo�esz si� teraz podda�. Swoim oddaniem uda ci si�
go z�ama�. W ko�cu wygrasz.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Gdyby wtedy zrezygnowa�... nie siedzia�by teraz na kolanach Snape'a,
czuj�c si� najszcz�liwsz� osoba na �wiecie. Nie
patrzy�by w jego cudowne oczy. Nie czu�by dotyku jego d�oni. Nie
s�ysza�by jego ciep�ego, r�wnomiernego oddechu... Nie
istnia�by.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Si�gn�� po r�k� Severusa, przybli�y� j�
do swojej twarzy i poca�owa� smuk�e, zagi�te palce. Kilka
razy. Nie m�g� si� powstrzyma�. Nie potrafi� przesta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� - wyszepta� pomi�dzy poca�unkami. Mia�
zamkni�te oczy. Nie musia� widzie�. Wa�ne, �e
czu�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� ciep�o. P�on�� w nim ogie�. Jasno i
niezachwianie. Czu� go ca�ym sob�, wsz�dzie wok�. I
wiedzia�, �e tym razem �adna nawa�nica ju� go nie
zdmuchnie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Westchn�� i opar� g�ow� o rami� Severusa.
Wcisn�� twarz w jego obojczyk. Otuli� go przyjemny zapach
m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
O tak, dlaczego zawsze nie mog�oby by� tak, jak teraz? Tutaj, przy
nim... czu� si� bezpiecznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- B�d�... przy mnie - wyszepta� cicho, owiewaj�c rami�
Severusa gor�cym oddechem. Wtuli� si� w niego jeszcze bardziej.
- Zawsze...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie otrzyma� odpowiedzi. W zamian za to poczu� oplataj�ce go
ramiona, kt�re przysun�y go jeszcze bli�ej, przyciskaj�c
do odzianego w czer�, pachn�cego korzeniami imbiru cia�a Mistrza
Eliksir�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na usta Harry'ego wyp�yn�� b�ogi u�miech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jeszcze chwil� temu czu� si� jak ptak, kt�remu podci�to
skrzyd�a. Teraz, dzi�ki Severusowi czu� si� tak, jakby
mia� nowe, lepsze i pi�kniejsze skrzyd�a, kt�re pokonaj�
ka�d� burz� i zabior� ich obu gdzie�, gdzie w
ko�cu b�d� bezpieczni.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry wraca� do Pokoju Wsp�lnego, ukryty pod peleryn�
niewidk�, nie potrafi� przesta� si� u�miecha�.
Uda�o mu si� wynegocjowa� spotkanie ze Snape'em w sobot�, a
na dodatek Severus obieca�, �e b�dzie dla niego
"mi�y". Jutro po po�udniu wymknie si� do Hogsmeade.
Wszystko uda si� znakomicie. W ko�cu, w sobot� b�dzie
szczeg�lny dzie� - urodziny Severusa. Harry ju� wiedzia�, co da
mu w prezencie. Wiedzia�, co m�czyzna lubi i chocia�
wymaga�o to od niego niezwyk�ej odwagi - prze�amie si� i da
Severusowi taki prezent, jakiego ten nigdy nie zapomni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale to wszystko dopiero w sobot�. Teraz czeka�a go potyczka. Musi
stawi� czo�a temu, co go czeka. Ale teraz przynajmniej mia�
wok� siebie barier� ochronn�. Teraz by� przygotowany na
wszystko, co mo�e go spotka� ze strony jego by�ych koleg�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dzi�ki Severusowi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zdj�� peleryn� pod portretem Grubej Damy, odetchn��
g��boko i wszed�. Pierwsze, co us�ysza�, to pisk, a
horyzont przys�oni�a mu burza kasztanowych w�os�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry! - krzykn�a Hermiona, tul�c go do siebie z tak�
si��, jakby chcia�a po�ama� mu �ebra. - Tak
si� o ciebie martwili�my. Gdzie by�e�? Wszyscy ci�
szukali! Jak mog�e� tak znikn��? Na ca�y dzie�!
Nie pomy�la�e� o tym, �e b�dziemy odchodzi� od
zmys��w?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hermiono, pu�� go, bo go udusisz i niczego si� nie dowiemy -
powiedzia� Ron, kt�ry wy�oni� si� zza plec�w Gryfonki.
Hermiona odsun�a si� od Harry'ego i wbi�a w niego taki
wzrok, jaki zwykle mia�a mama Rona, kiedy Fred i George co� nabroili.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Musia�em poby� sam - powiedzia� cicho Harry, rozmasowuj�c
kark. - By�em w Pokoju �ycze�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widzisz? M�wi�em ci - o�wiadczy� z dum� Ron. -
M�wi�em jej, �e nic ci nie jest - zwr�ci� si� do Harry'ego.
- Ale wiesz, jakie s� dziewczyny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, je�eli si� martwili�cie - doda� cicho Harry,
staraj�c si� ignorowa� zaciekawione spojrzenia, kt�re rzucali ku
niemu wszyscy obecni w pomieszczeniu Gryfoni. Na kilku twarzach pojawi�
si� szyderczy grymas. W r�kach trzymano egzemplarze porannego <emphasis>Proroka</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To, co zrobi�e�, by�o nieodpowiedzialne i nieprzemy�lane,
Harry! - o�wiadczy�a g�o�no Hermiona, jakby chcia�a
mie� w tej sprawie ostatnie s�owo, po czym wyprostowa�a si�
i potoczy�a po pokoju gniewnym wzrokiem, jakby chcia�a wyzwa� na
pojedynek ka�dego, kto si� z ni� nie zgodzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�emy pogada� na g�rze? - zapyta� Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Oczywi�cie, stary - odpar� Ron i ruszy� przez pok�j. Kilkoro
uczni�w odsun�o si� na bok, kiedy przechodzili, ale zanim
dotarli do schod�w, Harry us�ysza� g�os Seamusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A wi�c to tak, Potter. Jeste� a� takim tch�rzem, �e na
ca�y dzie� wlaz�e� do jakiej� nory i ba�e�
si� pokaza� nam na oczy? Nic dziwnego, �e boisz si�
spotkania z Sam-Wiesz-Kim. Je�eli uciekasz przed nami... -
Roz�o�y� r�ce, wskazuj�c na otaczaj�cych go
uczni�w, kt�rzy patrzyli na Harry'ego z mieszanin� pogardy i politowania.</p><empty-line/><p>
Harry zamkn�� oczy. Spodziewa� si� tego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwr�ci� si� i wbi� w Seamusa twarde spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie czyta�e� dok�adnie artyku�u, Seamus? Mo�e
nied�ugo przy��cz� si� do Voldemorta? Wi�c
uwa�aj, bo chyba nie chcesz mie� we mnie wroga?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon zblad� i zacisn�� z�by ze z�o�ci. Harry
rozejrza� si� po pokoju, jakby szuka� nast�pnej osoby,
kt�ra chcia�aby mu co� jeszcze powiedzie�, ale nikt ju�
si� nie odezwa�. Kiedy jednak wspina� si� po schodach,
us�ysza� z do�u wi�zank� wrogich, pe�nych gniewu
epitet�w pod swoim adresem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie przejmuj si� nimi, Harry - powiedzia�a Hermiona, kiedy
wchodzili do dormitorium. - W ko�cu im si� to znudzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taa... - mrukn�� Harry, siadaj�c na ��ku. - Tak
samo, jak "znudzi�o im si�" nazywanie mnie k�amc�
w zesz�ym roku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona skrzywi�a si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�e nie b�dzie tak �le? - wymamrota� Ron.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale my b�dziemy ci� wspiera�, Harry - doda�a Hermiona. -
Prawda, Ron?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rudzielec mrukn�� co� niewyra�nie w odpowiedzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�ki - westchn�� Harry. - Co mnie dzisiaj omin�o?
Nauczyciele bardzo si� w�ciekali?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona od razu spowa�nia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- McGonagall wpad�a w sza�. Powiedzia�a, �e to, co
zrobi�e�, by�o nieodpowiedzialne i dziecinne i kaza�a ci
przekaza�, �e jak tylko si� pojawisz, to masz do niej
przyj��.</p><empty-line/><p>
Harry skrzywi� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie brzmi to najlepiej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A czego si� spodziewa�e�? - rzuci�a retorycznie. - Tonks,
Binns i Sprout byli w porz�dku. Nic nie powiedzieli.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I Snape ci� szuka� - doda� Ron.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Snape? - Harry stara� si� udawa� oboj�tno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taa, zaraz po pierwszej lekcji. Te� si� wkurzy�, �e
znikn��e�. To dziwne, bo przecie� nie mieli�my dzisiaj
eliksir�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bardzo sobie na mnie u�ywali? - zapyta� Harry, pragn�c szybko
zmieni� ten grz�ski temat. Ron pokiwa� smutno g�ow�, a
Hermiona zagryz�a warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Najbardziej �lizgoni i Gryfoni. Kto� ju� podobno stworzy�
prototyp plakietki, kt�r� zamierzaj� nosi�. Co� o tobie,
�e jeste� "�mierdz�cym tch�rzem", czy co�
takiego - powiedzia� Ron ze wstydem. - Wygl�da na to, �e znowu
postanowili ci� prze�ladowa�. Tak, jakby nie mieli ciekawszych
rzeczy do roboty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�. Ron mia� absolutna racj�.
Ju� dawno zauwa�y�, �e gdy tylko w prasie pojawia�o
si� co� niepochlebnego na jego temat, ca�a szko�a
wpada�a w zbiorow� histeri� i ��czy�a si� w
ch�ci zmieszania go z b�otem. Tak by�o dwa lata temu przed
Turniejem Tr�jmagicznym i tak samo by�o w zesz�ym roku, kiedy wszyscy
uwa�ali go za k�amc�. Tak by�o te� nieca�e dwa
miesi�ce temu, kiedy okaza�o si�, �e najwi�kszym
pragnieniem Harry'ego Pottera jest znienawidzony przez wszystkich Mistrz
Eliksir�w. Zachowywali si� tak, jakby za wszelk� cen� chcieli
upodli� Ch�opca, Kt�ry Prze�y�,
�ci�gn�� go do swojego poziomu, zniszczy� go. Jak
gdyby mu zazdro�cili. Je�eli w og�le by�o czego
zazdro�ci�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pr�bowali�my interweniowa� u McGonagall, ale ona by�a na
ciebie zbyt w�ciek�a, �eby co� z tym zrobi� -
o�wiadczy�a Hermiona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- �lizgoni wymy�lili o tobie piosenk�. �piewali j�
podczas kolacji i przez ca�y czas si� z ciebie wy�miewali, a
Snape w og�le nie zwr�ci� im uwagi! - powiedzia� oburzony Ron.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W umy�le Harry'ego co� zaskoczy�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Snape by� na kolacji? - zapyta�, zdumiony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No jasne, �e by� - odpar� Ron. - I nie zrobi� nic,
�eby ich uciszy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nag�e zrozumienie uderzy�o w Harry'ego z si�� Wierzby
Bij�cej. W g�owie zabrzmia�y mu s�owa Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Nie by�em na kolacji... skrzat mi to przyni�s�... nie jestem
g�odny... mo�esz si� pocz�stowa�...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, jak w jego serce wlewa si� przyjemne ciep�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape przygotowa� ten posi�ek specjalnie dla niego. Nie chcia�,
�eby Harry by� g�odny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o takie... takie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, dobrze si� czujesz? - zapyta�a zaniepokojona Hermiona. -
Dlaczego nagle zacz��e� si� tak dziwnie
u�miecha�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon odchrz�kn�� i natychmiast spowa�nia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam. Jestem po prostu troch� zm�czony. P�jd� jeszcze
do McGonagall. Nie musicie na mnie czeka�. - Wsta� i zarzuci� na
siebie peleryn� niewidk�, pragn�c jak najszybciej st�d
wyj�� i do woli rozkoszowa� si� tym niesamowitym uczuciem,
kt�re wkrad�o si� do jego serca i wzi�o je w posiadanie.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
McGonagall by�a na niego naprawd� wkurzona i zafundowa�a mu
bardzo d�ug� i pe�n� wykrzyknik�w przemow� na temat
godnego zachowania Gryfon�w, ale w ko�cu Harry'emu uda�o si�
j� u�agodzi� na tyle, by nie wlepi�a mu za to szlabanu.
Kiedy troch� si� uspokoi�a, o�wiadczy�a, �e
j� tak�e ten artyku� niezwykle zdenerwowa� i �e kiedy
tylko wr�ci Dumbledore, wystosuj� do <emphasis>Proroka</emphasis> odpowiedni�
notk� z pro�b� o sprostowanie i przeprosiny. A Harry nie
powinien si� tym przejmowa�, tylko wzi�� si� do nauki
i nie ucieka� ju� wi�cej z zaj��. Ch�opak
obieca�, �e taka sytuacja wi�cej si� nie powt�rzy i
ca�a sprawa zako�czy�a si� dosy� polubownie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale nast�pny dzie� przyni�s� mu niestety tylko i
wy��cznie mas� nerw�w. Tak, jak przewidywa�, pi�tek
okaza� si� dla niego gehenn�. Na ka�dym kroku
spotyka�y go szykanowania, z�o�liwe komentarze i zaczepki.
Pocz�tkowo stara� si� je odpiera�, ale po jakim�
czasie stwierdzi�, �e to nie ma sensu. Nie chcia� marnowa�
swojego zdrowia i nerw�w, a kiedy tylko pozwala� si�
wci�ga� w jak�� wymian� zda�, atak na niego
nasila� si� jeszcze bardziej i chocia� pr�bowa�, nie
mia� szans wygra�. Po ka�dej takiej sytuacji popada� w
przygn�bienie i nawet pomoc Rona i Hermiony nie na wiele si�
przydawa�a. Kilka razy mign�y mu plakietki z jego imieniem i
wulgarnymi epitetami. Seamus przez ca�y dzie� patrzy� na niego
wilkiem, z tak� niech�ci� i nienawi�ci�, jakby jedyne,
o czym marzy�, to zr�wna� Harry'ego z ziemi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na szcz�cie Harry nie by� osamotniony w tej walce. Poza
Hermion� i Ronem, po jego stronie stan�li, jak zwykle, Neville i
Luna. A tak�e, ku jego zaskoczeniu, Ginny, kt�ra, paradoksalnie,
pomog�a mu najbardziej i wyci�gn�a go z przygn�bienia,
w jakie wpad� po kolejnej sprzeczce z band� �lizgon�w i
wys�uchaniu obra�liwej piosenki na sw�j temat. To w�a�nie
ona, jako spadkobierczyni skrzywionego poczucia humoru jej braci
bli�niak�w, nam�wi�a Harry'ego do zemszczenia si� w niezwykle
perfidny spos�b na wszystkich, kt�rzy mu dokuczali, a Gryfon z wielka
ch�ci� przysta� na jej pomys�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podczas przerwy w zaj�ciach, na najbardziej t�ocznym korytarzu, Harry
nagle zacz�� krzycze� i z�apa� si� za rami�.
Ginny dopad�a do niego pierwsza. Zblad�a i zapyta�a
roztrz�siona:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o, Harry?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wezwanie... - wyj�cza� Harry na tyle g�o�no, by wszyscy
go us�yszeli. - Od Sama-Wiesz-Kogo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zanim si� zorientowa�, wok� niego zrobi�o si�
niezwykle cicho i pusto.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na nast�pnej przerwie, Harry zosta� zatrzymany przez
zbulwersowan� profesor McGonagall, kt�ra o�wiadczy�a mu, �e
przysz�o do niej bardzo wielu uczni�w z niezwyk��
wiadomo�ci�, jakoby Harry posiada� Mroczny Znak. Kiedy Harry
wyrazi� swoje zdumienie, poprosi�a go, aby wybra� nieco mniej
spektakularny spos�b obrony przed natr�tami i odesz�a,
kr�c�c g�ow� z politowaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry, nie mog�c przesta� chichota�, opowiedzia� o
tym Ronowi i Ginny, ca�a tr�jka niemal straci�a dech ze �miechu.
Niestety, Hermiona stwierdzi�a tylko, �e by�o to infantylne i w
bardzo z�ym gu�cie, Neville zapyta� Harry'ego z przestrachem,
czy naprawd� ma Mroczny Znak, a Luna i tak by�a zbyt zaj�ta
tropieniem Pohurk�w Haczykowatych, by zwraca� na nich uwag�.
Wtr�ci�a tylko, �e z ch�ci� by co� zjad�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zanim nadesz�a ostatnia ju� tego dnia lekcja - Eliksiry, Harry
mia� ca�kiem dobry humor, zwa�ywszy na okoliczno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape by� jednak znany z tego, �e potrafi� zepsu� humor
ka�demu i to w bardzo kr�tkim czasie. O�wiadczy�, �e zrobi
im dzisiaj niezapowiedziany sprawdzian, polegaj�cy na uwarzeniu niezwykle
trudnego eliksiru. Harry siedzia� razem z Hermion�, kt�ra robi�a
wszystko tak starannie, jakby od wyniku zale�a�o jej �ycie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie chcia� zawali� tego eliksiru. Wiedzia�, �e Snape
by�by na niego z�y, a zale�a�o mu na tym, �eby jutro
mia� dobry humor, skoro chcia�, aby wszystko, co zaplanowa�,
uda�o si�. Skupi� si� na swoim zadaniu tak bardzo, jak
ju� dawno mu si� to nie zdarzy�o. Snape co jaki� czas
przechadza� si� po klasie, zagl�daj�c do kocio�k�w.
Harry by� niezwykle dumny ze swojego eliksiru, kt�ry na tym etapie
mia� niemal idealny kolor i konsystencj�. Zosta� mu do dodania
tylko jeden sk�adnik. Poszed� do sk�adziku po korze�
waleriany, a kiedy wr�ci� i spojrza� w sw�j kocio�ek, niemal go
upu�ci�. Jego eliksir, kt�ry jeszcze przed chwil� mia�
barw� s�omianej ��ci, teraz by� zgni�ozielony.
Przysun�� si� do Hermiony i sykn�� do niej
p�g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co� si� sta�o z moim eliksirem. Przed chwil� by�
jeszcze w porz�dku, a kiedy wr�ci�em - sama sobacz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona zajrza�a do jego kocio�ka i zblad�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wiem, co si� sta�o, Harry. Ca�y czas by�am skupiona
na swoim eliksirze. Nic nie widzia�am - wyszepta�a zdenerwowanym
g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Kto� musia� go zniszczy� celowo - szepn�� Harry
czuj�c, jak jego w�asne zdenerwowanie zamienia si� w pal�cy
gniew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak bardzo si� napracowa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rozejrza� si� po sali i wtedy zobaczy� - dwie �awki za nim
siedzia� Seamus, u�miechaj�c si� do niego m�ciwie.
Harry poczu�, �e gniew zaczyna bulgota�, wydzielaj�c
truj�ce opary w�ciek�o�ci. Zanim zd��y�
zareagowa�, zobaczy�, jak Seamus pisze co� na kartce, szybko
j� sk�ada i posy�a mu. Harry z�apa� notk�,
roz�o�y� i ignoruj�c pr�buj�c� zajrze� mu
przez rami� Hermion�, przeczyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Czy teraz te� oka�esz si� tch�rzem i naskar�ysz
Snape'owi? Czy przyjmiesz z honorem swoj� pora�k� i
poka�esz, �e mo�e jednak jeste� odwa�ny?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Przed oczami Harry'ego pojawi�y si� czerwone plamy. Chcia� teraz
tylko jednego - zamordowa� Seamusa, zgnie�� go, zetrze� na
proch.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak bardzo zale�a�o mu na tym, �eby wszystko zrobi� dobrze.
Tak bardzo nie chcia� zawie�� Snape'a. Pragn��,
�eby jutrzejszy dzie� by� wyj�tkowy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co on napisa�? - sykn�a mu do ucha Hermiona, wyrywaj�c
kartk� z r�ki. Kiedy przeczyta�a, zrobi�a si� r�wnie
czerwona ze z�o�ci, jak Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak on m�g�? Co za bezczelny dra�! Przecie� by�
kiedy� twoim przyjacielem!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To niewa�ne - odpar� cicho Harry, pr�buj�c odebra� jej
li�cik, ale ona by�a szybsza i odsun�a r�k�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak to niewa�ne? Zniszczy� tw�j eliksir. Zamierzasz si� z tym
pogodzi�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chce po prostu, �eby zostawili mnie w ko�cu w spokoju. Nie ma sensu
wywo�ywa� jeszcze wi�kszej wojny. Jestem dla nich tch�rzem i nic
tego nie zmieni, ale nie b�d� na dok�adk� donosi�, bo
wtedy b�dziemy wrogami do ko�ca �ycia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wi�c ja to zrobi�! - sykn�a Gryfonka i zanim Harry
zd��y� zaprotestowa�, krzykn�a w stron�
pochylonego w�a�nie nad kocio�kiem Zabiniego nauczyciela:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Profesorze Snape!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wyprostowa� si� i wbi� w ni� podejrzliwe
spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O co chodzi, panno Granger?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hermiono, nie! - sykn�� cicho Harry, b�agaj�c j�
wzrokiem, �eby przesta�a. Kiedy Snape podszed� do ich
�awki, Harry spr�bowa� jeszcze ostatni raz. - Nie r�b tego. Wszystko
w porz�dku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona wyrwa�a r�k� z jego u�cisku i warkn�a:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pozwol�, �eby� przez swoj� g�upia dum�
zawali� eliksir.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape uni�s� brwi, s�ysz�c te s�owa, i przeni�s� wzrok
na Harry'ego, kt�ry wbi� spojrzenie w �awk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Prosz�. - Hermiona poda�a nauczycielowi kartk� i
o�wiadczy�a: - Widzia�am, jak Seamus przys�a� to
Harry'emu. A tu� przed tym, kto� zniszczy� eliksir Harry'ego. To
na pewno on.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry podni�s� g�ow� i zobaczy�, jak twarz Snape'a zmienia
si�, kiedy m�czyzna czyta� wiadomo��. W czarnych
oczach zap�on�� gniew, rysy wyostrzy�y si�, brwi
�ci�gn�y. Snape spojrza� na eliksir Harry'ego, a
nast�pnie na Seamusa, kt�ry stara� si� patrze� hardo, ale
nie bardzo mu to wychodzi�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ona k�amie! - krzykn�� �ami�cym si�
g�osem, pragn�c za wszelk� cen� ratowa� sk�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Panie Finnigan, Gryffindor traci przez pana trzydzie�ci punkt�w -
powiedzia� Snape, a z jego g�osu wycieka�a mro��ca
w�ciek�o��. - Zniszczony przez pana eliksir staje si�
od tej pory pa�skim i otrzymuje pan za niego "trolla". Po
szlaban zg�osi si� pan do profesor McGonagall, a teraz prosz�
zabra� swoje rzeczy i wynosi� si� z sali. Natychmiast!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Snape sko�czy�, w klasie zapad�a martwa cisza. Wszystkie
oczy zwr�ci�y si� na bladego jak �ciana Seamusa, kt�ry
otwiera� i zamyka� usta, jakby nie m�g� uwierzy� w to, co
si� sta�o. Widz�c wzrok Snape'a nie zwleka� jednak
d�u�ej. Szybko spakowa� swoje rzeczy i odprowadzany
zaciekawionymi spojrzeniami uczni�w, w po�piechu opu�ci�
sal�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wraca� do pracy - zagrzmia� Snape, kiedy trzasn�y drzwi,
po czym zwr�ci� si� do Harry'ego. - Pan, panie Potter,
do��czy do panny Granger i razem sko�czycie eliksir. Zrozumiano?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� tylko g�ow�, zbyt oszo�omiony, by
odpowiedzie�. Przed chwil� jeszcze w�ciek�o��
gotowa�a si� w nim, jak woda, kt�ra gwi�d�e i podrzuca
pokrywk�, a teraz czu� tak� ulg� i szcz�cie,
jakby, co najmniej, zda� wszystkie OWTMy na "wybitny".</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pochyli� si� do Hermiony i wyszepta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj�. Teraz ju� wiem, dlaczego Ron tak cz�sto
powtarza, �e ci� kocha.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfonka zarumieni�a si� i spu�ci�a wzrok:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale nie m�w tego przy nim, bo nie chc�, �eby by� zazdrosny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry u�miechn�� si� i pomy�la� sobie, �e r�wnie
mocno, jak jej, chcia�by podzi�kowa� teraz tak�e innej
osobie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zerkn�� na zn�caj�cego si� nad eliksirem Neville'a
Severusa i poczu�, �e jutrzejszy dzie� naprawd� b�dzie
wyj�tkowy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego rozmy�lania przerwa� huk. Podskoczy� na krze�le i
spojrza� w stron� sto�u �lizgon�w, tak jak i ca�a
reszta klasy. Z kocio�ka Zabiniego unosi� si� dym, kt�ry
ch�opak, krztusz�c si�, odgania� r�k�. Snape
podszed� do �awki �lizgona i obrzuci� wzrokiem zrujnowany
eliksir.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego nie powiedzia�e�, �e Finnigan zniszczy�
tak�e tw�j eliksir, Zabini?</p><empty-line/><empty-line/><p>
�lizgon rozszerzy� oczy, jakby nie wiedzia� o co chodzi, ale
szybko si� zreflektowa�. Zmarszczy� brwi i zerkn�� na
Hermion� i Harry'ego:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie chcia�em kablowa�, panie profesorze - odpar� niewinnym
tonem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Godne pochwa�y - odpar� Mistrz Eliksir�w, unosz�c jedn�
brew. - Dziesi�� punkt�w dla Slytherinu, a Gryffindor traci kolejne
trzydzie�ci punkt�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po stronie Gryfon�w rozleg� si� pe�en oburzenia szmer. Harry
wytrzeszczy� oczy, nie wierz�c w tak jawn�
niesprawiedliwo��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dosy� gadania. Wraca� do roboty! - warkn�� nauczyciel,
odwr�ci� si� i podszed� do swojego biurka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� pie�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, Snape nigdy si� nie zmieni...</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
* "Alright" by Reamonn</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 21 ---</strong></p><p><strong>21. The Birthday</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Look into my eyes - you will see</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
What you mean to me </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
You know it's true</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Everything I do - I do it for you</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wzi�� do r�ki czarne, d�ugie, obszyte aksamitnym
materia�em pude�ko i otworzy� je. W �rodku le�a�o
eleganckie, nowe pi�ro, srebrzy�cie po�yskuj�ce w �wietle
�wiec. Widniej�cy na nim napis by� tak ma�y, �e
mo�na by�o go dostrzec tylko wtedy, kiedy wiedzia�o si�,
gdzie szuka�. Wzi�� je do r�ki i przybli�y� do
oczu, aby upewni� si�, �e s�owo "Harry" jest na
swoim miejscu - tu� przy czubku, s�u��cym do pisania � i
stanie si� zupe�nie niewidoczne, kiedy zostanie zanurzone w
ka�amarzu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry u�miechn�� si� do siebie - ju� nie m�g�
si� doczeka�, by zobaczy� min� Snape'a, kiedy odkryje, w
jaki spos�b to pi�ro zosta�o zaczarowane. Szybko schowa� prezent z
powrotem do pude�ka i zawi�za� na nim srebrn�
kokardk�. Nast�pnie otworzy� kufer i wyj�� z niego
kupiony wczoraj w Hogsmeade, specjalnie na t� okazj�, komplet
ubra�. Wszystkie, jakie posiada�, by�y znoszone i niechlujne, a
bardzo chcia� wygl�da� dzisiaj wyj�tkowo, dlatego wczoraj
d�ugo chodzi� po sklepach, pr�buj�c wybra� co� dla
siebie. Zupe�nie nie zna� si� na modzie i nigdy nie kupi�by
nic naprawd� �adnego, gdyby nie pomoc przemi�ej ekspedientki,
kt�ra wybra�a dla niego ten str�j. On jedynie dopasowa� do niego
zielony krawat - wiedzia�, �e Snape lubi ten kolor, poniewa�
s� to barwy Slytherinu. Do tej pory pami�ta�, jak wyszed� z
przymierzalni, a gdy sprzedawczyni spojrza�a na niego, jej oczy
rozszerzy�y si� i na chwil� zaniem�wi�a. Harry kompletnie
nie rozumia� jej reakcji, szczeg�lnie, kiedy o�wiadczy�a,
�e je�eli nie kupi tego, co mia� na sobie, to odda mu to za
darmo. Zarumieni� si�, kiedy doda�a, �e jego dziewczyna z
pewno�ci� oszaleje z zachwytu. Podzi�kowa� i
wzi�� ca�y komplet.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszyscy byli na kolacji, dlatego m�g� si� spokojnie przebra�.
Stan�� przed lustrem i przyjrza� si� sobie, czuj�c w
�o��dku przyjemne �askotanie z powodu podniecenia i
niewielkiego podenerwowania. Spojrza� na eleganckie, czarne spodnie, kt�re
mi�kko uk�ada�y si� na jego nogach i szczup�ych biodrach
- tak inne od tych wytartych, starych d�ins�w, w kt�rych zawsze
chodzi�. Zamiast adidas�w mia� na stopach po�yskuj�ce,
czarne buty. Spojrza� wy�ej, zatrzymuj�c wzrok na czarnej,
niczym skrzyd�a kruka, jedwabnej koszuli, rozpi�tej nonszalancko pod
szyj�, na kt�rej swobodnie le�a� lu�no zwi�zany krawat
w kolorze szmaragdowej zieleni, takiej samej, z jak� po�yskiwa�y
zza okular�w jego oczy. Ciemne w�osy, pomimo wszystkich pr�b
wyg�adzenia ich, nadal stercza�y w nie�adzie i Harry uzna�
to za bardzo du�y mankament.</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do swojego odbicia w lustrze i
stwierdzi�, �e wygl�da chyba ca�kiem dobrze. A na pewno
zupe�nie inaczej, ni� zwykle i mia� nadziej�, �e Snape
to zauwa�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wzi�� do r�ki pude�ko z prezentem, a pod pach�
peleryn� niewidk� i wyszed� z dormitorium, ca�y czas
pr�buj�c wyobrazi� sobie reakcj� Severusa, kiedy da mu prezent.
Nie ten, kt�ry trzyma� w�a�nie w r�ku, ale drugi, do
kt�rego zbiera� w sobie odwag� od dw�ch tygodni i nadal nie by�
pewny, czy uda mu si� to zrobi�. Poniewa� Harry�emu uda�o
si� ju� odkry�, co Snape najbardziej lubi, bardzo chcia� mu
da� co�, o czym wiedzia�, �e naprawd� go ucieszy�</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy tylko o tym pomy�la�, jego �o��dek
skr�ca� si� samoistnie, a nogi ugina�y si� pod nim.
Harry przystan�� w po�owie schod�w i roz�o�y� peleryn�,
by j� na siebie zarzuci�. Nie by� pewien, czy nie spotka
kogo� w Pokoju Wsp�lnym, a nie mia� ochoty, aby kto�
zobaczy� go w tym stroju. Jednak zanim zd��y� to
zrobi�, z korytarza wiod�cego do dormitorium dziewcz�t
wybieg�a Ginny i widz�c Harry'ego, zatrzyma�a si�
gwa�townie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty tu robisz? - zapytali jednocze�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Eee... - wymamrota� Harry, czuj�c, �e si� rumieni i
przeklinaj�c si� w duchu za to, �e nie za�o�y� na
siebie peleryny jeszcze w dormitorium. Ginny sta�a i wpatrywa�a
si� w niego szeroko otwartymi oczyma, jakby widzia�a go po raz
pierwszy w �yciu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry... wygl�dasz tak... tak... elegancko. - Zachwyt wyczuwalny w jej
g�osie sprawi�, �e Harry poczu� si� nagle niezwykle
przyjemnie. - Jeszcze nigdy nie by�e� taki... - zamilk�a na chwil�,
jakby szuka�a odpowiedniego okre�lenia - ...taki seksowny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry otworzy� oczy ze zdumienia. Czego� takiego si� nie
spodziewa�. Nagle zrobi�o mu si� niewiarygodnie g�upio.
Zarumieni� si� i widz�c, �e oczy Ginny w�druj� do
paczki, kt�r� trzyma� w d�oni, szybko schowa� j� za
siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja tylko... ja w�a�nie szed�em...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie t�umacz si� - u�miechn�a si� Gryfonka. -
Widocznie oboje mamy swoje ma�e tajemnice.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie m�w o tym nikomu - wypali� nagle Harry. Nie chcia�
t�umaczy� si� Ronowi i Hermionie, szczeg�lnie, �e
powiedzia� im, i� sp�dzi popo�udnie w Pokoju
�ycze�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie martw si�, nie powiem. Ale ty te� nie m�w Ronowi o tym, �e
mnie tu widzia�e�. Nie da�by mi spokoju. Czasami potrafi
by� taki irytuj�cy - westchn�a Gryfonka. Harry
pokiwa� g�ow�. W�a�ciwie dopiero teraz
zauwa�y�, �e Ginny mia�a na sobie bardzo �adn�
sukienk�, a na twarzy makija�. Najwidoczniej ona tak�e
postanowi�a wymkn�� si�, kiedy nikogo nie b�dzie.
Rzeczywi�cie, oboje mieli swoje "ma�e" tajemnice...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W porz�dku, to ja id� pierwsza, bo i tak jestem ju�
sp�niona. Tylko mnie nie �led�. - Pogrozi�a mu palcem i
zbieg�a kilka stopni, ale zatrzyma�a si�, odwr�ci�a i
spojrza�a na niego jeszcze raz. - Dla kogokolwiek si� tak ubra�e�...
naprawd� zazdroszcz� tej osobie. - Mrugn�a do niego i
znikn�a na dole.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Do Harry'ego dopiero po chwili dotar� sens tych s��w.
U�miechn�� si� z zak�opotaniem, zarzuci� na
siebie peleryn� i wymkn�� si� z Pokoju Wsp�lnego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W miar�, jak zbli�a� si� do loch�w, czu�, jak serce
zaczyna bi� mu coraz mocniej i szybciej, a w ustach zasycha ze
zdenerwowania. Zatrzyma� si� przed gabinetem, odetchn��
g��boko i wszed�. W pomieszczeniu zdj�� z siebie
peleryn�, wyg�adzi� spodnie, poprawi� krawat, bezskutecznie
spr�bowa� przyg�adzi� w�osy. Odetchn�� jeszcze
kilka razy, pr�buj�c uspokoi� bij�ce szale�czo serce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I zapuka�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Drzwi otworzy�y si� same. Harry wszed� ostro�nie do komnaty
i zobaczy�, �e Snape stoi przy p�ce z trunkami, odwr�cony do
niego plecami, nalewaj�c do szklanki bursztynowy p�yn.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry niemal s�ysza� bicie w�asnego serca. Drzwi
zamkn�y si� za nim, ale on potrafi� tylko sta� w
miejscu, jakby nogi wros�y mu w ziemi�. Widz�c wysok�,
odzian� w czarne, szeleszcz�ce szaty posta�, nagle straci�
ca�� pewno�� siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zamierzasz tak tam sta�? - zapyta� Severus, odstawiaj�c
butelk�, bior�c do r�ki szklank� i jednocze�nie
odwracaj�c si� do Harry'ego. - Czy mo�e w ko�cu
usi�... - Severus urwa� nagle, jakby po�kn��
w�asny j�zyk. Jego oczy rozszerzy�y si�, pojawi�a
si� w nich iskra, kt�ra roz�wietli�a je sprawiaj�c, �e
zacz�y nienaturalnie b�yszcze�. Usta pozosta�y
otwarte, jakby Mistrz Eliksir�w zapomnia� je zamkn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Taksuj�ce spojrzenie powoli ze�lizn�o si� po odzianym
w czer� ciele Harry'ego, si�gaj�c jego st�p, a nast�pnie
przesun�o z powrotem ku g�rze, rozgrzewaj�c je sw�
intensywno�ci� i maluj�cym si� w nich zachwytem. W oczach
Severusa zab�ysn�� g��d. Nieokie�znany,
niezaspokojony. Gdyby spojrzenie mog�o po�era� - z Harry'ego nie
pozosta�oby zupe�nie nic.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon poczu�, �e robi mu si� gor�co.
Odchrz�kn�� i wyduka�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jednak Mistrz Eliksir�w nie odpowiedzia�. Przez ca�y czas tylko
sta� i patrzy�, jakby kompletnie go zamurowa�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacz�� si� niepokoi�. Takie zachowanie nie by�o
podobne do Snape�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podszed� do fotela, by od�o�y� peleryn� i poczu�,
�e lustruj�ce go, intensywne spojrzenie czarnych oczu
pod��a za nim, jakby si� do niego przyklei�o i nic nie
mog�o go oderwa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odetchn�� g��boko, zbieraj�c si� na odwag�,
wzi�� do r�ki prezent i podszed� do stoj�cego
wci�� w tym samym miejscu m�czyzny. Kiedy oczy Snape'a
pad�y na trzymane przez Harry'ego pude�ko, rozszerzy�y si�
jeszcze bardziej, by po chwili zmru�y� si�, sprawiaj�c,
�e jego wzrok sta� si� jeszcze intensywniejszy. Gryfon
zatrzyma� si� tu� przed Mistrzem Eliksir�w, wyci�gn��
prezent w jego stron� i powiedzia� cicho:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wszystkiego najlepszego, Severusie. Mam nadziej�, �e ci si�
spod... - Jednak nie dane mu by�o doko�czy�, gdy� w tym
samym momencie kilka rzeczy wydarzy�o si� jednocze�nie.
Szklanka, kt�r� m�czyzna mia� w r�ce, upad�a na
pod�og� i rozbi�a si�. Trzymana przez Harry�ego paczka
wysun�a mu si� z d�oni i otworzy�a przy
zetkni�ciu z ziemi�, a pi�ro wypad�o z niej i
wyl�dowa�o u ich st�p. A Harry poczu� chwytaj�ce go mocno
r�ce, kt�re gwa�townym szarpni�ciem przyci�gn�o
go do Severusa. Ciep�e usta wpi�y si� wyg�odniale w jego
ods�oni�t� szyj� z tak� si��, i� nogi
ugi�y si� pod nim. Przed oczami zata�czy�y mu czerwono-z�ote
plamy, a palce m�czyzny wbi�y si� jego rami� i
po�ladki, jakby chcia�y zmia�d�y� go w u�cisku.
Usta ssa�y sk�r�, a z�by wbija�y si� w ni� raz za
razem, wywo�uj�c przyjemny b�l. Harry s�ysza�
st�umione pomruki, ale nie wiedzia�, czy to on je wydawa�, czy
Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nagle poczu� szarpni�cie. Uderzy� po�ladkami w
p�k�, na kt�rej sta�y trunki, a Severus napar� na niego z
jeszcze wi�ksz� si��, jakby chcia� go
po�re�, zmia�d�y�. Zachowywa� si� niczym
dzika bestia, kt�ra po d�ugim po�cigu w ko�cu dorwa�a
sw� ofiar�. Harry poczu� wbijaj�c� mu si� w
biodro, tward� jak ska�a, erekcj� m�czyzny. Czu�
b�l. Czu� potrzeb� i nieokie�znan� ��dz�.
Pragn�� zosta� wzi�ty w posiadanie przez t�
napieraj�c� na niego ekstaz�. Podda� si� jej,
pozwoli�, by pozbawi�a go zmys��w i zdmuchn�a
�wiadomo��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie! Mia� przecie� inny plan. Inny prezent.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z�apa� ch�odne d�onie Severusa, kt�re w pewnym momencie
podci�gn�y jego koszul� i �lizga�y si�
teraz po ciele, i z trudem chwytaj�c oddech, wyj�cza�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, zaczekaj!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Severus nie zatrzyma� si�. Odtr�ci� r�ce Harry'ego
i zacz�� odpina� jego spodnie, ani na chwil� nie przestaj�c
ssa� i k�sa� jego szyi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry j�kn��, zebra� w sobie ca�� si��
woli i wydysza�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czekaj... mam dla ciebie... inny prezent, kt�ry... na pewno ci si�
spodoba.</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�onie Snape'a znieruchomia�y. M�czyzna oderwa� twarz
od pokrytej czerwonymi plamami szyi Harry'ego i spojrza� na niego oczami,
w kt�rych p�on�� �ywy ogie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zakwili�, widz�c to spojrzenie. Sam by� ju� tak
twardy, �e ledwie nad sob� panowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie dra�nij si� ze mn�, Potter. - G�os Severusa by�
zachrypni�ty, odmieniony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zobaczysz, �e ci si� spodoba. Ale to... b�dzie kosztowa�o
- wyszepta�, obserwuj�c z uwag� twarz Mistrza Eliksir�w, kt�ra
wyostrzy�a si� na te s�owa. - Niewiele - doda�, widz�c
zmarszczk� pomi�dzy brwiami. - Tylko... jeden poca�unek. - Oczy
Severusa rozszerzy�y si�, a Harry wstrzyma� oddech.
W�a�ciwie nie planowa� tego. Pomys� na zap�at�
przyszed� nagle, kiedy u�wiadomi� sobie, do jakiego stanu
uda�o mu si� doprowadzi� m�czyzn�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Warto by�o zaryzykowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gwarantuj�, �e to, co chc� ci da�, jest warte tej ceny...
- wyszepta�, u�miechaj�c si� zawadiacko. Ujrza�
zaciekawienie na twarzy Snape'a. Mistrz Eliksir�w wygl�da�, jakby
dok�adnie rozwa�a� t� propozycj�. Harry patrzy�
wprost w jego oczy i w ich zwierciadle zobaczy� swoje odbicie:
przekrzywione okulary, zarumienione policzki, w�osy w ca�kowitym
nie�adzie, rozchylone, wilgotne usta...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Widzia�, jakim wzrokiem patrzy na niego Severus, widzia� ten
g��d, to pragnienie, ten ogie�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, jak Snape zagryza w ko�cu warg� i kiwa
g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W sercu Harry'ego eksplodowa�a rado�� tak wielka, �e tylko
dzi�ki ogromnemu wysi�kowi woli uda�o mu si� jej nie
okaza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Teraz! Musi to zrobi� jak najszybciej, zanim Severus si�
rozmy�li.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z�apa� po�y czarnej szaty i przyci�gn�� twarz
Severusa ku swojej. Zamkn�� oczy i obj�� jego cienkie usta
swoimi. Wyg�odnia�ymi, zach�annymi. Jego serce
stan�o, oddech zatrzyma� si�, czas przesta�
p�yn��. Ciep�e wargi przywar�y do siebie.
Napar�y, zanurzy�y si� w swym smaku. Pomimo tego, �e usta
m�czyzny by�y zaci�ni�te, Harry mia�
wra�enie, jakby otworzy�y si� przed nim ca�kiem nowe wrota.
A to, co si� za nimi znajdowa�o... o Merlinie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego twardy ju� penis drgn�� samowolnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry j�kn�� w usta Severusa, nie przestaj�c obejmowa�
ich i ssa�. Czule i zarazem zach�annie. Rozkoszowa� si� ich
niewyobra�alnym ciep�em, ich g�adko�ci�, ich cierpkim,
ale te� s�odkim smakiem. Pragn�� si�gn��
dalej, w g��b Severusa. Wtargn�� w jego usta, poczu�
jego �liski j�zyk, ople�� go swoim...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poliza� zaci�ni�te usta, napieraj�c na nie, pragn�c je
rozchyli� i si�gn�� g��biej. Ale wtedy
us�ysza� wci�gane przez nos powietrze, niski pomruk protestu, a
po chwili poczu� wbijaj�ce mu si� w ramiona palce i
m�czyzna odsun�� go gwa�townie od siebie. Harry
zaskomla� cicho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wystarczy ju�, Potter. - G�os Severusa by� lekko zachrypni�ty.
Chwil� trwa�o, zanim Harry'emu ponownie uda�o si�
skupi� wzrok na twarzy m�czyzny, na kt�rej dostrzeg�
nieznaczne, ledwie widoczne poruszenie, a w oczach przygasaj�cy
ogie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
C�, dosta� to, czego chcia�. Nie mia� prawa prosi� o
wi�cej. Przynajmniej na razie... I wygl�da na to, �e b�dzie
musia� dotrzyma� s�owa. Teraz jego kolej...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chod� ze mn� - powiedzia� cicho, �api�c
szczup�� d�o� Snape'a i delikatnie ci�gn�c go w
stron� sypialni. Mistrz Eliksir�w poszed� za nim bez s�owa. Z
ka�dym krokiem zdenerwowanie Harry�ego narasta�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Owszem, chcia� da� to Severusowi... ale mia� coraz wi�ksze
w�tpliwo�ci, czy b�dzie w stanie. Czu� wzbieraj�cy w
nim wstyd, niczym fale podczas przyp�ywu, zalewaj�ce go i
sprawiaj�ce, �e oddychanie i chodzenie stawa�o si� problemem.
Niemal instynktownie wyczuwa� wzrok Mistrza Eliksir�w, kiedy weszli do
sypialni i Harry potrzebowa� chwili, �eby zaczerpn�� tchu i
opanowa� dr�enie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W pomieszczeniu panowa� jeszcze wi�kszy p�mrok, ni� w
salonie. Czaj�ce si� w k�tach cienie sprawia�y, �e
powietrze wydawa�o si� ch�odniejsze, ni� w
rzeczywisto�ci. Harry poczu�, �e jego cia�o pokrywa
si� g�sia sk�rk�, kiedy spojrza� na idealnie
wyg�adzon�, czarn� po�ciel, przykrywaj�c�
stoj�ce przed nim ��ko.</p><empty-line/><p>
Odetchn�� g��boko i obr�ci� si� twarz� do stoj�cego
za nim Severusa. Podszed� o krok i nie o�mielaj�c si� na
razie podnie�� wzroku, uj�� w r�ce fragment szaty
Snape'a i nerwowo j� poci�gaj�c, powiedzia� cicho, lekko
dr��cym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�bym da� ci co� specjalnego, Severusie. - Podni�s�
g�ow� i spojrza� wprost w twarz przygl�daj�cego mu
si� uwa�nie, z maluj�cym si� na obliczu zaciekawieniem,
m�czyzny. - Co�, co jest przeznaczone tylko dla twoich oczu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, �e jedna z brwi Snape'a unosi si� w ge�cie
zainteresowania. Teraz, kiedy znowu byli tak blisko siebie, Harry czu� w
nozdrzach ostry zapach podniecenia. Wiedzia�, �e Snape jest twardy. I
on r�wnie�. Merlinie, o ile �atwiej by�oby po prostu
przyci�gn�� go do siebie i pozwoli� mu si� pieprzy�.
Tak bardzo tego pragn��...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale nie! Wiedzia�, �e jego prezent b�dzie... intensywniejszy.
Wiedzia�, �e Snape'owi si� to spodoba. O tak, z
pewno�ci� mu si� spodoba...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wypu�ci� z r�k szorstk� szat� i cofn��
si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Usi�d� - powiedzia� cicho, wskazuj�c stoj�cy pod
�cian� fotel. Dok�adnie naprzeciwko ��ka.
Widzia� ogie� w oczach Severusa. Wiedzia�, �e
m�czyzna jest tak podniecony, �e z trudem panuje nad tym,
�eby si� na niego nie rzuci�. Ale widzia� te�
ogromn� ciekawo��. Mistrz Eliksir�w cofn�� si� i
bez sprzeciwu opad� na fotel, spogl�daj�c na Harry'ego z
wyczekiwaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry prze�kn�� �lin�. Czu� si� tak
g�upio, i� przez kilka chwil wydawa�o mu si�, �e nie
da rady tego zrobi�. Ale chcia�. Tak bardzo chcia� da� to
Snape'owi...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po chwili uni�s� r�ce i dotkn�� l�ni�cych guzik�w
swojej koszuli. Zacz�� je rozpina�. Niespiesznie, z
oci�ganiem. Nie spuszczaj�c wzroku z twarzy przygl�daj�cego
mu si� zach�annie m�czyzny. Spod czarnego materia�u
zacz�a wy�ania� si� jego jasna sk�ra, kt�ra
zdawa�a si� odbija� �wiat�o p�on�cych w
lichtarzach �wiec. Zobaczy�, �e oczy Severusa zmru�y�y
si�. Widzia� w nich g��d. Jego �o��dek
�cisn�� si� gwa�townie, lecz nie przerwa�
wykonywanych czynno�ci. Zsun�� koszul� ze swoich ramion. Delikatnie
opad�a na pod�og�, a jej szelest wyda� si�
nienaturalnie g�o�ny w panuj�cej wok� ciszy, kt�r�
wype�nia�y jedynie ich przyspieszone oddechy. Uni�s� r�ce,
�eby zdj�� krawat, ale zawaha� si�. Snape lubi zielony
kolor... Poza tym, wola� zachowa� cokolwiek, co sprawi, �e nie b�dzie
czu� si� tak... nagi. Opu�ci� r�ce i pochyli�
si�, by rozwi�za� buty. Kiedy odrzuci� je na bok, ich
g�o�ny stukot gwa�townie rozdar� cisz�. Szybko
pozby� si� skarpetek i wyprostowa� si�, ponownie
spogl�daj�c w twarz Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Chcia� widzie� jego reakcj�. Chcia� widzie� ten
g��d w jego oczach. G��d, kt�ry sprawia�, �e Harry
robi� si� jeszcze twardszy, a jego cia�o przeszywa�y
gor�ce dreszcze, spalaj�c wszystko, co napotka�y na swej drodze.
Kiedy si�gn�� do paska spodni, ciemne oczy zab�ys�y, a
nogi ugi�y si� pod Harrym. Trz�s�cymi si�
d�o�mi odpi�� guzik, rozsun�� zamek i delikatnie
poci�gn�� spodnie w d�, pozwalaj�c im opa��
a� do kostek. Obsydianowe oczy rozjarzy�y si� jeszcze
intensywniejszym blaskiem. Harry nie za�o�y� slip�w. Nie
musia�. Odrzuci� spodnie na bok i wyprostowa� si�. Nagi,
jasny, g�adki. Wiedzia�, �e jego cz�onek jest uniesiony.
Za�enowanie, kt�re odczuwa�, nie potrafi�o zdmuchn��
p�on�cego w nim po��dania. Jednak po chwili przesta�
zwraca� na to uwag�, kiedy p�on�cy w oczach Severusa
g��d ogarn�� ca�� jego twarz, zamieniaj�c j�
w oblicze dzikiej, wyg�odnia�ej bestii. Zobaczy�
dr��ce d�onie, zaciskaj�ce si� kurczowo na oparciach
fotela, i ogie�, kt�ry poch�on�� czer� oczu.
M�czyzna wygl�da�, jakby walczy� z niewidzialnym
przeciwnikiem - ze spalaj�cym go pragnieniem, aby rzuci� si� na
Harry'ego i wedrze� si� w niego, ukara� za torturowanie go, za
prowokowanie. Jednak wydawa�o si�, �e ciekawo��
okaza�a si� silniejsza. Snape nie poruszy� si�. Jedynie
jego oczy, kt�re zach�annie �lizga�y si� po nagim ciele
Harry'ego, swoj� intensywno�ci� niemal wypala�y
�cie�k� na jego sk�rze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry s�ysza� bicie w�asnego serca. Strach zdawa� si�
zupe�nie z niego wyparowa�, wypalony ognistym spojrzeniem Mistrza
Eliksir�w. Wszystko znikn�o, przesta�o mie� znaczenie.
Liczy� si� tylko Severus, po�eraj�cy go wzrokiem, niczym
niezwykle smakowity posi�ek, i czekaj�cy na deser, kt�ry Harry dla
niego przygotowa�. Ca�y �wiat przesta� istnie�,
zostali tylko oni dwaj, zawieszeni w czasie, w odludnym, bezpiecznym miejscu,
bez wojny, Voldemorta, ani Dumbledore'a. Byli tylko oni i ich pragnienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry cofn�� si� o krok i usiad� na samym brzegu
��ka. Odchyli� si� �agodnie do ty�u i
podpar� jedn� r�k�. Materia� pod jego d�oni�
i po�ladkami okaza� si� ch�odny i g�adki. Nie
spuszczaj�c wzroku z wpatrzonego w niego m�czyzny,
zacz�� bardzo wolno, niemal uwodzicielsko, rozszerza� nogi.
Wtedy zobaczy�, jak oczy Severusa tak�e si� rozszerzaj�, a
na jego twarz wyp�ywa zrozumienie. Cienkie usta rozchyli�y si�,
wydaj�c przypominaj�cy sapni�cie odg�os, a oczy
poch�on�a po�oga tak gwa�towna i nieokie�znana,
i� wydawa�o si�, �e zacz�y si� z nich
sypa� iskry, kt�re zape�ni�y powietrze sprawiaj�c, �e
na ciele Harry'ego unios�y si� wszystkie w�oski.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Widz�c, jak� reakcj� wywo�a� w
m�czy�nie, rozsun�� nogi jeszcze bardziej,
najszerzej, jak to by�o mo�liwe i obserwowa� oczy Severusa,
kt�re teraz rozjarzy�y si� intensywniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przesun�� jedn� z r�k do przodu i �agodnie
dotkn�� palcami swojego napr�onego cz�onka. Jego
erekcja drgn�a pod mu�ni�ciem dr��cych palc�w.
Jakby b�aga�a o ukojenie. Nie odrywaj�c wzroku od
przeszywaj�cego, rozgrzewaj�cego spojrzenia Severusa,
owin�� ciep�� d�o� wok� penisa. Czu�
pod palcami pulsowanie krwi, niczym �yciodajnych sok�w
przep�ywaj�cych w �odygach ro�lin. Sk�ra by�a
g�adka i rozgrzana. Odczuwa� delikatne �askotanie w podbrzuszu,
jakby wype�nia�y je miliony pi�rek. Podejrzewa�, �e
b�dzie mia� ogromne trudno�ci, by nie doj�� zbyt
szybko. Nie, kiedy Severus patrzy� na niego w <emphasis>taki</emphasis> spos�b, �e
Harry niemal namacalnie czu� na sobie to iskrz�ce spojrzenie.
Parzy�o. By�o tak gor�ce, i� niemal wypala�o rany na
jego sk�rze. A teraz ze�lizgn�o si� po ciele i
utkwi�o <emphasis>tam</emphasis>, na dole, jakby chcia�o zmusi� d�o�
Harry'ego, �eby w ko�cu zacz�a si� porusza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie czeka� d�u�ej. Powoli przesun��
d�oni� wzd�u� pulsuj�cego trzonu, naci�gaj�c
napletek na zaczerwienionej g��wce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Brwi Severusa �ci�gn�y si� gwa�townie, a palce
wbi�y si� w oparcia fotela.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przesun�� r�k� z powrotem ku g��wce, czuj�c
przyjemne wibracje. Powoli nabiera� tempa, dr��c przy
ka�dym poci�gni�ciu i s�ysz�c, jak z jego ust
zaczynaj� wyrywa� si� ciche j�ki, kt�re wraz ze wzrostem
szybko�ci, zacz�y przybiera� na sile. Jakby d�o�
Harry'ego by�a smyczkiem, a ka�de poci�gni�cie wygrywa�o
na nim, jak na skrzypcach, cudown� melodi� rozkoszy. Stara�
si� patrze� w oczy Severusa, ale mia� z tym coraz wi�ksze
trudno�ci. Rozgrzane powieki ci��y�y mu, a wybuchaj�ce
pod nimi iskry pali�y. Wypchn�� biodra do przodu, jego
kr�gos�up wygi�� si� w �uk, d�o�
zamieni�a si� w gor�cy, ciasny tunel, kt�ry przesuwa�
si� po jego drgaj�cej erekcji, wyciskaj�c �zy z oczu.
Walczy�, aby ich nie zamkn��, kiedy, nie potrafi�c nad tym
zapanowa�, przyspieszy� jeszcze bardziej, pragn�c
zako�czy� t� odbieraj�c� zmys�y, bolesn�,
napieraj�c� na jego l�d�wie udr�k�
przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
P�on�ce spojrzenie Severusa, kt�re przez ca�y czas by�o
utkwione w jego kroczu, przesun�o si� do twarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wolniej. - G�os m�czyzny by� zachrypni�ty,
zduszony. Harry pos�ucha�, chocia� opanowanie si�
przysz�o mu z ogromnym trudem. Wzrok Mistrza Eliksir�w ponownie pow�drowa�
w d�. J�zyk przesun�� si� po cienkich wargach,
nawil�aj�c je. Harry j�kn��, czuj�c, jak
cz�onek drga spazmatycznie w jego d�oni, jak krew w �y�ach
zamienia si� w law�, kiedy wyobra�nia otuli�a rozchwiany
umys�, podsy�aj�c mu obraz tego j�zyka, w�druj�cego
powoli po jego napr�onym penisie. To ju� nie by�a jego
d�o�, zaciskaj�ca si� wok� pulsuj�cej
bole�nie erekcji. Teraz by� to gor�cy, mokry j�zyk
Severusa, przesuwaj�cy si� wzd�u� trzonu w g�r� i w
d�. W g�r�. W d�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego zacisn�y si� wbrew jego woli. Czu�
wzbieraj�c� w l�d�wiach ogromn�, rozgrzan�
fal�. Pragn��, �eby go w ko�cu zatopi�a.
Chcia� znale�� si� w jej odm�tach. Nie widzie�,
nie s�ysze�, tylko <emphasis>czu�</emphasis>. Ale wtedy ostry g�os
wyci�gn�� go na powierzchni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Patrz na mnie, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry gwa�townie otworzy� oczy, napotykaj�c roz�arzone
spojrzenie, kt�re wydawa�o si� przebija� jego sk�r� i
trafia� wprost w ten gor�cy, dr��cy punkt gdzie�
g��boko w nim, kt�ry niewiele ju� dzieli�o od
wybuchni�cia. Zobaczy� rozszerzone w zachwycie oczy Severusa.
M�czyzna patrzy� na niego z takim oczarowaniem, jak gdyby
jeszcze nigdy nie widzia� czego� tak pi�knego. Jakby Harry
zamieni� si� w jak�� nieziemsk� istot�,
omamiaj�c� swym pi�knem, uwodz�c� i
omotuj�c� ka�dego, kto na ni� spojrza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jeszcze nikt nigdy nie patrzy� na niego w taki spos�b.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, �e kr�ci mu si� w g�owie. Spojrzenie Severusa
zdawa�o si� rozbija� jego zmys�y w drobny py�. Dopiero
kiedy ponownie pow�drowa�o w d�, m�g� zaczerpn��
tchu w obola�e, piek�ce p�uca. Jego d�o�
porusza�a si� sta�ym rytmem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to nie jego d�o�. To rozgrzany j�zyk Mistrza Eliksir�w.
J�zyk, kt�ry teraz obmywa� wilgotn�, czerwon�
g��wk�, zataczaj�c wok� niej powolne, doprowadzaj�ce
do ob��du ko�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z ust Harry'ego wydobywa�y si� teraz tylko g�o�ne, urywane j�ki,
kt�rych nie by� w stanie powstrzyma�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W�a�nie tak. - G�os Snape'a wydawa� si� jeszcze
bardziej zachrypni�ty. Jakby ogie� trawi� r�wnie� jego
gard�o. - J�cz. J�cz dla mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach Harry nie by� w stanie ju� d�u�ej
si� kontrolowa�. Poczu�, �e p�ka, a g�o�ny,
nieprzerwany j�k wylewa si� z jego ust, niepowstrzymany, nios�cy
ze sob� ca�y rozsadzaj�cy go od �rodka b�l
przyjemno�ci. Zobaczy�, �e oczy Severusa rozb�yskuj�,
a z�by zagryzaj� warg�. D�o� Harry'ego by�a
ju� wilgotna. Od potu i od pierwszych kropel spermy. Ponownie
zamieni�a si� w ten ciep�y, ciasny tunel, kt�ry napiera� na
jego erekcj� z coraz wi�ksz� pr�dko�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus ju� nie patrzy� na jego krocze. Teraz obserwowa� tylko
jego zaczerwienion� twarz. Jakby wiedzia�, �e Harry jest ju�
blisko i za wszelk� cen� chcia� widzie�, jak dochodzi.
Jakby chcia� zobaczy� t� niewiarygodn� eksplozj�
tysi�cy uczu� na jego twarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Fala we wn�trzu Harry'ego wzburzy�a si�, zacz�a
kipie�. Czu� pierwsze, bolesne uk�ucia przyjemno�ci, kt�re
przeszywa�y jego podbrzusze. Jeszcze kilka ruch�w d�oni�...
kilka posuni�� j�zyka... kilka �wiszcz�cych
oddech�w... Rozb�yskuj�ce, rozpalaj�ce si� czarne oczy i...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...Harry poczu� eksplozj�. Tak intensywn�, tak
pora�aj�c�, jakby wszystko w nim zosta�o rozerwane na strz�py,
zdruzgotane. Burz�ca si� kipiel zatopi�a jego l�d�wie,
spustoszy�a je i zacz�a wyp�ywa� gor�cymi,
bia�ymi strugami, kt�re zala�y jego d�o�. Harry zawy�,
gdy� b�l i �ar by�y zbyt silne. Ju� nie j�cza�, a
skomla�, kiedy wszystkie mi�nie napi�y si�,
niczym struny skrzypiec na granicy p�kni�cia. Gwa�townie
wygi�� si� w ty�, a jego d�o� zacisn�a
si� na wibruj�cej erekcji, jakby chc�c powstrzyma� j�
przed wybuchem. Nie wiedzia�, kiedy zamkn�� powieki, ale w
ciemno�ci dostrzeg� rozb�yski, kt�re wydawa�y si�
odbija� echem w jego ciele, podrzucaj�c jego biodrami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cholera!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie wiedzia�, czy to j�k, czy krzyk. Pewien by� jedynie,
�e to nie on go wyda�. Uni�s� roz�arzone powieki i
zobaczy� Severusa, z odchylon� do ty�u g�ow�, z
otwartymi ustami, kt�re z trudem chwyta�y powietrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Echo orgazmu wci�� odbija�o si� w zakamarkach jego
spoconego, bezw�adnego cia�a. Jednak widz�c reakcj�
m�czyzny, �wiadomo�� powr�ci�a do niego w
jednym, gwa�townym uderzeniu i otworzy� szeroko oczy, wpatruj�c
si� z niedowierzaniem w powracaj�cego do siebie po niespodziewanym
orgazmie Severusa. Zaci�ni�te na por�czach d�onie
dr�a�y, biodra, kt�re wcze�niej musia�y poderwa�
si� z fotela, teraz ponownie na niego opad�y. Mistrz Eliksir�w
uni�s� powieki i spojrza� na Harry'ego oczyma, w kt�rych tli�y
si� resztki pustosz�cej je jeszcze przed chwil� po�ogi.
Dysza� ci�ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cholera... - zakl�� ponownie. Jego g�os by�
zachrypni�ty. W spojrzeniu czai�o si� zaskoczenie. I gniew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zreflektowa� si� w por� i zamkn�� rozchylone w wyrazie
niedowierzania usta. Snape wygl�da� na r�wnie zaskoczonego, jak on.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon, kt�remu po pierwszym szoku uda�o si� w ko�cu
odnale�� sw�j g�os, odchrz�kn�� i
powiedzia�, u�miechaj�c si�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wszystkiego najlepszego, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna pos�a� mu d�ugie, nieodgadnione spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu�, �e jego uda dr��. Po sk�rze sp�ywa�y
mu kropelki potu. Wycie�czone mi�nie odmawia�y
pos�usze�stwa. Ale czu� si� tak wspaniale, jak jeszcze
nigdy dot�d. Nawet, kiedy �apa� znicze i wygrywa� mecze.
Ekscytacja, kt�r� teraz odczuwa�, zepchn�a w k�t
wszystkie pozosta�e wspomnienia. W g�owie ko�ata�a mu tylko
jedna my�l: doprowadzi� Severusa do orgazmu. Nawet go nie
dotykaj�c! To by� dopiero wyczyn!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Widzia�, jak brwi Snape'a �ci�gaj� si�, kiedy
Harry�emu nie uda�o si� powstrzyma� pe�nego satysfakcji
u�miechu, kt�ry wyp�yn�� na jego usta. Ale widzia�
te�, �e ciemne oczy �agodniej�. I zobaczy�, jak Snape
powoli podnosi si� z fotela i podchodzi do niego. Uni�s�
g�ow� i spojrza� wprost w przypatruj�ce mu si� w
dziwny spos�b oczy, w kt�rych tli�a si� male�ka, ciep�a
iskierka. Widzia�, �e Snape wyci�ga d�o� w jego
stron�. Poczu� �agodny dotyk na policzku. Zamkn��
oczy, poddaj�c si� delikatnej pieszczocie, kt�ra pomimo ch�odu
palc�w, pos�a�a niezwyk�e ciep�o wprost w jego serce. Nie
otworzy� oczu nawet wtedy, gdy us�ysza� kieruj�ce si�
do �azienki kroki Severusa i trzask zamykanych drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dotkn�� swojego policzka, na kt�rym wci�� wyczuwa�
ciep�y dotyk ch�odnych palc�w. U�miechn�� si� do
siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�aden z nich si� nie odezwa�. Ale Harry i tak wiedzia�,
�e Severus tym gestem wyrazi� wi�cej, ni� m�g�by
przekaza� s�owami.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*
"(Everything I do) I do it for you" by Bryan Adams</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 22 ---</strong></p><p><strong>22. Rage</strong>.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Now I will let my demons out...</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
In my hour of darkness they will come again;</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Fear, hate, frustration, desperation.</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis/><emphasis>I'll
answer with my rage...</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
- I jak by�o? - Harry wzdrygn�� si�, s�ysz�c
szept Ginny tu� przy swoim uchu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - zapyta� zaskoczony, patrz�c jak siostra Rona przysuwa sw�j
talerz ze �niadaniem i siada obok niego. By� poniedzia�kowy
poranek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No wiesz... - Mrugn�a do niego porozumiewawczo. - A gdzie
wymyka�e� si� w takim stroju? Na pewno nie na szlaban, �eby
czy�ci� kocio�ki u Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Ca�kiem blisko..." - pomy�la� Harry, mimowolnie
czuj�c rozbawienie. - "Ale <emphasis>czy�ci�em</emphasis> co�
innego..."</p><empty-line/><empty-line/><p>
- U�miechasz si�. Czyli jednak by�o...
"interesuj�co" - zachichota�a Ginny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- R�wnie "interesuj�co", jak u ciebie - odpar� cicho Harry.
Dziewczyna zarumieni�a si�, a po chwili oboje parskn�li
�miechem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gdyby Ron s�ysza� nasz� rozmow� - powiedzia�a cicho
Gryfonka, �api�c oddech. Harry zerkn�� na siedz�cego
kawa�ek dalej przyjaciela, kt�ry obserwowa� ich podejrzliwie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O czym tak szepczecie? - burkn�� w ko�cu, wiedz�c,
�e zosta� przy�apany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O niczym, co powinno ci� interesowa� - odpar�a hardo Ginny.
Hermiona siedzia�a z nosem utkwionym w "Proroku Codziennym" i w
og�le nie zwraca�a na nich uwagi. Ron zarumieni� si�,
mrukn�� co� pod nosem i wepchn�� sobie do ust
kie�bask�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ginny przysun�a si� do niego nieco bli�ej. Wtedy Harry
poczu� co� dziwnego. �askotanie na karku. Jakby leciutki powiew
naturalnej magii. Rozejrza� si�, zdezorientowany, po Wielkiej Sali i
zobaczy� wbite w siebie, niezwykle intensywne spojrzenie mrocznych oczu
Mistrza Eliksir�w. Mia� dziwne wra�enie, �e powietrze nagle
zape�ni�o si� iskrami. Odsun�� si� nieznacznie od
Gryfonki i wra�enie ust�pi�o. Ale Ginny chyba niczego nie
poczu�a, gdy� ponownie si� przybli�y�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Za kim si� tak rozgl�dasz, Harry? - szepn�a mu do ucha.
- Wypatrujesz jej? Z kt�rego jest domu? Co to za szcz�ciara?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ee... - wymamrota� Harry, nie wiedz�c, co odpowiedzie�.
Poczu�, jak w�oski na jego karku podnosz� si�, jak gdyby
by�y naelektryzowane. Wystraszy� si� i ponownie nieco si�
odsun��, a wra�enie natychmiast ust�pi�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ginny chyba zauwa�y�a jego min�, gdy� spojrza�a na
niego nieco zaskoczona i wzruszy�a ramionami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No, skoro nie chcesz, to nie m�w. Nie b�d� naciska�a. A tak w
og�le, to chcia�am ci� prosi� o przys�ug�. - Harry
zobaczy�, jak Gryfonka zerkn�a na Rona, po czym pochyli�a
si� do niego i wyszepta�a cicho: - Pom�g�by� mi
wymkn�� si� z Pokoju Wsp�lnego dzisiejszego popo�udnia?
Chcia�abym po prostu wyj�� niezauwa�ona przez Rona, aby
unikn�� jego irytuj�cych pyta� i �ledzenia mnie. I
gdyby� m�g� go te� zaci�gn�� wieczorem
wcze�niej do dormitorium, �ebym nie natkn�a si� na
niego, kiedy b�d� wraca�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, nie ma sprawy - odpar� szybko Harry, pragn�c tylko tego, by
w ko�cu si� od niego odsun�a. - Ale wr��my ju�
do �niadania, bo Ron zacznie co� podejrzewa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�ki, Harry. - Ginny u�miechn�a si� szeroko. -
Wiedzia�am, �e mog� na ciebie liczy�. - Pochyli�a
si� i cmokn�a go szybko w policzek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�a chwila. B�ysk i trzask. Ginny krzykn�a i
odsun�a si� gwa�townie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co to by�o? - zapyta�a patrz�c ze zdumieniem na Harry'ego. -
Jakby co� mnie... porazi�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nie ja - odpar� szybko Harry, zaskoczony tak samo, jak dziewczyna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o? - zapyta� Ron, kiedy w ko�cu uda�o mu
si� prze�kn�� to, co mia� w ustach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jakie� wy�adowanie. Nic jej nie jest - uspokoi� go Harry,
maj�c dziwne wra�enie, �e wie doskonale, kto jest sprawc�
ca�ego zamieszania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Lepiej na niego uwa�aj. - Do uszu Harry'ego dobieg�
z�o�liwy g�os Seamusa. - Ka�dy, kto si� do niego
zbli�y, �le ko�czy. A potem tch�rz wypiera si� wszystkiego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wisz o sobie, Seamus? - warkn�� Harry, spogl�daj�c ze
z�o�ci� na siedz�cego kawa�ek dalej, po drugiej
stronie sto�u, Gryfona. - A kto si� ostatnio wszystkiego
wypiera�? Najpierw robisz komu� �wi�stwa za plecami, a
potem udajesz niewinnego. I kto tu jest tch�rzem?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Twarz Finnigana zaczerwieni�a si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�lisz, �e puszcz� ci p�azem to, co mi
zafundowa�e�? - sykn�� dr��cym z gniewu
g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Sam jeste� sobie winien! - odparowa� Harry czuj�c, �e
pomimo wszelkich stara�, zaraz straci nad sob� panowanie i wybuchnie.
Mia� serdecznie dosy� tych ci�g�ych docinek i mieszania z
b�otem. Nie dawali mu spokoju nawet na posi�kach! Czu�, jak
frustracja, kt�ra zbiera�a si� w nim od kilku dni,
osi�gn�a punkt krytyczny i ka�da, nawet najmniejsza uwaga,
mo�e sko�czy� si� pot�n� eksplozj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta� ju�, Seamus - wtr�ci�a si� nagle Ginny. -
Przecie� byli�cie kiedy� przyjaci�mi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie kumpluj� si� z tch�rzami i <emphasis>zdrajcami</emphasis> - wycedzi�
Gryfon, patrz�c hardo na Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e co� w nim zaczyna p�ka�. Twardy, solidny
mur, kt�ry dzi�ki Severusowi uda�o mu si� wok� siebie
zbudowa�, zacz�� si� rozpada�. Tyle razy zosta�
ju� uderzony zniewagami, kruszony spojrzeniami, demolowany
nienawi�ci�, i� ledwie si� utrzymywa�. A teraz Seamus
wytoczy� przeciwko niemu najci�sze dzia�a, kt�rych
si�a ra�enia tworzy�a w nim ogromne wyrwy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry nie jest zdrajc�! - warkn�a Ginny, staj�c w jego
obronie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeszcze jedno s�owo, Seamus, a b�dziesz zbiera� swoje
z�by z pod�ogi - wycedzi� Ron.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zobaczycie jeszcze... - G�os Gryfona kipia� od nienawi�ci i
�alu. - Zobaczycie, �e on nas wszystkich zdradzi. Dlaczego tu siedzi,
zamiast walczy�? Moja ciocia zgin�a w jednym z tych atak�w! To
on jest wszystkiemu winien! - wykrzykn��, celuj�c
oskar�ycielsko palcem w trz�s�cego si� ze z�o�ci
Harry'ego. - Jest zwyk�ym morderc�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zamknij mord�! - Harry czu� jedynie kipi�c�
w�ciek�o��, kt�ra zalewa�a jego oczy, barwi�c
wszystko na czerwono. Widzia� tylko Finnigana, s�ysza� tylko
jego s�owa, kt�re raz za razem uderza�y i rozkrusza�y resztki
chwiej�cej si� bariery, uwalniaj�c co�, co nigdy nie
powinno zosta� wypuszczone na wolno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Echo g�os�w Rona i Hermiony, kt�rzy co� do niego m�wili, unosi�o
si� gdzie� na obrze�ach jego wrz�cej �wiadomo�ci,
ale on s�ysza� tylko s�owa Seamusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bo co? Nic mi tutaj nie zrobisz. Jeste� na to zbyt wielkim tch�rzem.
Zreszt�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mur run��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rzuci� si� do przodu, przez st�, str�caj�c na
pod�og� wszystko, co si� na nim znajdowa�o.
S�ysza� czyj� krzyk i ha�as rozbijaj�cych si�
talerzy, ale widzia� tylko sw�j cel - przera�on� twarz Seamusa.
Si�� rozp�du uderzy� pi�ci� w jego nos,
wpad� na krzes�o i obaj wyl�dowali na pod�odze. Poczu�
t�py b�l w �o��dku i na chwil� straci� oddech,
kiedy dosi�gn�o go uderzenie w brzuch. Kolejny cios w twarz
rozbi� jego okulary. Jednak nie by�y mu one potrzebne. Widzia�
jedynie czerwon� jak krew furi�, kt�ra pcha�a go naprz�d,
daj�c mu nadludzk� wr�cz si��. Z�apa�
Seamusa za szat�, uni�s� go z pod�ogi i cisn�� na
st�. Przypar� go do niego i zacz�� ok�ada�
pi�ciami. Uderza� w twarz, w nos, usta, szyj�,
wsz�dzie, gdzie by� w stanie dosi�gn��. Chcia� go
zmia�d�y�, zniszczy�, zr�wna� z ziemi�.
Pomi�dzy ciosami, do jego rycz�cego z w�ciek�o�ci
umys�u przedziera� si� jego w�asny, charcz�cy
g�os. S�owa same wydobywa�y si� z ust.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nigdy wi�cej... - trzask! - ...tak mnie... - trzask! - ...nie nazwiesz!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Expelliarmus!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� silne szarpni�cie. Ogromna si�a oderwa�a go od
Finnigana. Wrzasn�� z w�ciek�o�ci i zaskoczenia i
upad�, uderzaj�c g�ow� o �awk�. Pociemnia�o
mu przed oczami. Poczu� t�py b�l w g�owie. Przez kilka chwil nie
wiedzia�, gdzie jest i co si� sta�o. Wtedy us�ysza�
nad sob� g�os... Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wstawaj, Potter!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kto� poci�gn�� go mocno za szat�. Podni�s�
si� z pod�ogi. Nogi ugi�y si� pod nim, ale
utrzyma� r�wnowag�. Czu�, jak jego obdarte, obola�e
pi�ci dr�� niekontrolowanie, a adrenalina powoli zaczyna
opada�. Znikn�a czerwie�, kt�ra zalewa�a jego oczy.
Teraz widzia� jedynie mg��. Zacz�� s�ysze�
tak�e inne odg�osy - szepty, krzyki, zdenerwowany, niemal
przera�ony g�os profesor McGonagall, pytaj�cy Seamusa, czy
mo�e wsta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gdzie s� moje okulary? - wyszepta�, �api�c si� za
brzuch i czuj�c okropny b�l pokiereszowanego nosa i lewego oka. - Nic nie
widz�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tutaj, Harry. - Us�ysza� dr��cy g�os Hermiony. - <emphasis>Oculus
reparo.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Kto� za�o�y� mu je na nos. Sykn�� z b�lu i na
chwil� zacisn�� powieki. Kiedy je otworzy�, gwa�townie
wci�gn�� powietrze, widz�c rozgrywaj�c� si�
przed nim scen�. McGonagall pr�bowa�a pom�c wsta� zakrwawionemu
Seamusowi, kt�ry le�a� na stole, w�r�d resztek �niadania,
talerzy, sztu�c�w i p�misk�w, a jego szata by�a ca�kowicie
oblepiona jedzeniem. Wszyscy uczniowie zgromadzili si� woko�o,
wpatruj�c si� w Harry'ego z pe�n� niedowierzania groz�.
Niedaleko niego stali Ron, Hermiona i Ginny, wygl�daj�cy na kompletnie
os�upia�ych. A tu� obok sta� Severus, trzymaj�c go za
szat�. Kiedy Harry na niego zerkn��, dostrzeg� gniew w
czarnych oczach. Gniew i przeb�ysk czego� jeszcze, czego nie
potrafi� nazwa�. Jakiego� dziwnego poruszenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamkn�� oczy i j�kn�� w duchu. Tak �atwo si�
z tego nie wywinie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
�wiadomo�� tego, co w�a�nie zrobi�,
przygniata�a go swym ci�arem, nie pozwalaj�c
oddycha�. To dziwne, ale nie mia� wyrzut�w sumienia. Rycz�cy
potw�r, kt�ry w niego wst�pi�, wycofa� si�
g��boko, ale nadal tam by�. A wraz z nim satysfakcja, kt�r�
odczuwa� widz�c, jak po twarzy Seamusa sp�ywa krew zmieszana ze
�zami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zas�u�y� sobie na to!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy okaza�o si�, �e Finnigan mo�e i�� o
w�asnych si�ach, McGonagall odwr�ci�a si� do Harry'ego. Jej
wzrok przypomina� spojrzenie w�ciek�ej kocicy. Harry mia�
wra�enie, �e �renice sta�y si� pionowe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Za mn�, Potter! - sykn�a lodowatym g�osem i
podtrzymuj�c Seamusa, zacz�a prowadzi� go do pomieszczenia
znajduj�cego si� tu� za Wielk� Sal�. Snape bez
s�owa popchn�� Harry'ego przed sob�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy znale�li si� sami i drzwi zatrzasn�y si� za
nimi, us�yszeli, jak w Wielkiej Sali podnosi si� niebywa�y gwar.
Ale w pomieszczeniu panowa�a martwa cisza. McGonagall odwr�ci�a
si� i obrzuci�a Harry'ego wzrokiem tak zimnym, jakby chcia�a go
zamrozi� na miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co to mia�o znaczy�, panie Potter? - wycedzi�a r�wnie
lodowatym g�osem. - Nigdy, powtarzam, <emphasis>nigdy</emphasis>, w ca�ej swojej
karierze nauczycielskiej nie spotka�am si� jeszcze z takim
przypadkiem kompletnego braku opanowania. Co w ciebie wst�pi�o? - Jej
g�os zacz�� dr�e� z oburzenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powinni go trzyma� u �w. Munga - wtr�ci� nagle Seamus,
siedz�cy na krze�le, kt�re podsun�a mu McGonagall. - Jest
niebezpieczny dla otoczenia!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� na niego i poczu�, jak potw�r rykn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A co? A� tak si� mnie boisz? I kto tu jest tch�rzem? - Na jego usta
wyp�yn�� u�miech pe�en m�ciwej satysfakcji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Panie Potter! - Nauczycielka a� si� zach�ysn�a z
oburzenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� nag�e poci�gni�cie za szat�.
Zachwia� si� i zrobi� kilka krok�w w ty�, a Snape zbli�y�
twarz do jego twarzy i sykn�� mu w ni� g�osem, kt�ry
potrafi�by zamrozi� nawet ogie�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uspok�j si�, Potter!</p><empty-line/><empty-line/><p>
To go ostudzi�o. W ciemnych oczach dostrzeg� szalej�c�
burz�. Snape by� r�wnie w�ciek�y, jak McGonagall, ale jego
gniew by� dla Harry'ego o wiele bardziej niebezpieczny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Opiekunka Gryffindoru zamkn�a oczy i przy�o�y�a
r�k� do czo�a, wzdychaj�c ci�ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeden z was ma mi natychmiast wyja�ni�, o co posz�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Seamus mnie zniewa�y� - powiedzia� szybko Harry, patrz�c
na nauczycielk�. - To by�a sprawa honorowa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Honorowa? - McGonagall otworzy�a szeroko oczy. - Potter, czy ty wiesz,
co zrobi�e�? Rzuci�e� si� na innego ucznia w Wielkiej
Sali, przy ca�ej szkole, przy wszystkich nauczycielach! Nic, powtarzam, <emphasis>nic</emphasis>
nie usprawiedliwia takiego zachowania!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja si� wcale nie usprawiedliwiam. ��dam tylko, �eby
Seamus mnie przeprosi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nigdy! - sykn�� Gryfon, spluwaj�c krwi� na kamienn�
posadzk�. - To, co powiedzia�em, to prawda. On <emphasis>jest</emphasis>
morderc�. Prawie mnie zabi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry szarpn�� si�, chc�c dosi�gn��
Finnigana i wepchn�� mu te s�owa do gard�a, ale silne
szarpni�cie zatrzyma�o go na miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uspok�jcie si� obaj natychmiast! - krzykn�a McGonagall. - Na
Merlina! Jeste�cie z jednego domu! Gdzie si� podzia�a wasza
gryfo�ska lojalno��?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter sprzeda� swoj� Sami-Wiecie-Komu - warkn�� Seamus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Panie Finnigan! - Nauczycielka obrzuci�a go oburzonym spojrzeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I to jest w�a�nie pow�d, dla kt�rego powiniene� mnie
przeprosi� - odparowa� Harry i z satysfakcj� ujrza�, jak
twarz Seamusa staje si� blada ze strachu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dosy� tego! - wrzasn�a McGonagall. - Przez wasze zachowanie
Gryffindor traci po pi��dziesi�t punkt�w od ka�dego. Nie
wiem, co w was wst�pi�o, ale mo�e przypomnicie sobie, �e
jeste�cie Gryfonami i powinni�cie si� wspiera�, a nie
obrzuca� wyzwiskami i zniewagami, kiedy sp�dzicie ze sob�
troch� czasu. Obaj macie szlabany. Dwa razy w tygodniu po trzy godziny. Do
ko�ca roku szkolnego. Razem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co?! - krzykn�li niemal jednocze�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I tak macie szcz�cie, �e trwa wojna, bo inaczej
zostaliby�cie w trybie natychmiastowym wyrzuceni ze szko�y! -
doda�a nauczycielka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry patrzy� na McGonagall z niedowierzaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie zgadzam si�! - pisn�� Seamus. - On mnie zabije!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Je�eli kt�ry� z was chocia� <emphasis>dotknie</emphasis> drugiego, to
szlaban zostanie zwi�kszony z dw�ch do czterech razy w tygodniu -
o�wiadczy�a nauczycielka zdecydowanym g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e ogarnia go rozpacz. Ma mie� do ko�ca roku
szlabany z Seamusem? A co z jego spotkaniami ze Snape'em? Co z Quidditchem? Co
z...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Je�eli mog� si� wtr�ci�, Minerwo - G�os Snape'a
przerwa� ponure rozmy�lania Harry'ego. - Nie s�dz�, aby
trzymanie pana Pottera i pana Finnigana razem by�o dobrym pomys�em.
Raczej si� pozabijaj�, ni� pogodz�. Wiem, �e tw�j
gryfo�ski... idealizm ka�e ci wierzy�, i� wsp�lne
sp�dzanie czasu ostudzi ich gniew, ale osobi�cie uwa�am, �e
Potter pr�dzej pokona Czarnego Pana, ni� pogodzi si� z
Finniganem. Jest na to zbyt krn�brny, arogancki i uparty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
McGonagall zamkn�a oczy i westchn�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wi�c co proponujesz? Nie mam czasu, �eby pilnowa� ich obu
podczas osobnych szlaban�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter potrzebuje solidnej kary, kt�r� dobrze zapami�ta.
G�askanie go po g��wce w niczym nie pomo�e i znowu b�dzie
mia� wra�enie, �e wszystko usz�o mu na sucho. Jeste�
za �agodna, Minerwo. - Widz�c, �e nauczycielka otwiera usta,
�eby zaprotestowa�, podni�s� g�os i kontynuowa�. -
Dlatego uwa�am, �e najlepszym sposobem na prawdziwe ukaranie Pottera
b�dzie przydzielenie mu szlaban�w <emphasis>ze mn�</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry otworzy� szeroko oczy i spojrza� na Snape'a z niedowierzaniem.
McGonagall wygl�da�a, jakby powa�nie rozwa�a�a t�
propozycj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, Severusie - odpar�a po chwili, spogl�daj�c ze smutkiem
na Harry'ego. - Mo�e ty b�dziesz potrafi� zmieni� jego
nastawienie. Przykro mi, Potter - zwr�ci�a si� do Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przykro? Harry by� w tym momencie tak niezmiernie szcz�liwy,
�e z trudem powstrzymywa� si�, aby tego nie okaza�.
Spu�ci� g�ow�, szybko ukrywaj�c rado��,
kt�ra z pewno�ci� musia�a zab�ysn�� w jego
oczach. Zerkn�� na Seamusa, kt�ry �ypa� na niego
gro�nie spod stru�ek krzepn�cej krwi, kt�ra jeszcze przed
chwil� zalewa�a jego blad� twarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A wi�c dobrze - kontynuowa�a McGonagall. - Panie Finnigan, p�jdzie
pan ze mn� do skrzyd�a szpitalnego. Panie, Potter, pan te�
powinien si� tam uda�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�, nie odrywaj�c wzroku od pod�ogi.
Nauczycielka podesz�a do Seamusa i pomog�a mu wsta� z
krzes�a, po czym, podtrzymuj�c go, wyprowadzi�a z pomieszczenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy drzwi si� za nimi zamkn�y, Harry poczu� na sobie
intensywne spojrzenie Severusa. Zadr�a� mimowolnie. Zamkn��
oczy, czekaj�c na nieuniknione.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widz�, �e ju� kompletnie postrada�e� rozum, Potter -
warkn�� Snape ostrym, chrapliwym g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zas�u�y� sobie na to - odparowa� Harry, zanim
zd��y� ugry�� si� w j�zyk. Odwr�ci�
si� i wbi� w Severusa twarde spojrzenie, postanawiaj�c, �e
tym razem nie pozwoli zmiesza� si� z b�otem. Gniew nadal go
podgrzewa�, buzuj�c pod jego sk�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A ty zas�u�y�e� na niezwykle bolesn� kar�,
kt�ra w ko�cu mo�e nauczy�aby ci� czego� -
sykn�� Snape, przewiercaj�c Harry'ego wzrokiem. - Samokontrola i
dyscyplina. Tego ci brakuje, Potter! I wygl�da na to, �e jestem
zmuszony sam ci� ich nauczy�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wcale nie musisz - odpar� Harry, pr�buj�c wygl�da� na
spokojnego. - Do tej pory zawsze sam sobie radzi�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprawdy? - W g�osie Mistrza Eliksir�w zadr�a�a sarkastyczna
nuta. - Nie powiedzia�bym, �e rzucanie si� na drugiego ucznia,
na oczach ca�ej szko�y jest przejawem samoopanowania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mam zamiaru za to przeprasza�! - Harry podni�s� g�os,
czuj�c, �e gniew ponownie zaczyna przejmowa� nad nim
kontrol�. - Ciesz� si�, �e to zrobi�em i z
ch�ci� zrobi�bym to jeszcze raz!</p><empty-line/><empty-line/><p>
W oczach Snape'a b�ysn�o co� niebezpiecznego. Harry
gwa�townie wyhamowa� i ugryz� si� w j�zyk.
Zapuszcza� si� w niezwykle ryzykowne rejony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pyskuj mi tu, Potter! - G�os Severusa sta� si� ostry i
jeszcze ch�odniejszy, zamieniaj�c si� w sopel lodu. - <emphasis>B�dziesz</emphasis>
trzyma� swoje nerwy na wodzy, czy ci si� to podoba, czy nie. I
ju� nigdy wi�cej si� tak nie ods�onisz. A dlaczego?
Poniewa� <emphasis>ja ci tak ka��</emphasis>. Je�eli z�amiesz ten
zakaz, to nigdy wi�cej nie pokazuj mi si� na oczy.
Zrozumia�e�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� si� tak, jakby grunt zacz�� usuwa� mu
si� spod n�g.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego? - j�kn��, patrz�c na Snape'a z niedowierzaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poniewa� nast�pnym razem mo�esz straci� kontrol� w
nieodpowiedniej sytuacji i wydasz nas obu. Musz� by� pewien, �e
mog� ci ufa�, Potter. W przeciwnym razie b�d� zmuszony
zako�czy� nasz... "uk�ad".</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e do jego p�uc wdar�a si�
woda. Przez chwil� nie m�g� oddycha�. Wpatrywa� si� w
Snape'a oczami rozszerzonymi ze strachu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie... nie mo�esz... - wyszepta� przez �ci�ni�te
gard�o. - Ju� nigdy tego nie zrobi�. Obiecuj�.
B�d�... b�d� nad sob� panowa�. - Podszed� do
Severusa, kt�ry wbija� w niego p�on�ce lodowatym gniewem
spojrzenie i z�apa� go za szat� na piersi, spogl�daj�c
g��boko w jego oczy. - Mo�esz mi zaufa�, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, jak gniew w oczach m�czyzny powoli przestaje
p�on��, jednak wci�� co� go podsyca�o. Snape
zacisn�� usta, potem obliza� je i wycedzi� przez
zaci�ni�te z�by:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeszcze jedna sprawa, Potter. Nie wolno ci si� zbli�a� do
Weasley.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga�. Do Weasley? Czy�by chodzi�o mu o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Do Ginny? - zapyta� patrz�c na Severusa nic nierozumiej�cym
wzrokiem. Nagle poczu�, �e Snape �apie go za rami�,
wbijaj�c bole�nie palce w cia�o i szarpni�ciem przyci�ga
go do siebie. Ich twarze znalaz�y si� milimetry od siebie. - Nie
udawaj wi�kszego idioty, ni� jeste� - wycedzi� Severus,
zanurzaj�c ciskaj�ce b�yskawice spojrzenie w zaskoczonych oczach
Harry'ego. - Je�eli jeszcze raz ci� <emphasis>dotknie</emphasis>, a ty jej na to
pozwolisz, to oboje gorzko tego po�a�ujecie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e jego oczy robi� si� okr�g�e ze
zdumienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale dla ciebie to b�dzie dopiero pocz�tek cierpie�, Potter.
Nawet sobie nie wyobra�asz, do czego jestem zdolny. Zapami�taj sobie
jedno... nale�ysz <emphasis>wy��cznie</emphasis> do mnie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry by� tak zszokowany, i� nie m�g� wydusi� z siebie
s�owa. Na ko�cu ciemnych tuneli oczu Mistrza Eliksir�w szala�a
po�oga, kt�ra w ka�dej chwili mog�aby go strawi�, gdyby
tylko o�mieli� si� zaprotestowa�. Jednak w og�le nawet nie
przysz�o mu to do g�owy. Zobaczy�, jak p�on�cy
ogie� dotyka tak�e jego i rozpala w nim niesamowity �ar.
J�kn��, kiedy Severus pu�ci� jego rami� i niemal
natychmiast Harry osun�� si� na kolana. Wyci�gn��
r�ce i opl�t� ramiona wok� talii Snape'a, przyciskaj�c
twarz do jego czarnej szaty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, nie chcia�em sprawi� ci przykro�ci -
wyszepta� cicho, rozkoszuj�c si� zapachem i
szorstko�ci� materia�u. Uni�s� twarz i spojrza� z
do�u na Severusa. W chwili, kiedy oczy Snape'a zanurzy�y si� w
szmaragdowych oczach Harry'ego, doda�. - Nie martw si�. Jestem tylko
tw�j, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dostrzeg�, �e w obsydianowych �renicach co�
zamigota�o. Na �ci�gni�tej gniewem twarzy pojawi�
si� wyraz satysfakcji. Po chwili Harry zobaczy�, �e Snape unosi
r�k�. Poczu� �agodne mu�ni�cie ch�odnych
palc�w na swoim policzku. Zamkn�� oczy, poddaj�c si�
pieszczocie. Odczucie by�o niezwykle delikatne, ale posy�a�o
iskry wzd�u� jego cia�a, wprawiaj�c je w dr�enie.
Zmys�y zacz�y odbiera� tak silne bod�ce, i�
wydawa�o si�, �e jeszcze chwila i eksploduj�. Czy
mo�liwe by�o, aby zwyk�y dotyk wywo�a� a� tak
gwa�town� reakcj�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry westchn�� przeci�gle i u�miechn�� si�.
Wtedy palce znikn�y. Otworzy� gwa�townie oczy,
spogl�daj�c z zaskoczeniem na Severusa, kt�rego twarz w u�amku
sekundy przybra�a ch�odny, zaci�ty wyraz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wstawaj, Potter. W ka�dej chwili kto� mo�e tu wej��.
- Z�apa� go za szat� i podci�gn�� do pozycji
stoj�cej. Harry zamruga� kilka razy, zdezorientowany. -
Powiniene� p�j�� do skrzyd�a szpitalnego. Niech Pomfrey
si� tob� zajmie. Masz pojawi� si� na mojej lekcji,
niezale�nie od tego, w jakim b�dziesz stanie. Zrozumiano?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�, ukrywaj�c u�miech, kt�ry
cisn�� mu si� na usta. Nie wiedzia� dlaczego, ale pomimo
obola�ych �eber i siniak�w na twarzy, poczu� si� nagle
tak... wspaniale.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry wyszed� ze skrzyd�a szpitalnego, otoczyli go przyjaciele,
przekrzykuj�c si� jeden przez drugiego. Hermiona zacz�a
trajkota� o tym, �e nie powinien by� tak post�pi�,
�e to by�o nieodpowiedzialne i nieprzemy�lane z jego strony,
�e nie powinien da� si� sprowokowa� Seamusowi i �e ma
ogromne szcz�cie, �e nie wywalili go za to ze szko�y. W
pewnym momencie Harry nie wytrzyma� i warkn��, �e
dosta� ju� jedno kazanie od McGonagall i nie ma zamiaru
wys�uchiwa� kolejnego. Ron wyrazi� swoje szczere
wsp�czucie, kiedy dowiedzia� si�, �e Harry b�dzie
mia� do ko�ca roku szkolnego szlabany ze Snape'em i zdawa�
si� prze�ywa� to jeszcze bardziej, ni� sam zainteresowany
("Szlabany ze Snape'em? Dwa razy w tygodniu? Do ko�ca roku szkolnego?
Chyba wola�bym umrze�...."). Ginny pogratulowa�a mu odwagi
i by�a pod wra�eniem jego si�y, a Neville patrzy� na
Harry'ego tak, jakby ch�opak zamieni� si� nagle w
tr�jg�owego, ziej�cego ogniem smoka, kt�ry w ka�dej chwili
m�g� go zaatakowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A ja uwa�am, �e Harry post�pi� s�usznie -
zako�czy�a dyskusj� Luna. - Ka�dy na jego miejscu
zareagowa�by tak samo. Teraz przynajmniej nikt go ju� nie zaczepi, bo
wszyscy b�d� si� bali, �e wyl�duj� w skrzydle
szpitalnym ze zmasakrowan� twarz�. - U�miechn�a
si� weso�o, kiedy wszyscy spojrzeli na ni� z mieszanin�
zdumienia i niedowierzania. Ron wytrzeszczy� na dziewczyn� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty wygadujesz? Przecie� w�a�nie za to Harry dosta�
szlaban ze Snape'em! Do ko�ca roku! Rozumiesz? Ze Snape'em!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ma szcz�cie - powiedzia�a Luna, u�miechaj�c
si� nieprzytomnie. - M�g� dosta� szlaban z kim� innym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e robi mu si� gor�co. Szybko
zerkn�� na przyjaci�, ale Hermiona tylko pokr�ci�a
g�ow�, a Ron postuka� si� w czo�o, kiedy Krukonka
odwr�ci�a si�, �eby odej��. Prawdopodobnie oboje
uznali, �e m�wi g�upoty i nie warto nawet pr�bowa� jej
zrozumie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Okaza�o si�, �e Luna mia�a racj�. Harry by�
bardzo mi�o zaskoczony przemian�, jaka zasz�a w�r�d uczni�w
po porannym incydencie. Nagle wszyscy zacz�li omija� go szerokim
�ukiem. Plakietki z wy�miewaj�cymi go okre�leniami
gdzie� poznika�y, na korytarzach nie s�ycha� te�
by�o ju� piosenek o nim i okrzyk�w w stylu "Potter to tch�rzliwy
zdrajca!" Nie oznacza�o to jednak, �e przesta� zwraca�
uwag� swoj� osob�, gdy� nadal, gdziekolwiek si�
pojawi�, wita�y go nieprzychylne spojrzenia i szepty za plecami, ale
do tego akurat zd��y� si� ju� przyzwyczai�.
Przynajmniej by�o to lepsze od jawnego zniewa�ania i rzucania
oszczerstwami, kt�re niczym kamienie mia�y tylko jedno zadanie -
dog��bnie zrani� ofiar�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Denerwuj� si�, Ron. - G�os Hermiony przedar� si�
przez my�li Harry'ego, przypominaj�c mu, gdzie si�
w�a�nie znajdowa�. W klasie Mistrza Eliksir�w. Snape'a jeszcze
nie by�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I tak dostaniesz <emphasis>Wybitny</emphasis>. Jak zawsze - prychn�� rudzielec,
odwracaj�c si� od przej�tej przyjaci�ki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A je�eli to zawali�am? Je�eli co� by�o nie tak? Mam
z�e przeczucia. - Hermiona nie ust�powa�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hermiono, ty <emphasis>zawsze</emphasis> masz z�e przeczucia. A czy one kiedykolwiek
si� sprawdzi�y? Trelowney mia�a racj�. Jeste�
beznadziejna w przepowiadaniu przysz�o�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona poczerwienia�a z oburzenia. Odwr�ci�a si� do Rona
plecami i nie odezwa�a si� do niego wi�cej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ona jest okropna - westchn�� cicho Gryfon, pochylaj�c si�
do Harry'ego. - Czasami zachowuje si� tak, jakby by�a op�tana.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- S�ysza�am to, Ronaldzie! - dotar� do nich podniesiony
g�os Hermiony. Ron skrzywi� si�, jakby trzepn�a go
nim w g�ow� Zanim zd��y� odpowiedzie�, w klasie
zapanowa�a nag�a cisza. Drzwi otworzy�y si� z rozmachem, a
do sali wkroczy� Mistrz Eliksir�w. Harry'emu wystarczy�o jedno
spojrzenie, aby domy�li� si�, �e Snape nie ma zbyt dobrego
humoru. Prawdopodobnie wci�� by� rozdra�niony porannym
incydentem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nauczyciel zatrzyma� si� na �rodku klasy i potoczy� po niej
nieprzychylnym spojrzeniem (Harry m�g�by przysi�c, �e oczy
Snape'a zw�zi�y si�, kiedy dotar�y do niego), po czym bez
s�owa odwr�ci� si� plecami do uczni�w i machn��
r�d�k� w stron� biurka, z kt�rego wylecia�y rolki
pergamin�w z wypracowaniami i poszybowa�y do ich r�k. Harry
rozwin�� swoj� prac� domow�. Od razu rzuci�a mu
si� w oczy ocena: <emphasis>Troll.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Otworzy� szeroko oczy z niedowierzania. Jak to mo�liwe? Przecie�
napisa� wszystko, co tylko znalaz� w ksi��kach o tym
eliksirze! Szybko przebieg� wzrokiem w d� strony i przeczyta�
zapisan� czerwonym atramentem uwag� Snape'a:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Eliksir Wiggylowy? Nigdy o takim nie s�ysza�em, Potter, i w
zwi�zku z tym nie mog� sprawdzi� twojego wypracowania.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co jest, kurwa? - mrukn�� pod nosem. - Jak si� nazywa ten
eliksir, o kt�rym pisali�my? - zapyta� Hermiony, kt�ra
w�a�nie rozwija�a sw�j pergamin.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Eliksir Wiggenowy - odpar�a Gryfonka zanurzaj�c nos we w�asnej
pracy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, jak wzburzona fala gniewu zalewa jego umys�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ju� dawno zauwa�y�, �e w przypadku Snape'a nie ma taryfy
ulgowej. Eliksiry w dalszym ci�gu by�y dla niego taka sam�
gehenna, jak zawsze. Mia� nawet wra�enie, �e Snape sta�
si� dla niego pod tym wzgl�dem jeszcze bardziej wymagaj�cy.
Jakby to, �e si� pieprzyli oznacza�o, �e Harry powinien
automatycznie lepiej rozumie� Eliksiry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale teraz przeszed� ju� samego siebie! Jak on m�g�? Mia�
pewno��, �e wszystko by�o dobrze! I przez jeden g�upi
b��d ca�y jego wysi�ek poszed� na marne. Siedzia�
nad wypracowaniem do p�na. Chcia�, aby chocia� raz Snape
by� z niego zadowolony, �eby dostrzeg�, �e Harry jednak
si� przy�o�y�, �e mu zale�a�o! To by�a
chyba jego najd�u�sza i najlepsza praca z Eliksir�w, jak�
kiedykolwiek napisa�, a ten... dra� nie sprawdzi� jej tylko
dlatego, �e pomyli� si� w tytule!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cholera, znowu zawalili�my - odezwa� si� Ron,
zagl�daj�c mu przez rami�. - Jak tak dalej p�jdzie, to...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och nie! - J�k Hermiony by� tak g�o�ny, �e obaj
natychmiast przerwali i spojrzeli na ni� z zaskoczeniem. Dziewczyna
wpatrywa�a si� w swoje wypracowanie, a na jej twarzy szok
miesza� si� z niedowierzaniem. - Mam... <emphasis>Zadowalaj�cy</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, to naprawd� tragedia - parskn�� Ron, odsuwaj�c
si� od niej i wywracaj�c oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A... ale to niemo�liwe. Wszystko napisa�am dobrze. Jestem tego
pewna! Sprawdza�am pi�� razy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widocznie Snape uzna�, �e niewystarczaj�co dobrze - westchn��
Ron. - Daj spok�j, Hermiono. Czy on kiedykolwiek sprawiedliwie nas oceni�?
Sp�jrz. - Podsun�� jej pod nos sw�j pergamin. - Ja mam <emphasis>Okropny</emphasis>.
Zawsze dostaj� <emphasis>Okropny</emphasis> albo <emphasis>Trolla</emphasis>. Czy to jest w
porz�dku wed�ug ciebie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W twoim przypadku zdecydowanie tak - odpar�a Hermiona, kr�c�c
g�ow� i wpatruj�c si� z niedowierzaniem w swoja ocen�.
Ron prychn�� ze z�o�ci� i odwr�ci� si� do
niej plecami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przesta� ich s�ucha� i spojrza� na swoje
wypracowanie. Nie podaruje mu tego tak �atwo! Wzi�� pi�ro,
zanurzy� je w ka�amarzu, przekre�li� tytu� i na g�rze
napisa� du�ymi, drukowanymi literami:</p><empty-line/><empty-line/><p>
ELIKSIR WIGGENOWY</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wsta� i podszed� do biurka Snape'a. Wyci�gn�� pergamin
w stron� nauczyciela i powiedzia� ch�odnym tonem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poprawi�em ju� nazw� eliksiru. Chcia�bym, �eby ponownie
sprawdzi� pan moje wypracowanie, poniewa� kosztowa�o mnie ono
bardzo du�o czasu i wysi�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape zerkn�� na niego, a w jego oczach zamigota� cie�
szyderstwa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprawdy? A dlaczego w�a�nie tobie mia�bym sprawdzi� go
ponownie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poniewa� tylko mojego pan nie przeczyta� - wycedzi� Harry
przez z�by. - Skoro ju� poprawi�em b��d, to
uwa�am, �e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Podaj mi nazw� tego eliksiru - przerwa� mu Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Eliksir Wiggenowy - odpowiedzia� Harry, nie spogl�daj�c na
wypracowanie. Snape uni�s� brew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� tego pewien?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zawaha� si�. Czy�by znowu co� pomiesza�?
Zerkn�� na sw�j referat. Mia� nadziej�, �e Hermiona
si� nie pomyli�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, jestem pewien. - odpar�. Podsun�� wypracowanie
nauczycielowi. - Czy m�g�by pan teraz...? - zapyta�, staraj�c
si� przekaza� Severusowi, �e ma ju� dosy� jego
pedantycznej skrupulatno�ci. Wiedzia�, �e robi to specjalnie.
M�czyzna patrzy� mu w oczy. I czeka�. Harry
domy�li� si�, na co. - Prosz� - doda�, chocia� to
s�owo z trudem przesz�o mu przez gard�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape ponownie uni�s� brew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No, skoro prosisz, to jak�e m�g�bym odm�wi�? - Kpina, z
jak� odpowiedzia� nauczyciel by�a wr�cz namacalna. Harry z
wysi�kiem prze�kn�� gorzkie s�owa, kt�re
cisn�y mu si� na usta. Snape zerkn�� na pergamin,
zmarszczy� brwi, ponownie spojrza� na Harry'ego i
o�wiadczy�: - Przepisz to i przynie� mi na nast�pn�
lekcj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wytrzeszczy� oczy. Przepisa�? Przecie� zaj�o mu
to kilka godzin. W wypracowaniu by� tylko jeden, ma�y b��d!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gniew trzasn�� i rozpali� si� jasnym, gor�cym
p�omieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� nie trzeba - wycedzi� lodowato, gniot�c ze
z�o�ci� prac� i odwracaj�c si� na pi�cie.
By� tak z�y na Snape'a, �e z trudem panowa� nad
dr�eniem d�oni. Podszed� do kosza i z
w�ciek�o�ci� cisn�� do niego zgnieciony w
kulk� pergamin. Odprowadzany zaciekawionymi i zdumionymi spojrzeniami
uczni�w, wr�ci� do swojej �awki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o, Harry? - wyszepta� przej�ty Ron, kiedy
Harry usiad� na miejscu. - Dlaczego wyrzuci�e� swoje
wypracowanie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Niewa�ne - uci�� ostro Harry, unikaj�c zamy�lonego
wzroku Hermiony i wbijaj�c spojrzenie w �awk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie przejmuj si�, stary. Przecie� nie pierwszy raz
dosta�e� <emphasis>Trolla</emphasis>. Jako� si� z tego wygrzebiesz. - Ron
nieudolnie pr�bowa� go pocieszy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�, Ron. Nie widzia�e�, ile czasu Harry
po�wi�ci� na t� prac�? Niemal tyle, co ja, ale Snape'a
i tak nic to nie obchodzi. Mam tego dosy� - wyszepta�a Hermiona,
zagryzaj�c warg�. - On nie mo�e nas tak traktowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e zbli�aj� si� k�opoty, ale zanim
zd��y� j� powstrzyma�, przyjaci�ka
podnios�a r�k�. Za p�no, Snape ju� to
zauwa�y�. Obrzuci� Gryfonk� pogardliwym spojrzeniem i
zapyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O co chodzi, panno Granger?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona odchrz�kn�a i zacz�a zdecydowanym,
cho� nieco dr��cym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uwa�am, �e ocena, kt�r� otrzyma�am, jest nieadekwatna do
mojej wiedzy i umiej�tno�ci. Jestem pewna, �e wszystko
napisa�am prawid�owo, a otrzyma�am jedynie <emphasis>Zadowalaj�cy</emphasis>.
Na jakiej podstawie zosta�am oceniona w taki spos�b?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystkie oczy, kt�re w trakcie jej wypowiedzi zacz�y j�
obserwowa�, teraz, w u�amku sekundy, spocz�y na Mistrzu
Eliksir�w. Harry zobaczy�, jak wzrok Snape'a zmienia si� z
nieprzyjaznego na... gro�ny. J�kn�� w duchu. Hermiona nie
powinna by�a tego m�wi�. Przynajmniej nie dzisiaj.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Kwestionujesz m�j spos�b oceniania, Granger? - G�os nauczyciela
sta� si� chrapliwy i niebezpiecznie podniesiony. - Dosta�a�
tak� ocen�, na jak� zas�u�y�a�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona wygl�da�a na niezwykle zdecydowan�. Wydawa�o
si�, �e tn�ce spojrzenie Snape'a, pod kt�rym
cz�� klasy skuli�a si� w sobie, nie robi na niej
�adnego wra�enia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uwa�am, �e zas�u�y�am na wy�szy stopie� -
odpar�a twardo, patrz�c wprost w oczy nauczyciela. - Ale je�eli
pan s�dzi inaczej, to prosz� mi wyt�umaczy�, co by�o
nie w porz�dku z moim wypracowaniem. Wtedy b�d� mog�a to
poprawi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e powietrze nagle si�
naelektryzowa�o. Tak, jak wtedy, kiedy Ginny usiad�a zbyt blisko
niego. Twarz Snape'a �ci�gn�a si� w gniewie, kt�ry
toczy� go przez ca�y dzie�, a kt�ry nareszcie znalaz�
spos�b na wy�adowanie. Nauczyciel wsta� i podszed� do
�awki, przy kt�rej siedzieli Harry, Ron i Hermiona. Ca�a klasa
czeka�a w pe�nej grozy ciszy na to, co za chwile nast�pi. Nikt,
kto w ten spos�b odzywa� si� do Mistrza Eliksir�w, nie m�g�
sko�czy� dobrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Otrzyma�a� tak� ocen�, poniewa� jeste�
aroganck�, zarozumia��, wiecznie wym�drzaj�c�
si� ignorantk�, kt�ra nie wie, kiedy nie powinna si�
odzywa� i gdzie le�y granica. - Hermiona rozszerzy�a oczy ze
zdumienia, ale Snape jeszcze z ni� nie sko�czy�. - Mo�e
powinienem wyrzuci� ci� z moich zaj�� raz na zawsze,
�eby� zrozumia�a, �e nie jeste� kim�
wyj�tkowym, a jedynie marn� uczennic�, kt�ra jest op�tana
��dz� bycia najlepsz� w szkole, aby wszyscy mogli j�
podziwia�. Prawda jest taka, �e poza uczeniem si� na pami��
formu�ek z podr�cznik�w, nie potrafisz poszczyci� si�
�adn� wiedz�, a zamiast inteligencji masz w g�owie jedynie
tony nic niewartych informacji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy sko�czy�, w pomieszczeniu zapanowa�a martwa cisza.
Hermiona mia�a �zy w oczach i wygl�da�o na to, �e
walczy ze sob�, aby nie rozp�aka� si� na oczach ca�ej
klasy. Harry wpatrywa� si� w Snape'a z niedowierzaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak on m�g� powiedzie� jej co� takiego? By�a jego
przyjaci�k�! Zawsze go broni�a, pomaga�a mu! To
dzi�ki niej zosta� odnaleziony, kiedy Malfoy i jego banda pobili go i
porzucili w schowku. Zawsze sta�a po jego stronie i Snape powinien
mie� to na uwadze! Nie mo�e pozwoli� na to, �eby
miesza� j� z b�otem!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nie by�o mi�e, profesorze - odezwa� si� ch�odnym
g�osem, wbijaj�c w Severusa twarde spojrzenie. - Nie powinien pan tak
do niej m�wi�. Chcia�a tylko wyrazi� swoje zdanie i
wyja�ni�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pozwoli�em ci si� odzywa�, Potter. To nie twoja sprawa -
wycedzi� Snape, posy�aj�c Harry'emu ostrzegawcze spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Owszem, <emphasis>moja</emphasis> - odpar� z naciskiem Harry, ale Snape nie
pozwoli� mu dalej m�wi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Oczywi�cie, jak zwykle musisz odgrywa� rol� obro�cy
pokrzywdzonych. Nie potrafisz siedzie� cicho i nie wtyka� nosa w
nieswoje sprawy. Jak zwykle postanowi�e� wmiesza� si� w
co�, co ci� nie dotyczy, �eby znale�� si� w
centrum zainteresowania. Czy to tw�j nowy spos�b, aby podliza� si� dawnym
przyjacio�om, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by� cios poni�ej pasa. Harry poczu�, jak wzbiera w nim
w�ciek�o�� r�wnie pot�na i
o�lepiaj�ca, jak dzisiejszego poranka. Z najwi�kszym trudem
powstrzyma� si�, by nie zerwa� si� z miejsca i... I co
mia�by zrobi�? Prze�kn�� �lin�,
wzi�� g��boki oddech i kontynuowa�, jakby Snape wcale
mu nie przerwa�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hermiona jest moj� przyjaci�k� i nie pozwol� ci
zmiesza� jej z b�... - urwa� widz�c, jak oczy Severusa
gwa�townie si� zw�aj�, posy�aj�c mu
ostrzegawczy sygna�. Ugryz� si� w j�zyk i szybko
poprawi�. - Nie pozwol� <emphasis>panu</emphasis> zmiesza� jej z b�otem,
poniewa� nie zrobi�a nic z�ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Twarz Mistrza Eliksir�w zrobi�a si� blada z
w�ciek�o�ci. Zacisn�� usta tak mocno, i�
sta�y si� tylko ledwie widoczn�, niewyra�n�
kresk� w emanuj�cym pragnieniem zemsty obliczu. Oczy ciska�y
pioruny, jakby chcia�y zamieni� Harry'ego w kupk� popio�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pos�uchaj, ty bezczelny g�wniarzu... - Snape zrobi� krok w
stron� Harry'ego, ale nagle zatrzyma� si�, jakby pr�bowa�
si� opanowa�. Chyba mu si� to uda�o, poniewa� po
chwili obliza� wargi, odwr�ci� si� plecami i machn��
r�d�k� w stron� swojego biurka. Zdumiony Harry
zobaczy�, jak rolka pergaminu podp�ywa do niego i opada na
�awk� przed nim, rozwijaj�c si�. Pergamin by� pusty.
Harry spojrza� z zaskoczeniem na Snape'a, kt�ry nagle pojawi�
si� tu� obok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Napiszesz trzysta razy "Nie b�d� si� wtr�ca� w
cudze sprawy i b�d� odzywa� si� z szacunkiem do
nauczyciela". Je�eli nie zd��ysz do ko�ca
zaj��, to zostaniesz po lekcjach i b�dziesz pisa� tak
d�ugo, dop�ki tego nie zapami�tasz - wycedzi� jadowicie
m�czyzna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Och, wi�c w ten spos�b chce gra�..." - pomy�la�
Harry, czuj�c jak gniew wzbiera w nim jeszcze bardziej. Spojrza�
wprost w przewiercaj�ce go niemal na wylot czarne oczy i
o�wiadczy� zdecydowanym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze. Napisz� to, je�eli pan napisze na tablicy "Nie
b�d� wy�ywa� si� na uczniach". Wystarczy raz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach wydarzy�o si� kilka rzeczy jednocze�nie.
Hermiona pisn�a ze zgrozy, Ron schowa� g�ow� w
ramiona, Seamus, kt�ry do tej pory pod�miewa� si� pod nosem,
zakrztusi� si� i zblad�, a ca�a reszta klasy
wstrzyma�a oddech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zobaczy�, jak oczy Snape'a rozszerzaj� si�, a jego twarz
sta�a si� trupio szara. W oczach b�ysn�a
��dza mordu i rozgorza� po�ar tak wielki, �e w
u�amku sekundy m�g�by poch�on�� wszystko i
strawi� Harry'ego na popi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co� ty do mnie powiedzia�, Potter? - wycedzi�
dr��cym z w�ciek�o�ci g�osem. Harry mia�
wra�enie, �e dostrzeg� pian� w k�cikach jego ust.
Snape wydawa� si� by� na samej granicy eksplozji. Harry
czu�, �e posun�� si� za daleko, ale nie chcia�
ust�pi�. Mia� prawo broni� Hermiony! - Gryffindor traci
przez pa�sk� bezczelno��, up�r i arogancj�
pi��dziesi�t punkt�w. A w ramach szlabanu wyczy�ci pan ka�dy
kafelek w <emphasis>ka�dej</emphasis> toalecie w szkole. - S�owa wypowiedziane
przez Mistrza Eliksir�w by�y niczym kolejne karafki oliwy dolewanej do
p�on�cego w nich obu ognia, kt�rego nic ju� nie potrafi�o
ugasi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mam gdzie�, ile wlepisz mi szlaban�w i ile punkt�w odbierzesz! - Harry
niemal krzycza� czuj�c, �e jeszcze chwila i wybuchnie. -
Wykorzystujesz swoj� w�adz�, �eby miesza� nas z
b�otem i upokarza�. I nikt nie protestuje, poniewa� wszyscy
si� ciebie boj�. Ale ja si� nie boj�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, przesta�! - krzykn�a przera�ona Hermiona,
�api�c go za rami�. Mistrz Eliksir�w sprawia�
wra�enie, jakby dawno przekroczy� granic� furii i znalaz�
si� ju� daleko po drugiej stronie. Wygl�da�, jak demon,
kt�ry stoi nad wrotami piekie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wyno� si�, Potter! - wysycza� tak zajadle, i� Harry
mimowolnie poczu� ciarki na plecach. - Zabieraj swoje rzeczy i zejd�
mi z oczu! Natychmiast!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� powieki, wci�gaj�c gwa�townie
powietrze. Kiedy je otworzy�, zobaczy�, �e wszyscy wpatruj�
si� w niego ze zgroz� zmieszan� z... podziwem. Snape
odwr�ci� si� do niego plecami i Harry nie m�g� odczyta�
teraz wyrazu jego twarzy. To by�o jeszcze gorsze, ni� jawna
w�ciek�o��, kt�r� Severus emanowa� jeszcze
chwil� temu. Harry wiedzia�, �e posun�� si� za
daleko, �e przekroczy� pewn� granic�, kt�rej w og�le nie
powinien by� dotyka�. Do kt�rej w og�le nie powinien si� nawet
zbli�a�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� niezwykle silny ucisk w gardle i �o��dku. Z trudem
podni�s� si� z miejsca i dr��cymi r�kami zebra�
swoje rzeczy. Zerkn�� jeszcze raz na Severusa, ale ten przez
ca�y czas sta� odwr�cony plecami i Harry poczu� uk�ucie
�alu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, nie mo�e mie� wyrzut�w sumienia! Post�pi�
s�usznie! To Snape zachowa� si� jak sko�czony dupek!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zarzuci� torb� na rami� i opu�ci� klas�,
odprowadzony pe�nymi niedowierzania i poruszenia spojrzeniami. Kiedy
przekroczy� pr�g Sali, nie potrafi� si� powstrzyma� i
trzasn�� drzwiami. Echo ponios�o ten d�wi�k po
rozleg�ych korytarzach loch�w.</p><empty-line/><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 23 ---</strong></p><p><strong>23. Ice &amp; fire.</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>It's in
your eyes, what's on your mind</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I fear your smile and the promise inside</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
It's in your eyes, what's on your mind</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
There is no mercy, just anger I find</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Harry siedzia� na fotelu w Pokoju Wsp�lnym i wpatrywa� si� w
ogie�. W
k�tach pomieszczenia przebywa�o jeszcze kilkoro uczni�w, kt�rzy nie
mieli teraz �adnych zaj��. Jacy� pierwszoroczniacy grali w
szachy czarodziej�w, kilkoro innych os�b odrabia�o lekcje, a na drugim
ko�cu pokoju para pi�toklasist�w przez ca�y czas
ob�ciskiwa�a si� i ca�owa�a. Do uszu Harry'ego od
czasu do czasu dociera�y ich gor�ce wyznania:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� tylko ty, Skarbie. Kocham ci� tak bardzo, �e nie
potrafi� tego wyrazi�. Odda�bym ci swe serce na srebrnej tacy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja te� ci� kocham, Misiaczku. Do szale�stwa! Nie potrafi�
bez ciebie �y�. Umar�abym, gdyby...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry skrzywi� si� i mimowolnie poczu� odruchy wymiotne. To
by�o tak... ckliwe i md�e, i� mia� wra�enie, jakby
zosta� zmuszony do zjedzenia kilograma najs�odszych toffi z Miodowego
Kr�lestwa. Z obrzydzeniem odwr�ci� od nich wzrok i ponownie wpatrzy�
si� w trzaskaj�ce p�omienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�bowa� spokojnie przeanalizowa� sytuacj�, kt�ra mia�a
miejsce na lekcji. Z�o�� nadal w nim wrza�a, ale ju�
nie z tak� si��, jak jeszcze godzin� temu, kiedy gniew
niemal rozrywa� go na kawa�ki. Snape nie powinien si� tak
zachowa�! Absolutnie nie powinien! Nie do��, �e
potraktowa� go jak pierwszego lepszego ucznia, to na dodatek sprawia�
wra�enie, jakby Harry co� mu zrobi�! A on tak si�
stara� z tym wypracowaniem, tyle czasu na nie po�wi�ci�...
Czy Snape naprawd� musia� tak go potraktowa�? Nie
spodziewa� si�, �e Mistrz Eliksir�w doceni jego wysi�ek,
ale to, co zrobi�... Harry potrz�sn�� g�ow�,
poniewa� poziom jego gniewu znowu zacz�� si� podnosi�.
Nie my�la�, �e tak go to dotknie. A czar� goryczy
przepe�ni� nag�y i niespodziewany atak na Hermion�. Jak on
m�g� si� tak zachowa�? Jak m�g� powiedzie� jej
co� takiego? Musia� j� broni�! Musia� si�
zem�ci�! Musia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�. Czu� to. Co� dziwnego, co
p�on�o w nim tak samo mocno, jak gniew, ale nie potrafi�
tego zdefiniowa�. Wtedy te� to w nim by�o. Kaza�o mu
walczy�, kusi�, balansowa� na granicy, rzuca� si� do
przodu, aby pr�bowa� j� przekroczy�, albo chocia� jej
dotkn��. Podszeptywa�o. Kaza�o mu sprowokowa�
Snape'a...</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie us�ysza� zbli�aj�cy si� do Pokoju
Wsp�lnego tupot wielu st�p. Kiedy portret si� odsun��,
uderzy� go szum podniesionych, podekscytowanych g�os�w. Odwr�ci�
g�ow� i zobaczy� wlewaj�c� si� do pomieszczenia
fal� Gryfon�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Stary! - przez harmider przebi� si� g�os Rona. - Ale
da�e� czadu! Wreszcie mu przygada�e�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Za nim pojawi�a si� g�owa Neville'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To by�o niesamowite, Harry. Ja nigdy bym si� nie odwa�y�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� ca�a szko�a o tym plotkuje - wyszczerzy� si�
Ron. - Sta�e� si� bohaterem!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zza plec�w rudzielca wybieg�a Hermiona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, Harry! - krzykn�a i rzuci�a mu si� na szyj�. -
Dzi�kuje, ale to by�o takie... takie... - G�os jej si�
za�ama�. - Takie g�upie! - Odsun�a si� i
spojrza�a na niego ze �zami wdzi�czno�ci w oczach. - Nigdy
wi�cej tego nie r�b!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry, zbyt oszo�omiony, by cokolwiek powiedzie�, pokiwa�
g�ow� i potoczy� spojrzeniem po otaczaj�cych go,
u�miechni�tych twarzach. Dostrzeg� w�r�d nich Seamusa,
kt�ry nie u�miecha� si�, ale z pewno�ci� nie
patrzy� ju� na niego z tak� nienawi�ci�, a w jego
spojrzeniu mo�na by�o dostrzec nawet niewielk� iskierk�...
uznania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To by�o wspania�e, ale naprawd� nie chcia�bym by�
teraz na twoim miejscu - kontynuowa� Ron, spogl�daj�c na
przyjaciela ze zmartwieniem. - Przecie� je�eli dzisiaj p�jdziesz do
niego na szlaban, to nie wyjdziesz stamt�d �ywy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ron! - ofukn�a go Hermiona. - Przesta� go straszy�!
Snape jest nauczycielem i nie mo�e Harry'emu zrobi� krzywdy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"No nie wiem, Hermiono..." - pomy�la� Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Na twoim miejscu znalaz�bym jak�� wym�wk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�a niezwykle kusz�ca propozycja, ale Harry wiedzia�,
�e i tak nie uda�oby mu si� unikn�� tego szlabanu. A
pr�by ucieczki sko�czy�yby si� jeszcze gorzej...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, musz� p�j��, bo Snape w�cieknie si� jeszcze
bardziej - powiedzia�, u�miechaj�c si� uspokajaj�co.
Ale bardziej po to, by uspokoi� samego siebie, a nie przyjaci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W takim razie b�dziemy trzyma� za ciebie kciuki - odezwa�
si� Neville. - Nie martw si�, Harry. Dasz sobie rad�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uhm - mrukn�� w odpowiedzi, wcale nie b�d�c tego taki
pewny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Popo�udnie min�o b�yskawicznie. Dlaczego zawsze, kiedy
si� na co� czeka�o z niecierpliwo�ci�, godziny
wlok�y si� gorzej od gumoch�on�w, a gdy mia�o
nast�pi� co�, czego bardzo si� obawia�o, to
p�dzi�y niczym stado centaur�w na polowaniu?</p><empty-line/><empty-line/><p>
O um�wionej godzinie Harry pom�g� Ginny wymkn�� si� z
Pokoju Wsp�lnego, zagaduj�c Rona i pokazuj�c mu najnowsze karty z
cz�onkami dru�yny Armat. Nie potrafi� znie��
pe�nych wsp�czucia spojrze� Hermiony i okazjonalnego
poklepywania po plecach przez przypadkowych Gryfon�w, kt�rzy przechodzili w
pobli�u niego i pr�bowali doda� mu otuchy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W ko�cu nadesz�a pora szlabanu. Hermiona �yczy�a mu
szcz�cia, Ron zapyta�, czy mo�e zatrzyma� jego miot��,
gdyby Harry nie wr�ci� (za co Gryfonka przy�o�y�a mu
ksi��k� w g�ow�), Neville u�miechn��
si� niepewnie, kilka os�b pomacha�o mu na po�egnanie (dlaczego
mia� wra�enie, �e patrz� na niego tak, jakby naprawd�
mia� ju� nie powr�ci�?), po czym odetchn�� g��boko
i ruszy� w kierunku loch�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy schodzi� nieko�cz�cymi si� schodami nie odczuwa�
jednak przera�enia. By� zdenerwowany, a strach zdawa� si�
po�era� jego �o��dek od �rodka, ale to wszystko
na dalszy plan spycha�a z�o��, kt�ra nadal w nim
pulsowa�a i nie pozwala�a my�le� o niczym innym. Z
ka�dym krokiem wmawia� sobie, �e dobrze post�pi� i
�e nie mo�e pozwoli� Snape'owi zmiesza� si� z
b�otem. Mia� racj� i cokolwiek si� wydarzy, b�dzie jej
broni�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przystan�� przed wej�ciem do gabinetu i kilka razy odetchn��
g��boko, zbieraj�c si� na odwag�. By� dziwnie
podniecony. Pewnie to samo odczuwa hazardzista, kt�ry stawia wszystko na
jedn� kart�. A teraz oka�e si�, czy przegra�, czy
te� wr�cz przeciwnie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dotkn�� drzwi, a te otworzy�y si� z cichym skrzypieniem.
Odetchn�� jeszcze raz, zacisn�� pi�ci i szybko
przeszed� pomieszczenie, a kiedy przej�cie do komnaty Mistrza
Eliksir�w stan�o przed nim otworem i Harry przekroczy� pr�g,
zorientowa� si�, �e Snape'a nie ma nigdzie w salonie. To
by�o dziwne. Przecie� zawsze na niego czeka�.
Przystan��, rozgl�daj�c si�. Drzwi za nim
zaskrzypia�y cicho, przerywaj�c panuj�c� w pokoju
cisz�, i same si� zatrzasn�y. Harry poczu� powiew
ch�odu i dziwne odczucie niebezpiecze�stwa. K�tem oka
dostrzeg� ruch za plecami, ale zanim zd��y� si�
odwr�ci�, silne r�ce z�apa�y go za szat� i
rzuci�y na �cian�. Uderzy� o ni� plecami, trac�c
na chwil� oddech w piersi, ale ju� w tej samej chwili Severus by�
przy nim. Serce Harry'ego szarpn�o si� gwa�townie, kiedy
ostre jak brzytwa, p�on�ce w�ciek�o�ci�
spojrzenie przeci�o przestrze� i trafi�o prosto w jego
rozszerzone w wyrazie zaskoczenia oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty sobie wyobra�asz, Potter? - Severus wysycza� g�osem
zimniejszym, ni� oddech Dementora. Jego oblicze znajdowa�o si�
milimetry od twarzy Harry'ego, z ogarni�tych p�omieniami �renic
strzela�y iskry, z ust s�czy� si� jad. - Chcia�e�
odegra� przed nimi bohatera? Na <emphasis>mojej</emphasis> lekcji? - Ciep�y,
przyspieszony oddech Snape'a owiewa� twarz Harry'ego, rozdmuchuj�c w
nim ogie�. �ciana, w kt�r� wgniata� go m�czyzna
by�a twarda i ch�odna. Niemal tak samo, jak przygniataj�ce go
cia�o. - Jak �mia�e� mi si� sprzeciwi�? Jak
�mia�e� podwa�y� m�j autorytet? Powinienem bardzo
surowo ukara� ci� za twoj� bezczelno��, arogancj�
i...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - krzykn�� Harry, kiedy uda�o mu si� w ko�cu
odzyska� oddech i g�os, kt�ry troch� za bardzo dr�a�.
- Nie musia�bym tego robi�, gdyby� zachowywa� si�
normalnie! To ty zacz��e�! Ja tylko broni�em Hermiony. Ona
jest moj� przyjaci�k� i nie mog�em pozwoli�,
�eby� j� tak traktowa�! Nie mog�em patrze� na to,
jak upokarzasz moich przyjaci�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Snape'a rozb�ys�y jadowitym blaskiem. Harry poczu�, �e
wstrzymuje powietrze, a w jego podbrzuszu co� zamiera.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie b�d� d�u�ej tolerowa� twojej bezczelno�ci,
Potter! Ju� nigdy wi�cej nie o�mieszysz mnie na oczach moich
uczni�w!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mo�esz wy�ywa� si� na nich, kiedy masz z�y
humor! - odparowa� Harry. Czu� w�ciek�o��, niczym
roz�arzon� kul� stopionego �elaza, ognistej lawy,
formuj�cej si� w jego wn�trzu i rozrastaj�cej wraz z
ka�dym s�owem Snape'a. - Jak mog�e� powiedzie�
Hermionie co� takiego? To by�o pod�e!</p><empty-line/><empty-line/><p>
R�ka m�czyzny wystrzeli�a w g�r� i z�apa�a
go za koszul� pod szyj�, niemal go dusz�c, szarpi�c nim i
podci�gaj�c w g�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja <emphasis>jestem pod�y</emphasis>, Potter! - wycedzi� m�czyzna,
napieraj�c na Harry'ego z mia�d��c� si��. -
Zapomnia�e�, z kim masz do czynienia, czy mam ci o tym
przypomnie�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� dziwn� eksplozj� w swoim wn�trzu. Co�, co
wyrasta�o z gniewu, ale by�o o wiele przyjemniejsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale m�g�by� czasami zwraca� uwag� <emphasis>dla kogo</emphasis>
jeste� pod�y - odgryz� si� krn�brnie. - To s� moi
przyjaciele!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A my�lisz, �e mnie to <emphasis>obchodzi?</emphasis> - parskn��
Severus. - My�lisz, �e b�d� dla nich "mi�y"
tylko dlatego, �e s� twoimi "drogimi przyjaci�mi"?
Nie roz�mieszaj mnie. Dla mnie s� takimi samymi durniami, jak
ca�a reszta, i b�d� traktowa� ich tak, jak mi si�
podoba, a ty nie masz prawa kwestionowa� moich decyzji, dzieciaku!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry skrzywi� si�, czuj�c jak gniew ca�kowicie przejmuje
nad nim kontrol�, a jednocze�nie pragn�c, �eby tak si�
sta�o, �eby to si� rozros�o, uderzy�o w niego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W takim razie musisz pogodzi� si� z tym, �e b�d�
stawa� w ich obronie za ka�dym razem, kiedy b�dziesz chcia�
zmiesza� ich z b�otem! - odparowa� dr��cym ze
zdenerwowania g�osem. Zobaczy�, jak oczy Snape'a
zw�aj� si� gwa�townie i rozb�yskuj�
lodowatym ogniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja <emphasis>nic nie musz�</emphasis>, Potter! Ale wygl�da na to, �e ty
musisz nauczy� si� pos�usze�stwa! - Severus niemal
wyplu� mu te s�owa w twarz, szarpn�� nim brutalnie i
rzuci� przez ca�y pok�j. Harry wpad� na fotel, uderzaj�c w
niego bole�nie kolanami i �okciami. Na chwil� ponownie
straci� oddech. Odwr�ci� si� i zobaczy�, �e Severus
podchodzi do niego, utkwiwszy w nim spojrzenie dzikiej, rozw�cieczonej
bestii. Szybko zerwa� si� na nogi i zacz�� cofa�.
S�ysza� przera�one bicie w�asnego serca. A
jednocze�nie rozgrzewaj�c� mi�nie adrenalin�. I
piekieln� z�o��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mam tego dosy�! - Harry krzykn�� �ami�cym si�
g�osem. Dziwne, ale dlaczego mia� ochot� powiedzie�
co� wr�cz przeciwnego? - Nie mo�esz mnie tak traktowa�!
My�lisz, �e mo�esz robi� ze mn� wszystko, co ci
si� podoba, a ja ci na to pozwol�? - Zobaczy�, jak jedna brew
Snape'a unosi si� w ge�cie rozbawienia i zda� sobie spraw�,
�e przecie� to w�a�nie robi przez ca�y czas, wi�c
szybko si� poprawi�. - To znaczy... - zaj�kn��
si�. - Mo�e do tej pory tak by�o, ale od teraz to si�
zmieni! Nie b�dziesz mn� wi�cej pomiata�! Koniec z tym!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape zatrzyma� si� nagle, patrz�c na Harry'ego z
mieszanin� pogardy i zaciekawienia. Tak, jak patrzy si� na
szarpi�cego si� i pr�buj�cego wyrwa� z oplataj�cej go
paj�czyny owada. Harry zawaha� si�. Wzrok Severusa napawa�
go niepokojem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A w jaki spos�b mi tego zabronisz, Potter? - wycedzi� gro�nym,
mrocznym szeptem. - Jak chcesz zabroni� mi korzystania z mojej
w�asno�ci wedle mego uznania?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, jak krew uderza mu do g�owy. Zamruga� kilka razy,
jakby nie m�g� uwierzy� w to, co us�ysza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Z twojej... "w�asno�ci"?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez twarz Severusa przebieg� nik�y cie� szyderczego
u�miechu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musia� szybko wzi�� si� w gar��. Nie
pozwoli� mu!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie jestem... - zacz��, ale m�czyzna przerwa� mu:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Masz by� mi pos�uszny, Potter, bo inaczej spotka ci� surowa
kara - sykn��, a Harry poczu�, jak kula
w�ciek�o�ci rozpala si� i rozrasta, mieszaj�c si�
z kolejnym uk�uciem niemal bolesnej, niepokoj�cej...
przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� pi�ci. Nie potrafi� przerwa� tego
szale�stwa, w kt�re popad� i nad kt�rym nie umia�
zapanowa�, a kt�re popycha�o go coraz dalej i dalej nad urwisko, z
kt�rego m�g� w ka�dej chwili run�� do spi�trzonego
morza. I nie potrafi� powstrzyma� si� od spi�trzania go
jeszcze bardziej, od obserwowania, jak bia�a piana gniewu wzbija si�
w powietrze, si�gaj�c niemal jego st�p, pragn�c
wci�gn�� go w sw� otch�a�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nic mnie to nie obchodzi! - warkn��. - Mo�esz zrobi� ze
mn�, co chcesz, ale nie wolno ci si� wy�ywa� na moich
przyjacio�ach! Nie mo�esz wykorzystywa� swojej w�adzy do
gn�bienia s�abszych od siebie! Nast�pnym razem, kiedy
b�dziesz mia� z�y humor, m�cij si� na mnie, a nie na
nich! - Harry przerwa� nagle widz�c, jak Snape wyci�ga
r�d�k�. Zamar� z przera�enia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Sam si� o to prosi�e� - wycedzi� Mistrz Eliksir�w i
machn�� r�d�k�. - <emphasis>Flagello</emphasis>!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� na policzku bolesne chla�ni�cie, jakby kto�
smagn�� go batem. Przed oczami pojawi�y mu si�
iskrz�ce rozb�yski, a po sk�rze sp�yn�a krew. Na
kilka chwil ca�e powietrze ulecia�o z jego p�uc.
Przycisn�� d�o� do policzka i spojrza� na Snape'a z
ca�kowitym zaskoczeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bola�o? Nast�pnym razem poczujesz to na ca�ym ciele! -
wycedzi� Severus. - Nie b�dzie byle g�wniarz m�wi� mi, jak mam
prowadzi� zaj�cia i jak mam traktowa� moich uczni�w!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego rozszerzy�y si� gwa�townie. Tym razem uderzenie
by�o silniejsze i bole�niejsze, poniewa� nie smagn�o
sk�ry, tylko co�, co znajduje si� znacznie g��biej.
Trafi�o w serce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Byle g�wniarz? - wyszepta�. - Dla ciebie jestem tylko byle g�wniarzem? -
Zorientowa� si�, �e jego g�os dr�y, ale nic go to
ju� nie obchodzi�o. Zapomnia� o przeci�tej sk�rze,
zapomnia� o wszystkim. Gniew p�on�� w nim niczym mokra
�agiew, trzaskaj�c i rozsypuj�c na boki roz�arzone iskry. -
Po tym wszystkim... jestem dla ciebie tylko... "byle g�wniarzem"?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wyda� z siebie co� po�redniego pomi�dzy
prychni�ciem, a westchnieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta� melodramatyzowa�, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu�, jak j�trz�ca si�, buzuj�ca kula
w�ciek�o�ci rozrasta si� jeszcze bardziej, czekaj�c
tylko na co�, co podpali�oby lont i pozwoli�o jej
wybuchn��. Odwr�ci� si� gwa�townie od Severusa i
zacisn�� dr��ce pi�ci. Czu� �ar pod
powiekami, a w uszach odg�os trzaskaj�cych p�omieni. Chcia�
co� jeszcze powiedzie�, zaprzeczy�, ale nie by� w stanie.
M�g� tylko sta� i nienawidzi� Snape'a. Nienawidzi� go tak
bardzo, i� prawie nie m�g� oddycha�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wtedy us�ysza� kroki za sob�. Otoczy� go odg�os
szeleszcz�cych szat. Zadr�a�, kiedy poczu� niespodziewany
podmuch ciep�ego powietrza na karku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta� si� szarpa�, bo w ko�cu zrobisz sobie
krzywd� - wyszepta� cicho Severus, niemal dotykaj�c ustami jego
ucha. Harry poczu� g�si� sk�rk� na ramionach. -
Przesta� ze mn� walczy�. Wiesz, �e i tak nie wygrasz. -
Jego cz�onek drgn�� gwa�townie. Harry
j�kn��. Czu�, jak to uczucie od�ywa. Jego serce
zamar�o na moment, kiedy odziane w czer� ramiona Snape'a
wysun�y si� zza jego plec�w, a d�ugie palce
zacz�y rozpina� jego spodnie. - Przesta� broni�
si� i ucieka�. Powiem ci prawd� o tobie, Potter - wyszepta�
mrocznie m�czyzna, rozsuwaj�c powoli zamek. - Chcesz tego.
Uwielbiasz mnie prowokowa�, �ebym p�niej m�g� ci�
z�ama�. - Snape zsun�� z bioder jego spodnie i
pozwoli� im opa�� do kolan. Harry nie�wiadomie
cofn�� si�, napieraj�c na ch�odne cia�o za nim. -
I uwielbiasz, kiedy to robi�. Kiedy przywo�uj� ci� do
porz�dku, kiedy �ami� tw�j op�r, kiedy ci� karz� -
kontynuowa� m�czyzna, a blada d�o� o smuk�ych
palcach w�lizn�a si� pod materia� bokserek. Harry
by� twardy. Zdawa� sobie z tego spraw�. Chrapliwy g�os,
kt�rego �r�d�o znajdowa�o si� zaledwie milimetry od jego
ucha, wyda� z siebie ciche parskni�cie, kiedy ch�odna
d�o� musn�a sztywn� erekcj�. - Poniewa�
uwielbiasz tak si� czu�, Potter. Brudny i upokorzony. Z�amany i
zdominowany. I <emphasis>wiem</emphasis>, �e nienawidzisz tej cz�ci siebie,
kt�ra to lubi, ale jednocze�nie nie potrafisz przesta�. - Harry
j�kn��, a nogi ugi�y si� pod nim, kiedy palce
Snape'a ponownie musn�y jego penisa. Jedna z r�k Mistrza
Eliksir�w przesun�a si� do ty�u i zatrzyma�a na jego
po�ladkach, rozchylaj�c je lekko palcami. Uwielbiasz... - g�os
sta� si� zachrypni�ty - ...wi� si� u moich st�p.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Trzasn�� ogie�. Lont zosta� podpalony. Harry poczu�,
�e opada na dno bezdennej otch�ani, z kt�rej nie ma �adnej drogi
powrotnej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I dlatego tak bardzo mnie pragniesz. - G�os Severusa stal si� tak
cichy i �wiszcz�cy, i� Harry mia� wra�enie, �e
rozbrzmiewa wprost w jego g�owie. - Poniewa� nikt inny ci tego nie
da. Nikt inny nie sprawi, �e b�dziesz si� tak czu�. - Harry
zakwili�, kiedy zrozumia�, �e ta p�on�ca w nim kula
w�ciek�o�ci tak naprawd�, od samego pocz�tku,
by�a zarzewiem zupe�nie innego uczucia, kt�re teraz buzowa�o w
nim z szale�cz� si��, czekaj�c na jeden dotyk, jedno
s�owo, kt�re go otworzy i sprawi, �e to uczucie zatopi go
ca�ego. - I w�a�nie z tego powodu eliksir wskaza� mnie,
Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�o� zacisn�a si� kurczowo na jego cz�onku, a
Harry zaskomla�, czuj�c jak �ar, gniew, rozkosz, gorycz,
nienawi�� i przyjemno�� - wszystkie te uczucia
mieszaj� si� ze sob� i tworz� niemo�liw� do
zatrzymania pow�d�, kt�ra w jednym, gwa�townym przyp�ywie
opanowa�a ca�e jego cia�o, wstrz�saj�c nim i
sprawiaj�c, �e w ko�cu wszystko zosta�o o�wietlone
promieniem zrozumienia, ale to, co wy�oni�o si� z ciemno�ci
by�o zbyt przera�aj�ce...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Palec drugiej r�ki zacz�� zatacza� powolne kr�gi
wok� jego wej�cia, podra�niaj�c je. Harry odchyli�
g�ow� do ty�u, �api�c wp�otwartymi ustami
powietrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�esz dosta� to, czego pragniesz - powiedzia� cicho Snape,
przesuwaj�c paznokciem po wra�liwym wej�ciu. Harry
szarpn�� si� i j�kn��. - To bardzo proste,
Potter. Wystarczy jedno magiczne s�owo. S�owo, kt�re sprawi, �e
b�dziesz j�cza� i b�aga� o wi�cej, kt�re rozbije
twoje zmys�y w drobny py� i doprowadzi ci� do szale�stwa.
Jedno s�owo. Jedno zakl�cie. Rzucisz je? Chcia�by� zobaczy�...
jego dzia�anie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nast�pi� wybuch. P�on�ca ognista kula eksplodowa�a.
Nienawi�� sta�a si� ulotnym wspomnieniem.
Z�o�� wyparowa�a. Pozosta�o tylko pragnienie.
Brutalne, bezosobowe, pe�ne agresji po��danie. To ono
wypowiedzia�o to jedno, magiczne s�owo:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Prosz�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O co prosisz? - zapyta� cicho Severus, ponownie zataczaj�c
paznokciem ko�o wok� jego otworu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Prosz�, wejd� we mnie - j�kn�� Harry,
wypychaj�c biodra do ty�u. Pragn�c poczu� to, <emphasis>jego</emphasis>...
w sobie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy d�ugi, smuk�y palec Severusa w�lizn�� si�
w niego. W tym samym momencie druga r�ka m�czyzny
poruszy�a si� na jego rozgrzanym penisie. Harry zaskomla�,
uwi�ziony pomi�dzy dwoma tak intensywnymi doznaniami. Ch�odna d�o�
Snape'a przesun�a si� po jego cz�onku, bole�nie
naci�gaj�c napletek, podczas gdy palec wysun�� si� z
niego i gwa�townie wsun�� ponownie. Ch�opak
szarpn�� biodrami, a z jego ust wydoby� si� pe�en
udr�ki j�k.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A teraz, m�j drogi panie Potter... - gor�cy szept tu� przy jego
uchu sprawi�, �e biodra Harry'ego drgn�y ponownie -
...wyja�nimy sobie kilka kwestii.</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�onie Severusa znieruchomia�y. Harry mrukn��
zniecierpliwiony i poruszy� si� niespokojnie. Pragn�� jego
dotyku, jego ch�odu, kt�ry mo�e chocia� troch�
zdusi�by p�on�cy w nim ogie�. Z�agodzi�by
pal�ce cierpienie podniecenia, kt�re ch�osta�o jego
l�d�wie. Chocia� nie - nie z�agodzi�by. Raczej
rozpali� jeszcze bardziej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Je�eli zwyczajne sposoby nauczania nie dzia�aj� na ciebie,
Potter, to spr�bujemy innej metody. Masz odpowiada� tak, albo nie. Za
ka�d� dobra odpowied� spotka ci� nagroda. Za
ka�d� z��... c�, mo�na powiedzie�, �e
nie b�dziesz mia� szansy, by si� poprawi�. Czy to
zrozumia�e?</p><empty-line/><empty-line/><p>
O czym on m�wi�? Harry chcia� go tylko czu�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pokiwa� g�ow�, chc�c, by Severus w ko�cu przesta�
si� z nim dra�ni� i zacz�� porusza�
d�oni�. Czu�, jak jego cz�onek pulsuje, uwi�ziony w
u�cisku palc�w Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Prosz�... - mrukn��, poruszaj�c biodrami, by da�
Severusowi znak, �eby kontynuowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ty prosisz? - G�os Severusa przeci�� powietrze jak bat. - Nie
mo�esz ju� o nic prosi�. Ja tu wydaj� rozkazy, Potter. I
zrobi� z tob� to, na co b�d� mia� ochot�, a ty
nie masz prawa zaprotestowa�. Czy to jasne?</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�o� m�czyzny �cisn�a jego penisa tak
mocno, i� Harry zakwili� i pokiwa� szybko g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nigdy wi�cej nie podwa�ysz mojego autorytetu w klasie -
powiedzia� Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie wiedzia�, czy to by�o pytanie, stwierdzenie, czy rozkaz.
S�ysza� jedynie gro�b� w g�osie m�czyzny,
jak�� niebezpieczn� nut�, kt�ra sprawi�a, �e
zadr�a�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie - wyszepta� cicho. D�o� Snape'a przesun�a
si� po jego cz�onku, a palec gwa�townie uderzy� w
prostat�. Harry zakwili�, czuj�c iskry pod powiekami i
eksplozj� w podbrzuszu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, to by�o takie przyjemne... Chcia� wi�cej!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nigdy wi�cej nie b�dziesz mi si� sprzeciwia�. -
Gor�cy oddech Severusa owion�� mu szyj�, powoduj�c,
�e jego cia�o pokry�o si� g�sia sk�rk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie - odpowiedzia�. Mistrz Eliksir�w nagrodzi� go kolejnym
poci�gni�ciem i uderzeniem w prostat�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wi�cej, wi�cej, wi�cej!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zawsze b�dziesz mi pos�uszny. - G�os by� ostry,
rozkazuj�cy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak - odpar� i niemal w tym samym momencie zaj�cza� ochryple,
kiedy d�onie Severusa nagrodzi�y go za kolejn� dobr�
odpowied�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- B�dziesz robi� to, co ci ka��, bez pyta� i bez
wahania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nogi ugi�y si� pod nim, kiedy palce Snape'a skubn�y
czubek jego erekcji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie b�dziesz kwestionowa� moich decyzji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kolejna eksplozja sprawi�a, �e Harry ledwie utrzyma� si� na
nogach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Za ka�de niepos�usze�stwo spotka ci� kara. Czy to jasne?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przeszywaj�cy b�l przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Chcia� tylko wi�cej! Wi�cej! Zrobi�by wszystko,
powiedzia� wszystko, byle tylko dosta� wi�cej! Czu�,
�e jego cia�o dr�y, a serce bije tak gwa�townie, i�
niemal przera�aj�co.</p><empty-line/><empty-line/><p>
P�on��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doskonale - us�ysza� gro�ny, pe�en satysfakcji szept przy
swoim uchu i w tym samym momencie d�onie wycofa�y si�. Harry
uni�s� powieki, ale nie zd��y� ju� otworzy� ust,
kiedy Snape z�apa� go za rami� i ponownie rzuci� na fotel.
Uderzy� czo�em o por�cz i na chwil� go zamroczy�o.
Instynktownie opar� si� r�kami o siedzenie, aby jak najszybciej
si� podnie�� i odzyska� kontrol� nad sytuacj�,
ale nie zd��y� tego zrobi�. Poczu� nacisk na biodrach
i palce we w�osach. Jego g�owa zosta�a wci�ni�ta w
siedzisko. J�kn�� i odwr�ci� j�, aby
zaczerpn�� tchu, a w tym samym momencie us�ysza�, jak Snape
mruczy s�owa jakiego� zakl�cia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy wszystko wok� przesta�o istnie�, poniewa� Severus
ju� w nim by�, ju� czu� w sobie jego gor�c�,
tward� erekcj�, wdzieraj�c� si� brutalnie w
nieprzygotowane wej�cie. Czu� co� �liskiego, co
dzia�a�o �agodz�co, ale z jego gard�a wyrwa�
si� zduszony krzyk. Krzyk, kt�ry jednak�e nie by� wcale krzykiem
b�lu. Wszystkie jego mi�nie spi�y si�
gwa�townie, paznokcie wbi�y w materia�, a w jego podbrzuszu
nast�pi�a erupcja bolesnej przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Merlinie, tak cholernie za tym t�skni�. Mia� wra�enie,
�e min�y ca�e dekady, od kiedy ostatnio czu�
tak� eufori�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape jednak na tym nie poprzesta�, nie zatrzyma� si�, aby
cia�o Harry'ego mog�o si� przyzwyczai�. Wchodzi� i
wychodzi� z szale�cz�, nieokie�znan� furi�, jakby
chcia� go ukara�, jakby chcia� go rozedrze� na
strz�py. Harry czu� b�l, ale ca�kowicie wypiera�o go
zupe�nie inne odczucie, pot�gowane z ka�dym pchni�ciem, z
ka�dym smagni�ciem przyjemno�ci, kt�re przetacza�o si�
przez jego cia�o i umys�, doprowadzaj�c do tego, �e
potrafi� jedynie skomle�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gdzie� na obrze�ach jego umys�u dryfowa�y d�wi�ki
i kolory. Odg�os nagich bioder uderzaj�cych o siebie z ogromn�
pr�dko�ci�. Z�ote rozb�yski pod powiekami. Urywany
szept Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Podoba ci si� to, Potter? Uwielbiasz by� pieprzony w ten spos�b. Uwielbiasz
by� karany, nawet, je�eli tego nienawidzisz. - Zakwili� jedynie
w odpowiedzi. Jego przyci�ni�ty do fotela policzek ociera�
si� o materia�, kiedy Snape przytrzymywa� mu g�ow�,
jakby po to, �eby Harry nie m�g� si� broni� ani
pr�bowa� wyrwa� i uciec.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale on nie mia� zamiaru tego robi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zada�em ci pytanie, Potter! - G�os Snape'a przedar� si�
przez otulaj�ce go opary �aru. - Powiedz, jak bardzo ci si� to
podoba?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak mia� mu odpowiedzie�, kiedy nie by� w stanie sk�adnie
my�le�? Jak mia� odnale�� sw�j g�os po�r�d
j�k�w i skomlenia, kt�ry nieustannie wydobywa�y si� z jego
wp�otwartych ust? Jak mia� wyrazi� za pomoc� s��w
t� ogromn� nawa�nic�, kt�ra szala�a w jego ciele?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- U-uwielbia-am to - wyj�cza� w ko�cu, zaciskaj�c oczy,
kiedy Severus zmieni� nieco kierunek i wchodzi� teraz jeszcze
g��biej. Ciep�e j�dra uderza�y o jego nagie
po�ladki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dalej - sykn�� m�czyzna. Harry wyczu� w jego
g�osie ponaglenie, niecierpliwe wyczekiwanie. - Chc�
s�ysze�, jak bardzo ci si� to podoba, jak bardzo to uwielbiasz,
nawet, je�eli wci�� si� tego wypierasz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- U-uwielbia-am kie-edy wcho-odzisz we-e mnie-e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Uderzenie w prostat� pozbawi�o go zdolno�ci m�wienia. O tak,
uwielbia� to! Zrobi�by wszystko, by to dosta�! By na
w�asnej sk�rze poczu� t� agresywn� ��dz�,
zwierz�c� brutalno��, kt�re sprawia�y, �e
m�g� tylko kwili� i eksplodowa� tysi�cem iskier, �e
pragn�� wi� si�, rzuca�, krzycze�, �e tak,
chce wi�cej!, mocniej!, g��biej!, �e zapomina� o
wojnie, o przeznaczeniu, o wszystkim, co go czeka�o, �e czu�
si� tak jakby by� zupe�nie wolny, jakby nie by� ju�
Harrym Potterem, a jedynie swobodnym, wibruj�cym od dozna�
j�kiem rozkoszy, kim�, kto istnieje tylko po to, by odczuwa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Prowokowa� Snape'a, poniewa� chcia� to dosta�, igra� z
niebezpiecze�stwem, balansowa� na cienkiej linii. Teraz ju�
rozumia�. Zawsze chcia�, by Severus by� milszy, ale dopiero
kiedy taki si� sta�, Harry mia� okazj� odkry� to, co
zawsze siedzia�o g��boko w nim...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...�e wcale tego nie chce. �e zawsze, od samego pocz�tku
dostawa� w�a�nie to, czego najbardziej pragn��.
Wspomnienia odbija�y si� echem w jego g�owie. Kiedy to si�
zacz�o? A tak, przypomina� sobie... te wszystkie my�li,
kt�re spycha� daleko w g��b siebie, zawstydzony nimi. Ale one
zawsze tam by�y i czeka�y na odpowiedni moment, �eby si�
ujawni�. Teraz pami�ta�... pami�ta� to niesamowite
podniecenie, kiedy pieprzy� si� na Snapie tu� przed pobiciem.
Przypomnia� sobie jak si� wtedy czu�, kiedy m�czyzna
go upokarza�, przypomnia� sobie t� jedn�
niewypowiedzian� my�l, kt�r� zignorowa�, przestraszony... I
p�niej, kiedy Severus przycisn�� go do �ciany w schowku i
wyszepta� mu gro�b�... kt�ra sprawi�a, �e momentalnie
sta� si� twardy. Och, pami�ta� to uczucie zniewolenia. I
jak ostre s�owa Snape'a rozpali�y w nim taki �ar, �e
ca�kowicie zapomnia� o swoim wstydzie. I dzi�, kiedy Severus
odkry� przed nim wszystkie karty, kiedy powiedzia� mu wprost to, co
Harry ukrywa� g��boko w swoim sercu... w ko�cu
zrozumia�. Niczego nie uda�o si� przed nim ukry�. Do
cholery, znowu go przejrza�! I mia� racj�. Harry uwielbia�
to uczucie upodlenia. Czy to czyni�o go nienormalnym? Ca�kiem
mo�liwe. Ale w jaki� przewrotny spos�b pasowali do siebie.
Przecie� Snape lubi� mie� nad nim ca�kowit�
w�adz�, lubi�, gdy Harry by� mu pos�uszny, lubi�
zadawa� mu b�l i patrze�, jak skomli o wi�cej. Severus
dawa� mu to, czego pragn��, a Harry przyjmowa� to
zach�annie. Pami�ta�, jak jego druga, mroczna strona
sprowokowa�a Snape'a na lekcji, i jak widzia�
w�ciek�o�� w oczach m�czyzny, ale nie
chcia� ugasi� lontu. Za bardzo pragn��, aby bomba
wybuch�a. Poniewa� uwielbia� to uczucie wyczekiwania, t�
niepewno��, jak� kar� otrzyma za zniszczenia, kt�rych
dokona�. Nie da si� tego z niczym por�wna�. I Harry
wiedzia�, �e nie potrafi�by ju� �y� bez tego
ryzyka. I �e jeszcze nie raz je podejmie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, zdecydowanie by� nienormalny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzia�, kiedy w jego oczach pojawi�y si� �zy. Snape
mia� racj�. W�a�nie dlatego eliksir wskaza� jego.
Poniewa� w�a�nie on potrafi� da� mu to, czego
potrzebowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� ma��, brudn� dziwk�, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ogromna fala przetoczy�a si� przez jego cia�o. Mia�
wra�enie, jakby po sk�rze, zamiast potu, sp�ywa� mu wrz�cy
olej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powiedz to!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry j�kn�� przeci�gle. Jego �zy
wsi�kn�y w materia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jestem...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie potrafi� ju� z tym walczy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...ma��...</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by� jego koniec.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...brudn�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Stoczy� si� na samo dno.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...dziwk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W odpowiedzi us�ysza� g�o�ny, dziki j�k
m�czyzny, kt�ry pochyli� si� nad nim i wbijaj�c
si� w niego z jeszcze wi�ksz� si��, zamrucza� mu
do ucha:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dok�adnie tak.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� kolejn�, silniejsz� ni� wszystkie poprzednie,
erupcj� bolesnej rozkoszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, jak�e to by�o przyjemne! M�g�by by� teraz kimkolwiek,
byle tylko Severus pieprzy� go tak ju� zawsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, kurwa-a... ta-ak! W�a�nie-e tak! Pieprz m-mnie! Wiesz... jak
to u-uwielbiam! Och, do diab�a! Seve-erusie... - S�owa same
zacz�y wyp�ywa� mu z ust, jakby w jego umy�le
otworzy�a si� brama, przez kt�r� wydostawa�o si�
wszystko, co by�o najmroczniejsze i najbrudniejsze. - Mocniej... och tak!
Chc�, �eby� m-mnie... pieprzy�, �eby� n-nigdy ze
m-mnie... oooooch... nie wychodzi�! Zrobi� wszy-ystko,
�eby� n-nie prze-estawa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu�, �e Severus zwalnia, tak zaaferowany przedstawieniem. Ale
chwil� p�niej przy�pieszy� ponownie, jakby z now�
werw�, z jeszcze wi�ksz� si��, jakby chcia�
spe�ni� pragnienia Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak wcisn�� twarz w siedzisko, j�cz�c w ni�
ochryple. Teraz nie by�by ju� w stanie powiedzie� ani s�owa
wi�cej. Zamieni� si� w pragnienie. Czyste i
o�lepiaj�ce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape napiera� na niego, niemal po�o�y� si� na jego
plecach. Kraw�d� por�czy fotela wbija�a mu si� w
podbrzusze, ale to tylko wzmacnia�o doznania. Jeszcze tylko kilka
pchni��, kilka ci�kich sapni�� tu� nad
g�ow�, kilka uderze� gor�ca i...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...wszystko rozp�yn�o si� w purpurowej mgle. Harry
pragn�� tylko zaton�� w przyjemno�ci i nigdy
wi�cej si� ju� nie wynurzy�. Rozgrzana fala zala�a
ka�dy zakamarek jego dr��cego spazmatycznie cia�a,
docieraj�c wsz�dzie i poch�aniaj�c wszystko, co
stan�o jej na drodze, ��cznie ze
�wiadomo�ci� i zmys�ami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gor�ce �zy sp�yn�y z jego oczu, oddech ugrz�z�
mu w gardle, a mi�nie spi�y si� bole�nie.
Chcia� krzycze�, rzuca� si� i wi�, ale orgazm by�
zbyt silny i Harry nie by� w stanie kontrolowa� swojego cia�a.
Otwarte, przyci�ni�te do fotela usta nie wyda�y z siebie
�adnego d�wi�ku, podczas kiedy jego cia�o drga�o
niczym potr�cana palcami Severusa struna, kt�r� niewiele dzieli od
p�kni�cia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero, kiedy przyjemno�� wypu�ci�a go ze swych szpon�w,
m�g� j�kn�� i gwa�townie wci�gn��
powietrze w obola�e p�uca. Opad� bezw�adnie na fotel, nie
potrafi�c poruszy� nawet palcem. Mi�nie zamieni�y
si� w wod�, a pogr��ony w upojeniu umys� by� zbyt
zamroczony, by pr�bowa� zmusi� cia�o do wykonania jakiegokolwiek
ruchu. M�g� tylko le�e� i dryfowa� w�r�d
odp�ywaj�cych fal rozkoszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po chwili poczu�, jak Severus �apie go za rami� i si��
unosi z fotela. J�kn�� niezadowolony, poniewa� by�
zbyt os�abiony, aby utrzyma� si� prosto. Snape
szarpn�� nim i odwr�ci� go w swoj� stron�, ale nogi
ugi�y si� pod Harrym i opad� na kolana. Przed oczami
ta�czy�y mu purpurowe plamy, kt�re rozwia�y si�
natychmiast, kiedy tylko zobaczy� zaczerwienionego, wymierzonego w siebie
penisa m�czyzny. Zrozumienie uderzy�o w niego gwa�townie i
szybko spojrza� w g�r�, na twarz Snape'a. Zobaczy� to! Usta
wp�otwarte w niemym krzyku, zaciskaj�ce si� mocno oczy, twarz
pogr��ona w niebia�skim upojeniu, niesamowicie �agodna...
Severus wygl�da� tak... pi�knie. Oczy Harry'ego
zacz�y l�ni� z zachwytu. To by� absolutnie
najcudowniejszy widok, jaki kiedykolwiek mia� okazje ogl�da�.
Poczu� na twarzy ciep�e strugi spermy. Zamkn�� powieki i
u�miechn�� si�, rozkoszuj�c si� jej zapachem.
Otworzy� usta, pragn�c jej posmakowa�. Tak bardzo za tym
t�skni�. To by�a esencja Severusa. Esencja, kt�rej jedynie on -
Harry - m�g� spr�bowa�. Us�ysza� nad sob�
przeci�g�y j�k rozkoszy. J�k, kt�ry wibrowa�
wok� niego, unosz�c ze sob� wszystko to, czego
m�czyzna nigdy nie wyrazi�by s�owami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po chwili zapad�a cisza, przerywana jedynie cichymi odg�osami ich
przyspieszonych oddech�w. Harry niepewnie otworzy� oczy i ponownie
spojrza� w g�r�. Na jego okularach l�ni�y bia�e
kropelki. Napotka� spojrzenie ciemnych, rozpalonych �renic, w kt�rych
nadal tli� si� �lad po niedawnym po�arze, kt�ry je
trawi�. Jego serce szarpn�o si� w piersi. Severus
pochyli� si� i �agodnie star� z jego policzka nieco spermy.
Harry skrzywi� si� i sykn��, czuj�c nag�y b�l.
Brwi Snape'a zmarszczy�y si�, jakby m�czyzna dopiero teraz
przypomnia� sobie o ranie, kt�r� mu zada�. Zobaczy�, jak
Mistrz Eliksir�w prostuje si� i wyci�ga r�d�k�.
Przy�o�y� j� do policzka Gryfona i wyszepta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Abscondi.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� dziwne pieczenie, jakby jego sk�ra skleja�a si�, a
rana zabli�nia�a. Snape nie m�g� zostawi� �adnych
�lad�w. Ju� otwiera� usta, �eby mu podzi�kowa�,
ale wtedy Severus ponownie dotkn�� jego policzka i Harry znowu
sykn��. Spojrza� z zaskoczeniem na m�czyzn�,
kt�ry u�miechn�� si� krzywo:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- �lad zamaskowa�em, ale b�l pozostanie, �eby� dobrze
zapami�ta� dzisiejsz� lekcj�, Potter. Ale ty przecie�
lubisz b�l...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rozszerzy� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Widz�, �e lubisz b�l...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
W jego g�owie odbi�y si� echem s�owa, kt�re ju�
gdzie� kiedy� s�ysza�. Ale nie potrafi� sobie
przypomnie�, gdzie i kiedy.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Sprawi� ci wiele b�lu...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamruga� kilka razy, odganiaj�c to dziwne wra�enie i
odp�dzaj�c s�owa, kt�re wdar�y si� do jego
umys�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wyprostowa� si� i spojrza� na niego przeci�gle.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wstawaj i doprowad� si� do porz�dku - powiedzia� oschle,
po czym odwr�ci� si� i znikn�� w swojej sypialni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� znajome uk�ucie w sercu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak�e za nim t�skni�.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry le�a� w ��ku i wpatrywa� si� w sufit, a w
jego g�owie kr��y�y tysi�ce my�li. To, co dzisiaj
odkry�, to, czego dowiedzia� si� o sobie... Jego policzki
p�on�y w�ciekle, kiedy przypomina� sobie wszystko, co
m�wi� podczas seksu. Od razu mia� ochot� wcisn�� w
poduszk� zaczerwienion� twarz. To przecie� nic takiego... w
uniesieniu umys� si� rozpuszcza i m�wi si� r�ne
g�upoty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przewr�ci� si� na brzuch i zacisn�� d�onie na
poduszce, kiedy powr�ci�o do niego wspomnienie obietnic, kt�re
z�o�y�. Snape by� pod�ym draniem! Wiedzia�, jak go
z�ama�! Wiedzia�, w kt�ry punkt uderzy�, �eby Harry
sta� si� niczym marionetka w jego r�kach. Zawsze, kiedy
by�o ju� po wszystkim, by� z�y na siebie, �e znowu do
tego dopu�ci�, ale kiedy Severus si� do niego zbli�a�,
kiedy czu� jego oddech na karku... postanowienia stawa�y si�
odleg�ym wspomnieniem, przyrzeczenia rozwiewa�y si� jak
mg�a, nogi ugina�y si� pod nim i nie pozostawa�o w nim nic,
poza pragnieniem, kt�re musia�o zosta� zaspokojone. To by� jego
najs�abszy punkt, a Snape doskonale o tym wiedzia�. I z tego powodu
Harry by� zawsze na przegranej pozycji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, dosy� tego! Nie b�dzie ju� o tym my�la�, bo jest
tylko coraz bardziej w�ciek�y na siebie! Mo�e kiedy si� z
tym prze�pi, kiedy rano spojrzy na to z innej perspektywy... to wszystko
nabierze sensu. Na razie by� zbyt przera�ony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musi skupi� my�li na czym� innym! Przypomnia� sobie
przyjaci�, kt�rzy otoczyli go ciasnym kordonem, kiedy wr�ci� ze
szlabanu, i zacz�li uwa�nie go ogl�da�, �eby
sprawdzi�, czy jest ca�y, zdrowy i czy Snape niczego mu nie po�ama�.
Chcia� szybko si� od nich uwolni�, zamkn�� si� w
sypialni i pogr��y� we w�asnych my�lach, ale
musia� jeszcze zosta�, aby pom�c Ginny wr�ci� niezauwa�onej
do dormitorium dziewcz�t. To nie by�o trudne, poniewa� w Pokoju
Wsp�lnym panowa� taki zgie�k, i� nawet Hagrid
przemkn��by niedostrze�ony przez nikogo. I przez ca�y czas
wszyscy gratulowali mu odwagi. Ju� nie by� dla nich "tch�rzem i
zdrajc�". Nie my�la�, �e tak si� to sko�czy,
ale teraz, kiedy spogl�da� na to z pewnej perspektywy, doszed�
do wniosku, �e by�o warto.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przewr�ci� si� na bok i si�gn�� pod poduszk�.
Wyci�gn�� spod niej zielony klejnot. Spojrza� w mgliste
�wiat�o wiruj�ce �agodnie wewn�trz kamienia.
Przypomnia� sobie poch�oni�t� orgazmem twarz Severusa i na
usta wyp�yn�� mu ciep�y u�miech. Zamkn�� oczy i
wys�a� wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Dobranoc, Severusie.</emphasis></p><p><emphasis/></p><p><emphasis/></p><p><emphasis/></p><p><emphasis/></p><p><emphasis/></p><p><strong>--- rozdzia� 24 ---</strong></p><p><emphasis/></p><p><emphasis/></p><p><strong>24. Dirty little secret</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>We keep this secret in our blood</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
We pass just close enough to touch</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
We love in secret names</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
We hide within our veins</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
The things that keep us bound to one another</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis/></p><empty-line/><p><emphasis>
There is a secret that we keep</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I won't sleep if you won't sleep</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
We are compelled to do what we have been forbidden</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
- ...opiekowa� si� �luzo�akami? Jak on m�g� nam kaza� to
robi�? One s� nawet nudniejsze od gumoch�on�w! A
my�la�em, �e nic nie jest nudniejsze od tych przekl�tych
gumoch�on�w! - trajkota� Ron, kiedy wraz z Harrym szed� na
Histori� Magii. - A widzia�e�, jak Hermiona si� ostatnio
objada? Co� z ni� nie tak. Zjad�a dzisiaj dziesi��
kanapek! Rozumiesz? Dziesi��! Przecie� to... Hej, Harry! Co
si� z tob� dzieje? S�uchasz mnie w og�le?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taaa... Hermiona zjad�a dziesi�� gumoch�on�w -
wymamrota� Harry, my�lami b�d�c bardzo, bardzo daleko. A
dok�adnie - w komnatach Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�bowa� wszystkiego, nawet wyobra�ania sobie Filcha ta�cz�cego
walca z Pani� Norris przy akompaniamencie chrapania K�a, ale nic nie
pomaga�o. Prze�ladowa�y go wspomnienia. I sen, kt�ry mia� w
nocy. Cholera, akurat przedwczoraj sko�czy� mu si� Eliksir
Bezsennych Sn�w! I chcia� wczoraj poprosi� Snape'a o kolejn�
butelk�, ale w zaistnia�ych okoliczno�ciach... c�,
mo�na powiedzie�, �e ca�kowicie poch�on�y
go inne sprawy i nie mia� czasu, by chocia� o tym pomy�le�.
Sen by� tylko rozmazanym kola�em nasuwaj�cych si� na siebie
obraz�w, ale dostatecznie wyra�nym, by do tej pory dr�czy�y go
my�li, kt�re nawiedzi�y go zaraz po przebudzeniu. Pami�ta�,
�e we �nie Snape go... pieprzy�. Dok�adnie tak samo, jak
wczoraj. Mia� wra�enie, jakby ogl�da� w my�lodsiewni
swoje wspomnienie. Ale na samym ko�cu, kiedy Harry opad� na kolana...
Severus nie spu�ci� mu si� na twarz. Pochyli� si� i...
zacz�� go ca�owa�. Harry do tej pory pami�ta�
cierpki smak warg, kt�re delikatnie napiera�y na jego usta. Kiedy to sobie
przypomina�, jego �o��dek przewraca� si�. A kiedy
si� obudzi�... by� tak zaszokowany i podniecony, �e
niewiele my�l�c, doko�czy� dzie�a i przy
akompaniamencie bezg�o�nych j�k�w, doszed� w swoj�
r�k�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
P�niej le�a� d�ugo i pr�bowa� zapanowa� nad
m�tlikiem w g�owie. Zastanawia� si�, dlaczego mu si�
to przy�ni�o. Mo�e dlatego, �e Snape nigdy mu tego nie
da�? Ale przecie� pami�ta� swoje wczorajsze podniecenie.
Pami�ta� swoje dzikie pragnienie. Nie akceptowa� go, ale
stara� si� zrozumie�. Pr�bowa� z nim walczy�, ale
wiedzia�, �e jest na przegranej pozycji. Lubi� to i nie
m�g� temu zaprzeczy�. Wi�c dlaczego �ni�a mu
si�... czu�o��? My�la�, �e tego nie
potrzebuje... Ale uderzy�y go wspomnienia. Walka o ka�de przytulenie,
o poca�unek, o poczucie blisko�ci. Chwiejne kroki, kt�re
stawia�, pomimo porywistego wiatru i wszelkich przeciwno�ci. I
ca�y czas do tego d��y�, tak bardzo tego pragn��.
Dlaczego tak mu na tym zale�a�o, skoro podobno lubi�...
brutalno��?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Si�gn�� g��biej. Przypomnia� sobie to upojenie,
kiedy pieprzy� si� na Severusie przed napa�ci�.
Pami�ta� sw�j wstyd i... podniecenie. Wi�c dlaczego wtedy
rzuci� si�, �eby go poca�owa�? To by�o silniejsze
od niego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak jak gdyby to wszystko by�o w jaki� dziwny spos�b
po��czone, spl�tane ze sob�. Tak bardzo, i�
wydawa�o si� jednym i tym samym. Przypomina�o oplataj�ce
si� naprzemiennie dwie �odygi bluszczu. Pami�ta� taki
obrazek - okr�g, kt�ry faluj�ca linia dzieli�a na dwie
cz�ci - bia�� i czarn�. A w ka�dej z nich
znajdowa� si� male�ki otw�r w kolorze tej drugiej po��wki -
niby oko. Wygl�da�y, jakby ta�czy�y wok� siebie,
oplata�y si�, przenika�y. Tworzy�y jedno��. Nie
pami�ta�, co oznacza� ten znak, ale tak w�a�nie
wyobra�a� sobie swoje uczucia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rozwi�zanie le�a�o gdzie� po�rodku. I za ka�dym
razem, kiedy si� do niego zbli�a�, ono zdawa�o si�
umyka�. Pr�bowa� zrozumie�, ale ka�da my�l natychmiast
rozbija�a si� w chaosie, kt�ry panowa� w jego g�owie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron szturchn�� go.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, masz racj� - wymamrota� Harry, wynurzaj�c si� z
g��bin przemy�le�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Z czym? - zapyta� zdziwiony przyjaciel. - Przecie� nic nie
m�wi�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - Harry zamruga� kilka razy, pr�buj�c zorientowa� si�
w sytuacji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� jaki� nieobecny, Harry - powiedzia� Ron, lustruj�c
przyjaciela wzrokiem. - Dziwnie si� dzisiaj zachowujesz. W og�le nie
s�uchasz, co do ciebie m�wi�. I na dodatek w og�le nie przejmujesz
si� tym, �e jeste�my ju� sp�nieni na lekcj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Na lekcj�? - zapyta� Gryfon, wci�� czuj�c si�
tak, jakby oberwa� zakl�ciem Confundus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron przewr�ci� oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Na Histori� Magii. A co my�la�e�? �e idziemy na
obiad?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie jestem g�odny - wymamrota� Harry, pr�buj�c skupi�
uwag� na konwersacji i walcz�c z wyci�gaj�cymi swe macki
my�lami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron zatrzyma� si� i popatrzy� na niego z namys�em,
przekrzywiaj�c g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Twoje zachowanie to pewnie sprawka Snape'a - o�wiadczy� po chwili.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry ca�y zesztywnia� i poczu�, �e jego twarz zaczyna
p�on��. Zatrzyma� si� gwa�townie. Przez
chwil� mia� wra�enie, �e ca�y �wiat rozsypa�
si� w drobny py�. Przez jego g�ow� przebieg�o
tysi�c my�li na raz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Sk�d on wie? Domy�li� si�? Hermiona odzyska�a
pami�� i powiedzia�a mu? A mo�e odkry�...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jestem pewien, �e dosypa� ci na szlabanie czego� do napoju.
Jak�� trucizn� albo eliksir osza�amiaj�cy. Z zemsty za
to, co mu powiedzia�e� na lekcji. Wiesz przecie�, jaki jest
Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� tak� ulg�, �e ugi�y si� pod
nim kolana. U�miechn�� si� mimowolnie. Ale szybko
przywr�ci� swojej twarzy oboj�tny wyraz, kiedy Ron go dogoni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, wszystko w porz�dku. To pewnie przez t� pogod� -
wymamrota�. - Mam po prostu chandr�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron popatrzy� na niego niepewnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No... no dobrze. Ale pospieszmy si�, bo Hermiona ochrzani nas za
sp�nienie. Binns pewnie nawet nie zauwa�y�, �e nas nie ma.
Gdyby nie ona, to mogliby�my wr�ci� do dormitorium i uci��
sobie ma�� drzemk� - westchn�� ci�ko i
pocz�apa� do przodu.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry stara� si� nie zamyka� oczu, poniewa� od razu
nawiedza�y go obrazy wczorajszego seksu. Nie potrafi� tego
powstrzyma�. Monotonny g�os profesora Binnsa sprawia�, �e
umys� odp�ywa�, przechodzi� w stan podobny do snu na jawie.
Przez g�ow� Harry'ego ju� kilka razy przebieg�a my�l,
�e nauczyciel m�g�by zrobi� ca�kiem niez��
karier� jako hipnotyzer. Nikt tak nie potrafi� u�pi�, jak
on. S�ysza� dochodz�ce gdzie� z ty�u pochrapywanie i
ciche skrzypienie pi�ra siedz�cej obok Hermiony, kt�ra jako jedyna w
ca�ej klasie zapisywa�a to, o czym opowiada� duch. Harry
musia� si� naprawd� bardzo skupia�, �eby
s�ucha�, co m�wi nauczyciel, a i tak jego my�li odfruwa�y w
dal ju� po pi�ciu minutach. Zawsze tak by�o, a dzisiaj sytuacja
przedstawia�a si� jeszcze gorzej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron zachrapa�. Harry obejrza� si� dok�adnie w tym momencie,
�eby zobaczy�, jak Hermiona szturcha go ze z�o�ci�
�okciem i szeptem udziela reprymendy. Siedzia�a pomi�dzy nimi,
poniewa� uzna�a, �e je�eli zajm� miejsca obok siebie,
to zamiast s�ucha� profesora, przez ca�� lekcj�
b�d� grali w eksploduj�cego durnia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale nie dzisiaj. Harry by� tak poch�oni�ty my�lami, �e
niemal nic do niego nie dociera�o. W jego wyobra�ni Severus
pochyla� si� do jego ucha i szepta� mu te wszystkie cudowne,
podniecaj�ce rzeczy...</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Wystarczy jedno magiczne s�owo. S�owo, kt�re sprawi, �e
b�dziesz j�cza� i b�aga� o wi�cej, kt�re rozbije
twoje zmys�y w drobny py� i doprowadzi ci� do szale�stwa.
Jedno s�owo. Jedno zakl�cie.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego cz�onek drgn��. Zamkn�� oczy - nie potrafi�
si� powstrzyma�. Gor�cy szept przy jego uchu. Ch�odna
d�o� muskaj�ca jego sztywn� erekcj� i palec
wsuwaj�cy si� w...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z najwy�szym trudem zdusi� j�k, kt�ry chcia� wyrwa�
si� z jego ust. Czu�, �e jest twardy, a jego policzki
p�on�. Nagle w klasie zrobi�o si� niemo�liwie
gor�co.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, do cholery! Musi si� uspokoi�. Jest teraz na lekcji! Nie
mo�e... si� podnieca�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gwa�townie otworzy� oczy, czuj�c zawroty g�owy.
Wzi�� kilka g��bokich oddech�w, pr�buj�c zmusi�
swoje cia�o do... rozlu�nienia si�. Jak we �nie
si�gn�� do kieszeni i wyj�� z niego zielony
kamie�. Zacisn�� go w d�oni i wys�a�
wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Cholera, nie mog� skupi� si� na lekcji. Przez ca�y czas
my�l� o tym, jak mnie wczoraj pieprzy�e�. Do tej pory
robi�em si� twardy tylko na Eliksirach, a teraz jestem twardy nawet
na Historii Magii.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Schowa� klejnot. Wiedzia�, �e pewnie nie otrzyma odpowiedzi,
poniewa� Snape nigdy nie odpisywa� na takie wiadomo�ci, ale i
tak...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zesztywnia� nagle, czuj�c ciep�o emanuj�ce z kieszeni.
Szybko wyj�� kamie� i odczyta� wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Potter, prowadz� teraz zaj�cia.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do siebie. Musia� to zrobi�. Nie
potrafi� si� powstrzyma�.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Szkoda, w�a�nie mia�em zamiar opisa� ci, jak dzisiaj
rano masturbowa�em si�, my�l�c o tobie. Ale w takim razie
nie b�d� ci przeszkadza�.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamar�, czuj�c jak jego serce bije z podekscytowania. Wpatrywa� si�
w klejnot z tak� intensywno�ci�, i� jego oczy
zacz�y niemal �zawi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jest! Kamie� rozjarzy� si� ciep�ym blaskiem. W �rodku
widnia�o tylko jedno s�owo:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Opowiedz.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Na jego usta wyp�yn�� triumfalny u�miech. Punkt dla niego!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� klejnot w d�oni, zamkn�� oczy i powr�ci�
my�lami do tamtej chwili:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Zsun��em spodnie od pi�amy i wzi��em go do
r�ki. By� twardy ju� od chwili, kiedy si� obudzi�em i
przypomnia�em sobie ca�y wczorajszy wiecz�r. Wyobrazi�em sobie,
�e to twoja r�ka. Chcia�em to robi� wolno, ale nie
mog�em. By�em za bardzo podniecony. Obci�ga�em sobie,
my�l�c o tobie i o tym, jak mnie wczoraj posuwa�e�. A
p�niej...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, przesta� szpera� pod �awk� i zajmij si�
lekcj�! - ofukn�a go Hermiona, patrz�c na niego z
dezaprobat� znad swoich notatek. Harry z trudem powr�ci� do
rzeczywisto�ci. Zakr�ci�o mu si� w g�owie.
Spojrza� na przyjaci�k� i nieznacznie skin��
g�ow�, bior�c do r�ki pi�ro i udaj�c, �e zaczyna
co� pisa�. W tym samym momencie poczu� ciep�o w d�oni.
Kiedy Hermiona przesta�a zwraca� na niego uwag�,
zerkn�� pod �awk� i przeczyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Co by�o dalej?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego serce szarpn�o si� w piersi. Czu�, �e jest coraz
bardziej podniecony. By�o co�... niesamowitego w tym, co teraz
robili. Flirtowali ze sob�. Na lekcji. Harry bez trudu potrafi�
wyobrazi� sobie Severusa, siedz�cego przy biurku w pe�nej
uczni�w klasie i odczytuj�cego wiadomo�ci, kt�re mu
wysy�a�. A mo�e nawet... - Harry obliza� wargi - ...a
mo�e nawet Severus tak�e jest twardy, kiedy sobie wyobra�a
Harry'ego robi�cego wszystkie te rzeczy? Ponownie zamkn�� oczy i
kontynuowa�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>P�niej przyspieszy�em, �ciskaj�c go tak mocno, jak ty
to zawsze robisz. Bardzo chcia�em, �eby� naprawd� by�
przy mnie. I kiedy tak dok�adnie sobie wyobrazi�em, �e to twoja
d�o� dotyka mojego penisa, a p�niej, �e... �e...
cholera, powiedz to... �e czuj� na nim dotyk twojego j�zyka,
kt�ry zatacza ko�a wok� g��wki... wtedy poczu�em tak�
wielk� eksplozj� i nie mog�em ju� nad sob�
zapanowa�. Spu�ci�em si� na ko�dr� i prawie
zemdla�em z przyjemno�ci i... Cholera, odpieprz si�, Hermiono!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga� kilka razu, jakby wybudza� si� z letargu, i
szybko schowa� kamie� do kieszeni, po czym spojrza� ze
z�o�ci� na poszturchuj�c� go ci�gle
przyjaci�k�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co znowu? - warkn��, nie potrafi�c ukry�
rozdra�nienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona pos�a�a mu nieprzyjemne spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jest lekcja, Harry! Powiniene� s�ucha� i notowa�, a nie
bawi� si� czym� pod �awk�! Co ty tam masz? -
zapyta�a i zanim Harry zd��y� j� powstrzyma�,
zajrza�a pod �awk�. Gwa�townie zas�oni�
d�oni� swoj� wyra�nie widoczn� pod materia�em
spodni erekcj�, ale by�o ju� za p�no. Hermiona
rozszerzy�a oczy i spojrza�a na niego tak, jakby nagle zamieni�
si� w kupk� smoczych odchod�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, czy ty robi�e� to, o czym my�l�, �e
robi�e�? - zapyta�a dr��cym g�osem,
prostuj�c si� szybko. By�a tak czerwona, i� wydawa�o
si�, �e zaraz zacznie parowa�. Zreszt� Harry
wygl�da� dok�adnie tak samo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Oczywi�cie, �e nie - wymamrota� niewyra�nie, czuj�c
zalewaj�ce go gor�co i pr�buj�c szybko znale��
jak�� wiarygodn� wym�wk�, ale mia� wra�enie,
�e jego m�zg zamieni� si� w papk�. - Ja tylko... no...
hmm...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przyjaci�ka popatrzy�a na niego z odraz� i
o�wiadczy�a dziwnie wibruj�cym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uwa�am, �e jeste� obrzydliwy! - Po czym ostentacyjnie
odwr�ci�a si� od niego i zacz�a tak zapami�tale
skroba� po pergaminie, i� niemal z�ama�a pi�ro. Jej
policzki zdawa�y si� p�on�� �ywym ogniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wbi� wzrok w blat. Usi�owa� opanowa� szalej�ce w
nim p�omienie wstydu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No pi�knie, teraz Hermiona uwa�a go za zbocze�ca, kt�ry zadowala
si� na lekcji pod �awk�. Tylko tego mu brakowa�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero po chwili zorientowa� si�, �e od jakiego� czasu
czuje ciep�o w kieszeni. Zerkn�� nerwowo na
przyjaci�k� i zauwa�y�, �e Ron przygl�da mu
si� dziwnym wzrokiem. U�miechn�� si� do niego
niepewnie, po czym odwr�ci� g�ow� i wbi� wzrok w drewniany
blat. R�ce go �wierzbi�y, ale ba� si�, �e
Hermiona znowu pomy�li sobie nie wiadomo co, kiedy w�o�y
r�k� pod st�. Postanowi� wi�c zaczeka� do
ko�ca zaj��. By�o to trudne, poniewa� kamie�
parzy� go coraz bardziej. Dlatego, kiedy lekcja dobieg�a ko�ca,
Harry b�yskawicznie si� spakowa�, rzuci� przez rami�
"Musz� do �azienki!" i niemal wybieg� z klasy,
ignoruj�c zaskoczone spojrzenie Rona i zawstydzone Hermiony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy zamkn�� si� bezpiecznie w kabinie, wyj��
kamie� i odczyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>No, no, Potter. To by�o niezwykle... stymuluj�ce. Ale kto�
powinien nauczy� pann� Granger, �e nie przerywa si�...
stymuluj�cych konwersacji.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry u�miechn�� si� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy wyszed� z �azienki, przyjaci� nigdzie nie by�o
wida�. Mia� nadziej�, �e na niego zaczekaj�, ale
natychmiast zrezygnowa� z tej opcji, kiedy przypomnia� sobie, jakim
wzrokiem patrzy�a na niego Hermiona. Jak on si� teraz z tego
wypl�cze? Co ma jej powiedzie�? Mo�e lepiej po prostu
zaczeka�, a� jej przejdzie. Przecie� go zna i wie, �e nigdy
nie masturbowa�by si� pod sto�em. I do tego na lekcji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hmm... Ale skoro pieprzy si� ze Snape'em, to chyba by�by zdolny do
wszystkiego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Westchn�� i powoli ruszy� przed siebie. Lekcje ju� si�
sko�czy�y, a do kolacji pozosta�o jeszcze troch� czasu.
By� tak pogr��ony w my�lach, �e dopiero po jakim�
czasie zorientowa� si�, �e kto� go wo�a�.
Rozejrza� si� po korytarzu i zauwa�y� zmierzaj�c�
w jego stron� Lun�. Chocia� "zmierzaj�c�" to
nie jest s�owo, kt�re w pe�ni oddaje jej taneczno-skoczny krok. Co
jaki� czas obraca�a si�, rozk�adaj�c r�ce na
boki. Nieliczni uczniowie, kt�rzy mieli pecha przechodzi� obok niej,
starali si� trzyma� jak najbli�ej �cian. Luna
podskoczy�a i wyl�dowa�a na dw�ch nogach tu� przed Harrym.
U�miechn�a si� promiennie i wskaza�a za siebie:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To jedyny spos�b, �eby nie �ledzi�y mnie Gwindale Pirenejskie.
Ostatnio strasznie si� na mnie uwzi�y. Nawet pasztet nie
pomaga.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - Harry pr�bowa� przestroi� swoje my�li tak, by
nadawa�y na tej samej fali, co m�zg Krukonki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Trzeba wyci�� z niego ma�e kulki, przypiec je, �eby
zrobi�y si� chrupkie, i zrobi� z nich naszyjnik. One
nienawidz� jego zapachu. Tylko nie wiem, czy powinien to by� pasztet
z g�si, czy kr�lika. Mam z kr�lika, wi�c skoro nie dzia�a, to
pewnie si� pomyli�am. Ale ju� dawno nie podali nam na
kolacj� tego drugiego, a nie znam drogi do kuchni. Nie wiesz, gdzie
mo�na by go troch� zdoby�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokr�ci� g�ow�, zbyt przyt�oczony absolutnym
przekonaniem w jej g�osie, aby odpowiedzie� co� sensownego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- C�, poprosz� tat�, �eby mi troch�
przys�a� - u�miechn�a si� Luna. - Jak chcesz, to
si� z tob� podziel�. Najlepszy jest z cebulk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�. Spotkania z Lun� zawsze
u�wiadamia�y mu, �e �wiat by�by naprawd� nudny,
gdyby wszyscy byli... zwyczajni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A mo�e masz jaki� naszyjnik, albo co� takiego, co sprawi,
�e ludzie nie b�d� uwa�a� mnie za zbocze�ca? -
zapyta� z westchnieniem. Luna wygl�da�a tak, jakby naprawd�
si� nad tym zastanawia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uwa�am, �e najlepszy spos�b to kastracja - odpowiedzia�a z
absolutn� szczero�ci�. - S�ysza�am, jak moja mugolska
ciotka m�wi�a, �e na zbocze�c�w podzia�a tylko kastracja.
Nie wiem, co to jest, ale jak tylko j� znajd�, to koniecznie
do��cz� do swojej kolekcji - u�miechn�a si�
rozbrajaj�co. - Zawsze si� przyda, na wypadek, gdybym spotka�a
jakiego�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�ki, bardzo mi to pomog�o - wymamrota� Harry, patrz�c
w pod�og�. Luna zmarszczy�a brwi i przygl�da�a mu
si� przez chwil�, po czym stwierdzi�a:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dziwnie si� zachowujesz. Co� si� sta�o?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokr�ci� g�ow�. Nie mia� ochoty opowiada�
jej o swoim dzisiejszym upokorzeniu. Ale wygl�da�o na to, �e
Krukonka nie da si� tak szybko sp�awi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy to ma co� wsp�lnego z profesorem Snape'em? - zapyta�a
oboj�tnym tonem. Harry poderwa� g�ow� i spojrza� na
ni� szeroko otwartymi oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Sk�d ci...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W�a�nie mia�am z nim lekcj�. On te� bardzo dziwnie
si� zachowywa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak to dziwnie? - zapyta�, czuj�c, jak jego serce gwa�townie
przyspiesza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- By� jaki� taki... rozkojarzony. Powiedzia�am mu, �e do
mojego kocio�ka wpad�o chyba kilka Gwindali Pirenejskich,
poniewa� zamiast na r�owo, zabarwi� si� na niebiesko, ale
on zachowywa� si� tak, jakby w og�le tego nie us�ysza�. I
ca�y czas robi� co� pod biurkiem. - Luna wzruszy�a
ramionami. - C�, skoro jeste�cie par�, to pomy�la�am,
�e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciiii - sykn�� Harry, rozgl�daj�c si� woko�o. -
Nie tak g�o�no. I my... nie jeste�my par� -
wymamrota�, czerwieni�c si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie? - Luna wygl�da�a na zaskoczon�. - Mo�e si� na
tym nie znam, ale my�la�am, �e je�eli wci��
si� o kim� my�li, regularnie spotyka, nawet, je�eli s�
to szlabany, i uprawia ze sob� seks, to jest si� par�. My
byli�my par� nawet bez seksu - u�miechn�a si�. -
By�o bardzo mi�o - doda�a. - Mo�emy to kiedy�
powt�rzy�, jak znowu b�dziesz potrzebowa� dziewczyny. Ale teraz
nie, bo... - zawaha�a si� na chwil�, ale szybko
kontynuowa�a, u�miechaj�c si� nieprzytomnie - ...bo to
by�aby zdrada.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e jego twarz zamieni�a si� w
roz�arzon� bry�� w�gla.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co powinien jej odpowiedzie�? Mia�a przecie� racj�.
Chocia� do ko�ca nie rozumia�, o co chodzi�o jej z t�
zdrad�, ale nie mia� teraz g�owy, �eby to
roztrz�sa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To po prostu... skomplikowane - wymamrota�. - Chyba by� nie
zrozumia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wydaje mi si� - o�wiadczy�a z namys�em. - Jestem
ekspertk� w skomplikowanych sprawach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale nie wiesz jak to jest, kiedy kto� ci�gle ci� odrzuca,
traktuje jak smarkacza i za ka�dym razem, kiedy udaje ci si� do niego
zbli�y�, wszystko si� gmatwa i zostawia ci� z
m�tlikiem w g�owie - wybuchn�� Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miech Luny zblad� tylko odrobin�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiem - powiedzia�a. Harry spojrza� na ni� z zaskoczeniem, ale
zanim zd��y� ponownie otworzy� usta, Krukonka by�a
ju� kilka krok�w od niego, machaj�c mu na po�egnanie - Pa,
Harry. - Po czym zacz�a oddala� si�, podskakuj�c i
kr�c�c w k�ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry patrzy� za ni� przez chwil�, pr�buj�c zrozumie�,
co mog�a mie� na my�li, ale bardzo szybko jego umys�
ponownie zdominowa�a mroczna osoba Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podczas kolacji Hermiona usiad�a w du�ej odleg�o�ci od
niego i stara�a si� go ignorowa�, a Harry by� zbyt
za�enowany, by pr�bowa� nawi�za� z ni� rozmow�.
Ron siedzia� pomi�dzy nimi i ze zdziwieniem patrzy� to na
jednego, to na drugiego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W pewnym momencie nie wytrzyma� i zapyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy kto� mo�e mi powiedzie�, co si� sta�o? Bo oboje
zachowujecie si� dziwacznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zerkn�� na przyjaci�k�. Ich spojrzenia spotka�y
si�, a wtedy Hermiona zaczerwieni�a si� i gwa�townie
odwr�ci�a g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nic - wymamrota� Harry. Ron zmarszczy� brwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jasne - burkn�� i zacz�� grzeba� widelcem w swoim
puree.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Atmosfera nie by�a zbyt ciekawa. Nawet lekcje Harry musia�
odrabia� sam, poniewa� kiedy tylko Hermiona natyka�a si� na
niego, natychmiast czerwieni�a si� i ucieka�a do dormitorium.
Ron patrzy� na niego bykiem, co wcale mu nie pomaga�o. Nawet, kiedy
pisali wsp�lnie wypracowanie. W ko�cu przyjaciel rzuci� pi�ro,
zebra� ksi��ki, wymamrota� "dobranoc" i
poszed� do sypialni, zostawiaj�c Harry'ego samego z jego
my�lami. W takich warunkach kompletnie nie m�g� skupi� si�
na pisaniu referatu na Transmutacj�, dlatego po pewnym czasie
odsun�� od siebie pergamin i zapatrzy� si� w ogie�. W
Pokoju Wsp�lnym panowa�a wzgl�dna cisza. Wi�kszo��
uczni�w odrabia�a lekcje, tylko czasami kto� wybucha�
�miechem albo opowiada� co� z o�ywieniem. Harry westchn��
i u�o�y� si� wygodniej na kanapie przed kominkiem.
Patrzy� w strzelaj�ce cicho p�omienie i pozwoli� swojemu
umys�owi dryfowa� przez rzek� wspomnie� i obraz�w.
Odg�osy stawa�y si� coraz odleglejsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pomimo tego, �e by� otoczony lud�mi, czu� si�...
samotny. Hermiona ca�kowicie si� na niego obrazi�a, Ron z
niewiadomych przyczyn te� zacz�� go unika�. Wszystko
stawa�o si� takie... pogmatwane. Kiedy� uwielbia�
przesiadywa� tutaj z pozosta�ymi, gra� z Seamusem,
�artowa� z Deanem, nawet pomaga� w nauce Neville'owi. Ale
ostatnio wszystko si� zmieni�o. Czu� si� tak, jakby
pomi�dzy nim, a reszt� uczni�w wyr�s� szklany mur, kt�ry
wszystko t�umi�. Nawet Ron i Hermiona... Ju� nie by�o tak,
jak kiedy�, kiedy sp�dza� z nimi niemal ka�d�
woln� chwil�. Teraz przebywanie z nimi sta�o si�
m�cz�ce i uci��liwe. Ci�gle musia� si�
pilnowa�, wci�� musia� k�ama�, kombinowa� i
oszukiwa�. Udawa� kogo� innego. A je�eli si�
zapomnia�... dochodzi�o do takich w�a�nie sytuacji, jak
dzisiaj. Wci�� pami�ta� rozmow� z Hermion� w
szpitalu, jej reakcj�. Wiedzia�, �e nigdy by nie
zrozumia�a. �e nikt by nie zrozumia�. Mo�e z wyj�tkiem
Luny, kt�ra by�a w stanie zaakceptowa� chyba wszystko, a im bardziej
by�o to nienormalne, tym lepiej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego wzrok rozmaza� si�, p�omienie sta�y si� tylko
niewyra�n� po�wiat�, podryguj�c� �agodnie i
promieniuj�c� ciep�em, kt�re ogrzewa�o jego twarz.
Ogie� wsz�dzie by� taki sam... Gdyby zamkn�� oczy,
m�g�by wyobrazi� sobie, �e to kominek Snape'a, �e jest
teraz w jego komnatach, a Severus oplata go ramionami od ty�u i dotyka
jego penisa... o, tak... Tam by� bezpieczny. Tam czu� si�...
wolny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kamie� znalaz� si� nagle w jego d�oni. Nie wiedzia�
jak, ani kiedy. Zacisn�� na nim palce i wys�a�
pierwsz� my�l, jaka przysz�a mu do g�owy:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Bardzo za tob� t�skni�.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie otrzyma� odpowiedzi. Wiedzia�, �e nie otrzyma. Severus
by� pewnie zbyt zaj�ty, �eby odpisywa� na takie...
"�zawe wyznania", jakby to pewnie okre�li�. Harry
u�miechn�� si� mimowolnie, a nast�pnie
westchn�� cicho. Mo�e nawet w og�le ich nie czyta...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Otworzy� oczy, rozlu�ni� palce i ponownie zapatrzy�
si� na ta�cz�ce swobodnie p�omienie. By�o
niewiarygodnie cicho. Tak, jakby wok� nie by�o nikogo. Harry
czu� u�cisk w sercu, pragnienie, kt�re pr�bowa�o si� przez
nie przebi� i wyrwa�. Tak bardzo chcia� do niego i��.
Nawet teraz. Poczu� na sobie surowe spojrzenie ciemnych oczu,
zobaczy� ten krzywy u�miech, us�ysze� jego g�os -
k��liwy, a jednocze�nie dziwnie �agodny... jak na niego.
"Jestem zaj�ty, Potter", powiedzia�by. I zamkn��
mu drzwi przed nosem. Albo mo�e nie... mo�e wci�gn��by
go do �rodka i bez s�owa zacz�� wgryza� si� w
jego szyj� i rozpina� spodnie, dysz�c z niecierpliwo�ci w
jego ucho. Poniewa� potrzebowa� go. Tak samo, jak Harry potrzebuje
jego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mimowolnie zacisn�� palce na klejnocie.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Chcia�bym ci� ju� zobaczy�.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Cisza. Jakby my�li trafia�y w eter. Widocznie nie potrzebowa� go
tak bardzo... Mo�e w og�le o nim nie my�la�, mo�e
pracowa� teraz nad jakim� skomplikowanym eliksirem i denerwowa�
si�, �e Harry mu przeszkadza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to nie tak. Wola� raczej my�le�, �e Severus siedzi
teraz przed kominkiem i tak�e wpatruje si� w p�omienie. I czeka,
a� Harry do niego przyjdzie... Ale nie odpisuje, �eby nie
zdradzi� si�, �e tego w�a�nie chce. Tak, to
by�oby do niego podobne...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry ponownie zacisn�� d�o� na kamieniu.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Czy ty... czy ty... niewa�ne.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Czeka�. Jasne smugi wirowa�y uspokajaj�co w g��bi
szmaragdu. Widzia� w nim odbicie swoich oczu. I zobaczy�
�wiat�o. Jego serce gwa�townie podskoczy�o. W kamieniu
pojawi�a si� wiadomo��.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Co ja?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry prze�kn�� �lin�. Jego d�onie
zacz�y nagle dr�e� i nie potrafi� nad tym
zapanowa�. Zamkn�� oczy i pomy�la�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Czy ty... chcia�by� mnie zobaczy�?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamar� z mocno bij�cym sercem, jakby od odpowiedzi zale�a�o
jego �ycie. Mia� wra�enie, �e min�y ca�e
wieki, zanim kamie� w ko�cu si� rozgrza�.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Widzieli�my si� wczoraj, Potter, a jutro masz u mnie szlaban. A to
oznacza, �e r�wnie� b�dziemy si� widzie�.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, jak po jego plecach sp�ywa zimna fala zawodu. C�, nie
takiej odpowiedzi oczekiwa�. Jak zawsze Severus zr�cznie si�
wykr�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� mrowienie na sk�rze, kiedy zacisn�� pi�� i
ignoruj�c pieczenie pod powiekami, odes�a�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Racja. Przepraszam, to by�o g�upie... Wiem, �e jutro si�
zobaczymy... Po co w og�le mu to wys�a�em? Czego si�
spodziewa�em? Cholera, nie teraz! Rozumiem, szlaban jutro...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Upu�ci� szybko kamie�, zdenerwowany, u�wiadomiwszy sobie,
jak bezsensowne i chaotyczne my�li mu wysy�a. Co za wstyd!
Wyszed� na g�upka! Kurwa, co on sobie teraz o nim pomy�li?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu� smak krwi w ustach z przygryzionej bole�nie wargi.
Spojrza� na kamie� i jego serce zn�w zacz�o bi� jak
szalone, kiedy zobaczy� zielone �wiat�o. Podni�s� go
dr��cymi palcami, przybli�y� do oczu i kiedy odczyta�
wiadomo��, jego oczy rozszerzy�y si� w absolutnym
niedowierzaniu i zacz�y b�yszcze� tak samo, jak trzymany w
d�oni kamie�. Poczu� przejmuj�ce ciep�o w sercu, kt�re
oplot�o je i uko�ysa�o, odganiaj�c t�sknot� i
smutek. Na jego usta wyp�yn�� tkliwy u�miech. Podni�s�
g�ow� i niewidz�cym wzrokiem spojrza� w ogie�, kt�ry
nagle wyda� si� taki ch�odny w por�wnaniu ze spalaj�cym go
od �rodka �arem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Westchn�� g��boko, po czym u�o�y� si�
wygodniej, podci�gn�� kolana pod brod� i przytuli�
policzek do wci�� ciep�ej powierzchni zielonego klejnotu.
P�omienie igra�y na jego g�adkiej powierzchni, odbijaj�c
si� w rozp�ywaj�cych si� z wolna s�owach:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Ciii... </emphasis><emphasis>Ju�
dobrze, Potter, jutro si� tob� zajm�.</emphasis></p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia�
25 ---</strong></p><p><strong>25. The Punishment</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>I want you wanting me</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I want what I see in your eyes</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
So give me something to be scared of</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Don't give me something to satisfy</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
"Jak on m�g� tak pomy�le�? Co w niego wst�pi�o?
Podejrzewa� mnie o to, �e ja... i Hermiona...? To przecie�
chore! Sk�d mu to przysz�o do g�owy?" - my�la�
Harry, przemierzaj�c korytarze Hogwartu. - "I na dodatek jestem
ju� sp�niony! Po prostu pi�knie!"</p><empty-line/><empty-line/><p>
Od dziesi�ciu minut powinien by� na szlabanie u Snape'a. Ale zamiast
tego musia� wys�uchiwa� podejrzliwych spekulacji Rona o tym,
dlaczego on i Hermiona tak si� ostatnio dziwnie zachowuj�. Weasley
zasypywa� go pe�nymi z�o�ci oskar�eniami i w og�le
nawet nie pomy�la�, �e to wszystko mo�e by� po prostu
jednym, wielkim nieporozumieniem. Harry ca�y czas mia� w g�owie
jego oskar�ycielski g�os:</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Wi�c dlaczego tak dziwnie si� zachowywa�e� wczoraj
rano? I czemu ona by�a taka czerwona, kiedy si� do ciebie
przysun�a? I dlaczego ci� unika? I ci�gle si�
rumieni, kiedy na ni� patrzysz! Co mi�dzy wami zasz�o? Przyznaj
si�! Jak mog�e�?! Jestem twoim przyjacielem..."</p><empty-line/><empty-line/><p>
W ko�cu Harry straci� cierpliwo�� i rykn�� na
niego:</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Jeste� IDIOT�!"</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ka�dy by straci�, gdyby nie mia� w og�le szansy powiedzenia
czegokolwiek na swoj� obron�. Ron w og�le nie przyjmowa� do
wiadomo�ci, �e mo�e by� zupe�nie inaczej, ni�
sobie ubzdura�. W ko�cu Harry nie wytrzyma� i wyszed�,
trzaskaj�c drzwiami. By� teraz tak w�ciek�y i
roztrz�siony, �e mia� ochot� co� rozwali�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nawet nie przejmowa� si� pukaniem, gdy wchodzi� do gabinetu Snape'a,
a kiedy znalaz� si� w komnacie, bez s�owa podszed� do
fotela i usiad�, wbijaj�c dr��cy wzrok w p�omienie.
Severus nie zd��y� nawet od�o�y�
ksi��ki, kt�r� czyta�. Uni�s� brew, jakby chcia�
wypowiedzie� jak�� z�o�liw� uwag� co do
niepunktualno�ci Harry'ego, ale widz�c jego zaci�t�
min�, najwidoczniej zrezygnowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o, Potter? - zapyta�, odk�adaj�c
ksi��k� na stolik.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nic - odburkn�� Harry. - Czuj� si� �wietnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak �wietnie, �e jeszcze troch� i porobisz mi dziury w fotelu
- prychn�� m�czyzna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� na swoje zaci�ni�te pi�ci, kt�rymi
uderza� w por�cze, i szybko uwi�zi� je pomi�dzy
kolanami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Po prostu... niekt�rzy zachowuj� si� czasami tak, jakby m�zgi
wyp�yn�y im uszami! - wybuchn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wed�ug mnie, znacznie cz�ciej, ni� "czasami" -
odpar� ze spokojem Mistrz Eliksir�w. Harry spojrza� na niego
k�tem oka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No dobra, pok��ci�em si� z Ronem i Hermion� -
burkn��. - A wszystko przez nasz� "rozmow�" na
wczorajszej lekcji. Hermiona zauwa�y�a, �e robi� co�
pod sto�em, zajrza�a pod niego i zobaczy�a... wiesz, co. I teraz
ma mnie za kompletnego zbocze�ca, kt�ry zaspokaja si� publicznie pod
�awk�. Teraz ca�y czas mnie unika, jakby spodziewa�a
si�, �e na ka�dym kroku b�d� si�
masturbowa�. A do tego Ron... zauwa�y� jej dziwne zachowanie i
zacz�� podejrzewa� Merlin wie co! My�li, �e mamy
romans, albo co� takiego. Po prostu, kurwa, cudownie! -
zako�czy�, uderzaj�c pi�ci� w por�cz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zobaczy�, �e Severus zakrywa usta d�oni�. M�g�by
przysi�c, �e chce w ten spos�b ukry� u�miech, kt�ry z
pewno�ci� musia� zago�ci� na jego twarzy.
Rzeczywi�cie, jest si� z czego �mia�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- C�... - powiedzia� po chwili m�czyzna. - Dla panny
Granger musia� to by� naprawd� szokuj�cy widok.
W�tpi�, by ona albo Weasley mieli jakiekolwiek poj�cie o tych
sprawach. - Harry poczu�, �e jego usta drgaj�. Nie, powinien
by� z�y! Nie mo�e si� roze�mia�! - Skoro ona
nigdy si� z tym nie zetkn�a, to ka�dy, kto to zrobi�,
jest dla niej zbocze�cem. Mo�esz si� uwa�a� za
szcz�ciarza, �e nie zg�osi�a jeszcze waszej opiekunce
tego zatrwa�aj�cego faktu, i� jej najlepszy przyjaciel ma
penisa. - Po tych s�owach Harry ju� nie potrafi�
powstrzyma� parskni�cia. - To typowy przyk�ad pensjonarskiej
hipokryzji. Je�eli to ma by� powodem do k��tni, to naprawd�
powiniene� poszuka� sobie bardziej tolerancyjnych przyjaci�,
Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow�, u�miechaj�c si� z
wdzi�czno�ci�. Od razu poczu� si� lepiej. Niewielka
cz�� jego umys�u stwierdzi�a, �e w ustach
Snape'a s�owo "penis" brzmi tak cholernie... seksownie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Masz racj�, to nie jest pow�d do k��tni. Jutro z nimi porozmawiam i
na pewno si� pogodzimy - powiedzia� cicho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A teraz - kontynuowa� m�czyzna - je�eli
sko�czyli�my ju� temat twoich przyjaci�, to mo�e
przejdziemy wreszcie do tego, po co si� tu znalaz�e�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie potrafi� powstrzyma� gwa�townego skurczu
�o��dka. Severus zawsze szybko przechodzi� do rzeczy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gdzie dzisiaj to zrobimy? - zapyta�, u�miechaj�c si�
lubie�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna spojrza� na niego z nieodgadnionym wyrazem twarzy, a
nast�pnie uni�s� jedn� brew i wykrzywiaj�c kpi�co
wargi, wyja�ni�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To znaczy, do twojej kary za to, �e �mia�e�
sprzeciwi� mi si� na lekcji. Napiszesz trzysta razy: "Nie
b�d� si� wtr�ca� w cudze sprawy i b�d�
odzywa� si� z szacunkiem do nauczyciela". Chyba nie
s�dzi�e�, �e ci to odpuszcz�, Potter? - Jego oczy
zw�zi�y si�, kiedy pochyli� si� do przodu. - A w
weekend wyczy�cisz wszystkie �azienki w szkole.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga�, zaskoczony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co? Przecie�... przecie� mieli robi�... Przecie� Severus
powiedzia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A-ale... - zacz��, lecz m�czyzna natychmiast mu
przerwa�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� mi si� sprzeciwiasz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokr�ci� g�ow�, czuj�c lodowat� fal�
zawodu, kt�ra obsypa�a jego cia�o g�si� sk�rk�.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Zajm� si� tob�...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
S�owa te od wczoraj odbija�y si� echem w jego g�owie i
sprawia�y, �e jeszcze trudniej by�o mu dotrwa� do tego
spotkania, nagle sta�y si� odleg�ym, rozmywaj�cym si�
wspomnieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus machn�� r�d�k� i na stoliku przed Harrym
wyl�dowa� pergamin, ka�amarz i pi�ro.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale zanim zaczniesz... - M�czyzna wsta� i
wyci�gn�� z szuflady kawa�ek pergaminu i pi�ro, kt�re Harry
podarowa� mu na urodziny. Podszed� do Gryfona i rzuci� pergamin
na stolik, po czym usiad� w swoim fotelu i warkn��:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co to ma by�, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry spojrza� na kartk�, jego oczy rozszerzy�y si�.
Zapisane na niej notatki by�y w kilku miejscach ca�kowicie
nieczytelne, gdy� wsz�dzie pojawia�o si� jedno s�owo -
"Harry". Przez chwil� wpatrywa� si� w pergamin, nie
potrafi�c uwierzy� w to, co widzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja r�wnie� za tob� t�skni�em, Severusie -
odpowiedzia�, u�miechaj�c si� szeroko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna zmru�y� niebezpiecznie oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy to jeden z twoich g�upich dowcip�w, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, pomy�la�em tylko, �e mo�e powiniene�
oswoi� si� nieco z moim imieniem. Dlatego kupi�em zaczarowane
pi�ro, kt�re zmodyfikowa�em w taki spos�b, �eby wypisywa�o moje
imi� za ka�dym razem, kiedy o mnie pomy�lisz. Mi�o
wiedzie�, �e to robi�e�, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna zamkn�� oczy, jakby pr�bowa� si�
opanowa�, �eby nie przekl�� Harry'ego. Po chwili
spojrza� na niego i powiedzia� ch�odno:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nast�pnym razem dobrze si� zastan�w, zanim przyjdzie ci do
g�owy pomys�, �eby podarowa� mi taki idiotyczny prezent.
Jeszcze nigdy nie otrzyma�em czego� r�wnie bezu�ytecznego!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Twarz Harry'ego gwa�townie posmutnia�a. Szybko spu�ci�
wzrok i zagryz� warg�, pr�buj�c zapanowa� nad nieprzyjemnym
k�uciem w sercu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�em tylko sprawi� ci niespodziank� - wymamrota�. -
Nie wiedzia�em, �e tak ci� to rozgniewa. Pragn��em
jedynie... - urwa� nagle, po czym szybko podni�s� si� z fotela.
- Zapomnij o tym - powiedzia� cicho i si�gn�� po pi�ro, lecz
m�czyzna nie pozwoli� mu na to i z�apa� je pierwszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wracaj na miejsce - warkn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry, zdumiony, opad� ponownie na fotel. Zobaczy�, �e Mistrz
Eliksir�w chowa pi�ro do wewn�trznej kieszeni swojej szaty. Chcia�
co� powiedzie�, ale uzna�, �e jakikolwiek komentarz
sko�czy�by si� tylko wielkim wybuchem z�o�liwo�ci
ze strony Severusa, wi�c powstrzyma� si�.
U�miechn�� si� tylko nieznacznie i szybko pochyli�
g�ow�, aby to ukry�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy masz jeszcze w zanadrzu jakie� niespodzianki, Potter? -
warkn�� Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Eee... - Harry obliza� wargi i u�miechn�� si�
psotnie. - Mo�e - odpar� tajemniczo. - Wiesz, jestem w nich
ca�kiem dobry. Pami�tam, jak latem zrobi�em jedn� mojemu
kuzynowi Dudleyowi. By� na diecie i zawsze w nocy podkrada� si�
do lod�wki, wi�c poprosi�em Rona, �eby przys�a� mi
cukierki z Magicznych Dowcip�w Wesley�w. I kiedy Dudley znowu si�
zakrad� do kuchni, czeka�a go ma�a niespodzianka. -
U�miechn�� si� m�ciwie. - Ca�a jego twarz
pokry�a si� wysypk�, biega� po jadalni i wrzeszcza�
jak op�tany. Zamkn�li mnie za to na tydzie� w kom�rce.
My�leli, �e si� przejm�... - zawiesi� na chwil�
g�os, zatracaj�c si� we wspomnieniu. - Ale ja dostrzega�em
dobre strony ca�ej sytuacji. Przynajmniej nie musia�em
ogl�da� jego paskudnej g�by a� do ko�ca wakacji. A
kiedy mnie ju� wypu�cili, Dudley musia� by� bardzo
rozczarowany, widz�c mnie w dobrym nastroju. Za�o��
si� o wszystkie galeony, �e pewnie mia� nadziej�
zobaczy� mnie przera�onego i skruszonego. Ale ja tylko sta�em
tam i �mia�em si� z niego. - Zachichota� na wspomnienie
kuzyna, biegaj�cego po domu i wykrzykuj�cego, �e Harry
oszala�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus patrzy� na niego bez s�owa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Fascynuj�ce - powiedzia� wreszcie z przek�sem. - Kto by
pomy�la�, �e Ch�opiec, Kt�ry Prze�y� lubi
dr�czy� niewinnych kuzyn�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dudley z ca�� pewno�ci� nie jest niewinny. To on razem ze
swoimi g�upimi kolegami uwielbia dr�czy� innych. A kiedy tylko
wchodzi�em mu w drog�, od razu lecia� na skarg� do
rodzic�w, dlatego wi�kszo�� czasu sp�dza�em
zamkni�ty w pokoju albo kom�rce, w zale�no�ci od ich nastroju -
powiedzia� beztrosko Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna przygl�da� mu si� z zaciekawieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego ci� tam zamykali?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zawsze uwa�a�em, �e w ten spos�b udawali, �e nie
istniej�. - Na jego usta wyp�yn�� blady u�miech, kt�ry
jednak�e nie si�gn�� oczu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pomi�dzy brwiami Severusa pojawi�a si� zmarszczka, a oczy
zw�zi�y si�. W powietrzu zawis�o kr�puj�ce
milczenie. Harry �a�owa�, �e to powiedzia�.
Chcia� czym pr�dzej przerwa� t� denerwuj�c�
cisz�. Otworzy� usta, ale Snape uprzedzi� go.
Odchrz�kn�� i oznajmi�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Je�eli ju� sko�czy�e� opowiada� mi
zadziwiaj�ce koleje swojego �ycia, to bierz si� do pracy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry skrzywi� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�la�em, �e mo�e jeste� chocia� troch�
ciekawy... no wiesz... tego, jaki by�em. Nie chcesz si� o mnie
niczego dowiedzie�? Ja bardzo chcia�bym wiedzie�, jaki
by�e� w m�odo�ci, co lubi�e� robi�, jak
si� uczy�e�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus spojrza� na niego przeci�gle.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- By�em pod�y, lubi�em dr�czy� innych uczni�w,
uczy�em si� doskonale. Jeszcze jakie� pytania, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry westchn��. Skoro Snape nie chce mu wyjawi� niczego o
sobie, to pos�ucha, co Harry ma do powiedzenia. W ko�cu, jak to
okre�li�a Luna, s� par�... Musz� si� lepiej
pozna�. Ignoruj�c zniecierpliwione spojrzenie m�czyzny,
spojrza� w ogie� i odezwa� si�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja lubi� gra� w szachy albo eksploduj�cego durnia. Uwielbiam
piwo kremowe. O wiele bardziej, ni�... - Pr�bowa� przypomnie�
sobie nazw� alkoholu, kt�rym ostatnio pocz�stowa� go Severus. -
...ni� Martini. M�g�by� czasami przygotowa� dla mnie piwo
kremowe. Najlepiej z cynamonem. Zauwa�y�em, �e ty wolisz
nieco... mocniejsze alkohole, prawda? Na przyk�ad to takie bursztynowe...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Whisky - podpowiedzia� Severus, tak jakby nie m�g� ju�
s�ucha� niepoprawnego paplania Gryfona. - To si� nazywa whisky.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Naprawd�? Musz� tego kiedy� spr�bowa�. Ciekawe, jak
smakuje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wykluczone. Masz na to za s�ab� g�ow�. Zreszt�
w�tpi�, aby ci zasmakowa�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A to zielone?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus zmarszczy� brwi, tak jakby zastanawia� si�, o co
"zielone" mo�e tym razem chodzi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Absynt?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- �adna nazwa. - Harry wyszczerzy� si�. - Za�o��
si�, �e musi te� dobrze smakowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Absynt to mieszanka kilku zi�, w tym mocno halucynogennego
pio�unu. W�tpi�, czy by�by� w stanie wypi�
chocia� �yk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale ty to pijesz! - obruszy� si� Harry. - Wi�c nie mo�e
by� takie z�e.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pij� tego. To tylko... zreszt�, dlaczego mam ci si�
t�umaczy�, Potter? Nie pozwol� ci tego nawet dotkn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A pozwolisz mi dotkn��... czego� innego? - zapyta� Harry,
a jego oczy zab�ys�y z podniecenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus przewr�ci� oczami, ale Harry nie m�g� nie zauwa�y�
lekkiego u�miechu, kt�ry stara� si� ukry�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co jeszcze? - zastanowi� si�. - Aha, lubi� te� gra�
w Quidditcha. Szkoda, �e ostatnio prawie w og�le nie chodzisz na mecze.
Tak prawd� m�wi�c, to nigdy nie widzia�em, �eby�
lata� na miotle...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I nie my�l, �e kiedykolwiek zobaczysz - mrukn�� Severus,
marszcz�c brwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Szkoda... Bo to naprawd� fantastyczne. Nawet sobie nie wyobra�asz,
jakie to uczucie, kiedy nurkuj� za Zniczem. Czuj� si� wtedy
taki... wolny, tak jakbym m�g� zrobi� wszystko. I jestem pewien, <emphasis>wiem</emphasis>,
�e wszystko mi si� uda, �e go z�api�, �e jeszcze
chwila i... i go zdob�d�. A kiedy go dosi�gam, kiedy moje palce
zaciskaj� si� wok� niego, a on trzepocze, pr�buj�c
si� wyrwa�... czuj� tak� eksplozj�. Jakby wszystko
wok�, absolutnie wszystko znikn�o i pozosta�o tylko
takie... gor�co. I wiem, �e on ju� nale�y do mnie, �e
nie ucieknie, �e nikt mi go nie wyrwie. Nie obchodz� mnie ludzie,
wiwaty, oklaski... R�wnie dobrze m�g�bym by� tam sam.
Najwa�niejsze jest to, �e po ca�ej tej walce, po tym
d�ugim, m�cz�cym po�cigu, po tym niewiarygodnym
wysi�ku... najwa�niejsze... �e w ko�cu... uda�o mi
si� go zdoby�. - Jego oczy b�yszcza�y, kiedy
opowiada�, zapatrzony w ogie�, kt�rego nie widzia�. Mia�
wra�enie, �e jest na boisku, wiatr ch�osta jego twarz, a w
d�oni trzepocze ma�a, z�ota pi�ka. - I wiesz... to wszystko
jest niczym w por�wnaniu z tym, co czuj�... kiedy jestem z tob� -
doko�czy�. Nie wiedzia�, dlaczego to powiedzia�. Ale
musia�. Jak gdyby s�owa sp�ywa�y prosto do ust bez
udzia�u woli. - I czasami, kiedy d�ugo si� nie widzimy...
czuj� si� tak, jakby ten Znicz si� ode mnie oddala�,
ucieka� mi... a ja nie mog� go dogoni�. Chocia� bardzo
chc�. I tak bardzo wtedy t�skni�... - zaj�kn��
si�, u�wiadomiwszy sobie, �e zaczyna be�kota�. To nie
by�y zbyt bezpieczne tematy. Musia� znale�� co�
bardziej neutralnego. Odchrz�kn�� i nie potrafi�c
zmusi� si�, by spojrze� teraz na Severusa, kontynuowa�. -
Ty si� pewnie czujesz tak samo, kiedy warzysz jaki� wyj�tkowo
trudny eliksir? I kiedy po wielu wysi�kach w ko�cu ci si�
udaje... te� czujesz tak� rozsadzaj�c� ci� od
�rodka rado��... prawda? - doko�czy� cicho i dopiero
teraz spojrza� na m�czyzn�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To raczej satysfakcja, ni� rado�� - odpar� Severus. -
Poniewa� warzenie eliksiru to nie po�cig. Tutaj liczy si�
ka�dy ruch, ka�da kropla. Najwa�niejsze jest skupienie,
dok�adno��. Oczekiwanie na odpowiedni moment. Przypomina
bardziej... polowanie. Wszystko musi si� dzia� w odpowiedniej chwili
i w odpowiedniej proporcji. Poniewa� wiesz, �e ka�dy niew�a�ciwy
ruch mo�e si� sko�czy� katastrof�. To bardzo
d�uga i wymagaj�ca niezwyk�ej cierpliwo�ci sztuka. Latanie
na miotle za z�ot� pi�eczk� nie wymaga niczego poza
zr�czno�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nieprawda - oburzy� si� Harry. - Do tego te� potrzeba
niezwyk�ej cierpliwo�ci. Zreszt�, nie w tym rzecz. Wa�ne
jest uczucie, kt�re nadchodzi, kiedy jest ju� po wszystkim. To
niemo�liwe, �eby po kilku miesi�cach takiej pracy, gdzie
ka�da pomy�ka mo�e si� sko�czy� bardzo �le,
gdy w ko�cu udaje ci si� uwarzy� poprawny eliksir... nie
odczuwa� �adnej rado�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus patrzy� na niego dosy� d�ugo, zanim odpowiedzia�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To wszystko zale�y od rodzaju i przeznaczenia eliksiru. Kiedy
ko�cz� warzy� kolejne lekarstwo dla Pomfrey, trudno
odczuwa� co� poza nu��c� satysfakcj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A jak d�ugo w�a�ciwie warzy si� te najtrudniejsze
eliksiry?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bardzo d�ugo, Potter. Jestem pewien, �e w tym czasie
zdo�a�by� z�apa� swoj� z�ot�
pi�eczk� kilka tysi�cy razy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rozszerzy� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Naprawd�? A� tak d�ugo? D�u�ej ni� Eliksir
Wielosokowy?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O wiele d�u�ej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamy�li� si�. Przypomnia� mu si� wywar, kt�ry
zobaczy� w tajnym laboratorium Snape'a. Ciekawe, czy to jeden z takich...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A... - zaj�kn�� si�. - A czy warzysz teraz jaki�
trudny eliksir?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyraz oczu Severusa zmieni� si�. Nagle pojawi� si� w nich
niesamowity blask.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Owszem - odpar� cicho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry'ego przeszy� ch��d. Mia� wra�enie, jakby do salonu
wpad� zimny wiatr, a przecie� to by�o niemo�liwe. By�
zaskoczony reakcj�, jak� jego pytanie wywo�a�o na twarzy
m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A... czy d�ugo b�dziesz go jeszcze warzy�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Blask w oczach Severusa na chwil� przygas�, a jego oblicze
przeci�� cie�. Odwr�ci� g�ow� w stron�
kominka. Wygl�da�o, jakby zastanawia� si� nad
odpowiedzi�. W ko�cu, po kilku chwilach napi�tej ciszy,
odpar�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tyle, ile potrzeba.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi. To by�a dziwna odpowied�... Mia�
ochot� jeszcze o co� zapyta�, ale z twarzy Mistrza Eliksir�w
wyczyta�, �e ten temat dobieg� ko�ca. Nagle zrobi�o
si� nieprzyjemnie ch�odno. Nie wiedzia�, sk�d takie
wra�enie, ale bardzo nie chcia� dalej si� tak czu�.
Odetchn�� g��boko i usi�owa� przywo�a�
na twarz beztroski u�miech. Gor�czkowo poszukiwa� czego�
bardziej neutralnego i bezpiecznego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy poza mn� rozmawiasz czasami z kim� innym? No wiesz, o takich
b�ahych rzeczach. O samopoczuciu, o tym, co ci si� przytrafi�o
danego dnia, o tym, "jakimi idiotami s� ci pierwszoroczniacy i kto
ich w og�le przyj�� do tej szko�y"?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus pos�a� mu d�ugie, nieodgadnione spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja nikogo nie lubi�, Potter. Mnie te� nikt nie lubi, wi�c niby
o czym i z kim mia�bym rozmawia�? Zreszt� uwa�am, �e w
tej szkole nie tylko pierwszoroczniacy s� idiotami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja ci� lubi� - odpar� szybko Harry. - Dlatego mo�esz ze
mn� rozmawia� o wszystkim - u�miechn�� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprawdy? O zastosowaniu leukocyt�w z krwi buchoro�c�w w produkcji
eksperymentalnych eliksir�w odtruwaj�cych tak�e?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usta Harry'ego zareagowa�y samoczynnie i ju� mia�y zamiar
u�o�y� si� w pytanie "Co?", ale w ostatniej
chwili uda�o mu si� je powstrzyma� i zamiast tego odpar�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jasne. Jak tylko dasz mi troch� czasu na przeczytanie kilku
ksi��ek na temat leukocyt�w, krwi buchoro�c�w i eliksir�w
odtruwaj�cych. - Przegra� walk� z ustami, kt�re
rozci�gn�y si� w u�miechu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Brwi Mistrza Eliksir�w unios�y si� lekko. Wygl�da�, jakby
chcia� co� powiedzie�, ale zamkn�� usta i tylko
pokr�ci� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A tak wracaj�c do tematu... - powiedzia� nagle Harry - ..to ja
cz�sto rozmawiam z Ronem. Z Hermion� nie da si� pogada� o
niczym innym, poza nauk�. Ale Ron jest fajny. Mimo wszystko. Ostatnio
opowiada� mi o tym, �e podejrza� Milicent� Bulstrode i
Cormaca McLaggena gdy wymykali si� do cieplarni pani Sprout, a po
jakim� czasie wybiegli z krzykiem, pr�buj�c zedrze� z siebie
li�cie �apietnika. Oboje na wp� ubrani. Widocznie postanowili
po��czy� nasze domy w przyjaznym... u�cisku -
zachichota� i zerkn�� na Snape'a, kt�ry wygl�da�,
jakby wcale nie by�o mu do �miechu. Wygl�da� raczej jak
kto�, kto w�a�nie zapami�tuje nazwiska i obmy�la
dotkliwe kary. - No, jest jeszcze Luna. Ona naprawd� jest bardzo fajna,
kiedy si� j� bli�ej pozna. I tak naprawd�... to ona nie
by�a moj� dziewczyn�. Udawali�my tylko, �eby wszyscy
si� ode mnie odczepili. Mam nadziej�, �e nie masz nic
przeciwko... - Twarz Snape'a przypomina�a kamienn� mask�. O ile
kamie� m�g�by promieniowa� takim szyderczym znu�eniem. -
Aha, czasami rozmawiam te� z Ginny. Ona r�wnie� jest ca�kiem
fajna. Tylko troch� za bardzo... - urwa� nagle, widz�c wzrok,
kt�rym przebi� go Severus. Zab�ys�a w nim bardzo niebezpieczna
sugestia, �e je�eli Harry zaraz si� nie zamknie, to spotka go
co� bardzo z�ego. Ugryz� si� w j�zyk, zorientowawszy
si� o kim i przy kim chcia� opowiada�. Szybko zmieni�
temat. - A co do nauki... kiedy� moim ulubionym przedmiotem by�a
Obrona. Zawsze z niecierpliwo�ci� wyczekiwa�em te� Historii
Magii, poniewa� to by�a bardzo mi�a odmiana. Binns potrafi
u�pi� ca�� klas�. Ale teraz... -
u�miechn�� si� -... teraz m�j ulubiony przedmiot to
Eliksiry. Wiesz, uwa�am, �e s� naprawd� fascynuj�ce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W oczach Snape'a pojawi�y si� iskierki rozbawienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprawdy? - zapyta� m�czyzna, a k�ciki jego ust
drgn�y nieznacznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pochyli� si� do przodu i kontynuowa�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak. I wiesz co? Nie wiem, jak mog�em wcze�niej tego nie
dostrzega�. Te wszystkie sk�adniki, kt�re przewijaj� si�
przez moje r�ce... Dotykam ich, pieszcz� w moich palcach, ugniatam,
krusz� albo wyciskam z nich soki... - zobaczy�, jak Snape zagryza
warg�. - ...s� naprawd� niezwykle interesuj�ce. No i jest
jeszcze kocio�ek, kt�rego ca�y czas trzeba pilnowa�, �eby
nie osi�gn�� temperatury wrzenia i nie wybuchn��... -
Severus odpi�� guzik przy ko�nierzyku, a Harry u�miechn��
si� w duchu. Sam by� zaskoczony, �e potrafi opowiada� o tym
w tak dwuznaczny spos�b. - Ale to nie wszystko. Jest jeszcze Mistrz Eliksir�w,
kt�ry nas naucza i chocia� niemal wszyscy uczniowie si� go boj�,
to ja uwa�am, �e jest doskona�y w swoim fachu. - Harry
poczu�, �e na jego policzki wyp�ywa rumieniec.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna rozchyli� usta w zdumieniu, jednak szybko si�
opanowa�. Opar� si� wygodnie w fotelu, przez ca�y czas
wbijaj�c w niego intensywne spojrzenie. Harry odchrz�kn��
zak�opotany, pr�buj�c szybko zmieni� temat, ale w tej samej
chwili us�ysza� �agodny g�os Snape' a:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak bardzo lubisz swojego nauczyciela Eliksir�w, Potter? - zapyta�, a na
jego twarzy pojawi� si� ten cudowny, krzywy u�miech. Harry
rozszerzy� oczy, nie mog�c uwierzy�, �e Severus to powiedzia�
i �e chcia� kontynuowa� ich ma�� gr�. Jak
mia� mu odpowiedzie� na takie pytanie? Jak bardzo go lubi? Tego
si� nie da�o opisa�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, �e jego serce zaczyna bi� coraz szybciej.
Gor�czkowo poszukiwa� jakiego� okre�lenia, ale nic mu nie
przychodzi�o do g�owy. A najgorsze by�o to, �e Snape
wydawa� si� naprawd� zainteresowany odpowiedzi�. Harry
spu�ci� wzrok i spojrza� na swoje kolana. Wyobrazi� sobie,
�e Severusa tu nie ma. �e naprzeciw niego siedzi kto� inny. Luna
na przyk�ad. To ona zada�a mu to pytanie. Co by jej
odpowiedzia�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Si�gn�� g��boko wewn�trz siebie,
przypominaj�c sobie ka�d� lekcj� Eliksir�w. Wszystkie
uczucia, kt�re zdawa�y si� p�on�� przer�nymi
barwami i splata� ze sob�. Ka�d� chwil�, w kt�rej jego
umys� odp�ywa�, a serce przejmowa�o kontrol� nad
cia�em. Zamkn�� oczy. Zobaczy� klas�. I zobaczy� <emphasis>jego</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak bardzo... - zacz�� lekko dr��cym g�osem -
...�e kiedy siedzi przy biurku, sprawdzaj�c wypracowania, nie
mog� si� powstrzyma� i obserwuj� go znad swojego
kocio�ka. I wiem, �e nie powinienem przerywa� pracy, wiem,
�e musz� uwarzy� eliksir. Jednak nie mog� oderwa� od
niego wzroku. Tak bardzo... �e zaczynam odlicza� do chwili, kiedy
przerwie i spojrzy na mnie. A gdy ju� to zrobi, na ten jeden moment
zapominam, �e jeste�my w klasie, i my�l� tylko o tym, jaki
jestem twardy. My�l� tylko o moim pragnieniu. Tak bardzo... �e
kiedy ju� zdo�am odwr�ci� wzrok i wracam do warzenia eliksiru,
u�wiadamiam sobie nagle, �e nie wiem jaki sk�adnik trzymam w
r�ku i kt�ry mam doda� nast�pny, <emphasis>w og�le</emphasis> zapomnia�em
jaki eliksir mam uwarzy�. My�l� tylko o tym, �eby zn�w na
niego spojrze�... - Otworzy� oczy i odetchn��
g��boko. Czy to nie by�o g�upie? Czy uda�o mu si�
przekaza� to, co wtedy czu�? - Bardzo - doko�czy� cicho,
jakby w tym jednym s�owie chcia� zawrze� wszystkie te emocje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero wtedy odwa�y� si� spojrze� na Severusa i niemal
si� zach�ysn��. M�czyzna siedzia�
nieruchomo, wpatruj�c si� w niego z wyrazem zdumienia na twarzy i
takim niesamowitym... ciep�em w oczach. Harry zorientowa� si�,
�e wstrzyma� oddech, a jego serce szarpn�o si�. To,
co zobaczy� w czarnych �renicach Severusa by�o niemal jak...
czu�o��. Ostre rysy z�agodnia�y. Na wiecznie
zaci�ni�tych wargach widnia�... u�miech. Nie kpi�cy,
nie szyderczy. Prawdziwy u�miech. Lekki i ciep�y, taki, kt�ry
sprawi�, �e wszystko nagle sta�o si� tak...
niemo�liwie pi�kne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga� kilka razy, jakby pr�bowa� sam siebie przekona�,
�e to, co widzi, nie jest iluzj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W takim razie musisz bardzo uwa�a�, Potter - rzek� w
ko�cu Severus. - Je�eli tak bardzo b�dziesz lubi� swojego
nauczyciela, to mo�esz w ko�cu... obla�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e si� rumieni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Podejm� to ryzyko - odpar� cicho, patrz�c Severusowi prosto w
oczy. Wydawa�o si�, �e na u�amek sekundy wszystko si�
zatrzyma�o. Harry nie wiedzia�, kt�ry z nich pierwszy odwr�ci�
wzrok. Zdawa� sobie tylko spraw� z tego, �e jego usta ponownie
przej�y kontrol� i zacz�y m�wi� bez
udzia�u jego woli, tak jakby za wszelk� cen� chcia�y zape�ni�
cisz� i pozby� si� tego dziwnego napi�cia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zreszt� r�wnie dobrze m�g�bym obla� ka�dy inny przedmiot.
Nie jestem tak dobry jak Hermiona. Nie poch�aniam wiedzy tak szybko i mam
problemy z koncentracj�, ale kiedy naprawd� chc�, to
potrafi�. Tak jak w moim ostatnim wypracowaniu z Eliksir�w... do kt�rego
si� przy�o�y�em i po�wi�ci�em mu du�o
czasu. Ale oczywi�cie musia�em si� pomyli� i wszystko
spieprzy�. Nic nie umiem zrobi� dobrze. - Westchn��. -
Mo�e nast�pnym razem... - urwa�, widz�c jak Snape podnosi
si� ze swojego miejsca i podchodzi do szafki. Wyj�� z niej
kawa�ek pergaminu i po�o�y� go na stoliku, siadaj�c
ponownie w fotelu. Harry spojrza� na pergamin, a jego oczy
rozszerzy�y si� gwa�townie. Przed nim le�a�o... jego
wypracowanie. Wypracowanie, kt�re powinno teraz gni� gdzie� na dnie
kosza. Wszystkie zagi�cia zosta�y wyg�adzone, a na samym dole
widnia�a ocena: <emphasis>Powy�ej Oczekiwa�</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero po chwili zorientowa� si�, �e ma szeroko otwarte usta.
Spojrza� na Snape'a z niedowierzaniem. Twarz m�czyzny by�a
nieporuszona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A jednak sprawdzi�e�... - Na jego usta wyp�yn�� radosny
u�miech. - Och, Severusie... Naprawd� uwa�asz, �e jest
takie dobre? Bardzo si� stara�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape skrzywi� si�, wyra�nie zirytowany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Je�eli ten g�upi u�miech nie zniknie zaraz z twojej twarzy, to
bardzo szybko mog� przywr�ci� ci poprzedni� ocen�, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry szybko ukry� u�miech, ale nie potrafi� zdusi�
p�omienia rado�ci, kt�ry ta�czy� w jego brzuchu.
Gwa�townie podni�s� si� z fotela i okr��y�
stolik, a nast�pnie ukl�k� przed Severusem, obj�� go
ramionami w pasie i przytuli� policzek do jego klatki piersiowej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� - powiedzia� cicho, u�miechaj�c si� do
siebie. S�ysza� dziwnie p�ytki oddech m�czyzny i
bicie jego serca. Czu� ch��d jego cia�a. Tak bardzo za tym
t�skni�... Jego szata by�a przesi�kni�ta zapachem
jakiego� gorzkiego zio�a. Pewnie niedawno warzy� eliksir. Ale to
nic nowego, on zawsze warzy� jaki� eliksir... �cisn��
go mocniej, przesuwaj�c twarz i wtulaj�c j� w czarn�,
szorstk� tkanin�. Ogarn�a go ciemno��. Cicha i
przyjemna. A tak�e - mimo wszystko - ciep�a...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez jaki� czas panowa�a cisza. Po chwili jednak, poprzez
ciep�e oddechy i mi�kkie bicie serca, przebi� si�
ch�odny g�os Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Da�em ci zadanie, Potter. Zapomnia�e� ju�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mrukn�� niepocieszony. Uni�s� rozgrzan� twarz i
spojrza� wprost w przygl�daj�ce mu si� z g�ry �agodnie
zmru�one oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A wiesz, �e... �e nied�ugo mam mecz? To oznacza, �e <emphasis>nie
b�dziemy mogli</emphasis> si� pieprzy� przez jaki� czas. Bo nie
da�bym rady siedzie� na miotle... - W powietrzu zawis�a
niewypowiedziana pro�ba.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus uni�s� brew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W takim razie b�d� zmuszony odwo�a� do tego czasu nasze
szlabany, panie Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>A niech go szlag!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bardzo �mieszne - wymamrota�. - Przecie� zawsze mo�emy ze
sob� porozmawia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape pos�a� mu kpi�ce spojrzenie, ale Harry je zignorowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przyjdziesz na mecz, �eby mnie zobaczy�? - zapyta� z
nadziej�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- B�d� w tym czasie absolutnie zaj�ty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Szkoda - burkn�� Harry, coraz bardziej zrezygnowany. Ale w tym
samym momencie przysz�a mu do g�owy pewna my�l. - A mo�e to
i lepiej, bo gdyby� przyszed�, to nie m�g�bym si� skupi�
na z�apaniu znicza i pewnie by�my przegrali.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape spojrza� na niego z namys�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wi�c mo�liwe, �e jeszcze si� zastanowi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry ukry� u�miech, ponownie przyciskaj�c twarz do szorstkiej
szaty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy mo�esz ju� wr�ci� na miejsce, Potter i zaj��
si� w ko�cu tym, co powiniene� robi�? - us�ysza�
nad g�ow� szorstki g�os Severusa. Harry skrzywi� si�.
To jasne, �e wola� by� blisko niego i go przytula�, a nie
siedzie� i przepisywa� trzysta razy jakie� zdanie. Ale jeszcze
troch�... jeszcze chocia� troch�. Podni�s� si� z kolan
i wyprostowa�. Przez chwil� sta� tylko i patrzy� na
m�czyzn�, ale potem co� przej�o nad nim
kontrol� i kaza�o mu pochyli� si�, ople��
ramionami szyj� Snape'a i delikatnie poca�owa� go w policzek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wci�gn�� g��boko w p�uca ten charakterystyczny
zapach zi� i pi�ma, po czym westchn�� i odsun��
si�. Nie spojrza� na twarz m�czyzny, kiedy odwr�ci�
si�, by powr�ci� na swoje miejsce. Wyczuwa� jedynie na sobie
jego intensywny wzrok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wzi�� do r�ki pi�ro i spojrza� na le��cy przed
sob� pergamin. Nie potrafi� zmusi� si� do napisania
chocia�by jednego s�owa. Jego my�li wci��
kr��y�y wok� Severusa. Podni�s� g�ow� i
zobaczy�, �e m�czyzna trzyma w r�ku
ksi��k�. Harry wyt�y� wzrok, �eby
odczyta� tytu�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Zastosowania Czarnej Magii w...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w opu�ci� nieco ksi��k� i Harry nie
zd��y� przeczyta� reszty. Jego serce zabi�o mocniej.
Przypomnia� sobie tomy, kt�re wyni�s� z Dzia�u Ksi�g
Zakazanych, a kt�re co do jednej okaza�y si� zupe�nie
bezu�yteczne. Ale Severus... on powinien wiedzie�, co jest warte
przeczytania. Mo�e m�g�by nawet mu pom�c... Harry mia� tyle
pyta�. Do kogo mia�by z tym p�j��? Do Tonks? Od razu
zacz�aby dr��y� temat, dlaczego Harry interesuje
si� Czarn� Magi�. Wiedzia�, �e Snape ju� raz
odm�wi�, ale mo�e gdyby umiej�tnie poprowadzi�
rozmow�... mo�e dowiedzia�by si� czegokolwiek, co by mu
pomog�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To ksi��ka o Czarnej Magii? - zapyta�, przerywaj�c tym
samym panuj�c� w pomieszczeniu cisz�. Severus spojrza� znad
lektury.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak si� tego domy�li�e�, Potter? - parskn��.
Harry wiedzia�, �e wystawia cierpliwo�� Severusa na coraz
ci�sz� pr�b�, ale <emphasis>musia�</emphasis> si� czego�
dowiedzie�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja s�ysza�em... to znaczy Moody opowiada� nam na czwartym roku
o Zakl�ciach Niewybaczalnych. M�wi�, �e aby je rzuci�,
trzeba naprawd� tego chcie�. I �e nikt z nas nie by�by w
stanie tego zrobi�. Czy to si� tyczy tylko Zakl��
Niewybaczalnych, czy tak samo jest ze wszystkimi kl�twami, nawet tymi
najzwyklejszymi?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zobaczy� zainteresowanie na twarzy m�czyzny. Tak jakby w
ko�cu trafi� na temat, kt�ry by� wart jego uwagi. Severus przez
chwil� patrzy� na niego z namys�em, a nast�pnie
od�o�y� ksi��k�, spl�t� d�onie i
odpar�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czarna Magia rz�dzi si� takimi samymi prawami, jak ka�dy inny
rodzaj magii. �eby rzuci� jakiekolwiek zakl�cie, nawet tak
proste jak <emphasis>Lumos</emphasis>, trzeba tego chcie� i skupi� swoje
my�li. Pod tym wzgl�dem wcale si� one nie r�ni�. -
Harry zauwa�y�, �e kiedy Severus opowiada�, jego twarz
zmieni�a si�. Zdawa� si� by� ca�kowicie
poch�oni�ty tym, co m�wi�. - Kl�twy s� zazwyczaj
niezwykle trudnymi i z�o�onymi zakl�ciami, dlatego wymagaj�
o wiele wi�kszego skupienia. Tak samo, jak, przyk�adowo,
Zakl�cie Patronusa. Aby je rzuci�, musisz naprawd� mocno tego
pragn��. Jedyna r�nica pomi�dzy nimi wynika z charakteru
rzuconego zakl�cia. Kiedy u�ywasz kl�twy, kt�rej zadaniem jest
zranienie kogo�, musisz postawi� sobie podstawowe pytanie: czy
naprawd� chcesz kogo� zrani�? Je�eli nie jeste� w
stanie tego zrobi�, nigdy nie uda ci si� rzuci� jej poprawnie. A
wi�c, jak sam widzisz, nie chodzi tutaj o jakie� specyficzne
wymagania, a jedynie o twoj� dusz�. O to, czy chcesz i potrafisz
zrobi� komu� krzywd�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czyli to prawda... - Harry zdawa� si� by� pogr��ony
w my�lach. - �eby rzuci� kl�tw�, trzeba mie�
dusz� prze�art� z�em?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus zmarszczy� brwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego tak uwa�asz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zarumieni� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja... przeczyta�em to gdzie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez chwil� m�czyzna lustrowa� go uwa�nym
spojrzeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Skoro i tak nie potrafisz si� powstrzyma� przez kradzie��
ksi��ek z zakazanego dzia�u...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nie by�a kradzie�! - wpad� mu w s�owo Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...to przynajmniej postaraj si� bra� takie, kt�re maj�
jak�kolwiek naukow� warto��, a nie brednie nawiedzonych
czarnoksi�nik�w, kt�rzy �yli setki lat temu i nie
odr�niali swojego odbicia w lustrze od wroga. Jest bardzo wiele rzetelnie
napisanych podr�cznik�w Czarnej Magii.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Na przyk�ad jakie? - zapyta� szybko Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus spojrza� na niego z kpin�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pr�bujesz by� przebieg�y, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�. Nie by�o w og�le sensu pr�bowa�
podej�� Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No to sk�d mam wiedzie�, kt�re ksi��ki s� dobre? <emphasis>Nikt</emphasis>
mi tego nie powiedzia� - rzek� twardo Gryfon, k�ad�c
wyra�ny nacisk na pierwsze s�owo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poniewa� zaj�cia z Obrony Przed Czarn� Magi� prowadzi
r�owow�osa ignorantka i niezdara, kt�ra z Aurora ma tyle, ile
McGonagall z wili. A na lekcjach, zamiast prawdziwej Czarnej Magii, uczy was
tylko, jak broni� si� przed druzgotkami czy mantykorami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nieprawda! - oburzy� si� Harry. - Tonks jest tysi�c razy
lepsza od Umbridge. Mo�e nie tak dobra, jak Moody czy Lupin, ale
uwa�am, �e jest naprawd� �wietn� nauczycielk�.
Ostatnio opowiada�a nam o najniebezpieczniejszych kl�twach, kt�rych
mo�e u�ywa� Voldemort, a kt�re nie zosta�y zaliczone do
Zakl�� Niewybaczalnych. Uczymy si� te� mn�stwa
zakl�� obronnych.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus parskn�� cicho, a nast�pnie pochyli� si� w
fotelu, mru��c niebezpiecznie oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zakl�cia obronne? Nie roz�mieszaj mnie, Potter. Zamiast
przygotowywa� was do wojny, uczy jak odpiera� ataki i chowa�
si� za plecami innych. Nie pokonasz Czarnego Pana rzucaj�c na niego <emphasis>Expelliarmus</emphasis>
albo kryj�c si� za Zakl�ciem Tarczy. W programie ju� dawno
powinny znale�� si� podstawowe kl�twy, kt�rymi mo�na
zdzia�a� du�o wi�cej, ni� tylko og�uszy�
przeciwnika, i to na bardzo kr�tko. Ale oczywi�cie Dumbledore pr�dzej
udusi si� w�asn� brod�, ni� pozwoli "zatru�"
wasze "niewinne duszyczki". I w�a�nie dlatego nie macie <emphasis>�adnych
szans</emphasis> w starciu z Czarnym Panem i jego zast�pami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No to dlaczego ty nie chcesz mnie tego uczy�? Skoro uwa�asz,
�e powinni�my umie� rzuca� kl�twy, czemu nie
m�g�by� szkoli� uczni�w, kt�rzy tego chc�? - zapyta�
Harry, wbijaj�c w m�czyzn� twarde spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poniewa� wasz ukochany dyrektor mi na to nie pozwoli, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pozwala ci te� pieprzy� uczni�w, a jednak to robisz -
odpar� Harry, zanim zd��y� ugry�� si� w
j�zyk. Oczy Severusa b�ysn�y niebezpiecznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uwa�aj na j�zyk, Potter - warkn�� gniewnie. Harry
wzi�� g��boki oddech, staraj�c si� nie
zwraca� uwagi na ciskaj�cy pioruny wzrok m�czyzny i
kontynuowa�, ale ju� znacznie ciszej:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�emy robi� to w tajemnicy. W zesz�ym roku wraz z kilkoma
uczniami stworzyli�my grup�, kt�r� nazwali�my
"Gwardi� Dumbledore'a". �wiczyli�my w Pokoju
�ycze� i... - urwa�, widz�c szydercze spojrzenie, kt�re
wbija� w niego Snape. - Co? - zapyta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To co� nowego. Ch�opiec, Kt�ry Prze�y� pragnie w
tajemnicy przed ukochanym dyrektorem skala� sw� niewinn�
duszyczk� Czarn� Magi�, nawet je�eli grozi�oby to
wydaleniem go ze szko�y i umieszczeniem w Azkabanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Od kiedy po�o�y�e� na mnie swoje r�ce, ju� nie
jestem taki niewinny... wi�c co to za r�nica? - odpar� Harry,
patrz�c Severusowi prosto w oczy. Snape zmarszczy� brwi, ale nie
skomentowa� tego. Obserwowa� Harry'ego tak, jakby poddawa� go
ocenie. Ch�opak mia� ochot� uciec wzrokiem, ale nie zrobi�
tego. Pomimo �e wytrzymanie taksuj�cego spojrzenia
m�czyzny bardzo wiele go kosztowa�o. Po kilku minutach
napi�tej ciszy, Severus odchyli� si� w fotelu i powiedzia�
cicho, spogl�daj�c w ogie�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zastanowi� si� nad tym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To nie by�a obietnica, jedynie otwarta mo�liwo��, ale Harry
i tak mia� wra�enie, jakby zdoby� niebosi�ny szczyt.
Z trudem powstrzyma� radosny u�miech, kt�ry cisn�� mu
si� na usta. Odchrz�kn�� i powiedzia�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zreszt� moja dusza wcale nie jest taka niewinna. W zesz�ym roku
rzuci�em Cruciatus na Bellatrix. To znaczy, mo�e nie do ko�ca...
wysz�o tak, jak powinno. Ale by�em bardzo blisko. Zawaha�em
si�. Chcia�em tego, ale co� mnie powstrzyma�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus zerkn�� na niego k�tem oka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I my�lisz, �e teraz b�dziesz w stanie to zrobi�? -
zapyta� drwi�co.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie jestem ju� t� sam� osob�, kt�r� by�em rok
temu - powiedzia� cicho, po czym spojrza� na
m�czyzn�. - Ty mnie zmieni�e�. - Severus
parskn�� i ponownie spojrza� w ogie�. - Wiem, �e teraz
mi si� uda. Przecie� sam powiedzia�e�, �e wystarczy
tylko bardzo chcie�... skrzywdzi� kogo�. - Popatrzy� na
swoje d�onie. Przez chwil� mia� wra�enie, �e widzi na
nich �lady krwi, ale wiedzia�, �e to tylko z�udzenie. - A
ja <emphasis>bardzo</emphasis> chc�. - Wyczu� na sobie wzrok Severusa, ale nie
podni�s� g�owy. Zacisn�� pi�ci i szybko
odegna� obrazy, kt�re pr�bowa�y wedrze� mu si� do
g�owy. I wtedy uderzy�a go nag�a my�l. - W zasadzie to...
tak si� zastanawiam... - Dopiero teraz podni�s� wzrok i spojrza�
na przypatruj�cego mu si� z uwag� Mistrza Eliksir�w. - Kiedy
jeste� z Voldemortem i kiedy on ka�e robi� ci te wszystkie...
rzeczy... To znaczy, rzuca� r�ne kl�twy...
Powiedzia�e�, �e aby je rzuci�, trzeba naprawd� tego
chcie�. Wi�c jak ty...? - urwa�, widz�c nag�y
b�ysk w oczach m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To nie by� przyjemny blask. Przypomina� lodowate �wiat�o. Z
sugesti� zieleni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nap�yn�o zrozumienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usta Severusa wykrzywi� mroczny u�miech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� zaskoczony, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wstrzyma� oddech, czuj�c uderzaj�ce mu do twarzy
gor�co. Jego �o��dek wywr�ci� si�. Przed oczami
b�ysn�� mu obraz Severusa, stoj�cego w kr�gu, po�r�d
wysokich, ciemnych postaci z twarzami ukrytymi za maskami. L�ni�cymi
niczym bia�a porcelana. Severus rzucaj�cy Crucio na niewyra�ne,
wij�ce si� po ziemi sylwetki. R�ka pewnie trzymaj�ca
r�d�k�, ukryte za mask� oczy, takie nieczu�e,
pozbawione wsp�czucia czy wyrzut�w sumienia. Zamruga� kilka razy,
pr�buj�c przegoni� obraz i czuj�c, �e jego serce bije coraz
szybciej i szybciej. Spojrza� z niedowierzaniem na siedz�cego
naprzeciw niego m�czyzn� i pokr�ci� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To niemo�liwe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego nie? - zapyta� kpi�co Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy to... czy to znaczy, �e ty... ty to lubisz? Powiedzia�e�,
�e trzeba naprawd� tego chcie�. Czy ty naprawd�...? -
urwa�, kiedy Snape pochyli� si� w jego stron� i
zmru�y� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To, co lubi�, to, co musz�, a to, czego chc�, to s�
zupe�nie r�ne rzeczy, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi, pr�buj�c zrozumie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale czy ty...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ludzki umys� to naprawd� ciekawe narz�dzie. Mo�na
si� nim pos�ugiwa� do woli, je�eli wie si� tylko,
gdzie znajduje si� zamek i w jaki spos�b go otworzy�. Kiedy tego
dokonasz, jeste� w stanie zrobi� wszystko. Mo�esz zmusi�
sw�j umys� do takich rzeczy, kt�rych teoretycznie nigdy nie
by�by� w stanie zrobi�. Na przyk�ad zabi�
cz�owieka. Albo zwi�za� si� z nim uczuciowo. Lub te�
go znienawidzi�. Na tym w�a�nie polega kontrola. Co�, czego
ty nigdy nie by�e� w stanie opanowa�, pomimo moich
wysi�k�w. Nie potrafisz nawet na chwil� zamkn�� swojego
umys�u, mo�na czyta� z niego jak z otwartej ksi��ki.
Ja robi� to niemal przez ca�y czas.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przypomnia� sobie, jak wiele wysi�ku kosztowa�y go
zesz�oroczne lekcje Oklumencji ze Snape'em. Pami�ta� smak
goryczy, kiedy, pomimo wielu pr�b, nie potrafi� przeciwstawi�
si� Severusowi, kt�ry bez �adnych opor�w wdziera� si� do jego
g�owy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez umys� Harry'ego przebieg�a nag�a, niekontrolowana
my�l:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>C�, w sumie niewiele si� zmieni�o. Tylko �e teraz
wdziera si� bez opor�w zupe�nie gdzie indziej...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
- To znaczy, �e zawsze, w ka�dej sytuacji, potrafisz nad sob�
panowa�? - zapyta�, patrz�c na Severusa z niedowierzaniem i
g��bokim podziwem. - To naprawd�... niesamowite -
wymamrota�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna wydawa� si� zaskoczony tym, co zobaczy� w
szeroko otwartych oczach Harry'ego. Spodziewa� si� zapewne
wszystkiego, od strachu do niech�ci, ale z pewno�ci� nie...
pewnego rodzaju czci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry by� naprawd� pod wra�eniem. Nie wyobra�a� sobie
takiego �ycia. Ci�gle si� kontrolowa�, zawsze by�
skupionym... nie m�c pozwoli� sobie nawet na chwil� oddechu. Sam nie
potrafi� skupi� si� nawet na lekcjach, a co dopiero na...
Zaraz... Co� si� tu nie zgadza�o... Przecie� Severus nie
m�g� si� kontrolowa� w czasie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chwila - odezwa� si�, kiedy m�czyzna odchyli�
si� do ty�u i ponownie spojrza� w ogie�. - Przecie� ty
te� nie zawsze nad sob� panujesz. Ostatnio wybuch�e� na
lekcji. By�e� w�ciek�y. Pami�tam to. I przecie�
zawsze... zawsze, kiedy to robimy... wtedy te� si� nie kontrolujesz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w u�miechn�� si� swoim najbardziej
szyderczym u�miechem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie zrozumia�e� nic z tego, co ci powiedzia�em, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi. Jak to nie zrozumia�? Rozumia� doskonale!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ta rozmowa by�a ca�kowit� strat� czasu. A ty ju� od
dawna powiniene� wykonywa� moje polecenie! Je�eli my�lisz,
�e swoim paplaniem uda ci si� unikn�� szlabanu, to
znalaz�e� si� ju� daleko poza horyzontem g�upoty! -
warkn�� Severus, bior�c do r�ki ksi��k� o
bardzo d�ugim i skomplikowanym tytule, kt�r� od�o�y�
na stolik zaraz po przybyciu Harry'ego. - Wi�c bierz si� w ko�cu
do roboty, je�eli nie chcesz dosta� o wiele bole�niejszej kary!
- Po tych s�owach pogr��y� si� w lekturze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�o��dek Harry'ego skurczy� na t� wzmiank�.
Spu�ci� oczy i spojrza� na le��cy przed nim pergamin.
Wiedzia�, �e rozmowa dobieg�a ko�ca i nie wyci�gnie od
Severusa ju� ani s�owa.</p><p><strong>Part 2</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Nawet nie dotkn�� le��cego obok pi�ra. Jego umys�
pod��y� ciemnymi, tajemniczymi �cie�kami do mrocznych
miejsc w jego duszy, kt�re pragn�y zosta� uwolnione. Hmm...
Prawd� powiedziawszy, to stanowczo wola� dosta� inn�
kar�, ni� siedzenie i przepisywanie nudnego zdania. Przecie� tak
bardzo za nim t�skni�. A Severus napisa�, �e "si�
nim zajmie"... Wi�c dlaczego tego nie robi�, tylko kaza� mu
odrabia� szlaban? To by�o nie w porz�dku!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego oczy mimowolnie pow�drowa�y ku m�czy�nie.
Severus siedzia� wyprostowany w fotelu. Nawet czytaj�c
ksi��k� sprawia� wra�enie kogo�, kto bez mrugni�cia
okiem m�g�by zada� bardzo du�o b�lu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ta my�l sprawi�a, �e co� w sercu Harry'ego
szarpn�o si�. Prze�kn�� �lin�,
staraj�c si� odgoni� takie my�li.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, Severus da� mu zadanie. Musi je wykona�! Nie b�dzie go
prowokowa�. Powstrzyma si�! Przecie� pami�ta�, co
si� ostatnio sta�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
No w�a�nie. Pami�ta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ponownie zerkn�� na m�czyzn�. W jego g�owie
ko�ata�y bardzo niebezpieczne pomys�y, podsycane wspomnieniami,
w kt�rych le�a� z g�ow� wci�ni�t� fotel,
podczas gdy Snape...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamruga� kilka razy, przeganiaj�c obrazy, kt�re dzia�a�y
niezwykle... stymuluj�co na jego spi�te cia�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cholera!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zerkn�� ponownie. Nogi Severusa nie by�y skrzy�owane, tylko
lekko rozstawione. Wzrok Harry'ego mimowolnie pow�drowa� ku
wypuk�o�ci pod czarnym materia�em spodni. Obliza� wargi,
czuj�c gwa�towny przyp�yw gor�ca.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A je�eli by tak...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu�, �e zaczyna kr�ci� mu si� w g�owie. Mroczna
cz�� jego duszy krzycza�a, szarpa�a si�,
pragn�c si� uwolni� i zdoby� to, czego pragn�a.
To, po co tu przysz�a. To w�a�nie ona wyszepta�a mu do
ucha:</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Zr�b to!"</p><empty-line/><empty-line/><p>
A on pos�ucha�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego r�ce pow�drowa�y do koszuli. Zacz�� j�
powoli rozpina�. Rozsun�� j�, ukazuj�c swoj�
blad� klatk� piersiow�. Dr��cymi palcami
poluzowa� krawat i �ci�gn�� go przez g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Twarz Severusa zas�oni�ta by�a ksi��k�. Harry
wbi� w niego intensywne spojrzenie i cicho odpi�� guzik swoich
spodni. Rozchyli� nogi i si�gn�� pod materia� slip�w.
Zdusi� j�k, kiedy palce musn�y sztywn� erekcj�.
Zagryz� warg�, bardzo delikatnie uni�s� penisa i opar� go o
sw�j brzuch, pozwalaj�c, by sam czubek wystawa� spod materia�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To Severus powinien go dotyka�. To jego ch�odne palce powinny
zaciska� si� wok� niego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� powieki, czuj�c gwa�towny przyp�yw �aru.
Gdy je uni�s� i skierowa� wzrok w stron� siedz�cego
naprzeciw m�czyzny, mia� wra�enie, �e jego oczy
p�on�. Po�o�y� d�o� na swoim brzuchu i
powoli przesun�� j� w g�r�, przez klatk�
piersiow�, a� do szyi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w poruszy� si�. Harry wstrzyma� oddech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter, przestaniesz w ko�cu si� na mnie gapi� i zajmiesz
si�...? - G�os nagle zamar�, kiedy ksi��ka
zosta�a odsuni�ta na bok. Oczy Severusa rozszerzy�y si�.
Harry mia� wra�enie, �e zosta� przygwo�d�ony
spojrzeniem do fotela i nawet gdyby chcia�, nie by�by w stanie
si� uwolni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"No dalej!" - podszeptywa� g�os w jego g�owie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Obliza� wargi i zmru�y� oczy, patrz�c wprost w
p�omienie szalej�ce w czarnych �renicach m�czyzny.
Severus znalaz� si� przy nim w u�amku sekundy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wstrzyma� oddech, kiedy wbi�o si� w niego roz�arzone
spojrzenie. Odchyli� g�ow� do ty�u, przyjmuj�c
wygodniejsz� pozycj�. Jego cia�o wibrowa�o z
niecierpliwo�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie potrafisz si� powstrzyma�, prawda, Potter? - wyszepta�
Snape, pochylaj�c si� nad Harrym i wk�adaj�c r�k�
w jego slipy. K�uj�cy ch��d przeszy� cia�o
ch�opca. Zakwili�, kiedy zimna d�o� z�apa�a jego
penisa i mocno �cisn�a. - Zawsze musisz by�
niepos�uszny, co? A wi�c teraz dostaniesz tak� kar�, na
jak� zas�ugujesz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�cisn�� mocniej. Harry j�kn�� i
szarpn�� biodrami. Z�apa� szat� m�czyzny i
przyci�gn�� go do siebie. Dr��cymi palcami
zacz�� odpina� guziki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O nie, Potter. Na to ci nie pozwol� - warkn�� Severus,
chwytaj�c r�ce Harry'ego i odci�gaj�c je od siebie.
Wcisn�� kolano pomi�dzy jego uda, opieraj�c je na fotelu i
wbijaj�c w jego krocze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zakwili� i uderzy� g�ow� o oparcie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcesz si� bawi�? Chcesz prowadzi� swoje dziecinne gierki? Nie
ze mn�, Potter! - sykn�� m�czyzna i
szarpn�� go za w�osy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Eksplozja b�lu. Ale jak�e cudownego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, w�a�nie tak!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyci�gn�� r�ce i ponownie z�apa� szorstk�
szat�, pr�buj�c przyci�gn�� do siebie ch�odne
cia�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Znowu ignorujesz moje polecenie? - prychn�� Severus, chwytaj�c
go za r�ce i silnym szarpni�ciem je odci�gaj�c na boki. -
B�d� musia� da� ci tak� kar�, �eby raz na
zawsze odechcia�o ci si� mnie prowokowa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kolejna eksplozja. Ale tym razem nie b�lu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cia�o Harry'ego wygi�o si�. Szarpn��
g�ow� i przybli�y� usta do ucha m�czyzny. Z jego
dr��cych warg wyrwa�y si� tylko dwa, zachrypni�te
s�owa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zer�nij mnie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, jak cia�o Snape'a sztywnieje. Zanim zd��y�
si� zorientowa�, zosta� podniesiony z fotela i rzucony na
stolik. S�ysza� odg�os upadaj�cych na pod�og�
przybor�w. I ksi��ki, kt�r� czyta� Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna znalaz� si� przy nim w tym samym momencie. Jednym
szarpni�ciem przewr�ci� go na brzuch. Harry poczu� przyciskaj�cy
mu si� do policzka ch�odny blat. W tym samym momencie jego cia�o
przeszy�o ciep�o magii. Krzykn��, kiedy co�
z�apa�o jego r�ce i wykr�ci�o je do ty�u,
unieruchamiaj�c mu je za plecami. Co� innego unios�o jego biodra
do g�ry, przytwierdzaj�c jego kolana do powierzchni sto�u.
Spr�bowa� si� poruszy�, ale nie by� w stanie. M�g�
tylko kl�cze�, z wypi�tymi po�ladkami i zwi�zanymi z
ty�u r�kami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zaraz, on chyba nie zamierza�...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie poczu�, �e Severus napiera na niego od
ty�u. Jedn� r�k� przycisn�� jego g�ow�
do twardego, zimnego blatu, a drug� szybkim ruchem
�ci�gn�� jego slipy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty rob...? - zacz�� Harry, z trudem odwracaj�c
g�ow�, by zaczerpn�� tchu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Spe�niam twoj� pro�b�, Potter! - sykn��
m�czyzna, rozszerzaj�c palcami jego wej�cie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zaraz, czy on to chcia� zrobi� bez...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�! - krzykn�� - Uwolnij mnie! Nie mo�esz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wystarczy� jeden gwa�towny ruch i Severus ju� by� w nim.
Powietrze rozdar� krzyk Harry'ego. Mia� wra�enie, �e
eksploduje z b�lu. Bez �adnej ma�ci, bez �adnego
przygotowania... Mistrz Eliksir�w napar� na niego, a szorstka szata
przywar�a do jego nagich po�ladk�w. Szarpn�� si�, ale
m�czyzna mocno przyciska� jego g�ow� i nie
pozwala� na jakikolwiek ruch. Zatrzyma� si� r�wnie nagle, jak w
niego wtargn��, jakby dawa� Harry'emu czas na przyzwyczajenie
si�, na otworzenie przed nim.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta� ze mn� walczy� - wyszepta� gro�nie,
wycofuj�c si� i ponownie rozdzieraj�c Harry'ego jednym
gwa�townym ruchem - to przestanie bole�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W oczach Harry'ego pojawi�y si� �zy. Zagryz� z�by,
pr�buj�c nie krzycze�. Severus ponownie si� zatrzyma�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To wcale nie by�o przyje...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z jego gard�a wydoby� si� kolejny krzyk, kiedy
m�czyzna wycofa� si� i wbi� ponownie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�! - zakwili�. - To boli! Severusie! To bo... - Nagle zorientowa�
si�, �e jest niemy. Otwiera� usta, ale nie wydobywa�
si� z nich �aden d�wi�k.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego oczy rozszerzy�y si� w zrozumieniu. Zakl�cie
wyciszaj�ce! Snape rzuci� na niego cholerne zakl�cie
wyciszaj�ce, �eby...</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna wszed� ponownie. Harry uderzy� g�ow� o
twardy blat, skoro nie m�g� krzycze�. Czu� r�k�
Severusa w swoich w�osach i krople potu sp�ywaj�ce po rozgrzanej
sk�rze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�? - wydysza� Snape, pochylaj�c si� nad nim.
G�owa Harry'ego zosta�a oderwana od blatu i szarpni�ta w
ty�, a przy uchu us�ysza� niski, dysz�cy g�os Mistrza
Eliksir�w. - Sam tego chcia�e�, Potter. B�aga�e� o to.
A wi�c teraz to dostaniesz! - Wycofa� si� i ponownie wszed�
w niego. Gwa�townie, ostro. G��boko. Gdyby Harry m�g�
krzycze�, zdar�by sobie gard�o. Zamiast tego tylko kr�ci�
g�ow�, pr�buj�c powstrzyma� �zy. - Och, wiem, �e
boli... Musi bole�! Skoro chcia�e� si� ze mn�
bawi�, to teraz poka�� ci, czym taka zabawa mo�e si�
sko�czy�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pu�ci� g�ow� Harry'ego, kt�ra natychmiast opad�a na
st�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To nie tak mia�o wygl�da�... Nie tak!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cia�o Gryfona podrygiwa�o w rytmie narzuconym przez Severusa.
By� w stanie jedynie kwili� bezg�o�nie, kiedy czubek penisa
Snape'a raz po raz uderza� w jego prostat�, coraz szybciej i
szybciej. Odziane w czer� uda uderza�y gwa�townie i agresywnie w
nagie po�ladki ch�opca. A Harry czu�, jakby wszystko, absolutnie
wszystko w nim zamar�o, zawis�o nad przepa�ci�
pe�n� wrz�cej lawy, kt�ra z ka�dym pchni�ciem
podnosi�a sw�j poziom. Czu�, jak krew w jego �y�ach buzuje,
a sk�ra topi si�. Krople potu sp�ywaj�ce po jego ciele by�y
niczym krople rozgrzanego oleju, kt�ry parzy� i wypala� �lady na
jego sk�rze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego policzek tar� o twardy blat. Cia�o wibrowa�o z
wysi�ku. B�l zacz�� odp�ywa�, wyp�ukany
erupcj� rozgrzanej lawy, kt�ra stopniowo opanowywa�a jego cia�o.
Pozosta�a jedynie czysta i roz�arzona niczym �elazny pr�t
euforia. Wszystko w nim zdawa�o si� p�on��.
��cznie z mi�niami wykr�conych do ty�u ramion.
Penis Snape'a ju� dawno utorowa� sobie drog� i teraz wbija�
si� w niego bez �adnych opor�w.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Wdziera si� bez opor�w... wsz�dzie.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
-Echo w�asnych my�li Harry'ego odbi�o si� w jego
g�owie. S�ysza� nad sob� ci�kie sapanie
Severusa. Stolik skrzypia� pod jego ci�arem, biodra
uderza�y o biodra z odg�osem przypominaj�cym zadawanie ciosu
owini�t� materia�em pi�ci�. S�ysza�
nawet sw�j szybki, urywany oddech. D�wi�ki miesza�y si� ze
sob�, tworz�c spiral�, po kt�rej zbli�a� si�
fina�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Lawa si�gn�a jego l�d�wi i zacz�a si�
w nich zbiera�, niemal go parz�c. Severus przyspieszy�. Harry
zacisn�� z�by. Co� by�o nie tak. Zbyt gor�co,
zbyt... intensywnie. Nie zd��y� nawet si�
przygotowa�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna znieruchomia�. Harry wstrzyma� oddech.
Ch�odne palce mocniej wbi�y si� w jego biodra. Severus
wysun�� si� i pchn��. Jeszcze raz. I kolejny...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powietrze przeci�� z trudem powstrzymywany pomruk ogromnej
satysfakcji. Gor�co rozlewaj�ce si� we wn�trzu Harry'ego
tylko wzmog�o po�ar szalej�cy w jego l�d�wiach. Palce
wbi�y si� tak g��boko w cia�o, i� z pewno�ci�
pozostawi� �lady. Czu� pulsowanie erekcji Severusa, kt�re niemal
pokrywa�o si� z pulsowaniem jego w�asnego cz�onka. By�
ju� na samej granicy, ale co� go blokowa�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zadr�a� gwa�townie, czuj�c ciep�y oddech na sk�rze
plec�w, kiedy Severus pochyli� si� nad nim, ci�ko
oddychaj�c.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"A wi�c to ju� koniec..." - przemkn�o mu przez g�ow�.
Poczu� rozczarowanie, kiedy rozgrzany penis Snape'a wysun��
si� z niego, pozostawiaj�c po sobie �ar i �lady spermy. Ale
c�, nie zawsze mo�na mie� wszystko... A by� ju� tak
blisko...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co� si� jednak zmieni�o. Harry us�ysza� nad sob�
cichy pomruk niezadowolenia, a po chwili jakie� przekle�stwo, kt�rego
nie zrozumia�. Za bardzo kr�ci�o mu si� w g�owie.
K�tem oka dostrzeg� wsuwaj�ce si� pod niego r�ce
Mistrza Eliksir�w. I nagle wszystko zosta�o zasypane eksplozj�
tysi�ca iskier, gdy d�ugie palce skubn�y jego sutki. Jego
cia�o zareagowa�o, podrywaj�c si� i opadaj�c z
powrotem. Uderzy� g�ow� o twardy blat i j�kn��
bezg�o�nie. To by�o niczym smagni�cie pr�dem. Kolejne
skubniecie sprawi�o, i� gdyby nie by� przywi�zany magicznie
do stolika, to z pewno�ci� spad�by na pod�og�. Nie,
nie pr�dem. Batem. Bolesne, intensywne. Pobudzaj�ce. Lawa
wezbra�a ponownie, a w umy�le Harry'ego otworzy�y si� drzwi
zrozumienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czyli Severus zauwa�y�, �e nie dosz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przycisn�� czo�o do blatu, kiedy poczu� wsuwaj�cy
si� w niego palec. �agodnie skr�ci� i uderzy�
dok�adnie w to miejsce, w kt�re mia� trafi�. Jeszcze raz. I
jeszcze. I... Harry dr�a� ca�y. Jego sk�ra
p�on�a. Wszystko w nim poch�on�� ogie�.
Poczu�, �e Severus pochyla si� nad jego plecami i...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...i niemal w tym samym momencie �wiat rozbi� si� na
tysi�ce kawa�k�w, kiedy wilgotny, gor�cy j�zyk
dotkn�� jego sk�ry i zacz�� powoli sun��
wzd�u� kr�gos�upa. Jakby krzesa� iskry, kt�re wtapia�y
si� w jego cia�o i zbiera�y w podbrzuszu, formuj�c co�
tak ogromnego... Usta Harry'ego otworzy�y si� w bezg�o�nym
krzyku. J�zyk Severusa. Na jego sk�rze. Coraz ni�ej. Na krzy�u.
Na... Merlinie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Fala run�a, poch�aniaj�c wszystko, co napotka�a na
swej drodze, ��cznie ze �wiadomo�ci�, zmys�ami i
nieko�cz�cym si�, niemym krzykiem. Zatopi�a napi�te do
granic mo�liwo�ci mi�nie, przela�a si� przez
cia�o i wytrysn�a bia�� pian� wprost na blat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na ten jeden moment wszystko znikn�o, rozp�yn�o
si�, przesta�o mie� znaczenie. Istnia�a tylko
przyjemno�� tak ogromna i tak pot�na, i� z
�atwo�ci� mog�aby zatopi� g�ry. Harry mia�
ju� wiele orgazm�w, ale �aden nie dor�wnywa�
intensywno�ci� temu. Mia� wra�enie, �e jeszcze
troch� i zemdleje, rozp�ynie si� wraz z nim.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero po pewnym czasie uda�o mu si� wynurzy� i
wci�gn�� powietrze w obola�e p�uca. Napi�te
mi�nie zacz�y si� roztapia�, cia�o
rozlu�nia�o si�, dryfuj�c spokojnie na powierzchni.
Wszystko odp�ywa�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� niejasne wra�enie, �e Severus wyprostowa�
si�, poniewa� napieraj�cy na niego ci�ar
znikn��. Us�ysza� zakl�cie czyszcz�ce, kt�re
usun�o �lady ze stolika, ale - co najdziwniejsze - nie z jego
po�ladk�w. Oddech powoli wraca� mu do normy. Cia�o
przestawa�o dygota�. Kiedy odp�yn�a
przyjemno�� i mi�nie rozlu�ni�y si�, Harry
zacz�� odczuwa� nieprzyjemny b�l w wykr�conych ramionach, napi�tych
udach, wygi�tym kr�gos�upie i startych kolanach. Z ulg�
my�la� o nadchodz�cym uwolnieniu z krepuj�cych go,
magicznych wi�z�w. K�tem oka zobaczy�, �e Snape pochyla
si� po co� le��cego na pod�odze. Odwr�ci�
g�ow� akurat w tym samym momencie, �eby zobaczy�, jak
m�czyzna siada w fotelu, zak�ada nog� na nog� i
zag��bia si� w lekturze ksi��ki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W pierwszej chwili pomy�la�, �e Severus chce si� z nim
podra�ni�. Przecie� nie mo�e go tutaj zostawi� w takim
stanie. Nie mo�e. Prawda?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez kilka chwil patrzy� wprost na m�czyzn� w nadziei,
�e ta farsa za chwil� si� sko�czy, �e Snape za moment
opu�ci ksi��k�, u�miechnie si� drwi�co,
og�aszaj�c swoje zwyci�stwo i go uwolni. Jednak z
ka�d� mijaj�c� sekund� Harry wpada� w coraz
wi�ksz� panik�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To przecie� niemo�liwe! On nie mo�e tak post�pi�! Nie
mo�e go tak trzyma�! Co za wredny sukinsyn! Pod�y, dwulicowy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ledwie czu� mi�nie ramion. Uda dr�a�y mu z
wysi�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Uwolnij mnie!" - wykrzycza� bezg�o�nie. Pr�bowa�
si� poruszy�, ale magiczne wi�zy by�y silne. Nic nie
mog�oby ich poluzowa�. Zacz�� si� rozpaczliwie
szarpa�, uderzaj�c g�ow� o blat, aby zwr�ci� na siebie
uwag� m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To podzia�a�o. Severus, nie odk�adaj�c ani nie
odsuwaj�c ksi��ki, o�wiadczy� tylko ch�odnym
g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nic nie da, Potter. Je�eli b�dziesz si� szarpa�, tylko
pogorszysz swoj� sytuacj�. I tak si� nie uwolnisz, wi�c
radz� ci si� uspokoi� i z honorem przyj�� kar�.
Przerwa�e� mi prac�, kiedy wyra�nie kaza�em ci
zaj�� si� czym� zupe�nie innym, a wi�c
uwolni� ci� dopiero wtedy, kiedy sko�cz� to, w czym mi
przeszkodzi�e�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach ponownie zag��bi� si� w lekturze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego otworzy�y si� ze zdumienia. Snape ma zamiar
trzyma� go tak dop�ki nie sko�czy... czyta�? Przecie� to
chore! Wszystko go boli, ka�dy mi�sie� dr�y z
wycie�czenia, w g�owie wiruje od nadmiaru emocji, jego nagie,
wypi�te po�ladki bole�nie piek�, a Severus ma zamiar
siedzie� w fotelu przez Merlin wie ile czasu i CZYTA�
KSI��K�?! I to z jakiego powodu? Dla jakich� chorych zasad!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gdyby Harry nie by� w tak skrajnej rozpaczy, to z pewno�ci� by
si� roze�mia�. Przez kilka minut pr�bowa� si� jeszcze
szarpa� w nadziei, �e mo�e jakim� cudem uda mu si�
uwolni�, ale w ko�cu zrezygnowa�, zbyt zm�czony i
os�abiony. Przycisn�� policzek do ch�odnego blatu,
zamkn�� oczy i zacisn�� z�by, pr�buj�c
wytrzyma� coraz intensywniejszy b�l. Mia� wra�enie, �e
jeszcze troch� i jego ramiona wyrw� si� ze staw�w. �e
ju� nigdy wi�cej nie b�dzie m�g� nic nimi zrobi�. W jego
umy�le wirowa�a zimna w�ciek�o��, kt�r�
ogromny �al formowa� w niezwykle ostry sopel, got�w, by uderzy�,
kiedy tylko b�dzie mia� na to szans�. Czyli wtedy, kiedy tylko
Severus pope�ni ten b��d i go uwolni...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu�, �e jego policzki p�on� wewn�trznym ogniem
gniewu. By� upokorzony do granic mo�liwo�ci. I za co? Za to,
�e go pragn��! �e, do diab�a, pragn�� tego
cholernego drania, kt�ry <emphasis>zawsze</emphasis> musia� postawi� na swoim! A
niech go szlag!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mia� poj�cia, ile czasu min�o. Wiedzia� tylko,
�e jest ju� tak obola�y, �e nie by�by w stanie
wykona� �adnego gestu, jedynie zwija� si� na pod�odze
i kwili�. Ale nie m�g� robi� nawet tego, do cholery!
Pr�bowa� my�le� o czymkolwiek, byle tylko oszuka�
zmys�y. Pociera� czo�em o blat, albo stara� si�
przywr�ci� troch� kr��enia w d�oniach poprzez
poruszanie palcami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mia� wra�enie, �e min�a godzina, mo�e
d�u�ej. Z zaci�ni�tymi oczami pr�bowa�
wyobra�a� sobie, �e leci na miotle i stara si�
z�apa� Znicz. I wtedy us�ysza� szelest. Z trudem
powr�ci� do rzeczywisto�ci i otworzy� oczy. Zobaczy�,
�e Severus odk�ada ksi��k� i si�ga po
r�d�k�. Jego serce zabi�o mocniej. Jedno machni�cie i
wi�zy pu�ci�y. Harry opad� na blat. Us�ysza�
j�k, kt�ry wydoby� si� z jego w�asnych ust. A to
oznacza�o, �e m�czyzna przywr�ci� mu tak�e
g�os. Ale to si� teraz nie liczy�o. Czu� si� jak
bezw�adny worek z piaskiem. W jego udach, ramionach i
kr�gos�upie biega�y gor�ce iskry, kt�re wybucha�y pod
sk�r�, posy�aj�c bolesne skurcze wzd�u�
mi�ni. Nie mia� si� nawet na to, �eby
unie�� g�ow�. Le�a� tylko i zaciska�
z�by, pr�buj�c odzyska� w�adz� nad cia�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wstawaj, Potter! - us�ysza� ch�odny g�os nad sob�. -
Twoja kara dobieg�a ko�ca.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mog�... - j�kn��, oddychaj�c z trudem.
Le�a� bez ruchu kilka minut, pr�buj�c zapanowa� nad
zawrotami g�owy i os�abieniem. By� zbyt wycie�czony nawet
na to, �eby w�cieka� si� na m�czyzn�. Och,
sopel nadal w nim tkwi�, ale Harry nie mia� teraz si�, �eby
napi�� ci�ciw� i go wystrzeli�. - Dlaczego... to
zrobi�e�? - zapyta� w ko�cu, usi�uj�c nie
brzmie� na z�amanego. - Przecie� napisa�e�... �e
si� mn� zaj...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gdyby� by� mi pos�uszny i wykona� moje polecenie, to
zaj��bym si� tob�, ale cierpliwo�� nigdy nie
by�a twoj� mocn� stron� - przerwa� mu Snape. -
Ca�kowicie mnie zignorowa�e�, wi�c musia�e�
ponie�� tak� kar�, kt�ra raz na zawsze oduczy ci�
prowokowania mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- By�o mi po prostu gor�co - odpar� Harry, zaciskaj�c
z�by i odwracaj�c g�ow�, by m�c spojrze� na
stoj�cego obok Snape'a. - To ty si� na mnie rzuci�e�!
Jestem tylko niewinnym Gryfonem, sam tak powiedzia�e�. Jak
mo�esz mnie podejrzewa� o takie rzeczy?</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna spojrza� na niego tak, jakby nie m�g�
uwierzy� w jego bezczelno��. Ale w Harrym, wraz z ka�dym
fragmentem powracaj�cego do cia�a czucia, r�s� gniew,
zamieniaj�c si� powoli w fal�, podobn� do tej, kt�ra
jaki� czas temu zabra�a go niemal do raju. Tylko �e tym razem
jej celem by�o jedynie niszczenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie ujdzie mu to na sucho! O nie, nie tym razem! Jak on m�g� tak go
potraktowa�? To by�o tak pod�e, i� nie mie�ci�o
si� w �adnych granicach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po wielu trudach uda�o mu si� zsun�� ze stolika, ale nogi
ugi�y si� pod nim i upad� na pod�og�. Spr�bowa�
si� podnie��, ale nie potrafi�. Uda�o mu si�
tylko oprze� na r�kach i kolanach. Mi�nie pali�y go
�ywym ogniem. Po chwili us�ysza� nad sob� niski g�os,
zabarwiony lekko szyderstwem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No prosz�, Potter u moich st�p. B�d� musia�
zapami�ta� ten widok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� z�by, czuj�c jak gniew przejmuje nad nim
kontrol�. Nie, nie da mu tej satysfakcji! Wyprostowa� si� i
podci�gn�� slipy. Pomagaj�c sobie r�kami wsta� i
za�o�y� pl�taj�ce mu si� w kostkach spodnie.
Opar� si� o stolik i obrzuci� Severusa wzrokiem tak pe�nym
w�ciek�o�ci i goryczy, i� wydawa�o si�, �e
za chwil� co� wok� niego wybuchnie. Gniew dodawa� mu
si�. Severus przygl�da� mu si� bez s�owa z kamiennym wyrazem
twarzy, jednak co� w niemal niedostrzegalnym drganiu k�cik�w ust
sprawia�o, i� wygl�da� tak, jakby �wietnie si�
bawi�. A to by� tylko gw�d� do trumny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chyba zdajesz sobie spraw� z tego, �e nale�a�a ci
si� kara, Potter? - zapyta�, unosz�c lekko jedn� brew. W
Harrym a� zawrza�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doskonale wry�a mi si� w pami�� - burkn��. - Z
pewno�ci� ju� wi�cej si� do ciebie nie
zbli��! - wyrzuci� z siebie. G�os go zawodzi�.
By� zachrypni�ty z gniewu. D�ugi, ostry sopel drga� na
ci�ciwie, na samej granicy wystrzelenia. Jedynie si�a woli Harry'ego
trzyma�a go jeszcze na miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, z ca�� pewno�ci� - powt�rzy� Snape, ale
g�osem tak ociekaj�cym szyderstwem, i� wystarczy� on do
tego, aby uruchomi� spust. Harry nie potrafi� ju� nad sob�
zapanowa�. Wszystko zamieni�o si� w lodowate ostrze furii, kt�re
nie chcia�o by� d�u�ej wi�zione.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, nale�a�a mi si� kara! - wypali�. - I chcia�em
wykona� twoje polecenie... ale w tamtym momencie moje pragnienie by�o
silniejsze! Czy to co� z�ego? Dla ciebie oczywi�cie tak! Ty i te
twoje pieprzone zasady! Ja te� mam zasady, wiesz? Moj� zasad�
jest spontaniczno��! Ale w twoim s�owniku pewnie w og�le nie ma
takiego s�owa! Zawsze musisz nad wszystkim panowa�. Jednak powiem ci
co� - nad pragnieniem nie da si� zapanowa�! Mo�e ty to
potrafisz, ale ja jestem przecie� tylko zwyk�ym
"g�wniarzem", dla kt�rego uczucia s� wa�niejsze ni�
jakiekolwiek zasady! Jak mog�e� ukara� mnie za to w taki spos�b?
Jak mog�e� mnie tak zostawi�? To by�o pod�e, nawet jak
na ciebie! - wyrzuci� z siebie na jednym oddechu. By� tak zatopiony w
gniewie, i� dopiero kiedy sko�czy�, zorientowa� si�,
�e wzrok Severusa p�onie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
R�ka m�czyzny wystrzeli�a do przodu i z�apa�a
Harry'ego za rami�. D�ugie palce zamkn�y si� na nim
niczym kleszcze. Harry poczu� szarpni�cie i jego twarz znalaz�a
si� niebezpiecznie blisko twarzy Severusa. W ciemnych oczach szala�a
nawa�nica. Ogie� i l�d miesza�y si� ze sob�,
wirowa�y, zmaga�y. Mistrz Eliksir�w wygl�da� jakby
walczy� ze sob�, jakby w jego umy�le �ciera�y si�
dwa fronty. Jego zaci�ni�ta na ramieniu Harry'ego d�o�
dr�a�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Gryfon ledwie to dostrzega�, zbyt za�lepiony burz�, kt�ra
opanowa�a jego w�asne zmys�y. Wyrwa� rami� z
u�cisku, po czym odwr�ci� si� gwa�townie i ruszy� w
stron� drzwi. Kiedy nacisn�� klamk� okaza�o si�, �e
s� zamkni�te. Szarpn�� ni� kilka razy ze
z�o�ci� i wtedy us�ysza�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tw�j szlaban jeszcze si� nie zako�czy�, Potter. - G�os
Severusa by� dziwnie poruszony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ach, no tak - prychn�� Harry, a nast�pnie odwr�ci�
si� do m�czyzny i ruszy� w stron� fotela.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dobrze! Napisze mu to, skoro tak bardzo tego chce!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Min�� Severusa, kt�ry sta� wyprostowany obok fotela, i
podni�s� le��ce na pod�odze pi�ro, pergamin i atrament.
Usiad� i sykn�� z b�lu. Czu� takie k�ucie, jakby
kto� wbija� mu w ty�ek szpilki. Z trudem odkr�ci�
ka�amarz i zaciskaj�c z�by, gdy� mi�nie ramion
bole�nie da�y o sobie zna�, wzi�� do r�ki pi�ro i
zacz�� pisa�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Nie b�d�..."</p><empty-line/><empty-line/><p>
R�ce trz�s�y mu si� tak bardzo, i� gdyby sam nie
wiedzia�, co napisa�, to nigdy by tego nie odczyta�. Z trudem
utrzymywa� pi�ro. Mia� wra�enie, �e co� pr�buje
rozerwa� go na strz�py od �rodka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Trzask! Pi�ro z�ama�o si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga�, ale niewiele to pomog�o. Wszystko by�o
rozmazane. Ale uda�o mu si� co� zobaczy�. Cie�, kt�ry
pad� na niego i na le��cy przed nim pergamin. Wyczu� ruch
za plecami. Severus stan�� za nim, a nast�pnie pochyli�
si� i �agodnie wyj�� pi�ro z jego dr��cej
d�oni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zostaw to ju� - wyszepta�, odk�adaj�c je na bok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kark Harry'ego musn�� podmuch ciep�ego powietrza. Co�
szarpn�o mu si� w �o��dku. Co� ostrego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Odejd� ode mnie! - krzykn��, odsuwaj�c si�
gwa�townie i staraj�c si� odepchn��
m�czyzn�. - Nie chc�... - G�os mu si�
za�ama�. Zreszt� i tak nie by�by w stanie
doko�czy�, poniewa� Snape z�apa� go za ramiona i
mocnym szarpni�ciem przyci�gn�� z powrotem do ty�u.
Pochyli� si� do jego ucha. Ciep�y oddech ponownie
dotkn�� ods�oni�tej szyi. Wzd�u� plec�w Harry'ego
przesz�y ciarki. I wtedy us�ysza� niski, mroczny g�os, w
kt�rym odbija�o si� dalekie echo silnego wzburzenia:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� nigdy wi�cej mnie nie prowokuj. Nigdy wi�cej nie
doprowadzaj mnie do takiego stanu. Poniewa� wtedy mog� zrobi�...
- urwa� nagle, jak kto�, kto zda� sobie spraw�, �e
powiedzia� wi�cej, ni� zamierza�. Albo nie potrafi�
ubra� w s�owa tego, co chcia� powiedzie�. W g�osie
przez moment zabrzmia�a sugestia lodu. Topi�cego si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape nie powiedzia� nic wi�cej. Zapad�a cisza, w kt�rej jedynym
d�wi�kiem, jaki Harry s�ysza�, by� ciep�y oddech
m�czyzny tu� przy swoim uchu. Zamkn�� oczy. Ca�e
jego cia�o zdawa�o si� wibrowa� od rozszarpuj�cej go
z�o�ci i �alu, ale ten r�wnomierny, spokojny podmuch, kt�ry
muska� jego szyj�, dzia�a� niezwykle koj�co. Po chwili
Severus wyprostowa� si�, a jego �agodz�cy oddech
znikn��. Gniew ponownie si� spi�trzy� i kiedy Harry
mia� ju� otworzy� oczy, poczu� delikatny dotyk
ch�odnej d�oni na karku - niczym r�ki tresera
uspokajaj�cego rozw�cieczone zwierz�. Pod jej wp�ywem
targaj�ce nim emocje zacz�y powoli opada�. Z jego piersi
wyrwa�o si� g��bokie westchnienie. Palce Severusa
g�adzi�y jego szyj� �agodnie, uspokajaj�co. Bardzo,
bardzo powoli w jego serce zacz�� wlewa� si� spok�j. Bestia
wycofywa�a si�. Niezbyt g��boko, ale wystarczaj�co, by
m�g� w ko�cu g��boko zaczerpn�� powietrza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mimowolnie odchyli� g�ow� do ty�u. Ch�odna
d�o� przesun�a si� z karku na
ods�oni�t� szyj�, g�aszcz�c j� i
pieszcz�c. Z gard�a Harry'ego wyrwa� si� przeci�g�y
pomruk. Czu� ciep�o. By�o ju�... dobrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gdyby nie mia� zamkni�tych oczu, zobaczy�by, �e na twarz
Severusa wyp�ywa tajemniczy u�miech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, to w�a�nie prawdziwa umiej�tno�� -
doprowadzi� besti� do furii, a nast�pnie uspokoi� j�
jednym, jedynym dotykiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Potrafi� to tylko najlepsi, tylko ci, kt�rzy posiedli wszystkie
tajemnice...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...tresury.</p><p><strong>--- rozdzia� 26 ---</strong></p><p><strong>26. The Warning</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Here by my side, an angel</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Here by my side, the devil</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Here by my side, it's heaven</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Here by my side, you are, destruction</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry obudzi� si� w czwartkowy poranek, pierwsz�
rzecz�, jak� odczu�, by� silny, k�uj�cy b�l
otartego wej�cia. Zaciskaj�c z�by, powl�k� si� do
�azienki i wzi�� szybki prysznic, przeklinaj�c pod nosem
Snape'a i jego "sposoby nauczania". Nie chcia� o tym
my�le�, poniewa� nadal by� z�y. To, �e Severus
troch� go wczoraj u�agodzi� nie oznacza�o, �e tak
szybko mu wybaczy. A szczeg�lnie, �e przez niego Harry, zamiast w weekend
trenowa� do nadchodz�cego meczu, b�dzie musia�
szorowa� kible. Nawet McGonagall nie by�aby tak� wredn�
j�dz� i nie zada�aby mu a� tak koszmarnego szlabanu! Kiedy
tylko o tym my�la�, wpada� w jeszcze wi�ksz�
z�o��. A nie m�g� by� z�y, bo chcia�
si� wreszcie pogodzi� z Ronem i Hermion�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A w�a�ciwie to gdzie si� podzia� Ron?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyszed� z �azienki i rozejrza� si� po dormitorium.
Neville szuka� czego� pod swoim ��kiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hej, Neville. Ron poszed� ju� na �niadanie?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mhm - wymamrota� ch�opak, unosz�c si� troch� na
�okciach. - Nie widzia�e� mojej przypominajki? Nie
pami�tam, gdzie j� zostawi�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przykro mi, nie widzia�em - odpar� Harry. - Id� na
�niadanie - o�wiadczy�, po czym zabra� ksi�zki i
wyszed� na korytarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A wi�c to tak! Ron nie m�g� nawet na niego zaczeka�, �eby
poszli razem! Co si� z nim dzia�o? Musz� powa�nie
porozmawia�! Do�� ju� tego!</p><empty-line/><empty-line/><p>
W po�owie drogi do Wielkiej Sali spotka� Lun�. Szuka�a
czego� za pos�giem starej, bezimiennej czarownicy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cze�� - powita� j�, podchodz�c bli�ej. Dopiero
teraz zauwa�y�, �e na nogach mia�a zupe�nie r�ne
buty, ozdobiony ��tymi kwiatkami kozak i r�owy, nabijany -
Harry wyba�uszy� oczy - chyba gwo�dziami, trzewik. Krukonka
najwidoczniej zrozumia�a na co Harry spogl�da, poniewa�
u�miechn�a si� i powiedzia�a:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, to nic takiego. Po prostu znowu pochowali mi rzeczy i nie mog� ich
znale��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcesz, �ebym pom�g� ci szuka�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, nie chc� zabiera� ci czasu. Masz przecie� tyle spraw na
g�owie. - U�miechn�a si� do niego s�odko i Harry
poczu� nag�e uk�ucie �alu, �e tak j�
wcze�niej wykorzystywa� i �e przez niego niemal umar�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�e przy okazji nast�pnego wypadu do Hogsmeade wybierzemy si�
na piwo kremowe? - zapyta�. Nie wiedzia�, dlaczego to zrobi�. Po
prostu nagle poczu�, �e powinien si� jej w jaki� spos�b
odwdzi�czy� za pomoc.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- S�ysza�am, �e piwo kremowe robi si� z krwi Niuchaczy
W�satych i �e mo�na si� od niego uzale�ni�.
Podobno st�pia te� zmys�y i kiedy wypije si� go za
du�o, to mo�na zachowywa� si� troch�... no wiesz...
dziwacznie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry patrzy� na ni� z rozdziawionymi ustami. Czyli z tego
wynika�oby, �e Luna pije piwo kremowe przez ca�y czas... A
mo�e na ni� podzia�a odwrotnie i sprawi, �e zacznie
zachowywa� si�... normalniej?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powstrzyma� si� jednak od komentarza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czyli nie chcesz i�� ze mn... - zacz��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale� nie - przerwa�a mu Krukonka. - Ch�tnie si� z
tob� wybior�. Bardzo chcia�abym spr�bowa� tego... -
pochyli�a si� do niego i wyszepta�a konspiracyjnie -
...dziwacznego zachowania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� trudno�ci z zachowaniem kamiennej twarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To... �wietnie - wydusi� w ko�cu. - Id� na
�niadanie, bo jest ju� p�no, a musz� co� jeszcze...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- P�jd� z tob�. I tak ju� prawie wszystko przeszuka�am.
Moje rzeczy w ko�cu si� znajd�. - Obdarzy�a go promiennym
u�miechem i zacz�a podskakiwa� w kierunku Wielkiej Sali.
Jej nabijany gwo�dziami trzewik pobrz�kiwa� cicho przy
ka�dym zetkni�ciu si� z kamienn� posadzk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W Wielkiej Sali panowa� zwyk�y gwar. Harry zmru�y� oczy,
widz�c siedz�c� przy stole nauczycielskim ciemn�
sylwetk�. Kiedy Severus podni�s� g�ow� i spojrza� na
niego, Harry natychmiast odwr�ci� wzrok i prychn�� pod nosem.
Przez jego cia�o przep�yn�a fala gor�ca. Ale sam nie
by� pewien, czy to z powodu z�o�ci, �alu, czy...
wspomnie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pok��cili�cie si� o co�? - zapyta�a natychmiast
Luna, bacznie obserwuj�c Gryfona i przenosz�c wzrok na
siedz�cego w drugim ko�cu sali nauczyciela, kt�ry tak�e odwr�ci�
g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - zaprzeczy� szybko Harry. Cholera, Luna czasami by�a zbyt
spostrzegawcza!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bo wiesz... gdyby� potrzebowa� pomocy, to zawsze mo�esz na
mnie liczy�. Mog� p�j�� do niego i przekaza� mu jak
bardzo krwawi twoje zranione serce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - Harry niemal krzykn��. Najgorsze by�o to, �e ona
naprawd� mog�aby to zrobi�. - Nie, wszystko w porz�dku,
naprawd�! Je�eli b�d� chcia�, to... sam mu to powiem.
Nie martw si�. - Postara� si� u�miechn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Albo mo�na by spr�bowa� nas�a� na niego Gryzaki Kaukaskie,
ale to nie b�dzie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, Luno - przerwa� jej Harry. - Nie, naprawd� nie musisz mi
pomaga�. Poradz� sobie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna wzruszy�a ramionami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W porz�dku. Ale wiesz, gdzie mnie szuka�, gdyby�
potrzebowa� pomocy. - Pomacha�a mu na po�egnanie i ruszy�a
w kierunku Krukon�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poszed� w stron� swojego sto�u. Po drodze
zerkn�� jeszcze na siedz�cego w oddali Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hmm... Czy b�dzie w stanie kiedykolwiek mu to powiedzie�?
W�tpi�. Zreszt�, teraz wcale nie mia� ochoty z nim
rozmawia�. Chcia� go jako� ukara�, ale jeszcze nie bardzo
wiedzia�, w jaki spos�b. Tym razem nie ujdzie mu na sucho to, co
zrobi�! To by�o wredne, pod�e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� z�by. Nie, p�niej to za�atwi. Teraz ma inne
sprawy na g�owie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron i Hermiona siedzieli naprzeciwko siebie. Harry podszed� do
znajduj�cej si� po jego stronie sto�u dziewczyny i usiad�
obok niej. Nie oby�o si� oczywi�cie bez chwilowego skrzywienia,
kiedy jego po�ladki zetkn�y si� z tward� �awk�.
Przekl�� Snape'a jeszcze raz, �eby poprawi� sobie nieco
humor, i dopiero po tym m�g� przej�� do dzia�ania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cze�� - spr�bowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oboje co� odburkn�li, staraj�c si� na niego nie
patrze�. Tak w�a�ciwie - jak Harry zauwa�y� - na
siebie te� starali si� nie patrze�. A przynajmniej Ron
stara� si� nie patrze� ani na Hermion�, ani na Harry'ego. W
takim wypadku m�g� wpatrywa� si� jedynie w swoje kie�baski.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przysun�� do siebie talerz i r�wnie�
na�o�y� kilka kie�basek. Wisz�ce w powietrzu wrogie
napi�cie sprawia�o, �e zje�y�y mu si� w�oski
na ramionach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�esz poda� mi keczup? - zwr�ci� si� do Hermiony.
Dziewczyna automatycznie wyci�gn�a r�k� i
podsun�a mu butelk� pod nos, ani razu na niego nie
spogl�daj�c.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No je�eli ona ma si� tak zachowywa� przez ca�y czas, to nie
ma sensu w og�le pr�bowa� czegokolwiek!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Skoro jestem dla ciebie taki obrzydliwy, �e nie mo�esz nawet na
mnie spojrze�, to ju� sobie id�! - wybuchn��,
zrywaj�c si� ze swojego miejsca. - Nie spodziewa�em si�
czego� takiego po tobie, Hermiono.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, �e dziewczyna gwa�townie poczerwienia�a. Chyba
trafi� w czu�y punkt.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwr�ci� si�, �eby odej��, ale w tej samej chwili
poczu� jej u�cisk na ramieniu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, Harry - powiedzia�a cicho, podnosz�c wzrok i
spogl�daj�c na niego z mieszanin� zawstydzenia i
zak�opotania. - Po prostu... - Przez chwil� wygl�da�a tak,
jakby szuka�a odpowiednich s��w. - Nie spodziewa�am si�,
�e ty...</p><empty-line/><empty-line/><p>
"...masz penisa." - doko�czy� za ni� w my�lach
Harry i niemal parskn��, przypominaj�c sobie s�owa
Severusa. Snape mia� racj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon usiad� ponownie. Hermiona pu�ci�a jego rami� i
wbi�a wzrok w st�. Nigdy nie widzia� jej tak za�enowanej.
Zerkn�� na Rona, kt�ry przygl�da� si� im obojgu,
marszcz�c brwi, jak gdyby spodziewa� si�, �e je�eli
tylko odwr�ci wzrok, to rzuc� si� na siebie i zaczn�
migdali� na stole.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry westchn�� g��boko. To b�dzie trudne...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Musimy co� sobie wyja�ni�, Hermiono - zwr�ci� si� do
przyjaci�ki. - Nie robi�em tego, o co mnie zapewne podejrzewasz.
Jestem ch�opakiem, a ch�opcy ju� tak maj�, �e
czasami... dopada ich to. O ka�dej porze dnia. I nic na to nie mo�emy
poradzi�. Nie powinna� mnie za to wini� ani si� na mnie
obra�a�, poniewa� nie mam na to wp�ywu! Ron - spojrza�
na siedz�cego naprzeciw przyjaciela - nie wiem, w jaki spos�b
przysz�o ci do g�owy, �e ja i Hermiona mamy romans. - Po tych
s�owach Gryfonka poderwa�a gwa�townie g�ow� i
spojrza�a z zaskoczeniem na rudzielca. - Ale chc� ci�
zapewni�, �e to kompletna bzdura. Hermiona zauwa�y�a na
lekcji pewn� moj�... niedyspozycj� i od tego czasu
zacz�a unika� mnie jak ognia, a ty od razu
za�o�y�e�, �e ukrywamy przed tob� nasz
zwi�zek. - Ron zacz�� co� mamrota� pod nosem na swoje
usprawiedliwienie. - Chce ci� jednak zapewni�, �e ani ja, ani
Hermiona...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- RONALDZIE WEASLEY! - G�o�ny krzyk Hermiony przebi� si�
nawet przez panuj�cy w Wielkiej Sali gwar. - JAK MOG�E� POMYSLE�,
�E JA I HARRY MAMY ROMANS?! - Zerwa�a si� z miejsca i wbi�a
w Rona rozw�cieczone spojrzenie. Ludzie przestali je�� i
rozmawia� i patrzyli na nich w pe�nej oszo�omienia ciszy. - To
nieprawdopodobne! To... to... najg�upsza rzecz, jaka kiedykolwiek wpad�a
ci do g�owy, a naprawd� mia�a ogromn� konkurencj�! - Z
wyci�gni�tym w stron� rudzielca palcem i rozwianymi w�osami
wygl�da�a niczym zwiastun burzy. Harry rozejrza� si�
wok� i j�kn��. Patrzyli na nich wszyscy. Nawet
nauczyciele.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, to nie tak, Hermiono! - Ron pr�bowa� si� broni�, ale od
pocz�tku by� na przegranej pozycji. Jego uszy niemal
�wieci�y na czerwono. - Po prostu... tak si� ostatnio dziwnie
zachowywali�cie, wi�c pomy�la�em...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- POMY�LA�E�?? - rykn�a Gryfonka. - Dlaczego nie
my�lisz wtedy, kiedy potrzeba, tylko wyci�gasz jakie� durne
wnioski na podstawie g�upich przes�anek? Jakby� w og�le nas nie
zna�! Jakby� nie wiedzia�, �e ja... - urwa�a nagle,
czerwieni�c si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�cie. - Harry, korzystaj�c z chwili przerwy, postanowi�
za�agodzi� sytuacj�. - Nie chcia�em, �eby�cie
si� przeze mnie pok��cili. Po prostu wszyscy zrozumieli�my
si� troch� opacznie. Nie ma sensu ju� tego roztrz�sa�.
Najlepiej b�dzie, je�eli zapomnimy o ca�ej sprawie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona wbija�a w Rona spojrzenie rozw�cieczonej kotki.
Zachowywa�a si� tak, jakby poza nimi nie by�o tu nikogo, jakby w
og�le zapomnia�a gdzie si� znajduje. Do uszu Harry'ego
zacz�y ju� dociera� pierwsze chichoty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Siadaj, Hermiono - powiedzia� �agodnie do przyjaci�ki. -
Ronowi jest przykro, �e tak pomy�la�. Prawda, Ron?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rudzielec pokiwa� g�ow� i wbi� wzrok w swoje zapomniane i
opuszczone kie�baski.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�miechy zacz�y si� wzmaga�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamkn�� oczy i westchn��. Czy zawsze to
w�a�nie on musi bra� udzia� w takich przedstawieniach?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona otrz�sn�a si� i rozejrza�a po sali. Na jej
policzki b�yskawicznie wyp�yn�� ogromny rumieniec.
Usiad�a gwa�townie na �awce i stara�a si� ukry�
twarz pod burz� kasztanowych w�os�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron nie podni�s� g�owy nawet na chwil�. Jego uszy
wygl�da�y tak, jakby mia�y zacz�� parowa�. Harry
patrzy� na nich oboje, zastanawiaj�c si�, co teraz zrobi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chyba po raz pierwszy straci�a� nad sob� panowanie, Hermiono -
powiedzia�, szczerz�c si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taa� - mrukn�� nie�mia�o Ron, zerkaj�c na
dziewczyn�. - Dobrze, �e nie zacz�a� rzuca� we
mnie kie�baskami...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona spojrza�a na niego, a k�ciki jej ust drgn�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nic by to nie da�o. I tak by� je wy�apa� i zjad�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzieli, kto pierwszy wybuchn�� �miechem. Po chwili jednak
ca�a tr�jka chichota�a w najlepsze, a ich �miech miesza� si�
z powracaj�cym z wolna gwarem Wielkiej Sali.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry postanowi� na razie ignorowa� Snape'a. By�o to trudne,
poniewa� w pi�tek mia� z nim lekcj�. Stara� si�
jednak zachowywa� tak, jakby nic si� nie sta�o. Nie b�dzie
obra�a� si� na niego jak jaki� nastolatek "z
krwawi�cym sercem"! Nie da mu tej satysfakcji! A poza tym, gdyby
Snape zauwa�y�, �e Harry si� d�sa, natychmiast
kaza�by mu przyj��, �eby m�g� "wybi� mu to
d�sanie z g�owy"! A Harry nie chcia� widzie� si�
ze Snape'em. By� naprawd� z�y i czu� do niego ogromny
�al za to, co mu zrobi�! To nie by�o w porz�dku i Harry nie
zapomni tak �atwo upokorzenia, kt�re mu zafundowa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na lekcji robi� swoje. Zni�s� jako� docinki, kt�rymi
m�czyzna obrzuca� Gryfon�w, stara� si� nie
zwraca� uwagi na d�ugie spojrzenia, kt�re rzuca� mu Mistrz
Eliksir�w, jakby poddaj�c Harry'ego ocenie i pr�buj�c przejrze�
jego my�li. Harry nadal pisa� mu "Dobranoc, Severusie",
tak, jak ka�dej nocy, od kiedy dosta� od niego zielony kamie�.
Ale ca�y czas czeka� na okazj� do rewan�u...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nadesz�a sobota. Harry wiedzia�, �e czeka go dzisiaj czyszczenie
�azienek, dlatego zerwa� si� wcze�nie rano, aby przed
ca�ym zmarnowanym popo�udniem zd��y� jeszcze
chocia� na jeden trening Quidditcha. Mia� powa�ne problemy z
siedzeniem na miotle, ale po jakim� czasie i wielkim wysi�ku
uda�o mu si� w ko�cu z�apa� znicz. Nie wiedzia�
dlaczego, ale kiedy tylko jego palce zacisn�y si� wok�
z�otej kulki, mia� ochot� j� zgnie��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po treningu wzi�� prysznic i poszed� na obiad. Snape nie
przyszed� na posi�ek, za co Harry poczu� niezmiern�
wdzi�czno��. By� ju� zm�czony, a czeka�o go
jeszcze borykanie si� z zapuszczonymi, �mierdz�cymi ubikacjami.
To nie by� najlepszy moment, aby ten, kto skaza� go na tak
"przyjemne" popo�udnie, pokazywa� mu si� na oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron i Hermiona patrzyli na niego ze wsp�czuciem, kiedy wychodzi� z
Wielkiej Sali, a Ginny u�miechn�a si� do niego promiennie.
Przeklinaj�c pod nosem, pocz�apa� w kierunku schowka ze
�rodkami czyszcz�cymi.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyprostowa� zbola�e plecy i westchn��
przeci�gle. Ju� czu� si� wyko�czony, a to dopiero
pocz�tek. W�a�nie wyszorowa� trzeci�
�azienk�. To by�a ci�ka, fizyczna praca,
poniewa� nie m�g� u�ywa� czar�w. Nie dlatego, �e
kto� go pilnowa�, bo ca�y czas by� sam, ale poniewa�
szorowanie czegokolwiek w szkole mia�o by� prawdziw� kar�.
Filch by� zbyt zaj�ty, by pilnowa� ka�dego ucznia skazanego
na szlaban, dlatego narz�dzia zosta�y zaczarowane przez nauczycieli w
taki spos�b, by uruchamia�y alarm, gdy kto� spr�buje u�y� w
ich pobli�u magii. A tylko przy ich pomocy mo�na by�o odby�
swoj� kar�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�azienki by�y okropnie zapuszczone. Kafelki brudne, krany
za�niedzia�e, a o toaletach lepiej nie wspomina�. Kilka razy
zdarzy�o si� Harry�emu cisn�� �cierk� w lustro
albo w �cian� z wrzaskiem bezsilnej w�ciek�o�ci na
Snape'a. Sam nie wiedzia�, kt�ra kara by�a gorsza - czyszczenie
�azienek czy kl�czenie przez godzin� ze zwi�zanymi
r�koma i wypi�tym ty�kiem. Wiedzia� tylko, �e ten
paskudny dra� zawsze potrafi� znale�� spos�b, �eby
zamieni� jego �ycie w piek�o. Stara� si� nie my�le�
o tym, �e bardzo cz�sto zamienia� je tak�e w niebo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Teraz jest na niego z�y i nic tego nie zmieni! Nie wybaczy mu tak
�atwo! Nie tym razem!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zabra� wiadra, szczotki i �cierki i ruszy� w poszukiwaniu
kolejnej �azienki. Wszystko go bola�o. Mia� ju� serdecznie
dosy�, ale pr�dzej zemdleje z wyczerpania, ni� poprosi Snape'a o
cofni�cie szlabanu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry! - W pustym korytarzu odbi� si� echem dziewcz�cy
g�os. Harry odwr�ci� si� i zobaczy� machaj�c� do
niego Ginny. Podbieg�a do niego i u�miechn�a si� szeroko.
- Wsz�dzie ci� szuka�am. Ron powiedzia� mi, �e
dosta�e� szlaban od Snape'a. Paskudna sprawa. - Spojrza�a na
trzymane przez Harry'ego przedmioty. - S�uchaj, nie
podzi�kowa�am ci jeszcze za to, co dla mnie zrobi�e�.
Chcia�abym ci si� jako� odwdzi�czy�. Dlatego
pomy�la�am, �e mo�e przyda�aby ci si� pomoc. -
U�miechn�a si� �agodnie, bior�c od Harry'ego
szczotk�, zanim w og�le zd��y� zaprotestowa�. - Razem
b�dzie ra�niej, no i szybciej sko�czysz. Szczeg�lnie, �e
chyba czeka ci� w�a�nie <emphasis>ta</emphasis> �azienka dla dziewcz�t.
- Wskaza�a na drzwi nieopodal. - A nawet sobie nie wyobra�asz, jaka
jest zapuszczona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ee... - zdo�a� w ko�cu wyduka� Harry. - To bardzo
mi�o z twojej strony...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�e nawet zd��ymy przed kolacj� - roze�mia�a
si� Ginny i ruszy�a w stron� wskazanego pomieszczenia. Harry
pocz�apa� za ni�, wdzi�czny za jej ch�ci, a
jednocze�nie czuj�c dziwny niepok�j, kt�rego nie potrafi�
uzasadni�.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...wi�c poprosi�am o pomoc Freda i George'a, kt�rzy przys�ali
mi sw�j najnowszy wyr�b i podrzuci�am go Ronowi podczas kolacji.
�a�uj, �e tego nie widzia�e�, Harry - chichota�a
Ginny, wycieraj�c zabrudzone lustro. - Wyobra� sobie jego min�,
kiedy z gulaszu zacz�y wychodzi� ma�e paj�ki i rzuca�
si� na niego. My�la�am, �e zedrze sobie gard�o od
wrzasku. Szkoda, �e ci� przy tym nie by�o. Nareszcie dosta�
za swoje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, Harry doskonale potrafi� wyobrazi� sobie min� Rona i
�mia� si� tak bardzo, �e z trudem �apa� oddech.
Czyszczenie �azienek z Ginny by�o przyjemno�ci�. Wszystko
wyda�o mu si� o wiele l�ejsze i prostsze. Nawet si� nie
zorientowali, a ju� ko�czyli.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przestaniecie wreszcie?! - Wysoki, dziewcz�cy krzyk przetoczy�
si� echem po pomieszczeniu, sprawiaj�c, �e przesz�y ich
ciarki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ups. - Ginny zakry�a usta d�oni�, t�umi�c chichot. -
Chyba j� w ko�cu obudzili�my.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z toalety w samym ko�cu �azienki wyfrun�a blada,
przezroczysta zjawa i zawis�a nad ich g�owami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mo�na nawet pop�aka� sobie w spokoju i samotno�ci bez
bandy ha�asuj�cych, wrzeszcz�cych i zak��caj�cych
kontemplacj� durni�w! - wrzasn�a Marta, zaciskaj�c
pi�ci i napr�aj�c si� niczym kotka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry ukry� u�miech i stara� si� nada� swojemu
g�osowi przepraszaj�cy ton:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie chcieli�my ci� obudzi�, Marto. Zaraz sobie p�jdziemy i
b�dziesz dalej mog�a... kontemplowa�... - us�ysza�,
�e stoj�ca obok Ginny st�umi�a parskni�cie. - ...to,
co do tej pory kontemplowa�a�. - U�miechn�� si�
uspokajaj�co. Twarz Marty z�agodnia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, to ty, Harry. Nie pozna�am ci�. - Jej oblicze
"o�ywi�" delikatny, zawstydzony grymas.
Podfrun�a bli�ej i zacz�a oplata� w�osy
wok� palc�w. - Ciesz� si�, �e mnie odwiedzi�e�,
ale dlaczego zaj�o ci to tyle czasu?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, by�em... zaj�ty - odpar� wymijaj�co, zerkaj�c
na Ginny, kt�ra przez ca�y czas t�umi�a �miech,
przyciskaj�c d�o� do ust.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ach tak? - Oczy Marty rozb�ysn�y gniewnie. - Racja, kto by
si� przejmowa� biedn�, p�acz�c� Mart�? Kogo
obchodzi moje krwawi�ce serce?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale ty nie masz serca, Marto - zauwa�y� Harry, zanim ugryz�
si� w j�zyk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A wi�c to oznacza, �e mo�na mnie rani�? �e
mo�na traktowa� mnie jak zero, bo nie mam serca i nic nie
poczuj�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wywr�ci� oczami. Duch uspokoi� si� i spojrza� na
niego pe�nymi �ez oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�la�am, �e ty mnie rozumiesz, Harry, �e jeste�
moim przyjacielem... - Przysun�a si� jeszcze bli�ej,
patrz�c na niego spod rz�s. - �e co� dla ciebie
znacz�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zerkn�� na Ginny, b�agaj�c j�
bezg�o�nie o pomoc.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przykro mi, Marto. - Ginny stan�a pomi�dzy ni� a Harrym
i zarzuci�a mu r�ce na szyj�. - Ale Harry <emphasis>nale�y</emphasis> do
mnie. Jest moim ch�opakiem i nie pozwol� ci si� do niego
przystawia�. Znajd� sobie nowy obiekt westchnie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Marta otworzy�a szeroko oczy i spojrza�a na Harry'ego ze zdumieniem,
kt�re szybko przerodzi�o si� w rozpacz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak mog�e�? - zaj�cza�a. - A ja tak d�ugo na ciebie
czeka�am. Tylko na ciebie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Poczekasz na kogo� innego - o�wiadczy�a Ginny,
ca�uj�c Harry'ego w policzek i patrz�c wyzywaj�co na
zjaw�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Marta wybuchn�a p�aczem i lamentuj�c przera�liwie
zanurkowa�a w toalecie, z kt�rej jeszcze przez jaki� czas
dochodzi�y odg�osy szlochania.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�ki - wymamrota� Harry, czuj�c si� nagle nieco
niezr�cznie z oplecionymi wok� siebie ramionami Ginny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie ma za co - odpar�a Gryfonka, puszczaj�c go i
u�miechaj�c si� szeroko. - Mo�e w ko�cu zostawi
ci� w spokoju i poszuka sobie kogo� innego, �eby go
zam�cza�. Ale lepiej sko�czmy tutaj szybko, na wypadek, gdyby
wr�ci�a. - Pu�ci�a mu oczko i zabra�a si� za
przecieranie kran�w. Harry do��czy� do niej i w nied�ugim
czasie �azienka l�ni�a czysto�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zm�czeni, ale zadowoleni z siebie, przeszli do nast�pnej,
rozmawiaj�c, �miej�c si� i pobrz�kuj�c wiadrami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Byli tak zaaferowani prac� i swoim towarzystwem, i� nawet nie
zorientowali si�, �e omin�a ich kolacja.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...przysi�gam, �e je�eli Ron jeszcze raz spr�buje mnie
�ledzi�... - m�wi�a Ginny, czyszcz�c szczotk� kafelki
na �cianach - ...to osobi�cie wrzuc� mu... Co si�
sta�o, Harry? - urwa�a nagle, widz�c, �e ch�opak stoi
bezczynnie, trzymaj�c r�k� w kieszeni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- N-nic - wymamrota� Harry, zaciskaj�c d�o� na rozgrzanym
kamieniu. - Musz� tylko... i�� do toalety.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszed� do najbli�szej kabiny i wyj�� z kieszeni zielony,
po�yskuj�cy klejnot. Przybli�y� go do oczu i odczyta�
wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Za dziesi�� minut w moim gabinecie, Potter.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry gapi� si� przez chwil� na kamie�, czuj�c, jak
frustracja, kt�ra tak go ostatnio m�czy�a, zamienia si� w
s�odk� ��dz� odwetu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ha! Jeszcze czego! Po tym wszystkim co mu zrobi� i do czego go
zmusi�, my�li, �e Harry tak po prostu do niego p�jdzie, bo mu <emphasis>rozkaza�</emphasis>?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie ma mowy!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� klejnot w d�oni i wys�a� wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Przykro mi, ale nie mog� przyj��, poniewa�
w�a�nie odrabiam szlaban, kt�ry mi przydzieli�e�. A �e
czyszczenie �azienek to bardzo d�uga i �mudna praca,
podejrzewam, �e zajmie mi ona kilka najbli�szych dni, a mo�e
nawet jeszcze d�u�ej.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si�, zadowolony z siebie. Odczuwa�
ogromn� satysfakcj�, kt�ra rozgrzewa�a go i sprawia�a,
�e mia� ochot� si� roze�mia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ma za swoje!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odczeka� jeszcze chwil�, spodziewaj�c si� odpowiedzi, ale
�adna nie nadesz�a, wi�c schowa� klejnot do kieszeni,
wyszed� z kabiny i wr�ci� do sprz�tania.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><empty-line/><p>
Marta wysun�a g�ow� znad muszli i rozejrza�a si�
po �azience.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poszli sobie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyfrun�a z toalety i opad�a na parapet, spogl�daj�c w
granatowe niebo, na kt�rym pojawia�y si� ju� pierwsze gwiazdy.
Czu�a si� taka samotna. Harry okaza� si� tylko kolejnym
palantem. Nigdy mu na niej nie zale�a�o. Jak mog�a
my�le�, �e jest inaczej? Jak mog�a spodziewa�
si�, �e pokocha kogo� takiego jak ona?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nawet nie zauwa�y�a, kiedy zacz�a zawodzi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ju� zawsze b�dzie mia�a te paskudne warkocze i te okropne
okulary. I ju� zawsze b�dzie J�cz�c� Mart� i nikt
jej nigdy nie pokocha...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zaszlocha�a rozdzieraj�co, a w tym samym momencie w �azience
rozleg� si� trzask drzwi i odg�os krok�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wr�cili. �eby j� dalej m�czy�, �eby znowu si� z
niej wy�miewa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wyno�cie si� st�d! - wrzasn�a w kierunku ciemnej
postaci, kt�ra przystan�a na �rodku pomieszczenia i
obrzuci�a je spojrzeniem. - Mam was dosy�! Nie mam nawet chwili
samotno�ci, �eby m�c cierpie� w spokoju!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Posta� wyda�a ciche prychni�cie, a nast�pnie odwr�ci�a
si�, �eby wyj��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, te� si� ze mnie na�miewaj! Prosz� bardzo! �miej
si� do woli! Tak jak Harry i ta ruda ma�pa, kt�ra mi go zabra�a!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Posta� w czerni odwr�ci�a si� gwa�townie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter by� tutaj z kim�? - G�os by� ostry, nieprzyjemny.
Niemal lodowaty. Ale Marta tego nie zauwa�y�a. Wiedzia�a
jedynie, �e sta� przed ni� kto�, kto najwyra�niej
zainteresowa� si� jej problemami. Kto�, komu mog�a si�
wy�ali�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przez ca�y dzie� mi przeszkadzali. I ci�gle si�
�miali. Jakby by�o z czego! - zaj�cza�a, oblewaj�c
si� �zami. - A ja chcia�am tylko by� sama ze swoim b�lem.
Ale nie pozwolili mi na to. Bo po co? Kto by si� mn� przejmowa�?
A kiedy okaza�o si�, �e to Harry... Mia� mnie
odwiedza�. Przez jedn� kr�tk� chwil� pomy�la�am,
�e mu na mnie zale�y... ale NIE! - wrzasn�a tak, i�
lustra zagrzechota�y w ramach. - On wola� t� rudow�os�
zdzir�! Wybra� j�, a nie mnie! - Rozszlocha�a si� i
potrzebowa�a chwili, �eby si� uspokoi�. - Co on w niej
widzi? To wredna j�dza! Zabroni�a mi si� do niego
zbli�a�! Powiedzia�a, �e nale�y do niej! �e jest
jego <emphasis>dziewczyn�</emphasis>. - Niemal wyplu�a to s�owo. -
Przytula�a go i ca�owa�a na moich biednych, zrozpaczonych oczach
i w og�le nie obchodzi�o jej, �e rozerwa�a moje nieszcz�sne
serce na kawa�ki. Odebra�a mi go! Nikt nie interesuje si� moimi
uczuciami. Absolutnie nikt! Gdybym nie by�a ju� martwa, to z
pewno�ci� dawno pope�ni�abym samob�jstwo! Ale pewnie i tak
nikogo by to nie obesz�o... Kto by si� przejmowa� biedn�
J�cz�c� Mart�? - zako�czy�a, pochlipuj�c
cicho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy rozejrza�a si� po pomieszczeniu, okaza�o si� puste.
Jedynie drzwi chwia�y si� w zawiasach, jakby kto�
trzasn�� nimi z tak� si��, i� niemal je
wyrwa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dziwne... By�a pewna, �e kto� tu przed chwil� by�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, niedobrze... Nie do��, �e jest martwa i nikt si�
ni� nie interesuje, to na dodatek zaczyna miesza� jej si� w
g�owie. Och, co za nieszcz�cie, �e nie mo�e si�
zabi�... Uwolni�aby si� od tego bezdusznego �wiata raz na
zawsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ukry�a twarz w d�oniach i ponownie zacz�a zawodzi�.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ile nam jeszcze zosta�o? - zapyta�a Ginny, przeci�gaj�c
si� i rozprostowuj�c kr�gos�up. Harry wytar� pot z
czo�a. By� brudny i �mierdzia� ple�ni�,
�rodkami dezynfekuj�cymi i potem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeszcze dwie �azienki na trzecim pi�trze. Acha, i jedna obok
Wielkiej Sali.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ginny j�kn�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie damy rady dzisiaj. B�dziemy musieli doko�czy� jutro. I tak
chyba przegapili�my kolacj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wrzuci� szczotk� do wiadra i westchn��
ci�ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� ci za pomoc. Bez ciebie nadal tkwi�bym w
�azience z J�cz�c� Mart�, przystawiaj�c�
si� do mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ginny zachichota�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wiem kto jest gorszy: J�cz�ca Marta czy Krwawy Baron?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyba�uszy� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Krwawy Baron? Czy on...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfonka zacz�a si� �mia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, sk�ada� mi niezwykle ciekawe, dwuznaczne propozycje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry spr�bowa� wyobrazi� sobie Ginny z Krwawym Baronem, jego
umys� gwa�townie zaprotestowa�. To by�o tak absurdalne,
�e nie m�g� zrobi� nic innego, tylko parskn��
�miechem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale ciesz� si�, �e to nie... - Chichot zamar� na jej
ustach, kiedy drzwi do �azienki otworzy�y si� z
g�o�nym hukiem. Przestraszony Harry podskoczy� i obejrza�
si�. Wstrzyma� oddech, a jego u�miech zamieni� si� w
wyraz zgrozy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W drzwiach sta� Snape. A wyraz jego twarzy sugerowa�, �e Harry
wpad� w naprawd� powa�ne tarapaty. W pomieszczeniu zrobi�o
si� nagle niezwykle ch�odno.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Weasley - warkn�� w stron� przestraszonej Ginny g�osem
ostrym niczym stalowe ostrze. - Nie przypominam sobie, abym przydziela� ci
szlaban z Potterem. Wyno� si� natychmiast, albo dostaniesz szlabany
do ko�ca roku, je�eli tak bardzo lubisz je odrabia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ginny, blada jak �ciana, kiwn�a g�ow� i wybieg�a
z �azienki, rzuciwszy jeszcze Harry'emu przepraszaj�ce i pe�ne
wsp�czucia spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, Harry wiedzia�, �e teraz b�dzie bardzo potrzebowa�
wsp�czucia...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy drzwi zamkn�y si� za ni�, otworzy� usta,
�eby si� wyt�umaczy�, ale nie zd��y� tego
zrobi�. Snape by� ju� przy nim. Gryfon poczu�
szarpni�cie, a chwil� p�niej uderzy� plecami o
�cian� z tak� si��, i� na kilka chwil
straci� dech w piersiach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Twarz Severusa p�on�a czyst�, ostr� niczym klinga
miecza furi�, kiedy przybli�y� j� do twarzy Harry'ego i
sykn�� g�osem ociekaj�cym jadem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Od kiedy to Weasley jest twoj� <emphasis>dziewczyn�</emphasis>, Potter?!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - Harry zamruga�, nie rozumiej�c.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie udawaj, �e nie wiesz o czym m�wi�! Od kiedy "nale�ysz
tylko do niej"? Od kiedy pozwalasz jej si� ca�owa�? -
G�os Severusa smaga� go, a r�ce wciska�y bole�nie w
�cian�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nie tak - j�kn��, kiedy sp�yn�o na niego
zrozumienie. - Aua! - krzykn��, gdy m�czyzna
szarpn�� nim i ponownie przycisn�� do �ciany,
sprawiaj�c, �e Harry uderzy� �okciem i g�ow� o
twarde kafelki. Kiedy pr�bowa� otrz�sn�� si� z
oszo�omienia, przed jego oczami zata�czy�y purpurowe plamy. -
Przesta�! To by�a tylko gra! Marta si� do mnie przylepi�a i
chcieli�my, �eby... Przesta�! - krzykn�� ponownie,
kiedy palce m�czyzny wbi�y si� bole�nie w jego
rami�, zaciskaj�c si� na nim niczym imad�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wygl�da�, jakby zupe�nie nad sob� nie panowa�,
jakby by� na samej granicy eksplozji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To boli! - wrzasn�� Harry, ale lodowate, ciemne oczy tylko
zw�zi�y si� w odpowiedzi. - Ona mnie nie interesuje! Sama
zaproponowa�a pomoc! - krzycza�, poj�kuj�c i
zaciskaj�c z�by.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A ty musia�e� si� zgodzi�! - G�os przeci��
powietrze, a palce wbi�y si� g��biej w rami�
Harry'ego. - Opowiedz, jak dobrze si� z ni� bawi�e�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�a mi pom�c, a ja by�em ju� zm�czony -
sapn�� Harry, kiedy kolejne szarpni�cie uderzy�o nim o
�cian� z tak� si��, i� mia� wra�enie,
�e jego narz�dy wewn�trzne si� przemie�ci�y. -
Tylko sprz�tali�my. Odegrali�my przedstawienie przed Mart�,
�eby zostawi�a mnie w spokoju. - Zdo�a� skupi� wzrok
na pociemnia�ym, p�on�cym w�ciek�o�ci�
spojrzeniu Severusa, kt�re zdawa�o si� rozszarpywa� go na
kawa�ki, tak jak niewiele dzieli�o od tego r�ce
m�czyzny, zaciskaj�ce si� na jego ciele niczym szpony. -
Jestem tylko tw�j, Severusie - j�kn��, czuj�c zawroty
g�owy. - Zawsze b�d� tylko tw�j. Nikt inny mnie nie interesuje.
Przysi�gam. Nale�� tylko do ciebie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
To chyba podzia�a�o, poniewa� palce rozlu�ni�y nieco
u�cisk, a p�on�cy w mrocznych oczach ogie� przygas�
odrobin�. Harry zorientowa� si�, �e dr�y. A w
l�d�wiach czu� nieopisany �ar, kt�rego wcze�niej w
nich nie by�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Daj� ci ostatnie ostrze�enie, Potter. Je�eli <emphasis>jeszcze raz</emphasis>
zbli�ysz si� do Weasley... je�eli <emphasis>jeszcze raz</emphasis> pozwolisz
jej si� dotkn��, to zadam ci taki b�l, kt�rego <emphasis>nigdy</emphasis> nie
zapomnisz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cz�onek Harry'ego drgn�� gwa�townie. Nie wiedzia�, od
jak dawna jest twardy, ale czu�, �e ka�de s�owo Snape'a
wywo�ywa�o w nim ma�� eksplozj�, kt�ra pustoszy�a
jego cia�o i posy�a�a samoopanowanie do diab�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rzuci� si� do przodu, odgarn�� d�oni� czarne
w�osy i przyssa� si� do mi�kkiego ucha Severusa.
Us�ysza� cichy pomruk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, doskonale wiedzia�, �e to jego wra�liwy punkt...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oderwa� plecy od �ciany i napar� na odziane w czer�
cia�o, poj�kuj�c, kiedy jego twardy cz�onek otar�
si� o udo m�czyzny. Czu� bolesne pulsowanie w miejscach, w
kt�rych �ciska�y go d�onie Snape'a, ale to tylko sprawia�o,
�e p�on�� jeszcze bardziej. Jednak Mistrzowi Eliksir�w
szybko uda�o si� zapanowa� nad sytuacj�. Harry
zaj�cza� z rozczarowania, kiedy �ciskaj�ce go r�ce
odsun�y go od siebie. Jednak niemal w tym samym momencie
zachrypni�ty szept, kt�ry us�ysza� przy swoim uchu,
rozpali� w nim nowy p�omie�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie tutaj. Przebierz si� i przyjd� do moich komnat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus odsun�� si� od niego i wyg�adzi� szaty,
staraj�c si� ukry� swoj� oczywist� erekcj�. Harry
dr�a� i niemal osun�� si� po �cianie, kiedy
przyciskaj�ce go do niej r�ce znikn�y. Snape nie
patrzy� na niego. Jakby jedno spojrzenie wi�cej mog�o
rozbi� w py� jego samokontrol�. Odwr�ci� si� i
wyszed�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry sta� przez chwil�, zbyt oszo�omiony, aby si�
poruszy�. Nogi ugina�y si� pod nim, a przez �y�y
p�yn�a lawa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mo�e tak tutaj sta�! Musi i�� do Snape'a!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zmusi� si�, �eby ruszy� przed siebie. Odepchn��
si� od �ciany, potkn�� o stoj�ce mu na drodze wiadro i
pobieg� do wie�y Gryffindoru. Zatrzyma� si� przed portretem
Grubej Damy, odetchn�� kilka razy, aby uspokoi� rozszala�e
serce i z�apa� oddech, kt�ry zgubi� gdzie� po drodze, a
nast�pnie wszed� do wype�nionego uczniami Pokoju Wsp�lnego i
ignoruj�c zaczepki i pytania, wpad� do dormitorium, z�apa�
kilka ubra� i pobieg� do �azienki. Wzi�� szybki
prysznic, przebra� si� (r�ce dr�a�y mu tak bardzo,
�e mia� problemy z zapi�ciem koszuli), zarzuci� na siebie
peleryn� niewidk� i wymkn�� si� z sypialni.
Lawiruj�c pomi�dzy uczniami uda�o mu si� dotrze� do
wyj�cia, gdzie niemal wpad� na wchodz�cych w�a�nie
Rona i Hermion� w towarzystwie Ginny, kt�ra opowiada�a im o
zaj�ciu w �azience. Harry wymin�� ich, nie my�l�c
na razie o tym, �e b�dzie musia� wymy�li� dla nich
jak�� bajeczk�, i zbieg� po schodach do loch�w. Kilka razy
cudem unikn�� zderzenia z kr�c�cymi si� po zamku
uczniami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy dotar� pod drzwi gabinetu Snape'a, by� ju� ognist�
kul� pragnienia. Niemal zacz�� obgryza� paznokcie ze
zdenerwowania, gdy czeka�, a� pod��aj�cy korytarzem
�lizgoni znikn� za rogiem. Wszed� do gabinetu, czuj�c
pulsowanie w skroniach i gwa�townie bij�ce serce. Zdj�� z
siebie peleryn� i podszed� do drzwi prowadz�cych do prywatnych
komnat Severusa. Kiedy ich dotkn��, otworzy�y si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wstrzyma� oddech i wszed� do �rodka, a wtedy us�ysza�
szelest peleryny za swoimi plecami. Snape zamkn�� za nim drzwi i
niemal w tym samym momencie Harry poczu� na sobie silne, dr��ce
d�onie, kt�re popchn�y go na drewniana powierzchni� i
rozerwa�y jego koszul�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko sta�o si� tak nagle. Usta Severusa, wpijaj�ce si�
w jego szyj�. Niecierpliwe r�ce, zrywaj�ce z niego ubranie.
Szarpni�cie, kiedy zosta� podniesiony i przyci�ni�ty do
twardej powierzchni. Nie zd��y� nawet zaczerpn�� tchu,
kiedy jego pozbawione but�w, spodni i slip�w nogi zosta�y uniesione w
g�r�, a Severus ju� w niego wchodzi�, podtrzymuj�c go w
g�rze, tak, jakby Harry wa�y� mniej ni� pi�rko. Gor�cy,
twardy jak ska�a penis, pokryty czym� �liskim i wilgotnym
wtargn�� w niego gwa�townie, ostro, niecierpliwie. Harry chcia�
krzykn��, ale z jego ust wydoby� si� tylko ochryp�y
j�k. Czu� si�� Severusa, jego pragnienie, brutalne
po��danie, dzikie i nieokie�znane, kt�re wsuwa�o si� w
niego bole�nie, rozpychaj�c jego nieprzygotowane wej�cie. Zbyt
szybko, zbyt natarczywie. A on potrafi� jedynie kwili� i
zagryza� wargi niemal do krwi. Pragn�c jeszcze wi�cej, jeszcze
gwa�towniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna napar� na niego mocno i wcisn�� go w drzwi,
a Harry owin�� nogi wok� bioder Snape'a i st�umi�
krzyk, zaciskaj�c z�by na jego szorstkiej szacie. S�ysza�
ci�ki oddech m�czyzny, owiewaj�cy ciep�ymi
podmuchami jego nagie rami�, poniewa� wisz�ca w strz�pach
koszula ju� dawno zsun�a mu si� do �okci. Owin��
r�ce wok� szyi Severusa i wcisn�� twarz w jego obojczyk,
pr�buj�c st�umi� krzyki i j�ki, kt�re niepowstrzymanie
wyrywa�y mu si� z ust. Czu� uderzenia rozgrzanych j�der
Snape'a o swoje po�ladki, kiedy m�czyzna wchodzi� w niego
z szale�cz� szybko�ci� i agresywn� si��, jakby
chcia� przebi� go na wylot, rozerwa�, naznaczy� jako
sw� w�asno�� ju� po wsze czasy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... - zdo�a� wyszepta� g�osem zachrypni�tym
od krzyku. - Jestem... tylko tw�j.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, �e m�czyzna wciska twarz w jego obojczyk.
Zgniataj�ce mu po�ladki palce wbi�y si� w cia�o z
si�� i gwa�towno�ci� szpon�w, jakby one tak�e
pragn�y go rozedrze�. I Severus doszed�, j�cz�c
ochryple w jego sk�r�, zaciskaj�c z�by na ramieniu i
dr��c spazmatycznie. W momencie, kiedy Harry poczu�
rozlewaj�ce si� w nim, wyrzucone z pulsuj�cej, rozgrzanej
erekcji gor�co, jego umys� i cia�o pofrun�o pod sufit.
O�lepiaj�ca eksplozja w�asnego orgazmu spustoszy�a
zmys�y i wstrz�sn�a nim z si�� gromu, kt�ry
przetoczy� si� przez jego cia�o, spalaj�c wszystko, co
napotka� na swojej drodze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego krzyk zmiesza� si� z j�kami m�czyzny. Na kilka
chwil straci� prawie wszystkie zmys�y. Pozosta� mu tylko dotyk,
ale jeden zmys� nie by� w stanie odebra� ca�ej feerii
dozna� i Harry mia� wra�enie, �e eksploduje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dopiero po kilku chwilach uda�o mu si� z�apa� oddech,
podobnie jak Severusowi, kt�ry dysza� ci�ko w jego rami�.
Harry nadal czu� wbijaj�ce mu si� w sk�r� ostre z�by.
Ciep�o powoli wysun�o si� z jego wn�trza i Harry
j�kn�� w poczuciu straty, ale wtedy Snape przysun��
usta do jego ucha i wyszepta� ochryple:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wystarczaj�co spontanicznie, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co� w �o��dku Harry'ego szarpn�o si�, kiedy
przypomnia� sobie s�owa, kt�re wykrzycza� Severusowi w twarz
podczas ich ostatniego spotkania. U�miechn�� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mhm� - mrukn�� cicho i otworzy� usta, �eby co�
jeszcze doda�, ale wydoby�o si� z nich jedynie pe�ne
zaskoczenia: - Och... - kiedy gor�cy j�zyk m�czyzny
dotkn�� jego ucha. Zesztywnia�, czuj�c dreszcze
w�druj�ce po ca�ym ciele i j�kn��
g�o�no, wci�gaj�c gwa�townie powietrze. Severus
liza� dok�adnie przestrze� za jego uchem, przygryza� jego
p�atek, w�lizgiwa� si� j�zykiem do �rodka, a
Harry m�g� jedynie mrucze� z przyjemno�ci i szarpa�
si�, kiedy jego cia�o napina�o si� i podrygiwa�o pod
wp�ywem tego gor�cego j�zyka, podra�niaj�cego jego
zako�czenia nerwowe. Odchyli� g�ow� do ty�u,
poddaj�c si� ca�kowicie wargom m�czyzny, kt�re bardzo
powoli zacz�y przesuwa� si� coraz ni�ej,
wzd�u� szyi, przez obojczyk, na przemian ss�c, li��c i
k�saj�c, a� po nagie rami�, na kt�rym wci��
widnia�y �lady z�b�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e umrze z rozkoszy albo rozp�ynie
si� i nigdy ju� nie uda mu si� powr�ci� do swojego
pierwotnego kszta�tu. Usta i j�zyk Severusa by�y niczym
rozgrzany do czerwono�ci pogrzebacz, kt�ry wypala�
�cie�k� na jego sk�rze, posy�aj�c w jego cia�o iskry
niewiarygodnej przyjemno�ci i sprawiaj�c, �e wszystko w nim wrza�o
a zmys�y odp�ywa�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie by� w stanie z�apa� tchu, nie potrafi� poruszy�
nawet palcem, poch�oni�ty doznawaniem, kiedy jego umys�
kwicza�, a serce pr�bowa�o wyrwa� si� z piersi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usta Snape'a. J�zyk Snape'a. Na nim. Na jego sk�rze. Na szyi, ramieniu. Gor�ce,
zach�anne, wyg�odnia�e.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu�, �e kr�ci mu si� w g�owie. Odleg�a
cz�� jego umys�u zosta�a nagle uderzona
niewiarygodn� my�l�... �e jeszcze nigdy wcze�niej...
�e po raz pierwszy... Och, Merlinie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
J�kn�� g�o�no, napinaj�c si� i
pr꿹c, kiedy Severus zacisn�� z�by na jego
ramieniu, a bolesny pr�d przeszy� jego cia�o i sprawi�,
�e uderzy� g�ow� w tward� powierzchni� drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy usta i j�zyk znikn�y. Snape gwa�townie
oderwa� g�ow�, jakby w ko�cu dotar�o do niego, co
si� dzieje i zdo�a� to powstrzyma�. Harry otworzy�
oczy, kt�re nie wiedzia� nawet, kiedy zamkn��, i gdy jego wzrok
napotka� spojrzenie m�czyzny, wszystko si� w nim
szarpn�o i zamar�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Severusa by�y... by�y... inne. Zamglone i b�yszcz�ce
jednocze�nie, jakby przez moment znalaz�y si� w zupe�nie
innym miejscu, jakby co� pr�bowa�o si� przez nie
przedosta�, wyrwa�, ujawni�... Jego cienkie wargi by�y
rozchylone i wilgotne i Harry nie by� w stanie si� powstrzyma�
przed ich dotkni�ciem. Je�eli nie m�g� ich poca�owa�,
to chcia�by chocia� poczu� ich faktur�, ich ciep�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy tylko dotkn�� g�adkich warg, poczu�, jak Snape
�apie jego r�k�. Nie odsun�� jej jednak od swej
twarzy. Harry otworzy� szeroko oczy, widz�c, jak usta Severusa
owijaj� si� wok� jego palca i zaczynaj� go �agodnie ssa�.
Ciep�y j�zyk obmywa� opuszek, a z�by delikatnie
przygryza�y sk�r�. Dopiero po chwili ch�opiec zorientowa�
si�, �e wstrzymuje powietrze. Ba� si� nawet oddycha�,
by nie zak��ci� ciszy, by nie przerwa� tej nieprawdopodobnej
chwili... Snape zachowywa� si�, jakby kompletnie si�
zatraci� i je�eli Harry by co� zrobi�, cokolwiek, to
m�g�by wyrwa� go z tego transu i straci� to... uczucie, kt�re
rozlewa�o si� przyjemnym ciep�em w jego brzuchu i stopniowo
opanowywa�o ca�e cia�o. Patrzy� z zachwytem na
zamkni�te oczy, na cieniutk� zmarszczk� pomi�dzy ciemnymi
brwiami, na dziwnie �agodne rysy twarzy... patrzy� i nie m�g�
uwierzy� w to, co si� dzieje. Ba� si�, �e Severus
us�yszy szalone bicie jego serca, �e co� mo�e przerwa�
t� cudown� chwil�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Chcia� tylko, �eby czas si� zatrzyma� i juz nigdy,
przenigdy nie ruszy� ponownie.</p><empty-line/><p>
Wypu�ci� z westchnieniem powietrze, kt�rego nie by� ju� w
stanie d�u�ej wstrzymywa�.</p><empty-line/><p>
Severus otworzy� oczy. Mg�a opad�a, wycofa�a si� i
ods�oni�a g��bok� czer� �renic. Wszystko
znikn�o. M�czyzna odsun�� na bok d�o�
Harry'ego i bez s�owa patrzy� w jego rozszerzone, zielone oczy. Harry
pr�bowa� co� wyczyta� z tych �renic, ale nagle sta�y
si� r�wnie zamkni�te i niedost�pne, jak ca�a reszta twarzy
Snape'a.</p><empty-line/><p>
- To... - spr�bowa� powiedzie�, ale g�os nie chcia� go
s�ucha�. Odchrz�kn��. - Ja...</p><empty-line/><p>
Severus potrzasn�� g�ow� i Harry zamkn�� usta.
Postawi� go na ziemi i szybko doprowadzi� si� do porz�dku.
Kiedy Harry dotkn�� pod�ogi, nogi ugi�y si� pod
nim, ale zdo�a� oprze� si� o drzwi i nie przewr�ci�.
Kr�ci�o mu si� w g�owie. To wszystko by�o tak...
surrealistyczne. Nierealne.</p><empty-line/><p>
M�czyzna rzuci� szybkie zakl�cie czyszcz�ce,
odwr�ci� si� plecami do stoj�cego pod drzwiami ch�opca i
podszed� do swojego fotela. Harry pochyli� si� i
za�o�y� le��ce u jego st�p cz�ci ubrania.
Snape usiad� i zapatrzy� si� w ogie�. Nie powiedzia�
ani s�owa.</p><empty-line/><p>
Harry sta� pod drzwiami i waha� si�. Co mia� teraz
zrobi�? Wyj��? Przy��czy� si� do niego?
Mo�e powinien co� powiedzie�? Mia� ca�kowit�
pustk� w g�owie. Jedynym co zajmowa�o jego umys� by�o
wspomnienie j�zyka Snape'a w�druj�cego po sk�rze i gor�cego
dotyku wok� swojego palca. Na jego usta wyp�yn�� lekki
u�miech, kt�rego nie potrafi� i nawet nie stara� si�
powstrzyma�. Dlaczego mia� wra�enie, �e wszystko wok�
niego nabra�o barw? Ciep�ych, soczystych, radosnych barw.</p><empty-line/><p>
Spojrza� na sw�j wci�� nieznacznie l�ni�cy palec i
przymkn�� oczy, wzdychaj�c lekko.</p><empty-line/><p>
Dopiero wtedy panuj�c� w pomieszczeniu cisz� przerwa�
surowy g�os Severusa, kt�ry przeci�� rozgrzane powietrze:</p><empty-line/><p>
- No siadaj wreszcie.</p><empty-line/><p>
Pozwoli�, by na jego usta wyp�yn�� jeszcze szerszy
u�miech.</p><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><p>
Harry le�a� w ��ku i patrzy� na Map� Huncwot�w.
Obserwowa� jeden punkt, kt�ry od czasu do czasu znika� z mapy, a
p�niej ponownie si� na niej pojawia�. Na jego ustach igra�
ciep�y u�miech, a oczy b�yszcza�y �agodnie. W
pami�ci wci�� przewija�y mu si� obrazy. J�zyk
Snape'a na jego ramieniu. Wargi Snape'a na sk�rze. Palec Harry'ego w
gor�cym wn�trzu ust Severusa. Zamglony, nieobecny wzrok m�czyzny.</p><empty-line/><p>
I to uczucie, kt�re wci�� kr��y�o w jego
�y�ach i rozlewa�o si� po sk�rze.</p><empty-line/><p>
Szcz�cie.</p><empty-line/><p>
Kropka pojawi�a si� na mapie i Harry u�miechn��
si� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty tam warzysz, Severusie? - wyszepta� cicho. Nie wiedzia�, jak
d�ugo tak si� wpatruje, .mo�e godzin� albo dwie, ale
by� ju� bardzo zm�czony.</p><empty-line/><p>
Kropka znikn�a ponownie. Harry od�o�y� map� pod
poduszk� i wyj�� spod niej zielony kamie�.
Zacisn�� go w d�oni i wys�a� wiadomo��:</p><empty-line/><p><emphasis>Dobranoc, Severusie. Zasypiam z twoj� twarz� przed oczami.</emphasis></p><empty-line/><p>
I by�a to prawda.</p><empty-line/><p>
*</p><empty-line/><p>
Wok� panowa�a ciemno��. G�sta i nieprzenikniona. Niemal
lepka.</p><empty-line/><p>
Harry spojrza� na swoje d�onie. Nie wiedzia�, jak to by�o
mo�liwe, ale dobrze je widzia�. Tak, jakby o�wietla�o je
nieistniej�ce �wiat�o. W otaczaj�cej go ciszy rozleg�
si� odg�os krok�w. Zdawa�y si� rozbrzmiewa�
wsz�dzie wok� niego, odbija� echem od niewidzialnym �cian
i powraca�. Rozgl�da� si� w ciemno�ci, ale nie
widzia� absolutnie niczego.</p><empty-line/><p>
Kroki zbli�a�y si�.</p><empty-line/><p>
Odwr�ci� si� i dopiero wtedy dostrzeg� blad� twarz
przypominaj�c� mask� �miercio�ercy. Zamruga�
kilka razy.</p><empty-line/><p>
Nie, tylko mu si� wydawa�o. To by� Severus. Na usta Harry'ego
wyp�yn�� pe�en ulgi u�miech. M�czyzna
wbija� w niego p�on�ce intensywno�ci� spojrzenie i
kierowa� si� wprost ku niemu. Wygl�da� niczym nietoperz,
kt�ry wynurzy� si� z ciemno�ci aby zaatakowa� sw�
ofiar�, �opocz�c peleryn� niczym skrzyd�ami.</p><empty-line/><p>
Harry cofn�� si� mimowolnie, ale przecie� nie mia�
si� czego ba�. U�miechn�� si� niepewnie.</p><empty-line/><p>
- Co my tu ro...? - Chcia� zada� pytanie, ale nie
zd��y�, poniewa� Snape skoczy� ku niemu i
przycisn�� go do �ciany, kt�ra nagle wyros�a za jego
plecami. Na chwil� straci� dech i nie by� w stanie nawet
j�kn��, kiedy m�czyzna wpi� si� ustami w
jego szyj�. Dopiero kiedy do jego p�uc wdar�o si�
powietrze, z ust wydoby� si� pomruk pe�en zaskoczenia, ale
tak�e przyjemno�ci. Przed oczami pojawi�y mu si� iskry, jak
gdyby usta Severusa by�y zapalnikiem, kt�ry rozpali� w Harrym
wszystko. Zamkn�� oczy i odchyli� g�ow�,
pozwalaj�c, by m�czyzna ssa� i k�sa� jego
rozgrzan� sk�r�, ca�kowicie poddaj�c si� coraz
intensywniejszym i... bole�niejszym doznaniom.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zakwili�, czuj�c nag�e pieczenie. Szarpn��
g�ow�, ale r�ce Severusa trzyma�y go mocno, a usta
zach�annie ssa�y wra�liwe miejsce.</p><empty-line/><p>
Kolejne smagni�cie b�lu i wra�enie, jakby co� sp�ywa�o
po jego sk�rze.</p><empty-line/><p>
- Nie - zaj�cza�, wierc�c si� i pr�buj�c
odepchn�� Severusa. Otworzy� oczy i zobaczy�, �e
m�czyzna odsuwa si� od jego szyi. Kiedy uni�s� twarz i
spojrza� na Harry'ego, ch�opak poczu�, jakby co�
ci�kiego opad�o mu do �o��dka, ca�e
cia�o zdr�twia�o z przera�enia, a p�uca nagle
odm�wi�y wsp�pracy.</p><empty-line/><p>
To nie by� Severus! To by�... Voldemort! Z krwi� Harry'ego
wok� ust, sp�ywaj�c� po brodzie i l�ni�c�
na wyszczerzonych w u�miechu z�bach.</p><empty-line/><p>
- Co si� sta�o, ch�opcze? - wysycza�, mru��c
czerwone oczy. - Przecie� lubisz b�l.</p><empty-line/><p>
Nie, to nie mog�a by� prawda! Harry gwa�townie zacisn��
powieki i zacz�� kr�ci� g�ow�. Z
pewno�ci�, kiedy je otworzy, zobaczy Severusa. Musi zobaczy�!</p><empty-line/><p>
Poczu�, �e ca�y dr�y. Ogarn�o go
przera�enie tak wielkie, i� mia� trudno�ci z oddychaniem.
Zacz�� si� dusi�.</p><empty-line/><p>
Kiedy otworzy� oczy, zasnuwa�a je mlecznobia�a mgie�ka,
rozmazuj�c upiorny widok. Voldemort nie znikn��. Nadal
przyciska� go do �ciany i u�miecha� si� triumfalnie.</p><empty-line/><p>
Harry rozejrza� si�, szukaj�c ratunku.</p><empty-line/><p>
Jego serce zabi�o mocniej. W oddali, ponad ramieniem Voldemorta,
dostrzeg� ciemn�, oddalaj�c� si� sylwetk�. Czarna
peleryna powiewa�a za odchodz�cym, kt�ry nie odwr�ci� si�
ani na chwil�, jakby zupe�nie nie interesowa�o go to, co dzieje
si� za jego plecami.</p><empty-line/><p>
- Severusie! - Krzyk, kt�ry wydar� si� z gard�a Harry'ego,
by� tak przera�liwy, i� nawet Czarny Pan si� skrzywi�.
- Nie zostawiaj mnie tu! - zawy�, czuj�c, jak przera�enie
ponownie zakleszcza si� na jego gardle, nie pozwalaj�c mu
zaczerpn�� powietrza.</p><empty-line/><p>
Ale Severus nie zatrzyma� si�. Nie odwr�ci�. Jego sylwetka
oddala�a si�, nikn�c ponownie w g�stej ciemno�ci,
jakby ��czy�a si� z mrokiem, z kt�rego wcze�niej
si� wy�oni�a.</p><empty-line/><p>
- Nikt ci nie pomo�e, ch�opcze - sykn�� przeci�gle
Voldemort, przybli�aj�c kredowobia��, gadzi� twarz do
twarzy Harry'ego. - Jeste� zupe�nie sam. A twoja krew nale�y
teraz tylko do mnie.</p><empty-line/><p>
- Nieeee! - Harry szarpn�� si� do przodu, pr�buj�c
uwolni� r�ce...</p><empty-line/><p>
...i nagle znalaz� si� w swojej sypialni. Siedzia� na
��ku i dysza� ci�ko. Mia� wra�enie,
�e co� �cisn�o jego p�uca i wyrwa�o
�o��dek. Kr�ci�o mu si� w g�owie.
Rozgl�da� si� b��dnym wzrokiem po otoczeniu, jakby
spodziewa� si�, �e dojrzy gdzie� Voldemorta.</p><empty-line/><p>
Neville i Ron spali. Ich spokojne oddechy by�y jedynym d�wi�kiem
wype�niaj�cym dzwoni�c� w uszach cisz�. Od czasu do
czasu s�ysza� pohukiwanie poluj�cej gdzie� w oddali sowy.</p><empty-line/><p>
Przed oczami pojawi� mu si� obraz oddalaj�cych si� plec�w
Severusa. Dozna� wra�enia, jakby po jego sk�rze pe�za�y
lodowate ogniki, powoli zbli�aj�c si� ku sercu.</p><empty-line/><p>
Wiedzia�, �e tej nocy ju� nie za�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 27 ---</strong></p><empty-line/><p><strong>27. Lies, lies, lies.</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Why does
it feel like night today? </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Something in here's not right today. </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Why am I so uptight today? </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Paranoia's all I got left</emphasis>
*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, co si� z tob� dzieje? G�owa zaraz wpadnie ci do jajecznicy. - G�os
Hermiony wyrwa� Harry'ego ze stanu ot�pia�ej
nie�wiadomo�ci, kiedy powoli odp�ywa� w krain� snu.
Poderwa� g�ow� i otworzy� oczy, pr�buj�c skupi�
wzrok na siedz�cej po drugiej stronie sto�u przyjaci�ce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nic - wymamrota�. - Po prostu troch� si� nie wyspa�em. To
wszystko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wygl�dasz raczej jak kto�, kto nie spa� od miesi�ca -
odpar�a Gryfonka, lustruj�c go uwa�nym spojrzeniem. Harry
potrz�sn�� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Naprawd� wszystko w porz�dku, Hermiono. Nie musisz si� o mnie
martwi�. - Spr�bowa� si� u�miechn��, ale
mia� wra�enie, �e nie wysz�o mu to najlepiej. Na
szcz�cie siedz�cego obok Rona bardziej interesowa�o
�niadanie, ni� stan zdrowia swojego najlepszego przyjaciela, i
poch�ania� w�a�nie drug� porcj� jajecznicy na
bekonie. Harry ju� wiele razy by� niezwykle wdzi�czny za jego
�lepot� i ca�kowity brak wyobra�ni. To Hermiona
stanowi�a problem. Zdawa�o si�, �e jej ulubionym
zaj�ciem jest obserwowanie go i zamartwianie si�. Mog�aby
zdoby� nagrod� w kategorii najbardziej w�cibskiej uczennicy w
szkole. A on naprawd� nie potrzebowa� jej wsp�czucia i wtykania
wsz�dzie nosa. Wiedzia�, �e ma dobre ch�ci, ale...
by�a zbyt irytuj�ca.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powoli zaczyna� mie� tego dosy�. Chcia� jedynie
�wi�tego spokoju, �eby m�g� sobie wszystko
przemy�le�. To prawda, �e mia� na to ca��
niedziel�, ale wczorajszy dzie� by� tak wype�niony
obowi�zkami, �e nie mia� dla siebie nawet chwili. Ginny bez
przerwy pyta�a go, kiedy doko�cz� sprz�ta�
�azienki. Dopiero, kiedy delikatnie, lecz stanowczo jej odm�wi�,
zas�aniaj�c si� tym, �e Snape znowu mo�e ich
nakry� i b�dzie awantura, zostawi�a go w spokoju. Trening
Quidditcha do odbywaj�cego si� w przysz�ym tygodniu meczu z
Krukonami trwa� niemal ca�y dzie�, a p�niej mia� do
odrabiania stert� prac domowych i musia� wys�uchiwa�
kolejnej k��tni Rona i Hermiony. Dopiero w nocy, kiedy
po�o�y� si� do ��ka i zamkn�� oczy,
nadesz�y obrazy. A wraz z nimi my�li. My�li, kt�re przez
ca�y dzie� czai�y si� w g��bi jego umys�u, a
teraz, pod os�on� nocy, mog�y wyj�� z ukrycia i
zaatakowa�. I nie pozwoli�y mu zasn��. Szarpa�y go
bole�nie przez ca�� noc, a on wierci� si�,
kr�ci� i wciska� twarz w poduszk�. Strach by�
silniejszy. Nachodzi�y zw�tpienia, strz�pki zda�
prowadzonych wcze�niej rozm�w, urwane w�tki zacz�y
si� ze sob� splata�, spychane g��boko obawy
wyci�ga�y swe macki.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Boj� si�, �e on ci� mo�e skrzywdzi�. Jest za
blisko Voldemorta. Nie wiemy, czy naprawd� jest po naszej stronie. Mam
z�e przeczucia.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Stara� si� zag�uszy� te s�owa, ale one by�y w nim
i cokolwiek pr�bowa� zrobi�, stawa�y si� coraz
g�o�niejsze i wyra�niejsze.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>...on ci� mo�e zwodzi�, �eby w ko�cu odda� w
r�ce Voldemorta. Dlaczego mia�by si� tak nagle tob�
zainteresowa�? Zawsze ci� nienawidzi�. Co mog�oby tak
raptownie zmieni� jego stosunek do ciebie?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, gdzie znowu bujasz? - G�os Hermiony kolejny raz przebi�
si� przez mg�� otaczaj�c� jego umys�. Spojrza�
na ni� zdezorientowany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja? Nigdzie... Ja tylko... zamy�li�em si�. Przepraszam -
mrukn��, nie patrz�c jej w oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pyta�am, czy przeczyta�e� notatki z Historii Magii? Wiesz,
dzisiaj mamy test, gdyby� zapomnia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A tak, wiem. Czyta�em - sk�ama�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - Ron wyplu� jedzenie na talerz. - Z Historii Magii? Dlaczego mi nie
przypomnia�a�, Hermiono?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfonka obrzuci�a go zdegustowanym spojrzeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wi�am ci o tym trzy razy. Wtedy, kiedy opowiada�e�
Neville'owi o ostatnim meczu Armat. Wtedy, kiedy opowiada�e� o tym
Ginny. I wtedy, kiedy pr�bowa�e� opowiedzie� o tym Lavender
Brown, ale nie chcia�a ci� s�ucha� i szybko uciek�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron zrobi� ura�on� min�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No wiesz, mog�a� wybra� inny moment...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, jedyny moment, w kt�rym mo�liwe, �e cokolwiek by do ciebie
dotar�o, to moment, w kt�rym jesz. Dlatego dowiedzia�e� si�
o tym dopiero teraz. Powodzenia na te�cie - u�miechn�a
si� nieprzyjemnie, po czym wsta�a i odmaszerowa�a dumnym
krokiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron spojrza� na Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wredna ma�pa. Zrobi�a to specjalnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taa... - mrukn�� Harry, chocia� nie s�ysza� niemal
ani s�owa z ca�ej k��tni. Przed oczami widzia� jedynie
plecy oddalaj�cego si� Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
K�tem oka zerkn�� ku sto�owi nauczycielskiemu,
staraj�c si� nie odwraca� za bardzo g�owy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A niech to! On znowu na niego patrzy�! Tak, jakby wyczuwa� my�li
Harry'ego. Ale chyba nie jest a� tak dobry, prawda? Nie
zauwa�y�... jeszcze?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Szybko powr�ci� do wgapiania si� w swoje �niadanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tu nie chodzi�o o to, �e Harry nie chcia� sypia�. Bardzo
chcia�. Ale w nocy atakowa�y go nie tylko my�li. Obrazy
by�y znacznie gorsze. Kiedy tylko zamyka� oczy, widzia� twarz
Voldemorta, wykrzywion� tym okrutnym u�miechem i jego ��te
z�by pokryte krwi� Harry'ego. Widzia� Snape'a.
Odchodz�cego. Zostawiaj�cego go. Opuszczaj�cego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dyskretnie potrz�sn�� g�ow�, staraj�c si�,
aby nikt tego nie zauwa�y�, a w szczeg�lno�ci Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wiele razy pr�bowa� sobie wmawia�, �e to by� tylko sen, ale
im bardziej si� stara�, tym bardziej wiedzia�, �e to
nieprawda.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego po raz drugi przy�ni� mu si� Voldemort i krew? Dlaczego
po raz drugi we �nie pojawi� si� Snape, kt�ry najwyra�niej
nie mia� zamiaru mu pom�c? A nawet jeszcze gorzej. Teraz
wygl�da�o to tak, jakby... Harry prze�kn��
�lin�... jakby to Severus przyprowadzi� go do Voldemorta, a
potem sobie po prostu odszed�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to by�o ostrze�enie? Czy po prostu jego pod�wiadome obawy?
Obawy, �e Severus mo�e okaza� si� kim� innym, ni�
ten, kt�rego gra. �e to po prostu jedna z jego masek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� powieki, czuj�c jak co� ostrego zacz�o
�ciska� jego serce. Tak bardzo �a�owa�, �e mu
si� to przy�ni�o. Tak bardzo pragn��, aby ten sen
nigdy do niego nie przyszed� i nie zerwa� tych nici, kt�re z takim
trudem uda�o mu si� rozci�gn�� pomi�dzy sob�
a Severusem. By�y bardzo cienkie i ka�de najl�ejsze
napr�enie mog�o je uszkodzi�. A teraz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Westchn�� g��boko, kolejny raz pr�buj�c odgoni�
te my�li.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wiedzia� jedno - Hermiona mog�a mie� racj�. B�dzie
musia� go sprawdzi�. Inaczej oszaleje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I b�dzie musia� wykra�� dzisiaj podczas szlabanu
troch� eliksiru Bezsennego Snu, je�eli chce jeszcze kiedykolwiek
zasn��. Nigdy wi�cej takich sn�w! Nigdy!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale jak to zrobi�, �eby Severus niczego nie zauwa�y� i nie
nabra� podejrze�? Najwi�kszym problemem by�o to, �e
Harry nigdy nie potrafi� niczego przed nim ukry�. Teraz te�
mia� wra�enie, �e Snape wie o wszystkim. Bo dlaczego przez
ca�y czas czu� na sobie jego spojrzenie? Wzrok, kt�ry ogrzewa�
jego kark sprawia�, �e mia� ochot� znikn��,
rozp�yn�� si� w powietrzu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przetar� klej�ce mu si� powieki i usi�owa�
st�umi� ziewni�cie. Odsun�� reszt�
�niadania, mamrocz�c, �e nie jest ju� g�odny i
poinformowa� Rona, �e spotkaj� si� przed klas�.
Ch�opak jedynie skin�� g�ow�, poniewa� usta mia�
zbyt zaj�te.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powoli powl�k� si� na korytarz, wbijaj�c wzrok w
pod�og�. By� w po�owie ziewni�cia, kiedy
us�ysza� za sob�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwr�ci� si� i zobaczy� zmierzaj�c� ku niemu profesor
McGonagall.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o, pani profesor? - zapyta�, widz�c surowy,
powa�ny wzrok, kt�ry w niego wbija�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dyrektor chcia�by ci� widzie� - o�wiadczy�a, zatrzymuj�c
si� przed nim i spogl�daj�c na niego z g�ry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dyrektor? - Harry zamruga�. - Dumbledore wr�ci�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Profesor</emphasis> Dumbledore, Potter - poprawi�a go nauczycielka. - Tak. I
natychmiast chce z tob� porozmawia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Teraz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Kt�rej cz�ci "natychmiast chce z tob�
porozmawia�" nie zrozumia�e�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu� si� troch� oszo�omiony. Na dodatek
zacz�a go bole� g�owa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, ju� id� - powiedzia� i ruszy� w stron�
gabinetu dyrektora.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter! - G�os McGonagall zatrzyma� go na miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, pani profesor? - Odwr�ci� si� do niej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie zapomnia�e� o czym�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi. Chroniczne zm�czenie wcale nie pomaga�o
szybciej kojarzy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Glutki-ci�gutki - powiedzia�a nauczycielka. Harry wytrzeszczy�
oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co?</p><empty-line/><empty-line/><p>
McGonagall przewr�ci�a oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Has�o, panie Potter. A teraz pospiesz si� - doda�a. - I
id� dzisiaj wcze�niej spa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pokiwa� g�ow� i ruszy� korytarzem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cholera! Skoro ona zauwa�y�a, to Snape pewnie te� si�
ju� zorientowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Szlag!</p><empty-line/><empty-line/><p>
I czego chce od niego Dumbledore? Czy podczas wyprawy przydarzy�o si�
co� nieoczekiwanego? Czy odkry� co�, o czym natychmiast musi
powiedzie� Harry'emu? Powod�w mog�o by� tysi�ce.
Zreszt�, Harry bardzo ch�tnie dowiedzia�by si�, jak
przebiegaj� walki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy wszed� do gabinetu, dyrektor siedzia� w swoim fotelu. Wygl�da�
na o wiele bardziej zm�czonego, ni� przed wyjazdem. Cienie pod
dziwnie wyblak�ymi oczami powi�kszy�y si�, a twarz
pokrywa�a sie� g��bokich zmarszczek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Witaj, Harry - powiedzia�. Jego g�os by� zdarty i chropowaty,
jakby straci� ca�y sw�j wigor. - Usi�d�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak wykona� polecenie i czeka� z niecierpliwo�ci�.
Dumbledore opar� si� na krze�le i wbi� w niego powa�ne
spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak si� trzymasz, Harry?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak wytrzeszczy� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ee... ca�kiem dobrze, profesorze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wygl�dasz najlepiej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Podobnie jak pan" - pomy�la�, ale nie powiedzia� tego
g�o�no.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mia�em ostatnio du�o nauki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dyrektor pokiwa� w zamy�leniu g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak zapewne zauwa�y�e�, m�j wyjazd nieco si�
przed�u�y�. Mam nadziej�, �e nie wydarzy�o
si� nic... nietypowego podczas mojej nieobecno�ci. Nic, o czym
powiniene� mi powiedzie�, Harry? - M�czyzna spojrza�
na niego ponad swoimi okularami-po��wkami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon potrz�sn�� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, wszystko w porz�dku, profesorze. Nie wydarzy�o si� nic...
nietypowego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeste� pewien, Harry? Nikt ci� nie �ledzi�? Nikt nie
zadawa� pyta� odno�nie mojego wyjazdu? Nikt nie zacz��
si� tob� nagle interesowa�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�, kiedy w jego umy�le odbi�y si�
echem s�owa Hermiony i ponownie potrz�sn�� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie. Dlaczego pan pyta?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hmm... - Dyrektor spojrza� w p�on�cy i trzaskaj�cy cicho
w rogu pomieszczenia kominek. Wygl�da�, jakby pogr��y�
si� w swoich my�lach. - Pami�tasz, kiedy podzieli�em
si� z tob� swoimi obawami na temat kr���cego po
Hogwarcie szpiega? - Harry skin�� g�ow�. - A wi�c
teraz jestem tego niemal pewien. - Gryfon rozszerzy� oczy. - Pewnie
jeste� ciekaw, gdzie podziewa�em si� przez ca�y ten czas,
ale widzisz, ch�opcze... nie mog� zdradzi� tego nikomu,
poniewa� nadal nie wiem sk�d... - Przez twarz dyrektora
przebieg� cie� smutku i cierpienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Profesorze?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dumbledore odwr�ci� g�ow� i spojrza� na Harry'ego
wyblak�ymi, rozmytymi oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ... sk�d Voldemort wie o niemal ka�dym naszym ruchu. Znowu by�
jeden krok przed nami i przez to... - dyrektor zamkn�� na chwil�
oczy i westchn��. - ...przez to stracili�my jednego z naszych
najcenniejszych i najbardziej do�wiadczonych... przyjaci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego rozszerzy�y si� gwa�townie, a jego serce
podskoczy�o do gard�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Kto zgin��?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dumbledore westchn�� jeszcze raz. Wydawa� si� jeszcze bardziej
zm�czony, ni� dotychczas.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Alastor Moody.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och... - Harry na razie nie by� w stanie wykrztusi� z siebie nic
wi�cej. Ta wiadomo�� zaszokowa�a go. Moody by�
przecie� najlepszy. Jak to mo�liwe, �e zgin��?
Ka�dy, ale nie on.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A Emelina Vance i Hestia Jones zosta�y ci�ko ranne. W tej
chwili przebywaj� u �wi�tego Munga. Uda�o nam si�
z�apa� dw�ch �miercio�erc�w, ale zanim
zd��yli�my si� czegokolwiek od nich dowiedzie�,
pope�nili samob�jstwo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och - powt�rzy� Harry, ale uzna�, �e to troch� za
ma�o, dlatego po chwili doda�: - Czy m�g�bym co�
zrobi�, profesorze? Mo�e by�bym w stanie pom�c w...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie, Harry. Twoje miejsce jest teraz w Hogwarcie. To zbyt niebezpieczne.
Musisz sko�czy� nauk� i wyszkoli� si� w wielu
dziedzinach, zanim...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale przecie� ju� walczy�em - odpar� ch�opak,
marszcz�c brwi. Mia� wra�enie, �e Dumbledore traktuje go
jak dziecko. - Od pierwszej klasy, kiedy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie - przerwa� mu ostro dyrektor. - Prze�y�e� tylko
dlatego, �e mia�e� du�o szcz�cia. Jeste�
dla nas zbyt cenny. Musisz si� jeszcze wiele nauczy�, zanim
b�dziesz m�g� stan�� do walki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale nie mog� bezczynnie siedzie�, kiedy ginie tyle os�b! - Harry
podni�s� g�os, zdenerwowany podej�ciem Dumbledore'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna pochyli� g�ow� i spojrza� na niego
ponad okularami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry... Wszyscy, kt�rzy walcz� na tej wojnie, nie robi� tego
jedynie po to, aby pokona� Voldemorta i jego poplecznik�w. Walcz�
tak�e o to, aby chroni� ciebie. Jeste� nasz�... �e
si� tak wyra��... broni� ostateczn�. Niekt�rzy...
oddaj� �ycie, aby� m�g� ni� zosta�, dlatego
powiniene� uszanowa� ich po�wi�cenie i uczy� si�
jak najpilniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� z�by. Nie podoba� mu si� ten ton. Nie
podoba�y mu si� te s�owa. Dlaczego wszyscy decydowali za niego?
Dlaczego nie m�g� tego zrobi� na sw�j spos�b? Dlaczego musia�
ci�gle tylko siedzie� bezczynnie i patrze�, jak...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie zgadzam si� - wycedzi�. - Nie zgadzam si� na to. Chc�
walczy�. Ju� teraz. Skoro takie wa�ne jest, abym si�
wyszkoli�, to dlaczego nikt nie chce uczy� mnie tego, co jest
naprawd� wa�ne? Ucz� si� o bezsensownych ro�linach, o
wojnach czarodziej�w, o gwiazdach i o tym, jak wr�y� z herbacianych
fus�w. Dlaczego nikt nie mo�e nauczy� mnie czego�
po�ytecznego? Czego�, co <emphasis>naprawd�</emphasis> pomo�e mi
wygra�? A przynajmniej nie da� si� zabi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dumbledore patrzy� na niego bez s�owa. Harry czu�, �e jego
serce bije bardzo szybko, a r�ce dr��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co masz na my�li, Harry? - zapyta� �agodnie
m�czyzna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czarn� Magi�! - krzykn��, zaciskaj�c d�onie w
pi�ci. - Mam na my�li Czarn� Magi�. Zakl�cia,
kt�re unieszkodliwi� �miercio�erc�w, a nie tylko ich
og�usz�. Kl�twy, na kt�re nie ma przeciwzakl��.
Je�eli mam pokona� Voldemorta, to musz� walczy� tak, jak
on! Musz�... - urwa� nagle, kiedy u�wiadomi� sobie, co chce
w�a�nie powiedzie�. Jego serce przeszy� gwa�towny b�l.
Usiad� na krze�le i wbi� wzrok w pod�og�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"...rzuca� Niewybaczalne..."</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po kilku chwilach ciszy, wype�nionych jedynie jego przyspieszonym oddechem
i cichym trzaskaniem ognia, Harry us�ysza� skrzypienie krzes�a
Dumbledore'a. Zobaczy�, �e dyrektor wstaje i podchodzi do kominka.
Za�o�y� r�ce z ty�u i zapatrzy� si� w
wisz�cy nad nim portret.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie pot�piam ci� za takie my�li, Harry - odezwa� si�
po chwili. - Ja tak�e, kiedy by�em w twoim wieku...
my�la�em, �e to jedyna droga, jedyny spos�b. �e
pokona� przeciwnika mo�na tylko jego w�asn� broni�.
Jak�e si� myli�em... U�wiadomi�a mi to twoja matka. -
Harry poczu� uk�ucie w sercu. Zagryz� warg�. -
U�wiadomi�a mi, �e najwi�ksz� broni�, jak�
posiadamy... jest mi�o��. I �e ona, jako jedyna potrafi
przeciwstawi� si� najwi�kszemu z�u. �e tylko ona
potrafi nas ocali�. Poniewa� jest to bro�, kt�rej nasz
przeciwnik nie posiada i nigdy nie zdob�dzie. - Dumbledore odwr�ci�
si� w stron� siedz�cego na krze�le Harry'ego i pos�a�
mu smutny u�miech. - Prosz� ci�, aby� dok�adnie
przemy�la� moje s�owa. A kiedy uznasz, �e ju� wiesz,
kt�r� drog� chcia�by� pod��y�... nie
b�d� ci� powstrzymywa�. To b�dzie tw�j wyb�r.
Zezwol� ci na to, czego najbardziej pragniesz. - Harry poczu�
ch��d, kt�ry ze�lizgn�� si� po jego sk�rze.
Zadr�a� i pokiwa� g�ow�. - A teraz id� ju�.
Nie chc� ci� zatrzymywa�. Masz lekcje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon ponownie pokiwa� g�ow�. Czu� si� dziwnie...
Jakby zosta�o powiedziane o wiele wi�cej, ni� wym�wi�y
usta. Jakby w tych s�owach zosta�o co� ukryte.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wsta� i ruszy� w kierunku drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeszcze jedno. - G�os dyrektora zatrzyma� go na miejscu.
Odwr�ci� si�. - Uwa�aj na siebie, ch�opcze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze - odpar� cicho Harry. - Do widzenia, profesorze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dumbledore skin�� g�ow� i odwr�ci� si� ponownie w
stron� kominka. Harry, wychodz�c, zerkn�� na portret,
kt�remu przygl�da� si� dyrektor. Na obrazie widnia�
m�ody, jasnow�osy m�odzieniec o szerokim u�miechu.
Zdecydowanie wyr�nia� si� spo�r�d wszystkich
siwow�osych i siwobrodych dyrektor�w Hogwartu, kt�rych portrety
pokrywa�y wszystkie �ciany gabinetu. Harry nie mia�
poj�cia, kim m�g� by� �w ch�opak i nie zastanawia�
si� teraz nad tym. W uszach d�wi�cza�y mu s�owa
Dumbledore'a. Czu� zam�t w g�owie. Nie potrafi� jasno
my�le�. Zatrzyma� si� i potrz�sn��
g�ow�, czuj�c zawroty. Opar� si� o �cian�,
zamkn�� oczy i westchn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dwie drogi... to nie by� �atwy wyb�r.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale czy�... nie dokona� wyboru ju� dawno temu?</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przysypia� niemal na ka�dej lekcji. Test z Historii Magii
zawali� ca�kowicie, a podczas reszty zaj�� skrupulatnie
zapisywa� ka�de s�owo Binnsa. Wszystko po to, aby nie
zasn�� i aby nie atakowa�y go bolesne my�li. Po raz
pierwszy w �yciu mia� z lekcji wi�cej notatek ni� Hermiona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Eliksiry zbli�a�y si� nieub�aganie. Ju� dawno nie
obawia� si� tej lekcji a� tak bardzo, jak teraz. G�owa
bola�a go coraz mocniej. Oczy klei�y mu si�, a mi�nie
wydawa�y si� tak oci�a�e i nieelastyczne, jakby
by�y zrobione z �elaza. A na dodatek przez ca�y czas
prze�ladowa�y go wspomnienia snu, obrazy i niechciane my�li.
Wiedzia�, �e w takim stanie niczego porz�dnego dzisiaj nie
uwarzy. Pozosta�o mu jedynie uwa�anie na to, aby kocio�ek nie
wybuchn�� mu w twarz i �eby Severus niczego nie dostrzeg�,
chocia� w�tpi�, �e to ostatnie mu si� uda.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pocz�tek zaj�� by� ca�kiem obiecuj�cy. Harry
stara� si� zachowywa� tak jak zwykle, kiedy Snape wpad� do
klasy i zacz�� krytykowa� Gryfon�w. To znaczy, stara�
si� nie zwraca� na to uwagi i przytakiwa� cichym utyskiwaniom
Rona. Nauczyciel da� im prac� do wykonania, a nast�pnie usiad�
przy biurku, aby obserwowa� ich post�py. Kiedy jego wzrok
zatrzyma� si� na Harrym, ch�opak wstrzyma� oddech,
czuj�c, jak po jego sk�rze pl�saj� bolesne iskry, po czym,
zag�uszaj�c bij�ce g�o�no serce, zabra� si�
do mia�d�enia i siekania pancerzy chrab�szczy. Nie potrafi�
si� jednak powstrzyma� i raz po raz jego wzrok w�drowa� ku
czarnej sylwetce. Czasami ich spojrzenia krzy�owa�y si�, a wtedy
Gryfon gwa�townie ucieka� wzrokiem i stara� si� nie
my�le� o oddalaj�cych si�, pogr��aj�cych w
ciemno�ci, odzianych w czer� plecach i u�miechaj�cym
si� okrutnie Voldemorcie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przem�czenie i g�owa niemal przez ca�y czas zaj�ta
my�lami poskutkowa�y tym, i� ma�o nie brak�o, a
wrzuci�by do swojego wywaru jad kobry, zamiast jadu skorpiona, co
poskutkowa�oby ogromnym wybuchem. Na szcz�cie Hermiona w
por� zauwa�y�a, co chce zrobi�, i powstrzyma�a go w
ostatniej chwili, a nast�pnie pr�bowa�a beszta� go szeptem, co
stanowi�o nieco komiczny widok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry dosypa� nieco poszatkowanej sk�rki kameleona, kt�ra by�a
podstawowym sk�adnikiem Eliksiru Niewidzialno�ci, zamiesza� go i
odstawi� na dziesi�� minut, podczas kt�rych, podgrzewaj�c
si� na �rednim ogniu, mia� nabra� intensywnie
pomara�czowej barwy. Patrzy� w oleist�, bulgocz�c�
ciecz i czu�, jak jego powieki staj� si� coraz
ci�sze, a g�owa zamienia si� w kamie�, kt�ry
niezwykle trudno utrzyma� na szyi. Obraz przed oczami zacz��
si� rozmazywa�, kolory rozmywa�, �wiat�o
zamienia� w jasne, mgliste plamy. Oczy same mu si�
zamkn�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nagle poczu� �ar w kieszeni spodni. Zdezorientowany otworzy�
oczy i rozejrza� si� wok�, nie wiedz�c, gdzie jest i co
si� dzieje. Jego wywar ju� dawno straci� intensywnie
pomara�czow� barw� i w tej chwili zbli�a� si� do
niebezpiecznie wybuchowej czerwieni. Na powierzchni utworzy� si�
ogromny, dr��cy b�bel, kt�ry lada chwila...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pochyli� si� i szybko zmniejszy� ogie�. B�bel
opad�. Ch�opak odetchn�� z ulg� i rozejrza�
si� po sali. Hermiona by�a w sk�adziku, a Ron walczy� z
�y�k�, kt�ra zdawa�a si� utkn�� w
g�stej mazi, kt�ra powinna by� eliksirem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pi�knie, niemal zasn�� nad kocio�kiem... Co� go
obudzi�o. Ale co?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powr�ci�o wra�enie ciep�a, kt�re nadal odczuwa� w kieszeni.
Serce zabi�o mu mocniej. Dyskretnie wyci�gn�� zielony,
jarz�cy si� kamie� i bez trudu odczyta� �wiec�ce
jasno s�owa:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Obud� si�, ty g�upi ch�opaku! Tw�j kocio�ek zaraz
eksploduje!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Szybko schowa� kamie� do kieszeni i prze�ykaj�c
�lin�, spojrza� na Severusa, by skin�� mu
g�ow� w niemym podzi�kowaniu. M�czyzna patrzy�
na niego g��boko zaniepokojony, co wcale si� Harry'emu nie
podoba�o. Dlatego szybko odwr�ci� g�ow�, przeklinaj�c
swoje szybko bij�ce serce, i wbi� wzrok w blat �awki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"On wie!" - tylko to ko�ata�o mu w g�owie. -
"Domy�li� si�, �e co� jest nie tak."</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musi zachowa� spok�j. Musi udawa�, �e wszystko jest w
porz�dku. Mo�e Snape po prostu si� o niego... martwi?</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tej chwili ponownie poczu� narastaj�ce ciep�o. Zawaha�
si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego tak si� go boi? Przecie� to by� tylko sen.
Przecie� Severus jest... jest...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamkn�� oczy i wzi�� g��boki oddech, po czym
si�gn�� do kieszeni i zerkn�� na kamie�. W jego
g��bi widnia� jaskrawy napis:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Co si� z tob� dzieje?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, �e serce podchodzi mu do gard�a.
Zacisn�� klejnot w d�oni i wys�a� szybk�
odpowied�:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Nic. Przepraszam. To si� wi�cej nie powt�rzy.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwa�y� si� rzuci� ukradkowe spojrzenie Mistrzowi
Eliksir�w, kt�ry zmru�y� oczy i patrzy� na Harry'ego z
niezmiennym zaniepokojeniem. Wygl�da�o na to, �e wcale mu nie
uwierzy�. Nic dziwnego. Gryfon sam by sobie nie uwierzy�. Czu�
si� roztrz�siony i sko�owany. I chyba tak samo
wygl�da�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�bowa� pouk�ada� sobie wszystko, ale jako� mu to nie
wychodzi�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mo�e Hermiona mia�a racj�? Mo�e Snape naprawd� jest po
stronie Voldemorta? Mo�e to on jest tym szpiegiem? I zainteresowa�
si� nim tylko dlatego, aby doprowadzi� go do swojego Pana?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to niemo�liwe. Przecie� gdyby tak by�o, m�g�by
zrobi� to ju� dawno. Albo rzuci� na niego Confundus lub
Imperius. Nie, tu musia�o chodzi� o co� innego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przecie� Severusowi zale�a�o na nim... widzia� to w jego
oczach, kiedy uprawiali seks. Widzia�, jak na niego dzia�a�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale to przecie� Snape. Sam powiedzia�, �e potrafi gra�.
�e potrafi zmusi� sw�j umys� do wszystkiego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, to nieprawda! To nie mog�a by� gra!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przetar� zm�czone powieki i spojrza� na sw�j kompletnie
nieudany eliksir.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko by�o do niczego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zacisn�� pi�ci i zagryz� warg�, walcz�c z
czym� mrocznym i lepkim, co przez ca�y dzie� oplata�o
zimn� paj�czyn� jego serce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to wszystko by�o... prawd�? Czy jedynie okrutn� zabaw�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� gorzko do siebie. Nie by� w stanie
spojrze� na Snape'a, kt�ry og�osi� w�a�nie koniec
zaj�� i chodzi� po klasie, sprawdzaj�c efekty pracy
uczni�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to od pocz�tku by�o zaplanowane? Czy mia�o
pos�u�y� jedynie do osi�gni�cia jakiego�
niewiadomego celu?</p><empty-line/><empty-line/><p>
S�ysza�, jak Mistrz Eliksir�w zn�ca si� s�ownie nad
Neville'em za jego nieudany eliksir. Ale nic go w tej chwili nie
obchodzi�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego przyszed� do niego wtedy w schowku? Dlaczego zrobi� to, co
zrobi�? Dlaczego zawsze by� taki... pod�y? Przecie� gdyby
naprawd� chcia�, gdyby mu zale�a�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
S�ysza�, jak Snape beszta Rona. Ten niski, gro�ny g�os,
kt�ry zawsze doprowadza� go do stanu wrzenia... Poczu� dr�enie w
podbrzuszu. Zacisn�� oczy w bezsilnej z�o�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego pozwoli�, aby to zasz�o tak daleko? Dlaczego pozwoli�
mu si�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pad� na niego cie�. Jego kostki pobiela�y od zaciskania, kiedy
spojrza� w g�r� i napotka� spojrzenie czarnych, bezdennych oczu,
kt�re teraz zw�zi�y si� i przez chwil� zdawa�y
si� bada� jego dusz�, a Harry wiedzia�, �e
pozwoli�by im zajrze� absolutnie wsz�dzie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape ruszy� dalej, nie zaszczyciwszy go �adnym komentarzem. A przecie�
widzia�, jak bardzo Harry spartaczy� sw�j eliksir. Poczu� na
sobie zdziwione spojrzenia przyjaci�, ale nie zwraca� na nie uwagi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Unosi� si� w pustce, a w jego uszach dzwoni�o w�r�d ciszy
tylko jedno s�owo:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Dlaczego?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy tylko zabrzmia� dzwonek, b�yskawicznie spakowa� si� i
ignoruj�c przyjaci� oraz ciep�o, kt�re poczu� w kieszeni,
wybieg� z klasy.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry kolejny raz przemy� twarz zimn� wod� i spojrza� na
swoje odbicie w lustrze. Wygl�da�, jakby nie spa� od tygodnia.
Zaczerwienione, podkr��one oczy i blada cera mog�y zdradzi�
ka�demu, �e co� jest z nim nie w porz�dku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powie mu po prostu, �e ostatnio uczy� si� nocami, aby
nadrobi� zaleg�o�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Potrzebuje Eliksiru Bezsennego Snu. Mia� plan. Ryzykowny, ale to by�o
lepsze ni� proszenie Snape'a o to, by mu go da�. M�g�by
zadawa� pytania, a potrafi� to robi� w taki spos�b, aby zawsze
uzyska� szczer� odpowied�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na wyblak�� ju� wiadomo�� w
le��cym na umywalce kamieniu:</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>My�lisz, �e mnie ok�amiesz?</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Z powrotem spojrza� na swoje odbicie w lustrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musi pami�ta� o tym, �e nie mo�e nic pi�. Musi o tym
pami�ta�. I jeszcze... nie, to p�niej. Na razie i tak nie
mia� poj�cia, w jaki spos�b m�g�by to zrobi�. B�dzie
musia� poprosi� kogo� o pomoc. Mo�e Lun�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamkn�� oczy i odetchn�� g��boko, walcz�c ze
zm�czeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, to by� dobry plan.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musia� by�, bo nie mia� innego.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z bij�cym szale�czo sercem Harry podszed� do drzwi gabinetu
Snape'a. Obok niego przebieg�o kilkoro pierwszorocznych �lizgon�w.
Powt�rzy� sobie w my�lach ca�y plan, po czym podni�s�
r�k� i dotkn�� drzwi, kt�re natychmiast si�
otworzy�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W�lizn�� si� do �rodka, wyci�gaj�c
r�d�k� i wyszepta� zakl�cie:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Accio Eliksir Bezsennego Snu.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Nic si� nie wydarzy�o. Harry zakl�� cicho pod nosem, a
nast�pnie rozejrza� si� po pomieszczeniu zape�nionym
zalegaj�cymi na p�kach s�oikami i butelkami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w rzuci� pewnie na wszystkie mikstury zakl�cie
uniemo�liwiaj�ce przywo�anie ich. Inaczej ka�dy ucze�
m�g�by bez problemu je wykra��. Cholerny, zapobiegliwy Snape!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przecie� to musi tutaj by�. Severus zawsze ma w pogotowiu ka�dy
rodzaj eliksiru. Na palcach zbli�y� si� do p�ek i
zacz�� przeszukiwa� je wzrokiem. Czu�, �e serce
podchodzi mu niemal do gard�a ze zdenerwowania. K�tem oka
obserwowa� drzwi prowadz�ce do prywatnych kwater Mistrza Eliksir�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mia� ma�o czasu. Zbyt ma�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nazwy zacz�y rozmywa� mu si� przed oczami.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Wywar z krwi mangusty, Eliksir Wytrawiania, Mikstura Ognistego Oddechu,
Eliksir Rozgrzewaj�cy...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Jest!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry z�apa� ma�� buteleczk� i wstawi� na miejsce
pust� butelk� po zu�ytym eliksirze, kt�ry dosta� od Snape'a
wcze�niej. Szybko schowa� j� do kieszeni razem z
r�d�k� i odwr�ci� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie drzwi do komnat otworzy�y si� i stan��
w nich Snape. Jego oczy zw�zi�y si� gwa�townie, kiedy
zobaczy� stoj�cego przy p�kach Gryfona. Harry poczu�,
�e oblewa go zimny pot.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czego tam szuka�e�, Potter? - warkn��
m�czyzna, przeszywaj�c go podejrzliwym wzrokiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- N-nic - wyduka�, czuj�c jak jego r�ce dr��,
wi�c szybko schowa� je za siebie. - Przyszed�em na szlaban i...
- My�l! My�l! - Rozwi�za� mi si� but, wi�c
zatrzyma�em si�, �eby go zasznurowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Brwi Snape'a unios�y si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I dlatego postanowi�e� i�� okr�n�
drog� za moim biurkiem?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No... - Harry czu� jak jego umys� paruje od wysi�ku. - Kiedy
si� schyli�em, zobaczy�em mysz i chcia�em j�... ee...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Z�apa�? - doko�czy� Severus g�osem ociekaj�cym
kpin�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, ale uciek�a za p�ki i... nie zd��y�em -
wyszepta�, wiedz�c ju�, �e przegra�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To naprawd� bardzo ciekawe - rzek� m�czyzna. - Nie
wiedzia�em, �e twoim powo�aniem jest �apanie myszy, Potter.
Mo�e wobec tego powiniene� zamieni� si� kszta�tem z
Pani� Norris? Ona z pewno�ci� potrafi�aby k�ama�
bardziej przekonuj�co od ciebie - doko�czy�, a ka�de
s�owo zamienia�o si� w sopel lodu. - A teraz oddaj to, co ukrad�e�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- J-ja... - wyduka�. Czu� jak grunt usuwa mu si� spod n�g.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape wyci�gn�� r�k�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie ka� mi ci� przeszukiwa� - warkn��, wbijaj�c
w niego gro�ne spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko na nic.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podszed� do m�czyzny, wyj�� z kieszeni eliksir i
poda� mu go bez s�owa. Snape spojrza� na butelk� i jego
twarz przez moment sta�a si� blada, a oczy rozszerzy�y si�.
Szybko si� jednak opanowa�. Spojrza� na Harry'ego i
sykn�� gniewnie:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dlaczego mnie o niego nie poprosi�e�, Potter?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e s�owa zamieni�y si� w
pociski, �e by�o w nich o wiele wi�cej z�o�ci,
ni� si� wydawa�o. Z�o�ci i... czego� jeszcze, co
trudno by�o mu opisa�. Uderzy�y w niego i wbi�y si�
g��boko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zrozumia�. To by� �al. Strach. Niepewno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Albo co� w tym rodzaju. Albo wszystko naraz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- J-ja... - pr�bowa� si� wyt�umaczy�. - Nie chcia�em
ci� niepokoi�. Dlatego sam wzi��em ten eliksir.
�eby�... - "nie zadawa� pyta�",
doko�czy� w my�lach, g�o�no za� powiedzia�:
- ...si� nie martwi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jakie� to mi�e z twojej strony - prychn�� Severus,
wbijaj�c w niego przeszywaj�ce spojrzenie. - A wi�c to nie ma
nic wsp�lnego z tym, �e ostatnio wygl�dasz jak lunatyk? I �e
pewnie znowu �ni�o ci si� co�, o czym chcesz zapomnie�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� lodowaty dreszcz na plecach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja... to znaczy... - zaj�kn�� si�. - Mia�em sen, w
kt�rym goni�o mnie stado paj�k�w, a bardzo si� ich boj�. I
dlatego chcia�em go wzi��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprawdy? - Jedna z brwi Snape'a unios�a si�. - Paj�ki? A
mo�e jeszcze myszy?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiedzia�em, �e kiedy ci o tym powiem, to b�dziesz si� ze
mnie wy�miewa� - powiedzia� Gryfon, spogl�daj�c prosto
w oczy m�czyzny. - I dlatego nie chcia�em ci� w to
miesza�. A teraz, czy m�g�by� da� mi ju� ten eliksir?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Severusa zw�zi�y si�. Wygl�da�o, jakby si�
nad czym� zastanawia�. Po chwili jego twarz z�agodnia�a i
pojawi� si� na niej krzywy u�mieszek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze. Tym razem ci daruj�, Potter. Ale je�eli jeszcze raz
przy�api� ci� na myszkowaniu w moim gabinecie, to gorzko tego
po�a�ujesz. Nast�pnym razem masz przyj�� i mnie poprosi�,
je�eli b�dziesz czego� potrzebowa� - powiedzia�,
oddaj�c mu buteleczk� z eliksirem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie m�g� uwierzy� we w�asne szcz�cie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Uda�o si�! Naprawd� si� uda�o!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie spodziewa� si�, �e p�jdzie tak g�adko. Przecie�
Snape nienawidzi�, kiedy kto� pr�bowa� ukra��
cokolwiek z jego zapas�w. Ale mo�e Harry by� lepszym k�amca,
ni� samemu mu si� wydawa�o?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� - wymamrota� cicho, czuj�c
niewyobra�aln� ulg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape odsun�� si� i przepu�ci� go przodem. Harry
wszed� do komnat. Us�ysza� trzask zamykanych drzwi. I w tej
samej chwili poczu� r�k� na karku. Mocne szarpni�cie do
ty�u sprawi�o, �e niemal si� przewr�ci�. Uderzy�
plecami o drzwi, a Snape zacisn�� r�k� na jego koszuli,
podci�gaj�c go za ni� w g�r�, i przybli�y�
p�on�c� gniewem twarz do przera�onej twarzy Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak spojrza� wprost w wycelowan� w swoje czo�o
r�d�k�. Poczu�, �e brakuje mu tchu.
Us�ysza� niemal wysyczane s�owa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Legilimens Evocis.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
I zrobi�o si� ciemno.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� czyj�� obecno��, ale nie potrafi� jej
zlokalizowa�. Mia� wra�enie, �e unosi si� w pustce, a
wsz�dzie wok� rozbrzmiewaj� echa jego w�asnych s��w.
Nie, to nie by�y s�owa, tylko my�li.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� w bok. Tu� obok pojawi�o si� w powietrzu okno. Nie
chcia� w nie zagl�da�, ale nie potrafi� si�
powstrzyma�. Co� go zmusza�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy� siebie, przyci�ni�tego przez Snape'a do �ciany.
Zobaczy�, jak Snape zamienia si� w Voldemorta. Widzia�, jak
m�czyzna oddala si�. Us�ysza� sw�j rozdzieraj�cy
krzyk:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Severusie! Nie zostawiaj mnie tu!</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu�, jak jego serce zalewa lodowata fala przera�enia. Dok�adnie
taka sama, jak we �nie. Nie potrafi� si� poruszy�.
Sta� i patrzy� na siebie samego, uwi�zionego przez Voldemorta, i
chcia� krzycze� tak samo, jak wtedy, ale nie m�g� otworzy�
ust. Poprzez mg�� strachu poczu� jakie� inne uczucie -
zaskoczenie i poruszenie. Ale nie nale�a�o ono do niego. By�o
gdzie� obok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usi�owa� zamkn�� oczy i zas�oni� uszy ale nie
m�g� tego zrobi�. Mia� wra�enie, �e steruje nim
jaka� obca si�a, kt�rej nie potrafi zwalczy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Okno oddali�o si�. Nap�yn�y g�osy. Jego
w�asny g�os. Jego w�asne my�li. Wsz�dzie. Coraz
g�o�niejsze.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>...nie ufam... musz� sprawdzi�... nie mo�e
podejrzewa�... szpieg Voldemorta... nagle si� zainteresowa�...
mia�a racj�... on wie... zdradzi... zaprowadzi do Voldemorta...
musz� co� zrobi�... niemo�liwe... co si� dzieje?...
dlaczego?... dlaczego?... dlacz...</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Echa zacz�y si� oddala�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� w sobie emocje. Czyje� emocje. Zaskoczenie i strach.
Czu� je tak wyra�nie... Wstrz�s i poruszenie tak silne, i�
niemal namacalne... Ale gdzie� obok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wtedy poczu� co� innego. Zdecydowanie. Cel. B�l.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co� eksplodowa�o w jego g�owie. Przed oczami pojawi�o
si� okno. Widzia� siebie. Ucieka� przed paj�kami tak jak na
drugim roku. Goni�y go, a on nie mia� r�d�ki. Bieg� i
bieg�, ale one by�y coraz bli�ej. Zaraz go dopadn�!
Chcia� krzycze�, ale nie by� w stanie. Mia� wra�enie,
�e umkn�o mu co� wa�nego, o czym przed chwil�
my�la�, ale nie potrafi� przypomnie� sobie, co to takiego.
Istnia� tylko strach. I zbli�aj�ce si� szybko paj�ki.
W momencie, kiedy prawie go dopad�y, okno oddali�o si� szybko, a
ciemno�� wok� niego wype�ni�a si�
�wiat�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamruga� i spojrza� wprost we wbijaj�ce si� w niego czarne
oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
P�on�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� dzi... - zapyta�, lecz nie doko�czy�, gdy�
Severus gwa�townie odsun�� si� od niego i
odci�gn�� go od drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e chyba co� si� wydarzy�o,
ale nie bardzo wiedzia�, co. Pami�ta�, �e przyszed� do
Snape'a na szlaban i �e chcia� wzi�� od niego Eliksir
Bezsennego Snu, poniewa� mia� paskudny koszmar z goni�cym go
stadem paj�k�w, chocia� nigdy jako� specjalnie si� ich nie
ba�, ale wszystko inne wydawa�o si� zamazane.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na m�czyzn� i zobaczy� na jego twarzy
niezwyk�e poruszenie. Usta mia� zaci�ni�te w cienk�
kresk�, wszystkie mi�nie twarzy napi�te, a w oczach
szala�a burza. Ale zanim Harry zd��y� si�
odezwa�, by zada� pytanie, zosta� wypchni�ty za drzwi,
poci�gni�ty przez gabinet i wyrzucony na korytarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy odzyska� r�wnowag�, spojrza� na Severusa z ca�kowitym
zaskoczeniem, ale jedynym wyja�nieniem, jakie uzyska�, by�y
wysyczane dr��cym g�osem s�owa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wi�em, �e jestem zaj�ty, Potter. Tw�j szlaban si�
dzisiaj nie odb�dzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Drzwi gabinetu zatrzasn�y si� z g�o�nym hukiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry stal na korytarzu i pr�bowa� zrozumie�, co si� przed
chwil� wydarzy�o. Czu� jedynie ogromny zam�t w g�owie,
kt�ra pulsowa�a mu bole�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape kolejny raz wyrzuci� go bez �adnego powodu. Wystarczy�o
powiedzie�, �e jest zaj�ty i Harry by sobie poszed�.
Chcia� tylko dosta� eliksir na te koszmary. Goni�ce go
paj�ki nie zalicza�y si� raczej do najprzyjemniejszych sn�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyj�� z kieszeni butelk� z eliksirem i spojrza� na niego z
namys�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� si� naprawd� zm�czony. Chyba po prostu p�jdzie
spa�</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
* "Papercut" by Linkin Park</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 28 ---</strong></p><p><strong>28. Closer</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>There's something here I can't explain </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I feel I'm diving into (diving) driving rain </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
You get my senses running wild </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I can't resist your sweet, sweet smile </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
So take this feeling make it grow </emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Never let it - never let it go</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak
odwr�ci� si� w wype�nionym uczniami korytarzu i przeczesa�
go wzrokiem w poszukiwaniu wo�aj�cej go osoby. Tonks
przecisn�a si� przez t�um i u�miechn�a do
niego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mog�am ci� dogoni�. S�uchaj... wpad�am na pewien
pomys�. Oczywi�cie nie wiem, czy dyrektor wyrazi na to zgod�...
ale macie ostatnio tak ma�o rozrywek, wi�c pomy�la�am...
Wiesz, �e nied�ugo b�d� �wi�ta?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przytakn��, nie rozumiej�c na razie niczego wi�cej z
ca�ej jej wypowiedzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No wi�c pomy�la�am, �e fajnie by�oby sobie
urz�dzi� tak� ma�� imprez�
�wi�teczn�, zanim wszyscy rozjad� si� do dom�w. W
niewielkim gronie spotka� si� na piwku... Oczywi�cie kremowym. -
Mrugn�a do niego porozumiewawczo. - Porozmawia�, mo�e
nawet pota�czy�. Gdzie� w Hogsmeade, bo tutaj jest troch�
za ci�ka i zbyt powa�na atmosfera... i nie wyobra�am sobie
dobrej zabawy pod okiem Filcha i profesor McGonagall. - Zachichota�a,
wi�c Harry uprzejmie odpowiedzia� jej u�miechem. - Co ty na to?
To na razie tylko pomys�, ale mo�e co� z tego wyjdzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale czy w obecnej sytuacji pozwol� nam p�j�� do Hogsmeade? -
zapyta�. - No wiesz... jest wojna i w og�le.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie obra�aj mnie, Harry - fukn�a kobieta. - Jestem aurorem.
Potrafi� zapewni� bezpiecze�stwo swoim uczniom. Zreszt�
pomy�la�am, �e ja i profesor Flitwick mogliby�my
rozci�gn�� barier� ochronn� wok� miejsca naszego
spotkania. Tak na wszelki wypadek. By�oby fajnie. Wyobra� to sobie...
�nieg, dzwoneczki, kol�dnicy, gwar rozm�w, prezenty, kominek...
Mogliby�my wynaj�� ca�� sal� tylko dla nas.
Niekoniecznie w Trzech Miot�ach, tam zawsze jest zbyt du�y ruch.
Mo�e by� gdzie� indziej. Co ty na to?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry patrzy� na jej przej�t� twarz i b�yszcz�cy w
oczach entuzjazm.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pomys� by� naprawd� fajny i mi�o by�oby
sp�dzi� wiecz�r w gronie przyjaci�, ale mia� jakie�
z�e przeczucia. A je�eli co� si� stanie? Je�eli ten
szpieg dowie si� o wszystkim i na�le na nich
�miercio�erc�w? Tonks nie da rady ich wszystkich obroni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z drugiej strony... nie mog� si� przecie� ci�gle
ukrywa� jak szczury w norze i ba� si� wystawi� nos spod
dywanu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�l�, �e to dobry pomys� - powiedzia� w ko�cu.
Tonks rozpromieni�a si� ca�a, a jej w�osy przybra�y
kolor cukierkowego r�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciesz� si�, Harry. Mamy jeszcze du�o czasu, ale
my�l�, �e mo�emy ju� powoli zaczyna�
przygotowania. Zapro� kogo chcesz, wszyscy b�d� mile widziani.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przed oczami ch�opaka pojawi�a si� otulona czarnymi w�osami
i wykrzywiona kpi�cym u�miechem twarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"W�tpi�" - pomy�la�, ale nie powiedzia� tego
g�o�no.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry! Harry, obud� si�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak otworzy� oczy. Co� przyciska�o si� do jego
policzka. Czu� szarpanie za rami�. Zamruga� kilka razy,
pr�buj�c zorientowa� si�, gdzie si� znajduje. Podni�s�
g�ow� i zobaczy� pochylon� nad sob� Hermion�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co si� sta�o? - zapyta� sennie, pr�buj�c si�
wyprostowa�. Poczu� b�l w karku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zasn��e� nad ksi��kami - wyszepta�a dziewczyna,
patrz�c na niego z niepokojem. - Wiem, �e prosi�am ci�,
aby� si� wi�cej uczy�, ale bez przesady. Nie mo�esz
si� tak przem�cza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rozejrza� si� sennym wzrokiem. Znajdowa� si� w
opustosza�ej bibliotece. By�o chyba ju� bardzo p�no.
Sp�dzi� tutaj ca�e popo�udnie i wiecz�r, a� w
ko�cu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Krew buhoro�c�w w znanych eliksirach</emphasis>? <emphasis>Zastosowania krwi
zwierz�cej w produkcji...</emphasis>? - Hermiona zacz�a czyta�
tytu�y le��cych wok� Gryfona ksi��ek. - Harry,
na jakie zaj�cia mieli�my si� tego nauczy�? Nie
pami�tam, �eby kt�ry� z nauczycieli...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To nie na zaj�cia! - przerwa� jej szybko ch�opak,
zbieraj�c ksi�zki w stos. - Ja po prostu... bardzo si� tym
ostatnio zainteresowa�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona pos�a�a mu spojrzenie pod tytu�em: "I tak ci nie
wierz�". Harry poczu�, �e zaczyna si� czerwieni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie oszukasz mnie - powiedzia�a. - Jestem pewna, �e to Snape
kaza� ci si� tego uczy�, �eby ci� przepytywa� na
szlabanach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dok�adnie! - Harry niemal odetchn�� z ulg�. - Wredny
dra� my�li, �e mam zbyt du�o wolnego czasu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale plusem jest, �e mo�e dzi�ki temu nadrobisz
zaleg�o�ci, wi�c pewnie to i dobrze. - Hermiona
wyprostowa�a si�. - Ale lepiej ju� sko�cz, bo jest
naprawd� p�no. Trzeba wraca� do dormitorium. Pani Pince zaraz
zamyka bibliotek�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, ju� id�. Jeszcze tylko... co� sprawdz�. -
U�miechn�� si�, staraj�c si�, aby
wygl�da�o to naturalnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze, ale szybko. - Hermiona wskaza�a na wisz�cy pod sufitem
zegar i wysz�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� z westchnieniem na le��ce przed nim ksi�zki.
Uczy� si� przez tyle godzin, ale prawie nic nie pami�ta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Szlag by to trafi�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyj�� spod stosu ksi��ek kawa�ek zapisanego drobnym
maczkiem pergaminu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
C�... mo�e to mu pomo�e...</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie widzia� Snape'a od poniedzia�kowego incydentu, kiedy to
m�czyzna nakry� go w gabinecie, a p�niej wyrzuci� za
drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Eliksir pom�g�, nie �ni�y mu si� ju� goni�ce go
paj�ki. Nareszcie m�g� si� wyspa�, ale cz��
z tamtych wydarze� nadal by�a rozmazana i nieco niewyra�na.
Ci�gle mia� wra�enie, jakby czego� brakowa�o, jakby o
czym� zapomnia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Troch� si� denerwowa� przed czekaj�cym go szlabanem.
Mia� nadziej�, �e Severus nie jest ju� na niego z�y.
Tym razem nie b�dzie go prowokowa�. Tym razem zajmie si�
czym�. Na przyk�ad nauk�. W ko�cu i tak do sobotniego meczu
zosta�y tylko trzy dni, wi�c nie mo�e uprawia� seksu, bo
nie by�by w stanie wsi��� na miot��, a
je�eli przez niego Gryffindor by przegra�, to nigdy by sobie tego nie
darowa�. Inni te� by mu tego nie wybaczyli.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlatego te� wzi�� pod pach� kilka ksi��ek o
eliksirach, w drug� r�k� pergamin, pi�ro i ka�amarz, do
r�kawa w�o�y� zapisan� drobno kartk� i tak
uzbrojony ruszy� do loch�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy wszed� do komnaty, Snape siedzia� w swoim fotelu i
wygl�da� jakby na niego czeka�. Harry poczu�
bij�c� od niego sugesti� ch�odu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobry wiecz�r, Severusie - powiedzia� i spr�bowa� si�
u�miechn��. Czarne oczy tylko zmru�y�y si� w
odpowiedzi. Harry wbi� wzrok w pod�og� i powoli podszed� do
drugiego fotela. Usiad� w nim i roz�o�y� na stoliku ksi��ki
i przybory.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie chc� ci dzisiaj przeszkadza� - wymamrota�, otwieraj�c
ksi��k�. - Po prostu si� poucz�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape parskn��. Harry poderwa� g�ow� i spojrza�
na m�czyzn� z zaskoczeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- C� za odmiana, Potter. Nie masz zamiaru rozbiera� si� albo
mnie okrada�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak zagryz� warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�esz sobie kpi� do woli - mrukn�� ze z�o�ci�.
- Nie zamierzam ci� wi�cej prowokowa�, je�eli o to ci
chodzi. Dobrze zapami�ta�em ostatni� kar�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy m�czyzny ponownie si� zw�zi�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czyli jednak mo�na ci� czego� nauczy�, Potter. Mo�e
powinienem cz�ciej stosowa� t� metod�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie b�dziesz musia� - odpar� ch�opak i zas�oni�
si� ksi��k�, czuj�c, �e jego policzki
p�on�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez jaki� czas panowa�a cisza. Harry uczy� si� i
robi� notatki. Siedz�cy po drugiej stronie stolika Snape tak�e
trzyma� w r�ku ksi��k�, chocia� nie
wygl�da�o na to, �e ma zamiar j� czyta�, poniewa�
Harry przez ca�y czas czu� na sobie jego nachalne spojrzenie.
Stara� si� nie zwraca� na to uwagi, ale ten wzrok
ca�kowicie wybija� go z rytmu i nie pozwala� mu si� skupi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W ko�cu nie wytrzyma�. Poderwa� g�ow� i zapyta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak? O co chodzi?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O nic, Potter. Czekam na moment kiedy w ko�cu si� z�amiesz i
poka�esz, po co tu naprawd� przyszed�e�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� ciep�o gniewu rozgrzewaj�ce jego policzki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przyszed�em na szlaban - wycedzi�. - Sam m�wi�e�, �e
mam si� uczy�, wi�c to robi�. A poza tym w sobot� jest
mecz i do tego czasu nie mog�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ach, a wi�c to jest ten pow�d, dla kt�rego na tym stoliku le��
ksi��ki, a nie ty, rozebrany do naga i b�agaj�cy o to, abym
w ciebie wszed�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�! - Harry niemal krzykn��, czuj�c, jak jego serce
rusza galopem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape u�miechn�� si� szyderczo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiedzia�em, �e pr�dzej Longbottom uwarzy poprawny eliksir,
ni� ty zm�drzejesz, zaczniesz my�le� i odpowiada� za
swoje czyny. Mecz! - prychn�� m�czyzna i spojrza� w
ogie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie chc� si� z tob� k��ci� - powiedzia� Harry,
pr�buj�c zapanowa� nad sercem. - Po prostu... czy nie
mogliby�my... porozmawia�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Porozmawia�? Nie mam o czym z tob� rozmawia�, Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� pi�ci. Wiedzia�, �e nie
b�dzie �atwo. Ale w ko�cu po�wi�ci� na to
ca�y wiecz�r...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�emy porozmawia� o cechach i zastosowaniu leukocyt�w
wyst�puj�cych w krwi buhoro�c�w w nowatorskim programie
wzbogacania zawartymi w niej limfocytami typu T eliksir�w odtruwaj�cych,
dzi�ki ich nietypowym w�a�ciwo�ciom odporno�ciowym i
samouzdrawiaj�cym - wyrecytowa� z pami�ci, po czym
wzi�� g��boki oddech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape patrzy� na niego bez s�owa, mrugaj�c lekko.
Wygl�da� na ca�kowicie zaskoczonego i zbitego z tropu.
Siedzia� tylko i patrzy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry speszony przeci�gaj�c� si� cisz� odezwa�
si� pierwszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No co? Przecie� chcia�e� o tym rozmawia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape chyba w ko�cu odzyska� g�os:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I mam rozumie�, �e co� o tym wiesz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jasne! - Harry rozpromieni� si�. - I uwa�am, �e to
naprawd� �wietny pomys�. Buhoro�ce s� praktycznie
niezniszczalne. W ich krwi zachodz� tak skomplikowane reakcje, �e
wykorzystanie jej w celu stworzenia eliksir�w odtruwaj�cych na ka�dy
rodzaj trucizny, to naprawd� �wietny pomys�. Szkoda, �e
Fidgeus Protas zgin��, zanim doko�czy� badania.
Pr�bowa� zmusi� limfocyty do po��czenia si� z neutrofilami
pochodz�cymi z krwi bachantek ognistych, ale zapomnia�, �e krew
buhoro�c�w jest silnie wybuchowa i to doprowadzi�o go do zguby. W
dodatku neutrofile zapewniaj� ochron� jedynie w stanach zapalnych, a
trudno zaliczy� do nich zatrucia. Moim zdaniem powinien spr�bowa�
zanurzy� w niej beozar, kt�ry r�wnie� jest uniwersalnym �rodkiem
na wszystkie zatrucia, ale o wiele trudniej go zdoby�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape nadal patrzy�. Wygl�da� jak kto�, kto pr�buje
doj�� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- S�uszna uwaga, panie Potter - wydusi� w ko�cu nieco niepewnym
g�osem. - Ale dlaczego nie spr�bowa� z bazofilami? W ko�cu to
one maj� wp�yw na pobudzanie limfocyt�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zaczerpn�� tchu. Mia� wra�enie, jakby zdawa�
egzamin, a od tego, czy go zaliczy, zale�y ca�a jego
przysz�o��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- One si� do niczego nie nadaj�, poniewa� nie posiadaj�
zdolno�ci do... do...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cholera! Co to by�o za s�owo?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu�, �e robi mu si� gor�co.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, rozwi�za�a mi si� sznur�wka - powiedzia�, po
czym szybko pochyli� si� i wyci�gn�� z r�kawa
zapisan� karteczk�. B�yskawicznie przeszuka� j�
wzrokiem, po czym wyprostowa� si� i doko�czy�,
staraj�c si� brzmie� pewnie: - Poniewa� nie posiadaj�
zdolno�ci do fogo... do fagocytozy. Poza tym jest ich zbyt ma�o. To
limfocyty s� odpowiedzialne za niszczenie wszelkich
zagra�aj�cych �yciu... zwi�zk�w, kt�re dostaj�
si� do krwi cz�owieka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape uni�s� jedn� brew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Skoro tak m�wisz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zawaha� si�. Czy�by co� pomyli�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na swoje kolana, pr�buj�c odczyta� co� z
zaci�ni�tej w d�oni kartki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Druga sznur�wka? - zapyta� Snape drwi�cym g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cholera! Nie m�g� si� przecie� zorientowa�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Skoro granulocyty nie wchodz� w gr�, to mo�na by
spr�bowa� z... - zacz�� m�czyzna i zawiesi�
g�os.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Eee... - Harry poczu�, �e z przej�cia wszystko zaczyna
wyparowywa� mu z umys�u. - Z... eee...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Szybko spojrza� w d� na kartk�. Kiedy podni�s�
g�ow�, zobaczy�, �e Snape zas�ania usta
d�oni�. Wygl�da�, jakby pr�bowa� ukry�
u�miech.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Gwideon Lange twierdzi, �e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie obchodzi mnie, co twierdzi ten pseudo-czarownik - przerwa� mu
Severus. - Chcia�bym si� dowiedzie�, co ty o tym s�dzisz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja... to znaczy... - Harry mia� wra�enie, �e stoi nad
przepa�ci�, a ka�dy kolejny krok poprowadzi go tylko w
jedn� stron�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W d�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- My�l�, �e... trzeba spr�bowa� po��czy�
razem bezoar, limfocyty wydobyte z krwi buhoro�c�w i krew tryton�w, kt�ra
z�agodzi�aby jej wybuchowe w�a�ciwo�ci, a dopiero,
je�eli uda si� je razem zmiesza�, pr�bowa� dalej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape uni�s� brwi. Wydawa� si� by�... zaskoczony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To... s�uszne spostrze�enie, panie Potter.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry mia� wra�enie, �e s�yszy w uszach d�wi�k
graj�cych fanfar.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�e jednak nie jeste� taki g�upi, na jakiego wygl�dasz -
doda� Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak skrzywi� si�. Co to mia�o niby by�? Komplement
czy kolejna z�o�liwo��?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak - fukn��. - Na�miewaj si�. Ja si� tak staram, a
ty sobie ze mnie drwisz - warkn��, patrz�c Severusowi prosto w
oczy. M�czyzna w odpowiedzi... u�miechn�� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga�, zdziwiony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Brawo, panie Potter. Kolejne s�uszne spostrze�enie. Jeszcze
troch� i mo�e wyjdziesz na ludzi. Wystarczy ci, je�eli powiem,
�e jestem... - pochyli� si� do przodu i patrz�c Harry'emu
prosto w oczy, doko�czy� - ...bardzo mile zaskoczony?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon u�miechn�� si�. Mia� wra�enie, �e
jego serce otuli�a ciep�a mgie�ka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wi�em ci, �e mo�esz porozmawia� ze mn� o wszystkim
- powiedzia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus odchyli� si� w fotelu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W takim razie ch�tnie poznam twoje zdanie na temat sposob�w
przed�u�ania dzia�ania eliksiru niewidzialno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Och, nie" - j�kn�� Harry w duchu, ale jego
u�miech pozosta� na miejscu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jasne, nie ma sprawy - wyduka�. - Musze si� tylko...
przygotowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- B�d� czeka� z niecierpliwo�ci� - odpar�
m�czyzna u�miechaj�c si� lekko. - A co do twojego
szlabanu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, wiem - przerwa� mu ch�opak. - Doko�cz� te
�azienki jutro. Ostatnio by�em troch�... zaj�ty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie b�dziesz ju� czy�ci� �azienek - oznajmi�
Severus. - Uznaj� ten szlaban za zako�czony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Naprawd�? - Harry nie m�g� si� powstrzyma�, by nie
u�miechn�� si� rado�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chodzi mi o tw�j poniedzia�kowy szlaban - doda�
m�czyzna. - W zwi�zku z tym, �e nie doszed� on do
skutku, odrobisz go w pi�tek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry otworzy� usta.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale w sobot� mam mecz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Oczekuj� ci� punktualnie o si�dmej, Potter - przerwa� mu
m�czyzna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamkn�� usta.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A niech go...</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Skoncentrujcie si�! Zamknijcie oczy i wyobra�cie sobie, �e
stoicie po kostki w puchu, �e ka�dy wasz krok b�dzie jak
st�pni�cie paj�ka... bezszelestne i ca�kowicie
nies�yszalne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry k�tem oka zobaczy�, jak stoj�cy obok niego Ron
skrzywi� si� na wzmiank� o paj�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A mo�e by� na przyk�ad... mr�wka? - zapyta� niepewnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Prowadz�ca zaj�cia Tonks u�miechn�a si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�e by�, Ron... to znaczy panie Weasley - poprawi�a si�
szybko. - A teraz unie�cie r�d�ki i powtarzajcie za mn�: <emphasis>Tacitus
Gressus</emphasis>.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Tacitus Gressus!</emphasis> - powt�rzyli wszyscy ch�rem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nale�y machn�� r�d�k� i skierowa� j�
ku stopom, obracaj�c jednocze�nie nadgarstek o czterdzie�ci
pi�� stopni. O tak. - Tonks zaprezentowa�a ruch, a uczniowie
starali si� go powt�rzy� z mniejszym lub wi�kszym powodzeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam bardzo. - R�ka Hermiony wystrzeli�a w g�r�. - Ale
w jaki spos�b mo�e nam to pom�c w walce?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To, czy uda nam si� podej�� niezauwa�onym do przeciwnika
mo�e mie� kolosalne znaczenie dla przebiegu pojedynku -
wyja�ni�a Tonks. - Zakl�cia powoduj�ce znikanie s�
jednymi z najtrudniejszych do opanowania, a w�tpi�, aby ka�dy z
was mia� w zapasie peleryn� niewidk�. - Harry wyczu� na
sobie jej spojrzenie i spu�ci� wzrok. - Ale �aden �rodek
powoduj�cy znikanie nie pomo�e wam, je�eli b�dziecie
musieli przemieszcza� si� po trzaskaj�cych pod nogami
ga��ziach lub te� po niezwykle skrzypi�cej pod�odze. A
dzi�ki temu zakl�ciu b�dziecie porusza� si�
ca�kowicie bezszelestnie. Spr�bujmy jeszcze raz. Machni�cie i obr�t.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry'emu uda�o si� dopiero za trzecim razem. Kiedy podskoczy�,
jego stopy nie wyda�y najmniejszego d�wi�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nagle cisz� rozdar� dono�ny huk, jakby st�pni�cie
olbrzyma. Wszyscy przycisn�li r�ce do uszu i spojrzeli z wyrzutem na
Neville'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chyba co� pomiesza�em - zaj�kn�� si�, a jego
twarz nabra�a purpurowego koloru. - Przepraszam - wyduka�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W porz�dku. - Tonks podesz�a do niego i poklepa�a go po
ramieniu. - Zaraz to naprawi�. Tylko chwilowo nie podno� st�p, bo
wszyscy og�uchniemy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kilka os�b zachichota�o. Tonks rzuci�a szybkie przeciwzakl�cie i
zademonstrowa�a Gryfonowi prawid�owy ruch d�oni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A teraz sam spr�b... - urwa�a, kiedy rozleg�o si� dono�ne
pukanie do drzwi. - Prosz�! - zawo�a�a, ale nikt nie
wszed�. Harry zobaczy�, �e Nimfadora marszczy brwi w
zamy�leniu. Po chwili zwr�ci�a si� do uczni�w:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- �wiczcie sami. Zaraz wr�c�, ale nie �ycz� sobie
�adnych popis�w, rozumiemy si�? - Po tych s�owach pospiesznie
wysz�a z klasy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry na darmo pr�bowa� dojrze�, kto stoi za drzwiami. Kiedy Tonks je
otworzy�a, nie by�o tam nikogo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, nie gap si�, tylko �wicz! - ofukn�a go Hermina.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie musz� - odpar� ch�opak. - Ju� to umiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To mo�e pomo�esz Neville'owi? - nagabywa�a dalej Gryfonka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� na ni� ze z�o�ci�. Severus mia�
absolutn� racj�. Ona by�a cholernie m�cz�ca!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tonks wr�ci�a po paru minutach. Wygl�da�a na bardzo
zdenerwowan�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przykro mi, ale musz� wcze�niej sko�czy� dzisiejsze
zaj�cia. To wasza ostatnia lekcja, wi�c jeste�cie wolni. Ale
prosz� si� zachowywa�, kiedy wyjdziecie na korytarz. Nie
chc� mie� przez was k�opot�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wi�kszo�� uczni�w przyj�a nowin� z
rado�ci�, a w przypadku Neville'a - tak�e z ulg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry obserwowa�, jak Tonks podchodzi do biurka i pr�buje
dr��cymi d�o�mi pozbiera� le��ce na nim
pergaminy. Zastanawia� si�, czy nie podej�� i nie
zapyta�, co si� sta�o, ale ostatecznie stwierdzi�, �e
lepiej b�dzie zaczeka� na dalszy rozw�j wypadk�w. Mia� pewne
podejrzenia co do tego, kto m�g� puka�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pozbiera� swoje przybory i wyszed� na korytarz razem z innymi.
Rozejrza� si� w�r�d t�umu rozmawiaj�cych ze sob�
Gryfon�w i �lizgon�w i zmru�y� oczy, kiedy dostrzeg�
strz�p blond w�os�w za rogiem jednego z odchodz�cych w
przeciwnym kierunku korytarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, idziesz? - zapyta�a Hermiona, patrz�c na niego z
niecierpliwo�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Id�cie przodem. Ja musz�... skorzysta� z toalety -
sk�ama� na poczekaniu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy jego przyjaciele i pozostali uczniowie rozeszli si�, Harry
ostro�nie podszed� do zakr�tu korytarza i wyjrza� za r�g.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna opiera�a si� o �cian�, a puszyste, d�ugie
w�osy opada�y na jej opuszczon� twarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hej - powiedzia� cicho. - Co s�ycha�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dziewczyna wzdrygn�a si� i szybko przetar�a
d�oni� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, cze��, Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy podnios�a g�ow�, ch�opak dostrzeg�
zaczerwienione oczy i �lady �ez na policzkach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co� si� sta�o? - zapyta�, staraj�c si�
ukry� zaskoczenie. Nigdy nie widzia�, �eby Luna
p�aka�a. Ka�dy problem bagatelizowa�a albo uznawa�a,
�e go w og�le nie ma lub te� nie warto zawraca� sobie nim
g�owy. A wi�c to musia�o by� co� naprawd�
powa�nego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och... nic - wyduka�a. - Po prostu kilka mikropuffek alzackich
wpad�o mi do oczu. To wszystko...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...i nigdy nie s�ysza�, �eby k�ama�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mo�esz ju� i��. Nic mi nie jest, naprawd�. -
Zerkn�a ponad jego ramieniem i szybko spu�ci�a wzrok.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry domy�la� si� na kogo czeka�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W porz�dku. - Uda�, �e jej wierzy. - Ale je�eli
b�dziesz czego� potrzebowa�a, to wiesz, gdzie mnie szuka�,
prawda?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Skin�a g�owa i spr�bowa�a si�
u�miechn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy znika� za zakr�tem i obejrza� si� jeszcze raz,
widzia�, jak odprowadza�a go wzrokiem. Zrobi�o mu si�
g�upio, wi�c oddali� si� czym pr�dzej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
By�a jego przyjaci�k�. Nie m�g� jej �ledzi� i
depta� jej po pi�tach. Skoro nie chcia�a podzieli� si�
z nim swoim problemem, to musia�a mie� ku temu wa�ny pow�d.
Albo... kto� inny tego nie chcia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Chyba zaczyna� ju� pojmowa�, o co w tym wszystkim chodzi...</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co za dra�! Jak m�g� ci to zrobi� w przeddzie� meczu?
B�dziesz siedzia� zamkni�ty w lochach na jakim� durnym
szlabanie, zamiast trenowa� z nami! - Ron chodzi� w t� i z
powrotem po Pokoju Wsp�lnym i niemal krzycza�. - Je�eli przegramy, to
osobi�cie wylej� mu na g�ow� ca�y kocio�ek
eliksiru! Najlepiej jakiego� wybuchaj�cego!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ron, uspok�j si�. Nikt tak nie potrafi �apa� zniczy, jak
Harry. Powiniene� si� skupi� na w�asnym treningu, zamiast
obmy�la� plan zemsty na tym t�ustym draniu - powiedzia�a
zdecydowanie Ginny, siedz�ca na podp�rce kanapy, obok Hermiony. Dziewczyna
podnios�a g�ow� znad trzymanej na kolanach ksi��ki i
machn�a r�k�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Szkoda twoich s��w. Na niego nie podzia�a nic, poza obiadem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ron zaczerwieni� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja si� przynajmniej przejmuj� tym, czy wygramy, czy nie. Dla ciebie
to i tak wszystko jedno.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Hermiona zacisn�a usta. Harry, przeczuwaj�c gwa�towny
wybuch, szybko zerwa� si� z fotela i rzucaj�c "To ja
ju� p�jd�", zabra� swoje ksi��ki i ruszy� ku
wyj�ciu. Kiedy przechodzi� przez portret Grubej Damy,
us�ysza� podniesiony g�os Hermiony:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zarzucasz mi, �e nie kibicuj� naszej dru�ynie i �e nie
zale�y mi na zdobyciu Pucharu Do... - S�owa urwa�y si�,
kiedy portret zamkn�� si� za nim.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odetchn�� z ulg�. Nie posz�o tak �le. Spodziewa�
si� jeszcze gwa�towniejszej reakcji. Z powodu ulewnego deszczu ze
�niegiem i tego, �e po po�udniu boisko zaj�li Krukoni,
ostatni trening mia� si� odby� dopiero wieczorem, a on zamiast
�wiczy� razem z dru�yn�, b�dzie siedzia�
ca�y wiecz�r ze Snape'em. Sam na sam.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�wiadomo�� tego rozgrzewa�a jego wn�trze ciep�ym
p�omieniem. Wiedzia�, �e czeka go bardzo wa�ny mecz i
�e nie mo�e cieszy� si�, i� sp�dzi z nim
ca�y wiecz�r. Powinien by� z�y, �e nie mo�e
trenowa� i ca�y czas pr�bowa� sobie wmawia�, �e tak
jest w istocie, ale...</p><empty-line/><empty-line/><p>
No w�a�nie. Ale...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale to by� Severus. I Harry ani troch� nie przesta� go
pragn��. Szczeg�lnie, �e od ich ostatnich wsp�lnych chwil
min�o... ile? Tydzie�. Zas�anianie si�
ksi��kami i rozmow� by�o bardzo wygodnym sposobem na
poskromienie swojego pragnienia. Pomimo wszystko... potrafi� jednak
si� kontrolowa�. A przynajmniej si� stara�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wiedzia�, �e gdyby tylko Snape wykona� jaki� gest, gdyby to
on zainicjowa� to, czego Harry tak bardzo pragn��...
z�ama�by si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A nie m�g�! Nie przed meczem! Nie m�g� ich zawie�� kolejny
ju� raz! Dlatego tak bardzo nie chcia� i�� na ten szlaban.
I podejrzewa�, �e Snape przydzieli� mu go specjalnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale ma swoje ksi�zki. Mo�e nie zd��y� nauczy�
si� jeszcze o eliksirach niewidzialno�ci, no, mo�e nie
wszystkiego, ale da sobie rad�. Posiedzi sobie cicho i poczyta. A tak poza
tym... je�eli Snape b�dzie czego� od niego chcia�, to niech
sam wyka�e si� w ko�cu inicjatyw�. Dlaczego to on musi
zawsze rozpoczyna� rozmow�, przytula� si� do niego i w
og�le...? Je�li tego nie zrobi, a Snape si� nie prze�amie, to...
mo�e b�dzie dobrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do siebie i wszed� do gabinetu.
Przemierzy� go w kilku krokach i zatrzyma� si� przed drzwiami
prowadz�cymi do prywatnych kwater. Odetchn�� g��boko i
wszed�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przywita�o go twarde spojrzenie, kt�re ze�lizgn�o si�
w d�, zatrzyma�o na ksi��kach, kt�re mia� pod
pach�, pow�drowa�o z powrotem ku jego twarzy i natychmiast
zmieni�o w nieprzyjemne i zagniewane.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobry wiecz�r, Severusie - powiedzia�, staraj�c si� zabrzmie�
naturalnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie podoba�o mu si� to spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie czekaj�c na odpowied�, kt�rej i tak wiedzia�, �e
si� nie doczeka, usiad� w fotelu i roz�o�y� przed
sob� swoje rzeczy. Zauwa�y� stoj�c� naprzeciw Severusa
pust� szklank� z odrobin� bursztynowego alkoholu na dnie.
Udaj�c, �e jej nie dostrzeg�, otworzy�
ksi��k�, rozwin�� pergamin i zabra� si� za
czytanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie us�ysza� prychni�cie, a zaraz po nim kilka
niezrozumia�ych s��w, kt�re Snape mrukn�� pod nosem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry uni�s� g�ow� i spojrza� wprost w napieraj�ce na
niego czarne oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? M�wi�e� co�? - zapyta� niewinnie, chocia�
czu�, jak w �rodku dr�y ca�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wygl�da� przez chwil� tak, jakby �u�
cytryn� i nie potrafi� jej wyplu�. Jakby walczy� ze
sob�. Jakby chcia� co� powiedzie�, ale... pr�dzej
si� udusi ni� to zrobi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W ko�cu parskn�� i odwr�ci� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zmarszczy� brwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�by� o czym� porozmawia�, Severusie? - Nie
dawa� za wygran�. Zaintrygowa�o go zachowanie
m�czyzny i nie pozwoli tak �atwo si� zby�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus ponownie wbi� w niego p�on�ce gniewem spojrzenie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O czym? - warkn��. - O twoich "cudownych"
przyjacio�ach? O kolejnym meczu, kt�ry s�ynny <emphasis>Wybraniec</emphasis> musi
wygra�, bo inaczej zostanie zrzucony z piedesta�u i przestanie
by� wielkim idolem? Czy mo�e o twoim zapchlonym ojcu chrzestnym?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry, w kt�rym ka�de s�owo Severusa wzbija�o coraz wi�ksze
i coraz bardziej spi�trzone fale gniewu, zerwa� si� z fotela i
sykn��:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- <emphasis>Nie chc�</emphasis> o nim rozmawia�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Snape'a zab�ys�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A wi�c porozmawiamy w�a�nie <emphasis>o nim</emphasis> - wysycza� jadowicie.
- Podobno mog� z tob� rozmawia� o wszystkim.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� dr��ce pi�ci. Nie mia�
poj�cia, co si� dzieje. Czu� si� tak, jakby nagle
zosta� wrzucony w wir, kt�ry porwa� go ze sob� i nie
pozwala� wyhamowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ci� dzisiaj ugryz�o? - zapyta�, walcz�c ze sob�,
aby si� uspokoi� i wyr�wna� oddech. - Odk�d tylko
przyszed�em zachowujesz si�... dziwnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape nie odpowiedzia�. Jego oczy wydawa�y si� jeszcze
ciemniejsze ni� zwykle. U�miechn�� si� szyderczo i
wycedzi�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jestem niemal pewien, �e gdyby� w zesz�ym roku uczy�
si� tak samo pilnie, wszystko potoczy�oby si� inaczej.
Gdyby� z tak� sam� determinacj� przyk�ada�
si� do Oklumencji, tw�j zapchlony kundel nadal by... - urwa�, kiedy Harry
trzasn�� pi�ci� w st�. Szklanka
przewr�ci�a si� i spad�a na pod�og�,
roztrzaskuj�c si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Gryfon czu�, jak wir unosi go ze sob� i pr�buje rozedrze� na
strz�py. Odwr�ci� si� gwa�townie w stron� drzwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie zostanie tu ani chwili d�u�ej! Nie b�dzie s�ucha�
tego, co ten...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zdo�a� zrobi� zaledwie krok, kiedy poczu� r�k�
Snape'a chwytaj�c� jego rami�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zostaw mnie! - krzykn��, szarpi�c si� i uwalniaj�c z
u�cisku. Ruszy� ku drzwiom, nie ogl�daj�c si� za
siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie chcia� na niego patrze�! Nie chcia� ju� nigdy
wi�cej...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zdo�a� dotrze� do wyj�cia, lecz zanim
si�gn�� do klamki, poczu� oplataj�ce go od ty�u
ramiona. M�czyzna napar� na niego i przycisn�� go do
drewnianej powierzchni. Owin�� r�ce wok� jego pasa i
klatki piersiowej i przywar� do jego plec�w, zanurzaj�c twarz w
rozczochranych w�osach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pu��! - Harry szarpn�� si�, pr�buj�c si�
uwolni�, ale nie by� w stanie, uwi�ziony pomi�dzy
ch�odnym drewnem i r�wnie ch�odnym cia�em za sob�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wtedy te� us�ysza� zachrypni�ty szept tu� przy swoim
uchu:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cicho, Potter. Uspok�j si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu� buzuj�c� w �y�ach i szumi�c� w
uszach krew.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak mog�e�, ty draniu? Jak mog�e� powiedzie�,
�e... - urwa�, kiedy jego g�os zacz�� si�
za�amywa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciii, ju� dobrze. To niewa�ne. Zapomnij o tym...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...Harry nie wiedzia�, ile czasu up�yn�o. Wiedzia�
jedynie, �e przez ca�y czas s�ysza� ten cichy, koj�cy
g�os przy swoim uchu. Czu� ciep�y oddech owiewaj�cy mu
szyj� i d�onie g�adz�ce jego napi�ty brzuch,
w�lizguj�ce si� pod koszul� i dotykaj�ce rozgrzanej sk�ry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Us�ysza� westchnienie. Oddech przyspieszy�. Cia�o za nim
napar�o mocniej. Ch�odne d�onie sun�y po sk�rze,
jakby uczy�y si� na pami�� ka�dego
zag��bienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o takie... niesamowite. Inne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamkn�� oczy i odwr�ci� g�ow� na bok, chc�c
wyra�niej s�ysze� te zduszone westchnienia. Wtedy Severus
oderwa� si� od niego i zaciskaj�c r�k� na jego
nadgarstku, bez s�owa poprowadzi� go do fotela. Opad� na niego i
przyci�gn�� Harry'ego do siebie. Ch�opak nie opiera�
si�. Usiad� na jego kolanach, nie spuszczaj�c wzroku z wbitych w
siebie, p�on�cych oczu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie by�o w nich ju� �ladu po gniewie. Zast�pi�o go
pragnienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry opar� si� kolanami o siedzisko, chc�c przysun��
si� bli�ej, i wtedy poczu� <emphasis>to</emphasis>. Erekcj� Severusa
pr�buj�c� przebi� si� przez materia� spodni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� wprost w p�on�ce oczy, czuj�c jednocze�nie,
jak d�o� m�czyzny sunie po jego udzie w stron�
krocza. Mistrz Eliksir�w obliza� wargi i zerkn�� w d�.
Harry nie musia� patrze�. Wiedzia�, �e tak�e jest
twardy. W tej chwili wola� przygl�da� si� z absolutn�
fascynacj� zaczerwienionej twarzy Snape'a. M�czyzna
wygl�da� jak kto� na granicy eksplozji. Jego oczy
�lizga�y si� po ciele Harry'ego, a d�onie niemal
dr�a�y w chorobliwym pragnieniu spe�nienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy Harry zrozumia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus pragn�� go od samego pocz�tku. Od kiedy tylko si�
tutaj zjawi�. Pragn�� go ju� w �rod�. A kiedy
zrozumia�, �e Harry nic mu nie da, przesun�� jego szlaban
na pi�tek, poniewa� nie m�g� ju� wytrzyma�. Dlatego
si� tak zachowywa�. Dlatego by� taki z�y i uszczypliwy,
kiedy Harry - kolejny ju� raz - zjawi� si� z
ksi��kami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poniewa� woli by� dla niego wredny, woli go zrani�, woli
si� z nim pok��ci�, ni�... poprosi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I �wiadomo�� tego, �e ten zamkni�ty w sobie, wiecznie
opanowany cz�owiek pragnie go tak bardzo, i� niemal dr�y...
sprawi�a, �e Harry poczu�, jakby wewn�trz niego
otworzy�a si� tama i zala�a jego cia�o tonami gor�ca.
Krew w jego �y�ach zacz�a wrze�, a przed oczami
rozb�ys�y iskry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poprzez szum w uszach us�ysza� zachrypni�ty szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dam ci p�niej eliksir, kt�ry z�agodzi...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Snape nie musia� mu tego m�wi�, poniewa� d�onie
Harry'ego pow�drowa�y ju� do rozporka. Uni�s� si� na
kolanach, pozwalaj�c, by Severus zsun�� odrobin� jego
spodnie i slipy, w tym samym czasie, w kt�rym Harry uwolni� spod
materia�u twardego, pulsuj�cego z pragnienia penisa
m�czyzny. Jego serce zadudni�o, a oczy pieszczotliwie
obj�y go wzrokiem i Harry ju� wiedzia�, �e nic,
absolutnie nic nie jest wa�niejsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I nigdy nie b�dzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus rzuci� szybkie, niewerbalne zakl�cie i Harry rozszerzy�
oczy, widz�c, jak cz�onek pokrywa si� lepk�,
ciep�� substancj�. Ale zanim zd��y� cokolwiek
pomy�le�, Severus uni�s� jego po�ladki i bez �adnego
oporu wszed� w niego jednym, p�ynnym ruchem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie krzykn��, nie zakwili�. Jedynie westchn��
g��boko, odchylaj�c g�ow� do ty�u i
opieraj�c r�ce na kolanach m�czyzny, z kt�rego ust r�wnie�
wyrwa�o si� g�o�ne westchnienie. Mia� wra�enie,
jakby w jego podbrzuszu eksplodowa�y miliony dra�ni�cych i
�askocz�cych iskier.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, tak bardzo za tym t�skni�... Za tym wype�niaj�cym
wn�trze, t�tni�cym gor�cem... Za ostrym zapachem seksu
wdzieraj�cym si� w nozdrza. Za przyspieszonym oddechem naprzeciw
swojej twarzy i aromatem zi� unosz�cym si� wok� mrocznej
sylwetki, kt�ra niemal p�on�a po��daniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Uni�s� biodra i powoli, torturuj�c wszystkie zmys�y, napar�
z powrotem, czuj�c jak rozgrzana stal wsuwa si� w niego cal po calu.
Jego cia�o zacz�o wibrowa�. Czu� w sobie
p�omienie. Severus nie pop�dza� go. Pozwala� mu
narzuci� w�asne tempo, z ch�ci� przyjmuj�c wszystko,
co Harry chcia� mu da�. Gryfon zamkn�� oczy i odrzuci�
g�ow�, odchylaj�c si� do ty�u i opieraj�c
ci�ar cia�a na r�kach wspartych na kolanach
m�czyzny. Dzi�ki temu m�g� mie� pe�n�
kontrol� nad ka�dym ruchem. I przed�u�a� je w
niesko�czono��, torturuj�c siebie i Severusa, kt�ry
wydawa� z siebie zduszone pomruki. Pozwala�, aby pulsuj�ca erekcja
wysuwa�a si� z niego niemal ca�kowicie, by po chwili ponownie
nabija� si� na ni�, powoli i stanowczo, a� do chwili, gdy
czu� ciep�e j�dra dotykaj�ce jego po�ladk�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to mo�liwe, aby to by�o a� tak przyjemne?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie czu� �adnego b�lu. S�ysza� sw�j g�o�ny,
dr��cy oddech i g��boki, ci�ki oddech Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak, chcia� go s�ysze�. Chcia�, by zacz��
j�cze�, by zatraci� si� w przyjemno�ci. By go
dotkn��... Tak, w�a�nie tak!</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�onie m�czyzny w�lizn�y si� pod
koszul� Harry'ego i zacisn�y na jego talii. Jak szpony.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus by� w nim. Bardzo g��boko w nim. Czu� jego �ar
- piek�ce bole�nie po��danie, pragn�ce
wybuchn�� wewn�trz niego i pozosta� tam na zawsze.
Uni�s� biodra, czuj�c jak ten �ar przesuwa si� w jego
wn�trzu i ponownie si� na niego nabi�, pragn�c, by
eksplodowa� w nim i ogarn�� ca�e jego cia�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape sykn�� i zacisn�� oczy. By�y zamglone, kiedy je
otworzy�. Harry zauwa�y� to, poniewa� silne uderzenie
przyjemno�ci unios�o jego rozpalone powieki. Zauwa�y� i
zamar� na chwil�. I wtedy co� si� wydarzy�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna szarpn�� si� do przodu, owin�� go
ramionami i przyci�gn�� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och... - by�o jedynym, co wydoby�o si� z ust ch�opaka.
Oddech Severusa �askota� go w ucho. Harry przytuli� si� do
niego, zanurzaj�c twarz w czarnych, smolistych, pachn�cych
zio�ami oraz delikatnym aromatem migda��w w�osach i
przywar� do tej si�y, do tego pragnienia, kt�re unios�o jego
biodra i zacz�o wchodzi� w niego szybkimi, p�ytkimi
pchni�ciami. Przeci�g�y j�k wyrwa� si� z jego
gard�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... to takie... przyjemne... - wyszepta�, czuj�c jak jego
cia�o podryguje w rytmie uderzaj�cych w po�ladki, rozgrzanych
j�der. Zupe�nie nie my�l�c o tym, co robi, wpl�t�
palce w ciemne, g�adkie w�osy i przywar� ustami do ciep�ej
szyi. Nie by�o tam ch�odu. Jedynie pulsuj�ca pod wargami krew.
Zacz�� ca�owa� ka�dy fragment sk�ry, kieruj�c
si� w stron� obojczyka. Jego serce bi�o r�wnie szybko, jak puls
Severusa. Denerwowa� si�. Dlaczego wci�� mia�
wra�enie, �e ka�dy kolejny poca�unek b�dzie jego
ostatnim? �e to si� za chwil� sko�czy, �e czar
pry�nie, �e oplataj�ce go ramiona znikn�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mrucz�c, wyca�owa� �cie�k� prowadz�c�
od obojczyka do ucha. I wtedy... Severus pu�ci� go. Harry
zamar�, a jego serce zatrzyma�o si� na chwil�.
Otworzy� oczy. I nast�pnym, co poczu�, by�y... d�onie
m�czyzny w�lizguj�ce si� pod jego koszul� i
b��dz�ce po nagiej sk�rze. Zacz�� oddycha�
ponownie. U�miechn�� si� do siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>G�upek.</emphasis></p><empty-line/><empty-line/><p>
Przesun�� g�ow� i wzi�� w usta ciep�y
p�atek ucha. Severus j�kn�� przeci�gle,
zaciskaj�c kurczowo r�ce na jego plecach. Harry poczu�
wbijaj�ce mu si� w cia�o paznokcie. Ale b�l by� przyjemny.
Zamrucza� i obmy� j�zykiem przestrze� za uchem.
Us�ysza� cichy, zachrypni�ty szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak, w�a�nie tam...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego serce szarpn�o si�. Poczu� nowy przyp�yw
gor�ca w dolnych partiach cia�a. Och, tak... Zrobi�by wszystko,
by znowu us�ysze� ten ci�ki od pragnienia szept.
Przywar� jeszcze mocniej i ponownie przesun�� j�zykiem
wzd�u� ciep�ego ucha. Raz i drugi. Coraz agresywniej. Severus
otworzy� usta, z kt�rych teraz wydobywa� si� niemal nieprzerwany
pomruk przyjemno�ci i aprobaty. Harry oderwa� si� od ucha i
przyssa� do drugiego. Z pomi�dzy warg m�czyzny
wyrwa�o si� ochryp�e przekle�stwo:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cholera!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry�ego zala�a ogromna, rozgrzewaj�ca fala satysfakcji. To ona
kaza�a mu oderwa� si� na chwil� od ciep�ego, mokrego
p�atka ucha i wyszepta� z szelmowskim u�miechem na ustach:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze ci?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Severusa b�ysn�y. Odpowiedzia�, przyspieszaj�c.
Harry j�kn�� i wcisn�� zaczerwienion� twarz w
rozgrzany obojczyk. Wtedy jedna z d�oni Snape'a wy�lizgn�a
si� spod koszuli i odpi�a kilka guzik�w pod szyj�. Harry
pr�bowa� otworzy� p�on�ce powieki, ale ka�de uderzenie
w prostat� pozbawia�o go kontroli nad cia�em. Snape
zsun�� koszul� z jego ramienia i... przycisn�� usta do
bladej sk�ry. Harry zakwili�. Mia� wra�enie, �e wargi
m�czyzny zamieni�y si� w rozgrzany do czerwono�ci
kawa�ek metalu, kt�ry sparzy� jego sk�r� i w bardzo kr�tkim
czasie ogarn�� ca�e cia�o. Severus niemal mia�d�y�
go w u�cisku, podczas gdy jego usta b��dzi�y po
wra�liwej sk�rze, na przemian wdychaj�c jej zapach i
sk�adaj�c na niej poca�unki, kt�re topi�y j� niczym
rozgrzany wosk. Harry westchn��, kiedy iskry przyjemno�ci
dotar�y do serca, otuli�y go i wypali�y w nim wszystko, co
kiedykolwiek sprawia�o mu b�l.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czu� zawroty g�owy. Nie wiedzia�, czy �ni, czy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Otworzy� roz�arzone powieki, ale jego okulary by�y zaparowane.
Wszystko wydawa�o mu si� tak znajome... i tak inne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus dysza� w jego rami�, owiewaj�c sk�r�
p�on�cym oddechem. Harry poderwa� g�ow�.
M�czyzna zrobi� to samo. Ich spojrzenia skrzy�owywa�y
si�. Ale we wzroku Severusa by�o co�... innego. Nie by�
gor�cy ani intensywny. Nie parzy� go ani nie stara� si�
przepali� jego sk�ry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
By�... ciep�y. Mi�kki. Taki, kt�rym m�g�by si�
otuli� i zasn��, uko�ysany nim. A jednocze�nie, kiedy
na niego pada�, rozpala� w nim ka�dy nerw, ka�d�
kom�rk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego usta otworzy�y si�, z trudem �api�c powietrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Doprowadzasz mnie... do szale�stwa... - wyszepta� dr��cym
g�osem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zamruga�. Czy�by on to powiedzia�? Najwyra�niej tak,
poniewa� Severus u�miechn�� si� lekko w odpowiedzi, a
nast�pnie podni�s� r�k� i Harry poczu�, jak zdejmuje
mu okulary.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rozszerzy� oczy. Ju� wiedzia�. Pami�ta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tu� przed pobiciem... kochali si� w takiej samej pozycji. Ale
wtedy... teraz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zadr�a�, czuj�c wplataj�ce mu si� we w�osy
d�ugie, ch�odne palce. Przez jego cia�o pop�yn��
ciep�y pr�d, jeszcze bardziej podsycaj�c rozb�yskuj�ce
w ciele iskry.</p><empty-line/><p>
Zacisn�� powieki.</p><empty-line/><p>
�zy. Czu� �zy w oczach.</p><empty-line/><p>
Dlaczego?</p><empty-line/><p>
To nie mog�o by� jego wspomnienie. Taka osch�o��,
niczym rozdzielaj�cy ich mur... Teraz to widzia�. Tak, jakby... to...
by� kto� inny. Nie on. Taki ch��d...</p><empty-line/><p>
Uni�s� powieki i napotka� g��bokie, otulaj�ce go
spojrzenie ciemnych �renic.</p><empty-line/><p>
Ciep�o.</p><empty-line/><p>
Severus przyci�gn�� jego twarz, g�adz�c rozczochrane
w�osy, prze�lizguj�ce si� pomi�dzy smuk�ymi
palcami. Harry zamkn�� oczy i wstrzyma� oddech.</p><empty-line/><p>
I wtedy poczu� wargi dotykaj�ce jego powiek.</p><empty-line/><p>
Czas si� zatrzyma�.</p><empty-line/><p>
S�ysza� cichy oddech, owiewaj�cy sk�r� na policzku.
Czu� wplecione we w�osy palce. Pulsuj�c� erekcj�
zanurzon� g��boko w jego wn�trzu. Przeszywaj�cy
sk�r� i ogarniaj�cy oczy �ar. G�adko�� warg. Ich
ciep�o. Swoje w�asne palce wbijaj�ce si� w czarny
materia� szat.</p><empty-line/><p>
Eksplozj�.</p><empty-line/><p>
Us�ysza� westchnienie. Swoje i Severusa. Jego oczy owion��
gor�cy oddech, a we wn�trzu rozla� si� wilgotny ogie�.
Wsz�dzie wok� strzela�y p�omienie. Przyjemno��
tak cudowna, tak ciep�a, tak... s�odka. Jego cia�o sta�o
si� katalizatorem, ogniskuj�c w sobie ka�d�
najmniejsz� cz�stk� rozkoszy, unosz�c� si� w
nagrzanym powietrzu, kt�re roziskrzy�o si� niczym nocne niebo. A z
pulsuj�cego bole�nie penisa wystrzeli�a struga bieli,
osiadaj�c na czarnej szacie.</p><empty-line/><p>
Spod zamkni�tych powiek wyp�yn�y �zy. Przywar�
do napr�onego cia�a pod nim. Dr�a�. Dr�a�
tak bardzo, i� nie by� w stanie nad tym zapanowa�. Wszystko w
nim wibrowa�o. Ka�dy mi�sie�, ka�dy cal mokrej od potu
sk�ry. Dwa nier�wne oddechy wymiesza�y si� ze sob�, a iskry
opad�y �agodnie na ich ubrania.</p><empty-line/><p>
I wtedy Harry poczu� g�adz�c� go po plecach d�o�,
a niski, zachrypni�ty g�os wyszepta� cicho:</p><empty-line/><p>
- W porz�dku?</p><empty-line/><p>
Zmusi� si�, aby pokiwa� g�ow�, chocia� mia�
wra�enie, jakby to dr��ce cia�o nie nale�a�o do
niego.</p><empty-line/><p>
- Tak... - odpar� ochryple.</p><empty-line/><p>
S�ysza� bij�ce g�o�no serce i zastanawia�
si�, czy to jego, czy te� Severusa. Jeden wsp�lny rytm. Niepewny,
wibruj�cy, coraz szybszy. Niczym vibrato, zapowiadaj�ce...</p><empty-line/><p>
...co� wa�niejszego.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
* "Don't
let go" by Bryan Adams &amp; Sarah McLachlan</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 29 ---</strong></p><p><strong>29. On fire</strong></p><empty-line/><p>You're on fire</p><p>When he's near you</p><p>You're on fire</p><p>When he speaks</p><p>You're on fire</p><p>Burning at these mysteries*</p><p>Cz�� 1</p><p>- Powodzenia, Harry! - Ch�opak
ugi�� si� i prawie wpad� na Hermion� po
"dobrodusznym" klepni�ciu w plecy w wykonaniu Hagrida.</p><p>- Dzi�ki - wymamrota�,
kiedy jego p�uca wr�ci�y ju� na miejsce.</p><p>- Dacie im popali�, co nie, Ron?
- P�olbrzym u�miechn�� si� szeroko i uni�s�
d�o�, aby klepn�� tak�e rudzielca, ale ten szybko
wycofa� si� z zasi�gu jego ramion, posy�aj�c mu
nerwowy u�miech.</p><p>Harry ju� dawno straci�
rachub�, ile os�b �yczy�o im powodzenia od czasu wyj�cia z
dormitorium, przez ca�� drog� a� do Wielkiej Sali, do
kt�rej pod��ali na ostatni posi�ek przed meczem. Wszyscy zdawali
sobie spraw� z tego, �e je�eli go wygraj�, b�d�
ju� na wyci�gni�cie r�ki od pucharu. Pozbawiony swoich
najlepszych zawodnik�w - Malfoya, Grabbe'a i Goyle'a - Slytherin, z kt�rym
maj� gra� wiosn�, by� tak os�abiony, i� nikt nie
mia� w�tpliwo�ci, kto b�dzie g�r� w tym pojedynku. To
dzisiejszy mecz by� tym najwa�niejszym i wszyscy dobrze o tym
wiedzieli.</p><p>Kiedy Harry przekroczy� pr�g
sali, w jego oczy wla�a si� ogromna, czerwono-z�ota masa. Niemal
wszyscy uczniowie ubrani byli w barwy Gryffindoru. Pod �cianami sta�y
gotowe transparenty i panowa� tak o�ywiony gwar, i� trzeba
by�o krzycze� sobie do ucha, aby m�c si� porozumie�. W
takiej chwili nie liczy�a si� wojna ani wewn�trzne animozje, nieporozumienia
i podzia�y. Quidditch ��czy� wszystkich w jedn�,
wielk� rodzin�. I w tym tkwi�a jego si�a.</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie, widz�c Seamusa i Deana z twarzami pomalowanymi w
czerwone i z�ote pasy i wymachuj�cymi chor�giewkami z
god�em Gryffindoru. Luna w swoim olbrzymim kapeluszu w kszta�cie
g�owy lwa chodzi�a i rozdawa�a wszystkim balony, z kt�rych -
Harry wytrzeszczy� oczy - szczerzy�a si� jego w�asna twarz
z podpisem: "Harry Potter to nasz idol!"</p><p>Jedynie Slytherin nie bra�
udzia�u w radosnym �wi�cie, chocia� wygl�da�o na
to, �e Zabini i Nott dobrze si� bawi�, strzelaj�c
r�d�kami i przek�uwaj�c te okropne balony. Harry by�
im wdzi�czny.</p><p>Spojrza� ponad t�umem na
st� nauczycielski. McGonagall (z balonem w r�ku!) pomacha�a do
niego, a dyrektor u�miechn�� si� i skin�� mu
swoim pucharem, po czym pochyli� si� ku czarnej, zdecydowanie
wyr�niaj�cej si� w ca�ej tej feerii barw sylwetki. Serce
Harry'ego momentalnie przyspieszy�o, a nogi ugi�y si� pod
nim. Snape siedzia� wyprostowany na swoim miejscu, wys�uchuj�c
weso�ych komentarzy Dumbledore'a, i mia� tak� min�, jakby
w�a�nie wypi� trucizn� i bezw�ocznie potrzebowa�
antidotum. By� niczym mroczna, cyniczna kotwica w faluj�cym morzu
kolorowej rado�ci i beztroski. I przyci�ga� wzrok Harry'ego
niczym magnes, sprawiaj�c, �e zapomina� o wszystkim, o tym,
gdzie si� znajduje i co ma zrobi�. I czu� si� tak, jakby w
jego wn�trzu p�on�� ogie�. Ogie�, kt�ry go
rozgrzewa� i posy�a� w jego cia�o przyjemne pr�dy,
kt�re sprawia�y, �e mia� ochot� si� �mia�,
poniewa� wszystko wydawa�o mu si� takie... pi�kne.</p><p>- Stary, rusz si�.
Zamurowa�o ci�? - Ron z�apa� go za rami� i
poci�gn�� za sob� w roze�miany t�um. Harry
zosta� otoczony podekscytowanymi twarzami, poklepuj�cymi go
r�kami i tysi�cem mieszaj�cych si� ze sob� g�os�w.
Ale to wszystko znajdowa�o si� jakby za niewidzialn�
barier�, kt�ra t�umi�a docieraj�ce do niego bod�ce. W
jego g�owie unosi�a si� ciep�a mgie�ka, a przed oczami
majaczy�a jedynie mroczna sylwetka. Wci�� pami�ta�
t� nies�ychan� czu�o��, kt�r� wczoraj obdarzy�
go Severus, i na samo jej wspomnienie w jego brzuchu dzia�o si�
co� dziwnego - jakby tysi�ce ta�cz�cych mr�wek
urz�dzi�o sobie konkurs stepowania. Wci��
pami�ta� pragnienie, kt�re widzia� w tych niesamowitych,
ciemnych oczach. I nawet moment, w kt�rym Severus da� mu ma��,
aby nie mia� dzisiaj k�opot�w z siedzeniem na miotle, wydawa� mu
si� taki... magiczny. Od wczorajszego wieczoru czu� si� tak,
jakby w jego �y�ach kr��y� alkohol. Nie potrafi�
pozby� si� doskona�ego humoru i u�miechu, kt�ry
wylewa� mu si� na twarz za ka�dym razem, kiedy
pomy�la� o Severusie. Mia� wra�enie, jakby wszystko w
ko�cu by�o tak jak nale�y. Jakby wszystko mu si�
uda�o. Jakby nic nie mog�o ju� tego zepsu�.</p><p>Niejasno zdawa� sobie
spraw�, �e zosta� doprowadzony do sto�u i usadzony przy
nim. Przez jaki� czas czu� jeszcze poklepywania, ale nie zwraca�
na nie uwagi. Z nieobecnym u�miechem na twarzy wpatrywa� si� w
jeden punkt na �cianie i pozwala�, aby przed jego oczami
przewija�y si� wspomnienia wczorajszego wieczoru i plany na kolejne.</p><p>Z odr�twienia wyrwa�y go
dopiero dono�ne ha�asy. Gryfoni, trzymaj�c w r�kach kubki i
sztu�ce, zacz�li wybija� rytm na drewnianym blacie sto�u.
Lee Jordan stan�� na �awce i zawo�a� w wystukiwanych
g�o�no rytmie:</p><p>- Wy-gra-my! Dlaczego?!</p><p>- Bo ma-my Harry'ego! - odpowiedzieli
ch�rem Gryfoni.</p><p>- Prze-gra-cie! Dlaczego?! -
ponowi�, wskazuj�c palcem w stron� Krukon�w.</p><p>- Bo ma-my Harry'ego!</p><p>Harry mia� ochot�
schowa� si� pod st�. By�o mu wstyd przed Cho i reszt�
Krukon�w. Czu�, jak ogromny rumieniec wpe�za na jego twarz i bierze
j� w posiadanie. Hermiona spojrza�a na niego z mieszanin�
rozbawienia i wsp�czucia, a Ron klepn�� go w plecy,
szczerz�c si�.</p><p>- Z tob� nie ma szans,
�eby�my przegrali - powiedzia� beztrosko.</p><p>- Uhm - mrukn��
niewyra�nie Harry, czuj�c, jak �o��dek wywraca mu
si� na drug� stron�.</p><p>***</p><p>- I pami�tajcie, ka�dy
pilnuje swojej strony i przydzielonego wam zawodnika przeciwnej dru�yny.
Harry, ty masz si� skupi� wy��cznie na zniczu. Wszyscy
podaj� do Ginny - ona wyka�cza akcje. Jimmy, Ritchie, pilnujcie jej
jak oka w g�owie. - Angelina udziela�a w szatni ostatnich wskaz�wek,
ale Harry niemal jej nie s�ucha�. Sta� tylko i
ws�uchiwa� si� w ryk na trybunach. Nie m�g�
powiedzie�, �e si� nie denerwowa�. Czu� na sobie
tak� presj�, i� mia� trudno�ci z oddychaniem.
Chocia� Ron wygl�da� na znacznie bardziej przera�onego.</p><p>Automatycznie si�gn��
do kieszeni i zacisn�� palce wok� ch�odnego kamienia.
Poczu� ulg�. Zamkn�� oczy. Nie potrafi� si�
powstrzyma�.</p><p>�ycz mi szcz�cia -
wys�a� i dopiero po chwili stwierdzi�, �e to, co
zrobi�, by�o g�upie i Snape tylko go wy�mieje, kiedy
odczyta wiadomo��. Wzi�� g��boki oddech.</p><p>Ciekawe, czy przyszed�...</p><p>- Ustawi� si�! Wychodzimy!
- krzykn�a Angelina i wrota otworzy�y si�. W uszy
Harry'ego uderzy� ryk i ha�as, a jego twarz owion�o zimne
powietrze pachn�ce nadchodz�c� szybko zim�. Wsiad� na
miot�� i wzbi� si� w g�r�, pozwalaj�c, by inni go
wyprzedzili, gdy� sam rozgl�da� si� po faluj�cym morzu
g��w w poszukiwaniu czarnej sylwetki.</p><p>Nie wypatrzy� jej.</p><p>To dziwne, ale poczu� ulg�.
Podejrzewa�, �e gdyby Severus przyszed�, jego szanse na
z�apanie znicza spad�yby na �eb, na szyj�, poniewa�
my�la�by tylko o �ledz�cych go czarnych oczach.</p><p>Kiedy z szatni zacz�li
wylatywa� zawodnicy przeciwnej dru�yny, z trybun podnios�a
si� pie�� Gryfon�w u�o�ona specjalnie na ten mecz:</p><p>Ju� za chwil� TO si�
zacznie</p><p>Rozpocznie si� wielki mecz</p><p>Gdzie Gryffindor b�dzie
g�r�,</p><p>A przeciwnik p�jdzie precz!</p><p>Potter, Weasley, Bell i Johnson,</p><p>Weasley, Peaks, no i Coote,</p><p>Bo Gryffindor to dru�yna,</p><p>Kt�ra zawsze gra jak z nut!</p><p>Harry pomacha� do Hermiony, Luny
i Tonks, a nast�pnie spojrza� na Cho, kt�ra ustawi�a si�
naprzeciw niego. Mia� wra�enie, �e odk�d j�
poca�owa�, min�y ju� ca�e wieki. Do tej pory
czasami si� zastanawia�, dlaczego to wtedy zrobi� i co mu
si� w niej podoba�o. Teraz, kiedy na ni� patrzy�, nie
widzia� w niej nic interesuj�cego. Wydawa�a mu si� taka...
pospolita. Nie mia�a tych czarnych, wwiercaj�cych si� w
dusz� oczu, tej zmarszczki pomi�dzy brwiami, oznajmiaj�cej
ca�emu �wiatu, �e jej w�a�ciciel m�g�by jednym
mrugni�ciem zmusi� ci� do chodzenia za nim na czworakach, nie
mia�a tej ukrytej si�y, kt�ra objawia�a si� w spojrzeniu i
dumnej postawie, nie potrafi�a u�miecha� si� w tak cyniczny
spos�b, sprawiaj�cy, �e twoje nogi zamienia�y si� w
wat�... Mia� wra�enie, �e wtedy, kiedy s�dzi�,
�e mu si� podoba�a, tak naprawd� szuka�
przeciwie�stwa, czego� zupe�nie innego, ucieczki od tego, co
ukrywa� g��boko wewn�trz siebie, poniewa� jego
pod�wiadomo�� nie chcia�a, albo mo�e nie
potrafi�a dopu�ci� do g�osu jego prawdziwych pragnie�,
a ju� z pewno�ci� nie potrafi�aby ich zaakceptowa�.</p><p>Otrz�sn�� si�
dopiero wtedy, kiedy pani Hooch wyrzuci�a w powietrze kafla i gra si�
rozpocz�a. Przez pierwsze pi�tna�cie minut Harry tylko
kr��y� nad boiskiem i wypatrywa� b�ysku z�ota.
Ginny, po kilku udanych akcjach, strzeli�a trzy gole, Angelina jednego, a
Krukoni dwa, cho� Ron naprawd� dwoi� si� i troi�, aby
obroni� p�tle. Do uszu Harry'ego dobiega�a dalsza
cz�ci pie�ni Gryfon�w:</p><p>Dost�pu do naszych bramek</p><p>Strze�e dzielnie Weasley Ron,</p><p>Zawsze szczelnie je ochrania</p><p>Tak potrafi tylko on!</p><p>Harry u�miechn��
si� widz�c, jak zaczerwieniony przyjaciel macha do t�umu.
Us�ysza� �wist i zachwia� si�, kiedy t�uczek
�mign�� tu� obok jego g�owy. Cho przez ca�y czas
siedzia�a mu na ogonie, co by�o cholernie irytuj�ce.
Zanurkowa� troch� ni�ej udaj�c, �e dostrzeg�
znicz. Jak by�o do przewidzenia, pod��y�a za nim. Nad jego
g�ow� przelecia�a Angelina, goniona przez dw�ch kruko�skich
�cigaj�cych. Pie�� wzmog�a si�:</p><p>W �rodku pola nasza tr�jka:</p><p>Angelina, Katie, Ginny!</p><p>Oto ich cudowna akcja</p><p>I kolejny punkt dru�yny!</p><p>Angelina zwodem zmyli�a
�cigaj�cych, a nast�pnie poda�a do Ginny, kt�ra
pos�a�a pi�k� do p�tli, tu� pod ramieniem
obro�cy. Na widowni rozleg� si� ryk rado�ci. G�os
Jordana nikn�� w�r�d krzyk�w i piosenki �piewanej przez
wszystkich kibic�w Gryffindoru:</p><p>Swoim silnym uderzeniem</p><p>Ka�dego z miot�y
zwalaj�!</p><p>Strzela Jimmy, strzela Ritchie</p><p>Przeciwnicy uciekaj�!</p><p>Harry wzbi� si� do g�ry i
zanurkowa� ponownie, aby zgubi� i zmyli� Cho, jednak ona
zdawa�a si� by� przyklejona do niego zakl�ciem
trwa�ego przylepca.</p><p>Po kolejnych dwudziestu minutach
Gryffindor prowadzi� siedemdziesi�t do pi��dziesi�ciu,
graj�c chwilowo w os�abionych sk�adzie, gdy� Katie
dosta�a t�uczkiem w rami� i pani Pomfrey musia�a szybko
j� opatrzy�. Harry musn�� j� wzrokiem i spojrza�
w kierunku p�tli, przy kt�rej kr��y� Ron. I gwa�townie
jego wzrok wr�ci� z powrotem do przyjaci�ki z dru�yny i
piel�gniarki. Kilka metr�w od nich unosi�a si� z�ota
pi�eczka. Szybko odwr�ci� g�ow�, udaj�c, �e
patrzy w przeciwnym kierunku, �eby zmyli� Cho, i gwa�townym
zrywem wybi� si� w g�r�. Dziewczyna pod��y�a za
nim, ale wtedy Harry zrobi� zwrot o sto osiemdziesi�t stopni i
zanurkowa�. Na trybunach wybuch�a euforia. Do jego uszu dotar�y
kolejne zwrotki pie�ni:</p><p>Ale rozst�pcie si� wszyscy</p><p>Oto on wkracza do akcji</p><p>�aden znicz mu nie ucieknie</p><p>Harry zawsze go za�atwi!</p><p>Znicz szybuje i ucieka,</p><p>Harry skr�ca i nurkuje</p><p>W ka�dej trudnej sytuacji</p><p>Zimn� krew zachowuje!</p><p>Patrzcie, patrzcie, jest ju�
blisko,</p><p>Ju� wyci�ga d�o�
po niego!</p><p>W ka�dym meczu, zawsze,
wsz�dzie</p><p>Wszystkie znicze b�d� jego!</p><p>Tak naprawd� to od znicza
dzieli�o go jeszcze kilkana�cie metr�w. K�tem oka widzia�
za sob� cie� Cho. Nie mia�a szans wyprzedzi� go w prostej
linii, wi�c wystarczy�o tylko... wyci�gn��
r�k�... i z�ap...</p><p>A niech to!</p><p>Ch�ralny j�k na trybunach
zmiesza� si� z j�kiem Harry'ego, kiedy znicz drgn�� i
zacz�� ucieka�. Gryfon szarpn�� trzonek i niemal go
z�ama�, ci�gn�c stawiaj�c� op�r miot��
w g�r�. Cho zatoczy�a �uk. Jej miot�a nie wytrzyma�aby
takiego przeci��enia.</p><p>"No dalej, dalej! Uda si�!
Musi si� uda�!" - krzycza� umys� Harry'ego, podczas
gdy on frun�� coraz wy�ej i wy�ej, nie zwracaj�c uwagi
na siekaj�ce sk�r� lodowate podmuchy wiatru. I wtedy znicz znowu zrobi�
gwa�towny zwrot i zanurkowa�, przelatuj�c tak blisko, �e
niemal musn�� policzek Gryfona. Harry krzykn�� z frustracji
i szarpn�� r�czk� ponownie, robi�c salto i
nurkuj�c za uciekaj�c� pi�k�. Ustawi� si�
niemal pionowo do ziemi i kiedy spojrza� wzd�u� trzonka na
uciekaj�c� z�ota kulk�, jego oczy rozszerzy�y
si�.</p><p>Kierowa� si� wprost na
nadlatuj�c� z do�u Cho. Znicz by� pomi�dzy nimi.
Tysi�c opcji przewin�o si� przez jego g�ow� w
u�amku sekundy, ale �adna nie wydawa�a si� dobrym rozwi�zaniem.</p><p>Nie mo�e lecie� prosto, bo
wpadn� na siebie. Nie mo�e liczy� na to, �e ona pierwsza
ucieknie, bo zale�y jej na wygranej tak samo jak jemu. Nie mo�e
uciec, bo znicz wpadnie prosto w wyci�gni�t� r�k�
Krukonki.</p><p>Zmarszczy� brwi i
�cisn�� trzonek mocniej. Czasami, aby wygra�, trzeba
zaryzykowa�. Tego nauczy� si� od Severusa. Dobroci�,
wahaniem i unikaniem konfrontacji nie zwyci�y. Czasami trzeba
u�y�... czarnej magii.</p><p>Wyci�gn��
r�k� i przyspieszy�.</p><p>Jeszcze rok temu zrobi�by
wszystko, aby nie narazi� jej na niebezpiecze�stwo. Nawet za
cen� przegranej. Ale teraz... teraz by�o inaczej.</p><p>Natar� z pe�n�
szybko�ci�. Cho rozszerzy�a gwa�townie oczy,
krzykn�a z przestrachem i w ostatniej chwili odbi�a na bok.
Palce Harry'ego zacisn�y si� wok� z�otej kulki. I w
tym samym momencie poczu� eksplozj� gor�ca, rado�ci i
poczucia triumfu. W oddali us�ysza� ryk kibic�w Gryffindoru,
ca�kowicie zag�uszaj�cy j�k Krukon�w. Cho straci�a
panowanie nad miot�� i, wiruj�c, zacz�a spada�.
Jej krzyk przedar� si� przez wrzask rado�ci bombarduj�cy
uszy Gryfona.</p><p>Rozmazanym wzrokiem rozejrza�
si� wok�. Jej czarne w�osy powiewa�y na wietrze, kiedy,
trzymaj�c si� kurczowo miot�y, opada�a spiralami ku ziemi.
Harry wyhamowa�, wcisn�� znicz do kieszeni i zanurkowa� za
ni�. Podlecia� na odleg�o�� �okcia, wyr�wna�
lot, po czym z�apa� j� w pasie i jednym szarpni�ciem
wci�gn�� na swoj� miot��. Oklaski i okrzyki
jeszcze si� wzmog�y. Krukonka z�apa�a si� go kurczowo
i dr��c, spojrza�a na swoj� miot��, kt�ra
uderzy�a w ziemi� i z�ama�a si�. Harry wiedzia�,
�e powinien odczuwa� jaki� �al, wyrzuty sumienia, �e
tak post�pi�, �e narazi� j� na niebezpiecze�stwo,
ale jedyne, co czu�, to rozgrzewaj�cy go �ar triumfu.</p><p>Opadaj�c powoli ku ziemi,
s�ysza� ostatnie zwrotki �piewanej przez Gryfon�w pie�ni:</p><p>Ju� po meczu, wygrali�my!</p><p>Pani Hooch ju� daje znak!</p><p>Unie� r�ce na
cze�� jego</p><p>I za�piewaj z nami tak:</p><p>Harry Potter to nasz idol!</p><p>Harry Potter to nasz gracz!</p><p>Harry Potter jest najlepszy!</p><p>Uciekajcie, p�ki czas!</p><p>***</p><p>W Pokoju Wsp�lnym panowa�a
szampa�ska atmosfera. Tu� po meczu Harry zosta� porwany i
przyniesiony tu przez Gryfon�w na r�kach. W tej chwili wszyscy skandowali
na przemian:</p><p>Gryffindor jest najlepszy</p><p>Ka�dy mecz wygrywa</p><p>I w ten oto spos�b</p><p>Puchary zdobywa!</p><p>Oraz nowy, nieoficjalny hymn domu
lwa:</p><p>Harry Potter to nasz idol!</p><p>Harry Potter to nasz gracz!</p><p>Harry Potter jest najlepszy!</p><p>Uciekajcie, p�ki czas!</p><p>Teraz, kiedy adrenalina juz
opad�a, gdy wszyscy przestali mu w ko�cu gratulowa� i
podziwia� jego ostatni� akcj�, Harry m�g� nareszcie
odsapn�� i usi��� w k�cie, poniewa� nogi
zacz�y odmawia� mu pos�usze�stwa.
Si�gn�� do kieszeni i wyj�� z niej z�ot�
pi�eczk�. Nie szarpa�a si� ju�. Le�a�a
spokojnie, pogodzona z losem. W momencie, w kt�rym chcia� schowa�
j� z powrotem, poczu� ciep�o w drugiej kieszeni. Odrzuci�
znicz na bok i natychmiast si�gn�� po zielony kamie�. Jego
oczy za�wieci�y si�, kiedy zobaczy� jarz�c�
si� w �rodku wiadomo��. Znicz przesta� dla niego
istnie�. Przybli�y� klejnot do oczu i odczyta�:</p><p>Jak�e m�g�bym nie
pogratulowa� Z�otemu Ch�opcu kolejnej wygranej? Teraz zapewne
p�awisz si� w swojej chwale.</p><p>Harry zmarszczy� brwi i szybko
odes�a�:</p><p>W niczym si� nie
p�awi�. Tylko... t�skni� za tob�.</p><p>I by�a to najszczersza prawda.
By� ju� zm�czony ca�ym tym zamieszaniem wok� swojej
osoby. Chcia� po prostu znale�� si� gdzie�, gdzie nie
b�dzie musia� odgrywa� przed wszystkimi roli Z�otego
Ch�opca Gryffindoru, tylko po prostu... gdzie b�dzie m�g�
by� sob�. Jedynie przy Severusie tak si� czu�. I t�skni�
za nim. Naprawd� t�skni�.</p><p>Wok� niego rozlega�y
si� �piewy, okrzyki, �miech, ale mia� wra�enie,
�e to wszystko dzieje si� gdzie� daleko, za grubym, szklanym
murem. Opar� si� o �cian�, zamkn�� oczy i
zanurzy� si� we wspomnieniach. Przypomina� sobie �agodny
dotyk, kt�ry niczym paj�k przesuwa� si� po jego ciele,
gor�cy oddech Severusa owiewaj�cy jego szyj� i rami�,
ciep�e wargi w�druj�ce po dr��cej sk�rze,
przynosz�ce jednocze�nie b�l i rado��. B�l, poniewa�
tak d�ugo musia� czeka�, i rado��, poniewa� w
ko�cu doczeka� si�. Wszystko by�o takie inne. G�adkie
i... ciep�e. Za ka�dym razem, kiedy o tym pomy�la�, jego
serce rozpoczyna�o taniec, g�owa stawa�a si�
zadziwiaj�co lekka, a na usta wyp�ywa� u�miech. Tak, jak
teraz.</p><p>- Harry! - Czyj� g�os
wdar� si� w jego sny na jawie, przerywaj�c je. Poczu� na
ramieniu d�o�. Otworzy� oczy. Obok niego sta�a Ginny. -
Wszystko w porz�dku?</p><p>- Tak - odpar� i wtedy
wiedzia� ju�, co ma zrobi�, aby jego sen sta� si�
rzeczywisto�ci� i aby nikt nie m�g� go przerwa�. -
Musz� i�� - o�wiadczy�, zrywaj�c si� z
miejsca.</p><p>Obok Ginny pojawi� si� Ron.</p><p>- Nigdzie teraz nie p�jdziesz, stary.
B�d� �piewa� piosenk� na nasz� cze�� -
wyszczerzy� si�. - I wszyscy chc� zobaczy� i
poca�owa� znicz.</p><p>Znicz?</p><p>Harry przypomina� sobie, �e
jeszcze przed chwil� go mia�, ale co z nim zrobi�?</p><p>Niewa�ne. Wszystko to jest niewa�ne.
Najwa�niejsze teraz jest...</p><p>- Ale ja naprawd� musz�! -
Spr�bowa� przecisn�� si� obok Rona. Musia�
zobaczy� si� z Severusem. W�a�nie w tej chwili! Nic nie
by�o wa�niejsze od tego!</p><p>Ale przyjaciel z�apa� go za
rami� i wci�gn�� w t�um. Widzia�, �e teraz
nie ma ju� �adnych szans, aby si� wyrwa� i zrobi� to,
czego najbardziej pragn��.</p><p>By� z nim.</p><p>***</p><p>Po�ow� niedzieli Harry
sp�dzi� w bibliotece, ucz�c si� o sposobach
przed�u�ania dzia�ania eliksir�w niewidzialno�ci, a
drug� po�ow� patrz�c w okno, u�miechaj�c si�
i �ni�c na jawie. Ca�e szcz�cie, �e wygrana w
sobotnim meczu ca�kowicie t�umaczy�a jego ma�lany
u�miech i wiecznie dobry humor, bo w przeciwnym wypadku Hermiona
mog�aby zacz�� zadawa� pytania. Ka�dy, kto na niego
patrzy�, my�la� po prostu, �e jest zadowolony z wygranej.
Tak�e siedz�c w bibliotece nie opuszcza� go dobry humor. Nawet
nieobecno�� Severusa nie mog�a mu go zepsu�. Po
�niadaniu, na kt�rym Mistrz Eliksir�w si� nie pojawi�, Harry
postanowi� p�j�� go odwiedzi�, poniewa� mia�
wra�enie, �e ka�da godzina roz��ki jest dla niego
tortur�, ale niestety, Severusa nie by�o ani w gabinecie, ani nigdzie
w zamku. Specjalnie sprawdzi� na Mapie Huncwot�w, poniewa�
pomy�la�, �e mo�e znowu pracuje w swoim laboratorium, ale
po wpatrywaniu si� w pergamin przez p� godziny stwierdzi�,
�e chyba jednak nie. Troch� zawiedziony zabra� si�
wi�c do nauki. W ko�cu chcia�by m�c pochwali� si� w
poniedzia�ek Severusowi znajomo�ci� zagadnienia, o kt�rym
m�czyzna ostatnio napomkn�� i da� mu do zrozumienia,
�e chcia�by o nim z Harrym porozmawia�. By� tak pe�en
zapa�u, i� mia� wra�enie, �e bez problemu da rad�
nauczy� si� materia�u z ca�ej sz�stej i si�dmej klasy, byle
tylko sprawi� tym przyjemno�� Severusowi. Nawet Hermiona, kt�ra
przysz�a do biblioteki po po�udniu, aby pouczy� si�
troch� na jutrzejsz� lekcj� Eliksir�w na wypadek, gdyby Snape
zaskoczy� ich jakim� niezapowiedzianym sprawdzianem, z niepokojem
patrzy�a na stosy ksi��ek, kt�rymi ob�o�y� si�
Harry i kt�re wertowa� z zapa�em i u�miechem na twarzy.</p><p>Severus nie pojawi� si�
tak�e na posi�kach w poniedzia�ek i Harry zacz��
si� martwi�. Z niecierpliwo�ci� oczekiwa� ostatniej
lekcji Eliksir�w, a siedz�c ju� w klasie, wci��
wpatrywa� si� w drzwi. Ron mrucza� pod nosem modlitw� o
tym, �e zrobi wszystko, je�eli tylko prze�yje t�
lekcj�, a Neville przewr�ci� atrament, ustawiaj�c na �awce
sw�j przypalony kocio�ek, za co zosta� zwymy�lany przez
Lavender, poniewa� pobrudzi� kawa�ek jej nowej, przyozdobionej
muszlami i kwiatami torby.</p><p>Harry wpatrywa� si� w drzwi
z tak� intensywno�ci�, i� jego oczy niemal
zacz�y �zawi�. A wtedy one otworzy�y si� z
rozmachem i do klasy wla� si� mrok. Poczu� tak� ulg�,
i� prawie sp�yn�� po krze�le na pod�og�.
Niemal nie�wiadomie si�gn�� r�k� do kieszeni i
zaciskaj�c palce na kamieniu, pomy�la�:</p><p>Jak to dobrze, �e jeste�,
Severusie. Tak si� o ciebie martwi�em...</p><p>Snape zatrzyma� si� przy
biurku i zerkn�� w d� na co�, co wyci�gn��
z po��w swojej szaty. Kiedy odczyta� wiadomo��, uni�s�
jedn� brew i spojrza� na Harry'ego tak, jakby ch�opak
zacz�� nagle m�wi� w innym j�zyku. Tak, jakby w �yciu
nie spodziewa� si�, �e kto� mo�e si� o niego
martwi�.</p><p>Harry gwa�townie
spu�ci� wzrok, czuj�c si� jak ostatni g�upek. Po
chwili znowu us�ysza� ten niski g�os, kt�ry za ka�dym razem
rozpala� w nim ka�dy nerw. Poczu� dreszcze. Nie
s�ysza� go od pi�tku. Mia� wra�enie, �e
min�y ju� ca�e wieki, a nie zaledwie trzy dni.</p><p>- Schowajcie wszystkie
ksi��ki i przybory. Dzisiaj mam dla was... ma��
niespodziank� - powiedzia� Snape u�miechaj�c si�
nieprzyjemnie i machn�� r�d�k� w stron� biurka,
z kt�rego zacz�y wylatywa� czyste arkusze pergaminu.</p><p>Ron j�kn��, a Hermiona
rozpromieni�a si�. Harry spojrza� na arkusz, kt�ry
wyl�dowa� przed nim i przeczyta� tytu� wypracowania, kt�re
mieli napisa�:</p><p>Opisz metody przyrz�dzania najpopularniejszych
eliksir�w niewidzialno�ci i zaproponuj sposoby przed�u�enia ich
dzia�ania.</p><p>Harry poczu� s�odk�
satysfakcj�. Chyba po praz pierwszy w �yciu by� pewien, �e
nie ma szans tego zawali�. Us�ysza�, jak siedz�cy obok
niego Ron zakl�� cicho i szepn�� co� do Hermiony.
Dziewczyna zerkn�a, czy nauczyciel nie patrzy, i odpowiedzia�a
mu co�, tak�e szeptem. W tej samej chwili rozleg� si�
piskliwy g�os Pansy:</p><p>- Panie profesorze, Granger i Weasley
szepcz� do siebie. Uwa�am, �e nie powinno si�
podpowiada�. To niedopuszczalne!</p><p>Hermiona zaczerwieni�a si�
a� po czubki w�os�w, a Ron pos�a� �lizgonce swoje
najbardziej mordercze spojrzenie.</p><p>- S�uszna uwaga, panno Parkinson
- odpar� spokojnie Snape. - Dziesi�� punkt�w dla Slytherinu za
twoj� niespotykan� spostrzegawczo��. A Gryffindor traci
pi�tna�cie punkt�w. Panno Granger, jestem zmuszony rozdzieli�
wasz� wielk� tr�jc�. Usi�dzie pani w ostatniej �awce.</p><p>Hermiona, czerwona jak burak,
zabra�a ka�amarz i pergamin i szybko przesz�a na koniec klasy.
Ron odprowadzi� j� zrozpaczonym wzrokiem, po czym ponownie
rzuci� Pansy tn�ce w�ciek�o�ci� spojrzenie.
�lizgonka prychn�a i u�miechn�a si�
szyderczo. Siedz�cy obok niej Zabini sykn�� w stron�
Gryfona:</p><p>- I co, Weasley? Rozp�aczesz
si� teraz, �e twoja szlamowata dziewczyna ci nie pomo�e?
Mo�e gdyby� zainwestowa� w porz�dne ksi��ki, a
nie w te obdartusy, to mia�by� szanse chocia� na N�dzny.
Och, zapomnia�em, twoja rodzina jest na to zbyt biedna...</p><p>�lizgoni zacz�li
chichota�, a Ron niemal zerwa� si� z miejsca, mrucz�c pod nosem
co� o tym, �e go zabije, ale Harry w ostatniej chwili
z�apa� przyjaciela za rami� i przytrzyma�, zmuszaj�c
go, by usiad� z powrotem.</p><p>- Uspok�j si�, Weasley, albo
wylecisz z sali - warkn�� Snape, rzucaj�c mu gro�ne
spojrzenie. - Przez ciebie Gryffindor traci kolejne dziesi�� punkt�w.</p><p>Harry usadzi� na miejscu
przeklinaj�cego pod nosem i trz�s�cego si� ze
z�o�ci przyjaciela, po czym, chocia� sam czu� ju�
pierwsze uk�ucia z�o�ci z powodu tego, �e Snape znowu
by� dla nich tak cholernie niesprawiedliwy (ale wmawia� sobie,
�e to tylko gra i �e musi taki by�, poniewa� mn�stwo
uczni�w w klasie ma rodzic�w �miercio�erc�w), spr�bowa� go
uspokoi�:</p><p>- Zostaw go, Ron. On jest
�a�osny. Nie zni�aj si� do jego poziomu.</p><p>- Sam jeste� �a�osny,
Potter - odpar� Zabini, kt�ry najwyra�niej wszystko
us�ysza�. - Ty i ca�a twoja �a�osna rodzina. Och,
zapomnia�em, przecie� oni wszyscy zgin�li. Przez ciebie! -
wysycza� jadowicie. Pansy wyda�a z siebie chichot, jakby �lizgon
w�a�nie opowiedzia� dobry dowcip.</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
zosta� uderzony w twarz. Z tak� si��, �e przez
chwil� nie wiedzia�, gdzie si� znajduje. Ogromny b�l
przebi� jego wn�trzno�ci, dosi�gaj�c serca. Wszystko w
nim si� wzburzy�o, �o��dek skr�ci�, a
p�uca �cisn�y. Poczu� lodowaty ogie�
w�ciek�o�ci. Przez chwil� chcia� si� zerwa�
i wbi� Zabiniemu te s�owa z powrotem do jego o�lizg�ego
gard�a, ale...</p><p>Kontrola. Obieca� to Severusowi.
�e b�dzie si� kontrolowa�. �e ju� nigdy nie da
si� sprowokowa� i nie straci nad sob� panowania. Wzi��
g��boki oddech i bardzo powoli odwr�ci� si� plecami do
�lizgona, walcz�c z zalewaj�c� jego oczy czerwieni�,
po czym wzi�� do dr��cej d�oni pi�ro,
przy�o�y� je do pergaminu i zacz�� pisa�, mimo
�e litery rozmywa�y mu si� przed oczami.</p><p>Nie zdawa� sobie sprawy z tego,
�e czarne oczy z zainteresowaniem �ledz� ka�dy jego ruch.</p><p>- Wiedzia�em, �e to prawda
- kontynuowa� Zabini, zirytowany tym kompletnym brakiem reakcji ze strony
Gryfona. - Wiedzia�em, �e...</p><p>- Dosy�! - przerwa� mu
ostro Mistrz Eliksir�w. - Panie Zabini, prosz� zabra� si� do
pisania. Nie �ycz� sobie tego typu uwag na mojej lekcji. Je�eli
ktokolwiek jeszcze si� odezwie, natychmiast wyleci z klasy, a jego dom
straci trzydzie�ci punkt�w. Czy to jasne?</p><p>Uczniowie pokiwali g�owami i
zabrali si� do pracy, chocia� niekt�rzy jeszcze od czasu do czasu
zerkali z ciekawo�ci� na Zabiniego, Rona i Harry'ego.</p><p>Harry poczu�
nap�ywaj�cy powoli spok�j. Kiedy Severus usiad� przy biurku,
rozgl�daj�c si� gro�nie po klasie, odwa�y�
si� podnie�� g�ow� i u�miechn�� do
niego z wdzi�czno�ci�. Nie obchodzi�o go, czy kto� to
zobaczy. Liczy� si� tylko b�ysk, kt�ry zobaczy� w ciemnych
oczach m�czyzny, a kt�ry powiedzia� mu wszystko, czego
potrzebowa�. U�miechn�� si� i powr�ci� do
pisania, czuj�c w sercu ma�y, tl�cy si� ciep�o
promyczek.</p><p>***</p><p>Harry by� tak zniecierpliwiony
czekaniem na wieczorny szlaban, �e z trudem powstrzymywa� si�,
aby nie biec. W ko�cu, gdyby uczniowie zobaczyli go p�dz�cego na
z�amanie karku do loch�w, mogliby dziwnie na niego patrze�. Dlatego
postara� si� opanowa� i podszed� do drzwi miarowym krokiem.
Serce bi�o mu tak mocno, i� niemal s�ysza� je w uszach.
Ju� dawno si� tak nie czu�. To znaczy, ka�de
nadchodz�ce spotkanie z Mistrzem Eliksir�w wprawia�o go w nerwowy,
nieco dziwny nastr�j, ale od poprzedniego pi�tku, kiedy on i Severus...
kochali si� - nie mo�na by�o tego inaczej nazwa� -
mia� wra�enie, jakby jego zauroczenie jeszcze przybra�o na sile.
Jakby teraz, bez wzgl�du na sytuacj�, bez przerwy
p�on�� w nim jasny, ciep�y ogie�, kt�ry sprawia�,
�e przez ca�y czas mia� zaczerwienione policzki, by�o mu
gor�co, a w jego umy�le tworzy�y si� mgliste opary,
wprawiaj�ce go w stan nieprzerwanej euforii.</p><p>Wzi�� kilka
g��bokich oddech�w i dotkn�� drewnianej powierzchni, ale
nic si� nie wydarzy�o. Zmarszczy� brwi i zapuka� lekko.
Drzwi otworzy�y si�. Odetchn�� i przekroczy� pr�g, po
czym zatrzyma� si� gwa�townie i wytrzeszczy� oczy. Severus
siedzia� w gabinecie przy biurku i skroba� pi�rem po pergaminie. Po
raz pierwszy nie czeka� na Harry'ego w swoich komnatach, tylko
najwyra�niej pracowa�. Nawet nie podni�s� g�owy, kiedy
Gryfon wszed�. Ale Harry'emu w og�le to nie przeszkadza�o.
Najwa�niejsze by�o to, �e w ko�cu tutaj by�. Przy nim.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
powiedzia� beztrosko. M�czyzna dopiero teraz na niego
spojrza�. Kiedy zmru�one, czarne oczy na nim spocz�y,
Harry poczu�, �e kolana mu mi�kn�, a usta same
uk�adaj� si� w u�miech.</p><p>- Jeszcze nie sko�czy�em -
o�wiadczy� Snape. - Zajmij si� czym� po�ytecznym.
Mo�esz posegregowa� alfabetycznie karty ze spisem eliksir�w i
odno�nikami do poszczeg�lnych sk�adnik�w. Mo�e przy okazji utkwi
ci co� w g�owie. - M�czyzna machn��
r�d�k� i transmutowa� stoj�cy w k�cie wieszak w
ma�y stolik, a potem przelewitowa� do niego krzes�o,
stoj�ce do tej pory przy biurku. Na stoliku wyl�dowa�a szuflada
pe�na ma�ych, czarnych karteczek.</p><p>- Nie ma sprawy, Severusie -
odpar� Harry i bez najmniejszego s�owa sprzeciwu usiad� przy
stoliku, w taki jednak spos�b, aby przez ca�y czas m�g� patrze�
prosto na m�czyzn�.</p><p>Pocz�tkowo nawet pr�bowa�
wykona� zadanie, ale coraz cz�ciej �apa� si� na
tym, �e podrywa� g�ow� i bez skr�powania
przygl�da� si� pochylonemu nad biurkiem Severusowi. W jego
umy�le zacz�y tworzy� si� obrazy, na pierwszy plan
wypycha�y si� wspomnienia. Przypomnia� sobie sw�j pierwszy raz z
Severusem. Pami�ta�, jak m�czyzna bra� go na biurku.
Pami�ta� nawet szelest le��cych pod nim i opadaj�cych
na pod�og� pergamin�w. To wszystko wydawa�o mu si� tak
odleg�e i jednocze�nie tak bliskie. Na wyci�gni�cie
r�ki. Dlaczego Severus nie m�g�by zrobi� tego raz jeszcze?
Dlaczego nie m�g�by go wzi�� na tym du�ym, czarnym biurku,
tak, jak wtedy? Nawet w tym momencie. W ka�dej chwili.</p><p>Za�mia� si� cicho,
czuj�c delikatne �askotanie podniecenia i gor�co
towarzysz�ce przyspieszonemu pulsowi.</p><p>Severus zerkn�� na niego
znad pergamin�w i zmarszczy� brwi.</p><p>- Co ci� tak bawi, Potter?</p><p>- Och, nic takiego - odpar�
szybko Harry, machaj�c r�k�. - Tylko wyobrazi�em sobie, jak
mnie bra�e� na biurku wtedy w klasie i jak bardzo chcia�bym,
�eby� znowu to zrobi�...</p><p>W oczach m�czyzny
pojawi� si� kr�tki rozb�ysk.</p><p>- Bardzo ciekawa propozycja,
Potter...</p><p>Harry natychmiast podchwyci�
temat, u�miechn�� si� zalotnie i kontynuowa�:</p><p>- Mogliby�my zrobi� to na
tym biurku. - Obj�� wzrokiem mebel i obliza� wargi. - Jest
idealne.</p><p>Snape uni�s� brew.</p><p>- Czy zechcia�by� mi
�askawie wyja�ni�, co idealnego jest w moim biurku, Potter? -
zapyta� kpi�co.</p><p>- Jest takie... du�e. -
Widz�c min� m�czyzny, zaczerwieni� si� i
natychmiast si� poprawi�. - To znaczy... jest wi�ksze, ni�
biurko w klasie. A na dodatek czarne. Jak twoja po�ciel, Severusie. - Oczy
Harry'ego zab�ys�y.</p><p>Prawd� m�wi�c, to w
sypialni Severusa te� pragn�� to zrobi�. Mo�e
rozpoczn� w gabinecie, a p�niej jako� przemieszcz�
si� do ��ka. Hmm... Ale mogliby napotka� pewne
trudno�ci...</p><p>Harry ponownie za�mia�
si� na t� wizj�.</p><p>- Pi�e� co�, Potter? -
Snape patrzy� na niego z mieszanin� niepokoju i zaintrygowania.</p><p>- Nie. Po prostu... - Harry
machn�� r�k� w nieokre�lonym kierunku, wskazuj�c
na �cian� i sufit - ...wszystko jest takie pi�kne.</p><p>Snape popatrzy� na
zape�nione brunatnymi, zakurzonymi s�oikami p�ki, na wytarty
dywan oraz ciemny sufit i uni�s� brwi. Nast�pnie ponownie
przesun�� wzrok ku u�miechaj�cemu si� beztrosko i
wpatruj�cemu w niego jak w obrazek Harry'emu i wyraz jego twarzy momentalnie
si� zmieni�, tak jakby nareszcie dotar�o do niego co�, co
przez ca�y czas mia� przed nosem, a w co nie m�g�, albo te�
nie chcia� uwierzy�. I chwil� po tym rysy jego twarzy
wyostrzy�y si�, ciemno�� w oczach pog��bi�a,
a na usta wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>Harry zamruga�, nie
potrafi�c oderwa� od niego wzroku. Chcia� by� blisko niego.
W ko�cu w�a�nie po to tu przyszed�. Dlaczego nie mo�e
go nawet dotkn��? Przecie� teraz wszystko si� zmieni�o...</p><p>Jak zahipnotyzowany podni�s�
si� i powoli zbli�y� do m�czyzny, z kt�rego twarzy
nie schodzi� tajemniczy u�miech. Zatrzyma� si� tu�
obok niego i wyci�gn�� r�k�, aby wyj�� pi�ro
z bladej d�oni.</p><p>- Jeszcze nie sko�czy�em,
Potter - odpar� sucho Severus, ale pozwoli� Harry'emu zabra� i
od�o�y� pi�ro.</p><p>- Niewa�ne - wymamrota�
Gryfon. - To jest niewa�ne. - Przysun�� si� bli�ej i
zmusi� m�czyzn� do odchylenia si� i odsuni�cia
od biurka.</p><p>- A co jest takie wa�ne? -
zapyta� Severus, uwa�nie obserwuj�c ka�dy ruch Harry'ego.</p><p>Ch�opak usiad� na kolanach
m�czyzny, przodem do niego, i nie odrywaj�c zamglonego wzroku
od jego twarzy, si�gn�� po smuk�� d�o� i
po�o�y� na swoim sercu.</p><p>- To - odpar�.</p><p>Kiedy zamyka� oczy,
zobaczy� jeszcze jeden ciep�y rozb�ysk w g��binach
ciemnych oczu, ale chwil� p�niej widzia� ju� tylko
p�on�c� pod powiekami czerwie� pragnienia. Czu� pod
palcami ch��d szczup�ej d�oni, kt�ra spoczywa�a na jego
sercu, uspokajaj�c jego szalony rytm, tak jakby g�adzi�a je i
otula�a. Powoli przesun�� r�k� wy�ej,
pozwalaj�c, by jej �cie�ka �agodnie lawirowa�a poprzez
klatk� piersiow� i wyprowadzi� j� na otwarte przestrzenie
ciep�ej sk�ry. Odchyli� g�ow� do ty�u,
pozwalaj�c, by ch�odne palce b��dzi�y po rozgrzanej
szyi, zmierzaj�c powolnymi, g�adkimi kr�gami wprost ku twarzy.</p><p>S�ysza� sw�j w�asny,
ci�ki oddech, generowany ka�dym, najdelikatniejszym
mu�ni�ciem palc�w m�czyzny i mia� wra�enie,
jakby ton�� w ciep�ej ciemno�ci i ca�y �wiat,
wszystkie d�wi�ki, barwy i zapachy przestawa�y istnie�...
Istnia� tylko ten dotyk na jego rozpalonej sk�rze. Nie widzia�
niczego, absolutnie niczego, poza ognist� czerwieni�,
s�ysza� jedynie szalone bicie w�asnego serca, a pieszczota
szorstkich palc�w na jego twarzy doprowadza�a go niemal do utraty
zmys��w. Podda� si� ca�kowicie temu uczuciu, trac�c
kontrol� i pozwalaj�c, aby d�o� samodzielnie
zacz�a b��dzi� po jego twarzy muskaj�c
czo�o, przeczesuj�c opadaj�ce niesfornie kosmyki w�os�w,
lawiruj�c pomi�dzy nosem, policzkami oraz brod�, a na samym
ko�cu docieraj�c do rozchylonych warg i wsuwaj�c dwa palce w
ciep�e wn�trze ust. Ledwie zdaj�c sobie spraw� z tego,
�e ca�y dr�y, zacisn�� usta wok� plac�w i
zacz�� pie�ci� je j�zykiem. Mia�y lekko
s�onawy posmak, pachnia�y atramentem i czym� s�odkim. J�zyk
Harry'ego prze�lizgiwa� si� po p�ytkich bruzdach i
nier�wno�ciach, rozkoszuj�c si� smakiem, struktur� i tym
czym�, czego nie potrafi� zdefiniowa�, ale wiedzia�,
�e by�o cz�ci� Severusa.</p><p>Z jego gard�a wyrwa�
si� cichy j�k, kiedy palce �agodnie, lecz stanowczo
wysun�y si� z jego ust i przez moment spocz�y na
wilgotnych wargach. Poca�owa� je. I pozwoli�, by d�o�
zsun�a si� nieco ni�ej, z powrotem poprzez szyj� i
klatk� piersiow� i spocz�a tam, gdzie odczuwa� w tej
chwili najwi�ksze pragnienie - na swoim sercu.</p><p>Do Harry'ego nap�yn��
spok�j. Strach i obawy rozproszy�y si�, jakby d�o� Severusa
zabiera�a wszystkie zmartwienia i niedom�wienia, a w zamian
przynosi�a jedynie ukojenie. Z jego ust wyrwa�o si� s�owo,
kt�re bardziej przypomina�o pe�ne ulgi i ufno�ci westchnienie:</p><p>- Bezpiecznie...</p><p>Czu� si� zupe�nie jak
pod wp�ywem zakl�cia Imperius - z jego g�owy
odp�yn�y wszystkie my�li i troski, a pozosta�o
jedynie niejasne poczucie szcz�cia. Czu� si� cudownie
odpr�ony, z t� jednak r�nic�, �e nie
chcia� z tym walczy�.</p><p>G�o�ne, nerwowe pukanie
brutalnie wdar�o si� do jego umys�u i sprowadzi�o go na
ziemi�, rozbijaj�c na kawa�ki t� cudown� chwil�.
Uni�s� powieki i kiedy napotka� spojrzenie m�czyzny,
musia� wstrzyma� oddech. W rozszerzonych, migocz�cych dziwnie
oczach zobaczy� zachwyt. Severus patrzy� na niego tak, jakby
widzia� go po raz pierwszy, jakby by� w�a�nie
�wiadkiem jakiego� niesamowitego spektaklu i nie do ko�ca
dociera�o do niego, �e w�a�nie dobieg� ko�ca.</p><p>Pukanie rozleg�o si�
ponownie i w tym samym momencie wzrok Mistrza Eliksir�w zmieni� si�
diametralnie. Brwi �ci�gn�y si� gniewnie, a
�renice zap�on�y w�ciek�ym blaskiem, kiedy
spojrza� na drzwi tak, jakby pragn�� je spopieli�.</p><p>Harry rozejrza� si�, nieco
zdezorientowany. Snape podni�s� si�, zmuszaj�c ch�opaka do
zej�cia z jego kolan. Harry szybko cofn�� si� pod
�cian� udaj�c, �e ogl�da stoj�ce na p�kach
butelki, a w tym samym czasie Mistrz Eliksir�w podszed� do drzwi i
otworzy� je z rozmachem.</p><p>- O co chodzi? - warkn��
surowym, nieprzyjemnym g�osem.</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie.</p><p>- Pana podopieczni narobili mi na
g�rze niez�ego bajzlu - us�ysza� zirytowany, skrzekliwy
g�os Filcha. Harry wsz�dzie by go rozpozna�. - Je�eli nie
przywo�a ich pan do porz�dku, b�d� zmuszony
poinformowa� o tym dyrektora. W og�le nie szanuj� mojej pracy!
My�l�, �e to wszystko samo si� robi...</p><p>- Dosy�! - przerwa� mu
ostro Snape. - Zaraz si� tym zajm�, Filch. Zaczekaj za drzwiami. - Po
tych s�owach zatrzasn�� mu je przed nosem i odwr�ci�
si� do Harry'ego.</p><p>- Zaczekaj tu na mnie, Potter. Ale
nie wa� si� niczego dotyka�!</p><p>Harry skin��
g�ow�, u�miechaj�c si� weso�o. W tym
"zaczekaj tu" by�a jaka� ciekawa obietnica...</p><p>Severus pos�a� mu
d�ugie spojrzenie, co wywo�a�o dr�enie w dolnych partiach
brzucha Harry'ego i tylko utwierdzi�o go w jego domys�ach, po czym
odwr�ci� si� i wyszed�.</p><p>Kiedy drzwi zamkn�y
si� z trzaskiem, Harry poczu� si� dziwnie. Po raz drugi
zosta� zupe�nie sam w komnatach Snape'a. Co prawda teraz by� w
gabinecie, a nie w jego prywatnych kwaterach, ale liczy�o si� to,
�e Severus zaufa� mu i pozwoli� tu zosta�.</p><p>Ogie�, kt�ry jeszcze przed
chwil� odczuwa�, a kt�ry trawi� wszystkie jego
wn�trzno�ci, zacz�� powoli przygasa�. Ale Harry
wci�� by� podekscytowany. Rozejrza� si� po
pomieszczeniu. Wszystkie �ciany zape�nia�y p�ki, a na
ka�dej z nich sta�o ca�e mn�stwo butelek, fiolek i s�oik�w
wype�nionych r�nymi dziwnymi... rzeczami. Potrafi�
rozpozna� niekt�re z nich: paluszki i skrzyd�a bachantek ognistych,
�uski z ogon�w tryton�w, a nawet... ga�ki oczne niewiadomego
pochodzenia. Ale na szcz�cie raczej nie ludzkiego, poniewa�
mia�y czerwon� barw�.</p><p>Harry nigdy nie zwraca� uwagi na
te wszystkie egzotyczne zbiory, zawsze zbyt przej�ty nadchodz�cym
spotkaniem ze Snape'em, mija� je oboj�tnie, nie zaszczycaj�c
nawet jednym spojrzeniem. Ale teraz by� tutaj. I by� sam. I nie
wiedzia�, ile b�dzie musia� czeka�, zanim Severus wr�ci. I
nudzi�o mu si�...</p><p>Zacz�� wi�c
spacerowa� wzd�u� p�ek. Severus nie powinien by�
z�y, przecie� chce tylko poogl�da�, nie chce niczego
kra��. A poza tym mo�e mu to pom�c w nauce. No i musi zaj��
my�li czym� innym, poniewa� jeszcze troch� i wybuchnie z
niecierpliwo�ci i podekscytowania. Powinien si� troch�
uspokoi�. Tak, uspokoi�... Ogl�danie martwych kawa�k�w
zwierz�t by�o na to najlepszym sposobem.</p><p>Od czas do czasu przystawa�,
przygl�daj�c si� stoj�cym na p�kach, ciekawym okazom.
Pazury gryf�w zanurzone w zgni�ozielonej cieczy sprawi�y, �e
zrobi�o mu si� niedobrze. Mia� tylko nadziej�, �e
odcina si� je martwym osobnikom. Czerwone, przekrwione oczy, kt�re
zauwa�y� wcze�niej, nale�a�y do �mijoptak�w. A
obok w s�oiku znajdowa�y si� ich j�zyki.</p><p>Och, Severus nied�ugo wr�ci i
b�d�... Nie, nie, mia� skupi� si� na ogl�daniu.</p><p>Nigdy jeszcze nie u�ywali na
lekcjach takich sk�adnik�w, a przecie� robili ju� bardzo wiele
r�nych eliksir�w, niekt�re bardzo pot�ne. Jednak
wci�� ich najdziwniejszym elementem by�y odchody ibisa. A tego
wszystkiego tutaj... albo u�ywano do produkcji eliksir�w eksperymentalnych
albo tak z�o�onych i skomplikowanych, �e potrafili je
uwarzy� tylko mistrzowie tacy, jak Snape, albo te�... jakich�
czarnomagicznych mikstur.</p><p>Jego uwag�
przyci�gn�� blask. Z ty�u p�ki sta�o co�,
co wydziela�o ciep�e, niemal s�odkie, t�czowe
�wiat�o. Zafascynowany si�gn�� pomi�dzy
s�oiki, odsuwaj�c na bok jakie� czarne, splecione macki i
butelk� z fioletowym, wiruj�cym p�ynem. Jego oczom ukaza�a
si� niewielka fiolka w kt�rej igra�y ze sob� wszystkie barwy
t�czy, iskrz�c kiedy si� styka�y, przenika�y i
przeplata�y. Ich hipnotyzuj�cy taniec sprawi�, �e Harry nie
potrafi� powstrzyma� swojego pragnienia dotkni�cia fiolki,
poczucia ciep�a, przenikni�cia tym �wiat�em. Nie
wiedzia� dlaczego, ale wydawa�o mu si�, �e ma ono moc
usuwania wszelkich zmartwie�. Wyci�gn�� d�o�,
patrz�c na gr� barw i nie potrafi�c oderwa� od niej wzroku.
Mia� wra�enie, �e s�yszy s�odki �piew, �e
kiedy tylko dotknie szklanej powierzchni, poczuje w sobie niemo�liwe do
opisania szcz�cie.</p><p>Jego palce zetkn�y
si� z fiolk�, a wtedy wszystko nagle pociemnia�o. W
zamkni�tej przestrzeni pojawi�o si� przera�aj�ce
oblicze. Us�ysza� ryk. Przed oczami b�ysn�a sugestia
zakrwawionych, po�amanych k��w, pragn�cych
zmia�d�y� jego czaszk�.</p><p>Przera�ony, z trudem
oderwa� palce i cofn�� si�. Zbyt gwa�townie.
Us�ysza� dwa nast�puj�ce po sobie uderzenia - odg�osy
rozbijanego szk�a. Potrz�sn�� g�ow�, aby pozby�
si� ciemnych plam, kt�re wykwit�y mu przed oczami, po czym
spojrza� w d�. Jego serce, kt�re ju� teraz bi�o szalonym
rytmem, przyspieszy�o jeszcze bardziej, kiedy zobaczy�, co
zrobi�. Potr�ci� i zrzuci� na pod�og� s�oik
z mackami i butelk� fioletowego p�ynu. Kawa�ki szk�a
le�a�y rozrzucone na kamiennej posadzce. W jednej ze skorup
l�ni�a resztka fioletowej mikstury, a w ka�u�y ciemnego
p�ynu le�a�y czarne, spl�tane... odn�a, albo co�
w tym rodzaju. Wygl�da�o to troch� jak macki ka�amarnicy.</p><p>Och nie! Severus go zamorduje! I to
go�ymi r�kami! Wszystko p�jdzie na marne! A mia�o by� tak
pi�knie! I co teraz? Co ma zrobi�? Potrafi magicznie naprawi�
co� rozbitego, ale jak sprawi�, �eby rozlany p�yn
wr�ci� na swoje miejsce? Dlaczego nikt ich tego nie nauczy�, do
diab�a?!</p><p>Dr��cymi d�o�mi
wyj�� r�d�k� i rzucaj�c "Reparo",
szybko naprawi� pierwszy s�oik. Si�gn�� w czarne,
pozwijane k��bowisko, aby je w nim umie�ci�. Ale kiedy jego
palce dotkn�y l�ni�cej, wilgotnej powierzchni,
wydarzy�o si� co� niespodziewanego.</p><p>O�y�o.</p><p>Krzykn�� i odskoczy�
do ty�u, czuj�c, jak jego r�k� oplataj� lepkie macki,
zaciskaj�c si� na niej niczym imad�o. Poczu�
przejmuj�cy b�l. By�y tak lodowate, i� w u�amku sekundy
jego palce sta�y si� sine i nie by� w stanie nimi poruszy�.
Mia� wra�enie, �e ca�a r�ka mu dr�twieje.
Straci� w niej czucie. Poj�kuj�c z odczuwanego,
rozchodz�cego si� po ca�ym ciele b�lu, pr�bowa� zerwa�
z siebie macki, ale one niemal wbi�y si� w jego cia�o.</p><p>- Diffindo! - krzykn��,
celuj�c w nie r�d�k�. Niestety, zakl�cie nie
zadzia�a�o. - Diffindo! - spr�bowa� ponownie, tym razem
g�o�niej, ale macki nadal si� trzyma�y, tak jakby
zakl�cie rozcinaj�ce nie mog�o wyrz�dzi� im
�adnej krzywdy, jakby samodzielnie od razu si� leczy�y,
poniewa� Harry z trudem dostrzeg� niewielkie p�kni�cia,
kt�re jednak szybko ponownie si� zrasta�y. Do jego serca wla�
si� strach. Nie wiedzia�, co to jest, nie wiedzia�, jak z tym
walczy� i czu�, jak lodowate, parali�uj�ce zimno
w�druje po jego sk�rze, zamra�aj�c kr���c� w
�y�ach krew i dr��ce z wysi�ku mi�nie.</p><p>Parali� post�powa�
b�yskawicznie, si�ga� ju� prawie barku. Upad� na
pod�og�, czuj�c, �e traci czucie w nogach. By� tak
przera�ony, �e z trudem m�g� oddycha�. Chcia�
krzycze�, ale nie potrafi� wydoby� z siebie g�osu.</p><p>Co si� dzia�o? Co to
by�o? Co zrobi�?</p><p>Na wp� le��c na
wp� siedz�c oparty o p�ki, czuj�c, jak jego cia�o
dr�twieje z sekundy na sekund�, si�gn�� drug�,
trz�s�c� si� spazmatycznie r�k� do kieszeni.
Teraz nie obchodzi�y go ju� �adne konsekwencje. To by�
jedyny ratunek. Zacisn�� na kamieniu mrowi�ce ju� palce i
wys�a�:</p><p>Severusie, upu�ci�em
co� i... ale ja nie chcia�em, przepraszam! I to mnie
z�apa�o. Czarne macki. Czuj� zimno, nie mog� si�
poruszy�. Ca�e moje cia�o zdr�twia�o. Nie wiem, co
robi�. Pom� mi!</p><p>Zimno si�ga�o ju� jego
serca i p�uc. R�ka z kamieniem opad�a na pod�og�, ale
nie wypu�ci� go z d�oni. Musia� go trzyma�, za
wszelk� cen�. Czu� si� coraz bardziej senny, ale
przera�enie by�o silniejsze. Mia� coraz wi�ksze problemy z
oddychaniem, jakby co� �ciska�o jego p�uca i nie
pozwala�o mu bra� g��bokich, spokojnych oddech�w, jedynie
szybkie i coraz p�ytsze. Serce r�wnie� zacz�o bi�
coraz wolniej, a druga r�ka zdr�twia�a ca�kowicie.
Parali�uj�cy ch��d si�gn�� szyi i przesuwa�
si� w g�r�. Zajmowa� po kolei usta, twarz, oczy.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e zaraz zacznie si� dusi�, nie m�g� krzykn�� ani
mrugn��. M�g� tylko dryfowa� ku napieraj�cej
ciemno�ci, wpatrywa� si� w drzwi i... czeka�.</p><p>Prosz�, przyjd�.
Prosz�, prosz�, prosz�...</p><p>Czu� coraz wi�ksze zawroty
g�owy, serce bi�o ju� tak wolno, i� niemal go nie
s�ysza�.</p><p>Stuk...</p><p>Bi�o jeszcze. Musi si� na
tym skupi�. Na s�uchaniu. Je�eli b�dzie s�ucha�,
to znaczy, �e jeszcze �yje. Nie mo�e odp�yn��.</p><p>Stuk...</p><p>Dlaczego to zrobi�? Dlaczego
zawsze musi by� taki ciekawski? Dlaczego nigdy nie s�ucha? Dlaczego?</p><p>Stuk...</p><p>Obiecuje, �e je�eli tylko
prze�yje, ju� nigdy nie b�dzie dotyka� niczego, czego nie
zna. Obiecuje. Je�eli tylko...</p><p>Stuk...</p><p>By� taki senny... Nie
odczuwa� ju� nic, poza piek�cym zimnem. Nie chce. Nie chce
odchodzi�. Nie chce straci� Severusa. Nie chce...</p><p>Stuk. Stuk. Stuk. Stuk.</p><p>Co to by�o? To nie jego serce.
To... na korytarzu.</p><p>Kto� bieg�.</p><p>* "On fire" by Switchfoot</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 029---</strong></p><p><strong>29. On fire</strong></p><p>Cz�� 2</p><p>Drzwi uderzy�y o futryn�.
Stoj�ce na p�kach butelki zagrzechota�y. Snape wpad� do
pomieszczenia z rozwianymi w�osami, z powiewaj�c� za nim
peleryn� i ob��dem w oczach.</p><p>To Severus. Naprawd� tu
by�!</p><p>Harry u�miechn��by
si�, gdyby m�g�.</p><p>M�czyzna ruszy� w
jego kierunku, w biegu wyjmuj�c r�d�k�, kt�r�
skierowa� na owini�t� mackami r�k� i
krzykn�� dr��cym g�osem:</p><p>- Impervius!</p><p>Harry us�ysza�
pla�ni�cie, jakby co� opad�o na pod�og�, ale nie
by� w stanie tego ani zobaczy�, ani poczu�. M�g� tylko
patrze� na zmierzaj�cego ku niemu Severusa i zastanawia� si�,
dlaczego w jego oczach jest tyle... strachu. I gniewu.</p><p>A tak... przecie� umiera�.</p><p>Zacz�� mie� problemy z
my�leniem, jak gdyby jego m�zg tak�e ulega� parali�owi.</p><p>Snape przypad� do niego i
przy�o�y� mu palce do szyi. Napi�cie widoczne na jego
twarzy na u�amek sekundy przekszta�ci�o si� w ulg�,
kt�ra niemal natychmiast zosta�a zast�pion� przez
w�ciek�o��:</p><p>- Mia�e� niczego nie
dotyka�, ty g�upi ch�opaku! Ale oczywi�cie nie
mog�e� si� powstrzyma�! Zawsze masz gdzie� wszystkie
zakazy i regu�y! Kiedy ju� z tego wyjdziesz, to radz� ci natychmiast
zej�� mi z oczu, bo w przeciwnym wypadku sam ci� zabij�! -
niemal krzycza�, celuj�c r�d�k� w klatk�
piersiow� Harry'ego. - Flagrantia inflamare!</p><p>Harry zacz�� co�
czu�. Ciep�o. Jednak tak niewyra�ne i oddalone, jakby
znajdowa�o si� gdzie indziej, a nie w jego w�asnym ciele,
kt�rego nie mia�, a przynajmniej wydawa�o mu si�, �e nie
ma. Nie czu� go. Mia� wra�enie, jakby go nie by�o.</p><p>Severus zerwa� si� i
zacz�� przeszukiwa� p�ki. Przeklina�.</p><p>Harry pierwszy raz s�ysza�,
�eby Snape u�ywa� takich s��w. Jego przekle�stwa
zawsze by�y raczej... bardziej wyrafinowane. Domy�li� si�,
�e pewnie szuka antidotum i nie mo�e go znale��. Ale
przecie� Severus zawsze wiedzia�, gdzie co le�y. To by�o
jego kr�lestwo, zna� tutaj wszystko.</p><p>Chyba �e... tego nie by�o.</p><p>Fioletowy p�yn! Kurwa!</p><p>Mia� nadziej�, �e
kamie� nadal znajduje si� w jego d�oni. Spr�bowa� si�
skupi�, mimo �e mia� wra�enie, jakby jego umys�
falowa�.</p><p>Na pod�odze.</p><p>Snape przerwa� szukanie i
si�gn�� do kieszeni. Jego oczy rozszerzy�y si�, kiedy
odczyta� wiadomo��. Spojrza� na porozrzucane na kamiennej
posadzce szk�a, a z jego ust wyrwa� si� g�o�ny
j�k.</p><p>W tym j�ku by�o co�
dziwnego... Nawet s�owa "To ju� koniec!" nie
zabrzmia�yby tak przera�aj�co.</p><p>A wi�c to ju� naprawd�
koniec? Wszystko na nic? Severus nie potrafi go uratowa�? Nie, nie
mo�e go uratowa�. Przez jego w�asn� g�upot�!</p><p>Mia� ochot� rzuca�
si� i krzycze�. Ale nie m�g�. Nie m�g� nic zrobi�.
Absolutnie nic. Chocia� nie. Jednak m�g�...</p><p>Skupi� si� resztk�
odp�ywaj�cych z niego si� i wys�a�
wiadomo��:</p><p>Dzi�kuj� za ka�d�
sp�dzon� z tob� chwil�, Severusie. Dzi�kuj� za...
wszystko. Jestem taki senny...</p><p>Us�ysza� szelest.
M�czyzna ukl�kn�� przed nim i wbi� w niego
nieust�pliwe, twarde spojrzenie.</p><p>- Znowu melodramatyzujesz, ty idioto!
- warkn��, ale jego g�os by� dziwny. Zachrypni�ty. -
Nie umrzesz, Potter! Nie pozwoli�em ci na to!</p><p>Harry pr�bowa� utrzyma�
si� na powierzchni �wiadomo�ci, ale mia� wra�enie,
jakby co� ci�gn�o go w d�.</p><p>Dobranoc, Severusie...</p><p>Przez pokrywaj�c� jego oczy
mg�� zobaczy�, jak m�czyzna odczytuje wiadomo��,
marszczy brwi i wyci�ga r�k�, aby sprawdzi� mu puls.
Zewsz�d napiera�a ciemno��, wyci�ga�a po niego
swe macki, czepia�a si� ubrania. Wszystko wirowa�o,
rozmywa�o si�. Nie by� pewien, gdzie si� znajduje.
Mia� wra�enie, jakby oddala� si�, jakby wszystko - obrazy,
d�wi�ki - odsuwa�y si�, a on nie m�g� ich
z�apa�, aby zatrzyma� je przy sobie.</p><p>- Flagrantia inflamare maxima!</p><p>Wok� niego buchn�y
p�omienie, rozja�niaj�c ciemno�� i odstraszaj�c
wci�gaj�ce go w ni� macki. Za nim pojawi� si� mur z
ognia. Nie m�g� tam i��. Musia� zawr�ci�,
cofn�� si�. Zacz�� zbli�a� si� do
�wiat�a. S�ysza� jakie� krzyki, coraz
wyra�niejsze, coraz g�o�niejsze.</p><p>Obraz wyostrzy� si�, ale
nie m�g� si� na niczym skupi�, poniewa� kto� nim
potrz�sa�.</p><p>- ...s�yszysz! Daj mi znak,
�e mnie s�yszysz, Potter! Do diab�a! Je�eli zaraz nie dasz
mi znaku, to osobi�cie si� z tob� policz�!</p><p>Podczas szarpania g�owa
Harry'ego opad�a na chwil� w d� i zobaczy�, �e
Severus zaciska palce wok� r�ki, w kt�rej trzyma� kamie�.</p><p>S�ysz�.</p><p>M�czyzna pu�ci�
go i spojrza� na sw�j w�asny kamie�. Pochyli�
g�ow� i przez chwil� trwa� w bezruchu. Harry nie
widzia� jego twarzy, m�g� tylko patrze� na czarne,
opadaj�ce na twarz w�osy m�czyzny i zastanawia�
si�, co si� sta�o. Mia� niejasne wra�enie, �e
gdzie� by�, �e widzia� jaki� ogie�, ale nic
wi�cej nie pami�ta�.</p><p>Ogie�. Czu� go w sobie.
Czu�, jak rozgrzewa jego cia�o, p�onie w �y�ach, tli
si� w sercu, pobudzaj�c je do szybszego bicia.</p><p>Po kilku chwilach Severus
spojrza� na niego. Harry dostrzeg� tylko zanikaj�cy w oczach
cie�, twarz m�czyzny pozosta�a nieporuszona.</p><p>- Nie wa� si� wi�cej
odp�ywa�, Potter! Masz by� przytomny, dop�ki... - urwa�
nagle, a jego oczy rozszerzy�y si� na u�amek sekundy.
Rozejrza� si� po zarzuconej kawa�kami szk�a pod�odze i
zmarszczy� brwi. Odsun�� si� od Harry'ego, pochyli� i
z najwy�sz� ostro�no�ci� podni�s� z posadzki
kawa�ek szklanej skorupy, w kt�rej po�yskiwa� fioletowy
p�yn. Przy�o�y� go do warg i wla� sobie do ust. Harry
zobaczy� swoje odbicie w kawa�ku szk�a. Sine, dr��ce
wargi, podkr��one oczy, cera tak blada, i� wygl�da�
niemal jak duch. Czy to naprawd� by� on?</p><p>Snape odrzuci� szk�o i
pochyli� si� nad nim. Z jego rozci�tej ostr�
kraw�dzi� wargi sp�ywa�a krew. Uni�s� twarz Harry'ego,
przycisn�� mocno wargi do jego ust, rozszerzy� j�zykiem
zaci�ni�te z�by i wla� w niego p�yn.</p><p>Pomimo strachu, bezradno�ci i
otaczaj�cej wszystko mgle, Harry w tej jednej chwili potrafi�
my�le� tylko o tym, �e Severus w�a�nie...
ca�owa� go! Tak jakby. A on nie m�g� tego poczu�!</p><p>Cholera!</p><p>Snape oderwa� wargi i
spojrza� wyczekuj�co na twarz ch�opaka. W jego wzroku by�o
ogromne napi�cie. Usta mia� zaci�ni�te i tak
zaczerwienione, jakby co� je poparzy�o.</p><p>Harry zacz�� co�
odczuwa�. Ciep�o. Nie... �ar. Pali�y go wargi. P�niej
j�zyk i gard�o. A wraz z gor�cem, przychodzi�o... czucie.
Uda�o mu si� prze�kn��. Mia� wra�enie, jakby
przez jego prze�yk sp�ywa� p�ynny ogie�, powoli
zajmuj�c ca�e cia�o. P�on�� w nim, roztapiaj�c
l�d i rozgrzewaj�c wszystko, co napotka� na swojej drodze. Kiedy jego
p�uca zacz�y funkcjonowa� i chcia� wzi��
g��bszy oddech, zacz�� si� krztusi�. Powoli
powraca�o czucie w r�kach, d�oniach, palcach... Porusza�
nimi na pr�b�. Wyczu� trzymany w r�ku kamie�. Kamie�,
kt�ry... uratowa� mu �ycie. Gdyby go nie mia�... - jego serce
szarpn�o si� - ...ju� nigdy nie zobaczy�by Severusa.
Nigdy.</p><p>Kaszl�c i dusz�c si�,
pochyli� si� do przodu. Wszystko go sw�dzia�o i
mrowi�o, kiedy krew zaczyna�a kr��y� w
�y�ach. Mia� wra�enie, �e zaraz oszaleje. Jak gdyby
wszystko go w �rodku sw�dzia�o, a nie m�g� si� podrapa�,
jakby w ca�ym jego ciele biega�y stada mr�wek. Zacisn��
z�by i zacz�� j�cze�, pocieraj�c
jednocze�nie brzuch, ramiona i uda, by je rozmasowa� i pobudzi�
krew do szybszego kr��enia. Mia� ochot�
po�o�y� si� na pod�odze, rzuca�, szarpa� i
kopa�. Zacisn�� powieki i skuli� si�,
b�agaj�c, by to si� ju� sko�czy�o. Po kilku
minutach nieprzyjemne objawy zacz�y ust�powa�.
Otworzy� oczy i odetchn�� g��boko kilka razy.
Dr�a�. Podni�s� g�ow�, by w ko�cu spojrze�
na Severus, ale m�czyzna sta� w pewnej odleg�o�ci,
odwr�cony ty�em. Zaci�ni�te niemal do bia�o�ci
pi�ci nie wr�y�y niczego dobrego.</p><p>Harry zagryz� warg�.
Wiedzia�, �e nabroi�... A Snape wygl�da� na
naprawd� w�ciek�ego. Mo�e nie chce z nim rozmawia�?
Mo�e odwr�ci� si�, �eby da� mu szans� na ucieczk�?</p><p>Spojrza� na drzwi. Nie, nie
mo�e wyj��... To by�a jego wina. Musi...</p><p>Z trudem podni�s� si� na
nogi. Przez chwil� sta� bez s�owa, pr�buj�c
wymy�li�, co m�g�by powiedzie�, ale nic nie
przychodzi�o mu do g�owy. W gabinecie panowa�a grobowa cisza.
Zawis�a nad ich g�owami, zwiastuj�c nadchodz�c�
burz�. Harry prze�kn�� �lin� i otworzy�
usta:</p><p>- Ja...</p><p>To jedno s�owo zamieni�o
si� w ma�y kamyczek, kt�ry upadaj�c na szczyt g�ry,
wywo�a� olbrzymi�, niemo�liw� do zatrzymania
lawin�.</p><p>Snape odwr�ci� si�
gwa�townie, niemal przebijaj�c go morderczym, p�on�cym jak
w gor�czce spojrzeniem i rykn�� tak, �e Harry
cofn�� si� i wpad� na p�ki:</p><p>- Ty bezmy�lny,
nieodpowiedzialny, pomylony, impertynencki, lekkomy�lny durniu!
Mog�e� ZGIN��! Nie potrafisz wytrzyma� nawet
pi�ciu minut, �eby nie wpakowa� si� w k�opoty! Masz
gdzie� konsekwencje swojego zachowania! Nigdy nie pomy�lisz o tym,
�e nara�aj�c siebie, nara�asz te� na
niebezpiecze�stwo innych! Ale co ci� to obchodzi? Jeste�
Wybra�cem i mo�esz robi�, co ci si� �ywnie podoba, niezale�nie
od tego, czy kto� przy tym zginie! Bezmy�lnie pakujesz si� w
tarapaty, a p�niej inni musz� ratowa� twoj�
�a�osn� sk�r�! I masz pretensje do ca�ego �wiata,
tylko nie do siebie!</p><p>- Nie krzycz na mnie -
powiedzia� cicho Harry, wpatruj�c si� w dywan i zagryzaj�c
warg�. Wiedzia�, �e �le post�pi�, wiedzia�,
�e prawie zgin��... i wiedzia�, �e Severus mia�
racj�. Ale on te� to bardzo prze�y�... - Nie chcia�em...
przep...</p><p>- Nie mam ci nic wi�cej do
powiedzenia, Potter! - m�czyzna przerwa� mu g�osem ostrym
niczym skalpel. - Wyno� si� i nie pokazuj mi si� wi�cej na
oczy! - I z tymi s�owami przypad� do niego, z�apa� go za
rami� i poci�gn�� do wyj�cia. Harry nie stawia�
oporu. I tak nie mia�by szans. Snape by� w takim stanie, �e
jakakolwiek pr�ba oporu mog�aby si� dla niego sko�czy�
bardzo bole�nie. - Nara�aj kogo� innego, a nie mnie! -
sykn�� przez z�by i wyrzuci� go na korytarz. Zanim Harry
zd��y� z�apa� r�wnowag�, drzwi zatrzasn�y
si�. Ostatnie s�owa m�czyzny sprawi�y, �e
dotar�o w ko�cu do niego co� wa�nego... Gdyby
zgin�� na szlabanie u Snape'a, m�g�by go narazi� na
naprawd� powa�ne konsekwencje, nie tylko ze strony Dumbledore'a, ale
ca�ego czarodziejskiego �wiata...</p><p>Podszed� do drzwi i
zapuka�. Odpowiedzia�a mu cisza.</p><p>- Przepraszam - powiedzia� do drewnianej
powierzchni. Mia� nadziej�, �e Severus go us�yszy. -
Przepraszam - powt�rzy� nieco g�o�niej.</p><p>Sta� pod drzwiami jeszcze przez
jaki� czas. A p�niej, wzdychaj�c ci�ko, powl�k�
si� do dormitorium.</p><p>Musi zrobi� wszystko, aby to
naprawi�... Absolutnie wszystko!</p><p>***</p><p>Le��c w ��ku,
bombardowany ciemno�ci� i siekaj�cym w okna deszczem, Harry po
raz kolejny pr�bowa� zablokowa� wdzieraj�ce si� do jego
umys�u wspomnienia strachu, bezradno�ci i... ulgi. �y�
tylko i wy��cznie dzi�ki kamieniowi i Severusowi. Spojrza�
w g��b wiruj�cej zieleni i w jej wn�trzu zobaczy�
obraz p�on�cych gniewem oczu. Zacisn�� powieki,
pr�buj�c to odegna�, ale wszystko wci�� do niego
powraca�o.</p><p>Jednak to nie fakt, �e cudem
unikn�� �mierci tak bardzo go m�czy�, tylko
�wiadomo��, �e swoim zachowaniem m�g� zniszczy�
wszystko, co z takim trudem uda�o mu si� wybudowa�, �e
zepsu� to, co mia�o by� takie pi�kne. A teraz Severus...
teraz nie chcia� go widzie� i to by�o najbole�niejsze.
�e to wszystko sta�o si� przez niego!</p><p>Zacisn�� kamie� w
d�oni i wys�a�:</p><p>Wiem, �e si� na mnie
gniewasz i bardzo mi przykro z tego powodu. Nie chcia�em narazi�
ci� na nieprzyjemno�ci. Ba�em si�... �e ju�
ci� wi�cej nie zobacz�. Przepraszam, Severusie. Prosz�, nie
gniewaj si� na mnie zbyt d�ugo, bo tego nie znios�.</p><p>Czeka� na odpowied� tak
d�ugo, a� wreszcie, zm�czony prze�yciami, zasn��.</p><p>***</p><p>Kiedy Harry schodzi� na
�niadanie we wtorek, my�la� tylko o tym, czy zobaczy Severusa.</p><p>Zobaczy�.</p><p>Ale m�czyzna przez
ca�y posi�ek nie zaszczyci� go nawet jednym spojrzeniem.
Pr�bowa� wysy�a� mu pod sto�em wiadomo�ci, ale Snape
ani razu nie si�gn�� do kieszeni, tak jakby... w og�le nie
mia� kamienia. Gdyby trzyma� go w kieszeni, to klejnot po jakim�
czasie zacz��by go parzy�, ale Severus najwidoczniej musia�
go zostawi� w komnacie, poniewa� nie chcia� mie� ju� z
Harrym nic do czynienia.</p><p>Kiedy ch�opak
u�wiadomi� to sobie, natychmiast straci� ca�y apetyt i
popad� w jeszcze wi�ksze przygn�bienie. Ron i Hermiona patrzyli
na niego z niepokojem, wi�c pr�bowa� chocia� udawa�, �e
wszystko jest w porz�dku i pos�a� im wymuszony u�miech,
chocia� w g��bi serca mia� wra�enie, jakby co�
rozpada�o si� w nim na kawa�ki.</p><p>Przez ca�y dzie�, na
ka�dym posi�ku, Severus ostentacyjnie ignorowa� go. A Harry
popada� w coraz wi�kszy marazm. Nie zaprzesta� wysy�ania
wiadomo�ci, chocia� ani razu nie otrzyma� odpowiedzi.</p><p>Wiem, �e to wszystko moja wina.
Wiem, �e czasami nie potrafi� powstrzyma� si� przed...
ryzykowaniem. Ale to nieprawda, co o mnie powiedzia�e�. Nie jestem
bezmy�lny i impertynencki. Chcia�em tylko... zaj��
czym� my�li, dowiedzie� si� czego�...</p><p>Przerwa�. Nie, to brzmia�o
g�upio...</p><p>Nie chcia�em tego. Gdybym
m�g� cofn�� czas...</p><p>Ale nie m�g�, wi�c po co o
tym pisa�?</p><p>Po prostu... to by� wypadek.
�a�uj� tego. Chcia�em... czeka�em... i...</p><p>Cholera!</p><p>Przepraszam. Co mam jeszcze
zrobi�?</p><p>Czeka� d�ugo, bardzo
d�ugo.</p><p>Odezwij si� do mnie! Nie
znios� tego d�u�ej!</p><p>To na nic. Nie otrzyma� ani
jednej odpowiedzi. Severus pewnie... pozby� si� kamienia. Musia�
go wyrzuci�, poniewa� nie chcia�, �eby Harry go
m�czy�.</p><p>To... bola�o.</p><p>Przewr�ci� si� na bok i
zacisn�� w d�oni g�adki, zielony klejnot. Mia� tylko
to. Jedyn� cz�stk� Severusa, kt�ra mu pozosta�a. Dop�ki
j� mia�, mia� tak�e nadziej�.</p><p>Nie wiem, po co ci to wszystko
wysy�am. Podejrzewam, �e pozby�e� si� kamienia... i
mnie. To takie dziwne uczucie wiedzie�, �e ju� nie odczytasz
moich wiadomo�ci...</p><p>Zamruga� czuj�c, �e
szczypi� go oczy.</p><p>Nie, b�dzie z tym walczy�!
Nie mo�e przecie� si�...</p><p>Serce Harry'ego niemal
wyskoczy�o z piersi, kiedy poczu� w d�oni ciep�o.
Spojrza� na klejnot zamglonym wzrokiem, �ciskaj�c go tak mocno,
i� niemal go zgni�t�.</p><p>M�wi�em, �e nie mam ci nic
do powiedzenia, Potter.</p><p>Wiadomo�� by�a sucha i
niemi�a, ale... by�a! Harry nie potrafi� powstrzyma�
u�miechu ulgi. Wystarczy�o jedno zdanie, aby ca�y �wiat
nabra� barw. Opad� na poduszk� i wpatruj�c si� w
sklepienie, u�miecha� si� do siebie i czu�, �e
przysz�o�� nale�y do niego. Ponownie przewr�ci�
si� na bok i skuli� si�, przytulaj�c policzek do kamienia.</p><p>Dobranoc, Severusie. I...
dzi�kuj�.</p><p>***</p><p>Harry wiedzia�, �e dzisiaj
jest �roda. A to oznacza�o szlaban ze Snape'em. Ale czy po tym, co
si� wydarzy�o, m�g� tak po prostu do niego i��? Jakby
nic si� nie sta�o? Severus nadal go ignorowa�, ale w ko�cu
nie napisa� mu, �e nie mo�e przyj��. Przecie�
gdyby nie chcia� go widzie�, to chyba by go o tym poinformowa�.
To prawda, �e wykrzycza� mu to w twarz tak g�o�no, �e
Harry niemal og�uchn��, ale... by� wtedy bardzo
zdenerwowany i mo�e przemy�la� to wszystko i... Cholera!</p><p>Zerwa� si� z
��ka i zacz�� kr��y� po dormitorium.
Neville i Ron uczyli si� na dole razem z Hermion�.</p><p>P�jdzie! Najwy�ej Snape go
wyrzuci.</p><p>Ruszy� w stron�
wyj�cia, ale zatrzyma� si� nagle.</p><p>A mo�e jednak lepiej
b�dzie, je�eli zostanie? Mo�e on naprawd� nie chce go widzie�?</p><p>Zawr�ci� i usiad� na
��ku.</p><p>A je�eli go oczekuje i
b�dzie z�y, je�li Harry nie przyjdzie? W ko�cu to jest
szlaban. Mo�e ka�e mu po prostu czy�ci� kocio�ki albo
co�?</p><p>Ale on nie chcia�
czy�ci� kocio�k�w! Chcia�, �eby pomi�dzy nimi
znowu by�o tak, jak wcze�niej. Musi spr�bowa� to naprawi�!</p><p>Zerwa� si� z
��ka. P�jdzie i zostanie tam, nawet je�eli Snape b�dzie
chcia� go wyrzuci�. A p�niej... p�niej co�
wymy�li.</p><p>Zanim Harry dotar� do loch�w,
zd��y� ju� kilka razy zmieni� zdanie i
zdenerwowa� si� tak bardzo, �e serce chcia�o wyskoczy�
mu z piersi. W ko�cu jednak jego gryfo�ski up�r i wiara w siebie
zwyci�y�y i stan�� przed drzwiami prowadz�cymi
do gabinetu Mistrza Eliksir�w. Podni�s� r�k�, ale zawaha�
si�. Kilka razy otworzy� i zacisn�� pi��,
zanim zdecydowa� si� w ko�cu dotkn�� drewnianej
powierzchni, kt�ra natychmiast si� uchyli�a. Wszed� do gabinetu
czuj�c, jak serce podchodzi mu do gard�a. Przemkn�� przez
pomieszczenie staraj�c si� nawet nie spogl�da� na
wype�nione s�oikami i butelkami p�ki, zamkn�� oczy i
zapuka�.</p><p>Drzwi otworzy�y si�. Harry
przekroczy� pr�g i dozna� dziwnego wra�enia, jakby wszed�
do rw�cej rzeki, poniewa� nogi niespodziewanie ugi�y
si� pod nim. Zdo�a� jednak utrzyma� si� prosto, ale
musia� prze�kn�� �lin�, poniewa� nagle
ca�kowicie zasch�o mu w gardle. Severus siedzia� w swoim
zielonym fotelu, nieruchomo wpatruj�c si� w ogie�. Nie
spojrza� na niego, nie odwr�ci� si�, nie wykona�
�adnego gestu, kt�ry wskazywa�by na to, �e zauwa�y�
jego przybycie. To oznacza�o, �e nadal jest na niego z�y. Bardzo
z�y.</p><p>- Do-dobry wiecz�r, S-Severusie... -
odezwa� si� niepewnie, zastanawiaj�c si�, co ma
zrobi�. Podej�� do niego, usi���? Zanim jednak
wykona� jakikolwiek gest, us�ysza� wypowiedziane zimnym, nieprzyjemnym
tonem s�owa:</p><p>- Tw�j szlaban si� dzisiaj nie
odb�dzie, Potter. Mo�esz odej��. Tylko spr�buj si� nie
zabi� po drodze.</p><p>Harry skrzywi� si�. To nie
by�o mi�e...</p><p>Przez kilka chwil sta�
niezdecydowany. Mia� wra�enie, �e cokolwiek spr�buje
zrobi�, nic to nie da. Mo�e rzeczywi�cie powinien wr�ci�...</p><p>Podszed� do drzwi i
otworzy� je, ale zawaha� si�.</p><p>Nie, nie odejdzie! Nie pozwoli
si� wyrzuci�! Nie po to zdecydowa� si� tu w ko�cu
przyj��, �eby od razu podda� si� i uciec jak tch�rz. A
zreszt�... - Harry zmarszczy� brwi - ... Severus go tu wpu�ci�.
Musia� chcie�, �eby Harry tu przyszed�... A skoro
chcia�...</p><p>Harry odwr�ci� si�,
spojrza� na m�czyzn� i popchn�� drzwi. W
momencie, kiedy si� zatrzasn�y, Snape b�yskawicznie
przekr�ci� g�ow� i... jego oczy na sekund� rozszerzy�y
si�, kiedy zobaczy�, �e Harry nie wyszed�, po czym
natychmiast spojrza� z powrotem w ogie�.</p><p>Ale Harry ju� to zobaczy�.
I w tym samym momencie wiedzia� ju�, co powinien zrobi�, aby
wszystko za�agodzi�.</p><p>Jego oczy rozb�ys�y.</p><p>Odetchn�� kilka razy, aby
doda� sobie odwagi, a nast�pnie podszed� do m�czyzny
i stan�� przed nim, zas�aniaj�c mu widok na kominek. Oczy
Severusa zw�zi�y si� z rozdra�nienia, a twarz
przybra�a zaci�ty wyraz, jakby chcia� przekaza� Harry'emu:
"Nie marnuj swoich si�. Najlepiej b�dzie, je�eli po prostu
odejdziesz, bo nie chc� na ciebie patrze� i nic, co zrobisz, nie
zmieni mojego zdania."</p><p>A przynajmniej co� w tym
rodzaju.</p><p>Ale Harry nie mia� zamiaru
odchodzi�. Poniewa� wiedzia�, �e jest co�, co
mog�oby je zmieni�...</p><p>Podszed� o krok bli�ej i
opad� na kolana tu� przed m�czyzn�.
Przysun�� si� jeszcze bli�ej i opar� �okcie na
odzianych w czer� udach, po czym odsun�� na bok fa�dy jego
szaty i b�yskawicznie dobra� si� do jego rozporka.</p><p>Wyczu� wbijaj�ce si� w
niego p�omienne spojrzenie Severusa i jego serce, kt�re do tej pory
bi�o ju� niezwykle szybko, teraz zacz�o galopowa�.</p><p>Rozsun�� zamek i
w�o�y� dr��c� lekko r�k� w spodnie,
zaciskaj�c j� na ciep�ym cz�onku. To by�o niesamowite,
w jaki spos�b dotyk Harry'ego pobudzi� wiotkiego penisa m�czyzny,
kt�ry momentalnie zacz�� rosn�� i twardnie� w jego
d�oni. Wyci�gn�� go na zewn�trz i jego oczy
rozszerzy�y si� z zachwytu. Jak zawsze, kiedy na niego patrzy�.
Penis Snape'a by� d�ugi, gruby i masywny. Harry doskonale
wiedzia�, ile przyjemno�ci, ale tak�e b�lu potrafi� mu
sprawi�. Zawsze, kiedy go widzia�, zastanawia� si�, jak
co� takiego mo�e si� w nim mie�ci�. Owin��
obie d�onie wok� trzonu i obliza� wargi. Zerkn�� w
g�r� na obserwuj�cego go uwa�nie Severusa. Widzia� jego
zmru�one w niecierpliwym wyczekiwaniu oczy. Trzyma� w r�ku dow�d
na jego ogromne podniecenie. Wbi� wzrok w zach�anne oczy Severusa i
powoli wsun�� jego erekcj� w swoje ciep�e usta.</p><p>Reakcja m�czyzny by�a
natychmiastowa. Gwa�townie zacisn�� powieki i
wci�gn�� ze �wistem powietrze. Harry tak�e
zamkn�� oczy, rozkoszuj�c si� smakiem Severusa, za kt�rym
tak t�skni�. S�onym i gorzkim, ale z ukryt� gdzie�
g��boko nutk� cierpkiej s�odyczy - dok�adnie takim,
jaki by� on sam. D�o�mi zacz�� obci�ga�
doln� cz�� penisa, podczas gdy zaczerwienion�
g��wk� zanurza� g��boko w swoich ustach,
podra�niaj�c j� dodatkowo j�zykiem. Nie musia�
czeka� d�ugo na reakcj�. Kiedy otworzy� oczy zobaczy�,
�e m�czyzna odchyli� g�ow� do ty�u,
zacz�� ci�ko oddycha�, a z jego ust wyrywa�y
si� przyt�umione, przesi�kni�te przyjemno�ci� j�ki.
To by�a muzyka dla uszu Harry'ego. Sam by� coraz bardziej podniecony.
Rozkosz, kt�r� dawa� Snape'owi, zdawa�a si�
sp�ywa� przez jego erekcj� wprost w usta Harry'ego i dalej przez
prze�yk, a� do podbrzusza. Czu�, jak jego w�asny penis
napiera na spodnie, b�agaj�c o dotyk. Poruszy� si� i
j�kn��, kiedy jego erekcja otar�a si� o szorstki
materia� d�ins�w. Wtedy us�ysza� nad sob� lekko
zachrypni�ty g�os Severusa:</p><p>- Dotknij si�.</p><p>Nie musia� mu tego
powtarza� drugi raz. Harry rozsun�� zamek i ostro�nie
wyj�� swojego sztywnego penisa. Zacisn�� wok� niego
spocone palce i zacz�� go pociera�, pocz�tkowo powoli,
�eby nie doj�� zbyt szybko. Jednak ciep�y, wsuwaj�cy
si� w jego usta cz�onek m�czyzny doprowadza� jego
cia�o do zbyt du�ej euforii i nie potrafi� powstrzyma�
coraz szybszych i intensywniejszych ruch�w d�oni, kt�ra zdawa�a
si� wyrwa� spod jego kontroli. Wysun�� erekcj� Snape'a
ze swoich ust i przez kilka chwil zanurzy� si� we w�asnej
przyjemno�ci, zamglonym wzrokiem widz�c, jak oczy Mistrza Eliksir�w
spijaj� ten widok, a jego zaczerwieniony cz�onek zdaje si� im
przytakiwa�. Harry zdo�a� si� jednak opanowa� na tyle,
aby cia�niej owin�� palce wok� gor�cego cz�onka
i zacz�� go oblizywa� na ca�ej d�ugo�ci
wzd�u� trzonu. Zatacza� j�zykiem ko�a, ssa� i
skuba� z�bami wra�liw� g��wk�,
wywo�uj�c w m�czy�nie coraz g�o�niejsze
j�ki i odg�osy aprobaty. Stawa� si� coraz
zach�anniejszy. Jego j�zyk �lizga� si� po nabrzmia�ym,
pulsuj�cym penisie, a drug� d�oni� zacz��
skuba� i podra�nia� gor�ce, mi�kkie j�dra.</p><p>Harry czu� si� tak, jakby
smakowa� w�a�nie najlepszego lizaka w ca�ym swoim
�yciu. Odczuwa� coraz silniejsze zawroty g�owy, a jego sk�ra
by�a tak rozgrzana, �e a� parzy�a. S�ysza�
ci�kie sapanie Severusa, kiedy zacz�� na przemian
ssa� i liza� j�dra, docieraj�c j�zykiem w ka�de
zag��bienie.</p><p>Nagle poczu� d�o�
Snape'a zaciskaj�c� si� na jego g�owie. D�ugie palce
wplot�y mu si� we w�osy, wciskaj�c twarz g��biej,
tak jakby Severus chcia� jeszcze mocniejszych dozna�. A przecie�
Harry wcale nie by� a� tak delikatny. Z�apa� j�dro w
z�by i zacz�� je ssa� i przygryza�. Skutek by�
natychmiastowy - d�ugi, g�o�ny j�k niepohamowanej
przyjemno�ci, kt�ry, wibruj�c, dotar� do cia�a Harry'ego,
przenikn�� przez jego sk�r� i uderzy� prosto w
p�on�cy w podbrzuszu, rozgrzany niemal do bia�o�ci punkt
rozkoszy. Z jego ust tak�e wyrwa� si� zduszony j�k, a z
pulsuj�cego w d�oni penisa wystrzeli�a struga lepkiej spermy,
osiadaj�c po cz�ci na pod�odze, a po cz�ci na
spodniach m�czyzny. Jego d�o� zacisn�a si�
spazmatycznie na erekcji Severusa, a przed oczami pojawi�y si�
kolorowe plamy. Przez chwil� mia� wra�enie, �e umrze z
przyjemno�ci, �e roztopi si� od �aru, kt�ry
ogarn�� ca�e jego cia�o i rozpali� mi�nie,
�e, niczym wosk, rozp�ynie si�, przylgnie do pod�ogi i nic
nie b�dzie w stanie go od niej oderwa�. Ca�kowicie zatraci�
si� w rozkoszy i potrzebowa� kilku sekund, aby doj�� do
siebie. Nawet nie zauwa�y�, kiedy m�czyzna
pu�ci� jego g�ow�. Otworzy� za�zawione oczy i
spojrza� na przypatruj�cego mu si� z zachwytem Severusa. Przez
u�amek sekundy mia� wra�enie, �e nie istnieje nic poza
t� chwil�, �e nic, absolutnie nic nie jest wa�ne.</p><p>Chcia� znowu to
us�ysze�! Ten cudowny, g��boki j�k Severusa. Teraz
mia� wolne obie d�onie, wi�c owin�� je wok�
twardego jak stal cz�onka m�czyzny i zacz�� go
pie�ci� j�zykiem z nienasycon�
zach�anno�ci�. Wsuwa� go g��boko w usta,
podra�niaj�c z�bami, co doprowadza�o do tego, �e
Severus, jakby przeszytym nag�ym pr�dem, sztywnia� ca�y.
Pomruki i j�ki zla�y si� ju� w jeden, pe�en
satysfakcji odg�os. Poczu�, jak m�czyzna ponownie
�apie go za w�osy i mocno napiera na jego g�ow�, tak jakby
coraz bardziej traci� nad sob� kontrol�. Pragn��
jeszcze silniejszych, jeszcze intensywniejszych dozna� i Harry to wyczuwa�.</p><p>I da� mu je.</p><p>Nabra� tchu i postara�
si� rozlu�ni�, po czym wsun�� pulsuj�cy
cz�onek g��boko do gard�a, powoli zanurzaj�c go w
swoich ustach. W tym samym momencie poczu�, jak d�o� Snape'a
konwulsyjnie zacisn�a si� w jego w�osach i napar�a na
niego z gwa�town�, nieposkromion� si��. Penis
zag��bi� si� w jego gard�o a� po same j�dra,
a z ust m�czyzny wyrwa� si� d�ugi, zachrypni�ty
j�k dzikiej, trudnej do wyobra�enia rozkoszy. Przycisn��
jego g�ow� jeszcze mocniej. Harry straci� oddech, a w oczach
zakr�ci�y mu si� �zy. Szarpn�� si�,
wysuwaj�c erekcj� ze swego gard�a, i kiedy mu si� to
uda�o poczu�, �e jego usta wype�niaj� si�
gor�c� sperm� Severusa o cierpkim, s�onym smaku. Snape
poci�gn�� go brutalnie za w�osy i doszed� w jego usta,
j�cz�c ochryple i sapi�c ci�ko, jakby rozkosz, kt�ra
ogarn�a go ca�ego, napinaj�c mi�nie jak
postronki, eksplodowa�a w nim i echo tego wybuchu ulatywa�o teraz
przez otwarte w niemym krzyku usta.</p><p>Harry'emu z trudem uda�o
si� zaczerpn�� tchu, kiedy ciep�e nasienie
zacz�o sp�ywa� w jego gard�o. Dopiero kiedy
prze�kn�� wszystko, a zaczerwieniony i wilgotny penis Mistrza
Eliksir�w wysun�� si� z jego ust, m�g� odetchn��
g��boko. Dysza� r�wnie ci�ko, jak Severus. Jego
gard�o p�on�o, tak samo jak sk�ra i twarz, a serce
ju� dawno wyskoczy�o z piersi. Przez za�zawione oczy i
zaparowane okulary zobaczy�, jak Snape szybko zapina rozporek.
Spojrza� na twarz m�czyzny i dostrzeg�, �e nadal ma
zamkni�te oczy i otwarte usta. Wci�� sapa� i dysza�,
jakby nie m�g� doj�� do siebie. Na wiecznie bladych policzkach
igra� delikatny rumieniec - dow�d burzy, kt�ra przetoczy�a si�
przez jego cia�o i umys�, doprowadzaj�c go niemal do delirium.</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie.</p><p>"To dzi�ki mnie" -
pomy�la� z satysfakcj�. - "To ja do tego
doprowadzi�em."</p><p>Pomimo tego, �e gard�o
bola�o go tak bardzo, i� wydawa�o mu si�, �e
straci� g�os i mimo �e ledwie m�g� oddycha�, czu�
si� niewyobra�alnie szcz�liwy.</p><p>Doprowadzi� si� do
porz�dku, po czym opar� d�onie na kolanach Snape'a i
podci�gn�� si�. Kiedy wsta�, nogi ugi�y
si� pod nim. Nie wahaj�c si� ani przez chwil�, wdrapa�
si� na kolana Mistrza Eliksir�w, wykorzystuj�c jego chwilowe
upojenie, i usiad� na nich okrakiem, obejmuj�c go za szyj�,
k�ad�c g�ow� na jego ramieniu i wtulaj�c twarz w
obojczyk. S�ysza� przy uchu ci�ki oddech Severusa, kt�ry
wci�� wraca� do siebie. Czu� na plecach bij�ce od
kominka ciep�o. Odg�os trzaskaj�cego ognia uspokaja� go.</p><p>�aden z nich nic nie
powiedzia�. Nie by�o takiej potrzeby. Nie pozosta�o nic do
dodania.</p><p>Klatka piersiowa Severusa
unosi�a si� i opada�a coraz wolniej, ko�ysz�c si�
�agodnie. Harry zamkn�� oczy i przylgn�� do niego
jeszcze mocniej, pragn�c zosta� w takiej pozycji ju� na zawsze.
Tak blisko, ciep�o...</p><p>Wszystko zacz�o si�
powoli rozp�ywa�, przykryte napieraj�c� zewsz�d
ciemno�ci�, jakby rozci�ga�a nad �wiatem
mi�kk�, przytuln� narzut�, okrywaj�c go szczelnie
ciep�ym kocem ciszy. Harry pozwoli� si� jej otuli� i
pogr��y� si� w przyjemnym, s�odkim �nie.</p><p>*</p><p>Harry skr�ci� szybko,
unikaj�c zderzenia z nadlatuj�cym t�uczkiem. Trybuny pod nim
falowa�y. S�ysza� krzyki koleg�w z dru�yny, ale �wist
wiatru w uszach skutecznie hamowa� docieraj�ce do niego
d�wi�ki. Stara� si� wypatrze� z�otego znicza,
kt�ry kilka razy mign�� mu gdzie� na obrze�ach boiska, ale
za ka�dym razem znika� r�wnie szybko, jak si� pojawia�. Na
dodatek Cho przez ca�y czas siedzia�a mu na ogonie. Obrzuci�
spojrzeniem kolorowe trybuny, boisko, obr�cze, przy kt�rych toczy�a
si� zaci�ta walka.</p><p>Jest! Dostrzeg� b�ysk! Na
samym �rodku boiska, kilkana�cie metr�w nad ziemi�.
Skierowa� B�yskawic� w tamt� stron�, modl�c si�
w duchu, by Cho nie zauwa�y�a jego zrywu. Pochyli� si�
nisko nad trzonkiem. I wtedy poczu� dziwny nacisk w okolicach swojego
ty�ka. Co� zacz�o go uwiera� i g�adko
w�lizn�o si� do jego wn�trza. J�kn��,
czuj�c niewyobra�aln� przyjemno��, kt�ra pojawi�a
si� wraz z tym znajomym uczuciem cudownego rozpychania. Spojrza� w
d� i zobaczy�, �e jego miot�a zamieni�a si� w...
Severusa. Harry siedzia� na nim i pozwala�, by penis Snape'a
wchodzi� w niego g��boko, przy ka�dym pchni�ciu
wywo�uj�c w nim eksplozj� przyjemno�ci. Zupe�nie
zapomnia� o meczu, o zniczu. Wszystko przesta�o si� liczy�.
Istnia�a tylko erekcja Severusa, kt�ra wbija�a si� w niego z
coraz wi�ksz� szybko�ci�. I wtedy us�ysza� nad
sob� jaki� krzyk. Chyba Angeliny.</p><p>- Harry! Przesta� si�
zabawia� i le� po znicz! Cho ju� go prawie ma!</p><p>Harry spr�bowa� powr�ci� do
rzeczywisto�ci i skupi� si� na swoim zadaniu.</p><p>Znicz! Musi go zdoby�! Nie
mo�e zawie��!</p><p>Pochyli� si� nisko nad
Severusem i, wymijaj�c Cho, pofrun�� w kierunku
b�yszcz�cej, z�otej pi�ki.</p><p>Ju� mia�. Ju� prawie
go mia�! Wyci�gn�� r�k�... W chwili, kiedy jego
palce zacisn�y si� na zniczu, poczu�, jak penis
m�czyzny uderza w jego prostat�. Zawy� i niemal
wypu�ci� kulk� z r�ki. Zacisn�� powieki
s�ysz�c, jak trybuny zaczynaj� szale� z rado�ci. Gwizdy,
wrzaski i �piewy zmiesza�y si� z jego j�kami. I wtedy
znicz, kt�ry kurczowo trzyma� w d�oni, zacz�� zmienia�
kszta�t. Wypu�ci� go i zobaczy�, �e przybra�
krwisto-czerwony odcie�, a na jego powierzchni pojawi�y si� usta
Zamieni� si� w wyjca, kt�ry zacz�� wrzeszcze�
g�osem McGonagall:</p><p>- Harry Jamesie Potterze! Podczas
meczu quidditcha nie wolno uprawia� seksu! Prosz� natychmiast
zej�� z profesora Snape'a! Z�ama�e� przynajmniej
pi�tna�cie punkt�w szkolnego regulaminu! Okry�e� ha�b�
dom Gryffindoru! Zosta�e� za to ukarany do�ywotnim szlabanem!
Codziennie wieczorem w moim gabinecie!</p><p>Co? Jak to do�ywotnim? To
znaczy, �e kiedy sko�czy Hogwart, nadal b�dzie musia�
przychodzi� na szlabany do McGonagall? Dlaczego? Przecie� nie
zrobi� nic z�ego! Pieprzy si� tylko ze Snape'em. Czy to co�
zdro�nego? Z�apa� znicz, wygrali! Czy to nic nie znaczy?
Dlaczego obchodzi j� tylko to, �e Snape go posuwa?</p><p>- Oooch... Severusie... -
wyj�cza� czuj�c, �e m�czyzna przyspieszy�.
Wyjec nagle przesta� by� wa�ny. Co� tam sobie jeszcze
wrzeszcza�, ale Harry nie mia� zamiaru go s�ucha�.</p><p>- Jestem Wybra�cem - na
wp� krzykn��, na wp� wyj�cza�. - I mog�
pieprzy� si�, z kim chc� i kiedy chc�! Nawet na cholernym
meczu! Z�apa�em ju� znicz, a teraz... chc� tylko...
oooch... Severusa...</p><p>Wybuch by� blisko... Ju�
tak blisko... Czu� narastaj�ce napi�cie. Ostatnie s�owa
McGonagall uton�y w d�ugim, ochryp�ym j�ku Harry'ego,
kiedy penis Snape'a uderzy� w prostat� i nast�pi�a
pot�na eksplozja, kt�ra zmiot�a wszystko z powierzchni ziemi.
Znikn�� wyjec, boisko, trybuny. Pozosta� jedynie Severus.
Unosili si� w ciemnej, bezkresnej pustce. Sami. Pogr��eni w
absolutnej, bolesnej przyjemno�ci orgazmu.</p><p>Wtedy z pustki
nap�yn�o echo g�osu. Pocz�tkowo niewyra�ne.</p><p>- Potter!</p><p>Kto� go wo�a�.</p><p>- Potter!</p><p>- Odejd�, Ron -
j�kn�� Harry. - Nie chc� jeszcze wstawa�. Sam id�
na �niadanie.</p><p>Troch� go zdziwi�o, �e
Ron m�wi do niego po nazwisku, ale tak bardzo chcia� powr�ci� do tego
cudownego snu, �e szybko o tym zapomnia�. Walczy� ze wszystkich
si�, aby go zatrzyma�.</p><p>- Potter! - G�os by�
ostrzejszy i wyra�niejszy.</p><p>Harry gwa�townie otworzy�
oczy. Wtula� si� w co� ciemnego i pachn�cego znajomo...</p><p>Snape!</p><p>Poderwa� g�ow� i
spojrza� wprost w przypatruj�ce mu si� uwa�nie czarne oczy.
Jego ramiona owini�te by�y wok� szyi m�czyzny.</p><p>O cholera! Zasn�� na jego
kolanach!</p><p>- Ju� prawie dziesi�ta,
Potter. Je�eli w ci�gu pi�tnastu minut nie znajdziesz si� w
swoim dormitorium, mog� odebra� twojemu domowi trzydzie�ci
punkt�w - powiedzia� Mistrz Eliksir�w, odk�adaj�c na stolik trzyman�
do tej pory w r�ku ksi��k�. Najwidoczniej czyta�
j�, kiedy Harry spa�. Gryfon zamruga�, zaskoczony.</p><p>- Pozwoli�e� mi... -
odezwa� si� i przerwa�. Jego g�os by�
zachrypni�ty, jakby bardzo d�ugo i g�o�no krzycza�.
Bola�o go te� gard�o. Odchrz�kn�� i spr�bowa�
ponownie - Pozwoli�e� mi tutaj spa� prawie trzy godziny? -
zapyta� i zarumieni� si� delikatnie, kiedy w ko�cu
przypomnia� sobie, co by�o przyczyn� tego b�lu.
Odchrz�kn�� jeszcze raz i zobaczy� iskierki rozbawienia w
oczach Severusa.</p><p>Paskudny dra�!</p><p>- Owszem. I musz� przyzna�,
�e by�o to niezwykle... interesuj�ce do�wiadczenie -
odpar� Mistrz Eliksir�w, a na jego ustach zata�czy�
z�o�liwy u�mieszek. - W szczeg�lno�ci te wyuzdane j�ki...
C�, nie podejrzewa�em, �e nasz Wybraniec lubi zabawia�
si� publicznie... I to na meczu? Co by na to powiedzieli twoi fani,
Potter?</p><p>Harry poczu�, �e jego twarz
p�onie ze wstydu. Obrazy ze snu zacz�y uderza� w niego z
ogromn� si��. Przypomnia� sobie mecz, Snape'a, wyjca od
McGonagall, orgazm...</p><p>O cholera!</p><p>Szybko spojrza� w d� na
swoje spodnie. Widnia�a na nich du�a, mokra plama. Wzrok Severusa
pow�drowa� za jego spojrzeniem. Jedna z brwi unios�a si�,
kiedy m�czyzna zapyta� kpi�cym tonem:</p><p>- A� tak mi�y sen, Potter?</p><p>Harry nie s�dzi�, �e
mo�na odczuwa� wstyd niczym prze�eraj�cy sk�r� kwas,
ale w�a�nie tego teraz do�wiadcza�. Widzia�, jak
Severus zagryza warg�, �eby si� nie roze�mia�. I to
by�o jeszcze gorsze!</p><p>Gwa�townie odwr�ci� twarz w
bok, nie chc�c widzie�, jak Snape �mieje si� z niego i jego
upokorzenia.</p><p>- Musz� i�� -
wyduka� dr��cym, zdartym g�osem. - Kiedy wyjd�,
b�dziesz m�g� si� ze mnie na�miewa� do woli. - Nie
potrafi� ukry� �alu w swoim g�osie.</p><p>Jak on m�g�? Czy a� tak
bardzo lubi� widzie� go upokorzonego?</p><p>- Zamknij si�, Potter, i sp�jrz
na mnie! - G�os Severusa uderzy� jak bat, ale Harry nie chcia�
tego zrobi�. Nie chcia� na niego patrze�. Nie, kiedy mia�
wra�enie, �e zaraz rozp�ynie si� z za�enowania.</p><p>Wtedy poczu� dotyk
ch�odnych palc�w na swojej brodzie. Severus �agodnie, ale stanowczo
odwr�ci� jego twarz w swoj� stron�, zmuszaj�c go do
spojrzenia na siebie.</p><p>- Masz wykonywa� moje polecenia
- rzek� ostro, a z jego twarzy znikn�o rozbawienie. -
Przesta� si� nad sob� u�ala�. - Przez chwil�
patrzy� wprost w zielone oczy Harry'ego, tak jakby zastanawia� si�
nad czym�. - To niezwykle... stymuluj�ce m�c zobaczy� na
w�asne oczy to, o czym do tej pory tylko s�ysza�em. Jak
cz�sto �nisz o mnie w taki spos�b? - W oczach Severusa
b�ysn�y drapie�ne iskierki.</p><p>Harry czu�, jak wstyd powoli
ust�puje, zast�powany... ciekawo�ci�. Czy Severus
naprawd� chcia� to wiedzie�? Czy naprawd� go to
interesowa�o? Wygl�da�o na to, �e tak...</p><p>- Zbyt cz�sto - wymamrota�
niewyra�nie w odpowiedzi, czuj�c, �e znowu si� rumieni.</p><p>- W takim razie b�dziemy musieli
jako� temu zaradzi� - odpar� tajemniczo m�czyzna.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Czy
Severus mia� na my�li to, o czym my�la�? Jego oczy
rozszerzy�y si�, a w spojrzeniu Mistrza Eliksir�w pojawi�
si� dziki b�ysk. To Harry'emu wystarczy�o.</p><p>Ca�y wstyd wyparowa� niemal
natychmiast, zast�piony przyjemnym uciskiem w podbrzuszu.</p><p>- Zgadzam si� - odpar� z
szelmowskim u�miechem. - Jak dla mnie, mo�esz w og�le ze mnie nie
wychodzi�. Ale chyba ci�ko by�oby nam si�
porusza�... - Widz�c zaskoczon� min� Severusa, zachichota�.
Jego wyobra�nia zacz�a podsuwa� mu r�ne scenariusze,
jeden bardziej niedorzeczny od drugiego. - Mo�e weszliby�my tak do
Wielkiej Sali? - Nie mog�c d�u�ej wytrzyma�,
zacz�� si� �mia�. Zdegustowana mina Severusa wcale nie
pomaga�a mu w opanowaniu si�. Wr�cz przeciwnie, sprawia�a, �e
mia� coraz wi�ksze problemy z oddychaniem. - Przepraszam -
zachrypia�. - Ale wyobrazi�em to sobie... McGonagall pewnie
odebra�aby mi wszystkie mo�liwe punkty. - Potrzebowa� chwili, by
zaczerpn�� tchu. - Ju� s�ysz� jej g�os:
"Severusie, prosz� natychmiast wyj�� z pana Pottera!"
- Harry pochyli� si� do przodu, nie potrafi�c zapanowa� nad
histerycznym �miechem i ocieraj�c �zy dostrzeg�, �e
k�ciki ust Severusa dr�� niekontrolowanie.</p><p>- Nie podejrzewa�em ci� o
takie kpi�ce, �lizgo�skie uwagi, Potter - powiedzia� w
ko�cu m�czyzna, kiedy uda�o mu si� opanowa�.</p><p>Kiedy Harry w ko�cu
przesta� chichota�, u�miechn�� si� zawadiacko i
odpar�:</p><p>- Ucz� si� od mistrza.</p><p>- Widz�, �e jeste�
ju� bardzo zm�czony, bo zaczynasz gada� od rzeczy - rzek�
Severus, wyci�gaj�c r�d�k� i rzucaj�c na
Harry'ego zakl�cie czyszcz�ce. - Je�eli zaraz nie znajdziesz
si� w dormitorium, to naprawd� rozwa��
mo�liwo�� odebrania ci punkt�w. - W g��binach jego
oczu co� b�ysn�o.</p><p>Harry poczu� uk�ucie
�alu. Nie chcia� jeszcze i��. Chcia� tu zosta�,
razem z Severusem. Dlaczego zawsze musi odchodzi�?</p><p>- Chcia�bym kiedy�
zosta� tu na noc - powiedzia� cicho. - Czasami w nocy... dopada mnie
ogromna t�sknota... za tob�. - Spojrza� prosto w czarne,
bezdenne oczy i zobaczy�, �e po jego s�owach zapali�o si�
w nich male�kie �wiate�ko. Ale bardzo szybko zgas�o. Niczym
iskra, kt�ra opad�a na ch�odn� powierzchni� i
zetkni�cie z ni�, b�yskawicznie j� zgasi�o.
Pomi�dzy brwiami Snape'a pojawi�a si� g��boka
zmarszczka.</p><p>- Nie do��, �e
musz� ugania� si� z tob� przez ca�y dzie�, to
masz zamiar irytowa� mnie tak�e w nocy?</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Nie
wiedzia�, czy by�a to zwyk�a kpina, �art, czy te�
Severus m�wi� to powa�nie. Dlaczego wszystkie jego zmys�y
krzycza�y za ostatni� opcj�? Zrobi�o mu si� g�upio,
�e to powiedzia�. Mo�e za bardzo mu si� narzuca?</p><p>- W porz�dku. P�jd�
ju�. Nie chc� ci� irytowa�. - Jego oczy
b�ysn�y wyzywaj�co, kiedy spojrza� na Snape'a. Jedna
z ciemnych brwi unios�a si�.</p><p>- Pr�bujesz mnie sprowokowa�,
Potter?</p><p>Znowu to samo! Jak on to robi�,
�e zawsze bezb��dnie odgadywa� jego zamiary? Jakby
naprawd� czyta� z niego jak z otwartej ksi��ki. Mo�e
Hermiona mia�a racj�? Mo�e naprawd� nie potrafi�
ukrywa� swoich uczu�?</p><p>Ale m�czyzna mia�
racj�. Chcia� go sprowokowa�. Chcia�, by Snape
zaprzeczy�.</p><p>Ale nie zrobi� tego. I to
w�a�nie by� pow�d bolesnego ucisku, kt�ry nagle poczu� w
klatce piersiowej.</p><p>- Mniejsza z tym - odpar� cicho,
schodz�c z kolan Severusa, kt�ry przez ca�y czas spogl�da�
na niego zamy�lonym wzrokiem. Chcia� si� ju� odwr�ci�,
aby odej��, ale nie zrobi� tego. Pochyli� si�,
obj�� go za szyj� i poca�owa� w policzek. Poczu�,
jak m�czyzna niemal niezauwa�alnie sztywnieje i wstrzymuje
oddech.</p><p>- Dobranoc, Severusie -
powiedzia� cicho, prostuj�c si�. Dostrzeg� zaskoczenie,
maluj�ce si� w oczach Mistrza Eliksir�w, ale znikn�o ono
r�wnie szybko, jak si� pojawi�o.</p><p>Harry u�miechn��
si� do niego. Jednak, kiedy znalaz� si� za drzwiami,
u�miech znikn�� z jego twarzy, zast�piony
g��bokim smutkiem.</p><p>- Dobranoc, Harry - wyszepta�
sam do siebie.</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 30 ---</strong></p><p>30. Kinky games</p><p>I will be your doll</p><p>I will be your hole</p><p>I will be your toy</p><p>I will be your thing</p><p>I will remove your heart</p><p>I will burn your world</p><p>I will be your object</p><p>Tease and tear*</p><empty-line/><p>- Snape si� sp�nia -
oznajmi� Ron, chocia� wcale nie musia� tego robi�. Wszyscy
zd��yli zauwa�y�. - A mo�e z�ama� nog�
i nie przyjdzie? - rozmarzy� si�, ale chwil� p�niej
spos�pnia�. - Niee... podejrzewam, �e nawet gdyby z�ama�
kark, nastawi�by go sobie, byle tylko tu dotrze� i znowu nas
gn�bi�.</p><p>I jak gdyby na potwierdzenie tych
s��w, drzwi otworzy�y si� z rozmachem i uderzy�y o
�cian�. Ron podskoczy�, Hermiona wzdrygn�a si�,
Neville przewr�ci� atrament (kolejny raz), Lavender pisn�a, a
Harry u�miechn�� si�. Szybko jednak spu�ci�
g�ow�, aby to ukry�.</p><p>Mistrz Eliksir�w zatrzyma�
si� na �rodku klasy i oznajmi�:</p><p>- Zanim przejdziemy do
zaj��, otrzymacie z powrotem swoje testy. Ich poziom jest tak
�enuj�cy, �e obawiam si�, i� nawet pierwszoroczni
napisaliby go lepiej. - Machn�� r�d�k� w stron�
biurka, z kt�rego zacz�y wylatywa� zwini�te kawa�ki
pergamin�w i l�dowa� na �awkach. - Jeste�cie na sz�stym
roku, a niekt�rzy nie potrafi� odr�ni� kocio�ka od talerza
zupy, do kt�rego mo�na wrzuca� wszystko, co si� chce i w
oboj�tnie jakiej kolejno�ci, zapominaj�c, �e eliksiry to
wysublimowana sztuka, w kt�rej ka�dy ruch ma okre�lon�
kolejno�� i czas trwania. Niestety wasze mikroskopijne umys�y
nigdy tego nie pojm�. I mog� stwierdzi�, �e na ca�e
szcz�cie.</p><p>Harry us�ysza�, jak
siedz�cy obok niego Ron j�kn��:</p><p>- Tylko nie to... A weekend
zapowiada� si� tak przyjemnie...</p><p>Hermiona rozwin�a sw�j
test i na jej twarzy pojawi� si� wyraz zaskoczenia, kt�ry szybko
przeobrazi� si� w �al i z�o��.</p><p>- A niech to! - sykn�a.
Ron zajrza� jej przez rami�.</p><p>- O co chodzi? - zapyta�. - Przecie�
dosta�a� "powy�ej oczekiwa�". To �le?</p><p>Rzuci�a mu ponure spojrzenie i
wyd�a usta:</p><p>- Wiedzia�am, �e tak
b�dzie. Nie napisa�am wszystkiego, pomimo �e bardzo d�ugo
si� uczy�am. Ale w naszym podr�czniku nie by�o niczego na
temat sposob�w przed�u�ania dzia�ania eliksir�w
niewidzialno�ci. A w innych ksi��kach tylko jakie�
wzmianki. To niesprawiedliwe! Sk�d mog�am to wiedzie�? -
nad�sa�a si�.</p><p>Ron przewr�ci� oczami i
rozwin�� sw�j pergamin. I niemal natychmiast j�kn��,
zwin�� go z powrotem, a na jego twarzy pojawi� si� wyraz
rozpaczy.</p><p>- Mama mnie zabije - wymamrota�,
uderzaj�c czo�em o �awk�. - Znowu "okropny".</p><p>Harry spojrza� na sw�j
zwini�ty test. Denerwowa� si�. Chcia� zaimponowa�
Severusowi. Tak d�ugo si� tego uczy�... Nie chodzi nawet o to,
�e wyku� wszystko na pami��, ale o to, �e
zrozumia� i nawet uda�o mu si� po��czy� fakty i
wysnu� kilka w�asnych wniosk�w. Ale czy Snape to doceni�? Czy
wszystko napisa� dobrze, czy jak zwykle co� pomiesza�?</p><p>Podni�s� pergamin i bardzo
powoli go rozwin��...</p><p>...po czym rozszerzy�
gwa�townie oczy, a zw�j wypad� mu z r�k, potoczy� si�
po blacie i spad� na pod�og�.</p><p>Poczu� na sobie zaskoczone
spojrzenia przyjaci�.</p><p>- Co si� sta�o, stary? -
zapyta� Ron.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i wychyli� si�, aby podnie�� pergamin.</p><p>- N-nic - wyduka�. - Po
prostu... znowu zawali�em.</p><p>- Troll? - zapyta� Ron ze
wsp�czuciem w g�osie, przez kt�ry jednak przebija� cie�
satysfakcji, �e kto� okaza� si� gorszy, ni� on.</p><p>- Ukhm - mrukn�� Harry,
�ciskaj�c mocno zw�j i czuj�c, �e kr�ci mu si� w
g�owie z oszo�omienia. Kiedy przyjaciele wr�cili do swoich test�w,
Harry ponownie go rozwin�� i jeszcze raz spojrza� na
nakre�lon� ostrym pismem Snape'a ocen�:</p><p>"Wybitny"</p><p>Nigdy, w ca�ym swoim �yciu
nie spodziewa� si�, �e kiedykolwiek otrzyma z Eliksir�w "wybitny".
To by�o nieprawdopodobne. Odczuwa� tak� rado��,
�e mia� ochot� wej�� na �awk� i
zacz�� �piewa�. Poderwa� g�ow� i
spojrza� na Severusa. M�czyzna, jakby to wyczuwaj�c,
te� skierowa� na niego spojrzenie. Kiedy ich oczy si�
spotka�y, Harry poczu� si� tak, jakby co� zakwit�o w
jego piersi. Mia� nadziej�, �e Snape to widzi, �e
tak�e to czuje. I chocia� twarz Mistrza Eliksir�w pozosta�a
nieporuszona, dostrzeg� w jego oczach blask. I to mu wystarczy�o.
Severus wiedzia�.</p><p>Harry spu�ci�
g�ow�, czuj�c, jak po jego sk�rze pe�zaj� pierwsze
j�zyki ognia.</p><p>- Je�eli sko�czyli�cie
ju� prezentowa� ten �a�osny koncert j�k�w, kt�ry sami
zgotowali�cie sobie swoj� g�upot�, to prosz�
natychmiast wyci�gn�� kocio�ki i przybory, poniewa�
przechodzimy do lekcji - oznajmi� surowo m�czyzna,
odwracaj�c si� z rozmachem i podchodz�c do biurka. Kiedy wszyscy
zacz�li wyk�ada� przyrz�dy, Harry, nie mog�c si�
powstrzyma�, si�gn�� do kieszeni i zacisn��
d�o� na kamieniu. Czu� zawroty g�owy. Wszystko, co go
otacza�o, przesta�o mie� znaczenie. W jego wn�trzu
rozkwita�o pragnienie. Tak bardzo chcia� si� mu
odwdzi�czy�... Ju� teraz. Nie m�g� czeka�. Nie
potrafi�.</p><p>Zamkn�� oczy i
wys�a�:</p><p>Severusie... powiniene�
wiedzie�, �e w tej chwili marz� tylko o tym, aby
wsun�� r�k� pod �awk�, rozpi�� spodnie
i zacisn�� palce wok� mojej erekcji. Jestem tak twardy, �e
to a� boli. I to wszystko z twojego powodu.. Pragn� zaspokaja�
si� teraz, patrz�c na ciebie. Czy m�g�bym?</p><p>Chyba troch� przesadzi�,
ale kiedy tylko to sobie wyobrazi�, jego cz�onek zareagowa�
b�yskawicznie i napar� na spodnie.</p><p>Zobaczy�, jak siedz�cy przy
biurku Snape si�gn�� do kieszeni i wyj�� kamie�.
Spojrza� w d� i... rozszerzy� nagle oczy. Po chwili
poderwa� g�ow� i przeszy� Harry'ego napastliwym spojrzeniem.
To wystarczy�o, aby ch�opak poczu� dreszcz, docieraj�cy do
ka�dego zakamarka cia�a i nast�puj�c� po nim fal�
gor�ca. Przesun�� r�k� pod �awk�, aby
poluzowa� napieraj�c� bole�nie na spodnie erekcj� i
zobaczy�, jak wzrok m�czyzny zmienia si�. Jego oczy
zacz�y dziwnie b�yszcze�, ale w tej samej chwili
odwr�ci� g�ow� i spojrza� na �cian�. Tak, jakby
pr�bowa� nad sob� zapanowa�.</p><p>Harry zagryz� warg� i
wbi� wzrok w �awk�. Mia� wra�enie, �e zaraz
sp�onie. Pragn�� go teraz tak bardzo, �e z trudem
przychodzi�o mu opanowanie si�. Ale musia�. By�
przecie� na lekcji. Nie m�g�...</p><p>Ach, do diab�a z tym!</p><p>Zacisn�� powieki,
czuj�c zawroty g�owy, i spr�bowa� wzi�� kilka
g��bokich oddech�w, aby wpu�ci� do
�ci�ni�tych p�uc nieco powietrza. Ale kiedy je
wydycha�, z jego ust wyrwa� si� niekontrolowany j�k.
Zamar�, czuj�c na sobie zaskoczone spojrzenia siedz�cych
najbli�ej Rona, Hermiony i... Severusa.</p><p>- Dobrze si� czujesz, Harry? -
zapyta�a przyjaci�ka, k�ad�c na �awce desk� i
n�. - Wygl�dasz, jakby� mia� gor�czk�.
Jeste� ca�y czerwony.</p><p>- T-tak. Tylko... troch� tu
gor�co - wyduka�, otwieraj�c oczy i rumieni�c si�.
Zobaczy�, �e Snape szybko odwraca g�ow�.</p><p>- Dlaczego nie wyjmujesz rzeczy? -
zapyta� ze zdziwieniem Ron. - Snape ci� ochrzani, kiedy to zobaczy.</p><p>- Co? Ju�. - Harry
odetchn�� i si�gn�� po swoj� torb�, aby
wyj�� kocio�ek, wag� i wszystkie te bezu�yteczne
przedmioty, kt�re nie mia�y teraz dla niego �adnego znaczenia.</p><p>W ko�cu wszyscy ju�
si� z tym uporali i wlepili wzrok w nauczyciela, a w klasie zapad�a
cisza. Mistrz Eliksir�w odwr�ci� g�ow� od �ciany i
spojrza� na nich z zaskoczeniem, tak, jakby przez chwil�
zapomnia� gdzie si� znajduje.</p><p>- Zaczynamy - oznajmi� i
zerwa� si� z krzes�a z takim impetem, �e biurko
zatrz�s�o si�, a stoj�cy na nim atrament i butelka
jakiego� eliksiru przewr�ci�y si� i spad�y na kamienn�
posadzk�, roztrzaskuj�c si� na kawa�ki.</p><p>Ignoruj�c zaskoczone spojrzenia
uczni�w, wyci�gn�� r�d�k� i ze
z�o�ci� sprz�tn�� skorupy.</p><p>- Dzisiaj kontynuujemy temat
eliksir�w niewidzialno�ci - oznajmi�, przechodz�c na �rodek
klasy. - Kto wie, jaki eliksir z tej grupy jest najniebezpieczniejszy?</p><p>R�ka Hermiony wystrzeli�a w
g�r�. Harry spu�ci� wzrok. Zna� odpowied� na to
pytanie, ale w sytuacji, w kt�rej si� znajdowa�, wola� si�
jednak nie zg�asza�, poniewa� mia�by powa�ny problem,
gdyby musia� si� podnie��.</p><p>Dlaczego nikt nie wymy�li�
zakl�cia na tego typu niedogodno�ci? Na pewno pom�g�by tym
tysi�com nastolatk�w, prze�ywaj�cym burz� hormonaln�.</p><p>- Eliksir kameleona - odpar�a
Gryfonka, nie czekaj�c na reakcj� Snape'a. M�czyzna
zmarszczy� brwi.</p><p>- Dlaczego?</p><p>- Poniewa� w
przeciwie�stwie do zakl�cia kameleona, nie mo�na go
przerwa�, a �le uwarzony, mo�e spowodowa�, �e
kto�, kto go za�yje, mo�e tak wtopi� si� w otoczenie,
�e zostanie przez nie wch�oni�ty. I nie ma na nie antidotum,
poniewa� nie ma mo�liwo�ci, aby go przyj��, kiedy jest
si�... "wch�oni�tym". W przypadku eliksiru
powoduj�cego rozmycie nale�y...</p><p>- Wystarczy - przerwa� jej Snape
ostrym tonem. - Tak, waszym dzisiejszym zadaniem b�dzie uwarzenie tego
eliksiru. Dlatego radz� si� przy�o�y�, bo
mo�liwe, �e wypr�bujecie je na sobie. - Po klasie przeszed�
szmer. Ka�dy zd��y� ju� pozna� sposoby stosowane
przez Snape'a i pomimo tego, �e ka�dy wiedzia�, i� dyrektor
kategorycznie zabroni� stosowania takich praktyk, nikt nie by�
pewien, czy nauczyciel, nie przejmuj�c si� zakazem, nie zechce
wprowadzi� swojej gro�by w �ycie. - Cisza! - warkn�� i
machn�� r�d�k� w stron� tablicy. - Oto potrzebne
ingrediencje i spos�b przygotowania eliksiru - powiedzia�,
przesuwaj�c wzrokiem po twarzach uczni�w. - Macie czas do ko�ca
zaj��. Sk�adniki... - jego spojrzenie spocz�o na
Harrym - ... znajdziecie pod �awk�.</p><p>Cisza, kt�ra zapad�a, a�
dzwoni�a. Uczniowie spojrzeli po sobie. Kilka os�b zajrza�o pod
�awki.</p><p>- To znaczy... - Snape
odchrz�kn�� - ... w sk�adziku.</p><p>Harry potrzebowa� ca�ej
si�y woli, aby si� opanowa� i nie wybuchn��
�miechem. �wiadomo��, �e gdyby to zrobi�,
zosta�by prawdopodobnie zr�wnany przez Severusa z ziemi�, bardzo mu w
tym pomog�a.</p><p>M�czyzna odwr�ci�
si� i dumnym krokiem podszed� do swojego biurka. Harry zagryz�
warg�, t�umi�c pe�zaj�cy w jego prze�yku
�miech. Poprosi�, aby Hermiona przynios�a mu sk�adniki,
gdy� nadal wola� nie wstawa�.</p><p>Eliksir, mimo �e bardzo
niebezpieczny, nie wydawa� si� jednak skomplikowany. Kiedy Ron i
Hermiona wr�cili ze sk�adnikami, by� ju� w trakcie czytania
instrukcji, a przyjaciele do��czyli do niego chwil�
p�niej.</p><p>Poszatkowa� kor� drzewa
sanda�owego, wymiesza� z trzema kroplami krwi kameleona
madagaskarskiego i poczeka�, a� kora zmieni barw� na
zielon�. Nast�pnie wrzuci� j� do kocio�ka.
Prawid�ow� erekcj� powinien by� ob�ok jasnozielonej
pary...</p><p>Harry zamruga�. Co� mu
si� nie zgadza�o... Cofn�� si� o kilka s��w i
niewiele brak�o, a spad�by z krzes�a. Wytrzeszczy� oczy,
nie mog�c uwierzy� w to, co widzi, po czym rozejrza� si� po
klasie. Nie by� jedynym, kt�ry to zauwa�y�. Pansy Parkinson
chichota�a i wskazywa�a na tablic�. Ron przekrzywi�
g�ow� i wyci�gn�� szyj�.</p><p>- Zaraz, czy tam nie pisze...?</p><p>- Tak, ale nie wa� si�
wypowiada� tego s�owa na g�os - zbeszta�a go Hermiona,
kt�rej twarz przybra�a kolor eliksiru Desideria Intima, po czym
podnios�a r�k�. Snape spojrza� na ni� znad papier�w,
nad kt�rymi pracowa�.</p><p>- O co chodzi, panno Granger?</p><p>Gryfonka odchrz�kn�a
i wskaza�a na tablic�.</p><p>- Chyba... pomyli� si� pan,
panie profesorze - powiedzia�a, rumieni�c si� jeszcze bardziej.
Snape zmarszczy� brwi i spojrza� na tablic�, a Harry
zamkn�� oczy.</p><p>Wola� tego nie widzie�.
S�ysza� wok� siebie ciche chichoty. Chyba wszyscy to ju�
zauwa�yli...</p><p>- Milcze�! - G�os Snape'a
wydawa� si� Harry'emu nieco... zdenerwowany. M�czyzna
rzuci� kr�tkie zakl�cie i zamieni� "erekcj�" na
"reakcj�". - Je�eli dowiem si�, kto to zrobi�, to
mo�ecie by� pewni, �e nie ujdzie mu to na sucho! -
warkn��.</p><p>Harry poczu�, �e jego wargi
dr��, dlatego szybko zakry� je d�oni�, udaj�c,
�e kaszle.</p><p>- Ekhem. - Hermiona nerwowo
podnios�a r�k�.</p><p>- O co znowu chodzi? -
sykn�� m�czyzna.</p><p>- Tablica si� pali, profesorze.</p><p>Snape rozszerzy� oczy i
spojrza� na zakryte strzelaj�cymi pod sufit p�omieniami
s�owa.</p><p>Harry zgi�� si�
wp� w ataku "kaszlu". Ron spojrza� na niego z niepokojem i
poklepa� go po plecach.</p><p>- Wszystko w porz�dku, stary? -
zapyta�. Harry pokiwa� g�ow�, wycieraj�c �zy z
k�cik�w oczu. Musia� si� opanowa�. Przecie� nie
chcia� wszystkiego zepsu�. Ale my�l, �e Snape... �e
on... przez niego...</p><p>Zmusi� si�, aby
g��boko oddycha� i nie my�le� o tym, do czego
w�a�nie doprowadzi� Severusa.</p><p>- Dosy� tego! -
W�ciek�y g�os m�czyzny odbi� si� od
�cian pomieszczenia. - Gryffindor traci dwadzie�cia punkt�w. Jeszcze
jeden taki wybryk, a wszyscy wylec� z sali. Wszyscy.</p><p>Ale trzeba by�o mu
przyzna�, �e potrafi� wyj�� z twarz� z
ka�dej sytuacji, pomy�la� Harry, oddychaj�c
g��boko i nie, absolutnie ju� si� nie �miej�c.</p><p>Gryfoni spojrzeli na siebie z
zaskoczeniem. Harry wyprostowa� si�, czuj�c w
�o��dku �askotanie rozbawienia. I niemal w tym samym
momencie zosta� przeszyty p�on�cym spojrzeniem Severusa.
Spojrzeniem, kt�re m�wi�o:</p><p>"Policz� si� z
tob� po lekcji, Potter!"</p><p>A Harry wiedzia�, och tak,
wiedzia�, �e t� gro�b� Severus spe�ni na pewno...</p><p>Ron pochyli� si� do niego i
wyszepta�:</p><p>- Nie zauwa�y�e�,
�e Snape zachowuje si� dzisiaj troch� dziwnie?</p><p>Harry w ostatniej chwili
powstrzyma� wype�zaj�cy mu na wargi u�miech.
Odchrz�kn�� i odpar�:</p><p>- Mo�e... co�
wyprowadzi�o go z r�wnowagi?</p><p>- Taa - mrukn�� Ron i
oderwa� wzrok od nauczyciela, po czym wzi�� do r�ki
n� i po�o�y� na desce kawa�ek kory. - Ale dlaczego
odebra� nam za to punkty?</p><p>- Poniewa� on odebra�by nam
punkty nawet wtedy, gdyby po�lizn�� si� na korytarzu -
wtr�ci�a Hermiona ze z�o�ci�, szatkuj�c
swoj� kor�.</p><p>- Cicho, gapi si� na nas -
sykn�� Ron, wbijaj�c spojrzenie w �awk�. Harry nie
m�g� si� powstrzyma� i podni�s� wzrok. Oczy Severusa
b�ysn�y i ch�opak poczu� skurcz w �o��dku.
Szybko spu�ci� g�ow� i zacz�� zastanawia�
si�, czy Snape ma zamiar obserwowa� go w ten spos�b przez
ca�� lekcj�.</p><p>I okaza�o si�, �e tak.
Harry ci�gle czu� na sobie jego wzrok, kt�ry sprawia�, �e
coraz trudniej by�o mu usiedzie� na miejscu. Pomimo tego
wyra�nego czynnika rozpraszaj�cego, eliksir wygl�da� i
pachnia� ca�kiem przyzwoicie i Harry by� z niego wyj�tkowo
zadowolony. Dorzuci� szczypt� sproszkowanego jadu skorpiona,
zamiesza� wywar trzy razy zgodnie z ruchem wskaz�wek zegara, zwi�kszy�
temperatur� i odszed� na bok, aby umy� r�ce i pozby�
si� z palc�w trucizny.</p><p>I w tym momencie w klasie
rozleg� si� pot�ny huk. Harry zacisn�� oczy i
odwr�ci� si� powoli. W miejscu, w kt�rym jeszcze przed chwil�
sta� jego kocio�ek, teraz znajdowa�y si� jedynie resztki
podgrzewacza, natomiast wok� �awki le�a�y fragmenty
kocio�ka i zielonkawego wywaru, kt�ry wyl�dowa� tak�e na
szatach najbli�ej stoj�cych uczni�w, w cudowny spos�b omijaj�c
jednak ich twarze, jakby chroni�a je niewidzialna bariera. Ci, kt�rzy
zd��yli wcisn�� si� pod �awki, powoli podnosili
si� na nogi i rozgl�dali z oszo�omieniem. Ron i Hermiona,
pokryci zielon� breja, spojrzeli szeroko otwartymi oczami najpierw na
siebie, a nast�pnie na stoj�cego z rozdziawionymi ustami Harry'ego.</p><p>To by�o przecie�...
niemo�liwe. Wszystko robi� dobrze. Ka�dy sk�adnik
wrzuca� dok�adnie tak, jak w instrukcji. Przecie�...</p><p>Zamkn�� usta i
spojrza� na Snape'a. To mu wystarczy�o. Wyraz z�o�liwej
satysfakcji, kt�ry na niej zobaczy�, powiedzia� mu absolutnie
wszystko.</p><p>- No, no... - odezwa� si�
m�czyzna, podnosz�c si�, staj�c obok biurka i
krzy�uj�c r�ce na piersi. - Wygl�da na to, �e pan
Potter postanowi� zrzuci� pana Longbottoma z piedesta�u
przeznaczonego dla kompletnych nieudacznik�w. Dobrze, �e nie wysadzi�e�
przy okazji ca�ej klasy, Potter. Ale dzi�ki temu b�dziesz
mia� bardzo przyjemne zaj�cie na reszt� popo�udnia.
Zostaniesz po lekcji i dok�adnie wszystko wyczy�cisz, nie
u�ywaj�c przy tym czar�w.</p><p>Harry poczu�, �e jego
�o��dek skr�ca si� z ekscytacji. A wi�c Severus
podj�� gr�... Jak mi�o.</p><p>Po chwili, kiedy poczu� na sobie
pe�ne oczekiwania spojrzenia uczni�w, uzmys�owi� sobie, �e
powinien jednak co� powiedzie�. Zdecydowa� si� wi�c
na:</p><p>- To nie by�a moja wina,
profesorze. Eksplozja nast�pi�a samoistnie. Ja jedynie...
podnios�em temperatur�.</p><p>Oczy Snape'a zab�ys�y.
Harry z trudem powstrzyma� u�miech.</p><p>- W takim razie b�dziesz
mia� bardzo du�o czasu, aby na w�asnej sk�rze odczu� skutki
tej eksplozji. O ile, oczywi�cie, nie wywo�asz kolejnej... - Oczy
m�czyzny zmru�y�y si�.</p><p>- Zapewniam pana, profesorze, �e
o kolejnej dowie si� pan jako pierwszy...</p><p>- Nie w�tpi� w to, Potter -
odpar� Severus, u�miechaj�c si� szyderczo. - Je�eli
dobrze si� spiszesz i dok�adnie wszystko wyczy�cisz, to
mo�e nawet zastanowi� si� nad tym, aby wspania�omy�lnie
nie odbiera� ci punkt�w.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e co� ci�kiego opada mu do �o��dka.</p><p>- Niech pan si� nie martwi,
profesorze. Nie zostawi� nawet kropelki... - odpar� cicho, z
ca�ych si� walcz�c z wyp�ywaj�cym mu na usta
u�miechem.</p><p>Co� w jego wn�trzu
wrzasn�o triumfalnie, kiedy zobaczy�, jak oczy Severusa
rozszerzaj� si� na moment, by po chwili zmru�y� si� w
spos�b, kt�ry tylko Harry potrafi� odczyta�.</p><p>Czu� w sobie tak�
ekscytacj�, i� mia� wra�enie, �e jeszcze chwila i
sp�onie na miejscu. Z podniecenia i... przera�enia. Oto sta� w
wype�nionej uczniami klasie... i wymienia� z Severusem dwuznaczne,
pe�ne ukrytej perwersji uwagi. I z wyrazu twarzy m�czyzny
wyczyta�, �e ten my�li dok�adnie o tym samym.</p><p>Och, dlaczego nie mogliby po prostu
rzuci� tego wszystkiego w choler� i przej�� do o wiele
przyjemniejszych czynno�ci? Ale ju� nied�ugo...</p><p>Harry wr�ci� do �awki,
odprowadzany spojrzeniami zaskoczonych i nieco zdezorientowanych uczni�w i
unikaj�c zatroskanego wzroku przyjaci�, po czym
ukl�kn�� i zacz�� udawa�, �e sprz�ta.</p><p>- Wystarczy! - oznajmi� ostro
Severus, zwracaj�c si� do uczni�w. - Mieli�cie ju�
wystarczaj�co du�o czasu na uwarzenie tego eliksiru. Czas na
ocen� waszych �a�osnych umiej�tno�ci. - I nie
czekaj�c na jak�kolwiek reakcj�, ruszy� w stron�
�awek, zagl�daj�c do kocio�k�w i obrzucaj�c mikstury
kr�tkim, pe�nym dezaprobaty spojrzeniem. Nie zatrzymywa� si� i
nie prawi� z�o�liwych komentarzy, jak zazwyczaj. Zachowywa�
si� jak kto�, komu bardzo si� spieszy i jak najszybciej chce
mie� to ju� za sob�. Kiedy sko�czy�, stan��
na �rodku sali i zwr�ci� si� do wszystkich:</p><p>- Wasze wyniki s� r�wnie
�a�osne, jak zawsze. Widocznie sze�� lat nauki to za
ma�o, aby uwarzy� chocia� jeden poprawny eliksir. Og�aszam
koniec zaj��. Wyno�cie si�.</p><p>Uczniowie spojrzeli po sobie z
zak�opotaniem, po czym powoli zacz�li si� pakowa�. Snape
prawie nigdy nie ko�czy� zaj�� przed czasem.
Rzeczywi�cie co� musia�o bardzo wyprowadzi� go z
r�wnowagi...</p><p>- Nie czekajcie na mnie -
powiedzia� Harry, kiedy Ron i Hermiona stan�li obok niego z torbami,
nie bardzo wiedz�c, co zrobi�. - To mo�e d�ugo
potrwa�. - Wskaza� r�k� le��ce wsz�dzie
skorupy i pozalewane �awki i pod�og�.</p><p>Pokiwali g�owami ze
wsp�czuciem i ruszyli w kierunku wyj�cia.</p><p>- Spotkamy si� w Pokoju
Wsp�lnym, Harry - powiedzia�a Hermiona, zanim razem z Ronem
znikn�a za drzwiami.</p><p>W pomieszczeniu zapad�a cisza.
Harry prze�kn�� �lin� i bardzo powoli podni�s�
si�. Us�ysza� cicho wypowiadane zakl�cie i zobaczy�
dwa rozb�yski na drzwiach. Nie potrafi� powstrzyma�
u�miechu, kiedy odwraca� si� w stron� Snape'a. M�czyzna
machn�� r�d�k� i ba�agan otaczaj�cy
Harry'ego znikn��.</p><p>- Na dzisiejszej lekcji
zachowywa� si� pan karygodnie, panie Potter - powiedzia� ostrym
tonem Severus, chowaj�c r�d�k�.</p><p>Harry poczu� emanuj�cy z
podbrzusza �ar. Nie wiedzia� dlaczego, ale s�owa "panie
Potter", wypowiedziane w taki spos�b, przyprawi�y go o dreszcze i
sprawi�y, �e zapragn�� podj�� t� cholernie
zmys�ow� gr�.</p><p>- Chyba zdaje pan sobie spraw� z
tego, �e nale�y si� panu kara? - kontynuowa� Mistrz
Eliksir�w, mru��c oczy i wbijaj�c w niego pe�en mrocznej
dezaprobaty wzrok.</p><p>Harry podszed� do swojej
�awki i usiad� na niej. Rozchyli� nieznacznie nogi, aby Snape
m�g� dostrzec wypuk�o�� w jego spodniach.</p><p>Och tak, by� taki twardy... I
wiedzia�, �e Snape te� to widzi.</p><p>W jego krwi wci�� buzowa�a
adrenalina, kt�ra nie opad�a jeszcze po rozmowie, jak� niedawno
przeprowadzi� ze Snape'em, a podsycan� teraz przez to
rozbieraj�ce spojrzenie, kt�re wbija� w niego m�czyzna.</p><p>- Tak, profesorze. Zdaj� sobie
spraw� z tego, �e moje zachowanie by�o nieco... nieodpowiednie.
- Czy on naprawd� rozmawia� ze Snape'em w taki spos�b? - A mo�na
powiedzie�, �e nawet niedopuszczalne. Dlatego ca�kowicie
si� z panem zgadzam. - U�miechn�� si� tajemniczo. - Jestem
got�w przyj�� ka�d� kar�, kt�r� mi pan wymierzy.</p><p>Twarz Severusa spi�a
si�, jakby odczuwa� takie napi�cie, �e nie m�g� sobie
z nim poradzi�. Harry zobaczy�, �e odpina ko�nierzyk i
oblizuje wargi.</p><p>Och, czyli podoba�a mu si�
ta ma�a gra... W takim razie nie by�o �adnych
przeciwwskaza�, aby jej nie kontynuowa�...</p><p>Harry si�gn��
r�kami do swojego krawata. Poluzowa� go nieco i zacz��
powoli przesuwa� wi�zaniem w g�r� i w d�. W g�r�. I w
d�.</p><p>Oczy Severusa �ledzi�y
ruchy jego d�oni, a twarz zacz�a dziwnie b�yszcze�.
Niemal tak samo, jak czarne, p�on�ce �renice. Obliza�
ponownie cienkie wargi i u�miechn�� si� mrocznie.</p><p>- A jak chcia�by pan zosta�
ukarany, panie Potter?</p><p>Harry czu�, jak z ka�dym
wypowiedzianym s�owem powietrze g�stnieje i staje si� coraz
bardziej lepkie i ci�kie od wisz�cych w nim obietnic. Zmru�y�
oczy i da� si� ponie�� szalej�cemu w jego wn�trzu
po�arowi.</p><p>- Hmm... Mo�e pan mnie
zer�n��, profesorze - odpar� cicho, pozwalaj�c, by
jego usta u�o�y�y si� w szelmowski u�mieszek.</p><p>Brwi Snape'a pow�drowa�y w
g�r�, a w jego oczach wybuch� taki sam po�ar, jak ten, kt�ry
trawi� w tej chwili Harry'ego.</p><p>- Takie brzydkie s�owo w ustach
Gryfona?</p><p>Harry obliza� wargi. Mia�
wra�enie, �e jego cz�onek pr�buje wydosta� si� na
zewn�trz, napiera� na spodnie z tak� si��, i� to
niemal bola�o.</p><p>- W takim razie b�dzie pan
musia� mi je zamkn��, panie profesorze - odpar�
ch�opak i zobaczy�, jak w tym samym momencie czarne �renice
eksploduj�. Snape znalaz� si� przy nim w kilku krokach.</p><p>- Doskonale - sykn��,
�api�c go za rami�, �ci�gaj�c ze stolika i
zmuszaj�c, aby przed nim ukl�kn��.</p><p>Kiedy Harry opad� na kolana,
zobaczy�, �e Snape uwalnia ze spodni swojego zaczerwienionego,
nabrzmia�ego penisa.</p><p>- Otw�rz usta - wyszepta�
zachrypni�tym g�osem. Harry wykona� polecenie. - Szerzej -
poinstruowa� go m�czyzna, po czym z�apa� w obie
d�onie g�ow� Harry'ego i wypchn�� biodra,
zanurzaj�c pulsuj�c� niecierpliwie erekcj� w rozchylonych
zapraszaj�co ustach. Ch�opak, zaskoczony si��, z jak�
Severus natar� na jego gard�o, zakrztusi� si� i
szarpn�� g�ow�. Jednocze�nie us�ysza�
niezwykle g�o�ny, pe�en nieziemskiej satysfakcji j�k
m�czyzny. Podni�s� wzrok i napotka� napieraj�ce na
niego, p�on�ce zachwytem i przyjemno�ci� spojrzenie. Twarz
Severusa by�a zaczerwieniona i b�yszcz�ca, jakby pod jego
sk�r� ta�czy�y p�omienie niewyobra�alnego podniecenia.
Jakby w�a�nie spe�nia�a si� jego najwi�ksza
fantazja.</p><p>Wycofa� si� i
pchn�� ponownie, zmieniaj�c nieco k�t, aby Harry si�
nie krztusi�. Uderza� w jego gard�o z coraz wi�ksz�
pr�dko�ci�, dysz�c i sapi�c jak jeszcze nigdy wcze�niej.
Nawet gdyby Harry chcia� si� uwolni�, to nie m�g�by tego
zrobi�, poniewa� Snape trzyma� jego g�ow� w
�elaznym u�cisku. Zreszt�, nie mia� zamiaru tego
robi�. Widzia�, jak wielk� przyjemno�� sprawia
Severusowi. I to, �e m�g� mu j� da�, czyni�a go
szcz�liwym. Pozwala� mu pieprzyc swoje usta i sprawia�o mu
to dzik� przyjemno��. Nie zwraca� uwagi na niewygod�,
czy na to, �e czasami nie m�g� z�apa� tchu, kiedy Severus
przyspiesza� tak, i� wydawa�o si�, �e nie potrafi
si� zatrzyma�, wznosz�c si� na wy�yny rozkoszy, kt�rej
nie m�g�by dozna� w �aden inny spos�b. I Harry przez ca�y
czas czu� na sobie jego po��dliwe spojrzenie, kiedy
ogl�da� z g�ry spektakl, sapi�c i j�cz�c za
ka�dym razem, gdy wysuwa� si� z zaczerwienionych warg
ch�opaka i patrzy�, jak jego penis w�lizguje si� w te
ch�tne i nale��ce tylko do niego usta.</p><p>Harry trzyma� r�ce na
odzianych w czer� biodrach m�czyzny i wbija� w nie palce,
kiedy penis uderza� w jego gard�o z wyj�tkow�
si��. Zamyka� oczy i pozwala� rozgrzanej od coraz szybszych
pchni�� erekcji wsuwa� si� w ciep�e wn�trze
swoich ust i delikatnie ociera� si� o z�by, co
wywo�ywa�o u m�czyzny litani� przekle�stw,
przerywan� wymawianym zachryp�ym od j�k�w g�osem s��w,
kt�re wywo�ywa�y w Harrym fale ekscytacji:</p><p>- Potter... Cholera, Potter,
doskonale...!</p><p>Jeszcze nigdy jego nazwisko nie
brzmia�o dla niego tak pi�knie, jak pomi�dzy jednym a drugim
przekle�stwem wyrywaj�cym si� z ust zanurzonego w ekstazie
Mistrza Eliksir�w.</p><p>Severus zacz��
napiera� jeszcze mocniej, osi�gaj�c niemal szale�cze tempo.
Harry nie mia� czasu nawet na z�apanie oddechu. Wbi� paznokcie w
biodra m�czyzny, ale nie przynios�o to �adnego efektu.
Severus by� daleko st�d, w krainie rozkoszy, a jego j�ki
unosi�y si� w powietrze i odbija�y echem w umy�le
Harry'ego. Zacz�o mu si� kr�ci� w g�owie.</p><p>Zacisn�� powieki i
spr�bowa� nieco si� odsun��, ale Severus nie pozwoli�
mu na to. �ciska� jego g�ow� i przyci�ga� do
swych bioder przy ka�dym pchni�ciu, aby m�c wej�� w
ciep�e usta jeszcze g��biej, aby m�c zanurzy� si�
jeszcze dalej w ciasne gard�o, w kt�re z tak�
�atwo�ci� wciska�a si� g��wka jego penisa.</p><p>- Tak, w�a�nie tak! -
Severus wysun�� si� niemal ca�kowicie z ust Harry'ego i
pchn��.</p><p>W oczach ch�opaka pojawi�y
si� �zy, kiedy poczu� rozpychaj�c� jego gard�o
erekcj�, a nast�pnie eksplozj� gor�ca, kt�ra
wystrzeli�a wprost w jego prze�yk. Us�ysza� d�ugi,
pe�en przekle�stw i z trudem �apanego oddechu j�k
m�czyzny. Szczup�e palce zacisn�y si�
konwulsyjnie na jego w�osach i przyci�gn�y jego
g�ow� z niesamowit� si��, wciskaj�c twarz w
czarny materia� szaty.</p><p>Przez jaki� czas nie m�g�
oddycha�, nie m�g� si� poruszy�, nie m�g� nawet
j�kn��, ale to nie mia�o znaczenia. Przepe�nia�
go �ar. I rado��.</p><p>W ko�cu Snape poluzowa�
u�cisk, uwalniaj�c jego g�ow�. Harry szarpn��
si�, czuj�c, jak rozgrzany, mokry od spermy penis wysuwa si� z
jego gard�a, i niczym ton�cy, kt�ry wyp�ywa na
powierzchni�, z�apa� haust powietrza, polecia� do ty�u
i wyl�dowa� na pod�odze. Przez chwil� kaszla� i krztusi�
si�, pr�buj�c wytrze� dr��ce w k�cikach oczu
�zy. Mia� wra�enie, �e wszystko wok� wiruje.
Czu� sp�ywaj�c� po brodzie str�k� spermy.
Wytar� j� r�kawem i w ko�cu spojrza� w g�r� na
stoj�cego nad nim z za�o�onymi r�kami Severusa, kt�ry najwyra�niej
zd��y� ju� doprowadzi� si� do porz�dku.
Nadal ci�ko oddycha�, a jego zaczerwieniona twarz bardzo powoli
odzyskiwa�a sw�j zwyk�y, blady kolor. Ale pr�bowa�
wygl�da� na opanowanego, jakby jeszcze przed chwil� wcale nie
j�cza� ekstatycznie i nie przeklina� siarczy�cie,
pieprz�c usta swojego ucznia z takim zapami�taniem, jakby od tego
zale�a�o jego �ycie.</p><p>Z powrotem by� opanowanym
Mistrzem Eliksir�w. A przynajmniej stara� si� by�. Poniewa�
oczy zdradza�y go. B�yszcza�y satysfakcj�,
pewno�ci� siebie, spe�nieniem. I czym� jeszcze, czym�
nieokre�lonym... Gdyby to nie by� Snape i nie by�oby to z tego
powodu absolutnie niemo�liwe, Harry m�g�by przysi�c, �e to
co� na kszta�t... wdzi�czno�ci. Ale to by�o
niemo�liwe. To by� Snape. Snape, kt�rego usta wykrzywi�
u�mieszek, a oczy zmru�y�y si�.</p><p>- Chyba b�dzie pan musia�
cz�ciej zostawa� po lekcjach, panie Potter.</p><p>Harry odchrz�kn�� i
odpowiedzia� u�miechem, pomimo �e mia� wra�enie, jakby
po�kn�� pude�ko �yletek.</p><p>- W takim razie b�dzie pan
musia� cz�ciej stawia� mi "wybitny", profesorze
- odpar� zachrypni�tym szeptem.</p><p>Brwi Snape'a
�ci�gn�y si�, a twarz wyostrzy�a. Tak, jakby
co� w wypowiedzi Harry'ego mu si� nie spodoba�o. Ale nie to, co
odpowiedzia�, tylko w jaki spos�b to zrobi�. Widocznie nie
spodziewa� si�, �e ich ma�a gra a� tak zmaltretuje
gard�o ch�opaka. Ale Harry si� tym nie przejmowa�.
Wsta� i otrzepa� si�. U�miechn�� si� do
Severusa i podszed� do �awki, aby spakowa� swoje rzeczy. Mistrz
Eliksir�w przez ca�y czas obserwowa� go z czym� na kszta�t
zaniepokojenia. Kiedy Harry sko�czy�, zarzuci� torb� na
rami� i odwr�ci� si� do m�czyzny.</p><p>- Ciesz� si�, �e
mog�em sprawi� ci przyjemno��, Severusie - powiedzia�
cicho, tym samym zachrypni�tym szeptem.</p><p>Snape zmarszczy� brwi,
wygl�daj�c, jakby si� nad czym� zastanawia�. Harry,
nie czekaj�c na odpowied�, ruszy� w stron� drzwi. Zanim do
nich dotar�, zobaczy� dwa rozb�yski zdejmowanych
zakl��. Po�o�y� d�o� na klamce i wtedy
us�ysza� ostry g�os Snape'a:</p><p>- Oczekuj� ci� dzisiaj
wieczorem po kolacji, Potter.</p><p>Harry odwr�ci� si�
gwa�townie i spojrza� na m�czyzn� z zaskoczeniem.</p><p>- Co? Przecie� dzisiaj nie
mam... Aaa... - zawiesi� g�os, kiedy w ko�cu do niego
dotar�o. U�miechn�� si� w odpowiedzi.</p><p>- Oczywi�cie, Severusie.</p><p>M�czyzna wykrzywi�
usta w co�, co przy s�abym o�wietleniu i pod odpowiednim
k�tem mo�na by uzna� za u�miech.</p><p>- Do zobaczenia - szepn��
ch�opak i nie czekaj�c na odpowied�, kt�rej wiedzia�,
�e i tak nie otrzyma, znikn�� za drzwiami.</p><empty-line/><p>* "Slut" by Velvet Acid
Christ</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 31 ---</strong></p><p><strong>31. Will you catch me if I
fell?</strong></p><empty-line/><p>And this is how it feels</p><p>When I ignore the words you spoke to
me</p><p>And this is where I lose myself</p><p>When I keep running away from you*</p><empty-line/><p>- Co za dra�! Wiedzia�em,
�e nie pu�ci ci tego p�azem, ale to lekka przesada! -
gor�czkowa� si� Ron, kiedy Harry wyja�ni� jemu i
Hermionie, �e Snape kaza� mu za kar� wypi� jakie� �wi�stwo,
kt�re podra�ni�o jego gard�o. I dlatego mia� problemy z
m�wieniem.</p><p>- Harry, uwa�am, �e
powiniene�... - zacz�a Hermiona.</p><p>- Wiem, i�� do
jakiego� nauczyciela i wszystko mu opowiedzie� - przerwa� jej ze
znu�eniem. Dziewczyna zarumieni�a si�. - Nie, Hermiono, nie dam
mu tej satysfakcji. Nie z�amie mnie. Sam dam sobie z nim rad�. Nie
jestem nieudacznikiem. - Musia� przyzna�, �e potrafi� coraz
lepiej gra�.</p><p>- Harry ma racj� -
wtr�ci� si� Ron, popieraj�c przyjaciela. - Snape to po
prostu wielki palant. Je�eli zaczniemy biega� ze skargami, to
poczuje, �e wygra�. A pr�dzej ud�awi� si�
puddingiem, ni� mu na to pozwol�!</p><p>- Obaj jeste�cie
ob��kani! - fukn�a dziewczyna i zerwa�a si� z
miejsca. - Id� si� pouczy� - o�wiadczy�a dumnie i
odesz�a.</p><p>Ron spojrza� na Harry'ego i
pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Przecie� jest pi�tek. Czy
ona musi si� uczy� nawet w pi�tek?</p><p>Ch�opak wzruszy� ramionami,
rozgl�daj�c si� po Pokoju Wsp�lnym. Ju� od jakiego�
czasu pr�bowa� wypatrzy� Ginny, ale jak na z�o��,
nigdzie jej nie by�o. A za chwil� mia�a by� kolacja.
Potrzebowa� jej, aby mie� jakie� alibi, kiedy b�dzie
siedzia� u Snape'a.</p><p>Severus chcia�, aby Harry
dzisiaj do niego przyszed�. Ostatnio spotykali si� tylko na
szlabanach. Ale tym razem Severus sam zaprosi� go do swych komnat. Ta
my�l sprawi�a, �e ch�opak poczu� dziwne ciep�o w
�o��dku.</p><p>Jest!</p><p>Harry zerwa� si� z kanapy,
widz�c schodz�c� po schodach Ginny. Nie zwa�aj�c na
zdziwione spojrzenie Rona, podszed� do niej i nieco zdenerwowanym
g�osem poprosi� o chwil� rozmowy na osobno�ci. Kilka
towarzysz�cych jej przyjaci�ek wymieni�o pomi�dzy
sob� jednoznaczne spojrzenia i ruszy�o przodem.</p><p>- O co chodzi, Harry? - zapyta�a
dziewczyna, kiedy zatrzymali si� w ustronnym miejscu.</p><p>Harry czu� na karku podejrzliwy
wzrok Rona, ale nie mia� wyboru.</p><p>- Chcia�bym prosi� ci�
o przys�ug� - szepn��.</p><p>- Co si� sta�o z twoim
g�osem? - zapyta�a zaskoczona.</p><p>- Ee... To d�uga historia -
odpar�, machaj�c lekcewa��co r�k�. Szybko
wyt�umaczy� jej, o co chodzi, a ona z ch�ci� zgodzi�a
si� mu pom�c.</p><p>Ron przez ca�y wiecz�r
obserwowa� go podejrzliwie, ale na szcz�cie nie zadawa�
pyta�. Przynajmniej na razie.</p><p>Podczas kolacji Harry nie
prze�kn�� niemal niczego. Gard�o okropnie go pali�o i
mia� wra�enie, jakby zosta�o poharatane mieczami. Kiedy wraz z
przyjaci�mi dotar� do Pokoju Wsp�lnego, natychmiast skierowa�
kroki do dormitorium. Chwil� pogrzeba� w kufrze i
wyci�gn�� z niego te same czarne spodnie, kt�re
za�o�y� na urodziny Snape'a, i ciep�y, �nie�nobia�y
golf, kt�ry r�wnie� kupi� w Hogsmeade podczas ostatniej wizyty. W
ko�cu Snape zaprosi� go do siebie. Nie m�g� p�j�� jak
obszarpaniec.</p><p>Szybko przebra� si�,
wcisn�� do kieszeni peleryn� i zbieg� na d� do
czekaj�cej ju� na niego Ginny.</p><p>- Harry, wygl�dasz... -
zacz�a.</p><p>- ...tak inaczej -
doko�czy�a Hermiona, pojawiaj�c si� obok niej. - Jeszcze
nigdy nie widzia�am ci� takiego...</p><p>- ...ol�niewaj�cego -
zako�czy�a rudow�osa, u�miechaj�c si� z
zachwytem.</p><p>- Ee... - wyduka�, czuj�c,
�e si� rumieni.</p><p>- Idziecie gdzie� razem? - Ron
wy�oni� si� nagle za ich plecami, mru��c podejrzliwie
oczy.</p><p>- A co ci� to obchodzi? -
fukn�a Ginny i z�apa�a Harry'ego za r�k�,
poci�gaj�c go do wyj�cia. Rudzielec otworzy� usta,
�eby co� powiedzie�, ale Hermiona chwyci�a go za rami�
i odci�gn�a w drug� stron�.</p><p>Kiedy Harry i Ginny znale�li si�
ju� na korytarzu, u�miechn�li si� do siebie z ulg�.</p><p>- No, uda�o si�. Teraz
mo�esz spotka� si� ze swoj� tajemnicz� wybrank�.
- Mrugn�a do niego. Harry wyszczerzy� si�.</p><p>- Dzi�ki. Spotkamy si�
tutaj przed dziesi�t�.</p><p>- Ja te� dzi�kuj�. Ty
r�wnie� pomog�e� mi si� wymkn��. Ron nie
b�dzie si� tak rzuca�, je�eli b�dzie my�la�,
�e jestem z tob�. To do zobaczenia. - Pomacha�a mu i
znikn�a w korytarzu prowadz�cym ku zachodniej wie�y, w
kt�rej znajdowa�a si� siedziba Krukon�w.</p><p>Harry rozejrza� si�
uwa�nie wok�, po czym zarzuci� na siebie peleryn� i
przemkn�� do loch�w. Szybko przemierzy� gabinet i zanim
zapuka� do komnat, zdj�� peleryn� i poprawi�
w�osy. Poskutkowa�o to jednak jedynie tym, �e zacz�y
stercze� jeszcze bardziej.</p><p>Kiedy wszed� do pomieszczenia, Severus
siedzia� w fotelu, wpatrzony w ogie�. Nie pracowa� nad niczym,
nie czyta�. Po prostu czeka�.</p><p>"Na mnie" -
u�wiadomi� sobie ch�opak i poczu� wewn�trz siebie
ciep�y pr�d.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
wyszepta� ochryple i podszed� do czarnego fotela. Dopiero kiedy
opad� na niego z westchnieniem, Snape odwr�ci� g�ow�. Jego
oczy spocz�y na Harrym i... rozszerzy�y si� momentalnie. A
nast�pnie bardzo powoli przesun�y si� wzd�u� cia�a
Harry'ego, do bioder i z powrotem ku twarzy. Pojawi� si� w nich
drapie�ny b�ysk.</p><p>Harry poczu�, �e robi mu
si� gor�co. Mia� wra�enie, jakby wzrok Severusa
przenika� go i rozbiera�, z jawn� przyjemno�ci�
wch�aniaj�c wszystko, czego pragn��. I wygl�da�o
na to, �e to, co widzia�... niezwykle mu si� podoba�o.
Harry zacz�� si� wierci�, nie potrafi�c wytrzyma�
napastliwej intensywno�ci tego spojrzenia, i odchrz�kn��.</p><p>Dopiero teraz zauwa�y�
stoj�c� przed nim na stoliku ma�� buteleczk�.</p><p>- Co to jest? - zapyta�,
bior�c j� do r�ki. W �rodku znajdowa� si�
g�sty, bia�y p�yn.</p><p>- Co� na twoje gard�o -
odpar� Severus. Nawet nie spojrza� na butelk�, tak jakby ubrany
w �nie�nobia�y golf Harry ca�kowicie
poch�on�� jego uwag� i nie potrafi� oderwa� od
niego wzroku.</p><p>- To mi�o, �e o tym
pomy�la�e�, Severusie - u�miechn�� si� i
szybko wypi� zawarto�� fiolki. Kiedy� pewnie by si�
zawaha�, ale teraz by�o inaczej. Teraz ... ca�kowicie mu
ufa�.</p><p>Poczu� przyjemny ch��d
sp�ywaj�cy w d� gard�a i wyp�ukuj�cy b�l.
Zamkn�� oczy, rozkoszuj�c si� tym mi�ym doznaniem.
Kiedy je otworzy�, ponownie zosta� przeszyty pe�nym dziwnego
blasku spojrzeniem Severusa. Odchrz�kn�� z zak�opotaniem.</p><p>- Teraz znacznie lepiej.
Dzi�kuj�. - Odstawi� butelk� na stolik i przez chwil�
w pomieszczeniu panowa�a niezr�czna cisza. - Napi�bym si�
czego� - wypali� w ko�cu, nie mog�c ju� znie��
tego unosz�cego si� w powietrzu napi�cia.</p><p>Snape zamruga�, jakby wyrwany z
transu, po czym spojrza� na barek. Machn��
r�d�k� i Harry zobaczy�, jak jedna z butelek odkorkowuje
si� i nalewa do wysokiej, zdobionej szklanki przezroczystego,
po�yskuj�cego srebrzy�cie p�ynu. Podfrun�a do
niego i wyl�dowa�a na stoliku.</p><p>- Ale tylko jedn� porcj�,
Potter. Nie znios� po raz kolejny twoich pijackich eksces�w.</p><p>- O ile dobrze pami�tam, to z
przyjemno�ci� je wykorzysta�e� - odgryz� si�.</p><p>- Ale to nie ja ta�czy�em
nago na stole - odparowa� Snape ze z�o�liwym u�mieszkiem.</p><p>Harry zamruga�.</p><p>Co? Tego sobie nie
przypomina�... Przecie� nie by� chyba a� tak pijany...
Pami�ta�by o czym� takim.</p><p>- K�amiesz - burkn��,
wypijaj�c kilka �yk�w s�odkiego alkoholu. Snape uni�s� brwi
i si�gn�� po szklank� whisky, kt�ra wyl�dowa�a
przed nim. - Nie znosz� ta�czy�. Nie zrobi�bym tego nawet,
gdybym by� pijany.</p><p>Pami�ta� tamten wiecz�r.
Zawiera� w sobie du�o alkoholu, wiruj�cych wok� niego
przedmiot�w i przesuwaj�cej si� pod nogami pod�ogi, a tak�e
mn�stwo obci�gania i seksu, ale na pewno nie ta�czenia na stole. Nie
pozwoli si� tak �atwo wrobi�!</p><p>- Dedukcja godna pochwa�y, panie
Potter - powiedzia� Snape i wzi�� du�y �yk alkoholu.
Potem kolejny. I jeszcze kilka. Harry spojrza� z niepokojem na
opr�nion� w trzech czwartych szklank�, kt�r�
m�czyzna odstawi� ponownie na stolik. Severus nigdy nie
pi� z tak� szybko�ci�. Wygl�da�o na to, �e
szykowa� si� do czego�, czego nie potrafi� zrobi� na
trze�wo.</p><p>To by�o nieco...
niepokoj�ce.</p><p>Po jakim� czasie Severus
odchrz�kn��, spojrza� w ogie� i powiedzia�:</p><p>- Czy nie uwa�asz, �e w
ostatniej akcji meczu pomi�dzy Armatami i Harpiami, Higdon Saveloy
powinien poda� kafla bocznemu zawodnikowi, dzi�ki czemu
unikn��by ataku pa�karzy i w konsekwencji kontuzji, a jego
dru�yna mia�aby szans� zwyci�y�?</p><p>Zapad�a g�ucha cisza.</p><p>Dopiero, kiedy umys� Harry'ego
nad��y� za uszami i dotar�o do niego, co w�a�nie
us�ysza�, by� w stanie zareagowa�.</p><p>- Ee...</p><p>Musia� si�
przes�ysze�. Na pewno si� przes�ysza�. Severus nie
m�g� tego powiedzie�. To by�o absolutnie niemo�liwe.</p><p>Spojrza� podejrzliwie na
swoj� szklank�. Przecie� nie wypi� a� tyle, �eby
mie� halucynacje. W ko�cu uzna�, �e wypada�oby jednak
co� odpowiedzie�, a nie gapi� si� tylko z rozdziawionymi
ustami.</p><p>- Uhm... Te� tak
my�l�. Ale Armaty i tak maj� kiepski sezon. Poza tym, Saveloy
uwielbia si� popisywa� i zapomina o tym, �e to gra
dru�ynowa - wypali� automatycznie, czuj�c si� jak w
surrealistycznym �nie.</p><p>Czy Severus Snape, Mistrz Eliksir�w,
najmroczniejszy i najbardziej znienawidzony nauczyciel, postrach ca�ej
szko�y i przesi�kni�ty cynizmem dra� naprawd�
w�a�nie rozmawia� z nim o Quidditchu?!</p><p>Gdyby kilka miesi�cy temu
kto� mu co� takiego przepowiedzia�, to wys�a�by go do
�wi�tego Munga na przymusowe leczenie.</p><p>- Jednak trzeba przyzna�,
�e jest specjalist� w zak�adaniu Chwytu Bradleya - oznajmi�
Severus nieco pewniejszym tonem, cho� nadal nie odrywa� wzroku od
kominka.</p><p>"Chwytu Berkeleya" -
poprawi� w my�lach Harry, ale nie odwa�y� si�
powiedzie� tego g�o�no. Mia� wra�enie, jakby
posuwa� si� po bardzo cienkim lodzie i jeden nieostro�ny krok
m�g� go skruszy�.</p><p>- Ale Harpie s� o wiele lepiej
zgrane. A bez zaufania i zrozumienia nie mo�na my�le� o wygranej
- odpar� Harry, czuj�c, �e powoli wci�ga go ta rozmowa. Zawsze
rozmawia� o Quidditchu tylko z Ronem, ale on by� zbyt uparty i
je�eli kibicowa� jakiej� dru�ynie, to zachowywa�
si� jak g�uchy �lepiec, kt�ry nie dostrzega �adnych
b��d�w i nie by�o mowy o jakiejkolwiek konstruktywnej dyskusji z
nim.</p><p>- Czasami to jednostka mo�e
zadecydowa� o wyniku - odpar� Severus. - Podczas pucharowego meczu
pomi�dzy Osami i Tajfunami Oswald Ridwind wygra� ca�y mecz
praktycznie w pojedynk�.</p><p>- Poniewa� znicz niemal
wpad� mu do r�ki od razu po rozpocz�ciu gry - odparowa�
Harry.</p><p>Severus oderwa� wzrok od kominka
i rzuci� mu d�ugie spojrzenie.</p><p>- To nie ma znaczenia. Faktem jest
jedynie to, �e dzi�ki niemu Osy zwyci�y�y. Czasami
jedna osoba potrafi wszystko zniszczy�. Albo odbudowa�. Ty doskonale
powiniene� o tym wiedzie�.</p><p>Harry otworzy� usta, ale
natychmiast je zamkn��. Severus mia� racj�. A niech go!
Dlaczego niemal zawsze mia� racj�? Nawet w cholernym Quidditchu!
Przecie� to on by� specjalist�, a nie Snape, kt�ry nigdy
wcze�niej nie przejawia� �adnego zainteresowania t�
dyscyplin� sportu. W og�le �adn� dyscyplin�. A teraz...</p><p>Harry zamruga�. My�l, kt�ra
ju� od dawna czeka�a cierpliwie pod drzwiami jego
�wiadomo�ci, w ko�cu nie wytrzyma�a i zapuka�a, aby
zwr�ci� na siebie uwag�.</p><p>Severus zrobi� to, aby mu
si� odwdzi�czy�. Harry nauczy� si� dla niego
rozmawia� o eliksirach, po raz pierwszy napisa� test tak dobrze,
�e otrzyma� "wybitny" i Snape... doceni� to wszystko.
Harry poczu� ciep�o rozlewaj�ce si� w jego wn�trzu.
Mia� wra�enie, �e ju� niczego wi�cej nie potrzebuje.
�e m�g�by tak tutaj siedzie�, popija� alkohol i
rozmawia� z Severusem o Quidditchu do ko�ca swoich dni.
Oczywi�cie nie pogardzi�by te� dobrym seksem od czasu do czasu.
A w zasadzie to raczej cz�sto. Nawet bardzo cz�sto. Najlepiej
codziennie.</p><p>U�miechn�� si� do
siebie.</p><p>- Czasami te� jedna osoba
potrafi doprowadzi� drug� do bardzo ciekawego stanu... -
powiedzia� z zadziornym u�miechem. - Powinni�my
cz�ciej urz�dza� sobie takie gierki na lekcjach. S�
niezwykle... stymuluj�ce, nie uwa�asz?</p><p>Severus uni�s� jedn� brew.</p><p>- I bardzo niebezpieczne. Wiem,
�e tego s�owa nie ma w twoim s�owniku, ale chyba zdajesz sobie
spraw�, �e nie mo�emy pozwala� sobie na co� takiego.
To by� ostatni raz. Ju� nigdy wi�cej nie pr�buj robi�
takich rzeczy. Na lekcjach b�dziesz musia� powstrzyma� sw�j pop�d.</p><p>Harry wyd�� usta.</p><p>- M�j pop�d? - zapyta�,
udaj�c wielkie zdziwienie i zachichota�, widz�c mordercze
spojrzenie, kt�re rzuci� mu Snape. - To b�dzie trudne... Nawet nie
wiesz jak ci�ko by�o mi si� dzisiaj powstrzyma�.
Naprawd� by�a taka chwila, �e chcia�em to zrobi�.
Wsun�� r�k� w spodnie... - Harry zmru�y� oczy -
...i obci�gn�� sobie, patrz�c wprost na ciebie i
wiedz�c, �e doskonale zdajesz sobie spraw� z tego, co robi�,
a nie mo�esz tego w �aden spos�b okaza�... - Merlinie, czy on
naprawd� powiedzia� to na g�os? To by�a wina alkoholu.
Musia�a by�! - Zobaczy�, jak oczy m�czyzny
przesuwaj� si� na jego krocze, jakby spodziewaj�c si�,
�e Harry zrobi to teraz. - Ale musia�em zrezygnowa� -
ci�gn�� dalej, uk�adaj�c si� wygodniej na fotelu.
Przerzuci� nogi przez jedn� por�cz, opieraj�c si�
plecami o drug�, i za�o�y� r�ce za g�ow�,
splataj�c d�onie na karku. - Poniewa� kto� naprawd�
m�g�by to zobaczy�, a wtedy dopiero by�aby jazda... - Czu�
kr���cy w jego �y�ach alkohol. By� niesamowicie
rozlu�niony. Spojrza� w sufit i da� si� ponie��
wyobra�ni. - Ju� widz� te nag��wki: "Harry Potter -
Ch�opiec, Kt�ry Masturbowa� Si� Na Lekcji",
"Z�oty Ch�opiec ju� nie taki z�oty". Hahaha.
Ju� sobie wyobra�am komentarze: "Zawsze wiedzia�am, �e
z tym ch�opcem jest co� nie tak" - powiedzia�a nam Rita
Skeeter. - "Ostrzega�am was, ale nikt mnie nie s�ucha�! On
m�g� to robi� ju� od dawna! Kto wie, ile niewinnych umys��w
zdeprawowa�?!" Otrzymali�my lawin� komentarzy od oburzonych
tym incydentem rodzic�w: "M�j syn chodzi do szko�y z tym
zbocze�cem!"; "Prosz� go natychmiast zamkn�� w
�wi�tym Mungu! Jest niebezpieczny dla otoczenia! Mo�e tam
wylecz� jego chorob�..."; "Kto wie, jakie jeszcze perwersje
ukrywa za fasad� normalnego, zdrowego ch�opca, bohatera
czarodziejskiego �wiata?" Niestety, pan minister uchyli�
si� od komentarza. Zapytali�my wi�c dyrektora Hogwartu o jego
stanowisko w tej sprawie, ale jedyn� wypowied�, jak�
otrzymali�my, brzmia�a: "Ach, to rzeczywi�cie powa�ny
problem. Mo�e dropsa cytrynowego?" - przerwa�, poniewa� nie
potrafi�c ju� d�u�ej si� powstrzyma� i
parskn�� �miechem. Oderwa� wzrok od sufitu i spojrza�
na Severusa.</p><p>M�czyzna mia�
odwr�con� g�ow� i pr�bowa� przys�ania�
r�k� dr��ce od z trudem t�umionego rozbawienia wargi,
ale nie bardzo mu si� to udawa�o. Jego ramiona dr�a�y, a w
k�cikach oczu pojawi�y si� zmarszczki.</p><p>Harry rozszerzy� oczy, nie
mog�c w to uwierzy�. Czy on naprawd� rozbawi� Severusa?
Tego Severusa? Tego Severusa, kt�ry zawsze tylko warcza�, kiedy inni
si� �miali, i toczy� wok� ponurym, ca�kowicie pozbawionym
humoru spojrzeniem?</p><p>Wygl�da�o na to, �e
tak. Ale czar prysn��, kiedy Snape'owi w ko�cu uda�o
si� opanowa� i spojrze� na Harry'ego wzrokiem, w kt�rym
wci�� czai�y si� jednak iskry rozbawienia.</p><p>- To by�by naprawd�...
interesuj�cy artyku�.</p><p>Rozmawiali prawie przez ca�y
wiecz�r. O lekcjach, o eliksirach, a tak�e jeszcze troch� o
Quidditchu. I nawet o tym, �e Dumbledore si� starzeje. Harry nie
wiedzia�, �e w takich chwilach czas potrafi p�yn�c a� tak
b�yskawicznie. Bola� go kark i wszystkie mi�nie.
Odwr�ci� si�, opu�ci� nogi na pod�og� i kiedy
pr�bowa� wyprostowa� plecy, j�kn�� przeci�gle.
Po�o�y� r�k� na szyi i zacz�� j�
masowa�, przechylaj�c g�ow� na wszystkie strony.
Zamkn�� oczy i zacz�� mrucze� cicho, rozkoszuj�c
si� przyjemnym uczuciem rozlu�nienia i zanikaj�cego powoli
napi�cia mi�ni. Kiedy uni�s� powieki i napotka�
spojrzenie Severusa, gwa�townie wci�gn�� powietrze.
M�czyzna wbija� w niego przenikliwy, badawczy wzrok, niemal go
nim rozbieraj�c. Patrzy� na niego jak na apetyczny k�sek, kt�ry
mia� ochot� schrupa�.</p><p>Harry zarumieni� si� i
odchrz�kn�� z zak�opotaniem. Wtedy us�ysza�
ostry, rozkazuj�cy g�os:</p><p>- Podejd� do mnie.</p><p>Przeszy�y go dreszcze. To
by�o... niespodziewane. Czy Severus naprawd� to powiedzia�...?
Czy naprawd� chcia�...? Patrz�c na jego p�on�ce oczy,
odpowied� by�a tylko jedna.</p><p>Poczu�, �e jego cia�o
reaguje samoczynnie. Wsta�, okr��y� stolik i zatrzyma�
si� przed Mistrzem Eliksir�w. Nast�pnie, nie czekaj�c na
zaproszenie, poniewa� wzrok, kt�ry wbija� w niego m�czyzna
by� wystarczaj�cym zaproszeniem, usiad� mu okrakiem na kolanach.
I dok�adnie w tym samym momencie niecierpliwe d�onie Snape'a
w�lizn�y si� pod sweter Harry'ego i zacz�y
g�adzi� jego plecy, przesuwaj�c si� po nagiej sk�rze w
g�r� i w d�, za ka�dym razem wywo�uj�c w nim
docieraj�ce do ka�dego zak�tka cia�a dreszcze.</p><p>Czu� rozgrzewaj�cy go od
�rodka �ar, kt�ry tli� si� w nim przez ca�y
dzie�, od lekcji Eliksir�w, a� po ten w�a�nie moment.
Wcze�niej ugasi� go, zanim jeszcze na dobre zd��y� si�
rozpali�, ale teraz... teraz czu�, �e b�dzie naprawd�
gor�co.</p><p>Szorstkie d�onie Severusa
b��dz�ce po jego sk�rze sprawia�y, �e mia� coraz
wi�ksze k�opoty z oddychaniem. Sapn��, kiedy
m�czyzna przesun�� r�ce do przodu i podci�gn��
sweter do g�ry, ods�aniaj�c jego brzuch i sutki, a w czarnych oczach
dostrzeg� wyg�odnia�y b�ysk. Kiedy Severus pochyli�
si� i wzi�� w z�by jego sutek, wszystko wok�
eksplodowa�o, ��cznie z jego opanowaniem. Zaskamla�,
czuj�c p�yn�cy w �y�ach pr�d. Odrzuci�
g�ow� do ty�u, zaciskaj�c z�by, aby nie kwili�,
chocia� doznania by�y tak intensywne, �e nie potrafi� nad
tym zapanowa�. Zaskamla� jeszcze g�o�niej, kiedy
poczu� ciep�y j�zyk, obmywaj�cy to nabrzmia�e,
wra�liwe miejsce, kt�re zdawa�o si� by� umieszczonym na
jego ciele zapalnikiem, za pomoc� kt�rego Snape m�g� rozpali� w
nim ogie� tak pot�ny, i� w ka�dej chwili grozi�
wybuchem.</p><p>Zacz�o kr�ci� mu
si� w g�owie, a oczy zasz�y mg��. Opu�ci�
g�ow� i zmusi� si�, aby unie�� rozpalone powieki
i spojrze� w d�. A widok, kt�ry ujrza�... Merlinie! Severus, z
przymkni�tymi powiekami, rozchylonymi ustami i tym niemo�liwie
gor�cym i mokrym j�zykiem, kt�rym potrafi� pos�ugiwa�
si� z tak� wpraw�... Skoro reagowa� tak, kiedy Snape
liza� jego sutek, to co by by�o, gdyby liza� tak�e
inn� cz�� jego dr��cego z pragnienia cia�a?
Sama ta my�l pos�a�a iskry przyjemno�ci w znajduj�cy
si� w jego podbrzuszu, pulsuj�cy niecierpliwie o�rodek rozkoszy.</p><p>Severus przerwa� na chwil�
i odsun�� si�. Spojrza� na Harry'ego spod
wp�przymkni�tych tajemniczo powiek i u�miechn��
si� mrocznie. Harry poczu�, jak co� w nim p�ka. Dopiero
p�niej zorientowa� si�, �e to jego samoopanowanie.</p><p>To wszystko... ca�y ten
wiecz�r... by� niczym sen. Severus zachowywa� si� tak inaczej...
A teraz... teraz patrzy� na niego tak, jakby na co� czeka�. Tak
si� przynajmniej Harry'emu wydawa�o. I chcia� mu to da�,
och, tak bardzo chcia�. Przecie� tyle si� pomi�dzy nimi
zmieni�o. Teraz by�o ju� zupe�nie inaczej. Teraz...</p><p>Severus obliza� wargi.</p><p>Harry j�kn��.</p><p>Z�apa� w d�onie twarz
m�czyzny i pochyli� si� do przodu, aby
z�o�y� na jego ustach tak d�ugo wyczekiwany poca�unek.
Poca�unek, kt�ry mia� by� nagrod�, piecz�ci�,
kt�ra podkre�li�aby ca�� d�ug� drog�,
kt�r� przeszli, aby znale�� si� w tym miejscu.</p><p>I w momencie, kiedy ich usta ju�
niemal si� zetkn�y, Severus odwr�ci� g�ow� w bok
i odsun�� si�.</p><p>Harry zamar�.</p><p>Poczu�, jak pierwsze
od�amki wie�y, kt�r� zbudowa�, zacz�y si�
od�upywa� i opada� w przepa��.</p><p>Twarz Snape'a zmieni�a si�,
sta�a si� nieprzychylna. Pocz�tkowe zaskoczenie
przeobrazi�o si� w surowo�� i odpychaj�cy gniew.</p><p>D�onie znikn�y,
ciep�o rozp�yn�o si�, a uczucie blisko�ci
p�k�o, niczym zbyt mocno naci�gni�ta struna. Wszystko
si� rozsypa�o. Wie�a run�a. A on spada� wraz z
ni�. Spada� coraz szybciej i szybciej.</p><p>Pomyli� si�.
My�la�, �e mu si� uda�o. Ale okaza�o si�,
�e za wcze�nie cieszy� si� ze zwyci�stwa. �e mur,
kt�ry, jak mu si� wydawa�o, kruszy� si� w jego
d�oniach, to by�a tylko warstwa zewn�trzna. Pod spodem znajdowa�o
si� co� znacznie, znacznie twardszego.</p><p>Dlaczego? Dlaczego mu si� nie
uda�o? Dlaczego nie potrafi� pokona� tej bariery? Co sta�o
na przeszkodzie? Mia� wra�enie, �e czegokolwiek nie
pr�bowa�by zrobi�, co� w samym sercu muru wci��
b�dzie go utrzymywa�. Jakby pod tym wszystkim by�o co� tak
mocnego, co� tak... strasznego, czego nic nie rozmrozi, czego nigdy nie
uda mu si� zniszczy�. Nigdy.</p><p>Poczu�, jak po jego ciele
sp�ywa lodowato-zimna fala zawodu i strachu. Jakby ponownie zosta�
zaatakowany przez tamto stworzenie. Ale tym razem... Severus go nie uratuje.</p><p>- J-ja... musz� i�� -
szepn�� i b�yskawicznie zsun�� si� z kolan
m�czyzny. Odwr�ci� si�, wbijaj�c rozmywaj�cy mu
si� wzrok w pod�og� i, rzuciwszy ciche �dobranoc�, niemal
wybieg� z pomieszczenia, potykaj�c si� po drodze kilka razy o
w�asne nogi, kt�re nagle wyda�y mu si� okropnie wiotkie i zbyt
s�abe, aby go utrzyma�.</p><p>Wypad� na korytarz i przez kilka
chwil sta� bez ruchu, przytrzymuj�c si� �ciany i
pr�buj�c wci�gn�� troch� powietrza w
�ci�ni�te dziwnie p�uca i gard�o. Czu�
nap�ywaj�cy zewsz�d gniew, jakby sta� si� zbyt
s�aby, aby si� przed nim broni�.</p><p>To wszystko by�o jego win�!
Wszystko spieprzy�! Jak zwykle! Czego oczekiwa�? Dlaczego nie potrafi
cieszy� si� tym, co dostaje? Dlaczego wci�� by�o mu
ma�o?</p><p>Zamar�, s�ysz�c trzask
drzwi prowadz�cych do gabinetu Snape'a.</p><p>Ruszy� przed siebie,
przytrzymuj�c si� �ciany, poniewa� kolana nadal si�
pod nim ugina�y. Po chwili zacz�� biec.</p><p>Musi si� st�d
wydosta�! Nie chce... widzie�... rozmawia�... Nie w tej chwili!
Chce znale�� si� daleko st�d. Jak najdalej. Tam, gdzie nie
czu�by tego b�lu, kt�ry nie pozwala� mu oddycha�.</p><p>Kiedy min�� zakr�t,
us�ysza� trzask otwieraj�cych si� w korytarzu drzwi.</p><p>Przyspieszy�.</p><p>Niemal na czworakach wbieg� po
schodach i min�wszy jeszcze kilka zakr�t�w, przystan��, aby
z�apa� oddech. Nie obchodzi�o go, czy natknie si� na
Filcha, Irytka, czy na kogokolwiek innego. Musia� biec, musia� uciec.
Musia� nie czu�.</p><p>Gniew. Gniew by� dobry.
Wystarczaj�co intensywny, aby zag�uszy� wszystko inne.
Musia� by� z�y na siebie. Nie, nie musia�. By�
z�y. Rozpaczliwie z�y. W�ciek�y.</p><p>Po co to, do cholery, zrobi�? Po
co?!</p><p>Uderzy� pi�ci� w
�cian�. Raz. Drugi. P�niej nast�pny. Czu� b�l, ale
ten b�l by� lepszy, poniewa� zag�usza� tamten drugi.
Chcia� wi�cej tego b�lu. Zacz�� kopa� w kamienne
bloki. Kopa� i uderza� z ca�ej si�y. Poniewa� tylko
tak m�g� wyrzuci� z siebie przepe�niaj�cy go gniew.</p><p>I wtedy us�ysza� kroki.
D�ugie i zdecydowane. Tak bardzo znajome...</p><p>On... szed� za nim.</p><p>Rzuci� si� do ucieczki.
Wpad� na pos�g, uderzaj�c si� kolanem o marmur z tak�
si��, i� przez chwil� mia� wra�enie, �e
straci� czucie w nodze. Zacisn�� z�by i zmusi�
si� aby, utykaj�c, pobiec dalej.</p><p>Musi dosta� si� do
wie�y Gryffindoru! Mgli�cie przypomina� sobie, �e mia�
si� spotka� z Ginny przed portretem Grubej Damy. Zacz��
mozolnie wspina� si� po schodach, na przemian poj�kuj�c,
zaciskaj�c z�by i zagryzaj�c warg�, poniewa� kolano
dokucza�o mu coraz bardziej.</p><p>W ko�cu uda�o mu si�
dotrze� na sam� g�r�. Przystan�� na chwil�,
pr�buj�c z�apa� oddech i odegna� kr���cy w
nim gniew, kt�ry jeszcze nie do ko�ca uda�o mu si�
roz�adowa�. Utykaj�c, ruszy� w stron� portretu. Ginny
jeszcze nie by�o. Rozejrza� si� wok�, maj�c
nadziej�, �e lada chwila si� pojawi.</p><p>I wtedy ponownie us�ysza�
kroki. Nieuchronnie zbli�aj�ce si� kroki. Zamar�,
zmro�ony strachem. Odwr�ci� si�, aby rzuci� has�o
Grubej Damie i jak najszybciej znale�� si� bezpiecznie w Pokoju
Wsp�lnym, ale wtedy rozleg� si� g�os Ginny:</p><p>- Hej, Harry! - Z przeciwleg�ego
korytarza wynurzy�a si� rudow�osa Gryfonka, machaj�c do
niego. - Przepraszam za sp�nienie. Co� mnie... zatrzyma�o -
powiedzia�a, przystaj�c przed nim z rumie�cem na policzkach i
poprawiaj�c sukienk�.</p><p>Harry zerkn�� nerwowo na
korytarz za sob�. Kroki ucich�y. Mo�e Snape zrezygnowa�?</p><p>- Och, co ci si� sta�o? -
pisn�a cicho dziewczyna, wskazuj�c na jego kolano, na kt�rym
poszarpane spodnie ods�ania�y zdrapan� sk�r�. - Krwawisz!</p><p>- Co? - Harry nieprzytomnym wzrokiem
spojrza� na swoj� nog�. - Aa... To... Przewr�ci�em si�
po drodze.</p><p>- A co z twoimi d�o�mi? -
Ginny przypad�a do niego i z�apa�a jego r�ce. - Masz
poranione i pokaleczone kostki. Harry! - Spojrza�a na niego z
przestrachem. - Bi�e� si� z kim�?</p><p>- Nie - zaprzeczy� szybko. - Ja
tylko... skaleczy�em si� przy upadku.</p><p>- Trzeba ci� opatrzy�. Ja
znam tylko zakl�cia lecz�ce siniaki, ale mo�e Hermiona
b�dzie wiedzia�a co robi�. - Spojrza�a na niego ze
wsp�czuciem. - Och, biedactwo... Zajm� si� tob�, niczym
si� nie przejmuj.</p><p>Zajm� si� tob�...</p><p>Te s�owa, odbijaj�ce
si� echem w jego g�owie, sprawia�y teraz tylko b�l. Czy to
by�y k�amstwa?</p><p>Pokiwa� g�ow� z
wdzi�czno�ci�. A jednak komu� na nim zale�a�o...</p><p>- Dzi�ki - wymamrota�.</p><p>- Nie ma za co. - Ginny
u�miechn�a si�. - Wiesz, �e zawsze mo�esz na
mnie liczy�.</p><p>- Wiem - wyszepta� cicho.</p><p>I wtedy poczu� si� dziwnie.
Po niespodziewanej eksplozji ciep�a, nadszed� b�ogi spok�j i
rozlu�nienie. Nagle niezwykle wa�ne wyda�o mu si�
zawr�cenie i p�j�cie do �azienki. Tak, musia� to zrobi� jak
najszybciej. Ju� teraz.</p><p>- Harry? - zapyta�a Ginny.</p><p>- Musz� i�� do toalety
- oznajmi�. - Nie czekaj na mnie. Id� przodem.</p><p>- Ale przecie�... -
zacz�a, lecz Harry nie s�ucha� jej. Odwr�ci� si�
i sztywnym krokiem, jakby co� nim kierowa�o, ruszy� z powrotem w
stron�, z kt�rej przyszed�. Kiedy min�� zakr�t,
k�tem oka dostrzeg� czaj�cy si� w mroku cie�, kt�ry
ruszy� za nim. Wszed� do �azienki, a cie�
w�lizn�� si� za nim i zamkn�� drzwi.</p><p>Snape opu�ci�
r�d�k�, a Harry poczu�, jak dziwna si�a opuszcza jego
cia�o. Zachwia� si� i o ma�o nie upad�. I wtedy
zrozumia�, gdzie jest i co si� sta�o.</p><p>Snape. Imperius.</p><p>Ba� si� odwr�ci�. Nie
chcia� si� odwr�ci�. Nie chcia� tu by�. Tak bardzo nie
chcia�...</p><p>- Potter! - G�os Snape'a, pomimo
�e stara� si� by� ostry, zabrzmia� dziwnie
g�ucho.</p><p>Harry zacisn�� powieki i
bardzo powoli odwr�ci� si�. Kiedy otworzy� oczy, natychmiast
wbi� wzrok w pod�og�. Dr�a� tak, jakby znalaz�
si� nagle na b�oniach w t� mro�n�, grudniow� noc.</p><p>Wok� panowa�a cisza,
wype�niona jedynie dwoma nier�wnymi oddechami. Powietrze by�o
ci�kie i zdawa�o si� wch�ania� jakiekolwiek
pr�by przerwania tej ciszy. Jakby �adne s�owa nie by�y
wystarczaj�ce, aby j� rozproszy�.</p><p>- Potter... - zacz�� Snape,
ale urwa� nagle. Kolejna nieudana pr�ba zmierzenia si� z czym�,
co wydawa�o si� niemo�liwe.</p><p>Harry powoli podni�s� wzrok i
spojrza� na przypatruj�cego mu si� zmru�onymi oczami
m�czyzn�. Na jego �ci�gni�tej twarzy
zobaczy� wahanie. Tak, jakby chcia� co� powiedzie�, ale nie
potrafi� ubra� tego w s�owa. On, kt�ry u�ywa� tak
wyszukanych zwrot�w i ka�dym z nich potrafi� zrani�
g��biej, ni� niejednym ostrzem. Ale cisza by�a zbyt
g�sta, a powietrze pe�ne niewypowiedzianych s��w. Ka�de z
nich zawis�o nad ich g�owami, nie nabieraj�c kszta�tu, a
jedynie nasi�kaj�c uczuciami. I w konsekwencji spada�y na
kamienn� posadzk�, staj�c si� zbyt ci�kie, aby
mo�na by�o ich u�y�.</p><p>Severus poruszy� si� i
wyci�gn�� spod szaty mieni�cy si�, zwini�ty
kawa�ek materia�u.</p><p>- Twoja peleryna. - G�os
by� opanowany, ale co� w nim zgrzyta�o. Jakby pr�bowa�o
wydosta� si� z zatrzaskiwanej z uporem klatki.</p><p>Harry zamruga�. Jego peleryna
niewidka. Wybieg� tak szybko, �e zapomnia� j� zabra�.</p><p>Prze�kn��
�lin� i zrobi� krok w stron� Snape'a. Skrzywi�
si�, kiedy poczu� b�l w kolanie, ale szed� dalej. Utykaj�c,
zbli�y� si� do m�czyzny i wyci�gn�� r�k�,
aby odebra� swoj� w�asno��. Ale wtedy wydarzy�o
si� co�, czego si� nie spodziewa�.</p><p>Poczu� ch�odne palce
zaciskaj�ce si� na jego nadgarstku i silne szarpni�cie.
Zosta� przyci�gni�ty do odzianego w czer� cia�a, mocno
opleciony ramionami i przyci�ni�ty do szorstkiej szaty, kt�ra drapa�a
go troch� w twarz. Ale mo�e to i lepiej. Przynajmniej to chocia�
troch� z�agodzi�o drapanie, kt�re poczu� w gardle.</p><p>Ramiona Severusa by�y
zadziwiaj�co ciep�e i takie... ciche. Ale to by� zupe�nie
inny rodzaj ciszy. To nie by�a cisza, kt�ra jest jedynie brakiem s��w
albo niemo�no�ci� ich wypowiedzenia. To by�a cisza, w
kt�rej nie trzeba nic m�wi�, aby zosta� zrozumianym. Cisza, kt�ra w
tej jednej chwili, w tym jednym miejscu rozbrzmia�a g�o�niej
ni� tysi�c s��w.</p><p>R�wnie dobrze mog�o
min�� kilka minut, jak i kilka godzin, kiedy Harry poczu� w
ko�cu, �e Severus si� porusza. Nie chcia� otwiera�
oczu. Nie chcia�, by to min�o, by znikn�o
ciep�o, kt�re go otula�o. Czu�, �e z ka�d�
chwil� wracaj� mu si�y, tak, jakby to Severus by� jego
si��, jego �yciem.</p><p>Oplataj�ce go ramiona
znikn�y. Harry mrukn�� przeci�gle i powoli
uni�s� powieki, niech�tnie powracaj�c do rzeczywisto�ci.
M�czyzna po�o�y� mu d�onie na ramionach i
wbi� palce w jego sk�r�. Tak, jakby pr�bowa� go
odsun��, ale nie potrafi� si� do tego zmusi�.</p><p>- Jest ju� p�no -
powiedzia� nieco zachrypni�tym g�osem. - Powiniene�
wraca�.</p><p>- Uhm... - Harry skin��
g�ow� i poruszy� si�. Poczu�, �e Snape go
puszcza. Odsun�� si� i nie podnosz�c wzroku,
si�gn�� po swoj� peleryn�. Ale m�czyzna nie
pozwoli� mu na to. Z�apa� jego d�onie i odwr�ci�
grzbietami do g�ry, ods�aniaj�c poharatane, zdarte niemal do krwi
kostki palc�w. Harry spojrza� w g�r� i zobaczy�, �e Severus
marszczy brwi. Zrobi�o mu si� g�upio. Chcia� wyrwa�
r�ce, ale m�czyzna nie pozwoli� mu na to. Trzyma� je
w swych d�oniach i przygl�da� im si�. Ca�kowicie bez
s�owa.</p><p>- J-ja... - wyduka� cicho Harry.
Jego w�asny g�os wydawa� mu si� cichy i odleg�y. -
Przewr�ci�em si�.</p><p>Wiedzia�, �e Snape w to nie
uwierzy, ale... co m�g�by powiedzie�?</p><p>Prosz�, nie zadawaj pyta�.
Prosz�, prosz�...</p><p>W ko�cu Severus pu�ci�
jego d�onie. Po prostu je pu�ci�. I pomimo �e nie
powiedzia� ani s�owa, Harry'emu nie podoba� si� wzrok,
kt�rym na niego patrzy�. Zobaczy� w jego oczach co� dziwnego...
jakby p�kni�cie.</p><p>Harry szybko z�apa�
peleryn� i przycisn�� j� do siebie, odwracaj�c
g�ow�. Czu� piek�cy wstyd.</p><p>- P�jd� ju� -
wyszepta�. - Czekaj� na mnie... Ginny... - zawaha� si� i
szybko poprawi�. - Ron i Hermiona mog� zacz�� mnie
szuka�.</p><p>K�tem oka dostrzeg�,
�e Snape pokiwa� nieznacznie g�ow�.</p><p>Ch�opak odwr�ci� si� i
podszed� do drzwi. Odetchn�� g��boko i
nacisn�� klamk�. Zrobi� krok na korytarz i niemal
natychmiast si� cofn��, kiedy zobaczy�
wy�aniaj�cego si� zza zakr�tu korytarza Filcha i pani�
Norris. Zatrzasn�� drzwi i opar� si� o nie bokiem.</p><p>- Cholera, to Filch -
zakl�� pod nosem. - Jego kot potrafi mnie wyczu� nawet kiedy
jestem w pelerynie niewidce.</p><p>I tak jakby na potwierdzenie tych
s��w, po drugiej stronie drzwi us�ysza� zbli�aj�ce
si� i coraz g�o�niejsze miauczenie, a zaraz po nim
zrz�dliwy g�os wo�nego:</p><p>- Co tam wyczu�a�, kochana?</p><p>Harry niemal podskoczy�, kiedy
tu� obok niego pojawi� si� Severus.</p><p>- Zostaw to mnie - powiedzia�
cicho. Ch�opak skin�� g�ow� i przesun��
si� w bok. Severus dotkn�� klamki, ale zatrzyma� si�,
tak, jakby si� zawaha�. Spojrza� na Harry'ego i wtedy, kiedy
byli tak blisko, w jego oczach pojawi�o si� co�... b�ysk...
nie, taki... blask... nie, co�...</p><p>Nie zdo�a� tego
sprecyzowa�, poniewa� Severus uni�s� d�o� i
�agodnie dotkn�� jego policzka, a wtedy wszystkie my�li
rozsypa�y si�. Wstrzyma� oddech, poddaj�c si� tej
delikatnej pieszczocie. Snape przez chwil� g�adzi� kciukiem jego
sk�r�, a Harry mia� wra�enie, �e za moment si�
roztopi. D�o� Severusa by�a... ciep�a, a palce
ostro�ne i tak zadziwiaj�co... czu�e.</p><p>Zamkn�� oczy, bo
zacz�o kr�ci� mu si� w g�owie, a nogi sta�y
si� troch� zbyt wiotkie, aby m�c go utrzyma�. Zapomnia�,
jak si� oddycha, zapomnia�, gdzie si� znajduje, zapomnia�
ca�kowicie o wszystkim, co wydarzy�o si� wcze�niej w
komnacie. �adne s�owa nie potrafi�yby dokona� tego, czego
dokona� ten jeden dotyk.</p><p>Severus przesun��
d�o� i Harry poczu�, jak kciuk ostro�nie muska jego wargi.
A p�niej znika.</p><p>Powoli otworzy� oczy. Dopiero
teraz, kiedy powr�ci� do rzeczywisto�ci, us�ysza�
natr�tne miauczenie po drugiej stronie drzwi. Severus nie patrzy� na
niego. Wyci�gn�� tylko r�k� i �agodnie, ale
stanowczo przesun�� go za siebie, po czym otworzy� drzwi i
znikn�� za nimi.</p><p>- Och... To pan, panie profesorze...
- Harry us�ysza� zaskoczony g�os Filcha. - Co pan tu ro...?</p><p>- Sprawdza�em �azienki. Na
drugim pi�trze uczniowie urz�dzili sobie pokaz rzucania
�ajnobombami do celu i ca�e pomieszczenie wygl�da�o jak po
przej�ciu stada buhoro�c�w, dlatego postanowi�em zobaczy�,
czy jeszcze jaka� nie ucierpia�a, skoro ty potrafisz tylko
wa��sa� si� bez celu, zamiast utrzymywa� porz�dek
- powiedzia� ostro Snape.</p><p>- J-ja... sprawdza�em je i
wszy... - wyduka� Filch.</p><p>- Wystarczy. Je�eli nie
we�miesz si� do roboty i nie zaczniesz dok�adniej
kontrolowa� tych g�wniarzy, to w ko�cu strac�
cierpliwo�� i szepn� kilka s��w dyrektorowi o tym, �e
najwyra�niej nie potrafisz wywi�zywa� si� ze swoich
obowi�zk�w.</p><p>- Nie ma potrzeby, panie profesorze -
odpar� Filch przestraszonym g�osem. Oparty plecami o drzwi Harry
u�miechn�� si� do siebie, ale szybko zmarszczy� brwi,
kiedy us�ysza� drapanie i g�o�ne miauczenie pani Norris. -
Ju� id�, id�... Chod�, kochana. - W korytarzu rozleg�o
si� szuranie st�p wo�nego, kt�ry zacz�� si�
oddala�, mamrocz�c co� pod nosem. Ale miauczenie nie
milk�o. Wygl�da�o na to, �e pani Norris nie da tak
�atwo za wygran�.</p><p>W pewnej chwili Harry niemal
podskoczy�, kiedy us�ysza� trzask i przera�liwy skowyt
kotki, a po chwili oddalaj�ce si� szybko prychanie.</p><p>Odczeka� jeszcze chwil�,
nas�uchuj�c, a kiedy upewni� si�, �e wo�ny nie
wraca, zarzuci� na siebie peleryn� i ostro�nie otworzy�
drzwi. Snape sta� na �rodku korytarza i patrzy� dok�adnie w
to miejsce, w kt�rym powinien znajdowa� si� Harry. Tak jakby
chcia� si� upewni�, �e dotrze do dormitorium ju� bez
�adnych przeszk�d. Ch�opak nie chcia� ryzykowa�,
zdejmuj�c peleryn�. Przecie� Filch m�g� w ka�dej
chwili wr�ci�.</p><p>Podszed� do Snape'a i
ostro�nie dotkn�� jego d�oni, chc�c mu
podzi�kowa�. Za wszystko. Kiedy musn�� szorstk�
sk�r� ch�odnych palc�w, m�czyzna wci�gn��
szybko powietrze a na jego ustach pojawi� si� ledwo widoczny u�miech.</p><p>Harry wiedzia�, �e im
d�u�ej b�dzie to trwa�o, tym trudniej b�dzie mu
przerwa� i wr�ci� do Pokoju Wsp�lnego. Dlatego zamkn�� oczy
i ruszy� przed siebie, obiecuj�c sobie, �e ani razu si� nie
obejrzy. Us�ysza� d�ugie, oddalaj�ce si� kroki.</p><p>Wtedy przed nimi ucieka�. A
teraz... teraz z trudem powstrzymywa� si�, aby za nimi nie pobiec.</p><p>Czasami jedna osoba potrafi wszystko
zniszczy�. Albo
odbudowa�.</p><p>* "Breathe into me" by Red</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 32 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>32. Jealousy</strong></p><empty-line/><p>Don't touch me please</p><p>I cannot stand the way you tease</p><p>I love you though you hurt me so</p><p>Now I'm going to pack my things and
go</p><p>Once I ran to you</p><p>Now I'll run from you</p><p>This tainted love you've given</p><p>I give you all a boy could give you*</p><empty-line/><p>W sobot� podczas �niadania
Ron i Hermiona zaj�li si� rozmow� na temat nadchodz�cych
�wi�t, wi�c Harry m�g� bezpiecznie pogr��y�
si� we w�asnych my�lach.</p><p>Mia� wra�enie, �e
wci�� czuje na policzku dotyk Severusa i �apa� si� na
tym, �e co jaki� czas dotyka swojej twarzy, jakby spodziewaj�c
si� natrafi� na ch�odne, szorstkie palce wy�lizguj�ce
si� spod jego d�oni.</p><p>Wczoraj uda�o mu si�
wr�ci� do Pokoju Wsp�lnego w ostatniej chwili, poniewa� Ginny
zd��y�a ju� zmobilizowa� Rona, Hermion� i
Neville'a, na kt�rych niemal wpad� w przej�ciu do siedziby Gryfon�w. Ginny
stwierdzi�a, �e Harry zosta� op�tany albo zauroczony i
ch�opak musia� si� nie�le nagada�, aby
wyt�umaczy� im, �e po prostu chcia� p�j�� do
toalety i nie m�g� zbyt szybko wr�ci�, bo wpad�by na Filcha.
Wmawia� sobie, �e przynajmniej cz�� z tego by�a
prawd�.</p><p>Hermiona nie uwierzy�a w jego
bajeczk� o potkni�ciu si� i zdarciu sobie kostek do krwi przy
upadku, ale nie zadawa�a pyta� i zrobi�a wszystko, co
mog�a, aby go wyleczy�. Ron prawie si� nie odzywa�, rzucaj�c
podejrzliwe spojrzenia zar�wno jemu, jak i Ginny. Ale Harry mia� ju�
tego dosy� i wyra�nie mu to powiedzia�, zaznaczaj�c,
�e nie b�dzie mu si� z niczego t�umaczy�.</p><p>Coraz bardziej denerwowa�y go
jego absolutne za�lepienie i zaborczo�� w stosunku do siostry. W
ko�cu Ginny nie by�a dzieckiem i mog�a chodzi�, z kim
chcia�a. A przez niego musia�a si� ukrywa�.</p><p>Harry zna� to uczucie. Tylko
�e on mia� powody, aby si� ukrywa�. Prawdziwe powody. Gdyby
Ginny upar�a si� i przeciwstawi�a Ronowi, mog�aby pewnie
przyj�� na bo�onarodzeniow� imprez� razem ze swoim
tajemniczym ch�opakiem i nikt, absolutnie nikt, poza Ronem
oczywi�cie, nie patrzy�by na ni� krzywo. Harry nie mia�
takiej szansy. Ju� sobie wyobra�a� miny przyjaci�, gdyby
przyprowadzi� ze sob� Severusa...</p><p>Widocznie ju� zawsze b�dzie
musia� si� ukrywa�. I ju� zawsze b�dzie tym, kt�ry
wsz�dzie chodzi sam. Przecie� Luna nie b�dzie go kry�a do
ko�ca �ycia...</p><p>Do ko�ca �ycia?</p><p>Zarumieni� si� lekko, kiedy
zorientowa� si�, o czym w�a�nie pomy�la�, i
szybko wyrzuci� to ze swej g�owy. Za wcze�nie, by si� nad tym
zastanawia�. Na razie nie m�g� by� pewien nawet kolejnego dnia,
a co dopiero... "reszty �ycia".</p><p>Inn� spraw� by�o to,
�e Snape wola�by pewnie przez ca�y dzie�
wys�uchiwa� przepowiedni profesor Trelawney, popijaj�c jej
przes�odzone, aromatyzowane herbatki, ni� i�� z nim na
uczniowsk� imprez�, organizowan� przez t�
"r�owow�os� niezdar�".</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie, widz�c w wyobra�ni min� Severusa, gdyby mu
to zaproponowa�, ale w jego u�miechu skry� si� cie�.</p><p>- B�dziemy si�
�wietnie bawi�, prawda, Harry? - zapyta� Ron, wyrywaj�c go
z g��bin w�asnych my�li. - Dziesi�� dni bez
nauki, bez sprawdzian�w i prac domowych. I co najwa�niejsze,
dziesi�� dni bez Snape'a - wyszczerzy� si� i poklepa�
go po ramieniu. - Czy� to nie cudowna wizja?</p><p>"Jasne, �e nie, ty
kretynie" - pomy�la� Harry, czuj�c nag��
z�o�� na przyjaciela.</p><p>- My b�dziemy si�
�wietnie bawi�, a on zostanie sam jak palec w tych swoich mrocznych
lochach i za�o�� si�, �e b�dzie nas wszystkich
przeklina�, bo nie b�dzie m�g� miesza� nas z b�otem.
Pewnie z tej w�ciek�o�ci wy�yje si� na skrzatach
domowych. Hahaha. Dobrze tak temu t�ustow�osemu gnojkowi! - Ron
zacz�� chichota�, nawet pomimo karc�cego wzroku Hermiony, a
Harry poczu�, jak co� lodowatego zaciska si� wok� jego
serca.</p><p>Wiedzia�, �e najprawdopodobniej
b�dzie musia� opu�ci� Hogwart na �wi�ta.
Pami�ta�, jak zawsze cieszy� si� z tego wyjazdu, jak
cieszy� si� z mo�liwo�ci sp�dzenia �wi�t z
Weasleyami, Hermion�, Ginny... A teraz? Teraz mia� wra�enie,
jakby to mia�a by� dla niego najwi�ksza kara. Wcale nie
mia� ochoty wyje�d�a�. Chcia� sp�dzi� te
�wi�ta z Severusem. Naprawd� o tym marzy�. Przecie�
nie mo�e go tutaj zostawi� samego. Ron mia� racj�. Snape
pewnie zawsze sp�dza� �wi�ta samotnie. I z tego powodu
nigdy ich tak naprawd� nie obchodzi�. Nie mia� nikogo, z kim
m�g�by je sp�dzi�, nikogo, kto chcia�by sp�dzi�
je z nim.</p><p>Ale teraz to si� zmieni�o.
Teraz mia� Harry'ego.</p><p>- Jak my�licie? -
kontynuowa� Ron, u�miechaj�c si� z�o�liwie. - Czy
ten o�liz�y dupek kiedykolwiek dosta� od kogo� chocia�
jeden prezent? - Harry skrzywi� si�. Stara� si�, ale nie
potrafi� s�ucha� bluzg pod adresem Severusa z kamienn�
min�. Z ka�dym s�owem czu� coraz wi�ksz�
z�o�� na przyjaciela i nie potrafi� tego powstrzyma�.
- Hahaha, pewnie nie. Kto chcia�by dawa� mu prezenty? Jedyne, na co
zas�u�y�, to torebka �ajnobomb. Mo�e poprosz�
Freda i George'a, �eby mu jedn� wys�ali? Tak� z mechanizmem
spustowym, kt�ra wystrzela przy otwarciu. Hahaha. Wyobra�acie to sobie?</p><p>- Nie zrobisz tego - wycedzi�
w�ciekle Harry, czuj�c, �e jeszcze chwila i mu
przy�o�y. Przyjaciele spojrzeli na niego z zaskoczeniem. Na
szcz�cie Gryfon potrafi� jeszcze na tyle trze�wo
my�le�, by natychmiast zrozumie�, co powiedzia� i
b�yskawicznie si� poprawi�. - To znaczy... domy�li�by
si�, �e to od nich, nie jest przecie� durniem. I kiedy
wr�ci�by� po przerwie �wi�tecznej do Hogwartu,
mia�by� przechlapane. Zr�wna�by ci� z ziemi�.
Daj� ci po prostu dobr� rad�, Ron - doda�, chocia�
jedyne, co chcia� mu da�, to cios w twarz.</p><p>Lubi� Rona, lubi� jego
towarzystwo. Ale czasami tak bardzo go irytowa�, i� z trudem
powstrzymywa� si� od tego, by nie wsta� i po prostu nie
odej�� gdziekolwiek, byle dalej od niego i jego idiotycznych tekst�w.
Albo nie odpowiedzie� mu czego�, czego potem m�g�by
�a�owa�. Szczeg�lnie, kiedy przyjaciel wpada� w tryb
"Snape to obrzydliwy, smrodliwy bydlak".</p><p>Ron skrzywi� si� i
westchn�� ci�ko.</p><p>- Chyba masz racj�, Harry...
Ech, a mog�oby by� tak zabawnie...</p><p>Hermiona pokr�ci�a z
politowaniem g�ow� i zwr�ci�a si� do Harry'ego:</p><p>- Idziesz z nami na imprez�
organizowan� przez Tonks, prawda?</p><p>Harry pokiwa� g�ow�,
wbijaj�c wzrok w st�. Nadal czu� p�on�cy w swoim
wn�trzu gniew. Na Rona, za to, co m�wi� o Snapie. Na Hermion�,
za to, �e mu nie przerwa�a. Na Weasley�w, za to, �e jak co roku
musieli zaprosi� go na Gwiazdk�. I na siebie, za to, �e nie
mia� poj�cia, jak si� z tego wykr�ci�. Nie m�g�
im tak po prostu powiedzie�, �e nie chce sp�dzi� z nimi
�wi�t, bo zam�czyliby go pytaniami "dlaczego", a on
nie m�g� im przecie� wyjawi� prawdy.</p><p>Wi�c co mia� zrobi�?</p><p>B�dzie musia� co�
wymy�li�. I to bardzo szybko!</p><p>Mo�e celowo z�amie sobie
nog�?</p><p>Nie, Pomfrey od razy by go
wyleczy�a...</p><p>Och, my�l, my�l!</p><p>- Harry! - us�ysza�
g�os Hermiony. - Jaka� sowa do ciebie.</p><p>Gryfon oderwa� si� od
swoich my�li i spojrza� na przypatruj�c� mu si�
p�omyk�wk�, kt�ra najwyra�niej wyl�dowa�a w
�niadaniu Rona, kt�ry wyzywa� j� w�a�nie od
"wrednych ptaszysk" i pr�bowa� wyp�dzi� ze swojej
rozgrzebanej jajecznicy. Harry z trudem ukry� u�miech. Od razu
j� polubi�.</p><p>- Co to takiego? - zapyta�a Hermiona,
kiedy ch�opak wyj�� z jej dzioba niewielk� karteczk� i
rozwin�� j�.</p><p>Harry, przyjd� po �niadaniu
do mojego gabinetu. Chcia�bym z tob� porozmawia�. Has�o:
"lukrowane laseczki".</p><p>Albus Dumbledore</p><p>- To od Dumbledore'a. Chce si�
ze mn� dzisiaj spotka� - odpar�, marszcz�c brwi i
zastanawiaj�c si�, czego mo�e chcie� od niego dyrektor.</p><p>Rozejrza� si� po Wielkiej
Sali. Dumbledore'a nie by�o na �niadaniu. Severusa r�wnie�, ale
w jego przypadku by�o to nagminne. Pewnie znowu by� zaj�ty
prac� w laboratorium i nie mia� czasu nawet na to, aby
je��. Och, wygl�da�o na to, �e Harry b�dzie
musia� zaj�� si� jego posi�kami i go do nich po prostu
zmusi�.</p><p>Nie by� ju� g�odny,
wi�c r�wnie dobrze m�g� p�j�� do dyrektora teraz.
Zreszt� i tak niczego wi�cej by nie prze�kn��,
by� zbyt ciekawy i nieco zaniepokojony czekaj�cym go spotkaniem.</p><p>Odsun�� talerz i rzuciwszy
"Do zobaczenia", szybko wyszed� z Wielkiej Sali i skierowa�
swoje kroki do gabinetu dyrektora.</p><p>Kiedy dotar� na g�r� i
zosta� przepuszczony przez chimer�, zapuka� ostro�nie i
odczeka� chwil� na zaproszenie do �rodka. Dumbledore
pochyla� si� nad jednym ze swoich skomplikowanie
wygl�daj�cych urz�dze�.</p><p>- Och, Harry, nie my�la�em,
�e stawisz si� tak szybko. Nie chc� ci zabiera� zbyt
du�o czasu, na pewno masz ciekawsze plany na dzisiejszy dzie�.
Usi�d�.</p><p>Ch�opak wykona� polecenie.
Dumbledore zachowywa� si� uprzejmie jak zwykle i nie patrzy� na
niego pot�piaj�co, a wi�c z pewno�ci� nie
chodzi�o o jego i Snape'a. Odetchn�� z ulg� i dopiero teraz
zorientowa� si� jak bardzo by� spi�ty.</p><p>Dyrektor usiad� za biurkiem i
spl�t� d�onie na mahoniowym blacie, spogl�daj�c na niego
znad okular�w. Pomarszczone powieki niemal ca�kowicie zakrywa�y
wyblak�e ju� b��kitne oczy, a b�yszcz�ce w nich
niegdy� iskierki rozbawienia przypomina�y raczej ciemne, wypalone
rany.</p><p>Harry poczu� nieokre�lony
niepok�j. Pomimo �e dyrektor stara� si� zachowywa�
swobodnie, w ka�dym jego ge�cie wida� by�o zm�czenie i
rezygnacj�. Musia�o by� ju� naprawd� �le. Ale on
za wszelk� cen� chcia� zachowa� pozory.</p><p>- Mo�e pocz�stujesz
si� cytrynowym dropsem, Harry?</p><p>Ch�opak zamruga�,
zaskoczony tym nag�ym pytaniem.</p><p>- Ee... Nie, dzi�kuje. -
Zmusi� si� do bladego u�miechu.</p><p>- Wezwa�em ci� tutaj,
poniewa� chcia�bym porozmawia� z tob� o twoich
�wi�tecznych planach. Wiem, �e jak co roku zosta�e�
zaproszony do domu pa�stwa Weasley�w i wiem, jak bardzo
ucieszy�by� si� z mo�liwo�ci sp�dzenia
�wi�t z przyjaci�mi, ale w tych okoliczno�ciach... jestem
zmuszony prosi� si�, aby� przemy�la� t�
decyzj�.</p><p>Ch�opak zmarszczy� brwi, nie
rozumiej�c, do czego mo�e zmierza� dyrektor, ale maj�c
niejasne wra�enie, �e zaczyna dostrzega� male�kie
�wiate�ko na ko�cu tunelu.</p><p>- Zapewne domy�lasz si�,
�e �wiat poza Hogwartem nie jest ju� tak bezpieczny jak
kiedy�, a Voldemort ma szpieg�w niemal wsz�dzie. Molly i Artur
s� znakomitymi czarodziejami, ale obawiam si�, �e nie
b�d� potrafili zapewni� ci odpowiedniego bezpiecze�stwa,
gdyby Voldemort dowiedzia� si�, gdzie przebywasz i znalaz�
spos�b, aby prze�ama� rozci�gni�te wok� ich domu
zabezpieczenia. Dlatego te� chcia�bym ci� prosi�, aby�
zastanowi� si� nad tym i zdecydowa�, czy na pewno
chcia�by� do nich jecha�. By�bym znacznie spokojniejszy,
gdyby� zosta� w Hogwarcie. Zrozumiem, je�eli odm�wisz, na pewno
znacznie bardziej wola�by� sp�dzi� �wi�ta w
gronie najbli�szych, ale to dla twojego dobra, Harry. Pomy�l nad tym.</p><p>Harry czu� zawroty g�owy.</p><p>Czy chcia� zosta� w
Hogwarcie?</p><p>Oczywi�cie, �e tak!</p><p>Z trudem uda�o mu si�
zapanowa� nad pr�buj�cym wydosta� si� na jego usta
u�miechem.</p><p>Nie, musia� wygl�da�
na przybitego. Na przybitego, ale zdecydowanego i pogodzonego z losem.</p><p>- Ju� zdecydowa�em,
profesorze. Ma pan racj�. Tutaj b�d� bezpieczniejszy.
Zostan�. Chyba nie mam innego wyj�cia.</p><p>- Ciesz� si�, �e to
rozumiesz, ch�opcze. - Dyrektor wygl�da� tak, jakby odczu�
wyra�n� ulg�. - Oczywi�cie, je�eli zechcesz, to
mo�esz poprosi� przyjaci�, aby dotrzymali ci towarzystwa.
Rozwa�am tak�e mo�liwo��, aby pa�stwo Weasley
mogli przyjecha� do Hogwartu, gdyby wyrazili tak� ch��,
ale...</p><p>- Nie trzeba! - Harry niemal
zerwa� si� z krzes�a. - To znaczy... Nie chc� psu� im
�wi�t. Na pewno b�d� mieli bardzo du�o na g�owie.
Nie chc�, �eby przeze mnie musieli jecha� taki szmat drogi. A
znam ich na tyle dobrze, �e wiem, i� pewnie spr�buj�, ale niech
im pan na to nie pozwoli. Prosz�. Nie zni�s�bym my�li, �e
m�g�bym popsu� im �wi�ta. Hermiona i Ron pewnie te�
b�d� chcieli ze mn� zosta�, ale prosz� ich
przekona� do wyjazdu. Pana z pewno�ci� pos�uchaj�,
nawet je�eli mnie nie b�d� chcieli. Chcia�bym, aby
sp�dzili �wi�ta z rodzin�, dop�ki jeszcze nie
rozp�ta�a si� prawdziwa wojna i wci�� maj�
tak� mo�liwo��! - wypali� Harry i wzi��
g��boki oddech, gdy� brak�o mu tchu.</p><p>Dumbledore u�miechn��
si� do niego.</p><p>- Zawsze my�lisz o innych,
Harry.</p><p>Ch�opak spu�ci� wzrok
i wbi� go w kant biurka.</p><p>Och, dlaczego czu� si� tak
podle? Ale musia� zosta� z Severusem. Tylko z Severusem. Inni mogliby
wszystko popsu�.</p><p>- W takim razie nie b�d�
ci� ju� zatrzymywa�. I wybacz, �e musia�e�
dokona� tak trudnego wyboru, ale to dla twojego dobra, Harry. Chyba to
rozumiesz?</p><p>Ch�opak pokiwa�
g�ow�, nie podnosz�c wzroku. Dumbledore m�g� by�
zm�czony i przybity, ale z pewno�ci� nie by� g�upi i
gdyby tylko spojrza� w oczy Harry'ego, m�g�by domy�li� si�
wszystkiego.</p><p>- Och, i jeszcze jedno. Profesor
Tonks opowiada�a mi o tym przyj�ciu, kt�re chcia�a
zorganizowa� w Hogsmeade. Jak rozumiem, ty tak�e masz zamiar si�
na nie wybra�, Harry? - Gryfon ponownie skin�� g�ow�.
- Postaram si�, aby zapewniono wam najlepsz� ochron�. Hogsmeade
zawsze by�o bardzo bezpiecznym miejscem, ale w tych okoliczno�ciach
najlepszym wyj�ciem b�dzie rozci�gni�cie silnej bariery
ochronnej wok� miejsca waszej zabawy. Ja, a tak�e profesorowie
McGonagall, Flitwick, Snape i Tonks, zajmiemy si� tym, a wi�c
b�dziecie mogli swobodnie si� bawi�, nie martwi�c si�
o swoje bezpiecze�stwo. - Harry skin�� g�ow�. - A
wi�c, do zobaczenia, Harry. I udanych �wi�t. - Dumbledore
u�miechn�� si� blado.</p><p>- Do widzenia, profesorze. - Gryfon
zerwa� si�, sk�oni� szybko i czmychn�� z
gabinetu, nie odwracaj�c si� ani razu.</p><p>***</p><p>Harry przez ca�y dzie� nie
widzia� Severusa. Mo�liwe, �e by�o to spowodowane tym,
i� ka�dego w Hogwarcie dopad�a przed�wi�teczna
gor�czka. Wsz�dzie spotyka� zast�py uczni�w i nauczycieli
przystrajaj�cych zamek, unosz�ce si� a� pod sufit choinki,
girlandy jemio�, zwisaj�ce pod �ukami w przej�ciach
pomi�dzy korytarzami, ci�gn�ce si� pod sklepieniami
kilometry �a�cuch�w. Razem z Hermion�, Ronem, Neville�em i Ginny
ubra� choink� w Pokoju Wsp�lnym i przyozdobi� dormitorium.</p><p>Tak wi�c kiedy wieczorem rzuci�
si� na ��ko, by� padni�ty. Ale nie przeszkodzi�o
mu to niemal natychmiast si�gn�� pod poduszk� i
wyci�gn�� spod niej map� Huncwot�w, aby zaspokoi�
swoj� ciekawo�� i zobaczy�, co te� porabia Severus.
Znalaz� go w jego gabinecie.</p><p>Ale m�czyzna nie by�
sam. Obok niego zobaczy� kropk� z nazwiskiem Teodora Notta. Snape
rzadko przydziela� szlabany uczniom swojego domu, wi�c �lizgon
musia� chyba naprawd� na to zas�u�y�.</p><p>Harry od�o�y�
map� i zmusi� si�, aby p�j�� na kolacj�. Severusa
nie by�o na niej, ale spodziewa� si� tego. Spojrza� na
st� �lizgon�w i przesun�� po nim wzrokiem.</p><p>Co dziwniejsze, Notta tak�e...</p><p>Poczu� kie�kuj�ce w
nim uczucie niepokoju, kt�rego na razie nie potrafi� sprecyzowa�,
dlatego tylko westchn�� i wbi� wzrok w sw�j talerz. Czu�
si� nieco zawiedziony, �e nie m�g� zobaczy� Snape'a. Tak,
to prawda, �e widzia� si� z nim wczoraj, ale ju�
zaczyna� t�skni�.</p><p>Nie przyzna� si� jeszcze
przyjacio�om, �e zostaje na �wi�ta w Hogwarcie.
Postanowi� zrobi� to jutro. Mo�e do tego czasu zdo�a
obmy�li� jakie� rozs�dne argumenty, kt�re do nich
trafi� i przekonaj� ich, aby wyjechali i zostawili go samego. A
wiedzia�, �e z pewno�ci� nie spodoba im si� ten
pomys�.</p><p>Po kolacji wraz z Ronem, Neville'em i
Hermion� odrobi� zadania z Transmutacji, Zielarstwa i Zakl��.
Pomimo �e �wi�ta zbli�a�y si� wielkimi krokami,
nauczyciele zdawali si� tego w og�le nie zauwa�a�, przynajmniej
je�eli chodzi�o o ilo�� zadawanej pracy. A z
do�wiadczenia wiedzieli, �e lepiej nie robi� sobie teraz
zaleg�o�ci, je�eli nie chc� p�niej sp�dzi�
wi�kszej cz�ci �wi�tecznej przerwy na odrabianiu
lekcji.</p><p>Kiedy Harry wr�ci� w ko�cu
do dormitorium, by�o ju� dosy� p�no. Chocia� nie
by�o jeszcze dziesi�tej. Niemal natychmiast jego r�ce
pow�drowa�y pod poduszk�, do mapy. Kiedy j� rozwin��,
niemal zakrztusi� si� �elkiem, kt�ry w�a�nie
jad�.</p><p>Nott nadal przebywa� w gabinecie
Snape'a!</p><p>Harry przysun�� twarz do
pergaminu i zmarszczy� brwi. Wygl�da�o na to, �e Severus
siedzia� przy swoim biurku, albo przynajmniej przy nim sta�, a
�lizgon - Harry nabra� powietrza - znajdowa� si�
niebezpiecznie blisko niego, niemal go dotykaj�c!</p><p>Gryfon poczu� nieprzyjemny
u�cisk w �o��dku, a jego serce gwa�townie
przyspieszy�o. Zacisn�� z�by i pi�ci, gdy�
nagle ogarn�a go przemo�na ochota, aby co� rozwali�.
Jaka� cz�� jego umys�u wiedzia�a, �e to
niedorzeczna reakcja, ale zosta�a ca�kowicie zdominowana przez
t� cz��, kt�ra najch�tniej rozerwa�aby Notta na
strz�py.</p><p>Severus i ten �lizgon
siedz� razem w gabinecie ju� ponad trzy godziny, je�li nie
d�u�ej! Nie zjawili si� na kolacji! I na dodatek s� tak...
blisko!</p><p>Harry zacisn�� powieki,
pr�buj�c pozby� si� nieprzyjemnych obraz�w,
wyp�ywaj�cych na powierzchni� jego umys�u. Obraz�w, w
kt�rych Severus i Nott...</p><p>Nie! Stop!</p><p>To g�upie. Przecie� Severus
mo�e przyjmowa� uczni�w w swoim gabinecie. Jest nauczycielem. To
normalne, �e... Ale dlaczego, do cholery, to trwa tak d�ugo?
Zwyk�e szlabany nie trwaj� d�u�ej ni� trzy godziny.</p><p>Nie zdaj�c sobie sprawy z tego,
co robi, Harry zacz�� obgryza� paznokcie i wpatrywa�
si� w map� z tak� intensywno�ci�, i� jego oczy
niemal zacz�y �zawi�. Zerkn�� nerwowo na
zegarek.</p><p>Za dziesi�� dziesi�ta.</p><p>Dlaczego on nie wychodzi?</p><p>Za pi�� dziesi�ta.</p><p>Kropka poruszy�a si� i
oddali�a od Severusa. Przez chwil� balansowa�a na �rodku
gabinetu, po czym... ruszy�a ku drzwiom.</p><p>Harry odetchn�� z
ulg�. I niemal natychmiast parskn�� �miechem, nie
potrafi�c uwierzy� w niedorzeczno�� swoich podejrze� i
reakcji.</p><p>Severus mia� racj�. Jest
zdecydowanie zbyt impulsywny. Chyba b�dzie musia� popracowa� nad
swoim opanowaniem. I nad swoj� wybuja�� wyobra�ni�,
je�eli ju� o tym mowa. Zreszt�, przecie� ufa�
Severusowi. Chyba.</p><p>Zerkn�� jeszcze raz na
map�. M�czyzna znikn�� w swoim laboratorium. Pewnie
znowu b�dzie tam siedzia� ca�� noc.</p><p>Harry si�gn�� do
kieszeni, zacisn�� d�o� wok� kamienia i
wys�a�:</p><p>Dobranoc, Severusie.</p><p>Nie otrzyma� odpowiedzi. Jak
zwykle.</p><p>Westchn��
g��boko, schowa� kamie� i pocz�apa� do
�azienki.</p><p>***</p><p>Jego podejrzenia okaza�y
si� s�uszne. Hermiona i Ron nie byli zachwyceni informacj�,
�e Harry zostaje na �wi�ta w Hogwarcie. I to zupe�nie sam.</p><p>- Daj spok�j, przecie�
mo�emy zosta� z tob�. Poprosz� mam� i tat�,
�eby przyjechali. Dotrzymamy ci towarzystwa. Na pewno b�d�
zachwyceni mo�liwo�ci� sp�dzenia Gwiazdki w Hogwarcie.</p><p>- Nie, Ron. - Harry powt�rzy� to
ju� chyba pi�ty raz z rz�du. - Dumbledore powiedzia�,
�e nigdy si� na to nie zgodzi, poniewa� nie chce psu�
�wi�t twojej rodzinie. Zreszt�, co powiedzieliby Bill i Charlie?
Tak rzadko maja okazj� odwiedzi� dom, a ty chcesz ich zmusi� do
sp�dzenia �wi�tecznej kolacji z ich starymi nauczycielami,
kt�rzy zostan� w Hogwarcie. A Fred i George? W�tpi�, �e
b�d� zachwyceni ide� siedzenia przy jednym stole ze Snape'em. -
Ron skrzywi� si� na te s�owa. Najwyra�niej sam tak�e
nie by� t� wizj� zachwycony.</p><p>- Ale mogliby�my w takim razie
zosta� tylko my.</p><p>- Nie! Nie chc� psu� wam
�wi�t. Powinni�cie sp�dzi� je z rodzin�. Dam
sobie rad�. Naprawd�. Miewa�em ju� gorsze �wi�ta.
- Zrozumia�, jak to zabrzmia�o, wi�c szybko postara�
si� to naprawi� szerokim u�miechem. - To tylko kilka dni.
Poradz� sobie.</p><p>Hermiona, kt�ra przez
wi�ksz� cz�� rozmowy nie odzywa�a si� i
tylko patrzy�a na Harry'ego z niepokojem i wsp�czuciem,
westchn�a i pos�a�a mu smutny u�miech.</p><p>- Masz racj�, Harry. Moi rodzice
nie mog� przyjecha� do Hogwartu, a chcia�abym sp�dzi�
te �wi�ta razem z nimi. - Spojrza�a z obaw� na Rona, ale
ch�opak nie skomentowa� tego, wpatruj�c si� z
przygn�bieniem we w�asne d�onie. - Ostatnie sp�dzi�am
z wami, a robi si� coraz niebezpieczniej. Wiecie, o co mi chodzi.
Mo�emy ju� nie mie� p�niej okazji... - Spu�ci�a
g�ow�, jakby zak�opotana swoimi s�owami.</p><p>Ron zerkn�� na ni�,
wygl�daj�c na pokonanego.</p><p>Hermiona mia�a racj� i
dobrze o tym wiedzieli.</p><p>To mog� by� pierwsze i...
ostatnie �wi�ta, kt�re Harry b�dzie mia� szans�
sp�dzi� z Severusem. I zrobi to! Nie zmarnuje tej szansy! Mia�
ju� w g�owie zarys planu, jak zmusi� do tego
m�czyzn�, poniewa�, znaj�c go, b�dzie
broni� si� przed tym r�kami i nogami, a mo�liwe, �e
tak�e z�bami. Ale w ko�cu da za wygran�. Harry by� o
tym tak mocno przekonany, i� nic nie by�o w stanie os�abi�
jego pewno�ci.</p><p>Po po�udniu dostali
wiadomo�� od Tonks, kt�ra chcia�a si� z nimi spotka� i
om�wi� szczeg�y imprezy. W ko�cu zosta�y do niej tylko
trzy dni. Dowiedzieli si�, �e zabawa odb�dzie si� w Gospodzie
Pod �wi�skim �bem, poniewa� Trzy Miot�y s� zbyt
zat�oczone i nie uda si� wynaj�� tam ca�ej sali tylko
dla nich. Kiedy wymienili pomi�dzy sob� sceptyczne spojrzenia, Tonks
zapewni�a, �e osobi�cie wszystko przyozdobi i nie poznaj�
tego miejsca. Teren zostanie otoczony barier� ochronn� stworzon�
przez Dumbledore'a i nauczycieli, wi�c nie b�dzie
mo�liwo�ci oddalenia si� za bardzo od karczmy. Oczywi�cie,
b�dzie mo�na odej�� na pewn� odleg�o��
i schroni� si� w stoj�cych na ty�ach szopach, gdyby
kto� zapragn�� nieco prywatno�ci. M�wi�c to,
roze�mia�a si� i mrugn�a do nich porozumiewawczo,
sprawiaj�c, �e Ron zaczerwieni� si� a� po czubki
w�os�w, Hermiona dosta�a ataku kaszlu, a Harry wbi� wzrok w
�awk�, zagryzaj�c warg� i pr�buj�c si� nie
roze�mia�. Dopiero kiedy widzia� tego typu reakcje dw�jki swoich
najlepszych przyjaci�, dostrzega� t� ogromn�
przepa��, kt�ra istnia�a pomi�dzy nimi. Gdyby tylko
dowiedzieli si� o tym, co on i Severus...</p><p>Och, wola� sobie tego nie
wyobra�a�. Wiedzia� jedynie, �e absolutne zdruzgotanie
by�oby pierwsz� reakcj�. P�niej mog�oby by�
tylko gorzej.</p><p>Po spotkaniu z Tonks
z�apa�a ich McGonagall i kaza�a pom�c przy rozwieszaniu
dekoracji �wi�tecznych na b�oniach. Hagrid
przyci�gn�� najwi�ksz� choink�, jak� w
�yciu widzieli. Ustawienie jej i ubranie zaj�o im ca�e
popo�udnie i wi�ksz� cz�� wieczoru. Profesor
McGonagall wydawa�a si� mniej surowa ni� zwykle i mo�na
by�oby nawet pokusi� si� o stwierdzenie, �e by�a dla
nich wyj�tkowo mi�a. Widocznie jej r�wnie� udzieli�
si� �wi�teczny nastr�j. Nawet, gdy Ron przez przypadek
podpali� czubek choinki, spojrza�a jedynie na niego z politowaniem,
pokr�ci�a g�ow� i szybko ugasi�a ogie�.</p><p>Kiedy Harry wr�ci� w ko�cu
do dormitorium, by� jeszcze bardziej wyko�czony ni� poprzedniego
dnia. Ale nie przeszkodzi�o mu to zerkn�� do mapy. Na
szcz�cie tym razem Severus by� sam. Harry tak d�ugo
wpatrywa� si� w kropk� przemieszczaj�c� si� po
pergaminie, a� w ko�cu zasn��.</p><p>Obudzi� si� w �rodku
nocy. Nadal mia� na sobie ubranie, a obok niego na poduszce
le�a�a mapa.</p><p>Pi�knie, nie do��,
�e zasn�� w ubraniu, to na dodatek nie by� w �azience.
Wsta�, przetar� obola�y kark i przeci�gn��
si�, postanawiaj�c wzi�� prysznic i przebra� si�,
zanim ponownie p�jdzie spa�. Si�gn�� po map� i
bezwiednie zerkn�� na kwatery Severusa.</p><p>Nie by�o go w nich.
Wygl�da�o na to, �e znowu sp�dza� ca�� noc w
laboratorium. Kiedy on sypia? Przecie� nie mo�e wci�� tak
ci�ko pracowa�.</p><p>Harry westchn�� i
si�gn�� po r�d�k�, aby wyczy�ci�
map�, ale jego uwag� przyci�gn�� ruch w samym rogu
pergaminu. Wytrzeszczy� oczy, czuj�c, jak jego serce gwa�townie
przyspiesza.</p><p>Severus.</p><p>I Nott.</p><p>Szli razem korytarzem w lochach.
Wygl�da�o, jakby sk�d� wracali.</p><p>Harry poczu� nag�y
przyp�yw w�ciek�o�ci i rozczarowania. W ostatniej chwili
powstrzyma� si�, by nie podrze� mapy.</p><p>Jak on m�g�?! Co oni robili
razem w �rodku nocy? Gdzie byli? Dlaczego Snape chodzi� gdzie� z
Nottem po nocach, a jemu nigdy nie pozwoli� zosta�? Dlaczego?!</p><p>�ledzi� ich tak
uwa�nie, jakby chcia� wskoczy� w map� i znale��
si� tam, gdzie oni. Kiedy doszli do gabinetu Snape'a, przystan�li na
chwil�.</p><p>Harry zagryz� warg�.</p><p>Prosz�, nie wchod�cie tam,
nie wchod�cie!</p><p>Nott poruszy� si� i
zacz�� przemieszcza� w stron� dormitorium �lizgon�w, a
Snape wszed� do swego gabinetu.</p><p>Harry poczu� ulg�. Ale
niemal natychmiast zosta�a ona zepchni�ta do k�ta przez gorzkie
poczucie zdrady, kt�re wybuch�o w jego sercu i umy�le. Jego r�ce
dr�a�y, kiedy odk�ada� map�. Zacisn�� je w
pi�ci i spr�bowa� posk�ada� my�li. Ale co tu
by�o do sk�adania? Snape w��czy� si� nocami z
jakim� wstr�tnym �lizgonem, kt�rego ojciec by�
�mier...</p><p>Harry rozszerzy� oczy.</p><p>Czy�by tu chodzi�o o to?
Czy�by to by�o takie proste?</p><p>Niemo�liwe.</p><p>Zacisn�� powieki i
westchn�� g��boko, pr�buj�c pozby� si�
pragnienia zamordowania zar�wno Severusa, jak i Notta.</p><p>Musi to wyja�ni�. Jutro
podczas szlabanu zapyta o to Snape'a. Je�eli nie ma niczego na sumieniu,
to powie mu prawd�. Ale je�eli b�dzie k�ama�...</p><p>Westchn�� jeszcze raz,
wsta� i poszed� do �azienki.</p><p>***</p><p>Poniedzia�kowe lekcje
zdawa�y si� niemo�liwie ci�gn��. Historia Magii
trwa�a chyba dwa razy d�u�ej ni� zwykle. Tak si�
przynajmniej wydawa�o Harry'emu. Kiedy w ko�cu nadesz�a
wyczekiwana przez niego lekcja Eliksir�w, poczu� jednocze�nie
ulg� i ogromne napi�cie, kt�re pod koniec zaj��
wzros�o niemal do stanu krytycznego, poniewa� przez ca��
lekcj� Severus uparcie unika� jego wzroku. Za to zadziwiaj�co
cz�sto zerka� w stron� sto�u, przy kt�rym siedzia�
Nott. A ch�opak odpowiada� na to spojrzenie, mru��c oczy i
wydymaj�c wargi.</p><p>Harry zacisn�� z�by i
niemal z�ama� �y�k�, kt�r� miesza� sw�j
eliksir. Mia� wra�enie, �e jeszcze chwila i wybuchnie tak, jak
ostatnio jego kocio�ek. A si�a tego wybuchu z pewno�ci�
zmiecie Notta z powierzchni ziemi.</p><p>- Harry, wszystko w porz�dku? -
zapyta�a zaniepokojona Hermiona, widz�c, �e Harry od
d�u�szego ju� czasu miesza w kocio�ku samym kikutem
�y�ki i wygl�da, jakby w og�le tego nie dostrzega�. -
Eliksir wystarczy zamiesza� tylko pi�� razy zgodnie z ruchem
wskaz�wek zegara, a ty ju�...</p><p>- Mam to w dupie! - warkn��
Harry, wpatruj�c si� w Notta ze zmru�onymi oczami i snuj�c
marzenia o tym, w jaki spos�b m�g�by go torturowa�. Na pocz�tek
Crucio. A potem co� si� wymy�li...</p><p>Dziewczyna pod��y�a za
jego wzrokiem, ale zobaczy�a tylko kilkoro zaj�tych prac�
�lizgon�w, wi�c wzruszy�a ramionami i powr�ci�a do swojej
mikstury.</p><p>Harry zmarszczy� brwi,
widz�c, �e Snape postanowi� w ko�cu przej��
si� po klasie i oceni� prace uczni�w. I niemal zapali� si�
�ywym ogniem, kiedy nauczyciel zatrzyma� si� przy kocio�ku
Notta, zajrza� do niego i... u�miechn�� si�! To
musia� by� u�miech! Nic innego! Harry wiedzia�, jak Severus
si� u�miecha, przecie� sam to widzia� kilka razy. I teraz
w�a�nie to robi�! U�miecha� si�, kurwa, do tego
pierdolonego Notta!</p><p>Och, skoro tak chce gra�, to
prosz� bardzo! Niech tylko sko�czy si� lekcja... Wymy�li
jaki� spos�b, aby m�g� zosta� i powa�nie z nim
porozmawia�!</p><p>A najgorsze by�o to, �e
kiedy Snape podszed� do jego kocio�ka i do niego zajrza� (tak,
Harry doskonale wiedzia�, �e kompletnie go spieprzy�, ale jak
mia� si� skupi� w takich warunkach?), skrzywi� si�
tylko i poszed� dalej. Nie spojrza� na niego i, co
najwa�niejsze, nie u�miechn�� si� do niego! Wi�c
dlaczego, do cholery, u�miechn�� si� do Notta?! Snape
m�g� u�miecha� si� tylko do Harry'ego! Tylko! Tylko on na
to zas�ugiwa�! Tylko on przeszed� piek�o, aby to
osi�gn��! Wi�c dlaczego...?</p><p>Zacisn�� powieki,
czuj�c nieprzyjemne pieczenie i gorzki u�cisk w gardle. Wszystko
by�o nie tak!</p><p>Kiedy tylko zabrzmia� dzwonek,
Harry wyja�ni� przyjacio�om, �e musi zapyta� Snape'a o
to, czy w zwi�zku z nadchodz�cymi �wi�tami daruje mu
dzisiejszy szlaban (nic innego nie m�g� wymy�li�).
Poprosi�, aby poszli przodem i obieca�, �e nied�ugo do nich
do��czy. Ale kiedy tylko klasa zacz�a pustosze� i
Harry odwr�ci� si� w stron� biurka, niemal wpad� na
w�asn� �awk�.</p><p>Nott sta� obok Snape'a i
rozmawia� z nim! I wygl�da�o na to, �e nie mia�
zamiaru szybko ko�czy�, poniewa� postawi� swoj�
torb� na pod�odze i opar� si� nonszalancko o biurko, krzy�uj�c
r�ce na piersi i zachowuj�c si� tak swobodnie, jakby nie
rozmawia� z nauczycielem, tylko z...</p><p>Wzrok Harry�ego zosta� zatopiony
w ognistej czerwieni furii. Czarne oczy Severusa na chwil� oderwa�y
si� od �lizgona i spocz�y na Harrym. Ch�opak
poczu� eksplozj� takiej w�ciek�o�ci, i� z trudem
powstrzyma� si�, aby nie zrobi� czego� g�upiego.
Jedyne, czego w tej chwili pragn��, to rzuci� si� na tego
obrzydliwego �lizgona i odci�gn�� go od Severusa! Od jego
Severusa!</p><p>Zacisn�� pi�ci
niemal do bia�o�ci, odwr�ci� si� na pi�cie i
wymaszerowa� z klasy, nie zapominaj�c trz�sn�� za
sob� drzwiami. Zrobi� to chyba nawet nieco za mocno, poniewa�
id�cy przed nim uczniowie podskoczyli ze strachu, a ze �ciany
odpad�o troch� tynku.</p><p>Ron i Hermiona odwr�cili si�,
zaskoczeni. Harry podbieg� do nich i warkn��:</p><p>- Rozmy�li�em si�! Nie
b�d� o nic prosi� tego o�lizg�ego drania!</p><p>Po czym min�� ich i
ruszy� przed siebie z tak� szybko�ci�, �e przyjaciele
ledwie dotrzymywali mu kroku.</p><p>Och, niech tylko nadejdzie wiecz�r...</p><p>***</p><p>Harry nie poszed� na
kolacj�. Siedzia� w dormitorium i wpatrywa� si� w
map�. Nott i Snape poszli po lekcji do gabinetu m�czyzny i
przez ca�y czas tam siedzieli. Przez ca�y cholerny czas! I oni
tak�e nie poszli na kolacj�. To nie by�o normalne!</p><p>Nie, ju� d�u�ej nie
wytrzyma! P�jdzie tam! Ju� teraz! I dowie si�, o co chodzi!</p><p>Jego szlaban zaczyna� si� o
dziewi�tnastej, tu� po kolacji, ale przecie� mo�e
zjawi� si� troch� wcze�niej.</p><p>Szybko wcisn�� map� do
kieszeni, za�o�y� buty i zdecydowanym krokiem ruszy� do
loch�w.</p><p>Zanim tam dotar�, przez jego
g�ow� przewin�o si� kilka plan�w dzia�ania. Od
wpadni�cia tam z r�d�k� i przeklni�cia ich obu (o ile
drzwi nie b�d� zamkni�te, a je�eli b�d�, to
znaczy, �e co� tam robi�...), poprzez sforsowanie wej�cia,
pos�anie Snape'owi wiadomo�ci, �e wie o wszystkim, a� do...
pods�uchiwania pod drzwiami, w nadziei, �e mo�e czego�
si� dowie. I na to si� ostatecznie zdecydowa�. Na razie.</p><p>Przy�o�y� ucho do
drewnianej powierzchni, ale nie s�ysza� niczego poza absolutn�
cisz�. A to oznacza�o, �e Severus z pewno�ci�
rzuci� zakl�cie wyciszaj�ce.</p><p>A niech go!</p><p>Harry kopn�� w drzwi. Raz i
drugi. Jak przewidywa�, nic si� nie wydarzy�o. Cofn��
si� i si�gn�� po r�d�k�, aby rozwali�
je w drobny mak, ale wtedy... otworzy�y si� nagle.</p><p>Harry zamar� z d�oni�
w kieszeni. Przed nim sta� Nott. Kiedy zobaczy� Harry'ego,
zmarszczy� brwi w zaskoczeniu. Ale bardzo szybko na jego usta
wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>- Potter... Co za niespodzianka?</p><p>Harry niemal si�
zapowietrzy� z w�ciek�o�ci, szybko przeszukuj�c sw�j
wiruj�cy umys� w poszukiwaniu jakich� adekwatnych przezwisk,
kt�rymi m�g�by obdarzy� �lizgona, ale by� w takim stanie,
�e nic kreatywnego nie przychodzi�o mu do g�owy, poprzesta�
wi�c na:</p><p>- Ty o�lizg�y, pask... -
zacz��, ale urwa�, kiedy za plecami �lizgona pojawi�
si� Severus. Jego oczy zmru�y�y si� ostrzegawczo, kiedy
pad�y na Harry'ego.</p><p>- To wszystko na dzisiaj, panie Nott.
Mo�e pan odej��. B�dziemy kontynuowali nasze zaj�cia
po �wi�tach - powiedzia�, po czym zwr�ci� si� do
Harry'ego: - Prosz� wej��, panie Potter. Nie podejrzewa�em,
�e a� tak t�skni pan za swoimi szlabanami, skoro przyby�
pan tu wcze�niej.</p><p>"Ha! Nie spodziewa�e�
si� tego, co?" - pomy�la� Harry. - "Zaskoczy�em
ci�! Przerwa�em to, co tam robili�cie i teraz jeste�
w�ciek�y... Ha!"</p><p>- Przyszed�em wcze�niej, bo
potem jestem um�wiony na randk�! - warkn�� Harry i poczu�
z�o�liw� satysfakcj�, widz�c, �e Snape
�ci�ga brwi w zaskoczeniu.</p><p>- Dobranoc, profesorze. - Nott
sk�oni� si� lekko, jakby nie�wiadomy iskrz�cego w
powietrzu napi�cia, i min�� Harry'ego, rzucaj�c mu pogardliwy
u�mieszek. R�ka Gryfona mimowolnie pow�drowa�a do
r�d�ki, ale zatrzyma�a si� pod wp�ywem
warkni�cia Snape'a:</p><p>- Potter. Do �rodka. Ju�.</p><p>Harry zmusi� si� do
cofni�cia r�ki, pomimo tego, �e przed jego oczami pojawia�y
si� ju� cudowne wizje, w kt�rych Nott wije si� w spazmach b�lu u
jego st�p, po czym prychn�� i przeszed� obok
m�czyzny, nie zaszczycaj�c go nawet jednym spojrzeniem.
Czu� w sobie tak natarczyw�, gryz�c�,
po�eraj�c� go od �rodka z�o�� i
rozczarowanie, i� wiedzia�, �e jeszcze chwila i z pewno�ci�
co� rozwali. I �e najprawdopodobniej b�d� to plecy
oddalaj�cego si� Notta.</p><p>Kiedy tylko drzwi si�
zamkn�y, Severus rzuci� na nie zakl�cie blokuj�ce i
wyciszaj�ce, a nast�pnie przeszed� przez gabinet i usiad�
przy biurku.</p><p>Wszystko wewn�trz Harry'ego
dr�a�o z gniewnego napi�cia. I wiedzia�, �e wystarczy
jedno mocniejsze szarpni�cie, aby naci�gni�te do granic
wytrzyma�o�ci nerwy pu�ci�y i pogr��y�y go w
ataku sza�u.</p><p>- Siadaj. Jeszcze nie
sko�czy�em. Skoro postanowi�e� przyj��
wcze�niej i do tego bez zapowiedzi, zachowuj�c si� jak spieniony
pies, kt�rego kto� przez przypadek spu�ci� ze smyczy, to
chwil� sobie poczekasz i dopiero kiedy och�oniesz, wyja�nisz mi
swoje zachowanie. I mam nadziej�, �e b�dziesz mia� dobre
wyt�umaczenie, dlaczego wygl�da�e� tak, jakby�
chcia� przekl�� jednego z moich uczni�w, bo nie mam zamiaru...</p><p>Te s�owa przela�y
czar�. Przyszed� tu dowiedzie� si� prawdy, poniewa�
Snape najwyra�niej oszukiwa� go od samego pocz�tku, a on
zachowywa� si� tak, jakby nie wiedzia�, o co chodzi i na dodatek
�mia� mie� o to do niego pretensje?!</p><p>- TY WSTR�TNY DRANIU! -
rykn��, czuj�c jak ca�a z�o�� i frustracja,
kt�re w sobie dusi�, przerwa�y w ko�cu tam� i
przelewa�y si� przez jego usta, pragn�c zosta� uwolnione. -
JAK MOG�E�?! JAK MOG�E� TO ZROBI�?!</p><p>Severus zamilk� i przez
chwil� patrzy� na niego z zaskoczeniem. W ko�cu zmarszczy�
brwi i wbi� w ch�opaka surowe spojrzenie.</p><p>- Nie odzywaj si� do mnie takim
tonem, Potter.</p><p>- A w�a�nie, �e
b�d�! - Harry w kilku krokach znalaz� si� przy biurku.
Opar� d�onie na blacie i wbi� w Snape'a zalany
p�on�c� w�ciek�o�ci� wzrok. - Wiem, co z nim
robisz! Nie oszukasz mnie! Wiem o wszystkim! Widzia�em, ile czasu z nim
sp�dzasz! Widzia�em, jak chodzi�e� z nim w w nocy po
Hogwarcie! Widzia�em, jak si� do niego u�miecha�e�!!
Dlaczego to z nim robisz? Ju� ci nie wystarczam? - Jego g�os
za�ama� si� nieznacznie i Harry musia� przerwa�, by
nabra� tchu.</p><p>Severus przez chwil�
patrzy� na niego ze zdumieniem, ale bardzo szybko zmieni�o si�
ono w... kpi�ce rozbawienie. Odchyli� si� na krze�le,
skrzy�owa� r�ce na piersi i zmarszczy� brwi.</p><p>- A wi�c to tak, Potter.
Ubzdura�e� sobie, �e "zdradzam ci�" z tym
�lizgonem, wi�c postanowi�e� wpa�� tutaj i
urz�dzi� to �a�osne przedstawienie. Wybacz, �e nie bij�
ci braw, ale mam troch� lepkie palce. Nie zd��y�em
rzuci� zakl�cia czyszcz�cego, kiedy postanowi�e�
przerwa� nam nasz� ma�� schadzk� - powiedzia�
Severus, u�miechaj�c si� z�o�liwie.</p><p>Harry poczu� eksplozj�
nienawi�ci.</p><p>- NIE KPIJ SOBIE ZE MNIE! -
wrzasn��, zrzucaj�c w ataku sza�u wszystko, co
znajdowa�o si� na biurku. Pergamin, atrament, kilka butelek i
ksi��ek wyl�dowa�o na pod�odze. Harry
us�ysza� rozbijaj�ce si� szk�o, ale niemal to do niego
nie dotar�o. Jego oczy zalewa�a p�omienna czerwie�,
przypominaj�ca law�. Widzia�, jak twarz m�czyzny
zmienia si�. Jak pojawia si� na niej pewnego rodzaju... zaszokowanie.
Ale Harry spada� ju� w otch�a� ognistej furii i nic nie
by�o w stanie go zatrzyma�. Uderzy� d�o�mi w biurko i pochyli�
si� jeszcze ni�ej, a z jego ust wydobywa� si� jedynie syk.
- Pieprzy�e� go, prawda? Pieprzy�e� go na tym biurku! Wiem
o tym! Ty cholerny draniu! Gdzie go dotyka�e�? A zreszt�, nie
obchodzi mnie to! - Harry zacisn�� powieki i przycisn��
d�onie do uszu. - Nie chc� tego s�ucha�!</p><p>Kiedy tylko pomy�la� o
nagim, le��cym na biurku Nottcie i pochylaj�cym si� nad nim
Severusie, czu� tak bolesny �cisk w �o��dku, jakby
co� mu go wykr�ca�o i przepala�o, a serce bi�o z
tak� szybko�ci�, i� g�ow� rozrywa�o mu jego
szale�cze pulsowanie. Mia� wra�enie, �e zaraz sp�onie.</p><p>Us�ysza� odg�os
odsuwanego krzes�a i kilka szybkich krok�w. Ostre
potrz��ni�cie za ramiona zmusi�o go do otwarcia oczu.</p><p>- Natychmiast si� uspok�j! -
warkn�� Severus, wbijaj�c w niego ostre spojrzenie. Jego palce
zaciska�y si� na sk�rze Harry'ego z si�� imad�a, ale
zdo�a� si� wyrwa� i odskoczy�, krzycz�c:</p><p>- Nie zbli�aj si� do mnie!</p><p>M�czyzna zmarszczy�
brwi i wyci�gn�� r�k�. Z�apa� Harry'ego za
koszul� i gwa�townym szarpni�ciem przyci�gn�� do
siebie, po czym wysycza� mu jadowicie w twarz:</p><p>- Kaza�em ci si� uspokoi�,
Potter! Je�eli tego nie rozumiesz, to bardzo szybko sam mog�
przywo�a� ci� do porz�dku, ale wtedy nie b�dzie to
przyjemne!</p><p>Harry zacz�� si�
szarpa�. Nie chcia� by� tak blisko niego. Nie po tym, kiedy
przed jego oczami wykwita�y wizje, w kt�rych te ch�odne palce
g�adzi�y sk�r� kogo� innego. Kiedy ta czarna peleryna
opada�a na zupe�nie obce cia�o. Na cia�o
nienale��ce do Harry'ego.</p><p>- Nie dotykaj mnie! -
krzykn��, szarpi�c si� i pr�buj�c wyrwa�.</p><p>- Nie dotyka�? -
prychn�� m�czyzna. - Nie roz�mieszaj mnie, Potter.
Istniejesz tylko dla mojego dotyku i dobrze o tym wiesz.</p><p>Harry zamar�, dysz�c
ci�ko i wpatruj�c si� w m�czyzn� takim
wzrokiem, jakby chcia� go nim spopieli�. Severus nie by� mu
d�u�ny.</p><p>Umys� Harry'ego pracowa� na
najwy�szych obrotach. Pr�bowa� wyczyta� co� ze
zmru�onych gniewnie czarnych tuneli, ale nie potrafi�. Przed jego
oczami wykwita�y kolejne wizje. A je�eli Nott nie by� jedynym?
Je�eli by�o ich wi�cej?</p><p>- Kogo jeszcze pieprzysz, ty draniu?
- wysycza� w ko�cu prosto w twarz m�czyzny.</p><p>- Wszystkich, Potter. Ka�dego
ucznia, kt�ry przychodzi do mnie na szlaban. Urz�dzamy sobie tutaj
ma�e orgie - odpar� Snape. Wypowiedzia� to takim tonem, jakby
m�wi� o popo�udniowej herbatce w gronie znajomych, a nie o...</p><p>W Harrym co� p�k�o,
kiedy jego wyobra�nia podsun�a mu obraz Severusa i...
Wci�gn�� ze �wistem powietrze, poniewa� mia�
wra�enie, jakby co� �cisn�o jego p�uca i nie
pozosta�o w nich nic, co pozwoli�oby mu oddycha�.
Zacz�� si� dusi�, nie potrafi�c poradzi� sobie z
przera�eniem, rozrywaj�cym jego serce na kawa�eczki.</p><p>Oczy Severusa rozszerzy�y
si�, kiedy zobaczy�, do jakiego stanu jego s�owa
doprowadzi�y Harry'ego. Przyci�gn�� go jeszcze bli�ej
i wbijaj�c wzrok w przera�one zielone oczy, wysycza�:</p><p>- Cholera, Potter! Nie pieprz�
ka�dego ucznia, kt�rego wpuszczam do gabinetu.</p><p>Jednak te s�owa nie dotar�y
do Harry'ego. Walczy� o ka�dy oddech, czuj�c si� tak, jak
podczas drugiego zadania Turnieju Tr�jmagicznego, kiedy trytony
wci�ga�y go w g��biny, a on nie m�g� nic zrobi�,
niewa�ne jak bardzo si� szamota�. Chcia� si�
wydosta� na powierzchni�, chcia� m�c znowu oddycha�.
Mia� wra�enie, jakby jego p�uca mia�y eksplodowa�.</p><p>- Nie mog�... oddycha�... -
zdo�a� wydusi� z siebie, rozpaczliwie pr�buj�c
z�apa� haust powietrza.</p><p>I wtedy do jego �wiadomo�ci
przedar� si� g�os Snape'a:</p><p>- Sp�jrz na mnie, Potter! - Harry
zdo�a� unie�� powieki. Zobaczy� wbijaj�ce
si� w niego spojrzenie czarnych oczu, w kt�rych p�on�o
co� na kszta�t... niepokoju. - Uspok�j si� i oddychaj g��boko.
Nie ma nikogo innego, wi�c przesta� si� krzywdzi�.
Przesta�! - W g�osie Severusa przebija�a desperacja.</p><p>Do p�uc Harry'ego wdar�o
si� powietrze. Odetchn�� g��boko, czuj�c, jak
panika powoli ust�puje. Ale w�ciek�o�� rozpali�a
si� jeszcze gor�tszym p�omieniem, kiedy zrozumia�, �e
Snape przez ca�y czas szydzi� sobie z niego, jakby chcia� go za
co� ukara�. A przecie� to on by� winny! To on...</p><p>- Nie wierz� ci! -
warkn��. - Nie wolno ci go... Nigdy wi�cej go tutaj nie
wpu�cisz!</p><p>Wzrok Snape'a na powr�t sta�
si� ch�odny, jakby teraz, kiedy z Harrym by�o ju� wszystko
w porz�dku, znowu m�g� si� na niego w�cieka� do woli.
A nawet wydawa� si� jeszcze bardziej z�y, poniewa�
zosta� zmuszony do powiedzenia czego�, czego nie mia� ochoty
m�wi�.</p><p>- Nie b�dziesz mi
rozkazywa�, szczeniaku! Mog� wpuszcza� kogo zechc�, a ty
nie b�dziesz mi tu urz�dza� scen zazdro�ci! Wyno�
si� i wr��, kiedy och�oniesz! - M�wi�c to, Severus
pu�ci� go i mocno od siebie odepchn��. Harry, chwiej�c
si�, zrobi� kilka krok�w w ty�, ale w ko�cu uda�o mu
si� z�apa� r�wnowag�.</p><p>- �wietnie! Mam tego dosy�!
Powinienem dosta� jaki� pieprzony medal za to, �e z tob�
wytrzyma�em! Ale koniec z tym! Ju� nigdy wi�cej moja stopa tutaj
nie postanie!</p><p>Oczy m�czyzny
rozb�ys�y lodowat� w�ciek�o�ci�, a usta
zacisn�y tak bardzo, i� niemal zrobi�y si� bia�e.</p><p>- To wracaj do swoich
�a�osnych przyjaci� i nie pokazuj mi si� na oczy!</p><p>- �wietnie! - prychn��
Harry. - Tak w�a�nie zamierzam zrobi�! Nie b�d� tym
drugim! Mo�esz pieprzy� si� ze swoim oble�nym
�lizgonem ile tylko zechcesz! Nic mnie to nie obchodzi!</p><p>Odwr�ci� si� tak
gwa�townie, i� niemal si� zachwia�, po czym ruszy� w
stron� wyj�cia. Z�apa� za klamk�, ale drzwi by�y
zamkni�te. Szarpn�� ni� raz i drugi, czuj�c, �e
zaraz chyba j� wyrwie, byle tylko m�c si� wy�adowa�. Byle
tylko to rozsadzaj�ce go od �rodka piekielne gor�co
znikn�o!</p><p>Ale drzwi nadal pozostawa�y
zamkni�te. A Harry by� w takim stanie, �e pr�dzej by je
rozwali�, ni� pomy�la� o tym, by zdj��
zakl�cie blokuj�ce.</p><p>- Otw�rz te pierdolone drzwi! Otw�rz
je, ale ju�! - wrzasn��, z ca�ej si�y kopi�c w
drewnian� powierzchni�. K�tem oka dostrzeg� ruch za
plecami. Odwr�ci� si� gwa�townie. Severus sta� tu� za
nim i wygl�da�o na to, �e zamierza ponownie go z�apa�.
Harry uni�s� r�k�, pr�buj�c go odepchn��,
uderzy�, cokolwiek! Ale m�czyzna z�apa� j� i bole�nie
�cisn��. Harry wrzasn��, kiedy Snape
wykr�ci� jego r�k� do ty�u i odwr�ci� go
twarz� do drzwi, z ca�ej si�y przyciskaj�c go do drewnianej
powierzchni.</p><p>Pr�bowa� si� uwolni�,
ale m�czyzna by� silniejszy. Nie mia� z nim szans.</p><p>Severus napar� na niego
ca�ym cia�em, a Harry j�kn��, czuj�c niesamowity
b�l w wykr�conej r�ce, kt�r� Snape trzyma� tak mocno, jakby
chcia� mu j� z�ama�.</p><p>- Mnie si� nie odpycha. -
Us�ysza� jadowity syk tu� przy swoim uchu. - Zapami�taj to
sobie. Poniewa� nast�pnym razem, kiedy spr�bujesz to zrobi�,
mog� nie by� na tyle wspania�omy�lny, aby nie
odepchn�� ciebie w zamian i nie zako�czy� tej farsy. -
S�ysz�c te s�owa, �o��dek i serce Harry'ego
�cisn�y si� bole�nie, sprawiaj�c mu jeszcze
wi�ksze cierpienie ni� to, kt�re odczuwa� w wykr�conej
r�ce. - A teraz, Potter... wyja�nimy sobie kilka spraw. Po pierwsze:
je�eli jeszcze raz zignorujesz moje polecenia i wpadniesz tutaj, �eby
zrobi� mi awantur�, opieraj�c si� jedynie na swoich wyolbrzymionych
emocjonalnie domys�ach i pomimo braku jakichkolwiek solidnych dowod�w, to
nie b�d� zawraca� sobie g�owy t�umaczeniem ci
czegokolwiek i wywal� ci� na zbity pysk. Po drugie: jestem
nauczycielem i uczniowie czasami przychodz� do mnie zar�wno na szlabany,
jak i korepetycje, Potter. A je�eli tego nie rozumiesz, to nast�pnym
razem zostawi� ci otwarte drzwi, �eby� dobrze wszystko
s�ysza�. Zadowala ci� takie rozwi�zanie? - Nie
czekaj�c na jak�kolwiek odpowied� Harry'ego, kontynuowa�. -
A po trzecie: nikogo, poza tob�, nie pieprz�. Nikogo. I moje zapewnienie
powinno ci wystarczy�, a je�eli nie wystarcza, to zaraz ci to
zademonstruj�.</p><p>Harry poczu�, �e
m�czyzna zwalnia u�cisk. Mia� problemy z oddychaniem i
wygl�da�o na to, �e Severus r�wnie�. Nie
zd��y� si� jednak nad tym g��biej
zastanowi�, poniewa� Snape z�apa� go za szat� i
szarpn�wszy nim mocno, rzuci� go na biurko. Harry krzykn��,
zaskoczony, i uderzy� biodrami o kant blatu. Na moment straci�
orientacj�. Odzyska� j� dopiero wtedy, kiedy Severus
pojawi� si� przy nim i wbijaj�c w niego p�on�ce spojrzenie,
odwr�ci� go ty�em do siebie i popchn�� na blat.</p><p>Ale Harry nie pozwoli� na to.
Odepchn�� si� r�kami i odwr�ci�, wbijaj�c w
Snape'a zaci�te spojrzenie.</p><p>- Chc� ci� widzie� -
wydysza�, czuj�c, jak ca�y dr�y. Ze z�o�ci,
frustracji i czego� jeszcze... czego�, co rozkwit�o w jego
l�d�wiach, sprawiaj�c, �e jedynym, czego pragn��,
jedynym, za co w tej chwili m�g�by zabi�, aby to dosta�...
by� stoj�cy przed nim m�czyzna.</p><p>Severus spe�ni� jego
pro�b�. Popchn�� go na biurko i wyci�gn��
r�d�k�. Jednym machni�ciem pozbawi� Harry'ego dolnej
cz�ci ubrania, a nast�pnie rozsun�� swoje szaty i
opu�ci� nieco spodnie. Oczy Harry'ego zab�ys�y, kiedy
zobaczy� zaczerwienionego, twardego penisa m�czyzny i
otaczaj�ce go ciemne w�osy. Snape owin�� d�o�
wok� swojej erekcji i nakierowa� na ni� r�d�k�.
Jego penis zosta� pokryty l�ni�c� substancj�,
kt�r� Severus rozprowadzi� po cz�onku kilkoma szybkimi
poci�gni�ciami. Ten widok sprawi�, �e oczy Harry'ego
zrobi�y si� okr�g�e z niedowierzania, a serce niemal
wyskoczy�o mu z piersi. Ale nic wi�cej nie zdo�a� ju�
zobaczy�, poniewa� Severus w tej samej chwili znalaz� si�
przy nim, posadzi� go na blacie, popchn�� do ty�u i
uni�s� jego nogi. Opar� r�ce po obu stronach jego g�owy i
pochyli� si� nad nim tak nisko, i� Harry nie widzia�
niczego, poza wbitymi w siebie, p�on�cymi migotliwym ogniem czarnymi
oczami. Przez chwil� trwa� tak, zag��biaj�c si� w
zielonym spojrzeniu Harry'ego, jakby chcia� przedosta� si�
wprost do jego umys�u, po czym wszed� w niego jednym, g�adkim
pchni�ciem. Cia�o Gryfona otworzy�o si� przed nim, tak jak
otwiera�o si� za ka�dym razem, kiedy tylko pada�o na niego
to niesamowite spojrzenie, ale tym razem by�o w nim co� wi�cej.
Uparte zdecydowanie, zawzi�to��, pragnienie udowodnienia
czego�.</p><p>I Harry poczu� to, kiedy Severus
wycofa� si� i pchn�� ponownie, niemal natychmiast
przechodz�c do zawrotnego tempa.</p><p>Oczy ch�opaka uciek�y w
g��b czaszki, kiedy poczu� przeszywaj�cy go pr�d
przyjemno�ci, kt�ry rozlewa� si� w nim po ka�dym uderzeniu
w znajduj�cy si� w jego wn�trzu o�rodek rozkoszy.</p><p>- Patrz na mnie! - warkn��
m�czyzna, wycofuj�c si� i karz�c Harry'ego
wyj�tkowo ostrym i mocnym pchni�ciem.</p><p>Ch�opak j�kn��
g�o�no, unosz�c powieki i wstrzymuj�c oddech, kiedy oczy
Severusa ponownie zag��bi�y si� w jego oczach, jakby pr�bowa�y
powiedzie� mu co� bardzo wa�nego.</p><p>Harry czu� w sobie ogie�.
Ogie� przyjemno�ci. Ogie� gniewu. Chcia� jednocze�nie
rozerwa� Snape'a na kawa�ki i samemu zosta� przez niego
rozerwanym. Chcia� sprawi� mu taki sam b�l, jaki dzisiaj odczuwa�
i chcia�, aby on sprawia� b�l jemu. Zawsze. Poniewa�
nale�eli tylko do siebie. Poniewa� on nale�a� do Severusa,
a Severus nale�a� do niego. Tylko do niego.</p><p>Z�apa� go za szat� i
przyci�gn�� jeszcze bli�ej. Ich twarze znalaz�y
si� niemal milimetry od siebie. Czu� na sk�rze gor�cy oddech
m�czyzny. Nie widzia� ju� niczego, poza
wdzieraj�c� si� do jego umys�u czerni� hebanowych
oczu.</p><p>- Jeste� tylko m�j -
wydysza� przerywanym uderzeniami g�osem. - Tylko m�j! Nale�ysz
tylko do mnie. To ja ci� odnalaz�em. To ja ci� zdoby�em.
Je�eli ktokolwiek spr�buje po ciebie si�gn��... zrobi�
mu krzywd�!</p><p>Severus znieruchomia� na
chwil�. W g��binach jego oczu co� zamigota�o. Na
twarzy odmalowa� si� cie� satysfakcji, po kt�rym
zacz�� wchodzi� w Harry'ego z jeszcze wi�ksz�
szybko�ci�, z jeszcze wi�ksz� si��, z jeszcze
wi�kszym zapa�em. Tak, jakby chcia� go jednocze�nie
nagrodzi� i ukara�.</p><p>Powieki Harry'ego zacisn�y
si� mimowolnie, ale wtedy us�ysza� w�ciek�e
warkni�cie:</p><p>- Masz na mnie patrze�, do
cholery!</p><p>Kiedy uni�s� powieki, napotka�
mia�d��ce, napastliwe spojrzenie, kt�re wdar�o si�
niemal do jego duszy. Musia� za wszelk� cen� utrzyma� oczy
otwarte. Ale to by�o takie trudne, kiedy ka�de uderzenie w
prostat� pozbawia�o go zdolno�ci my�lenia, a jego
zmys�y posy�a�o a� pod sufit.</p><p>W jego nozdrza wdziera� si�
ostry, s�odko-gorzki zapach m�czyzny, uszy s�ysza�y
jego ci�ki oddech, sk�ra czu�a szorstko�� jego szaty
i �ar oddechu, a oczy nie widzia�y nic, poza otaczaj�c� go
czerni�. Snape by� nad nim, by� w nim, by� wsz�dzie.
Wype�nia� go tak bardzo, i� mia� wra�enie, �e nie
zosta�o w nim ju� ani odrobiny miejsca na cokolwiek innego. Na
Voldemorta, na wojn�, na nauk�, na przyjaci�, na
przesz�o�� i przysz�o��. To wszystko mog�oby
nie istnie�. Tak d�ugo, jak Severus by� tutaj, by� w nim,
by� przy nim... nic wi�cej si� nie liczy�o.</p><p>U�miechn�� si�,
jeszcze mocniej zaciskaj�c d�o� na szacie m�czyzny.
Severus, widz�c jego u�miech, odsun�� si� nieco, aby
obj�� wzrokiem ca�� jego twarz. Obliza� wargi i
zwolni�, przechodz�c w ostre, g��bokie, rozci�gni�te
w czasie pchni�cia, pomi�dzy kt�rymi z jego ust zacz�y
wyrywa� si� wypowiadane ci�kim, zdyszanym g�osem
s�owa:</p><p>- Nie. Ma. Nikogo. Innego.</p><p>�o��dek Harry'ego
skr�ci� si�, a oczy rozszerzy�y. Jego penis
zadr�a�, s�ysz�c te s�owa, a napi�cie w jego
wn�trzu podnios�o si� do stanu alarmowego. Wiedzia�,
�e jeszcze troch�, jeszcze chwil� i...</p><p>Poczu� wsuwaj�c�
si� pod jego kark d�o� Severusa. M�czyzna uni�s�
mu g�ow�, przyci�gaj�c j� do swej twarzy.
Pochyli� si� jeszcze ni�ej i zatrzyma� usta milimetry od
jego ucha. Smuk�e palce wplot�y si� w jego w�osy i
zacisn�y na nich mocno. R�ce Harry'ego unios�y si� w
g�r� i owin�y wok� szyi m�czyzny w
u�cisku tak silnym, i� nic nie by�oby go w stanie od niego
oderwa�. Cia�o Harry'ego przeszy� niekontrolowany dreszcz, kiedy
poczu� ten niemo�liwie gor�cy oddech i wdzieraj�cy si�
do jego umys�u, zachrypni�ty szept:</p><p>- Jeste�...</p><p>G��bokie, odbieraj�ce
zmys�y pchni�cie.</p><p>- ...tylko...</p><p>Rozgrzane wargi, muskaj�ce
p�atek ucha.</p><p>- ...ty...</p><p>Wbijaj�ce si� w cia�o
paznokcie.</p><p>- ...Potter.</p><p>Szept urwa� si� i
przeszed� z ochryp�y j�k, kiedy Severus doszed� w nim, a
jego cia�o spi�o si� i napar�o na Harry'ego tak
mocno, i� niemal wgniot�o go w blat. Zaciskaj�ca si� na
jego po�ladku d�o� wbi�a si� drapie�nie w
cia�o, jak gdyby chcia�a go rozedrze� na kawa�ki.</p><p>Ale Harry niemal tego nie
odczuwa�, poniewa� sam opada� teraz w otch�a�
rozlewaj�cej si� w jego wn�trzu przyjemno�ci orgazmu.
Wszystko w nim p�on�o, a pod powiekami widzia�
rozsypuj�ce si� miliony gor�cych iskier, kt�re
w�drowa�y po sk�rze, podra�niaj�c ka�dy jej skrawek.
Wcisn�� twarz w szyj� Severusa, dusz�c w niej sw�j
zachrypni�ty krzyk i zakleszczy� go w tak silnym u�cisku,
i� przez moment obaj nie mogli oddycha�.</p><p>Pragn�� wtopi�
si� w niego. By� tak blisko, aby czu� bicie jego serca tu�
przy swoim. I nigdy, absolutnie nigdy go nie pu�ci�.</p><p>Nie wiedzia�, ile czasu
min�o. Mia� wra�enie, �e odp�yn��
gdzie� daleko. Widzia� jedynie ciemno�� i s�ysza�
wdzieraj�ce si� w otulaj�c� go ciep�� cisze
urywane, coraz g�o�niejsze oddechy. Sw�j i Severusa.</p><p>M�czyzna le�a�
na nim i dysza�. A Harry czu� jego ci�ar, czu�
unosz�c� si� i opadaj�c� klatk� piersiow�,
s�ysza� przy uchu ci�ki oddech. I u�miecha�
si� do siebie.</p><p>Rozlu�ni� nieco
u�cisk. Severus poruszy� si� i wyprostowa�, opieraj�c
si� na �okciach. Harry wstrzyma� oddech, widz�c
wbijaj�ce si� w niego, zamglone spojrzenie. Twarz Severusa by�a
tak blisko... Czu� na sk�rze jego przyspieszony, powoli wracaj�cy do
normy oddech.</p><p>I po raz pierwszy... nie
pragn�� ju� niczego wi�cej. �eby tylko zawsze
by�o tak, jak teraz. �eby tylko Severus zawsze by� przy nim.
�eby to si� nie sko�czy�o. Nigdy.</p><p>Uni�s� d�o� i
dotkn�� szorstkiego policzka, wpatruj�c si� jak urzeczony w
te migocz�ce, g��bokie oczy i wyszepta� cicho:</p><p>- Jestem tylko ja. I zawsze
b�d�.</p><p>Na moment w ciemnych oczach
pojawi� si� mroczny cie�, a zmarszczka pomi�dzy brwiami
pog��bi�a si�. Harry poczu� niepok�j, kt�rego nie
potrafi� uzasadni�. Nie podoba� mu si� ten cie�. Co�
by�o nie w porz�dku. Zna� ju� Severusa. Zna� jego
reakcje.</p><p>Zmarszczy� brwi.</p><p>- Severusie?</p><p>M�czyzna
zacisn�� usta i odsun�� si�. Harry przez moment nie
chcia� uwolni� go z u�cisku, ale w ko�cu da� za
wygran�. Bez s�owa obserwowa�, jak Snape podnosi si� i
podci�ga spodnie. Nie patrzy� na niego. Tak, jakby Harry
powiedzia� co� niew�a�ciwego.</p><p>- Co� si� sta�o? -
zapyta� niepewnie, unosz�c si� na �okciach. Chcia�
wsta�, ale mi�nie odmawia�y wsp�pracy po tak
intensywnym orgazmie i nie chcia�y go s�ucha�.</p><p>- Ubierz si� i chod� ze
mn� - odezwa� si� w ko�cu Severus. Jego g�os by�
ca�kowicie opanowany.</p><p>Harry przekrzywi�
g�ow�, wpatruj�c si� w zapinaj�cego spodnie
m�czyzn�. Wygl�da�o na to, �e cokolwiek go
gryz�o, uda�o mu si� to przezwyci�y�.</p><p>Zmusi� swoje cia�o do
wysi�ku i usiad� na biurku, spogl�daj�c na Snape'a
zmru�onymi podejrzliwie oczami.</p><p>- I przesta� si� tak na
mnie gapi�, Potter - warkn�� m�czyzna, wyra�nie
poirytowany. - Mo�e powinienem da� ci swoje zdj�cie? Wtedy
b�dziesz m�g� patrze� do woli, a ja przynajmniej nie
b�d� musia� znosi� twojego g�upkowatego wyrazu twarzy.</p><p>Harry wyd�� wargi. No tak,
Snape znowu by� Snape'em.</p><p>- To bardzo dobry pomys� -
stwierdzi�, u�miechaj�c si� zawadiacko. - Powiesz� je
sobie nad ��kiem i b�d� si� do niego
masturbowa�.</p><p>M�czyzna rzuci� mu na
wp� zirytowane, na wp� rozbawione spojrzenie.</p><p>- Jakby� ju� tego nie
robi�... - odpar� szyderczo.</p><p>- A sk�d mo�esz
wiedzie�, co robi� w �rodku nocy? - zapyta�
wyzywaj�co.</p><p>Severus zmru�y� oczy. Na
jego ustach pojawi� si� tajemniczy, krzywy u�mieszek.</p><p>- Domy�lam si�, �e to
samo, co ja.</p><p>Harry poczu�, �e jego
szcz�ka opada na pod�og�, ale nie zd��y� nic
odpowiedzie�, poniewa� Severus parskn��, odwr�ci�
si� i znikn�� za drzwiami prowadz�cymi do swoich komnat.</p><p>Ch�opak zeskoczy� z biurka,
aby ruszy� za nim, z postanowieniem, �e dowie si� wszystkiego ze
szczeg�ami, ale wtedy przypomnia� sobie, �e nie ma
poj�cia, gdzie podzia�a si� dolna cz�� jego
garderoby.</p><p>- Co zrobi�e� z moimi
spodniami?! - krzykn�� w stron� otwartych drzwi,
rozgl�daj�c si� uwa�nie wok�, ale Snape nie odpowiedzia�
mu. Westchn�� wi�c i ruszy� do salonu, czuj�c w sercu
ciep�y p�omie� rado�ci, duszony jednak przez
nieokre�lony cie� niepokoju, kt�rego nie potrafi� si�
pozby�.</p><p>A mo�e to by�a tylko jego
wybuja�a wyobra�nia?</p><empty-line/><p>* "Tainted love" by Marilyn
Manson</p><p><strong>--- rozdzia� 33 ---</strong></p><p><strong>33. Let's get a party!</strong></p><empty-line/><p>Time for parties and celebration</p><p>people dancing all night long</p><p>time for presents</p><p>and exchanging kisses</p><p>time for singing christmas songs*</p><p>Cz�� 1</p><p>Kiedy Harry wszed� do Wielkiej
Sali, od razu rzuci�o mu si� w oczy tylko jedno - Snape'a znowu nie
by�o na posi�ku. Nie widzia� go ani na �niadaniu, ani na
obiedzie, ani na tej przekl�tej kolacji.</p><p>By� to przedostatni dzie�
szko�y przed przerw� �wi�teczn�. Uczniowie rozmawiali
z podnieceniem o swoich planach. Hermiona i Ron siedzieli pochyleni ku sobie i
szeptali co� do siebie.</p><p>- Cze��, Harry.</p><p>Ch�opak obejrza� si� i
u�miechn�� do stoj�cej za nim Luny.</p><p>- Och, cze�� - odpar�.</p><p>- Idziesz na
bo�onarodzeniow� imprez�? - zapyta�a Krukonka,
podchodz�c bli�ej i posy�aj�c mu promienny u�miech. -
Ju� nie mog� si� doczeka�. A ty?</p><p>- Ee... - Harry zamruga�,
zaskoczony radosnym zapa�em, kt�ry s�ysza� w jej g�osie. Od
kiedy to Luna z tak� ochot� chodzi�a na uczniowskie imprezy?
Zazwyczaj stroni�a od tego typu zabaw, wol�c w zamian
�ciga� po Hogwarcie sobie tylko znane magiczne stworzenia. No, ale
skoro nawet Neville o�wiadczy� mu, �e ma zamiar
przyj��, to wygl�da�o na to, �e chyba p�
szko�y si� tam wybiera. A pierwotnie mia�a to by� zabawa
jedynie dla garstki os�b.</p><p>- Nareszcie b�dziemy mogli
wypi� razem piwo kremowe - u�miechn�a si�.</p><p>A tak! Piwo kremowe! Harry
ca�kowicie o tym zapomnia�.</p><p>- No jasne. A z tego, co m�wi�a
Tonks, to nawet mo�e co� mocniejszego - wyszczerzy� si�.</p><p>Luna zarumieni�a si� lekko
w odpowiedzi i uciek�a wzrokiem.</p><p>Harry spojrza� na ni� ze
zdziwieniem. Powiedzia� co� niestosownego? Wspomnia� tylko o
czym� mocniejszym i o...</p><p>Zerkn�� na st�
nauczycielski.</p><p>...Tonks. Tonks, kt�ra
wygl�da�a, jakby w�a�nie odwr�ci�a g�ow� w
przeciwn� stron� i zacz�a pospiesznie co�
opowiada� siedz�cej obok niej profesor Sprout.</p><p>Spojrza� z powrotem na
Lun�, kt�ra zd��y�a ju� zrobi� kilka krok�w w
kierunku sto�u Krukon�w.</p><p>- No to... do zobaczenia. -
Pomacha�a mu i czmychn�a z pola widzenia.</p><p>To by�o... osobliwe, nawet jak
na ni�.</p><p>Wzruszy� ramionami i
skierowa� si� do sto�u Gryffindoru, szybko zapominaj�c o
piwie kremowym z Lun� i zastanawiaj�c si�, jak zmusi�
Severusa do zjedzenia posi�ku. Nie podoba�o mu si�, �e m�czyzna
tak o siebie nie dba�. Przecie� pami�ta�, jak Severus
kaza� mu zje�� kolacj�, kiedy Harry przez ca�y
dzie� siedzia� zamkni�ty w Pokoju �ycze�.</p><p>Tak w�a�nie zrobi! Poprosi
Zgredka o pomoc i sam zaniesie Severusowi jedzenie! Zreszt� i tak
musia� z nim porozmawia� o swoich �wi�tecznych planach i
wypadzie do Hogsmeade. Wczoraj kompletnie o tym zapomnia�, zbyt
zaj�ty wyobra�aniem sobie, �e Snape go zdradza, i pieprzeniem
si� z nim na biurku. Co prawda p�niej poszli do komnaty, ale
ci�ko by�o mu wtedy skupi� si� na czymkolwiek,
gdy� nie mia� na sobie spodni, A Snape zdawa� si�
�wietnie bawi�, dr�cz�c go. - Hmm, twoje spodnie?. Zdaje
si�, �e ich tu nie ma, Potter. Obawiam si�, �e
b�dziesz musia� wr�ci� bez nich.</p><p>"Rzeczywi�cie, to by�o
bardzo zabawne" - pomy�la�.</p><p>Ale Harry by� wyj�tkowo
zdeterminowany, wi�c zacz�� kr��y� po komnacie i
ich szuka�, a� w ko�cu znalaz� na jednej z dolnych
p�ek szafki stoj�cej w samym rogu pomieszczenia. Kiedy
w�ciek�y wr�ci� na fotel, jedyne o czym marzy�, to
odwdzi�czy� si� Snape'owi i te� go rozdra�ni�,
wi�c zapyta�: - Naprawd� robisz w nocy to samo co ja? Opowiedz o
tym, ch�tnie pos�ucham. - Do tej pory pami�ta� to potworne
uczucie upokorzenia, kiedy us�ysza� odpowied� Snape'a - Tak,
Potter. �pi�. Nie wiedzia�em, �e to a� tak ci�
fascynuje. - A p�niej ten dra� mia� jeszcze czelno��
u�miechn�� si� szyderczo!</p><p>Lecz wszystkie te wydarzenia
zdawa�y si� bledn�� w obliczu tego, co wydarzy�o
si� wcze�niej, w obliczu tego, co zrobi� ze Snape'em i co od
niego us�ysza�. Do tej pory nie potrafi� w to uwierzy� i
czasami zastanawia� si�, czy si� nie przes�ysza�, czy
to nie by�a po prostu jego wybuja�a wyobra�nia.</p><p>Jeste� tylko ty, Potter.</p><p>Na samo wspomnienie co�
przewraca�o mu si� w �o��dku i oblewa�a go fala
gor�ca, a na usta wyp�ywa� ma�lany u�miech.</p><p>By� tylko on. Severus
pieprzy� tylko jego. Tylko i wy��cznie jego!</p><p>Czu� si� taki
szcz�liwy, �e mia� ochot� nuci� pod nosem i
podskakiwa� jak Luna.</p><p>Kiedy usiad� przy stole i
przywita� si� z przyjaci�mi, kt�rzy, lekko zarumienieni,
oderwali si� od siebie i spojrzeli z determinacj� w swoje talerze,
jego d�o� b�yskawicznie pow�drowa�a do kieszeni.</p><p>Musz� z tob� bardzo pilnie
porozmawia�, Severusie. M�g�bym przyj�� do ciebie po
kolacji?</p><p>Odpowied� otrzyma� dopiero
pod koniec posi�ku:</p><p>Skoro musisz...</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie, ale po chwili westchn�� ci�ko.</p><p>Teraz dopiero czekaj� go
schody...</p><p>*</p><p>Po kolacji zawo�a� Zgredka
i poprosi� go, aby przyni�s� mu z kuchni jeszcze jedn�
porcj�, bo chcia�by zje�� w ��ku.
Powiedzia� przyjacio�om, �e wr�ci wieczorem, bo ma ochot�
si� przej�� i mo�e odwiedzi Hagrida, po czym zarzuci�
na siebie peleryn� niewidk� i ruszy� do loch�w razem z talerzem
i przekonaniem, �e wszystko mu si� z pewno�ci� uda.</p><p>Zdj�� peleryn� w
gabinecie, schowa� j� do kieszeni i trzymaj�c przed sob�
paruj�cy talerz, zapuka� do komnaty Severusa. Kiedy drzwi
otworzy�y si�, u�miechn�� si� szeroko i
powiedzia�:</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>M�czyzna zamar� i
zmru�y� oczy, spogl�daj�c najpierw na wyszczerzon�
twarz Harry'ego, a nast�pnie na talerz.</p><p>- Co to jest? - warkn��.</p><p>Nie czekaj�c na zaproszenie,
Harry prze�lizn�� si� obok niego i postawi� jedzenie
na stoliku.</p><p>- Ostatnio w og�le nie bywasz na
posi�kach, wi�c zacz��em si� o ciebie martwi�. W
og�le o siebie nie dbasz, Severusie. Dlatego postanowi�em
przynie�� ci kolacj�. Mam nadziej�, ze lubisz piecze�.
- U�miechn�� si�, prostuj�c si� i
spogl�daj�c na zamykaj�cego drzwi Snape'a.</p><p>M�czyzna zmarszczy�
brwi i spojrza� na le��cy na stole talerz, a nast�pnie na
Harry'ego, p�niej znowu na talerz i zn�w na Harry'ego. Na jego twarzy
zaskoczenie powoli przeobrazi�o si� w co�, czego ch�opak
jeszcze nigdy nie widzia� i dlatego nie potrafi� tego nazwa�.</p><p>Severus obliza� wargi i
odchrz�kn��.</p><p>- Nie wiem, co kaza�o ci
s�dzi�, �e skoro nie zjawiam si� na posi�kach, to
najprawdopodobniej konam tutaj z g�odu, ale chc� ci�
zapewni�, i� jadam regularnie dzi�ki uprzejmo�ci zamkowych
skrzat�w, z kt�rych us�ug, jak widz�, ty tak�e
skorzysta�e�.</p><p>Harry poczu�, �e si�
rumieni.</p><p>- Nie pomy�la�em o tym -
powiedzia� cicho, spuszczaj�c g�ow�.</p><p>- Wcale mnie to nie dziwi -
odpar� Snape, podchodz�c do swojego zielonego fotela.</p><p>Harry by� z�y na siebie,
�e tak si� wyg�upi�. To przecie� oczywiste, �e
gdyby Severus nie jada�, to ju� dawno wygl�da�by jak jeden
z tych szkielet�w, znajduj�cych si� w klasie Obrony Przed Czarn�
Magi�. Si�gn�� po talerz, aby go zabra�, lecz Severus
z�apa� go za r�k� i odsun�� j�.</p><p>- Ale skoro ju� to
przynios�e�, to nie mo�emy pozwoli�, aby si�
zmarnowa�o. - Machn�� r�d�k� i z jednej z szafek
wyfrun�� drugi talerz i wyl�dowa� na stole. Mistrz
Eliksir�w podzieli� piecze� na dwie porcje i wskaza� Harry'emu
drugi fotel. Harry usiad� niepewnie, czuj�c dziwne ciep�o w
�o��dku, kiedy u�wiadomi� sobie, �e
w�a�nie b�dzie jad� kolacj� z Severusem. Patrzy�
jak m�czyzna przywo�uje dwa puchary i czerwone wino.</p><p>Harry pochyli� si� nad
swoj� porcj�. Po raz pierwszy jad� posi�ek z Severusem. To
by�o... niesamowite. Prawie tak, jakby byli prawdziw�... par� -
doko�czy� w my�lach, rumieni�c si�. Zerkn��
na Severusa, kt�ry z uwag� i skupieniem prze�uwa� piecze�,
popijaj�c j� winem. Je�eli chcia� dopi�� swego,
musia� zacz�� dzia�a� ju� teraz, p�ki Snape jest
zaj�ty jedzeniem. Maj�c pe�ne usta nie b�dzie m�g� na
niego krzycze�. To zwi�ksza�o jego szanse.</p><p>- Ekhem - odchrz�kn��,
prostuj�c si� w fotelu i bior�c g��boki oddech. - Tak
naprawd� to... przyszed�em, bo chcia�em o czym� z tob�
porozmawia�, Severusie.</p><p>M�czyzna nie spojrza�
na niego.</p><p>- Domy�li�em si� tego,
chyba �e t� "bardzo piln�" spraw�, o kt�rej
chcia�e� porozmawia�, jest cz�stotliwo�� moich
posi�k�w.</p><p>- Nie. To znaczy, to te�, ale...
Och, chcia�em po prostu porozmawia� z tob� o �wi�tach.</p><p>D�o� Severusa
znieruchomia�a w po�owie drogi do ust. Palce zacisn�y
si� na widelcu. Zmru�one oczy przeszy�y Harry'ego tak, jakby
chcia�y przebi� si� przez niego na wylot.</p><p>- Z tego, co s�ysza�em, to
wybierasz si� do Weasley�w. Nie widz� wi�c powodu, dla kt�rego
mia�by� o tym ze mn� rozmawia�, chyba �e
chcia�by� pozna� jaki� skuteczny spos�b na powstrzymanie
ich od rozmna�ania si� w tak zastraszaj�cym tempie i zalewania
czarodziejskiego �wiata plag� rudow�osych, niekompetentnych
imbecyli.</p><p>Harry przewr�ci� oczami.</p><p>Och, dlaczego Severus musia�
wszystko tak komplikowa�?</p><p>- Tak w�a�ciwie, to
Dumbledore zaproponowa� mi, abym zosta� na �wi�ta w
Hogwarcie - odpar� Harry, wbijaj�c w m�czyzn�
wyzywaj�ce spojrzenie.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. Snape wydawa� si� nieporuszony t� informacj�.
Uni�s� jedn� brew, patrz�c na Harry'ego wyczekuj�co.</p><p>- I?</p><p>Harry odchrz�kn��.</p><p>- I pomy�la�em, �e
chyba zdecyduj� si� zosta�.</p><p>M�czyzna zmru�y�
oczy i jeszcze g��biej wbi� w Harry'ego nieprzyjemny wzrok.</p><p>- A co to ma wsp�lnego ze mn�?</p><p>- No... ee... - Ch�opak
kr�ci� si� pod wp�ywem tego spojrzenia, czuj�c,
�e traci ca�� odwag�. Ale musia� to powiedzie�,
dop�ki jeszcze zosta�a mu jej chocia� odrobina. - No i
pomy�la�em, �e m�g�bym sp�dzi� �wi�ta
z... t-tob�.</p><p>Oczy Severusa rozszerzy�y
si� na chwil�, by sekund� p�niej zamieni� si� w
ciskaj�ce b�yskawicami czarne dziury.</p><p>- Nie, nie m�g�by� -
wycedzi� Snape, wk�adaj�c w s�owa tyle przekonania, jakby
od tego zale�a�o jego �ycie.</p><p>Harry poczu�, jak do jego serca
wkrada si� nieprzyjemny ch��d.</p><p>- Dlaczego?</p><p>- Nareszcie mam okazj�
odpocz�� od nieodpowiedzialnych, niepotrafi�cych
u�ywa� m�zg�w i czerpi�cych przyjemno�ci z
prze�ladowania mnie swoim bezcelowym istnieniem uczni�w i nie
pozwol�, aby jaki� napalony g�wniarz pl�ta� mi si� pod
nogami i psu� m�j zas�u�ony odpoczynek.</p><p>Harry wypu�ci� ze
�wistem wstrzymywane do tej pory powietrze.</p><p>- Nie b�d� pl�ta�
ci si� pod nogami. To... to nie o to chodzi! I nie jestem g�wniarzem! -
warkn��, rozdra�niony odpowiedzi� Snape'a. - Po prostu...
chcia�bym, aby�my sp�dzili te kilka dni razem. Nie chc�
by� gdzie indziej. Chc� by� z tob�.</p><p>Severus zacisn�� usta.</p><p>- Wykluczone - warkn�� i
powr�ci� do jedzenia, tak jakby uwa�a� ten temat za
zamkni�ty.</p><p>Harry zas�pi� si�.
Plan A nie wypali�. Czas przej�� do planu B. Planu, kt�ry
obmy�li�a �lizgo�ska cz�� jego natury. I
niezale�nie od tego, jak bardzo jej nienawidzi� i si� jej
wypiera�, czasami by�a bardzo przydatna.</p><p>Odchyli� si� w fotelu i
westchn��.</p><p>- Och, szkoda... Wygl�da na to,
�e b�d� musia� jednak sp�dzi� �wi�ta z
Weasleyami. P�jd� zaraz do dyrektora i poinformuje go, �e nie
zostan� w Hogwarcie.</p><p>Severus poderwa� nagle
g�ow� i spojrza� na Harry'ego z zaskoczeniem w oczach. Ale to
by� jedynie przeb�ysk. I najwyra�niej uda�o mu si�
szybko opanowa�, poniewa� jego rysy wyostrzy�y si�, a twarz
�ci�gn�a gniewnie. Wbi� wzrok z powrotem w talerz i
zacz�� je��, ale Harry widzia�, �e zmarszczka
pomi�dzy jego brwiami znacznie si� pog��bi�a.</p><p>To by�a dziwna reakcja. Snape
wygl�da� na... z�ego? Niby dlaczego? Powinien si� chyba
cieszy�. A mo�e zaskoczy�o go po prostu to, �e Harry w
ko�cu da� sobie spok�j? Po chwili otwartego gapienia si�, Harry
stwierdzi� jednak, �e lepiej b�dzie, je�eli przejdzie
ju� do sedna swojego planu, poniewa� przez to wszystko niemal
zapomnia�, co mia� powiedzie�.</p><p>Spojrza� w ogie�,
wzruszy� oboj�tnie ramionami i staraj�c si� brzmie� na
beztroskiego, kontynuowa�:</p><p>- Pani Weasley i Ginny z
pewno�ci� si� uciesz�, �e do nich przyjad�.
Poprosz� Ginny, �eby upiek�a te ciasteczka, kt�re tak uwielbiam.
Mam tylko nadziej�, �e nie b�dzie chcia�a znowu mnie nimi
karmi�... - K�tem oka zerkn�� na Severusa, kt�ry
przesta� �u� i wygl�da�, jakby zastanawia�
si�, czy doko�czy� i po�ama� sobie z�by, kt�re
zaciska� w pr�bie zapanowania nad sob�, czy te� wyplu� to,
co mia� w ustach i rzuci� tym w Harry'ego.</p><p>Ch�opak
u�miechn�� si� do siebie w my�lach. Zrobi�
ju� niewielk� szpar�, ale musia� wierci� dalej, dop�ki
Severus si� nie z�amie.</p><p>- Najgorsze b�d� te
przekl�te jemio�y, kt�re pani Weasley tak uwielbia rozwiesza� w
ka�dym mo�liwym przej�ciu. B�d� musia� bardzo
uwa�a�, aby nie natkn�� si� na Ginny. A je�eli mi
si� nie uda, to... no c�, g�upio by�oby odm�wi�...
Nie chcia�bym, aby si� na mnie obraz...</p><p>Jego wyw�d zosta� przerwany
nag�ym, dono�nym trzaskiem.</p><p>- Dosy� - wysycza� Snape,
zabieraj�c d�o� ze sto�u, w kt�ry przed chwil�
uderzy�. - Je�eli to jedyny spos�b, aby ci� uciszy�,
Potter, to...</p><p>- Czyli mog� zosta�? - przerwa�
mu Harry, nie potrafi�c powstrzyma� radosnego u�miechu.</p><p>Severus rzuci� mu mordercze
spojrzenie.</p><p>- Skoro ju� musisz
wiedzie�, to nie zamierzam...</p><p>- Och, dzi�kuj�! - Harry
wyszczerzy� si�, nie pozwalaj�c mu doko�czy�. -
Obiecuj�, �e b�d� tak cicho, �e pewnie nawet mnie nie
zauwa�ysz. Mog� nawet rzuci� na siebie zakl�cie
wyciszaj�ce. Nie b�d� ci przeszkadza�. Chc� tylko...
by� z tob� - doko�czy�, czuj�c przyjemne ciep�o w
�o��dku, kt�re promieniowa�o na ca�e cia�o,
przenikaj�c do serca.</p><p>Uda�o mu si�! Sp�dzi
�wi�ta z Severusem! Mia� ochot� skaka� ze
szcz�cia, ale wiedzia�, �e gdyby spr�bowa� to
zrobi�, Snape m�g�by bardzo szybko zmieni� zdanie. Zreszt�,
to by�a dopiero po�owa sukcesu. Pozosta�a jeszcze jedna sprawa.</p><p>- Ekhem... Chcia�bym ci�
poinformowa�, �e... - No dalej! Powiedz to! - ...nie b�d�
m�g� przyj�� jutro na szlaban. - Widz�c, �e wzrok
m�czyzny zmienia si� z morderczego w obdzieraj�cy ze
sk�ry, doda� szybko: - Tonks urz�dza jutro bo�onarodzeniow�
imprez� w Hogsmeade. Wszyscy tam b�d� i ja te�
chcia�bym p�j��. I pomy�la�em, �e... zapytam,
czy... mog�... - Harry cichn�� powoli pod wp�ywem
wgniataj�cego go w fotel spojrzenia Snape'a. Zebra� si� w sobie
i doda�: - Na pewno o tym s�ysza�e�. Dumbledore m�wi�,
�e b�dziesz rozci�ga� bariery ochronne razem z innymi
nauczycielami, wi�c wiem, �e b�d� bezpieczny. Naprawd�
chcia�bym p�j��. Mam nadziej�, �e nie jeste�
z�y.</p><p>Severus oderwa� w ko�cu od
niego wzrok i prychn��:</p><p>- Mia�bym by� z�y z
powodu tego, �e chcesz zmarnowa� ca�y wiecz�r na bezsensowne
pl�sy i paplanie o niczym w gronie swoich �a�osnych
przyjaci� i tej r�owow�osej niezdary, kt�ra nie potrafi
odr�ni� pancerza buhoro�ca od w�asnego ty�ka?</p><p>Harry westchn�� z
frustracj�.</p><p>- Aha, czyli jeste� z�y.</p><p>M�czyzna
prychn�� ponownie i spojrza� w ogie�. Harry spr�bowa�
za�agodzi� sytuacj�:</p><p>- Nic mi nie b�dzie. Nie martw
si�.</p><p>Severus rzuci� mu kolejne
nieprzyjemne spojrzenie, ale tym razem nie skomentowa� tego. Harry
uzna� to za pozwolenie, lecz nie dr��y� wi�cej tego
tematu, wiedz�c, �e Snape i tak jest ju� na granicy wybuchu.</p><p>To by�o niesamowite. Kiedy�
m�czyzna zrobi�by wszystko, aby nie pozwoli� Harry'emu
sp�dzi� przyjemnego wieczoru, a mo�liwe, �e nawet
specjalnie zada�by mu dodatkow� prac�, aby zniszczy�
wszystkie jego plany. Ale teraz...</p><p>Harry poczu� przyjemne
ciep�o gdzie� wewn�trz siebie. Jego oczy u�miecha�y
si�, kiedy spojrza� na ciemn� sylwetk� Mistrza Eliksir�w,
na kt�rego szatach igra�y cienie rzucane przez drgaj�ce w kominku
p�omienie.</p><p>Czu�, �e jest coraz
bli�ej. Coraz bli�ej przebicia si� przez te
wch�aniaj�ce �wiat�o, zmru�one oczy,
si�gni�cia poprzez zapi�t� a� pod szyj�
czarn� szat�, mu�ni�cia tych mi�kkich,
okalaj�cych twarz w�os�w i owini�cia d�oni wok�
bij�cego serca. Chcia� z�apa� je mocno, przytuli� do
piersi niczym najwi�kszy skarb, a p�niej zwin�� si� w
k��bek wok� niego i s�ucha� jego powolnego,
uspokajaj�cego bicia. I nigdy, przenigdy nie pozwoli�, aby ktokolwiek
mu je zabra�.</p><p>Westchn�� g��boko
i zmusi� si�, aby oderwa� wzrok od Severusa i spojrze� w
ogie�.</p><p>Ju� nied�ugo je
zdob�dzie. Wiedzia�, �e jest coraz bli�ej. Wyczuwa� to
ca�ym sob�.</p><p>***</p><p>- Och, sp�jrz na to!
"Przeplatana mocnym jak stal w�osem jednoro�ca hebanowa
r�czka, specjalnie selekcjonowane witki Topoli Dr��cej, blisko
spokrewnionej z Wierzb� Bij�c�, kt�re sprawi�, �e nikt
ci� nie zatrzyma." Och, jest pi�kna... - wyszepta� Ron,
wpatruj�c si� jak urzeczony w znajduj�c� si� na
wystawie sklepu z wyposa�eniem do Quidditcha miot�� z najnowszej
serii Nimbusa, o d�wi�cznej nazwie Promie�.</p><p>Harry przytakn��,
chocia� i tak wola� swoj� B�yskawic�. Zaczyna�
by� ju� zm�czony chodzeniem po Hogsmeade z Ronem i pr�bowa�
co� wymy�li�, aby si� od niego uwolni�. Hermionie
ju� si� to uda�o. Skorzysta�a z nadarzaj�cej si�
okazji i zaszy�a si� w pierwszej ksi�garni, kt�r�
napotka�a. Ale Harry nie m�g�by zrobi� czego� takiego.
Wci�� by� obserwowany przez chodz�cego za nim jak cie�
profesora Flitwicka, kt�rego zadaniem by�a chronienie go podczas pobytu na
przed�wi�tecznym zakupach w wiosce czarodziej�w.</p><p>Harry westchn�� z frustracj�
i rozejrza� si� po wype�nionych czarownicami, czarodziejami i
uczniami Hogwartu ulicach miasteczka. �nieg pr�szy� tak g�sto,
jakby postanowi� zasypa� ka�d� dost�pn�
powierzchni�, tworz�c trudne do przebycia zaspy. Co jaki� czas
do uszu Gryfona dociera�y �piewane przez kol�dnik�w
�wi�teczne piosenki, ale nie potrafi� wypatrzy� ich
�r�d�a w otaczaj�cej go �cianie bia�ego puchu.</p><p>- Wejd�my do �rodka! -
krzykn�� Ron i wpad� do sklepu. Harry westchn�� z
rezygnacj� i pocz�apa� za nim. Kiedy byli ju� wewn�trz,
do��czy� do nich tak�e profesor Flitwick,
u�miechaj�c si� z zak�opotaniem do Harry'ego. Widocznie
jemu tak�e nie podoba�o si� chodzenie krok w krok za Potterem.
Ale nie m�g� przecie� z�ama� nakazu dyrektora.</p><p>Harry odwr�ci� si�
ty�em do niego i zacisn�� z�by z bezsilnej
z�o�ci. Jak mia�, do diab�a, w takich warunkach kupi�
prezent dla Snape'a? Szczeg�lnie, �e nawet nie wiedzia�, co
chcia�by mu da�. Dlatego potrzebowa� troch� czasu w
samotno�ci, aby m�g� wybra� co� w spokoju i nie ba�
si�, �e wszyscy zaczn� go wypytywa� "dla kogo
to?".</p><p>Spojrza� t�sknie w okno i
zamruga�, widz�c przechodz�c� obok sklepu
pot�n� sylwetk� Hagrida. W jego umy�le
zap�on�a lampka. Nie zwracaj�c uwagi na grzebi�cego
w�r�d szat do Quidditcha Rona, wypad� ze sklepu,
po�lizn�� si� na �niegu i wpad� prosto w futrzane
palto p�olbrzyma.</p><p>- Uwa�aj, Harry, bo jak rypniesz
w ten �nieg, nie b�dzie co zbiera� - u�miechn��
si� Hagrid, stawiaj�c go prosto i poklepuj�c po plecach, co
poskutkowa�o tym, �e Harry mia� wra�enie, jakby jego
p�uca si� przemie�ci�y.</p><p>- Mog� troch�
pochodzi� z tob� po Hogsmeade? - wypali� Harry,
s�ysz�c tupot biegn�cego za nim profesora od Zakl��. -
Mam kilka rzeczy do kupienia, a Rona nie mo�na st�d
odci�gn�� - wyja�ni�, wskazuj�c kciukiem za
siebie.</p><p>- Och, Potter - sapn��
Flitwick, zatrzymuj�c si� przy Gryfonie. - Nie mo�esz
wykonywa� takich gwa�townych zryw�w. Utrudniasz mi zadanie. Och,
witaj, Hagridzie.</p><p>- Dobry, psorze. Harry poprosi�
mnie o eskort�. To chyba nie problem?</p><p>Flitwick spojrza� z do�u na
p�olbrzyma i skrzywi� si�:</p><p>- Ale postaraj si� go nie
zgubi� po drodze. I odprowad� p�niej do Hogwartu. I tak mam
ju� po dziurki w nosie tych zasp - wymamrota� nauczyciel,
odwracaj�c si� i oddalaj�c swoim charakterystycznym, kaczym chodem.</p><p>Harry wyszczerzy� si� do
przyjaciela.</p><p>- Wielkie dzi�ki.</p><p>- Si� robi, Harry. Te� nie
by�bym zachwycony, gdyby kto� ci�gle za mn�
�azi�. Co u ciebie?</p><p>Ruszyli powoli wzd�u�
przeludnionej ulicy. Podr�owanie z Hagridem by�o o tyle prostsze,
�e wszyscy schodzili im z drogi. Harry nie martwi� si� o Rona.
By� tak poch�oni�ty sprz�tem do Quidditcha, �e zanim w
og�le zauwa�y jego nieobecno��, zd��y ju� pewnie
dawno wszystko za�atwi� i wr�ci�.</p><p>- Wszystko w porz�dku, poza tym,
�e wszyscy traktuj� mnie tak, jakbym by� jakim� cholernym z�otym
jajkiem. Kruchym i drogocennym.</p><p>- A dziwisz si�, Harry? Po tym
ataku na ciebie? Szcz�cie, �e� ocala� i mo�esz
teraz gada� tu ze mn�. Po tym, co wyprawia si� ostatnio w
Zakazanym Lesie, na miejscu dyrektora zamkn��bym ci� w Hogwarcie
i nie pozwoli� ci z niego wy�azi� ani nawet wy�ciubia�
nosa poza jego mury.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- A co wyprawia si� w Zakazanym
Lesie?</p><p>Hagrid skrzywi� si�, jakby
by� z�y na siebie.</p><p>- Znowu za du�o paplam... -
wymamrota�.</p><p>- Hagridzie - powiedzia� Harry z
naciskiem. - Co si� dzieje w Zakazanym Lesie? Je�eli to co�
niebezpiecznego, to powinienem chyba o tym wiedzie�, �ebym m�g�
si� przygotowa�, prawda? Prosz�, chocia� ty nie traktuj
mnie jak dziecko.</p><p>Hagrid zatrzyma� si� i
westchn�� ci�ko.</p><p>- No dobra... Ale nie mo�esz
nikomu o tym powiedzie�. Ani s��wka.</p><p>Harry podni�s� d�o�.</p><p>- Obiecuj�.</p><p>P�olbrzym pokiwa�
g�ow� i wbi� wzrok w zdeptany �nieg.</p><p>- Co� morduje zwierzaki.
Co� albo kto�. I to w straszny, okrutny, przeokropny spos�b.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Zwierzaki? Jakie zwierzaki? I po
co? Voldem... Przepraszam, Sam-Wiesz-Kto ma ju� swoje cia�o i nie
potrzebuje krwi jednoro�c�w.</p><p>Hagrid pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- To nie o to chodzi. Psor Dumbledore
my�li, �e to jakie�... �wiczenia. Bo ginie mn�stwo
r�nych zwierzak�w. Nawet ptaki.</p><p>- �wiczenia? - Nie brzmia�o
to zbyt przyjemnie.</p><p>- Taa... w zabijaniu.</p><p>Harry rozszerzy� oczy,
czuj�c jak jego serce przyspiesza.</p><p>- J-jak to?</p><p>- Niekt�re zwierzaki zabi�a
Avada, ale niekt�re... - Hagrid zawiesi� g�os, jakby to, o czym
opowiada�, by�o zbyt przera�aj�ce.</p><p>- Co? - dopytywa� si�
Harry, czuj�c nieprzyjemny u�cisk w gardle.</p><p>- Niekt�re bidule by�y
poobdzierane ze sk�ry, niekt�re spalone, niekt�re zamro�one, rozwalone na
kawa�eczki, a nawet znalaz�em jednego ptaka z... - Widz�c przera�enie
maluj�ce si� na twarzy Harry'ego, Hagrid chyba w ko�cu
postanowi� ugry�� si� w j�zyk. - Chyba si�
przymkn�...</p><p>Harry nie potrafi� uwierzy�
w to, co w�a�nie us�ysza�. Czu�, �e robi mu
si� niedobrze, kiedy wyobrazi� sobie te wszystkie okropie�stwa.</p><p>- To... straszne - zdo�a� w
ko�cu wydusi�.</p><p>A Dumbledore to przed nim
ukrywa�! Cholera, przecie� sam cz�sto chodzi� po tym lesie.</p><p>- Nie wiadomo, co je zabi�o?</p><p>Hagrid poci�gn�� nosem
i pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Psor twierdzi, �e to
wygl�da jak sprawka ucz�cego si� "do zawodu"
�miercio�ercy. Podobno te bydlaki �wicz� najpierw
kl�twy na biednych zwierzakach, �eby potem rzuca� je na ludzi.
My�li, �e to mo�e by� sprawka... - Hagrid zaj�kn��
si�, jakby nie chcia�o mu to przej�� przez gard�o -
...jednego albo kilku uczni�w Hogwartu. Cholibka, Harry, nie
podejrzewa�em, �e do�yj� takich czas�w, kiedy dzieciaki
b�d� mordowa� zwierzaki w moim lesie, �eby
�wiczy� si� na �mierciojad�w. Gdybym tylko takiego
z�apa�... - Hagrid zacisn�� wielk� pie��, a
jego rysy wyostrzy�y si�. - Tylko �e oni przy�a��
jedynie noc�. I musz� dobrze zna� las, bo wybieraj� takie
drogi, co to ich nikt, poza psorami, nie zna.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.
Gdzie� w g��binach jego umys�u pojawi�a si�
bardzo nieprzyjemna my�l, ale b�yskawicznie j� zdusi�.
By�a zbyt przera�aj�ca.</p><p>- Mam nadziej�, �e w
ko�cu go z�apiecie. Albo ich. M�g�bym spr�bowa� pom�c,
gdybym...</p><p>- Nie, Harry, nie mieszaj si� w
to. Psor Dumbledore i tak ukr�ci�by mi g�ow� przy samym
siedzeniu, gdyby wiedzia�, �e ci to wypapla�em.</p><p>Harry zas�pi� si�.
Dlaczego wszyscy musieli traktowa� go jak dziecko? Dlaczego ukrywali przed
nim prawd�? Dlaczego nikt mu nie chcia� niczego powiedzie� i
wszystko musia� wyci�ga� niemal si��? Czy by�o
co� jeszcze, o czym nie wiedzia�? Na razie nie otrzyma odpowiedzi na
te pytania i musi si� z tym pogodzi�. Ale mia� nadziej�,
�e ju� nied�ugo...</p><p>Jego uwag� rozproszy�
b�ysk po lewej stronie. Odwr�ci� g�ow� i zatrzyma�
si� tak nagle, �e id�cy za nim ludzie niemal na niego wpadli.</p><p>Sta� przed wystaw� sklepu z
upominkami. Na jednej z p�ek znajdowa�a si� figurka. A
w�a�ciwie dwie figurki, po��czone ze sob�.
L�ni�cego z�otem lwa opl�ta� mieni�cy si�
srebrzy�cie w��. Przesuwa� si� powoli pomi�dzy
jego �apami, ociera� �bem o mi�kk� grzyw�,
oplata� pier� i zakleszcza� go w u�cisku, a lew
odwdzi�cza� si� lizaniem jego migocz�cych �usek.</p><p>Harry tylko sta� i
wpatrywa� si� jak zaczarowany w to, co widzia�.</p><p>Obok sta�o kilka podobnych
figurek, symbolizuj�cych domy w r�nych kombinacjach, ale jego
interesowa�a tylko ta jedna.</p><p>- Zaczekaj tu, Hagridzie. Zaraz
wr�c� - rzuci� do przyjaciela i wszed� do sklepu.</p><p>Pomieszczenie wype�nione
by�o uczniami, kt�rzy kupowali prezenty dla swoich bliskich. Harry
zauwa�y� czwartorocznego na oko �lizgona, kt�ry rumieni�c
si� i rzucaj�c wok� sp�oszone spojrzenia, tak jakby
obawia� si� zosta� z�apanym przez swoich koleg�w,
kupowa� figurk� z w�em i borsukiem.</p><p>Harry u�miechn��
si� pod nosem. I to by by�o na tyle, je�eli chodzi o sympatie i
antypatie pomi�dzy domami. Zawsze znajdzie si� kto�, kto nie
b�dzie zwraca� uwagi na stereotypy i p�jdzie w�asn�
drog�.</p><p>Tak, tylko �e �lizgon
m�g� ju� st�d wyj�� z prezentem, a Harry
wci�� sta� na �rodku pomieszczenia, czuj�c si�
niezwykle g�upio i nie maj�c odwagi podej�� do lady. Ale pewnie
nie b�dzie musia� zbyt d�ugo czeka�...</p><p>- Och, pan Potter! -
zaszczebiota�a ubrana w r�owy fartuszek ekspedientka, klaszcz�c
w d�onie. - To zaszczyt widzie� tu pana. Przyszed� pan po
prezent dla kogo� bliskiego?</p><p>...no w�a�nie.</p><p>- Ee... - wyduka� Harry,
czuj�c na sobie spojrzenia wszystkich zebranych w sklepie os�b. - Ja...
ekhem... To znaczy... Przyjaciel poprosi� mnie, �ebym kupi�
co� dla jego d-dziewczyny - wydusi�, czuj�c, �e
zasch�o mu w gardle. Sprzedawczyni rzuci�a mu d�ugie spojrzenie
i u�miechn�a si�.</p><p>- Och, a czy ten "przyjaciel"
chcia�by co� konkretnego?</p><p>- Ekhem... tak. Bardzo podoba mu
si� ta figurka z wystawy. Z lwem i... i... - Och, dlaczego ona
musia�a u�miecha� si� w taki denerwuj�cy spos�b? -
...w�em - doko�czy�, czuj�c jak co� �ciska
jego p�uca. Dziewczyna unios�a brwi i spojrza�a na
zagl�daj�cego przez okno Hagrida.</p><p>Pi�knie, teraz wszyscy
b�d� ju� wiedzie�, �e jego prawdopodobna dziewczyna
jest ze Slytherinu. Po prostu cudownie! Chyba �e jakim� cudem
ktokolwiek uwierzy� w t� bajeczk� o "przyjacielu", ale
widz�c min� ekspedientki r�wnie dobrze m�g�by opowiedzie� o
stadzie goni�cych go krwio�erczych pufk�w, przez kt�re musia�
ukry� si� w tym sklepie, i kt�re teraz czai�y si� przed
wej�ciem, aby odgry�� mu stopy.</p><p>Na szcz�cie dziewczyna nie
komentowa�a ju� wi�cej, tylko wyj�a spod lady
figurk� i zapakowa�a j�, t�umacz�c Harry'emu, �e
jest zaczarowana w taki spos�b, i� mo�na "nagra�" na
niej jakiekolwiek s�owa albo d�wi�ki i po wypowiedzeniu
odpowiedniej frazy, figurka b�dzie je odtwarza�.</p><p>Harry podzi�kowa� cicho,
zap�aci� i wypad� ze sklepu jak burza, wci��
czuj�c na sobie jej rozbawiony wzrok.</p><p>Ale kiedy tylko znalaz� si�
na zewn�trz, przesta�o mie� to dla niego znaczenie.
Najwa�niejsze by�o, �e w ko�cu znalaz� odpowiedni
prezent dla Snape'a. U�miechn�� si� do siebie na sam�
my�l o minie Severusa, kiedy zobaczy figurk�. Ale musia� j�
kupi�! By�a taka... perfekcyjna.</p><p>Harry zatrzyma� si� w
jeszcze kilku sklepach i kupi� prezenty dla przyjaci�, a dla siebie
czerwon�, at�asow� koszul� i czarny krawat na
�wi�teczn� kolacj�.</p><p>Hagrid by� bardzo przyjemnym
towarzyszem. Nie zadawa� mu dociekliwych pyta� i nie pr�bowa�
podejrze�, co kupi�. Z Ronem i Hermion� nie uda�oby mu
si� za�atwi� tego wszystkiego tak, aby nie sko�czy�o
si� na wielkiej k��tni. Okaza�o si�, �e Hagrid s�ysza�
o imprezie organizowanej przez Tonks i �e tak, z ch�ci� si�
na ni� wybierze, je�eli Harry go zaprasza, bardzo ch�tnie,
b�dzie m�g� z nimi pogada� i w og�le, bo tak rzadko maj�
czas, aby go odwiedzi�.</p><p>Na t� uwag� Harry'emu
zrobi�o si� troch� g�upio. Snape tak bardzo
wype�nia� ka�d� jego chwil�, �e zapomnia� o
ca�ej reszcie �wiata. W og�le to ju� od jakiego� czasu
nosi� si� z zamiarem napisania listu do Lupina, ale ci�gle co�
mu przeszkadza�o. A raczej kto�. A raczej spotkania z tym kim�.
I my�lenie o tym kim� niemal�e przez ca�y czas, kiedy tylko
si� nie uczy� albo nie spa�.</p><p>Cholerny Snape!</p><p>Jego Snape.</p><p>Znalaz� Rona w tym samym
sklepie, w kt�rym go zostawi�. Zaszy� si� w dziale z poradnikami
na temat skutecznych taktyk i technik obronnych i Harry bardzo si�
nam�czy�, aby go stamt�d wyci�gn��. Hermion�
spotkali obok Trzech Miote�. Mia�a pe�n� torb�
ksi��ek i zaczerwienione z podekscytowania policzki. Przez
ca�� drog� do Hogwartu opowiada�a im o najnowszej serii
ksi��ek o numerologii, na kt�re natkn�a si� w
ksi�garni i nie mog�a si� od nich oderwa�.</p><p>Hagrid odprowadzi� ich a�
pod same wrota zamku, po czym pomacha� i obieca�, �e
spotkaj� si� wieczorem na imprezie, a oni, nadal rozmawiaj�c,
weszli do g��wnego holu i ruszyli do wie�y Gryffindoru razem z innymi
powracaj�cymi z Hogsmeade, podekscytowanymi uczniami.</p><p>***</p><p>Kiedy weszli do gospody, musieli
przystan��, aby upewni� si�, �e trafili w odpowiednie
miejsce, ale obecno�� siwobrodego barmana i pl�taj�cej
si� gdzie� za barem kozy potwierdzi�a ich przypuszczenia. Byli w
�wi�skim �bie, ale... jak�e odmienionym.</p><p>Ka�dy skrawek g��wnej sali
przystrojony zosta� kolorowymi �a�cuchami, bombkami i
�wiecide�kami. Stoliki, nakryte iskrz�cymi w �wietle
p�on�cych �wiec obrusami, zastawione by�y przer�nymi
specja�ami z Miodowego Kr�lestwa. Na samym �rodku utworzono specjalne
miejsce do ta�czenia, pokryte woskowanym parkietem w kolorze
b�yszcz�cego gwiazdami ciemnogranatowego nieba.</p><p>- Jak tutaj pi�knie... -
wyszepta�a Hermiona, rozgl�daj�c si� z zachwytem. - Sama to
zrobi�a�?</p><p>Tonks u�miechn�a
si� promiennie.</p><p>- Profesor Flitwick pom�g� mi
troch� z pod�og�, a profesor Sprout zrobi�a girlandy z
kwiat�w.</p><p>Pokiwali g�owami z uznaniem i
poszli wybra� dla siebie stolik.</p><p>- A niech j�! - sykn��
Ron, kiedy ju� zaj�li miejsca, wpatruj�c si� niczym
jastrz�b w Ginny, kt�ra trzyma�a za r�k� jakiego�
wysokiego Krukona. Usiad�a z nim w samym rogu pomieszczenia, rzucaj�c
bratu od czasu do czasu pe�ne wy�szo�ci spojrzenia.</p><p>- Jak ona mo�e tak bezczelnie...
trzyma� go za r�k�? I to na moich oczach! P�jd� tam zaraz
i...</p><p>- Siadaj! - Hermiona z pomoc�
Harry'ego z�apa�a go za koszul� i poci�gn�a z
powrotem na miejsce. - Co ty wyprawiasz? Przecie� oni nic nie robi�!
A Ginny mo�e chodzi� z kim chce! Przesta� wreszcie
zachowywa� si� jak sko�czony kretyn i daj jej troch�
swobody!</p><p>Ron rzuci� swoje najbardziej
mordercze spojrzenie, ale nie zrobi�o to na niej wra�enia.</p><p>- Powiedz co�, Harry - Hermiona
wbi�a w niego wyczekuj�ce spojrzenie.</p><p>- Ja... ee...</p><p>- Cze�� wam! - Nagle
tu� obok ich stolika wyros�a Luna. Mia�a na sobie zielon�
sukienk� przypominaj�c� obwieszon� bombkami i
�a�cuchami choink�. A na g�owie wielk�,
z�ot� gwiazd�. - Mog� si� do was przysi���?</p><p>- Jasne! - Harry jako pierwszy
zrobi� jej miejsce, wdzi�czny za wybawienie go od konieczno�ci
wmieszania si� w kolejn� k��tni� przyjaci�. Mia�
ich powoli dosy�, a impreza nawet si� jeszcze na dobre nie
zacz�a.</p><p>- Ekhem... - G�os
dobiegaj�cy ze �rodka sali zmusi� ich do zamilkni�cia i do
spojrzenia na stoj�c� w centralnym miejscu parkietu Tonks. -
Chcia�am was bardzo serdecznie powita� i podzi�kowa� za
przybycie. Mam nadziej�, �e b�dziemy si� �wietnie
bawi� i �e ten wiecz�r zbli�y nas do siebie... - Czy Harry'emu
si� wydawa�o czy spojrzenie Tonks rzeczywi�cie na u�amek
sekundy spocz�o na siedz�cej tu� obok niego Lunie? -
...jeszcze bardziej ni� byli�my... zbli�eni do tej pory. Ekhem,
chyba wszystko popl�ta�am. - Machn�a r�k� i
u�miechn�a si� z zak�opotaniem. - Mniejsza z tym.
Jedzcie, pijcie i bawcie si� tak dobrze, jakby mnie tu wcale nie
by�o. - Kiwn�a r�d�k� w stron�
stoj�cego w k�cie gramofonu, z kt�rego zacz�y
wyp�ywa� skoczne d�wi�ki �wi�teczno-imprezowych
piosenek Fatalnych J�dz, Strach�w Na Lachy i wielu innych czarodziejskich
zespo��w. Harry wi�kszo�ci z nich kompletnie nie zna�, ale
szybko da� si� wci�gn�� we wsp�lne �piewanie
razem z Ronem, Hermion�, Lun� i Tonks, kt�ra tak�e
przysiad�a si� do ich stolika.</p><p>Do obowi�zkowej kolejki piwa
kremowego Nimfadora wyci�gn�a z kieszeni swojego czarnego,
nabijanego srebrnymi nitami p�aszcza butelk� czego�
"specjalnego", co po z�o�eniu przysi�gi, �e nie
powiedz� o tym �adnemu innemu nauczycielowi, dola�a im do piw.</p><p>Harry stwierdzi�, �e
smakowa�o podobnie jak martini, kt�re pi� u Snape'a, ale o wiele
bardziej pali�o w j�zyk. I by�o troch� gorzkie, ale
dzi�ki temu idealnie r�wnowa�y�o s�odycz piwa kremowego.
Tonks nala�a sobie potr�jn� porcj� i u�miechn�a
si� szeroko.</p><p>Policzki Luny ju� po pierwszej
kwarcie piwa niebezpiecznie si� zaczerwieni�y. Zacz�a im
opowiada� o spisku, w kt�rym Ministerstwo pr�bowa�o zatuszowa�
swoje akty terroru i napa�ci wobec �yj�cych samotnie czarownic,
podejrzewaj�c je o porywanie i zjadanie mugolskich dzieci. Ale jej ojciec
odkry� ich sposoby dzia�ania i opublikowa� je w
"�onglerze", za co pr�bowali go zamkn�� w Azkabanie,
aby go uciszy�. Wszyscy s�uchali jej z pob�a�liwymi
u�miechami na ustach. Nawet Neville, kt�ry tak�e si� do nich
dosiad�. Wszyscy, opr�cz Tonks, kt�ra wpatrywa�a si� w ni�
tak, jakby wierzy�a w absolutnie ka�de jej s�owo. Po trzeciej
kolejce piwa "z dodatkiem" Luna uciszy�a si� i sta�a
si� dziwnie ma�om�wna. Ko�ysa�a si� tylko z boku na
bok, wbijaj�c rozmyty wzrok w stolik i od czasu do czasu zerkaj�c na
za�miewaj�c� si� do �ez z dowcip�w Rona Tonks.. A
Harry tylko s�czy� sw�j nap�j i przygl�da� si� jej z
coraz wi�kszym zainteresowaniem.</p><p>Kilka par odwa�y�o si�
w ko�cu i zacz�o ta�czy� na parkiecie. Tonks jednym
silnym poci�gni�ciem posadzi�a Rona na miejscu, kiedy
chcia� si� zerwa� i odci�gn�� Ginny od przytulaj�cego
j� w ta�cu Krukona. Po jakim� czasie do ich stolika
dosiad�a si� nieznana dziewczyna, kt�ra przedstawi�a si�
jako Anastassy Lipswic i wyt�umaczy�a, �e przysz�a razem z
Ginny i jej ch�opakiem Gregorym. Nie�mia�o zapyta�a, czy
mo�e si� dosi���, a rozbawione towarzystwo z
ch�ci� jej na to pozwoli�o. Zaj�a miejsce naprzeciw
Harry'ego i wlepi�a w niego ma�lany wzrok.</p><p>Kiedy Tonks zacz�a
rozmawia� z Neville�em o Zielarstwie, Ron i Hermiona zerkali na siebie
przelotnie i szeptali co� do siebie, a Luna wbi�a spojrzenie w
trzymany w r�ku na wp� opr�niony kufel, b��dz�c
my�lami gdzie� daleko, Anastassy odchrz�kn�a i
pos�a�a Harry'emu nie�mia�e spojrzenie.</p><p>- Jeste� tu sam, Harry? -
zapyta�a cichym, dr��cym g�osem.</p><p>Oho...</p><p>W g�owie ch�opaka
zapali�a si� lampka ostrzegawcza z napisem: Uwaga, kolejna
"ma�a Ginny"!</p><p>- Ee... No niezupe�nie. Jest
Ron, Hermiona, Neville, Luna, T...</p><p>Dziewczyna zachichota�a,
rumieni�c si�.</p><p>- Jeste� taki zabawny... - Harry
spojrza� na ni� t�po. - Chodzi�o mi o to, czy... no
wiesz... czy masz dziewczyn�?</p><p>Harry poczu�
nap�ywaj�cy na policzki rumieniec.</p><p>- Tak, mam. Ale nie tutaj. Ona... nie
mog�a przyj��.</p><p>- Jest z Hogwartu? - dopytywa�a
si� Krukonka. - Pos�pnie skin�� g�ow�,
wpatruj�c si� intensywnie w swoje piwo. - Jest ze... Slytherinu?</p><p>Harry poderwa� g�ow�.</p><p>- Co?</p><p>Rozmowy przy stole nagle
ucich�y. Harry niemal wyczuwa� wibracje przys�uchuj�cych
si� z zaciekawieniem kilku par uszu.</p><p>- Sk�d ci to...? Kto ci to...? -
zacz�� si� j�ka�.</p><p>Dziewczyna zarumieni�a si�.</p><p>- Tak s�ysza�am. Dzisiaj po
po�udniu. McMillan z czwartego roku Gryffindoru opowiada� o tym
Pettersenowi i Ciddy'emu. A oni p�niej...</p><p>- To brednie! - wycedzi� szybko
Harry, widz�c pe�en niedowierzania wzrok, kt�rym wpatrywa�
si� w niego Ron. Och, ju� sobie wyobra�a� t�
awantur�, gdyby przyjaciel naprawd� uwierzy�, �e Harry
chodzi z kim� ze Slytherinu.</p><p>- Och, Harry! - Hermiona
u�miechn�a si�. Nie wygl�da�a na
zaskoczon�, raczej na nieco ju� wstawion�. - Przecie� to
oczywiste. W innym wypadku nie ukrywa�by� tego przed nami. To
wida�. Ostatnio ci�gle jeste� jaki� nieobecny,
u�miechasz si� sam do siebie, ci�gle gdzie� odp�ywasz
my�lami. Je�eli to nie s� objawy zakochania, to ja nie nazywam
si�...</p><p>- Wiedzia�a� o tym? -
wpad� jej w s�owo Ron. - Wiedzia�a� i nic mi nie
powiedzia�a�?</p><p>- Podejrzewa�am - poprawi�a
go Hermiona. - Zreszt�, gdyby� zwraca� uwag� na co�
wi�cej poza obiadem, sam m�g�by� to zobaczy�.</p><p>- Dlaczego mi nie
powiedzia�e�? - Ron pu�ci� mimo uszu uwag� Gryfonki i
wbi� w Harry'ego roz�alone spojrzenie. - Jestem twoim najlepszym
przyjacielem! Powinienem wiedzie�, �e...</p><p>- To sprawa Harry'ego -
wtr�ci�a si� nagle Luna. Wszyscy spojrzeli na ni� z
zaskoczeniem. Przez ostatnie p� godziny nie odezwa�a sie ani
s�owem. - To sprawa Harry'ego, co i z kim robi. Musia� mie�
wa�ny pow�d, �e wam nie powiedzia�. Gdybym by�a nim, to
te� nic bym wam nie powiedzia�a. I nie mo�ecie tego
wymaga�. Harry nie chce o tym rozmawia�. Prawda? - Spojrza�a na
niego z determinacj�.</p><p>Harry przez chwil� patrzy�
na ni� z zaskoczeniem, ale kiedy doszed� do siebie,
u�miechn�� si� z wdzi�czno�ci� i
skin�� g�ow�.</p><p>- Prawda. Dzi�ki, Luno.</p><p>Ron, kt�ry najwyra�niej te�
w ko�cu doszed� do siebie, prychn�� tylko, uznaj�c
najwyra�niej, �e nie warto s�ucha� Luny i otworzy�
usta, �eby dalej zam�cza� Harry'ego pytaniami, ale
powstrzyma�a go Hermiona, �api�c za rami� i mocno
�ciskaj�c. Ch�opak spojrza� na ni� ze
z�o�ci�, lecz widz�c jej intensywny wzrok, m�wi�cy
"jeszcze jedno s�owo, a b�dziesz mia� k�opoty!"
szybko zrezygnowa� i spu�ci� oczy, wbijaj�c je w swoje
piwo.</p><p>- Masz racj�, Luno -
powiedzia�a w ko�cu Hermiona. - Przepraszam, Harry. Nie powinnam
ci� tak naciska�.</p><p>Harry wzruszy� ramionami i
napi� si� piwa. Chcia� po prostu, aby ten temat zosta�
zamkni�ty. Wiedzia�, �e nie powinien kupowa� prezentu dla
Severusa przy tylu uczniach. Plotki w Hogwarcie roznosz� si� szybciej
ni� smr�d �ajnobomb. Ale mia� gdzie�, co b�d�
podejrzewa�. Jak d�ugo nie b�d� go tym zam�cza� i
nie domy�l� si� prawdy, mog� my�le� sobie, co
chc�. Nawet lepiej, �e podejrzewaj� kogo� ze Slytherinu. To
przynajmniej dobra wym�wka, dlaczego nie chce im o tym powiedzie� i
dlaczego nigdy nie przedstawi im swojej ukochanej.</p><p>- Ekhem... - Tonks
odchrz�kn�a, chc�c najwyra�niej przerwa� t�
nieprzyjemn� cisz�, kt�ra zapad�a. - To co si� robi z tymi
krzy��wkami mandragor i �nieguliczki, kiedy ju� si� je
przesadzi? - zwr�ci�a si� do Neville'a, tak jakby wcale nie przerwali
rozmowy. Ale Harry zauwa�y�, �e co chwil� zerka na
Lun�, a w jej oczach b�yszczy co�... dziwnego. Jakby co�
j� trapi�o.</p><p>Luna powr�ci�a do wgapiania
si� w sw�j kufel, Hermiona zacz�a szepta� co� Ronowi,
a Anastassy, ca�a czerwona na twarzy, u�miechn�a si�
do Harry'ego ze skruch�.</p><p>- Przepraszam... -
szepn�a. - Nie chcia�am...</p><p>- Niewa�ne. - Gryfon
machn�� r�k�. "I tak w ko�cu by si�
dowiedzieli" - doda� w my�lach.</p><p>Z gramofonu zacz�y
dobiega� d�wi�ki jakiej� nastrojowej ballady.
�wiat�a przygas�y, a na parkiet wysz�o wi�cej par.</p><p>Anastassy rzuci�a Harry'emu
d�ugie spojrzenie i obliza�a wargi.</p><p>- Tak si� zastanawia�am...
Czy... czy chcia�by� ze mn� zata�czy�?</p><p>Harry niemal zakrztusi� si�
piwem.</p><p>- Co? - zapyta�,
zdezorientowany.</p><p>Ta�czy�? On? To chyba
jaki� �art. Ma�o zabawny �art.</p><p>- Nie, dzi�kuj�, mam...
boli mnie kostka - wymamrota� pierwsze k�amstwo, kt�re przysz�o
mu do g�owy. Dziewczyna westchn�a i spojrza�a t�sknym
wzrokiem na przytulaj�ce si� do siebie pary. Do uszu Harry'ego
dotar�y s�owa �piewanej kobiecym g�osem piosenki:</p><p>No you don't know the one</p><p>Who dreams of you at night</p><p>And longs to kiss your lips</p><p>Longs to hold you tight</p><p>Oh I am just a friend</p><p>That's all I've ever been</p><p>Cause you don't know me**</p><p>- Bardzo lubi� t�
piosenk� - wtr�ci�a Anastassy, spogl�daj�c na
Harry'ego z nie�mia�ym i pe�nym nadziei u�miechem na
r�owych ustach. Harry
ws�ucha� si� w tekst.</p><p>I never knew the art of making love</p><p>No my heart aches with love for you</p><p>Afraid and shy I let my chance go by</p><p>The chance that you might love me
too**</p><p>"Lito�ci" -
j�kn�� w my�lach i w ostatniej chwili powstrzyma�
pal�c� ch�� uderzenia czo�em o st�.
Spojrza� na wpatruj�c� si� w niego b�yszcz�cymi oczyma
dziewczyn�. Nie mo�na powiedzie�, �e by�a brzydka.
Mia�a d�ugie, kasztanowe w�osy i oczy w kolorze piwa kremowego,
ale.... ale nie by�a nim. Nie mia�a tych demonicznych oczu ani
rozmi�kczaj�cego kolana u�miechu. Gdyby nie siedzia�a przed
nim i nie pr�bowa�a go tak bezczelnie podrywa�, Harry w og�le nie
zwr�ci�by na ni� uwagi.</p><p>- Mo�e... - odezwa�a
si� po chwili. - Mo�e jednak...</p><p>- Zaraz wracam - przerwa� jej
Harry, podnosz�c si� szybko z miejsca. Podszed� do Ginny,
wtulaj�cej si� w szyj� swojego ch�opaka i
odchrz�kn��.</p><p>Dziewczyna odwr�ci�a si�
szybko i rozszerzy�a oczy, widz�c stoj�cego za ni�
przyjaciela.</p><p>- Och, witaj Harry -
u�miechn�a si�.</p><p>- Musz� z tob� pogada�
- wycedzi�. - Teraz.</p><p>Ginny zmarszczy�a brwi, ale
skin�a g�ow�, po czym spojrza�a na swojego
ch�opaka.</p><p>- Zaraz wracam, Greg.</p><p>Wsta�a, poca�owa�a go
w policzek i pozwoli�a si� Harry'emu odci�gn�� w
k�t pomieszczenia.</p><p>- Kim jest ta dziewczyna, kt�r�
przyprowadzi�a�, i czego ona ode mnie chce? - zapyta�,
wbijaj�c w ni� rozdra�nione spojrzenie.</p><p>Ginny spojrza�a ponad jego
ramieniem i roze�mia�a si�.</p><p>- Anastassy? Jest z czwartego roku i
�miertelnie si� w tobie kocha. To siostra Grega. Zam�cza�a
nas, �eby�my j� zabrali, kiedy dowiedzia�a si�,
�e te� tu b�dziesz. Nie b�d� dla nie taki surowy,
Harry.</p><p>- Co? Zakochana we mnie? - Harry
wyba�uszy� oczy i spojrza� przez rami�. Anastassy
pomacha�a mu, u�miechaj�c si� promiennie. - Ale ona mnie w
og�le nie zna. Zreszt�, nic mnie to nie obchodzi. Ona przez ca�y czas
zam�cza mnie, �ebym z ni� zata�czy� - wycedzi�
przez zaci�ni�te z�by.</p><p>- No to zr�b to. Nie widz�
problemu. Uszcz�liwisz j� i mo�e w ko�cu si� od
ciebie odczepi.</p><p>- Nie rozumiesz. Ja nie
ta�cz�. Nie umiem ta�czy�. Nie lubi� ta... Co ty
robisz? - zawo�a� zaskoczony, kiedy Ginny poci�gn�a go
na parkiet. Zachwia� si� i w ostatniej chwili z�apa�
r�wnowag�, poniewa� po trzech kolejkach piwa kremowego z ekstra
dodatkiem od Tonks kr�ci�o mu si� ju� w g�owie i
zacz�� mie� powa�ne problemy z koordynacj�
ruchow�.</p><p>- Pokazuj� ci, jak si�
ta�czy - roze�mia�a sie Ginny, �api�c go za r�ce
i przyci�gaj�c do siebie. - Spojrza�a w bok i pomacha�a do
siedz�cego przy stoliku Grega, tak jakby dawa�a mu znak, �e
wszystko jest w porz�dku. Mrugn�a do niego i z powrotem
zwr�ci�a si� do zaskoczonego Harry'ego. - Podczas balu
bo�onarodzeniowego w czwartej klasie nawet ca�kiem dobrze ci
sz�o, ale musisz popracowa� nad technik� - Ginny
po�o�y�a jego r�k� na swojej talii i z�apa�a
go za drug�. - A teraz zamknij oczy i spr�buj zapami�ta� kroki.
W lewo. W prawo. Krok do ty�u. �wietnie. Teraz w bok i obr�t. -
Pu�ci�a go, zrobi�a piruet i przyci�gn�a go z
powrotem do siebie. Owion�� go migda�owy zapach jej perfum.
Poczu� na twarzy mu�niecie mi�kkich lok�w. - Brawo,
w�a�nie tak. I jeszcze raz. W lewo...</p><p>To dziwne, ale ta�czenie z Ginny
wcale nie by�o takie trudne. Mo�e to dzi�ki
kr���cemu w �y�ach alkoholowi. Nie czu� si�
taki spi�ty, jak dwa lata temu. Nie czu� na sobie tej presji,
kt�r� wywo�ywa�o kilkadziesi�t par wpatruj�cych
si� w niego oczu. Wystarczy�o tylko zapami�ta� kroki. Nie,
to wcale nie by�o takie skomplikowane. A nawet je�eli
g��biej by si� nad tym zastanowi�, to ca�kiem mu
si� to podoba�o. I dzi�ki temu, �e przez ca�y czas
mia� zamkni�te oczy, m�g� wyobra�a� sobie, �e
ta�czy z Severusem.</p><p>Nie, to by�a g�upi my�l.
Obaj nienawidzili ta�czy�. Ale mo�e... mo�e kiedy�...</p><p>M�g�by wtedy stan��
bli�ej niego. O, w�a�nie tak. I owin�� ramiona
wok� jego pasa, czuj�c pod palcami szorstkie szaty,
szeleszcz�ce cicho wok� nich. Tak jak teraz. I m�g�by po�o�y�
g�ow� na jego ramieniu i...</p><p>...i wtedy us�ysza�
zdezorientowany g�os Ginny:</p><p>- Co ty wyprawiasz, Harry?</p><p>Jej s�owa zmiesza�y
si� z nag�ym, nieprzyjemnym uczuciem wzrostu napi�cia, kt�re
spowodowa�o, �e wszystkie w�oski na jego ciele unios�y
si�. Harry otworzy� oczy, a jego wzrok pad� na drzwi. Drzwi, w
kt�rych sta� Dumbledore i... Snape.</p><p>Harry potkn�� si� o
w�asne nogi, zachwia�, poci�gn�� za sob�
Gryfonk� i wyl�dowa� na pod�odze. A Ginny na nim.
Potrzebowa� chwili, aby si� otrz�sn�� i wyplu� z
ust jej w�osy. Kiedy mu si� to uda�o i zerkn�� w
kierunku drzwi, niemal ud�awi� si� w�asnym j�zykiem,
widz�c spojrzenie, kt�re wbija� w niego Severus.</p><p>Mrozi�o.</p><p>Szybko zrzuci� z siebie
zaskoczon� Gryfonk� i zerwa� si� na r�wne nogi. Greg
podbieg� do swojej dziewczyny i pom�g� jej si�
podnie��, ale Harry nie zwraca� na to uwagi. Pr�bowa� nie
dr�e� pod wp�ywem lodowatego, p�on�cego
w�ciek�o�ci� spojrzenia Severusa. Czu�, �e gdyby
tylko byli tutaj sami, nie wyszed�by z tej konfrontacji bez szwanku.</p><p>Tonks niemal oplu�a si�
swoim piwem, widz�c podchodz�cego do niej, u�miechni�tego
dyrektora. Zerwa�a si� na r�wne nogi, aby go powita�, ale
Dumbledore r�k� da� jej znak, aby nie wstawa�a. Przez
zas�on� lodowatego przera�enia, kt�re go ogarn�o,
Harry us�ysza� uspokajaj�cy g�os dyrektora, i�
wpad� tylko na chwilk�, aby zobaczy� czy wszystko w
porz�dku i czy dobrze si� bawi�. A profesor Snape by� na
tyle uprzejmy, �e zgodzi� si� mu towarzyszy�.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i wbi� wzrok w pod�og�, pr�buj�c uciec
przed tym morderczym spojrzeniem, kt�re niemal wypala�o mu dziur� w
czaszce. Dlaczego mia� wra�enie, �e w�a�nie
narobi� sobie bardzo, ale to bardzo powa�nych k�opot�w?</p><p>- Harry, wszystko w porz�dku? -
us�ysza� zmartwiony g�os Ginny. - Nagle sta�e�
si� bardzo blady. �le si� czujesz?</p><p>Harry pokr�ci� g�owa.</p><p>- Nie, to tylko... to piwo. Za
du�o piwa. Tak. Lepiej usi�d�. Dzi�ki - wymamrota�
niesk�adnie, podchodz�c do stolika i ci�ko opadaj�c
na krzes�o, poniewa� poczu�, �e jego kolana dr��.</p><p>Kurwa! Jak to musia�o
wygl�da�? Co Severus sobie m�g� pomy�le�? �e on i
Ginny...</p><p>Nie!</p><p>Z przera�eniem spojrza�
jeszcze raz na drzwi, ale zar�wno dyrektor, jak i mroczna sylwetka Mistrza
Eliksir�w znikn�y tak szybko, jak si� pojawi�y. Jednak
unosz�ca si� w powietrzu gro�ba pozosta�a i Harry
poczu�, �e potrzebuje czego� mocniejszego, aby wyrzuci�
j� ze swojej g�owy.</p><p>- Musz� si� napi� -
sapn��, �api�c piwo kremowe Tonks i wypijaj�c je
niemal duszkiem.</p><p>- Czyli kostka przesta�a
ci� ju� bole� - powiedzia�a cicho Anastassy. Harry
spojrza� na ni� ze zdziwieniem. O czym ona m�wi�a? By�
teraz tak roztrz�siony, �e wszystko, co nie wi�za�o
si� ze Snape'em, kt�ry przed chwil� niemal zamordowa� go
wzrokiem, wyparowa�o z jego umys�u. - No bo pomy�la�am, �e
skoro ta�czy�e� z Ginny, to mogliby�my zata�czy�
teraz razem...</p><p>O nie!</p><p>Harry z�apa� resztk�
swojego piwa, wsta� bez s�owa, tak jakby w og�le nie
us�ysza� wypowiedzi dziewczyny, po czym z�apa�
zaskoczon� Lun� za r�k� i odci�gn�� j�
na bok, do najbli�szego wolnego stolika.</p><p>- Czy mo�emy tu chwil�
posiedzie�? - zapyta�, kiedy z westchnieniem opad� na
krzes�o. - Mo�e w ko�cu jej si� znudzi i sobie p�jdzie -
szepn��, wskazuj�c g�ow� na stolik za sob�.</p><p>- Nie ma sprawy - mrukn�a
Luna, obserwuj�c Harry'ego uwa�nym wzrokiem. Przenios�a
spojrzenie na zamkni�te drzwi, a p�niej z powrotem na
wpatruj�cego si� ponuro w iskrz�ce si� na obrusie cekiny
Harry'ego.</p><p>- Nie martw si�, Harry -
szepn�a po chwili namys�u. - Przejdzie mu. Wcale nie
wygl�da�o, jakby� z ni� ta�czy�, a p�niej
j� obmacywa�, a p�niej... jakby na tobie le�a�a. To
znaczy... mo�e troch�.</p><p>- Bardzo ci dzi�kuj� -
wymamrota�, marz�c jedynie o kolejnej porcji piwa z ekstra dodatkiem.
A mo�e lepiej o dodatku z piwem.</p><p>- To chyba dobrze, �e jest o
ciebie zazdrosny? To znaczy, �e mu na tobie zale�y. Gdyby mu nie
zale�a�o, nie by�by zazdrosny - wyja�ni�a Luna,
chocia� j�zyk troch� jej si� pl�ta�.</p><p>- Taa - mrukn�� Harry,
zerkaj�c do ty�u na swoich roze�mianych i rozgadanych
przyjaci�, a nast�pnie przenosz�c wzrok ponownie na
siedz�c� obok niego Krukonk�. Zmarszczy� brwi, kiedy
dostrzeg� na jej twarzy autentyczny... smutek. - Wszystko w porz�dku?
- zapyta�. Dziewczyna u�miechn�a si� i
spu�ci�a wzrok. Mia�a zarumienione policzki i wodniste oczy.
Wygl�da�a, jakby zmaga�a si� ze sob�. Spojrza�a
na opowiadaj�c� co� z entuzjazmem Tonks i ponownie
spu�ci�a wzrok.</p><p>- Tak, tylko... tak si�
zastanawiam. Jak sobie z tym radzisz, Harry? To znaczy... czy on nie ma nic
przeciwko temu, �e jeste� taki m�ody?</p><p>Harry zamruga�. Luna
wygl�da�a na bardzo powa�n�. W zasadzie to nigdy nie
widzia� na jej twarzy wyrazu takiego... zagubienia.</p><p>- N-nie. Chyba raczej nie -
odpar� niepewnie. - To znaczy... - Zamy�li� si�. Severus
jako� nigdy nie robi� z tego problemu, o ile sobie dobrze
przypomina�. Chyba nie przeszkadza�o mu to, �e Harry mia�
tylko szesna�cie lat i by� od niego ponad dwa razy m�odszy.
Wygl�da�o nawet na to, �e to... lubi�. - Nie, nie
wydaj� mi si�. - To by�o dziwne rozmawia� o tym z
Lun�. Ale by�a jedyn� osob� w ca�ej szkole, kt�ra
zna�a jego tajemnic�. I wydawa�a si� j� w pe�ni
akceptowa�.</p><p>- No w�a�nie - odpar�a
marszcz�c brwi. - Przecie� to nie powinien by� problem. Tak samo
jak to, �e on jest twoim nauczycielem. Prawdziwa mi�o�� lat
nie liczy. Tak mawia�a moja mama - u�miechn�a si� do
niego niepewnie. Dlaczego mia� wra�enie, �e wcale nie rozmawiali
o nim? - Kochasz go, prawda? - zapyta�a po chwili wahania.</p><p>- Co? - Harry wytrzeszczy� oczy</p><p>Kocha�? Severusa? Co to w og�le
za pytanie? Jak w og�le...? Nie m�g�... Nie, to nie... Poczu�,
�e si� rumieni i nie potrafi tego powstrzyma�.</p><p>- Lubisz z nim przebywa�? -
zapyta�a w ko�cu rzeczowo, widz�c, �e Harry
najwyra�niej straci� mow�.</p><p>- Co? Tak, jasne - wymamrota�,
wbijaj�c wzrok w st�.</p><p>- T�sknisz za nim w ka�dej
sekundzie, kiedy si� z nim nie widzisz?</p><p>- Ee... chyba tak. Raczej tak.</p><p>- M�g�by� zrobi� dla
niego wszystko, ��cznie z tym, co pozornie wydaje si� szalone?</p><p>- My�l�, �e tak -
odpar� ostro�nie, zagryzaj�c warg�.</p><p>- Chcia�by�
sp�dza� z nim ka�d� woln� chwil�?</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie.</p><p>- O tak...</p><p>- I chcia�by�, �eby
tak by�o zawsze?</p><p>Harry podni�s� g�ow� i
spojrza� na Krukonk�. Jej rozmarzony wzrok utkwiony by� w
zmieniaj�cej w�a�nie kolory w�os�w jak w kalejdoskopie,
roze�mianej Tonks.</p><p>- Uhm - mrukn��,
czuj�c, �e policzki p�on� mu coraz bardziej.</p><p>- To oznacza, �e go kochasz -
odpar�a cicho Luna, odrywaj�c wzrok od Tonks i spogl�daj�c
na Harry'ego. U�miechn�a si� smutno i spu�ci�a
g�ow�. Ale Harry zd��y� zauwa�y�
p�kniecie w jej du�ych, b��kitnych oczach.</p><p>To znaczy, �e go kochasz</p><p>Dziwne, ale dok�adnie takie samo
p�kni�cie poczu� w�a�nie w swojej piersi.</p><p>I ono... bola�o.</p><empty-line/><p>* "Merry Christmas
everyone!" by Shakin' Stevens</p><p>** "You don't know me" by
Jann Arden</p><p>T�um:</p><p>"Nie znasz tej osoby,</p><p>Kt�ra �ni o Tobie w nocy,</p><p>Pragnie ca�owa� twoje usta,</p><p>I pragnie tuli� Ci� mocno.</p><p>Och, jestem tylko kole�ank�</p><p>I tylko tym zawsze by�am</p><p>Poniewa� nie znasz mnie"</p><p>"Nigdy nie zna�am sztuki
uprawiania mi�o�ci</p><p>Moje serce cierpi z mi�o�ci
do ciebie</p><p>Jestem zbyt przestraszona i
nie�mia�a i pozwalam, aby moja szansa odesz�a</p><p>Szansa na to, aby� Ty pokocha�
mnie tak�e"</p><p>_________________</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 33 ---</strong></p><p><strong>33. "Let's get a
party"</strong></p><p>Cz�� 2</p><p>P�nym wieczorem
do��czy� do nich Hagrid. Wszed� troch� niepewnie i
przez chwil� sta� w drzwiach, rozgl�daj�c si� z
wyrazem bezbrze�nego zdumienia na twarzy.</p><p>- Tutaj, Hagridzie! - Tonks
pomacha�a do niego i zaprosi�a go do stolika. - Co dla ciebie? -
zapyta�a, kiedy p�olbrzym umo�ci� si� ju�
pomi�dzy ni� a Harrym.</p><p>- Och, to co zawsze. - Hagrid
machn�� wielk� d�oni�. - Stary Aberfoth b�dzie
wiedzia�.</p><p>I rzeczywi�cie po kilku chwilach
barman postawi� przed nim ogromny kufel czego�, co parowa�o i
zia�o alkoholowym aromatem tak bardzo, i� Tonks i Harry byli zmuszeni
odsun�� si� nieznacznie, poniewa� mieli wra�enie,
jakby co� przewierca�o im dziurki w nosach.</p><p>- Co si� sta�o z t�
knajp�? - zapyta�, kiedy wzi�� pot�ny �yk i
z zadowolonym u�miechem na twarzy wytar� brod�. - Na Merlina,
wygl�da jakby kto� wpu�ci� tutaj lukrowego gnoma.</p><p>- Co to s� lukrowe gnomy? -
zapyta� Ron, marszcz�c brwi.</p><p>- To takie ma�e ta�atajstwa,
co to �a�� tylko i pr�buj� wszystko ozdabia�
kokardami, kwiatkami i r�nymi �mieciami. Wygl�da, jakby
kto� wpu�ci� ich tu ca�e stado.</p><p>Hermiona odchrz�kn�a,
Neville spu�ci� g�ow�, a Tonks zaczerwieni�a si�
tak bardzo, �e jej w�osy przybra�y barw� purpury.</p><p>Hagrid spojrza� na nich ze
zdziwieniem i po chwili jego oczy rozszerzy�y si� w zrozumieniu.
Zarumieni� si� i wymamrota� w swoj� brod�:</p><p>- Oj, chyba niepotrzebnie...</p><p>- Nie, nie przejmuj si�. - Tonks
machn�a r�k�. - Chcia�am po prostu, �eby
by�o �adnie. Ale chyba troch� przesadzi�am. -
Rozejrza�a si� po sali z wyra�nym przygn�bieniem na twarzy.</p><p>- No, mo�e tr... -
zacz�� Ron, ale urwa� i j�kn�� bole�nie.
Spojrza� z wyrzutem na Hermion� i zacz�� rozmasowywa�
sobie bok.</p><p>- Wszystko jest bardzo �adnie przystrojone.
Naprawd� nam si� podoba. Prawda, Ron? - zapyta�a Gryfonka,
wbijaj�c w ch�opaka intensywne spojrzenie.</p><p>- Taa, bardzo �adnie... -
wymamrota�, nadal rozmasowuj�c sobie bok.</p><p>- Naprawd� �adnie -
doda� Neville, u�miechaj�c si� zach�caj�co.</p><p>- Tak, bardzo - dorzuci�a
Anastassy.</p><p>Harry poczu� na sobie
wyczekuj�ce spojrzenia. Upi� �yk piwa i zmarszczy� brwi.</p><p>- Co? - zapyta�. Przed
chwil� uk�ada� w g�owie wyja�nienie "incydentu z
Ginny" dla Snape'a, i nawet nie wiedzia�, o czym przyjaciele
rozmawiali. A teraz wszyscy si� na niego gapili tak, jakby czego� od
niego oczekiwali. - O co chodzi? - powt�rzy�, nieco rozdra�niony. Z
opresji wybawi� go cichy, nieco rozmarzony g�os Luny:</p><p>- Pi�kne... - Wszystkie oczy
skierowa�y si� na ni�. Dziewczyna podpiera�a d�o�mi
brod� i wpatrywa�a si� w Tonks. - Wszystko, na co spojrz�,
jest takie pi�kne.... - wyszepta�a. Wygl�da�a jak
zahipnotyzowana.</p><p>Tonks zarumieni�a si� i
spu�ci�a g�ow�.</p><p>Harry dostrzeg� marszcz�ce
si� w zamy�leniu brwi Hermiony i postanowi�, �e czas wkroczy�
do akcji.</p><p>- To... ee... Co s�ycha�,
Hagridzie? Jak tam krakwaty?</p><p>- Och, wspaniale wyros�y.
Gdyby� widzia�, jakie maj� teraz k�y... ostre jak szpilki.
Mog�yby podziurawi� was jak ser, gdyby z�apa�y. - Hagrid
wyszczerzy� si� i nap�cznia� z dumy. - Chcieliby�cie
je obejrze�?</p><p>- Nie.</p><p>- Nie ma takiej potrzeby.</p><p>- Nie k�opocz si�.</p><p>Ch�r mamrocz�cych g�os�w
sprawi�, �e Hagrid posmutnia� i spu�ci�
g�ow�.</p><p>- Co masz zamiar z nimi zrobi�,
Hagridzie? - zapyta�a rzeczowo Hermiona, widz�c przygn�bienie na
twarzy przyjaciela. - Dyrektor chyba... nie pozwoli ci ich zatrzyma�,
prawda?</p><p>- Och, psor Dumbledore to sw�j
go��, ale... inni nauczyciele nie s� zachwyceni. Psor McGonagall
m�wi, �e one s� za niebezpieczne, aby pokazywa� je dzieciakom.</p><p>Hermiona i Ron wymienili spojrzenia.
Hagrid nie uwa�a� �adnego zwierz�cia za niebezpieczne,
dop�ki czego� komu� nie odgryz�o. A nawet wtedy by� w
stanie broni� go, t�umacz�c, �e "to tylko zwierzak,
by� g�odny, nie mo�na si� go czepia�, tak
naprawd� to jest bardzo spokojny, tylko czasami, jak si� zdenerwuje,
to mo�e si� na kogo� rzuci�, ale to tylko dlatego, �e
chce si� bawi�, a wszyscy si� go boj�, i on nie rozumie, i
te� si� boi, i czasami zdarza si� jaki� wypadek... no ale
to przecie� tylko zwierzak, jest w porz�dku, naprawd�..."</p><p>- Ale uda�o mi si�
przekona� psora Dumbledore'a, �eby wypu�ci� je do lasu, co
by mog�y sobie tam �y� i pilnowa� go. - Spojrzenie
p�olbrzyma spocz�o na Harrym i ch�opak potrzebowa�
chwili, aby za�apa� o jakie "pilnowanie" chodzi.</p><p>C�, kolejne stado
krwio�erczych potwor�w z z�bami ostrymi jak ig�y mo�e i da
rad� wyp�oszy� stamt�d niechcianych, morduj�cych
zwierz�ta "go�ci". Ale m�g�by si�
za�o�y� o gar�� galeon�w, �e sprawi raczej,
i� wyprawy do Zakazanego Lasu stan� si� dla uczni�w jeszcze
bardziej niebezpieczne, ni� do tej pory, i b�d�
przypomina�y wk�adanie r�ki do stawu pe�nego
wyg�odzonych piranii.</p><p>U�miechn�� si�
blado.</p><p>- To... super - mrukn��. -
Zakazany Las nareszcie stanie si� jeszcze niebezp... to znaczy,
bezpieczniejszy.</p><p>S�dz�c po minach pozosta�ych,
siedz�cych przy stole os�b, my�leli dok�adnie tak samo.</p><p>- A co u was? - hukn��
Hagrid, u�miechaj�c si� szeroko.</p><p>*</p><p>"Dodatek" Tonks mia�
na wszystkich niezwykle intryguj�ce oddzia�ywanie. Ron i Hermiona
zacz�li dziwnie si� sobie przygl�da� i byli dla siebie
wyj�tkowo mili. Rudzielec po jakim� czasie ca�kowicie
zapomnia� o Ginny, migdal�cej si� w k�cie ze swoim
ch�opakiem, i nie potrafi� oderwa� oczu od rumieni�cej
si� na przemian i wybuchaj�cej pijackim chichotem Hermiony. Anastassy
w ko�cu znudzi�o si� wbijanie w Harry'ego wzroku kopni�tego
spaniela i zgodzi�a si� zata�czy� z Neville'em.</p><p>Harry odetchn�� z
ulg�. Mia� jej ju� serdecznie dosy�. Czu�, �e
coraz bardziej kr�ci mu si� w g�owie. Co, prawd�
m�wi�c, by�o nawet ca�kiem mi�e. Przynajmniej powoli
udawa�o mu si� zapomina� o tym potwornym uczuciu upokorzenia i
strachu, jakie go ogarn�o, kiedy zobaczy� stoj�cego w
drzwiach Snape'a. I o bolesnym u�cisku w piersi, gdy us�ysza�
s�owa Luny: "To znaczy, �e go kochasz".</p><p>Zacisn�� powieki,
pr�buj�c przep�dzi� te my�li z g�owy, po czym
otworzy� oczy i zerkn�� na Rona, kt�ry od jakiego� ju�
czasu niemal desperacko zerka� na parkiet. I na Hermion�. Na parkiet.
I na Hermion�.</p><p>No c�, wygl�da na to,
�e jego przyjaciel potrzebowa� ma�ej pomocy. A Harry z
przyjemno�ci� mu jej udzieli. Byle tylko zapomnie� o tych
odbijaj�cych si� echem w czaszce s�owach i tym wwiercaj�cym
si� w m�zg spojrzeniu czarnych oczu.</p><p>Hermiona rozmawia�a
w�a�nie z Tonks, Lun� i Hagridem, kt�ry wypi� ju� dwa
kufle i zacz�� trzeci. Harry przesun�� si� nieco w bok
i kopn��. I chyba uda�o mu si� trafi� w nog�
Rona, poniewa� przyjaciel skrzywi� si� i spojrza� na niego
z wyrzutem.</p><p>Wskaza� g�ow� na
parkiet, a p�niej na Hermion�. Ron zarumieni� si� i
pokr�ci� g�ow�. Harry kopn�� ponownie. Ron
wbi� w niego rozdra�nione spojrzenie i przewr�ci� oczami.
Zerkn�� nerwowo na Hermion� i prze�kn��
�lin�. Siedzia� przez moment, jakby walcz�c ze sob�, a
po chwili ponownie spojrza� na Harry'ego, jak gdyby poszukuj�c
wsparcia i kolejnego kopniaka. Ale Harry uni�s� tylko
zach�caj�co kciuki i u�miechn�� si�.</p><p>Ron wzi�� g��boki
oddech i na przemian rumieni�c si� i bledn�c, pochyli�
si� do ucha Hermiony i co� jej wyszepta�. Dziewczyna
zaczerwieni�a si� i oderwa�a od rozmowy. Spojrza�a na Rona,
u�miechn�a nie�mia�o i skin�a
g�ow�.</p><p>Oboje wstali i ruszyli w stron�
parkietu. Ron odwr�ci� si� jeszcze na chwil�, aby
pos�a� Harry'emu rozradowany u�miech, a ch�opak zdusi�
chichot, zanurzaj�c usta w swoim piwie.</p><p>Och, pomi�dzy nimi naprawd�
zia�a przepa��... Ogromna, niezmierzona przepa��...</p><p>Pokr�ci� g�ow� i
spojrza� na pozosta�ych przy stole Tonks, Lun� i... A gdzie
si� podzia� Hagrid?</p><p>Harry rozejrza� si� i
zobaczy�, �e p�olbrzym siedzi przy barze i
opr�niaj�c kolejny kufel, prowadzi o�ywion� dyskusj�
z barmanem.</p><p>Luna odstawi�a czwarty, pusty
ju� kufel kremowego piwa, i u�miechn�a si� niepewnie.</p><p>- Nie wiedzia�am, �e to
jest takie dobre, Harry. Z ch�ci� naci... napi�abym si�
jeszcze jednego - powiedzia�a, rozgl�daj�c si�
zachwyconymi, b�yszcz�cymi oczami po pomieszczeniu. - Wszystko jest
takie... �wiec�ce. I faluj�ce. To naprawd� niesamowite. -
Harry, kt�ry sam mia� ju� trudno�ci ze skupieniem wzroku,
r�wnie� rozejrza� si� po wype�nionej w wi�kszo�ci
migdal�cymi si� parami sali. - Wszyscy wydaj� si� mie�
taki... dobry humor - doda�a Krukonka, przygl�daj�c si�
ca�uj�cej si� przy stoliku obok parze. Po chwili
spu�ci�a wzrok, zarumieniona, i spojrza�a w iskrz�cy
si� obrus. Zerkn�a na siedz�c� obok Tonks i
u�miechn�a si� do niej nie�mia�o. Ale Nimfadora
zdawa�a si� tego nie zauwa�y�, zbyt zaj�ta
rozgl�daniem si� po sali i u�miechaniem pod nosem z powodu
roztaczaj�cego si� wsz�dzie widoku.</p><p>- Och - zachichota�a,
wskazuj�c dyskretnie na Rona, kt�ry pr�bowa� w�a�nie, nieco
nieudolnie i bezskutecznie, poca�owa� Hermion�. - Czy� to
nie urocze? Kto by pomy�la�, �e odrobina...</p><p>- Masz prze�liczne w�osy -
wystrzeli�a nagle Luna, kt�ra od paru chwil nie odrywa�a od niej
wzroku. Harry zakrztusi� si� piwem, kt�re w�a�nie
s�czy�, i szybko zerkn�� na Tonks. Jej w�osy, jeszcze
chwil� temu jasnor�owe, przybra�y barw� karmazynowej
czerwieni. Tak samo jak twarz. - A teraz s� jeszcze �adniejsze -
doda�a Krukonka, u�miechaj�c si� nieprzytomnie i
wyci�gaj�c d�o� w stron� ciemniej�cych coraz
bardziej w�os�w Tonks. Nimfadora odsun�a si�
b�yskawicznie, odtr�caj�c r�k� Luny.</p><p>- Przesta� - sykn�a
cicho, wbijaj�c w dziewczyn� pociemnia�e, nieprzyjemne
spojrzenie. Zerkn�a nerwowo na Harry'ego, kt�ry uwa�nie
przygl�da� si� dr��cym oczom Luny, ale nie �mia�
si� odezwa�. - Twoja przyjaci�ka chyba za du�o
wypi�a, Harry - zachichota�a nerwowo Tonks, ale jej w�osy nie
rozja�ni�y si�.</p><p>- Nie zwracaj si� do mnie tak,
jakby mnie tutaj nie by�o - wyszepta�a Luna, wbijaj�c w ni�
nieco rozmyte spojrzenie. - Wiesz, jak mam na imi�.</p><p>Harry prze�kn�� swoje
piwo i przeni�s� wzrok na Tonks, czekaj�c na jej reakcj�. Po raz
pierwszy widzia� tak� mozaik� uczu� na wiecznie rozmarzonej
twarzy Luny. By� ju� niemal pewien, �e wszystkie jego
podejrzenia okaza�y si� prawd�. Ale wola� si� na razie
nie miesza� i poczeka� na dalszy rozw�j wypadk�w.</p><p>- Mo�e p�jdziecie
pota�czy�? Zabawcie si�. - Wygl�da�o na to, �e
Nimfadora pr�buje odzyska� kontrol� nad sytuacj�. - W ko�cu
to wasza impreza. Nie powinni�cie siedzie� tutaj ze swoim nauczycielem
i...</p><p>Harry widzia�, �e twarz
Luny czerwienieje i dziewczyna otwiera usta, �eby co�
powiedzie�, ale w tej samej chwili wyros�a obok nich
pot�na sylwetka Hagrida.</p><p>- Musia�em pogada� ze
starym kumplem - zadudni�. - Chyba nic mnie nie omin�o?</p><p>Nie�wiadomy kr�puj�cej
ciszy, kt�ra zawis�a w powietrzu, usiad� pomi�dzy Harrym a Tonks
i Lun�, rozdzielaj�c ich. Harry odchrz�kn�� i
postanowi� zagada� Hagrida, by Luna i Tonks mog�y sobie
wyja�ni� jakie� dr�cz�ce ich sprawy. Albo po prostu
pogapi� si� w obrus lub na �cian�, je�eli tego im potrzeba.</p><p>- Ciesz� si�, �e
przyszed�e� - wymamrota�.</p><p>- Mia�em opu�ci�
tak� imprez�? - zadudni� Hagrid. - Zreszt�
st�skni�em si� troch� za Ronem i Hermion�.
Odwiedzaj� mnie jeszcze rzadziej ni� ty. - Spojrza� w sw�j kufel
i westchn��. - Nikt ju� nie pami�ta o starym gajowym.</p><p>- Przesta�, Hagridzie.
Oczywi�cie, �e pami�tamy. Odwiedz� ci� w
�wi�ta, obiecuj�. Przecie� zostaj� w Hogwarcie. Wiesz
o tym, prawda?</p><p>- Taa. Przykro mi z tego powodu,
Harry.</p><p>- Dlaczego przykro? - Harry
zmarszczy� brwi i spojrza� ze zdziwieniem na przygn�bionego
p�olbrzyma.</p><p>- Wiem, �e wola�by�
sp�dzi� �wi�ta z Ronem i Hermion�, zamiast gni�
tutaj ze starymi profesorami - mamrota� Hagrid, wpatruj�c si� w
sw�j kufel z takim uporem, jakby to by�a jedyna rzecz, kt�ra jeszcze
utrzymywa�a go pionowo. - My�lisz, �e nie pr�bowa�em
si� za tob� wstawi�? Jak tylko si� dowiedzia�em,
�e zamierzaj� zostawi� ci� tutaj na �wi�ta,
pop�dzi�em do dyrektora i powiedzia�em mu... Tak mu
powiedzia�em... �e jeste� m�ody i �e Artur i Molly to
�wietni czarodzieje i �e b�dzie ci bardzo przykro, je�eli
b�dziesz musia� tu zosta�... I Ronowi b�dzie przykro, i
Hermionie... I mi te�, bo kiedy tobie jest przykro, Harry, to mnie
te� nie jest najlepiej... - Harry spr�bowa� ukry�
za�enowanie, upijaj�c kolejny, bardzo du�y �yk piwa. - Ale
dyrektor nie chcia� mnie s�ucha�. Powiedzia�, �e
ca�kowicie ufa Snape'owi i je�eli Snape twierdzi, �e musisz
zosta�, to...</p><p>Harry oplu� piwem ca�y
st�. Przez chwil� krztusi� si�, nie mog�c
z�apa� tchu. Uda�o mu si� to dopiero, kiedy poczu� na
plecach uderzenie wielkiej d�oni Hagrida. Uderzy� czo�em o blat,
przez co zakr�ci�o mu si� w g�owie.</p><p>- Przepraszam, Harry. Nic ci nie
jest?</p><p>Harry pokiwa� g�ow�,
gwa�townie �api�c oddech i czuj�c dr��ce w oczach
�zy.</p><p>- P-profesor Snape powiedzia�
dyrektorowi, �e powinienem zosta� na �wi�ta w Hogwarcie? -
zapyta�. Musia� us�ysze� to ponownie. Ba� si�,
�e si� przes�ysza�.</p><p>- Tak - odpar� nieco zbity z
tropu Hagrid. - Przepraszam, Harry. Nie wiedzia�em, �e a� tak
ci� to zdenerwuje. Wiem, �e psor Snape niezbyt ci� lubi, ale
moim zdaniem to po prostu...</p><p>Ale Harry nie s�ucha�
ju� dalej. Wpatrywa� si� w opryskany piwem st� szeroko
otwartymi oczami i nie m�g� uwierzy� w�asnym uszom.</p><p>Snape! Ten wredny, podst�pny,
�lizgo�ski Snape! Jak on m�g�? Harry prosi� go i niemal
b�aga� na kolanach, aby pozwoli� mu sp�dzi� ze
sob� �wi�ta, a to on by� tym, kt�ry doprowadzi� do
tego, �e jednak zostanie w Hogwarcie! Zrobi� to specjalnie! Tak
wszystko ukartowa�, aby to Harry prosi� go i b�aga�! I jak
zwykle da� mu si� przechytrzy�! Dlaczego wcze�niej o tym
nie pomy�la�? Tylko sko�czony kretyn uwierzy�by, �e
Snape tak �atwo pozwoli si� zmanipulowa� i nabierze si� ta
ten, och, jak�e sprytny plan. To on poci�ga� za sznurki od
samego pocz�tku. M�g� si� tego domy�li�. Snape za
bardzo oponowa�, za bardzo "nie chcia�". I
pami�ta�, tak, teraz pami�ta�. I rozumia�.
Rozumia�, dlaczego na wspomnienie, �e Harry si� poddaje i w
takim razie idzie powiedzie� Dumbledore'owi, �e pojedzie jednak do
Weasley�w... dlaczego Snape spojrza� na niego z takim zaskoczeniem. I
zobaczy� gniew w jego oczach. By� z�y, bo pomy�la�,
�e jego plan nie wypali�. �e Harry'emu nie zale�a�o
a� tak bardzo na sp�dzeniu z nim �wi�t i �e sam si�
tej mo�liwo�ci pozbawi� przez swoje durne zagrywki. Ale kiedy
Harry zacz�� "szanta�owa�" go swoim wielce
podst�pnym planem, m�g� w ko�cu �askawie zgodzi�
si� na jego pro�by.</p><p>Co za... Snape!</p><p>Harry uderzy� czo�em o
blat.</p><p>Znowu pozwoli� mu si�
wykiwa�. Niech go szlag! Niech go...</p><p>Zaraz!</p><p>Zmarszczy� brwi,
pozwalaj�c, by ca�y gniew sp�yn�� z niego,
ods�aniaj�c sedno.</p><p>Przecie�... przecie� skoro
Snape powiedzia� Dumbledore'owi, �e Harry powinien zosta� w
Hogwarcie, to znaczy�o, �e... �e... chce sp�dzi� z nim
�wi�ta! �e te� chce sp�dzi� z nim
�wi�ta. �wi�ta. Z nim. Sp�dzi�. Chce.</p><p>Harry poczu� ciep�o w
�o��dku. U�miechn�� si� do siebie.</p><p>Ca�y Snape. Nie m�g�
pozwoli�, aby Harry dowiedzia� si�, �e tak�e chce
sp�dzi� z nim �wi�ta, wi�c wymy�li�
ca�y ten plan. To by�o... to by�o...</p><p>Och, do diab�a! Mia�
ochot� po prostu zerwa� si�, uciec st�d i pobiec do niego.
Pobiec i powiedzie� mu, �e tak, zostanie, �e powinien by�
mu po prostu powiedzie�, �e on tak�e chce z nim
sp�dzi� �wi�ta, �e je�eli tylko zechce, to Harry
sp�dzi z nim ca�e �ycie... �e zrobi�by dla niego
wszystko, �e nie potrafi ju� bez niego istnie�, �e go...
kocha...</p><p>Poczu�, �e mimowolnie
si� rumieni.</p><p>Kocha... To s�owo wydawa�o
si� takie dziwne... takie niepasuj�ce.</p><p>Harry s�ysza� je
cz�sto. Zakochane pary, kt�re widywa� na korytarzach przez ca�y
czas, obrzuca�y si� tym s�owem, jakby to by� jaki�...
och�ap. Co� tak zwyczajnego i trywialnego, �e nie warto
zaprz�ta� sobie tym g�owy przez czas d�u�szy, ni�
jest potrzebny, aby je wypowiedzie�.</p><p>Ale Severus... czy m�g�
u�ywa� tego s�owa w stosunku do tego, co do niego czu�?
Wci�� wydawa�o mu si� zbyt du�e, zbyt... powa�ne.
Mo�e dlatego, �e nikt mu tego nigdy nie m�wi�? Przez ca�e
swoje �ycie nie us�ysza� tego s�owa ani razu. I ani razu go
nie u�y�. A przecie� wiedzia� podsk�rnie... wiedzia�,
�e... �e jednak jest kto�, kto go kocha. Hermiona i Ron, jego
rodzice, Syriusz, a nawet mo�e... mo�e troch� Dumbledore i
Hagrid. I pani Weasley.</p><p>Ale... ale to by�o zupe�nie
co innego. �adna z tych os�b nie sprawia�a, �e czu�
si� tak... tak... jakby jego serce chcia�o eksplodowa�, gdy
tylko na nich spojrza�. Mia� ochot� wydrapa� je sobie z
piersi, aby chocia� na chwil� zamilk�o i nie reagowa�o tak
gwa�townie na ka�de spojrzenie, ka�de s�owo, ka�dy
dotyk... Aby nie umiera�o i nie odradza�o si� na nowo z powod�w,
kt�rych sam nie do ko�ca rozumia�.</p><p>Czy to... czy to w�a�nie
oznacza�o "kocha�"?</p><p>Je�eli tak... to by� w
bardzo powa�nych tarapatach.</p><p>- Zawsze to samo! Zawsze masz
tak� sam� wym�wk�! - cichy krzyk Luny wdar� si� w
umys� Harry'ego i sprowadzi� go na ziemi�. Ch�opak
zamruga� kilka razy i rozejrza� si� wok� nieco
nieprzytomnym wzrokiem. Hagrid chrapa� dono�nie, oparty o
�cian� za sob�, a Tonks siedzia�a zszokowana,
wpatruj�c si� w drzwi, za kt�rymi w�a�nie przed chwil�
znikn�a Luna.</p><p>Do pomieszczenia wdar� si�
ch�odny zapach �niegu i wiatru. Harry spojrza� na
ta�cz�ce pary. Wygl�da�o na to, �e wszyscy byli tak
zaj�ci sob�, i� nikt nawet nie zauwa�y� tego
ma�ego incydentu. Nawet Hermiona i Ron, kt�rzy ta�czyli mocno w
siebie wtuleni.</p><p>Harry zerkn�� na Tonks.
Nimfadora wbi�a rozbiegane spojrzenie w st�. Jej w�osy
ca�kiem wyblak�y, przybieraj�c niemal mysi kolor. Co jaki�
czas spogl�da�a na drzwi, za kt�rymi znikn�a Luna, i
wygl�da�a, jakby walczy�a ze sob�.</p><p>I chyba w ko�cu przegra�a.
Obliza�a wargi i spr�bowa�a u�miechn�� si� do
Harry'ego.</p><p>- Na dworze jest ciemno, nie powinna
si� oddala�. P�jd� jej poszuka�. Musz�... musz�
was pilnowa�. Ona nie mo�e tak... Wiesz, o co mi chodzi. Zaraz wracam
- wyszepta�a, niemal zrywaj�c si� z miejsca. Podbieg�a do
drzwi, otworzy�a je i znikn�a w ciemno�ci.</p><p>Harry rozejrza� si� po
sali. Wszyscy albo ta�czyli albo si� ob�ciskiwali. Chyba nikt
nie zauwa�y, je�eli on tak�e...</p><p>Spojrza� na wyj�cie.
Przeszuka� wszystkie kieszenie i znalaz� kawa�ek pergaminu.
Poprosi� barmana o pi�ro i napisa� kr�tk� notk�:</p><p>Poszed�em si�
przej�� z Tonks i Lun�. Nie martwcie si�, nied�ugo
wr�cimy.</p><p>Harry</p><p>Zostawi� pergamin na stole,
przyciskaj�c go swoim kuflem. Potrz�sn�� g�ow�,
staraj�c si� przywr�ci� �wiatu linie proste, poniewa�
wszystko na co spojrza�, dziwnie falowa�o, po czym, pr�buj�c nie
zwraca� uwagi na uciekaj�c� mu nieco spod n�g pod�og�,
ruszy� przed siebie.</p><p>Na dworze by�o cholernie zimno.
�nieg w ko�cu przesta� sypa�, a niebo si�
rozpogodzi�o. Harry zarzuci� na g�ow� kaptur,
w�o�y� r�ce w kieszenie i rozejrza� si�. Dostrzeg�
w �niegu �lady. Ksi�yc �wieci�
wystarczaj�co jasno, aby m�g� zobaczy�, dok�d
prowadz�. Na ty�y budynku.</p><p>Wyci�gn�� z kieszenie
peleryn� niewidk� i zarzuci� j� na siebie. Ale po chwili
zatrzyma� si�. Mia� wra�enie, �e ka�dy jego krok
w skrzypi�cym �niegu s�ycha� na przestrzeni kilku
kilometr�w. Skrzywi� si� i wyci�gn��
r�d�k�.</p><p>Jak brzmia�o to zakl�cie,
kt�rego uczy�a ich Tonks?</p><p>- Taci... Taco... Nie, jako�
inaczej. - Zmarszczy� brwi w umys�owym wysi�ku. Tym
wi�kszym, i� mia� wra�enie, jakby wszystkie my�li
spl�ta�y si� i zamieni�y w wiruj�ce szale�czo w
jego g�owie tornado. - Tacitus Gressus!</p><p>Jest! Uda�o si�!
Bezszelestnie ruszy� �ladem dw�ch par st�p, kt�re zaprowadzi�y
go do stoj�cej na ty�ach gospody drewnianej, rozpadaj�cej
si� szopy. Ju� z pewnej odleg�o�ci us�ysza� dwa
podniesione g�osy. Podkrad� si� do jednej ze �cian i
zajrza� przez szpar� po brakuj�cej desce. Przez zapadni�te
sklepienie do �rodka wlewa�o si� ksi�ycowe
�wiat�o i pada�o na dwie kolorowe sylwetki.</p><p>- Nie mo�esz si� tak
zachowywa�! Nie przy innych! Nie rozumiesz tego? - G�o� Tonks
by� podniesiony i zdenerwowany, a jej w�osy �wieci�y niemal
na czerwono.</p><p>Luna sta�a pod jedn� ze
�cian ze spuszczon� g�ow� i zagryzion� warg�.
Pomieszczenie by�o na tyle ma�e, a wpadaj�ce przez sufit
�wiat�o na tyle jasne, �e Harry nie mia� �adnych
problem�w z dostrze�eniem niemal ka�dego szczeg�u.</p><p>- Ale ty nie pozwalasz mi na to nawet
wtedy, kiedy jeste�my same - odpar�a Luna, prze�ykaj�c
�zy, kt�re sp�ywa�y jej po twarzy. - Nie mo�esz ci�gle
tylko... mnie odtr�ca�.</p><p>- Mog�! - Tonks
podesz�� bli�ej. - Jestem twoj� nauczycielk�, Luno. I
to... to jest z�e. Nie powinny�my... I tak nie zrozumiesz.
Prosz� ci�, nie p�acz.</p><p>- To nic nie znaczy - odpar�a
cicho Luna, wbijaj�c dr��cy wzrok w zdeptany �nieg. - To nie
ma znaczenia. Znam kogo�, komu to nie przeszkadza. Kto nie patrzy ani na
wiek, ani na...</p><p>Harry poczu�, �e serce
podskakuje mu do gard�a.</p><p>Tonks westchn�a z
irytacj�.</p><p>- Nie zaczynaj znowu. Mam
uwierzy�, �e jeden z nauczycieli Hogwartu...</p><p>- Nie traktuj mnie w ten spos�b. Z
g�ry. Jakby� wiedzia�a wszystko lepiej. Bo tak nie jest. Nie wiesz,
jak to jest... patrze� na ciebie ka�dego dnia i wiedzie�,
�e zawsze b�d� dla ciebie tylko... kolejn� nic
nieznacz�c� uczennic�.</p><p>Tonks zagryz�a warg�, jakby
poszukuj�c odpowiednich s��w.</p><p>- Pos�uchaj mnie. To... to jest
niew�a�ciwe. Poszukaj sobie jakiego� mi�ego ch�opca,
kt�ry...</p><p>- Nie chc� - wyszepta�a
Luna. - Wszyscy ch�opcy to idioci, kt�rzy zachowuj� si� tak,
jakby ich m�zgi wyjad�y gn�biwtryski. - Tonks u�miechn�a
si� z rozbawieniem, ale szybko si� opanowa�a. - Tylko ty mnie
rozumiesz. Tylko ty potrafisz zobaczy� to, co ja. Tylko ty...</p><p>- Przesta� - sykn�a
Tonks. - Nie utrudniaj tego jeszcze bardziej. Przecie� wiesz, �e... -
zaj�kn�a si� i odwr�ci�a g�ow�.</p><p>- �e co? - Luna
odepchn�a si� od �ciany i patrz�c na ni�
du�ymi, pe�nymi nadziei oczami. Zrobi�a krok w jej stron�.
Na jej d�ugich jasnych w�osach zamigota�o �wiat�o
ksi�yca. Zerwan� z g�owy gwiazd� Harry dostrzeg�
porzucon� przy wej�ciu.</p><p>Tonks cofn�a si�.</p><p>- Nie, nie r�b tego. Dobrze wiesz,
�e... - Jej g�os za�ama� si� i po raz pierwszy od
pocz�tku ca�ej rozmowy spojrza�a na stoj�c� przed
ni� dziewczyn� bez gniewnej maski na twarzy. I Harry zobaczy�
b�l. I zachwyt. I pragnienie.</p><p>- Nie chcesz... tego...? -
zapyta�a cicho Krukonka, przekrzywiaj�c g�ow� i
nie�wiadomie pozwalaj�c, by kilka jasnych kosmyk�w opad�o jej na
twarz. W jej dr��cym g�osie tli� si� smutek. Ale
tak�e cie� nadziei. Nie�mia�ego pytania. Od odpowiedzi na
nie zale�a�o teraz wszystko.</p><p>Tonks przymkn�a oczy i
westchn�a ci�ko, po czym u�miechn�a
si� do siebie i pokr�ci�a g�ow�. Jakby zna�a
ju� odpowied�, zanim pytanie zosta�o postawione. Jakby wiedzia�a
ju�, �e przegra�a.</p><p>Kiedy unios�a powieki, jej oczy
b�yszcza�y.</p><p>- Chc� - wyszepta�a ochryple,
wbijaj�c w stoj�c� przed ni� dziewczyn� tak
wyg�odnia�e spojrzenie, �e Harry zobaczy�, jak ubrana
jedynie w lekk� sukienk� Luna zaczyna dr�e�. Ale
w�tpi�, �e to od ch�odu.</p><p>- Wi�c przesta�
my�le� - szepn�a Krukonka, podchodz�c jeszcze
bli�ej i z wahaniem dotykaj�c mieni�cych si� dziwnie
w�os�w Tonks. By�a od niej ni�sza o g�ow�.
Spojrza�a prosto w jej rozszerzone oczy i u�miechn�a
si� nie�mia�o, przeczesuj�c jej w�osy i owijaj�c
kosmyki wok� swoich palc�w.</p><p>- Powinny�my ju�
wraca� - wychrypia�a Tonks, pr�buj�c si� od niej
odsun��, ale najwyra�niej nie potrafi�c si�
poruszy�. Luna stan�a na palcach i wtuli�a twarz w
migocz�ce w�osy Nimfadory.</p><p>- Dotknij - wyszepta�a. -
Chc�... poczu�. Ten jeden raz. - Ostro�nie z�apa�a jej
d�o� i poprowadzi�a w d�. Po�o�y�a j�
na swoim udzie i powoli zacz�a przesuwa� w g�r� pod
swoj� sp�dniczk�. I jeszcze wy�ej.</p><p>Harry zacisn�� d�onie
na desce. Czu�, jak jego serce bije coraz szybciej.</p><p>Tonks wygl�da�a jak
sparali�owana. Jej oczy rozszerza�y si� coraz bardziej, kiedy
d�o� sun�a wy�ej i wy�ej. I w pewnym momencie
co� w niej p�k�o. Harry widzia�, jak jej twarz eksploduje
tysi�cem emocji. Oczy zacz�y niesamowicie b�yszcze�,
a w�osy zamieni�y si� w z�oto, kiedy pochyli�a
si� i zamkn�a wargi Luny w wyg�odnia�ym, niemal
zwierz�cym poca�unku. Dziewczyna j�kn�a w jej usta i
zacisn�a palce na ramionach, podczas gdy Tonks popchn�a
j� i przycisn�a do �ciany, ca�uj�c jej usta z
tak� si��, jakby chcia�a je zmia�d�y� i
poch�on��. Harry widzia� ich splecione ze sob�
j�zyki, kiedy na sekund� odrywa�y od siebie usta, aby
zaczerpn�� tchu albo zmieni� pozycj�. I wiedzia�,
�e nie powinien tego ogl�da�, �e powinien odej��,
�e nie powinno go tu by�. Ale nie potrafi� oderwa� od nich
wzroku, zbyt poch�oni�ty widokiem, kt�ry roztacza� si�
przed jego oczami.</p><p>Ale jednocze�nie poczu� w
piersi niemi�e uk�ucie �alu, kiedy zrozumia�, �e on
sam nigdy czego� takiego nie zazna. �e Severus nigdy nie b�dzie
po�era� jego ust z takim g�odem i z tak� nami�tno�ci�.</p><p>Dlaczego? Dlaczego Tonks mog�a to
robi�, a Snape nie? Dlaczego Luna to dosta�a, nie musz�c nawet
prosi�, a on nie? To wydawa�o si� takie... niesprawiedliwe.</p><p>Przesta� jednak o tym
my�le�, kiedy zobaczy�, jak d�onie Tonks zaczynaj�
b��dzi� po ciele Krukonki. Jedn� r�k�
wsun�a pod jej sp�dniczk� i ju� po chwili Harry
zobaczy� �ci�gni�te gwa�townym ruchem a� do kolan
bia�e majtki dziewczyny.</p><p>Rozszerzy� oczy, widz�c jak
r�ka Tonks ponownie w�druje do g�ry. Luna zaj�cza�a w jej
usta i niemal osun�a si� po �cianie. Tonks oderwa�a
wargi od zaczerwienionych ust dziewczyny i wpi�a si� w jej
szyj�, a jej r�ka zacz�a porusza� si� pod
sp�dniczk�.</p><p>Luna odchyli�a g�ow�
do ty�u, a z jej ust wydobywa�y si� jedynie ciche westchnienia i
niesamowicie g��bokie poj�kiwania.</p><p>Harry z przera�eniem
odkry�, �e zaczyna odczuwa� pewien dyskomfort w dolnych partiach
cia�a. Przest�pi� z nogi na nog� i skrzywi� si�,
czuj�c b�l ocieraj�cej si� o spodnie erekcji.</p><p>A niech to! To chyba jakie�
�arty! Przecie� nie mo�e sta� tutaj i podnieca�
si� podgl�daniem Luny i swojej nauczycielki w mi�osnym
u�cisku. To... to niemo�liwe.</p><p>Odetchn��
g��boko, zacisn�� na chwil� powieki i
przysun�� si� jeszcze bli�ej do szpary pomi�dzy
deskami.</p><p>Z drugiej strony...</p><p>Zobaczy�, jak Tonks, nie
odrywaj�c si� od g�adkiej szyi Luny, niezgrabnie usi�uje
wyci�gn�� r�d�k� ze swoich szat. Kiedy w
ko�cu jej si� to uda�o, obr�ci�a g�ow� na bok i
dysz�c ci�ko, wyszepta�a jakie� zakl�cie.</p><p>Harry poczu� emanuj�ce ze
�rodka ciep�o. Ciep�o, kt�re sprawi�o, �e �nieg
niemal ca�kowicie si� stopi� i wsi�kn�� w
ziemi�. Schowa�a r�d�k� z powrotem i powr�ci�a
do wpatruj�cej si� w ni� rozmazanym lekko wzrokiem,
zaczerwienionej Krukonki. Zmieni�a troch� ustawienie znajduj�cej
si� pod sp�dniczk� r�ki i u�miechaj�c si�
zadziornie, pchn�a. Z ust Luny wydoby� si� zduszony pisk.
Konwulsyjnie oplot�a ramiona wok� szyi Tonks, przyciskaj�c
rozchylone w niemym krzyku usta do jej b�yszcz�cych coraz
ja�niej w�os�w.</p><p>Nimfadora zatrzyma�a si� na
chwil�, pozwalaj�c, by szczup�e cia�o Luny
rozlu�ni�o si�, a po chwili zacz�a porusza�
d�oni�. Pocz�tkowo wolno, po chwili coraz szybciej.</p><p>Harry wpatrywa� si�
rozszerzonymi oczami w znikaj�c� pod materia�em r�k�,
a jego wyobra�nia szala�a, kiedy pr�bowa� wyobrazi� sobie,
co si� tam dzieje. Oczami duszy widzia� palec Tonks wsuwaj�cy
si� i wysuwaj�cy z Luny...</p><p>Zagryz� warg� i
zacisn�� d�o� na swoim pulsuj�cym i ca�kiem
wyra�nie daj�cym o sobie zna� kroczu.</p><p>Druga r�ka Tonks
wsun�a si� pod g�rn� cze�� sukienki i
zacz�a walczy� z ukrytymi pod zielonym tiulem guzikami. Po
jakim� czasie uda�o jej si� je rozpi�� i Harry
otworzy� usta, widz�c wy�aniaj�ce si� spod
materia�u niewielkie, stercz�ce piersi Luny. Tonks zacz�a
poca�unkami odznacza� drog� prowadz�c� od szyi a�
do ma�ych br�zowych sutk�w. Woln� r�k�
obj�a jedn� pier� dziewczyny i zacz�a j�
ugniata�. Zatrzyma�a usta milimetry od drugiej piersi i �agodnie
dotkn�a czubkiem j�zyka ciemnej brodawki. Luna
szarpn�a si� i uderzy�a plecami o �cian�,
zagryzaj�c wargi w pr�bie zapanowania nad j�kiem. Ale Tonks nie
przerwa�a. Zacz�a obmywa� sutek j�zykiem, raz za
razem skubi�c go z�bami, albo obejmowa�a go wargami i delikatnie
ssa�a, doprowadzaj�c do tego, �e z otwartych i �apczywie
�api�cych powietrze ust Luny wydobywa� si� nieprzerwany
j�k przyjemno�ci.</p><p>Ale to by�o niczym w por�wnaniu
z blaskiem, kt�rym emanowa�y w�osy Tonks. �wieci�y coraz
ja�niej, coraz mocniej, tak jakby by�y odzwierciedleniem ca�ego
jej podniecenia, wszystkich buzuj�cych w niej emocji. Harry nigdy jeszcze
nie widzia� takiej gry �wiate�, takiej rozlewaj�cej
si� na w�osach, iskrz�cej t�czy.</p><p>Zacisn�� oczy, czuj�c,
�e kr�ci mu si� w g�owie. Opar� czo�o o
�cian� i zacz�� oddycha� ci�ko,
pr�buj�c zapanowa� nad bij�cym szale�czo sercem i dr�eniem
w dolnych partiach cia�a.</p><p>Nie, musia� co� z tym
zrobi�! Nie s�dzi�, �e samo ogl�danie mo�e
by� tak... stymuluj�ce.</p><p>Rozejrza� si� wok�.
Sp�ywaj�ce z nieba �wiat�o ksi�yca odbija�o
si� od �niegu. By�o niezwykle jasno. I cicho.</p><p>Do jego uszu dobiega�y
poj�kiwania Luny i cichy szept Tonks. Cho� nie potrafi�
rozr�ni� s��w. Ju� nie. Nie w stanie, w kt�rym si�
znajdowa�. By�o zimno, ale on odczuwa� jedynie �ar.</p><p>Musia� to zrobi�!
Musia�, bo je�eli tego nie zrobi, to... eksploduje.</p><p>Rozpi�� spodnie i
dotkn�� swojego pulsuj�cego cz�onka. Jego d�o�
by�a zimna. Niemal tak zimna, jak d�o� Sev... Szybko
zas�oni� usta, t�umi�c j�k. Opar� si�
czo�em o ch�odne drewno i owin�� swoje lodowato zimne palce
wok� rozgrzanego, b�agaj�cego o spe�nienie penisa. Wra�enie
by�o tak intensywne, �e niemal przesta� oddycha�. Przez
moment dysza� ci�ko przez nos, pr�buj�c odzyska�
kontrol� nad sob�, ale nie by� w stanie. Jego cia�o
b�aga�o, jego umys� krzycza�, a usta j�cza�y w
zaci�ni�t� na nich konwulsyjnie d�o�. Jak�e
�atwo by�o wyobrazi� sobie, �e te ch�odne d�onie
nale�� do Severusa, �e to jego r�ka zaczyna bardzo powoli
porusza� si� na jego cz�onku. Ostro�nie, bardzo
ostro�nie, poniewa� by� tak podniecony, �e ka�dy
gwa�towniejszy ruch doprowadzi�by go do natychmiastowego wybuchu.</p><p>I jak�e �atwo by�o
wyobrazi� sobie usta Severusa... ca�uj�ce go z takim g�odem,
z takim po��daniem... Jego �liski j�zyk wdzieraj�cy
si� si�� do gard�a, penetruj�cy ciep�e
wn�trze ust, podniebienie, wewn�trzne strony policzk�w, te cienkie,
twarde wargi maltretuj�ce jego usta, po�eraj�ce je...</p><p>D�o� przyspieszy�a.
Samoczynnie. Przesuwa�a si� po wra�liwej sk�rze, po
pulsuj�cym pragnieniu, niemal wyciskaj�c z niego orgazm.</p><p>Czu� �zy w oczach.
Jak�e �atwo by�o oszuka� umys�... Jak�e
�atwo by�o wyobrazi� sobie teraz ten cichy, mroczny szept przy
uchu:</p><p>Jestem spragniony twoich ust, Potter.</p><p>Jak�e �atwo by�o
wyobrazi� sobie, �e si�ga do tych ust i spija z nich ten cichy
szept...</p><p>Poczu� eksplozj�.
Niewiarygodnie siln�, o�lepiaj�c�, bia��
eksplozj�. Wszystkie wyobra�enia skumulowa�y si�,
sp�yn�y do tego jedynego miejsca i zamieni�y w lepk�,
ciep�� ciecz zalewaj�c� jego palce. Poprzez szum i
dzwonienie w uszach s�ysza� sw�j zduszony przyci�ni�t�
do ust d�oni� j�k, mieszaj�cy si� z dochodz�cymi
zza �ciany cichymi odg�osami. Niemal osun�� si� na
ziemi�, pr�buj�c utrzyma� si� na dr��cych nogach,
kt�re po chwilowym napr�eniu sta�y si� nagle niezwykle
s�abe. Czu� sp�ywaj�ce po policzkach �zy i
zanikaj�ce powoli fale niemo�liwej do opisania przyjemno�ci.</p><p>O tak, jak�e �atwo
by�o oszuka� umys�... Severus mia� racj�.</p><p>Sta� jeszcze przez chwil�, przyciskaj�c
czo�o do drewnianych desek i pr�buj�c wyr�wna� urywany,
ci�ki oddech. Mia� wra�enie, �e wszystkie jego
mi�snie roztopi�y si�. Jego d�o� dr�a�a,
kiedy w ko�cu odwa�y� si� oderwa� j� od ust.
Uni�s� rozpalone powieki. Kr�ci�o mu si� w g�owie. Jeszcze
bardziej ni� wcze�niej.</p><p>Zza �ciany dochodzi�y
pomruki i sapanie. Doprowadzi� si� do porz�dku i po chwili
wahania zdecydowa� si� zerkn�� jeszcze raz. Jeden, ostatni
raz.</p><p>Luna le�a�a na
stoj�cym pod �cian� drewnianym stole. Naga. Jej niewiarygodnie blada
sk�ra l�ni�a w �wietle ksi�yca, kiedy wygina�a
si�, odrzucaj�c g�ow� do ty�u. Jasne w�osy
sp�ywa�y ze sto�u i niemal si�ga�y pod�ogi.
Pomalowane na czarno paznokcie Nimfadory zaciska�y si� na
rozchylonych i uniesionych w g�r� udach Luny... A Tonks kl�cza�a
pomi�dzy nimi... Jej iskrz�ce wszystkimi kolorami t�czy
w�osy opad�y na dr��ce w spazmach podbrzusze dziewczyny i
Harry nie m�g� zobaczy� nic poza powolnym, leniwym rytmem, w kt�rym
porusza�a si� g�owa Tonks.</p><p>Oderwa� si� od szczeliny i
opar� plecami o �cian�, czuj�c, �e serce ponownie
podskakuje mu do gard�a, pragn�c niemal wyrwa� mu si� z
piersi. Czu�, jak jego policzki p�on�.</p><p>Nie, dosy� tego! To by�o...
zbyt intymne. Nie m�g� tak sta� tutaj i... A co je�eli kto�
podgl�da�by jego i Snape'a? Nie, musia� odej��.
Zostawi� je. Pozwoli�, by by�y... szcz�liwe ze
sob�.</p><p>Nawet, je�eli on sam czu�
si� teraz przera�aj�co rozdarty. I tak straszliwie samotny...</p><p>Odepchn�� si� od
�ciany i zataczaj�c si� nieco, ruszy� w drog�
powrotn� do gospody, wci�� nie potrafi�c uwierzy� w
to, co zobaczy�. A jednocze�nie nie mog�c pozby� si� z
g�owy ostatniego obrazu. Naga Luna i kl�cz�ca pomi�dzy jej
udami Tonks...</p><p>Dlaczego jego rozdygotany umys�
od razu podsun�� w to miejsce jego samego i Severusa? Merlinie, gdyby
tak Severus kiedy�... pewnego dnia... te� ukl�kn��
przed nim i... i...</p><p>Nie! Ju� dosy�! Nie
mo�e o tym my�le�! To si� nigdy nie wydarzy...</p><p>Zagryz� warg� i
zatrzyma� si�, wpatruj�c si� w iskrz�cy w blasku
ksi�yca �nieg.</p><p>Luna i Tonks... Jasne, �e
podejrzewa� to ju� od dawna. Od kiedy zobaczy� Lun�
biegaj�c� po Hogwarcie z listami dla Tonks. Co to mog�y by�
za listy? Mi�osne? Ale nie podejrzewa�, �e to... �e to
oka�e si� prawd�.</p><p>W gruncie rzeczy to by�a
pocieszaj�ca my�l. �e nie tylko on ma taki problem... �e
nie tylko on musi si� ukrywa�.</p><p>Ale... No w�a�nie,
"ale"... Pomimo podobie�stw, ich sytuacja wygl�da�a
jednak zupe�nie inaczej. Nawet gdyby jakim� cudem ich zwi�zek
wyszed� na jaw... C�, Tonks to jednak nie Snape. Pewnie mia�yby
nieprzyjemno�ci, ale gdyby kto� si� dowiedzia�, �e
by�y �miercio�erca, wci�� podejrzewany przez
wi�kszo�� czarodziejskiego �wiata o pozostawanie wiernym
s�ug� Voldemorta, najbardziej znienawidzony nauczyciel w szkole ma
romans ze Z�otym Ch�opcem, Wybra�cem, najwi�ksz�
nadziej� czarodziejskiego �wiata...</p><p>Nie, to jednak nie by�o to samo.
Nikt by tego nie zaakceptowa�. Wszyscy by si� od niego odwr�cili.
Wiedzia� o tym.</p><p>Ale... ale wiedzia� te�,
nie, by� niemal ca�kowicie pewien, �e potrafi�by to
po�wi�ci�. Potrafi�by po�wi�ci� wszystko...
aby z nim by�.</p><p>Chocia� pewnie nigdy nie
dostanie tego, o czym najbardziej marzy�. Tak, to prawda, �e by�
coraz bli�ej, ale ta jedna rzecz nadal wydawa�a mu si� tak
odleg�a... I kiedy widzia�, jak Tonks tak od niechcenia, tak lekko,
bez �adnego problemu daje j� Lunie... jak daje jej wszystko...</p><p>Zagryz� warg� i
potrz�sn�� g�ow�. Musi o tym zapomnie�. O
wszystkim zapomnie�. O smutku, o t�sknocie, o samotno�ci. Tak.
Zapomnie�. To by� dobry plan.</p><p>*</p><p>Kiedy Harry wr�ci� do gospody,
Ron i Hermiona siedzieli przy stoliku, pochyleni ku sobie, a Hagrid nadal
spa�. Opad� ci�ko na �awk� i
westchn��.</p><p>- Och, Harry. - Hermiona
oderwa�a si� od Rona, mocno zaczerwieniona. - Nie
zauwa�yli�my, kiedy wr�ci�e�. A gdzie Luna i Tonks?</p><p>- Ach, one... ee... postanowi�y
jeszcze troch� zosta�, bo stwierdzi�y, �e tutaj jest... za
gor�co. Tak, za gor�co - wymamrota� szybko,
rozgl�daj�c si� za pozostawion� przez Tonks butelk�.
Przecie� widzia� jak j� gdzie� tutaj odstawia�a.</p><p>- Och, to.. dobrze -
mrukn�a Hermiona, spogl�daj�c na ci�gn�cego
j� za r�kaw Rona. Przez chwil� wygl�da�a, jakby
walczy�a ze sob�, rozdarta pomi�dzy czym�, co
najwyra�niej chcia�a kontynuowa� a elementarnym poczuciem
obowi�zku. Ale widz�c, �e Harry'ego bardziej interesuje
pod�oga, odwr�ci�a si� do Rona i u�miechaj�c si�
nie�mia�o, pozwoli�a mu przyci�gn�� si� do
kolejnego poca�unku.</p><p>Harry zsun�� si� z
krzes�a i zacz�� na kolanach przeczesywa�
pod�og�. Stara� si� nie zwraca� uwagi na
d�o� Rona, uparcie w�druj�c� pod sp�dniczk�
Hermiony, kt�ra r�wnie uparcie pr�bowa�a go powstrzymywa� i
ci�gle j� odsuwa�a.</p><p>Jest! Ciemna, zakorkowana butelka
sta�a za krzes�em pochrapuj�cego g�o�no Hagrida. Harry
dorwa� j�, wygrzeba� si� spod sto�u,
przysun�� sobie kufel z resztk� piwa kremowego i nala� do pe�na
znajduj�cej si� w butelce przezroczystej cieczy. Zapach, kt�ry
uderzy� w jego nozdrza, kiedy przysun�� trunek do ust,
wycisn�� mu niemal �zy z oczy. Opu�ci� powieki i
wzi�� �yk.</p><p>W pierwszej chwili mia�
wra�enie, jakby napi� si� p�ynnej lawy. Piek�y go
wargi, j�zyk i prze�yk i obawia� si�, �e tak je sobie
poparzy�, �e powstan� b�ble. Otworzy� za�zawione
oczy i spojrza� na migdal�cych si� Rona i Hermion�.</p><p>Wsz�dzie. Wsz�dzie wszyscy
si� obmacywali, ca�owali i robili wszystkie te rzeczy, kt�rych on nie
m�g� robi�.</p><p>Cholera!</p><p>Poczu�, �e wzrasta w nim
frustracja. Skoncentrowa� rozmywaj�cy si� wzrok na swoim kuflu i
powzi�� decyzj�. Przy�o�y� go do ust i
wzi�� kolejny �yk. I kolejny. I jeszcze jeden. Po jakim�
czasie straci� rachub� i z zaskoczeniem zauwa�y�, �e
nap�j nie by� jednak a� tak okropny, jak na pocz�tku. Mo�e
po jakim� czasie traci sw� moc?</p><p>Pami�ta�, �e
wypi� chyba ca�y kufel. I �e nala� sobie kolejny. Nie,
raczej nie. Mia� taki zamiar, ale jako� po pewnym czasie
u�wiadomi� sobie, �e w butelce ju� nic nie ma. Albo
mo�e to by�o po trzech kuflach?</p><p>I chyba wr�ci�a Luna i Tonks.
Tak mu si� przynajmniej wydawa�o. I Tonks co� do niego
krzycza�a. I Hermiona krzycza�a. I og�lnie wszyscy si�
jako� g�o�no zachowywali. I ci�gle nim potrz�sali. A przecie�
chcia� tylko wspi�� si� na czubek choinki. By�o tam
takie jasne �wiate�ko i wydawa�o mu si� niezwykle
wr�cz interesuj�ce. Migota�o i w og�le.</p><p>A p�niej nagle znalaz�
si� na dworze. Razem z mn�stwem innych ludzi. Wygl�dali jakby
gdzie� szli. I cieszy� si�, �e nie tylko on si� tak zatacza.
By�o g�o�no. Wszyscy si� �miali. Ale jemu nie
chcia�o si� �mia�.</p><p>Chcia� do Severusa.</p><p>Potem pami�ta� schody.
Wszyscy go wyprzedzili. Jak oni mogli tak szybko chodzi�? On musia�
robi� dwa kroki w ty�, zanim udawa�o mu si� wykona�
jeden do przodu. Robi�o si� coraz ciszej i ciszej. A� w
ko�cu zrobi�o si� zupe�nie cicho. Harry
przystan�� i pr�bowa� si� rozejrze�, ale szybko
zrezygnowa�, kiedy wszystko nagle zawirowa�o i niemal si�
przewr�ci�.</p><p>By� sam. I chcia� do
Severusa.</p><p>Chcia� si� z nim
zobaczy�. Bardzo chcia�. Rozpaczliwie chcia�. T�skni�
za nim. Pami�ta�, jak t�skni�. T�skni�, prawda?
Tak, chyba tak.</p><p>I chyba jeszcze przed chwil�
byli tutaj inni. Pami�ta�, �e za nimi szed�. Tak mu
si� przynajmniej wydawa�o.</p><p>Ponownie rozejrza� si� po
rozchodz�cych si� we wszystkich kierunkach korytarzach.</p><p>Gdzie mia� i��? Chyba
do dormitorium. Tak, raczej tak. Pewnie wszyscy tam poszli. I on te�
musia� i��. Ale zaraz... kt�r�dy si� tam sz�o?
Chyba jako�... w prawo. Tak, pewnie tak.</p><p>Skr�ci� w lewo i
zatrzyma� si� po kilku niepewnych krokach. Mo�e lepiej
b�dzie, je�eli za�o�y peleryn� niewidk�, na
wypadek, gdyby natkn�� si� na Filcha?</p><p>Zarzuci� na g�ow�
kaptur bluzy i staraj�c si� nie robi� ha�asu,
zacz�� skrada� si� korytarzem. Nie by�o to wcale
�atwe, kiedy pod�oga ucieka�a mu spod n�g, a �ciany
niebezpiecznie ci�gn�y go w swoj� stron�. Ale w
ko�cu, odbijaj�c si� czasami od jednej z nich i nie
potrafi�c nawet powiedzie�, gdzie jest g�ra, a gdzie d�,
poniewa� wszystko wok� niego wirowa�o, dotar� pod portret
Grub...</p><p>Stan��, a
w�a�ciwie zachwia� si�, i zmarszczy� brwi. Grubej Damy
nie by�o na swoim portrecie. A w zasadzie to nie by�o �adnego
portretu. Przed oczami widzia� tylko faluj�ce dziwnie, ci�kie,
drewniane drzwi. Zamruga� kilka razy, jakby spodziewaj�c si�, �e
je�eli zamknie oczy, to portret si� pojawi, ale nic takiego si�
nie wydarzy�o. Wzruszy� wi�c ramionami i wypowiedzia�
g�o�no i wyra�nie:</p><p>- Wierzba Bij�ca.</p><p>Drzwi nie zareagowa�y.
Spojrza� na nie wyzywaj�co i powt�rzy�:</p><p>- Wierzba Bij�ca.</p><p>Nic si� nie wydarzy�o.
Dziwne. By� pewien, �e to dobre has�o. Jeszcze rano
dzia�a�o.</p><p>- No otw�rzcie si�, wy
g�upie... Au! - sykn��, kiedy kopn�� w drewnian�
powierzchni�, a ona okaza�a si� zadziwiaj�co i
bole�nie twarda. Nie widz�c wi�c innego wyj�cia, zacz��
uderza� w ni� pi�ciami.</p><p>- Ron! Ron! Wpu�� mnie!
Ron!</p><p>Ale nic si� nie dzia�o.
Drzwi pozosta�y zamkni�te. Harry westchn�� z
rezygnacj� i osun�� si� na pod�og�.</p><p>Dobra, je�eli nikt go nie chce
wpu�ci�, to b�dzie spa� tutaj! Opar� si� plecami
o drzwi, podwin�� kolana i opu�ci� g�ow�. Dziwne,
ale kiedy zamyka� oczy, to wszystko wirowa�o jeszcze bardziej. I to
wcale a wcale nie by�o przyjemne.</p><p>Potrz�sn��
g�ow�, pr�buj�c pozby� si� wykwitaj�cych mu pod
powiekami, kolorowych plam, ale wtedy drzwi otworzy�y si� i Harry,
pozbawiony oparcia, wpad� do �rodka. Uderzy� g�ow� o
posadzk� i zacisn�� powieki, czuj�c t�py b�l w
czaszce.</p><p>- A�a! - j�kn��.
- To nie by�o mi�e. Mog�e� na mnie zaczeka�, Ron. I co
si� sta�o z Grub� Dam�? Wyjecha�a? - mamrota�,
pr�buj�c otworzy� oczy.</p><p>Ron nie odpowiada�. Ale Harry
s�ysza� nad sob� ci�ki oddech, tak jakby kto�
pr�bowa� oddycha� przez zaci�ni�te z�by. Po kilku
nieudanych pr�bach, Harry'emu uda�o si� w ko�cu unie��
powieki.</p><p>A to, co ujrza�, sprawi�o,
�e natychmiast zacisn�� je ponownie.</p><p>Chyba ma przywidzenia.</p><p>Ostro�nie otworzy� jedno
oko, p�niej drugie, ale pochylaj�ca si� nad nim sylwetka nie
znikn�a. Wygl�da�a jedynie na absolutnie
w�ciek��.</p><p>Zaraz, co� si� tu nie
zgadza�o...</p><p>Harry zmarszczy� brwi i
spojrza� prosto w odwr�cone do g�ry nogami, ale r�wnie g��bokie
jak zawsze czarne oczy i zapyta�:</p><p>- Co robisz w moim dormitorium,
Severusie?</p><p>34. You have no idea.</p><empty-line/><p>You make this all go away</p><p>You make this all go way</p><p>I just want something</p><p>I just want something I can never
have*</p><empty-line/><p>- Co robisz w moim dormitorium,
Severusie?</p><p>Snape zmarszczy� brwi i
przewiercaj�c Harry'ego wzrokiem, kt�rym m�g�by ci��
szk�o, sykn��:</p><p>- W twoim do...? - urwa�,
zacisn�� z�by i nie zastanawiaj�c si� d�ugo,
z�apa� Harry'ego za bluz�, podci�gn�� do g�ry,
popchn�� go na �cian� i zatrzasn�� drzwi.</p><p>Kiedy Harry'emu uda�o si� w
ko�cu przytrzyma� �ciany, poniewa� mia� wra�enie,
�e pod�oga uwzi�a si� na niego i za wszelk�
cen� pr�buje go przewr�ci�, przypomnia� sobie co� bardzo
wa�nego.</p><p>- Zaraz... jak to mo�liwe,
�e... �e nmie... mnie wi�...dzisz? - Si�gn�� do
swojego kaptura i stwierdzi�, �e jest na miejscu. - Chyba peleryna mi
si� popsu�a - wymamrota� do siebie.</p><p>Us�ysza� �opot szaty
Snape'a, kiedy m�czyzna odwr�ci� si� od
zapiecz�towanych i wyg�uszonych drzwi i spojrza� na Harry'ego
wzrokiem bazyliszka.</p><p>- Potter! Jeste� kompletnie
pijany!</p><p>- Nieprawda - obruszy� si�
Harry, potrz�saj�c g�ow�, by pozby� si� plam
przed oczami. - Wypi�em tylko kilka... piw kremowych. - Zacisn��
powieki, gdy� mia� wra�enie, jakby znalaz� si� na
karuzeli. - Naprawd� powin... poniw... powiniene� zrobi�
co� z t� pod�og�, Severusie. Strasznie si�
trz�sie. I faluje. Nie jeste�my chyba na tym... no... na statku?</p><p>Harry by� kiedy� na statku.
Pami�ta�, jak Dursleyowie zabrali go na wycieczk� i jak Dudley
przez ca�y czas wymiotowa� za burt�, a wuj Vernon
wszcz�� awantur� i za��da� natychmiastowego
powrotu do portu. By�o zabawnie.</p><p>Ale rozchwiane wspomnienia Harry'ego
zosta�y przerwane przez pojawiaj�c� si� w polu widzenia,
�ci�gni�t� z w�ciek�o�ci twarz Mistrza
Eliksir�w. Snape przycisn�� go do �ciany z tak�
si��, jakby chcia� go w ni� wgnie��.</p><p>- Potter, wyt�umacz mi, jak
dosz�o do tego, �e przylaz�e� tutaj w �rodku nocy,
ca�kowicie ods�oni�ty, zacz��e� dobija�
si� do mojego gabinetu, robi�c ha�as na ca�y zamek, i
rozwali�e� si� pod moimi drzwiami, uznaj�c je za swoje
pos�anie? KA�DY M�G� CI� ZOBACZY�!!! - Snape
rykn�� tak, �e Harry'emu zacz�o dzwoni� w
uszach.</p><p>- Nie tak g�o�no.. -
wymamrota�. - Moja g�owa...</p><p>Teraz jeszcze bardziej
zacz�o mu w niej wirowa�. Dlaczego Snape robi� taki
ha�as?</p><p>Sapn�� gwa�townie,
kiedy poczu� zimne palce zaciskaj�ce si� na jego gardle tak,
jakby chcia�y go udusi�, i us�ysza� wydobywaj�cy
si� z zaci�ni�tych w�ciekle ust syk:</p><p>- Odpowiadaj!</p><p>- Szed�em do dormitorium -
wymamrota� Harry. - Nie wiem, dlaczego nagle zamieni�o si� w
tw�j gabinet. To troch�... dziwne, nie uwa�asz?</p><p>- Zaraz... - Oczy Snape'a
zmru�y�y si� jeszcze bardziej. - Szed�e� do
dormitorium? Czy mam rozumie�, �e ta ro�owow�osa
ignorantka, zamiast was pilnowa�, pozwoli�a, �eby�cie
si� pospijali i na dodatek przyprowadzi�a was do zamku w �RODKU
NOCY? - G�os Snape'a podnosi� si� z ka�dym s�owem, by
na samym ko�cu przej�� w niezwykle g�o�ne i
wybijaj�ce dziury w m�zgu Harry'ego d�wi�ki. - I zamiast was przynajmniej
odprowadzi� do ��ek, zostawi�a na pastw� losu i
pozwoli�a, �eby�cie pa��tali si� po korytarzach w
takim stanie?!</p><p>- Nie krzycz tak, Severusie... -
odpar� s�abo Harry, opuszczaj�c r�ce, kt�rymi pr�bowa�
zas�oni� uszy. D�onie m�czyzny pu�ci�y jego
szyj� i, pozbawiony nag�ego odparcia, o ma�y w�os nie
upad� na pod�og�. Z trudno�ci� uda�o mu si�
przytrzyma� �ciany i odzyska� r�wnowag�.</p><p>Snape zacz��
przemierza� gabinet d�ugimi, rozw�cieczonymi krokami, jakby
pr�bowa� w ten spos�b pozby� si� chocia� odrobiny
rozsadzaj�cej go furii.</p><p>- Jak dyrektor m�g� na to
zezwoli�? Jak m�g� powierzy� was opiece takiej
nieodpowiedzialnej, bezmy�lnej niedorajdy?! Z�o�� na
ni� raport! Nie ujdzie jej to na sucho! �wiadomie narazi�a was
na niebezpiecze�stwo! Jako nauczycielka powinna...</p><p>- T�skni�em za tob� -
przerwa� mu Harry. M�czyzna zamilk� i spojrza� na
niego tak, jakby wyros�a mu druga g�owa. Harry opiera� si�
o �cian� i patrzy� w pod�og�. - Przez ca�y
wiecz�r my�la�em... o tobie. Ale ciebie nie by�o. Wszyscy tam byli.
I si� obcis... o�ci... ob�ciskiwali. I robili inne rzeczy. A
ciebie tam nie by�o... i ja... t�skni�em. I chcia�em tylko
wr�ci� do ciebie. To by�o g�upie, �e poszed�em.
Mog�em... z tob�. Robi� inne rzeczy. By�. - Przez
chwil� panowa�a cisza i resztka racjonalnie my�l�cego
umys�u Harry'ego zacz�a si� zastanawia�, co to
oznacza, ale ta wi�kszo��, kt�ra by�a ca�kowicie
pijana, zupe�nie si� tym nie przej�a, zbyt skupiona na
niekontrolowanym wyrzucaniu z siebie wszystkiego, co tylko �lina
przynios�a mu na j�zyk. - Nast�pnym razem wezm� ci� ze
sob�. Tak. Wezm�. I wszystko b�dzie dobrze. I ju� nie
b�d� si� czu� taki samotny...</p><p>- Nie wygl�da�o,
jakby� by� a� tak bardzo samotny, Potter. - Ch�odne,
odleg�e s�owa przerwa�y jego wyw�d i zmusi�y go do
oderwania si� na chwil� od swojego ci�gu my�li i skupieniu
na przypatruj�cemu mu si� spod przymru�onych powiek Severusie.</p><p>A tak, Ginny... pami�ta�.
Przypomnia� sobie te�, �e uk�ada� wym�wki na t�
w�a�nie okazj�, ale teraz one wszystkie wydawa�y si�
jakie� durne. Zreszt� i tak wylecia�y mu z g�owy.
Spr�bowa� si� skupi� i przypomnie� sobie, co tylko by�
w stanie, z tamtego wypadku. I powiedzie� wszystko, co wie. Ca��
prawd�. Prawda to chyba najlepsza wym�wka.</p><p>- Ale... to by� tylko jeden
taniec. Ona mnie zmusi�a. Przyprowadzi�a swojego ch�opaka i
tak� durn� dziewczyn�, kt�ra ci�gle si� na mnie
gapi�a. - To nie by�a dobra odpowied�, s�dz�c po
nag�ym rozb�ysku w�ciek�o�ci w czarnych oczach, ale
Harry by� zbyt pijany, by to zauwa�y�. - No i ona ci�gle
chcia�a, ta idiotka, Anastassy, czy jako� tak... no wi�c ona
chcia�a, �ebym z ni� zata�czy�. No to poszed�em
do Ginny i poprosi�em, �eby j� ode mnie zabra�a. Ale Ginny
powiedzia�a, �ebym z ni� zata�czy� i zacz�a
mnie uczy�. Ale ja nie chcia�em! Tylko �e tak dobrze mi
sz�o, no i tak sobie pomy�la�em... pomy�la�em, �e
to ty, a nie ona. To znaczy, �e ty jeste� ni�. - Chyba coraz
bardziej si� pogr��a�, s�dz�c po nag�ym
spadku temperatury w pomieszczeniu i g�siej sk�rce, kt�r�
poczu�. - To znaczy... - Zacisn�� powieki, pr�buj�c posk�ada�
wiruj�ce szale�czo my�li, ale nie by� w stanie tego
zrobi�. - Widzia�em ci� i my�la�em, �e z
tob� ta�cz�. Widzia�em ci�, kiedy zamkn��em
oczy. Chcia�em, �eby� to by� ty. A p�niej je
otworzy�em i naprawd� ci� zobaczy�em. I przestraszy�em
si� tego, co sobie pomy�lisz. I si� potkn��em. I ona
na mnie wpad�a. Ale j� zepchn��em! Widzia�e�,
�e j� zepchn��em? - Spojrza� z nadziej� w
obserwuj�c� go z uwag� twarz Snape'a, kt�ry w czasie, kiedy
Harry mamrota� wyja�nienia, podszed� do niego i teraz sta�
tu� przed nim i przypatrywa� si� z uwag� jego rozszerzonym,
zamglonym alkoholem zielonym oczom, jakby poddawa� je analizie.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. A wszystkie zmys�y Harry'ego, kt�re by�y w stanie
odbiera� jeszcze jakiekolwiek bod�ce, krzycza�y, �eby nie rusza�
si� i nie odzywa�.</p><p>- Dobrze - powiedzia� w
ko�cu Severus i Harry poczu�, �e ca�e jego cia�o
omdlewa z ulgi, chocia� powoli ju� zapomina� czego ona
dotyczy�a. - Ale ograniczysz kontakty z pann� Weasley do
niezb�dnego minimum. Nie wiem, czy w stanie, w kt�rym si� obecnie
znajdujesz, cokolwiek do ciebie dotrze, lecz z pewno�ci�
pami�tasz moje ostrze�enie? Je�eli jeszcze raz
przy�api� ci� z ni� sam na sam, nie b�d�
s�ucha� �adnych wyja�nie�.�adnych.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
opu�ci� j� na pier� Severusa, poniewa�
w�a�nie dotar�o do niego, �e przecie�
kr�ci�o mu si� w g�owie. Jako� na chwil� o tym
zapomnia�, kiedy patrzy� w te dwa czarne tunele.</p><p>- No to... dobrze, �e dobrze. To
ja... jestem zm�czony... - oderwa� si� od Severusa. - Id�
wzi�� prysznic - o�wiadczy� po chwili i nier�wnym krokiem
ruszy� w kierunku czego�, co wygl�da�o jak drzwi.
Przesuwa� si� po chwiejnym gruncie pod�ogi w niezwykle prosty
technicznie spos�b - wbija� wzrok w cel, do kt�rego chcia� si�
dosta�, i patrzy� na niego tak d�ugo, dop�ki nie
zacz�� si� do niego zbli�a�. Cel, nie Harry.</p><p>Ale tym razem poskutkowa�o to
jedynie tym, �e potkn�� si� o nog� stoj�cego
przed biurkiem krzes�a, kt�rego nie zauwa�y�, i z impetem
run�� na pod�og�.</p><p>J�kn��, czuj�c,
�e co� mu chrupn�o w nosie, kt�rym uderzy� w
tward� powierzchni�. Poczu� przenikliwy b�l, kt�ry zdawa�
si� promieniowa� a� do m�zgu.</p><p>Uni�s� si� na �okciach
i odkry�, �e nic nie widzi. Kawa�ki pot�uczonego szk�a
i oprawki jego okular�w le�a�y na pod�odze. Us�ysza�
kroki i po chwili poczu� silne poci�gni�cie za bluz�, kt�re
podnios�o go i postawi�o na nogi.</p><p>- Potter, na lito��... Jak
ty tutaj w og�le dotar�e�? - zapyta� cierpko Snape,
dotykaj�c r�d�k� jego nosa. - Zaboli. Episkey.</p><p>Harry krzykn�� i
z�apa� si� za nos, czuj�c kolejne przeszywaj�ce
uk�ucie b�lu i sp�ywaj�c� po wargach krew.</p><p>- A�a! To bola�o!</p><p>M�czyzna przewr�ci�
oczami, zanim schyli� si� po jego okulary i rzuci� kolejne
zakl�cie:</p><p>- Oculus reparo.</p><p>Ostro�nie w�o�y�
mu je na nos. Harry zamruga� i u�miechn�� si� z
wdzi�czno�ci�. Nie wiedzia� dlaczego, ale ten gest
wyda� mu si� taki... czu�y. Severus skrzywi� si� i
odsun��.</p><p>- Chod�, ty g�upi
dzieciaku. - Z�apa� go za rami�. - Nie mo�esz w takim
stanie wraca� do wie�y. - Po tych s�owach
poci�gn�� go do swoich komnat, a kiedy ju� si� w nich
znale�li, popchn�� go na fotel i podszed� do jednej z
p�ek.</p><p>- Przesta�o tak
ko�ysa� - oznajmi� Harry, pocieraj�c twarz, czym
rozmaza� krew jeszcze bardziej. - Ale nadal wszystko wiruje.</p><p>Odwr�cony plecami Snape
prychn��, ale nie skomentowa� tego. Po jakim� czasie
podszed� do Harry'ego, trzymaj�c w d�oni szklank� z
m�tnym, jasnob��kitnym p�ynem.</p><p>- Pij - rozkaza�, podaj�c
mu j�.</p><p>- Co to jest? - Harry zmarszczy�
brwi.</p><p>- Co�, po czym poczujesz
si� lepiej.</p><p>- Ale ja si� dobrze czuj� -
wyszczerzy� si� Harry. - Tylko �ciany i meble jako� dziwnie
si� na mnie uwzi�y.</p><p>- Nie dyskutuj ze mn�, tylko
pij.</p><p>- Nie. - Harry odstawi�
szklank� na stolik. - Ostatni raz, kiedy mi to da�e�,
poczu�em si� gorzej, a nie lepiej. Pami�tam. Du�o gorzej.</p><p>Severus zmarszczy� brwi i
wbi� w niego ostre jak brzytwa spojrzenie.</p><p>- Potter, nie zmuszaj mnie, abym
u�y� si�y.</p><p>Harry przytrzyma� si�
por�czy, aby wsta�, po czym chwiej�c si� lekko,
spojrza� na Snape'a wyzywaj�co.</p><p>- Nie chcesz mnie wykoszy...
rzysta�, Severusie?</p><p>M�czyzna
prychn�� i spojrza� w bok.</p><p>- Tak, z t� krwi�
rozmazan� na twarzy i g�upkowatym u�miechem wygl�dasz
bardzo poci�gaj�co.</p><p>Harry wyszczerzy� si�.</p><p>- Naprawd�?</p><p>Snape wyj��
r�d�k� i rzuci� zakl�cie czyszcz�ce na twarz
Harry'ego.</p><p>- Przesta� si� ze mn� dra�ni�
i wypij wreszcie ten eliksir.</p><p>- A ty ci�gle tylko o tym
eliksirze... - Harry westchn�� z irytacj�, przysuwaj�c
si� bli�ej i owijaj�c ramiona wok� talii Snape'a. -
Dlaczego nie chcesz mnie wykoszy... szyrzysta�?</p><p>- Jeste� pijany - wycedzi�
m�czyzna, spogl�daj�c na niego z g�ry zmru�onymi
oczami.</p><p>- Ostatnio ci to nie przesz...
kadza�o - odpar� Harry, u�miechaj�c si� szeroko. - I
podoba�o mi si�. Mo�emy to powt�rzy�.</p><p>- Potter, bycie wykorzystanym polega
przede wszystkim na tym, �e powinno odbywa� si� wbrew twojej
woli. Nie mo�esz o to prosi�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Aha, czyli mam udawa�, �e
tego nie chc�? Dobra. Nie ma sprawy. B�d� krzycza� i
b�aga�, �eby� przesta�.</p><p>Severus zagryz� warg�.
Wygl�da�o, jakby w ostatniej chwili powstrzyma� wyp�ywaj�cy
mu na usta u�miech po tym, jak wypowiedziana tym szczerym, pe�nym
zapa�u g�osem Harry'ego uwaga zburzy�a jego solidnie
konstruowany mur s�usznego oburzenia. Opanowa� si�,
westchn�� i z�apa� go za ramiona, pr�buj�c od siebie
odsun��.</p><p>- Potter, naprawd� nie mam teraz
na to czasu.</p><p>- Wiesz... - Harry zacisn��
ramiona wok� Snape'a z wi�ksz� si��, boj�c
si�, �e zostanie odepchni�ty, ale nie zamierzaj�c
podda� si� bez walki. Spojrza� do g�ry na przygl�daj�cego
mu si� z coraz wi�ksz� irytacj� m�czyzn� i
obliza� wargi. - Wszyscy ci�gle mnie pytali o... o to, z kim jestem.
I dlaczego szysz... przyszed�em sam. Ale oni nie maj� poj�cia,
�e ja mam ciebie. A ty masz mnie. Nic nie wiedz�. I ja by�em tam
sam... ca�kiem sam. I my�la�em o tobie. Ca�y czas. I...
chcia�em... chc�... - Nie potrafi� si� powstrzyma�.
Ca�y ten wiecz�r by� jak koszmar. Wszyscy to robili a on m�g�
jedynie marzy�. I teraz, kiedy by� tak blisko... Tak blisko...</p><p>Wspi�� si� na palce i
przylgn�� do ch�odnego cia�a. Uwolnion� r�k�
odgarn�� ciemne w�osy i zaatakowa� ustami p�atek ucha
m�czyzny. Przyssa� si� do niego i zacz�� go
�apczywie liza� i przygryza� z�bami. Severus
zesztywnia� na moment i wci�gn�� ze �wistem powietrze,
zaskoczony tym nag�ym doznaniem.</p><p>Ale Harry postanowi� nie
da� mu nawet chwili czasu na zastanowienie si� i ewentualn�
reakcj�. Wsun�� drug� d�o� pomi�dzy ich
cia�a i zacisn�� j� na kroczu m�czyzny,
pocieraj�c je i ugniataj�c.</p><p>- Tak bardzo... ci� pragn�
- wyszepta� chrapliwie, na przemian ca�uj�c i li��c
ucho oraz przestrze� za nim. Snape na razie nie wykazywa� ch�ci
odsuni�cia go albo zamordowania i odleg�a cz��
umys�u Harry'ego zanotowa�a to jako przyzwolenie. Zreszt� sam
czu� si� teraz tak, jakby znalaz� si� na bardzo szybkiej
karuzeli, kt�rej nie potrafi� zatrzyma�. Albo i nie chcia�.
Pulsuj�ca w uszach krew w po��czeniu ze sp�ywaj�cym do
podbrzusza �arem nap�dza�a go i nie pozwala�a mu si�
zatrzyma� albo pomy�le�. Jedyne, co odczuwa�, to pragnienie.
- Chc�... chc�... - szepta� pomi�dzy szybkimi,
zach�annymi poca�unkami, kt�re sk�ada� na ch�odnej,
d�ugiej szyi Severusa. Czu� przez materia� spodni, �e
m�czyzna robi si� twardy. - Chc�, by�...
wyj�cza� moje... imi�... - �cisn�� mocniej,
wpijaj�c si� ustami w obojczyk i ss�c.</p><p>Ale jedynym s�owem, kt�re
wyrwa�o si� ust Mistrza Eliksir�w, by�o rozdra�nione:</p><p>- Potter!</p><p>Harry skrzywi� si�.</p><p>- Nie tak mam na imi�... -
mrukn��. I wtedy poczu� zaciskaj�ce si� wok�
jego nadgarstk�w palce. Jego r�ce zosta�y brutalnie
odci�gni�te. Snape oderwa� go od siebie i odsun�� na
odleg�o�� wyci�gni�tych ramion.</p><p>- Pos�uchaj mnie... -
zacz��, wzdychaj�c z irytacj�.</p><p>Harry j�kn�� z
poczucia straty, a �ar zosta� zast�piony nag�ym
uk�uciem ch�odu, kt�ry sprawi�, �e zadr�a�.</p><p>Snape go nie chce. Nikt go nie chce.
W takim razie sobie p�jdzie... P�jdzie gdzie�, gdzie nikt go nie znajdzie.</p><p>Wyrwa� r�ce i nie
czekaj�c na jak�kolwiek reakcj� m�czyzny, ruszy�
w kierunku, w kt�rym mia� nadziej�, �e znajduje si�
wyj�cie. Ale jego kr�tka podr� zosta�a natychmiast udaremniona.</p><p>- A ty dok�d si� wybierasz?
- Snape z�apa� go za kaptur i poci�gn�� z powrotem.
Harry zachwia� si� i zrobi� kilka krok�w w ty�.
M�czyzna z�apa� go za ramiona, postawi� przed
sob� i pochyli� si� lekko, wbijaj�c w niego niezwykle
powa�ne spojrzenie. - Nie zachowuj si� jak dziecko, Potter. Po
pierwsze, jeste� pijany, a po drugie, jest �rodek nocy. To nie czas
na to. Rozumiesz?</p><p>Harry pokiwa� ponuro
g�ow�, wpatruj�c si� w ci�gn�cy si�
niesko�czenie na przedzie czarnej szaty rz�d guzik�w. Rozmywa�y
mu si� przed oczami. Dlaczego by�o ich a� tak du�o? I
dlaczego tak wirowa�y? Coraz szybciej i szybciej i szybciej i...</p><p>Zrobi�o mu si� niedobrze.
Zas�oni� usta d�oni� i opar� si� o Severusa,
czuj�c, �e nogi odmawiaj� mu pos�usze�stwa.</p><p>Tym razem nie zosta�
odsuni�ty. Us�ysza� tylko ci�kie westchnienie, kt�re
musn�o jego w�osy. Zacisn�� powieki, modl�c
si�, by wirowanie usta�o, i mocniej przycisn�� policzek do
szorstkiej szaty.</p><p>Okropne uczucie, jakby kto�
miesza� mu chochl� w �o��dku, powoli ustawa�o.
Jego przyspieszony oddech uspokaja� si�. Odsun��
d�o� od ust i owin�� ramiona wok� Snape'a. Nie
potrafi� si� powstrzyma�. Uwielbia� to. Uwielbia�
tuli� si� do Severusa i czu� jego wdzieraj�cy si�
a� do umys�u mocny zapach. Uwielbia� s�ucha� bicia
jego serca. Uwielbia� czu� si� taki... bezpieczny. Uwielbia�
tak�e to, �e Severus by� od niego wy�szy. Du�o
wy�szy i du�o silniejszy. A Harry si�ga� mu zaledwie do
podbr�dka i czu� si� przy nim taki... taki... kruchy. Uwielbia�
by� w jego mocy, by� od niego zale�ny, czu�, �e
Severus jest przy nim i opiekuje si� nim. I �e nie musi sam ju�
zmaga� si� z tym wszystkim, co spada�o mu na g�ow�.
�e nie musi ju� tego d�wiga�, bo ma kogo� silniejszego
i pot�niejszego od siebie, kto mu w tym pomo�e i zabierze ten
ci�ar, z kt�rym przez ca�e �ycie musia� zmaga�
si� sam.</p><p>Pami�ta�, jak Severus
wyci�gn�� go z depresji. I jak wmawia� mu, �e nie da
rady sam pokona� Voldemorta. Mo�e by� uszczypliwy i wredny, ale
pomaga� mu si� podnie��. A to by�o... koj�ce.</p><p>- ...er! Potter, do jasnej cholery,
s�yszysz mnie?</p><p>Harry zamruga�, powracaj�c
do rzeczywisto�ci. Oderwa� policzek od klatki piersiowej
m�czyzny i spojrza� w g�r�, wprost w zmru�one i
wpatruj�ce si� w niego czarne oczy. Przesun�� wzrok
ni�ej i zatrzyma� go na zaci�ni�tych w cienk�
kresk� ustach. Obliza� wargi.</p><p>- Dlaczego nie chcesz mnie
ca�owa�? - wypali� nagle. Oczy Snape'a rozszerzy�y si�
na chwil�, by ponownie si� zmru�y�, przybieraj�c
odpychaj�cy wyraz. Ale Harry w swoim obecnym stanie nie potrafi�
odbiera� sygna��w ostrzegawczych tak wyra�nie jak zazwyczaj. -
Przecie� to nie jest takie trudne. Tonks ca�ow... - urwa� nagle.
Chyba nie powinien o tym m�wi�. Przynajmniej nie Severusowi.</p><p>Oczy Snape'a, o ile to mo�liwe,
zmru�y�y si� jeszcze bardziej i zamieni�y w w�skie
szparki.</p><p>- Czy jest co�, o czym
chcia�by� mi powiedzie�, Potter? - wycedzi� grobowym
g�osem.</p><p>- No, ja w zasadzie to... - Jak to
uj��, �eby si� za bardzo nie wygada�? Dlaczego
mia� wra�enie, �e jego m�zg zamieni� si� w papk�?
- Tonks bardzo dobrze ca�uje - wypali� w ko�cu. - I nie boi
si� tego. Dlaczego ty nie m�g�by� te�...? - urwa�
nagle, czuj�c nieprzyjemne napi�cie, kt�re zawis�o w powietrzu.</p><p>- Doprawdy? - Zmro�onym jadem,
kt�ry s�czy� si� z ust Snape'a, mo�na by wype�ni�
ca�e znajduj�ce si� obok Hogwartu jezioro.- Jak dobrze
ca�uje, Potter?</p><p>- Ee... No jak na kobiet�. Z
j�zyczkiem i w og�le. I na dodatek tak mocno, �e wargi robi�
si� sine. Naprawd� gor�co - u�miechn�� si�.</p><p>Tn�ce spojrzenie Snape'a
zsun�o si� na usta Harry'ego i przez chwil� poddawa�o
je analizie.</p><p>- I co jeszcze robi dobrze? -
zapyta� po chwili, podczas gdy tl�cy si� do tej pory w jego
oczach p�omie� gniewu przeobrazi� si� w prawdziwy
ogie�.</p><p>- No... ee... Wiele rzeczy. Ale
przecie� nie mog� ci o tym opowiada�, Severusie. To zbyt
prywatne...</p><p>- Ach tak?</p><p>Ogie� zamieni� si� w
po�ar...</p><p>- Zreszt�... ona jest
kobiet�. I to nie ma znaczenia, �e mi stan��, kiedy
robi�a te wszystkie rzeczy. Nie wiem, dlaczego a� tak mnie to
podnieci�o. Tak jako� samo wysz�o...</p><p>...a po�ar przeobrazi�
si� w po�og�.</p><p>- Co� si� sta�o,
Severusie? Powieka ci jako� tak dziwnie drga. - Harry zacz��
si� niepokoi�. Snape wygl�da� tak, jakby brakowa�o mu
tlenu. I jakby dzieli�a go tylko cieniutka ni� od rozszarpania
stoj�cego przed nim ch�opaka na kawa�ki. - Szkoda, �e
ci� tam nie by�o. Spodoba�oby ci si� - wyszczerzy� si�
Harry, nie�wiadom wisz�cych nad nim szpon�w. - Och, nie
my�la�em, �e widok dw�ch nagich oci... obci...
ob�ciskuj�cych si� kobiet mo�e tak na mnie
podzia�a�. - Westchn��, przypominaj�c sobie sceny,
kt�rych by� �wiadkiem.</p><p>Severu zamruga�.
Wygl�da�, jakby wr�ci� spod wr�t piekie�. Buzuj�ce w
jego oczach szale�stwo przygas�o.</p><p>- Kobiet?</p><p>- No jednej kobiety i jednej
dziewczyny, ale to chyba to samo, nie? - u�miechn�� si�
beztrosko Harry.</p><p>- O czym ty bredzisz, Potter? -
wycedzi� Snape g�osem wypalonej ju� niemal doszcz�tnie
cierpliwo�ci, z kt�rej zosta�y tylko popio�y.</p><p>- O tym... - Harry zamy�li�
si�. O czym bredzi�? Chyba ju� sam zapomnia�. Co� o
Tonks i Lunie.... A tak, ca�owa�y si�, pami�ta�. I
robi�y te� inne rzeczy... To zdecydowanie pami�ta�.</p><p>Opad� na fotel i zapad�
si� w nim, podci�gaj�c kolana pod brod�.</p><p>- O tym, �e nie jeste�my
ju� jedynymi osobami, kt�re maj� sekret. Bo Tonks... i ten kto�
te� go maj�. I Tonks te� jest nauczycielk� i...</p><p>- Potter - przerwa� mu Snape,
zaciskaj�c z�by. - Oszcz�d� mi por�wna� z t�
kolorow� wied�m�. Chyba alkohol ju� ca�kowicie
zamroczy� ten niewielki skrawek m�zgu, kt�ry ci pozosta�.</p><p>- Ale ja naprawd� to
widzia�em! - Dlaczego Snape mu nie wierzy�? Przecie� to
widzia�. Prawda, �e widzia�? - Tonks ca�owa�a si�
z... kim�. Z dziewczyn�. Z uczennic�. I robi�a jej takie
rzeczy... - Jego umys� przywo�a� tamte sceny i Harry musia�
bardzo si� skupi�, aby kontynuowa� rozmow�, szczeg�lnie,
�e zacz�� ju� by� senny. - Gdyby� to
widzia�... - wymamrota�, pozwalaj�c, by jego powieki opad�y.
- Ca�owa�a j� z tak� pasj�, z takim... pragnieniem.
Patrzy�em na to, cho� wiedzia�em, �e nie mog�, �e
to z�e, ale nie by�em w stanie przesta�. Nigdy nie
widzia�em, �eby kto� si� tak ca�owa� i... -
G�owa zacz�a mu niezno�nie ci��y�.
Pr�bowa� utrzyma� j� prosto, ale mia� wra�enie,
�e co� ci�gnie j� w d�, a jego umys� otula
ciep�y, puszysty kokon z napieraj�cej zewsz�d ciemno�ci. -
I tak patrzy�em i patrzy�em i... wiedzia�em, �e ty nigdy...
nie b�dziesz mnie tak ca�owa� i... - Jego g�owa opad�a
na kolana. Czu� si� zamroczony. Mia� wra�enie, �e
spada w cich�, ciep�� czer�. - I nigdy tego nie
poczuj� i... zrobi�o mi si� przykro.</p><p>Zapad�a cisza.</p><p>Harry unosi� si� w
koj�cej ciemno�ci, otulony urywkami wspomnie�. Ron
nie�mia�o ca�uj�cy Hermion�, Ginny ca�uj�ca
si� ze swoim ch�opakiem, Tonks po�eraj�ca r�owe wargi
Luny...</p><p>Obrazy wirowa�y w jego
umy�le, zlewaj�c si� ze sob�.</p><p>I wtedy co� je rozbi�o i
wyci�gn�o go na powierzchni� �wiadomo�ci.
Co� unios�o jego g�ow�. Poczu� gorzki p�yn
wp�ywaj�cy mu do ust. Zakrztusi� si�, ale
prze�kn��, otwieraj�c gwa�townie oczy.</p><p>Zobaczy� pochylonego nad
sob� Severusa, kt�ry wlewa� mu do gard�a b��kitny
eliksir. Jego twarz by�a �ci�gni�ta i zdeterminowa�a.
Harry pr�bowa� zaprotestowa� i odsun�� si�, ale i tak
by� przyci�ni�ty do fotela, a Snape trzyma� jego twarz w
�elaznym u�cisku. Stara� si� zamkn�� usta, ale
m�czyzna �cisn�� mocno jego szcz�k�,
zmuszaj�c go do rozchylenia ich jeszcze szerzej.</p><p>Kiedy w ko�cu go uwolni�,
Harry, pluj�c i krztusz�c si�, opu�ci� nogi na
pod�og� i pochyli� si� do przodu, pr�buj�c pozby�
si� nieprzyjemnego smaku.</p><p>- Co ty wyprawiasz?! -
krzykn��, podnosz�c wzrok na stoj�cego przed nim i
mierz�cego go zimnym spojrzeniem Snape'a.</p><p>- To, co powinienem by�
zrobi� ju� dawno, Potter. Zanim uzewn�trznisz mi wszystko, co,
jestem tego absolutnie pewien, wola�by� zachowa� dla siebie. Nie
mam zamiaru s�ucha� p�niej twojego �a�osnego
skomlenia i u�alania si� nad sob� z powodu tego, co mi wypapla�e�
w swoim pijackim be�kocie.</p><p>- Ja nie... - urwa�, gdy�
obraz przed jego oczami rozmy� si� na sekund�, a m�tlik w
g�owie i przys�aniaj�ca umys� mg�a zacz�y
si� dziwnie rozrzedza� i rozwiewa�.</p><p>Zacisn�� powieki,
czuj�c gorycz sp�ywaj�c� przez jego cia�o i
wyp�ukuj�c� z niego ten wspania�y humor, kt�ry jeszcze
chwil� temu kierowa� jego poczynaniami. Nagle zrobi�o si�
zimno i... nieprzyjemnie.</p><p>Bardzo nieprzyjemnie.</p><p>Otrz�sn�� si� i
zdecydowa� si� otworzy� oczy.</p><p>By� w gabinecie Snape'a. Nie
pami�ta�, jak si� tu dosta�, szed� przecie� do
dormitorium...</p><p>Spojrza� w g�r� i kiedy
jego oczy napotka�y ch�odne spojrzenie czarnych �renic,
wspomnienia sp�yn�y na niego niczym lodowaty potok.</p><p>Powiedzia� Snape'owi...
powiedzia� o... ca�owaniu, i o Tonks i Lunie, i o... o bo�e!</p><p>Oczy rozszerzy�y mu si� z
przera�enia.</p><p>Severus skrzy�owa�
r�ce na piersi i u�miechn�� si� kpi�co. Harry
spu�ci� g�ow� i ukry� twarz w d�oniach.</p><p>- Widz�, �e
zacz�o dzia�a�... - zaszydzi� Mistrz Eliksir�w.</p><p>Harry zacz��
kr�ci� g�ow�, nie potrafi�c uwierzy� w to, co
zrobi� i powiedzia�. Zaciska� powieki z ca�ej si�y,
ale wspomnienia nie chcia�y odej��.</p><p>Dlaczego nie chcesz mnie
ca�owa�?</p><p>Tonks bardzo dobrze ca�uje...</p><p>...stan�� mi, kiedy
robi�a te wszystkie rzeczy...</p><p>...wiedzia�em, �e ty nigdy
nie b�dziesz mnie tak ca�owa�...</p><p>... zrobi�o mi si�
przykro...</p><p>Co Snape m�g� sobie o nim
pomy�le�? Poruszy� temat tabu... powiedzia� mu o tym... o
tym, jak bardzo pragnie jego poca�unku. Jak bardzo pragnie czego�,
czego pewnie i tak nigdy nie dostanie... Przecie� my�la�,
�e ju� si� z tym pogodzi�. Chcia� si� z tym pogodzi�.
Ale to zawsze wraca�o. Jak bumerang. Niewa�ne, jak bardzo stara�
si� sobie wm�wi�, �e ju� dobrze, �e tego nie
potrzebuje... ale zawsze w chwili s�abo�ci my�la� tylko o
tych cienkich wargach. I o tym, co si� za nimi kryje. O tym, jakie s�
ciep�e i...</p><p>Nie! Stop! Nie czas na to!
Zapomnie�. Zapomnie�. Nie powiedzia� tego. To si� nie
wydarzy�o. Nie powiedzia�.</p><p>Nie m�g� tego powiedzie�.
Nie Snape'owi. Nie w ten spos�b.</p><p>I jeszcze na dodatek... na dodatek
wypapla� sekret Luny i Tonks... I to komu? Ostatniej osobie, kt�ra powinna
o tym wiedzie�. Snape nienawidzi� Tonks. Z tak� wiedz�
m�g�...</p><p>Poderwa� g�ow� i
staraj�c si� zmusi� swoje serce do uspokojenia, a oddech do
wyr�wnania, nabra� powietrza i wystrzeli�:</p><p>- To, co powiedzia�em, to
ca�kowita nieprawda! By�em pijany i ja... nie wiedzia�em, co
m�wi�. Zapomnij o tym. Wymy�li�em to wszystko.</p><p>Snape przekrzywi�
g�ow� i u�miechn�� si� ironicznie.</p><p>- Och, z pewno�ci�. Potter,
alkohol dzia�a na ciebie lepiej ni� Veritaserum i dobrze o tym wiesz.</p><p>No jasne, kogo Harry chcia�
oszuka�? Snape w �yciu mu nie uwierzy.</p><p>- Ciekawe, co powie dyrektor, kiedy
dotr� do niego te rewelacje? - kontynuowa� Mistrz Eliksir�w mrocznym,
pe�nym jadowitej z�o�liwo�ci g�osem - A mo�e
zachowam je dla siebie i wykorzystam do w�asnych cel�w? Kto by
pomy�la�, �e ta r�owa wied�ma...?</p><p>- Prosz�, nie m�w o tym nikomu!
- przerwa� mu Harry, spogl�daj�c b�agalnie na
stoj�cego przed nim wysokiego m�czyzn�. - Wiem, �e
nie znosisz Tonks, ale... ale t� drug� osob� jest... - ostro�nie
- ...jedna z moich przyjaci�ek. Ona jest taka wra�liwa, nie
znios�aby, gdyby... - urwa�, szukaj�c odpowiednich s��w. -
Je�eli to wyjdzie na jaw, i to z mojej winy, nie prze�y�bym
tego. Prosz�, Severusie, zapomnij o tym, co ci powiedzia�em. Wiem,
�e nie obchodz� ci� uczucia innych i �e najch�tniej
pozby�by� si� Tonks, ale tym razem... zr�b wyj�tek. Ten
jeden jedyny raz. Dla mnie. Prosz�.</p><p>Wzrok m�czyzny nie
zmieni� si�. Wpatrywa� si� w Harry'ego, jakby
rozwa�a� jego propozycj�.</p><p>- A co dostan� w zamian, Potter?
- powiedzia� w ko�cu cichym, ch�odnym g�osem.</p><p>Harry zarumieni� si�.</p><p>To by�a jego wina. To wszystko
by�a jego wina. Wiedzia�, �e je�eli Severus si� o tym
dowie, od razu b�dzie chcia� to wykorzysta�. Zna� go
przecie�. I sam mu dostarczy� pretekst. Dlatego musi to teraz
naprawi�. Za wszelk� cen�. Za ka�d� cen�.</p><p>Co m�g�by da� Severusowi,
czego nie da� mu do tej pory?</p><p>Siebie? Nie, siebie odda� w
ca�o�ci i to ju� dawno temu.</p><p>Harry spu�ci�
g�ow� i zagryz� warg�. Zacisn�� powieki,
pr�buj�c odgoni� bolesne uczucie �alu i
w�ciek�o�ci na siebie.</p><p>Co mo�e mu da�? Co�,
co kocha, co�, co jest dla niego niezwykle wa�ne...</p><p>Otworzy� gwa�townie oczy.</p><p>Podni�s� g�ow� i
spojrza� prosto w mroczne tunele oczu Mistrza Eliksir�w.</p><p>- Quidditch - powiedzia� cicho.</p><p>Snape zmarszczy� brwi.</p><p>- S�ucham?</p><p>- Quidditch - powt�rzy� Harry,
lekko zachrypni�tym g�osem. Prze�kn�� �lin�
i doda�. - Zrezygnuj� z Quidditcha. Pozwol�, aby Slytherin
zdoby� puchar.</p><p>Oczy m�czyzny
rozszerzy�y si� na moment. B�ysn�o w nich
zaskoczenie, zmieszane z niedowierzaniem. Przez chwil� patrzy� na
Harry'ego badawczym wzrokiem, jakby nie do ko�ca wierzy� w to, co
us�ysza�. Ale po chwili oczy zmru�y�y si� i
zamigota�y dziwnie. Zrobi� krok w stron� Harry'ego, jakby
zamierza� co� zrobi�, ale najwyra�niej w ostatniej chwili
powstrzyma� si�. A mo�e zrezygnowa�? Cofn��
si� i opu�ci� d�o�, kt�r� wcze�niej
nie�wiadomie uni�s� w g�r�. Ponownie skrzy�owa�
ramiona na piersi, a jego twarz przybra�a zwyczajny, surowy wyraz.</p><p>- Przyjmuj� -
o�wiadczy�.</p><p>Harry zamkn�� oczy i
spu�ci� g�ow�. Chcia� westchn��, ale
czu� zbyt du�y u�cisk w piersi.</p><p>A wi�c nie zagra ju� w
Quidditcha? Jak ma to powiedzie� Hermionie i Ronowi? Jak wyt�umaczy
reszcie dru�yny?</p><p>Nie by� z�y na Snape'a.
Wiedzia�, �e to tylko i wy��cznie jego wina. Pi�,
�eby si� upi�. A p�niej przyszed� tutaj i wszystko
wypapla�. Snape go do niczego nie zmusza�, chcia� mu da�
eliksir na wytrze�wienie, ale Harry go nie przyj��. I
sko�czy�o si� tak, jak si� sko�czy�o... I musi
teraz ponie�� kar�. Ta my�l bola�a, ale wiedzia�,
�e nie ma innego wyj�cia.</p><p>- Powiniene� wraca� do
dormitorium - us�ysza� g�os Snape'a. - Jest ju� p�no.
Je�eli twoi przyjaciele nie s� tacy pijani jak ty, to lada chwila
mog� zorientowa� si�, �e nie ma ci� w ��ku,
i zaczn� ci� szuka�.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
podni�s� si�.</p><p>- Przepraszam - wyszepta�. - Za
wszystko, co powiedzia�em. I za wszystko, co zrobi�em. - Nie
podnosz�c wzroku, odwr�ci� si� i zd��y�
zrobi� zaledwie kilka krok�w w stron� drzwi, kiedy zatrzyma� go
g�os Snape'a:</p><p>- Potter. - Harry odwr�ci� si�
powoli i spojrza� na mierz�cego go uwa�nym spojrzeniem
m�czyzn�. Snape wygl�da�, jakby si� nad
czym� zastanawia�. Albo jakby z czym� walczy�. -Id�
ju� spa� - powiedzia� w ko�cu, cho� jeszcze przed
chwil� zdawa�o si�, �e mia� na ko�cu j�zyka
co� zupe�nie innego. - Mam nadziej�, �e masz ze sob�
peleryn�? - Harry skin�� g�ow� i wyj�� z
kieszeni mieni�cy si� materia�. - Dobrze, id�
najkr�tsz� drog�. I �adnych przystank�w po drodze. Masz
i�� prosto do wie�y Gryffindoru. Zrozumia�e�?</p><p>Harry ponownie skin��
g�ow�, po czym odwr�ci� si� i bez s�owa
wy�lizn�� si� z pomieszczenia.</p><p>Podr� do wie�y by�a
d�uga i niezwykle m�cz�ca. Harry pokona� ca��
drog� niepewnym, zamy�lonym krokiem. Pr�bowa� przetrawi�
wszystkie wydarzenia, ale by�y zbyt ci�kie. Czu� ucisk w
klatce piersiowej, a kolana ugina�y si� pod nim niemal przy
ka�dym kroku.</p><p>Kiedy dotar� do Pokoju
Wsp�lnego, us�ysza� dochodz�ce z g�ry chrapanie. Wszyscy spali.
Nikt go nie szuka�. Ron i Hermiona pewnie te� sporo wypili, skoro nie
zauwa�yli, �e znikn��. I dobrze. Czu� si�
wyko�czony. Psychicznie i fizycznie. N�ka�y go wyrzuty sumienia,
ogarnia�y fale ca�kowitego przygn�bienia.</p><p>Ca�y ten wiecz�r... Sekret,
kt�ry odkry�, t�sknota za Snape'em, niewinne s�owa Luny "to
znaczy, �e go kochasz", kt�re przerazi�y go bardziej ni�
sam Voldemort, wszystkie te �zawe, wylewne wyznania, jakie wymamrota�
Snape'owi, sekret, kt�ry tak bezmy�lnie wypapla�, a teraz... koniec
Quidditcha. Ostateczny.</p><p>To zbyt wiele...</p><p>Spojrza� na trzaskaj�cy
cicho ogie� i zamruga� kilka razy, czuj�c, �e
zaczynaj� go szczypa� oczy. Wyj�tkowo uporczywie.</p><p>Opad� na kanap� i
ukry� twarz w d�oniach. Nie wiedzia�, jak d�ugo tak
siedzia�, nie mia� poj�cia, ile czasu up�yn�o.
Podejrzewa� jedynie, �e ca�kiem sporo. Ale on nie potrafi�
wsta�, nie potrafi� podnie�� si� z kanapy i
zmusi� si� do wykonania jakiejkolwiek czynno�ci. Mia�
wra�enie, �e wszystko si� zawali�o.</p><p>...nigdy nie b�dziesz mnie tak
ca�owa�...</p><p>...nigdy tego nie poczuj�...</p><p>To by�o �a�osne. Tak
bardzo �a�osne, �e wci�� nie potrafi�
uwierzy�, �e to powiedzia�.</p><p>Ale to by�a prawda. I
bola�a. Bola�a go za ka�dym razem, gdy o tym pomy�la�,
niewa�ne, jak bardzo pr�bowa� wmawia� sobie, �e tak nie
jest.</p><p>Dlaczego, kiedy wszystko wydaje
si� w ko�cu uk�ada�, on zawsze musi to zepsu�?
Dlaczego musia� tyle pi�? Dlaczego poszed� do Snape'a? Dlaczego
nie przyj�� od niego eliksiru? Dlaczego zachowa� si� jak
sko�czony idiota? Dlaczego musia� znowu skomle� o te g�upie
poca�unki? Dlaczego musia� wszystko wygada�? Dlaczego
chocia� raz nie potrafi� si� powstrzyma�?</p><p>Dlaczego?</p><p>I jak teraz powie przyjacio�om,
�e nie mo�e gra� w Quidditcha? Jak� wym�wk� tym razem
wymy�li? Jak im spojrzy w oczy? Co powie Ron? Obrazi si� na niego. Na
pewno. Obrazi si� i nie b�dzie si� do niego odzywa�. A
Hermiona stanie po jego stronie. Ginny te� b�dzie z�a. Wszyscy
b�d� na niego �li. Ca�y Gryffindor odwr�ci si� do
niego plecami. Znowu. A on po raz kolejny zostanie ca�kowicie sam.</p><p>Prze�kn��
�lin�, pr�buj�c pozby� si� szczypi�cego,
bolesnego u�cisku w gardle. Lecz nieprzyjemne uczucie nasila�o
si�, zaciskaj�c p�tl� na jego szyi i nie pozwalaj�c mu
oddycha�.</p><p>Zacisn�� powieki mocniej,
ale to nie pomog�o. Poczu� dwie samotne �zy sp�ywaj�ce
po policzkach. Chcia� je powstrzyma�, ale nie potrafi�.
Pojawi�y si� kolejne.</p><p>Zdj�� okulary i wewn�trzn�
stron� d�oni wytar� p�yn�ce po sk�rze �zy. Nie
by� jednak w stanie wytrze� tak�e kolejnych. I kolejnych.</p><p>Przy�o�y� d�onie
do oczu i zacisn�� usta, pr�buj�c st�umi� szloch,
kt�ry usi�owa� si� z nich wyrwa�.</p><p>I wtedy poczu� ciep�o. W
kieszeni.</p><p>Przetar� dok�adnie oczy i
si�gn�� mokrymi palcami po kamie�.</p><p>Wymaca� porzucone obok na
kanapie okulary i dr��c� d�oni� za�o�y�
je na nos. Niewiele to pomog�o. Obraz przed jego oczami wci��
by� rozmazany. Ale po kilku chwilach intensywnego wpatrywania si� w
kamie� i mrugania powiekami, uda�o mu si� odczyta�
wiadomo��:</p><p>Potter, dlaczego jeszcze nie
�pisz?</p><p>W pierwszej chwili Harry tylko
zmarszczy� brwi, a w jego umy�le pojawi� si� wielki znak
zapytania. Sk�d Snape wiedzia�, �e nie �pi?
Przecie�...</p><p>Nadesz�o zrozumienie. No tak,
przez to wszystko zapomnia� wys�a� mu "dobranoc", tak
jak czyni� to ka�dej, absolutnie ka�dej nocy, od kiedy tylko
otrzyma� od niego klejnot. Ale zawsze my�la�, �e Snape
ignoruje jego wiadomo�ci. Nigdy mu nie odpowiedzia�.</p><p>Czy Snape siedzia� i czeka�
na wiadomo�� od Harry'ego? Czy to oznacza�o, �e...
lubi� je otrzymywa�? �e si� do nich przyzwyczai�? I
kiedy Harry mu jej nie wys�a�, domy�li� si�, �e
co� jest z nim nie w porz�dku?</p><p>Nie, to chyba niemo�liwe.
Mo�e po prostu pracowa� do p�na nad jakim� eliksirem i tak
sobie o nim pomy�la� i zorientowa� si�, �e Harry nie
przes�a� mu "dobranoc" i domy�li� si�,
�e nie �pi i postanowi� zapyta�, dlaczego i...</p><p>Och, do diab�a z tym!</p><p>Nie mog� zasn�� -
odes�a� po chwili wahania. - Posiedz� sobie w Pokoju Wsp�lnym i
p�jd� spa� troch� p�niej. Dobranoc.</p><p>Tak, to wystarczy.
Od�o�y� kamie� i ponownie ukry� twarz w d�oniach.
�zy przesta�y w ko�cu p�yn�c, ale oczy nadal go
szczypa�y. Zdj�� okulary i zacz�� trze� powieki,
pr�buj�c pozby� si� tego nieprzyjemnego uczucia, �e lada
chwila znowu si� rozp�acze.</p><p>Nie mo�e p�aka�. Nie
jest dziewczyn�. Tylko dziewczyny p�acz�.</p><p>Zreszt�... powinien szuka�
dobrych stron. Przynajmniej nie powiedzia� Snape'owi, �e go kocha.
Tak, to zdecydowanie by�a ja�niejsza strona. Przecie� gdyby
powiedzia� mu co� takiego... by�by sko�czony.</p><p>Wzi�� kilka
g��bokich oddech�w, pr�buj�c uspokoi� swoje bij�ce
zdecydowanie za szybko serce i pozby� si� u�cisku w gardle.</p><p>Spokojnie, wszystko b�dzie
dobrze...</p><p>Tak, jasne...</p><p>Za�o�y� okulary
ponownie i po prostu ukry� twarz w d�oniach, pr�buj�c
doj�� do porozumienia z trzepocz�cymi nieprzyjemnie w jego sercu
uczuciami.</p><p>I wtedy us�ysza� szelest
odsuwaj�cego si� portretu.</p><p>No pi�knie, brakowa�o mu
tylko jakiego� sp�nionego, wracaj�cego z nocnej wyprawy
Gryfona, kt�ry b�dzie zak��ca� jego spok�j. Mo�e go nie
zauwa�y? Mo�e po prostu sobie p�jdzie do dormitorium i nie
b�dzie go zaczepia�?</p><p>"Prosz�, id�
sobie" - powiedzia� w my�lach. - "Chc� by�
sam."</p><p>- Potter?</p><p>Harry poderwa� gwa�townie
g�ow�.</p><p>To niemo�liwe!</p><p>Odwr�ci� si� i
spojrza� prosto w przypatruj�ce mu si� uwa�nie,
zmru�one czarne oczy stoj�cego tu� za nim Mistrza Eliksir�w.</p><p>Wszystkiego m�g� si�
spodziewa�, ale... Snape... w Pokoju Wsp�lnym Gryffindoru... Snape tutaj?!</p><p>Poderwa� si� z kanapy i potkn��
o stolik.</p><p>- Ja... Co ty tu...? Co si�...?
Ja nie... - j�ka� si�, pr�buj�c jednocze�nie
z�apa� r�wnowag�. Wyprostowa� si�, po czym natychmiast
spu�ci� g�ow� i szybko uciek� wzrokiem, wbijaj�c
go w odleg�y k�t pokoju.</p><p>Snape nie mo�e zobaczy�
jego twarzy! Harry podejrzewa�, jak musia� wygl�da�. Nie
chcia�... nie chcia�, �eby Severus to dostrzeg�... Cholera,
gdyby przyszed� chwil� wcze�niej, m�g�by zobaczy�...</p><p>Us�ysza� cicho wymamrotane
zakl�cie i poczu�, jakby wszystko wok� nagle ucich�o. Nie
s�ysza� trzasku ognia w kominku czy dochodz�cego z g�ry
chrapania. Ani odg�osu tykaj�cego cicho zegara.</p><p>Snape musia� rzuci�
jakie� zakl�cie wyciszaj�ce, albo co� w tym rodzaju. I
maskuj�ce, je�eli o tym mowa, poniewa� Harry zauwa�y�
rozrastaj�ce si�, migocz�ce niczym ba�ka mydlana pole,
kt�re ich otoczy�o.</p><p>No tak, jak zawsze ostro�ny...</p><p>- Potter. - G�os
m�czyzny zabrzmia� wyj�tkowo g�o�no w
otaczaj�cej ich ciszy. - Wiem, �e nie by�by� sob�,
gdyby� nie zignorowa� mojego polecenia, ale w tej sytuacji... -
urwa� na chwil� i wygl�da�o na to, �e zastanawia
si� nad kolejnym zdaniem. Harry nie uni�s� ani nie odwr�ci�
g�owy. W jego umy�le kot�owa�o si� zbyt du�o
pyta�. I zbyt du�o emocji. Czego Snape m�g� od niego
chcie�? Przecie� chyba nie przyszed� a� do wie�y
Gryffindoru, �eby kaza� mu i�� do ��ka. - Mam ci
co� wa�nego do powiedzenia i chcia�bym, �eby� dobrze
mnie wys�ucha� - kontynuowa� m�czyzna. Jego g�os
by� ju� cichszy, spokojniejszy. Ale co� w nim zgrzyta�o. -
I radz� ci przesta� wgapia� si� w ten niewymownie interesuj�cy
dese� na dywanie i spojrze� na mnie, kiedy do ciebie m�wi�.</p><p>Harry zagryz� warg�,
czuj�c, �e jego serce zaczyna bi� coraz szybciej.</p><p>Nie by�o mowy, aby m�g�
zignorowa� to polecenie. Ale nie chcia� podnosi� g�owy. Tak
bardzo nie chcia�. Nie chcia�, �eby Snape si�
dowiedzia�... Nie chcia�, �eby wzi�� go za
jakiego� mazgaja, kt�ry nie potrafi upora� si� ze swoimi
uczuciami. Prze�kn�� �lin�, czuj�c si� ca�kowicie
rozdarty.</p><p>- Nie ka� mi tego drugi raz
powtarza�. - G�os m�czyzny sta� si� ostrzejszy,
ch�odniejszy.</p><p>Harry westchn�� i powoli
uni�s� g�ow�, spogl�daj�c prosto we wbijaj�ce
si� w niego czarne oczy.</p><p>W momencie, kiedy wzrok
m�czyzny pad� na twarz Harry'ego, na jego zaczerwienione oczy i
nie do ko�ca jeszcze zaschni�te �lady �ez na policzkach...
jego �renice rozszerzy�y si� gwa�townie, a usta
rozchyli�y nieznacznie, wci�gaj�c ze �wistem powietrze.
Wygl�da� tak, jakby kto� trafi� w niego zakl�ciem
osza�amiaj�cym.</p><p>A Harry czu� si�
wyj�tkowo g�upio, wiedz�c, �e wszystkie �lady
miotaj�cych nim uczu� s� wyra�nie widoczne na jego twarzy.
Zarumieni� si� i natychmiast opu�ci� g�ow�
ponownie. To by� b��d, nie powinien by� w og�le...</p><p>W powietrzu zawis�a cisza. Teraz
jeszcze bardziej doskwieraj�ca, kiedy nie s�ycha� by�o
wok� �adnego innego d�wi�ku, poza dwoma oddechami. Jednym
przyspieszonym i jednym spokojnym. I szelestem szat. I odg�osem krok�w.</p><p>Snape zatrzyma� si�
tu� przed Harrym, ale ch�opak nie odwa�y� si�
podnie�� wzroku. Po chwili jednak poczu� ch�odny dotyk na
podbr�dku i jego twarz zosta�a �agodnie, lecz stanowczo uniesiona w
g�r�.</p><p>Harry wstrzyma� oddech,
widz�c spogl�daj�cego na niego z g�ry Severusa. I jego oczy...
By�y... by�y... By�o w nich co� takiego... jaka�
nieokre�lona emocja. Snape wygl�da� jak og�uszony, jakby
zapomnia� o wszystkim i jedyne, co go interesowa�o, to widoczne na
policzkach Harry'ego �lady �ez, kt�re przykrywa� teraz rumieniec
za�enowania.</p><p>I Harry poczu� ch�odny
dotyk. Severus przy�o�y� palec do wilgotnej sk�ry i powoli
poprowadzi� go w d�, �ladem wy��obionym przez �zy.
A jego d�o� dr�a�a.</p><p>Harry nie oddycha�. Nie
potrafi�by. Nie teraz, kiedy jego zmys�y szala�y, pr�buj�c
przetworzy� wszystkie nowe, nieznane bod�ce, kt�re do niego
dociera�y.</p><p>- Nie masz poj�cia... - szept,
kt�ry wydoby� si� z rozchylonych warg Severusa, zdawa� si�
dobiega� z bardzo, bardzo daleka. Z miejsca, kt�re powinno pozosta�
zamkni�te. I Harry us�ysza� w nim p�kni�cie. Takie
samo, kt�re dostrzeg� w g��binach spogl�daj�cych na
niego oczu.</p><p>Harry zmarszczy� brwi, nie
potrafi�c powstrzyma� w�asnych reakcji.</p><p>Nie masz poj�cia...</p><p>O czym?</p><p>Ale Snape nic wi�cej nie
powiedzia�. Wygl�da�, jakby reakcja Harry'ego
wytr�ci�a go z jakiego� dziwnego letargu, w kt�rym si�
znajdowa�. Jego rysy wyostrzy�y si�, a oczy zmru�y�y.
Usta zacisn�y tak bardzo, i� zamieni�y si� w ledwie
widoczn� kresk�.</p><p>Harry wpatrywa� ci� w dwa
ciemne, wdzieraj�ce si� niemal w jego dusz� tunele, i
pr�bowa� co� w nich dostrzec. Chcia� znowu ujrze� to
p�kni�cie, kt�re znikn�o tak nagle, jakby wcale go tam nie
by�o. Czer� by�a g�adka niczym powierzchnia jeziora podczas
bezwietrznej nocy. I jedyne, co dostrzega�, to... male�kie
�wiat�a gwiazd odbijaj�ce si� w jego tafli. Oczy Severusa
migota�y, kiedy patrzy� na Harry'ego. Jego wzrok nie by� ani
surowy, ani karc�cy. W mrocznych g��binach tli� si�
ciep�y blask. Zbyt odleg�y, by m�g� ogrza�, ale
dostatecznie widoczny, aby mie� nadziej�, �e kiedy� dotrze
do celu i roztopi to, co przez wiele lat pozostawa�o skute lodem.</p><p>Severus obliza� wargi i
odchrz�kn��. Harry zamruga�. Wygl�da�o na to,
�e tym razem on wpad� w letarg. Ale nic nie m�g� na to
poradzi�. Za ka�dym razem, kiedy patrzy� w te g��bokie
oczy, opada� na samo ich dno.</p><p>- Przyszed�em tutaj... aby ci
powiedzie�, �e zmieni�em zdanie - odezwa� si� po
chwili Severus. Jego g�os by� nieco niepewny, ostro�ny, jakby
si� obawia�, �e Harry m�g�by w ka�dej chwili
sp�oszy� si� i uciec niczym przera�one zwierz�tko. -
Nie chc�, �eby� zrezygnowa� z Quidditcha. - Widz�c
maluj�ce si� na twarzy Harry'ego zaskoczenie, kontynuowa�: -
Nikt nie dowie si� o ma�ej, brudnej tajemnicy tej r�... Tonks.
- Nie potrafi� powstrzyma� lekkiego skrzywienia si�,
wypowiadaj�c to nazwisko - Ani o tym, co robi�a. I z kim. Merlin
�wiadkiem, �e z ch�ci� bym si� jej pozby�, ale
je�eli to ma ci� zr... - urwa� i zamy�li� si� na
chwil�, marszcz�c brwi. Harry nie porusza� si� ani nie
odzywa�. Nie potrafi�by. Nie teraz, kiedy twarz Snape'a by�a tak
blisko i s�ysza� te nieprawdopodobne zapewnienia sp�ywaj�ce
z jego cienkich warg. - I �eby to by�o jasne... - kontynuowa�
Severus. - Nie chc� niczego w zamian. Nie robi� tego dlatego, �e
chc�, albo dlatego, �e mnie o to prosi�e�, tylko dlatego,
�e... zrozumia�e�, i� pope�ni�e�
b��d i by�e� na tyle odwa�ny i odpowiedzialny, aby
si� do niego przyzna� i ponie�� konsekwencje swojego czynu.
Sam ju� si� wystarczaj�co ukara�e�. Mam nadziej�,
�e dobrze zapami�tasz t� lekcj�. - Harry skin��
g�ow�, zbyt zaszokowany, aby wydusi� z siebie chocia�
s�owo. - Ale to nie zmienia faktu, �e i tak z�o�� na
ni� raport do dyrektora za to, �e �wiadomie narazi�a
ci�... was na niebezpiecze�stwo. Chyba to rozumiesz? - Harry ponownie
pokiwa� g�ow�. Wiedzia�, �e ma szeroko otwarte oczy,
ale nie potrafi� si� powstrzyma�. By� absolutnie
zszokowany.</p><p>Nadal mo�e gra� w
Quidditcha? Sekret Luny i Tonks jest bezpieczny? I Snape nie ma do niego
�adnych pretensji o to, co mu powiedzia�? O tym, jak bardzo pragnie,
aby go poca�owa�? Nie wspomina� o tym ani s�owem, jakby
z�o�y� to po prostu na garb zamroczenia alkoholowego.
Wszystko... wszystko jest ju� dobrze?</p><p>Wpatrywa� si� w ciemne oczy
Snape'a, poszukuj�c w nich jakiego� haczyka, ale nic nie
dostrzega�. Wygl�da�o na to, �e... to wszystko...
naprawd�...</p><p>Poczu�, �e do jego serca
wlewa si� ciep�o. Nie, nie ciep�o. Gor�co. Nie umia�
si� opanowa�. Szarpn�� si� do przodu i przywar�
do wysokiego, ch�odnego cia�a, owijaj�c ramiona wok�
Severusa i przyciskaj�c si� do niego z tak� si�a, jakby
chcia� zgnie�� w tym u�cisku ka�d� z��
my�l i ka�d� niezno�n� �z�.</p><p>- Dzi�kuj� -
wyszepta�, nie potrafi�c powstrzyma� rado�ci w swoim
g�osie i u�miechu, kt�ry wyp�yn�� na jego wargi i nie
chcia� ju� ich opu�ci�.</p><p>Czu� przyprawiaj�cy go za
ka�dym razem o zawroty g�owy intensywny, zio�owy zapach
Severusa, czu� szorstko�� jego szaty, kt�ra drapa�a go w
policzek, s�ysza� spokojne bicie jego serca i wiedzia�, �e
tu jest jego miejsce. Dok�adnie tu, przy nim, w tych ch�odnych
ramionach, kt�re oplata�y go teraz powoli, jakby niepewnie... i tak�e
przyci�ga�y do siebie.</p><p>Harry zacisn�� powieki i po
prostu wtula� si� w ciemno��, otoczony zapachem i oddechem
Snape'a. I marzy� tylko o tym, aby m�g� zosta� tak ju� na
zawsze. Wiedzia�, �e nie cofn��by niczego, co zrobi�,
nie zmieni� �adnego swojego wyboru, kt�ry doprowadzi� go a�
tutaj, do tego miejsca. �e ka�da decyzja, ka�da cena, kt�r�
zap�aci�, by�a tego warta. I zawsze b�dzie.</p><p>- Czy teraz p�jdziesz spa�? -
us�ysza� cichy g�os tu� nad swoj� g�ow�.
Mrukn�� co� w odpowiedzi, wtulaj�c si�
g��biej w ramiona Severusa. - Potter, zada�em ci pytanie. - G�os
sta� si� nieco ostrzejszy i Harry westchn�� z
rezygnacj�. Lepiej nie wystawia� na pr�b� cierpliwo�ci
Severusa. Poza tym znajdowali si� przecie� w Pokoju Wsp�lnym
Gryffindoru. Snape mo�e i rzuci� na nich jakie� maskuj�ce
zakl�cia, ale to nadal nie by�o zbyt bezpieczne miejsce.</p><p>Harry westchn�� jeszcze
raz, pu�ci� Severusa i odsun�� si�,
spogl�daj�c na niego z u�miechem.</p><p>- P�jd� - odpar� cicho,
si�gaj�c po d�o� m�czyzny i przysuwaj�c
j� do swoich ust. - P�jd�, oczywi�cie. Ju� zaraz. Tylko...
- wymamrota�, po czym zamilk� i po prostu poca�owa�
ch�odne palce. Opu�ci� powieki i ca�owa�.
Ca�owa� opuszki palc�w, knykcie, szorstk�, poprzecinan�
bliznami i stwardnieniami sk�r� wewn�trznej strony d�oni. I nie
potrafi� przesta�. Przepe�nia�a go taka rado�� i
wdzi�czno��, �e nie by�by jej w stanie wyrazi�
nawet tysi�cami poca�unk�w. - Dzi�kuj� - wyszepta�
jeszcze raz, ca�uj�c po raz kolejny opuszki palc�w. Uni�s�
powieki i spojrza� we wbite w siebie, migocz�ce oczy Severusa.</p><p>Tak, widzia� w nich blask. Teraz
jeszcze wyra�niejszy ni� przedtem. I znacznie bli�szy. Severus
obliza� wargi i �agodnie wyci�gn�� d�o� z
u�cisku Harry'ego.</p><p>- Wystarczy ju�, Potter.
Mia�e� i�� spa�.</p><p>Harry zmusi� si�, aby
pu�ci� jego r�k�.</p><p>- A tak. Ju�. Spa�. Jasne.
- U�miechn�� si� szeroko i zrobi� kilka krok�w w
ty�.</p><p>Och, i tak wiedzia�, �e nie
za�nie. Czu� si� zbyt szcz�liwy, a to uczucie
p�on�o w nim i nasyca�o go energi�. Wydawa�o mu
si� nieprawdopodobne, �e jeszcze chwil� temu rozkleja�
si� na tej kanapie, a teraz mia� wra�enie, �e niewiele
dzieli go od podskakiwania.</p><p>Od depresji do szcz�cia w
kilka chwil. Tylko Snape potrafi� go do tego doprowadzi�.</p><p>Podszed� ty�em do schod�w,
nie spuszczaj�c wzroku z przypatruj�cego mu si� zmru�onymi
oczami m�czyzny.</p><p>Ale zanim odwr�ci� si�, aby
wbiec na g�r�, u�miechn�� si� jeszcze raz i
powiedzia� radosnym szeptem:</p><p>- Dobranoc, Severusie.</p><p>Na wargach Snape'a pojawi�
si� krzywy u�mieszek.</p><p>- Dobranoc.</p><p>Harry odwr�ci� si� i
wbieg� po schodach, czuj�c, �e jego serce jest l�ejsze
ni� kiedykolwiek.</p><empty-line/><p>* "Something I can never
have" by Nine Inch Nails</p><p>_________________</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 35 ---</strong></p><p><strong>35. Christmas Time</strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
I'm lost in you everywhere I run</p><empty-line/><p>
Everywhere I turn I'm finding something new</p><empty-line/><p>
Lost in you, something I can't fight</p><empty-line/><p>
I cannot escape</p><empty-line/><p>
I could spend my life lost in you! Lost in you!*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Cz�� 1</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Harry obudzi� si� w niezwykle dobrym humorze, pomimo tego, �e
zasn�� dopiero nad ranem, kiedy niebo ju� si�
rozja�nia�o. Nawet metaliczny posmak w ustach, j�zyk przylepiony
do podniebienia i pulsuj�cy b�l g�owy nie potrafi�y mu
zepsu� samopoczucia. I nie czu� si� wcale zm�czony. No,
mo�e odrobin�... To niewa�ne, �e nogi si� pod nim
ugina�y, a kiedy wsta�, zakr�ci�o mu si� w g�owie
i musia� usi��� ponownie na ��ku, aby si�
nie przewr�ci�. Przepe�nia�a go radosna energia i przyjemne
podekscytowanie. Po tym, co si� wczoraj wydarzy�o, najbli�sze
dziesi�� dni przerwy �wi�tecznej zapowiada�o si�
jeszcze lepiej, ni� wcze�niej. Musi, musi dopilnowa�, aby
mie� jak najwi�cej czasu, kt�ry b�dzie m�g� sp�dzi�
z Severusem. Cho�by mia� przez ca�y czas jedynie siedzie� w
k�cie i gapi� si� na niego. To wystarczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przepe�niony energi� zerwa� si� z ��ka i po
kilku chwiejnych krokach, nie czekaj�c ani na Rona, ani na Neville'a,
poszed� wzi�� prysznic, po czym zbieg� na d� na
�niadanie. Severusa nie by�o. Och, a tak bardzo chcia� go zobaczy�!
Ale mo�e to dobrze, �e go nie by�o. Nie potrafi�by si�
chyba powstrzyma�, aby si� do niego nie u�miecha�, a to
wyda�oby si� podejrzane.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko by�o dobrze, a przynajmniej jego przepe�niony endorfinami
umys� mu to wmawia�, dop�ki nie spojrza� na ociekaj�ce
t�uszczem sma�one kie�baski i jajecznic� na bekonie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nagle, nie wiedz�c dlaczego, poczu� si� bardzo, bardzo �le
i ku zaskoczeniu kilkorga uczni�w, kt�rzy tak jak on, przybyli na
�niadanie wcze�niej, wybieg� z Wielkiej Sali kieruj�c
si� prosto do najbli�szej ubikacji. Po sp�dzeniu kwadransa nad
jedn� z umywalek, przemy� twarz wod� i pocz�apa� z
powrotem. Ron i Hermiona siedzieli ju� przy stole i tak�e
wygl�dali na nieco chorych, ale nie przeszkadza�o im to zajmowa�
si� sob� i ledwie zwraca� uwag� na otoczenie.
U�miechali si� do siebie, rumieni�c si� na przemian i
szepcz�c co� zawzi�cie. Harry nawet nie stara� si�
pods�uchiwa�. Sam by� zbyt zaj�ty my�leniem o
przytulaj�cym go i dotykaj�cym jego twarzy Snapie. I patrz�cym
na niego w taki spos�b, jakby chcia� powiedzie� mu co� bardzo
wa�nego, ale nie m�g� tego z siebie wydusi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie masz poj�cia...</p><empty-line/><empty-line/><p>
O czym nie mia� poj�cia? O czym nie m�g� mie� poj�cia?
Ta my�l nie dawa�a mu spokoju.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie masz poj�cia...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ba� si� w og�le ko�czy� to zdanie. Pr�bowa�, ale
wszystko wydawa�o si� zbyt trywialne, zbyt... nieprawdopodobne.
Zniszczy�oby tylko wyzieraj�c� z niego tajemnic�,
sp�aszczy�oby przekaz i mog�oby odebra� tl�c�
si� w sercu nadziej�. Nie chcia� my�le� o tym, jak
mog�oby brzmie� zako�czenie. Poniewa� mog�oby to
by� co�, czego wcale nie chcia�by us�ysze�... Ale z
drugiej strony, nie potrafi� przesta� si� nad tym
zastanawia�. Ciekawo�� by�a silniejsza od strachu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego sny na jawie przerwa� b�ysk t�czowych w�os�w. Harry
odwr�ci� g�ow� i zobaczy� wchodz�c� do Wielkiej
Sali Tonks. Jej czupryna mieni�a si� wszystkimi kolorami t�czy.
Uczniowie odwracali g�owy i przygl�dali si� jej z pe�nym
zachwytu milczeniem. Harry szybko poszuka� wzrokiem Luny, ale
przyjaci�ka nie przysz�a na �niadanie. To by�o niezwykle
wr�cz dziwne. Chocia� w przypadku Luny to s�owo nie
wydawa�o si� zbyt adekwatne, zwa�ywszy na to, �e wszystko,
co si� z ni� wi�za�o, by�o "dziwne". A
jednocze�nie takie... prawdziwe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak�e to, co wczoraj wieczorem podejrza� w stoj�cej za
�wi�skim �bem szopie. Jego wyobra�nia zosta�a
natychmiast zaatakowana obrazami Luny i Tonks w u�cisku, przytulonych do
siebie, sca�owuj�cych wahanie ze swych ust, dotykaj�cych
si� i robi�cych wszystkie te rzeczy... Wci�� zastanawia�
si�, czy to wydarzy�o si� naprawd�, czy te� by�a
to tylko projekcja jego zamroczonego alkoholem umys�u. Ale nie, to
by�o zbyt realne... Wci�� mia� w uszach d�wi�k
ci�kiego oddechu Luny i podmuch wymieszanego z perfumami
ciep�ego powietrza, kt�re uderza�o go w twarz, kiedy sta� i
zafascynowany przypatrywa� si� rozgrywaj�cej si� we
wn�trzu szopy scenie. Tak, to by�o absolutnie i niezaprzeczalnie
prawdziwe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tak samo prawdziwe, jak u�miechni�ta, promieniuj�ca
rado�ci� kobieta - jego nauczycielka - kt�ra usiad�a
w�a�nie przy stole nauczycielskim i jak gdyby nigdy nic
zacz�a konwersacj� z pozosta�ymi cz�onkami grona
pedagogicznego. To by�o takie dziwne, zna� t� tajemnic�.
Czy Luna czu�a si� tak samo, kiedy patrzy�a na Harry'ego albo
Snape'a? Co mog�a sobie my�le�? A mo�e nie
my�la�a nic, mo�e dla niej by�o to po prostu absolutnie
naturalne i akceptowa�a to, �e Harry'emu mo�e podoba�
si� ponad dwa razy starszy m�czyzna? Mo�e widzia�a
to, czego nie mo�na by�o zobaczy� go�ym okiem? Mo�e
rozumia�a wi�cej, ni� przeci�tny obserwator? Dlaczego
Hermiona, pomimo tego, �e by�a przecie� taka inteligentna, nie
potrafi�a tego dostrzec i zrozumie�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o fascynuj�ce i Harry nie potrafi� znale�� na to
wyja�nienia. Podejrzewa� jedynie, �e Luna by�aby w stanie
zaakceptowa� absolutnie wszystko, o ile nie krzywdzi�oby to
jakiej� istoty. I to by�o w pewnym sensie... uspokajaj�ce.
�e zawsze b�dzie mia� kogo�, z kim b�dzie m�g� o
wszystkim porozmawia�. Nie to, �eby mia� taki zamiar, albo
�eby tego potrzebowa�. Ale mi�o by�o wiedzie�, �e
kto� taki jest. Prawda?</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez ca�y ranek i cz�� popo�udnia nie mia�
nawet chwili dla siebie, poniewa� pomaga� Ronowi si�
pakowa� i musia� pogada� chwil� z ka�dym z
wyje�d�aj�cych przyjaci� oraz po�egna� si�
z nimi. Ginny na�miewa�a si� z jego wczorajszych wyczyn�w, a
Neville rumieni� si� na ka�d� wzmiank� o Anastassy.
Tu� przed wyjazdem Harry podarowa� prezenty Ronowi, Hermionie i Ginny
i przekaza� przyjacielowi paczk� dla ca�ej rodziny Weasley�w.
Ron niezwykle ucieszy� si� z wielkiego kufra s�odyczy z
Miodowego Kr�lestwa, a Hermiona, ku zazdrosnemu spojrzeniu Rona,
poca�owa�a go mocno w policzek, w podzi�kowaniu za nowy komplet
podr�cznik�w o staro�ytnych runach. Od Rona otrzyma�
ksi��k� o zaawansowanych technikach i zwodach dla szukaj�cych
w Quidditchu (wcale go to nie zaskoczy�o) a od Hermiony nowe pi�ro z
mieni�c� si� t�czowo lotk� (zrobi�o mu si�
g�upio, kiedy jego umys� podsun�� mu jedno bardzo konkretne
skojarzenie). Ginny podarowa�a mu krawat w czarno-czerwone pasy, kt�ry w
zale�no�ci od nastroju, przybiera� bardziej czerwon� albo
bardziej czarn� barw�. Ca�kowita depresja oznacza�a
absolutn� czer�. A czerwie�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- ...no c�, to musisz sam odkry� - u�miechn�a
si� szelmowsko na po�egnanie i mrugn�a do niego, po czym
pomacha�a mu i odbieg�a do czekaj�cego na ni� z
baga�ami Grega. Harry po�egna� si� z przyjaci�mi,
obiecuj�c, �e napisze zaraz po �wi�tach i pomacha� im,
kiedy znikali w czarnych powozach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zosta�y mu jeszcze dwa prezenty - dla Hagrida i dla Luny, ale nigdzie nie
m�g� dostrzec przyjaci�ki. C�, najwy�ej wy�le go
sow�. Ale to troch� dziwne, �e nie przysz�a si� z nim
po�egna� To by�o do niej niepodobne. Hagridowi zamierza�
wr�czy� prezent, gdy odwiedzi go w czasie �wi�t.
Obieca�, �e to zrobi i nie mia� zamiaru z�ama�
s�owa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po kilkunastu kolejnych minutach, kiedy wszystkie powozy ju�
odjecha�y, a w zamku zapad�a cisza, Harry odwr�ci� si� i
wszed� do holu g��wnego. Rozejrza� si� po opustosza�ym
zamku i wzi�� g��boki wdech, rozkoszuj�c si�
panuj�cym wok� spokojem. By� sam. Nie licz�c nauczycieli,
paru uczni�w, kt�rzy, tak jak on, zostali na �wi�ta, ca�ego
zast�pu duch�w i mn�stwa skrzat�w domowych. No, prawie sam. I mia�
ca�y czas tego �wiata (a dok�adniej - dziesi�� dni),
aby sp�dza� go z Severusem, u Severusa i pod Severusem. No i
mo�e na Severusie. Zachichota� pod nosem i ruszy� w
d�ug� drog� do Pokoju Wsp�lnego. Mia� reszt�
popo�udnia dla siebie, nie niepokojony przez nikogo, wi�c mo�e
zrobi� to, co planowa� ju� od wczoraj. Czyli "uzupe�ni�"
prezent dla Snape'a o d�wi�ki i s�owa. A �eby to
zrobi�, b�dzie potrzebowa� du�o skupienia, chocia� i
tak wci�� si� waha� i nie by� pewien, czy da
rad�. Ale skoro ju� si� przed nim masturbowa� podczas jego
urodzin, to nie powinno to by� takie trudne. Przynajmniej mia�
tak� nadziej�.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry po raz dziesi�ty ju� przybli�y� ukryt� w
d�oniach, b�yszcz�c� figurk� do ust i wyszepta�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- J�cz dla mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Teraz ju� si� tak nie rumieni�, kiedy z figurki
zacz�y dobiega� jego zduszone, przeci�g�e j�ki i
ci�kie, pe�ne przyjemno�ci sapanie. Na pocz�tku,
tu� po nagraniu, kiedy po raz pierwszy to ods�ucha�, mia�
wra�enie, �e jego twarz jest tak czerwona, i� niemal paruje.
Dziwaczne by�o s�uchanie swoich w�asnych j�k�w, kt�re
wydawa� podczas masturbacji. Dziwaczne, a jednocze�nie
ca�kiem... ekscytuj�ce. Chyba ju� zaczyna� rozumie�,
dlaczego Snape a� tak bardzo to lubi�. A teraz zawsze b�dzie
m�g� tego s�ucha�. I mo�e nawet, mo�e nawet... Nie,
nie pomy�li o tym, o czym chcia� pomy�le�, bo zaczyna
si� coraz bardziej podnieca�. Znowu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
J�ki i sapanie osi�gn�y ju� najwy�szy poziom, przeradzaj�c
si� w ochryp�e pokrzykiwania. Harry obliza� wargi,
zamykaj�c oczy i przypominaj�c sobie dok�adnie to uczucie, kiedy
ju� prawie, ju� prawie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
O tak, teraz. D�ugi, zachrypni�ty krzyk. Tak jakby umiera� z
przyjemno�ci i ostatkiem tchu pr�bowa� przekaza� �wiatu,
jak mu dobrze. Nawet nie wiedzia�, �e tak brzmi... Jego penis
drgn��, ale Harry rozkaza� mu le�e� spokojnie.
Poniewa� teraz, teraz, po tym ci�kim, urywanym sapaniu, po tym �apczywym
�apaniu powietrza i ostatnich rytmicznych pomrukach pulsuj�cej
przyjemno�ci, teraz mia�o nadej�� najwa�niejsze...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cichy, ochryp�y, ale zadziwiaj�co dobrze s�yszalny szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Dobranoc, Severusie..."</p><empty-line/><empty-line/><p>
U�miechn�� si� do siebie. Doskona�a robota. Ha,
Severus nawet si� nie spodziewa...! Harry wzi�� ma�e
pude�eczko w zielono-srebrne p�atki �niegu i ostro�nie
u�o�y� figurk� na znajduj�cej si� w �rodku
at�asowej poduszeczce. Zamkn�� je i przy pomocy magii
owin�� srebrn� wst��ka. Si�gn�� po
le��c� obok kartk� z wygrawerowan� na niej
podobizn� lwa i w�a. Otworzy� j� ostro�nie i
zapatrzy� si� w znajduj�cy si� w �rodku tekst. Bardzo
d�ugo my�la� nad tym, co napisa�. Chyba nawet
d�u�ej ni� zaj�a mu masturbacja. Wszystko, co
wymy�li�, wydawa�o mu si� albo zbyt sentymentalne, albo
zbyt ckliwe, albo po prostu g�upie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Chce by� z tob�", "Zawsze b�dziesz w moim
sercu", "Nie potrafi� bez ciebie �y�"... Nie, nie
i jeszcze raz nie! To wszystko by�o do niczego. Potrzebowa�
czego�, czego�... Potrzebowa� czego�, co poczuje.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I w ko�cu, po godzinie czy dw�ch intensywnego wpatrywania si� w
widniej�cych na kartce lwa i w�a, przenikaj�cych si�
wzajemnie, ��cz�cych ze sob� w jedno��,
zatapiaj�cych w sobie... z�apa� pi�ro i nakre�li� to,
co sp�yn�o prosto z jego serca.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severusie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mog� z tym walczy�, nie mog� od tego uciec, mog�
jedynie sp�dzi� swoje �ycie, zatracaj�c si� w tobie. I
wci�� potrzebuj� wi�cej ciebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na pami�tk� naszych pierwszych wsp�lnych �wi�t,</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tw�j Harry</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
***</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy obudzi� si� nast�pnego dnia, s�o�ce sta�o
ju� wysoko na niebie. By� tak zm�czony poprzedni�
nieprzespan� noc�, �e teraz, kiedy nie by�o nikogo, kto by
go obudzi�, spa� tyle, ile tylko m�g�. I przegapi�
�niadanie. Na szcz�cie zapewne kt�ry� ze skrzat�w
zostawi� mu kilka tost�w na stoliku nocnym obok ��ka. Jego
poranny nastr�j by� jeszcze lepszy ni� wczoraj. Poniewa�
dzisiejszy dzie� by� tym, na kt�ry tak bardzo czeka�. Dzisiaj...
sp�dzi Wigili� ze Snape'em!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zaraz po skonsumowaniu posi�ku, przypomnia� sobie o tym, �e
zaplanowa� napisa� list do Lupina. Mia� teraz wystarczaj�co
du�o czasu. Z�apa� pi�ro i pergamin i nakre�li� kilka
typowych s��w, �e u niego wszystko w porz�dku, �e dobrze
si� uczy, a Dumbledore pilnuje go jak oka w g�owie. I wtedy
wpad� mu do g�owy pewien pomys�. Dyrektor pewnie zataja przed
nim pewne fakty, ale mo�e Lupin... mo�e on powie mu cokolwiek o tym,
co dzieje si� na zewn�trz? Jest przecie� cz�onkiem Zakonu
Feniksa. Na pewno wie wi�cej, ni� to, co m�wi mu Dumbledore.
Pomy�la� jeszcze przez chwil�, po czym zdecydowa� si�
i zada� kilka pyta�, kt�re wydawa�y mu si� wystarczaj�co
niewinne, aby Lupin nie pomy�la� o tym, �e Harry chce od niego
wyci�gn�� jakie� tajne informacje. "Zastanawia mnie,
jak radzisz sobie ze swoj� prac� dla Zakonu? Czy wszystko jest w
porz�dku? Dochodz� do nas dziwne plotki. Podobno Voldemort
ro�nie w si��, wiesz co� o tym? Czy powinni�my
si� przygotowywa� do konfrontacji?" i kilka w podobnym stylu,
zr�cznie wplataj�c je w opisy swojego zwyk�ego �ycia w
Hogwarcie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zadowolony z rezultatu zalakowa� kopert� i wybra� si� do
sowiarni. Hedwiga niezwykle si� ucieszy�a z mo�liwo�ci
wyrwania si� z zamku i wyfrun�a przez okno od razu, kiedy tylko
otrzyma�a kopert�, a Harry nie musia� zach�ca� jej
nawet obietnic� sowich przysmak�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez kilka godzin siedzia� w dormitorium, leniuchuj�c i
czytaj�c ksi��k�, kt�r� podarowa� mu Ron. Nikt go
nie niepokoi�. Nawet nie wiedzia�, ilu uczni�w zosta�o na
�wi�ta w Hogwarcie i szczerze powiedziawszy, nie obchodzi�o go
to. Nareszcie mia� spok�j i m�g� sobie odpocz��. Co prawda,
czeka�a na niego sterta zada� domowych, kt�rych nauczyciele nie
omieszkali zada� im w ostatni dzie� zaj��, ale na razie
postanowi� si� nimi nie przejmowa� i w og�le o nich nie
my�le�. Teraz inne rzeczy by�y o wiele wa�niejsze. Na
przyk�ad Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na obiad postanowi� jednak zej��, na wypadek, gdyby nauczyciele
zacz�li zastanawia� si�, gdzie podzia� si� ich
Z�oty Ch�opiec. I kiedy tylko przekroczy� pr�g Wielkiej Sali,
dozna� wielkiego zaskoczenia. Nie zobaczy� Snape'a, ale nie by�o
to wielkie zaskoczenie. Przy stole nauczycielskim, przy kt�rym zgromadzono
wszystkich uczni�w i nauczycieli, kt�rzy postanowili zosta� na
�wi�ta w Hogwarcie, siedzia�a Luna. I Tonks. Naprzeciw siebie. A
opr�cz nich pi�cioro m�odych �lizgon�w, czterech Puchon�w w
r�nym wieku i dw�ch Krukon�w wygl�daj�cych na pierwszorocznych.
Z Gryffindoru nie by�o nikogo. Harry zamruga� i ruszy� w
kierunku ko�ca sali. Dumbledore powita� go uprzejmym skinieniem
g�owy, a Luna u�miechn�a si� do niego promiennie.
Harry usiad� pomi�dzy Krukonem i Puchonem i uprzejmie przywita�
si� z ka�dym z nauczycieli. Opr�cz Tonks, Dumbledore'a i profesor
McGonagall, na �wi�ta pozosta�a tak�e profesor Sprout,
profesor Sinistra, Hagrid i profesor Flitwick. No i Snape. Dla Harry'ego r�wnie
dobrze wszyscy pozostali mogliby znikn��. To by�o troch�
nie w porz�dku wobec Luny i Tonks, ale to przecie� nie o
�wi�tach z nimi marzy� przez kilka ostatnich tygodni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A wi�c Luna i Tonks tak�e mia�y ten sam plan, co Harry i Snape.
Na to wygl�da�o. Szczeg�lnie, kiedy tak mi�o si� do siebie
u�miecha�y. Harry zagryz� warg� i zabra� si� za
ziemniaki z sosem czosnkowym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Niewiele rozmawiali. Dumbledore opowiada� co� profesor Sprout, a
Hagrid przez ca�y czas u�miecha� si� do Harry'ego i
dopytywa�, kiedy dok�adnie go odwiedzi. Harry obieca�, �e
nast�pnego dnia. Planowa� i�� jeszcze p�niej, ale
przecie� nie m�g� a� tak zwleka�, aby p�olbrzym nie
pomy�la�, �e wcale nie ma na to ochoty i �eby si� na
niego nie obrazi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna nie odzywa�a si� wiele. Rozgl�da�a si� wok�
nieco rozmarzonym wzrokiem i powiedzia�a Harry'emu, �e wygl�da
na bardzo radosnego i podekscytowanego. Jakby na co� czeka�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�oby g�upie udawa�, �e tak nie jest, bo wiedzia�,
�e jak�kolwiek wym�wk� by nie wymy�li�, to Luna i tak
nie uwierzy�aby mu. Poniewa� widzia�a prawd�. Dlatego po
prostu skin�� g�ow� i pozwoli�, by jego usta
rozci�gn�y si� w u�miechu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Po�amania przyrodzenia - odpar�a rado�nie i Harry przez kilka
minut mia� powa�ne problemy z oddychaniem po tym, jak zakrztusi�
si� ziemniakiem. Dopiero dzi�ki pomocy pani Pince, kt�ra
podbieg�a do niego i przy pomocy r�d�ki cisn�a w
jego plecy silne pole uderzeniowe, uda�o mu si� z�apa�
haust powietrza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna patrzy�a na niego wyra�nie przestraszona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, je�eli powiedzia�am co� nie tak, Harry. Kilka
razy s�ysza�am, jak moi dalecy mugolscy krewni �yczyli sobie
tego, kiedy na co� czekali. Tylko, �e oni m�wili o nogach, ale chyba
nikt nie chcia�by po�ama� sobie n�g, bo to bardzo bolesne. A
potem, kiedy bawili si� w zje�d�anie po por�czy i
najm�odszy z nich nagle zacz�� wrzeszcze� jak op�tany
i dziwnie piskliwym g�osem powiedzia� mojej ciotce, �e
"uszkodzi� sobie przyrodzenie", to pomy�la�am, �e
to chyba jest nawet bardziej bolesne, ni� z�amanie obu n�g. No i tak
samo trudno si� po tym chodzi, poniewa� on tylko le�a� na
pod�odze i si� wi�. Wi�c pomy�la�am, �e
lepiej jest �yczy� w�a�nie tego. Bo jak raz
�yczy�am po�amania n�g mojej ciotce, kiedy mia�a
jecha� na jakie� mugolskie zabiegi przeciw reumatyzomywomowi, czy
jako� tak, to strasznie zacz�a na mnie krzycze� -
zako�czy�a Luna i odetchn�a g��boko, spogl�daj�c
na Harry'ego, kt�ry odwdzi�czy� si� nieco nerwowym
u�miechem i pomy�la� sobie w duchu, �e Luna jest
wspania�� przyjaci�k�, ale gdyby mia� by� z
ni� w zwi�zku, to chyba musia�by codziennie za�ywa�
eliksiry, kt�re przynajmniej cz�ciowo potrafi�yby
st�pi� jego poczucie rzeczywisto�ci. Albo zacz��by
si� narkotyzowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Patrz�c na zerkaj�ce ukradkowo na siebie Lun� i Tonks,
przypomnia� sobie o czym�. Snape powiedzia�, �e
z�o�y raport na Tonks. Ale wygl�da�o na to, �e
pomi�dzy Nimfador� a dyrektorem wszystko by�o w najlepszym
porz�dku. Dumbledore pochwali� jej t�czowy kolor w�os�w i
wyrazi� nadziej�, i� oznacza on tylko jedno - �e Tonks jest
w Hogwarcie bardzo szcz�liwa. Nieco nerwowych spojrze�
pojawi�o si� dopiero, kiedy zapyta� o to, jak uda�a si�
impreza, ale wszyscy, kt�rzy na niej byli, ��cznie z Harrym,
zapewnili, �e by�a naprawd� �wietna i �e nie mog�
si� doczeka� nast�pnej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to oznacza�o, �e Snape zrezygnowa�? Nie, to nie w jego
stylu. Mo�e po prostu postanowi� zaczeka� i zrobi� to po
�wi�tach? Dla Harry'ego? Mo�liwe. Ta my�l rozgrza�a go
i doko�czy� obiad z u�miechem na twarzy i w bardzo dobrym
humorze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po posi�ku, nie ogl�daj�c si� na nikogo i z nikim nie
rozmawiaj�c, wr�ci� szybko do dormitorium. By� zbyt
podekscytowany. Teraz my�la� ju� tylko o �wi�tecznej
kolacji i o tym, co wydarzy si� po niej. A nie mia� najmniejszych
w�tpliwo�ci, �e co� si� wydarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy tylko rzuci� si� na ��ko, poczu� ciep�o w
kieszeni. Wyj�� kamie�, a jego serce zacz�o bi�
nieco szybciej. Odczyta� wiadomo��:</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po kolacji, w moich komnatach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Teraz serce Harry'ego przyspieszy�o ju� tak, �e przez
kilkana�cie minut mia� problem z uspokojeniem go. By� tak
cholernie podekscytowany, �e przez jaki� czas kr��y�
tylko po pomieszczeniu, nie wiedz�c, co powinien teraz zrobi�, w
jakiej kolejno�ci to zrobi� i czy w og�le co� robi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po kr�tkim namy�le postanowi� wdro�y� w �ycie sw�j
"przebieg�y" plan. My�la� o nim ju�
wcze�niej, lecz wci�� troch� si� obawia�. Ale co
tam, w ko�cu ma sp�dzi� z Severusem �wi�ta, musi wi�c
wprowadzi� nieco �wi�tecznego nastroju w jego mroczne komnaty!
Wezwa� Zgredka i poprosi� go o dostarczenie kilku
�a�cuch�w, �wiecide�ek i jakiej� ma�ej choinki,
bo chcia� "udekorowa� jeszcze troch� swoje
dormitorium". Zgredek jak zwykle wykaza� si� przesadnym
entuzjazmem i przyni�s� mu ca�y w�r r�nego rodzaju ozd�b
�wi�tecznych. Harry sp�dzi� dobrych kilkana�cie minut
na wybieraniu z niego jakich� odpowiednich kolorystycznie i nieprzesadnie
z�oconych �a�cuch�w i girland. Skupi� si� raczej na
zieleni i srebrze. No i czerwieni. Musia� przecie� wprowadzi�
nieco swojej osobowo�ci. Wszystko zapakowa� do mniejszego worka, po
czym wykrad� si� z dormitorium w pelerynie niewidce i ukry� go
za pos�giem w�ciek�ego ghula, znajduj�cym si� tu�
przy schodach prowadz�cych do loch�w, po czym szybko wr�ci� na
g�r�. Zabierze go, kiedy b�dzie szed� do Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Do kolacji pozosta�o jeszcze kilka godzin. Skrajn� g�upot�
by�oby rozpocz�cie przygotowywania si� do niej ju� teraz.
Ale Harry w swoim obecnym stanie nie my�la� zbyt racjonalnie.
Najpierw przekopa� si� przez sw�j kufer, wyci�gaj�c z niego
now�, czerwon� koszul� i czarny krawat. By�y pogniecione, a
wi�c rzuci� na nie zakl�cie wyg�adzaj�ce. Ze spodniami
nie posz�o mu ju� tak �atwo. Wiedzia�, jak zreperowa�
okulary, ale naprawa podartych i zakrwawionych spodni nie by�a ju�
tak prosta i sp�dzi� dobrych kilkana�cie minut na wertowaniu
podr�cznika do zakl��. Po jakim� czasie, kiedy najpierw
zabarwi� spodnie na fioletowo, a nast�pnie zmniejszy� je i
zamieni� w tekturowe, uda�o mu si� je w ko�cu
za�ata� i wyczy�ci�. Posz�oby szybciej, gdyby nie to,
�e jedyne, o czym my�la�, to Snape. Nie potrafi�
skupi� si� nawet na tak prostej czynno�ci jak zawi�zanie
krawatu. Po obowi�zkowym prysznicu, kiedy ubra� si� w ko�cu
i zmniejszy� prezent dla Severusa tak, aby zmie�ci� mu si�
do kieszeni i kiedy stan�� przed lustrem, aby sprawdzi� wyniki
swoich zabieg�w, zegar w Pokoju Wsp�lnym wybi� punkt osiemnast�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
O cholera! Kolacja zaczyna�a si� godzin� wcze�niej ni�
zwykle! Zupe�nie o tym zapomnia�! Szybko przyg�adzi�
w�osy, a przynajmniej spr�bowa� to zrobi�, sprawdzi�, czy
niczego nie zapomnia�, po czym, z bij�cym szybko sercem, zszed�
na d� do g��wnego holu. Kiedy wszed� do Wielkiej Sali,
wszystkie miejsca przy stole by�y ju� zaj�te.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No pi�knie. Przyszed� jako ostatni!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale kiedy podszed� bli�ej, jego serce zabi�o jeszcze mocniej.
Jedyne wolne miejsce, kt�re pozosta�o, znajdowa�o si�...
tu� naprzeciw Mistrza Eliksir�w. Przez chwil�, gdy szed�
wzd�u� d�ugich sto��w dom�w, nie potrafi� uwierzy�
w swoje szcz�cie, ale potem nap�yn�o zrozumienie. Po
prostu �aden z uczni�w nie chcia� siedzie� twarz� w twarz
ze swoim znienawidzonym nauczycielem. Nawet m�odzi �lizgoni woleli
swoje towarzystwo przy jednym z ko�c�w sto�u. A kolejn�
niespodziank� by�o to, �e tu� obok wolnego miejsca...
siedzia�a Luna, kt�ra odwr�ci�a si� do niego i
u�miechn�a. Kiedy Harry podszed� jeszcze bli�ej,
nareszcie m�g� przyjrze� si� Snape'owi. M�czyzna
siedzia� z lekko pochylon� g�ow� i skrzywion�,
niezadowolon� min�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o dziwne, ale Harry poczu� nag�y przyp�yw
czu�o�ci na jego widok. Zosta� przecie� wyrwany ze swoich
ukochanych, ch�odnych, mrocznych loch�w i rzucony na pastw�
�wiecide�ek, graj�cych �wi�teczne piosenki stroik�w i
ubranego w purpur� Dumbledore'a. Dumbledore'a, kt�ry w�a�nie
przerwa� rozmow� z siedz�ca po jego prawej stronie profesor
McGonagall i u�miechn�� si� do Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, m�j drogi ch�opcze, czekali�my na ciebie - powiedzia�
jowialnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam - wymamrota� ch�opak. - Zapomnia�em, �e to...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, nie przejmuj si� - dyrektor machn�� r�k�. -
Najwa�niejsze, �e w ko�cu tu dotar�e�.
Opowiada�em wam, jak kiedy� jeden z uczni�w skr�ci� nie w
ten korytarz, co trzeba i zagin��? Znale�li�my go po trzech
dniach na poddaszu Wie�y Astronomicznej. Nie potrafi�
wyja�ni�, jak si� tam dosta�. Prawdopodobnie trafi� na
jedno z tych losowo przemieszczaj�cych si� po zamku przej��
lustrzanych. Do tej pory nie uda�o mi si� �adnego upolowa�,
a pr�buj� ju� od... prawie p� wieku. - Dumbledore
wygl�da� na nieco mniej zm�czonego ni� zazwyczaj i znacznie
rado�niejszego. Albo sprawy zacz�y uk�ada� si� w
ko�cu po jego my�li, albo to po prostu czas �wi�t tak na
niego wp�yn��. Nie od dzisiaj przecie� wiadomo, �e
jest to okres magiczny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry u�miechn�� si� uprzejmie i zaj�� miejsce
obok Luny, ale zanim zd��y� cho�by spojrze� na Snape'a
po raz drugi, dziewczyna pochyli�a mu si� do ucha i wyszepta�a:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zaj�am dla ciebie miejsce, Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak poczu�, jak na jego policzki wyp�ywa rumieniec.
Wymamrota� podzi�kowanie i zerkn�� na Severusa, kt�ry
w�a�nie w tym samym momencie podni�s� g�ow� i
spojrza� prosto na niego. Jego twarz pozosta�a bez zmian, ale Harry
to dostrzeg�. Jasny, szybki i bardzo mocny b�ysk w czarnych oczach.
Potrafi� ju� bezb��dnie odczytywa� takie sygna�y.
A ten sprawi�, �e zrobi�o mu si� ciep�o w �rodku
i jego policzki przybra�y jeszcze intensywniejsz� barw�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Widz�c to, Severus zmarszczy� brwi, a Harry szybko pochyli�
g�ow�, nakazuj�c sobie w my�lach zachowa� spok�j. Ale
�atwo by�o m�wi� "zachowaj spok�j", kiedy Severus
siedzia� zaledwie metr od niego. A je�eli wliczy� doln�
cz�� sto�u, to nawet bli�ej. A mo�e gdyby
si� postara�, to m�g�by go nawet dotkn�� nog�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie, nie. Nie! Nie teraz! To zbyt niebezpieczne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale, do cholery, on jest tak blisko...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry skarci� si� w my�lach i ca�� si�� woli
zmusi� si�, aby siedzie� spokojnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter, zachowujesz si� jak skl�tka tylnowybuchowa przed
eksplozj� - warkn�� cicho Snape, spogl�daj�c na niego
ze zmarszczonymi brwiami. - Je�eli moje towarzystwo a� tak wyprowadza
ci� z r�wnowagi, to mo�e zamienisz si� z kim� miejscami?
Wydaje mi si�, �e tak b�dzie bezpieczniej dla... ciebie -
zako�czy� Mistrz Eliksir�w, chocia� pauza przed ostatnim s�owem
sugerowa�a, �e zamierza� powiedzie� co� zupe�nie
innego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry naje�y� si�. Chcia� siedzie� naprzeciw Severusa!
Nie da si� st�d wyrzuci� tylko dlatego, �e Snape
my�li, �e Harry nie potrafi si� opanowa�. Wiedzia�,
�e jest troch� zdenerwowany, ale potrzebuje jedynie troch�
czasu, aby si� uspokoi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� profesorze - odpar� spokojnie - ale dobrze mi tu,
gdzie jestem. Mog� pana zapewni�, �e nie zamierzam
wybucha�, je�eli oczywi�cie pan nie zrobi tego pierwszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach co� za oczami m�czyzny zab�ys�o,
a Harry zachichota� w duchu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Runda pierwsza zaliczona. I wygl�da�o na to, �e Harry
zdoby� punkt.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, zapewniam ci� Potter, �e pr�dzej zamieni� si� w
skrzy�owanie buchoro�ca i bachantki ognistej - wycedzi� Snape,
wbijaj�c w Harry'ego pociemnia�e, ale jednocze�nie dziwnie
b�yszcz�ce spojrzenie. I Harry poczu�, jak co� mu si�
przewraca w �o��dku, kiedy przypomnia� sobie
w�a�ciwo�ci skrzy�owanej ze sob� krwi buchoro�ca
i bachantki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy, czy Snape w�a�nie przyzna�, �e on tak�e...? I to
jeszcze bardziej...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga�, pr�buj�c mentalnie pozbiera� szcz�k�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No dobra, powiedzmy, �e jest remis.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Harry szykowa�, jak�� ripost�, Dumbledore wsta�
i wszelkie rozmowy przy stole natychmiast ucich�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciesz� si�, �e zebrali�my si� tutaj wszyscy. Mam
nadziej�, �e te �wi�ta b�d� dla nas udane i przynios�
ze sob� nadziej�, tak potrzebn� w tych trudnych czasach.
�ycz� wam wszystkim wytrwa�o�ci i odwagi na kr�tych
�cie�kach �ycia, naje�onych przeszkodami i trudnymi
wyborami, ale wiedzcie, �e zawsze odnajdziecie drog�, je�eli
tylko b�dziecie pod��ali za �wiat�em
mi�o�ci. �ycz� wam tak�e, aby te �wi�ta
zmieni�y co� w waszym �yciu, aby�cie mogli
prze�y� je w rado�ci i z u�miechem na twarzy - Dumbledore
zerkn�� w kierunku skwaszonego Snape'a, a jego oczy zamigota�y.
- I mam nadziej�, �e za rok r�wnie� si� tu spotkamy,
niezale�nie od tego, co si� w mi�dzyczasie wydarzy. - Harry,
siedz�cy naprzeciw Snape'a, zobaczy�, jak m�czyzna odwraca
g�ow� i marszczy brwi, zatrzymuj�c wzrok na p�on�cej w
lichtarzu �wiecy. - A teraz wystarczy ju�, bo pewnie jeste�cie
r�wnie g�odni, jak ja. Weso�ych �wi�t, pe�nego brzucha
i dobrej zabawy!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszyscy zacz�li bi� brawa, ��cznie z Harrym. Mistrz
Eliksir�w klasn�� dwa razy, musn�� wzrokiem twarz Harry'ego
i szybko przeni�s� go ponownie na p�omie� �wiecy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o.. dziwne, pomy�la� Harry, ale bardzo szybko zosta�
wci�gni�ty w wir �miechu i entuzjazmu, kt�rym emanowali niemal
wszyscy wok� niego. Na stole pojawi�y si� p�miski z
przer�nymi smako�ykami i zacz�y w�drowa� z rak
do r�k, podobnie jak szepty i rozmowy. I Harry nie mia� nawet chwili
czasu, aby pomy�le� o ripo�cie dla Snape'a, kt�ry jako jedyny
nie uczestniczy� w zbiorowej rado�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciesz� si�, �e zosta�am, a ty, Harry? - zapyta�a
Luna, nak�adaj�c sobie ca�y talerz grzybowego puddingu. - Nie
wiedzia�am, �e �wi�ta w Hogwarcie mog� by� takie
mi�e.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja te� si� ciesz� - odpar� Harry i k�tem oka
zerkn�� na pochylonego nad swoim talerzem Severusa. To by�o
dziwne. Siedzia� tak blisko niego, �e niemal czu� jego zapach, a
nie m�g� go dotkn�� ani nawet spogl�da� na niego przez
zbyt d�ugi czas, aby nie wyda�o si� to podejrzane. Lecz sama
jego obecno��, tak cholernie blisko, wystarczy�a, aby
doprowadzi� do tego, �e jego cia�o co chwil� pokrywa�o
si� g�sia sk�rk�, szczeg�lnie kiedy par� razy ich stopy
otar�y si� o siebie przypadkowo pod sto�em I Harry musia�
wstrzymywa� powietrze, aby nie westchn�� i nie
u�miechn�� si� do siebie tym dziwnym rozmarzonym
u�miechem, kt�rego tak nie znosi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widz� - u�miechn�a si� Luna i wpakowa�a sobie
do ust �y�k� puddingu, zanim Harry zd��y�
rzuci� jej oburzone spojrzenie. Gdy prze�kn�a, na jej
twarzy pojawi� si� b�ogi wyraz zadowolenia i Harry poczu�
uk�ucie w �o��dku, kiedy przypomnia� sobie gdzie i w
jakiej sytuacji widzia� ostatnio na niej taki wyraz. - Co� si�
sta�o? - zapyta�a, spogl�daj�c na niego i marszcz�c
brwi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie - mrukn�� Harry, pochylaj�c si� nad w�asnym
talerzem i z ca�ej si�y walcz�c z wyp�ywaj�cym na
policzki rumie�cem. Luna przysun�a si� do niego i
wyszepta�a mu do ucha:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bardzo podoba�a mi si� przemowa dyrektora. Mam wra�enie, jakby
chcia� nam co� przekaza�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? - Harry odwr�ci� do niej g�ow� i zmarszczy� brwi.
Pami�ta� jedynie, �e Dumbledore m�wi� o tym, co zawsze,
�e mi�o�� zwyci�y, czy co� takiego i bla
bla bla. Nie wierzy� w to. Jak mi�o�� mog�a
pokona� najpot�niejszego czarodzieja �wiata? To prawda,
�e ocali�a go, kiedy by� ma�y. Ale przecie� Voldemorta
nie pokona�a. Mn�stwo ludzi, kt�rych zabi�, tak�e kocha�o
swoich bliskich, a wcale nie uchroni�o ich to przed �mierci�.
Nie, absolutnie w to nie wierzy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna prze�kn�a �lin� i zamy�li�a si�
na chwil�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wiem, jak to uj��. My�l�, �e chodzi�o mu o
to, �e niezale�nie od tego, jacy jeste�my i co zrobili�my,
wszystko w naszym �yciu mo�e si� zmieni�, je�eli tylko
wpu�cimy do swojego serca troch� ciep�a. I nawet, je�eli
pocz�tkowo mo�e si� wydawa�, �e wszystko wali nam
si� na g�ow�, to ostatecznie to ciep�o utrzyma nas przy
�yciu i mo�e sprawi�, �e wszystko przybierze zupe�nie
inny obr�t.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- �wietnie - powiedzia� gorzko Harry. - Mo�e wy�l� to
w kartce �wi�tecznej Voldemortowi, to przemy�li swoje
post�powanie i wejdzie na drog� �wiat�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzia�, �e powiedzia� to tak g�o�no.
Zorientowa� si� dopiero, kiedy kilka najbli�ej siedz�cych
os�b spojrza�o na niego z wyrzutem i zaskoczeniem. ��cznie ze
Snape'em. Wspominanie o Voldemorcie podczas �wi�tecznej kolacji nie
by�o zbyt subtelne.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam - wymamrota� Harry, ale Luna wcale nie wygl�da�a
na poruszon�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiem, �e mi nie wierzysz - powiedzia�a cicho. - Ale wiem te�,
�e gdyby nie to ciep�o, nie by�oby nas tutaj, a Sam-Wiesz-Kto
ju� dawno zapanowa�by nad ca�ym �wiatem. I nie by�oby
ciebie. To nas spaja i umacnia, nawet, je�eli ty tego nie widzisz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widz� to... - szepn��, czuj�c nieprzyjemny ucisk w klatce
piersiowej. - Ale to ja mam blizn� na czole i to ja kiedy� przed nim
stan� i nie wiem, jak wtedy ciep�o czy mi�o��
mog�yby mi pom�c. - Nie podoba�a mu si� ta rozmowa. Nie
chcia� o tym m�wi�, nie chcia� o tym my�le�. Nie
teraz, nie dzisiaj. - Przepraszam, czy mo�emy zmieni� temat?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Luna patrzy�a na niego przez chwil� bez s�owa, jakby si�
nad czym� zastanawia�a, po czym u�miechn�a si�
lekko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobrze. Ale je�li kiedy� b�dziesz chcia� pogada�, to
nie ma sprawy. Tatu� cz�sto ze mn� rozmawia�, kiedy
widzia�, �e co� mnie gryzie i potem zawsze by�o mi lepiej.
Mia�am wra�enie, jakby wiedzia� to nawet lepiej ode mnie. A
ciebie ci�gle co� gryzie, Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Sk�d ona to, do diab�a, mog�a wiedzie�? Przecie� nie
mia� chyba tego wypisanego na twarzy? Nawet Hermiona, kt�ra by�a
przecie� cholernie spostrzegawcza, nigdy mu tego nie powiedzia�a
wprost.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wbi� wzrok w swoj� pieczon� ryb� i mrukn��
co� niewyra�nie w odpowiedzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry! - gruchn�� g�o�no Hagrid, siedz�cy kilka
miejsc dalej po nauczycielskiej stronie sto�u.. - Jak tam impreza? Ja
�em odp�yn�� w jakim� momencie i w og�le nie
pami�tam, jak si� to wszystko sko�czy�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ee... - odpar� Harry. Sk�d m�g� wiedzie�? Przecie�
sam nie pami�ta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Bardzo interesuj�co - odpowiedzia�a za niego Luna. - Harry
pr�bowa� wdrapa� si� na choink�, ale go z niej
�ci�gn�li�my.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� na sobie twardy wzrok Severusa, lecz udawa�, �e go
nie widzi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Hoho, naprawd�? Nie�le da�e� do wiwatu, Harry! Nie
m�wi�, �em by� gorszy, ale te trunki Aberfotha nie�le
kisz� m�zg. �ebym nie widzia�, jak kiedy� ich pr�bujecie! -
pogrozi� swoim wielkim palcem, ale w niezwykle przyjazny spos�b.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zerkn�� na Tonks. By�a niezdrowo zarumieniona. Chyba
zdawa�a sobie spraw� z tego, �e troch� przesadzi�a,
pozwalaj�c, aby wszyscy si� tak pospijali i wygl�da�o na
to, �e gryz� j� jednak niewielkie wyrzuty sumienia, ale
przecie� lepiej, �e zrobili to pod jej opieka, ni� gdyby mieli
spr�bowa� takich atrakcji na w�asn� r�k�. Teraz Harry
przynajmniej by� pewien, �e ju� nigdy wi�cej nie
si�gnie po alkohol. Mia� wystarczaj�c� nauczk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przeni�s� wzrok na Severusa. M�czyzna u�miecha�
si� szyderczo pod nosem, ale nic nie m�wi�. Wygl�da� tak,
jakby nie m�g� si� doczeka�, kiedy z�o�y dyrektorowi
raport i pogr��y Tonks. I cieszy� si� na sam�
my�l o tym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podni�s� na chwil� g�ow� i napotka� wzrok Harry'ego. W
jego oczach b�ysn�� triumf. Harry zna� to spojrzenie, ale
nic nie m�g� na nie poradzi�. Snape obieca�, �e nie powie o
Tonks i... jednej z uczennic, lecz przecie� m�g� naprawd�
zmiesza� j� z b�otem za to, �e okaza�a si�
"nieodpowiedzialn� ignorantk�". A Harry wiedzia�,
�e z pewno�ci� to zrobi i �e b�dzie mia�
racj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy rozmowa zesz�a z tematu imprezy, Tonks wyra�nie si�
o�ywi�a. Hagrid zam�cza� ich historyjkami o swoich
kolejnych "milusi�skich", a dyrektor wspomina� dawne czasy
i opowiada� anegdotki z przesz�o�ci, kiedy nie by� jeszcze
g�ow� Hogwartu. Ka�dy wydawa� si� by� w
niesamowicie dobrym nastroju. Harry zapomnia� o wcze�niejszej
rozmowie z Lun� i z zaciekawieniem s�ucha�, jak Tonks
opowiada�a o ob�awie na kilku niezwykle niebezpiecznych
czarnoksi�nik�w, kt�rzy wykorzystywali do swoich praktyk m�ode
mugolskie kobiety. W pewnym momencie dyrektor musia� si�
wtr�ci� i poprosi�, aby z uwagi na to, �e przy stole
znajduj� si� dzieci, ograniczy�a szczeg�owe opisy owych
praktyk. Wszyscy zacz�li si� �mia�. Tylko Mistrz Eliksir�w
wygl�da� przez ca�y czas tak, jakby po�kn��
cytryn�. Jakby pragn�� tylko st�d uciec. A Harry
chcia� uciec razem z nim. Wiedzia�, �e on znacznie skuteczniej
potrafi go rozbawi� i poprawi� mu humor. I chcia� to zrobi�
jak najszybciej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, poda�by� mi bu�eczki? - zapyta�a Tonks,
przerywaj�c na chwil� kolejn� opowie��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyci�gn�� r�k�, ale Luna by�a szybsza.
Zgarn�a koszyk z pieczywem i u�miechaj�c si�
nie�mia�o, poda�a go Tonks. Ich d�onie musn�y
si� na u�amek sekundy i w tym momencie w�osy Nimpfadory
rozb�ys�y nieco ja�niej. Kto�, kto nie obserwowa�by
uwa�nie, nawet by tego nie dostrzeg�, ale Harry si�
przygl�da�. I nie tylko on. Zobaczy�, �e Snape
u�miechn�� si� drwi�co i odwr�ci�
g�ow�, muskaj�c Harry'ego wzrokiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"On wie!" - przebieg�o przez g�ow� Gryfona.</p><empty-line/><empty-line/><p>
No jasne, �e wie, nie jest przecie� �lepym ignorantem. Potrafi
obserwowa�, a skoro wiedzia�, kogo i pod jakim k�tem ma
obserwowa�, to bardzo szybko zauwa�y� to, czego nie da�o
si� nie zauwa�y�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ciekawe, kiedy si� domy�li�. Musia� podejrzewa� to
ju� od dawna. Przecie� Harry przez ca�y wiecz�r widzia�
spojrzenia, kt�re obie panie rzuca�y sobie nawzajem. O cholera! Czy to
oznacza, �e gdyby kto� jego te� tak uwa�nie obserwowa�
i zobaczy�by spojrzenia, jakimi obdarza� Snape'a, to czy te�
m�g�by si� domy�li�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rozejrza� si� nerwowo po siedz�cych przy stole osobach. Ale
wszyscy tylko rozmawiali ze sob�, jedli, wymieniali si� uwagami na
r�ne tematy albo chichotali. Nikt si� na niego nie gapi�. Na
ca�e szcz�cie. Wszyscy wydawali si� niezwykle wr�cz
o�ywieni i zadowoleni. Wszyscy z wyj�tkiem Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape zdawa� si� by� ca�kowicie wy��czony i
odosobniony. Ciemna, nieruchoma plama pomi�dzy kolorow�,
o�ywion� i roze�mian� materi�. I to by�o
mo�e i nieco dziwne, ale Harry czu� si� tak samo. Marzy�
tylko o tym, �eby wszyscy znikn�li, �eby to si� ju�
sko�czy�o, �eby m�g� znale�� si� w lochach
i... by� z nim.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Potrzebowa� jakiego� kontaktu. Ju� teraz. Musia�
zobaczy� ten b�ysk o�ywienia w czarnych oczach. B�ysk,
kt�ry, wydawa�o si�, �e tylko Harry potrafi wywo�a�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie zdaj�c sobie sprawy z tego, co robi, str�ci� but i bardzo
powoli zacz�� przesuwa� nog�. B�ogos�awi� w
tej chwili ten d�ugi, ca�kowicie zakrywaj�cy nawet jego uda
�wi�teczny obrus, kt�rym przykryty by� ca�y st�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Udaj�c, �e je swoj� porcje ryby w cie�cie, powoli i
ostro�nie przesuwa� stop�, spodziewaj�c si� w
ka�dej chwili natrafi� na...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jest!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape poderwa� g�ow� i spojrza� na niego z zaskoczeniem,
ale bardzo szybko opanowa� si� i przybra� ch�odny wyraz
twarzy. A Harry, u�miechaj�c si� do siebie w duchu,
zacz�� powoli przesuwa� stop� wzd�u� �ydki
m�czyzny, wyczuwaj�c pod palcami cienki materia� spodni.
Nie zaszed� jednak zbyt daleko, poniewa� Severus gwa�townie
odsun�� nog�, str�caj�c stop� Harry'ego na
pod�og�. Po czym, nie sil�c si� nawet na to, aby by�
delikatnym, przydepn�� mu palce.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry sykn�� i skrzywi� si�, wypluwaj�c jedzenie i
krztusz�c si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Niechlujny jak zawsze - warkn�� Snape, wbijaj�c w niego
spojrzenie, kt�re ka�dy inny wzi��by za wyraz obrzydzenia, ale
Harry doskonale widzia� w nim ostrze�enie. - Masz a� tak
ma�o pojemne usta, Potter, �e nie potrafisz utrzyma� w nich
nawet jedzenia?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu�, jak na jego policzki wyp�ywa rumieniec.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Niech pan przestanie komentowa� moje usta i zacznie pracowa� swoimi
- odpar� cicho Harry, staraj�c si� m�wi� tak, aby nikt nie
m�g� dok�adnie us�ysze�, co powiedzia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ku swej satysfakcji, ujrza� b�ysk zaskoczenia w oczach Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To b�dzie ci� kosztowa� utrat� dziesi�ciu punkt�w,
Potter - sykn�� m�czyzna.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale� Severusie - odezwa� si� Dumbledore, odrywaj�c
si� od rozmowy z profesor McGonagall. - Nie wiem, czym nasz drogi Harry
a� tak ci� zdenerwowa�, ale nie uwa�asz, �e odbieranie
punkt�w w czasie �wi�t jest niezbyt, jakby to powiedzie�,
buduj�ce?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mistrz Eliksir�w prychn�� i odwr�ci� g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To znaczy, �e mamy im pozwoli� roznie�� ten zamek na
kawa�ki i nie wolno mi ukara� pewnych bardzo niezno�nych
smarkaczy utrat� nawet jednego punktu? - zapyta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, Severusie, nie wiem, dlaczego jeste� taki skrzywiony -
wtr�ci�a si� profesor McGonagall. - W ko�cu mamy
�wi�ta. Dyrektorze, spotka�am ostatnio... - Pochyli�a
si� w stron� Dumbledore'a, aby kontynuowa� rozmow�.
Najwyra�niej stwierdzi�a, �e nie b�dzie psu�a sobie
humoru k��tni� z Severusem Snape'em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wiedzia�, �e powinien by� z�y na Snape'a za odebranie
mu punkt�w, ale nie potrafi�. Czu� si� teraz jeszcze bardziej
podekscytowany. To przenosi�o ich ma�� gr� o poziom
wy�ej. Och, dlaczego a� tak bardzo uwielbia� balansowa� na
tej cienkiej linie, sprawdzaj�c jak daleko potrafi si�
posun��, zanim runie w przepa��?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przysun�� si� bli�ej do sto�u, aby mie� szersze
pole manewru. Udaj�c, �e jest bardzo zaj�ty swoim talerzem,
szybko podni�s� nog� i dotkn�� ni� kolana Severusa,
b�yskawicznie odnajduj�c drog� i przesuwaj�c palcami po
udzie. Czu� dreszcze, kiedy jego stopa zbli�a�a si� do
krocza m�czyzny, ju� prawie dotkn��, ju�
czu�, jak ch��d cia�a ociepla si�... ale w tej samej chwili
poczu�, jak d�o� Snape'a �apie jego stop� i zgniata
j� w �elaznym u�cisku. Zacisn�� z�by i usta, aby
powstrzyma� j�k. Pomy�la�, aby spr�bowa� wyrwa�
nog�, ale nie m�g� tego zrobi�, nie ryzykuj�c, �e uderzy
kolanem o blat. Jednak Severus nie puszcza�. �cisn��
jeszcze mocniej, najwyra�niej rozkoszuj�c si�
g��bokimi zmarszczkami b�lu, kt�re pojawi�y si� na czole
Harry'ego, kiedy ten zacisn�� powieki. To ju� nie by�o
takie przyjemne. To wcale nie by�o przyjemne. Kurcze, dlaczego zawsze musi
go prowokowa�? Wiedzia�, �e tego po�a�uje, ale nie
my�la�, �e Severus...</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie m�czyzna pu�ci� jego stop�,
odrzucaj�c j� na pod�og�. Harry gwa�townie
otworzy� oczy, ale zanim zd��y� zareagowa� w
jakikolwiek spos�b, owia�o go najdelikatniejsze mu�ni�cie magii.
I odkry�, �e nie mo�e porusza� nog�. I nie mo�e
odklei� jej od pod�o�a. I drugiej tak samo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na Severusa i zobaczy�, �e m�czyzna, z
wyrazem triumfu na twarzy, wyci�ga d�o� spod sto�u, rzuca
mu b�yszcz�ce z�o�liwo�ci� spojrzenie i pochyla
si� nad swoim talerzem, aby w spokoju doko�czy� posi�ek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A niech go!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry szarpn�� udami raz i drugi, ale nogi ani drgn�y, tak
jakby zosta�y przyklejone do pod�ogi zakl�ciem trwa�ego
przylepca. Mia� szczer� nadziej�, �e to jednak nie to, bo w
przeciwnym wypadku b�dzie mia� bardzo powa�ne k�opoty po
zako�czonym posi�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy kolacja dobieg�a ko�ca i wszyscy zacz�li podnosi�
si� ze swoich miejsc, dzi�kowa� za przemi�e towarzystwo i
rozchodzi� si� do swoich komnat, Harry zacz�� si�
denerwowa�. Dzia�anie zakl�cia nie mija�o. Mistrz Eliksir�w
wsta�, rzuci� mu szydercze spojrzenie i wyszed� z Wielkiej Sali.
A Harry musia� zosta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, nie idziesz? - zapyta�a Luna, spogl�daj�c na niego ze
zdziwieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co? Nie, ja jeszcze... - Z�apa� za widelec i na�o�y�
sobie kolejn� porcj� ziemniak�w. - Jestem jeszcze g�odny i po
prostu zostan� tu i zjem... to. - Kilka razy szarpn�� nogami,
ale te ani drgn�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jak sobie chcesz. Do zobaczenia. - U�miechn�a si�,
pomacha�a mu i podskakuj�c wybieg�a z sali. Kiedy wszyscy
ju� wyszli i Harry zosta� sam, zacz�� si� bardzo
powa�nie niepokoi�. Chyba Snape nie ka�e mu siedzie� tutaj
przez ca�� noc. Mia� do niego i�� po kolacji, a
musi...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Plomb!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nogi z cichym pykni�ciem odklei�y si� od pod�ogi. Harry
odetchn�� z ulg�. Rozmasowa� zdr�twia�e stopy,
za�o�y� buta i lekko utykaj�c, wyszed� z Wielkiej
Sali. Odnalaz� pos�g w�ciek�ego ghula i
wyci�gn�� zza niego czarny worek. Zarzuci� na siebie
peleryn� niewidk�, po czym ruszy� do loch�w. W gabinecie zdj��
j� z siebie, odetchn�� g��boko kilka razy,
staraj�c si� uspokoi� bij�ce zdecydowanie za szybko serce i
wszed�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Twoje zachowanie podczas kolacji by�o absolutnie niedopuszczalne,
Potter! Masz szcz�cie, �e okaza�em ci na tyle
lito�ci, by nie zostawi� ci� tam na ca�� noc. - To
by�y pierwsze s�owa, kt�rymi przywita� go Severus.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Harry pu�ci� t� tyrad� mimo uszu i zdeterminowany,
�e NIC nie zepsuje mu �wi�t, podszed� do
m�czyzny i u�miechaj�c si� szeroko, przywita�
si�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dobry wiecz�r, Severusie. - Po czym stan�� na palcach,
obj�� go za szyj� i... poca�owa� w k�cik ust.
Delikatnie i niemal niewyczuwalnie, ale us�ysza�, jak Severus
wci�ga powietrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie mia� takiego zamiaru. Chcia� go poca�owa� w policzek,
ale kiedy znalaz� si� ju� tak blisko... tak jako� samo
wysz�o... Odsun�� si� powoli, spogl�daj�c do g�ry
na przygl�daj�cego mu si� podejrzliwie m�czyzn�.
W oczach Severusa co� migota�o. Co� nieznanego. Harry nie
wiedzia�, co to takiego, ale wydawa�o si� takie.. ciep�e. I
niecierpliwe.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Widz�, �e humor ci dopisuje - powiedzia� kwa�no Severus.
Ale pomimo tego, �e nie wysz�o tak kpi�co, jak mia�o zamiar
wyj��, Harry zrozumia� aluzj�. Chyba nie obejdzie si�
bez jakiego� wyt�umaczenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To by�a tylko niewinna zabawa. Siedzia�e� tam taki smutny,
wi�c pomy�la�em, �e...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja nie bywam smutny, Potter - odpar� kpi�co Snape. Harry
odsun�� si� i po�o�y� worek na fotelu. Czu�
wyra�nie przylepione do siebie spojrzenie Severusa, kt�re
w�drowa�o po jego sylwetce powolnymi, zamy�lonymi kr�gami.
Tak jakby m�czyzna zastanawia� si� nad czym�, jakby,
pomimo tych utarczek s�ownych, kt�re ze sob� prowadzili,
my�la� intensywnie o czym� zupe�nie innym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� dobrze. Bywasz przygn�biony. Mo�e by�? -
zachichota� Harry, widz�c spojrzenie, kt�re rzuci� mu Snape, ale
m�czyzna chyba w ko�cu zrezygnowa�, widz�c, �e w
stanie radosnego podniecenia, w kt�rym aktualnie znajdowa� si� Harry,
niewiele wsk�ra.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co to za worek? - zapyta�, opadaj�c z westchnieniem na sw�j zielony
fotel.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyszczerzy� si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A, to... przynios�em kilka drobiazg�w, kt�re... a zreszt� sam
zobaczysz. - Odwr�ci� si� ty�em do m�czyzny, aby nie
widzie� wyrazu jego twarzy, po czym wyci�gn�� z worka
ma��, kolorow�, przystrojon� bombkami choink�.
Postawi� j� na �rodku stolika i u�miechn��
si� z zadowoleniem. A p�niej szybko, zanim Mistrz Eliksir�w dojdzie
do siebie i zdo�a wydusi� jakie� s�owo sprzeciwu,
wyci�gn�� z worka kilka zielono-z�otych �a�cuch�w
i �wiate�ek i ci�gn�c je za sob�, ruszy� w
kierunku kominka i p�ek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter... - do jego uszu dotar� zduszony g�os Severusa, kt�ry
brzmia� tak, jakby musia� przedrze� si� przez
zaci�ni�te niemal do granicy po�amania z�by. - Czy
mo�esz mi powiedzie�, co ty wyprawiasz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry, nie spogl�daj�c na Snape'a, stan�� na palcach i
zaczepi� �a�cuch o r�g jednej z p�ek, po czym
przeci�gn�� go tak, aby zwisa� tu� nad kominkiem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uzna�em, �e trzeba wprowadzi� tutaj troch�
�wi�tecznego nastroju. Mam nadziej�, �e nie masz nic
przeciwko temu, Severusie... - Och, niech �yje �lizgo�ska
cz�� jego natury! Zaczyna� j� nawet lubi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uzna�e�, tak? Ty uzna�e�? - G�os Snape zaczyna�
coraz bardziej przypomina� syk. - Natychmiast zabieraj st�d te
�mieci!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przecie� to tylko kilka ozd�b - odpar� beztrosko Harry,
udaj�c, �e nie ma poj�cia, o co to ca�e zamieszanie.
Zaczepi� �wiecide�ka o r�g biblioteczki i udekorowa� nimi
spor� cz�� �ciany. Popatrzy� z u�miechem na
swoj� prac� i wr�ci� na fotel. - No, teraz jest znacznie
bardziej... �wi�tecznie. - Spojrza� na Severusa i
zmarszczy� brwi widz�c w�ciek�y wzrok, kt�ry w niego
wbija�. - Prosz�, Severusie, to tylko na kilka dni. - Skoro udawanie
beztroskiego nie pomog�o, to musi przej�� do opcji
"b�agania".</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To o kilka dni za du�o - warkn�� m�czyzna i
wyci�gn�� r�d�k�, aby pozby� si�
niechcianych ozd�b. Kiedy �a�cuch i �wiecide�ka
trafi�y do worka, Harry'emu u�miech sp�yn�� z twarzy.
Severus wskaza� r�d�k� na stoj�c� na stoliku
choink� i zerkn�� na niego. Ich spojrzenia skrzy�owa�y
si�. Harry uciek� wzrokiem i spu�ci� g�ow�,
czekaj�c, a� m�czyzna zniszczy jego dobre zamiary i
�wietny nastr�j. Ale nic si� nie wydarzy�o. Harry poderwa�
g�ow� i spojrza� na nietkni�t� choink�, a
p�niej na odk�adaj�cego worek na pod�og� Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� - wyszepta� Harry, czuj�c, jak ciep�o w
jego wn�trzu ponownie si� rozrasta.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale nie d�u�ej, ni� na kilka dni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak energicznie pokiwa� g�ow�, u�miechaj�c
si� z wdzi�czno�ci�, podczas gdy Severus wsta� i
podszed� do swojego barku. Przez chwil� co� w nim
przygotowywa�. Harry rozpar� si� wygodnie w fotelu i zapatrzy�
w ogie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
By�o mi�o. Nawet bardzo mi�o. Severus nie warcza� na niego,
a nawet wygl�da�o na to, �e... cieszy si� z jego
towarzystwa. Wydawa� si� by� w wyj�tkowo dobrym nastoju. A
je�eli Severus mia� dobry humor, to Harry automatycznie tak�e
by� szcz�liwy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odwr�ci� g�ow� do podchodz�cego z powrotem do fotela
Snape'a, aby mu powiedzie�, �e cieszy si�, i� sp�dza z
nim �wi�ta, ale s�owa zamar�y mu na ustach, kiedy
zobaczy�, co Snape trzyma w d�oni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Paruj�ce piwo kremowe z ogromn� ilo�ci� piany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Patrzy� zaszokowany, jak m�czyzna stawia je przed nim na
stoliku i siada w swoim fotelu ze szklank� whisky w r�ku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przygotowa�em ci to, Potter, poniewa�, z oczywistych wzgl�d�w,
nie mo�esz pi� nic innego - powiedzia� Severus takim tonem,
jakby chcia� uci�� wszelkie podejrzenia co do swoich intencji.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Harry nie wierzy� w ani jedno s�owo. Nie potrafi� na razie
nic z siebie wydusi�, si�gn�� wi�c po piwo i
przysun�� je do ust. Pachnia�o cynamonem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na Severusa migocz�cymi oczami i u�miechn��
si� szelmowsko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciekawe, sk�d wiedzia�e�, �e je lubi�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ka�dy ucze� w tej szkole da�by si� pokroi� za kufel
tego �wi�stwa - odpar� Severus, usi�uj�c nada�
swojemu g�osowi odcie� pogardy. - Nietrudno by�o
zgadn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mmm... - mrukn�� Harry, zaci�gaj�c si� cudownym,
s�odkim zapachem. - I do tego ten cynamon...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Snape'a b�ysn�y ostrzegawczo i Harry ukry� chichot,
zanurzaj�c usta w s�odkiej pianie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus pami�ta� o jego pro�bie. Dlaczego taki niewielki gest
sprawi�, �e mia� wra�enie, jakby jego serce chcia�o
wyfrun�� z piersi?</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna upi� �yk ze swojej szklanki, nie odrywaj�c
spojrzenia od Harry'ego. W jego oczach pojawi�o si� co�...
spragnionego. Przesun�� wzrokiem po jego czerwonej koszuli, a
nast�pnie ponownie spojrza� na jego twarz. Za tym spojrzeniem
kry�o si� co�, co bardzo chcia�o dopa��
Harry'ego. I ch�opak to wyczuwa�, poniewa� wywo�ywa�o
to g�si� sk�rk� na jego ciele.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�buj�c uspokoi� szalone bicie serca, Harry wypi� kilka
�yk�w i westchn�� z zadowoleniem. Piwo by�o pyszne. Jeszcze
lepsze ni� w Trzech Miot�ach. I lepsze nawet ni� to, kt�re
przygotowuj� skrzaty. Mia�o w sobie szczypt� czego�
pikantnego. Smakowa�o zupe�nie inaczej i... Harry spojrza� na
Severusa, a jego oczy rozszerzy�y si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy to mo�liwe, aby Snape sam je przygotowa�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by�o, to by�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To jest przepyszne - powiedzia� w ko�cu rozmarzonym g�osem. -
Powiniene� spr�bowa�, Severusie. Od razu zmieni�by� zdanie
na jego temat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wybacz, ale nie skorzystam - odpar� Severus, wci�� nie
odrywaj�c spojrzenia od Harry'ego. P�on�o dziwnie i
zdawa�o si�, �e z ka�d� chwil� b�yszczy
coraz bardziej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry czu� przyjemne ciep�o, kt�re rozlewa�o si� po jego
ciele wraz z piwem i rozgrzewa�o go. U�miechn�� si� do
m�czyzny i wypali� nagle:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Cieszysz si�, �e sp�dzamy razem �wi�ta? - Snape
zrobi� kwa�n� min� - Wiem, �e si� cieszysz -
kontynuowa� Harry, niezra�ony brakiem odpowiedzi. Wiedzia�,
�e Snape sam z w�asnej woli nigdy si� do tego nie przyzna. - Ja
si� bardzo ciesz�. Ciesz� si�, �e nareszcie wszyscy
dali mi �wi�ty spok�j i �e mog� by� tutaj z tob�
jak d�ugo zechc� i mo�emy po prostu siedzie� razem i
pi� piwo kremowe. I cieszy� si� - zako�czy� nieco
kulawo, czuj�c, �e troch� si� zapl�ta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Potter, skoro nawet piwo kremowe sprawia, �e zachowujesz si� jak
odurzony, to jest ju� z tob� naprawd� �le - odpar�
spokojnie Snape po chwili milczenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zarumieni� si�. Nie chcia� papla�. Ale czasami nie
potrafi� si� powstrzyma�. A kiedy pr�bowa� z tego
wybrn��, zaczyna� papla� jeszcze bardziej. Dok�adnie
tak, jak w tej chwili.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- No przecie� mam prawo si� cieszy�. Jeste�my tu razem,
s� �wi�ta, jest przyjemnie i... - potoczy� wzrokiem po
otoczeniu - ...i mamy tak� �adn� choink�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Brwi Snape'a pow�drowa�y w g�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale nie zamierzasz si� na ni� wspina�? - zapyta�
kpi�co.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pr�bowa� spiorunowa� go wzrokiem, ale nie bardzo mu to
wysz�o, kiedy jednocze�nie stara� si� nie rumieni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus parskn�� w swoj� szklank� i Harry m�g�by
przysi�c, �e zobaczy� cie� u�miechu na jego wargach
oraz nieudoln� pr�b� ukrycia go.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wyszczerzy� si�. Wiedzia�, �e tylko on potrafi
rozbawi� Severusa. I czu� si� z t� wiedz� po prostu
znakomicie. Tylko on, tylko on potrafi� doprowadzi� do tego, by na
wiecznie surowej twarzy Mistrza Eliksir�w zago�ci� u�miech. Albo
przynajmniej co� bardzo podobnego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy przypomnia� sobie o czym� bardzo wa�nym, co
le�a�o ukryte w jego kieszeni. Prezent dla Severusa.
Spu�ci� g�ow� i odchrz�kn��. Chcia� mu
go da�, lecz wci�� si� zastanawia�, jak i kiedy to
zrobi�. Ale w ko�cu stwierdzi�, �e ta chwila jest r�wnie
dobra jak ka�da inna, a Snape ma teraz wyj�tkowo dobry humor,
wi�c wszystko powinno p�j�� dobrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Si�gn�� do kieszeni, czuj�c, jak jego serce przyspiesza do
galopu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ja... mam co� dla ciebie. - Prze�kn�� �lin� i
wyci�gn�� prezent. Stukn�� r�d�k� w
ma�� paczuszk�, kt�ra rozros�a si� w jego r�kach
i doskonale zdaj�c sobie spraw� z wbitego w siebie wzroku
m�czyzny, postawi� j� na stole.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Weso�ych �wi�t, Severusie - powiedzia� cicho, nie
odwa�aj�c si� podnie�� oczu, aby spojrze� na
Snape'a. Odsun�� si� i wbi� wzrok w blat sto�u,
czuj�c nerwowe trzepotanie w �o��dku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape zaraz to otworzy... Snape zaraz to przeczyta... Snape zaraz to zobaczy...
i us�yszy!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego serce przesz�o w vibrato, kiedy zobaczy�, �e
m�czyzna si�ga po paczk�. Dopiero teraz odwa�y�
si� podnie�� wzrok. Ciekawo�� by�a silniejsza od
strachu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus spojrza� podejrzliwie na przyczepion� do paczki kartk�.
Ostro�nie wzi�� j� do r�ki i otworzy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zagryz� warg�, a jego serce zatrzyma�o si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�renice m�czyzny przebieg�y po znajduj�cym si� w
�rodku tek�cie. W pierwszej chwili jego oczy rozszerzy�y si�,
a brwi unios�y nieznacznie. Na wiecznie bladych policzkach pojawi�
si� ciemniejszy odcie�. Jego wzrok poderwa� si�
gwa�townie i na u�amek sekundy spocz�� na Harrym, by w
nast�pnej chwili uciec w bok. Ale Harry zd��y�
zauwa�y� w nim co� dziwnego. Nie by�a to rado��
ani zaskoczenie. Ani nawet z�o��. Przypomina�o to raczej...
za�enowanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ch�opak zmarszczy� brwi. Dlaczego Severus uciek� wzrokiem, kiedy
przeczyta� to, co Harry napisa�? To nie by�o w jego stylu. Tak
jakby... nie chcia� spojrze� mu w twarz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale najwidoczniej m�czyzna bardzo szybko si� opanowa�,
poniewa� ponownie popatrzy� na paczk� i z
niewyt�umaczaln� z�o�ci� zerwa� z niej
wst��k�. Kiedy otworzy� pude�ko, Harry zamar�.
Wpatrywa� si� w twarz Severusa jak sok�, nie chc�c
uroni� ani odrobiny z tych niewielkich przejaw�w emocji, kt�re
okazywa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W pierwszej chwili zobaczy�... zdumienie. Snape si�gn�� do
pude�ka i w momencie, kiedy dotkn�� wij�cej si� w
leniwym u�cisku pary zwierz�t, te natychmiast si�
o�ywi�y. Podni�s� je do g�ry i przez chwil�
przygl�da� im si� z zaciekawieniem. W��
owin�� si� wok� szyi lwa, zakleszczaj�c go w takim
u�cisku, jakby nigdy nie zamierza� go wypu�ci�. Ale
wygl�da�o na to, �e kotu si� to podoba�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po pierwszych ogl�dzinach Severus skrzywi� si� i spojrza�
na Harry'ego ze z�o�liwym rozbawieniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy to jaka� zawoalowana metafora, Potter? Jakie� to... subtelne.
No, no, chyba b�d� musia� po�wieci� kilka wieczor�w
studi�w, aby odkry�, co te� mo�e to oznacza�... Teraz nie
jestem w stanie zgadn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry prze�kn�� �lin�, czuj�c
nap�ywaj�c� do gard�a gorycz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To... nie tylko... Jest co� jeszcze... Ja... nagra�em... -
wyduka�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Och, jest co� jeszcze? - przerwa� mu Snape. - Jaka� kolejna,
niesamowita, r�wnie subtelna niespodzianka? Nie mog� si� wprost
doczeka�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� z�by, czuj�c, jak serce opada mu do
�o��dka, a ramiona przygniata niezwyk�y ci�ar.
Ca�a jego rado�� nagle prys�a i nie potrafi� tego
ukry�. Czu� si� rozczarowany i upokorzony. Ale m�g�
si� na to przygotowa�. Wiedzia�, jaki jest Snape. Wiedzia�,
�e maskuje swoje prawdziwe uczucia kpin�. Zd��y� to
ju� zrozumie�. Ale to i tak bola�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wiedzia�, �e wszystkie te emocje s� wyra�nie widoczne na
jego twarzy. I widzia�, jak kpi�cy wyraz twarzy Severusa
rozp�ywa si� nagle, zast�piony... czym� niezwykle
powa�nym.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Harry nie chcia� dowiedzie� si�, co to takiego.
Spu�ci� g�ow� i zagryz� warg�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� niewa�ne - wymamrota� pod nosem, walcz�c z gorzkim
uczuciem przygn�bienia, kt�re zala�o jego wn�trze i
�cisn�o gard�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dlaczego Severus nigdy nie potrafi� normalnie przyj�� prezentu i
chocia� sk�ama�, �e mu si� podoba? Dlaczego zawsze
musia� kpi� i zachowywa� si� tak, jakby mia�
ca�kowicie gdzie� uczucia i starania Harry'ego?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po chwili ciszy, kt�ra zawis�a w powietrzu niczym niewidzialna bariera,
Harry us�ysza� cichy, jakby nieco niepewny g�os Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wi�e�, �e co� nagr...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam, �e ci si� nie podoba - przerwa� mu Harry. - Ale
nie wiedzia�em, co... Mniejsza z tym. Mo�esz j� wyrzuci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Sp�jrz na mnie, Potter! - To by� rozkaz i Harry automatycznie
poderwa� g�ow�. Severus wbi� w niego swoje czarne,
migocz�ce dziwnie �renice i powiedzia� wyra�nie,
chocia� wygl�da�o na to, �e by�o to dla niego bardzo
trudne: - Nie m�wi�em, �e mi si� nie podoba... -
zaci�� si� na moment, jakby mia� trudno�ci z
wys�owieniem si�, ale po chwili kontynuowa�: - Bardzo
chcia�bym us�ysze�, co nagra�e�. Obiecuj�,
�e nie b�d� ju�... drwi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Snape pochyla� si� ku niemu i wpatrywa� si� w niego z
powa�nym wyrazem twarzy. Wygl�da�, jakby naprawd�
zamierza� dotrzyma� obietnicy. W jego prawej d�oni
l�ni�a poruszaj�ca si� figurka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry spojrza� na prezent i na twarz m�czyzny. Ponownie na
prezent i na twarz m�czyzny. Wiedzia�, jaki jest Snape. I
wiedzia�, �e ta obietnica zapewne musia�a go bardzo du�o
kosztowa�. I wiedz�c to, od razu poczu� si� lepiej. Snape
m�g� sobie drwi�, ale wygl�da�o na to, �e mimo
wszystko... naprawd� mu zale�a�o. Harry widzia� to w jego
oczach i w tym powa�nym wyrazie twarzy, z kt�rym na niego patrzy�. I
poczu� ciep�o w �rodku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Odetchn�� g��boko i zdecydowa�. W ko�cu
po�wi�ci� si�, aby to przygotowa�. Wiedzia�,
�e to, co zrobi�, mia�o naprawd� olbrzymi�
warto��. Przynajmniej dla niego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Obliza� wargi i powiedzia� cicho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Daj mi j�. - Severus poda� mu figurk�. Harry
przysun�� j� do ust i staraj�c si� walczy� z
rumie�cem, wyszepta� do niej: - J�cz dla mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
K�tem oka ujrza�, jak Snape unosi brwi i otwiera usta, aby co�
powiedzie�, ale w tej samej chwili z figurki zacz�y
dobiega� odg�osy... J�ki i ci�kie, coraz szybsze
dyszenie Harry'ego. Zobaczy�, jak oczy m�czyzny
rozszerzaj� si� i zaczynaj� b�yszcze�. Wbi� w
niepozorn� figurk� takie spojrzenie, jakby nagle okaza�a
si� jakim� drogocennym klejnotem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- P�niej - przerwa� Harry, stukaj�c w figurk�
r�d�k� i czuj�c, �e jego policzki p�on�.
Ale Severus nie oderwa� wzroku, a wyraz jego twarzy mo�na by�o
okre�li� tylko jako ca�kowicie zaabsorbowany. - Je�eli
b�dziesz mia� ochot�, to mo�esz p�niej sam tego pos�ucha�...
Kiedy nie b�dzie mnie w pobli�u... - wyszepta�. - Wiem, �e
lubisz moje j�ki - doda� odwa�nie, spogl�daj�c prosto
w twarz m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na wargach Severusa pojawi� si� krzywy u�mieszek, a kiedy
oderwa� oczy od figurki i spojrza� w oczy Harry'ego... ch�opak
poczu� nag�y, bolesny ucisk w kroczu, kiedy ponownie dostrzeg�
tam to samo niecierpliwe, drapie�ne wyczekiwanie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Jeszcze bardziej lubi� ci� do nich doprowadza� -
wyszepta� cicho Severus, sprawiaj�c, �e co� w
�o��dku Harry'ego wywr�ci�o si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Prze�kn�� �lin� i pr�buj�c zapanowa� nad
przyspieszonym biciem serca, poda� m�czy�nie figurk�
i obserwowa� ukradkiem, jak Severus odk�ada j� do pude�ka z
tak� ostro�no�ci�, jakby obawia� si�, �e
upadnie i si� zbije. Harry ukry� u�miech, kt�ry
niepostrze�enie nap�yn�� na jego usta.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A jednak... by�o warto.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wsta� i odni�s� pude�ko, �eby postawi� je na
jednej z p�ek. Harry opar� si� w fotelu, w wyra�nie
lepszym nastroju i spojrza� w ogie�, bior�c kilka �yk�w
ch�odniejszego ju� nieco, a przez to chyba jeszcze smaczniejszego
kremowego piwa , wci�� maj�c przed oczami zafascynowan�
twarz m�czyzny i chichocz�c do siebie w duchu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I wtedy, kiedy Snape wr�ci�, Harry us�ysza� ciche
stukni�cie, tak jakby na stoliku zosta�o postawione co�
twardego. Odwr�ci� g�ow� i zobaczy� niepozorn�,
le��ca na �rodku blatu... kulk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� na m�czyzn� z wypisanym na twarzy pytaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To tw�j prezent - o�wiadczy� Severus, opadaj�c na drugi fotel.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego rozszerzy�y si�. Spojrza� na kulk�, a
nast�pnie ponownie na Snape'a. Na kulk� i na Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- T-to... dla m-mnie? - wydusi� w ko�cu, zbyt zaszokowany, aby
potrafi� to ukry�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus da� mu prezent? �wiat si� chyba ko�czy�. Nawet
w naj�mielszych marzeniach nie wyobra�a� sobie, aby Snape
kiedykolwiek m�g� zrobi� co� tak... sentymentalnego. Ale
zrobi� to! Pomy�la� o nim! Zale�a�o mu!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego b�yszcza�y, kiedy oderwa� w ko�cu wzrok od
wyra�nie ju� rozdra�nionego t�
przed�u�aj�c� si� kontemplacj� Mistrza Eliksir�w
i si�gn�� po prezent. Kulka by�a dosy�
ci�ka, ch�odna i g�adka w dotyku. Jak szk�o.
Mia�a dziwn� mleczno-szar� barw�, tak jakby w �rodku
znajdowa�y si� burzowe chmury.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry przez chwil� obraca� j� w palcach, ale nic si� nie
wydarzy�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Do czego to s�u�y? - zapyta� w ko�cu niepewnie, nie
chc�c zosta� pos�dzonym o ignorancj�, gdyby okaza�o
si�, �e powinien wiedzie�, co to takiego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Do przywo�ywania obraz�w - odpar� spokojnie Severus,
spogl�daj�c w ogie�. - Do ogl�dania twarzy ludzi, za
kt�rymi t�sknisz, z kt�rymi chcia�by�, ale nie mo�esz
by�. Mo�esz ich ujrze�, je�eli tylko o nich pomy�lisz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Naprawd�? - zapyta� z niedowierzaniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To brzmia�o fantastycznie. M�g�by zobaczy�, m�g�by...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kulka rozja�ni�a si�. Spomi�dzy chmur przebi�o
si� �wiat�o i uformowa�o obraz. I Harry ujrza�
u�miechni�t� twarz swojej mamy. Wygl�da�a tak..
prawdziwie. Jej niesamowicie zielone oczy b�yszcza�y
rado�ci�, kiedy spogl�da�a na niego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zamruga� kilka razy, nie potrafi�c uwierzy� w to, co
widzi. Czu�, jak jego serce zalewa ciep�y blask, taki sam jak ten,
kt�ry promieniowa� z przedmiotu. �cisn�� kulk� w
d�oni, ostro�nie przycisn�� j� do piersi, tak jakby
by� to najdro�szy klejnot �wiata i u�miechn��
si� do Severusa z wdzi�czno�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To... to najwspanialszy prezent, jaki kiedykolwiek dosta�em -
wyszepta�. - B�d� jej strzeg� i nigdy si� z ni�
nie rozstan�. Dzi�kuj�, Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna odwr�ci� g�ow� i na jego twarzy pojawi�
si� cie� u�miechu, a w oczach b�ysn�a
satysfakcja. Harry ostro�nie schowa� kulk� do kieszeni spodni.
Czu� rozgrzewaj�ce ciep�o w sercu. I nie potrafi�
przesta� si� u�miecha�, kiedy si�gn�� po
piwo, odchyli� si� w fotelu i spojrza� na
odk�adaj�cego na stolik pust� ju� szklank� po whisky
Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co b�dziemy robi� w te wszystkie wolne dni? - zapyta�
swobodnie.</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>Cz�� 2</p><empty-line/><p>- Co b�dziemy robi� w te
wszystkie wolne dni? - zapyta� swobodnie Harry.</p><p>W jego marzeniach mogliby robi�
tylko jedn�, a w�a�ciwie dwie rzeczy. Kocha� si� do
nieprzytomno�ci, a p�niej le�e� i rozmawia�,
najlepiej z piwem kremowym w r�ku. To by�a cudowna wizja.</p><p>- Nie wiem, co ty zamierzasz
robi�, ale zapewniam ci�, �e ja b�d� niezwykle
wr�cz zaj�ty. Chyba nie pomy�la�e�, �e
pozwol� ci si� tu wprowadzi�?</p><p>- Nie? - mrukn�� Harry z
niezadowoleniem. - Wi�c niepotrzebnie przynios�em pi�am� i
szczoteczk� - doda�, chichocz�c w duchu, kiedy Severus
rzuci� mu pe�ne niedowierzania i przera�enia spojrzenie. Nie
potrafi�c nad sob� zapanowa�, zacz�� �mia�
si� na g�os. - �artuj�. Gdyby� widzia� swoj�
min�, Severusie... - chichota� dalej, pr�buj�c si�
uspokoi� - A wi�c, czym b�dziesz tak niezwykle wr�cz
zaj�ty? - zapyta� w ko�cu, nie zwa�aj�c na morderczy
wzrok Snape�a.</p><p>Wiedzia� ju�, �e
Severusowi zale�y i nawet gdyby straszy� go Cruciatusem, to Harry i
tak by si� tym nie przej��.</p><p>- To nie twoja sprawa - odpar�
m�czyzna.</p><p>- Och, w�a�nie mi si�
przypomnia�o, �e ja te� b�d� niezwykle wr�cz zaj�ty
- powiedzia� Harry, spogl�daj�c w sufit i udaj�c, �e
przeszukuje swoj� pami��. Severus rzuci� mu pytaj�ce
spojrzenie. - Tak. B�d� zaj�ty my�leniem o tobie i
t�sknieniem za tob� - doda� Harry, szczerz�c si�.</p><p>Na ustach m�czyzny
pojawi� si� lekki u�miech.</p><p>- Lepiej
spo�ytkowa�by� czas, gdyby� przy�o�y�
si� do nauki - powiedzia� po chwili.</p><p>- W takim razie b�dziesz
musia� mnie przypilnowa� i mie� mnie na oku - odpar�
zawadiacko Harry. - Albo ty mnie mo�esz uczy�. Albo mog�
si� po prostu uczy� tutaj.</p><p>- Nigdy nie dajesz za wygran�,
co? - zapyta� Severus, ale bez zwyk�ego cienia kpiny.</p><p>- Zgadza si�. - Harry
zerwa� si� z fotela. Z�apa� piwo kremowe i ruszy� w
stron� Severusa. - I nie poddam si�, dop�ki go nie spr�bujesz. Nawet
sobie nie wyobra�asz, jakie jest pyszne. - Stan�� tu� przed
Severusem, wyci�gaj�c w jego kierunku kufel. - Prosz�...</p><p>M�czyzna uni�s�
g�ow� i spojrza� na niego. I Harry znowu to dostrzeg�.
Dzikie wyczekiwanie czaj�ce si� za oczami Severusa. Teraz jeszcze
wyra�niejsze i jeszcze bli�sze. I w ko�cu zrozumia�, co to
by�o.</p><p>Co�, co w jednej chwili
mog�o rozpali� ka�dy nerw w jego ciele. I dokona�o tego.</p><p>To by�o spojrzenie
drapie�nika, kt�ry w ko�cu schwyta� swoj� ofiar� i
nareszcie m�g� zrobi� z ni� to, co tli�o si� w jego
duszy i spojrzeniu przez ca�y czas, kiedy j� obserwowa�.</p><p>Harry poczu�
zaciskaj�c� si� na jego nadgarstku d�o� Severusa.
M�czyzna wyj�� kufel z jego d�oni i odstawi� go
na stolik, nie odrywaj�c spojrzenia od twarzy Harry'ego, po czym
przyci�gn�� go do siebie, zmuszaj�c, by usiad� mu
okrakiem na kolanach. Harry nie opiera� si�. Nie potrafi�
oderwa� wzroku od tej surowej, ale w tej chwili tak niezwykle...
�agodnej twarzy. Czarne, g��bokie oczy wpatrywa�y si�
w niego z uwag�, zainteresowaniem i czym�, co wygl�da�o
na... niecierpliwe wyczekiwanie, niemal na kraw�dzi wybuchu. Tak, jakby
Snape pragn�� czego� tak bardzo, i� z trudem panowa�
nad sob�, aby po prostu nie si�gn�� i tego nie
wzi��. Ale co� go powstrzymywa�o. Ciemne brwi zbieg�y
si�, a u nasady nosa pojawi�a si� g��boka zmarszczka.
Harry zapragn�� j� poca�owa�. Zapragn��
sca�owa� to pragnienie z tej pi�knej twarzy i pozwoli� mu
si� porwa�, pozwoli� mu zrobi� ze sob� wszystko.</p><p>Uni�s� d�o� i
�agodnie musn�� szorstki policzek, nie odrywaj�c spojrzenia
od �ci�gni�tej twarzy. Czu� przep�ywaj�c�
przez swoje �y�y rado��, a serce wydawa�o si� tak
lekkie, jak nigdy dot�d. Severus podarowa� mu prezent. Taki cudowny
prezent. I by�y �wi�ta. I sp�dza� je z nim. I...</p><p>...i tak bardzo go kocha�...</p><p>Och.</p><p>Pomy�la� to. Naprawd�
to pomy�la�!</p><p>Ale musia� to w ko�cu
przyzna�. Cho�by to s�owo wydawa�o si� tak bardzo nie
na miejscu, i cho�by wydawa�o mu si� tak... ogromne i
przera�aj�ce, to... pasowa�o. Poniewa� nie wyobra�a�
ju� sobie �ycia bez niego. Nie wyobra�a� sobie powrotu do
tego, co by�o wcze�niej. Nie wiedzia�, jak m�g�by teraz
istnie�, gdyby kto� mu go odebra�.</p><p>Pochyli� si� do przodu,
odsuwaj�c nosem czarne kosmyki w�os�w i sk�adaj�c
czu�y poca�unek tu� pod uchem m�czyzny. Przez
chwil� nie odrywa� ust od sk�ry, wci�gaj�c w nozdrza osza�amiaj�cy
zapach Severusa i rozkoszuj�c si� nim. T�skni� za nim.
T�skni� za tym niesamowitym uczuciem odpr�enia, kt�re w
nim wywo�ywa�, za zawrotami g�owy i os�abiaj�cym pr�dem,
kt�ry przeszywa� jego zmys�y. Leniwie zacz��
ca�owa� szyj�, kieruj�c si� ku obojczykowi i
jednocze�nie pr�buj�c nieudolnie rozpi�� niesko�czony
rz�d guziczk�w, znajduj�cy si� na przedniej cz�ci
szaty Severusa. Podejrzewa�, �e m�czyzna zak�ada to
celowo, aby Harry nie mia� szans zbyt szybko si� do niego
dobra�. I aby to on m�g�...</p><p>O w�a�nie.</p><p>Severus z�apa� d�onie
Harry'ego i odci�gn�� go od siebie. Ch�opak
j�kn��, a jego umys� przeci�a b�yskawiczna
my�l, �e pewnie znowu zrobi� co� �le, ale kiedy tylko
spojrza� w twarz Snape'a, zacz�� mie� problemy z
oddychaniem.</p><p>Oczy Severusa p�on�y,
a ciep�y �ar, kt�ry od nich bi� dosi�ga� serca
Harry'ego i �ciska� je. Za tymi oczami kry�o si� co�
takiego... co� niebezpiecznego i jednocze�nie... opieku�czego.</p><p>Harry wstrzyma� oddech, kiedy
czarne oczy rozb�ys�y, a Severus przybli�y� twarz do jego
twarzy i powiedzia� g�osem ci�kim od potrzeby:</p><p>- To ja si� tob�
zajm�...</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy,
czuj�c, jak serce podskakuje mu do gard�a, a do
�o��dka opada co� twardego.</p><p>- Ale ja... - zacz��, lecz
Severus nie pozwoli� mu doko�czy�. Po�o�y� palec
na jego rozchylonych wargach, pochyli� si� do jego ucha i
owion�� je ciep�ym oddechem, szepcz�c:</p><p>- Ciii...</p><p>Harry zamkn�� oczy,
czuj�c dr�enie w ka�dym zakamarku cia�a, jakby szept
Severusa rozchodzi� si� falami po jego sk�rze, docieraj�c nawet w
najg��bsze i najodleglejsze zak�tki.</p><p>Z jego ust wyrwa� si�
wibruj�cy pomruk, kiedy poczu� gor�ce usta Snape'a
zaciskaj�ce si� na p�atku ucha i ss�ce go z
zach�anno�ci�. G�owa Harry'ego samoczynnie odchyli�a
si� do ty�u, pozwalaj�c, by j�zyk Severusa w�lizn��
si� do �rodka, penetruj�c wn�trze. By� taki
gor�cy i taki mokry i... och! Harry podskoczy�, kiedy poczu�
d�o� Snape'a zaciskaj�c� si� na jego kroczu, ale
m�czyzna z�apa� go za biodro i przytrzyma� na
miejscu, ugniataj�c d�ugimi palcami tward� wypuk�o��
w spodniach Harry'ego i nie przestaj�c liza� przestrzeni za jego
uchem.</p><p>To by�o... zbyt wiele. Harry
wierci� si� i poj�kiwa�, zaciskaj�c d�onie na
szorstkiej szacie Snape'a, jakby to by�a ostatnia rzecz, kt�rej m�g�
si� trzyma�, aby nie straci� zmys��w.</p><p>Zakr�ci�o mu si� w
g�owie, kiedy poczu�, �e gor�ce usta Snape'a znikaj�.
Otworzy� zamglone oczy i spojrza� na m�czyzn�.
Severus pu�ci� jego biodro i obiema d�o�mi zacz��
rozpina� mu spodnie. Odg�os odskakuj�cego guzika i powoli
rozsuwanego zamka wydawa� si� Harry'emu niezwykle g�o�ny w
otaczaj�cej ich ciszy.</p><p>Prze�kn��
�lin�. Wiedzia�, �e jest niesamowicie twardy. Widzia�
to, kiedy Severus rozsun�� jego spodnie i ods�oni�
wyra�n�, napieraj�c� na materia� slip�w wypuk�o��.
Czu�, jak dr�y z niecierpliwo�ci, b�agaj�c o dotyk
tych d�ugich, ch�odnych palc�w. Dok�adnie tak, jak to sobie
wyobra�a�, kiedy masturbowa� si� na mrozie, podczas
bo�onarodzeniowej imprezy w Hogsmeade. A teraz... teraz te palce dotkn�y
jego pulsuj�cego penisa przez cienki materia� i bardzo powoli
przesun�y si� wzd�u� ca�ej jego
d�ugo�ci, sprawiaj�c, �e Harry niemal zawy�. To
by�o tak cholernie przyjemne! A jak to b�dzie, kiedy Severus
dotknie...</p><p>M�czyzna zerkn��
na niego i Harry ujrza� w jego oczach z�o�liwy b�ysk. Ale
widzia� tak�e, �e by� r�wnie podniecony, jak on i nawet nie
stara� si� tego ukry�. Snape spojrza� ponownie w d� i
obliza� wargi, zanim odchyli� gumk� slip�w i zanurzy� w
nich d�o�.</p><p>Harry zobaczy� gwiazdy, kiedy
ch�odne palce owin�y si� wok� trzonu i
�cisn�y mocno, zanim wyj�y erekcj� na
zewn�trz. Poczu�, jak na jego policzki wyp�ywa rumieniec, gdy
zobaczy� swojego nabrzmia�ego, nabieg�ego krwi�,
ka�dym milimetrem naci�gni�tej sk�ry b�agaj�cego o
spe�nienie penisa i zaczerwienione, napi�te j�dra.
Zerkn�� na Severusa i ujrza� na jego twarzy pe�n�
fascynacji kontemplacj�. M�czyzna wpatrywa� si� w
erekcj� Harry'ego z tak� uwag�, jakby zapomnia� o wszystkim
innym, jakby ten widok by� dla niego najwa�niejszy na �wiecie.</p><p>Harry poczu�, �e policzki
zaczynaj� go niezno�nie piec. Severus widzia� to ju� wiele
razy, ale nigdy nie patrzy� na to w taki spos�b. I nigdy... na Merlina!...
nigdy nie dotyka� go w taki spos�b!</p><p>Po�o�y� palec
wskazuj�cy na samym czubku i powoli przesun�� go w stron�
j�der, wzd�u� jednej z pulsuj�cych �y�.</p><p>Harry walczy�, aby nie
zamkn�� oczu. Widok by� tak niesamowicie... pobudzaj�cy,
i� mia� wra�enie, jak gdyby w jego podbrzuszu wybucha�y
petardy przyjemno�ci. Nie stara� si� walczy� z wyrywaj�cymi
si� z ust poj�kiwaniami. Wiedzia�, �e Severus je lubi. A po
tym, jak je nagra� i na w�asne uszy przekona� si�, jakie
potrafi� by� podniecaj�ce, tak�e zacz�� je
lubi�.</p><p>- Podoba ci si�? - Do uszu
Harry'ego dobieg�o ciche, dziwnie zachrypni�te pytanie.</p><p>- Wiesz, �e tak - wydusi� z
siebie, chocia� nie mia� poj�cia, jak mu si� to uda�o.
Severus zmieni� kierunek i zacz�� porusza� palcem w
g�r�.</p><p>- Chcia�by� wi�cej?</p><p>Harry zacisn�� z�by,
kiedy Severus przesun�� paznokciem po g��wce,
podra�niaj�c niewielki otw�r znajduj�cy si� na samym jej
czubku.</p><p>Czy chcia�by wi�cej? Co to
za pytanie? Gdyby jego usta nie by�y zbyt zaj�te j�czeniem,
wykrzycza�by mu to prosto w twarz, �e tak, do cholery, chce
wi�cej, jeszcze wi�cej, jeszcze mocniej!</p><p>Uda�o mu si� wydoby� z
siebie jaki� ochryp�y j�k, poniewa� na nic wi�cej nie
by�o go sta�.</p><p>- Uznam to za potwierdzenie -
wyszepta� Severus, a w jego g�osie zadr�a�a nuta
z�o�liwej satysfakcji.</p><p>I da� mu wi�cej.
Z�apa� g��wk� kciukiem i palcem wskazuj�cym i
zacz�� przesuwa� wzd�u� trzonu, podra�niaj�c
sk�r� paznokciami. Harry zawy� i z�apa� za szat�
Snape�a, maj�c wra�enie, �e zaraz j� rozerwie.</p><p>Ale wtedy m�czyzna
zabra� d�o� i mrukn�� k��liwie:</p><p>- No, no, nie mo�emy
pozwoli�, aby� zbyt szybko doszed�...</p><p>Harry z trudem otworzy� oczy,
czuj�c, �e kr�ci mu si� w g�owie i nie potrafi
z�apa� tchu.</p><p>Snape si�gn�� do jego
szyi i zacz�� zsuwa� krawat. Zdj�� mu go przez
g�ow�, odrzuci� na pod�og� i nie odrywaj�c
p�on�cego spojrzenia od zaczerwienionej twarzy Harry'ego i jego
zaparowanych okular�w, zabra� si� za rozpinanie koszuli. A Harry
czu� dok�adnie ka�de mu�ni�cie palc�w
ocieraj�cych si� o jego sk�r� na klatce piersiowej, na brzuchu,
w okolicy p�pka, a� do... Zagryz� warg�, aby
st�umi� westchnienie, kiedy d�onie dotkn�y
wra�liwego miejsca na podbrzuszu.</p><p>Mistrz Eliksir�w odpi��
ostatni guzik, rozsun�� koszul� i zdj�� j� z
ramion Harry'ego, pozwalaj�c, aby zawis�a w po�owie plec�w,
zatrzymuj�c si� na zgi�ciu jego �okci. Co� za oczami
Severusa zawy�o i wyrwa�o si� do przodu, ale
m�czy�nie uda�o si� to powstrzyma�. Na razie.</p><p>Harry westchn��, czuj�c
delikatny dotyk ch�odnych palc�w na szyi. Odchyli� g�ow� do
ty�u, nie puszczaj�c szaty Severusa i pozwoli�, aby
m�czyzna b��dzi� palcami po jego
ods�oni�tym gardle, g�askaj�c je i przesuwaj�c
si� w d�, na ramiona i klatk� piersiow�. Nie by�
pewien, czy to by� tylko wytw�r jego rozbudzonej, rozszala�ej
wyobra�ni, czy te� d�onie Snape'a naprawd� lekko
dr�a�y, kiedy bada�y jego sk�r�, tak jakby pr�bowa�y
nauczy� si� jej na pami��.</p><p>Paznokcie odnalaz�y sutki i
zacz�y zatacza� wok� nich coraz w�sze
kr�gi, zbli�aj�c si� do wra�liwych brodawek. I kiedy
tylko je musn�y, Harry zakwili� i podskoczy�, przeszyty
bolesnym pr�dem, jednocze�nie pochylaj�c si� do przodu i
gwa�townie otwieraj�c oczy. I to, co zobaczy� na twarzy Severusa
sprawi�o, �e zamar� na moment. M�czyzna wydawa�
si� by� ca�kowicie na nim skupiony, tak jakby poza Harrym, jego
cia�em i jego jasn�, mi�kk� sk�r� nie istnia�o
nic wi�cej.</p><p>Harry odchrz�kn�� i
odkry�, �e znowu mo�e m�wi�. Przysun�� si�
jeszcze bli�ej i wyszepta� Severusowi prosto w twarz, zanurzaj�c
spojrzenie w jego p�on�cych niczym w transie oczach:</p><p>- Uwielbiam spos�b, w jaki mnie
dotykasz.</p><p>I Harry znowu dostrzeg�, �e
co� za jego oczami si� szarpn�o. Tak gwa�towne,
i� cofn�� si� mimowolnie.</p><p>- I co jeszcze lubisz? -
wymrucza� Severus, pocieraj�c paznokciami o brodawki. Bolesny
pr�d, kt�ry przeszy� jego zmys�y, by� nie do wytrzymania i
Harry zawy�, podskakuj�c na kolanach m�czyzny i nie
potrafi�c nad tym zapanowa�.</p><p>Dopiero, kiedy jego t�uk�ce
si� w piersi serce troch� si� uspokoi�o, a d�onie
Snape'a ze�lizn�y si� w d�, zajmuj�c si�
nieco mniej wra�liwymi rejonami cia�a w okolicach brzucha i bioder,
Harry by� w stanie odpowiedzie�:</p><p>- Uwielbiam tw�j zapach. -
Zagryz� warg�, kiedy d�onie zsun�y si�
�agodnie po obu bokach, g�adz�c napi�t� sk�r�. -
Uwielbiam tw�j g�os. - Palce Mistrza Eliksir�w zacz�y
zatacza� leniwe kr�gi, g�askaj�c dr��ce
mi�nie brzucha. - Uwielb... och! - Podskoczy�, kiedy palec
Snape'a zanurzy� si� w jego p�pku. - Uwielbiam... uwielbiam
wszystko, co ze mn� robisz. I uwielbiam... ach! - Tym razem palce
musn�y wra�liw� sk�r� tu� pod p�pkiem. -
Uwielbiam to, �e mog�... da� ci ca�ego siebie.</p><p>Tym razem to z ust Severusa
wydoby� si� udr�czony j�k i Harry zd��y�
spojrze� na jego twarz akurat w momencie, w kt�rym to co� za oczami
Severusa wydostaje si� na zewn�trz, przejmuje nad nim kontrol� i
rzuca si� na Harry'ego.</p><p>M�czyzna z�apa�
go mocno i przyci�gn�� do siebie, przyciskaj�c usta do jego
klatki piersiowej i ca�uj�c napi�t� sk�r� z takim
zapami�taniem, jakby nic innego si� nie liczy�o. Harry
westchn��, zaskoczony i spojrza� w d�, na
zaci�ni�te oczy Severusa, na pokryte zmarszczkami czo�o i wyraz
twarzy, kt�ry by� taki, taki... niesamowity. Inny. Harry nie potrafi�
tego nazwa�.</p><p>Uni�s� dr��ce
d�onie i wpl�t� palce w czarne, d�ugie w�osy
m�czyzny, czuj�c ka�dy ruch g�owy, kiedy Severus
przesuwa� ustami i nosem po jego sk�rze, ca�uj�c j� i
wci�gaj�c g��boko w nozdrza jej zapach. I Harry nie
potrafi� zrobi� nic innego, jedynie poj�kiwa� i
przygl�da� si� poruszaj�cej si� naprzeciw jego piersi
ciemnej g�owie z niedowierzaniem i zachwytem.</p><p>Kiedy Snape zacz��
przesuwa� j�zykiem wzd�u� mostka, od klatki piersiowej, w
g�r� a� do podstawy szyi, Harry nie�wiadomie zacz��
g�adzi� jego w�osy. Ciche mruczenie, kt�re wyrwa�o si�
z ust m�czyzny sprawi�o, �e Harry poczu�, jak niemal
ca�e jego cia�o pokrywa si� g�si� sk�rk�.
Zacisn�� z�by, widz�c, �e Severus zatrzymuje usta
tu� przed jedn� z zaczerwienionych brodawek i nieznacznie unosi
powieki. Harry nie m�g� dostrzec wyrazu jego oczu, ale doskonale
widzia� wysuwaj�cy si� j�zyk, kt�ry musn�� sutek.
Najpierw raz, jakby chcia� go podra�ni�. I znakomicie mu
si� to uda�o, pomy�la� Harry, kiedy drgn�� i
mocniej zacisn�� palce w mi�kkich w�osach. P�niej
kolejny raz. I kolejny. I Harry patrzy� z zaczerwienionymi policzkami i
zamglonym wzrokiem, jak ten niewiarygodnie ciep�y i mokry czubek
j�zyka podra�nia brodawk� szybkimi, bezlitosnymi
smagni�ciami, poruszaj�c si� w g�r� i w d� i to wygl�da�o
tak, tak... Merlinie!</p><p>Nie by� w stanie tego
wytrzyma�. Zacisn�� na chwil� powieki, walcz�c z
wyrywaj�cymi si� z ust j�kami.</p><p>Nie, chcia�, musia� to
widzie�! Zmusi� si�, aby otworzy� oczy, dok�adnie w
momencie, kiedy Severus zacz�� zatacza� j�zykiem
w�skie kr�gi wok� sutka. A ka�de to gor�ce i lepkie
mu�ni�cie by�o niczym smagni�cie batem, kt�ry podrywa�
ca�e jego cia�o, wprawiaj�c je w stan ci�g�ego
napi�cia.</p><p>Harry musia� rozchyli�
usta, poniewa� brakowa�o mu tchu i mia� wra�enie, jakby
nagle w pomieszczeniu zabrak�o powietrza, kt�rym m�g�by oddycha�.</p><p>- Nie mog�... -
us�ysza� �a�osny j�k i dopiero po chwili
zorientowa� si�, �e to on go wyda�. Severus przerwa�
tortur� i podni�s� g�ow�. Harry odetchn��
g��boko, ale w momencie, kiedy jego oczy napotka�y spojrzenie
m�czyzny, ca�e powietrze ponownie ulecia�o z jego
p�uc.</p><p>Severus wygl�da� na
oszo�omionego, jego oczy b�yszcza�y czym� ci�kim
i dzikim, czym�, co by�o wyg�odzone i teraz zosta�o
oderwane od posi�ku. Wygl�da�, jakby mia� gor�czk�,
jego zaczerwienione policzki kontrastowa�y ze zwyczajowa blado�ci�
cery. I Harry nie potrafi� oderwa� od niego wzroku.</p><p>To by�o tak wyra�ne. I
teraz ju� wiedzia�, co to takiego. I zobaczy� to tak�e,
kiedy Severus ponownie przeni�s� wzrok na jego klatk� piersiow�,
obliza� wargi i przycisn�� usta do drugiego sutka.</p><p>To by�o zatracenie.</p><p>Severus wygl�da� tak, jakby
zupe�nie nad sob� nie panowa�, jakby wszystko inne
przesta�o dla niego istnie�, jakby absolutnie zatraci� si�
w Harrym. A Harry zatraci� si� w rozsadzaj�cym go uczuciu
szcz�cia, kiedy to sobie u�wiadomi� i pozwoli� swoim
my�lom odp�yn��, skupiaj�c si� jedynie na ustach
i j�zyku, kt�rym Severus tak cudownie pie�ci� jego cia�o.</p><p>Mistrz Eliksir�w ca�owa�,
liza� i j�cza�, przygryzaj�c sutek i pozostawiaj�c na
ciele wij�cego si� w przyjemno�ci Harry'ego zaczerwienione
�lady. Czarne kosmyki w�os�w Snape'a muska�y jego rozpalona
sk�r�, a gor�ce usta wyca�owywa�y drog� od klatki
piersiowej, docieraj�c do szyi i ramion. Harry czu� mocne,
niekontrolowane ugryzienia, kt�re za ka�dym razem wywo�ywa�y w
nim ca�� seri� j�k�w, kiedy Severus na przemian
ca�owa� i liza� jego ramiona i barki, od obojczyka a� po
�okcie.</p><p>Kr�ci�o mu si� w
g�owie tak bardzo, �e gdyby nie to, �e wypl�ta� palce
z w�os�w i z�apa� si� szaty Snape'a, to m�g�by
zsun�� si� po jego kolanach i wyl�dowa� na
pod�odze. Nie potrafi� z�o�y� ani jednej sensownej
my�li, poza zachrypni�tym krzykiem rozbrzmiewaj�cym w jego
g�owie:</p><p>"Tak, tak, dobrze! Wi�cej!
Tak, tak, cudownie!"</p><p>D�onie Severusa
wsun�y mu si� we w�osy. Zamrucza�, poddaj�c
si� temu niewiarygodnie przyjemnemu uczuciu. Snape przez moment
g�adzi� sk�r� jego g�owy, wplataj�c palce
pomi�dzy czarne kosmyki, a po chwili zacisn�� je i
poci�gn��, odchylaj�c g�ow� Harry'ego do
ty�u i wpijaj�c si� ustami w jego ods�oni�t�
szyj�. Zacisn�� wargi na ma�ym kawa�ku sk�ry i
zacz�� ssa�, doprowadzaj�c tym Harry'ego niemal do utraty
zmys��w. Kiedy ch�opak ju� prawie lewitowa�, przerywa�
i przyciska� spragnione usta do kolejnego fragmentu, torturuj�c go
tak d�ugo, dop�ki Harry nie zaczyna� kwili�. Po
nieko�cz�cej si� m�ce przyjemno�ci poczu�, jak te
rozgrzane wargi dosi�gaj� jego ucha i poprzez swoje g�o�ne
j�ki us�ysza� ca�kowicie ochryp�y, niemal przepalony
pragnieniem szept:</p><p>- Przyjemnie ci?</p><p>Co? Severus go o co� pyta�?
Ale jak mia� odpowiedzie�, je�eli nie pami�ta� w
og�le, do czego, poza j�czeniem, u�ywa si� strun g�osowych?</p><p>- Tak - wydusi� w ko�cu. -
Czuj�...</p><p>Nie by� w stanie
doko�czy�, nie, kiedy ten niesamowicie rozpalony j�zyk
musn�� jego szyj�.</p><p>- Co czujesz? - mrukn��
Severus, owiewaj�c wilgotn� sk�r� gor�cym oddechem.</p><p>- Czuj�... ciebie.
Wsz�dzie. I... - Musia� przerwa�, aby z�apa�
uciekaj�cy mu z p�uc oddech, kiedy Severus zatrzyma� usta
milimetry od jego ucha i dysza� ci�ko, tak jakby czeka� na
odpowied� Harry'ego. - I czuj� si�... szcz�liwy. I
chc�... �eby� ty tak�e by� szcz�liwy -
wyduka� i odwr�ci� twarz, spogl�daj�c prosto w zamglone,
hebanowe oczy m�czyzny, znajduj�ce si� teraz zaledwie
kilka centymetr�w od jego w�asnych.</p><p>By�y tak blisko. Czu�
ciep�y oddech Severusa na swojej twarzy. Severusa, kt�ry
wygl�da� tak... inaczej. Jego w�osy by�y w nie�adzie,
spl�tane. Cienkie usta zaczerwienione i nabrzmia�e, wilgotne i lekko
rozchylone wygl�da�y tak... zapraszaj�co. Ale Harry nie
odwa�y� si� po nie si�gn��. Pomimo
oszo�omienia, w jakim si� znajdowa�, zapami�ta�
t� lekcj� doskonale.</p><p>Szybko przeni�s� spojrzenie na
p�omienie wij�ce si� w czarnych �renicach i poczu�
jednocze�nie przyjemne i bolesne uk�ucie w l�d�wiach.</p><p>Tak blisko. Tak blisko. Czu� go
ca�ym sob�. Ka�dym skrawkiem rozgrzanej sk�ry. I chcia� wi�cej.
Jeszcze wi�cej.</p><p>Przechyli� g�ow� i
potar� policzkiem o szorstki policzek m�czyzny.
Zamkn�� oczy, zatracaj�c si� w niesamowitym uczuciu dotyku
cia�a o cia�o. Sk�ry przy sk�rze. Pu�ci� szat� i po�o�y�
d�o� na drugim policzku. I poczu�, jak twarz Severusa staje
si� cieplejsza, jak rozgrzewa si� pod wp�ywem jego dotyku i
delikatnego ocierania si� policzkami.</p><p>To by�a taka intymna chwila. I
Harry wyczuwa� to w swoim sercu. I musia� co� zrobi�,
musia� co� powiedzie�, aby to z siebie wyrzuci�. Aby
przekaza�, co teraz czuje.</p><p>- Severusie, ja... - wyszepta� i
urwa�. Czu� zam�t. Chcia� co� powiedzie�. Ale
by�o tego zbyt wiele. Od czego mia�by zacz��? - Ja... -
Mistrz Eliksir�w odsun�� twarz i spojrza� na niego. I wszystkie
s�owa ponownie ulecia�y z jego g�owy. Prze�kn��
�lin�, szykuj�c si� do kolejnej pr�by. Otworzy� usta
i...</p><p>...wyda� z siebie
g�o�ne westchnienie, kiedy m�czyzna z�apa�
d�o�, kt�ra ca�y czas spoczywa�a na jego policzku i
przysun�� do swych ust, aby j� poca�owa�. I Harry,
czuj�c ciep�e usta przyciskaj�ce si� do wn�trza jego
d�oni, zupe�nie zapomnia� o tym, co mia� jeszcze
chwil� temu zrobi�, czy powiedzie�.</p><p>Przez jego zamroczony umys�
przebieg�a absurdalna my�l, �e chyba nigdy jej ju� nie
umyje. I wiedz�c, �e dotyka�y jej usta Severusa, r�wnie�
b�dzie j� od teraz ca�owa�.</p><p>M�czyzna pu�ci�
jego r�k� i zamkn�� na chwile oczy, oddychaj�c
g��boko. I Harry, kieruj�c si� instynktem,
przesun�� j� w d�, zatrzymuj�c na niesamowicie
twardej wypuk�o�ci w spodniach m�czyzny. Kiedy to
poczu�, jego oczy rozb�ys�y, ale nie cieszy� si� zbyt
d�ugo, poniewa� Severus z�apa� jego d�o� i
umie�ci� z powrotem na swojej szacie. Rozci�gn�� usta
w krzywym u�mieszku, a zmarszczka pomi�dzy jego brwiami
pog��bi�a si�. Wygl�da�o na to, �e Severus w
ko�cu zdo�a� si� nieco opanowa�.</p><p>- Jeszcze z tob� nie
sko�czy�em - wymrucza�.</p><p>I Harry niemal zlewitowa� z jego
kolan, kiedy poczu� d�ugie palce zaciskaj�ce si�
ostro�nie na jego dr��cej erekcji. Je�eli wcze�niej
by� ju� nieziemsko podniecony, teraz mia� wra�enie, �e
najmniejszy nawet dotyk to b�dzie dla niego zbyt wiele.</p><p>- Nie... nie wytrzymam ju�
d�ugo - wydusi�, zaciskaj�c powieki i usi�uj�c
utrzyma� biodra w jednej pozycji.</p><p>- Wiem... - odpar� �agodnie
Severus. - Zrobi� to delikatnie.</p><p>I jakby dla potwierdzenia tych
s��w, zacz�� powoli, niemal leniwie przesuwa�
r�k� po trzonie, tworz�c z d�oni niewielki tunel, kt�rego
�cianki tylko nieznacznie muska�y pulsuj�c� erekcj�
Harry'ego. Ale to i tak by�o... by�o...</p><p>- O cholera! - wykrztusi� Harry,
poruszaj�c biodrami w rytmie przesuwaj�cej si� po jego penisie
d�oni i rytmicznie poci�gaj�c za szat� Snape'a. Nie
by� w stanie utrzyma� oczu otwartych. Zaciska� powieki tak
mocno, i� widzia� pod nimi rozb�yskuj�ce bia�e plamy.
Wszystkie jego zmys�y by�y skupione tylko na tym jednym organie,
tylko na tej jednej ch�odnej d�oni, przesuwaj�cej si� po
jego roz�arzonej sk�rze i wywo�uj�cej w l�d�wiach
eksplozj� coraz bole�niejszej przyjemno�ci.</p><p>- Czy dobrze to robi�? - Harry
mia� wra�enie, �e do jego uszu dobieg�o pytanie, ale
zamieniony w papk� umys� zareagowa� dopiero po chwili. I
wykry� w tym pytaniu nut� z�o�liwo�ci.</p><p>- Doskonale - odpar�
dr��cym szeptem. Nie wiedzia�, w jaki spos�b uda�o mu
si� sk�adnie odpowiedzie�, poniewa� mia�
wra�enie, �e z jego zmys��w nie pozosta�o ju�
zupe�nie nic.</p><p>- Jeste� tego pewien? - Kolejne,
ironiczne pytanie. - No nie wiem... Mo�e powinienem przyspieszy�?</p><p>I zrobi� to. Ca�e
cia�o Harry'ego poderwa�o si�, a r�ce
poci�gn�y mocno za szat� na piersi m�czyzny.</p><p>Harry zacz�� desperacko
kr�ci� g�ow�. Nie chcia� doj�� tak szybko.
Pragn��, aby to zniewalaj�ce uczucie trwa�o i trwa�o i
trwa�o... i nigdy si� nie sko�czy�o.</p><p>- Nie? - Severus udawa�, �e
czuje si� rozczarowany. - No c�... to mo�e spr�bujemy
zrobi� tak?</p><p>Mistrz Eliksir�w otworzy�
d�o� i zsun�� j� ni�ej, dotykaj�c
napi�tych, dr��cych j�der.</p><p>Och, to by�o jeszcze lepsze!</p><p>Harry zakwili� i znowu
zadr�a�, ci�gn�c za szat� tak mocno, i� niewiele
dzieli�o go od rozerwania jej. Palec Severusa zsun�� si�
jeszcze ni�ej i zacz�� g�aska� miejsce tu� za
j�drami i to by�o takie cudowne...</p><p>Mimowolnie rozsun�� nogi,
pragn�c jeszcze wi�cej. I Severus zgi�� palec,
podra�niaj�c ten punkt paznokciem.</p><p>- Och! - sapn�� Harry i
gwa�townie otworzy� za�zawione oczy, spogl�daj�c na
swojego zaczerwienionego, niemal bordowego penisa.</p><p>Nie m�g�, nie m�g� ju�
d�u�ej...</p><p>Jego wzrok by� zamglony, ale i
tak dostrzeg� samotn� kropl�, kt�ra pojawi�a si� na
samym czubku g��wki jego pulsuj�cej erekcji i powoli po niej
sp�ywa�a.</p><p>Nie, jeszcze nie teraz!</p><p>Ale to by�o takie...</p><p>- Och! - zaj�cza� ponownie,
kiedy Snape zabra� r�k� i przy�o�y� palec do
trzonu, zatrzymuj�c niesforn� kropl�.</p><p>Harry zacisn�� z�by, z
ca�ej si�y powstrzymuj�c si� i wiedz�c, �e nie da
rady, �e nie jest ju� w stanie...</p><p>Severus obliza� wargi i powoli
przesun�� palcem w g�r�, prowadz�c kropl� z powrotem
ku g��wce i zbieraj�c po drodze kolejn�, po czym �agodnie
rozsmarowa� je na samym czubku.</p><p>Ostatkiem si� spojrza� na
twarz Snape�a, kiedy m�czyzna owija� powoli d�o�
wok� jego dr��cej spazmatycznie i b�agaj�cej o
ukojenie erekcji. I wtedy w�a�nie Severus uni�s�
g�ow�, zanurzaj�c spojrzenie w oczach Harry'ego, a
p�on�cy w nich obu ogie� po��czy� si� ze
sob� i rozpali� jeszcze wi�kszym p�omieniem.</p><p>Severus �cisn��.</p><p>I Harry poczu�, �e
odp�ywa, osuwa si� i opada. I krzyczy. Krzyczy tak d�ugo i tak
g�o�no, jakby nigdy nie mia� sko�czy�. A jego
cia�o topi si�, spala i zamienia w popi�. Nie wiedzia�,
jak to mo�liwe, �e wygina je i podryguje, dr��c w spazmach
i nie b�d�c w stanie wypu�ci� z d�oni czarnej szaty. I
czu� t� szorstk� d�o� przez ca�y czas
zaci�ni�t� na swojej erekcji. I widzia� bia�e strugi
spermy, wystrzeliwuj�ce z niego z tak� si��, i�
dociera�y niemal do ich twarzy. I poczu� kilka kropli si�gaj�cych
jego policzka. I do policzka przypatruj�cego mu si� z fascynacj�
Severusa.</p><p>I wiedzia�, �e nigdy, nigdy
w �yciu nie by� tak szcz�liwy, jak teraz.</p><p>Wibracje orgazmu jeszcze bardzo,
bardzo d�ugo b��dzi�y po jego ciele, a rozkoszna
przyjemno��, kt�ra zala�a mu l�d�wie, powoli
rozp�ywa�a si� i zamienia�a w ciep�e dr�enie rozlu�nionych
mi�ni.</p><p>Na jego twarzy pojawi� si�
b�ogi wyraz spe�nienia. Opad� do przodu i opar� czo�o
o rami� Severusa, pr�buj�c z�apa� oddech.
U�miecha� si�. I czu� si� tak, jakby ten u�miech
ju� nigdy nie mia� znikn�� z jego twarzy.</p><p>- To by�o cudowne... -
wymrucza� w rami� m�czyzny, czuj�c, jak Mistrz
Eliksir�w uwalnia jego penisa. - Dzi�kuj�, Severusie.</p><p>- Nie ma za co, panie Potter -
odpar� Snape, a w jego g�osie zadr�a�a z�o�liwa
nuta. I Harry poczu�, jak r�ce Severusa oplataj� go w pasie.
U�miechn�� si� jeszcze rado�niej i wcisn��
twarz w szyj� m�czyzny.</p><p>Nie porusza� si� przez
jaki� czas, nie b�d�c w stanie zmusi� do tego swoich
rozmi�kczonych mi�ni. A poza tym by�o mu tak cudownie.
Czu� zapach Severusa, s�ysza� jego oddech i by� tak blisko
niego. Nie chcia�, aby to si� sko�czy�o.</p><p>Ale przecie� nie m�g�
siedzie� tutaj w niesko�czono��. Kiedy jego oddech si�
wyr�wna�, a serce odrobin� uspokoi�o, zmusi� swoje
cia�o do wysi�ku i poruszy� si�, przesuwaj�c nieco
biodra. I wtedy to poczu�. Bole�nie tward� erekcj�
Severusa, wbijaj�c� mu si� w udo.</p><p>O cholera! Przecie� Snape
jeszcze nie doszed�! Poczu� si� jak najgorszy egoista. Ale jak
m�g� o tym my�le�, skoro przez jaki� czas nie
pami�ta� nawet swojego imienia?</p><p>W chwili, kiedy si�
poruszy�, us�ysza� ciche westchnienie, kt�re wyrwa�o
si� z ust m�czyzny. Severus zsun�� d�onie po
jego plecach i zacisn�� je na po�ladkach. Bardzo mocno.</p><p>Harry obliza� zaschni�te
wargi. U�cisk by� tak silny, tak pe�en... pragnienia, �e
mimowolnie zadr�a�.</p><p>Podni�s� g�ow�, przysun��
usta do ucha Severusa i zapyta� szeptem:</p><p>- Chcesz we mnie wej��?</p><p>- Tak... - W zachrypni�tym
g�osie m�czyzny by�a jedynie potrzeba.</p><p>- Ja te� tego chc� -
odpar�, ocieraj�c si� policzkiem o szorstk� sk�r�
Mistrza Eliksir�w. Si�gn�� w d� do swoich spodni, aby
unie�� biodra i je zsun��, ale powstrzyma� go
u�cisk na nadgarstkach. Odsun�� si� i spojrza� z
zaskoczeniem w przygl�daj�ce mu si�, strzelaj�ce iskrami
czarne t�cz�wki.</p><p>- Nie tutaj - powiedzia� cicho
m�czyzna. Harry nie potrafi� oderwa� wzroku od jego oczu.
G�odnych i spragnionych. I Harry wiedzia�, �e tylko on mo�e
go zaspokoi�.</p><p>Kiwn�� g�ow� i
powoli zsun�� si� z kolan Snape'a. Severus podni�s�
si� wolno z fotela i nie spogl�daj�c ju� na niego,
skierowa� si� do sypialni.</p><p>Nogi Harry'ego wci�� si�
ugina�y, kiedy ruszy� za m�czyzn�, czuj�c
nerwowe trzepotanie w �o��dku. Nie odezwa� si�, gdy
Severus zatrzyma� si� i przepu�ci� go przodem.</p><p>Zamierzali zrobi� to w sypialni.
Zamierzali zrobi� to w ��ku. To by�o... znacznie
powa�niejsze ni� wszystko do tej pory.</p><p>Harry nie wiedzia� dlaczego, ale
nie potrafi� zapanowa� nad dr�eniem, kiedy jego wzrok pad�
na szerokie, przykryte czarn� po�ciel� ��ko, a drzwi
za jego plecami zamkn�y si� z cichym trzaskiem.</p><p>*"Lost" by Red</p><p><strong>--- rozdzia� 36 ---</strong></p><p><strong>36. Behind the bedroom
door.</strong></p><p>You calm the storms, and you give me
rest.</p><p>You hold me in your hands, you won't
let me fall.</p><p>You steal my heart, and you take my
breath away.</p><p>Would you take me in? Take me deeper
now?</p><p>Cause you're all I want, You're all I
need</p><p>You're everything, everything!*</p><empty-line/><p>Harry kiedy� ju� tutaj
by�. Dwa
razy. Pami�ta� to. Pami�ta� t� ch�odn�,
czarn� po�ciel pod swoimi biodrami. Ale za pierwszym razem by�
pijany i wszystko, co si� wtedy wydarzy�o, by�o niewyra�ne
i zamazane, a za drugim... c�. Za drugim razem da� Severusowi
prezent urodzinowy. Ale wtedy do niczego nie dosz�o.</p><p>Mo�e to i dobrze.</p><p>Poniewa� teraz, kiedy tak
sta� przed tym szerokim ��kiem i wpatrywa� si� w nie,
czu� buzuj�c� w swoim wn�trzu ekscytacj�. I
przeczuwa�, �e to, co prawdopodobnie wydarzy si� teraz, nie
by�oby w og�le mo�liwe wtedy.</p><p>To by�a d�uga droga. I
ci�ka. Ale przeszed� j�. By� tutaj i Severus
mia� zamiar... mia� zamiar...</p><p>Zamar�, s�ysz�c ciche
kroki podchodz�cego do niego od ty�u m�czyzny. W
napi�tej, ch�odnej ciszy rozleg� si� szelest szat.
Przymkn�� oczy, odcinaj�c dop�yw przyt�umionego
�wiat�a rzucanego przez kilka rozpraszaj�cych
ciemno��, dr��cych p�omieni �wiec.</p><p>S�ysza� w uszach szalone
bicie w�asnego serca. I nie potrafi� pozby� si�
wra�enia nierealno�ci. Jakby to wszystko by�o tylko
u�ud�. Snem. Wymarzonym snem. Ta czarna po�ciel, ten
dr��cy blask, ciche kroki, szelest... nie, dotyk szorstkiej szaty na
jego rozpalonej sk�rze, kiedy Severus zatrzyma� si� tu� za nim.
Wydawa�o si�, �e czas przesta� p�yn��.
Wszystkie mi�nie w ciele Harry�ego napi�y si�.
Czeka�. Lecz nie wiedzia�, na co. Na dotyk? Na poca�unek? Na
cokolwiek, cokolwiek!</p><p>I wtedy us�ysza�, jak
m�czyzna pochyla si� nad nim, a przez jego napi�te
cia�o przebieg� nag�y, intensywny skurcz. Zadr�a�
niekontrolowanie, czuj�c na karku ciep�y oddech.</p><p>Teraz mia� ju� niemal
absolutn� pewno��, �e jeszcze chwila i... i nie pozostanie
z niego zupe�nie nic, gdy� zmys�y i doznania rozszarpi�
jego cia�o.</p><p>Zacisn�� powieki i
wyda� z siebie zduszone, udr�czone westchnienie, czuj�c na
swojej nagiej sk�rze delikatne mu�ni�cie szaty stoj�cego za nim
Snape'a. Gor�cy oddech �askocz�cy mu szyj� sprawi�,
i� jego cia�o pokry�o si� g�si� sk�rk�. Nie
wiedzia�, co Severus zamierza, ale nie pr�bowa� o tym
my�le�, poniewa� wtedy m�g�by zwariowa� do reszty.
Wystarcza� mu sam dotyk. I ciep�y podmuch w�druj�cy po jego
ciele, kiedy Severus z�apa� zwisaj�c� mu na ramionach
koszul� i poci�gn�� w d�, zdejmuj�c j� z
niego i odrzucaj�c na pod�og�.</p><p>Jego sk�ra b�aga�a o dotyk
i Harry mimowolnie wygi�� si� w ty�, przywieraj�c do
tego ch�odnego, wysokiego cia�a za nim i pozwalaj�c, by
d�onie Severusa zaj�y si� kolejn�
cz�ci� jego garderoby. M�czyzna zsun��
spodnie i slipy z jego bioder, pozwalaj�c im opa�� a� do
kostek. Harry, nie otwieraj�c oczu, wysun�� stopy z but�w i
wypl�ta� nogi ze spodni. Chcia� jeszcze zdj��
skarpetki, ale nie zd��y� ju� tego zrobi�, gdy�
poczu� rozgrzany j�zyk dotykaj�cy jego karku. Wyda� z
siebie g�o�ne westchnienie.</p><p>Och, to by�o takie... takie...</p><p>Pochyli� g�ow� do
przodu, pozwalaj�c, by ten gor�cy, wilgotny j�zyk
przesun�� si� na szyj�, niezwykle powoli, jakby bardzo
dok�adnie chcia� pozna� jego smak i go zapami�ta�.
Harry niemal upad� na pod�og�, kiedy d�onie Severusa
spocz�y na jego bokach i zsun�y si� w d�, na
biodra, i jeszcze ni�ej... I nie potrafi� powstrzyma� j�ku,
kiedy te d�onie wbi�y si� w jego cia�o, mocno
zaciskaj�c si� na po�ladkach i powoli zacz�y je
rozszerza�. Poczu� �agodne ugryzienie na karku i
drgn��, a jego cia�o przeszy� niemal bolesny pr�d.</p><p>I wtedy jedna z d�oni
znikn�a i po chwili dotkn�a jego warg, napieraj�c na
nie i zmuszaj�c go do rozchylenia ich. D�ugi palec Snape'a
w�lizn�� mu si� do ust.</p><p>- Nawil� go. - G�os
Severusa by� cichy i przyt�umiony. Tak, jakby ka�de
rozbrzmiewaj�ce w otaczaj�cej ich ciszy s�owo by�o
natr�tnym intruzem, kt�rego nie powinno tutaj by�, kt�ry jedynie
przeszkadza�.</p><p>Harry zacisn�� usta
wok� smuk�ego palca, mrucz�c z przyjemno�ci. Smakowa�
czym� s�onym oraz gorzkim. I szybko zrozumia�, co to by�o.
Jego w�asna sperma, kt�r� wcze�niej pokry� r�k�
m�czyzny. Na sam� my�l o tym poczu� dr��ce
�askotanie w �o��dku.</p><p>Przez chwil�
b��dzi� po nim j�zykiem, dok�adnie zlizuj�c z
niego lepk� ciecz. J�kn�� z niezadowoleniem, kiedy Severus
wyj�� wilgotny palec z jego ust. Ale bardzo szybko zmieni�
zdanie, gdy� poczu�, jak m�czyzna wsuwa d�o�
pomi�dzy jego uda, dotykaj�c tego wra�liwego miejsca tu� za
j�drami i bardzo powoli przesuwa j� w g�r�, pomi�dzy
rozchylonymi po�ladkami, podra�niaj�c go paznokciem tak bardzo,
i� Harry mia� przez chwil� wra�enie, �e zaraz umrze.</p><p>A w momencie, kiedy Severus
zatrzyma� palec tu� przy jego wej�ciu i zacz�� je
muska� szybkimi smagni�ciami opuszka, Harry mia� ju�
absolutn� pewno��, �e jeszcze chwila i naprawd� skona.
Albo sp�onie. Teraz by�o mu ju� wszystko jedno.</p><p>Wstrzyma� oddech, czuj�c
kolejne ugryzienie u podstawy szyi i w�lizguj�cy si� w niego
palec Severusa. Otworzy� usta, gwa�townie �api�c powietrze
i zacisn�� powieki jeszcze mocniej, pragn�c skupi� si�
jedynie na tym doznaniu.</p><p>Ach, jak bardzo za tym
t�skni�... Jak cholernie bardzo!</p><p>Jednak Severus nie pozwoli� mu
cieszy� si� tym doznaniem zbyt d�ugo. Wsun�� si�
w niego kilka razy, po czym wyda� z siebie zduszony j�k, jakby
ocala�a resztka mur�w jego silnej woli w�a�nie run�a,
obalona niesamowitym uczuciem ciep�ego, napieraj�cego na jego palec
cia�a, w kt�rym chcia� si� jak najszybciej zanurzy� i nie
potrafi� ju� d�u�ej si� powstrzymywa�.</p><p>Wysun�� si� z
Harry'ego, kt�ry otworzy� oczy, zaskoczony tym nag�ym
szarpni�ciem. Snape popchn�� go na ��ko i nakry�
sob�. Harry zadr�a�, kiedy jego rozgrzana sk�ra
dotkn�a ch�odnej po�cieli i gdy poczu� na sobie
ci�ar cia�a m�czyzny. To sprawi�o, �e
zacz�� si� niemal trz��� z niecierpliwo�ci i
podniecenia. Szorstka szata ocieraj�ca si� o jego sk�r� i czarna
peleryna rozrzucona wok� niego wygl�da�y tak... tak...
cholernie stymuluj�co. Ale Harry nie potrafi� powstrzyma�
nag�ej my�li, kt�ra wdar�a mu si� do g�owy,
szepcz�c do ucha:</p><p>"Pomy�l, jakby to by�o
poczu� na sobie jego nagie cia�o... Jakby to by�o czu�
sk�r� przy sk�rze..."</p><p>Bardzo szybko jednak o tym
zapomnia�, gdy� jego szyj� owion�� ciep�y oddech,
a tu� nad sob� us�ysza� mroczny g�os, kt�ry
wydawa� si� by� tak blisko, jakby rozbrzmiewa� w jego w�asnej
g�owie:</p><p>- Zobaczymy, jak to ci si�
spodoba...</p><p>To? To znaczy, c...</p><p>Jego sk�ry dotkn�� wilgotny
j�zyk i zacz�� w�drowa� po plecach.</p><p>Och, a wi�c to!</p><p>Poderwa� g�ow� do
g�ry, wydaj�c z siebie udr�czony j�k przyjemno�ci. Jego
palce zacisn�y si� na po�cieli i w tej jednej chwili
pomy�la�, �e odda�by wszystko, aby to si� nigdy nie
sko�czy�o.</p><p>Severus liza� jego plecy z
tak� zach�anno�ci�, jakby pragn�� posmakowa�
ka�dego skrawka sk�ry, a Harry m�g� si� jedynie wi� pod nim
i poj�kiwa� w czarn� po�ciel pod sob�.</p><p>Czer�, otacza�a go
czer�. By�a nad nim i pod nim. Jego w�asna sk�ra wydawa�a
mu si� teraz tak blada, tak jasna, tak... nieskazitelna w por�wnaniu z
ni�. A on z przyjemno�ci� poddawa� si� tej
ciemno�ci, opada� w mrok, pozwalaj�c, aby go
poch�on��.</p><p>Wygi�� plecy, czuj�c
j�zyk sun�cy wzd�u� kr�gos�upa, od szyi i karku
a� do krzy�a. I towarzysz�cy mu ciep�y oddech, kt�ry
�askota� jego wilgotn� sk�r�, och�adzaj�c j�
i wywo�uj�c niekontrolowane dreszcze. Lecz kiedy dotar� do
ko�ci ogonowej, zatrzyma� si� i oderwa� od jego cia�a.
Harry poczu� nag�y niedosyt. Chcia� jeszcze, jesz...</p><p>- Jeszcze - wyj�cza� w
prze�cierad�o. Jego sk�r� och�odzi� powiew powietrza,
tak jakby Severus zaczerpn�� tchu. Harry spi�� si�,
czekaj�c na jego reakcj�. A po chwili us�ysza�
wypowiedzian� niskim, rozkazuj�cym tonem odpowied�:</p><p>- B�agaj.</p><p>W pierwszej chwili mia�
wra�enie, jakby po jego ciele zacz�� pe�za� pr�d
i co� bardzo mocno �cisn�o mu serce.</p><p>Pragn�� tego.
Pragn�� to znowu poczu�.</p><p>Nabra� tchu i wyszepta�:</p><p>- B�agam...</p><p>Ponowny powiew powietrza. Ale tym
razem przypomina� raczej bezg�o�ne parskni�cie.</p><p>- No prosz�... Potter
b�agaj�cy mnie o co�... Fascynuj�ce.</p><p>Na policzki Harry'ego
wyp�yn�� rumieniec. Och, niech on ju� przestanie i...</p><p>Oooo, tak...</p><p>Ten j�zyk, ten niesamowicie
gor�cy i mokry j�zyk ponownie dotkn�� jego rozpalonej sk�ry
i Harry mia� wra�enie, �e za chwil� oszaleje, kiedy powoli
zsuwa� si� po jego ciele, coraz ni�ej i ni�ej, poprzez
ko�� ogonow�, docieraj�c do szczeliny pomi�dzy
po�ladkami. Nie potrafi� ju� utrzyma� bioder p�asko.
Podrygiwa�y samoczynnie, a Harry czu�, jak jego erekcja ociera
si� o g�adk� po�ciel. Ponownie by� twardy, i to
bole�nie, a ka�de kolejne otarcie grozi�o ca�kowit�
utrat� kontroli. Szczeg�lnie, kiedy j�zyk Severusa powoli
wsun�� si� pomi�dzy jego po�ladki i Harry poczu�,
jak m�czyzna rozszerza je d�o�mi, a ten j�zyk... ten
j�zyk... on... ACH!</p><p>Harry nie potrafi�
powstrzyma� krzyku, kt�ry wydar� mu si� z ust, kiedy poczu�
ciep�e, �liskie mu�ni�cie na swoim wej�ciu. Mia�
wra�enie, �e sp�onie i zamieni si� w popi� i b�aga�
w duchu, by ta udr�ka si� zako�czy�a. Albo nie...
zrobi�by wszystko, aby Snape nie przestawa�!</p><p>To by�o zbyt... Merlinie!</p><p>Kiedy mu�ni�cia
przyspieszy�y, Harry musia� zacisn�� z�by na poduszce,
aby st�umi� krzyk. Jego wej�cie pulsowa�o, niemal
b�agaj�c o zaspokojenie, o to, aby ten mokry, rozgrzany, pal�cy
j�zyk w ko�cu si� w niego wsun��. Zachlipa�, nie
b�d�c w stanie panowa� nad swoimi reakcjami i obawiaj�c
si�, �e za chwil� rozedrze prze�cierad�o, kt�re
zaciska� w d�oniach.</p><p>Severus w�a�nie... on
w�a�nie liza�...</p><p>- Aaaaach... Kurwa! -
przekl�� gard�owo, wciskaj�c zarumienion� twarz w
po�ciel.</p><p>Merlinie, nie potrafi� nawet o
tym pomy�le�, aby jego serce nie pr�bowa�o wyskoczy� z
piersi, a krew w �y�ach nie zamienia�a si� w law�.</p><p>Nagle wszystko usta�o. J�zyk
znikn��, Severus odsun�� si�, a Harry pr�bowa�
z�apa� oddech, gdy� mia� wra�enie, jakby ca�e
powietrze ulecia�o z jego p�uc wraz z krzykiem. Czu� zawroty
g�owy i nie potrafi� otworzy� oczu, zbyt otumaniony tym, czego
w�a�nie do�wiadczy�.</p><p>Otrze�wi� go dopiero
d�wi�k rozsuwanego zamka. Jego cia�o zareagowa�o
instynktownie. Uni�s� biodra i ukl�kn��, zapraszaj�co
wypinaj�c po�ladki, ale nie odrywaj�c od po�cieli ani
twarzy, ani zaci�ni�tych na niej d�oni.</p><p>W odpowiedzi us�ysza� za
sob� niski, zachrypni�ty j�k Severusa. Wygl�da�o na
to, �e ta pozycja niezwykle przypad�a mu do gustu, oceniaj�c po
jego nagle przyspieszonym oddechu. Harry kl�cza�, czekaj�c na
dotyk, na mu�ni�cie, na cokolwiek, ale nic si� nie dzia�o.
Nast�pi� moment jak gdyby zawieszenia, wype�niony cisz� i
bezruchem. Zacz�� si� niepokoi�. Czy�by co�
si� sta�o?</p><p>Poruszy� si� i
odwr�ci� g�ow�, aby spojrze� na Severusa i sprawdzi�,
o co chodzi. Rozszerzy� oczy, kiedy uderzy� go wyg�odzony
zachwyt, jaki dostrzeg� na twarzy przypatruj�cego mu si� m�czyzny.</p><p>- Co rob...? - zacz��, ale
j�zyk odm�wi� mu pos�usze�stwa, gdy na ustach Severusa
pojawi� si� mroczny u�miech.</p><p>- Napawam si� tym widokiem -
odpar� cicho m�czyzna.</p><p>Policzki Harry'ego
zap�on�y, kiedy pr�bowa� sobie wyobrazi�, jak musi
teraz wygl�da�. Odwr�ci� g�ow� ponownie i
wcisn�� twarz w prze�cierad�o. I nagle poczu�
dr��cy dotyk ch�odnych d�oni Severusa, rozszerzaj�cych
jego po�ladki. Lecz po chwili jedna z r�k znikn�a i
sk�r� Harry'ego musn�a odrobina magii. I w tym momencie
g�adki, �liski palec, pokryty jak�� rozgrzewaj�c�
ma�ci�, w�lizn�� si� w jego wn�trze. Harry
westchn�� g��boko, czuj�c, jak jego mi�nie
rozlu�niaj� si� i pragn�c, by Severus wszed� w niego
g��biej... Jednak palec szybko si� wycofa�, a serce
Harry'ego zatrzyma�o si� w pe�nej ekstatycznego oczekiwania
chwili.</p><p>I wtedy to poczu�.</p><p>Gor�c� g��wk�
penisa Severusa przeciskaj�c� si� przez jego otw�r. A
p�niej wi�cej, jeszcze wi�cej Severusa w nim, wchodz�cego
w niego z tak� �atwo�ci�, z tak� potrzeb�...</p><p>Us�ysza� gard�owy pomruk
przyjemno�ci, kt�ry wyrwa� si� ust m�czyzny, kiedy
jego twardy penis zanurza� si� w nim milimetr po milimetrze. I Harry
us�ysza� w nim g��d, pragnienie i co� jeszcze... Ale teraz
nie mia� g�owy, aby si� nad tym zastanawia�. Nie, kiedy
czu� to niewiarygodne, pulsuj�ce gor�co, zanurzaj�ce
si� w nim i ocieraj�ce o �cianki jego wej�cia. Nareszcie
czu� si� ca�kowicie wype�niony, jakby wcze�niej
by� niekompletny. A tylko Severus potrafi� go tak doskonale
wype�ni�.</p><p>M�czyzna wchodzi� w
niego najg��biej, jak to by�o mo�liwe. Harry czu�
uderzenia gor�cych j�der o swoje po�ladki i chcia�
wi�cej. Chcia� jeszcze wi�cej! I wiedzia�, �e Severus
tak�e chce wi�cej. Czu� to po sile, z jak� palce
m�czyzny zaciska�y si� na jego biodrach, niemal
wbijaj�c mu si� w sk�r�. Harry mia� pewno��,
�e pozostan� �lady, ale wcale mu to nie przeszkadza�o.
Chcia� tych �lad�w. Chcia�, aby Severus naznaczy� go
ca�ego, naznaczy� go jako swoj� w�asno��. I nie
potrafi� odp�dzi� tych my�li, kiedy poj�kiwa� w
at�asow� po�ciel, wypinaj�c po�ladki jeszcze bardziej.</p><p>Severus wyda� z siebie kolejny
gard�owy j�k i nagle wysun�� si� z Harry'ego,
opadaj�c na niego i ogrzewaj�c jego sk�r� gor�cym,
ci�kim oddechem. Przez chwil� tylko le�a�, jakby pr�bowa�
doj�� do siebie, ale po chwili Harry poczu� jego rozgrzane usta
na swoich plecach. Snape ca�owa� i na przemian liza� jego kark,
�opatki, barki, a Harry musia� zaciska� na po�cieli
z�by, aby st�umi� swoje zachrypni�te j�ki.
Wra�enie by�o tak niesamowite, �e penis Harry�ego
zacz�� pulsowa� jeszcze gwa�towniej.</p><p>Severus oderwa� si� od jego
plec�w i ponownie w niego wszed�, kolejny raz wydaj�c z siebie pomruk
wyg�odnia�ej przyjemno�ci, jakby tak bardzo tego
pragn��, i� nie potrafi� nad tym zapanowa�.</p><p>Harry poczu� owijaj�ce
si� wok� jego klatki piersiowej rami� Snape'a i zanim
zd��y� zorientowa� si�, co si� dzieje,
m�czyzna podni�s� go i przyci�gn�� do siebie.
Harry przylgn�� plecami do jego torsu, kl�cz�c na ��ku
w wyprostowanej pozycji i westchn��, kiedy drugie rami� Severusa
owin�o si� wok� jego pasa, przyci�gaj�c go
jeszcze bli�ej i wciskaj�c w szorstk� szat�.</p><p>By� teraz tak blisko niego.
Niemal czu� dr�enie napi�tych mi�ni pod
materia�em i... Merlinie! Harry mimowolnie wygi�� plecy i
wypi�� po�ladki, kiedy Severus zacz�� porusza� si�
w nim ostrymi, szybkimi, p�ytkimi smagni�ciami. I to by�o
takie... takie... OCH!</p><p>D�wi�k, kt�ry wyrwa�
si� z jego piersi by� jednym d�ugim j�kiem, wibruj�cym
w rytmie pchni�� Severusa. Przesun�� r�ce za siebie,
pr�buj�c je na czym� zacisn�� i natrafi� na
materia� szaty. Wbi� w niego palce i poczu�, jak cia�o pod
ubraniem porusza si�. Zrozumia�, �e jego r�ce
spocz�y na uderzaj�cych w niego w zawrotnym tempie biodrach
Severusa. Czu� pod palcami ich si�� i
gwa�towno��, kiedy ch�osta�y jego po�ladki i
przesuwa�y si� w prz�d i w ty� z tak� szybko�ci�,
jakby zamierza�y go zniszczy�, zamieni� w popi�.</p><p>I wtedy us�ysza� g�os.
Zachrypni�ty, dysz�cy g�os tu� przy swoim uchu:</p><p>- Tak, w�a�nie tak, Potter.
Chc� �eby� j�cza� i wi� si�. Pragn�
rozbi� ci� na kawa�ki, sprawi�, aby� skomla� i
b�aga�. - Severus przysun�� usta jeszcze bli�ej i
szepta� mu wprost do ucha, a Harry mia� wra�enie, jakby ten
niski, mroczny g�os rozbrzmiewa� bezpo�rednio w jego
g�owie: - Tak ci� zer�n�, �e ju� nigdy, przenigdy
nie zapragniesz niczego i nikogo innego.</p><p>I Harry wi� si� i
skomla�, czuj�c, jak te s�owa uderzaj� prosto w jego
zmys�y i zaciskaj� si� wok� erekcji, a co� w jego
wn�trzu chce si� wyrwa�, wyj�c dziko i szarpi�c si�.
I nie potrafi� powstrzyma� tego jednostajnego, wibruj�cego,
t�tni�cego j�ku, kiedy gor�cy czubek penisa raz za razem
uderza� w jego prostat�.</p><p>- G�o�niej. - Rozkaz
by� ostry i tak stymuluj�cy, �e Harry automatycznie
zacz�� j�cze� dono�niej. W odpowiedzi Severus znowu
przyspieszy� i mocniej owin�� go ramionami, przyciskaj�c do
siebie z tak� si��, jakby nigdy nie zamierza� go
wypu�ci�. - Jeszcze g�o�niej - powt�rzy� i Harry
mia� wra�enie, �e za moment ca�kowicie zedrze sobie
gard�o. Ale wygl�da�o na to, �e Snape'owi si� to
podoba�o, s�dz�c po pomruku zadowolenia, kt�ry owion��
jego ucho.</p><p>Pragn�c powstrzyma� zawroty
g�owy, Harry odchyli� g�ow� do ty�u, opieraj�c
j� na ramieniu Severusa i teraz jeszcze dok�adniej s�ysza�
jego ci�kie sapanie i poj�kiwania przyjemno�ci. Czu�
podmuchy gor�cego powietrza, kt�re muska�y jego szyj�. Czu�
poruszaj�ce si� za nim cia�o, coraz szybciej i szybciej. I
czu� w sobie gor�co. Czu� p�omienie w miejscu, w kt�rym
penis Snape'a ociera� si� o jego otw�r, �cianki, uderza� w
prostat�. Mia� wra�enie, �e trawi go ogie� i �e
jeszcze chwila, a ten po�ar ogarnie ca�e jego cia�o. Severus
porusza� si� w nim tak, jakby p�dzi� i nie by� w
stanie si� zatrzyma�; i przyspiesza� coraz bardziej i
bardziej...</p><p>I nagle wysun�� si� z
niego, wyrzucaj�c z siebie ci�kie, gard�owe
przekle�stwo:</p><p>- Cholera!</p><p>W tym momencie Harry zrozumia�,
dlaczego Mistrz Eliksir�w po raz kolejny przerwa� tak nagle. Po prostu
by� ju� zbyt blisko, a nie chcia� doj�� tak szybko.
Chcia� to przed�u�y�. Chcia�, aby to trwa�o i
trwa�o i...</p><p>Kiedy Harry to sobie
u�wiadomi�, jego serce zala�a nag�a, nieopanowana fala
ciep�ych uczu�. Odwr�ci� g�ow� w bok i zamglonym
wzrokiem spojrza� na Severusa. Jego twarz by�a zaczerwieniona, a
czarne kosmyki w�os�w przylepi�y si� do spoconego czo�a.
Ten widok sprawi�, �e jego serce przeszy� skurcz.
Przysun�� twarz jeszcze bli�ej i poca�owa� Severusa w
to wra�liwe miejsce na szyi, tu� pod uchem. Us�ysza�, jak
m�czyzna na chwil� wstrzymuje powietrze i ta jedna, ledwie
zauwa�alna reakcja sprawi�a, �e serce Harry'ego
za�piewa�o.</p><p>Odwr�ci� g�ow�
ponownie i zamkn�� oczy, czuj�c, �e u�cisk Snape'a
rozlu�nia si�. Severus zabra� r�k� z jego klatki
piersiowej, ale mocniej �cisn�� go w pasie i pokierowa� ich
obu w d�, z powrotem na po�ciel. Po�o�y� Harry'ego na
boku, a sam u�o�y� si� za nim, opieraj�c si� na
�okciu i przyci�gaj�c go jeszcze bli�ej, a nast�pnie
uni�s� jego nog� i ponownie w niego wszed�.</p><p>Harry wyda� z siebie
g�o�ne westchnienie i pozwoli�, aby jego g�owa opad�a
na ��ko. Severus ponownie opl�t� go ramieniem i przez
umys� Harry'ego przebieg�a b�yskawiczna my�l, �e to
chyba nie jest przypadek, �e d�o� Severusa spocz�a na
jego klatce piersiowej, dok�adnie w miejscu, gdzie bi�o serce.
By�a ch�odna i by�a na nim, czu� j� na swojej sk�rze i
tak�e zapragn�� j� poczu�. Nie potrafi� si�
powstrzyma�. Uni�s� r�k� i po�o�y� j�
na smuk�ej d�oni. Otworzy�a si� pod jego dotykiem.
Owin�� wok� niej palce, �ciskaj�c j� z niemal
mia�d��c� si�� i przyci�gaj�c pod
swoj� brod�, aby mi�� j� jak najbli�ej siebie.</p><p>Odwr�ci� g�ow� i
spojrza� na twarz Severusa, oddalon� od w�asnej jedynie o kilka
centymetr�w. I podczas ka�dego pchni�cia musia� zmusza�
swoje oczy do tego, aby pozosta�y otwarte, poniewa� widok tej
spoconej, zarumienionej twarzy tu� nad sob� by� prawdopodobnie
najpi�kniejsz� rzecz�, jak� kiedykolwiek zobaczy�.
Nawet pomimo zawrot�w g�owy i zaparowanych okular�w, dostrzega� na
niej zmarszczki przyjemno�ci. Widzia� zlepione ze sob�,
opadaj�ce na czo�o i policzki w�osy. Widzia�
p�on�ce jak w gor�czce oczy, kt�re sun�y po jego
ciele, naprzemiennie przypatruj�c si� jego twarzy albo
w�druj�c ni�ej. I wygl�da�o na to, �e najbardziej
przyci�ga je widok penisa, kt�ry wsuwa� si� powoli w jego
wej�cie. Wsuwa� si� i wysuwa�. Wsuwa� i wysuwa�.</p><p>Tym razem Severus wchodzi� w
niego wolniej. I g��biej. Lecz i tak ka�de pchni�cie
doprowadza�o Harry'ego niemal do utraty zmys��w. Ale Snape
wydawa� si� to lubi�. Wydawa� si� lubi� to, jak
wysuwa� si� z Harry'ego niemal do ko�ca, pozostawiaj�c w
nim jedynie sam� g��wk�, a p�niej zanurza� si� z
powrotem, ca�� swoj� d�ugo�ci�, a� po same
j�dra, czuj�c, jak jego pulsuj�cy penis przeciska si� przez
ciasny otw�r.</p><p>I Harry tak�e to lubi�. A
szczeg�lnie lubi� moment, kiedy wilgotny, rozgrzany czubek
wype�niaj�cego go penisa uderza� w ten wra�liwy punkt w
jego wn�trzu, posy�aj�c jego zmys�y a� pod sufit. I pragn��
jeszcze wi�cej. Pragn�� jeszcze wi�kszej blisko�ci.</p><p>Uni�s� g�ow� i
wpi� si� ustami w szyj� m�czyzny. Us�ysza�
jak Severus wydaje z siebie j�k. Zacz�� ssa� skrawek sk�ry,
czuj�c w nozdrzach przyprawiaj�cy o zawroty g�owy zapach
m�czyzny: zio�a, imbir, pi�mo, pot i co� ostrego,
dra�ni�cego... jakby po��danie. Wszystko wymieszane ze
sob� i uderzaj�ce wprost w najg��bsze zmys�y i
instynkty. Harry czu�, �e si� trz�sie, czu�, jak
p�omienie w jego podbrzuszu ogarniaj� ca�e wn�trze, jak
rozgrzewaj� ka�dy fragment cia�a. Zacz��
j�cze� w szyj� Severusa, nie potrafi�c oderwa� od
niego ust. Smakowa� pot i pe�zaj�ce pod sk�r� dr�enie.
I s�dz�c po zachrypni�tych, coraz g�o�niejszych
poj�kiwaniach m�czyzny, on tak�e by� ju� na
samym skraju.</p><p>I w ko�cu j�kn��
i szarpn�� g�ow�, odrywaj�c si� od warg
Harry'ego, jakby to by�o dla niego zbyt wiele. Harry poczu� lekkie
uderzenie w skro�. Sykn�� i zacisn�� powieki,
czuj�c niewielki b�l. Severus szarpn�� si� zbyt
gwa�townie i tr�ci� go brod�. Ale to si� teraz nie
liczy�o. Wa�ne by�o tylko to gor�co, kt�re ros�o w
nim, wype�nia�o go...</p><p>Nagle Harry poczu� na swojej
skroni delikatny dotyk ciep�ych warg. Dok�adnie w tym miejscu, w
kt�rym zosta� uderzony. Otworzy� oczy, a jego serce, z niemal
szale�czego tempa, podskoczy�o i zatrzyma�o si� w miejscu.</p><p>Severus poca�owa� jego
twarz. Poca�owa� jego skro�. Poca�owa� zranione
miejsce. Nie, to by�o zbyt... nieprawdopodobne! To nigdy nie mog�oby
si� przydarzy�, to absolutnie i niezaprzeczalnie... cudowne.</p><p>Snape oderwa� wargi, przygl�daj�c
mu si� z nieodgadnionym wyrazem twarzy, jakby sprawdza�, czy wszystko
z nim w porz�dku. A Harry wiedzia�, �e b�dzie
potrzebowa� sporej ilo�ci czasu, by przypomnie� sobie, jak
si� oddycha.</p><p>Jego serce ruszy�o ponownie, od
razu przybieraj�c zawrotny rytm.. Tak samo, jak pchni�cia Snape'a,
kt�ry przyspieszy� nagle, przymykaj�c oczy z przyjemno�ci, kiedy
zanurza� si� w nim. Po ciele Harry'ego sp�ywa�y krople
potu, w�osy przylepi�y mu si� do czo�a, a �ar w jego
wn�trzu osi�gn�� stan alarmowy i wszystko w nim
zacz�o wrze�. Zacisn�� powieki, czuj�c, �e
ogie� wkrad� si� nawet pod nie. S�ysza� nad sob�
ci�kie, urywane sapanie i gor�cy oddech owiewaj�cy mu
twarz i wiedzia�, �e obaj s� ju� na samej granicy. �e
ju�, ju� prawie... Jeszcze tylko jedno pchni�cie, jedno
uderzenie, jeden wybuch...</p><p>I Harry poczu�, jak jego
pulsuj�ca erekcja eksploduje przyjemno�ci� granicz�c�
z szale�stwem, pokrywaj�c czarn� po�ciel bia�ymi
strugami spermy. Ale on nie m�g� tego zobaczy�, poniewa�
widzia� jedynie ogie�. Ogie�, kt�ry poch�on��
ca�e jego cia�o i ka�dy fragment duszy. Wygi��
si� w stron� Severusa, a jego mi�nie napi�y
si� tak bardzo, i� zacz�y strzela� bolesnymi
uk�uciami, jak gdyby p�yn�� przez nie pr�d. Mia�
wra�enie, jakby wszystko w nim pulsowa�o. �y�y,
mi�nie, powieki, palce, rozlewaj�ca si� w podbrzuszu
rozkosz. �cisn�� konwulsyjnie d�o� Severusa, jakby to
by�a jedyna realna rzecz na tym �wiecie. Jedyna rzecz, kt�ra
utrzymywa�a go na powierzchni. To i ten rozgrzany penis, wci��
uderzaj�cy w jego prostat�, posy�aj�cy w dogorywaj�ce
cia�o kolejne fale rozkoszy.</p><p>Doznanie by�o tak intensywne,
i� kiedy ostatnia fala ust�pi�a i Harry w ko�cu opad�
na materac, maj�c wra�enie, �e ka�dy nerw w jego ciele
sp�on��, a mi�nie roztopi�y si�,
odkry�, �e chyba zdar� sobie od krzyku gard�o.</p><p>Z trudem otworzy� oczy i w polu
jego zamglonego, rozmytego spojrzenia pojawi�a si� twarz Severusa.
Severusa, kt�ry przypatrywa� mu si� niczym sok�, jakby
chcia� dok�adnie spi� ka�d� emocj� z jego twarzy.
I przyspieszy� jeszcze bardziej, jakby nie m�g� si� ju�
doczeka� dotarcia do fina�u. Jakby od tego, by jak najszybciej do
niego dotrze�, zale�a�o jego �ycie.</p><p>Harry widzia� wysi�ek na
tym zmarszczonym w wyrazie determinacji obliczu, widzia� p�on�cy
w oczach g��d, kt�ry nasyciwszy si� widokiem zarumienionego,
spe�nionego Harry'ego, rozgorza� jeszcze bardziej, jakby to go
jedynie podsyci�o. I p�dzi� teraz do celu, coraz szybciej i
szybciej, uderzaj�c biodrami w nagie po�ladki i nie odrywaj�c
spojrzenia od przypatruj�cych mu si� zielonych, zamglonych oczu.</p><p>I wtedy Harry to zobaczy�.
Tu� przed tym, zanim na czarne oczy opad�y powieki, zatrzaskuj�c
je w �wiecie przyjemno�ci. Zobaczy� rozb�ysk. Jasny,
ciep�y rozb�ysk, jakby to �wiat�o, kt�re wtedy w nim
widzia�, wreszcie przebi�o si� przez mrok. Jedynie na
kr�tk� chwil�, ale to wystarczy�o, aby jego serce opad�o
niemal do �o��dka. I w tym jednym momencie poczu� si�
najszcz�liwsz� osob� na �wiecie. Poniewa� tylko
on m�g� widzie�, jak ta surowa twarz �agodnieje, zmarszczki
wyg�adzaj� si�, a wargi wykrzywiaj� w co� na
kszta�t u�miechu, obna�aj�c zaci�ni�te z�by,
pomi�dzy kt�rymi przedziera si� niski, zachrypni�ty pomruk
spe�nienia. I tylko on m�g� czu� to gor�co, kiedy sperma z
pulsuj�cej w nim erekcji rozlewa si� w jego wn�trzu,
wype�niaj�c go ciep�em i rado�ci�. I tylko on
m�g� czu� ten silny u�cisk na swojej d�oni, kiedy Severus
dochodzi� w nim, odrzuciwszy g�ow� do ty�u. I mia�
wra�enie, �e jeszcze troch�, a jego palce zostan�
zmia�d�one, ale nie przeszkadza�o mu to. Poniewa� tylko on
m�g� to poczu�. Tylko on m�g� to ogl�da�. Tylko on
m�g� tego do�wiadczy�. Tylko on m�g� da� to
Severusowi. I to by�o najcudowniejsze uczucie pod s�o�cem.</p><p>Nie mia� poj�cia, ile czasu
to trwa�o. To si� nie liczy�o. M�g�by przygl�da�
mu si� godzinami. I �a�owa�, kiedy Severus w ko�cu
opad� na ��ko za nim i, dysz�c ci�ko,
wysun�� si� z niego. M�czyzna wyswobodzi�
d�o� z jego u�cisku i po�o�y� si�
p�asko na plecach, dochodz�c do siebie.</p><p>Harry poczu�, jak spomi�dzy
jego po�ladk�w wyp�ywa co� ciep�ego i g�stego. O tak,
czu� si� spe�niony. Ca�kowicie spe�niony. I nieziemsko
wr�cz szcz�liwy.</p><p>Odwr�ci� twarz od Snape'a,
poniewa� zacz�a go ju� bole� szyja i
po�o�y� si� na boku, podci�gaj�c kolana i
k�ad�c rozprostowane r�ce przed sob� na ��ku.
S�ysza� ci�ki oddech Severusa za swoimi plecami,
chocia� sam mia� jeszcze problemy z wyr�wnaniem i uspokojeniem
swojego oddechu, a serce nadal bi�o mu zdecydowanie zbyt szybko. Jego
zm�czone mi�nie dr�a�y, a powieki zacz�y
ci��y�. Nie potrafi� zmusi� si� do tego, aby je
unie��. Nie potrafi� teraz zmusi� si� nawet do tego,
aby poruszy� cho�by ma�ym palcem. M�g� tylko
le�e�, pr�buj�c nie trz��� si� tak bardzo i
ws�uchiwa� si� w dwa nier�wne oddechy. I coraz powolniejsze, ale
niezwykle g�o�ne bicie swojego serca. I pozwala�, aby jego sk�ra
przypomina�a sobie ka�dy dotyk i ka�dy poca�unek,
z�o�ony na niej przez te cienkie wargi.</p><p>Westchn�� cicho,
u�miechaj�c si� do tych wspomnie�. Ale wtedy
us�ysza� poruszenie za sob� i u�miech natychmiast
sp�yn�� z jego ust.</p><p>Zamar�, nas�uchuj�c.</p><p>Co si� teraz stanie? Czy Snape
znowu wstanie i odejdzie? Znowu go zostawi?</p><p>Nie, nie chcia� tego. Nie
chcia� zosta� tu sam. Nie po tym wszystkim. Nie w takiej chwili.</p><p>Us�ysza� cichy szelest i
zacisn�� mocniej powieki. Materac ugi�� si�.</p><p>Nie, nie id�...</p><p>Jego sk�r� po�askota�
nagle �agodny powiew magii. Zaskoczony odkry�, �e zar�wno
pokrywaj�ca po�ciel sperma, jak i ta zaschni�ta na jego ciele,
znikaj�. A wraz z nimi znika tak�e ten ostry, dra�ni�cy
zapach, kt�rego �r�d�a nie zna�, ale podejrzewa�, �e
ma co� wsp�lnego z nasieniem, potem i... seksem?</p><p>Ponownie us�ysza� szelest,
materac za nim ugi�� si� po raz kolejny i Harry wstrzyma�
oddech.</p><p>I wtedy w�a�nie poczu�
mi�kki dotyk na swoich w�osach. D�o� Severusa
spocz�a na jego g�owie i powoli zacz�a j�
g�adzi� w �agodny, nienachlany spos�b, g�askaj�c jego
wilgotne w�osy, skro� i kawa�ek policzka.</p><p>Jego serce zatrzyma�o si� i
przez moment Harry mia� wra�enie, �e za chwil� eksploduje.</p><p>Severus nie odszed�. Dlaczego?
Dlaczego z nim zosta�?</p><p>Tak, b�aga� o to w
my�lach, ale nie s�dzi�... nie sadzi�... �e
naprawd�...</p><p>Zawsze go zostawia�. Zawsze
odchodzi�. I to teraz by�o takie dziwne i... nowe. I niesamowite. I
sprawi�o, �e w jego g�owie rozbrzmiewa�a tylko ta jedna
my�l: Severus z nim zosta�! Le�a� za nim! G�aska�
go po g�owie! I... i... Cholera! Zaraz chyba umrze z szoku. I ze
szcz�cia.</p><p>Mo�e powinien co�
powiedzie�? Ale co takiego? Nie, cisza by�a taka przyjemna. Nie
m�g� jej przerwa�. Ba� si� to zrobi�. Ba�
si� poruszy�. Ba� si� nawet oddycha�, �eby to si�
tylko nie sko�czy�o. M�g�by tak le�e� do ko�ca
�ycia, byle tylko Severus nadal go g�aska�. I �eby nigdy
nie przerwa�. �eby nigdy nie odszed�.</p><p>Tak, nigdy... nie odszed�.</p><p>Zm�czenie zacz�o
bra� nad nim g�r�. Mia� coraz wi�ksze problemy ze
sk�adnym my�leniem. Wycie�czone, obola�e mi�nie
i nadwyr�one zmys�y postanowi�y odebra� swoj�
zas�u�on� nagrod� w postaci snu.</p><p>Tak... nie odszed�... nigdy...
Zawsze... zawsze by�. Tak jak teraz. Zawsze.</p><p>Harry powoli odp�ywa�, a
delikatna, monotonna pieszczota tylko pomaga�a mu otuli� si�
ciemno�ci� i pozwoli� si� jej wci�gn��.</p><p>Ockn�� si� dopiero
wtedy, kiedy d�o� znikn�a z jego g�owy i ponownie
us�ysza� za sob� szelest.</p><p>- Ju� p�no. Musisz
wraca�. - G�os Severusa by� lekko zachrypni�ty. Poza tym,
wydawa� si� ju� zupe�nie opanowany.</p><p>Harry zmusi� si� do
otwarcia oczu i zamruga�, kiedy pod powieki wdar�o mu si�
�wiat�o �wiec. Odwr�ci� g�ow� i spojrza�
przez rami� na m�czyzn�, kt�ry odsun�� si�
od niego i wsta� z ��ka.</p><p>Harry poczu� delikatne, bolesne
uk�ucie w sercu.</p><p>Czyli to ju� koniec. Ma sobie
p�j��. No pewnie, a czego si� spodziewa�? Dosta�
ju� przecie� tak wiele. Nie mo�e prosi� o wi�cej.</p><p>Prze�kn��
wyp�ywaj�cy mu na usta sprzeciw i odwr�ci� g�ow� z
powrotem.</p><p>Tak, by� szcz�liwy.
Zadowolony. Spe�niony.</p><p>Nie, nie chcia� zosta� tu
na noc. Nie potrzebowa� tego. Naprawd�.</p><p>Ale mog�oby by� tak...</p><p>- Ubieraj si�. - Severus
schyli� si�, pozbiera� jego rzeczy i rzuci� mu je na
��ko. - Id� pod prysznic. Kiedy wr�c�, masz by�
gotowy.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
patrzy�, jak m�czyzna znika za drzwiami prowadz�cymi do
�azienki. Przez chwil� panowa�a aksamitna cisza. Po jakim�
czasie us�ysza� odg�os sp�ywaj�cej wody i bardzo
szybko zacisn�� oczy, pr�buj�c wyrzuci� z my�li obraz
nagiego Severusa pod prysznicem.</p><p>Nie, nie! Dosy� ju�!
Mia� si� ubra�!</p><p>Westchn�� i spr�bowa�
si� podnie��. Nie mia� si�y. Chyba wszystkie jego
mi�nie zamieni�y si� w wat�, i to niezwykle
bolesn�, a ty�ek tak pulsowa�, �e nie wyobra�a�
sobie, jak mia�by na nim teraz usi���.</p><p>Z ogromnym wysi�kiem i
wra�eniem, jakby znajdowa� si� pod powierzchni� g�stej
cieczy, kt�ra uniemo�liwia mu wykonywanie ruch�w, uda�o mu si�
za�o�y� slipy. Opad� na poduszk�, wzdychaj�c
g��boko. Chwil� odpocznie i zaraz spr�buje ubra�
reszt�. Czu� si� tak, jakby jego nogi i ramiona wa�y�y
ton�. Mi�nie wci�� mu dr�a�y i
kr�ci�o mu si� w g�owie. I by� tak bardzo
zm�czony...</p><p>Odpocznie tylko chwilk�,
ma�� chwilk�... I zaraz doko�czy... to co�, co
mia� zrobi�.</p><p>A co mia� zrobi�? Poduszka
by�a taka mi�kka... i ciep�a.</p><p>Nie, co� mia� zrobi�.
Co� sko�czy�.</p><p>Niewa�ne. Wszystko go
bola�o. Chcia� tylko le�e�. Nie potrafi� otworzy�
oczu. W ciemno�ci by�o tak przyjemnie. Otula�a go,
oplata�a. Ko�ysa�a.</p><p>Cisza. Mrok. S�odka
rado��.</p><p>Tak.</p><p>Hmm... czy mu si� wydawa�o,
czy s�ysza� jaki� g�os, kt�ry go wo�a�?</p><p>- Potter!</p><p>- Hmm? - Chyba uda�o mu si�
wyda� jaki� d�wi�k, ale nie by� tego pewien.</p><p>- Potter, wstawaj natychmiast! Nie
mo�esz tutaj spa�!</p><p>- Nnnn... - wymrucza�, mocniej
wtulaj�c twarz w poduszk�. Czego ten g�os chcia�? Chyba
kaza� mu co� zrobi�. - Jutro sko�cz� - wymamrota�
i ponownie zanurzy� si� w ciep�� ciemno��, na
granicy kt�rej unosi�y si� strz�pki jakich�
d�wi�k�w... i dozna�.</p><p>Chyba kroki. I... westchnienie.</p><p>Poczu�, jak co�
potrz�sa go za rami�.</p><p>- Potter, m�wi� po raz ost...</p><p>- Spaaaaaa� -
j�kn��, zwijaj�c si� w k��bek i
pr�buj�c uciec od tego g�osu, kt�ry nie pozwala� mu
zasn��.</p><p>Ponownie us�ysza�
westchnienie, tym razem ci�sze.</p><p>Zamrucza� w poduszk�,
jeszcze bardziej wtulaj�c si� w mi�kk� ciemno��.
Poczu� jakie� poruszenie na swojej twarzy. Jego okulary. Chyba
kto� mu je zdj��. I od�o�y� na szafk�,
s�dz�c po odg�osie.</p><p>Niewa�ne. Spa�</p><p>Zrobi�o si� cieplej.
Co� opad�o na jego cia�o, zakrywaj�c go a� po ramiona.
By�o mu tak przyjemnie...</p><p>Zaraz, chyba powinien co�
jeszcze zrobi�. Powiedzie�. Zawsze co� m�wi�. I zawsze
m�wi� to Severusowi. Nie mo�e zasn��, zanim tego nie zrobi.</p><p>- Dobranoc, Severusie -
wymamrota� cicho w poduszk�.</p><p>Tak, to by�o to. Teraz m�g�
ju� zasn��. Teraz m�g� ju� pozwoli�, aby
ciemno�� otuli�a go ca�ego i zamkn�a w swoim
kokonie.</p><p>I zrobi� to,
odp�ywaj�c coraz g��biej i g��biej w s�odki
sen. Kiedy si� w nim zanurza�, a �wiat zamyka� si� nad
nim, mia� wra�enie, �e us�ysza� bardzo, bardzo odleg�y
g�os, szepcz�cy "dobranoc".</p><p>Ale mo�e tylko mu si� to
wydawa�o? A mo�e ju� �ni�?</p><p>***</p><p>Harry upad� na wilgotn�
traw�. Kr�ci�o mu si� w g�owie. Mia�
wra�enie, jakby przed chwil� jecha� kolejk� g�rsk�.</p><p>Zamruga� i wyplu� z ust
mokre �d�b�o, po czym podni�s� g�ow� i
rozejrza� si�.</p><p>W s�abym �wietle
ksi�yca dostrzeg� przed sob� kamienn�, poro�ni�t�
mchem p�yt�. Wygl�da�a tak, jakby wynurzy�a si�
spod ziemi, zapl�tana w d�ugie, zwisaj�ce z niej �odygi.
Albo korzenie. Kiedy wytrzeszczy� oczy, dostrzeg� wyryte w kamieniu
s�owa. I teraz ju� wiedzia�, co to by�o. Nagrobek.</p><p>Podni�s� si� na kolana i w
polu jego widzenia pojawi�y si� kolejne nagrobki i rze�by,
wygl�daj�ce niczym zmarli, kt�rzy zastygli w pr�bie wydostania
si� z krainy �mierci. W ich wyci�gni�tych, spl�tanych
�odygami ramionach by�o co� przera�aj�cego. Harry
prze�kn�� �lin� i kucn��, z nieznanego
powodu wci�� obawiaj�c si� wyprostowa�.</p><p>Znajdowa� si� na cmentarzu.</p><p>Wzdrygn�� si�, kiedy
us�ysza� za sob� jaki� j�k. Wygl�da�o na to,
�e nie jest tutaj sam.</p><p>Odwr�ci� si�
gwa�townie i dostrzeg� le��c� w trawie posta�,
kt�ra poruszy�a si� i podnios�a g�ow�.</p><p>To by� Cedrik.</p><p>Harry mia� niejasne
wra�enie, �e ju� tu kiedy� by�. �e co�
takiego ju� si� zdarzy�o. A to jedynie wzmog�o
pe�zaj�cy pod sk�r� niepok�j.</p><p>Wyprostowa� si� i
rozejrza�. �wiat�o ksi�yca by�o zbyt s�abe,
aby m�g� dostrzec szczeg�y otoczenia, dlatego podszed�
bli�ej do wyrastaj�cego przed nim nagrobka, s�ysz�c ciche
st�kni�cia pr�buj�cego podnie�� si� na nogi
Puchona. Wysili� wzrok, aby odczyta� znajduj�cy si� na
kamieniu napis.</p><p>Tom Riddle.</p><p>Ogarn�� go znajomy strach,
a jego serce natychmiast zareagowa�o, przyspieszaj�c rytm i
podchodz�c mu do gard�a. Odskoczy� od nagrobka tak
gwa�townie, jakby wystrzeli�y z niego pr�buj�ce go
dosi�gn�� p�omienie.</p><p>Nagle us�ysza� kroki.
Chrz�szcz�ce na pokrywaj�cych ziemi� patykach.
Rozejrza� si�, szukaj�c ich �r�d�a.</p><p>Z ciemno�ci wynurzy�a
si� przygarbiona posta�, nios�c na r�kach ma�e
zawini�tko. Cz�owieczek by� niski i chudy i porusza�
si� niczym przestraszony, w�sz�cy szczur.</p><p>Harry poczu�, jak co�
ci�kiego opada mu do �o��dka, a w piersi zaczyna
p�on�� gniew. Silniejszy od strachu.</p><p>Glizdogon!</p><p>Nie, by�o co� jeszcze.
Wiedzia� to w chwili, kiedy jego blizn� przeszy�
niewyobra�alny b�l, jakby kto� dotkn�� jego czo�a
roz�arzonym pogrzebaczem.</p><p>I wtedy to zobaczy�.
Bia��, b�yszcz�c� czaszk� wychylaj�c�
si� z zawini�tka.</p><p>Przera�enie
�cisn�o mu gard�o.</p><p>To by� Voldemort! Wiedzia�
o tym!</p><p>Ale jak? Sk�d?</p><p>Zanim zd��y�
zareagowa�, us�ysza� wysoki, rozrywaj�cy g�ow�
syk:</p><p>- Zabij niepotrzebnego.</p><p>W d�oni Glizdogona pojawi�a
si� r�d�ka i Harry widzia� jak na zwolnionym filmie, jak
wargi m�czyzny uk�adaj� si� w s�owa Kl�twy
U�miercaj�cej, a on sam odwraca si� do Cedrika, chc�c go
ostrzec, ale krzyk zamar� mu na ustach, kiedy zobaczy�, �e
Puchona ju� za nim nie ma. �e na jego miejscu stoi wysoka posta�
w czarnej szacie.</p><p>Severus!</p><p>- Avada Kedavra!</p><p>M�g� tylko patrze�
bezradnie, jak z r�d�ki Glizdogona wylatuje zielony promie� i
trafia prosto w klatk� piersiow� zaskoczonego m�czyzny.</p><p>I w tym momencie Harry poczu�
si� tak, jakby co� wyrwano mu z piersi, kiedy patrzy�, jak
szczup�e cia�o upada w wilgotn� traw�, odrzucone
si�� uderzenia, jakby nie by�o niczym wi�cej, tylko
szmaciana lalk�, kuk�� bez �ycia.</p><p>Harry widzia� siebie, jak
biegnie i przypada do le��cego na ziemi cia�a i spogl�da w
rozszerzone oczy Severusa. Nadal by�y czarne. Ale nie by�o w nich
ju� tego �wiat�a, kt�rego zawsze szuka�, na kt�re z
tak� niecierpliwo�ci� wyczekiwa�.</p><p>By�y puste. Zimne. Martwe.</p><p>Poczu� jak w g��bi
jego cia�a, w samym zal��ku duszy pojawia si� b�l. I
ro�nie, ro�nie, rozdzieraj�c jego wn�trzno�ci, serce,
wszystko, co napotyka na swojej drodze, pragn�c si� uwolni�. A
kiedy dotar� do ust, ni�s� ju� ze sob� wszystko, co tylko
by� w stanie zebra�, pozostawiaj�c po sobie jedynie
krwawi�ce zgliszcza. I pustk�.</p><p>I kiedy w ko�cu wydosta�
si� z gard�a, eksplodowa� cierpieniem, kt�re przeobrazi�o
si� w zachrypni�te, rozdzieraj�ce wycie.</p><p>- NIEEEEEEEEEE...!</p><p>Mia� wra�enie, jakby
opada� w pustk�, jakby teraz, w tej jednej chwili wszystko, ca�e
jego �ycie przesta�o mie� znaczenie. Pragn�� jedynie
ciemno�ci i zapomnienia. I tego, aby ten b�l odszed�, poniewa�
mia� wra�enie, jakby prze�ar� wszystkie jego
wn�trzno�ci.</p><p>Ale w tej pe�nej
przera�enia i b�lu ciemno�ci, pojawi� si� jaki�
odleg�y g�os. Jednak Harry nie chcia� go do siebie dopu�ci�.
Nie chcia� go s�ucha�.</p><p>G�os by� jednak coraz
wyra�niejszy, przybli�a� si�.</p><p>- ...ter! Potter, do jasnej cholery!</p><p>Co� go szarpa�o.
Potrz�sa�o za ramiona. Kto�.</p><p>Harry chcia�, �eby sobie
poszed�. Nie chcia� nic czu�. Chcia� tylko krzycze� i
krzycze�, poniewa� tylko to pozwala�o mu st�umi� b�l
chocia� odrobin�.</p><p>- Potter! Obud� si�!</p><p>Harry uni�s� powieki i
zobaczy� oczy.</p><p>Czarne oczy. Nie puste, nie zimne.</p><p>Tak samo rozszerzone, nieco zamazane,
ale widzia� w nich �wiat�o. P�omienie. Strach.</p><p>Widzia� �ycie.</p><p>Zerwa� si� i desperacko
rzuci� na szyj� pochylonego nad nim Severusa, �ciskaj�c go
tak mocno, jakby ju� nigdy nie mia� zamiaru go pu�ci�.</p><p>- Ty �yjesz... - wyszepta�
zachrypni�tym g�osem. - �yjesz... On ci� nie zabi�...</p><p>Czu� jak jego serce bije niemal
w kr�liczym tempie. Nie potrafi� z�apa� tchu, a pod
zaci�ni�tymi powiekami pojawi�y si� �zy, ale to
si� nie liczy�o, poniewa� Severus wci�� tu by�.
Nie odszed�.</p><p>�y�.</p><p>Wcisn�� twarz w szyj�
m�czyzny, wyczuwaj�c jego przyspieszony puls i jeszcze nigdy w ca�ym
swoim �yciu nie czu� takiej ulgi.</p><p>- Potter... - zacz��
Severus. W jego g�osie by�o wahanie i kiedy Harry go
us�ysza�, zrozumia� jaka to by�a g�upia sytuacja.</p><p>Zachowa� si� jak
pi�ciolatek, kt�ry po koszmarze rzuca si� przera�ony na
szyj� jednego z rodzic�w.</p><p>Nie, Snape nie mo�e widzie�
go w takim stanie, nie mo�e widzie� jego roztrz�sienia. Harry
nie chcia�, aby jutro rano si� z niego na�miewa�.</p><p>Pu�ci� go, staraj�c
si� nie trz��� a� tak bardzo i z pochylon�
g�ow�, nie chc�c spojrze� mu w twarz, wymamrota�:</p><p>- Przepraszam. Nic mi nie jest.
Musz� tylko p�j�� do �azienki. Wszystko w porz�dku.</p><p>Wsta� z ��ka,
czuj�c, jak jego obola�e mi�nie protestuj� przeciwko
takiemu wysi�kowi i ruszy� przed siebie, nie zwa�aj�c nawet
na pulsuj�cy b�l otartego ty�ka. By�o ciemno, ale nie
przejmowa� si� zapaleniem �wiat�a. Nie obchodzi�o go
nawet to, �e nie mia� okular�w.</p><p>Chcia� jak najszybciej by�
sam.</p><p>Potkn�� si� o co�
le��cego na pod�odze i wpad� na komod�.</p><p>- Wszystko w porz�dku -
wymamrota� ponownie i po omacku dotar� do drzwi �azienki.</p><p>Kiedy zatrzasn�� je za
sob� i zosta� otoczony pustk� i ciemno�ci�, m�g�
w ko�cu pozwoli� sobie na wibruj�ce, zachrypni�te
westchnienie, kt�re pali�o jego gard�o, odk�d si� obudzi�.</p><p>Nie wiedzia�, jak mu si� to
uda�o, ale dotar� do umywalki i pochyli� si� nad ni�,
opuszczaj�c g�ow� i opieraj�c si� przedramionami o jej
ch�odne brzegi. Trz�s� si� tak bardzo, i� z trudem
utrzymywa� si� na nogach i wci�� czu� w
�o��dku t� pal�c� gorycz, jakby co�
rozszarpa�o mu wn�trzno�ci. By�o mu niedobrze i
wyczuwa�, jak ta gorycz p�ynie wzd�u� jego prze�yku.
Targn�y nim torsje i zwymiotowa�. Mia� wra�enie,
jakby przy ka�dym szarpni�ciu co� rozrywa�o go od
�rodka i najwyra�niej chcia�o sprawi�, aby nie
pozosta�o w nim zupe�nie nic.</p><p>Mo�e to i lepiej. Mo�e
wtedy przesta�by czu� to bolesne przera�enie, kt�re
zacisn�o si� na jego sercu i �y�ach, pulsowa�o w
skroniach i b�bni�o w uszach.</p><p>Severus...</p><p>Wci�� widzia� przed
oczami ten zielony blask i le��ce na ziemi cia�o z rozrzuconymi
ko�czynami. I pustk� w czarnych oczach.</p><p>Nie!</p><p>Zacisn�� oczy, walcz�c
z tymi obrazami i ze �zami, kt�re wyp�yn�y spod jego
powiek. Ale nie potrafi� ich powstrzyma�. Kilka skapn�o do
umywalki.</p><p>Nie, Severus �yje, jest za
drzwiami. Nic mu nie jest. Nic mu nie jest. To by� tylko sen. Tylko sen.
Tylko jaki� g�upi, nierealny sen. Wszystko jest w porz�dku.</p><p>Wzi�� g��boki
oddech, pr�buj�c si� uspokoi�, ale serce wci��
bi�o mu zdecydowanie za szybko, a umys� nie potrafi�
zamkn�� dost�pu obrazom, kt�re zobaczy� i kt�re wry�y
si� w niego tak g��boko, i� nie by� pewien, czy
kiedykolwiek uda mu si� ich pozby�.</p><p>To by� tylko sen. Ale jak�e
realny...</p><p>Dlaczego zobaczy� w nim Snape'a?
Dlaczego pojawi� si� zamiast Cedrika? Czy to by�o jakie�
ostrze�enie? Wizja?</p><p>Nie, niemo�liwe. To ju�
si� wydarzy�o. Ty by�a przesz�o��, nie
przysz�o��.</p><p>A mo�e... nie chcia�
straci� Severusa. Zasypia� z t� my�l�. �e nie
chce, aby odszed�. Mo�e wi�c to by� zwyk�y koszmar.
Mo�e tak bardzo boi si� go straci�, �e a� mu si�
to przy�ni�o.</p><p>Ale czy wobec tego powinno to
by� a� tak realne i silne? Czy powinien odczuwa� to tak, jakby
wyrwano mu serce z piersi, a wraz z nim wszystkie uczucia, pozostawiaj�c
jedynie pustk�?</p><p>Pokr�ci� g�ow�,
pr�buj�c oczy�ci� umys�.</p><p>Nie, nie chce o tym my�le�!
Ma dosy�! Zapomnie�. Tak, chce ju� o tym zapomnie�.
Zapomnie� o tym, �e Severus sta� si� dla niego wszystkim i
je�eli by go straci�, to... r�wnie dobrze m�g�by sam...</p><p>Nie! Nie mo�e o tym
my�le�! Nie b�dzie o tym my�la�!</p><p>Musi wraca�. Min�o
ju� wystarczaj�co du�o czasu. Nie chcia�, aby Snape
zauwa�y�, jak bardzo go to przerazi�o. Musi wyj�� i
zachowywa� si�... normalnie. Naturalnie. Przynajmniej na tyle, na ile
b�dzie w stanie.</p><p>Op�uka� usta i twarz
zimn� wod� i wyczy�ci� umywalk�. Przez chwil�
jeszcze opiera� si� o ni�, oddychaj�c g��boko i
pr�buj�c za wszelk� cen� wygl�da�, jakby nic takiego
si� nie wydarzy�o.</p><p>Tak, mia� tylko g�upi
koszmar, ju� w porz�dku, chod�my spa�, to niewa�ne...</p><p>Tak, w�a�nie tak.</p><p>Wyprostowa� si�,
westchn�� g��boko i po omacku ruszy� do drzwi. I kiedy
je otworzy�, zamar�.</p><p>Za progiem sta� Severus.
Najwyra�niej czeka� na niego. I wygl�da�o na to, �e
zapali� w sypialni kilka �wiec, poniewa� Harry, nawet pomimo
braku okular�w, m�g� dostrzec jego odzian� w czarne, lu�ne
spodnie i czarn� koszul� sylwetk� i przypatruj�ce mu
si� z uwag� oblicze.</p><p>I bardzo szybko uciek� wzrokiem,
nie chc�c, aby m�czyzna dostrzeg� jego
przepe�nion� nie do ko�ca jeszcze startymi emocjami twarz.
Wbi� wzrok w pod�og�.</p><p>- Przepraszam, �e ci�
obudzi�em. Nie chcia�em. Mo�emy ju� i�� spa�
- mamrota�, pr�buj�c omin�� go bokiem. Ale wtedy
poczu� silne d�onie �api�ce go za ramiona i
us�ysza� cichy g�os, szepcz�cy:</p><p>- Chod� tutaj.</p><p>Westchn��, kiedy Severus
opl�t� go ramionami, przyci�gn�� do siebie i
przycisn�� do piersi. Harry zamkn�� oczy i ws�ucha�
si� w �agodny d�wi�k bicia jego serca. I wiedzia�,
�e on tutaj jest. Naprawd� jest. Po raz pierwszy od przebudzenia
poczu� wlewaj�cy mu si� do serca spok�j. I musia� o to
zapyta�, poniewa� nie potrafi� powstrzyma� s��w:</p><p>- Nic ci nie b�dzie... prawda?</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. W ko�cu Severus poruszy� si� i uwolni� go z
u�cisku i Harry poczu�, jak smuk�e d�onie �api�
jego twarz i unosz� j�. Zobaczy� ciemne, b�yszcz�ce
oczy. I dostrzeg� za nimi �wiat�o. Nawet pomimo tego, �e
nie widzia� wyra�nie, czu� bij�ce od nich ciep�o. I
us�ysza� g�os Severusa:</p><p>- Nie, nic mi nie b�dzie. To
by� tylko sen.</p><p>- Obiecujesz? - Harry sam by�
zaskoczony desperacj� w swoim g�osie.</p><p>Oczy Severusa nie zmieni�y swego
wyrazu. Ale Harry mia� wra�enie, �e na chwil� co� je
przys�oni�o. Podejrzewa� jednak, �e to tylko cie�
rzucony przez drgaj�ce p�omienie �wiec.</p><p>- Obiecuj� - odpar�
m�czyzna, a na jego twarzy pojawi� si� ledwie widoczny,
krzywy u�miech. - Twoja troska jest wzruszaj�ca, Potter. - Snape
pu�ci� jego twarz i wyprostowa� si�, a Harry poczu�
uk�ucie �alu. - A teraz wracaj do ��ka. Chyba nie masz
zamiaru sta� tutaj do rana i u�ala� si� nad sob�.</p><p>Harry u�miechn��
si� mimowolnie.</p><p>- Nie - odpar�.</p><p>- A to nowo�� -
prychn�� m�czyzna, odsuwaj�c si� i
odwracaj�c g�ow�. Jego g�os sta� si� nagle
ostrzejszy. - Przecie� ty tak uwielbiasz si� nad sob�
u�ala�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Co�
w Severusie si� zmieni�o. I zacz�� zastanawia�
si�, kiedy to si� sta�o. I dlaczego?</p><p>Musia� powiedzie� co�,
co go rozz�o�ci�o. Ale co?</p><p>Obraz przed jego oczami by�
zamazany i teraz, kiedy m�czyzna sta� w pewnej
odleg�o�ci od niego, Harry nie potrafi� dok�adnie dostrzec
jego twarzy. Ale widzia�, �e st�a�a.</p><p>- Nie u�alam si� -
spr�bowa� si� obroni�. - Mia�em tylko z�y sen.
Powiedzia�em ci, �e mo�emy ju� i�� spa�.</p><p>- To dobrze, bo mam dosy�
nia�czenia ci� - odpar� cierpko Severus.</p><p>- Przecie� nie prosi�em
ci�... - zacz�� Harry, czuj�c coraz wi�ksze
rozdra�nienie z powodu opryskliwego tonu Snape'a.</p><p>- Nie, ale ja prosi�em ciebie,
�eby� si� ubra� i wr�ci� do dormitorium, a nie
zasypia� mi w ��ku.</p><p>Harry otworzy� usta i
zamkn�� je ponownie, zbyt zaszokowany odpowiedzi� Snape'a.</p><p>Jak on mu to mo�e
wypomina�? Z�o�� z�o�ci�, przyzwyczai�
si� ju� do tego, �e Severus potrafi wybucha� gniewem w
najmniej spodziewanych momentach, ale to ju� by�a lekka przesada.
Przecie� on nic takiego nie zrobi�! Przecie� Snape wcale nie
musia� za nim przychodzi�...</p><p>A mo�e to o to chodzi�o?
Mo�e by� z�y, �e Harry go obudzi�? To
rzeczywi�cie by�o troch� nie w porz�dku. Ale to przecie�
nie jego wina, �e mia� koszmar.</p><p>Mo�e Severus mia�
racj� z tym, �e Harry lubi si� nad sob� u�ala�?
Ale to wcale nie by�o mi�e wys�uchiwa� tego w �rodku
nocy, po takim okropnym �nie!</p><p>- By�em po prostu zm�czony
- odpar� ura�onym tonem. - Ale je�eli a� tak ci
przeszkadzam, to ju� sobie id�.</p><p>Ruszy� w stron�
le��cych na krze�le ubra�, czuj�c, jak buzuj�ca
mu w �o��dku z�o�� nieco opada. Nie
przejmowa� si� tym, �e nogi nadal si� pod nim ugina�y.</p><p>- Wracaj do ��ka, Potter -
zatrzyma� go zm�czony g�os m�czyzny. - My�lisz,
�e pozwol� ci si� w��czy� po zamku w �rodku nocy,
w dodatku, kiedy jeste� tak rozchwiany emocjonalnie?</p><p>- Nie jestem rozchwiany emocjonalnie
- odburkn�� Harry, pr�buj�c rozpl�ta� swoje
st�amszone spodnie.</p><p>- Tak, a ja nie jestem tym wrednym
sukinsynem, kt�ry rozkazuje ci i�� spa�. I to natychmiast!</p><p>Harry poczu�, jak magiczna
si�a wyrywa mu spodnie z r�k i popycha go na ��ko.
Wci�� by� os�abiony, wi�c nie mia� si�y
podnie�� si� z powrotem.</p><p>- Nie mam ochoty
wys�uchiwa� rano, jak b�dziesz mi wypomina�, �e tu
zosta�em. Najlepiej b�dzie, je�eli...</p><p>- Zamknij si� i nie wystawiaj na
pr�b� mojej cierpliwo�ci - przerwa� mu Severus, gasz�c
r�d�k� �wiat�o. - Nie b�d� ci niczego
wypomina�, poniewa� to ja ka�� ci tutaj zosta�, ty
g�upi ch�opaku!</p><p>Harry westchn�� z
frustracj� i uderzy� g�ow� w poduszk�. Ale nie
wysz�o tak energicznie, jak zamierza�. Wszystko go bola�o.</p><p>- Dobrze, ale nie miej do mnie
pretensji, jak znowu ci� czym� obudz�.</p><p>- B�d� o tym
pami�ta� - us�ysza� w ciemno�ci g�os Severusa, a
po chwili materac obok niego ugi�� si�. Kiedy
m�czyzna u�o�y� si� i nakry�
ko�dr�, w pomieszczeniu zapad�a cisza.</p><p>Harry czu� si� dziwnie,
le��c tak obok niego w ciemno�ci, w kt�rej s�ysza�
jedynie ich dwa przyspieszone oddechy. Dziwnie, a jednocze�nie niezwykle...
b�ogo.</p><p>Pomimo tej sprzeczki, nie m�g�
zapomnie� o tym, co Severus mu dzisiaj da�. A to by�o znacznie
wa�niejsze, ni� jakiekolwiek g�upie wyrzuty. Severus by�
Severusem. Zawsze potrafi� mie� pretensje o wszystko i Harry
doskonale o tym wiedzia�. Ale teraz by� tutaj. Z nim. Pozwoli�
mu tu zosta�. Nie, kaza� mu zosta�, a to by�o
krzepi�ce. Mo�e jednak chcia�, aby tu by�. M�g� go
przecie� wyrzuci�. Nie zrobi� tego.</p><p>I by� na wyci�gni�cie
r�ki. Mo�e m�g�by spr�bowa�... spr�bowa� cho�
troch� si� do niego przytuli�? Wystarczy�o tylko
odrobin� si� przesun��... o tak.</p><p>Harry zmieni� nieco
pozycj�, przybli�aj�c si� do Snape'a. Chcia� jego
blisko�ci. Ba� si� po ni� si�gn��, ale po
tym, co prze�y� we �nie, ten strach wydawa� mu si� teraz
dziecinny.</p><p>Zamar�, s�ysz�c,
�e m�czyzna tak�e si� porusza i odsuwa od niego na
bezpieczn� odleg�o��.</p><p>Harry westchn��
ci�ko i powr�ci� na swoje miejsce. Wygl�da�o na to,
�e dotar� do kolejnej granicy. I b�dzie musia� znowu
czeka� na to, a� Severus pozwoli mu j� przekroczy�. Ale nie
mia� w�tpliwo�ci, �e tak si� stanie. Cho� jeszcze
nie teraz.</p><p>Nie oznacza�o to jednak, �e
nie mo�e posun�� si� do przodu chocia� odrobin�.
Chcia� tego. Potrzebowa�.</p><p>Wstrzyma� oddech i
przesun�� w ciemno�ci r�k�, w poszukiwaniu...</p><p>Tak, znalaz�!</p><p>Zacisn�� palce na
d�oni Snape'a i czeka�, co si� wydarzy.</p><p>W porz�dku, nie wyrwa� jej.
By�o dobrze.</p><p>Ostro�nie przewr�ci�
si� na bok i przesun�� r�ce wzd�u� przedramienia
m�czyzny, zatrzymuj�c je na ramieniu. Materia� koszuli
Severusa by� aksamitnie g�adki, tak inny od jego szorstkich szat.
Ignoruj�c przyspieszone bicie serca, Harry bardzo powoli
przysun�� si� bli�ej i przytuli� si� do
szczup�ego ramienia, oplataj�c je r�kami.</p><p>Tak, to by�o to. Czu�
Severusa pod palcami. Czu� jego zapach. To wystarczy�o.</p><p>Wtuli� twarz w g�adki
materia� i podci�gn�� nogi, zwijaj�c si� w
k��bek i wzdychaj�c z ulg�.</p><p>Tak, m�g� ju�
zasn��. Nie b�d� mu straszne �adne koszmary.
Poniewa� teraz naprawd� czu�... jedno��.</p><p>I pomy�la�,
s�dz�c po chwilowym wstrzymaniu oddechu Severusa, �e on
poczu� j� tak�e.</p><empty-line/><p>* "Everything" by Lifehouse</p><p><strong>--- rozdzia� 37 ---</strong></p><p><strong>37. Thinking of you</strong></p><empty-line/><p>I don't wanna live</p><p>I don't wanna breathe</p><p>Unless I feel you next to me</p><p>I don't wanna sleep</p><p>I don't wanna dream</p><p>'cause my dreams don't comfort me</p><p>The way you make me feel</p><p>Waking up to you never felt so real*</p><p>- Potter!</p><p>Harry mrukn�� przez sen i
przekr�ci� g�ow�, mocniej wciskaj�c twarz w
poduszk� w poszukiwaniu tej ciep�ej mi�kko�ci, kt�ra tak
cudownie go otula�a. Nie chcia� jeszcze wstawa�. Przecie�
mia� wolne. Nikt nie powinien przychodzi� tutaj i...</p><p>- Potter, je�eli zaraz nie
wstaniesz, to zwlok� ci� z ��ka si�� i nie
b�dzie to dla ciebie mi�e.</p><p>To brzmia�o jak Snape.</p><p>Chwila. Co Snape robi� w jego
dormitorium?</p><p>Harry otworzy� jedno zaspane oko
i natychmiast je zmru�y�, gdy� nawet md�e �wiat�o
p�on�cych �wiec by�o dla niego zbyt ostre i wdar�o
si� do jego umys�u, przecinaj�c go niczym n�.</p><p>W rozmazanej mgle roztaczaj�cej
mu si� przed oczami dostrzeg� jak�� ciemn�
sylwetk�. Otworzy� drugie oko, ale to niewiele pomog�o.</p><p>- Skoro ju� �askawie
si� obudzi�e�, to mo�e doprowadzi�by� si� do
porz�dku? Za p� godziny musimy znale�� si� w Wielkiej
Sali.</p><p>Co?</p><p>Harry podni�s� g�ow�,
czuj�c si� tak, jakby kto� waln�� go w ni�
czym� ci�kim.</p><p>Zaraz... Trzeba przeanalizowa�
fakty.</p><p>Wczoraj by� u Snape'a. Piep...
Nie. Kochali si�. Tak.</p><p>A p�niej... p�niej...</p><p>O cholera!</p><p>Zerwa� si� do pozycji
siedz�cej i j�kn��, czuj�c nag�e, bolesne
uk�ucie w ty�ku i protesty nadwyr�onych mi�ni.</p><p>A p�niej Severus pozwoli�
mu zosta� tutaj na noc!</p><p>Harry rozejrza� si� i
dostrzeg� na stoliku plam� w kszta�cie swoich okular�w.
Si�gn�� po nie, za�o�y� je na nos i spojrza�
na Sever...</p><p>Nagle dozna� dziwnego
wra�enia, jakby jego serce i �o��dek zamieni�y
si� miejscami, a oczy pr�bowa�y wyj�� z orbit.</p><p>Przed nim sta� Snape. Tak, to z
pewno�ci� by� Snape. Nikt inny.</p><p>Ale nie mia� na sobie swoich
czarnych, szeleszcz�cych przy ka�dym ruchu szat, zakrywaj�cych
dok�adnie ka�dy skrawek cia�a. O nie.</p><p>Wzrok Harry'ego przesuwa�
si� w g�r� i z ka�dym centymetrem coraz bardziej nie m�g�
uwierzy� w to, co widzi. Snape sta� boso na niewielkim
czarno-zielonym dywanie, rozci�gni�tym na kamiennej posadzce.
Mia� na sobie d�ugie, lu�ne, czarne spodnie i r�wnie ciemn�,
aksamitn� koszul� z d�ugimi r�kawami, kt�ra mi�kko
uk�ada�a si� wok� ramion i cia�a. Rozpi�t�
na piersi.</p><p>Harry wiedzia�, �e si�
gapi, ale nie potrafi� przesta�. I wiedzia�, �e gapi
si� z otwartymi ustami, ale co m�g� na to poradzi�? Jasna sk�ra
wy�aniaj�ca si� spod czarnego materia�u kontrastowa�a
z nim i sprawia�a, �e Harry czu� nieodpart� potrzeb�
dotkni�cia jej i sprawdzenia, czy aby na pewno jest prawdziwa. I
zostawienia na niej swojego �ladu. Bardzo wyra�nego �ladu.</p><p>- Jak widzisz, Potter, jeszcze
�yj� - odezwa� si� w ko�cu Severus, przerywaj�c
Harry'emu pe�n� zachwytu kontemplacj�. - Wi�c mo�esz
ju� przesta� tak si� we mnie wpatrywa�.</p><p>Harry zamkn�� usta i
prze�kn�� �lin�. I nie zwracaj�c uwagi na
s�owa m�czyzny, wsta� i niczym lunatyk ruszy� w jego
stron�, ca�kowicie ignoruj�c bolesne protesty mi�ni
n�g. Nie potrafi� oderwa� wzroku od tego jasnego torsu. I od ciemnego
pasma w�os�w ci�gn�cego si� od p�pka w d� i
gin�cego pod materia�em lu�nych spodni.</p><p>Musia� go dotkn��.
Musia� go naznaczy�.</p><p>Z�apa� za po�y czarnej
koszuli i przylgn�� do wysokiego cia�a, wpijaj�c si�
ustami w ch�odn� sk�r� na piersi Severusa. W nozdrza wdar�
mu si� zapach m�czyzny, a w uszy wci�gane przez niego ze
�wistem powietrze. Harry u�miechn�� si� w duchu i
zacz�� ca�owa� g�adk� sk�r�, mrucz�c w
ni� z zadowoleniem.</p><p>Trwa�o to jednak tylko
male�k� chwil�, a Harry zd��y�
z�o�y� na piersi Snape'a zaledwie kilka wyg�odnia�ych
poca�unk�w, kiedy poczu� silne d�onie zaciskaj�ce si�
na jego ramionach i odsuwaj�ce go gwa�townie.</p><p>- Wydawa�o mi si�, �e
kaza�em ci co� zrobi�! - powiedzia� ostro
m�czyzna.</p><p>Harry zamruga�, nieco
zdezorientowany i spojrza� w g�r�. Severus nie mia� chyba
najlepszego humoru. Mo�e by� z�y, �e Harry zosta� u
niego na noc? Albo po prostu si� nie wyspa� i teraz postanowi�
odegra� si� na nim za nieprzespan� noc. Tak, to by�o bardzo
prawdopodobne. I bardzo "snape'owate".</p><p>- Dobrze, ju� id�.
Chcia�em po prostu si� przywita� - odpar� z westchnieniem i
ju� chcia� si� odwr�ci�, gdy jego wzrok
przyci�gn�a ciemna, czerwono-br�zowa plama znajduj�ca
si� na szyi Severusa.</p><p>To zdecydowanie poprawi�o mu
nastr�j.</p><p>- Severusie... wydaje mi si�,
�e co� ci� w nocy ugryz�o - wyszczerzy� si�,
odsuwaj�c si� od m�czyzny i ruszaj�c ty�em w
stron� �azienki.</p><p>Snape nie wydawa� si�
zaskoczony.</p><p>- W takim razie ty musia�e�
spa� w gnie�dzie gnom�w - odpar�, unosz�c brew i
spogl�daj�c znacz�co na g�rn� cz��
cia�a Harry'ego.</p><p>Ch�opak spojrza� w d�
i rozszerzy� oczy. Ca�� jego pier� pokrywa�y
ma�e, ciemne plamki. Niekt�re wyra�niejsze, inne mniej, ale by�o
ich tyle, �e nie da�o si� zliczy�. Spojrza� ponownie
na Snape'a, na kt�rego ustach pojawi� si� nik�y,
z�o�liwy u�mieszek.</p><p>- W zasadzie to nawet mi si�
podobaj� - odpar� Harry, u�miechaj�c si�. - Mo�e
je sobie zatrzymam... - I nie czekaj�c na odpowied�, z�apa�
swoje ubrania z krzes�a i znikn�� za drzwiami.</p><p>Zawiesi� ubrania na wieszaku
przy drzwiach, po czym podszed� do lustra i spojrza� na swoje
odbicie. Nie tylko jego pier� by�a pokryta plamami. Szyja
wygl�da�a znacznie gorzej. A tu� nad skroni� widnia�
niewielki siniak.</p><p>Wygl�da� tak, jakby ledwie
uszed� z �yciem z jakiej� bijatyki, ale czu� w sobie
tak� rado��, i� z trudem powstrzymywa� si�, by
nie szczerzy� si� przez ca�y czas. Mia� nadziej�, �e
Severus pozwoli mu zatrzyma� przynajmniej cz�� tych
�lad�w. W ko�cu to by�y jego �lady. Oznaczy�y miejsca,
w kt�rych usta Severusa pie�ci�y jego cia�o.</p><p>Harry dotkn�� jednej z
ciemnych plam na szyi z takim uczuciem, jakby to by� skarb. Nie
musia� zamyka� oczu, aby dok�adnie wyobrazi� sobie te
w�skie usta przywieraj�ce do jego sk�ry i ss�ce j� z
tak� zach�anno�ci�, jakby chcia�y
poch�on�� go ca�ego. A to pos�a�o przyjemny
dreszcz wzd�u� jego cia�a, a� do podbrzusza.</p><p>Odetchn�� g��boko
i odwr�ci� si� od lustra, obejmuj�c wzrokiem �azienk�.
By�a prosta i jasna, w zasadzie nie r�ni�a si� znacznie od
�azienek w dormitoriach, poza tym, �e wszystko, co si� tutaj
znajdowa�o, by�o przeznaczone tylko dla jednej osoby. Zamiast wanny,
kt�r� Harry spodziewa� si� ujrze�, by� jedynie
prysznic. No tak, jako� nie potrafi� sobie wyobrazi� Severusa
wyleguj�cego si� w wannie pe�nej b�belk�w i otoczonego
zapachowymi �wiecami. Nie, on nale�a� raczej do os�b, kt�re
preferuj� szybki, praktyczny prysznic.</p><p>I wtedy co� w jego umy�le
otworzy�o si� i Harry przypomnia� sobie odg�os
p�yn�cej wody, kt�ry s�ysza� wczorajszego wieczoru. I nic
nie potrafi� poradzi� na to, �e przed jego oczami pojawi�
si� obraz Severusa. Nagiego Severusa, po kt�rego jasnej sk�rze
sp�ywaj� strumienie wody.</p><p>O nie! Dosy�! Nie b�dzie
sta� tutaj i wyobra�a� sobie Snape'a podczas k�pieli, bo jego
penis zacz�� ju� przejawia� nadzwyczajne zainteresowanie, a
Severus kaza� mu si� przecie� pospieszy�.</p><p>Zamkn�� oczy i
potrz�sn�� g�ow�, pr�buj�c pozby� si�
tego obrazu ze swojej g�owy, po czym zdj�� slipy i okulary,
od�o�y� je na jedn� z p�ek, wszed� do kabiny i
odkr�ci� zimn� wod�.</p><p>O tak, nic tak nie potrafi�o
ostudzi� jak lodowata woda. Szcz�kaj�c z�bami,
odkr�ci� ciep�� i spojrza� na p�k�
zape�nion� r�nego rodzaju buteleczkami. Jego oczy wy�owi�y
szampon z pokrzywy i korzenia lubczyka, z dodatkiem cynamonu i imbiru, jak
uda�o mu si� z pewnymi trudno�ciami odczyta� na butelce.
Zdj�� go z p�ki i nala� sobie na d�o�, po czym
przybli�y� j� do nosa i pow�cha�.</p><p>Zakr�ci�o mu si� w
g�owie. Zapach Severusa. By� dok�adnie taki sam, jak ten, kt�ry
zawsze na nim czu�. A teraz b�dzie m�g� pachnie�
identycznie!</p><p>Poczu� mimowolny dreszcz. Z
namaszczeniem zacz�� namydla� w�osy, rozkoszuj�c
si� spowijaj�c� go woni�. Jego serce bi�o troch�
zbyt szybko, ale nie potrafi� go uspokoi�. Jak to mo�liwe,
�e nawet g�upi aromat potrafi� doprowadzi� go do takiego
stanu?</p><p>Poniewa� to by�a
cz�� Severusa. Na nim. Kolejny �lad.</p><p>Sp�uka� w�osy i
odnalaz� myd�o. U�miechn�� si�, kiedy poczu�
dok�adnie ten sam zapach. Dopiero teraz zda� sobie spraw� z
tego, jak wa�ny by� dla niego ten zmys�. Zawsze by� raczej
dodatkiem do reszty. Dodatkiem do widzenia, s�yszenia, smakowania i
odczuwania dotyku Severusa. A teraz mia� tylko wo�. I to
wystarcza�o, aby m�g� czu� jego obecno�� z tak�
intensywno�ci�, jakby m�czyzna sta� tu� obok, a
Harry wtula� si� w niego. Czy Severus odczuwa� jego aromat w
taki sam spos�b? Czy tak�e nie potrafi� powstrzyma� si�
przed zamykaniem oczu i wdychaniem go, kiedy Harry nie patrzy�?</p><p>Dok�adnie, chocia� z
�alem, sp�uka� z siebie myd�o i wyszed� z kabiny, po
czym rozejrza� si� w poszukiwaniu r�cznik�w. Nie by�o
trudno je dostrzec. Zielonosrebrne z god�em Slytherinu. Wisia�y w
r�wnym rz�dzie tu� pod p�k�, na kt�rej zostawi�
okulary. Wzi�� jeden i kiedy si� wyciera�, nie
potrafi� przesta� my�le� o tym, �e to jest r�cznik
Severusa i �e on tak�e go u�ywa. To by�o... dziwne i
niesamowite.</p><p>Za�o�y� slipy i
okulary i podszed� do umywalki. Rozejrza� si� po p�kach w
poszukiwaniu czego� do z�b�w. Wzi�� past�
(zio�ow�!) i na�o�y� sobie troch� na palec.</p><p>Cholera, nast�pnym razem
b�dzie musia� zabra� ze sob� szczoteczk�.</p><p>Kiedy u�wiadomi� sobie, co
w�a�nie pomy�la�, zamar� z d�oni� w
po�owie drogi do ust.</p><p>Nast�pnym razem? Ale czy
b�dzie nast�pny raz? Czy Severus pozwoli mu jeszcze kiedy� tu
zanocowa� po tym, co Harry mu zgotowa�? Czy w og�le b�dzie
mia� ochot�, aby Harry jeszcze kiedykolwiek zosta� u niego na
noc? Mo�e to by�a tylko jednorazowa sprawa i teraz...</p><p>Zacisn�� powieki,
oddychaj�c g��boko.</p><p>Nie, nie b�dzie teraz o tym
my�la�. Nie b�dzie si� nad tym zastanawia�. Zaczeka na
to, co si� wydarzy. A jak nie b�dzie chcia�o si�
wydarzy�, to on ju� znajdzie spos�b, aby tak si� sta�o.
Tak, dok�adnie tak. A teraz musi si� pospieszy�, poniewa�
nie ma ochoty na to, �eby Snape znowu na niego wrzeszcza�.</p><p>Wyszorowa� z�by palcem tak
dok�adnie, jak potrafi�, wyp�uka� usta i podszed� do
swoich ubra�. Wyci�gn�� r�d�k� z kieszeni
spodni i rzuci� na swoje w�osy zakl�cie susz�ce, po czym,
st�kaj�c troch� i zaciskaj�c z�by,
za�o�y� na siebie spodnie i koszul�.</p><p>Naprawd� wszystko go
bola�o. I to potwornie.</p><p>Kiedy wyszed� z �azienki,
Snape siedzia� w fotelu naprzeciw ��ka i najwyra�niej
czeka� na niego.</p><p>- Nie wiedzia�em, �e
co� tak trywialnego, jak poranna toaleta, mo�e ci zaj��
po�ow� dnia.</p><p>- Po prostu troch� tylko
podziwia�em... - zacz�� Harry i zaci�� si�. Jak
zwykle rozp�dza� si� na pocz�tku zdania, �eby w
po�owie zorientowa� si�, �e to, co chce powiedzie�,
jest idiotyczne (no bo przecie� nie mo�e si� przyzna�,
�e podziwia� jego �azienk�) i si�ga� po co�,
co jako pierwsze przychodzi�o mu do g�owy, ale to nie oznacza�o,
�e by�o mniej idiotyczne: - ...widoki - doko�czy� i
skrzywi� si�.</p><p>Snape uni�s� jedn� brew.</p><p>- Widoki? W mojej �azience? Czy
chcesz mi powiedzie�, Potter, �e podziwia�e� m�j sedes?</p><p>- Nie, tylko ten, no... umm... -
mamrota� Harry, czuj�c kompletn� pustk� w g�owie,
wy�art� przez p�on�ce zawstydzenie.</p><p>- Ach, oczywi�cie, teraz, kiedy
wyja�ni�e� mi to tym rozbudowanym zdaniem, wszystko ju�
rozumiem. Naprawd�, Potter, czasami jestem wr�cz zafascynowany
twoj� elokwencj�.</p><p>Harry patrzy� w wykrzywion�
z�o�liwym u�mieszkiem twarz m�czyzny i czu�,
�e z ka�d� chwil� robi z siebie coraz wi�kszego
idiot�. I �e musi to przerwa�. Za wszelk� cen�!</p><p>- W ��ku ci to nie
przeszkadza - odpar� zuchwale, spogl�daj�c
m�czy�nie prosto w oczy. B�ysk, kt�ry w nich
dostrzeg� i lekkie uniesienie brwi wyra�nie powiedzia�o mu,
�e Snape jest zaskoczony.</p><p>- Czy pr�buje si� pan ze
mn� dra�ni�, panie Potter? - zapyta� spokojnie
m�czyzna.</p><p>- Nie, odpowiadam po prostu w
impertynencki spos�b na twoje k��liwe uwagi. Je�eli nie masz nic
przeciwko - odpowiedzia� Harry, z trudem panuj�c nad pr�buj�cym
wyp�yn�� mu na usta u�miechem. Odwr�ci� si� i
si�gn�� po le��ce na krze�le buty i skarpetki.</p><p>- Zdajesz sobie jednak spraw� z
tego, �e te k��liwe uwagi bardzo szybko mog� zamieni�
si� w co� znacznie perfidniejszego? - zapyta� cicho Severus, a
Harry us�ysza� w jego g�osie wymieszan� z rozbawieniem
gro�b�.</p><p>Teraz nie potrafi� si�
ju� opanowa�. Wyszczerzy� si� i usiad� na
��ku.</p><p>- Tak, doskonale zdaj... a�a! -
j�kn��, czuj�c k�uj�cy b�l w ty�ku. -
Naprawd� nie wiem, jak ja b�d� dzisiaj chodzi�... -
mrukn��, zaciskaj�c z�by i pr�buj�c
za�o�y� skarpetk�.</p><p>- Czy to by� komplement? -
zapyta� g�adko Severus.</p><p>To przepe�ni�o czar� i
Harry parskn�� �miechem. Po�o�y� si� na
plecach i �mia� si� i �mia� tak d�ugo, dop�ki nie
zabrak�o mu tchu. Czu�, jak rozsadzaj�ca go rado��
wyp�ywa z niego przez gard�o i nie potrafi� jej zatamowa�.
By�o jej zbyt wiele.</p><p>- Je�eli ju�
sko�czy�e�, to by�bym wdzi�czny, gdyby�
wr�ci� do siebie i pozwoli� mi si� przyszykowa� -
us�ysza� g�os Severusa. Wyczu� w nim rozbawienie.
Skrz�tnie ukrywane, ale Harry doskonale potrafi� je rozpozna� i
wy�uska�.</p><p>Podni�s� si� i
odetchn�� g��boko, pr�buj�c si� uspokoi�.
Schyli� si� i szybko za�o�y� drug� skarpetk�
i buty. Wyprostowa� si� i spojrza� na przygl�daj�cego
mu si� uwa�nie Severusa.</p><p>I to by�o to. Ju� po
wszystkim. Musia� i��.</p><p>I nie by�o dla niego
zaskoczeniem, �e wcale nie chcia� tego robi�. �e
wola�by tu zosta� i nigdy st�d nie odchodzi�.</p><p>Lepiej zrobi� to szybko,
poniewa� im d�u�ej tak sta� i wpatrywa� si� w
t� ciemn�, wysok� sylwetk� i te czarne, obserwuj�ce go
oczy, tym trudniej by�o mu si� poruszy�, a jego serce
zdawa�o si� dr�e�, daj�c mu sygna�y, �e
je�eli on si� poruszy, to ono tu zostanie.</p><p>Przemierzy� w kilku krokach
dziel�c� ich przestrze� i obj�� Severusa ramionami,
przyciskaj�c policzek do jego klatki piersiowej.</p><p>- Dzi�kuj�. Za wszystko -
powiedzia� cicho.</p><p>Ale m�czyzna nie
odwzajemni� u�cisku. Harry m�g� jedynie ws�uchiwa�
si� w jego spokojnie bij�ce serce i czu� na twarzy dotyk
g�adkiej sk�ry. Chcia� otrze� si� o ni� policzkiem,
ale Severus poruszy� si� i zaciskaj�c palce na jego ramieniu,
uwolni� si� z jego u�cisku i odsun�� go od siebie.</p><p>Harry spojrza� z zaskoczeniem na
wycelowan� w swoj� twarz r�d�k�. I nie wiedzia�
dlaczego, ale poczu� nag�e, b�yskawiczne uk�ucie strachu.</p><p>- Chyba nie zamierzasz pokaza�
si� tak dyrektorowi i pozosta�ym nauczycielom? - zapyta�
Severus, wypowiadaj�c nieznane Harry'emu zakl�cie. Ch�odny
pr�d magii musn�� jego sk�r�.</p><p>Fala zrozumienia zala�a mu
umys� i Harry u�miechn�� si� mimowolnie, czuj�c
dziwn� ulg�, kt�rej wiedzia�, �e nie powinien czu�.</p><p>- Znacznie lepiej - powiedzia�
m�czyzna, chowaj�c r�d�k� do kieszeni spodni. -
Usun��em tylko te najbardziej widoczne. Szkoda marnowa� mocy na
pozosta�e, skoro i tak nied�ugo pojawi� si� obok nich nowe.
- Na usta Severusa wyp�yn�� mroczny u�miech i Harry
poczu� u�cisk w �o��dku.</p><p>- Kiedy si� znowu zobaczymy? -
Harry sam by� zaskoczony pytaniem, kt�re wyp�yn�o z jego
ust. Ale musia� si� dowiedzie�!</p><p>- Dzisiaj na pewno nie - odpar�
m�czyzna, odsuwaj�c si� i odwracaj�c w stron�
�azienki. - Mam kilka spraw do za�atwienia. Musz� om�wi� z
dyrektorem niecierpi�c� zw�oki spraw� pewnej
niekompetentnej nauczycielki. - W jego g�osie zabrzmia�a nuta
z�o�liwo�ci i Harry mimowolnie wzdrygn�� si�. No
tak, wiedzia�, �e Snape o tym nie zapomni... - Dam ci zna�,
kiedy b�d� wolny. Mam nadziej�, �e trafisz do drzwi?</p><p>No c�, to ewidentnie
zabrzmia�o jak "do widzenia, mo�esz ju� i��, nie
mam ci nic wi�cej do powiedzenia". Harry pokiwa� g�ow�
i opu�ci� sypialni�. Zabra� z salonu swoj�
peleryn� i po raz ostatni spojrza� na ma��, kolorow�
choink� stoj�c� na stoliku. U�miechn�� si� i
wyszed�.</p><p>Kiedy dotar� ju� do swojego
dormitorium, o ma�o nie wpadaj�c po drodze na Filcha, przebra�
si� szybko i zszed� do Wielkiej Sali na �niadanie. Snape
siedzia� ju� przy stole nauczycielskim, tak samo jak reszta kadry i
cz�� uczni�w. Harry bardzo chcia� usi���
naprzeciw niego, ale stwierdzi�, �e to by�oby zbyt podejrzane,
gdyby maj�c do dyspozycji tyle miejsc, wybra� w�a�nie to
znajduj�ce si� naprzeciwko znienawidzonego przez siebie Mistrza
Eliksir�w. Usiad� wi�c kilka miejsc dalej, maj�c po drugiej
stronie sto�u Hagrida. Przywita� si� z nim i da� si�
wci�gn�� w dyskusj� na temat niedawno odkrytej bocznej
ga��zi linii smok�w kornwalijskich. Wszyscy prowadzili ciche rozmowy,
poniewa� wci�� czekali na reszt� uczni�w. Luna usiad�a
obok Harry'ego i obdarzy�a go jeszcze bardziej promiennym u�miechem,
ni� poprzedniego dnia. Wygl�da�o na to, �e wszystko jej
si� uk�ada. Harry u�miechn�� si� w duchu.
C�, je�eli ma by� szczery, to jemu tak�e.</p><p>Tym razem dyrektor nie
wyg�asza� �adnej przemowy, dzi�ki czemu szybciej mogli
zabra� si� za jedzenie. Harry k�tem oka obserwowa� Severusa,
kt�ry zdawa� si� celowo unika� jego wzroku. C�,
najwyra�niej po tym, co Harry wyprawia� wczoraj pod sto�em,
chcia� ograniczy� ich kontakt do minimum. Pod koniec posi�ku
zobaczy�, jak Severus pochyla si� do dyrektora i szepcze mu co�
do ucha. Ogarn�y go z�e przeczucia. Przesta�
je�� i obserwowa�, jak profesor Dumbledore marszczy brwi i
spogl�da na Severusa, a nast�pnie na siedz�c� kilka miejsc
dalej Tonks. Po chwili dyrektor skin�� g�ow� i
powr�ci� do posi�ku. Harry spojrza� w sw�j talerz. Nagle zacz��
mie� nieprzyjemne wyrzuty sumienia. Gdyby wtedy nie poszed� do
Snape'a, prawdopodobnie m�czyzna w og�le nie dowiedzia�by
si� o niefortunnym zako�czeniu imprezy w Hogsmeade. I teraz Tonks
b�dzie mia�a k�opoty. Wiedzia�, �e Snape jej tego nie
daruje.</p><p>Cholera!</p><p>Kiedy �niadanie dobieg�o
ko�ca, dyrektor podszed� do Tonks i szepn�� jej co� na
ucho, po czym razem z ni� i ze Snape'em opu�ci� Wielk�
Sal�.</p><p>Luna spojrza�a na niego
pytaj�co. Harry wzruszy� ramionami, udaj�c, �e nie wie, o
co chodzi i czuj�c si� jak sko�czony dra�. Zjad�
reszt� tego, co mia� na talerzu i szybko wy�lizn��
si� z Wielkiej Sali, wracaj�c do swojego dormitorium i unikaj�c
rozmowy z kimkolwiek, a w szczeg�lno�ci z Lun�.</p><p>Po�o�y� si� na
��ku i westchn��. Co mia� teraz do roboty? Poza
sp�dzaniem czasu ze Snape'em nie mia� na te wolne dni �adnych
plan�w. Powinien odwiedzi� Hagrida, obieca� mu wczoraj, �e do
niego zajrzy, ale w tej chwili jako� nie bardzo...</p><p>Podskoczy� wystraszony, kiedy
us�ysza� stukanie w okno. Na parapecie siedzia� Fawkes. Harry
zamruga�, zaskoczony i podszed� do okna, aby je otworzy�. Feniks
trzyma� w dziobie niewielk� karteczk�. Wr�czy� j�
Harry'emu, rozpostar� swe wspania�e, iskrz�ce w s�o�cu
skrzyd�a i odlecia�.</p><p>Harry wr�ci� do ��ka,
czuj�c nieprzyjemne napi�cie w �o��dku i otworzy�
li�cik.</p><p>Harry, chcia�bym ci�
prosi�, aby� natychmiast przyszed� do mojego gabinetu. To bardzo
wa�ne.</p><p>Albus Dumbledore</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>No to ma k�opoty...</p><p>***</p><p>Harry wyszed� z gabinetu
dyrektora, czuj�c si� tak, jakby w�a�nie przed chwil�
stoczy� walk� z ca�ym zast�pem �miercio�erc�w.
Dopiero kiedy znalaz� si� na dole, przesta� s�ysze�
dobiegaj�ce z pomieszczenia krzyki.</p><p>Wci�� czu� na sobie
wzrok Severusa i Tonks, kiedy profesor Dumbledore kaza� mu
opowiedzie� swoj� wersj� wydarze� z imprezy i powrotu do
Hogwartu. Wci�� pami�ta� to wra�enie rozdarcia
pomi�dzy lojalno�ci� do Snape'a a sympati� dla Tonks. To
by�o paskudne uczucie, sta� tam i nie potrafi� wydusi� z
siebie s�owa, poniewa� cokolwiek by nie powiedzia�, to i tak
pogr��y�by Nimfador�, a Severus wbija� w niego
spojrzenie m�wi�ce "je�eli tylko spr�bujesz jej broni�, to
b�dziesz mia� powa�ne k�opoty!".</p><p>Co mia�, do cholery,
zrobi�?</p><p>Wymamrota� w ko�cu, �e
sam niewiele pami�ta, �e na imprezie pojawi� si� alkohol i
�e wszyscy go pili, ale Tonks chyba o tym nie wiedzia�a. Pod
wp�ywem p�on�cego spojrzenia na karku doda�, �e
mo�liwe, i� wiedzia�a, ale nie spodziewa�a si�,
�e wszyscy si� tak pospijaj� i �e oni nie chcieli
wpakowa� jej w k�opoty. A wracaj�c ze wszystkimi, to ju�
naprawd� niewiele pami�ta� i to prawda, co powiedzia�
profesor Snape, �e Harry zasn�� na korytarzu i profesor go
obudzi� i pom�g� mu dotrze� do dormitorium.</p><p>Chyba nigdy w �yciu nie
czu� takiego za�enowania, no, nie wliczaj�c oczywi�cie
sytuacji po wypiciu eliksiru Desideria Intima na lekcji.</p><p>Kiedy tylko Harry sko�czy�,
Severus ponownie przeszed� do ataku na ca�kowicie rozbit� Tonks.</p><p>- Widzi pan, dyrektorze, do czego
doprowadza zatrudnianie auror�w. - Severus wypowiedzia� to s�owo
niczym najgorsz� obelg�. - Najpierw Potter niemal zgin��
przez tego szale�ca Moody'ego, a teraz tw�j drogi Z�oty Ch�opiec
znowu znalaz� si� w niebezpiecze�stwie przez niekompetencj�
kolejnego aurora. Nast�pnym razem ch�opak nie b�dzie mia�
tyle szcz�cia.</p><p>Ciche wtr�cenie Harry'ego,
�e to nie by� prawdziwy Moody zosta�o przez Severusa
ca�kowicie zignorowane. M�czyzna wydawa� si�
p�awi� w nienawi�ci do Nimfadory i ka�dy jej b��d
by� dla niego niczym triumf. Ale czerwona z gniewu Tonks nie by�a mu
d�u�na:</p><p>- Tak, a pod twoj� opiek�
by�by z pewno�ci� bezpieczny! Potrafisz tylko gada�, a
kiedy trzeba si� wykaza�, zaszywasz si� w jakiej� ciemnej
norze w swoich lochach! Gdzie by�e� w zesz�ym roku, kiedy...?</p><p>Nag�a zmiana ci�nienia
powiedzia�a Harry'emu, �e Tonks posun�a si� za daleko
i �e Snape jest na granicy wybuchu. M�czyzna znalaz�
si� przy niej w kilku krokach i �miertelnie lodowatym g�osem
wysycza� jej prosto w twarz:</p><p>- Ty bezczelna ignorantko, znam takie
zakl�cia, o kt�rych ci si� nie �ni�o. Lepiej nie wybieraj
si� na �adne nocne spacery, bo mo�e przydarzy� ci si�
jaki� niefortunny wypadek i zostaniesz odes�ana na bardzo d�ugi
odpoczynek do Munga.</p><p>- Severusie! - G�os dyrektora
by� podniesiony i wyj�tkowo surowy. - Nie �ycz� sobie tego
typu uwag. Oboje jeste�cie cz�onkami grona pedagogicznego.</p><p>Widz�c �e Severus niemal
wibruje z w�ciek�o�ci, Harry wola�by stan�� oko w
oko ze stadem rogogon�w w�gierskich, ni� znale�� si� w
tej chwili sam na sam ze znajduj�cym si� w takim stanie Snape'em.</p><p>Na szcz�cie dyrektor
oszcz�dzi� mu dalszej m�ki, podzi�kowa� za pomoc i
poprosi� o opuszczenie gabinetu, a Harry jeszcze nigdy nie poczu�
takiej ulgi, wychodz�c z tego pomieszczenia. Sytuacja nie by�a zbyt
weso�a. Wiedzia�, �e Severus potrafi m�wi� r�ne
perfidne rzeczy, kiedy jest w�ciek�y, ale nigdy nie spodziewa�
si�, �e posunie si� a� do gro�enia innemu
nauczycielowi w obecno�ci dyrektora szko�y.</p><p>Dlaczego on a� tak
nienawidzi� Tonks? Wygl�da�o na to, �e Severus og�lnie nie
przepada za aurorami i mo�e to by�o g��wnym czynnikiem.
Zreszt� czasami wydawa�o mu si�, �e Severus nienawidzi
wszystkich ludzi na �wiecie. Jego rodzic�w, Syriusza, Lupina, Tonks,
Weasley�w, jego przyjaci�, wszystkich uczni�w w szkole i chyba tak�e
wszystkich nauczycieli. Mo�e jedynym wyj�tkiem by� Dumbledore.
Albo by� to po prostu pewnego rodzaju respekt i Severus skrz�tnie
ukrywa� swoj� nienawi��.</p><p>A co w takim razie z nim?
Przecie� po tym wszystkim, co si� pomi�dzy nimi
wydarzy�o... Po wczorajszej nocy...</p><p>Nie, Harry by� niemal pewien,
�e jest chyba jedyn� osob� na �wiecie, kt�rej Severus nie
nienawidzi. A to by�o bardzo mi�e uczucie.</p><p>U�miechn�� si� do
swoich my�li i nagle zorientowa� si�, �e dotar�
ju� do dormitorium. C�, r�wnie dobrze m�g�by wzi��
prezent dla Hagrida i p�j�� do niego teraz. Mo�e przestanie
wtedy my�le� o Snapie. Chocia� na chwil�.</p><p>***</p><p>U Hagrida sp�dzi� niemal
ca�e popo�udnie. P�olbrzymowi bardzo spodoba�a si�
uprz�� na smoki, kt�r� podarowa� mu Harry. On dosta� w
prezencie bransolet� z k��w krakwat�w, poniewa�, jak
wyt�umaczy� mu Hagrid, zwierz�ta te co jaki� czas
zmieniaj� uz�bienie, a ich k�y s� wyj�tkowo rzadkie i
drogocenne, no i takie "zajefajne".</p><p>Tak, Harry musia� si�
zgodzi�, �e d�ugie, ostre jak szpilki ��tawe k�y
s� bardzo "zajefajnie". Szczeg�lnie, kiedy wygl�daj�
tak, jakby wbija�y si� w przegub d�oni.</p><p>Przyjaciel nala� mu mocnej jak
�elazo herbaty z mlekiem i przez d�ugi czas gaw�dzili o
r�nych sprawach Hogwartu i najdziwniejszych zwierz�tach, jakie
Hagrid kiedykolwiek spotka�. P�niej p�olbrzym zabra�
Harry'ego do Zakazanego Lasu, aby pokaza� mu, jak wyros�y jego
"krakwatki". Przez jakie� p� godziny przedzierali si�
przez pokryte �niegow� czap� krzaki, aby dotrze� do polany,
kt�rej Harry kompletnie nie zna�. Zaczaili si� w krzewach, Hagrid
poprosi� go, aby rzuci� na nich zakl�cie maskuj�ce i
czekali.</p><p>- Zawsze jak jest taka s�oneczna
pogoda to wy�a�� na �er, bo lubi� si�
wygrzewa� w s�oneczku, podczas rozrywania na kawa�ki i zjadania
swoich ofiar.</p><p>- Uhm - mrukn�� cicho
Harry, staraj�c si� by� jak najmniej widocznym, poniewa� ta
cz�� o rozrywaniu i zjadaniu wybitnie mu si� nie
spodoba�a.</p><p>- O, tam jest jeden! Widzisz? -
Hagrid wyci�gn�� wielk� r�k� wskazuj�c na
opancerzone, sze�cionogie stworzenie wielko�ci szafy, kt�re
wysz�o spomi�dzy drzew. B�yszcz�ce w s�o�cu trzy
pary oczu i szcz�ka pe�na "zajefajnych" ��tych
k��w dope�nia�y przera�aj�cego widoku. Ostatni raz,
kiedy widzia� te stworzenia, si�ga�y mu do pasa, a teraz...</p><p>Cofn�� si� mimowolnie
i nast�pi� na le��c� pod �niegiem
ga���, kt�ra z�ama�a si�, wydaj�c z siebie
wyj�tkowo dono�ny d�wi�k.</p><p>Zwierz� odwr�ci�o si�
b�yskawicznie i wbi�o w miejsce, w kt�rym sta� Harry, ca�y
zestaw swoich czarnych jak w�gle oczu.</p><p>- Eee... Hagridzie. - Harry
stara� si� m�wi� bezg�o�nie, ale zdawa� sobie
spraw�, �e nie bardzo mu to wychodzi. - Jeste� pewien, �e
one nas nie zaatakuj�?</p><p>- Nie no, gdybym by� pewien, to
by�my si� nie maskowali, nie? Wi�c uwa�aj, gdzie
�azisz, bo one potrafi� by� diabelnie szybkie, a nie mam przy
sobie proszku z igie� szpiczaka.</p><p>- Czego? - Harry zatrzyma�
si�, boj�c si� przesun�� stop� nawet o milimetr.</p><p>- Taki proszek, co to najlepiej
dzia�a na uk�szenia krakwat�w. Wyci�ga jad i wysusza ran�.
Podobno w ksi�gach uzdrowicielskich pisz�, �e najlepszy jest
eliksir ze skrzeku �aberta, ale raz go wypr�bowa�em i rana
�lini�a mi si� przez dwa tygodnie. Niemal
wyci�gn��em kopyta. Na szcz�cie znajomy, od kt�rego
kupi�em jaja krakwat�w przys�a� mi sow�, �ebym
spr�bowa� zdoby� troch� igie� szpiczaka, roztar� je na
miazg� i wsmarowa� w ran�. I uwierzysz, �e ju� po
dw�ch dniach przesz�o? Trzeba by napisa� do tych m�drych
g��w, co to pisz� te ksi��ki, �eby to doda�y.
Troch� za ma�o si� na tym znaj�. Ale nie dziwi�
si�, w ko�cu odkryto je niedawno. To znaczy, krakwaty, a nie
uzdrowicielskich czarodziej�w, ma si� rozumie�.</p><p>Harry s�ucha� jednym uchem,
obserwuj�c jak olbrzymie stworzenie rzuca si� na przebiegaj�cego
w pobli�u zaj�ca i �amie mu kark jednym k�apni�ciem
paszczy wyposa�onej w ostre jak szpilki k�y. Harry w�tpi�,
�e jakikolwiek proszek by�by mu w stanie pom�c, gdyby to samo
spotka�o na przyk�ad jego r�k�, nog� albo
g�ow�.</p><p>Poprosi� Hagrida o jak
najszybsze ulotnienie si� z tego miejsca, poniewa� "by�o mu
ju� zimno" i z ulg� ruszy� w drog� powrotn� do
chatki.</p><p>- A co z tymi atakami? Zmieni�o
si� co�? - zapyta� na poz�r od niechcenia, ale wyczu�, jak
p�olbrzym si� spi��.</p><p>- Wiesz, Harry, �e nie wolno mi
o tym z tob� gada�.</p><p>- Przecie� nikomu nie powiem,
Hagridzie - naciska�. Naprawd� by� ciekaw.</p><p>- Wiem, ale dyrektor obdar�by
mnie ze sk�ry, gdyby dowiedzia� si�, �e ci o tym
opowiedzia�em.</p><p>Harry westchn��. Dobra,
mo�e poczeka�. W ko�cu kiedy� Hagrid i tak si� wygada.
Zna� go na tyle, aby by� tego niemal pewnym.</p><p>Dotarli do chatki, porozmawiali
jeszcze chwil� i wsp�lnie wr�cili do zamku na obiad. Ani Severusa, ani
Tonks nie by�o na posi�ku. Wygl�da�o na to, �e nie
mog� na siebie patrze� i aby unikn�� swojego towarzystwa,
postanowili po prostu omija� szerokim �ukiem miejsca, w kt�rych
mogliby si� spotka�. Harry mia� tylko szczer�
nadziej�, �e dyrektor nie dopu�ci� do tego, �eby
si� nawzajem pozabijali. Luna by�a niezwykle milcz�ca i
wygl�da�a na strapion�. I Harry po raz kolejny, patrz�c na
spuszczon� g�ow� przyjaci�ki, poczu� silne wyrzuty
sumienia.</p><p>To wszystko, absolutnie wszystko
by�o jego win�. Musia� co� zrobi�, musia�
jako�...</p><p>Niech to szlag!</p><p>Po sko�czonym posi�ku
poprosi�, aby spotka�a si� z nim na b�oniach za p�
godziny i pobieg� do swojego dormitorium po prezent dla niej. Podczas
wizyty w Hogsmeade na przed�wi�tecznych zakupach mia� trudno�ci
z wybraniem czego�, co pasowa�oby do Luny i jej nietypowego image'u.
Ale w ko�cu zdecydowa� si� na nakrycie g�owy w
kszta�cie wystaj�cej z czaszki dodatkowej r�ki, kt�ra
porusza�a si� i �apa�a wszystko, co by�o w jej
zasi�gu oraz lewituj�c� torebk� ozdobion� pomalowanymi
w r�ne wzory i kolory paznokciami. Mia� szczer� nadziej�,
�e sztucznymi.</p><p>Luna by�a zachwycona prezentami.</p><p>- Och Harry, zawsze chcia�am
mie� trzeci� r�k�! Pomy�l tylko, co mo�na by
ni� robi�. Mo�na na przyk�ad drapa� ludzi po karku,
albo �apa� Nargle. - Harry zachowa� dla siebie swoje my�li,
�e r�wnie dobrze mo�na to robi� pozosta�ymi dwiema
r�kami. - Ja te� mam dla ciebie prezent, ale z powodu... to znaczy z
pewnego zupe�nie niezwi�zanego ze mn� powodu, ca�kowicie o
nim zapomnia�am. Zaraz ci go przynios�.</p><p>- Nie trzeba. - Harry zatrzyma�
przyjaci�k� i prze�kn�� �lin�. Jak
mo�na przeprosi� kogo� w taki spos�b, aby ten kto� nie
dowiedzia� si� o tym, �e chcesz go przeprosi�, bo tak
naprawd�, to w og�le nie powiniene� wiedzie� o tym, �e
powiniene� go przeprosi�?</p><p>No dobra, mniej wi�cej o to
chodzi�o.</p><p>Odgarn�� �nieg z
�awki i usiad� na niej. Luna za�o�y�a na
g�ow� kapelusz i patrzy�a, jak r�ka dynda jej przed oczami.</p><p>- Ekhem... - zacz�� nieco
niepewnie, nadal nie wiedz�c, jak to powiedzie�. -
S�ysza�a� o tej awanturze pomi�dzy Snape'em a Tonks?</p><p>Twarz Luny gwa�townie
spi�a si�, ale dziewczyna pr�bowa�a nie da� tego po
sobie pozna�. Odsun�a pr�buj�c� z�apa�
j� za nos d�o� i wbi�a wzrok w zdeptany �nieg.</p><p>Harry wzi��
g��boki oddech.</p><p>- Dyrektor wezwa� mnie do
gabinetu, bo Snape oskar�y� Tonks o to, �e nie potrafi si�
nami zajmowa� i �e narazi�a nas na niebezpiecze�stwo. Bo
ja... przypadkowo wpad�em na niego, kiedy wracali�my do zamku. -
Jakim� jeste� k�amc�, Harry Potterze! - No i on si�
wkurzy� i pobieg� do dyrektora i wywi�za�a si�
awantura i teraz jest mi ogromnie przykro z tego powodu, �e Tonks
wpad�a przeze mnie w k�opoty. Naprawd� przykro. I tak sobie
pomy�la�em, �e mo�e... �e chcia�bym o tym
komu� powiedzie�, �eby m�c to z siebie wyrzuci�, a mam
tutaj tylko ciebie i... - Lepiej, �eby ju� sko�czy�, bo
zaraz mo�e paln�� co� naprawd� g�upiego. -
Pr�bowa�em go powstrzyma�, ale wiesz, jaki on jest. Chcia�em
tylko to powiedzie�. �e bardzo mi przykro.</p><p>Spojrza� na Lun� i
odkry�, �e dziewczyna wpatruje si� w niego dziwnie
zmru�onymi oczami. Wygl�da�a, jakby b��dzi�a
my�lami gdzie� daleko. A mo�e bardzo blisko.</p><p>- W porz�dku - odezwa�a
si� w ko�cu cicho. - To nie twoja wina. I... ciesz� si�,
�e wiesz.</p><p>Spojrza� na ni� z
zaskoczeniem. Oczy Krukonki po�yskiwa�y. Po raz kolejny Harry dozna�
dziwnego wra�enia, jakby wiedzia�a o wiele wi�cej i
spogl�da�a o wiele g��biej ni� reszta ludzi.</p><p>- Ja... domy�li�em si�
podczas imprezy. Wcze�niej tylko podejrzewa�em, ale jak
zobaczy�em - jak si� obmacujecie i pie�cicie - jak na siebie
patrzycie i jak zachowujecie si� w swoim towarzystwie, to ju�
by�em niemal pewien. Wiem, na co zwraca� uwag�, bo przecie�
ja te�...</p><p>- Ja si� naprawd�
ciesz�, �e ty wiesz. Tonks... ona nie chcia�a, �eby
ktokolwiek si� dowiedzia�. Ale ty jeste� przecie� moim
przyjacielem, Harry. Prawda?</p><p>- Oczywi�cie - zapewni�
szybko ch�opak, s�ysz�c wahanie w g�osie Krukonki.</p><p>- No wi�c od dawna chcia�am
ci powiedzie�. �eby�my oboje mieli sekret i �eby nie
by�o... tak ci�ko.</p><p>Tak ci�ko...</p><p>- Uhm - mrukn�� Harry, nie
wiedz�c, co powiedzie�. Zawsze by� kiepski w tego typu
rozmowach. Szczeg�lnie kiedy dochodzi�o do tematu jego zwi�zku z
Severusem.</p><p>- Kiedy ma si� obok siebie
kogo�, kto ci� rozumie, to jest o wiele, wiele l�ej. Ale
prosz� ci�... nie m�w mu nic. On nienawidzi Nimfadory i... Wiem,
Harry, �e jest z tob� i przykro mi, ale... boj� si�.</p><p>Harry poczu� uk�ucie w
�o��dku. Doskonale wiedzia�, czego Luna mog�a si�
ba�, jednak wola�by rzuci� si� na po�arcie stada
krakwat�w, ni� zmartwi� j� jeszcze bardziej i zobaczy�
smutek w jej du�ych, wiecznie optymistycznie patrz�cych na wszystko
oczach.</p><p>- Nie stracisz jej. Nic mu nie
powiem, obiecuj�.</p><p>Poniewa� powiedzia�
ju� dawno... Wi�c to nie by�o tak do ko�ca k�amstwem.
Prawda?</p><p>Luna u�miechn�a
si� promiennie i wypl�ta�a ze swoich w�os�w pr�buj�c�
sko�tuni� je r�k�.</p><p>- Niegrzeczna r�ka! Jak
b�dziesz si� tak zachowywa�, to ci� zwi���!
- R�ka wycofa�a si� i wyci�gn�a do niej
�rodkowy palec. - Jest fantastyczna! - Luna wygl�da�a tak, jakby
zupe�nie zapomnia�a o wcze�niejszej rozmowie, a Harry poczu�
sp�ywaj�cy mu po plecach strumie� ulgi. - Masz, ponie� mi
torebk�. - W�o�y�a w gr���c� jej
pi�� uchwyt i pomacha�a Harry'emu. - Zobaczymy si�
p�niej. Mam bardzo pilne spotkanie z Wiesz-Kim. Bardzo dzi�kuj�
za prezenty.</p><p>Harry patrzy�, jak odchodzi, podskakuj�c
beztrosko na skrzypi�cym �niegu i po raz pierwszy w �yciu
po�a�owa�, �e on tak nie potrafi. O ile prostszy
sta�by si� wtedy �wiat...</p><p>Posiedzia� jeszcze troch�
na zimnie i wr�ci� do swojego dormitorium. Za�atwi� ju�
wszystkie sprawy i teraz nie mia� zupe�nie nic do roboty. By�y
�wi�ta i prawdopodobnie nikt dzisiaj nie zamierza� nic
robi�, wi�c pozosta�o mu tylko wylegiwanie si� w
��ku przez reszt� popo�udnia.</p><p>Po�o�y� si� na
po�cieli, za�o�y� r�ce za g�ow� i wbi�
wzrok w sklepienie nad swoim ��kiem.</p><p>W zamku panowa�a aksamitna
cisza. By� jedynym Gryfonem, kt�ry zosta� na �wi�ta w
Hogwarcie. I pomimo tego, �e by� sam, wcale nie czu� si�
samotny. Nareszcie m�g� odpocz��, nareszcie m�g� robi�
to, co chcia�. Nareszcie m�g� po prostu le�e� na
��ku przez kilka godzin i rozmy�la�, nie niepokojony przez
nikogo, niezaczepiany przez usi�uj�cego nak�oni� go do gry
w eksploduj�cego durnia Rona albo prosz�cego o pomoc w nauce
Neville'a. Albo zam�czaj�c� go odrabianiem lekcji Hermion�.</p><p>Nareszcie mia� czas, aby
pomy�le� o wszystkim, co wydarzy�o si� wczoraj wieczorem i
w nocy.</p><p>By� tylko on. I wspomnienia.</p><p>Zamkn�� oczy i
przypomnia� sobie, jak to by�o czu� na sk�rze dotyk
ciep�ych warg Severusa. W�o�y� d�o� pod
koszul� i po�o�y� j� na swojej klatce piersiowej.
Pr�bowa� palcami wyczu� miejsca, w kt�rych dotyka�y go usta
Snape'a, ale wiedzia�, �e to niemo�liwe.</p><p>Wci�� nie potrafi�
uwierzy� w to wszystko, co si� wydarzy�o. Ale to by�o takie
realne... palce i usta i d�onie Severusa wsz�dzie na nim. I jego
j�zyk... O tak, j�zyk. Nie potrafi� powstrzyma�
nag�ego spi�cia w l�d�wiach, kiedy przypomnia� sobie,
jak ten gor�cy j�zyk zsuwa� si� coraz ni�ej i
ni�ej po jego placach, a� w ko�cu dotar� do wej�cia i
Harry poczu� eksplozj� �aru ocieraj�c� si� o to
szczeg�lne miejsce.</p><p>Severus Snape. Liza� go. TAM.</p><p>Za ka�dym razem, kiedy o tym
my�la�, kr�ci�o mu si� w g�owie. Oczami
wyobra�ni widzia� t� ciemn� g�ow� zanurzon�
pomi�dzy jego po�ladkami, d�ugi j�zyk, wysuwaj�cy
si� z pomi�dzy cienkich warg i mokry czubek dotykaj�cy jego
wej�cia.</p><p>Zadr�a� i
zacisn�� oczy, czuj�c kolejne szarpni�cie w
l�d�wiach.</p><p>Jednego by� pewien. Nigdy w
�yciu nie czu� jeszcze czego� tak... niewyobra�alnie
cudownego. Nie licz�c oczywi�cie ka�dego orgazmu, do kt�rego
doprowadza� go Snape.</p><p>Pami�ta� niemal ka�dy
oddech, zar�wno sw�j, jak i Severusa. Ka�dy dotyk, ka�de
pchni�cie. Ka�dy poca�unek. Bo przecie� Snape
ca�owa� go. Mo�e nie w usta, ale wsz�dzie, gdzie tylko
by� w stanie dosi�gn��. I to wci�� wydawa�o
mu si� nadzwyczajne. I zbyt pi�kne, aby by�o prawdziwe. Ale
by�o! Tak, z pewno�ci� by�o absolutnie realne!</p><p>Tak�e to, jak
wygl�da�y ich splecione d�onie. Jak ciep�a by�a
r�ka Snape'a, rozgrzana przez u�cisk Harry'ego, jak du�a
wydawa�a si� w por�wnaniu z jego d�oni� i jak
mia�d�y�a jego palce, kiedy Severus dochodzi� w jego
wn�trzu. A Harry m�g� to wszystko ogl�da�. Snape
pozwoli� mu na to. Pozwoli� mu spija� ten wspania�y widok
ze swojej twarzy i rozkoszowa� si� nim. A Harry korzysta� do
woli.</p><p>B�agaj.</p><p>G�os, wypowiadaj�cy to
s�owo by� tak ostry, �e przedar� si� przez jego
umys� niczym klinga przecinaj�ca mg��. I nadal
wywo�ywa� w nim bolesny skurcz wszystkich mi�ni i nerw�w w
jego ciele.</p><p>Dlaczego, kiedy tylko je sobie
przypomina�, czu� si� tak, jakby wszystko si� w nim
zatrzymywa�o na u�amek sekundy i pr�bowa�o rozerwa� go od
�rodka? Dlaczego, pomimo �e coraz cz�ciej
odwa�a� si� my�le� o czu�o�ci w
��ku, to nadal tego typu zachowanie ze strony Severusa
doprowadza�o go niemal do natychmiastowego orgazmu?</p><p>Westchn�� i przewr�ci�
si� na bok, podci�gaj�c nogi.</p><p>I na dodatek, po tym wszystkim, co
Severus mu da�, po tym wszystkim, co mu ofiarowa�... zosta� z
nim. To by�a najwi�ksza niespodzianka. My�la�, �e
Snape wstanie i po prostu odejdzie, a on przysun�� si� do niego
i zacz�� go g�aska�.</p><p>Harry zacisn�� powieki
jeszcze mocniej, pragn�c przywo�a� to uczucie absolutnego
ukojenia, kt�rego do�wiadcza�, kiedy d�o� Snape'a
�agodnie g�adzi�a jego w�osy. I zastanawia� si�,
czy to si� jeszcze kiedykolwiek powt�rzy? Czy by� to tylko
jednorazowy gest? Chcia�by, tak bardzo chcia�by, aby Severus
zostawa� z nim cz�ciej, aby m�g� czu� jego
blisko��, jego uspokajaj�cy dotyk. Aby m�g� znowu
poczu� t� jedno��.</p><p>Uda�o mu si� zrobi�
kolejny trudny krok, obali� nast�pn� �cian�, z kt�rej
by�y zbudowane mury wok� Severusa. A mo�e nawet kilka za jednym
zamachem?</p><p>Stara� si� nie
my�le� o tym ch�odnym poranku, o tym, �e Snape go nie
przytuli�, nie odwzajemni� �adnego gestu. Poniewa� nawet
gdyby chcia�, to nie potrafi� sobie tego wyt�umaczy�.</p><p>Mo�e po prostu by�
z�y? Mo�e zawsze rano ma z�y humor? Sk�d Harry m�g�by
to wiedzie�, skoro po raz pierwszy widzia� go o tak wczesnej porze?</p><p>Tak, to na pewno tylko to. No bo co
mog�oby zmieni� si� przez jedn� noc?</p><p>Wspomnienia z nocy niemal natychmiast
przywo�a�y wspomnienia ze snu i Harry b�yskawicznie
zamkn�� sw�j umys� przed nap�ywaj�cymi do niego falami
strachu.</p><p>To by� tylko durny sen. Nie
b�dzie go sobie przypomina�! Nie b�dzie!</p><p>Musi my�le� o Severusie.
Tylko i wy��cznie o nim i o tym wszystkim, co od niego otrzyma�.
Severus go przytuli�. I poca�owa� jego skro�. I
d�o�.</p><p>Harry otworzy� oczy i
spojrza� na wewn�trzn� stron� swojej r�ki.</p><p>Kiedy� nawet sobie nie
wyobra�a�, �e to wszystko mo�e zaj�� a� tak
daleko. �e jemu uda si� doj�� tak daleko. Przecie� na
pocz�tku... Severus nie potrafi� zdoby� si� nawet na to,
aby go po prostu przytuli�. A teraz robi� te wszystkie rzeczy i...</p><p>Harry nagle wstrzyma� oddech,
kiedy pewna my�l wtargn�a do jego umys�u i
zacz�a krzycze� mu do ucha.</p><p>Oczywi�cie. Przecie�
Snape... uczy� si�. Uczy� si� od niego. Uczy� si�
ka�dego najdrobniejszego gestu.</p><p>Kiedy Harry zacz�� si�
do niego przytula�, po pewnym czasie m�czyzna zacz��
tak�e sam go obejmowa�. Co prawda, wymaga�o to pewnego
wysi�ku, ale w ko�cu dopi�� swego. I teraz nie musia�
nawet prosi�, aby to otrzyma�. P�niej Harry zacz��
ca�owa� jego szyj� i ucho. Podczas ich pierwszego razu na
fotelu. A Severus zrobi� to samo, kiedy Harry przyszed� do niego i
obci�gn�� mu przy drzwiach. Poca�owa� go w szyj�.
A do jego ucha dobra� si�, kiedy wzi�� go przy drzwiach po
sytuacji z Ginny w �azience.</p><p>Na�ladowa� go.
Na�ladowa� go od samego pocz�tku.</p><p>Harry pami�ta�, jak
pog�aska� m�czyzn� po twarzy, kiedy przyszed� do
niego w depresji, a Snape go pocieszy�. I kilka dni p�niej, gdy
Harry da� mu urodzinowy prezent, Severus zrobi� to samo. Tak�e
go pog�aska�.</p><p>A teraz...</p><p>Harry spojrza� na swoj�
otwart� d�o�.</p><p>A teraz poca�owa� go w
r�k�. Tak jak Harry czyni� to niejednokrotnie. Nie
wspominaj�c ju� o ca�owaniu torsu, sutk�w i wszystkiego, czego
tylko wyg�odnia�e usta by�y w stanie dosi�gn��.</p><p>Tak, Severus uczy� si� od
niego. Uczy� si� czu�o�ci i pewnej delikatno�ci.
Dlaczego wcze�niej tego nie dostrzeg�?</p><p>A wi�c czy mo�liwe
by�o... aby Harry m�g� nauczy� go jeszcze czego�?
Czego�, czego naprawd� pragn��. Mo�e Snape...
mo�e m�g�by kiedy� tak�e... wzi�� do ust jego
penisa?</p><p>Sam ten pomys� wydawa� mu
si� w tej chwili absurdalnie nieprawdopodobny, ale po tym, co
wydarzy�o si� ostatnio i co Harry teraz zrozumia�,
zaczyna�a kie�kowa� w nim nadzieja.</p><p>Zastanawia� si�, jakby to
by�o poczu� zaciskaj�ce si� na g��wce ciep�e
wargi i gor�cy j�zyk �lizgaj�cy si� po trzonie... Nikt
mu nigdy czego� takiego nie zrobi�. A s�dz�c po reakcjach
Snape'a, kiedy Harry robi� to jemu, musia�o to by�
zniewalaj�ce uczucie. Mo�e Severus tego nie robi, bo nie wie, �e
Harry by tego chcia�? Do tej pory, za ka�dym razem, kiedy czego�
pragn��, w jaki� spos�b dawa� mu to do zrozumienia.
Oczywi�cie nie by� idiot� i wiedzia�, �e by�y pewne
rzeczy, kt�rych Severus nigdy by mu nie da�, ale po ostatniej nocy Harry
musia� zweryfikowa� kilka swoich pragnie� i odkry�, �e
niekt�re z nich zacz�y pojawia� si� w jego zasi�gu. I
naprawd� by�by idiot�, gdyby nie spr�bowa� ich zdoby�.</p><p>A wi�c postanowi�.
B�dzie musia� w jaki� spos�b pokaza� Severusowi, �e
tak�e chcia�by poczu� jego usta i j�zyk na swoim penisie.</p><p>Merlinie, ju� sama ta my�l
doprowadza�a go do szale�stwa.</p><p>Potrz�sn��
g�ow�, usi�uj�c wyrzuci� z niej obraz czarnych
w�os�w muskaj�cych jego uda i tych cienkich warg, otwieraj�cych
si� na przyj�cie b�yszcz�cej g��wki jego penisa.</p><p>Cholera!</p><p>Teraz ju� naprawd�
zacz�� mie� problemy z oddychaniem i z przestrzeni� w
spodniach.</p><p>Przewr�ci� si� ponownie na
plecy, otwieraj�c oczy i bior�c g��boki oddech.</p><p>Je�eli g��biej
si� nad tym wszystkim zastanowi�, to przecie� on tak�e
nauczy� si� od Severusa wielu rzeczy. Pami�ta� swoj�
pocz�tkow� nie�mia�o��, kiedy nie potrafi�
przy Severusie wyduka� nawet jednego sensownego zdania. To, co odkry�
po wypiciu eliksiru, ca�kowicie zmieni�o jego stosunek do tego
m�czyzny. Znikn�a ca�a zajad�o�� i
arogancja, z kt�r� zazwyczaj z nim rozmawia�. Za ka�dym razem,
kiedy widzia� Snape'a, czu� si� zawstydzony i za�enowany, a
to wcale nie pomaga�o w prowadzeniu przynajmniej zno�nej konwersacji.
Ale przez ca�y ten czas nauczy� si� pewnego rodzaju
bezczelno�ci. Uodporni� si� na jego z�o�liwe uwagi i
potrafi� na nie odpowiada�. Sta� si� pewniejszy siebie.
Pozwala� sobie na coraz wi�cej, posuwa� si� do przodu,
balansuj�c na cienkiej linie, a kiedy z niej spada�... zawsze w
jaki� spos�b uda�o mu si� jej z�apa�.</p><p>W zasadzie to by�o dziwne.
Teraz, kiedy wraca� pami�ci� do kilku takich sytuacji, kt�re
mia�y ostatnio miejsce... zauwa�y� pewien schemat. Za
ka�dym razem, kiedy pr�bowa� uciec albo oddali� si�... Severus
go zatrzymywa�. Zawsze. Nigdy nie pozwala� mu si�
wymkn��, tak jakby pr�bowa� za wszelk� cen�
utrzyma� go przy sobie, jakby przywi�za� go do siebie na
niewidzialnej smyczy, kt�r� tylko czasami poluzowywa�, a kiedy Harry
za bardzo si� oddala�, natychmiast przyci�ga� go do siebie
z powrotem.</p><p>Nie mia� poj�cia, dlaczego
do jego g�owy wkrad�y si� takie my�li. Ale cieszy�
si� z nich. Wiedzia�, �e to co� oznacza, ale nie
odwa�a� si� na razie wyci�ga� �adnych pochopnych
wniosk�w. Mia� tylko wra�enie, jakby otrzyma� dodatkow�
lin� pod drug� stop�, aby zawsze m�g� utrzyma�
r�wnowag�. Bo teraz ju� wiedzia�... no, podejrzewa�...
�e Severus go zatrzyma. A to by�o mi�e uczucie. Tak samo
mi�e, jak �wiadomo��, �e Severus uczy si� od
niego tych wszystkich gest�w. Nawet pomimo tego, �e Harry sam nie by�
�adnym specjalist� od czu�o�ci.</p><p>Przez pierwsze jedena�cie lat
swojego �ycia nie otrzyma� ani jednego poca�unku, ani jednego
przytulenia, ani jednego ciep�ego s�owa. Wtedy my�la�,
�e tak ma by�. �e nie zas�uguje na to. M�g� tylko
obserwowa�, jak ciotka Petunia g�aszcze, tuli i ca�uje swojego
"kochanego Dudziaczka" i zastanawia� si�, jakby to
by�o samemu to poczu�. Ale szybko porzuca� takie my�li,
uwa�aj�c, �e skoro tego nie dostaje, to najwyra�niej
naprawd� na to nie zas�uguje. Dursleyowie zawsze mu to wmawiali.
�e jest do niczego, �e nic mu si� nie nale�y. I Harry nawet
nie pr�bowa� po to si�ga�, wiedz�c, �e to wszystko nie
jest dla niego.</p><p>Ale potem znalaz� si� w
Hogwarcie. Miejscu pe�nym roze�mianych, sympatycznych ludzi, kt�rzy
wmawiali mu z kolei, �e zas�uguje na wszystko, co najlepsze. I
trafi� w ramiona pani Weasley, kt�ra pokaza�a mu, jak to jest
czu� si� kochanym, jak to jest czu� blisko�� i
ciep�o. I by�a te� Hermiona, kt�ra przytula�a go przy ka�dej
mo�liwej okazji. I ka�dy najdrobniejszy gest, kt�ry otrzymywa�,
stawa� si� dla niego niezwykle wa�ny. Stawa� si� dla
niego synonimem przywi�zania, czu�o�ci i tego niesamowitego
uczucia ciep�a w sercu, kt�re rozgrzewa�o jego wn�trze i
wydawa�o mu si�, �e p�onie w nim jasne �wiat�o,
kt�re ju� nigdy nie pozwoli mu pogr��y� si� w
samotno�ci. I w ciemno�ci.</p><p>By� ca�owany, przytulany,
g�askany i to by�o mi�e, jednak nigdy nie odczuwa� zbytniej
potrzeby odwzajemniania si�. Te gesty by�y dla niego zbyt wa�ne
i chcia� je podarowa� komu� szczeg�lnemu. A teraz spotka� t�
szczeg�ln� osob� i nie potrafi� przesta� dawa� mu tego
wszystkiego, czego si� nauczy�. I tak�e chcia� go tego
nauczy�. Przekaza� t� "wiedz�" dalej.
Chcia�, aby Severus r�wnie� poczu� to ciep�o i
przywi�zanie. I chyba mu si� to udawa�o. Nawet pomimo tego,
�e sam przecie� nadal niewiele wiedzia� o... mi�o�ci.</p><p>Pami�ta�, jak czasami wuj
Vernon i Dudley wyje�d�ali, aby za�atwia� jakie�
"m�skie sprawy", kt�re prawdopodobnie polega�y na siedzeniu
przez p� dnia nad rzek� z kijem w r�ku i czekaniu, a�
jaka� g�upia ryba nabierze si� na to dziwne czerwone co�
p�ywaj�ce jej nad g�ow�. Harry zostawa� wtedy z
ciotk� Petuni�, kt�ra uwielbia�a ogl�da� wszelkiego
typu argenty�skie i brazylijskie seriale. Czasami z nud�w ukrywa�
si� za drzwiami i pr�bowa� ogl�da� je razem z ni�.
Zawsze zastanawia� si�, dlaczego ci ludzie zachowuj� si�
tak idiotycznie, jak gdyby ich m�zgi wyjad�y gn�biwtryski, jakby to
powiedzia�a Luna. Wpatrywali si� w siebie przez p� godziny,
wzdychaj�c jeden do drugiego i na przemian po sto razy powtarzaj�c
swoje imiona, a ciotka Petunia poci�ga�a nosem i wyciera�a oczy
chusteczk�.</p><p>Przez wi�ksz�
cz�� dzieci�stwa mi�o�� w�a�nie
tak dla niego wygl�da�a. Zawsze go te filmy nudzi�y i po
pi�tnastu minutach szed� zaj�� si� czym� innym,
powtarzaj�c sobie, �e wola�by zje�� wielk�
o�miornic�, ni� kiedykolwiek tak si� zachowywa�.</p><p>Ale pewnego dnia, kiedy mia�
dwana�cie lat i by� na wakacjach u Dursley�w, jego pogl�dy
zosta�y b�yskawicznie zweryfikowane. Zosta� sam w domu na noc i
m�g� ogl�da� telewizj� do woli. I przerzucaj�c
kana�y, natrafi� na co� dziwnego. Zobaczy�
m�czyzn� i kobiet�, ca�kowicie nagich i
robi�cych jakie� wygibasy. Oboje dyszeli i poruszali si�
dziwnie. I pomimo tego, �e nie wiedzia� jeszcze, co to oznacza,
poczu� niezwyk�e ciep�o w �o��dku i dolnych
partiach cia�a i przez kilka nast�pnych dni chodzi� z nieobecnym
wyrazem twarzy i obrazem tych ludzi przed oczami, nie potrafi�c
zrozumie�, co si� z nim dzieje.</p><p>To podoba�o mu si� o wiele
bardziej, ni� wzdychanie do kogo� i powtarzanie czyjego� imienia.
Na trzecim roku powiedzia� o tym Ronowi, ale ten zarumieni� si�
tylko i poprosi�, �eby nie wspomina� o tym przy jego mamie. I
przy Hermionie.</p><p>Na czwartym roku po raz pierwszy
mia� kontakt z czasopismami dla doros�ych, kt�re Seamus
zw�dzi� swoim starszym kuzynom. By� to magazyn dla czarodziej�w,
wi�c pary na zdj�ciach porusza�y si� tak, jak w filmie,
kt�ry Harry ogl�da�. Wszyscy ch�opcy w dormitorium, poza
Neville�em, kt�ry siedzia� w k�cie zarumieniony jak piwonia,
wpatrywali si� w obrazki b�yszcz�cymi oczami i wzdychali do
znajduj�cych si� na zdj�ciach kobiet. Czasami nawet do takich,
obok kt�rych nie by�o �adnego m�czyzny. Pokazywali sobie
nawzajem ich piersi i u�miechali dwuznacznie. Harry pr�bowa� ich
na�ladowa�, ale nic nie potrafi� poradzi� na to, �e
podniecaj� go tylko te zdj�cia, na kt�rych jest para. Wtedy jeszcze
nie wiedzia�, dlaczego.</p><p>Pod koniec roku postanowi�
wykona� eksperyment. Po�yczy� od Seamusa jeden magazyn i w
�rodku nocy, kiedy wszyscy ju� spali, otworzy� go i
zacz�� si� dotyka�. I kiedy po raz pierwszy poczu�
t� niewyobra�aln� fal� przyjemno�ci
poch�aniaj�c� ca�e jego cia�o, pomy�la�,
�e zaraz umrze ze szcz�cia. Po pi�tnastu minutach zrobi�
to ponownie. By� tak podniecony, �e wystarcza�o mu zaledwie
kilka poci�gni��, aby doj��. Bardzo szybko
nauczy� si� te� usuwa� �lady swoich wybryk�w.
Sp�dzi� p� wakacji otoczony zam�wionymi przez siebie
czasopismami i kiedy na pi�tym roku powr�ci� do Hogwartu,
postanowi� spr�bowa� dozna� tego samego na �ywo. Ale
nie�mia�o�� w stosunku do dziewczyn pokrzy�owa�a
wszystkie jego plany. Nic na to nie m�g� poradzi�, �e nie
potrafi� z nimi rozmawia�. Cho mu si� naprawd�
podoba�a. A przynajmniej wtedy tak mu si� wydawa�o. I pomimo
�e ob�ciskuj�ce si� na zdj�ciach pary
zacz�y go coraz mniej podnieca�, pr�bowa� dalej,
szczeg�lnie kiedy nas�ucha� si� o wakacyjnych
"przygodach" Deana i Seamusa.</p><p>Jednak jedynym, do czego uda�o
mu si� doprowadzi�, by� poca�unek z Cho. Kt�ry okaza�
si� ca�kowit� klap�. Zawsze s�dzi�, �e
poczuje ten sam �ar, kt�ry go zalewa�, kiedy si� dotyka�,
wyobra�aj�c sobie kochaj�ce si� pary, a w
szczeg�lno�ci pieprz�cych swoje partnerki m�czyzn. I nie
wiedzia� dlaczego, ale to w�a�nie m�czy�ni
zawsze przykuwali jego wzrok. Ich szerokie klatki piersiowe, ci�gn�ce
si� od p�pka w d� w�osy, ich masywne, stercz�ce
penisy i okr�g�e, mi�kkie j�dra...</p><p>W ko�cu dosz�o do tego,
�e masturbowa� si� jedynie z obrazem m�czyzny przed
oczami i tylko w ten spos�b potrafi� si� podnieci� i
doj��. By� tym coraz bardziej przera�ony, szczeg�lnie,
kiedy jego przyjaciele wci�� zachwycali si� wypi�tymi
po�ladkami i piersiami roznegli�owanych kobiet. I podejrzewa�,
�e raczej nie powinien im o tym m�wi�.</p><p>Wci�� udawa�, �e
podobaj� mu si� dziewcz�ta, a nawet sam sobie pr�bowa�
wmawia�, �e to prawda. �e to tylko chwilowe, �e
nied�ugo mu przejdzie. Jednak po �mierci Syriusza zapomnia� o
wszystkim. Zar�wno o kobietach, jak i m�czyznach. Przez ca�e
wakacje by� w tak ci�kim psychicznym do�ku, �e nawet
przez sekund� o tym nie pomy�la�. I odpowiada�o mu to.
Powr�t do Hogwartu podni�s� go nieco na duchu. Pocz�tek roku
szkolnego min�� niezwykle szybko i my�li Harry'ego ani razu nie
pow�drowa�y w stron� nagich m�czyzn.</p><p>Do czasu, kiedy Snape kaza� mu
wypi� eliksir Desideria Intima.</p><p>I wtedy wszystko si�
zawali�o. Harry ju� wiedzia�, �e to, co czu�,
by�o prawdziwe. I nie potrafi� z tym walczy�. Ju� nie.</p><p>A wi�c podda� si�.</p><p>A teraz nocowa� w sypialni
Snape'a. I kocha� si� z nim. Czu� si� szcz�liwy.
I chcia�, aby tak pozosta�o.</p><p>Przewr�ci� si� na bok i
u�miechn�� si� do swoich my�li.</p><p>Zegar w Pokoju Wsp�lnym wybi�
por� kolacji.</p><p>***</p><p>Harry po raz kolejny
przekr�ci� si� na ��ku. Nie m�g�
zasn��. Otacza�a go niezwyk�a pustka i cisza. Nie
s�ysza� pochrapywania Rona ani niespokojnego oddechu Neville'a.</p><p>By� ca�kowicie sam. I je�eli
w ci�gu dnia mu to nie przeszkadza�o, to teraz odczuwa�
niepok�j.</p><p>I t�sknot�. Nic nie
potrafi� poradzi� na to, �e brakuje mu Severusa. �e brakuje
mu jego zapachu i dotyku. Zwin�� si� w pozycji embrionalnej,
wyobra�aj�c sobie, �e poduszka, do kt�rej si� przytula, to
rami� Snape'a.</p><p>Ale to nie pomaga�o. W
ciemno�ci rodzi� si� strach, wyci�gaj�c po niego swoje
szpony, a on by� sam i nie potrafi� si� przed nimi broni�.
Nie chcia�, aby ponownie przy�ni�o mu si� to samo, co
poprzedniej nocy, wi�c przed po�o�eniem si� do
��ka wypi� dwa �yki Eliksiru Bezsennego Snu.</p><p>Severus pojawi� si� na
kolacji i Harry czu� nieopisan� rado��, mog�c
zwyczajnie na niego patrze�, nawet je�eli dzieli�o ich kilka
metr�w drewnianego blatu. I tak bardzo zapragn�� zrobi� to, co poprzedniej
nocy, czyli p�j�� do niego prosto po kolacji. Ale m�czyzna
nie spojrza� na niego ani razu, tak jakby w og�le nie rozwa�a�
takiej opcji i Harry po prostu wr�ci� do dormitorium i
po�o�y� si� w zimnym ��ku.</p><p>Ale teraz �a�owa� tej
decyzji.</p><p>Wyj�� spod poduszki zielony
kamie� i przez chwil� si� w niego wpatrywa�.</p><p>Wiedzia�, jak� otrzyma
odpowied�, je�eli spr�buje wys�a� Severusowi pytanie, czy
m�g�by przyj�� do niego na noc.</p><p>"Oczywi�cie, �e nie,
ty g�upi ch�opaku!" by�oby pewnie najbardziej eufemistyczn�
wersj�.</p><p>Harry westchn�� i
schowa� kamie� z powrotem pod poduszk�. Spojrza� na
pogr��one w mroku sklepienie i zdecydowa�.</p><p>Mo�e lepiej by by�o po
prostu p�j�� i samemu si� przekona�? Je�eli ju�
tam dotrze, to mo�e Snape go nie odprawi. To by�a niezwykle
optymistyczna my�l, ale postanowi� j� w sobie podtrzymywa�,
bo inaczej nigdy si� na to nie odwa�y.</p><p>Wy�lizn�� si� z
��ka w pi�amie, za�o�y� buty, wyj�� z
kufra peleryn� i map� Huncwot�w i sprawdziwszy najpierw, czy Severus
na pewno jest w swoich komnatach, ruszy� w d�ug� drog� z
wie�y do loch�w. Na szcz�cie wraz z wyjazdem uczni�w Filch
zredukowa� swoje nocne patrole po zamku niemal do minimum i Harry nie
mia� �adnych problem�w z dostaniem si� na d�.</p><p>Zatrzyma� si� przed
d�bowymi drzwiami i odetchn�� g��boko, po czym
uni�s� d�o�, aby zapuka�, ale zanim zd��y�
to zrobi�, drzwi uchyli�y si� i wpu�ci�y go do
�rodka.</p><p>Czy�by Snape nigdy nie
zdejmowa� z nich tego zakl�cia, kt�re rozpoznawa�o Harry'ego i
pozwala�o mu swobodnie wchodzi� do jego gabinetu?</p><p>Gryfon poczu� ciep�o w
�o��dku i u�miechn�� si� do siebie, zanim
zatrzyma� si� przed drzwiami prowadz�cymi do komnat Mistrza
Eliksir�w. Zdj�� z siebie peleryn� i odetchn�� kilka
razy, czuj�c, jak opuszcza go ca�a pewno�� siebie.</p><p>Ale w ko�cu przyszed�
a� tutaj. Nie mo�e teraz zawr�ci�.</p><p>Uni�s� d�o� i
zapuka�.</p><p>W ciszy, kt�ra nasta�a, bicie
jego serca wydawa�o mu si� zdecydowanie zbyt g�o�ne.</p><p>I wtedy us�ysza�
skrzypienie otwieranych w oddali drzwi oraz kroki. Wstrzyma� oddech, kiedy
zobaczy� poruszaj�c� si� klamk�. By�o ju� za
p�no, �eby uciec. Mia� tylko nadziej�, �e Snape go
nie zabije.</p><p>Drzwi uchyli�y si� i Harry
zobaczy� ubranego w swoj� czarn�, lu�n�
pi�am� Severusa. Oczy m�czyzny zmru�y�y
si�, kiedy pad�y na Harry'ego, kt�ry torpedowany tym twardym, nieprzychylnym
wzrokiem nie potrafi� wydusi� z siebie g�osu. Uciek�
spojrzeniem i wbi� je w �cian� obok ciemnej sylwetki
m�czyzny.</p><p>- Przepraszam, �e
przyszed�em tak w �rodku nocy - wypali� w ko�cu, kiedy jego
j�zyk nareszcie odklei� si� od podniebienia - ale nie
mog�em zasn�� i... i t�skni�em... i... Czy
m�g�bym sp�dzi� z tob� jeszcze tylko jedn� noc? Nie
chc� by� sam. Prosz�.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza, a Harry nie wiedzia�, czy g�o�niej brzmi bicie jego
serca, czy te� przyspieszony oddech. Severus nie odzywa� si�.
Wpatrywa� si� tylko w niego ze zmarszczonymi brwiami, tak jakby
bardzo g��boko zastanawia� si� nad odpowiedzi�.</p><p>Cisza przed�u�a�a
si�. I Harry powoli traci� nadziej�.</p><p>Wiedzia�, �e to by�o
g�upie, �e nie powinien by� przychodzi� tu w �rodku nocy.
Powinien odwr�ci� si� i odej��, a nie kolejny raz
wprasza� mu si� do sypialni.</p><p>I w chwili, kiedy postanowi� to
zrobi�, Severus poruszy� si�. Harry spojrza� na niego i
zobaczy�, �e Snape bez s�owa odsuwa si� od drzwi i otwiera
je szerzej w zapraszaj�cym ge�cie.</p><p>Serce Harry'ego za�piewa�o.
W ostatniej chwili powstrzyma� g�upi wyszczerz, kt�ry pr�bowa�
wyp�yn�� mu na usta. Pozwoli� sobie jedynie na lekki
u�miech, kiedy przechodzi� przez pr�g, czuj�c si� tak,
jakby w�a�nie wr�ci� do domu.</p><p>Po�o�y� owini�t�
w peleryn� map� na fotelu i nie czekaj�c na
m�czyzn� ruszy� w stron� sypialni. Chcia� po
prostu jak najszybciej znale�� si� w jego ��ku. W tym
czarnym, pachn�cym Severusem ��ku.</p><p>W pomieszczeniu panowa� niemal
ca�kowity mrok, jedynym �wiat�em by�o to, kt�re pada�o
przez otwarte drzwi do salonu. Harry zdj�� okulary i
od�o�y� je na szafk� nocn�, po czym
w�lizn�� si� pod przykrycie i po�o�y� na
samym skraju ��ka, czekaj�c na Snape'a. Nawet nie musi go
dotyka�. Po prostu chcia� czu� jego obecno��. To mu
wystarcza�o. Sam fakt, �e m�g� tutaj zosta�,
nape�nia� go rado�ci�.</p><p>Us�ysza� kroki i cicho
zamykane drzwi. A po chwili materac obok niego ugi�� si�. Kiedy
Severus w ko�cu u�o�y� si� i znieruchomia�, w
pomieszczeniu zapad�a cisza.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e w tej jedwabistej ciszy ka�dy szelest rozbrzmiewa
g�o�niej ni� wybuch petardy, dlatego nie odwa�y�
si� poruszy�. Le�a� na boku, pr�buj�c nawet nie
oddycha� i ws�uchuj�c si� w spokojny oddech Severusa.</p><p>Ale w ko�cu nie potrafi�
ju� wytrzyma�. Najostro�niej, jak potrafi�, przewr�ci�
si� na drugi bok, przodem do m�czyzny. Nie widzia� go. W
sypialni zalega� ten rodzaj g�stego mroku, kt�ry mo�na by
kroi� na plasterki.</p><p>I zapragn�� go czym�
rozproszy�. Przesun�� w ciemno�ci r�k� i
odnalaz� spoczywaj�c� na po�cieli d�o� Severusa.
Pog�aska� j�. Delikatnie, ledwie muskaj�c sk�r�.</p><p>- Dzi�kuj� -
wyszepta�, nie potrafi�c zrozumie�, dlaczego jego g�os jest
taki zachrypni�ty.</p><p>Severus nie odpowiedzia�.
Zamiast tego z�apa� jego d�o� i �agodnie j�
u�cisn��.</p><p>Harry wstrzyma� oddech,
czuj�c rozrastaj�ce si� w piersi ciep�o. Nie pr�bowa�
zabra� r�ki. Wiedzia�, �e to ten rodzaj u�cisku, kt�ry
potrafi trwa� bardzo d�ugo. Nawet przez ca�� noc.</p><p>* "Comotase" by Skillet</p><p><strong>--- rozdzia� 38 ---</strong></p><p><strong>38. Knowing me, knowing
you</strong></p><p>I'm falling even more in love with
you</p><p>Letting go of all I've held onto</p><p>I'm standing here until you make me
move</p><p>I'm hanging by a moment here with
you*</p><p>Part 1</p><empty-line/><p>Harry obudzi� si�.
Rozejrza� si� po ciemnym wn�trzu, rozwa�aj�c, gdzie
te� mo�e przebywa� i dopiero kiedy jego zaspany umys�
zacz�� w ko�cu pracowa�, wszystko sobie przypomnia�.</p><p>Przyszed� w nocy do Snape'a. A
ten pozwoli� mu zosta�.</p><p>Nie pami�ta�, kiedy
zasn��. Przypomina� sobie tylko, �e d�ugo
le�a� w ciemno�ci, ws�uchuj�c si� w spokojny
oddech m�czyzny i napawaj�c si� ciep�ym
u�ciskiem na swojej d�oni. Ale teraz Severusa nie by�o obok. A
Harry nie mia� poj�cia, kt�ra mo�e by� godzina.
Rozejrza� si� po pokoju i w s�abym �wietle kilku �wiec
dostrzeg� stoj�cy na nocnym stoliku zegar. Za�o�y� na
nos le��ce obok okulary i spojrza� na wskaz�wki. By�o
pi�tna�cie po sz�stej.</p><p>Westchn�� i ponownie
opad� na poduszk�, spogl�daj�c w sufit.</p><p>Obudzi� si� w sypialni
Severusa. To by�o... cudowne uczucie. Mia� wra�enie, jakby tutaj
w�a�nie by�o jego miejsce. Och, co by zrobi�, aby m�c
budzi� si� tu codziennie... Nawet, je�eli Snape'a nie by�o
obok niego.</p><p>A w�a�ciwie, to gdzie
m�g� by�? W salonie?</p><p>W normalnej sytuacji Harry by�by
zbyt zaspany, aby zmusi� si� do wstania, ale to zdecydowanie nie
by�a normalna sytuacja. Czu� si� za bardzo rozbudzony, za bardzo
przej�ty miejscem i okoliczno�ciami, w kt�rych si�
znajdowa�. Dlatego b�yskawicznie zerwa� si� z
��ka, chwyci� swoje rzeczy i ruszy� do �azienki.</p><p>Po szybkim prysznicu, w czasie
kt�rego nie m�g� sobie odm�wi� rozkoszowania si�
spowijaj�cymi go aromatami, ubra� si� i z u�miechem
zabarwionym podenerwowaniem, wyszed� z sypialni.</p><p>Snape, ubrany w swoje codzienne
czarne szaty, czeka� na niego siedz�c w fotelu. A przynajmniej
podekscytowany umys� Harry'ego tak to sobie przedstawi�. Szczeg�lnie,
kiedy dostrzeg� stoj�ce na stoliku dwa talerze wype�nione
faszerowanymi jajkami i tostami oraz karafk� bia�ego wina.
M�czyzna spogl�da� w ogie� i wydawa�o si�,
�e w og�le nie zauwa�y� wej�cia Harry'ego, ale ch�opak
wiedzia�, �e to tylko pozory.</p><p>- Dzie� dobry, Severusie -
powiedzia� cicho, pr�buj�c wybada� grunt i zorientowa�
si�, w jakim nastroju jest dzisiaj m�czyzna. Jak�e inaczej
brzmia�o to s�owo od zwyk�ego "dobranoc". To by�o
co� zupe�nie odmiennego. Teraz zaczynali razem dzie�. Nie tylko
go ko�czyli.</p><p>- Siadaj, Potter. Przygotowa�em
�niadanie.</p><p>Harry wykona� polecenie, a w
jego g�owie ko�ata�a si� tylko jedna my�l: "Zje
�niadanie z Severusem!"</p><p>M�czyzna wzi��
do r�ki karafk� i nala� do dw�ch kieliszk�w przezroczystego
p�ynu. Harry si�gn�� po widelec i po kilku k�sach
us�ysza� wypowiedziane pozornie od niechcenia s�owa:</p><p>- Jak ci min�a noc,
Potter? Znowu co� ci si� �ni�o?</p><p>Harry zamar� z widelcem w
ustach.</p><p>- N-nie - wymamrota� po chwili.
- Nie, wszystko w porz�dku. Nic mi si� nie �ni�o. Ja...
wzi��em wczoraj Eliksir Bezsennego Snu - powiedzia�,
dochodz�c do wniosku, �e lepiej wyzna� to od razu, poniewa�
Snape i tak pewnie znalaz�by jaki� spos�b, �eby p�niej to
z niego wyci�gn��.</p><p>- Hmm. - Severus wzi��
k�s i prze�u� go w zamy�leniu. Harry spi��
si�, czekaj�c na kolejne pytanie. Wiedzia�, �e Snape tego
nie zostawi, �e b�dzie chcia� si� dowiedzie�. To
by�o tylko kwesti� czasu. - W jaki spos�b zgin��em? -
zapyta� w ko�cu, spogl�daj�c Harry'emu prosto w oczy.</p><p>Cholera! Czy musia� by�
a� tak bezpo�redni?</p><p>Harry nie chcia� sobie tego
przypomina�. Nie teraz, nie w tej idealnej chwili. Byli razem, jedli
wsp�lnie �niadanie i by�o tak mi�o... Ale wiedzia�
przecie�, �e z tym m�czyzn� nigdy te mi�e chwile
nie trwa�y d�u�ej ni� kilka minut. W porywach do
kilkunastu.</p><p>- Ty... eee... - zacz��,
nie bardzo wiedz�c, jak opisa� co�, co na samo wspomnienie
mrozi�o mu krew w �y�ach. To by� tylko sen! Musi
pami�ta�, �e to by� tylko sen! To si� nie dzia�o
naprawd�! - Byli�my na cmentarzu. To znaczy ja i Cedrik. Wtedy, kiedy
Voldemort powr�ci�. Ale p�niej... Cedrik zamieni� si� w
ciebie i... i oni ci�... - Dlaczego nie chcia�o mu to
przej�� przez gard�o? - ...zabili - doko�czy� niemal
nies�yszalnie, spuszczaj�c g�ow� i wpatruj�c si�
w swoje kolana.</p><p>- �ni�o ci si� to
ju� kiedykolwiek wcze�niej? - zapyta� Severus.</p><p>- Tak. To znaczny nie. Nie w taki
spos�b. To znaczy... Wiele razy po tamtych wydarzeniach na cmentarzu
�ni�em o nich. O �mierci Cedrika i o jego powrocie. Dursleyowie
byli na mnie w�ciekli, poniewa�... ehm... krzycza�em w nocy. Ale
teraz by�o inaczej. Teraz po raz pierwszy �ni�o mi si�,
�e to ciebie zabijaj�, a nie jego. A to by�o... o wiele bardziej
przera�aj�ce. - Harry nie by� teraz w stanie podnie��
g�owy i spojrze� na m�czyzn�. Wpatrywa� si�
w swoje �niadanie, ale przed oczami widzia� jedynie obrazy ze snu.</p><p>- Opowiedz mi o tym. - G�os
Snape'a by� dziwnie napi�ty. - Opowiedz mi o tamtych wydarzeniach. O
jego powrocie. Co tak naprawd� si� tam wydarzy�o, Potter?</p><p>Harry poderwa� g�ow� i
spojrza� na Severusa z zaskoczeniem.</p><p>- My�la�em, �e
Dumbledore ci m�wi�.</p><p>- Tak, ale chcia�bym
us�ysze� to od ciebie.</p><p>Harry zawaha� si�. Co�
w g�osie, w wyrazie twarzy Snape'a niepokoi�o go. Dlaczego a�
tak bardzo si� tym interesowa�? Chcia� o tym zapomnie� i
nigdy do tego nie wraca�. Ale to by� przecie� Severus. Skoro
prosi�, aby Harry mu o tym opowiedzia�, to chyba musia�
mie� jaki� pow�d.</p><p>- Puchar przeni�s� mnie i
Cedrika na cmentarz. By� tam gr�b Toma Riddle'a. W momencie, kiedy
zacz�a mnie bole� blizna, domy�li�em si�,
�e gdzie� w pobli�u musi by� Voldemort. A p�niej... a
p�niej z ciemno�ci wyszed� Glizdogon, nios�c go na
r�kach. I Voldemort rozkaza� mu zabi� Cedrika. Powiedzia�
"zabij niepotrzebnego". - Harry mimowolnie wzdrygn��
si�, przypominaj�c sobie te s�owa i przera�enie, kt�re
poczu�, kiedy zielony promie� uderzy� w cia�o Puchona. A
tak�e... w cia�o Severusa. Zacisn�� na moment oczy i
wzi�� g��boki oddech. - Wszystko dzia�o si� tak
szybko. Zosta�em przywi�zany do pomnika, nie mog�em si�
poruszy�. Glizdogon u�y� mojej krwi, ko�ci z grobu Toma
Riddle'a i swojej odci�tej d�oni, aby przywr�ci� go do
�ycia. A ja nie mog�em nic zrobi�. Patrzy�em tylko, jak
Voldemort przyjmuje cia�o, jak... staje przede mn� i przywo�uje
swoich �miercio�erc�w. - Harry zawaha� si� na moment,
poniewa� w jego g�owie pojawi�a si� pewna my�l. - Czy
ty... czy ty czu�e�, �e on powr�ci�? - Jego oczy mimowolnie
pow�drowa�y do lewego ramienia Severusa, spoczywaj�cego
nieruchomo na oparciu fotela.</p><p>- Tak, Potter. Czu�em to -
odpar� spokojnie m�czyzna i przez g�ow� Harry'ego
przemkn�a dziwna, b�yskawiczna my�l, �e
powiedzia� to a� za spokojnie. Tak jakby...</p><p>- Ale... co wtedy poczu�e�?
- Nie wiedzia�, dlaczego zada� to pytanie, ale musia� to
wiedzie�. Wbi� wzrok w twarz Snape'a, na kt�rej nie porusza�
si� nawet jeden mi�sie�. By�a niczym wyrze�biona z
kamienia.</p><p>- Poczu�em, �e
spe�ni�y si� moje przewidywania - odpar� w ko�cu
m�czyzna beznami�tnym g�osem, powoli odwracaj�c
g�ow� w stron� kominka i spogl�daj�c w ogie�. -
Nie mia�em wtedy czasu g��biej tego rozwa�a�. Od razu
powiedzia�em o wszystkim Dumbledore'owi. Musieli�my podj��
odpowiednie kroki. I dokona� kilku istotnych decyzji. Co by�o dalej,
Potter?</p><p>Harry zamruga� na t�
nag�� zmian� tematu. Skoncentrowa� si� na
przypomnieniu sobie szczeg��w wydarze� na cmentarzu.</p><p>- Voldemort wymieni� kilku
�miercio�erc�w z nazwiska. By� tam Lucjusz Malfoy, Crabbe i
Goyle, Avery, Macnair i Nott. I zacz�� do nich przemawia�, a
p�niej...</p><p>- Co Czarny Pan powiedzia� swoim
�miercio�ercom? - zapyta� Severus, przerywaj�c mu i Harry
nie potrafi� pozby� si� wra�enia, �e wyj�tkowo
si� tym interesuje. Ale w ko�cu by� w�r�d nich szpiegiem.
To by�o normalne, �e chcia� wiedzie� takie rzeczy.</p><p>- On... m�wi�, �e go
opu�cili, �e �aden nie pr�bowa� go odnale��,
�e s� nielojalnymi zdrajcami, kt�rzy si� go wyparli, aby
zachowa� wolno�� i tylko Lestrange'owie byli mu do ko�ca
wierni i zostan� za to wynagrodzeni. - Harry zamy�li� sie,
pr�buj�c sobie dok�adnie przypomnie� wypowied� Voldemorta.
- Powiedzia� te�, �e tylko Glizdogon do niego powr�ci�,
chocia� jest takim samym zdrajc�, jak ca�a reszta, ale jako
jedyny mu pom�g� i...</p><p>Severus pochyli� si�
jeszcze bardziej. Wygl�da� tak, jakby mia� ochot�
rzuci� si� na Harry'ego i wydrze� mu s�owa prosto z
gard�a.</p><p>W jego umy�le
rozb�ys�y wspomnienia. Ju� kto� kiedy� zadawa� mu
podobne pytania i podobnie reagowa�.</p><p>Fa�szywy Moody.</p><p>- ...i powiedzia�, �e
kt�ry� z nich go zdradzi� i zap�aci za to �mierci�, a
jeden, ten najwierniejszy, przebywa w Hogwarcie i wykonuje jego polecenia -
wydusi� w ko�cu Harry i wstrzyma� oddech, obserwuj�c, jak
oblicze Severusa rozlu�nia si� i m�czyzna odwraca
g�ow� w stron� ognia. Harry m�g�by przysi�c, �e
zanim to zrobi�, dostrzeg� na jego twarzy nik�y u�miech.</p><p>- Dumbledore twierdzi, �e chodzi�o
mu o Karkarowa i Barty'ego Craucha Juniora - powiedzia� g�o�no
Harry, nie maj�c poj�cia, dlaczego. Przecie� Snape o tym
wiedzia�. Prawda? To tak, jakby pr�bowa� raczej przekona� samego
siebie.</p><p>- Co by�o p�niej, Potter?
- zapyta� g�ucho Snape, nie odrywaj�c spojrzenia od ognia.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�.</p><p>- Voldemort uwolni� mnie.
Kaza� mi ze sob� walczy�. Wiedzia�em, �e nie mam z nim
szans. Nigdy w �yciu tak si� nie ba�em... - wyszepta�
cicho, ponownie spuszczaj�c g�ow� i spogl�daj�c na
swoje kolana. - Schowa�em si� za nagrobkiem. Ale wiedzia�em,
�e nie mog� tam siedzie� w niesko�czono��.
Musia�em co� zrobi�. - Mimowolnie spojrza� w ogie�.
Mia� dziwne wra�enie, �e dok�adnie w tej chwili znajduje
si� na cmentarzu. Wszystko by�o takie wyra�ne. Ka�da
my�l, kt�ra przelatywa�a wtedy przez jego umys�. -
Pomy�la�em sobie... albo on, albo ja. To jest to. To ta chwila.
Musz� si� z nim zmierzy�. Wiedzia�em, �e to
kiedy� nast�pi, ale nie s�dzi�em, �e tak szybko. Nic
jeszcze nie umia�em. Nie mia�em szans i... wiedzia�em o tym. Ale
to by�o przecie� moje zadanie. Moje przeznaczenie. - Oderwa�
wzrok od ognia i ponownie spu�ci� g�ow�. Czu� b�l w
piersi. Strach. Ale to si� ju� przecie� sko�czy�o.
Jest bezpieczny. Przynajmniej na razie. - Przyj��em wyzwanie i
stan��em przed nim. Rzuci�em Expelliarmus przeciwko jego
Kl�twie U�miercaj�cej. - Czy mu si� wydawa�o, czy
Severus parskn�� cicho? - I wtedy nasze r�d�ki
po��czy�y si� w dziwny spos�b. I zobaczy�em Cedrika i
swoich rodzic�w. Oni go powstrzymali, a ja pobieg�em do �wistoklika
i... wr�ci�em do Hogwartu.</p><p>Severus pokiwa� g�ow�
daj�c Harry'emu do zrozumienia, �e zna dalszy ci�g tej historii.</p><p>Przez d�ugi czas panowa�a
cisza. Harry walczy� ze swoimi my�lami, kt�re nieproszone
wyp�ywa�y na powierzchni� jego umys�u i nie dawa�y mu
spokoju. Nie potrafi� jednak ich powstrzyma�. Musia� co�
powiedzie�. Patrzy� na siedz�cego przed nim,
pogr��onego we w�asnych my�lach m�czyzn� i
chcia� mu da� jako� do zrozumienia, �e on tak�e tu
jest.</p><p>- Severusie... - Pochyli�
si� do przodu, prze�ykaj�c �lin�. - Ja... ty...
wiem... my�l�, �e wiem, co on ci ka�e robi�...</p><p>Snape odwr�ci� g�ow� i
Harry cofn�� si�, widz�c p�on�cy l�d w jego
oczach.</p><p>- Wierz mi, �e nie wiesz i
raczej nie chcia�by� tego wiedzie� - odpar� cicho.</p><p>Ch�opak zawaha� si�.
Nie potrafi� oderwa� wzroku od tego mrocznego spojrzenia. Poczu�
ciarki na plecach. Ale nie stch�rzy, nie odwr�ci si�, nie ucieknie.
Poniewa� zale�a�o mu na nim. Chcia� z�apa� ten
mrok, wyrwa� go i zobaczy� na jego miejscu iskry. Iskry ognia, a nie
lodu.</p><p>- Ja tylko... chcia�bym,
�eby� wiedzia�, �e je�eli tylko zechcesz... to
mo�esz mi o wszystkim powiedzie�. O wszystkim. Ja... ja to zrozumiem.
- Uni�s� r�k� i dotkn�� swojej blizny. - Ja te� jestem
naznaczony. Wiem, jak to jest.</p><p>W oczach Severusa na moment co�
rozb�ys�o.</p><p>- B�d� o tym
pami�ta� - odezwa� si� w ko�cu i Harry po raz pierwszy
od pocz�tku rozmowy us�ysza� w jego g�osie
mi�kko��. - A teraz by�bym wdzi�czny, gdyby�
szybko doko�czy� �niadanie.</p><p>Gryfon wzi�� do r�ki
widelec i zdoby� si� na nik�y u�miech.</p><p>- A co b�dziemy robi�
potem?</p><p>Snape zmarszczy� brwi i
spojrza� na niego z zaskoczeniem.</p><p>- Potem? Potem wr�cisz do siebie,
poniewa� ja... b�d� dzisiaj bardzo zaj�ty.</p><p>Czy tylko mu si� wydawa�o,
czy wzrok Severusa na u�amek sekundy skierowa� si� w stron�
ukrytej za biblioteczk� pracowni?</p><p>Harry spojrza� na swoje
�niadanie, rozgrzebuj�c je widelcem.</p><p>- Uhm... rozumiem - wymamrota�
cicho. Wiedzia�, �e jego marzenia o sp�dzeniu ze Snape'em
ca�ego dnia by�y jedynie p�onnymi nadziejami, ale naprawd�
chcia�by poby� z nim dzisiaj jeszcze chocia� przez jaki�
czas. Maj� teraz jedyn� i niepowtarzaln� okazj�, aby
si� lepiej pozna�, nie niepokojeni przez nikogo. - Ale mo�e
m�g�bym przyj�� wieczorem? Chocia� na troch�?
Przynios� ksi��ki, b�d� si� uczy�, nawet
mnie nie zauwa�ysz. Nie b�d� ci przeszkadza�. Tylko na
chwil�. - Severus rzuci� mu d�ugie, zamy�lone spojrzenie. -
Prosz� - doda� Harry, wiedz�c, �e to niemal zawsze
dzia�a.</p><p>- Dobrze - odpar� w ko�cu
m�czyzna. - Mo�e uda mi si� znale�� dla ciebie
troch� czasu pomi�dzy si�dm� a dziewi�t� wieczorem.
Ale masz by� punktualnie.</p><p>Harry u�miechn��
si�.</p><p>- Oczywi�cie.</p><p>Nie wiedzia� dlaczego, ale
faszerowane pieczarkami jajka wydawa�y mu si� teraz o wiele
smaczniejsze.</p><p>***</p><p>Harry od�o�y�
podr�cznik do wr�biarstwa i ziewn��. Oczy same mu si�
zamyka�y. Nie do��, �e w nocy spa� naprawd�
niewiele, poniewa� sam fakt, �e le�a� obok Severusa
wystarcza�, aby nie m�g� zmru�y� oka, to na dodatek
postanowi� w ko�cu zabra� si� do nauki, skoro i tak nie
mia� dzisiaj nic innego do roboty, a wr�biarstwo potrafi�o
u�pi� ka�dego w bardzo kr�tkim czasie.</p><p>Zerkn�� na zegarek.
By�a czwarta po po�udniu. Chyba nic wielkiego si� nie stanie,
je�eli troch� si� zdrzemnie? Z Severusem um�wi� si�
dopiero na dziewi�tnast�. Wola�by p�j�� do niego
wypocz�ty. Zreszt� mo�e pouczy� si� u niego, skoro tak
mu powiedzia�. Nie mia� na to ochoty, ale skoro to by� jedyny
spos�b, aby m�czyzna pozwoli� mu do siebie przyj��,
to trudno.</p><p>Od�o�y� okulary na
stolik, przewr�ci� si� na bok i bardzo szybko zapad� w przyjemny
sen.</p><p>*</p><p>Kiedy Harry otworzy� jedno oko,
w polu jego rozmazanego wzroku pojawi� si� nocny stolik i
stoj�cy na nim zegar. Tyka� cicho i uspokajaj�co. Ch�opak
wpatrywa� si� w niego przez chwil�, pr�buj�c wyrwa�
sw�j umys� z mi�kkiego kokonu snu. Powoli powraca�y do niego
istotne informacje: kim by�, gdzie by� i najwa�niejsze - co
mia� zrobi�.</p><p>Mia� i�� do Severusa.
A tak. Kt�ra to by�a godzina?</p><p>Wyci�gn��
r�k� i pomaca� blat stolika, szukaj�c swoich okular�w.
Przewr�ci� si� na plecy i za�o�y� je na nos, po czym
ponownie odwr�ci� g�ow� i powstrzymuj�c ziewni�cie,
spojrza� na tarcz� zegara.</p><p>I w tym momencie poczu� si�
tak, jakby kto� obla� go lodowat� wod� i zrzuci� z
��ka.</p><p>By�o prawie pi�tna�cie
po si�dmej.</p><p>Zerwa� si� z pos�ania
i zatoczy� do przodu.</p><p>- Cholera! Cholera! Cholera! -
przeklina� pod nosem, przerzucaj�c kufer i pr�buj�c
wygrzeba� z niego podr�cznik do Eliksir�w, Zakl�� i
Historii Magii.</p><p>M�g� to przewidzie�. Co
te� go podkusi�o? Chcia� si� tylko zdrzemn��, a
nie przespa� po�owy dnia! Cholera!</p><p>Z�apa� swoj�
peleryn�, wcisn�� j� do kieszeni, wzi�� pod
pach� ksi��ki i wybieg� z dormitorium.</p><p>Zbiegaj�c po schodach,
przeskakiwa� po dwa stopnie, nie potrafi�c pozby� si�
wizji, w kt�rej Snape �apie go i wyrzuca za drzwi za to, �e si�
sp�ni�. I ca�y plan szlag trafi!</p><p>Przyspieszy� jeszcze bardziej,
pr�buj�c przeskakiwa� a� po trzy stopnie. Balansowa�
niebezpiecznie na kraw�dziach schod�w, tylko od czasu do czasu
�api�c por�cz jedn� r�k�, poniewa� musia�
podtrzymywa� ksi��ki, aby mu nie wypad�y. W pewnym momencie
niewiele zabrak�o, a podr�cznik do Eliksir�w
wy�lizn��by mu si� z r�k. Harry pu�ci�
por�cz, z�apa� wysuwaj�c� si�
ksi��k� i w tym momencie jego noga zapad�a si� w
znajduj�cy si� w schodach fa�szywy stopie�, kt�ry
zupe�nie przeoczy�. Ca�ym impetem i szybko�ci�
polecia� do przodu, ksi��ki wypad�y mu z r�k i
stoczy�y si� po schodach, a Harry zawadzi� kolanem drugiej nogi
o ostr� kraw�d� stopnia poni�ej, ratuj�c si� przed
uderzeniem w nie twarz� tylko dzi�ki temu, �e w ostatniej chwili
wyci�gn�� przed siebie r�ce i zamortyzowa� upadek. W
jego lewym nadgarstku co� chrupn�o, r�ce ugi�y
si�, a �okcie trzasn�y o drewno. Jego twarz
zatrzyma�a si� milimetry od kraw�dzi stopnia.</p><p>Przez chwil� dysza�
ci�ko, zbyt zszokowany, aby wykona� jakikolwiek ruch.
Le�a� na schodach g�ow� w d�, z jedn� stop�
nadal uwi�zion� w stopniu i stara� si� uspokoi�
szale�cze bicie serca. Przymkn�� na chwil� powieki i
potrz�sn�� g�ow�, pr�buj�c pozby� si�
plam przed oczami. Dopiero teraz, kiedy szok i adrenalina opad�y, zacz��
odczuwa� k�uj�cy i piek�cy b�l w niemal ka�dej
cz�ci cia�a. Najgorzej by�o z jego uwi�zion�
nog�, kolanem drugiej nogi i najprawdopodobniej zwichni�tym
nadgarstkiem. Spr�bowa� si� poruszy� i zacisn��
z�by, kiedy rana na nodze otar�a si� o kraw�d� otworu,
w kt�ry wpad�a jego stopa. St�kaj�c, poj�kuj�c i
podpieraj�c si� na jednej r�ce, zacz�� mozolnie
wspina� si� do ty�u po stopniach, pr�buj�c wsta� albo
przynajmniej wyprostowa� si� na tyle, aby m�c odzyska�
kontrol� nad swoim cia�em i spr�bowa� wyci�gn��
nog�.</p><p>Ale zanim do ko�ca mu si�
to uda�o, z sufitu nad nim wynurzy� si� Irytek,
za�miewaj�c si� wniebog�osy.</p><p>- Potter-ciamajda schodz�c po
schodkach</p><p>Zapomnia� o dziurze i wpad�
do �rodka</p><p>Waln�� jak d�ugi,
m�g� z�by se wybi�</p><p>A ja mam frajd� i mog� z
niego szydzi�!</p><p>Harry zacisn�� usta.
Jeszcze on na dodatek!</p><p>- Zamknij si�! -
warkn�� do fruwaj�cej mu nad g�ow� zjawy.</p><p>Nie ba� si�, �e
zostanie nakryty. Zawsze mo�e powiedzie�, �e schodzi� do
biblioteki, �eby si� pouczy�.</p><p>- Potter-ciamajda... - skandowa�
dalej duch, nie zra�aj�c si� wi�zankami przekle�stw,
kt�re puszcza� w jego stron� uwi�ziony Gryfon. Harry,
pr�buj�c ignorowa� niewybredne �arty z�o�liwego ducha,
wyprostowa� si� w ko�cu i usiad� na wy�szym stopniu,
dysz�c ci�ko.</p><p>Wszystko go bola�o, by� sp�niony
i na dodatek mia� nad sob� Irytka, kt�ry zapewne nie odczepi si�
zbyt szybko i b�dzie za nim frun�� a� do loch�w,
�piewaj�c na ca�y zamek swoj� now� piosenk�. A
Irytek nie mo�e dowiedzie� si�, gdzie Harry zmierza.</p><p>Si�gn�� do kieszeni i
wyj�� r�d�k�, kieruj�c j� w stron�
ducha:</p><p>- Je�eli si� nie zamkniesz
i st�d nie odlecisz, to ci� spetryfikuj�! - krzykn��,
pr�buj�c przebi� si� przez rozdzieraj�cy �piew Irytka.</p><p>By�o to z�e
posuni�cie.</p><p>Duch zacz�� rechota�,
po czym wyj�c przera�liwie, ruszy� prosto na Harry'ego.
Ch�opak pr�bowa� go odp�dzi� i w szamotaninie
upu�ci� r�d�k�, kt�ra potoczy�a si� po
stopniach i wyl�dowa�a kilka metr�w ni�ej.</p><p>- No pi�knie -
j�kn��, spogl�daj�c z w�ciek�o�ci�
na zataczaj�cego si� ze �miechu Irytka. - Przysi�gam,
�e je�eli tylko si� st�d wydostan�, to znajd�
jaki� spos�b, �eby skr�ci� ci ten irytuj�cy kark.</p><p>- Potter-ciamajda... -
zaintonowa� ponownie duch, a Harry przez chwil� mia� ochot�
zacz�� wyrywa� deski pod�ogowe i w niego rzuca�.</p><p>Spr�bowa� uwolni�
nog�. Szarpn�� raz i drugi, zaciskaj�c z�by, kiedy
obdarta sk�ra ociera�a si� o z�amane drewno.</p><p>No nie, jeszcze tylko tego
brakowa�o!</p><p>Zapar� si� drug�
nog�, nie zwa�aj�c na pieczenie w kolanie, z�apa�
si� por�czy i zacz�� ci�gn�� i szarpa�,
pr�buj�c uwolni� stop�. Ale ta ani drgn�a. Jedynym
skutkiem by� coraz wi�kszy b�l w zranionej nodze. Skanduj�cy mu
nad g�ow� duch doprowadza� go do coraz wi�kszej furii.
Stopa ani drgn�a, nie m�g� u�y� r�d�ki i
mia� wra�enie, �e zaraz zwariuje. Czu�, �e wszystko
wymyka mu si� spod kontroli.</p><p>I wtedy przypomnia� sobie niemal
identyczn� sytuacj� z czwartego roku. Przez chwil� mia�
ochot� waln�� si� r�k� w czo�o.</p><p>Oczywi�cie!</p><p>- Zgredku! - krzykn�� w
eter i niemal podskoczy�, kiedy w tej samej chwili z g�o�nym
trzaskiem tu� obok niego zmaterializowa� si� skrzat.</p><p>- Och, jak�e Zgredek si�
cieszy, �e Harry Potter go wezwa�! Czy Harry Potter �yczy sobie
czego�? Zgredek pos�uszny, Zgredek zrobi wszystko dla Harry'ego
Pottera - papla� skrzat, wpatruj�c si� w Gryfona z niemal boskim
uwielbieniem.</p><p>- Po pierwsze, Zgredku, czy
m�g�by� mnie uwolni�? - zapyta� wskazuj�c na
swoj� uwi�zion� nog�. By� coraz bardziej zm�czony
ca�� t� sytuacj�. Chcia� si� po prostu st�d
wydosta� i p�j�� do Snape'a. Czy to a� tak wiele?</p><p>Zgredek obrzuci� szybkim spojrzeniem
uwi�zion� nog� Harry'ego i pstrykn�� palcami.</p><p>Harry mi�� wra�enie,
jakby drewno si� rozsuwa�o, uwalniaj�c jego stop�.
Ostro�nie wyci�gn�� j� z otworu i postawi� na
stopniu poni�ej. Skrzywi� si�, kiedy poczu� niewyobra�alnie
piek�cy b�l.</p><p>- Och. Harry Potter ranny! Harry
Potter musi p�j�� do skrzyd�a szpitalnego, �eby opatrzyli
mu nog�! Zgredek mo�e pom�c!</p><p>- Nie, nie trzeba, Zgredku. - Harry
zamacha� r�kami, pr�buj�c powstrzyma� paplanin�
skrzata. - Dzi�kuj� za pomoc. Nic mi nie b�dzie, naprawd�,
to tylko drobne zadrapanie.</p><p>- Potter-ciamajda...</p><p>Harry zacisn�� powieki,
s�ysz�c po raz kolejny skrzecz�cy g�os Irytka.</p><p>- Ale mam jeszcze jedn�
pro�b�, Zgredku. Czy m�g�by� odnale�� Krwawego
Barona i powiedzie� mu, �e Irytek go szuka?</p><p>Duch zamilk� tak nagle, jakby
kto� zatka� mu usta pufkami.</p><p>- Ty podst�pny, przebrzyd�y
kretynie! - zaskrzecza�a zjawa. - Nie szukam go! Wcale nie szukam! Nie
jego! NIEEE!</p><p>- Oczywi�cie! Zgredek
spe�ni ka�d� pro�b� Harry'ego Pottera! - odpar�
skrzat, ignoruj�c przera�one wrzaski Irytka, po czym
znikn��.</p><p>Harry obejrza� si� na
obrzucaj�cego go przekle�stwami ducha, kt�ry wywin�� kilka
kozio�k�w i wyj�tkowo szybko znikn�� w najbli�szej
�cianie.</p><p>Westchn��, rozkoszuj�c
si� cisz�, kt�ra nareszcie zapad�a i spr�bowa� si�
podnie��. Nie by�o to �atwe. Na praw� nog� ledwie
m�g� chodzi�, a lewa tak�e by�a poobijana. Spodnie na
kostce by�y rozdarte i przez porwany materia� zobaczy�
zakrwawion� szram�, kt�r� otacza�a zdarta sk�ra. Nie
wygl�da�o to zbyt dobrze, ale nie m�g� teraz p�j�� do
skrzyd�a szpitalnego, bo w og�le nie uda�oby mu si� ju�
dzisiaj dotrze� do Snape'a. Nie by� tak dobry w magii
uzdrawiaj�cej jak Hermiona, nie potrafi� wyleczy� nawet siniaka,
a co dopiero czego� takiego, dlatego pozosta�o mu tylko
zacisn�� z�by, zebra� swoje ksi��ki,
podnie�� z pod�ogi r�d�k� i utykaj�c,
ruszy� do loch�w.</p><p>Kiedy dotar� na parter,
schowa� si� za pos�giem w�ciek�ego ghula,
zarzuci� na siebie peleryn� niewidk� i mozolnie
pow�drowa� dalej. Przy ka�dym kroku musia� zaciska�
z�by, aby nie poj�kiwa� i nie wyda� z siebie �adnego
innego d�wi�ku. Droga do loch�w zaj�a mu dwa razy
wi�cej czasu ni� normalnie i z ka�dym kolejnym krokiem coraz
bardziej obawia� si�, w jaki spos�b zostanie przyj�ty. Jednego
by� pewien - Severus nie b�dzie zadowolony.</p><p>Kiedy w ko�cu dotar� pod
drzwi by� ju� niemal wyko�czony, zar�wno fizycznie, jak i
psychicznie, ci�g�ym obawianiem si�, co Snape mu powie albo
zrobi za to, �e a� tak si� sp�ni�.</p><p>Odetchn�� g��boko
kilka razy i dotkn�� drzwi, kt�re natychmiast stan�y przed
nim otworem. Przyku�tyka� przez gabinet i stan�� przed
drzwiami do salonu. Zdj�� z siebie peleryn�, schowa�
j� do kieszeni, poprawi� wysuwaj�ce mu si� z r�k
ksi��ki, prze�kn�� �lin� i zapuka�.</p><p>Serce prawie wyskoczy�o mu z
piersi, kiedy klamka poruszy�a si� i drzwi otworzy�y si� z
rozmachem. Harry'emu wystarczy�o jedno spojrzenie na twarz Mistrza
Eliksir�w, aby przekona� si�, �e jego przewidywania co do tego,
jak w�ciek�y b�dzie Snape sprawdzi�y si� jedynie w
po�owie. By�o znacznie gorzej.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e jeszcze chwila, a m�czyzna zatrza�nie mu drzwi przed
nosem i wszystkie wieczorne plany legn� w gruzach ju�
ca�kowicie.</p><p>Ale tak si� nie sta�o.</p><p>Severus odsun�� si� i
bez s�owa wpu�ci� go do �rodka. Harry wyprostowa�
si� i zacisn�� z�by, po czym staraj�c si�
wytrzyma� b�l, przekroczy� pr�g.</p><p>W momencie, kiedy drzwi si� za
nim zatrzasn�y, pok�j wype�ni� si� wibruj�cym z
w�ciek�o�ci g�osem Severusa:</p><p>- Czy jeste� a� tak
t�py, �e nie rozumiesz, co oznacza s�owo
"punktualno��", Potter? Czy mo�e uwa�asz si�
za p�pek �wiata i wszyscy powinni rzuca� swoje zaj�cia i z
anielsk� cierpliwo�ci� czeka�, a� Wybraniec zaszczyci
ich swoj� obecno�ci�? Je�eli mia�e� a� tak
wa�ne sprawy, kt�re nie pozwoli�y ci przyby� tutaj punktualnie,
to mo�e do nich wr�cisz i nie b�dziesz ju� marnowa� mojego
czasu?</p><p>Harry sta� ze spuszczon�
g�ow�, czekaj�c, a� tyrada Snape'a dobiegnie ko�ca,
ale wygl�da�o na to, �e m�czyzna dopiero si�
rozkr�ca�. W jego g�osie p�on�a taka
w�ciek�o��, jakiej Harry ju� dawno nie
s�ysza�. I wiedzia�, �e w tej chwili jakiekolwiek
s�owo z jego strony by�oby tylko zapalnikiem, kt�ry podpali�by
lont i to wszystko mog�oby si� sko�czy� jedynie jeszcze
wi�ksz� eksplozj� i nim l�duj�cym za drzwiami z
zakazem wst�pu do komnat Snape'a przez najbli�sze kilka tygodni.
Dlatego sta� cicho i po prostu czeka�, a� m�czyzna
wy�aduje ca�� furi�.</p><p>- Ale czego mo�na si�
by�o spodziewa� po takim abderycie, jak ty? - Harry na ko�cu
j�zyka mia� pytanie "kim?", ale w ostatniej chwili si�
powstrzyma�. - Odziedziczy�e� najgorsze cechy swojego ojca!
Lekkomy�lno��, zadufanie, arogancj� i pych�! -
wylicza� dalej Snape, a jego g�os stawa� si� coraz bardziej
sycz�cy. Harry zacisn�� pi�ci. Spodziewa� si�
czego� takiego. Nie da mu si� sprowokowa�! - W zwi�zku z
tym tw�j czas tutaj zostanie odpowiednio zredukowany, skoro i tak ci na nim nie
zale�y. Masz p� godziny. Czy to ci� satysfakcjonuje?</p><p>Harry westchn�� cicho i
pokiwa� g�ow�. By� zbyt wyko�czony po tym wszystkim,
co go spotka�o, by mie� jeszcze si�� na k��tni� z
Severusem. B�dzie musia� po prostu poczeka�, a� mu
przejdzie.</p><p>Severus odwr�ci� si� na
pi�cie i z w�ciek�ym szelestem szat ruszy� do swojego
fotela przy kominku. Harry spojrza� na stoj�ce na stoliku dwa
wype�nione czym� przezroczystym kieliszki i zrobi�o mu si�
g�upio, �e z jego powodu ca�y ich cudowny wiecz�r szlag
trafi�.</p><p>Snape mia� racj�.
Przynajmniej cz�ciowo.</p><p>- Zosta�o ci dwadzie�cia
dziewi�� minut, Potter. Czy masz zamiar sta� tam przez ca�y
ten czas? - warkn�� m�czyzna, odwracaj�c
g�ow� i spogl�daj�c na niego. - Je�eli sobie
�yczysz, to mog� postawi� ci fotel pod drzwiami. Naprawd�
wszystko mi jedno, co zamierzasz teraz robi�.</p><p>Harry potrz�sn��
g�ow� i powoli ruszy� w stron� stoj�cego przed
kominkiem fotela. Bardzo powoli. Zaciska� pi�ci, staraj�c
si� i�� jak najbardziej normalnie, ale by�o to
niemo�liwe. Jedna noga ugina�a si� pod nim, a za ka�dym
razem, kiedy zraniona stopa dotyka�a pod�ogi, nie potrafi�
powstrzyma� grymasu b�lu, wyp�ywaj�cego mu na twarz.</p><p>Zobaczy�, �e
m�czyzna marszczy brwi, a jego wzrok w�druje w d�, ku
jego nogom. Zrobi�o mu si� jeszcze bardziej g�upio. Nie
chcia� kolejnej tyrady czy na�miewania si�. Naprawd�
mia� ju� dosy�.</p><p>Z trudem uda�o mu si�
dobrn�� do fotela i opa�� na niego z ulg�. Jednak
kiedy tylko usiad�, us�ysza� g�os Severusa:</p><p>- Co ci si� sta�o w
nog�, Potter?</p><p>Harry poczu�, �e si�
rumieni. Od�o�y� trzymane w r�kach ksi��ki na
stolik i nie spogl�daj�c m�czy�nie w oczy,
zwr�ci� twarz w stron� kominka.</p><p>- N-nic - wymamrota�. Nie
chcia� mu tego m�wi�. To nic przyjemnego opowiada� woko�o,
�e jest si� fajt�ap�, kt�ra nie potrafi nawet zbiec po
schodach, �eby czego� sobie nie uszkodzi�.</p><p>- Potter, zada�em ci pytanie. -
G�os Snape'a sta� si� ostrzejszy.</p><p>C�, chyba nie by�o sensu
dalej si� upiera�? Nie m�g� tego ukry�, nie m�g�
sk�ama�, bo Severus i tak pewnie dowiedzia�by si� w
ko�cu prawdy, a przez to m�g�by narazi� si� na jeszcze
wi�kszy gniew.</p><p>- Ja... - zacz��, nie
odrywaj�c spojrzenia od ognia. - Nie chcia�em si�
sp�ni�. Zbiega�em po schodach i... wpad�em w taki
fa�szywy stopie�. Zawsze go omijam, ale tym razem naprawd�
si� spieszy�em. Upad�em i nie mog�em si� uwolni�.
A potem pojawi� si� Irytek, upu�ci�em
r�d�k� i musia�em poprosi� Zgredka o pomoc i...
Przepraszam, �e musia�e� na mnie czeka� tylko dlatego,
�e jestem taki niezdarny - powiedzia� cicho, czuj�c
p�on�cy wstyd rozgrzewaj�cy mu policzki. - Potem chcia�em
przyj�� jak najszybciej, ale... tak bardzo mnie bola�o, �e
nie mog�em.</p><p>Ju�. Powiedzia� to. A teraz
Snape mo�e nadal go obra�a� i wy�miewa� si�, tak
jak Irytek, �e jest ciamajd� i ofiar� losu. Teraz by�o mu
ju� wszystko jedno. Czu� si� zm�czony. Bardzo
zm�czony.</p><p>Ale zamiast tego us�ysza�
tylko, �e m�czyzna wstaje. Odetchn�� z ulg�,
�e nie zamierza miesza� go z b�otem. Zapad� si� w
fotelu i wbi� wzrok w strzelaj�ce w ognisku p�omienie.</p><p>To wszystko mia�o potoczy�
si� zupe�nie inaczej. A wysz�o ca�kowicie na opak.
Mia� tutaj przyj�� i uczy� si�, mieli porozmawia�
ze sob�, sp�dzi� mi�o czas, mo�e nawet... porobi�
co� ciekawszego. A sko�czy�o si� na wrzaskach,
w�ciek�o�ci i wstydzie.</p><p>I to wszystko przez niego! Gdyby nie
poszed� spa�, to nie zaspa�by, nie musia�by si� tak
spieszy�, nie wpad�by w dziur�, nie musia�by ugania�
si� z Irytkiem ani wzywa� na pomoc Zgredka i...</p><p>Nagle jego my�li urwa�y
si� i niemal podskoczy� w fotelu, czuj�c, �e co� lub
kto� �apie go za zranion� kostk�. Oderwa� wzrok od
ognia i spojrza� w d�, a jego serce zatrzyma�o si�.</p><p>Severus kl�cza� przed nim
na pod�odze. W jednej r�ce trzyma� s�oik z jak��
przezroczyst� ma�ci�, a drug� ostro�nie podwija�
nogawk� jego spodni. Po chwili od�o�y� s�oik na
pod�og�, z�apa� go za �ydk� i
�ci�gn�� mu ze stopy buta, a p�niej znacznie wolniej
i ostro�niej zdj�� tak�e skarpetk�. Harry
zacisn�� d�onie na oparciach fotela, czuj�c piek�cy
b�l, kiedy bawe�na otar�a si� o poranion� sk�r�.</p><p>Ale te odczucia by�y sukcesywnie
wypierane przez jedn�, niezwykle jasn� i wyra�n� my�l,
kt�ra krzycza�a mu prosto do ucha:</p><p>Severus kl�cza� przed nim!
Kl�cza�. Przed nim. Naprawd� to robi�. I mia� zamiar
opatrzy� mu nog�.</p><p>Harry nie wiedzia�, �e
mo�na czu� naraz a� tak wiele r�nych emocji: ulg�,
zaszokowanie, rado�� i podniecenie. A najdziwniejsze by�o to,
�e widok kl�cz�cego i pochylaj�cego si� do przodu
Severusa wyj�tkowo rozbudza� to ostatnie uczucie i sprawia�,
�e jego cz�onek zaczyna� coraz bardziej interesowa�
si� sytuacj�.</p><p>Harry nie widzia� dok�adnie
twarzy m�czyzny, cz�ciowo zakrytej opadaj�cymi na
ni� czarnymi w�osami, ale dostrzega� na niej skupienie i
konsternacj�, kiedy zmru�one oczy dok�adnie bada�y
ran�. Ciemne brwi zmarszczy�y si� jeszcze bardziej i Harry
wiedzia�, co to oznacza. �e nie jest najlepiej.</p><p>Severus si�gn�� po
s�oik i nabra� na palce du�� ilo�� przezroczystej
substancji, po czym ostro�nie uni�s� stop� Harry'ego, opar�
j� na swoim udzie (w tym momencie Harry ujrza� w swoim umy�le
niezwykle wyra�n� wizj� i co� w jego l�d�wiach
szarpn�o si�) i delikatnie dotkn�� rany.</p><p>Harry westchn��,
czuj�c przyjemny ch��d �agodz�cy bolesne pieczenie, kiedy
Snape rozsmarowywa� ma�� po jego sk�rze, ale od czasu do czasu z
jego ust wyrywa�y si� j�ki, nawet pomimo tego, �e
pr�bowa� je st�umi�. Ka�dy, nawet tak koj�cy dotyk
przynosi� mu poza ulg� tak�e b�l. Ale za ka�dym razem,
kiedy wydawa� z siebie g�o�niejszy d�wi�k, Severus
zatrzymywa� si� na moment i jeszcze ostro�niej dotyka� skaleczonego
miejsca.</p><p>- Czy zrani�e� si�
gdzie� jeszcze? - zapyta� cicho, kiedy sko�czy� i Harry
zdziwi� si�, jak niepewnie zabrzmia� jego g�os.</p><p>- W kolano - wyszepta� cicho. -
To drugie - doda�, kiedy Severus dotkn�� jego prawej nogawki,
aby podci�gn�� j� jeszcze wy�ej.</p><p>M�czyzna
przesun�� si� i podwin�� spodnie Harry'ego a� za
kolano. Ch�opak ujrza� zdart� sk�r� i cie� fioletu, na
kt�ry zabarwia� si� ju� siniak. Tym razem nie bola�o ju�
tak bardzo i Harry m�g� skupi� si� na kontemplowaniu tego
niesamowitego widoku i wyobra�aniu sobie tego wszystkiego, co m�g�by
mu robi� kl�cz�cy na pod�odze Snape. A mia�
naprawd� bogat� wyobra�ni�.</p><p>- Co� ci� jeszcze boli? -
zapyta� ponownie Severus, kiedy dok�adnie ju� wsmarowa�
ch�odn� substancj� w jego kolano.</p><p>- Chyba zrobi�em sobie co�
z nadgarstkiem - wymamrota� Harry, wyci�gaj�c przed siebie
r�k�. By�o mu troch� g�upio, �e tak
pomy�la�, ale z ch�ci� m�g�by si� jeszcze
troch� poobija�, gdyby tylko m�g� d�u�ej napawa�
si� tym widokiem.</p><p>Severus podci�gn��
r�kaw jego koszuli.</p><p>- Zwichni�ty - stwierdzi�
kr�tko i zanim na�o�y� ma��, wyci�gn��
r�d�k� i przy�o�y� jej koniec do nadgarstka
Harry'ego. Nie wypowiedzia� �adnego zakl�cia. Zamkn��
jedynie oczy, a jego czo�o zmarszczy�o si� w skupieniu. Po
chwili Harry poczu� �askocz�ce ciep�o, spowijaj�ce
jego d�o� i zobaczy� jasny promie�, kt�ry owin��
si� wok� nadgarstka i zacisn�� na nim. Przez chwil�
mia� wra�enie, jakby jego r�ka zosta�a owini�ta
ciep�ym banda�em, unieruchamiaj�c ko�ci i przesuwaj�c
je na w�a�ciwe miejsce. Skrzywi� si�, czuj�c
przeb�ysk b�lu, ale trwa�o to tylko chwil�.</p><p>Blask znikn��, ale
ciep�o pozosta�o. Severus otworzy� oczy, schowa�
r�d�k� i si�gn�� po ma��, aby
na�o�y� j� na zranione miejsce. Harry dopiero teraz
dostrzeg�, jak bardzo napuchni�ty by� jego nadgarstek. Po
�agodnym wsmarowaniu specyfiku w sk�r�, Severus
od�o�y� ma�� na pod�og� i pochyli�
si�, aby j� zakr�ci�.</p><p>Harry wstrzyma� oddech, ponownie
uderzony pobudzaj�cymi obrazami. A gdyby tak... gdyby go o to
poprosi�?</p><p>Nie, do diab�a! Na pewno nie
teraz, kiedy Snape by� na niego taki w�ciek�y! Tylko by go
wy�mia�, a Harry znowu by si� upokorzy�.</p><p>Nie, kiedy indziej. Zrobi to, ale
kiedy indziej. Kiedy tylko zbierze w sobie dostatecznie du�o odwagi.</p><p>Severus wzi�� do r�ki
s�oik i spojrza� do g�ry na Harry'ego. Ich spojrzenia spotka�y
si� i kiedy m�czyzna zmarszczy� lekko brwi, Harry
zrozumia�, �e pragnienie, kt�re odczuwa jest a� nazbyt widoczne
w jego b�yszcz�cych, otwartych szeroko, wpatrzonych w Severusa z
zachwytem oczach. B�yskawicznie odwr�ci� g�ow�.</p><p>Cholera! Co Snape sobie o nim
pomy�li? Chce mu pom�c, a on ma w g�owie tylko jedno! Niech to szlag!</p><p>Jednak nawet je�eli Severus
dostrzeg� jego pragnienie, to nie skomentowa� tego. Harry
odetchn�� z ulg�.</p><p>- Dam ci t� ma�� -
odezwa� si� po chwili m�czyzna, k�ad�c
s�oik na stoliku. - Masz smarowa� ni� wszystkie zranione miejsca
trzy razy dziennie. Najgrubsz� warstw� nano� na kostk�.</p><p>Harry pokiwa� g�ow�,
nie b�d�c na razie w stanie spojrze� Severusowi w oczy. Gdyby
tylko uda�o mu si� uspokoi� to g�upie serce i
pe�zaj�ce po policzkach p�omienie...!</p><p>- Dzi�kuj� -
wyszepta�. - Naprawd� dzi�kuj�. - Zdoby� si� na
s�aby u�miech i dopiero teraz podni�s� g�ow�, ale w
tym samym momencie m�czyzna odwr�ci� si� i ruszy� w
stron� sypialni. Harry domy�li� si�, �e pewnie
poszed� umy� r�ce. Upewni� go w tym d�wi�k
otwieranych drzwi do �azienki, a po chwili szum wody w umywalce.</p><p>Spojrza� na wisz�cy na
�cianie zegar. Zgodnie ze s�owami Snape'a, mia� jeszcze
pi�tna�cie minut. Pochyli� si� do przodu, aby
za�o�y� buta. Skarpetk� schowa� do kieszeni.</p><p>Po chwili Severus wr�ci� z
�azienki i bez s�owa przeszed� przez salon, kieruj�c
si� do gabinetu. Harry s�ysza� brz�cz�ce odg�osy
przestawianych butelek. Spojrza� na drzwi, zaciekawiony zachowaniem
m�czyzny, ale b�yskawicznie odwr�ci� g�ow�,
kiedy tylko drewniane skrzyd�o si� poruszy�o. Severus
zatrzyma� si� przed nim i wyci�gn�� w jego stron�
�redniej wielko�ci butelk�. Szk�o by�o tak ciemne,
�e Harry nie widzia� koloru znajduj�cej si� we wn�trzu
naczynia substancji.</p><p>- Wypij po�ow� teraz, a
drug� po�ow� jutro rano - powiedzia� Snape,
wr�czaj�c mu eliksir.</p><p>Harry spojrza� z
ciekawo�ci� na etykiet�.</p><p>Eliksir Wiggenowy - g�osi�
napis, w kt�rym rozpozna� ostre pismo Severusa.</p><p>Odkorkowa� butelk� i
wzi�� kilka �yk�w. Mikstura okaza�a si� tak
obrzydliwa, �e w pierwszej chwili mia� ochot� j�
wyplu�. By�a �luzowata i gorzka. Zmusi� si� jednak,
aby prze�kn�� ca�� porcj�, po czym
zakorkowa� eliksir i w�o�y� go do kieszeni.</p><p>- Dzi�ki - wyksztusi�,
krzywi�c si� i pr�buj�c pozby� si� z ust gorzkiego
smaku.</p><p>- Jak si� teraz czujesz? -
zapyta� Severus, siadaj�c ponownie w swoim fotelu. Powiedzia� to
pozornie od niechcenia, ale Harry wyczu� w pytaniu szczere
zainteresowanie.</p><p>- Znacznie lepiej - odpar�,
u�miechaj�c si� lekko. Si�gn�� po stoj�cy na
stole kieliszek bia�ego wina i wypi� je duszkiem. Kiedy odstawi�
puste naczynie, zauwa�y� wpatrzone w siebie ciemne oczy i
uniesion� brew Severusa.</p><p>- Chcia�em si� pozby�
tego obrzydliwego smaku - wyja�ni� szybko. - Pos�uchaj... -
zacz��, nie bardzo wiedz�c, co w�a�ciwie chce
powiedzie�. - Dzi�kuj� za to wszystko, co dla mnie
zrobi�e�. Nie chcia�em, �eby tak to wygl�da�o.
My�la�em, �e po prostu przyjd� tutaj dzisiaj i...
sp�dzimy mi�o wiecz�r. Nie chcia�em ci� denerwowa�, a
ju� z pewno�ci� nie chcia�em spa�� z tych
cholernych schod�w. Ale wysz�o jak wysz�o. Mam nadzieje, �e
si� ju� nie gniewasz? - ostatnie, wype�nione nadziej�
pytanie zawis�o w powietrzu niczym balon, kt�ry w ka�dej chwili
mo�e p�kn��.</p><p>Severus spojrza� na Harry'ego z
irytacj�.</p><p>- Nie, nie gniewam si� ju�,
ty g�upi ch�opaku. Czy potrzebujesz mojego pisemnego
za�wiadczenia, aby to dostrzec?</p><p>Harry potrz�sn��
g�ow�, czuj�c jak sp�ywa z niego napi�cie.
Odetchn�� z ulg�, rozlu�ni� si� i opar� w
fotelu. W tym czasie m�czyzna podni�s� si� i wyszed�
do gabinetu, z kt�rego wr�ci� po chwili, nios�c w r�ku czysty
kawa�ek zwini�tego w rulon pergaminu. Po�o�y� go na
stole i wzi�� z biblioteczki ksi��k� oprawion� w
czarn�, pozbawion� jakichkolwiek wyt�ocze�
ok�adk�, wi�c Harry nie m�g� jej rozpozna�.
Po�o�y� j� obok pergaminu i podszed� do barku po
karafk� z winem. Nala� Harry'emu po�ow� kieliszka i
odstawi� j� na stolik, prawdopodobnie po to, aby m�c jej p�niej
znowu u�y� bez konieczno�ci wstawania albo przywo�ywania
jej za pomoc� magii.</p><p>Po tych wszystkich przygotowaniach
opad� na fotel, wzi�� do r�ki pi�ro, zanurzy� w
atramencie, lew� r�k� chwyci� kieliszek z winem, napi�
si� odrobin� i pochyli� nad pergaminem.</p><p>Harry spojrza� na zegar. Czas
i��. Jego p� godziny min�o i Snape najwyra�niej
chcia� w ten spos�b da� mu do zrozumienia, �e zamierza
zaj�� si� teraz swoimi sprawami, a Harry ma sobie ju�
p�j��.</p><p>Westchn�� cicho i powoli,
mozolnie zacz�� podnosi� si� z fotela. Pochyli�
si�, lew� r�k� zabra� ze stolika wszystkie swoje
ksi��ki i odwr�ci� si� w stron� wyj�cia, ale
zatrzyma� si�, kiedy poczu� na karku pal�ce spojrzenie i
us�ysza� za sob� ostry g�os:</p><p>- Gdzie si� wybierasz, Potter?</p><p>- Ee... - Harry odwr�ci�
si� do m�czyzny. - Chcia�em wr�ci� do dormitorium.
Powiedzia�e�, �e mog� tu zosta� tylko na p�
godziny i pomy�la�em, �e...</p><p>- Twoim problemem jest to, �e
zaczynasz my�le� tylko wtedy, kiedy jest to zb�dne. Siadaj. -
Zabrzmia�o to jak rozkaz, wi�c Harry opad� na fotel,
ca�kowicie zaskoczony obrotem spraw.</p><p>- Nie chcia�bym ci
przeszkadza�... - powiedzia� cicho.</p><p>- Je�eli uzna�bym, �e
mi przeszkadzasz, to ju� dawno by ci� tutaj nie by�o. O ile
dobrze pami�tam, to chcia�e� si� tu uczy�. Chyba nie
zabra�e� ze sob� tych ksi��ek tylko po to, �eby
po�wiczy� przenoszenie ci�ar�w na
odleg�o��?</p><p>Harry poczu�, �e na jego
usta mimowolnie wyp�ywa u�miech. Severus chcia�, aby
zosta�. To znaczy, �e wszystko wraca do normy. Od�o�y�
ksi��ki z powrotem na stolik, po czym podni�s� si� i powoli
go okr��y�. Ignoruj�c podejrzliwe spojrzenie, pochyli�
si� i obj�� Snape�a za szyj�. Zanim zaskoczony
m�czyzna zd��y� wykona� jakikolwiek ruch, Harry
zamkn�� oczy i przycisn�� policzek do jego policzka. Mocno.</p><p>S�ysza� obok siebie
przyspieszony oddech Severusa, czu� ciep�o jego twarzy i delikatnie
drapi�cy zarost. I to wystarczy�o, aby zapomnia� o wszystkim, co
si� dzisiaj wydarzy�o. To si� nie liczy�o. Nic si� nie
liczy�o, je�eli tylko zawsze b�dzie m�g� podej��
i po prostu si� do niego przytuli�. Tak jak teraz. I
poca�owa� go w policzek. O, w�a�nie tak...</p><p>Oderwa� twarz i
przycisn�� usta do ciep�ej sk�ry. Kiedy si�
odsun��, Severus przygl�da� mu si� ze zmru�onymi
oczami i wykrzywionymi ustami, a Harry w jednej ulotnej chwili
zapragn�� sca�owa� ten kwa�ny u�miech z jego
warg. Chocia� i tak uwa�a� go za najpi�kniejszy na �wiecie.</p><p>U�miechn�� si� do
Snape'a, po czym bez s�owa odwr�ci� si� i z niewielkim trudem
dotar� do swojego fotela.</p><p>- Wiem, �e nie mog�e�
si� powstrzyma�, ale by�bym wdzi�czny, gdyby�
zaj�� si� teraz swoj� prac�, a mnie pozwoli�
zaj�� si� moj�, o ile nie jest to dla ciebie a� tak
wielkim po�wi�ceniem.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
wyci�gn�� podr�cznik do Eliksir�w. Severus rzuci�
okiem na ok�adk�, ale nie skomentowa� tego. Harry dostrzeg�
jednak w jego oczach s�aby b�ysk i wyt�umaczy� to sobie
tym, �e m�czyzna zapewne jest zadowolony z tego, �e ze
wszystkich przedmiot�w najpierw postanowi� pouczy� si�
w�a�nie tego.</p><p>Otworzy� ksi��k�
na rozdziale z Eliksirami Rozgrzewaj�cymi i Och�adzaj�cymi,
opar� si� wygodniej w fotelu i zag��bi� w lekturze.</p><p>Uczenie si� o Eliksirach, kiedy
zaledwie metr od niego siedzia� Mistrz Eliksir�w by�o przedziwnym
doznaniem. Dlaczego zamiast skupia� si� na tre�ci w
podr�czniku, wola� skupia� si� na profilu
m�czyzny, kiedy ten odwraca� g�ow� w stron�
ksi��ki i pochyla� si� do przodu albo na sposobie, w jaki
opadaj� wtedy jego w�osy? Zastanawia� si�, czy istnieje
jaka� metoda, aby swoje zainteresowanie Snape'em przenie�� na
Eliksiry, ale by�o to chyba nierealne.</p><p>Co jaki� czas, kiedy rzuca�
spojrzenie na Severusa, widzia� na jego ustach z�o�liwy
u�mieszek. I wyj�tkowo szybko zrozumia�, co on oznacza. Snape
przygotowywa� test. Test, kt�ry zapewne zrobi im zaraz pierwszego dnia po
powrocie z przerwy �wi�tecznej. I wygl�da�o na to, �e
postara si� o to, aby by� piekielnie trudny.</p><p>Harry u�miechn��
si� do siebie i powr�ci� do czytania. Rozdzia�, przez kt�ry
pr�bowa� przebrn�� wydawa� mu si� nawet
zrozumia�y, do czasu a� dotar� do skutk�w ubocznych. Nie
mia� obok siebie Hermiony, kt�ra zazwyczaj by�a pomocna przy tego
typu problemach, ale przecie� mia� Severusa. Mo�e nie
b�dzie z�y, je�eli Harry o co� go zapyta?</p><p>- Severusie... - zacz��
cicho. M�czyzna podni�s� g�ow�, najwyra�niej
czekaj�c na dalsz� cz�� zdania. - Mog� ci�
o co� zapyta�? Nie rozumiem pewnej kwestii.</p><p>- A to nowo�� -
prychn�� Snape. Harry zacisn�� usta.</p><p>Doprawdy, m�g�by ju� sobie
darowa� t� kpin�.</p><p>- Ju� nic - odpowiedzia�
mrukni�ciem i wr�ci� do czytania.</p><p>- Potter, nie zachowuj si� jak
jaki� obra�alski dzieciak.</p><p>Harry podni�s� wzrok i
spojrza� twardo na Severusa.</p><p>- Po prostu chcia�bym,
�eby� od czasu do czasu powstrzymywa� si� od
z�o�liwych komentarzy dotycz�cych mojej wiedzy czy czegokolwiek
innego. By�bym naprawd� wdzi�czny.</p><p>Mistrz Eliksir�w przez chwil�
wpatrywa� si� w niego nieruchomo. Harry nie odwr�ci� wzroku.
Musi w ko�cu za�atwi� t� spraw�, nie mo�e za
ka�dym razem tego ignorowa�. Wiedzia�, �e Snape ma taki
spos�b bycia i nic tego nie zmieni, ale m�g�by si� czasami
powstrzymywa�. Chocia� czasami.</p><p>- Pomy�l� o tym -
odpar� po chwili m�czyzna. - S�ucham, o co
chcia�e� zapyta�?</p><p>"Pomy�l� o
tym"... W ko�cu by� to jaki� pocz�tek. Harry
naprawd� przez moment s�dzi�, �e Snape go wy�mieje.
Cieszy� si�, �e tego nie zrobi�.</p><p>- Co to jest wstrz�s
anafiklektyczny? Tutaj jest napisane, �e nie nale�y eliksiru
podawa� osobom uczulonym na ikr� je�anek, poniewa�
mo�e u nich wyst�pi� ten wstrz�s.</p><p>- Po pierwsze jest to wstrz�s
anafilaktyczny, Potter, a po drugie... czy znasz kogo�, kto jest na
co� uczulony?</p><p>Harry szybko przeszuka�
swoj� pami��. Przypomnia� sobie, jak pewnego razu Dudley zosta�
u��dlony w policzek przez pszczo��, strasznie spuch�,
dosta� jakich� drgawek i musia� zosta� odwieziony do
szpitala. Ciotka Petunia kaza�a mu p�niej przez ca�e wakacje
nosi� na g�owie siatk�, kt�ra wygl�da�a jak woalka i
Harry mia� �wietn� zabaw�, kiedy kto� robi�
sugestywne uwagi na temat nowego nakrycia g�owy Dudleya.</p><p>Pokiwa� g�ow�.</p><p>- Wstrz�s anafilaktyczny
wyst�puje wtedy, kiedy osoba uczulona na dany alergen ma z nim
bezpo�redni kontakt. Organizm doznaje szoku, co mo�e objawia�
si� drgawkami, krwotokami, puchni�ciem, zagra�aj�c�
�yciu wysypk�, duszno�ciami i bole�ciami.</p><p>Harry ponownie skin��
g�ow�, przypominaj�c sobie swoje plany dotycz�ce
wpuszczenia do pokoju Dudleya kilku pszcz�. Dobrze, �e tego nie
zrobi�. Nawet Dudley na to nie zas�ugiwa�.</p><p>- Co� jeszcze? - zapyta�
Severus z niecierpliwo�ci� w g�osie.</p><p>- Nie, dzi�ki -
mrukn�� Harry i ponownie zag��bi� si� w lekturze.
Jednak po jakim� czasie, w po�owie kolejnej strony, zmarszczy�
brwi. - Nie rozumiem - wymamrota� do siebie. Poczu� na sobie wzrok
Snape'a. Podni�s� g�ow� i zauwa�y�, �e
m�czyzna ma nienaturalnie mocno zaci�ni�te usta. - Tutaj
jest napisane, �e k��cza k�aposkrzeczek trzeba pokroi�
i posieka�.</p><p>- Tak? - zapyta� w ko�cu
Severus, kiedy Harry nie odezwa� si� ju� wi�cej,
wpatruj�c si� w tekst ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Przecie� to jest to samo -
powiedzia� w ko�cu Gryfon. - Jak mo�na co�
jednocze�nie pokroi� i posieka�? Rozumiem, gdyby by�o na
przyk�ad "pokroi� i zmia�d�y�" albo
"pokroi� i rozetrze�"...</p><p>- Potter... - rzek� powoli m�czyzna,
przerywaj�c paplanin� Harry'ego. - Czy ty naprawd� nie
nauczy�e� si� niczego przez te sze�� lat? Zaczynam
mie� obawy, �e w twoim przypadku nawet i pi��dziesi�t
by nie wystarczy�o.</p><p>Harry skrzywi� si�. No tak,
najwyra�niej Snape pr�dzej odgryz�by sobie j�zyk ni�
powstrzyma� si� od kpiny.</p><p>- To nie o to chodzi. Tylko �e
to po prostu... nie ma sensu. A p�niej wrzeszczysz na nas, �e
�le uwarzyli�my eliksir.</p><p>Mistrz Eliksir�w zamkn��
oczy. Wygl�da�o to tak, jakby prosi� duchy o
cierpliwo��.</p><p>- Czy mo�esz mi powiedzie�,
na czym polega krojenie? - zapyta�, kiedy uni�s� powieki.</p><p>- Bierzesz k��cze i kroisz
je na ma�e kawa�ki.</p><p>- Dobrze. A siekanie?</p><p>- No... to jest to samo, tylko
�e robisz mniejsze kawa�ki. Ale po co kroi� na wi�ksze
kawa�ki, a p�niej na mniejsze? Nie mo�na od razu posieka�?</p><p>- Po kolei. Kiedy k��cze
albo cokolwiek innego wypuszcza wi�cej soku? Podczas krojenia czy
siekania?</p><p>Harry zamy�li� si� i
pr�bowa� sobie przypomnie� zaj�cia w klasie. Jako� nigdy
nie zwraca� na to uwagi. Po prostu ci�� wszystko na
kawa�ki.</p><p>- No... ee... chyba podczas siekania.</p><p>- Dok�adnie, przyciskasz wtedy
ro�lin� mocniej i cz�ciowo podczas tego procesu
mia�d�ysz j� szybkimi ruchami no�a. Podczas krojenia robisz
to delikatniej - pi�ujesz k��cza, nie masakruj�c ich
a� tak bardzo, dzi�ki temu wyciskasz z nich mniej soku. Ale
je�eli po��czysz krojenie i siekanie, wtedy og�lna
ilo�� wyci�ni�tego z ro�liny soku jest wi�ksza
ni� podczas zwyk�ego krojenia i zwyk�ego siekania, a to, co
pozostanie nie jest jedn� wielk� miazg�, kt�ra zazwyczaj
pozostaje po waszym sposobie "siekania". I tak w�a�nie
spreparowane k��cza k�aposkrzeczek nadaj� si�
p�niej do u�ycia jako sk�adnik eliksiru. W przeciwnym wypadku
albo b�d� mia�y za du�o soku, albo b�d�
wygl�da� niczym wyci�gni�te z �o��dka
gumoch�ona. I z tego powodu mikstura straci sw�j kolor, a nawet
konsystencj�. Podczas warzenia eliksir�w najwa�niejsze jest
�cis�e i dok�adne trzymanie si� zasad. Ka�da,
najmniejsza nawet czynno�� jest bardzo wa�na i je�eli
zostanie wykonana niepoprawnie, niedok�adnie albo niechlujnie, wtedy
ca�a praca p�jdzie na marne.</p><p>Harry s�ucha� z ogromnym
zainteresowaniem. Znacznie wi�kszym ni� kiedykolwiek okazywa� na
lekcjach. Tutaj, teraz, kiedy byli zupe�nie sami, to wszystko
wydawa�o mu si� o wiele ciekawsze. Szczeg�lnie, kiedy opowiada�
o tym Snape.</p><p>- Rozumiem - odpar�. -
Dzi�kuj�, �e mi to wyt�umaczy�e�. Teraz, kiedy
ju� wiem, �e to jest takie wa�ne, nie powinienem mie�
problem�w z prawid�owym przyrz�dzaniem eliksir�w - wyszczerzy�
si�.</p><p>- Zobaczymy - mrukn��
m�czyzna i powr�ci� do swojej pracy, co Harry uzna� za
wyj�tkowo czytelny znak, �e rozmowa dobieg�a ko�ca.
Przynajmniej na razie.</p><p>Kiedy upora� si� z
Eliksirami, zabra� si� za Histori� Magii. Po kilku stronach
z�apa� si� na tym, �e zaczyna przysypia�, wi�c
szybko od�o�y� ksi��k� i wzi�� si�
za co� znaczne ciekawszego i anga�uj�cego wi�ksz�
cz�� m�zgu - za Zakl�cia.</p><p>Po zapoznaniu si� ze
wst�pem i og�lnym om�wieniem zasad dzia�ania zakl�cia
kopiuj�cego, od�o�y� podr�cznik na bok i wsta� z
fotela. Nast�pnie wyci�gn�� r�d�k� i
skierowa� j� na le��c� na stole ksi��k�
do Eliksir�w.</p><p>- Geminio - wypowiedzia�,
wykonuj�c w powietrzu dwa szybkie ruchy, jakby strz�sa� co�
z r�d�ki. Na u�amek sekundy w ksi��ce pojawi�
si� zarys drugiej ksi��ki, ale zamigota� i szybko
znikn��. - Geminio! - powt�rzy� g�o�niej i mocniej
szarpn�� r�d�k�, lecz jedyn� reakcj�
by� nieco wyra�niejszy kszta�t ksi��ki, kt�ry jednak
znikn�� r�wnie szybko, jak za pierwszym razem. - Co si� dzieje?
- mrukn��. - Przecie� to nie jest trudne. Widzia�em, jak
Hermiona to robi�a.</p><p>Severus przerwa� pisanie i
podni�s� g�ow�, spogl�daj�c na Harry'ego.</p><p>- Jeszcze raz przeczytaj w
podr�czniku jaki ruch nale�y wykona� r�d�k�,
Potter.</p><p>Ch�opak zajrza� do
le��cej obok, otwartej ksi��ki.</p><p>- "Skieruj r�d�k�
na obiekt i wykonaj dwa oddzielne, pionowe uderzenia r�d�k�.
Pami�taj, �e maj� one by� oddzielone od siebie i wykonane z
du�� si�� i precyzj�." No przecie� tak w�a�nie
robi�. Uderzam r�d�k�, o tak. - Trzepn��
r�d�k� powietrze. - Robi� przerw� i uderzam jeszcze
raz. - Wykona� ruch ponownie i spojrza� z oczekiwaniem na Snape'a,
kt�ry od�o�y� pi�ro, opar� si� w fotelu i wbi� w
niego na wp� zirytowane, na wp� rozbawione spojrzenie.</p><p>- A czy pomy�la�e� o
tym, �e "oddzielne" nie zawsze oznacza "rozdzielone
odcinkiem czasu", ale na przyk�ad tak�e i przestrzeni�? -
Harry spojrza� na niego t�po. Severus pochyli� si� do
przodu i spl�t� d�onie. - Powiedz mi, Potter, w jaki spos�b
zamierzasz stworzy� duplikat ksi��ki w tym samym miejscu, w
kt�rym znajduje si� ta ksi��ka? - Harry zmarszczy� brwi i
spojrza� na st�. I wtedy zrozumienie uderzy�o w niego niczym
konar Wierzby Bij�cej.</p><p>- Mam to drugie uderzenie
wykona� obok, wskazuj�c miejsce, w kt�rym powinna pojawi�
si� kopia - powiedzia� takim tonem, jakby w�a�nie
odkry� nowe prawo.</p><p>- Brawo - rzek� jowialnie
m�czyzna, a Harry poczu� si� wyj�tkowo g�upio,
�e sam si� tego nie domy�li�.</p><p>Rzuci� zakl�cie po raz
kolejny, ale tym razem korzystaj�c z porady Severusa i
u�miechn�� si� szeroko, kiedy obok ksi��ki do
Eliksir�w pojawi�a si� druga, identyczna.</p><p>�wiczy� r�ne
zakl�cia przez kolejne p� godziny, a gdy robi� co�
�le, Severus co jaki� czas dawa� mu wskaz�wki.</p><p>Kiedy sko�czy� i ponownie
usiad� w fotelu, odetchn�� g��boko czuj�c
zadowolenie z siebie, poniewa� wykona� naprawd� du�o pracy.</p><p>- Dzi�kuj�, Severusie -
powiedzia�, obserwuj�c jak Snape zwija ostatni kawa�ek
zapisanego drobno pergaminu. - Nie spodziewa�em si�, �e masz
a� tak rozleg�� wiedz�. Jestem naprawd� pod wra�eniem.
Gdyby nie ty, to nie da�bym rady sam nauczy� si� tego
wszystkiego. Szkoda, �e nie mog� ci� mie� zawsze pod
r�k�, kiedy czego� nie wiem. Jeste� niesamowity -
wyszczerzy� si�. M�czyzna rzuci� mu nieokre�lone
spojrzenie i Harry m�g�by przysi�c, �e jego oczy
promieniowa�y... czym� ciep�ym i je�eli nie by�oby to
a� tak niemo�liwe, to Harry m�g�by przysi�c, �e
tak�e czym�... radosnym. I zdumia� si�, kiedy na jego
twarzy dostrzeg� r�wnie� z trudem t�umiony u�miech. Ale by�
mo�e tylko to sobie wyobrazi�, poniewa� po chwili oblicze
Severusa powr�ci�o do swego zwyk�ego surowego wyrazu. K�ciki ust
by�y tylko nieznacznie uniesione. Wygl�da�o na to, �e
by�o to po prostu zwyk�e kpi�ce skrzywienie.</p><p>Jednak po chwili zamy�lenia
Harry stwierdzi�, �e nie, nie mog�o mu si�
przewidzie�. Zna� ju� Severusa, nauczy� si�
czyta� z jego twarzy. I zrozumia�, co oznacza�a ta reakcja.
Severus ucieszy� si� z komplementu. Tak po prostu. Przecie� nikt
go do tej pory nie chwali�, a przynajmniej Harry tak podejrzewa�.
Snape'owi zrobi�o si� mi�o, kiedy ch�opak powiedzia�
mu to wszystko, kiedy doceni� jego wiedz� i umiej�tno�ci. I
wygl�da�o na to, �e naprawd� bardzo rzadko ktokolwiek
m�wi� mu co� takiego.</p><p>Severus by� typem osoby, od
kt�rej zawsze tylko czego� si� oczekuje, wymaga albo ��da,
nie pytaj�c o to, czy ma na to ochot�, czy jest przygotowany. A kiedy
wykona ju� polecenie albo pro�b�, przyjmuje si� to za
oczywisto��. Tak jakby nie sprawi�o mu to wi�kszego
k�opotu, jakby ka�de, nawet najtrudniejsze zadanie by�o dla niego
pestk�. Chyba ka�dy uwa�a� go tylko za kogo�, komu mo�na
zleci� wszystko, bez martwienia si�, czy da sobie rad�. I nikt
si� tym nie przejmowa�. Nikt nie przejmowa� si� nim. Harry
zawstydzi� si�, poniewa� on tak�e zawsze go tak
postrzega�.</p><p>Zagryz� warg�
obserwuj�c, jak m�czyzna upuszcza na ��czenie
zwini�tego pergaminu niewielk� strug� wosku wyczarowan� z
r�d�ki.</p><p>- Jeszcze raz dzi�kuje -
powt�rzy�, jakby dla podkre�lenia swojej wdzi�czno�ci. -
Naprawd� mi pomog�e�. Jestem ci bardzo wdzi�czny.</p><p>- Zrozumia�em - odpar�
Severus, odk�adaj�c na bok zwini�ty pergamin. I pomimo �e
powiedzia� tylko to jedno s�owo, Harry us�ysza� w jego
g�osie... zadowolenie. U�miechn�� si� szeroko w
odpowiedzi i si�gn�� po kieliszek z winem. Wzi�� kilka
ma�ych �yk�w i spojrza� na kilka le��cych na stole
rulon�w z gotowymi testami dla r�nych klas. A przynajmniej tak
podejrzewa�.</p><p>- To s� nasze testy, prawda? -
zapyta�, dok�adnie obserwuj�c twarz Snape'a, kt�ry bra�
pergaminy po kolei i skleja� je woskiem.</p><p>- Jak si� tego
domy�li�e�? - prychn�� pod nosem, ale nie wysz�o
to tak szyderczo jak powinno. Chyba nadal by� zadowolony z komplementu,
kt�rym obdarzy� go Harry. A ch�opak, po ca�ym wieczorze
wype�nionym nauk�, zapragn�� w ko�cu nieco rozrywki.</p><p>- Severusie... - zacz��,
nieco przeci�gaj�c sylaby. - A mo�e m�g�by� mi
zdradzi�, co b�dzie na najbli�szym te�cie?</p><p>M�czyzna rzuci� mu
surowe spojrzenie.</p><p>- Najwyra�niej podczas tego
upadku uderzy�e� si� r�wnie� w g�ow�, skoro
my�lisz, �e ci powiem - parskn��.</p><p>- Szkoda... By�oby mi�o raz
jeszcze dosta� Wybitny. M�g�bym znowu zosta� po lekcji... - Ze
�lizgo�sk� rado�ci� obserwowa�, jak g�owa
Severusa podrywa si�, a czarne oczy przeszywaj� go. Harry
zachichota� w g��bi swojego umys�u, �wietnie
zdaj�c sobie spraw� z tego, �e Snape mo�e tego nie
okazywa�, ale jego penis z pewno�ci� doskonale pami�ta ten
dzie�. I mo�liwe, �e w�a�nie mu o tym przypomina,
s�dz�c po nag�ym rozb�ysku p�omieni w czarnych
t�cz�wkach.</p><p>- C�... je�eli a� tak
bardzo nalegasz, to mog� ci powiedzie�, �e pytania znajduj�
si� pomi�dzy stron� sto siedemdziesi�t�
dziewi�t� a trzysta trzydziest� czwart� w twoim
podr�czniku - odpar� Severus, u�miechaj�c si�
ironicznie.</p><p>- Jeste� wredny, wiesz? -
wymamrota� Harry, ale nie potrafi� powstrzyma�
wype�zaj�cego mu na usta szerokiego u�miechu.</p><p>- A ty irytuj�cy - odpar�
m�czyzna, odk�adaj�c na bok ostatni rulon pergaminu.</p><p>- Wiem.</p><p>- Naprawd�? Czuj� si�
zaskoczony informacj�, �e co� jednak wiesz.</p><p>- Ale za�o�� si�,
�e nie a� tak bardzo, gdybym ci powiedzia�, co jeszcze wiem.</p><p>- Tak? - Czy Harry'emu si� tylko
wydawa�o, czy us�ysza� w g�osie Severusa napi�cie?</p><p>- Tak. Wiem na przyk�ad to... -
�e ci� kocham - ...gdzie jutro b�dziesz.</p><p>Severus uni�s� brew.</p><p>- Doprawdy? Gdzie?</p><p>- We mnie - odpar� Harry i
pozwoli�, aby radosny u�miech ca�kowicie opanowa� jego
twarz. I wygl�da�o na to, �e jego cz��
przeskoczy�a w jaki� spos�b tak�e na Snape'a, poniewa�
k�ciki jego ust drgn�y, a w oczach rozb�ys�o co�
niezwykle stymuluj�cego.</p><p>I Harry wiedzia�, �e jest
jedyn� osob�, kt�ra potrafi go zaskoczy� i rozbawi�
jednocze�nie. A ta �wiadomo�� sprawi�a, �e
poczu� w piersi bardzo przyjemne ciep�o.</p><p>Szcz�cie.</p><empty-line/><p>* "Hanging by a moment" by
Lifehouse</p><p><strong>--- rozdzia� 38 ---</strong></p><p><strong>38. Knowing me, knowing you</strong></p><p>Cz�� 2</p><p>Zwi�zek z Severusem Snape'em nie
przypomina� zwyczajnego zwi�zku. Wytrzyma� w nim potrafi�
jedynie kto�, kto r�wnie� nie by� zwyczajny.</p><p>Harry Potter nie by�.</p><p>Od czasu narodzin zacz��
przejawia� niezdrowe inklinacje w kierunku bycia kim� naprawd�
niezwyk�ym. Najpierw, jako roczne niemowl�, pokona�
najpot�niejszego i najniebezpieczniejszego czarodzieja na
�wiecie, a p�niej, jakby tego by�o ma�o, okaza�o
si�, �e potrafi rozmawia� z w�ami i jest
czarodziejem, kt�rego imi� zna ka�dy, kto ma jak�kolwiek
styczno�� z magi�, nawet je�eli polega ona jedynie na
wyci�ganiu kr�lika z kapelusza albo krojeniu ludzi na kawa�ki.</p><p>Nie mo�na powiedzie�,
�e Harry Potter nie pr�bowa� by� normalnym ch�opcem. Bardzo
wiele kosztowa�o go ci�g�e przekonywanie samego siebie, �e
jest tak zwyczajny, jak b�oto po�niegowe zalegaj�ce ka�dej
zimy na ulicach Londynu. Ale wygl�da�o na to, �e jaki�
wyj�tkowo z�o�liwy gen albo te� wyj�tkowo
z�o�liwy duch postanowi� do tego nie dopu�ci�. Tak
wi�c Harry, ca�kowicie wbrew sobie, ci�gle wik�a�
si� w sytuacje, kt�re sprawia�y, �e stawa� si� coraz
bardziej niezwyczajny. Na pierwszym roku w Hogwarcie stoczy� walk� z
poplecznikiem Tego, Kt�rego Imienia Nie Wolno Wymawia� i w niezwyk�y
spos�b uda�o mu si� go pokona�. P�niej odkry�,
�e zna mow� w�y, nawet walczy� z jednym, wyj�tkowo
wielkim i paskudnym, a na dodatek potrafi�cym zabija� ofiary jedynie
za pomoc� wzroku i wyszed� z tego ca�o. P�niej
spotka� swojego ojca chrzestnego, kt�ry najwyra�niej wola�
by� psem, i r�wnie szybko go straci�, walczy� z demonami
potrafi�cymi wyssa� dusz�, bra� udzia� w
najniebezpieczniejszym czarodziejskim turnieju �wiata, gdzie walczy�
ze smokiem i ca�ym zast�pem r�nego rodzaju stwor�w, kt�rych
jedynym celem by�o po�arcie go albo rozerwanie na strz�py.
Pojedynkowa� si� z samym Czarnym Panem i po raz kolejny wyszed�
z tego ca�o i tak dalej, i tak dalej. P�niej odkry�, �e
jest gejem, a jeszcze troch� p�niej, �e kocha si� w
najgro�niejszym, najobrzydliwszym i najbardziej znienawidzonym nauczycielu
w ca�ej szkole. Po wszystkim, co przeszed�, taki zwi�zek nie
powinien by� dla niego zbyt wielkim problemem. A jednak.</p><p>Jednak, gdyby Harry Potter nie
by� Harrym Potterem, zwi�zek ten prawdopodobnie w og�le nie
mia�by racji bytu. I tylko on potrafi� si� w nim
odnale�� na tyle, aby uda�o si� go utrzyma�. Harry
Potter nie m�g�by przecie� chodzi� ze swoj� drug�
po��wk� na spacery przy �wietle ksi�yca,
trzymaj�c si� za r�ce, odrabia� razem lekcje, wybiera�
si� do Hogsmeade na randki, planowa� dzieci i wsp�ln�
przysz�o��. Co� takiego m�g�by robi� Ernie
Macmillan albo Michael Corner - normalne osoby, kt�re nie posiada�y
"genu niezwyczajno�ci".</p><p>Nie, Harry Potter preferowa�
ci�g�� niepewno��, strach, nerwow�
atmosfer�, k�uj�ce riposty, k��tnie, szarpanin�,
walk� o najdrobniejszy gest, ujarzmianie, podda�stwo, toksyczno��,
niebezpiecze�stwo i najlepszy seks na �wiecie. C�, trudno powiedzie�,
czy to ostatnie nie przewa�a�o, prawda jest jednak taka, �e nie
potrafi�by odnale�� si� w ca�kowicie normalnym
zwi�zku. Nie oznacza to jednak, �e nie pragn��
czu�o�ci, o nie. Ta by�a dla niego niezwykle wr�cz
wa�na, ale nie przywyk� do otrzymywania jej gratis. Mia�a o
wiele pe�niejszy smak, je�eli m�g� o ni� powalczy�. A
jak ca�a jego przesz�o�� wskazuje, przywyk� do walki
jak ryba do wody i gdyby mu jej zabrak�o, szybko popad�by w
stagnacj� i znalaz�by sobie kolejny staw pe�en
�wie�utkiej wody gotowej tylko na to, aby troch� j�
skot�owa�.</p><p>Nie mo�na jednak
powiedzie�, �e nie pragn�� spokoju, odpoczynku ani poczucia
bezpiecze�stwa. Tak jak powracaj�cy z morza marynarz, kt�ry po
przywitaniu si� z �on� i dzie�mi oraz wypiciu paru piw, zaczyna
z t�sknot� wpatrywa� si� w morze, tak Harry Potter
pragn��, owszem, pragn�� tego wszystkiego, nawet bardzo,
ale na d�u�sz� met�, co tu du�o m�wi�, nie
potrafi�by wytrwa� w tak odbiegaj�cej od jego dotychczasowego
�ycia monotonii.</p><p>Znalaz� wi�c kogo�,
kto potrafi� mu da� wszystko, o czym marzy�. A fakt, �e
musia� przej�� naprawd� bardzo wiele, aby zdoby�
tak�e to, czego pragn��, a czego nie m�g� dosta�,
by�o tylko drobnym szczeg�em. Jednak w ko�cu nazywa�
si� Harry Potter. Potrafi� dokona� rzeczy niemo�liwych.</p><p>Severus Snape by� trudnym
cz�owiekiem. Zamkni�tym w sobie, odcinaj�cym si� od
wszystkich, wiecznie niezadowolonym, wymagaj�cym, pe�nym
zmieniaj�cych si� szybciej ni� pogoda nastroj�w i kaprys�w,
surowym oraz ca�kowicie nieprzewidywalnym. No i nie nale�y zapomina�
o jego sadystycznych sk�onno�ciach i zami�owaniu do upokarzania
ka�dego, kto mu si� nie spodoba�, czyli mniej wi�cej
dziewi��dziesi�ciu dziewi�ciu procent
spo�ecze�stwa. A w po��czeniu z wiecznie s�cz�cym
si� z ust jadem i kpi�cym spojrzeniem na �wiat, wydawa�
si� cz�owiekiem, kt�ry nie potrafi�by odnale��
si� w �adnym zwi�zku. Niestety, na jego drodze stan��
Harry Potter. Uparty, denerwuj�cy dzieciak, kt�ry nie wiedzia�, co
oznacza s�owo "pora�ka" i nie spocz��, dop�ki nie
osi�gn�� tego, co sobie zamierzy�, nawet je�eli
oznacza�o to otrzymanie solidnego �omotu. I nie chcia� si�
odczepi�.</p><p>To naprawd� nie by�
zwyczajny zwi�zek. I z pewno�ci� nigdy nie b�dzie takiego
przypomina�. Ale gdy samemu jest si� niezwyk�ym, jedyny spos�b
na normalno��, to zaanga�owanie si� w co� r�wnie
niezwyk�ego. I trzeba przyzna�, �e by�a to chyba najlepsza
decyzja, jak� Harry kiedykolwiek podj��. Nawet je�li
m�g�by jej kiedy� po�a�owa�.</p><p>***</p><p>- Odwo�aj to! -
wrzasn�� Harry, trz�s�c si� z
w�ciek�o�ci. Sta� przed Snape'em w jego salonie i mia�
wra�enie, �e zaraz eksploduje ze z�o�ci.</p><p>- Odwo�a� co�, co jest
prawd�, Potter? - zakpi� m�czyzna, najwyra�niej nic
sobie nie robi�c ze wzburzenia ch�opaka. - Wtedy by�bym
k�amc�. Chyba nie zaprzeczysz, �e jeste� nad�tym
smarkaczem, kt�remu s�awa tak uderzy�a do g�owy, �e wydaje
mu si�, i� wszyscy b�d� pada� mu do st�p?</p><p>- Tak? A ty jeste�
wstr�tnym �ajdakiem, kt�ry uwielbia wykorzystywa� swoj�
pozycj� i upokarza� innych tylko po to, aby podnie��
poczucie w�asnej warto�ci!</p><p>Severus zrobi� krok w jego
stron�. Jego twarz wygl�da�a niczym zasnute mrokiem niebo
podczas burzy.</p><p>- Ja przynajmniej znam swoj�
warto��, Potter! - wysycza� jadowicie. - Twoja warto��
le�y razem z tob� na pod�odze, kiedy rozk�adasz nogi i
b�agasz o to, �ebym ci� wypieprzy�.</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy. Na
chwil� zabrak�o mu tchu. Jak...? Jak on m�g� w og�le...?
Rzuci� si� do przodu, pragn�c go zrani�, uderzy�,
ukara� za wszystko, co powiedzia�.</p><p>Ale Snape by� szybszy.
Z�apa� go za nadgarstki i Harry m�g� jedynie szarpa�
si� rozpaczliwie i wrzeszcze� z w�ciek�o�ci.</p><p>- Zamknij si�! Nienawidz�
ci�! - krzycza�, pr�buj�c wyrwa� r�ce, ale
m�czyzna trzyma� je tak mocno, i� sprawia� mu tym
b�l, kt�ry jedynie podsyca� jego gniew. - Nienawidz� ci�, ty
dupku! Nie chc� na ciebie patrze�! Nie chc� ci� zna�!</p><p>- Licz si� ze s�owami,
Potter. Gryffindor w�a�nie straci� dwadzie�cia punkt�w. I
mo�esz mnie nienawidzi� do woli, ale to i tak nie zmieni faktu,
�e...</p><p>- Pu�� mnie! Je�eli
jestem dla ciebie a� taki okropny, to po co w og�le pozwalasz mi tutaj
przychodzi�? Wyrzu� mnie i obaj b�dziemy zadowoleni, a ty nie
b�dziesz si� na mnie w�cieka� o byle g�wno!</p><p>- Z ch�ci� bym to
zrobi�, ale znaj�c ciebie, po dw�ch dniach wr�cisz z min�
kopni�tego szczeniaka i na kolanach b�dziesz prosi�, �ebym
przyj�� ci� z powrotem!</p><p>- Zamknij si�! Nie chc�...
Pu�� mnie! - P�yn�ca w �y�ach adrenalina w
po��czeniu z uderzaj�c� do g�owy krwi�
sprawi�a, �e Harry'emu uda�o si� w ko�cu wyrwa�
r�ce, ale zamiast si� odwr�ci�, rzuci� si� ponownie do
przodu i z ca�ej si�y odepchn�� m�czyzn�
tak, �e ten musia� zrobi� kilka krok�w do ty�u, �eby
odzyska� r�wnowag�. Na jego twarzy na sekund� odmalowa�o
si� zaskoczenie, kt�re jednak bardzo szybko przeobrazi�o si� w
furi�. - Nie chc� na ciebie patrze�! - krzykn�� Harry,
odwracaj�c si� i ruszaj�c w stron� drzwi. Przed oczami
widzia� jedynie czerwone plamy, mia� wra�enie, �e ca�a
krew z jego �y� ju� dawno si� wypali�a i
wyparowa�a. - Ju� nigdy, przenigdy nie chc� ci�
s�ucha�, nie chc� ci� widzie�, nie chc�... -
urwa�, kiedy poczu� silne magiczne uderzenie w plecy i upad� na
pod�og�. Zatrzyma� si� na �okciach i kolanach i zanim
zd��y� wykona� jakikolwiek ruch, poczu� na sobie
ci�ar m�czyzny, a na swoim karku silny u�cisk jego
d�oni, przyciskaj�cej go do pod�ogi.</p><p>- Mo�e ci� to zaskoczy,
Potter, ale naprawd� nie obchodzi mnie, czego chcesz. Liczy si� tylko
to, czego ja chc�, a w tej w�a�nie chwili chc� ci�
ukara� i nawet sobie nie wyobra�asz, jak bardzo tego pragn� -
wysycza� za nim m�czyzna i Harry poczu� powiew magii,
ch�odnej, niemal�e lodowatej, i w tej samej chwili mi�nie
jego brzucha skurczy�y si� bole�nie. Mia� wra�enie,
jakby otrzyma� pot�ny cios, kt�ry pozbawi� go powietrza w
p�ucach. J�kn�� i jedn� r�k�
z�apa� si� za brzuch, jednocze�nie otwieraj�c usta,
aby z�apa� oddech. I wtedy us�ysza� z�owrogi szept
tu� przy swoim uchu - Je�eli jeszcze raz mnie odepchniesz, to
si�a tego zakl�cia b�dzie dziesi�ciokrotnie wi�ksza.</p><p>Zanim Harry zd��y� w
jakikolwiek spos�b zareagowa�, poczu� kolejne mu�ni�cie
magii, kt�re pozbawi�o go ca�ej dolnej cz�ci garderoby.</p><p>- Zostaw mnie! Nie mo�esz... -
zacz��, czuj�c zawroty g�owy, ci�g�e skurcze
mi�ni brzucha i bolesne pulsowanie w skroniach. Serce szarpa�o
mu si� w piersi i wydawa�o si� p�on��, a �ar
rozprzestrzenia� si� po jego ciele, obejmuj�c nawet te
cz�ci, kt�re w tej sytuacji zdecydowanie nie powinny reagowa� w
tak entuzjastyczny spos�b.</p><p>- Nie mog�? - Snape wyda� z
siebie taki odg�os, jakby chcia� si� roze�mia�. -
Potter, obaj doskonale wiemy, �e je�eli chodzi o ciebie, to mog�
wszystko. Chyba nie zapomnia�e�, �e nale�ysz tylko do mnie?
�e jeste� moj� w�asno�ci�? Wygl�da na to,
�e b�d� musia� ci o tym przypomnie�.</p><p>Harry zagryz� warg�.
By� przecie� w�ciek�y. Dlaczego wi�c jego cz�onek
drgn�� na te s�owa? A po chwili by� ju� niemal
ca�kowicie twardy? I kiedy tylko poczu� wchodz�cego w niego
penisa m�czyzny, ca�y �ar, kt�ry odczuwa�
wcze�niej w piersi, skumulowa� si� w podbrzuszu?</p><p>Ale nie zastanawia� si� nad
tym d�u�ej, poniewa� jego umys� najwyra�niej
wyparowa�. S�ysza� jedynie uderzenia po�ladk�w o
po�ladki i mroczny szept tu� nad sob�:</p><p>- Jeste� moj�
w�asno�ci�, Potter. - M�czyzna z�apa� go za
w�osy i odchyli� jego g�ow� do ty�u,
przyci�gaj�c j� do siebie tak, �e jego usta znalaz�y
si� kilka milimetr�w od ucha Harry'ego. - Powt�rz to.</p><p>I Harry powtarza�.</p><p>- Jestem twoj�
w�asno�ci�.</p><p>Powtarza� i powtarza� za
ka�dym razem, kiedy pchni�cia Severusa uderza�y w jego
prostat�. M�wi� te� du�o innych rzeczy. I to takich rzeczy,
kt�rych nie powiedzia�by w �adnej innej sytuacji, nawet gdyby
obiecywano mu Puchar �wiata w Quidditchu.</p><p>- Czy jeszcze kiedykolwiek
b�dziesz mi si� sprzeciwia�, Potter?</p><p>- Oczywi�cie, �e
b�d�, ty ob�lizg�y dupku!</p><p>Ta odpowied� zosta�a
"nagrodzona" wyj�tkowo d�ugim i mocnym r�ni�ciem,
podczas kt�rego Harry niemal zdar� sobie gard�o od krzyku. O tak,
uwielbia� prowokowa� Snape'a. Uwielbia� doprowadza� go do
w�ciek�o�ci i utraty kontroli nad sob�. I uwielbia�
jego zaborczo��. Zaborczo��, si�� i gniew, kt�re
smaga�y jego l�d�wie i rozpala�y ka�dy nerw w jego
ciele.</p><p>- Ma�y, bezczelny prowokator -
wydysza� mu do ucha Severus, wchodz�c w niego d�ugimi,
agresywnymi ruchami i Harry nie potrafi� powstrzyma� dr�enia,
kt�re ten g�os w nim wywo�ywa�.</p><p>Nic nie m�g� na to
poradzi�. Wiedzia�, �e jest stracony od dnia, kiedy wypowiedzia�
pami�tne s�owa, na wspomnienie kt�rych wci�� odczuwa�
u�cisk w �o��dku: "Jestem ma��, brudn�
dziwk�..."</p><p>Bo by� ni�. W takich
sytuacjach, jak ta, kiedy w�ciek�o�� i gniew
zamienia�y si� w niemo�liwe do opanowania pragnienie i wszystkie
hamulce puszcza�y. To Snape go do tego doprowadza�. A p�niej
tylko u�miecha� si� zwyci�sko, kiedy po raz kolejny
udawa�o mu si� go ujarzmi�. To on by� powodem tego, �e
Harry zamienia� si� w gotuj�cy si� cyklon sprzecznych
emocji. Czy�by go to bawi�o? Czy�by by� a� tak
uzale�niony od rozpalania i duszenia tego ognia, kt�ry
p�on�� w zielonych oczach?</p><p>Najwyra�niej s�owo
"uzale�nienie" w tym wypadku by�o zaledwie eufemizmem.</p><p>To nie by�a ich pierwsza
sprzeczka w ci�gu ostatnich dni. Ale pierwsza tak powa�na i
zako�czona w tak wyj�tkowo, mo�na powiedzie�, przyjemny
spos�b. Harry sp�dza� z Severusem niemal ka�d� woln�
chwil�, chocia� m�czyzna nie pozwoli� mu ju�
wi�cej u siebie nocowa�. Jednak�e podczas pierwszego,
sp�dzonego osobno wieczoru, tu� przed za�ni�ciem,
wydarzy�o si� co� niezwyk�ego.</p><p>Harry otrzyma�
wiadomo�� od Severusa. Wiadomo��, kt�ra brzmia�a:</p><p>Dobranoc, Potter.</p><p>Bardzo d�ugo le�a� w
��ku, ca�kowicie ju� rozbudzony i wpatrywa� si�
w kamie� szeroko otwartymi oczami, nie mog�c wyj�� z szoku.
Dopiero po kilku nieprawdopodobnych teoriach i pr�bach wyt�umaczenia owego
fenomenu doszed� do wniosku, �e Snape przys�a� mu to
najprawdopodobniej dlatego, �eby Harry nie czu� si� w nocy
samotny i wiedzia�, �e on, Severus, �yje i jest bezpieczny.
Zrobi�o mu si� troch� g�upio, �e m�czyzna
ma go za znerwicowanego dzieciaka, kt�ry boi si� zasn�� z powodu
jakich� koszmar�w, ale z drugiej strony poczu� w piersi przyjemne
ciep�o. Snape po raz pierwszy przys�a� mu wiadomo��,
kt�r� zawsze wysy�a� mu Harry. I nawet je�li zrobi� to
tylko ten jeden raz, by�o to niezwykle mi�e z jego strony, o ile
mo�na u�y� takiego s�owa w stosunku do Severusa Snape'a.</p><p>Ka�dy dzie�
wygl�da� podobnie. Harry schodzi� rano na �niadanie,
pomaga� troch� Hagridowi, w��czy� si� po zamku albo
siedzia� w bibliotece, p�niej szed� na obiad, by nast�pnie
uda� si� z nar�czem ksi��ek do Snape'a, gdzie
zazwyczaj albo si� uczy�, podczas gdy m�czyzna
zajmowa� si� swoimi sprawami, albo rozmawiali, albo si�
pieprzyli.</p><p>To ostatnie zaj�cie Harry
lubi� najbardziej. Nawet je�eli ich seks w og�le ju� nie
przypomina� tego, kt�ry uprawiali podczas �wi�t. Snape bra�
go szybko i mocno, tak jakby chcia� w ten spos�b roz�adowa�
napi�cie. Harry widzia� jego pragnienie, bardzo wyra�nie je
odczuwa�, kiedy m�czyzna wbija� palce w jego cia�o z
tak� si��, jakby chcia� go rozerwa� na strz�py i
dysza� mu do ucha takie s�owa, kt�re niemal natychmiast
doprowadza�y go do orgazmu. Ju� nigdy nie zosta� z nim po
seksie, ale Harry'emu to nie przeszkadza�o. To, co wtedy od niego
otrzyma�, nadal otula�o jego serce ciep�� mgie�k�
i nawet kiedy Severus by� dla niego ostry i brutalny, Harry
wci�� pami�ta� jego �agodny dotyk i ca�kowicie
poddawa� si� po��daniu.</p><p>W ci�gu tych kilku dni m�g�
dok�adnie pozna� wszelkie upodobania Mistrza Eliksir�w. Dowiedzia�
si� na przyk�ad, �e Severus lubi�, kiedy Harry podczas
seksu j�czy jego imi�. Lubi� tak�e, gdy podczas seksu od
ty�u Harry rozchyla� rekami swoje wej�cie, aby Severus mia�
lepszy widok, podczas gdy jego twarz, pozbawiona podpory, by�a
ca�kowicie wgniatana w materac. Lubi� te�, kiedy Harry bra�
go g��boko w usta, a ju� szczeg�lnie, kiedy po prostu
otwiera� usta i pozwala�, aby Severus je pieprzy�.</p><p>Pewnego dnia, kiedy Harry
siedzia� w swoim fotelu przed kominkiem z ksi��k�
u�o�on� na podci�gni�tych kolanach i pr�bowa�
zrozumie�, o co chodzi�o w konflikcie pomi�dzy olbrzymami i
centaurami sprzed siedmiu wiek�w, Snape go zaskoczy�. Podszed� do
niego, a Harry, czuj�c na sobie cie�, uni�s� g�ow� i
zobaczy�, �e m�czyzna bez s�owa rozpina rozporek i
wyjmuje swojego bladego, masywnego, na wp� twardego penisa. Ch�opak
zamruga� zaskoczony i pomimo tego, �e mia� ogromne
trudno�ci z oderwaniem wzroku od stercz�cego zach�caj�co w
jego kierunku cz�onka, spojrza� na twarz Snape'a, czekaj�c na
jakiekolwiek s�owa. Ale te nie pad�y. Severus po prostu podszed�
do niego, odsun�� na bok podr�cznik i przyci�gn��
jego g�ow� do swojej erekcji. Harry bez oporu przyj�� ten
ciep�y, smakowity k�sek. Severus tego dnia by� chyba
wyj�tkowo napalony, poniewa� niemal zgwa�ci� jego usta.
Harry kilka razy mia� problemy ze z�apaniem tchu, a na samym
ko�cu, kiedy zaczerwieniony z wysi�ku penis zacz��
niebezpiecznie pulsowa�, m�czyzna wyj�� go i z
g�o�nym j�kiem przyjemno�ci spu�ci� mu si�
na twarz.</p><p>I wygl�da�o na to, �e
to tak�e niezwykle lubi�, skoro dwa dni p�niej zrobi� to
ponownie. Wzi�� go od ty�u, a przed samym ko�cem
odwr�ci� do siebie i pozwoli�, aby ca�e wype�niaj�ce
go pragnienie osiad�o w bia�ych strugach na twarzy i okularach
Harry�ego.</p><p>Severus lubi� tak�e, kiedy
Harry si� przed nim masturbowa�. Okaza� to wyra�nie, kiedy
Harry, czytaj�c sobie w fotelu najnowszy numer "Quidditcha",
us�ysza� dziwnie napi�ty g�os m�czyzny:</p><p>- Dotknij si�.</p><p>Spojrza� na niego z
zaskoczeniem, zastanawiaj�c si�, czy aby dobrze us�ysza�.
Severus siedzia� w swoim fotelu ze szklank� whisky w r�ku i
wpatrywa� si� w niego nieco zamglonym wzrokiem.</p><p>- Co?</p><p>- S�ysza�e�. Dotknij
si�, Potter.</p><p>- Tutaj?</p><p>- Nie, w Wielkiej Sali.
Oczywi�cie, �e tutaj. Teraz. - Jego oczy rozb�ys�y lekko i
Harry poczu� znajome napi�cie w podbrzuszu.</p><p>Czu� si� troch�
skr�powany, ale Severus patrzy� na niego w taki spos�b, �e
wszystkie jego w�tpliwo�ci rozwia�y si� w czasie kr�tszym
ni� mrugni�cie. Od�o�y� na bok czasopismo i si�gn��
do rozporka. Rozsun�� go, po czym rozpi�� guzik i w�o�y�
r�k� pod bokserki.</p><p>- A teraz wyjmij go powoli.</p><p>Harry zagryz� warg� i
wykona� polecenie, obserwuj�c jak zamglone, czarne tunele oczu
m�czyzny �ledz� ka�dy jego ruch.</p><p>- Rozsu� bardziej nogi.</p><p>Walcz�c z wyp�ywaj�cym
mu na policzki rumie�cem za�enowania, Harry przyj��
wygodniejsz� pozycj� i rozstawi� nogi na tak�
szeroko��, aby m�czyzna mia� jak najlepszy widok. I
s�dz�c po wyg�odnia�ym rozb�ysku w jego oczach,
pozycja by�a idealna.</p><p>- Doskonale - wyszepta� Severus,
rozsiadaj�c si� wygodniej w fotelu i przybli�aj�c do ust
szklank� z whisky. - Mo�esz zaczyna�.</p><p>I Harry onanizowa� si�,
obserwuj�c m�czyzn� spod wp�przymkni�tych
powiek. Nie trwa�o to jednak d�ugo, poniewa� spojrzenie, kt�re
wbija� w niego Severus, zdawa�o si� go niemal fizycznie
dotyka� i Harry doszed� szybko, wyobra�aj�c sobie
ciep�o tych cienkich, rozchylonych warg na swojej erekcji. Kiedy
sko�czy� i zapi�� ju� rozporek, a w pomieszczeni
zaleg�a cisza wype�niona jedynie dwoma nier�wnymi, pr�buj�cymi
uspokoi� si� oddechami, zauwa�y�, �e Snape nadal
dziwnie mu si� przygl�da. Jego wzrok by� jeszcze bardziej
rozmyty, a brwi �ci�gni�te i Harry sam nie wiedzia�, jak to
si� sta�o, ale us�ysza� sw�j w�asny, �ami�cy
si� g�os, m�wi�cy:</p><p>- Severusie... Chcia�bym
kiedy� poczu� twoje usta.... tam - wyduka�, wskazuj�c na
swoje krocze. M�czyzna uni�s� brew w wyra�nym zaskoczeniu.
Otworzy� usta, aby co� powiedzie�, ale najwyra�niej
si� rozmy�li�, poniewa� po chwili je zamkn��, a w
jego oczach pojawi�o si� co� iskrz�cego
z�o�liwie.</p><p>- Tak? Hmm... musz� przyzna�,
�e to niezwykle ciekawa propozycja. Ch�tnie bym na ni�
przysta�, je�eli tylko poka�esz mi, w jaki spos�b mam to
zrobi�...</p><p>I oczywi�cie sko�czy�o
si� na tym, �e to Harry obci�gn�� Snape'owi.
P�niej by� w�ciek�y zar�wno na Snape'a, jak i na siebie,
za to, �e tak �atwo da� mu si� zmanipulowa�, ale
cudowny smak Severusa na j�zyku ca�kowicie mu to wynagrodzi�.</p><p>By�a jednak pewna rzecz, kt�re
nieco Harry'ego niepokoi�a. W ci�gu tych wszystkich dni, wszystkich
rozm�w, schadzek, sprzeczek i k��tni, Snape zdawa� si� by�
czasami dziwnie odleg�y. Cz�sto mia� nieobecny, zamy�lony
wzrok i Harry'emu wydawa�o si�, �e unika� jego
blisko�ci. Albo raczej nie tyle unika�, co nie odwzajemnia�. Sztywnia�,
kiedy Harry chcia� go przytuli�, nie g�aska� go ju� i
nie ca�owa�. Tak jakby oddala� si� od niego albo
przynajmniej pr�bowa� to zrobi�. I Harry nie mia� poj�cia,
dlaczego tak si� dzieje. Czy�by zrobi� co� nie tak?
Pr�bowa� prze�ledzi� pami�ci� wszystkie ostatnie dni,
ale nie potrafi� znale�� niczego, co usprawiedliwia�oby
takie zachowanie m�czyzny. Bo chyba nie mog�o chodzi� o
ten jeden koszmar, prawda? Zreszt� Snape nie zachowywa� si� tak,
jakby by� nadal z�y na niego za to, �e go wtedy obudzi� i
narobi� takiego rabanu. Kto�, kto si� na kogo� gniewa, nie
mo�e patrze� na tego kogo� takim wzrokiem, jakby chcia� go
po�re�. Prawda? Wi�c o co mog�o chodzi�?</p><p>Na razie Harry postanowi�
przeczeka� i zobaczy�, do czego ta sytuacja doprowadzi. Nie
chcia� nic zmienia�. By�o mu dobrze, m�g� sp�dza�
czas ze Snape'em i nawet kiedy si� k��cili, czu�, �e nie
chcia�by by� w �adnym innym miejscu.</p><p>C�, mo�e i podczas tej
ostatniej k��tni mia� przez chwil� na to ochot�, ale Snape
bardzo szybko wybi� mu ten pomys� z g�owy, a raczej...
zmia�d�y� w u�cisku d�oni i w gwa�townych,
pe�nych gniewu pchni�ciach.</p><p>A teraz, kiedy ci�ko
dysz�c, obaj le�eli na pod�odze i Harry nadal czu� na sobie
ci�ar m�czyzny, kiedy ca�a ta z�o�� i
agresja zosta�y roz�adowane i pozosta�y po nich jedynie senne
opary, Harry wiedzia�, �e to wszystko, co by�o wcze�niej,
wszystkie bolesne s�owa, gesty, zmartwienia - to wszystko si� nie
liczy�o. Liczy�o si� tylko to, �e tutaj by�. �e
mo�e tutaj by�. Obok niego. I wygl�da�o na to, �e
Severus tak�e tego chce. W ko�cu jeszcze nigdy nie pozwoli� mu
odej��, nigdy go nie wypu�ci�, zawsze przyci�ga�
go z powrotem.</p><p>Je�eli to nie jest
przywi�zanie, my�la� Harry, to co?</p><p>***</p><p>Drodzy Ronie i Hermiono...</p><p>Co u Was s�ycha�? Mam
nadziej�, �e mi�o sp�dzacie �wi�ta. U mnie
wszystko w porz�dku. Sp�dzam bardzo du�o czasu z Hagridem i z
Lun� (pewnie nie wiecie, ale ona te� zosta�a na �wi�ta
w szkole). Troch� mi si� bez Was nudzi, ale udaje mi si�
jako� zagospodarowa� ca�y ten wolny czas. Hermiono, pewnie
si� ucieszysz, ale postanowi�em troch� si� pouczy�,
skoro mam ca�y Hogwart dla siebie i nikt mi nie przeszkadza. Cz�sto
przesiaduj� w bibliotece, wi�c pani Pince zacz�a nawet
podejrzewa�, �e co� jest ze mn� nie w porz�dku, ale na
dworze jest zdecydowanie za zimno, aby robi� cokolwiek innego.
Pr�bowa�em lata� troch� na B�yskawicy, ale po tym, jak
niemal odmrozi�em sobie nos, stwierdzi�em, �e to chyba
nienajlepszy pomys�.</p><p>T�skni� za Wami, wracajcie
szybko,</p><p>Harry.</p><p>C�, Harry podejrzewa�,
�e st�enie k�amstw w tym li�cie jest zdecydowanie
powy�ej normy, ale przecie� nie m�g� im napisa�, �e
przez ca�y czas pieprzyli si� ze Snape'em jak kr�liki. Jednak
przynajmniej prawd� by�o to, �e si� uczy�. Fakt,
�e kilka razy musia� przerywa�, aby obci�gn��
Snape'owi albo robi� z nim inne, niezwykle zajmuj�ce rzeczy, ale
przecie� w ko�cu uda�o mu si� czego� dowiedzie�.
Na przyk�ad, jak podra�nia� palcami jego j�dra, �eby
zacz�� j�cze� w tak wyj�tkowo stymuluj�cy spos�b.
To te� by�a wiedza. I to bardzo przydatna, trzeba zaznaczy�.</p><p>***</p><p>Znowu to robi�.</p><p>Spogl�da� na niego
zamy�lonym, troch� nieobecnym wzrokiem, kt�ry powodowa�, �e
Harry'emu unosi�y si� w�oski na karku. Ch�opak nie
pr�bowa� ju� podnosi� g�owy, poniewa� kiedy to
robi�, m�czyzna b�yskawicznie odwraca� wzrok i ponownie
zag��bia� si� w lekturze trzymanej w r�ku
ksi��ki.</p><p>Nie by� to pierwszy taki
przypadek. Harry zauwa�y�, �e od jakiego� czasu Severus
przygl�da mu si� coraz cz�ciej. I zawiesza swoje
spojrzenie na coraz d�u�sze chwile. Tak jakby intensywnie
rozmy�la�, zastanawia� si� nad czym�, co nie
dawa�o mu spokoju. A Harry'emu nie dawa�o spokoju jego zachowanie.
Ale nie m�g� przecie� zapyta�: "Dlaczego mi si�
przygl�dasz?", poniewa� wiedzia� doskonale, �e
m�czyzna albo go zb�dzie, albo uda, �e nie ma poj�cia
o co chodzi. W ko�cu gdyby chcia�, �eby Harry pozna� pow�d
jego dziwnego zachowania, to nie pr�bowa�by owo zachowanie ukrywa�.</p><p>Stara� si� wi�c
zignorowa� nieprzyjemny u�cisk w �o��dku i skupi�
na powtarzaniu materia�u z Eliksir�w, wiedz�c, �e tu� po
zako�czeniu przerwy �wi�tecznej czeka ich "niezapowiedziany"
test. Przewr�ci� stron� i wstrzyma� oddech, widz�c w
podr�czniku niewielk� wzmiank� o eliksirze o nazwie
"Desideria Intima", kt�ry powoduje niejako "odblokowanie" i
ujrzenie swoich prawdziwych, najg��biej skrytych pragnie�. Nie
by�o go w programie nauczania, ale Snape najwyra�niej uzna� go
za zbyt wa�ny i zbyt interesuj�cy, aby go pomin��. Nic
dziwnego, �e tylko Hermiona wiedzia�a cokolwiek na jego temat.
By�a w ko�cu jedyn� osoba, kt�ra zna�a na pami��
ka�d� stron� w podr�czniku.</p><p>Harry spojrza� na
ilustracj� czerwonej mikstury w ma�ej fiolce i
prze�kn�� �lin�, kiedy uderzy�y go wspomnienia. A
zdecydowanie nie by�y one przyjemne. Przynajmniej nie wtedy, kiedy z
powodu z�o�liwo�ci Snape'a zosta� wystawiony na
po�miewisko przed ca�� klas� i wi�ksz�
cz�ci� szko�y, o ile tak�e nie ca��.
Pami�ta� gorzki smak przera�enia i kwa�ny posmak �alu
oraz obrzydzenia do samego siebie. Pami�ta� pr�by negowania tego, co
ujrza� i poczu�, ale to ju� w nim by�o, nawet je�eli
za wszelk� cen� pr�bowa� to wypiera�. I pami�ta�
r�wnie� nienawi��. Do siebie, a w szczeg�lno�ci do Snape'a.
Jeszcze wi�ksz� ni� wcze�niej. Jakby nienawi�ci�
pr�bowa� st�amsi� to rosn�ce w jego wn�trzu
gor�co. Ono jednak zawsze tam by�o. Wiedzia� o tym, czu� je
za ka�dym razem, kiedy ka�dym nerwem w swoim ciele nienawidzi�
Severusa Snape'a przez te wszystkie lata i mia� wra�enie, �e z
ka�dym dniem nienawidzi go coraz bardziej. To nie by� ten sam rodzaj
niech�ci, kt�ry odczuwa� do Draco Malfoya czy do Voldemorta. To
by�a dusz�ca, spopielaj�ca zmys�y
w�ciek�o�� i wiele razy zastanawia� si�, czy
m�czyzna j� odczuwa, poniewa� ju� dawno powinien
sp�on�� w jej �arze.</p><p>Ale teraz wiedzia�, �e to
by�o co� wi�cej. Kiedy nienawidzisz kogo� tak bardzo,
�e nie potrafisz przesta� o nim my�le�, kiedy czujesz to w
ka�dym swoim oddechu, w ka�dym spojrzeniu, w ka�dym
ci�ni�tym ze z�o�ci�, maj�cym jedynie
sprawi� b�l s�owie, nie dostrzegasz pewnych bardzo istotnych rzeczy.
Na przyk�ad takiej, �e nie wyobra�asz sobie, aby tej osoby
mia�o kiedykolwiek zabrakn��. �e jest to jedyna istota,
kt�ra jednym spojrzeniem potrafi doprowadzi� ci� do furii,
uruchomi� w tobie ca�y arsena� odczu�, pozytywnych i
negatywnych zarazem. �e kiedy nie ma jej w pobli�u, odczuwasz
niewyt�umaczaln� pustk�, nawet je�eli powierzchownie
cieszysz si� z jej nieobecno�ci. �e kiedy na ni� patrzysz,
twoje usta zaciskaj� si�, r�ce dr�� i poc�
si�, czujesz u�cisk w �o��dku, a serce bije w takim
tempie, jakby postanowi�o wyskoczy� ci z piersi.</p><p>Czy czego� ci to nie przypomina?</p><p>I wtedy wystarczy jedna niewielka
kropla, na przyk�ad pewnej czerwonej mikstury, aby kielich zosta�
przelany i aby oczy zosta�y otwarte. Lecz wtedy jest ju� z
p�no.</p><p>Harry zacisn�� powieki i
westchn�� g��boko. Widocznie tak musia�o by�.
Musia� przej�� przez to wszystko, przez ca�e to
piek�o, aby teraz m�g� sp�dza� ka�dy dzie� w...
niebie.</p><p>- Co� si� sta�o? -
dobieg� do niego niski, g��boki g�os Severusa. Harry
otworzy� oczy i spojrza� na przypatruj�cego mu si� teraz
otwarcie m�czyzn�.</p><p>- Zastanawiam si�... czy
siedzia�bym tutaj teraz z tob�, gdybym nie wypi� tego eliksiru?</p><p>Nie musia� dodawa�,
jakiego. Wygl�da�o na to, �e Snape doskonale wiedzia�, o co
mu chodzi.</p><p>- Twoje pragnienie i tak pr�dzej
czy p�niej da�oby o sobie zna�, Potter. Desideria Intima tylko
ten proces przyspieszy�a. Pozwoli�a zobaczy� ci co�, czego
nie chcia�e� lub te� nie potrafi�e� do siebie
dopu�ci�. Mo�na j� por�wna� do pewnego rodzaju
okular�w prawdy, kt�re pozwalaj� ci zobaczy� najg��biej
skrywane rzeczy. Kiedy je zdejmujesz, tylko od ciebie zale�y, czy dasz im
wiar�, czy te� b�dziesz udawa�, �e nic takiego
si� nie wydarzy�o.</p><p>- To znaczy, �e mia�em
wyb�r? - Harry by� zaskoczony t� rewelacj�.</p><p>- Tak samo, jak masz wyb�r, kiedy
uzdrowiciel oznajmia, �e jeste� �miertelnie chory. Mo�esz
rozpocz�� leczenie albo udawa�, �e nic nie
s�ysza�e�, �e to z pewno�ci� nie chodzi o ciebie
i �y� dalej z ryzykiem, �e pewnego dnia prawda spadnie na ciebie
z jeszcze wi�ksz� si��, ale wtedy b�dzie ju� za
p�no, aby cokolwiek zmieni�.</p><p>No tak, pomy�la� Harry,
ca�y Severus. Tylko on potrafi por�wnywa� zakochanie do �miertelnej
choroby.</p><p>Skin�� g�ow�,
przypominaj�c sobie dok�adnie ka�d� sekund� z tamtego
dnia. Teraz, kiedy potok wspomnie� zacz�� p�yn��,
nie potrafi� go zatamowa�.</p><p>- Wiesz... - zacz��. -
Wtedy my�la�em, �e zrobi�e� to specjalnie, �eby
mnie upokorzy�, �e zrobi�e� co� z eliksirem Hermiony.
- Spojrza� w czarne, przypatruj�ce mu si� oczy. - Co wtedy
poczu�e�? Co poczu�e�, kiedy wypi�em ten eliksir?</p><p>Severus milcza� przez
chwil�, tak jakby zastanawia� si� nad odpowiedzi�.</p><p>- Musz� przyzna�, �e
by�em nieco zaskoczony.</p><p>- Nieco?</p><p>- Z pewno�ci� nie tak
zaskoczony, jak ty, Potter - parskn�� m�czyzna. -
Gdyby� widzia� wyraz swojej twarzy...</p><p>Harry zacisn�� z�by i
u�miechn�� si� krzywo.</p><p>- W takim razie ciesz� si�,
�e nie widzia�em. Mia�em za to doskona�y widok na wyrazy
twarzy wszystkich uczni�w w klasie, a to mi wystarczy�o, zapewniam
ci� - odgryz� si�.</p><p>Severus przygl�da� si�
Harry'emu z zaciekawieniem i wygl�da�o na to, �e chce mu
zada� jakie� pytanie, ale wci�� si� waha. W ko�cu
chyba jednak przegra�, poniewa� zapyta�:</p><p>- Co si� sta�o, kiedy
wybieg�e� z klasy?</p><p>- Pobieg�em prosto do
�azienki - odpar� cicho Harry. Te wspomnienia nadal by�y
troch� bolesne. - Ja... rozbi�em tam lustro... - Chyba raczej nie
powinien wspomina� tak�e o tym, �e zwymiotowa�?</p><p>- Twoja r�ka - rzuci�
Snape, jakby do siebie.</p><p>- Co? - Harry zamruga�, wybity z
rytmu.</p><p>- To dlatego mia�e�
zranion� r�k�. U�y�e� tej ma�ci, kt�r�
ci da�em?</p><p>- Ee... - C�, lepiej chyba
powiedzie� prawd�. - Nie. By�em na ciebie w�ciek�y.
Nie chcia�em od ciebie niczego. W og�le najch�tniej zapad�bym
si� wtedy pod ziemi�. W og�le nie wyobra�a�em sobie,
�e m�g�bym kiedykolwiek wyj�� z tej �azienki. Nie
chcia�em nikogo widzie�. Ale oczywi�cie Ron i Hermiona mnie
znale�li. Nienawidzi�em ci� wtedy. Nienawidzi�em ci�
za to, �e kaza�e� mi wypi� ten eliksir, by�em pewien,
�e zrobi�e� to celowo. W og�le nie chcia�em na ciebie
patrze�, ju� nigdy w �yciu.</p><p>- Wi�c przys�a�e�
do mnie McGonagall z informacj�, �e chcesz zrezygnowa� z moich
zaj�� - doko�czy� za niego Severus. - Jak�e to do
ciebie podobne, Potter. Wolisz ucieka� od problem�w, ni� stawi�
im czo�a.</p><p>- A dziwisz si�? Wszystko
zawali�o mi si� na g�ow� i to wy��cznie z twojej
winy.</p><p>- To nie ja �ywi�em
niestosowne pragnienia wobec swojego nauczyciela, Potter - odpar� Severus
z lekko ironicznym u�mieszkiem. - Czy my�lisz, �e gdybym
wiedzia�, jak to si� sko�czy, to kiedykolwiek kaza�bym ci
wypi� ten eliksir?</p><p>Harry wzruszy� ramionami.</p><p>- Sk�d mog� wiedzie�?
Znaj�c ciebie, pewnie chcia�by� to wykorzysta� -
odpowiedzia� ch�opak, patrz�c na Snape'a zaczepnie.</p><p>M�czyzna wywr�ci�
oczami.</p><p>- A znaj�c ciebie, pewnie w
og�le bym nie musia�.</p><p>- Ej! To nie by�o mi�e -
rzuci� Harry, ignoruj�c szyderczy u�mieszek na twarzy Severusa.
- I ty si� dziwisz, �e nie chcia�em ci� widzie�? Nawet
wi�cej, ja nie chcia�em w og�le na ciebie patrze�. Po tym
wszystkim w og�le nie wyobra�a�em sobie spotkania z tob�,
dlatego pr�bowa�em ci� unika�.</p><p>- Zauwa�y�em -
mrukn�� Snape, jakby do siebie.</p><p>- Tak bardzo si�
stara�em... - m�wi� dalej Harry do swoich kolan, puszczaj�c mimo
uszu uwag� m�czyzny. - Chcia�em o tym zapomnie�,
udawa�, �e to si� nigdy nie wydarzy�o... ale ty
oczywi�cie musia�e� pokrzy�owa� moje plany,
musia�e� przyj�� wtedy do schowka... - Nagle do g�owy
wpad�a mu pewna my�l. Spojrza� na Snape'a spod
wp�przymkni�tych powiek. - Dlaczego przyszed�e� wtedy do
schowka?</p><p>Twarz Severusa sta�a si�
nagle zamkni�ta, niedost�pna i nawet je�eli Harry bardzo
stara� si� co� z niej wyczyta�, mia� wra�enie,
jakby natrafi� na niewidzialn� barier� w formie nieczytelnej
maski.</p><p>- Po prostu tamt�dy
przechodzi�em - odpar� po chwili m�czyzna.</p><p>Harry skrzywi� si�. Nie
takiej odpowiedzi oczekiwa�. Ale widzia� po minie
m�czyzny, �e nic wi�cej w tej kwestii z niego nie
wyci�gnie, dlatego nawet nie pr�bowa�. Musia� sam sobie
odpowiedzie� na to pytanie.</p><p>- A wi�c postanowi�e�
wpa�� i si� przywita� - mrukn�� ze
z�o�liwym u�mieszkiem.</p><p>- W zasadzie to sam mnie
zaprosi�e� - odpar� Severus, spogl�daj�c mu prosto w
oczy i Harry poczu� znajome uk�ucie w sercu, kiedy przypomnia� sobie,
w jaki spos�b te oczy wtedy na niego patrzy�y.</p><p>- Wiesz, wtedy w schowku, kiedy mnie
dotkn��e�... To by�o... niesamowite.</p><p>- Tak? - Snape pochyli� si�
lekko do przodu, patrz�c przenikliwie na Harry'ego. - Powiedz mi co�
wi�cej. - Wygl�da� na naprawd� zainteresowanego
rozmow�, co by�o nieco pesz�ce, ale zarazem i buduj�ce.
Severus Snape rzadko kiedy okazywa� zainteresowanie czymkolwiek.</p><p>- No, eee... - kontynuowa�
Harry, pr�buj�c opisa� jako� to wszystko, co wtedy czu�,
ale wiedzia�, �e nigdy mu si� to nie uda. - Ty by�e�
pierwsz� osob�, kt�ra mnie tam dotkn�a i doprowadzi�a
do... orgazmu. Wcze�niej nikt inny tego nie robi�. Fantazjowa�em
o tym, ale nigdy nie wierzy�em, �e kiedykolwiek to si�
naprawd� stanie. To by� dla mnie... pierwszy raz, mo�na tak powiedzie�.
I ja... nie wierzy�em, nie potrafi�em zrozumie�, dlaczego ty...
- Harry zagryz� warg�, pr�buj�c opanowa� nag��
burz� emocji i my�li, kt�ra rozp�ta�a si� w jego
g�owie na wspomnienie tamtego wydarzenia. Odetchn��
g��boko. - Ja po prostu... nie wiedzia�em, co mam zrobi�.
Nie potrafi�em ci si� oprze�, sta�em tam jak
sparali�owany i... i pragn��em jedynie poczu� tw�j dotyk.
Nawet je�eli tak bardzo si� ba�em, �e chcia�em tylko
stamt�d uciec. Ale to co� wewn�trz mnie - Harry
dotkn�� swojej klatki piersiowej, w miejscu, w kt�rym jego serce
bi�o w�a�nie zdecydowanie zbyt mocno - nie pozwoli�o mi na
to. I wtedy... to by�o co� magicznego. Jakby� rzuci� na
mnie jaki� konfuduj�cy czar. Ju� nie potrafi�em o tobie
zapomnie�. Ju� nie potrafi�em si� tego wypiera�.
Pragn��em jedynie... ciebie.</p><p>Harry uni�s� g�ow� i z
wahaniem spojrza� na Snape'a. Oczy m�czyzny
b�yszcza�y. Wygl�da�, jakby, pobudzony opowie�ci�
Harry'ego, przypomina� sobie to, co wydarzy�o si� tamtego jesiennego
wieczoru w schowku na miot�y, ale jednocze�nie co� na jego
twarzy sugerowa�o, �e nie wszystko jest tak do ko�ca w
porz�dku. Harry nie potrafi� tego nazwa�, dostrzega�
jedynie cie� okalaj�cy zmarszczk� pomi�dzy czarnymi brwiami,
ale nic nie m�g� poradzi� na nag�e, niewyt�umaczalne
uczucie niepokoju, kt�re go ogarn�o.</p><p>Jedyne, co m�g� zrobi�, to
przerwa� t� cisz�, pozbawi� ten niepok�j oparcia,
odci�� go od pokarmu.</p><p>Kolejne wspomnienia by�y jednak
zbyt bolesne, aby chcia� je przywo�a�, a echo wypowiadanego z
w�ciek�o�ci� s�owa "nikim" wci�� rozszarpywa�o
jego wn�trzno�ci. Uciek� si� wi�c do tego, co
najbardziej go interesowa�o, a o co chcia� zapyta� Snape'a
ju� od bardzo, bardzo dawna:</p><p>- Wiele razy si�
zastanawia�em... czy mia�e� co� wsp�lnego ze
znikni�ciem Malfoya?</p><p>Severus poruszy� si�, jakby
wyrwany z letargu.</p><p>- To nie powinno ci�
interesowa� - odpar� kwa�no, odwracaj�c g�ow� w
stron� ognia. Jakie� to by�o dla niego typowe,
pomy�la� Harry. Zawsze, kiedy chcia� go zby� albo nie
mia� ochoty odpowiada� na pytanie, odwraca� g�ow� w
inn� stron�, jakby chcia� w ten spos�b uci�� wszelkie
dyskusje. To by�o irytuj�ce.</p><p>- Ale interesuje - powiedzia�
Harry z naciskiem, postanawiaj�c chocia� ten jeden jedyny raz nie
pozwoli� zby� si� tak �atwo. - Wiem, �e to on i jego
przyg�upi kumple mnie napadli, nawet pomimo tego, �e zas�onili
mi oczy. My spotkali�my si� wcze�niej i... Malfoy
powiedzia� co�, co mnie bardzo zdenerwowa�o. Chcia�em
si� na nim odegra�, chcia�em go tak bardzo zrani�, �e
nie panowa�em nad s�owami i... powiedzia�em mu straszne rzeczy.
O jego ojcu i w og�le. Nigdy nie zapomn� nienawi�ci, kt�r�
zobaczy�em wtedy w jego oczach. Wiem, �e nie powinienem by� mu
tego m�wi�, ale by�em tak bardzo w�ciek�y... I zastanawiam
si�, czy to nie jest troch� moja wina...</p><p>Severus zmarszczy� brwi i
pochyli� si� nieco do przodu, splataj�c palce.</p><p>- Potter. Malfoy by� ju�
niemal doros�ym, odpowiadaj�cym za swoje czyny czarodziejem. Powinien
liczy� si� z konsekwencjami ka�dego swojego kroku. To jest
podstaw� przetrwania w naszym �wiecie. Je�eli zapomnia�
chocia� na chwil� o pewnych regu�ach, to niestety, ale
musia� ponie�� konsekwencje. To by� jego wyb�r i jego
dzia�ania. Nie ty jeste� odpowiedzialny za ca�e z�o tego
�wiata, wi�c przesta� si�, do cholery, za wszystko
obwinia�.</p><p>Harry wpatrywa� si� w niego
szeroko otwartymi oczami. C�, wiedzia�, �e Snape prawdopodobnie
ma racj�, ale zdumia�o go to, �e m�czyzna a� tak
si� zirytowa�. Mo�e i nie odpowiedzia� mu wprost na
postawione pytanie, ale to wystarczy�o, aby Harry mia� na ten temat
konkretn� opini�.</p><p>Tak, Severus zdecydowanie mia�
co� wsp�lnego ze znikni�ciem Malfoya. A nawet, podejrzewa�,
bardzo du�e co�.</p><p>Jednak to nie by� czas na
roztrz�sanie takich nieprzyjemnych spraw. W ko�cu zosta�o im
tylko par� wsp�lnych dni i Harry wola� je sp�dzi� w
zdecydowanie przyjemniejszej atmosferze. U�miechn�� si�
wi�c beztrosko:</p><p>- Ju� dobrze, wcale si� nie
obwiniam. Tak po prostu si� zastanawia�em... - Obserwowa�, jak
m�czyzna odchyla si� w swoim fotelu i kiedy wpatrywa�
si� w powoli rozpogadzaj�c� si� twarz Mistrza Eliksir�w, w
jego umy�le zrodzi�o si� pewne pytanie. Pytanie, kt�rego jeszcze
nigdy mu nie zada� i w zasadzie sam nie wiedzia�, dlaczego,
poniewa� ju� setki razy si� nad tym zastanawia�.
Pos�a� mu �obuzerski u�miech i zapyta�:</p><p>- Ciekaw jestem... co by si�
sta�o, gdyby� to ty wypi� ten eliksir? Jakie jest twoje
najwi�ksze pragnienie?</p><p>Oczy Snape�a roz�wietli�
nag�y, kr�tki rozb�ysk, kiedy odwr�ci� g�ow� w
stron� biblioteczki. Przygl�da� jej si� przez chwil�,
po czym powoli odwr�ci� si� z powrotem w stron� Harry'ego. Jego
oczy zn�w by�y czarne jak tafla jeziora w czasie bezwietrznej nocy, a
twarz nieczytelna.</p><p>- Ja niczego nie pragn�, Potter
- odpar� twardo z gorycz� w g�osie i Harry by�
naprawd� zaskoczony sposobem, w jaki to wym�wi�. A jeszcze bardziej
zaskoczy�a go reakcja Snape'a na to jedno proste, niewinne pytanie.
Severus spi�� si� ca�y i wygl�da�o na to, �e
jego dobry nastr�j prysn�� niczym ba�ka mydlana. - Jestem teraz
zaj�ty, Potter - rzuci� nagle, zrywaj�c si� z fotela i
odwracaj�c w stron� swojej sypialni - wi�c mam nadziej�,
�e sam trafisz do wyj�cia. �egnam. - Po tych s�owach
ruszy� naprz�d i w kilku krokach opu�ci� pomieszczenie, a
jedyne, co Harry otrzyma� na po�egnanie, to g�o�ny trzask drzwiami.</p><p>Zosta� sam, nie maj�c
bladego poj�cia, co te� takiego powiedzia� i co znowu
ugryz�o Snape'a. Pokr�ci� z niedowierzaniem g�ow�,
czuj�c w my�lach ca�kowity zam�t. Naprawd� czasami w
og�le nie potrafi� zrozumie� tego cz�owieka...</p><p>Siedzia� jeszcze przez par�
chwil w opuszczonym salonie, pr�buj�c zignorowa� uczucie niepokoju,
kt�re od�y�o nagle i niebezpiecznie rozrasta�o si� w jego
piersi, po czym wsta� i powoli opu�ci� komnaty Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Niestety, niepok�j
pod��y� za nim.</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 39 ---</strong></p><p><strong>39. Something's wrong</strong></p><p>Something's wrong with you,</p><p>The walls you build around you now,</p><p>Seem to fit you like a glove.</p><p>Am I too blind to see that there's
something there behind your eyes</p><p>and it's bringing me to my knees?*</p><empty-line/><p>W pi�tkowy poranek podczas
�niadania Harry otrzyma� list od Lupina. Nie czu�by si� zbyt
komfortowo, czytaj�c go przy stole nauczycielskim, przy kt�rym wszyscy
pozostaj�cy w Hogwarcie uczniowie codziennie spo�ywali posi�ki,
dlatego wcisn�� go do kieszeni i otworzy� dopiero, kiedy
znalaz� si� sam w dormitorium.</p><p>Przez pierwsz� po�ow�
listu Remus pisa� tylko o nic nieznacz�cych b�ahostkach,
pyta� Harry'ego jak mu idzie nauka, czy podobaj� mu si� lekcje z
Tonks, wyrazi� zainteresowanie meczami Quidditcha i jedynie
p�s��wkami wspomnia� o tym, �e wykonuje w tej chwili
wa�ne zadanie dla Zakonu, ale ze wzgl�d�w bezpiecze�stwa nie
mo�e mu nic wi�cej wyjawi�.</p><p>A co do Twoich pyta�, Harry...
Wiem, �e bardzo chcia�by� si� czegokolwiek dowiedzie�
i doskonale to rozumiem. Jednak obowi�zuj� nas pewne zalecenia i
regu�y. Nie wiadomo, kto m�g�by przechwyci� ten list. Dlatego
mog� powiedzie� Ci tylko tyle, �e z naszych informacji wynika,
i� robi si� coraz niebezpieczniej. On wydaje si� by�
ostatnio w niezwykle dobrym humorze, dlatego obawiamy si�, �e mo�e
planowa� co� du�ego i bardzo gro�nego. Stracili�my ju�
wielu Auror�w i s�dzimy, �e w najbli�szym czasie ta liczba
mo�e wzrosn��. Dlatego prosz� Ci�, aby� nie
rusza� si� nigdzie z Hogwartu i nie pr�bowa� �ama�
zakazu dyrektora,. To dla Twojego bezpiecze�stwa, nawet je�eli
uwa�asz, �e to ograniczenie Twojej wolno�ci. Zrozum, Harry,
�e jeste� jego g��wnym celem i za wszelk� cen� musimy
Ci� chroni�. Pami�taj - nie ufaj nikomu, nawet swoim
przyjacio�om. Musisz mie� oczy dooko�a g�owy i je�eli
zauwa�ysz co� podejrzanego, cokolwiek - to natychmiast powiadom o tym
Dumbledore'a.</p><p>Przepraszam za ten dydaktyczny ton,
ale chc� tylko Twojego dobra. Teraz, kiedy nie ma ju� Syriusza, to ja
powinienem si� Tob� opiekowa� i bardzo mi przykro, �e nie
mog� by� przy Tobie, aby Ci� wspiera�, ale staram si�
jak mog� robi� to na odleg�o��. Mam nadziej�,
�e to rozumiesz.</p><p>Pozdr�w ode mnie Rona i
Hermion�.</p><p>Remus Lupin</p><p>Harry od�o�y� list,
�ciskaj�c go nieco zbyt mocno. Jego d�onie lekko
dr�a�y. To by�o mi�e, �e Remus tak si� o niego
martwi�, ale do diab�a, nie by� ju� przecie� ma�ym
dzieckiem. Nie chcia� ochrony. Chcia� informacji, czegokolwiek!</p><p>Na wspomnienie Syriusza co�
skr�ci�o si� w jego �o��dku. Od miesi�cy
stara� si� jak m�g�, aby nie my�le� o swoim ojcu
chrzestnym, ale czasami, kiedy kto� mu o nim przypomina�, co�
wewn�trz niego p�ka�o, a umys� zalewa�y mu obrazy z
tamtej nocy.</p><p>Zacisn�� powieki,
pragn�c wyrzuci� z g�owy wizj� Syriusza wpadaj�cego za
zas�on� i sw�j w�asny krzyk, zwielokrotniony poprzez gniew i
poczucie winy i powracaj�cy z jeszcze wi�ksz� moc�.
Zacz�� oddycha� g��boko, pr�buj�c pozby�
si� ci�aru przygniataj�cego serce. Problem w tym, �e
nosi� go w sobie ju� tak d�ugo, i� niemal nigdy go nie
odczuwa�, za wyj�tkiem tych chwil, kiedy kto� mu
przypomina� o jego obecno�ci.</p><p>Nie, nie b�dzie teraz o tym
my�la�. Jeszcze przyjdzie na to czas. Wtedy, kiedy b�dzie
mierzy� r�d�k� do le��cej u jego st�p Bellatriks
Lestrange. I tym razem si� nie zawaha.</p><p>Jeszcze raz spojrza� na drobne
pismo Lupina. Doprawdy, czy oni wszyscy musieli go w ten spos�b
dyskryminowa�? "Musimy Ci� chroni�, Harry", "To
dla twojego bezpiecze�stwa, Harry" i tak dalej... Ci�gle to
s�ysza� i wywo�ywa�o to w nim coraz wi�ksz�
frustracj�. Ka�dy chcia� go chroni�. A co mu przyjdzie z
tej ochrony, skoro i tak pewnego dnia b�dzie musia� stan��
do walki z Voldemortem? Nie pokona go przecie� samym Protego. To chyba
oczywiste, �e mia�by o wiele wi�ksze szanse, gdyby wiedzia�
cokolwiek. Ale nie, wszyscy, zamiast go przygotowywa�, chcieli go jedynie
chroni�. Nawet Severus...</p><p>Zaraz. Przecie� Severus
obieca�, �e zastanowi si� nad mo�liwo�ci�
nauczenia go kilku kl�tw. Harry zupe�nie zapomnia� o tamtej
rozmowie, a m�czyzna nigdy do niej nie nawi�za�. Ale
dzisiaj go o to zapyta! Wczorajsze spotkanie zako�czy�o si�
nieco dziwnie i w og�le nie zd��yli si� um�wi�, ale przecie�
nie zawsze musi przychodzi� zapowiedziany. To prawda, �e m�g�by
go zapyta� przez kamie�, ale co, je�eli Severus odm�wi? Nie,
Harry musia� wiedzie� to ju� dzisiaj! P�jdzie do niego wieczorem
i... wyci�gnie od Snape'a odpowied�!</p><p>***</p><p>Harry zatrzyma� si� przed
drzwiami do gabinetu Severusa i jeszcze raz spojrza� na Map�
Huncwot�w. Tak, m�czyzna nadal by� w �rodku.</p><p>Odetchn��
g��boko, schowa� map� z powrotem do kieszeni i
dotkn�� drzwi, kt�re natychmiast stan�y przed nim otworem.
Przeszed� przez gabinet, zdejmuj�c po drodze peleryn�
niewidk� i zapuka� w drewnian� powierzchni�
ci�kich wr�t prowadz�cych do prywatnych kwater Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza, a Harry czeka� z bij�cym g�o�no i z ka�d�
sekund� oczekiwania coraz szybciej sercem.</p><p>Klamka poruszy�a si� i
drzwi uchyli�y si� nieco.</p><p>- Potter - sykn�� Severus,
mru��c oczy, kiedy jego wzrok pad� na Harry'ego. - Czego chcesz?
Nie przypominam sobie, �eby�my byli na dzisiaj um�wieni.</p><p>- Nie, ale... - zacz��
Harry, lecz nie zdo�a� doko�czy�, poniewa� Snape mu
przerwa�. Jego g�os zdawa� si� by� wykuty z lodu:</p><p>- Nie mam dla ciebie czasu.
By�bym niezwykle wdzi�czny, gdyby� zszed� mi teraz z oczu i
wr�ci� jutro - wycedzi�. Harry poczu� dziwne dr�enie w
okolicach serca. Co� by�o nie w porz�dku. Severus
zachowywa� si� jako�... nerwowo?</p><p>Ale tym razem nie pozwoli si�
tak �atwo sp�awi�, poniewa� sprawa, z kt�r�
przyszed�, by�a dla niego zbyt wa�na.</p><p>- A wi�c musisz go
znale�� - odpar� bezczelnie i b�yskawicznie
prze�lizn�� si� pod ramieniem Snape'a. Komnata
m�czyzny by�a pogr��ona w p�mroku. - Mam tylko
jedno pytanie i zaraz sobie p�jd� - powiedzia�, obrzucaj�c
pomieszczenie taksuj�cym spojrzeniem, zanim Severus zd��y�
si� odwr�ci�. - Pami�tasz nasz� rozmow� o Czarnej
Magii? Obieca�e�, �e... - urwa� tak nagle, jakby
po�kn�� w�asny j�zyk. Rozszerzonymi ze zgrozy oczami
wpatrywa� si� w le��c� na oparciu fotela mask�
�miercio�ercy. By�a jasna, niemal per�owa, odbijaj�ca
padaj�ce z kominka �wiat�o ognia. Widnia�o na niej kilka
drobnych, zaschni�tych kropel krwi. Tu� obok niej wisia�a czarna
szata, kt�rej r�kawy przyozdobione by�y ciemnozielonymi wizerunkami
czaszki i w�a.</p><p>Harry poczu�, jak
�o��dek opada mu a� do st�p, a lodowate przera�enie
�ciska serce. Ale zanim zd��y� otrz�sn��
si� na tyle, aby wydusi� z siebie chocia� s�owo,
poczu�, jak r�ka Severusa �apie go brutalnie za rami� i
ci�gnie w stron� drzwi.</p><p>- M�wi�em ci, �e jestem
zaj�ty, Potter - sykn�� m�czyzna, a
w�ciek�o�� w jego g�osie wydawa�a si�
a� k�sa�. - Ale widocznie jeste� zbyt arogancki i
bezczelny, aby to uszanowa�. - Snape wywl�k� go przez drzwi
pomieszczenia i poci�gn�� za sob� przez ca�y gabinet,
�ciskaj�c jego rami� tak mocno, i� Harry by� pewien,
�e zostan� siniaki. - A teraz wyno� si�. Je�eli masz
do mnie jak�� spraw�, to przyjd� jutro. I je�eli
jeszcze raz zlekcewa�ysz moje s�owa, to �le si� to dla
ciebie sko�czy. - Mistrz Eliksir�w wypchn�� go na korytarz i
zatrzasn�� drzwi, a echo ponios�o ten d�wi�k daleko po
rozleg�ych korytarzach opustosza�ych loch�w.</p><p>Harry odwr�ci� si� i
opar� plecami o �cian�, poniewa� nogi odm�wi�y mu
pos�usze�stwa. Mia� wra�enie, �e jego g�owa zaraz
eksploduje. Przez chwil� tylko dysza� ci�ko, pr�buj�c
uspokoi� rozszala�e serce i uczucie, jakby co� go mia�o
zaraz rozerwa� na strz�py od �rodka.</p><p>Snape jest
�miercio�erc�!</p><p>To nie chodzi o to, �e o tym nie
wiedzia�, ale teraz... kiedy zobaczy� to na w�asne oczy,
sta�o si� to takie... zatrwa�aj�co prawdziwe.</p><p>Wiedzia�, �e Severus jest
szpiegiem Zakonu, a jako szpieg musi by� darzony absolutnym zaufaniem Voldemorta
i pozosta�ych �miercio�erc�w. I dlatego zmuszony jest robi�
wszystko, co mu ka��, ale... zawsze stara� si� o tym nie
my�le�, ignorowa� to. Co z oczu, to z serca, jak to si�
m�wi. A teraz to widzia�... widzia� zakrwawion� mask�,
znienawidzon� szat� i poczu�, jakby to, co stara� si�
wypiera�, otworzy�o si� nad nim i spad�o na niego z
niesamowit� si��.</p><p>Wzi�� dr��cy
oddech, zarzuci� na siebie peleryn� niewidk� i powoli
ruszy� w drog� powrotn� do dormitorium.</p><p>Dopiero teraz do jego
�wiadomo�ci zacz�y przedziera� si� pewne fakty,
kt�rych wcze�niej nie potrafi�, nie chcia�, lub te� nie
by� w stanie do siebie dopu�ci�. Nigdy wcze�niej nie
zastanawia� si�, nie tak naprawd�, nad tym "drugim"
�yciem Severusa... Gdzie� tam, daleko od swoich sk�panych w
p�mroku komnat, daleko od bezpiecznego Hogwartu, daleko od d�ugich,
szkolnych korytarzy i biegaj�cych po nich beztrosko uczniach, daleko od
Harry'ego... W�r�d nienawi�ci, bladolicego strachu, wrzask�w b�lu,
skowytu konaj�cych, w�r�d zawi�ci, rozpaczy oraz rozrywaj�cego
umys�, pozbawionego wszelkich odczu� i zahamowa� �miechu...</p><p>Prawd� powiedziawszy, to Harry
nie sadzi�, aby on potrafi� �y� w taki spos�b.
Podejrzewa�, �e albo by oszala�, albo sta� si� takim
samym pozbawionym skrupu��w morderc�, jak wszyscy pozostali.
Cz�owiek, cho�by nie wiadomo jak silny i odporny psychicznie, po
pewnym czasie zacznie "przesi�ka�" obecnymi w powietrzu
silnymi emocjami, wch�ania� je i odbiera� jako swoje
w�asne, nie odr�niaj�c ich ju� od siebie.</p><p>Ale Severus by�... Severusem Snape'em.
By� przecie� kim�, kto potrafi zrobi� ze swoim umys�em
wszystko. Przynajmniej sam tak utrzymywa�. Harry pami�ta� te
rozmow�.</p><p>Nie wierzy� w to. Chcia� w
to uwierzy�, naprawd� chcia�, ale nie potrafi�. Jak
mo�na wm�wi� sobie, �e jest si� pozbawionym skrupu��w
morderc�? Albo, �e si� kogo� kocha? Nikt nie potrafi�
a� tak dobrze udawa�. Ale skoro Severusowi uda�o si�
oszuka� nawet Voldemorta...</p><p>Harry zatrzyma� si� nagle.</p><p>A je�eli on go wcale nie
musia� oszukiwa�? Je�eli robi to wszystko naprawd�?
Je�eli sprawia mu to przyjemno��?</p><p>Zimny dreszcz przebieg� mu po
plecach.</p><p>Nie, nie mo�e przecie� tak
my�le�. To Severus!</p><p>By�y �miercio�erca...
- podpowiedzia�o mu sumienie. - Kto�, kto uwielbia zadawa�
b�l...</p><p>Niewa�ne! Ale nale�a�
do niego! Tylko do niego! Patrzy� na niego w taki spos�b, �e Harry
traci� oddech, dotyka� go, tak �agodnie i ostro�nie...
Pami�ta� to, pami�ta� ka�dy poca�unek, ka�de
spojrzenie, ka�dy gest. Kto�, kto ma w sobie jedynie mrok, nie
potrafi�by rozpala� si� takim jasnym p�omieniem. A zreszt�...</p><p>Harry ruszy� ponownie,
u�miechaj�c si� lekko do swoich my�li.</p><p>A zreszt�, nawet gdyby by�o
w nim wi�cej mroku ni� �wiat�a... to i tak nadal
pozosta�by Severusem. Jego Severusem. Severusem, kt�remu ufa�.
Kt�remu musi ufa�. I w kt�rego musi wierzy�. Musi wierzy� w to,
�e Severus jest szpiegiem Dumbledore'a i wcale nie chce nosi� tych
szat i robi�... tych wszystkich rzeczy. Je�eli nie b�dzie w to
wierzy�, to... r�wnie dobrze m�g�by p�j�� do Voldemorta
ju� teraz.</p><p>Podczas rzucania kl�tw chodzi
tylko o to, czy chcesz i potrafisz zrobi� komu� krzywd�...</p><p>Nagle tkni�ty nag�ym
impulsem, zatrzyma� si� ponownie, przypominaj�c sobie fragment
tamtej rozmowy. S�owa Snape'a odbi�y si� echem w jego
g�owie, sprawiaj�c, �e ponownie zadr�a�. Jego umys�
nawiedzi�a wizja, w kt�rej ta sama smuk�a d�o� Severusa,
kt�ra mocno �ciska r�d�k� i bez wahania zadaje b�l
wij�cym si� na ziemi niewinnym ofiarom... z czu�o�ci�
i delikatno�ci� dotyka jego cia�a, b��dzi po sk�rze,
pr�buj�c zapami�ta� ka�dy jej skrawek i zaciska si� na
jego penisie, pieszcz�c go i doprowadzaj�c do delirycznego orgazmu.
Te same usta, kt�re wypowiadaj� s�owa kl�tw maj�cych za
zadanie �miertelnie zrani� ofiar� albo torturowa� j�
a� do utraty zmys��w, dok�adnie te same usta ca�uj�
jego cia�o, smakuj� go i szepcz� mu do ucha takie s�owa, od
kt�rych niemal natychmiast dochodzi... Te same oczy, kt�re bez cienia
wsp�czucia spogl�daj� na �mier� i zniszczenie, a w
ich czarnych t�cz�wkach odbijaj� si� p�omienie palonych
�ywcem ludzi i ich domostw, te same oczy patrz� na niego w taki
spos�b, jakby chcia�y go po�re�, rozedrze� na strz�py,
naznaczy�, sprawi�, aby wi� si� i skomla�... a on nie
potrafi si� im oprze�.</p><p>Mia� w g�owie zam�t.
Okropny, nieprzyjemny zam�t i potrzebowa� bardzo d�ugich
rozmy�la�, aby si� go pozby�.</p><p>C�, wygl�da na to, �e
tej nocy nie za�nie zbyt szybko...</p><p>***</p><p>Kiedy Harry otrzyma�
"Proroka Codziennego" nast�pnego dnia, spodziewa� si�,
co mo�e w nim zobaczy�. Nerwowe wyczekiwanie sprawi�o, �e
prawie w og�le nie tkn�� �niadania. Severusa nie by�o przy
stole, ale mo�e to i lepiej, poniewa� chyba nie potrafi�by
powstrzyma� si� przed rzucaniem mu wieloznacznych, zamy�lonych
spojrze�.</p><p>I nie myli� si�. By�o
tam. Na pierwszej stronie.</p><p>Artyku� o ataku
�miercio�erc�w na budynek mieszcz�cy Czarodziejski Departament
Spraw Zagranicznych, czyli miejsce, w kt�rym nawi�zywano i utrzymywano
kontakt ze wszystkimi magicznymi o�rodkami na ca�ym �wiecie.</p><p>Harry poczu� u�cisk w
�o��dku. Nie chcia� tego czyta�. Przesun��
tylko wzrokiem po tek�cie, pr�buj�c odnale�� liczb�
zabitych lub zaginionych.</p><p>Czterna�cie os�b.</p><p>Prze�kn��
�lin�, czuj�c si� tak, jakby otrzyma�
pot�ny cios w splot s�oneczny i na chwil� zabrak�o mu
tchu.</p><p>Od�o�y� Proroka,
ignoruj�c pe�n� oburzenia wrzaw�, kt�ra podnios�a
si� przy stole, kiedy kilka os�b tak�e roz�o�y�o swoje
gazety.</p><p>Oczywi�cie, �e Severus
bra� w tym udzia�. Musia� bra�. Inaczej Voldemort
uzna�by go za zdrajc�.</p><p>Harry sp�dzi� wczoraj
p� nocy rozmy�laj�c nad tym i staraj�c si�
posk�ada� swoje my�li i uczucia do kupy. Nie chodzi�o o to,
�e nie ufa� Severusowi. Wiedzia�, �e Snape robi to wszystko
tylko po to, aby m�c szpiegowa� dla Zakonu i donosi� o wszystkim
Dumbledore'owi. Ale pomimo tego... czasami si� go obawia�.
Oczywi�cie nie tak, jak na pocz�tku. Jednak teraz, kiedy
wiedzia� ju� na czym polega rzucanie Czarnej Magii, kiedy
widzia� na jego oparciu szaty �miercio�ercy, kiedy zda�
sobie w ko�cu spraw� z tego, co Severus musi robi� jako jeden z
towarzyszy Voldemorta... teraz czu� w sobie kie�kuj�cy coraz
intensywniej zal��ek niepokoju.</p><p>Co� by�o nie w
porz�dku.</p><p>Jednak na razie nie potrafi�
dok�adnie powiedzie�, co to dok�adnie jest.</p><p>Wiedzia�, �e nie mo�e
si� tak zachowywa�. �e chowanie g�owy w piasek nic nie
pomo�e. Severus by� dla niego najwa�niejsz� osob� na
�wiecie i cokolwiek robi dla Voldemorta... nie powinno to ingerowa� w
ich prywatne sprawy. Nie mo�e pozwoli�, aby Voldemort zniszczy�
to, co z takim wysi�kiem uda�o mu si� wypracowa�. Aby
niszczy� to kruche co�, kt�re by�o pomi�dzy nimi.</p><p>Musi do niego dzisiaj
p�j��. Musi mu pokaza�, �e si� nie przestraszy�.
�e wie i rozumie.</p><p>Musi to zaakceptowa�.</p><p>***</p><p>Zbyt d�ugo si� waha�.
Obawia� si�, �e Snape znowu go wyrzuci, �e b�dzie na
niego w�ciek�y za wczorajszy wybryk. W ko�cu, jakby nie
patrze�, naprawd� zachowa� si� bezczelnie. Ale z drugiej
strony - m�czyzna powiedzia�, �eby przyszed� dzisiaj.</p><p>Nie widzia� go przez ca�y
dzie�. Severus nie pojawi� si� na �adnym posi�ku i
Harry z jednej strony odczuwa� ulg�, a z drugiej coraz wi�ksze
zaniepokojenie.</p><p>Kiedy zegar w Pokoju Wsp�lnym
wybi� godzin� dziewi�t�, w ko�cu si�
zdecydowa�. Z�apa� peleryn� niewidk� i zszed� do
loch�w, staraj�c si� nie my�le� o niczym, co mog�oby
sprawi�, �e zawr�ci. Zatrzyma� si� przed drzwiami i
sta� tam przez chwil�, wpatruj�c si� z wahaniem w ciemne
drewno. W ko�cu jednak go dotkn��. Wszed� ostro�nie do
gabinetu, czuj�c dziwn� ulg�, poniewa� skoro Snape nie
zdj�� z drzwi tego zakl�cia, dzi�ki kt�remu Harry m�g�
wchodzi� swobodnie, to mo�e nie jest na niego a� tak bardzo
z�y.</p><p>Przed zapukaniem w kolejne wrota
poczeka� jednak nieco d�u�ej, pr�buj�c wymy�li�
jakie� sensowne s�owa, kt�rych m�g�by u�y� na
pocz�tku, ale nic nie przychodzi�o mu do g�owy. C�, w
takim razie b�dzie musia� powiedzie� po prostu to, co
my�li.</p><p>Zapuka� i odczeka�
chwil�, a jego serce podskoczy�o gwa�townie, kiedy klamka
poruszy�a si� wreszcie i w drzwiach stan�� Severus. Wysoka,
mroczna posta�, patrz�ca na niego spod przymru�onych powiek
twardym wzrokiem, z kt�rego Harry nie potrafi� w tej chwili zupe�nie
nic wyczyta�.</p><p>- Ee... - Prze�kn��
�lin�. C�, to by by�o na tyle, je�eli chodzi o
uzewn�trznienie tego, co my�la�. Zawsze, kiedy Severus
patrzy� na niego takim wzrokiem, wszystko wyparowywa�o mu z
g�owy. - Ja chcia�em... Mam nadziej�, �e ci nie
przeszkadzam. Mog� wej��? - Tak, to by�o chyba w
porz�dku. �adnego "Hej, wiem, �e jeste�
�miercio�erc�, ale mi to nie przeszkadza, naprawd�,
mog� wej��?".</p><p>Severus bez s�owa uchyli�
drzwi i wpu�ci� go do �rodka. Kiedy Harry przekroczy� pr�g,
jego oczy mimowolnie pow�drowa�y ku oparciu fotela, na kt�rym wczoraj
zobaczy� mask� i szat�. By�o puste.</p><p>- Nieco p�no, jak na
wizyt� - mrukn�� Severus, siadaj�c w swoim fotelu. Harry
dostrzeg� na stoliku w po�owie opr�nion� butelk�
bursztynowego p�ynu. - Co ci� powstrzymywa�o? Strach przed Cruciatusem?
- Spojrzenie czarnych oczu przeszy�o go na wylot i Harry
zadr�a�.</p><p>Severus i jego
bezpo�rednio��.</p><p>- N-nie - wyduka�. - Ja tylko...
nie wiedzia�em, czy mog�, czy... - Och, do diab�a z tym! -
Pos�uchaj... - zacz��, podchodz�c do drugiego fotela i
opadaj�c na niego, przez ca�y czas b�d�c �ledzonym
przez to przeszywaj�ce spojrzenie. - Wiem, �e...</p><p>- Och, daruj to sobie, Potter -
prychn�� Severus. - Obawiam si�, i� doskonale wiem, co
chcesz powiedzie�. "Wiem, co robisz i nie chc� mie� z
tob� nic wsp�lnego", tak? Z�oty Ch�opiec nareszcie
przejrza� na oczy i zrozumia�, z kim si� zadaje. -
M�czyzna si�gn�� po szklank� i wzi��
kilka du�ych �yk�w.</p><p>Harry naje�y� si�.</p><p>- Wcale nie to chcia�em
powiedzie� - wycedzi�. - I nie nazywaj mnie Z�otym
Ch�opcem! Nie znosz� tego.</p><p>- Jak nasza ma�a
znakomito�� sobie �yczy - odpar� m�czyzna z
szyderczym prychni�ciem i wzi�� kolejny �yk.</p><p>I wtedy do Harry'ego co�
dotar�o. Severus by� pijany. Albo niewiele go od tego stanu
dzieli�o. C�, trze�wy Snape by� trudnym rozm�wc�, ale
pijany to ju� zupe�nie nowy poziom trudno�ci. Zaawansowany.</p><p>Westchn�� i spr�bowa�
od pocz�tku.</p><p>- Je�eli tylko pozwolisz mi
doj�� do s�owa, to wszystko ci wyja�ni� -
powiedzia�, obserwuj�c uwa�nie reakcj� m�czyzny,
ale twarz Snape'a zdawa�a si� by� ca�kowicie pozbawiona
wyrazu. Tak, jakby by�o mu wszystko jedno. Albo jakby za wszelk�
cen� pr�bowa� sprawi�, aby tak by�o. - Nie oceniaj mnie tak
pochopnie. To prawda, na pocz�tku si� przestraszy�em, ale potem
du�o nad tym my�la�em i wiem, �e... robisz to, bo musisz. Nie
jestem ju� dzieckiem. Potrafi� zrozumie� pewne sprawy.
Jeste� szpiegiem i musisz robi� to, co Voldemort ci ka�e.
Potrafi� tak�e zrozumie�, dlaczego stara�e� si�
to przede mn� ukrywa�. I my�l�, �e potrafi�bym
te� zrozumie�, gdyby�... gdyby� robi� to celowo. To
znaczy... - Ju� sam nie wiedzia�, co chce powiedzie�,
szczeg�lnie, �e w oczach Severusa pojawi�o si� co� bardzo
nieprzyjemnego. - Wiem, �e ka�dy cz�owiek ma swoj�
dobr� i mroczn� stron�. I czasami jedna z nich staje si�
silniejsza. Ale niezale�nie od tego, kt�rej jest wi�cej,
chcia�bym, aby� wiedzia�, �e... akceptuj� obie. - Jego
w�asne s�owa zaskoczy�y go. Ale chyba nie tak, jak Severusa,
kt�rego brwi unios�y si� gwa�townie. Harry nie potrafi�
ju� jednak powstrzyma� tego, co wyp�ywa�o przez jego usta.
- Chc� te�, �eby� wiedzia�, �e bez wzgl�du
na to, co zrobisz i co si� stanie... ja zawsze b�d� po twojej
stronie. Przy tobie.</p><p>W pomieszczeniu zapanowa�a
cisza. Severus wpatrywa� si� w niego na wp�
niedowierzaj�cym, na wp� badawczym spojrzeniem, a Harry
pr�bowa� wytrzyma� ten wzrok, kt�ry zdawa� si� dotyka�
wszystkich jego nerw�w. W ko�cu, po czasie, kt�ry wydawa� si�
by� wieczno�ci�, m�czyzna oderwa� to przenikliwe
spojrzenie i ponownie napi� si� whisky.</p><p>- Po mojej stronie? Bez wzgl�du
na wszystko? - prychn��, a w jego g�osie pojawi�o si�
co� bardzo, bardzo nieprzyjemnego, Harry nie potrafi� jednak tego
nazwa�, pomimo �e jego sk�ra zareagowa�a na to
pe�zaj�cymi po niej ciarkami. - W �yciu nie s�ysza�em
takiego steku k�amstw - wycedzi� lodowato.</p><p>Harry poczu� buzuj�c�
z�o��.</p><p>- To nie s� k�amstwa! -
zaprzeczy� podniesionym g�osem. - Ja naprawd� tak uwa�am.
Ale je�eli mi nie wierzysz, to ju� twoja sprawa.</p><p>- Zobaczymy - parskn��
Severus. - Przypomn� ci o tym w odpowiednim momencie. - Wym�wi� to w
taki spos�b, jakby ca�a ta sytuacja niezwykle go bawi�a. Jakby Harry
powiedzia� mu jaki� �art, a nie wyzna� przed chwil�
czego�, nad czym my�la� bez przerwy przez ostatnie
dwadzie�cia cztery godziny i do czego potrzebowa� naprawd�
du�o odwagi i dobrej woli. �wiadomo�� tego sprawi�a,
�e co� go w �rodku zabola�o. I to bardzo.</p><p>- Dlaczego zawsze musisz by�
takim wrednym, upartym, wszystko-lepiej-wiedz�cym dupkiem? -
warkn�� Harry, maj�c ju� dosy� tego kpi�cego
tonu.</p><p>- Dlatego, �e ty chyba nie
zdajesz sobie sprawy z tego co m�wisz, ch�opcze! - Snape podni�s�
g�os, wbijaj�c w niego tak ostre spojrzenie, i� niemal
kaleczy�o. - I dlatego, �e potrafi� przewidzie� pewne
konsekwencje i pewne reakcje i uwierz mi, nie ma w�r�d nich miejsca na
jak�kolwiek akceptacj� czegokolwiek.</p><p>- O czym ty m�wisz? - zapyta�
Harry, mru��c oczy.</p><p>- O �yciu, Potter. O ludzkich
wyborach. O emocjach. Nazwij to jak chcesz. A teraz wyno� si� i
zostaw mnie samego. Nie potrzebuj� twoich g�rnolotnych zapewnie�,
kt�rych jedyn� trwa�� cech� jest ich naiwno��.</p><p>O nie, nie wyrzuci go tak szybko!</p><p>- My�lisz, �e tak
�atwo si� mnie pozb�dziesz? Nawet o tym nie my�l! -
odparowa� Harry. - W porz�dku. My�l sobie co chcesz.
Chcia�em po prostu, �eby pomi�dzy nami by�o jak
wcze�niej. �eby� nie zachowywa� si� tak, jakby ci nie
zale�a�o. - C�, r�wnie dobrze mo�e postawi�
spraw� jasno. - Nie k���my si� ju�. Prosz�.</p><p>- Je�eli nazywasz to
k��tni�, to chyba jeszcze nigdy w �adnej nie bra�e�
udzia�u - mrukn�� Severus, spogl�daj�c w ogie� i
bior�c kolejny, tym razem ju� mniejszy �yk alkoholu.</p><p>- Och, a ta uwaga mia�a na celu
sprowokowanie mnie czy obra�enie? - zapyta� Harry zaczepnie,
pr�buj�c nieco rozlu�ni� atmosfer�.</p><p>- A jak s�dzisz? -
M�czyzna rzuci� mu nieokre�lone spojrzenie.</p><p>- My�l�, �e jedno i
drugie. - Harry u�miechn�� si�.</p><p>- Ciesz� si�, �e
jednak czasami my�lisz - odparowa� Severus, lekko unosz�c
k�ciki ust i Harry poczu� nieokre�lone ciep�o w sercu.
T�skni� za tym.</p><p>I t�skni� za nim.</p><p>Nagle poczu� przemo�ne
pragnienie, aby go dotkn��, przytuli�, poczu� jego blisko��.
Severus od tak dawna nie okaza� mu �adnego czu�ego gestu.</p><p>Wsta� i b�yskawicznie
znalaz� si� przy nim. Pochyli� si�, aby go obj��
i usi��� mu na kolanach, ale w tym samym momencie Snape
zerwa� si� z miejsca, odtr�caj�c jego r�ce i ruszy�
w stron� barku, ca�kowicie go ignoruj�c.</p><p>Harry pozosta� sam przy zielonym
fotelu, czuj�c si� tak, jakby co� wbi�o mu si� w
serce. Mia� wra�enie, jakby wszystkie jego obawy si�
zi�ci�y. Wiedzia�, �e co� jest nie w porz�dku i
ta pewno�� a� go k�u�a. Niezwykle bole�nie.</p><p>- Co si� sta�o? -
zapyta� zduszonym g�osem. - Dlaczego mnie unikasz? Dlaczego przede
mn� uciekasz?</p><p>Severus nie odwr�ci� si�.
Si�gn�� do barku po kolejn� butelk� alkoholu.</p><p>- Co ty za bzdury znowu wygadujesz,
Potter? - zapyta� tak kpi�cym tonem, na jaki go by�o sta�.
Wygl�da�o na to, �e za wszelk� cen� chce Harry'ego
o�mieszy�. - Masz chyba zbyt wybuja�� wyobra�ni�,
poniewa� widzisz rzeczy, kt�re nie istniej�. Mo�esz sobie w
takim razie poda� r�k� z pann� Lovegood.</p><p>Harry poczu�, jak frustracja,
kt�ra narasta�a w nim przez ostatnie kilka dni, kiedy Snape wyra�nie
unika� jego blisko�ci i teraz, kiedy tak ostentacyjnie wmawia�
mu, �e wymy�li� sobie to wszystko, zaczyna w nim wrze�.
Kiedy otworzy� usta, jego g�os kipia� z
w�ciek�o�ci, tn�c powietrze na ma�e kawa�eczki.</p><p>- Masz mnie za idiot�?!
My�lisz, �e nie zauwa�y�em, jak mnie traktujesz? �e
nie zauwa�y�em, w jaki spos�b unikasz blisko�ci, nie chcesz mnie
obj��, nie chcesz nawet na mnie spojrze� w spos�b nieprzesi�kni�ty
drwin�? My�lisz, �e nie zauwa�y�em, �e wszystko
si� zmieni�o? Nie rozumiem tylko, dlaczego. Co si� sta�o?
Chc�, �eby� mi to wyja�ni�!</p><p>Severus odwr�ci� si� powoli
i gdyby Harry nie by� taki w�ciek�y, z pewno�ci�
wzrok, kt�ry wbija� w niego m�czyzna, odebra�by mu
ca�� odwag� wraz z oddechem.</p><p>- Nie musz� ci niczego
wyja�nia�, Potter - wycedzi� tak lodowatym g�osem, i�
Harry odni�s� wra�enie, jakby w powietrzu pojawi�y si�
kryszta�ki lodu. - Nie przysz�o ci do g�owy, �e mog�
po prostu nie mie� na to ochoty?</p><p>Harry poczu�, jak gniew wzbiera
jeszcze bardziej, pe�zaj�c po jego sk�rze i doprowadzaj�c do
dr�enia jego zaci�ni�te pi�ci.</p><p>- I kto tu opowiada stek
k�amstw?! - Harry prawie krzycza�, ale nie potrafi� ju� nad
tym zapanowa�. Ca�a ta sytuacja wymkn�a si� spod
kontroli, a Severus najwyra�niej mia� to absolutnie gdzie�. -
Dop�ki nie zechcesz mi tego wyja�ni�, to nie mam tu czego
szuka�. Daj mi zna�, kiedy si� zdecydujesz. - Odwr�ci�
si�, ze z�o�ci� zgarn�� z oparcia swoj�
peleryn� i ruszy� w stron� wyj�cia.</p><p>- Wracaj natychmiast, Potter! -
rykn�� m�czyzna, a Harry niemal si� przewr�ci�.
Jeszcze nigdy nie s�ysza� takiej furii w g�osie Snape'a.
Przystan�� i obejrza� si�. Severus sta� przy barku,
�ciskaj�c w d�oni szklank� z tak� si��,
i� niewiele dzieli�o go od zmia�d�enia jej. Wbija� w
Harry'ego tak mordercze, o�lepiaj�ce bij�cymi z niego
p�omieniami spojrzenie, jakby r�wnie� pr�bowa� go nim
zmia�d�y�.</p><p>I uda�o mu si� to.</p><p>- Nie pozwoli�em ci
wyj�� - wysycza� g�osem, w kt�rym trzaskaj�ce polana
gniewu spala�y resztk� cierpliwo�ci. - Siadaj!</p><p>Harry zawaha� si�.
Trz�s� si� ze z�o�ci, ale jeszcze bardziej
obawia� si� tego, co mo�e mu zrobi� Severus, je�eli
nie pos�ucha. Brzuch nadal bola� go troch�, po ich ostatniej
sprzeczce. A m�czyzna wydawa� si� by� w takim stanie,
�e m�g�by zrobi� wszystko.</p><p>Zawr�ci� i opad�
ci�ko na fotel. Snape chyba nieco si� odpr�y�.
�ciskaj�ce szklank� palce rozlu�ni�y si�
odrobin�. Wzrok z p�on�cego, zamieni� si� w lodowaty.
Wykrzywiona zmarszczkami twarz nieco si� wyg�adzi�a. Upi�
�yk i wbi� w Harry'ego nieokre�lone spojrzenie, kt�rego
ch�opak za nic w �wiecie nie potrafi� odczyta�. Tak jakby
m�czyzna odgrodzi� si� murem, przez kt�ry Harry nie
by� w stanie si� przebi�.</p><p>Siedzia� wi�c i czeka�
na jakie� s�owo z jego strony, ale �adne nie pad�o. Czas
mija�, ciche trzaskanie ognia w kominku zdawa�o si� kroi�
go na ma�e, nier�wne kawa�eczki.</p><p>Harry wpatrywa� si� w
Severusa w napi�ciu, czekaj�c na cios, na pieszczot�, na
cokolwiek. A niepok�j w jego sercu narasta� z ka�d� chwil�.
Nie wiedzia�, dlaczego ma tak siedzie�, ani co si� za
chwil� wydarzy. Obawia� si� tego. Wola�, aby Severus w
ko�cu co� zrobi�, poniewa� ta niepewno��
rozrywa�a jego wn�trzno�ci na strz�py.</p><p>Po jakich� pi�tnastu
minutach Severus poruszy� si�, czym sprawi�, �e Harry
niemal podskoczy� w fotelu. M�czyzna odstawi� powoli
szklank� na blat stolika i spojrza� na wisz�cy na �cianie
zegar. Kiedy przeni�s� spojrzenie z powrotem na Harry'ego, jego oczy
po�yskiwa�y czym� na kszta�t... mrocznej satysfakcji?</p><p>- Pa�ski szlaban
w�a�nie si� zako�czy�, panie Potter. Mo�e pan
odej��.</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy. Nie
potrafi� uwierzy� w to, co us�ysza�... Jak on m�g�?
Jak m�g�... potraktowa� go w taki przedmiotowy spos�b? Po tym
wszystkim...?</p><p>Wiedzia�, �e te s�owa
mia�y na celu jedynie go zrani�, widzia� to po paskudnym
u�mieszku na wargach m�czyzny.</p><p>I wiedzia�, �e je�eli
zostanie tutaj cho�by chwil� d�u�ej, to mo�e
zrobi� lub powiedzie� co�, czego b�dzie
�a�owa� do ko�ca �ycia.</p><p>Zerwa� si� z fotela,
z�apa� peleryn� i wypad� z pomieszczenia, z ca�ej
si�y trzaskaj�c drzwiami. Nie ogl�da� si� do
ty�u, nie przejmowa� ubieraniem peleryny. Wypad� na korytarz i
rzuci� si� biegiem przed siebie, pragn�c st�d uciec,
pragn�c uciec od tego pora�aj�cego uczucia zawodu,
po�eraj�cej od �rodka w�ciek�o�ci i
odbieraj�cego zmys�y b�lu.</p><p>Wbieg� po schodach na parter, a
p�niej na pierwsze pi�tro, wyci�gaj�c po drodze
r�d�k�. Wycelowa� w pierwszy pos�g jaki napotka�
i rzuci� w niego zakl�ciem spot�gowanym jeszcze przez
rozsadzaj�c� go furi�, kt�ry rozwali� go na kawa�ki.
Py� i od�amki kamieni posypa�y si� na wszystkie strony,
niekt�re trafi�y go w twarz, ale si� tym nie przej��. To
by�o za ma�o. Celowa� po kolei we wszystkie wi�ksze
od�amki, rozwalaj�c je na coraz mniejsze, pozwalaj�c, by gniew
kierowa� ka�dym jego krokiem, ka�dym gestem, ka�dym
s�owem. Z wilgotnym, rozmazanym wzrokiem z�apa� jaki�
wi�kszy kawa�ek i z furi� zacz�� uderza� nim w
�cian�. Mia� ochot� wrzeszcze�, kopa�,
gry��.</p><p>Kamie� rozpad� mu si�
w d�oni i pokaleczy� j�. Harry krzykn�� z b�lu i
upu�ci� ostre, wbijaj�ce mu si� w sk�r� od�amki.
Spojrza� na swoj� r�k�. Krwawi�a.</p><p>Dok�adnie tak samo, jak jego...</p><p>- No, no, no... Wygl�da na to,
�e wpakowa� si� pan w powa�ne k�opoty, panie Potter -
us�ysza� za sob� znajomy, skrzekliwy g�os.</p><p>Odwr�ci� za�zawion�
twarz i z rezygnacj� spojrza� na stoj�cego na korytarzu Filcha.</p><p>K�opoty? Prawd�
powiedziawszy, w og�le go to nie obchodzi�o...</p><p>***</p><p>Wo�ny z m�ciw�
satysfakcj� zaprowadzi� do go McGonagall. Opiekunka domu by�a
wstrz��ni�ta zachowaniem Harry'ego, ale kiedy zacz��
mamrota� co� o li�cie od Lupina, wspomnieniach zwi�zanych
ze �mierci� Syriusza i za�amaniu, kt�re spowodowa�o,
�e straci� nad sob� panowanie i... zrobi� to co
zrobi�, w�ciek�o�� McGonagall szybko zamieni�a
si� we wsp�czucie. Harry mia� wyrzuty sumienia, �e tak k�amie,
ale przecie� musia� co� wymy�li�. Filch
oczywi�cie ��da� dla niego najsurowszej przewidzianej w
kodeksie kary, czyli zakucia w �a�cuchy i wych�ostania, jednak
opiekunka Gryffindoru wyprosi�a go i powiedzia�a, �e sama zajmie
si� swoim uczniem. Kiedy wo�ny, mamrocz�c co� pod nosem,
znikn�� za drzwiami, o�wiadczy�a Harry'emu, �e go
rozumie i �e nie ma mu tego za z�e, chocia� demolowanie
szko�y nie jest najlepszym sposobem na pozbycie si� �alu.
Musia�a mu niestety przydzieli� szlaban, w ko�cu takie by�y
regu�y, ale wybra�a co� spokojnego i niezbyt
m�cz�cego. Mia� posegregowa� jutro po obiedzie pergaminy z
w klasie, w kt�rej uczono Staro�ytnych Run.</p><p>O�wiadczy�a tak�e,
�e je�eli b�dzie chcia� porozmawia� o swoich
zgryzotach, to zawsze mo�e si� do niej zwr�ci�. Harry
podzi�kowa� cicho i wyszed� z gabinetu.</p><p>Wydawa�o mu si�, �e
wiod�ca z gabinetu wicedyrektorki do wie�y Gryffindoru droga jeszcze
nigdy nie by�a tak d�uga. Szed� chwiejnie, ledwie
pow��cz�c nogami i z przygn�bieniem wpatruj�c si� w
swoje stopy. Od�amki kamieni rozbi�y mu okulary, ale nie
przejmowa� si� teraz naprawianiem ich. Nie zale�a�o mu na
tym. Prawd� m�wi�c, na niczym mu w tej chwili nie zale�a�o.
B�l w zranionej i zabanda�owanej d�oni nasila� si� z
ka�dym krokiem. Powinien p�j�� do skrzyd�a szpitalnego, tak
jak poleci�a mu McGonagall zanim wyszed�, ale nie chcia�... W
ko�cu przynajmniej cz�ciowo odci�ga�o to jego
uwag� od b�lu, kt�ry czu� wewn�trz.</p><p>Mia� wra�enie, �e
ka�dy krok, kt�ry stawia, prowadzi go coraz bli�ej ku przepa�ci.
W g�owie odbija�o mu si� echo odleg�ych s��w.</p><p>Nie ma miejsca na akceptacj�
czegokolwiek... przypomn� ci o tym... potrafi� przewidzie� pewne
reakcje...</p><p>Czy o to w�a�nie mu
chodzi�o? Chcia� mu w ten spos�b pokaza�, jak bardzo si�
myli? �e, tak naprawd�, g�wno wie? Czy mo�e chcia� mu po
prostu pokaza�, jak potrafi by� okrutny? Jakby Harry jeszcze tego nie
wiedzia�...</p><p>Westchn�� g��boko
i skrzywi� si�, kiedy poczu� bolesne uk�ucie w piersi. Nie
potrafi� tego zrozumie�. Stara� si�, ju� wiele razy
naprawd� si� stara�, ale wci�� niekt�re zachowania
Severusa pozostawa�y dla niego tajemnic�.</p><p>Dlaczego m�czyzna si�
od niego oddala�? �wiadomo�� tego bola�a, i to tak
bardzo, �e Harry z trudem oddycha�. Poniewa� wiedzia�, jak
wiele wysi�ku kosztowa�o zbli�enie go do siebie. Co wi�c
mog�o si� wydarzy�? Co mog�o si� tak nagle
zmieni�?</p><p>Podejrzewa� tylko, �e ma to
zwi�zek z czym�, co by�o poza nimi dwoma. Tylko takie
wyja�nienie mia�o sens.</p><p>Spojrza� na swoj�
d�o�. Krew przesi�k�a ju� przez prowizoryczny
banda�. Ale nie mia� zamiaru ponownie pr�bowa� jej tamowa�.</p><p>Tak samo jak krwotoku
p�yn�cego z serca.</p><p>...chodzi tylko o to, czy chcesz i
potrafisz kogo� skrzywdzi�...</p><p>C�, w przypadku Severusa
Snape'a, odpowied� na to pytanie by�a w tej chwili a� nadto
oczywista...</p><p>***</p><p>Kiedy Harry obudzi� si�
nast�pnego ranka, mia� wra�enie, jakby kto� przywali�
mu w nocy czym� ci�kim w g�ow�. Wszystko go
bola�o, ale chyba najbardziej poraniona od�amkami d�o�. Kiedy
wczoraj dowl�k� si� do dormitorium, od razu pad� na
��ko i zasn�� niemal natychmiast.</p><p>Zwl�k� si� z pos�ania,
wzi�� do r�ki st�uczone kawa�kami kamienia okulary,
szybko je naprawi�, za�o�y� na nos i poszed� do
�azienki. Spojrza� w lustro i j�kn��, kiedy
zobaczy� olbrzymiego siniaka pod lewym okiem i kilka zadrapa� na
policzkach. C�, nie wygl�da�o to zbyt dobrze... Mo�e
rzeczywi�cie powinien p�j�� do pani Pomfrey. Zrobi to po
�niadaniu.</p><p>Odwin�� z d�oni
banda� i przyjrza� si� g��bokim naci�ciom na
sk�rze. Zaschni�ta krew by�a ju� niemal czarna. Ostro�nie
w�o�y� r�k� pod strumie� zimnej wody i obmy�
j�, po czym ponownie owin�� zakrwawionym banda�em. Nie
mia� niestety czystego, a nie chcia�o mu si� traci� energii
na wybielenie go.</p><p>Znowu spojrza� na swoje odbicie
w lustrze. Mia� podkr��one oczy i blad� cer�. Skutek
niewyspania czy nerw�w? Chyba jednego i drugiego.</p><p>Obieca� sobie, �e nie
b�dzie my�la� o tym, co si� wczoraj wydarzy�o. Musi to
wyrzuci� z pami�ci. Ca�kowicie. Poniewa� nawet jedno
pojedyncze wspomnienie mog�oby by� zbyt du�ym ciosem.</p><p>A by� teraz za s�aby, aby
si� przed nim obroni�.</p><p>Wzi�� szybki prysznic,
przebra� si� i zszed� na �niadanie. Przy stole siedzieli
ju� niemal wszyscy. Snape tak�e. Harry nawet z daleka
s�ysza� o�ywiony gwar, �miech i prowadzone
p�g�osem rozmowy. Bez s�owa i spojrzenia na kogokolwiek
podszed� do sto�u i usiad� obok Luny, dok�adnie naprzeciwko
profesor McGonagall.</p><p>I wtedy gwar urwa� si�
nagle i wok� niego zapanowa�a g�ucha cisza.</p><p>Harry podni�s� g�ow� i
rozejrza� si�, zaskoczony tym nag�ym milczeniem. Wszyscy
wpatrywali si� w niego z zaciekawieniem i przestrachem jednocze�nie.</p><p>No lito�ci, przecie� nie
wygl�da� chyba a� tak strasznie?</p><p>- Co si� sta�o, Harry? -
zapyta�a szeptem Luna, przerywaj�c t� nienaturaln�
cisz�. Harry czu� na sobie wzrok wszystkich nauczycieli i uczni�w.
Nawet siedz�cy obok McGonagall Dumbledore spogl�da� na niego z
niepokojem. Jednak �adne z tych spojrze� nie by�o tak
intensywne, jak spojrzenie siedz�cego dwa miejsca od McGonagall Severusa.
Wydawa�o si� niemal parzy� i Harry wyra�nie czu� jak
w�druje po jego sk�rze, przypiekaj�c j� i wypalaj�c
�lady. Nie potrafi� jednak okre�li�, jakie to by�y
�lady.</p><p>Harry spu�ci� wzrok,
czuj�c nieprzyjemny u�cisk w �o��dku. Wszyscy patrzyli
na niego jak na jakiego� odmie�ca. Znowu.</p><p>- Drogie dziecko... - odezwa�a
si� profesor Vector. - Czy ty w og�le widzia�e� si� dzisiaj
w lus...</p><p>- Wybacz, Saptimo, ale to tylko i
wy��cznie sprawa pana Pottera - przerwa�a jej McGonagall, po
czym rozejrza�a si� po stole, zwracaj�c si� do wszystkich:
- Pan Potter mia� wczoraj ma�y wypadek i prosz�, aby nikt nie
wypytywa� go o to, co si� wydarzy�o, poniewa� nikogo nie
powinno to interesowa� - o�wiadczy�a, po czym skierowa�a
swoje s�owa do piel�gniarki: - Poppy, chcia�abym, aby�
zaj�a si� panem Potterem po �niadaniu. - Pani Pomfrey
skin�a g�ow�.</p><p>- Dzi�kuj�, pani profesor -
wymamrota� cicho Harry. Wicedyrektorka pos�a�a mu
porozumiewawcze spojrzenie, po czym pochyli�a si� do Dumbledore'a i
szepn�a mu co� na ucho. Dyrektor pokiwa� ze zrozumieniem
g�ow� i spojrza� na Harry'ego ze wsp�czuciem w
jasnoniebieskich oczach. �o��dek Gryfona skr�ci�
si� i musia� szybko odwr�ci� g�ow�. Nie chcia�
wsp�czucia, nie potrzebowa� go.</p><p>Traf chcia�, �e jego wzrok
pad� na Severusa. M�czyzna wbija� w niego niemal
desperackie spojrzenie i Harry poczu� nag�e, bolesne uk�ucie w
sercu. Snape wygl�da� tak, jakby kompletnie zapomnia�, gdzie
si� znajduje, jakby zapomnia�, �e jest w Wielkiej Sali, otoczony
innymi nauczycielami i uczniami. Jego �renice by�y nienaturalnie
rozszerzone, chocia� powieki mia� przymkni�te, a brwi
�ci�gni�te. Otworzy� usta, jakby chcia� Harry'ego o
co� zapyta�, ale wtedy chyba przypomnia� sobie, gdzie jest i
szybko je zamkn��. Jego widelec upad� na talerz, wydaj�c
przy tym ostry d�wi�czny odg�os, po czym odbi� si� od
niego i spad� na pod�og�. Jego brz�czenie s�ycha�
by�o na kamiennych p�ytach jeszcze przez jaki� czas. Jednak
m�czyzna wydawa� si� zupe�nie nie przejmowa�,
�e wszystkie spojrzenia oderwa�y si� od Harry'ego i
spocz�y na nim.</p><p>- Severusie, na Merlina,
m�g�by� troch� uwa�a� - mrukn�� skrzekliwie
profesor Flitwick, siedz�cy tu� obok niego. - Nast�pnym razem
wbijesz mi go w oko.</p><p>Mistrz Eliksir�w nie
odpowiedzia�. Wydawa� si� go zupe�nie nie
s�ysze�. Z trudem oderwa� k�saj�ce spojrzenie od
Harry'ego, kt�ry dostrzeg� w jego ciemnych t�cz�wkach, wyra�ny,
ostry rozb�ysk gniewu, kiedy m�czyzna odwr�ci�
g�ow� i wbi� wzrok w odleg�� �cian�,
zsuwaj�c ze sto�u swoje zdecydowanie zbyt mocno zaci�ni�te
i... dr��ce pi�ci.</p><p>Harry zamruga�,
zastanawiaj�c si�, czy si� nie przewidzia� i co te�
mog�o to oznacza�? Czy�by Snape nadal by� na niego
w�ciek�y? Ale to przecie� on powinien by�
w�ciek�y na m�czyzn�! A tymczasem wygl�da�o
na to, �e ten nad�ty, t�ustow�osy dupek... nie potrafi
nawet wytrzyma� pi�ciu minut przy tym samym stole, co Harry Potter!</p><p>Niech go...!</p><p>Harry zacisn�� z�by,
pr�buj�c opanowa� nag�y przyp�yw z�o�ci i
�alu.</p><p>Nie, nie b�dzie zwraca� na
niego uwagi. Nie mo�e pozwoli�, aby Severus Snape odebra� mu
apetyt. Si�gn�� lew� r�k� po p�misek z
omletami zapiekanymi z bekonem i z ogromnym trudem prze�o�y� jeden
na sw�j talerz. Siedz�ca obok niego Luna u�miecha�a si� do
niego przyja�nie, ale wyczuwa�, �e za jej u�miechem czai
si� niepok�j. Pr�bowa� prowadzi� z ni� mi��,
typow� pogaw�dk�, ale zwyczajnie nie potrafi�. Nie w tej
chwili. Nie w obecno�ci siedz�cego tak sztywno, jakby
po�kn�� kij od miot�y i najwyra�niej nie
zamierzaj�cego ju� doko�czy� swojego rozpocz�tego
posi�ku Snape'a, kt�ry znajdowa� si� zaledwie dwa metry dalej po
drugiej stronie sto�u.</p><p>Harry naprawd� pr�bowa� nie
zwraca� na niego uwagi, ale nic nie potrafi� poradzi� na to,
�e jego wzrok co jaki� czas bieg� w stron� mrocznej
sylwetki, nawet je�eli za ka�dym razem mia� wra�enie, jakby
co� nieprzyjemnego drga�o mu w �o��dku.</p><p>Krojenie twardego jak ska�a
bekonu nie by�o zbyt �atwym zadaniem, szczeg�lnie, gdy mia�o
si� do dyspozycji tylko jedn� r�k�. Harry pr�bowa�
jako� u�o�y� n� w prawej, obanda�owanej
zakrwawionym banda�em d�oni, ale za ka�dym razem jedynie krzywi�
si� z b�lu. Widelec by� z kolei zbyt t�py, aby mu pom�c. Po
kolejnej nieudanej pr�bie, sapn�� z frustracji i ju� mia�
zamiar odsun�� bekon na bok, pogodziwszy si� z faktem, �e
ju� go prawdopodobnie nie spr�buje, kiedy jedzenie na jego talerzu, nagle,
w zupe�nie nieprawdopodobny spos�b, rozpad�o si� na mo�liwe
do pogryzienia kawa�ki. Zamruga�, ca�kowicie zaskoczony i
rozejrza� si� po stole w poszukiwaniu swojego cichego pomocnika, ale
wszyscy wydawali si� ca�kowicie poch�oni�ci albo jedzeniem,
albo rozmowami.</p><p>Poza jedn� osob�.</p><p>Severus szybko odwr�ci� wzrok i
wykona� taki ruch, jakby chowa� co� do kieszeni, po czym
ponownie wbi� spojrzenie w �cian�.</p><p>Harry zagryz� warg� i
spojrza� na sw�j talerz. Sam nie wiedzia� co ma o tym
my�le�.</p><p>Czy Severus pom�g� mu,
poniewa� naprawd� chcia� mu pom�c, czy dlatego, aby okaza�
mu swoj� pogard� i wy�mia� jego ograniczone zdolno�ci
manualne?</p><p>C�, obie mo�liwo�ci
by�y na tyle prawdopodobne, by bra� je pod uwag�.</p><p>Harry westchn��. Zamiary
zamiarami, ale postanowi� w tej chwili nie zaprz�ta� sobie nimi
g�owy, poniewa� by� naprawd� g�odny.</p><p>Pod koniec �niadania McGonagall
pochyli�a si� do niego i powiedzia�a:</p><p>- Prosz� przyj�� do
mnie po obiedzie, panie Potter, to dam panu klucz do klasy Staro�ytnych
Run�w.</p><p>Harry skin��
g�ow� i niemal natychmiast poczu� na sobie intensywne spojrzenie
Snape'a, kt�re m�czyzna oderwa� od �ciany i wbi� w
niego. Ale �ciana chyba lepiej to znosi�a, gdy�
w�tpi�, aby te� czu�a takie zimne, przebiegaj�ce przez
ni� dreszcze.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, gdy� nagle zasch�o mu w ustach. Ale obieca�
sobie, �e nie b�dzie zwraca� na niego uwagi i tak te�
uczyni�. Nie popatrzy� ju� w jego stron� ani razu do
ko�ca �niadania, a zaraz po nim wsta� i uda� si� z
pani� Pomfrey do skrzyd�a szpitalnego, czuj�c na plecach
odprowadzaj�ce go spojrzenie hebanowych oczu. Piel�gniarka
uleczy�a jego siniaki i posmarowa�a r�k� ma�ci�.
A s�dz�c po zapachu, by�a to dok�adnie ta sama
ma��, kt�r� Severus wysmarowa� wtedy jego nogi. To
wspomnienie by�o niezwykle przyjemne, ale w obecnych okoliczno�ciach
przynios�o jedynie b�l.</p><p>Nie, mia� o tym nie
my�le�!</p><p>Kiedy tylko wyszed� ze szpitala,
wydarzy�o si� co�, czego po cz�ci si�
spodziewa�, ale z drugiej strony obawia�. Poczu� ciep�o w
kieszeni.</p><p>Wiadomo�� od Severusa.</p><p>Przez chwil� walczy� ze
sob�. Nie chcia� jej odbiera�. Prawd� powiedziawszy, to
ju� wcze�niej zastanawia� si� nad tym, czy po prostu nie
zostawi� kamienia w dormitorium, ale tak jako�... nie potrafi�
tego zrobi�. A gdyby wydarzy�o si� co� wa�nego?</p><p>Ciekawo�� jednak
zwyci�y�a. Si�gn�� do kieszeni i odczyta�
wiadomo��:</p><p>Potter, chcia�bym,
�eby� przyszed� teraz do moich komnat. Czekam na ciebie.
Przyjd�, dobrze?</p><p>Harry rozszerzy� oczy. Jak na
Severusa, by�o to niemal b�aganie.</p><p>Poczu�, jak w jego sercu rozlewa
si� przyjemne ciep�o satysfakcji. Czyli Snape jednak
�a�owa� tego, co zrobi�... To dobrze, niech teraz on
poczuje, jak to jest...</p><p>Zacisn�� klejnot w
d�oni i odes�a�:</p><p>Nie przypominam sobie, abym mia�
dzisiaj z panem szlaban, wi�c nie wiem dlaczego mia�bym do pana
przychodzi�, profesorze.</p><p>Nie potrafi� powstrzyma�
u�mieszku zadowolenia, kt�ry wyp�yn�� mu na usta. Nawet
je�eli w g��bi siebie czu� absolutn� pustk�.</p><p>Snape zrani� go zbyt mocno.
Minie troch� czasu, zanim wszystko, co zosta�o w nim rozerwane,
zasklepi si� ponownie.</p><p>***</p><p>Snape'a nie by�o na obiedzie, co
Harry przyj�� z ulg�. Po posi�ku McGonagall da�a mu
klucz i powiedzia�a, �e jego szlaban musi niestety trwa� nie
mniej ni� dwie godziny, wi�c je�eli zrobi ju� wszystko, to
niech sobie po prostu posiedzi i poczeka, a� czas minie.</p><p>Harry skin��
g�ow� i powoli ruszy� na drugie pi�tro. Prawd� powiedziawszy
jeszcze nigdy nie by� w tej sali. Wszystkie �ciany zosta�y
przys�oni�te porozwieszanymi na nich wykresami i planszami z
jakimi� dziwnymi znaczkami. Kiedy spacerowa� wzd�u� nich,
przygl�daj�c im si�, przypomnia� sobie o ksi��ce,
kt�r� zobaczy� w tajnym laboratorium Severusa. Mo�e, gdyby
pami�ta�, jak wygl�da�y zamieszczone w niej znaki, to
uda�oby mu si� znale�� tutaj co�, co pomog�oby mu
zrozumie� znaczenie tamtych symboli. Przeszed� na ty� klasy, do
znajduj�cych si� tam szafek, w kt�rych pouk�adane by�y
zwoje. Na ka�dym z nich widnia�y jakie� literki i cyfry, ale z
tego, co zauwa�y�, wszystko by�o ze sob� wymieszane.
Wzi�� pierwszy lepszy zw�j i po kilku chwilach uda�o mu si�
odnale�� i w�o�y� go do odpowiedniej przegr�dki.
Westchn�� g��boko. Czeka�o go jednak nieco pracy.
Mo�e lepiej by�oby po prostu wyrzuci� je wszystkie na
pod�og� i dopiero pouk�ada�? Bo inaczej te dobrze
u�o�one wymieszaj� si� z tymi pozosta�ymi i
p�niej b�dzie mia� problem, aby je odr�ni�.</p><p>Tak w�a�nie zrobi�.
Przez kilkana�cie minut przenosi� zwoje z szafek na
najbli�sz� �awk�, uwa�aj�c, aby �adnego nie
upu�ci�. Nie wiadomo, jak by�y stare. Kiedy sko�czy�,
zacz�� bra� ka�dy zw�j po kolei i pr�bowa�
dopasowa� zamieszczone na nim cyfry i litery do tych, kt�re
znajdowa�y si� nad przegr�dkami. Po wyj�tkowo kapry�nym
pergaminie, dla kt�rego miejsca szuka� chyba przez trzy minuty,
odwr�ci� si�, aby wzi�� nast�pny i...
upu�ci� go z powrotem na blat, odskakuj�c do ty�u jak
oparzony.</p><p>Tu� obok �awki sta�
Severus, przygl�daj�c mu si� tym nieodgadnionym,
�widruj�cym spojrzeniem. Wygl�da� niczym pos�g, dumny
i wyprostowany, wyrze�biony z czarnego marmuru albo hebanu.</p><p>Jak to mo�liwe, �e nie
us�ysza� jego wej�cia? M�czyzna musia�
najwyra�niej rzuci� zakl�cie wyciszaj�ce na drzwi.</p><p>Harry szybko uciek� wzrokiem,
wbijaj�c go w stos le��cych na blacie pergamin�w. Jego serce
przyspieszy�o gwa�townie. Ba� si� tego spotkania. Nie
chcia� widzie� Severusa, jeszcze nie teraz, to wszystko by�o za
�wie�e... Dlaczego musia� tutaj przyj��? Dlaczego chocia�
raz nie m�g� go zostawi� w spokoju? Dlaczego zawsze
pod��a� za nim...?</p><p>- Potter... - G�os Snape'a
by� nieco chrapliwy, chocia� Harry wci�� s�ysza�
w nim ostre brzmienie. Tak, jakby s�owa, kt�re m�czyzna
zamierza� wypowiedzie�, nie chcia�y mu przej�� przez
gard�o. - Moje wczorajsze zachowanie by�o nieodpowiednie i naganne.
Troch� za du�o wypi�em i... powiedzia�em pewne rzeczy,
kt�re mog�y ci� urazi�.</p><p>Nieodpowiednie? Urazi�? C�
za eufemistyczne okre�lenia...</p><p>- Nie udawaj, �e ci� to
obchodzi - wymamrota� cicho Harry, nie podnosz�c wzroku. - Nie
wierz� w ani jedno twoje s�owo. Jestem pewien, �e z
przyjemno�ci� zrobi�by� to ponownie tylko po to, aby
ugodzi� mnie tam, gdzie najbardziej zaboli, a p�niej odczuwa�
satysfakcj� z powodu tego, �e po raz kolejny uda�o ci si�
mnie wdepta� w ziemi�! - Na ko�cu ju� niemal krzycza�.
Podni�s� g�ow� i wbi� w m�czyzn�
ura�one, dr��ce od t�umionego gniewu spojrzenie. Severus nie
wydawa� si� by� jednak poruszony jego wybuchem.
Spogl�da� na niego w niezmiennie pasywny spos�b, jakby bada� go
i ocenia�.</p><p>- C� za dramatyzm -
powiedzia� w ko�cu, poruszaj�c si� i robi�c krok w
stron� Harry'ego. Ch�opak cofn�� si�, przestraszony.
Nie chcia�, aby Snape go dotyka�. Z pewno�ci� nie teraz,
kiedy mia� wra�enie, �e zaraz eksploduje. - C� za
przedstawienie... Uwielbiasz robi� z siebie ofiar�, Potter -
kontynuowa� niskim, wibruj�cym g�osem, podchodz�c wolno w
stron� cofaj�cego si� coraz bardziej Harry'ego. - Uwielbiasz
odgrywa� rol� skrzywdzonego, nierozumianego ch�opca. Wyolbrzymiasz
wszystko do takiego stopnia, �e sam nie potrafisz ju� potem nad tym
zapanowa�. Uwielbiasz p�awi� si� w swoim �alu i
rozgoryczeniu, prze�ywa� wszystko wci�� i wci��
od nowa, za ka�dym razem odczuwaj�c jeszcze wi�kszy b�l.</p><p>- To nieprawda! - krzykn��
Harry, poniewa� mia� wra�enie, jakby ka�de s�owo
Snape'a trafia�o prosto w jego dusz�, obdzieraj�c j� ze
wszelkich os�on. Musia� si� zatrzyma�, kiedy poczu� za
plecami znajduj�c� si� po drugiej stronie sali �cian�.</p><p>- Co� ci powiem, Potter... -
Severus nie przestawa� m�wi� i nie zatrzyma� si�. - Ty nie
potrafisz �y� bez tego b�lu. Bez tego wszechogarniaj�cego
�alu, kt�ry ci�gnie si� za tob� niczym cie�. Zawsze go
poszukujesz, a kiedy nadejdzie, owijasz si� nim jak kokonem i zamykasz na
wszystko, prze�ywaj�c go ka�dym nerwem swojego cia�a,
wydychaj�c w ka�dym oddechu, w ka�dym wypowiedzianym
s�owie. - Severus by� ju� przy nim. Tak blisko, �e niemal
si� dotykali. - Chcia�bym jednak, aby� teraz, w tej chwili,
zapomnia� o �alu. - Pochyli� si� nad nim, otaczaj�c go
swoim zapachem i chowaj�c w swym cieniu. - Chcia�bym,
�eby�my byli tutaj sami, bez niego. Tylko ty i ja.</p><p>Harry wpatrywa� si� w
skupion�, �ci�gni�t� twarz m�czyzny tak
blisko swojej w�asnej. Widzia� iskry w czarnych oczach. I
zadr�a�, kiedy poczu�, jak Severus �apie jego
d�o� i prowadzi j� ku swoim szatom. Jego palce
dotkn�y gor�cego, g�adkiego cia�a i Harry nabra�
gwa�townie powietrza, kiedy zrozumia�, co to takiego.
Zacisn�� r�k� wok� na wp� twardej erekcji,
czuj�c nap�ywaj�c� do gard�a gorycz.</p><p>- No dalej - us�ysza�
wibruj�cy szept tu� przy swoim uchu. Prze�ykaj�c
���, zacz�� powoli porusza� d�oni�.
Penis Snape'a twardnia� coraz bardziej pod wp�ywem jego dotyku, Harry
czu� bij�cy od niego �ar i krew, przep�ywaj�c�
ci�gn�cymi si� wzd�u� trzonu �y�kami.
Pulsowa� i r�s� w jego ma�ej d�oni. Tak samo, jak
rozprzestrzeniaj�ce mu si� w sercu rozgoryczenie.</p><p>Jego zielone oczy dr�a�y,
kiedy spojrza� w g�r� na znajduj�c� si� kilka
centymetr�w od jego w�asnej twarz Snape'a, �ci�gni�t�
teraz w wyrazie przyjemno�ci i satysfakcji. Napotka� wbite w siebie
spojrzenie zmru�onych czarnych oczu, w kt�rym tli�o si� perfidne
zadowolenie.</p><p>- Dlaczego taki jeste�? -
zapyta� nagle, a ton jego g�osu zaskoczy� nawet jego samego. Nie
by�o w nim �alu, raczej pustka i rezygnacja. - Dlaczego mnie tak
traktujesz? Ja... zrobi�bym dla ciebie wszystko i ty o tym wiesz.
Wi�c dlaczego w zamian zadajesz mi jedynie... krwawi�ce rany? -
Severus j�kn�� i opar� si� przedramionami o
�cian� po obu stronach g�owy Harry'ego, napieraj�c na niego
i wypychaj�c biodra, jakby tym gestem chcia� mu przekaza�, aby
robi� to mocniej. - Nikt nigdy nie b�dzie ci� tak
pragn��. Nikt nigdy nie b�dzie patrzy� na ciebie w taki
spos�b. Nie rozumiesz tego? - kontynuowa� Harry g�osem
ci�kim od goryczy. Nie wiedzia�, dlaczego to m�wi, nie
potrafi� przesta�. Czu� si� tak, jakby s�owa same
wyp�ywa�y mu przez usta. - Kiedy wczoraj potraktowa�e� mnie
jak pierwszego lepszego ucznia... wiesz, jak si� poczu�em? Opowiedzie�
ci o tym?</p><p>- Szybciej - wysapa� Severus,
wbijaj�c w Harry'ego jeszcze gor�tsze, jeszcze intensywniejsze
spojrzenie. Jakby s�owa ch�opaka jedynie podsyca�y jego
podniecenie.</p><p>Napletek rozgrzanego penisa
m�czyzny przesuwa� mu si� pod palcami. Harry
prze�kn�� �lin� przez piek�ce, wyschni�te
gard�o i zacz�� szybciej porusza� d�oni�.
Zagryz� na chwil� warg�, pr�buj�c zapanowa� nad
os�abiaj�cym dreszczem, kt�ry przebieg� przez jego cia�o.
Cz�onek Snape'a by� ju� tak twardy, tak wype�niony
nabieg�� krwi�, �e z trudem mie�ci� si�
Harry'emu w d�oni.</p><p>Ciekawe, co w takim razie, powie na
to...</p><p>Zacisn�� z�by i
wysun�� swoj� drug�, zabanda�owan�
d�o�, po czym po�o�y� j� na l�ni�cej,
zaczerwienionej g��wce.</p><p>Severus zagryz� warg�, a z
jego ust wydoby� si� zduszony pomruk, kiedy Harry, krzywi�c
si� nieznacznie z b�lu, zacz�� pie�ci� poranion�
d�oni� wilgotny czubek dr��cej coraz bardziej erekcji.</p><p>S�dz�c po reakcji,
Snape'owi chyba si� to spodoba�o. Harry nie spodziewa� si�
tego. Nie wyobra�a� sobie, aby mo�na by�o odczuwa�
a� tak� przyjemno�� bezpo�rednio z czyjego�
cierpienia. Ale to by� Severus. Wygl�da�o na to, �e wcale
mu to nie przeszkadza, a wr�cz przeciwnie. Wydawa� si� to
lubi�. Wydawa� si� czerpa� z tego wr�cz
sadystyczn� przyjemno��.</p><p>Harry zagryz� warg�, z
trudem powstrzymuj�c tocz�c� mu si� przez prze�yk
fal� goryczy.</p><p>- A mo�e chcesz
pos�ucha� o czym� innym? - zapyta� cichym, chrapliwym
g�osem, prze�ykaj�c suchy szloch, kt�ry drapa� go w gardle.
- Opowiedzie� ci o tym, jak rozwali�em pos�g, a jego od�amki
porani�y mi ca�� twarz, ale ja w og�le tego nie poczu�em,
poniewa� b�l by� tak silny, �e ca�kowicie
zag�uszy� fizyczne cierpienie? Opowiedzie� ci? -
�cisn�� mocniej pulsuj�c�, promieniuj�c�
�arem erekcj�. Z ust m�czyzny wyrwa� si�
udr�czony pomruk:</p><p>- Potter...</p><p>- A mo�e ty mi opowiesz, jakie
to uczucie, kiedy mnie tak traktujesz? - kontynuowa� Harry,
obci�gaj�c jeszcze szybciej i lekko rozmazanym wzrokiem
obserwuj�c grymas nieopisanej rozkoszy na twarzy Severusa. - Jak bawi
ci� zadawanie mi cios�w i patrzenie, jak zwijam si� z b�lu? Jak
wielk� odczuwasz satysfakcj�, kiedy mnie upokarzasz i obserwujesz m�j
upadek? Mo�e opowiesz mi o tym, jak uwielbiasz mnie rani�?</p><p>Po tych s�owach z ust Snape'a
wyrwa� si� rozdzieraj�cy j�k. Jego penis zadr�a�
w d�oni Harry'ego i wystrzeli� strugami lepkiej, bia�ej cieczy,
kt�ra osiad�a na szacie ch�opca. Harry obserwowa�, jak powieki
m�czyzny przymykaj� si�, brwi �ci�gaj�, a
twarz wyg�adza dzi�ki przep�ywaj�cej przez ca�e
cia�o fali przyjemno�ci. Severus zacisn�� z�by i
niemal wgni�t� Harry'ego w �cian�, napieraj�c na
owini�te wok� swojej erekcji d�onie ch�opaka, jakby
chcia� to odczu� jeszcze dog��bniej, jeszcze intensywniej.
Dr�a� przez kilka chwil, poddaj�c si� ca�kowicie temu
obezw�adniaj�cemu orgazmowi, po czym otworzy� oczy i skupi�
sw�j rozgor�czkowany wzrok na Harrym. Uni�s� d�o� i
�agodnie dotkn�� jego policzka.</p><p>Harry zesztywnia�. Chcia�
cofn�� g�ow�, ale nie mia� gdzie, poniewa�
by� ca�kowicie przyci�ni�ty do �ciany. Ale nawet
pomimo otaczaj�cego go zapachu Severusa, pomimo ch�odu tego wysokiego
przylegaj�cego do niego cia�a i gor�cego, wydaj�cego z
siebie ostatnie pulsuj�ce podrygi penisa, kt�ry nadal trzyma� w
d�oniach... czu� pustk�. Zimn� pustk�.</p><p>- Potter... - G�os Severusa
dotar� do niego jak zza szyby. Harry s�ysza� jedynie szum w
uszach, mia� zawroty g�owy. Wszystko by�o nie tak. Absolutnie
nie tak.</p><p>- Czy mog� teraz zosta�
sam? - wyszepta� cicho, odwracaj�c g�ow� w bok. - Jestem
zaj�ty. Musz�...</p><p>Nie zdo�a� jednak
doko�czy�, poniewa� silne d�onie m�czyzny
z�apa�y go za nadgarstki i przycisn�y je do �ciany
nad g�ow�, a odziane w czer� kolano wsun�o si�
brutalnie pomi�dzy jego uda i wbi�o w krocze. Harry skrzywi�
si� i j�kn��. Spr�bowa� uwolni� r�ce, ale
nie mia� szans. Severus by� zbyt silny. Z op�ta�czym,
niemal bolesnym pragnieniem widocznym na twarzy, zacz�� pociera�
kolanem o jego j�dra i uwi�zionego w spodniach penisa.</p><p>- Przesta� -
j�kn�� Harry, staj�c na palcach i pr�buj�c uciec od
tego mocnego, zbyt mocnego dotyku. - Nie mam na to ochoty.</p><p>- Nie opieraj si� temu. Nie
opieraj si� mnie... - szepn�� jedwabi�cie Snape, jeszcze
mocniej pocieraj�c kolanem jego krocze. - Zrelaksuj si� i poddaj. -
Pochyli� si� jeszcze bardziej i zatrzyma� usta tu� przy
uchu Harry'ego. Wysun�� j�zyk i �agodnie poliza� nim
mi�kki p�atek. Dreszcze, kt�re przebieg�y przez cia�o
Harry'ego niemal roztopi�y jego mi�nie. Tak samo jak g�os,
kt�ry po chwili us�ysza�: - Pragn� poczu� tw�j orgazm.</p><p>Harry j�kn�� i
przymkn�� oczy, gdy bolesne gor�co zacz�o
rozlewa� mu si� w podbrzuszu. Jego mi�nie
odpr�y�y si� samoczynne, a penis stwardnia� niemal
natychmiast. Nie potrafi� tego powstrzyma�.</p><p>Jak to mo�liwe, �e zawsze
reagowa� na ten g�os w taki w�a�nie spos�b?</p><p>- Doskonale - powiedzia� cicho
Severus. Ju� nie ociera� si� o niego jedynie kolanem, a
ca�ym swoim szczup�ym, wysokim, ch�odnym cia�em. Harry
czu� jego twarde mi�nie, przesi�kaj�cy przez szaty
zio�owo-korzenny zapach, przep�ywaj�ce mi�dzy nimi iskry.</p><p>Snape napiera� mocno na
g��wk� jego penisa, przyciskaj�c j� i maltretuj�c, a
Harry mia� ochot� jedynie wi� si� i skomle� z powodu
biegn�cych od niej przez ca�e jego dr��ce cia�o
rozkosznych pr�d�w.</p><p>- Severusie, prosz�, przes... -
Jego s�owa zamieni�y si� w kolejny j�k, kiedy kolano
m�czyzny jeszcze mocniej wgniot�o mu si� w krocze,
mia�d��c j�dra i wyciskaj�c powoli orgazm z jego
pulsuj�cej bole�nie erekcji.</p><p>- Wyj�cz moje imi�. Jeszcze
raz.</p><p>Harry przymkn�� powieki i
opar� g�ow� o twarde kamienie za sob�. Nie chcia� tego
robi�. Cia�o ju� dawno przesta�o go s�ucha�, lecz
na szcz�cie pozosta�o mu jeszcze troch� kontroli nad
ustami.</p><p>Otworzy� je jednak
gwa�townie i �apczywie wci�gn�� powietrze, kiedy jedna
z r�k Snape'a wypu�ci�a jego nadgarstek i z ca�ej si�y
zacisn�a si� na kroczu, brutalnie wbijaj�c palce w j�dra
i drgaj�c� erekcj�.</p><p>- Aaaa, Severusie... - zakwili�
zachrypni�tym g�osem, niemal podskakuj�c i osuwaj�c
si� po �cianie. M�czyzna jednak szybko ponownie
z�apa� go za wolny nadgarstek, przyciskaj�c go do �ciany i
utrzymuj�c w pozycji pionowej.</p><p>- W�a�nie tak -
wymrucza� z mroczn� satysfakcj�. By� teraz tak blisko
niego... Harry czu� ka�d� wystaj�c� ko��
smuk�ego cia�a, ka�d� fa�d� szaty
wgniataj�c� mu si� w sk�r�, odbieraj�cy zmys�y
dotyk szczup�ego, silnego kolana i by� ju� tak cholernie...
ju� prawie...</p><p>- Daj mi go. Daj mi sw�j orgazm -
us�ysza� przepe�niony potrzeb�, rozkazuj�cy g�os
tu� przy swoim uchu, kt�ry trafi� prosto w jego l�d�wie i
podpali� znajduj�cy si� tam arsena� eksploduj�cej
przyjemno�ci. Harry doszed�, j�cz�c rozdzieraj�co i
skaml�c, a jego cia�o dr�a�o tak bardzo, i�
obawia� si�, �e jeszcze troch� i rozpadnie si� na
kawa�ki.</p><p>Po kilku chwilach
obezw�adniaj�cego uczucia, kt�re rozpu�ci�o jego
mi�nie, a umys� zamieni�o w wyj�c� z euforii
papk�, poczu� jak kolano Snape'a wysun�o si�
spomi�dzy jego ud, a on sam opad� do przodu na
m�czyzn�, dysz�c ci�ko i pr�buj�c
odzyska� kontrol� nad swoim cia�em. Severus wypu�ci� z
u�cisku jego nadgarstki, a Harry uni�s� g�ow�, z trudem
otwieraj�c oczy. W momencie, kiedy spojrza� w to promieniuj�ce
zadowoleniem, znajduj�ce si� par� centymetr�w od jego twarzy
oblicze, m�g� zrobi� tylko jedn�, jedyn� rzecz.</p><p>I tak w tej chwili by�o mu
ju� wszystko jedno.</p><p>Rzuci� si� do przodu,
owin�� ramiona wok� szyi Snape'a i desperacko przywar�
ustami do jego w�skich, zaci�ni�tych warg. Przylgn��
do niego ca�ym cia�em z tak� si��, jakby pragn��
w tym u�cisku z�ama� wszystkie bariery, kt�re
m�czyzna rozci�gn�� wok� siebie. Nie
my�la� nad tym, co robi, chcia� jedynie odcisn�� na
nim sw�j �lad. Ssa� i przygryza� wargi, pomimo i� usta
pozostawa�y zamkni�te. K�sa� je i przygniata� swoimi.
Po�era� je, mrucz�c i poj�kuj�c w nie cicho. A kiedy
tylko Severus pr�bowa� odsun�� g�ow�, napiera� na
nie jeszcze mocniej, jeszcze zach�anniej, dusz�c go w swoim
u�cisku.</p><p>W ko�cu jednak, kiedy
pulsuj�ca mu w g�owie krew nieco opad�a, a serce przesta�o
wyrywa� si� z piersi i przez jego zamroczony umys� powoli
zacz�y przebija� si� pierwsze promienie
�wiadomo�ci... oderwa� swoje piek�ce usta od r�wnie
zmaltretowanych warg m�czyzny i zaczerpn�� tchu. Powoli
otworzy� oczy i spojrza� w strzelaj�ce p�omieniami, znajduj�ce
si� milimetry od jego w�asnych oczy. Nie potrafi� dok�adnie
odczyta� ich wyrazu, ale widzia� w ich bezdennej g��bi
blask. Daleki, odleg�y blask, kt�ry przybli�a� si� z
ka�d� sekund�, rozrasta�, stawa� coraz
ja�niejszy.</p><p>Wok� panowa�a aksamitna
cisza. Dwa nier�wne oddechy szepta�y pomi�dzy sob�. Twarz
Harry'ego owiewa�y ciep�e podmuchy. I co� si�
poruszy�o. Jedna z d�oni Severusa wplot�a mu si� we
w�osy i przechyli�a jego twarz nieco na bok. Kiedy serce ju�
niemal podesz�o mu do gard�a, poczu� w k�ciku ust delikatny
poca�unek. Wargi Severusa by�y ciep�e, pulsowa�y. I
by�y takie g�adkie...</p><p>Po chwili oderwa�y si�,
przesun�y nieco w g�r� i z�o�y�y kolejny
poca�unek tu� pod prawym okiem. Harry pozwoli�, aby jego powieki
opad�y, a z ust wyrwa�o si� ciche westchnienie.</p><p>Nast�pny poca�unek
dotkn�� prawej skroni. Zatrzyma� si� tam na
d�u�ej, jak gdyby smakowa� rozgrzan�,
t�tni�c� w tym miejscu sk�r�.</p><p>Severus oderwa� wargi i
przesun�� je jeszcze wy�ej, by poca�owa�...
blizn�. �agodnie i niemal z wahaniem, ale doznanie by�o tak
niesamowite, i� Harry sam nie wiedzia�, czy odczuwa to naprawd�,
czy by� to jedynie wytw�r jego wyobra�ni, poniewa�
dok�adnie w tej samej chwili poczu� rozprzestrzeniaj�cy si�
od niej �ar. Jego cia�o zacz�o dr�e� w
niekontrolowany spos�b, mia� wra�enie, jakby przep�ywa�
przez nie pr�d. I na jeden, niewielki u�amek sekundy poczu�
bolesne uk�ucie i zobaczy� seri� migaj�cych obraz�w. Nie
by� w stanie ich zatrzyma� albo zapami�ta�, ale
wydawa�o mu si�, �e chyba zobaczy� jaki� ciemnozielony
p�yn, twarz Voldemorta, Dumbledore'a, Snape'a i swoj�
w�asn�.</p><p>Wszystko znikn�o jednak
tak b�yskawicznie, jak si� pojawi�o i ju� po chwili Harry
zastanawia� si�, czy widzia� to naprawd�, czy te�
co� mu si� przewidzia�o. Wci�� czu� gor�ce
wargi Severusa przyci�ni�te do swojej blizny i mia�
wra�enie, �e zaraz roztopi si� pod wp�ywem tego dotyku.</p><p>Westchn�� cicho, kiedy
m�czyzna oderwa� w ko�cu usta od jego sk�ry,
owiewaj�c j� �agodnym, rozgrzanym oddechem. Zacisn��
mocniej powieki i pozwoli�, aby d�o� Severusa,
przyci�gn�a jego twarz do otoczonego czerni� torsu.
Poczu�, jak m�czyzna oplata jego szyj� drug�
r�k� i zamyka go w ciep�ym u�cisku, wtulaj�c
swoj� twarz w jego w�osy.</p><p>Stali tak bardzo d�ugo, bez
s�owa, przytuleni do siebie w cieple i otaczaj�cej ich ciszy.</p><p>I wygl�da�o na to, �e
przynajmniej w tej jednej chwili... wszystko by�o ju� w
porz�dku.</p><empty-line/><p>* "All because of you" by
Saliva</p><p><strong>--- rozdzia� 40 ---</strong></p><p><strong>40. The Dark Side</strong></p><empty-line/><p>Deliver me into my Fate</p><p>I never claimed to be a Saint...</p><p>My heart is just too dark to care.</p><p>I can't destroy what isn't there.</p><p>Ooh, my smile was taken long ago,</p><p>If I can change I hope I never know.*</p><empty-line/><p>Potter dr�a� i
j�cza� rozdzieraj�co pod ostrymi pchni�ciami. Jego nagie
plecy l�ni�y od potu, a smuk�e d�onie kurczowo
trzyma�y si� oparcia fotela. Szczup�e biodra podskakiwa�y,
zderzaj�c si� z czarnym materia�em spodni. Ka�de kolejne
pchni�cie wprawia�o ca�e to drobne cia�o w drgawki i
niekontrolowane spazmy. L�ni�cy cz�onek raz po raz zanurza�
si� w male�kim, zaczerwienionym otworze, rozpychaj�c go i
brutalnie toruj�c sobie drog� przez wn�trze ch�opca.
D�ugie palce zaciska�y si� na jego bladej sk�rze na
po�ladkach, wbijaj�c si� w mi�kkie cia�o i
zostawiaj�c na nim brunatne �lady. Potter skamla� i wi�
si�, jego gard�owy krzyk sprawia� jedynie, �e
pchni�cia coraz bardziej przyspiesza�y.</p><p>Ale w tej og�uszaj�cej
kakofonii krzyk�w przyjemno�ci i b�lu rozleg� si� zupe�nie
inny d�wi�k.</p><p>�miech.</p><p>Wysoki, lodowaty, wbijaj�cy
si� w umys� i zdzieraj�cy z niego wszelkie os�ony.
Jakikolwiek op�r przed nim m�g�by si� zako�czy� jedynie
szale�stwem.</p><p>�miech wzmaga� si�.
Kiedy osi�gn�� punkt krytyczny, brzmia� tak, jakby
zamieni� si� w miliony drobnych, ostrych igie�,
przek�uwaj�cych ka�dy nerw w ciele i parali�uj�cy je.</p><p>I wtedy zacz��
s�abn��. Fale b�lu powoli odp�ywa�y, os�ony na
nowo si� wznosi�y.</p><p>Severus Snape otworzy� oczy.
Jedyn� zauwa�aln� reakcj� na to, czego przed chwil�
do�wiadczy�, by�o kilkukrotne zaci�ni�cie powiek i
pulsuj�ca na skroni �y�a.</p><p>Lord Voldemort sta� kilka krok�w
przed nim i u�miecha� si� szeroko, co w tym wypadku wcale nie
oznacza�o rado�nie. Jego u�miech przypomina� raczej
czaj�cego si� tu� pod powierzchni� wody rekina, gotowego w
ka�dej chwili zaatakowa� i zmia�d�y� ofiar�
swoimi pot�nymi szcz�kami.</p><p>- Ssseverusie... - zacz��,
podchodz�c powoli do stoj�cego przed nim �miercio�ercy,
kt�rego szata wci�� jeszcze splamiona by�a krwi�
zamordowanych dwie godziny wcze�niej mugoli podczas jednej z wielu
podobnych akcji. Na bia�ej masce, kt�r� m�czyzna
trzyma� w d�oni, widnia�y czerwono-czarne smugi, pozostawione
przez � teraz ju� zaschni�te - krople krwi. Jego nieruchoma,
wpatrzona w dal twarz przypomina�a tak� sama mask�. -
Sprawi�e� mi dzisiaj ogromn� satysfakcj�. Zas�u�y�e�
na nagrod�.</p><p>Severus pokornie pochyli�
g�ow�.</p><p>- Rado�� z powodu tego,
�e zn�w mog�em ci to pokaza�, jest ca�kowicie
wystarczaj�c� nagrod�, m�j Panie.</p><p>- Ja nie rzucam s��w na wiatr. W
nagrod� p�jdziesz z Bellatriks do Grenualdy Thumb, aby
wyci�gn�� z niej interesuj�ce mnie informacje oraz
odnale�� co�, co powinno nale�e� do mnie. Bella zna
szczeg�y, wi�c zg�o� si� p�niej do niej.</p><p>Snape przytakn��.</p><p>- Bardzo dzi�kuj�, Panie.
To b�dzie dla mnie zaszczyt.</p><p>- Czy ten stary g�upiec
domy�la si� czego�?</p><p>W oczach Snape'a
b�ysn�a zimna satysfakcja. Pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Wszystko idzie zgodnie z planem.
Dumbledore jest tak poch�oni�ty g��wkowaniem, organizowaniem
si� i przygotowaniami do wojny, �e nie zauwa�y�by w swoim
gnie�dzie zepsutego jajka, nawet gdyby mu je podsun�� pod
brod�. Te akcje znakomicie odwracaj� jego uwag� od
najistotniejszych rzeczy. Od ch�opaka.</p><p>- Znakomicie. - Voldemort ponownie
wyszczerzy� w u�miechu swoje ��tawe, przypominaj�ce
rz�d k��w z�by. - Ale na wszelki wypadek trzeba ca�kowicie
u�pi� jego czujno��. Powiesz mu, �e przygotowujemy
atak na siedzib� Mi�dzynarodowej Federacji Quidditcha.</p><p>- A przygotowujemy? - zapyta�
Severus z uprzejmym zainteresowaniem.</p><p>- Przygotujemy. Trzeba
podsun�� mu jaki� smakowity k�sek. Po�wi�cimy
Legerpholta i Adraughta. I tak ju� mi si� do niczego nie
przydadz�. Ale c� to znaczy wobec tego, co otrzymam w zamian? - W
jego czerwonych oczach rozb�ys�y zimne iskry. - Jeszcze tylko
niewiele ponad p�tora miesi�ca, Severusie, i b�d� j�
mia�. - Zako�czone d�ugimi szponami palce Voldemorta
zacisn�y si� w pi��. - Krew Pottera. Jego moc.
Jego si��. A wtedy ca�y �wiat padnie mi do st�p, a Albus
Dumbledore nie b�dzie stanowi� ju� dla mnie �adnego
zagro�enia. Zmiot� go z powierzchni ziemi samym tylko spojrzeniem. -
Jego g�os unosi� si� w powietrzu, rozb�yskuj�c iskrami
gniewnej mocy, kiedy coraz bardziej pogr��a� si� w swych
wizjach.</p><p>Snape czeka� cierpliwie z
krzywym, lecz pozbawionym krztyny zwyczajowego szyderstwa u�mieszkiem.
By� to raczej u�miech kogo�, kto cieszy si� z dobrze
wykonanego zadania.</p><p>- Kiedy "przeprowadzimy" ten
atak? - zapyta� po chwili.</p><p>- Pojutrze o p�nocy.
Wy�l� tam kogo�, kogo strata nie b�dzie dla nas zbyt
dotkliwa. Wejd� g��wnym wej�ciem. Z pewno�ci� sam
wymy�lisz jakie� wyt�umaczenie dla tego starego g�upca. Tak
mu si� ju� miesza w g�owie, �e jeszcze w ko�cu got�w
by�by pomy�le�, �e zamierzam wykra�� parti�
miote�. Musisz go przekona� i wzi�� udzia� w walce,
stoj�c po jego stronie. I dopilnujesz, by Legerpholt i Adraught
zgin�li. Nie mo�emy pozwoli� na to, aby Aurorzy wzi�li ich
w obroty, nawet je�eli Veritaserum, kt�re dla nich warzysz, ma o
po�ow� s�absze dzia�anie. Zawsze mog� u�y�
na nich Legilimens Evocis, a tego by�my nie chcieli.</p><p>- Zostaw to mnie, Panie -
odpowiedzia� Snape.</p><p>- A co z Mikstur� Wyostrzenia?</p><p>- Brakuje mi jednego sk�adnika.
Wywaru z trupojada. My�l�, �e z pewno�ci� znajd�
go na Nokturnie. Udam si� tam zaraz po naszym spotkaniu.</p><p>- Dossskonale, dossskonale.
Je�eli to ju� wszystko, to mo�esz odej�� i
przy�lij do mnie Malfoya.</p><p>- Tak, Panie. - Severus
pok�oni� si� i wycofa� z komnaty. Kiedy znalaz�
si� za drzwiami, wyprostowa� si� i ruszy� zdecydowanym
krokiem przez d�ugi, pogr��ony w mroku korytarz,
wygl�daj�c tak, jakby wtapia� si� w panuj�c�
wok� g�st� ciemno��.</p><p>***</p><p>Aportowa� si� prosto przed
sklepem, do kt�rego zmierza�. Za zabrudzon�,
za�niedzia�� szyb� wystawow� sta�y wszelkiego
rodzaju zakurzone s�oje i butelki wype�nione nieokre�lonymi
substancjami. Obrzuci� badawczym spojrzeniem ciemny zau�ek ze
skulonym pod murem, mamrocz�cym do siebie czarodziejem w �achmanach,
wok� kt�rego unosi� si� od�r uryny oraz innych ekskrement�w.
By�o ju� ciemno. Przebywanie na Nokturnie o tej porze r�wna�o
si� z samob�jstwem, je�eli tylko znalaz�by si� tutaj
kto� niepowo�any. Ale stoj�cy przed sklepem z najbardziej
zakazanymi i �mierciono�nymi sk�adnikami eliksir�w, odziany w
splamion� krwi� szat� �miercio�ercy
m�czyzna wygl�da� na tak obeznanego z tym miejscem i tak
pewnego siebie, jakby wiedzia�, �e bez w�tpienia nie spotka
tutaj nikogo bardziej niebezpiecznego ni� on sam.</p><p>Przez kr�tk� chwil� lustrowa�
jeszcze pozosta�e ca�kowicie wyludnione, ciemne i brudne,
cuchn�ce fekaliami zau�ki, przez kt�re co jaki� czas
przemyka� nienale��cy z pewno�ci� do �adnego
cz�owieka cie�, po czym wszed� do �rodka.</p><p>Stoj�cy przy ladzie niski
cz�owieczek z bardzo d�ug�, przerzedzon� siw�
brod� podni�s� oboj�tnie wzrok i w momencie, kiedy to
zrobi�, jego oczy rozszerzy�y si� gwa�townie, tak jakby
ujrza� w�a�nie Lorda Voldemorta we w�asnej osobie.</p><p>- Och, pan Snape - zaskrzecza�
chrapliwie. - Jaki� to dla nas zaszczyt. Cooper! Chod� tu
natychmiast! - krzykn�� w stron� znajduj�cego si� za
nim zaplecza. Niemal w tej samej chwili w drzwiach pojawi� si�
przygarbiony, ca�kowicie �ysy osobnik o wygl�dzie kulej�cej
jaszczurki.</p><p>- Och, pan Snape. - Zaklaska� w
wielkie jak �opaty d�onie, pochylaj�c si� tak nisko,
�e niemal dotkn�� nosem pod�ogi. - Czego pan sobie
�yczy tym razem?</p><p>- Potrzebuj� wywaru z trupojada
- odpowiedzia� beznami�tnym tonem m�czyzna,
rozgl�daj�c si� po obleczonych paj�czynami,
ci�gn�cych si� a� pod sufit p�kach zape�nionych
s�oikami. Ga�ki oczne, palce, czy nawet j�zyki by�y
najprzyjemniejszymi p�ywaj�cymi w nich obiektami.</p><p>- Oczywi�cie.
Sprowadzili�my go co prawda dla innego klienta, ale w tych
okoliczno�ciach... - M�czyzna urwa� pod torpeduj�cym
spojrzeniem Snape'a. - Ju� przynosz�. - Odwr�ci� si� na
pi�cie i pop�dzi� na zaplecze, przypominaj�c troch�
paj�ka poruszaj�cego si� bez kilku wyrwanych n�g.</p><p>- Czy �yczy pan sobie jeszcze
czego�? - zapyta� ma�y cz�owieczek, podchodz�c do
Severusa i k�aniaj�c mu si� nisko. - Mamy nowa kolekcj�...</p><p>- Nie, przyszed�em tylko po
wywar - odpar� Severus beznami�tnym tonem, patrz�c z g�ry na
kul�cego si� przed nim staruszka.</p><p>- Oczywi�cie, dla pana wszystko
- zaskrzecza� osobnik, ale nie podni�s� ani g�owy, ani wzroku, uparcie
wbijaj�c go w czarne, wystaj�ce spod d�ugiej szaty buty
stoj�cego przed nim wysokiego �miercio�ercy. Snape
popatrzy� na drzwi prowadz�ce na zaplecze, tak jakby
zastanawiaj�c si� nad czym�, po czym pochyli� si�
gwa�townie i z�apa� cz�owieczka za brod�,
przyci�gaj�c go do siebie i szepcz�c mu wprost do ucha:</p><p>- Sprowadzisz dla mnie sk�r� i
serce druzgotka, odmiany pirenejskiej, jak najm�odszego. W nienaruszonym
stanie. Dostawa tam gdzie zawsze za dwa dni, dok�adnie o tej samej porze.
Wiesz, co ci� spotka, je�eli nawalisz albo pi�niesz chocia�
s��wko.</p><p>Staruszek pokiwa�
g�ow�, a jego oczy by�y tak rozszerzone, jakby zaraz mia�y
wypa�� mu z wychudzonej czaszki i potoczy� si� po
pod�odze, do��czaj�c do tych, kt�re znajdowa�y
si� w niekt�rych s�ojach.</p><p>Severus pu�ci� go i
odepchn��, wyprostowa� si� i ponownie przybra� na
twarz oboj�tn� mask�.</p><p>- Jest! - Cooper wy�oni�
si� z zaplecza, �ciskaj�c w r�kach niewielki czarny
flakonik. - Prosz�, oto on. Najwy�szej jako�ci, specjalnie...</p><p>Severus odebra� mu go brutalnie
i spiorunowa� wzrokiem, co sprawi�o, �e m�czyzna
ugryz� si� w j�zyk. Mistrz Eliksir�w bez s�owa
w�o�y� flakonik do jednej ze znajduj�cych si� w
szatach kieszeni i jeszcze raz spojrza� na k�aniaj�cych mu
si�, niemal zamiataj�cych nosami pod�og�, dr��cych
ze strachu ludzi. I wydawa� si� dobrze bawi�, obserwuj�c
ich przera�enie i szacunek, kt�ry mu okazywali jako jednemu z najbardziej
zaufanych poplecznik�w Lorda Voldemorta. Mistrz Eliksir�w wygl�da�
tak, jakby napawa� si� tym l�kiem, karmi� nim. U�miechn��
si� krzywo, a nast�pnie odwr�ci� i z �opotem peleryny
wymaszerowa� ze sklepu, bez ani jednego s�owa.</p><p>�miercio�ercy nigdy za nic
nie p�acili.</p><p>***</p><p>- Czarny Pan planuje atak na
g��wn� siedzib� Mi�dzynarodowej Federacji Quidditcha -
powiedzia� Severus, patrz�c prosto w wyblak�e b��kitne
oczy siedz�cego po drugiej stronie biurka starego czarodzieja. - Nie znam
g��wnego celu, ani pobudek dla tego ataku, ale podejrzewam, �e ma to
zwi�zek z jego uprzedzeniami.</p><p>Dumbledore pokiwa�
g�ow�.</p><p>- Tom nie potrzebuje �adnego
powodu, aby atakowa� bez opami�tania wszystko, co tylko nam jeszcze
pozosta�o. Quidditch ��czy ca�y czarodziejski �wiat
jest ostatnim bastionem honoru, woli walki i wsp�lnoty, kt�r� budujemy.
Uderzy� w niego to jak uderzy� prosto w nasze serca. Nie wolno do
tego dopu�ci�, Severusie. Na kiedy planuje atak?</p><p>- Pojutrze o p�nocy.
Proponuj�, aby zwi�kszy� ilo�� Auror�w
patroluj�cych budynek i jego okolice.</p><p>- Tak zrobimy, Severusie. Ale dla
zachowania pozor�w, zwi�kszymy ich ilo�� tak�e w innych instytucjach.
Nie mo�emy pozwoli�, aby Voldemort domy�li� si�,
�e kto� nas ostrzeg�.</p><p>Na twarzy Mistrza Eliksir�w nie
drgn�� nawet jeden mi�sie�.</p><p>- Je�eli uwa�a pan to za
konieczne, dyrektorze. I zanim pan co� powie, chcia�bym
o�wiadczy�, �e tym razem chc� wzi�� udzia� w
bitwie. U�yj� Eliksiru Wielosokowego, dzi�ki czemu �aden
�miercio�erca, kt�ry m�g�by nam umkn��, nie rozpozna
mnie.</p><p>Dumbledore wpatrywa� si� w
niego z zamy�leniem. Zmarszczki na jego czole pog��bi�y
si�.</p><p>- Dobrze - odezwa� si� po
chwili. - Lecz musisz by� niezwykle ostro�ny, Severusie. Jeste�
w tej chwili naszym najwa�niejszym �r�d�em informacji. Nie
mo�emy ci� straci�.</p><p>- Prosz� si� nie
martwi�, dyrektorze. Potrafi� o siebie zadba�.</p><p>- Wiem - westchn�� stary
czarodziej i opu�ci� g�ow�, splataj�c ze sob�
oparte na biurku d�onie. - Martwi� si� o nas.</p><p>Na u�amek sekundy co� w
czarnych oczach rozb�ys�o lodowato, ale dyrektor nie m�g� tego
zauwa�y�, poniewa� przez ca�y czas wpatrywa� si�
w swoje pomarszczone d�onie, b��dz�c my�lami
gdzie� daleko.</p><p>- Nott i Avery pozostaj� w tej
chwili nieuchwytni. Pr�buj� pozyska� wsparcie lud�w
zamieszkuj�cych p�nocn� cz�� Skandynawii -
m�wi� dalej Severus, patrz�c na siw�, pochylon� g�ow�
starego czarodzieja. - Bellatriks wykonuje poboczne zadania, zbiera dla Czarnego
Pana informacje. Niestety, nie znam ani jednego nazwiska jej najbli�szych
cel�w.</p><p>Dumbledore pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- Klimming, Abigail, Longphort... kto
nast�pny? - Podni�s� wzrok i spojrza� prosto w nieruchome oczy
m�czyzny siedz�cego po drugiej stronie biurka, nadal odzianego
w czarne, poplamione krwi� szaty �miercio�ercy. - Musisz
wyci�gn�� od niej te nazwiska. Nie mo�emy pozwoli�
sobie na kolejne straty, Severusie. Jest nas coraz mniej. Pomimo najsilniejszych
zabezpiecze� i wszelkich �rodk�w ostro�no�ci, Voldemort
zawsze wie, gdzie ich szuka� i jak si� do nich dobra�, i
musz� wiedzie� w jaki spos�b mu si� to udaje. Je�eli
dowiesz si� czegokolwiek na temat jego �r�d�a... To musi
by� kto� z Hogwartu albo z Zakonu. Wola�bym, aby tym...
"podrzuconym jajem" okaza� si� cz�onek Zakonu. Nie
chcia�bym, aby w pobli�u Harry'ego kr�ci� si�
kto� graj�cy na dwa fronty, je�eli wiesz, o co mi chodzi,
Severusie...</p><p>Mistrz Eliksir�w przytakn��
ze zrozumieniem i ca�kowicie oboj�tnym wyrazem twarzy.</p><p>- Je�eli tylko czegokolwiek
si� dowiem, natychmiast poinformuj� o tym pana, dyrektorze. Niestety,
Czarny Pan nie ufa mi jeszcze na tyle, aby dopu�ci� mnie do swoich
najwi�kszych sekret�w. I wygl�da na to, �e ufa mi nawet mniej,
ni� my�la�em, skoro ukrywa przede mn� owe "�r�d�o"...</p><p>Dumbledore pokiwa�
g�ow�.</p><p>- Musisz zdoby� jego zaufanie,
Severusie. Za wszelk� cen� musisz si� do niego
zbli�y�, nawet je�eli wymaga to... - jego b��kitne
oczy spocz�y na poplamionej krwi� szacie m�czyzny -
...pewnego po�wi�cenia z twojej strony.</p><p>Jedyn� zauwa�aln�
reakcj� Mistrza Eliksir�w by�o mocniejsze zaci�ni�cie
cienkich warg.</p><p>- Zrobi� wszystko, co w mojej
mocy, dyrektorze - odpar� Snape cichym, mrocznym szeptem.</p><p>- A co z ch�opcem? -
zapyta� nagle Dumbledore, zmieniaj�c temat. - Czy Voldemort
wspomnia� co� o nim, albo o jakichkolwiek planach z nim
zwi�zanych?</p><p>M�czyzna
pokr�ci� nieznacznie g�ow�, patrz�c wprost w
przygl�daj�ce mu si� lustruj�co b��kitne oczy
starca.</p><p>- Ani s�owem. Jest zbyt
poch�oni�ty planowaniem atak�w i organizowaniem si�, aby
zawraca� sobie teraz nim g�ow�.</p><p>Dumbledore spogl�da� mu w
oczy jeszcze przez jaki� czas, po czym rozlu�ni� si� i
westchn�� ci�ko, odwracaj�c g�ow�.</p><p>- To dobrze us�ysze�
przynajmniej jedn� dobr� wiadomo��. Wiem, �e
sp�dzasz ostatnio du�o czasu z Harrym. Dobrze zrobi�e�,
bior�c na siebie odpowiedzialno�� za wymierzenie mu tych
wszystkich szlaban�w. Niech tak zostanie. Chro� go, Severusie. Wiesz, jaki
jest dla nas wa�ny.</p><p>M�czyzna
przytakn��, ponownie zaciskaj�c usta.</p><p>- Je�eli to ju� wszystko,
dyrektorze, to chcia�bym wr�ci� do siebie i odpocz��.</p><p>- Tak, to wszystko. Dobranoc,
ch�opcze - odpar� stary czarodziej, odchylaj�c si� w swoim
przypominaj�cym tron krze�le i usi�uj�c przywo�a�
na twarz podnosz�cy na duchu u�miech, ale wydawa� si� on
tak samo blady, jak jego b��kitne spojrzenie. By�o w nim
znacznie wi�cej zgryzot ni� wsparcia.</p><p>Severus podni�s� si� i
skin�� mu g�ow�.</p><p>- Dyrektorze - powiedzia�
uprzejmie, odwr�ci� si� i wyszed�.</p><p>Przemierza� mroczne,
opustosza�e korytarze Hogwartu w r�wnych, wywa�onych krokach, kt�re
odbija�y si� echem od �cian pogr��onego we �nie
zamku. Czarna peleryna powiewa�a za nim, a cie� jego dumnej,
wyprostowanej sylwetki prze�lizgiwa� si� po kamieniach pomi�dzy
jedn�, a drug� umieszczon� na �cianie pochodni�.</p><p>W pewnym momencie m�czyzna
zatrzyma� si� nagle. Kroki ucich�y, a w powietrzu unosi�a
si� jedynie g�sta cisza, w kt�rej nieme trzaskanie
p�on�cych pochodni by�o jedynym ruchomym elementem
rzeczywisto�ci.</p><p>Severus powoli si�gn��
do kieszeni i wyci�gn�� z niej zielony kamie�. Kamie�,
kt�ry jarzy� si� w tej chwili z�otym blaskiem.
Przysun�� go do skrytej w cieniu twarzy i odczyta� jaskrawy
napis:</p><p>Dobranoc, Severusie.</p><p>Cisza przybra�a na sile.
Wydawa�a si� wch�ania� wszystkie d�wi�ki.</p><p>Na usta m�czyzny
wyp�yn�� ledwie widoczny u�miech. Ukryte w mroku oczy
rozb�ys�y czym� nieokre�lonym. Niepok�j i ukojenie
wydawa�y si� w tej chwili jednym i tym samym. Padaj�ce na
surow� twarz cienie rysowa�y na niej swoje w�asne historie. I
tylko wpatruj�cy si� w kamie� i zaciskaj�cy go w swojej
d�oni m�czyzna, wiedzia�, kt�re z nich s� prawdziwe.</p><p>***</p><p>- Crucio! - G�os Bellatriks
wydawa� si� wy�szy, kiedy zadawa�a cierpienie. Nieludzki.
Pozbawiony jakichkolwiek przejaw�w uczu�. Tak jakby kierowa�o
ni� uosobione okrucie�stwo, a ona by�a jedynie jego
marionetk�.</p><p>Cia�o starszej czarownicy
zacz�o drga�, rozrzucone cz�onki uderza�y o
pod�og�, wykr�caj�c si� pod nienaturalnymi
k�tami, a z ust wydobywa� si� zachrypni�ty, niepowstrzymany
wrzask, kt�ry wwierca� si� w umys� i pozostawa� w nim
jeszcze na d�ugo.</p><p>Severus sta� z boku,
przygl�daj�c si� tej scenie z oboj�tnym wyrazem twarzy.
Sprawia� wra�enie kogo�, kto widzia� podobne sceny ju�
zbyt wiele razy, by robi�y na nim jakiekolwiek wra�enie.</p><p>- Nie zmarnuj na ni� ca�ej
swojej mocy. Nie b�d� ci� p�niej aportowa� z powrotem
do kwatery g��wnej, tak jak ostatnim razem - mrukn�� cicho,
rozgl�daj�c si� po pomieszczeniu.</p><p>Bellatriks przerwa�a
zakl�cie, dysz�c ci�ko, i odwr�ci�a zarumienion�
twarz w jego stron�. W jej oczach b�yszcza�a taka ekscytacja,
jakby niewiele dzieli�o j� od osi�gni�cia orgazmu.</p><p>- Och, przesta�
j�cze�, Sevciu... Mog� si� zabawi�, je�eli mam na
to ochot�. Mo�e dzi�ki temu co� nam jeszcze wy�piewa.</p><p>- W�tpi� -
prychn�� m�czyzna, spogl�daj�c na
wij�c� si�, skulon� na pod�odze posta�. Z nosa
kobiety wyp�ywa�a krew, a jej szeroko otwarte oczy wbija�y
si� w niego z tak� intensywno�ci�, jakby chcia�a mu
co� przekaza�, lecz nie by�a ju� w stanie tego zrobi�.
Jednak z pewno�ci� nie by�o to nic przyjemnego. Resztka jej
osobowo�ci, kt�ra jeszcze tli�a si� w opustosza�ych oczach,
zion�a nienawi�ci� i uraz�. Zdrad�. - Legilimens
Evocis wyci�gn�o z niej ju� wszystko, czego potrzebujemy,
ale je�eli dalej zamierzasz bawi� si� z ni� jak kot
z�apan� mysz�, to twoja sprawa. Ja id� szuka� tego, po
co Czarny Pan nas tutaj przys�a�. - Po tych s�owach
odwr�ci� si� na pi�cie i skierowa� do wyj�cia z
kompletnie zdemolowanego salonu.</p><p>- Och, Sevciu... Z tob� nie ma
�adnej zabawy - parskn�a Bellatriks, po czym spojrza�a na
le��c� u jej st�p kobiet� i w zamy�leniu
zacz�a uderza� r�d�k� w swoj� otwart�
d�o�, tak jakby zastanawiaj�c si� nad czym�. Po chwili
jej usta rozci�gn�y si� w upiornej parodii u�miechu.
Skierowa�a r�d�k� w d� i ju� otworzy�a
usta, �eby rzuci� na ni� jedno z najbardziej bolesnych,
torturuj�cych zakl��, kt�re doprowadza�y ofiar� do
bardzo d�ugiego konania w straszliwych m�czarniach, kiedy
us�ysza�a za sob� wypowiedziane zdecydowanym tonem s�owa:</p><p>- Avada Kedavra!</p><p>Tu� obok jej ramienia
�wisn�� zielony p�omie�, trafiaj�c w staruszk�,
kt�rej oczy rozszerzy�y si� na moment i zgas�y na
wieczno��.</p><p>Bellatriks odwr�ci�a si� z
furi� w stron� stoj�cego przy wyj�ciu m�czyzny.</p><p>- Co to mia�o znaczy�! To
ja j� chcia�am zabi�!</p><p>- Nie mia�em zamiaru
wys�uchiwa� jej ci�g�ych wrzask�w podczas przeszukiwania
domu, szczeg�lnie, �e mo�e to potrwa� jeszcze bardzo d�ugo.
Boli mnie g�owa - odpar� spokojnie Severus, opuszczaj�c
r�d�k�.</p><p>- Przecie� mog�am j�
uciszy�!</p><p>- Oboje wiemy, �e nie
zrobi�aby� tego, Bello. Ale obiecuj�, �e zapewni� ci
inn� rozrywk�.</p><p>Oczy kobiety natychmiast si�
zmru�y�y, a na ustach pojawi� si� drapie�ny
u�miech.</p><p>- Tak? Umieram z ciekawo�ci -
wymrucza�a, podchodz�c do Snape'a, kt�ry pchn�� wyrwane z
zawias�w drzwi i wyszed� na r�wnie zdemolowany korytarz. Skierowa�
si� po schodach na pierwsze pi�tro, starannie omijaj�c wyrwane w
stopniach dziury. - Niech zgadn�... - zagadywa�a dalej,
wspinaj�c si� za nim w g�r�. - Chcia�by�
podzieli� si� ze mn� swoimi post�pami w sprawie tego
smarkacza - zachichota�a. Severus odwr�ci� g�ow� do
id�cej za nim kobiety. Na jego ustach b��ka� si�
szyderczy u�mieszek. - Ha! Wiedzia�am! - roze�mia�a
si� Bellatriks. - Jak ci idzie, Sevciu? S�ysza�am, �e ten
parszywy mieszaniec chodzi za tob� jak kundel i wr�cz li�e ci
buty... - Jej d�wi�czny �miech odbi� si� od �cian
i sprawi�, �e z sufitu odpad� kawa�ek tynku.</p><p>- Zawsze znajdziesz adekwatne
por�wnanie, Bello - odpar� Severus, wchodz�c do znajduj�cego
si� na szczycie schod�w korytarza i kieruj�c si� do pierwszego
pokoju na lewo. - Tak, w tym wzgl�dzie "kundel" to idealne
okre�lenie. Jak wida�, pewne cechy rodzinne s� nie do
wykorzenienia.</p><p>�miech Bellatriks wzm�g�
si� jeszcze bardziej.</p><p>- Jak to jest r�n��
takiego kretyna? - zapyta�a, przeszukuj�c znajduj�ce si� w
pomieszczeniu szafki i komody, podczas gdy Severus sprawdza�
r�d�k� �ciany. - Jak w og�le mo�esz si� nie
brzydzi� go dotkn��?</p><p>- Wiesz, �e to mnie zawsze
przypadaj� w udziale najbardziej niewdzi�czne zadania -
prychn�� m�czyzna, kopi�c stoj�cy mu na drodze
przewr�cony fotel. - Ale mam przynajmniej satysfakcj� z wyobra�ania
sobie, co zrobi�by jego plugawy ojciec, gdyby widzia�, jak zabawiam
si� z jego jedynym synem.</p><p>- Albo ten jego n�dzny ojciec
chrzestny. Och, ju� wyobra�am sobie jego min�, gdyby
zobaczy�, �e z jego chrze�niaka wyros�a taka ma�a
dziwka - chichota�a dalej kobieta, wyrzucaj�c na pod�og�
szuflady.</p><p>- Czy�by�
�a�owa�a, �e go zabi�a�? - zapyta�
kpi�co Severus, kieruj�c r�d�k� w stron�
pod�ogi.</p><p>- Nigdy! - parskn�a
Bellatriks. - Nigdy, chocia�by dla samego widoku tego ma�ego g�wniarza,
zdruzgotanego i wdeptanego w ziemi�. Wci�� pami�tam, jak
goni� mnie po ca�ym Ministerstwie, �eby pom�ci�
�mier� swojego kundelka. Biedny skrzywdzony ch�opczyk, kt�ry
straci� swojego ukochanego wujcia... I co? I by�o go sta� tylko
na jak�� godn� po�a�owania parodi� Crucio -
prychn�a, otwieraj�c przewr�con� na �cian�
szaf� i przegl�daj�c jej zawarto��.
M�czyzna spojrza� na ni� z ironicznym u�miechem na
cienkich wargach.</p><p>- Nie od dzisiaj wiadomo, �e
Potter jest imbecylem. Zawsze my�la�em, �e jest ca�kowicie
pozbawiony jakiegokolwiek talentu, ale ostatnio musia�em zweryfikowa�
sw�j pogl�d...</p><p>- Tak? - zapyta�a z
zaciekawieniem kobieta, odwracaj�c g�ow� w jego stron�.</p><p>- Potter ma niezr�wnany talent do
obci�gania.</p><p>Ta uwaga doprowadzi�a Bellatriks
do kolejnego wybuchu d�wi�cznego �miechu.</p><p>- Och, Sevciu, Sevciu... Uracz mnie
jeszcze jakim� pikantnym szczeg�em. Wiesz, jak uwielbiam
s�ucha� o upokarzaniu tego parszywego miesza�ca. Powiedz mi... -
Przesta�a przeszukiwa� szaf� i znieruchomia�a, wpatruj�c
si� w m�czyzn� zmru�onymi oczami i z
b��kaj�cym si� na czerwonych wargach pe�nym okrutnej
rado�ci u�miechem. - Powiedz mi, jak g�o�no j�czy i
skamle o wi�cej, wij�c si� przed tob� na kolanach...</p><p>Tym razem to Severus si�
roze�mia�.</p><p>- Przecie� wiesz ju� niemal
wszystko, Bello. Tak, Potter na kolanach to cudowny widok. W�a�nie
tam jest jego miejsce. U moich st�p, skowycz�cy i skaml�cy jak suka w
rui. - Jego czarne oczy b�yszcza�y, kiedy to m�wi�. Bellatriks
pos�a�a mu porozumiewawczy u�miech.</p><p>- Widz�, �e nasz ma�y
Z�oty Ch�opczyk zamieni� si� przy swoim profesorze w
prawdziw� wyw�ok� - parskn�a, powracaj�c do
przeszukiwania szafy i znajduj�cych si� w niej kufr�w i walizek. -
Zapewne znakomicie go ju� wytresowa�e�, Sevciu. P�jdzie za
tob� bez wahania?</p><p>M�czyzna pos�a�
jej spojrzenie pod tytu�em "za kogo ty mnie masz, kobieto?".</p><p>- Podejrzewam, �e w tej chwili
Potter by�by nawet w stanie zaatakowa� kt�rego� ze swoich
drogich przyjaci�, gdybym tylko nim odpowiednio pokierowa�.</p><p>Bellatriks spojrza�a na niego
uwa�nie.</p><p>- To musi by� rewelacyjne
uczucie. Mie� nad nim tak� w�adz�... Nad twoim
najwi�kszym wrogiem. W sumie to nie jest a� takie z�e zadanie,
Sevciu. Nie powiniene� tak narzeka�.</p><p>- Nigdy na nie nie narzeka�em,
Bello - odpar� g�adko m�czyzna, przeszukuj�c
r�d�k� sufit. - Jedynym jego mankamentem jest fakt, �e
dotyczy ono Pottera.</p><p>- Mam! - krzykn�a nagle
kobieta, wyjmuj�c z jednej z walizek niewielkie zawini�tko.
Zerkn�a do �rodka i u�miechn�a si�
szeroko. - Zadanie wykonane. Mo�emy st�d spada�.</p><p>Severus skin��
g�ow�, schowa� r�d�k� do kieszeni szaty i
podszed� do niej. Po chwili dwie sylwetki odziane w szaty
�miercio�erc�w znikn�y z g�o�nym trzaskiem i w
zdemolowanym domu pozosta� po nich jedynie unosz�cy si� w
powietrzu py� i le��ce pi�tro ni�ej cia�o martwej
kobiety, wpatruj�cej si� w sufit szeroko otwartymi, pustymi oczami.</p><p>***</p><p>W komnacie Mistrza Eliksir�w
panowa� p�mrok i ca�kowita cisza. Wydawa�o si�,
�e w ch�odnych, wilgotnych pomieszczeniach nikogo nie ma. Jednak
by�y to tylko pozory.</p><p>Za �cian� jednego z
rega��w, w wype�nionym flakonikami, buteleczkami i dymem laboratorium
Severus Snape pochyla� si� nad ciemnozielon�,
znajduj�c� si� w kocio�ku substancj�, mieszaj�c
j� co jaki� czas i dok�adnie studiuj�c
le��c� na stole star� ksi�g� ze stronicami
g�sto pokrytymi runami i rycinami.</p><p>Od�o�y� chochl� i
z kieszeni szaty wyci�gn�� niewielkie zawini�tko. W
�rodku znajdowa� si� kawa�ek wci�� jeszcze
zakrwawionej sk�ry i co�, co przypomina�o niewielkie, mi�siste
serce z nadal stercz�cymi z niego kikutami �y�. Rzuci� na
oba przedmioty zakl�cie czyszcz�ce, po czym roz�o�y�
sk�r� na desce i zacz�� j� kroi� w r�wne pasy
szeroko�ci p� centymetra. Kiedy sko�czy�, u�o�y�
paski w niewielki stos i zacz�� je szatkowa� wprawnymi ruchami.</p><p>Jego twarz by�a skupiona, tak
jakby ka�dy ruch by� na wag� z�ota, a jeden
nieostro�ny krok m�g� wszystko zniweczy�.</p><p>Kiedy sko�czy�
szatkowa� kawa�ki sk�ry, przysun�� do siebie wag� i
odmierzy� dok�adnie dwie i trzy czwarte uncji, po czym bardzo
ostro�nie, wpatruj�c si� w eliksir niczym sok�,
wrzuci� posiekany sk�adnik do mikstury. Na powierzchni przez
sekund� pojawi�a si� plama w kszta�cie czaszki, ale bardzo
szybko si� rozmy�a, a eliksir zmieni� barw� na jeszcze
ciemniejsz� ziele�.</p><p>Na twarzy Mistrza Eliksir�w
pojawi� si� lekki u�miech, lecz co� w rozlu�nieniu
ramion i ca�ej postawy sugerowa�o, �e ten u�miech
wydawa� si� zaledwie odleg�ym odbiciem szalej�cego w
m�czy�nie napi�cia.</p><p>Si�gn�� po
chochl� i zamiesza� wywar dwadzie�cia razy zgodnie z ruchem
wskaz�wek zegara i dwa razy w przeciwn� stron�. Kiedy
sko�czy�, przeszed� do wci�� le��cego na
desce serca. Zala� go przegotowan� wcze�niej wod� i
odczeka�, a� przestanie parowa�. Na�o�y� czarne
r�kawice ze smoczej sk�ry, wyj�� serce i
prze�o�y� je z powrotem na desk�, gdzie dok�adnie
wyci�� z niego wystaj�ce �y�y i wszelkie
zanieczyszczenia. Nast�pnie w�o�y� je do mo�dzierza i
zacz�� przeciera�, uwa�aj�c, by nie upu�ci�
ani jednej kropli tryskaj�cej z niego krwi. Kiedy zosta�a z niego
tylko g�sta, krwista miazga, przela� j� do male�kiego
kocio�ka i podgrzewa� nad niewielkim p�omieniem a� do
zagotowania. Potem szybko zestawi� z ognia i umie�ci� nad
kocio�kiem, got�w do przelania.</p><p>Lecz wtedy co� najwyra�niej
mu w tym przeszkodzi�o. Opu�ci� nieco rondel i woln�
r�k� si�gn�� do kieszeni. W jego d�oni
b�ysn�� zielony kamie�. Przysun�� go do oczu i
odczyta� znajduj�c� si� w nim wiadomo��:</p><p>Czy m�g�bym przyj��
teraz do ciebie, Severusie?</p><p>Jego oczy zmru�y�y si�
nagle i zap�on�o w nich co�... gniewnego.
Zacisn�� kamie� w d�oni i szybko odes�a�:</p><p>Nie mam teraz czasu, Potter. Nie
przeszkadzaj mi.</p><p>Opu�ci� d�o�,
chc�c schowa� klejnot z powrotem do kieszeni, ale zanim
zd��y� to zrobi�, kamie� ponownie si�
rozjarzy�. M�czyzna spojrza� w d� na
zaci�ni�te pomi�dzy palcami zielone �wiat�o i z nieodgadnionym
wyrazem twarzy ponownie podni�s� klejnot do oczu. Lecz tym razem znacznie
powolniejszym ruchem, tak jakby co� go powstrzymywa�o. Tak jakby za
wszelk� cen� chcia� go od siebie odsun��, ale nie by�
w stanie tego zrobi�.</p><p>To... szkoda... Ja tylko... tak
bardzo t�skni� i pomy�la�em... �e chcia�bym
si� do ciebie przytuli�. Ale to ju� niewa�ne. Przepraszam.</p><p>Severus zmarszczy� brwi, a gniew
w jego oczach rozgorza� jeszcze bardziej. Opu�ci�
r�k�, spojrza� na trzymany w r�ku rondel i ponownie
zacz�� go przechyla�. Czarne t�cz�wki dok�adnie
�ledzi�y drog� g�stej, sp�ywaj�cej wolno po
�ciance naczynia mazi, lecz zanim pierwsza kropla przela�a si�
za brzeg i spad�a do kot�a, Severus cofn�� r�k� i
zacisn�� powieki.</p><p>�y�a na jego skroni
pulsowa�a, a trzymaj�ca kamie� d�o�
zacisn�a si� na nim tak mocno, i� pobiela�y mu kostki
palc�w.</p><p>Po chwili jednym, gniewnym ruchem
cisn�� kamie� w sam r�g pomieszczenia. W spojrzeniu, kt�re
Mistrz Eliksir�w skierowa� z powrotem na czerwon� ma�,
wci�� tli�o si� jakie� wzburzenie. Zosta�o ono
jednak przy�mione zdecydowaniem, kiedy Severus przechyli� szybko
naczynie i zacisn�� na chwil� powieki, gdy pierwsza kropla
zetkn�a si� z ciemnozielon� mikstur�. Z jego ust
wydoby�o si� ciche westchnienie, lecz na �ci�gni�tej
twarzy nie by�o tym razem �ladu u�miechu.</p><p>Eliksir zabulgota� i uni�s�
si� z niego czarny dym, w�druj�c a� pod sufit w
iskrz�cych spiralach. M�czyzna zamiesza� wywar jeszcze
trzy razy przeciwnie do ruchu wskaz�wek zegara w r�wnych, pi�ciosekundowych
odst�pach czasu i w ko�cu od�o�y� chochl� na
stolik, zmniejszy� r�d�k� p�omie� i
przykry� kocio�ek, a nast�pnie cofn�� si� i
opar� o znajduj�cy si� za jego plecami blat pe�en
s�oik�w i fiolek. Opu�ci� g�ow� i przez chwil�
trwa� tak, w ca�kowitym bezruchu, kr���c my�lami
po miejscach, do kt�rych jedynie on zna� drog�.</p><p>Po pewnym czasie poruszy�
si� i wyprostowa�, obrzucaj�c pomieszczenie nieodgadnionym
spojrzeniem. Na drugim ko�cu sto�u warzy� si� inny eliksir,
a obok niego sta� czarny flakonik, kt�ry Severus otrzyma� par�
dni temu na Nokturnie. Podszed� do kocio�ka i przyjrza� si�
krytycznie jego zawarto�ci, po czym wzi�� chochl� i
zamiesza� go dwa razy.</p><p>Kiedy odwr�ci� si� od
sto�u, zamar� na moment, wpatruj�c si� w r�g pomieszczenia,
w kt�rym po�yskiwa�o co� zielonego. Powoli podszed� do tego
miejsca i podni�s� z pod�ogi rozjarzony niemal do bia�o�ci
kamie�.</p><p>Kiedy odczyta�
widniej�c� na nim wiadomo��, na jego usta
wyp�yn�� blady u�miech, lecz zgas� r�wnie szybko, jak
si� pojawi�. Czarne oczy mimowolnie pow�drowa�y w stron�
sto�u, lecz Severus nie pozwoli� im na to. Odwr�ci� si�
gwa�townie i szybko opu�ci� pomieszczenie.</p><p>W powietrzu pozosta�y jedynie
rozwiewaj�ce si� powoli spiralne k��by czarnego dymu.</p><p>***</p><p>Kl�twa podpalaj�ca,
kt�r� rzuci� Blackwood, trafi�a prosto w przebiegaj�cego
m�czyzn� i rzuci�a go na �ywop�ot, kt�ry w
u�amku sekundy zap�on�� niczym pochodnia. Wrzaski b�lu
s�ycha� by�o chyba w ca�ej okolicy, a sw�d palonej
sk�ry sprawi�, �e nawet Severus skrzywi� si� nieznacznie.</p><p>- Trafiony! - roze�mia�
si� wysoki, postawny m�czyzna o k�dzierzawej grzywie
opadaj�cych na zakryte mask� oblicze. Z wn�trza jednego z
zaatakowanych dom�w rozleg�o si� kwiczenie. W dobiegaj�cej
zewsz�d kakofonii eksplozji, wrzask�w i zakl�� ci�ko
by�o rozpozna�, czy by� to przed�miertny d�wi�k
wydany przez kobiet�, czy te� dziecko, ale Severus obstawia�by
raczej to drugie. Chwil� p�niej obaj stoj�cy na
p�on�cym trawniku m�czy�ni us�yszeli ekstatyczny
�miech Bellatriks dochodz�cy ze zrujnowanego domu. Zreszt� nie
jedynego w okolicy. Kilka stoj�cych po drugiej stronie drogi budynk�w
mia�o olbrzymie wyrwy w �cianach i zapadni�te dachy. Te
znajduj�ce si� po tej stronie p�on�y. Po asfalcie
biega�o jeszcze kilka przera�onych os�b, odzianych jedynie w
pi�amy albo koszule nocne, a tu� za nimi kroczy�y wysokie
sylwetki w czarnych szatach, okrutnie zabawiaj�c si� ze swymi
ofiarami, kt�rym ich powolny marsz dawa� z�udn� nadziej� na
ucieczk�. Co jaki� czas przestrze� przecina� kolejny wrzask
cierpienia i gasn�cego �ycia. W oddali jedna z ciemnych, wysokich
postaci ci�gn�a za sob� m�od�,
szarpi�c� si� kobiet�, trzymaj�c j� za
d�ugie w�osy. Dziewczyna z kolei trzyma�a za nog�
ma�e, dwu-, mo�e trzyletnie martwe dziecko, wlok�c je za
sob� po ziemi i zawodz�c rozpaczliwie.</p><p>�miercio�ercy rzadko uciekali
si� do u�ywania Kl�twy U�miercaj�cej. W stosunku do
mugoli preferowali znacznie bardziej efektowne sposoby zabijania, gdy�
ofiary nie mia�y �adnej mo�liwo�ci obrony. Gotowanie krwi,
odcinanie kawa�k�w cia�a, czy zrywanie sk�ry by�y
najpopularniejsze, lecz istnieli �miercio�ercy, kt�rzy sztuk�
t� opanowali do perfekcji i wci�� zaskakiwali nowymi metodami.
Tak jak Bellatriks, czy w�a�nie Blackwood.</p><p>- Pomocaaaaarrrggghhh!</p><p>Severus odwr�ci� si� akurat
w momencie, kiedy m�ody ch�opak o rozczochranych czarnych
w�osach przewraca� si� wprost na niego. Jego krew si��
rozp�du spryska�a bia�� mask� i szat�, w
kt�r� przyodziany by� m�czyzna. Mistrz Eliksir�w
z�apa� go mimowolnie, pomimo �e w jasnob��kitnych
oczach nie by�o ju� �ycia, a z plec�w unosi� si�
czarny dym i kiedy Severus na nie spojrza�, zobaczy� w nich
du��, czarn� dziur�. W zakrwawionych mi�niach
tkwi�y fragmenty pogruchotanego kr�gos�upa.</p><p>- Zostaw to �cierwo -
prychn�� Blackwood, odprowadzaj�c wzrokiem
�miercio�erc�, kt�ry zabi� przed chwil� ch�opaka
i kierowa� si� ju� ku kolejnemu mugolowi. - Naprawd� mam
wra�enie, �e nigdy nie pozb�d� si� ich
wszechogarniaj�cego smrodu. Mno�� si� jak karaluchy,
wsz�dzie ich pe�no - mamrota� m�czyzna,
�ciskaj�c w d�oni r�d�k� i rozgl�daj�c
si� za potencjalnym celem.</p><p>Severus odrzuci� wiotkie
cia�o i wyprostowa� si�, mocniej zaciskaj�c palce
wok� swojej r�d�ki. Jego d�onie odziane by�y w
czarne, pokryte plamami krwi r�kawiczki.</p><p>Jego wzrok, skryty za mask�
�miercio�ercy, przyci�gn�a m�oda kobieta, kt�ra
przebieg�a obok nich po trawniku. Jej d�ugie w�osy
p�on�y, a krzyk zwraca� ju� uwag� pierwszych,
rozgl�daj�cych si� za kolejn� ofiar� poplecznik�w
Czarnego Pana.</p><p>- Twoja kolej, Severusie -
oznajmi� uprzejmym tonem Blackwood, wskazuj�c r�d�k�
w stron� kobiety.</p><p>D�o� Snape'a unios�a
si� bez wahania.</p><p>- Sectumsempra!</p><p>Zakl�cie trafi�o
biegn�c� kobiet� w plecy. Upad�a na twarz i
zacz�a konwulsyjnie tarza� si� po trawie, wyrzucaj�c
jej grudki na znaczn� odleg�o��. Jej sk�ra otwiera�a
si�, jakby przecina� j� skalpel, a krew z ran tryska�a
jeszcze dalej ni� k�pki trawy i ziemi. Kilka z nich osiad�o na
szatach, przygl�daj�cych jej si� bez ruchu m�czyzn.</p><p>- Musz� ci przyzna�,
Severusie, �e to niezwykle widowiskowe zakl�cie. Mo�e w
ko�cu zdradzisz mi jego tajemnic�? Od dawna je znasz?</p><p>- Od bardzo dawna - odpar�
beznami�tnym tonem m�czyzna, opuszczaj�c
r�d�k� i odrywaj�c spojrzenie od podryguj�cej coraz
s�abiej, le��cej na trawie sylwetki. Ogie� z w�os�w
przeni�s� si� na twarz i powoli opanowywa� nieruchome ju�
cia�o.</p><p>- Nied�ugo musimy si�
zwija� - oznajmi� Blackwood, przeci�gaj�c si� tak
mocno, �e a� strzeli�y mu ko�ci. - Ale mam ochot�
jeszcze si� zabawi�... - powiedzia�, zerkaj�c na le��cego
tu� obok niego martwego nastolatka z dziur� w plecach. - W sumie to
ten by si� nadawa�, gdyby nie ten jeden niewielki ubytek. -
Roze�mia� si� chrapliwie, tak jakby opowiedzia�
w�a�nie dobry dowcip, kt�ry niestety tylko on wydawa� si�
rozumie�. - Przesta� by� takim sztywniakiem, Severusie.
Przecie� wiem, jak uwielbiasz zabawia� si� z takimi podlotkami.
Pami�tasz nasze kilkugodzinne sesje z dzieciakami z Greenvillage, zanim
Czarny Pan wys�a� mnie na t� czteromiesi�czn�
misj� na zapyzia�e Ba�kany? Och, tak cholernie mi tego
brakuje... - papla� Blackwood, podczas gdy Severus przez ca�y czas
wpatrywa� si� w nieruchom�, zastyg�� w wyrazie
przera�enia twarz czarnow�osego ch�opaka. - Do dzisiaj ich
krzyki i j�ki utulaj� mnie w nocy do snu. Nie ma nic cudowniejszego
ni� te drobne nagie cia�ka i ich ciasne ty�ki. - W
b�yszcz�cych pod mask� piwnych oczach zap�on��
l�d. - Mam nadziej�, �e kiedy Czarny Pan dostanie ju� Pottera w
swoje r�ce, to pozwoli nam si� z nim troch� zabawi�...</p><p>Pokryta kroplami krwi maska w
kszta�cie czaszki powoli unios�a si� i odwr�ci�a w
stron� m�czyzny. Nie by�o za ni� wida� nawet
najmniejszego fragmentu twarzy Mistrza Eliksir�w, poza dwoma czarnymi
t�cz�wkami wbijaj�cymi si� w pogr��onego w swoich
fantazjach Blackwooda.</p><p>- Nie m�w, �e nie
mia�e� na to ochoty przez te wszystkie lata, kiedy by� zaledwie
na wyci�gni�cie twojej r�ki - kontynuowa�
�miercio�erca. - Wyobra� to sobie... przer�n��
ich "Z�otego Ch�opca", ich "cude�ko",
"nadziej� czarodziejskiego �wiata", tego parszywego
"Wybra�ca"... Wgnie�� go w ziemi�, zdepta�,
zada� mu taki b�l, jakiego nigdy sobie nie wyobra�a�, a potem
r�n�� go do utraty przytomno�ci, tak jak kiedy� to
robili�my... Och, to b�dzie co� pi�knego! - Z ust
Blackwooda wydoby� si� gard�owy �miech przypominaj�cy
charczenie.</p><p>Obsydianowe oczy nie poruszy�y
si�. Nieruchomo wpatrywa�y si� w m�czyzn�, a z
ka�dym jego s�owem stawa�y si� coraz zimniejsze,
wydawa�y si�, niczym dwie czarne dziury, wch�ania�
ca�e ciep�o i �wiat�o, zamieniaj�c je w ostre jak
sztylety sople lodu, kt�re potrafi�yby przebi� si� przez
wszystko, nawet przez dusz�.</p><p>Po chwili z ust Severusa
dobieg�o wypowiedziane zamy�lonym tonem pytanie:</p><p>- B�dzie?</p><p>Blackwood zignorowa� je jednak,
ca�kowicie poch�oni�ty swoimi my�lami.</p><p>- Ustawi� si� jako pierwszy
w kolejce do jego dziewiczej dupy - snu� dalej sw�j wyw�d, a jego oczy
b�yszcza�y m�ciwym podekscytowaniem.</p><p>Snape zrobi� krok w jego
stron�.</p><p>- Nie mog� si� wprost
doczeka�, kiedy to zobacz�, Blackwood - powiedzia�, a w jego
g�osie zabrzmia�o co� ostrego, obiecuj�cego.</p><p>- Hej, ch�opcy! -
D�wi�czny krzyk Bellatriks zwr�ci� uwag� wszystkich grasuj�cych
po okolicy �miercio�erc�w, ��cznie ze Snape'em i
Blackwoodem. - Odkryli nas! Zwijamy si�!</p><p>Wszystkie odziane w czer�
postacie, jedna po drugiej aportowa�y si� do wt�ru g�o�nych
trzask�w. W�r�d p�on�cych zgliszczy pozosta�y jedynie
szcz�tki i nieruchome, martwe cia�a.</p><p>*</p><p>Po obowi�zkowej wizycie u
Dumbledore'a i wyt�umaczeniu, dlaczego Severus nie wiedzia� nic o
planowanym ataku na "tych biednych, niczego niespodziewaj�cych
si� mugoli z Hampston", po z�o�eniu szczeg�owego
raportu z zaj�� (czyli kto i ile os�b u�mierci�) oraz po
wys�uchaniu monologu starego czarodzieja dotycz�cego coraz
wi�kszych sukces�w Czarnego Pana i obaw zwi�zanych z coraz mniejszym
prawdopodobie�stwem pokonania go, Mistrz Eliksir�w m�g� w ko�cu
wr�ci� do siebie.</p><p>Niczym duch pokona� drog�
dziel�c� duszny gabinet dyrektora i swoje ch�odne lochy,
nios�c w d�oni pokryt� ciemnoczerwonymi plamami
per�ow� mask� w kszta�cie czaszki. Jego szaty
wci�� splamione by�y krwi� wymordowanych dzisiaj mugoli,
nawet je�eli nie odznacza�a si� ona a� tak bardzo na
ciemnym materiale.</p><p>Zamek by� ca�kowicie
opustosza�y. Nie tylko za spraw� tego, �e by� ju�
�rodek nocy, ale przede wszystkim z powodu przerwy �wi�tecznej,
a co za tym idzie - nieobecno�ci niemal wszystkich uczni�w.</p><p>Atak, w kt�rym Severus bra�
dzisiaj udzia�, by� "�wi�teczno-noworocznym prezentem
od Czarnego Pana dla ca�ego czarodziejskiego �wiata"
s�dz�c po reakcji Dumbledore'a i ca�ego Ministerstwa Magii,
kt�re, wed�ug s��w dyrektora, natychmiast zarz�dzi�o
specjalne zebranie wszystkich najwa�niejszych ludzi w Ministerstwie,
�ci�gaj�c ich z urlop�w, wygl�da�o na to, �e
przekaz trafi� wyj�tkowo celnie i dog��bnie.</p><p>Kiedy Severus dotar� w
ko�cu do swoich komnat, cicho wymrucza� has�o i wszed� do
gabinetu, kt�ry przemierzy� w zaledwie kilku krokach i po wypowiedzeniu
kolejnego has�a, nareszcie znalaz� si� w salonie.</p><p>Skrzaty rozpali�y ogie� w
kominku podczas jego nieobecno�ci. Drewno cicho trzaska�o, a
bij�cy od ognia �ar ogrzewa� jego skupion�,
pogr��on� w my�lach twarz.</p><p>Cichy szelest za plecami
sprawi�, �e Severus zareagowa� instynktownie. Odwr�ci�
si� gwa�townie, si�gaj�c po r�d�k� i
wymierzaj�c ni� w stron�, z kt�rej doszed�
d�wi�k. Lecz kiedy otwiera� ju� usta, by rzuci�
zakl�cie osza�amiaj�ce, s�owa ugrz�z�y mu w
gardle i zamar� bez ruchu.</p><p>Przy drzwiach sta� Potter,
powoli zdejmuj�c z siebie peleryn� niewidk� i patrz�c
m�czy�nie prosto w oczy zdecydowanym, pewnym siebie wzrokiem.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>* "Snuff" by Slipknot</p><p><strong>--- rozdzia� 41 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>41. Break me</strong></p><p>Trembling, crawling across my skin</p><p>Feeding your cold, dead eyes</p><p>Stealing the life of mine</p><p>I believe in you</p><p>I can show you that I can see right
through</p><p>All your empty lies*</p><p>Czy m�g�bym przyj��
teraz do ciebie, Severusie?</p><p>Harry otworzy� oczy i kolejny
raz spojrza� na le��c� obok niego na ��ku
Map� Huncwot�w. By�o kilka minut przed po�udniem. Godzin�
temu widzia�, jak Snape wszed� do swojego tajnego laboratorium i
zaszy� si� w nim niczym bahanki w starych, wylinia�ych
zas�onach w domu przy Grimmauld Place 12, kt�re razem z Hermion� i
rodzin� Weasley�w usuwali przy pomocy Bahanocydu. Wydarzenia te jednak
wydawa�y mu si� tak odleg�e, jakby mia�y miejsce w innym
�yciu. Jednak kiedy poczu�, �e trzymany w r�ku kamie�
rozgrzewa si�, jego my�li szybko powr�ci�y do chwili obecnej.</p><p>Nie mam teraz czasu, Potter. Nie
przeszkadzaj mi.</p><p>Harry westchn��
g��boko, wpatrzony w roz�arzone litery i pochyli� si�,
podpieraj�c twarz d�oni� w pozie My�liciela widzianego
kiedy� w jednym z album�w o sztuce, kt�re nami�tnie kolekcjonowa�a
ciotka Petunia, aby m�c pochwali� si� nimi s�siadom, a do
kt�rych nigdy nawet nie zagl�da�a.</p><p>�ciskaj�c kamie� w
d�oni i czuj�c sp�ywaj�c� po plecach fal� zawodu,
nie potrafi� powstrzyma� wysy�anych mimowolnie chaotycznych
my�li:</p><p>To... szkoda... Ja tylko... tak
bardzo t�skni� i pomy�la�em... �e chcia�bym
si� do ciebie przytuli�. Ale to ju� niewa�ne. Przepraszam.</p><p>Cholera!</p><p>Wypu�ci� klejnot z
d�oni i pozwoli�, aby opad� na po�ciel.</p><p>Jak zwykle wyszed� na
g�upka. Ale to nie jego wina, �e tak rozpaczliwie chcia� z
Severusem porozmawia�. Dzisiejszej nocy prawie nie spa�,
zastanawiaj�c nad wszystkim, co si� ostatnio pomi�dzy nimi
wydarzy�o i od kiedy tylko otworzy� oczy, my�la� tylko o
tym, aby jak najszybciej p�j�� do niego i powiedzie� mu to
wszystko... to wszystko, co...</p><p>Niech to szlag!</p><p>Severusa nie by�o na
�niadaniu i Harry nie widzia� go od wczoraj, od czasu tego...
dziwacznego spotkania w sali Run�w.</p><p>Dopiero, kiedy niczym pijany
wr�ci� ju� do siebie, maj�c w g�owie taki m�tlik,
i� podejrzewa�, �e W�ze� Gordyjski przy nim to
zaledwie niewielki supe�ek, kiedy z westchnieniem opad� na
��ko, wcisn�� twarz w poduszk�, zamkn��
oczy i pozwoli� swoim my�lom p�yn�� swobodnie...
dopiero wtedy by� w stanie przeanalizowa� wszystko, co zasz�o.</p><p>Snape go przeprosi�. W ko�cu.
No, powiedzmy, �e przeprosi�. A przynajmniej powiedzia�
co�, co w jego s�owniku zapewne uchodzi�oby za przeprosiny,
gdyby m�czyzna w og�le zna� takie s�owo. I Harry
wiedzia�, �e z pewno�ci� musia�o go to wiele
kosztowa�...</p><p>By� jednak w tamtej chwili tak
poch�oni�ty swoim �alem, �e w og�le tego nie
zauwa�y�. Ale, bior�c wszystko pod uwag�... czy
naprawd� powinien reagowa� a� tak emocjonalnie? Bo, powiedzmy
sobie szczerze, nie obudzi� si� nagle z r�k� w
kocio�ku. Zna� Severusa ju� na tyle dobrze, aby... mo�e nie
zrozumie�, ale przynajmniej [i]przewidzie�[/i] jego zachowanie. Nie
pierwszy i nie ostatni raz Snape powiedzia� co�, co go zrani�o.
Czy powinno go to a� tak zabole�?</p><p>Oczywi�cie, �e powinno. Bo
tak naprawd�, kiedy teraz o tym my�la�, to wcale nie chodzi�o
o to, co m�czyzna powiedzia� w tamtej chwili, ale o...
wszystko. Odsuwa� si�, odtr�ca� go, oddala� si�
od niego i przecie� to by�o wida�! A potem bezczelnie
zaprzecza�! I na koniec potraktowa� go jak g�wno.</p><p>To przela�o czar�. Czasami
nawet nie wiemy, nie odczuwamy, jak ka�dy najdrobniejszy gest, spojrzenie,
pozornie nic nieznacz�ce s�owa wype�niaj� nas,
zagnie�d�aj�c si� g��boko w sercu. Dzieje
si� tak nawet gdy udajemy przed sob�, �e nic takiego nie ma
miejsca. I w pewnym momencie jest ju� za p�no. Kolejne niepozorne
s�owo przerywa tam� i wszystko si� wylewa, a im mniejszy
przesmyk, tym twardszy, �lepy strumie�, napieraj�cy pod takim
ci�nieniem, i� nic nie jest w stanie go powstrzyma�. Pulsuje i
wybija wyrwy, poszerzaj�c szczelin�, przez kt�r� wyp�ywa
nagromadzony �al.</p><p>Chcia�bym, �eby�my
byli tutaj sami, bez niego. Tylko ty i ja.</p><p>...</p><p>...tylko ty i ja...</p><p>...</p><p>...ty i ja...</p><p>S�owa Severusa odbija�y
si� echem w jego g�owie i Harry zastanawia� si�, dlaczego
nie potrafi� zrobi� tego, o co poprosi� go m�czyzna?
Dlaczego nie m�g� zapomnie� o tym �alu? Dlaczego nie
pos�ucha� Snape'a i pozwoli�, aby gorycz ca�kowicie
przej�a nad nim kontrol�, kieruj�c ka�dym jego
s�owem, ka�dym gestem, wyp�ywaj�c z ust i k�saj�c
dog��bnie?</p><p>Przecie� obieca�... Wiedzia�,
jaki on jest... Obieca� mu...</p><p>...bez wzgl�du na to, co zrobisz
i co si� stanie... ja zawsze b�d� po twojej stronie. Przy tobie.</p><p>Och, rzeczywi�cie dotrzyma�
obietnicy. Rzeczywi�cie wykaza� si� zrozumieniem i
akceptacj� na najwy�szym poziomie. Wystarczy�o jedno s�owo,
aby zamieni� si� w pluj�c� jadem kobr�, bo Snape tak
"strasznie go skrzywdzi�".</p><p>Zachowanie m�czyzny nie
by�o w porz�dku, ale on sam zachowa� si� jak g�upi,
samolubny szczeniak, kt�ry obra�a si� o co�, na co powinien
si� ju� dawno uodporni�. W ko�cu postanowi�, �e z
nim b�dzie, wiedzia�, jak to mo�e wygl�da�,
podj�� �wiadom� decyzje, obieca� i...</p><p>...i, do diab�a, Severus go
przecie� poca�owa�! To znaczy, mo�e nie tak, jak Harry
sobie wymarzy�, ale jednak te cienkie wargi z w�asnej, nieprzymuszonej
woli dotkn�y jego twarzy. W�drowa�y po niej,
sk�adaj�c delikatne poca�unki na sk�rze, czu� ich
ciep�o, ich mi�kko�� i w tamtym momencie by� tak
zszokowany, i� mia� wra�enie, �e zaraz osunie si� po
�cianie.</p><p>Czy nie by�o to potwierdzeniem,
�e Severusowi jednak na nim zale�y? A on okaza� si� takim
sko�czonym tch�rzem, kiedy m�czyzna pu�ci� go i bez
s�owa odwr�ci� si�, aby odej��. Sta� tylko pod
�cian� jak ostatni kretyn, wpatruj�c si� w
sp�ywaj�c� z oddalaj�cych si� coraz bardziej ramion
czarn� peleryn� i nie powiedzia� ani s�owa. Nie
zatrzyma� go! Do cholery, Merlin �wiadkiem, �e gdyby
przypomnia� sobie wtedy, jak u�ywa si� strun g�osowych, to
krzycza�by na ca�e gard�o, �eby zawr�ci� i nie
zostawia� go tak bez s�owa, z ca�kowitym chaosem w g�owie.</p><p>Czy Severus nadal si� na niego
gniewa�, czy uzna�, �e wszystko ju� sobie wyja�nili?
Czy mia� mu za z�e, �e nie potrafi� powstrzyma�
wyp�ywaj�cego �alu, czy te� stwierdzi�, �e
ju� mu si� nale�ycie odp�aci�?</p><p>Harry nie zaprzecza�, �e
to, co m�czyzna mu wtedy zrobi�, by�o... do licha, nawet
nie potrafi� tego opisa�. By�o chore. Ale doskonale zdawa�
sobie spraw�, �e po cz�ci wina le�a�a tak�e
po jego stronie.</p><p>A teraz nie wiedzia� ju�
nic. Kompletnie nic. Udawanie, �e nic nie zasz�o, by�oby
naj�atwiejszym rozwi�zaniem. Ale czasami, kiedy chce si�
doj�� do celu, pozornie najprostsza droga potrafi wyprowadzi� na
manowce albo sko�czy� si� nagle ostrym, stromym urwiskiem. I
wtedy trzeba wybra� t� trudniejsz�, kt�ra, pomimo wyboj�w i
nag�ych �miertelnych zakr�t�w, jako jedyna zaprowadzi ci�
tam, gdzie pragniesz dotrze�. A Harry zdecydowanie wiedzia�,
dok�d chce dotrze�.</p><p>Musi z nim porozmawia�!
Przekona� go, �e to, co m�wi�, by�o prawd�. �e
naprawd� tak uwa�a. �e nie jest tylko g�upim, naiwnym
dzieciakiem. �e nie rzuca s��w na wiatr, a kiedy sprawy
zaczynaj� si� komplikowa�, okazuje si�, �e to wszystko
by�y jedynie czczym k�amstwem, �e za s�owami nie stoj�
czyny.</p><p>I udowodni to!</p><p>Z takim w�a�nie
postanowieniem wsta� dzisiejszego poranka. A teraz siedzia� i
zastanawia� sie, jak zmusi� m�czyzn� do spotkania.
Ponownie spojrza� na le��cy na po�cieli kamie� i
wzi�� go do r�ki.</p><p>Trudno. W takim razie przytul� w
zamian podr�cznik do Eliksir�w. Twoja strata.</p><p>***</p><p>Ukryty pod peleryn�
niewidk� Harry ponownie spojrza� na Map� Huncwot�w. Pomimo tego,
�e by� �rodek nocy, siedzia� na kamiennej posadzce pod
gabinetem Snape'a i czeka� na niego od dobrych kilkunastu minut. Od kiedy
tylko zobaczy�, �e m�czyzna wraca przez b�onia do
zamku i kieruje si� prosto do gabinetu dyrektora. Przecie�
kiedy� musi w ko�cu przyj�� do swoich komnat!
Znikn�� niemal na ca�y dzie� i Harry nie mia� okazji,
aby z�apa� go wcze�niej. Nie pojawi� si� nawet na
skromnej uroczysto�ci sylwestrowej, kt�r� dyrektor zorganizowa�
wieczorem w Wielkiej Sali. Nawet fajerwerki nie potrafi�y sprawi�,
aby my�li Harry'ego nie frun�y co chwil� w stron�
nieobecnego Severusa. Pami�taj�c, w jaki spos�b sko�czy�a
si� ostatnia wizyta bez zapowiedzi, postanowi� �e ju� nigdy
wi�cej nie p�jdzie do niego nieproszony, ale to by� jedyny spos�b,
aby m�g� z nim porozmawia�, gdy� wydawa�o mu si�,
�e m�czyzna go unika. C�, co prawda min��
zaledwie jeden dzie�, w trakcie kt�rego Snape wygl�da� na nieco
zaj�tego, ale Harry postanowi�, �e nie b�dzie czeka�.
Im szybciej to za�atwi, tym lepiej.</p><p>Och! Snape wyszed� w ko�cu
z gabinetu Dumbledore'a!</p><p>Ch�opak uwa�nie
�ledzi� czarn�, przemierzaj�c� zamek kropk�. Tak,
szed� tutaj!</p><p>Zerwa� si� na r�wne nogi i
wcisn�� map� do kieszeni, wbijaj�c wzrok w mroczny,
d�ugi korytarz. Wydawa�o mu si�, �e czas wlecze si�
jak gumoch�on i �e czeka ju� ca�� wieczno��,
kiedy w oddali zamajaczy�a wysoka sylwetka.</p><p>Wzi�� g��boki
oddech, czuj�c, jak jego serce zaczyna przyspiesza� i wpatruj�c
si� w odleg�� posta� z tak� intensywno�ci�,
�e niemal zacz�y mu �zawi� oczy. Tak, to by�
Severus. Nawet z daleka potrafi� rozpozna� te d�ugie,
zdecydowane kroki, dumn�, wyprostowana sylwetk� i powiewaj�ce
przy ka�dym ruchu szaty. Kiedy m�czyzna by� ju�
wystarczaj�co blisko, Harry si�gn�� do swojej peleryny z
zamiarem zdj�cia jej, lecz gdy Mistrz Eliksir�w wkroczy� w kr�g
�wiat�a rzucanego przez najbli�sz� pochodni�,
zamar�, a jego oczy rozszerzy�y si�.</p><p>Severus mia� na sobie szaty
�miercio�ercy. Splamione krwi� szaty �miercio�ercy. W
d�oni ni�s� bia��, pokryt� czerwonymi, nie do
ko�ca jeszcze zaschni�tymi kroplami mask�, a jego twarz...</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, automatycznie odsuwaj�c si� pod �cian� i
przywieraj�c do niej plecami.</p><p>Nie chodzi�o o to, �e twarz
m�czyzny wygl�da�a na pogr��on� w
g��bokich rozmy�laniach, nie chodzi�o o to, �e jego
czarne brwi �ci�gni�te by�y w wyrazie gniewu, a nawet
czego�, co wykracza�o daleko poza gniew i niebezpiecznie
zbli�a�o si� do granicy furii, nie chodzi�o nawet o
zaci�ni�te mocno i niemal bole�nie, wykrzywione wargi.
Chodzi�o o jego wzrok. Obcy i odleg�y. Chodzi�o o oczy, poprzez
kt�re nie patrzy� Severus, jakiego Harry zna�, tylko co�,
co�, co by�o pozbawione uczu�, pogr��one w mroku,
p�on�ce... lecz p�on�ce lodem.</p><p>Wszystko to razem, zebrane na tej
bladej, ostrej twarzy, na kt�r� opada�y zlepione krwi�
w�osy sprawi�o, �e Harry zacz�� si�
trz��� i nie potrafi� nad tym zapanowa�. Ca�a
odwaga wydawa�a si� z niego ulecie�. Sta� tylko pod
�cian�, nie b�d�c w stanie si� poruszy� i
wpatruj�c si� w nadchodz�cego Snape'a.</p><p>Doskonale wiedzia�, gdzie
Severus by� i co robi�, wi�c czy� nie by�a to idealna
okazja, aby udowodni� jemu, a tak�e sobie, �e to, co m�wi�,
by�o prawd�?</p><p>Ale, ale...</p><p>M�czyzna przeszed�
obok niego i zatrzyma� si� przed drzwiami prowadz�cymi do
gabinetu. Wymrucza� pod nosem zakl�cie i Harry z przera�eniem
obserwowa�, jak ci�kie, drewniane skrzyd�o otwiera
si�. Mia� tylko kilka sekund na podj�cie decyzji.</p><p>Spojrza� na t�
pochylon�, zakryt� w tej chwili w�osami, tak dobrze mu
znan� twarz i zacisn�� pi�ci.</p><p>To by� Severus! Jego Severus! Od
pocz�tku do ko�ca, od tych czarnych but�w, kt�re wygl�da�y
tak, jakby m�czyzna chodzi� w nich po wype�nionych
krwi� ka�u�ach, po zlepione w str�ki, wcale nie aksamitne w
tej chwili czarne w�osy!</p><p>Musi mu to pokaza�!
Udowodni�! I tym razem nie da si� wyprosi�, nie pozwoli mu
si� wyrzuci�! Tym razem to nie on b�dzie tym, kt�ry zostanie
z�amany, poniewa� nie zosta�o w nim ju� nic, czego
m�czyzna wcze�niej nie z�ama�.</p><p>Tym razem to on z�amie Snape'a!</p><p>Odepchn�� si� od
�ciany i b�yskawicznie w�lizn�� do gabinetu akurat w
chwili, kiedy drzwi si� zamyka�y. Na palcach przebieg� przez
pomieszczenie, pr�buj�c nad��y� za d�ugimi krokami
m�czyzny i wszed� za nim do komnat. Zatrzyma� si� tu�
za drzwiami, bior�c g��boki, dr��cy oddech i
staraj�c si� nie zwraca� uwagi na pr�buj�ce wyrwa� mu
si� z piersi serce.</p><p>Musi si� wzi�� w
gar��! Severus sta� bez ruchu kilka krok�w przed nim,
wpatruj�c si� w trzaskaj�cy w kominku ogie�.</p><p>Teraz albo nigdy!</p><p>Trz�s�cymi si�
d�o�mi si�gn�� do peleryny i zacz�� j�
z siebie zsuwa�.</p><p>S�ysz�c szelest, Severus
odwr�ci� si� tak gwa�townie, i� serce Harry'ego
podskoczy�o a� do gard�a. Cofn�� si� o krok,
kiedy zobaczy� wymierzon� w siebie r�d�k� i mordercze
spojrzenie m�czyzny. Po u�amku sekundy na surowym obliczu
pojawi�o si� zaskoczenie i Harry poczu�, jak po jego plecach
sp�ywa ulga. Prze�kn�� �lin�, pr�buj�c
zmusi� g�os, aby zabrzmia� twardo i zdecydowanie:</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>Nie liczy� na jak�kolwiek
odpowied�. Wiedzia�, �e jej nie otrzyma. Spodziewa�
si� jedynie tn�cego niczym ostrze gniewu. I nie zawi�d�
si�.</p><p>Oczy m�czyzny
zap�on�y czym� nieprzyjemnym i tak...
odstr�czaj�cym, �e cia�o Harry�ego przeszed� mimowolny
dreszcz.</p><p>- Wyno� si�! -
warkn�� Snape, opuszczaj�c nieco r�d�k�, lecz
nie chowaj�c jej zupe�nie. - Nie mam ochoty na twoje towarzystwo. -
Spos�b, w jaki to powiedzia�, w jaki to wyplu�, by� tak
pe�en niech�ci, jakby samo patrzenie na Harry'ego napawa�o go w
tej chwili jedynie odraz�.</p><p>Ch�opak zagryz� warg�,
czuj�c, �e jego serce galopuje ju� w takim tempie, i� nic
nie jest w stanie go zatrzyma�. Ani zmusi� do odwrotu.
Przyj�� buntownicz� poz� i gwa�townym ruchem do
ko�ca zrzuci� z siebie peleryn�, pozwalaj�c, by
faluj�c mi�kko opad�a na pod�og�.</p><p>- Nie - odpar� przez z�by.
- Zostan� tu, gdzie jestem. Nie przyszed�em si� z tob�
k��ci�, tylko po to, �eby ci powie...</p><p>- Nie? - przerwa� mu
m�czyzna, unosz�c brew i wykrzywiaj�c wargi w co� na
kszta�t gorzkiego u�miechu. - W takim razie mo�e usi�dziesz
i poczekasz, a� zmyj� z siebie krew tych wszystkich mugoli, kt�rych
dzisiaj zabi�em? Na pewno jeste� ciekaw, jak d�ugo konali w
m�czarniach, zanim poprosili mnie o to, by ich dobi�. - Zrobi�
krok w stron� �azienki, jak gdyby naprawd� zamierza�
zrobi� to, co powiedzia�, lecz widz�c przera�ony,
niedowierzaj�cy wzrok, kt�rym wpatrywa� si� w niego Harry,
zatrzyma� si� i u�miechn�� paskudnie. - Co� ci
si� nie podoba, Potter? Przecie� wiesz, z kim masz do czynienia. A
je�eli nie, to zaraz mog� ci pokaza�... - Uni�s�
r�d�k� i skierowa� j� na stoj�cego bez ruchu i
wpatruj�cego si� w niego szeroko otwartymi oczami ch�opaka.</p><p>Harry wiedzia�, �e si�
trz�sie i nie potrafi� nad tym zapanowa�. M�czyzna,
kt�ry przed nim sta� by� od pocz�tku do ko�ca
�miercio�erc�. To nie ten Severus, kt�rego zna� i za kt�rym
t�skni�. Jednak wmawia� sobie, �e stoj�cy przed nim
cz�owiek to przecie� tak�e Severus. Pomimo bij�cego od
niego ch�odu, pomimo p�on�cego w oczach szale�stwa, pomimo
tego wszystkiego, co m�wi�... I musi go wydoby�. Przywo�a�.</p><p>- Severusie... - powiedzia�
cicho, uwa�nie przygl�daj�c si� odpychaj�co
wykrzywionej twarzy.</p><p>Nie by�o �adnej reakcji.
M�czyzna nadal patrzy� na niego tak, jakby Harry by� jego
najwi�kszym wrogiem i wci�� celowa� w niego
r�d�k�. Ch�opak prze�kn�� �lin� i
obliza� wyschni�te nagle wargi.</p><p>- Nie przestraszysz mnie -
wycedzi� w ko�cu, patrz�c prosto w pr�buj�ce rozedrze�
go na strz�py czarne oczy. - Pozna�em ci� ju�
wystarczaj�co dobrze i doskonale wiem, z kim mam do czynienia. -
Przerwa� na chwil� i zaczerpn�� tchu. - Zabijasz.
Torturujesz. Ranisz. Odpychasz mnie, gdy chc� si� do ciebie
zbli�y�. A kiedy zaczyna ci zale�e�, uciekasz w obawie
przed rozczarow...</p><p>- Zamknij si�! -
Dr��cy dziwnie g�os Snape'a rozdar� powietrze niczym
skalpel. - Zabieraj si� st�d natychmiast! Je�eli nie wyjdziesz,
to przysi�gam, �e tego po�a�ujesz!</p><p>Cia�o Harry'ego
drgn�o, jakby samoistnie pr�bowa�o pos�ucha� i
wycofa� si�, p�ki jeszcze nie by�o za p�no, ch�opak
zmusi� si� jednak, aby pozosta� na miejscu.</p><p>- Nie - powiedzia� zdecydowanie.</p><p>Widzia�, �e palce Snape'a
mocniej zaciskaj� si� na r�d�ce.</p><p>- Wyno� si�! -
powt�rzy� po raz kolejny m�czyzna, a jego skryta w cieniu twarz
emanowa�a czym� naprawd� przera�aj�cym.</p><p>- Nie! - Harry prawie
krzykn��, nie potrafi�c zapanowa� nad dr�eniem
ca�ego cia�a. - Og�uch�e�? Powiedzia�em, �e nigdzie
nie p�jd�!</p><p>- Affictio! - Z r�d�ki
Snape wytrysn�� strumie� czerwonego �wiat�a i
pogna� w stron� Harry'ego, trafiaj�c go prosto w
�o��dek. Ch�opak zgi�� si� w p�,
czuj�c niewyobra�alny, przewiercaj�cy si� przez
mi�nie b�l. Mia� wra�enie, jakby wszystkie �y�y
w jego ciele pop�ka�y. Wrzasn�� �ami�cym si�
g�osem i z�apa� si� za brzuch, kiedy si�a uderzenia
odrzuci�a go do ty�u. Upad� na pod�og� z takim impetem,
�e jego g�owa uderzy�a o kamienn� posadzk�.</p><p>W pierwszej chwili nie widzia�
nic, poza ciemno�ci�. G�owa mu p�ka�a i
wygl�da�o na to, �e straci� okulary. Uni�s� si�
do pozycji siedz�cej, czuj�c ostatnie fale zanikaj�cego powoli
b�lu i rozmazanym wzrokiem rozejrza� si� w poszukiwaniu swoich
okular�w. Wymaca� je p� metra od siebie, wycieraj�c jednocze�nie
r�kawem sp�ywaj�c� z nosa, ciep��
stru�k� krwi. Za�o�y� szk�a na nos i powoli
podni�s� si�, wbijaj�c w nadal celuj�cego w niego
r�d�k� Snape'a nieugi�te, twarde spojrzenie.</p><p>- Tylko na tyle ci� sta�? -
wymamrota� cicho, ponownie wycieraj�c krew i czuj�c jej smak na
wargach. Bola�y go wszystkie mi�nie. - No dalej. Ul�yj
sobie. Rzu� we mnie Cruciatusa!</p><p>Zmru�one w wyrazie
ca�kowitej furii oczy Snape'a powi�kszy�y si� na moment.
�ciskaj�ca r�d�k� d�o� dr�a�a,
tak samo, jak ca�e jego napi�te niczym struna cia�o.
Walczy� ze sob� i Harry doskonale widzia� rozterk� na jego
twarzy. I otwieraj�ce si� usta, tak jakby Severus naprawd�
szykowa� si� do wypowiedzenia kl�twy niewybaczalnej. M�czyzna
obliza� cienkie wargi, a Harry wpatrywa� si� w nie niczym sok�,
czekaj�c na zakl�cie, ju� prawie widz�c oczami
wyobra�ni, jak sp�ywa z tych ust i...</p><p>- No czekam! - wykrzykn��,
podchodz�c o krok bli�ej do celuj�cego w niego i
wygl�daj�cego tak, jakby by� ju� na samej granicy eksplozji
m�czyzny.</p><p>- Nie zbli�aj si�! -
G�os Snape'a by� dziwny, odleg�y, zachrypni�ty.</p><p>Jednak Harry nie zamierza� go
s�ucha�. Sam mia� wra�enie, �e zaraz rozsypie si�
w drobny mak, �e nie wytrzyma tego napi�cia. Trz�s�
si� tak bardzo, �e z trudem stawia� kolejne kroki.</p><p>- Nie wyrzucisz mnie! -
sykn�� �ami�cym si� g�osem. - Nie tym razem!
Zostan� tutaj. Z tob�. Cokolwiek spr�bujesz mi zrobi�,
jak�kolwiek rzucisz na mnie kl�tw�, ja nie uciekn�! Tym
razem nie pozwol� ci si� odepchn��!</p><p>Oczy m�czyzny
rozb�ys�y jeszcze wi�ksz� furi�. Wygl�da� tak,
jakby pr�bowa� si� broni� przed s�owami Harry'ego, ale
tarcza, kt�r� stworzy� z wycelowanej w ch�opaka
r�d�ki, powoli zaczyna�a p�ka�.</p><p>Harry zrobi� kolejny krok,
czuj�c, �e uginaj� si� pod nim kolana. Severus wykona�
taki ruch, jakby zamierza� si� cofn��, ale
najwyra�niej powstrzyma� si� i jeszcze mocniej
zacisn�� d�o� na r�d�ce. Jego palce
pobiela�y.</p><p>- Na co czekasz? Je�eli a�
tak bardzo mnie nienawidzisz, to rzu� j�! Poka� mi! Udowodnij,
�e jestem dla ciebie nikim! - Harry nie potrafi� powstrzyma�
s��w. Jego w�asny g�os wydawa� mu si� tak
napi�ty, zduszony i zachrypni�ty, jakby nie nale�a� do
niego. - Udowodnij mi, �e jeste� takim przera�aj�cym
�miercio�erc�, jak pr�bujesz pokaza�! Bo wiedz, �e ja
tak nie uwa�am!</p><p>Oczy Snape'a zw�zi�y
si� w male�kie szparki. Harry zobaczy�, jak jego usta
otwieraj� si� i us�ysza� wypowiadane sykiem s�owo:</p><p>- Cru...</p><p>Nie czekaj�c na dalsz�
cz�� inkantacji, rzuci� si� do przodu, owijaj�c
ramiona wok� torsu m�czyzny i przywieraj�c do niego z
ca�ej si�y, jak gdyby pr�bowa� zgnie�� w tym
u�cisku dziel�ca ich, pe�n� ��ci i gniewu
przepa��. Lecz zanim jego strwo�one serce zdo�a�o
opa�� z powrotem na swoje miejsce, poczu�, jak �elazne
d�onie zaciskaj� si� na jego ramionach i odrywaj� go od
szczup�ego, trz�s�cego si� tak bardzo jak on sam
cia�a. Snape odepchn�� go z tak� si��, �e
Harry po raz kolejny wyl�dowa� na pod�odze, uderzaj�c w
ni� �okciami, kt�rymi pr�bowa� si� podeprze�.
Zamruga� oszo�omiony i spojrza� na g�ruj�cego nad nim
Severusa, kt�ry ponownie celowa� w niego r�d�k�.</p><p>- My�lisz, �e tak mnie
powstrzymasz? - powiedzia�, unosz�c si� do pozycji
siedz�cej i podpieraj�c z ty�u na wyprostowanych r�kach. -
My�lisz, �e je�li zn�w mnie odepchniesz, to uciekn� z p�aczem?</p><p>- Mo�e ci� to zdziwi,
Potter - wycedzi� Snape przez zaci�ni�te z�by - ale tak
w�a�nie my�l�. Ju� tyle razy udowodni�e� mi,
�e wystarczy na ciebie chuchn��, a natychmiast zamieniasz
si� w ma�e skrzywdzone dziecko. Och, c� za buntownicza mina...
My�lisz, �e zwyk�ym paplaniem jeste� w stanie zmieni�
cokolwiek? To tylko czcza gadanina. Sp�jrz na mnie! Zamordowa�em dzisiaj
cztery osoby. Cztery bezbronne osoby. Widzisz to? Widzisz ich krew? Nadal
twierdzisz, �e ci� to nie obchodzi? A mo�e mam ci
opowiedzie�, jak to zrobi�em? Czy mo�e wolisz, �ebym ci to
pokaza�, co? - Snape wygl�da� w tej chwili jak szaleniec.
Sta� tu� nad Harrym, pochylaj�c si� nad nim i celuj�c
mu r�d�k� miedzy oczy. - Nie wyobra�asz sobie, do czego
jestem zdolny, ty g�upi dzieciaku, poniewa� nic nie wiesz! Nic!</p><p>- Nie boj� si� ciebie -
odpar� buntowniczo Harry, chocia� jego �ami�cy si�
g�os zdradza� co� wr�cz przeciwnego. - Nie boj�
si�! Mo�esz mnie straszy�, mo�esz odpycha� i
ciska� we mnie zakl�ciami, ale nie zmienisz ju� tego, co mi
da�e�! Bo wiem, �e ci na mnie zale�y! Nie oszukasz mnie!
Nie rozumiem tylko... dlaczego musisz tak wszystko komplikowa�? Dlaczego
nie pozwolisz mi po prostu ze sob� by�? Dlaczego?</p><p>M�czyzna zatrzyma�
si� i cofn�� nieco, spogl�daj�c na Harry'ego
nieokre�lonym wzrokiem. Ch�opak m�g�by przysi�c, �e
zobaczy� w tych zmru�onych oczach zal��ek jakiego�
odleg�ego, ukrytego g��boko b�lu, kt�rego Severus za
wszelk� cen� nie chcia� do siebie dopu�ci�.</p><p>- Potter... - Kiedy Snape
odezwa� si� w ko�cu, Harry ledwie by� w stanie go
us�ysze�, poniewa� wydawa�o si�, �e jego
g�os wydobywa si� z bardzo, bardzo daleka. - Czasami
rzeczywisto�� jest o wiele bardziej skomplikowana, ni� twoje
szybuj�ce w chmurach wyobra�enia.</p><p>Harry przekrzywi� lekko
g�ow�, czuj�c, jak do jego serca nap�ywa gor�cy
strumie� gniewu. Jego wyobra�enia? To zabrzmia�o tak, jakby
ca�e �ycie sp�dzi� pod szklan� kopu��,
w�r�d rodzinnego ciep�a i kochaj�cych, rozpieszczaj�cych go
bliskich. Jakby nie pozna� �ycia od tej najci�szej, najokropniejszej
strony, samotny i prze�ladowany, zmuszony od dziecka walczy� z czym�,
z czym nie potrafi� sobie poradzi� nawet Dumbledore!</p><p>- Doskonale wiem, jak wygl�da
rzeczywisto��! Przez ca�e �ycie rodzina traktowa�a
mnie jak skrzata domowego, a teraz prze�laduje mnie najgro�niejszy
czarnoksi�nik �wiata i wszyscy oczekuj� ode mnie, �e
go pokonam! My�lisz, �e mnie to cieszy? My�lisz, �e cieszy
mnie my�l, �e pewnego dnia b�d� musia� z nim
walczy� i umrze�? Boj� si� tego... - Jego g�os
za�ama� si� i Harry potrzebowa� chwili, �eby
odzyska� nad nim kontrol�. Twarz Severusa z�agodnia�a odrobin�
i m�czyzna opu�ci� nieco r�d�k�,
chocia� jego r�ka nadal mocno dr�a�a. - Nie chc�
umiera� - powiedzia� cicho Harry, patrz�c prosto w te
przeszywaj�ce, p�on�ce oczy. Mia� wra�enie, �e
przez chwil� widzia� w nich... cierpienie. Tak, dok�adnie tak! Wydobywaj�ce
si� z g��bi, trawi�ce dusz� cierpienie. Lecz
p�omienie szybko je poch�on�y, a Severus na powr�t
patrzy� na niego nieugi�tym spojrzeniem.</p><p>- Nie ty jeden jeste�
ofiar� w tej wojnie, Potter - wycedzi� w ko�cu
m�czyzna, a jego g�os wydawa� si� by�
wyj�tkowo opanowany, zwa�ywszy na okoliczno�ci. - Nie ty
pierwszy i nie ostatni. My�lisz, �e ci wszyscy, kt�rzy zgin�li,
tak�e nie pragn�li �y�? My�lisz, �e chcieli
z�o�y� swoje �ycie w ofierze? My�lisz, �e tylko
ty musisz po�wi�ci� co�, co jest ci najbli�sze?! -
Ostatnie zdanie Snape niemal wykrzycza�, w jego g�osie
p�on�a gorzka w�ciek�o�� i Harry mimowolnie
cofn�� si� odrobin�, wci�� jednak nie
podnosz�c si� z zimnej, kamiennej posadzki.</p><p>- Nie o to chodzi! -
krzykn��. Snape nic nie rozumia�! Zupe�nie nic! - Jeszcze
niedawno zrobi�bym to bez wahania. Nie zale�a�o mi. Ale teraz...
- Zaci�� si�, nie maj�c poj�cia, co
w�a�ciwie chce powiedzie�. - Teraz mam... co�. Ciebie. I
boj� si�, bo nie chc� tego straci�. Kiedy� zabicie
Voldemorta by�o dla mnie najwa�niejsze. Teraz... teraz ty jeste�
najwa�niejszy! Nie rozumiesz tego? - doko�czy� cicho,
czuj�c si� ju� zm�czony i kompletnie wypalony
ca�� t� sytuacj�.</p><p>M�czyzna zmru�y�
oczy i zacisn�� usta. Jego trzymaj�ca r�d�k�
d�o� zacz�a jeszcze bardziej dr�e�.</p><p>- Czasami priorytetem jest to, co
wa�ne, a nie to, co osobiste - wypowiedzia� zachrypni�tym,
odleg�ym g�osem. - I nale�y si� z tym pogodzi�,
Potter.</p><p>- Nie! - wykrzykn�� Harry,
czuj�c, �e ponownie traci nad sob� panowanie. - Nigdy si� z
tym nie pogodz�! Mo�na to po��czy�...</p><p>- Po��czy�? -
przerwa� mu Snape. - Wierz mi, �e nie mo�na. Je�eli
dopu�cisz do priorytet�w osobiste uczucia, to ju� jeste�
przegrany.</p><p>Harry zmarszczy� brwi,
wpatruj�c si� w m�czyzn� badawczym, lustruj�cym
wzrokiem.</p><p>- A jakie s� twoje priorytety,
Severusie?</p><p>- Nie prowokuj mnie, Potter -
warkn�� Snape. Jego g�os dr�a� teraz ju� bardzo
wyra�nie. Tarcza rozsypywa�a si�.</p><p>- Nie mam takiego zamiaru -
odpowiedzia� spokojnie Harry. - Chc� tylko wiedzie�, co tak
wa�nego przeszkadza ci w... byciu ze mn�. Czasami odnosz�
wra�enie, �e swoim zachowaniem pr�bujesz mnie do siebie
zniech�ci�. Jakby� chcia� trzyma� mnie na dystans. Nie
rozumiem, dlaczego tak post�pujesz. Ale chc�, �eby�
wiedzia�, �e twoje pr�by s� daremne. To jest niemo�liwe,
poniewa� ty zawsze jeste� ze mn�... - Harry przesun��
d�o� i po�o�y� j� na swoim sercu - ...tutaj -
szepn�� cicho.</p><p>W oczach Severusa co� na
chwil� zgas�o. Jego wyci�gni�ta r�ka opad�a
bezw�adnie, a r�d�ka wysun�a mu si� z
d�oni i uderzy�a o pod�og�. Sta� nad Harrym bez ruchu,
patrz�c na niego pustym, nieodgadnionym wzrokiem, jak gdyby wszystko w nim
zamar�o, ucich�o, odp�yn�o. Jak gdyby w tym jednym
jedynym momencie wszelkie dziel�ce ich mury, �ciany, bariery znikn�y.
I pozostali tylko oni.</p><p>Nagle wyraz twarzy
m�czyzny zmieni� si�. Jego oczy rozb�ys�y
�arem, a usta rozchyli�y si�, jak gdyby pr�bowa�
z�apa� haust powietrza. Pochyli� si� do przodu i opad�
na kolana, rzucaj�c si� na Harry'ego z tak� potrzeb�, jakby
umiera� z g�odu i pragnienia. Jakby do dalszego istnienia
rozpaczliwie potrzebowa� kontaktu, dotyku i ciep�a. I musia� to
dosta�, teraz, natychmiast!</p><p>Z�apa� za spodnie Harry'ego
i nie przejmuj�c si� ich rozpinaniem, poci�gn�� je
razem ze slipami w d� a� na uda. I zanim ch�opak
zd��y� wyda� z siebie jakikolwiek d�wi�k,
uni�s� mu nogi w g�r� i si�gn�� po
znajduj�c� si� w tylnej kieszeni jego d�ins�w
r�d�k�. Harry niemal nie poczu� dra�ni�cia
magii, kt�ra musn�a jego po�ladki, poniewa� nie
potrafi� oderwa� spojrzenia od pochylonej nad nim, zakrytej zlepionymi
krwi� w�osami twarzy. Snape wygl�da� jak
ob��kany, jak gdyby zupe�nie nad sob� nie panowa� i
pozwoli�, aby kierowa�o nim jedynie op�ta�cze pragnienie.</p><p>Harry zd��y� jedynie
zacisn�� d�onie na przyszpilaj�cych go do pod�ogi
przedramionach, zanim Severus wszed� w niego jednym silnym
pchni�ciem. Widzia�, jak �renice m�czyzny
rozszerzaj� si�, a otwarte usta z trudem �api� powietrze,
kiedy pulsuj�cy potrzeb� cz�onek zag��bi�
si� w jego wn�trzu. Mia� wra�enie, �e te
wbijaj�ce si� w niego oczy zanurzaj� si� w nim o wiele
g��biej, tak jakby poszukiwa�y czego�, co tylko on
m�g� im podarowa�.</p><p>Snape pochyli� si� nad nim,
wysun�� i pchn��, a jego �renice rozszerzy�y
si� jeszcze bardziej, badaj�c, penetruj�c. Harry
zacisn�� mocno wargi, zdeterminowany, by nie okaza�
jakiejkolwiek oznaki b�lu. Oddawa� mu wszystko. Wszystko, co tylko Severus
chcia�. Szeroko otwartymi oczami wpatrywa� si� w twarz Severusa,
pozwalaj�c mu wchodzi� w swoje cia�o, w sw�j umys�.
Ofiarowuj�c mu siebie w ca�o�ci.</p><p>I zobaczy�, jak po zaledwie
kilku ostrych, pe�nych potrzeby pchni�ciach Snape znieruchomia�,
a na nienaturalnie rozszerzone, strzelaj�ce niemal�e iskrami
�renice opad�y powieki, zatrzaskuj�c je w �wiecie
przyjemno�ci. Severus doszed�, wydaj�c z siebie
g��boki, gard�owy j�k i Harry czu�, jak gor�cy
penis pulsuje w nim, wyrzucaj�c z siebie co� jeszcze, co�
cieplejszego. M�czyzna wykrzywi� wargi w czym� na
kszta�t pe�nego ulgi u�miechu.</p><p>Kiedy wilgotny cz�onek
wysun�� si� z niego, Harry pozwoli�, aby nogi, kt�re sam
utrzymywa� w g�rze, opad�y na pod�og�. Severus
westchn�� tylko i opad� na niego ca�ym ci�arem,
zakrywaj�c go swoim cia�em i czarn�, splamion� krwi�
szat�. Twarz Harry'ego znalaz�a si� tu� obok
przyci�ni�tej do niej policzkiem, skierowanej ku do�owi twarzy
Snape'a. S�ysza� jego ci�ki oddech przy swoim uchu i
czu� dr�enie szczup�ego cia�a. �agodnie
wysun�� d�onie spod Severusa i owin�� je wok�
jego szyi, przyciskaj�c go do siebie jeszcze mocniej.</p><p>- Niech ci� cholera, Potter... -
wysapa� m�czyzna i Harry nie potrafi� powstrzyma�
u�miechu, kt�ry samoistnie wyp�yn�� mu na usta.</p><p>Le�eli tak przez chwil� w
ca�kowitej, ciep�ej ciszy, tak r�nej od tej
k�saj�cej, ognistej k��tni, kt�ra doprowadzi�a ich a�
tutaj. Wype�nia� j� jedynie ci�ki oddech Severusa i spokojny
Harry'ego..</p><p>Po otulaj�cej ich �agodnie
chwili czu�ego milczenia m�czyzna poruszy� si� i
powoli uni�s� na r�kach, chocia� Harry niech�tnie
wypu�ci� go ze swych obj��. Severus pochyla� si�
nad nim, spogl�daj�c na niego wzrokiem, kt�ry mo�na by�o
okre�li� jedynie jako... pokonany. Czarne w�osy okalaj�ce
t� zmarszczon� w zamy�leniu twarz, wp�otwarte,
oddychaj�ce g��boko usta, b�yszcz�ce, nawil�one
przed chwil� cienkie wargi, du�y, ostry nos i l�ni�ce
czym�, co wygl�da�o jak niedowierzanie, bezdenne oczy.</p><p>I Harry nie potrafi�
oderwa� od niego wzroku, poniewa� to by� jego Severus. Pomimo
�e wci�� mia� na sobie splamione krwi� mugoli szaty
�miercio�ercy, pomimo zaschni�tych kropli zdobi�cych jego
czo�o i skronie... Poniewa� wszystko, co robi� wcze�niej,
naprawd� nie mia�o w tej chwili �adnego znaczenia. Tutaj,
teraz... to by� ten Severus, kt�rego zna� i... kocha�.</p><p>M�czyzna uni�s�
odzian� w czarn� r�kawiczk� d�o� i
po�o�y� j� na policzku Harry'ego. Przez chwil� po
prostu wpatrywa� si� w niego bez s�owa, tak jakby postanowi�
trwale odcisn�� w pami�ci jego twarz, aby zawsze m�c j�
przywo�a�. Przycisn�� palec wskazuj�cy do jego
czo�a, dok�adnie w miejscu, w kt�rym znajdowa�a si� blizna
i �agodnym, czu�ym gestem przesun�� nim wzd�u�
skroni i policzka, a� do rozchylonych lekko warg, pozostawiaj�c
niewyra�ny, ciemnoczerwony �lad. Niemal po�era� wzrokiem
ka�dy fragment twarzy, kt�rego dotkn��, a kiedy jego palec
przebieg� po zaczerwienionych wargach Harry'ego, Severus mimowolnie obliza�
w�asne. Wygl�da� tak, jakby nagle zasch�o mu w ustach i
bardzo potrzebowa� czego�, co ugasi jego pragnienie. Powoli
przesun�� palec na brod� i wzd�u� szyi, coraz
ni�ej, poprzez klatk� piersiow� i napi�ty brzuch.
Uni�s� biodra, opieraj�c si� na kolanach i na jednej r�ce i
poprowadzi� palec poprzez ods�oni�te, wra�liwe podbrzusze
Harry'ego a� do jego na wp� twardej, le��cej na udzie
erekcji.</p><p>Ch�opak sapn��,
czuj�c szorstki dotyk przesuwaj�cy si� powoli po trzonie i
zatrzymuj�cy na samym czubku g��wki jego penisa. Wtedy jednak Severus
zabra� r�k� i uni�s� j� do swoich ust.
Z�apa� w z�by czarny materia� na opuszku palca
wskazuj�cego, kt�rym jeszcze chwil� temu w�drowa� po ciele
Harry'ego i ostro�nie zdj�� r�kawiczk�. Od�o�y�
j� na bok i wbijaj�c jeszcze intensywniejsze spojrzenie w rozszerzone
oczy ch�opaka, poprowadzi� d�oni� w d�, owijaj�c
j� wok� ciep�ej erekcji.</p><p>Harry westchn�� i
zadr�a�, czuj�c przeszywaj�cy ch��d d�oni
zamykaj�cej w u�cisku jego twardniej�cego penisa. I zanim
zd��y� w og�le przyzwyczai� si� do tego
przeszywaj�cego doznania, Snape zacz�� porusza�
r�k�. Wcale nie powoli i �agodnie. Wr�cz przeciwnie. Oczy
Harry'ego uciek�y w g��b czaszki, a d�onie wystrzeli�y
w g�r� i kurczowo zacisn�y si� na czarnej szacie, kt�ra
pod tymi wszystkimi pokrywaj�cymi j� plamami krwi mo�e i
by�a niegdy� ciemnozielona, lecz teraz w og�le nie by�o tego
wida�. Snape przesuwa� d�oni� po pulsuj�cej erekcji
Harry'ego w takim tempie, jakby za wszelk� cen� chcia�
wyci�gn�� z niego orgazm. Jakby to on potrzebowa� go
bardziej ni� j�cz�cy, wij�cy si� pod nim ch�opak.</p><p>Harry poci�gn�� za
czarn� szat�, zmuszaj�c m�czyzn� do pochylenia
si� nad nim jeszcze ni�ej. Severus opad� na �okie�, a
wtedy Harry pu�ci� materia� i kurczowo owin�� ramiona
wok� jego szyi, mocno wciskaj�c zarumienion� twarz w
ciep�� sk�r� obojczyka i przywieraj�c do niej ustami.
Chcia� go mie� jeszcze bli�ej, czu� ca�ym sob�.</p><p>R�ka Snape'a z
pewno�ci� nie by�a ju� ch�odna, o nie. Gor�cy,
odbieraj�cy zmys�y tunel palc�w, �ciskaj�cy jego
erekcj� i uderzaj�cy w drgaj�ce, wra�liwe j�dra w
po��czeniu z ostrym zapachem po��dania, wdzieraj�cym
si� w jego nozdrza i s�on� od potu sk�r�
m�czyzny, kt�r� smakowa� rozchylonymi wargami... wszystkie
te doznania by�y tak intensywne, �e zdawa�y si� omija�
jego zmys�y i trafia� prosto w l�d�wie, sprawiaj�c,
�e wystarczy�o zaledwie kilka poci�gni��, aby Harry
doszed� z g�o�nym j�kiem. Severus zacisn��
d�o� na g��wce jego pulsuj�cego penisa, pozwalaj�c, by
zosta�a pokryta ciep�ymi, bia�ymi strugami.</p><p>Cia�o Harry'ego
wygi�o si�, dr��c konwulsyjnie, a biodra
poderwa�y w g�r�, pr�buj�c jeszcze mocniej naprze� penisem
na t� gor�c� r�k�. Ch�opak zacisn��
powieki, czuj�c zawroty g�owy i przez chwil� mia�
wra�enie, �e umrze ze szcz�cia, �e to niemal
niemo�liwe, aby odczuwa� tak�... ulg�.</p><p>Dopiero, kiedy ostatnia fala orgazmu
opu�ci�a jego cia�o w prawie �e czu�y,
odpr�aj�cy spos�b, zwolni� odrobin� u�cisk,
kt�rym przyci�ga� Snape'a do siebie, nie pozwalaj�c mu si�
poruszy�. Odsun�� zarumienion� twarz, pr�buj�c
z�apa� oddech i czuj�c, jak jego napi�te mi�nie
omdlewaj�. Severus wykorzysta� to os�abienie, wysuwaj�c
si� z jego obj�� i ponownie podpar� si� na r�ce.</p><p>Harry z trudem uni�s� powieki i
kiedy zobaczy� wzrok, kt�rym spogl�da� na niego
m�czyzna, na chwil� straci� dech w piersi. Widzia� w
nim pragnienie. I czu�o��. I co� jeszcze... co�
ukrytego bardzo g��boko, lecz prze�wituj�cego ciep�ym
blaskiem z g��bi tych niesamowitych oczu. Dotykaj�cego go.
Co� jakby...</p><p>Poczu�, jak Severus wypuszcza z
u�cisku jego penisa, pozwalaj�c mu z powrotem opa�� na udo,
po czym unosi pokryt� sperm� r�k� do swoich ust i...</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy, nie
potrafi�c uwierzy� w to, co widzi.</p><p>Nie! Severus nie m�g�... On
w�a�nie... O cholera!</p><p>Obserwowa� z rosn�cym
niedowierzaniem, jak m�czyzna rozchyla wargi i wysuwa j�zyk, a
nast�pnie przesuwa nim po wilgotnych palcach, zlizuj�c z nich
nasienie. Jego powieki opad�y, a twarz wyra�a�a w tej chwili
jedynie rozkosz, tak jakby smakowanie Harry'ego by�o dla niego
prze�yciem silniejszym od orgazmu. Jak gdyby tylko w taki spos�b m�g�
zaspokoi� swoje pragnienie.</p><p>Harry wpatrywa� si� w niego
z g��bokim niedowierzaniem, oczarowany widokiem i wyrazem twarzy
Severusa, tak innym, tak subtelnym... Wiedzia�, �e ten
nieprawdopodobny obraz zostanie z nim ju� na zawsze, �e b�dzie
go widzia� w snach, na jawie, wsz�dzie. Severus zlizuj�cy,
smakuj�cy jego sperm�... To by�o niemal wi�cej, ni�
potrafi� znie��.</p><p>Kiedy na wilgotnej d�oni nie
zosta�o ju� ani kropli, m�czyzna opu�ci�
r�k� i opar� j� na pod�odze, unosz�c powieki.</p><p>P�omienie. B�l. Rozkosz.
T�sknota.</p><p>Harry zamruga�, nie
b�d�c pewnym, czy to, co ujrza� w czarnych �renicach, nie
przywidzia�o mu si�. Oczy Snape'a nadal by�y ciemne i
g��bokie, lecz tym razem tli�o si� w nich co�
jeszcze...</p><p>Harry zrozumia�, co to takiego,
kiedy Severus pochyli� si� nagle, opadaj�c na �okcie i
wtulaj�c twarz w jego gor�c� szyj�. A potem
us�ysza� wypowiedziane cichym, zachrypni�tym g�osem
s�owa:</p><p>- Przyjd� jutro wieczorem.
Przygotuj� kolacj�. I... przynie� ze sob� pi�am�
i szczoteczk�. Je�li chcesz.</p><p>I Harry nie potrafi�
powstrzyma� ciep�ego u�miechu, kt�ry wyp�yn�� mu
na usta, poniewa� wiedzia�, �e tym razem... to nie on
zosta� z�amany.</p><empty-line/><p>* "Dance with the devil" by
Breaking Benjamin</p><p><strong>--- rozdzia� 42 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>42. Special evening</strong></p><p>I want it now</p><p>I want it now</p><p>Give me your heart and your soul</p><p>And I'm breaking out</p><p>I'm breaking out</p><p>Last chance to lose control*</p><empty-line/><p>TRAGICZNA NOC W HAMPSTONE - 12
ZAMORDOWANYCH MUGOLI</p><p>- krzycza� nag��wek na
pierwszej stronie "Proroka Codziennego", kt�rego Harry
po�o�y� obok swojego talerza ze �niadaniem. Nie chcia�
tego czyta�, nie mia� na to si�y. Zacisn�� jedynie
usta i wbi� wzrok w niedoko�czon� kie�bask�,
czuj�c �e nagle straci� ca�y apetyt. Mia�
wra�enie, �e �o��dek zacisn�� mu si� w
supe�.</p><p>Ani Snape, ani Dumbledore nie
pojawili si� na �niadaniu. K�tem oka widzia�, jak
pi�toklasista z Hufflepuffu rozk�ada sw�j egzemplarz
"Proroka" i wraz z siedz�cym obok drugim Puchonem w podobnym
wieku rozpoczyna szeptan� rozmow�, pe�n� przera�onych
westchnie� i niedowierzaj�cego kr�cenia g�owami. Do
Harry'ego dociera�y jedynie urywki wypowiadanych przez nich zda�:</p><p>- ...obdarta ze sk�ry...
wyobra�asz sobie...</p><p>- ...cztery doszcz�tnie spalone
domy... okropie�stwo...</p><p>- ...p�toraroczne dziecko...
wszystkie ko�ci by�y po�amane i zmia�d�one...</p><p>- ...to straszne... dobrze, �e
zosta�em w Hogwarcie...</p><p>Harry pragn�� jedynie tego,
�eby si� zamkn�li. Nie chcia� na to patrze�, nie
chcia� o tym s�ucha�. Nie teraz, nie dzisiaj, nie w taki
dzie�!</p><p>- Harry, wszystko w porz�dku?
Wygl�dasz, jakby zaatakowa�y ci� wy�eraki. To takie
ma�e stworzenia, kt�re wchodz� przez nos, kiedy kto� jest
przygn�biony, i wyjadaj� jego m�zg. A przez to popada si� w
jeszcze wi�ksze przygn�bienie, bo my�li maj� mniej miejsca
i ci�gle kr��� w k�ko.</p><p>Harry zamruga� i odwr�ci�
g�ow� w stron� siedz�cej obok Luny. Krukonka wbija�a w
niego zatroskane spojrzenie i w pierwszej chwili mia� ogromn�
ochot� opowiedzie� jej o tym, o czym my�la� przez
reszt� nocy, kiedy w ko�cu wr�ci� do swojego dormitorium, o tym
wszystkim, co nie pozwala�o mu zasn��. O tym, �e to Snape zamordowa�
tych mugoli, a on si� wczoraj z nim pieprzy�, tu� po tym jak to
zrobi�... �e nawet przez sekund� o nich nie pomy�la�,
kiedy z niedowierzaniem patrzy�, jak Severus zlizuje z palc�w jego sperm�,
smakuj�c j� niczym ambrozj�. O tym, �e Snape rzuci� w
niego kl�tw�, �e chcia� rzuci� w niego Cruciatusem,
ale on go z�ama� i poczu� si� wtedy tak niewymownie
szcz�liwy, �e wszystko inne przesta�o mie� dla niego
znaczenie. O tym, �e jak wr�ci� do dormitorium i spojrza� w
lustro, jego twarz by�a pokryta ich krwi�, kt�r� Severus
pozostawi� na jego sk�rze niczym pi�tno. O tym, �e jego
wn�trzno�ci wywraca�y si� za ka�dym razem, kiedy o tym
pomy�la�, ale jednocze�nie nie potrafi� pozby� si�
p�on�cej w sercu rado�ci z powodu tego, �e uda�o mu
si� go z�ama� i �e sp�dzi dzisiaj z nim wiecz�r, i
noc, i Severus pozwoli� mu przynie�� szczoteczk� i
pi�am�, i...</p><p>...do diab�a!</p><p>- Tak, w porz�dku - wydusi�
w ko�cu. Dziewczyna zmarszczy�a brwi, po czym przenios�a wzrok
na le��c� na stole gazet�, a na jej obliczu pojawi�o
si� co�, jakby... zrozumienie.</p><p>- Och, chyba znalaz� si�
pow�d - powiedzia�a beztrosko, po czym, jak gdyby nigdy nic,
z�apa�a gazet� i schowa�a j� w swojej kolorowej
torebce ozdobionej paznokciami. - M�j tatu� zawsze powtarza, �e nie
warto dr�czy� si� tym, na co nie mamy wp�ywu. Ale dodaje,
�e w takim razie powinno si� to opisa�. Wtedy inni zaczn�
si� tym dr�czy�. Ale nie s�dz�, �eby to by�
taki dobry pomys�. Wtedy nie tylko inni mogliby zacz�� si�
dr�czy�, ale te� zadr�czyliby nas... Nie uwa�asz? -
Pos�a�a mu szeroki u�miech.</p><p>Harry zamy�li� si�.
Chyba nie mia� g�owy do takich zakr�conych, filozoficznych
rozwa�a�.</p><p>- Co? - zapyta�,
mru��c oczy. Luna pochyli�a si� ku niemu i wyszepta�a:</p><p>- Chodzi tylko o to, �e
najwa�niejsze jest to, co ty czujesz. A nie to, co dzieje si�
wok�. Harry, tylko ty czujesz b�l, kiedy zranisz si� w
r�k�.</p><p>Ch�opak zamruga�,
kompletnie nie rozumiej�c, do czego zmierza�a jego przyjaci�ka.</p><p>- A wi�c nikt nie ma prawa
wmawia� ci, �e nie powiniene� go odczuwa�. Bo ten b�l jest
tylko tw�j, nale�y do ciebie. Oni go nie czuj� i nie rozumiej�.
A wi�c nie powiniene� mie� z tego powodu wyrzut�w sumienia.</p><p>Harry u�miechn��
si� lekko i pokiwa� g�ow�. Nie powiedzia� nawet
s�owa, a ona i tak wiedzia�a, co go gryz�o. Jak?</p><p>Nie mia� ju� jednak apetytu.
W zwi�zku z tym po�egna� si� i powolnym krokiem ruszy�
w stron� Wie�y Gryffindoru. Tej nocy w og�le nie zmru�y�
oka. Zreszt� kiedy wr�ci� do siebie, by�a ju� prawie
trzecia, a on by� tak roztrz�siony i podekscytowany wszystkimi
wydarzeniami, �e nawet przez chwil� nie pomy�la� o
czym� tak trywialnym jak sen. W jego g�owie wirowa�y my�li
i wspomnienia. I obraz Snape'a... Snape'a ubranego w szaty
�miercio�ercy, Snape'a pokrytego krwi�, Snape'a patrz�cego
na niego tak, jakby Harry by� jakim�... cholernym cudem natury.</p><p>I jego serce roztapia�o
si�, zapominaj�c o brudzie i wyrzutach sumienia.</p><p>***</p><p>Po raz pi�ty w ci�gu
zaledwie dw�ch minut Harry przejrza� si� w lustrze, sprawdzaj�c,
czy aby na pewno dobrze wygl�da. Tym razem nie mia� do dyspozycji ani
ekspedientki, ani Ginny, po reakcjach kt�rych m�g�by to oceni�.</p><p>Severus powiedzia�, �e
przygotuje kolacj�, co samo w sobie by�o tak abstrakcyjne, �e
wymaga�o szczeg�lnego ubioru. Na dodatek mia�a to by� ich
ostatnia wsp�lna noc, poniewa� jutro po po�udniu mieli wr�ci�
wszyscy uczniowie, a to oznacza�o koniec ich codziennych, a tak�e
ca�onocnych spotka�. Harry'emu by�o przykro z tego powodu,
szczeg�lnie, �e po tym, co wydarzy�o si� dzisiejszej nocy,
podejrzewa�, i� teraz wszystko si� zmieni i b�dzie
wygl�da� zupe�nie inaczej. I mia� szczer�
nadziej�, �e b�dzie to zmiana na lepsze.</p><p>Ponownie spojrza� w lustro i
spr�bowa� wyg�adzi� zagniecenia na ciemnogranatowej
przylegaj�cej do cia�a bluzce, uszytej z mi�kkiego, przyjemnego
w dotyku materia�u i ozdobionej bia�ymi paskami oplataj�cymi
przeguby troch� zbyt d�ugich r�kaw�w. Dopasowa� do tego
r�wnie ciemne, granatowe spodnie z materia�u przypominaj�cego nieco
d�ins, ale znacznie g�adszego w dotyku, i czarne buty.</p><p>Wydawa�o mu si�, �e
prezentuje si� dobrze, ale brak jakiegokolwiek potwierdzenia
sprawia�, i� wcale nie by� tego taki pewien. Chcia� po
prostu �adnie si� ubra�. To mia� by� w ko�cu
wyj�tkowy wiecz�r. Mia� nadziej�, �e i tym razem Snape to
doceni. W ko�cu czeka� na t� chwil� przez ca�y
d�u��cy mu si� niemi�osiernie dzie�.</p><p>Severus nie pojawi� si� na
�adnym posi�ku, a Harry zosta� jeszcze przed obiadem
zaprz�gni�ty przez profesor McGonagall do czyszczenia Wielkiej Sali
po sylwestrowych fajerwerkach. Po po�udniu uda� si� w odwiedziny
do Hagrida. Przy po�egnaniu oznajmi�, �e nie przyjdzie na
kolacj�, poniewa� jest zm�czony po poprzedniej nieprzespanej
nocy i chcia�by si� wcze�niej po�o�y�.</p><p>Kilka razy przyg�adzi�
stercz�ce na wszystkie strony w�osy, co okaza�o si�, jak
zwykle, ca�kowicie bezskutecznym dzia�aniem, po czym
u�miechn�� si� do swojego odbicia w lustrze,
z�apa� torb�, do kt�rej zapakowa� wcze�niej
pi�am� i kosmetyki wraz z Map� Huncwot�w. Zarzuci� na
siebie peleryn� niewidk� i, prze�ykaj�c zdenerwowanie oraz
niecierpliwy u�cisk w �o��dku, zszed� do loch�w.</p><p>Kiedy zatrzyma� si� przed
drzwiami, by� ju� tylko chodz�cym k��bkiem nerw�w. Nie
wiedzia�, czego mo�e si� spodziewa�. Co prawda Severus
zachowywa� si� wczoraj, kiedy Harry opuszcza� jego komnaty,
wyj�tkowo... hmm, mo�na by powiedzie�, �e uprzejmie, gdyby
to s�owo, w po��czeniu z Severusem Snape'em nie stanowi�o
takiego oksymoronu. No, powiedzmy, �e wyj�tkowo... spokojnie. Ale
Harry zna� go ju� na tyle, aby wiedzie� jedno - nigdy nie
by� w stanie przewidzie� jego zachowania, a �wiadomo��
tego, poza tym, �e niew�tpliwie denerwuj�ca, by�a
jednocze�nie niezwykle... ekscytuj�ca.</p><p>Podni�s� wi�c
r�k�, aby dotkn�� drzwi, kt�re, jak zawsze, otworzy�y
si� samoczynnie, i przeszed� przez gabinet, zdejmuj�c po drodze
peleryn� i czuj�c pe�ne niecierpliwego oczekiwania drapanie w
�o��dku. Kiedy wszed� do salonu pogr��onego w
drgaj�cych mi�kko na �cianach p�cieniach, pierwszym, co
zobaczy�, by�o wbite w niego i nieruchome spojrzenie czarnych oczu
siedz�cego w fotelu i najwyra�niej czekaj�cego na niego od
jakiego� ju� czasu Severusa. Mia� nieodparte wra�enie,
�e kiedy tylko wszed�, spojrzenie sta�o si� jeszcze
bardziej przenikliwe, a lekki u�miech, kt�ry pojawi� si� na
twarzy m�czyzny, wytr�ci� go z r�wnowagi. Tak samo, jak te
niesamowite oczy, kt�re ze�lizn�y si� po jego ciele,
obejmuj�c ca�� sylwetk� w niemal fizyczny spos�b.
U�miech na twarzy Severusa sta� si� szerszy i Harry niemal
ca�kowicie zapomnia�, do czego s�u�� struny
g�osowe, kiedy zorientowa� si�, �e m�czyzna
najprawdopodobniej w�a�nie... ucieszy� si� na jego widok.</p><p>- Ee... - wyduka� w ko�cu.
- Dobry wiecz�r, S-Severusie.</p><p>- Dobry wiecz�r, Potter - odpar�
spokojnie m�czyzna i Harry mia� przez chwil�
wra�enie, �e zaraz b�dzie zmuszony szuka� na pod�odze
swojej szcz�ki.</p><p>Snape mu odpowiedzia�. C�,
to by�o... osobliwe.</p><p>Jego spojrzenie pad�o na
zastawiony kilkoma talerzami stolik. Dojrza� pieczonego kr�lika, ryb�
w galarecie i chyba... gruszki polane czekolad�. Zamruga�,
zaskoczony, poniewa� nie przypomina� sobie, aby tego typu dania kiedykolwiek
zago�ci�y na sto�ach uczni�w Hogwartu. Wygl�da�o na
to, �e Snape przygotowa� wszystko sam.</p><p>Kolejna rzecz do odnotowania na
li�cie "szok�w wieczoru".</p><p>Obok pustych talerzy sta�y po
dwa kieliszki. W jednym znajdowa� si� ciemnoczerwony, aksamitny
p�yn, w drugim jasno��ty, przezroczysty nap�j z b�belkami.</p><p>- Och, to wygl�da naprawd�
smakowicie - powiedzia� w ko�cu Harry, kiedy uda�o mu si�
pokona� zaskoczenie. Od�o�y� na bok peleryn� oraz
torb� i podszed� bli�ej, a nast�pnie opad� mi�kko
na fotel. M�czyzna �ledzi� uwa�nie ka�dy jego
ruch.</p><p>Dlaczego Severus patrzy� na
niego w taki dziwny spos�b? Zupe�nie inny ni� zazwyczaj. Harry
czu� si� nieswojo pod wp�ywem tego spojrzenia, ale nie
potrafi� okre�li�, dlaczego.</p><p>- Sam to wszystko
przygotowa�e�? - zapyta�, spogl�daj�c na zastawiony
potrawami st�.</p><p>- Czasami umiej�tno��
warzenia trucizn i eliksir�w przydaje si� na co� - odpar�
m�czyzna, u�miechaj�c si� samym k�cikiem ust. -
W por�wnaniu z nimi tego typu rzeczy nie wydaj� si� skomplikowane. -
Po tych s�owach pochyli� si� i na�o�y� na talerz
Harry'ego kawa�ek kr�lika w pachn�cym sosie winnym.</p><p>- Dla mnie to jest bardzo
skomplikowane - odpowiedzia� Harry, bior�c do r�ki widelec i
u�miechaj�c si� szeroko. - Pomimo, �e gotowa�em dla
Dursley�w, odk�d sko�czy�em osiem lat, i tak nie potrafi�bym
zrobi� czego� takiego. Kiedy� przypali�em nale�niki
francuskie i za kar� przez trzy dni dostawa�em tylko wod� i
chleb. - Widz�c, �e oczy Severusa nienaturalnie si�
rozszerzaj�, wepchn�� sobie do ust widelec z jedzeniem,
postanawiaj�c �e lepiej b�dzie, je�eli ju� si�
zamknie, bo za chwil� pogr��y si� ca�kowicie. - Mmmm,
pyszne - wymrucza� z zachwytem, kiedy prze�kn�� pierwszy
k�s.</p><p>Snape nie tkn�� jedzenia.
Patrzy� na Harry'ego tak, jakby zobaczy� go po raz pierwszy w
�yciu.</p><p>- Czy Dumbledore wiedzia� o tym,
�e twoi krewni ci� g�odzili? - zapyta� w ko�cu.</p><p>- Ee... - Harry zamar� z
widelcem w po�owie drogi do ust. - Ja.. nie wiem. Mo�e. Chyba. Nie
wiem, czy to mo�na nazwa� g�odzeniem, oni po prostu...</p><p>- ...niech�tnie dawali ci
jedzenie - doko�czy� za niego Snape.</p><p>- Tak. Nie. To znaczy... - Harry
westchn�� g��boko. Sam ju� nie wiedzia�, jak to
wyja�ni�. Po co w og�le si� odzywa�? - My�l�,
�e oni... c�, w ko�cu dali mi dach nad g�ow� i
wychowali mnie i robili wszystko, co w ich mocy, �eby...</p><p>- Czy to s� ich s�owa, czy
twoje? - przerwa� mu ostro Severus. Harry w�o�y� do ust
kolejny k�s i uciek� wzrokiem. Jak mia� na to odpowiedzie�?</p><p>- Oni... starali si�.
Nienawidzili mnie, wi�c mogli mnie po prostu wyrzuci� na ulic�,
a nie zrobili tego.</p><p>- I uwa�asz, �e to jest
jakiekolwiek usprawiedliwienie dla g�odzenia, bicia...</p><p>- Ale oni nie...</p><p>- ...katowania, prze�ladowania
i... - Severus urwa� nagle i zacisn�� usta, jakby
powiedzia� co�, czego nie powinien. Harry wpatrywa� si� w
niego szeroko otwartymi oczami. - Niewa�ne - odezwa� si� po
chwili, wsuwaj�c widelec do ust.</p><p>Harry czu� nap�ywaj�ce
do serca ciep�o, kiedy patrzy� na zmarszczone czo�o pochylonego
nad kolacj� Severusa. Nie my�la�, �e m�czyzna
a� tak przejmie si� tym, co spotyka�o go u Dursley�w. My�la�,
�e tak ju� musia�o by�. Dumbledore jako� nigdy
si� tym zbytnio nie przejmowa�, nigdy nie wygl�da� na
tak... oburzonego.</p><p>A ta my�l by�a niezwykle
s�odka, pomimo goryczy, kt�r� przywo�ywa�a.</p><p>- Nie my�l sobie, �e zawsze
by�em uleg�y i pozwala�em im na wszystko - powiedzia�,
bior�c kolejny k�s. Poczu� na sobie wzrok m�czyzny. -
Buntowa�em si�. W wakacje przed trzeci� klas�
nadmucha�em swoj� ciotk�. - Zachichota�, widz�c
zaskoczone spojrzenie m�czyzny. - Przez przypadek. A p�niej...
spakowa�em si� i uciek�em.</p><p>Brwi Severusa pow�drowa�y w
g�r�.</p><p>- Co prosz�? -
Prze�kn�� jedzenie i wbi� w Harry'ego niedowierzaj�ce
spojrzenie.</p><p>- Uciek�em. Mia�em ich
dosy�. Wiem, co chcesz powiedzie� - ubieg� Severusa, kt�ry
ju� otwiera� usta. - To by�o dziecinne, g�upie i niebezpieczne,
ale musia�em. Nie mog�em ju� tam wytrzyma�.
Natkn��em si� wtedy na B��dnego Rycerza. I wszystko
sko�czy�o si� dobrze.</p><p>- Zawsze mia�e� wi�cej
szcz�cia ni� rozumu - prychn�� Severus i Harry nie
potrafi� powstrzyma� u�miechu rozbawienia.</p><p>- P�niej ju� si� mnie
bali i przez wi�kszo�� czasu zostawiali mnie w spokoju. I do tej
pory tak jest. Lubi� udawa�, �e nie istniej�. To dla nich
wygodne - m�wi�, bior�c kolejny k�s. - Przynajmniej ju�
mnie nie n�kaj�. - Si�gn�� po kieliszek z winem i
wzi�� kilka orze�wiaj�cych �yk�w. Severus tak�e
si�gn�� po kieliszek. - A wi�c widzisz, �e nie musisz
si� ju� tak o mnie martwi�. - Harry wyszczerzy� si� i
nie potrafi� opanowa� parskni�cia �miechem, kiedy po tych
s�owach m�czyzna zakrztusi� si� swoim winem.</p><p>- Twoje �udzenie si�
pochlebia mi - odpar� cicho Severus, spogl�daj�c mu prosto w
oczy.</p><p>- Wiesz, mam bogat�
wyobra�ni� - rzuci� bezczelnie Harry. - Potrafi� sobie
wyobrazi� wiele rzeczy...</p><p>Oczy Snape'a rozb�ys�y
zainteresowaniem.</p><p>- Na przyk�ad?</p><p>"Na przyk�ad, jak mnie
ca�ujesz..." - pomy�la�, ale nie odwa�y� si�
powiedzie� tego g�o�no. Obliza� wargi i przez chwil�
po prostu wpatrywa� si� w te przyci�gaj�ce go, g��bokie
oczy naprzeciw.</p><p>- Na przyk�ad rzeczy, kt�rych
nie mog� mie�...</p><p>Severus pokr�ci�
g�ow� i si�gn�� po p�misek z ryb�.</p><p>- Nie mo�emy mie�
wszystkiego - powiedzia�, kiedy ju� na�o�y� sobie i
Harry'emu i odstawi� talerz z powrotem na st�. W jego g�osie
zabrzmia�a jaka� gorzka nuta.</p><p>Ch�opak zagryz� warg�.
Rejony, w kt�re si� zapuszcza�, by�y zbyt... grz�skie,
dlatego wola� si� wycofa�, p�ki jeszcze m�g�.
Wzi�� widelec i zanurzy� go w rybie.</p><p>- Wiesz... �e to nasz ostatni
wsp�lny wiecz�r. I noc - odezwa� si� po chwili. Severus spojrza�
na niego znad kieliszka.</p><p>- I?</p><p>- No... chcia�em si� tylko
upewni�, czy wiesz - powiedzia�, rumieni�c si� lekko. -
Zostan� nam tylko szlabany. M�g�by� czasami na lekcji... no
wiesz, wlepi� mi jaki� dodatkowy szlaban, �eby�my mogli
widywa� si� cz�ciej. - Uni�s� g�ow� i
napotka� wbity w siebie wzrok m�czyzny.</p><p>- Nie uwa�am, aby to by�
dobry pomys� - przyzna� z powag� Severus. - I tak masz ze
mn� szlabany dwa razy w tygodniu. Gdybym pr�bowa� da� ci ich
jeszcze wi�cej, mog�oby si� to wyda� podejrzane, a przynajmniej
poci�gn�oby za sob� kilka niewygodnych pyta�, a tego
nie chcemy, prawda?</p><p>Harry westchn��.</p><p>- Nie, nie chcemy.</p><p>- Grzeczny ch�opiec.</p><p>Harry zobaczy� kr�tki
rozb�ysk w oczach Severusa i pozwoli� swoim ustom
rozci�gn�� si� w u�miechu, pomimo rozczarowania, kt�re
poczu�.</p><p>- W takim razie b�d�
musia� cz�ciej si� masturbowa� - odpar�
wyzywaj�co i z satysfakcj� zobaczy�, jak brwi
m�czyzny w�druj� w g�r�. - Zaczn� ju� jutro
wieczorem. Podejrzewam, �e do tego czasu b�d� ju� zupe�nie
twardy. Nie dotkniesz mnie przecie� przez... ile? Chyba przez p�
dnia... - Nie potrafi� ju� wytrzyma� i roze�mia�
si�. Severus rzuci� mu na wp� rozbawione, na wp� zdumione
spojrzenie.</p><p>- Bezpo�redni jak zawsze -
mrukn��, bior�c ostatni k�s ryby.</p><p>- Nigdy ci to nie przeszkadza�o.
Zreszt� podejrzewam... �e b�dziesz robi� to samo - powiedzia�
wyzywaj�co.</p><p>- I nie przeszkadza. Ale musz�
ci� rozczarowa�... moje r�ce b�d� zaj�te
czym� zupe�nie innym.</p><p>Harry poczu� nag�y,
niewyt�umaczalny u�cisk w sercu.</p><p>- Czyli?</p><p>- To nie tw�j interes, Potter -
odpar� spokojnie m�czyzna, a jego oczy b�yszcza�y,
kiedy to m�wi�. Harry wiedzia�, �e nie wyci�gnie z niego
odpowiedzi, lecz pomimo tego pr�bowa� jeszcze kilka razy, zajadaj�c
si� Pi�kn� Helen� - tak, Severus zdradzi� mu
nazw� "tej przepysznej potrawy z gruszek" - i �artuj�c
z nim na r�ne tematy (chocia� �artowanie to ostatnia rzecz,
jak� spodziewa� si� kiedykolwiek robi� z Mistrzem
Eliksir�w).</p><p>- To by�o przepyszne -
westchn�� Harry, kiedy wzi�� ostatni kawa�ek gruszki i
zebra� ni� sos czekoladowy, po czym w�o�y� do ust i
pozwoli�, aby rozpu�ci�a mu si� na j�zyku. - To
najlepsza rzecz, jak� w �yciu jad�em - o�wiadczy�, gdy
ju� prze�kn�� reszt� cudownej s�odyczy i
otworzy� oczy, spogl�daj�c z zachwytem na u�miechaj�cego
si� pod nosem Snape'a.</p><p>Si�gn�� po kieliszek i
wypi� reszt� szampana. B�belki spieni�y mu si� w
ustach, przyjemnie masuj�c jego podniebienie. Westchn�� i
spojrza� na Snape'a nieco ju� rozbieganym, m�tnym wzrokiem.
Podoba�o mu si� to, jak nap�j rozgrzewa� jego
wn�trzno�ci i rozlu�nia� go.</p><p>- Ja... ee... - duka�, nie
potrafi�c zmusi� swojego umys�u do normalnego funkcjonowania.
Nie, kiedy Severus przez ca�y czas wbija� w niego [i]takie[/i]
spojrzenie. No i kiedy troch� za bardzo kr�ci�o mu si� w
g�owie od wypitego alkoholu. - M�g�bym sobie jeszcze nala�? -
zapyta� i pomacha� pustym kieliszkiem.</p><p>- Nie kr�puj si�. - Mistrz
Eliksir�w wskaza� w stron� barku.</p><p>- Nie zamierzam - odpar� i
u�miechn�� si� promiennie. Oczy m�czyzny
rozszerzy�y si� na moment i Harry odni�s� wra�enie, �e
Severus niemal poch�ania wzrokiem jego u�miech.</p><p>Podni�s� si� i
podszed� do blatu, obok kt�rego znajdowa� si� barek.
Postawi� kieliszek na ciemnym drewnie i otworzy� drzwiczki szafki.</p><p>- Jak to si� nazywa�o? -
zapyta�, spogl�daj�c na rz�d r�nego rodzaju butelek.</p><p>- Dom P�rignon - us�ysza�
cich� odpowied�. Pochyli� si�, mru��c oczy i
odczytuj�c nazwy na etykietach. Chianti, Chablis, Jack Daniels, Absinthe,
Martini, Bourbon, Tequila... Jest!</p><p>Wyj�� z szafki ciemn�,
b�yszcz�c� butelk� i postawi� j� na blacie, aby
wyci�gn�� korek, ale wtedy poczu� ruch za plecami i
tu� obok niego pojawi�a si� odziana w czarny materia�
r�ka Severusa, kt�ra zanurzy�a si� w szafce i z�apa�a
kwadratow� butelk� z czarn� etykiet� Jack Daniels.</p><p>- Ja te� si� napij�. -
G�os m�czyzny by� dziwnie zduszony i zachrypni�ty.
Harry obserwowa�, jak szczup�a r�ka stawia butelk� na
blacie i zaciska si� na niej nieco zbyt mocno. S�ysza� za
sob� ci�ki, przyspieszony oddech i niemal wyczuwa� na
sobie dotyk ciemnego, intensywnego spojrzenia. Lecz zanim zd��y�
odwr�ci� g�ow�, zanim zd��y� wykona�
jakikolwiek ruch, zobaczy�, jak r�ka m�czyzny odtr�ca
nagle butelk� i - o bogowie! - obejmuje go w pasie, podczas gdy druga
oplata si� wok� jego klatki piersiowej niczym w��,
zaciskaj�c si� z tak� si��, jakby zamierza�a
pozbawi� go tchu. Severus przyci�gn�� go do siebie i
obj�� mocno, niemal �apczywie, wtulaj�c twarz w jego
w�osy i g��boko wci�gaj�c w nozdrza ich zapach.</p><p>Zaleg�a absolutna cisza, a Harry
s�ysza� jedynie g�o�ne bicie w�asnego serca, kt�re
wydawa�o si� krzycze� o cholera o cholera o cholera w rytmie uderze�.</p><p>Severus przyciska� go do siebie
z tak� si��, jakby obawia� si�, �e Harry
m�g�by w ka�dej chwili wyrwa� si� i uciec, jakby nigdy nie
zamierza� wypu�ci� go ze swych obj��. By�o w tym
zach�annym u�cisku co� takiego... jaka� nieodparta potrzeba
blisko�ci, nag�a i najwyra�niej nie do ko�ca
u�wiadomiona, impuls, kt�ry kaza� Severusowi z�apa�,
przygarn��, dotkn��, poczu�... Tak blisko...</p><p>I Harry podda� si� temu,
ch�on�c zapach szeleszcz�cych wok� siebie ciemnych szat,
gor�cy oddech owiewaj�cy jego w�osy i si��
oplataj�cych go szczelnie ramion... I wiedzia�, �e od teraz
wszystko ju� b�dzie dobrze. �e wraz z jego wczorajszym
ma�ym zwyci�stwem wszystko si� zmieni�o... Poczu�, jak
do jego serca wlewa si� ciep�o, a oczy zaczynaj� go
niezno�nie szczypa�.</p><p>Z trudem uda�o mu si�
prze�kn�� �lin�, poniewa� mia�
wra�enie, �e co� kwa�nego ulokowa�o si� w jego
gardle, nienaturalnie je zw�aj�c. Westchn��
g��boko, zatapiaj�c si� jeszcze bardziej w u�cisku
ramion Severusa.</p><p>Ale wtedy m�czyzna
poruszy� si�. Impuls wycofa� si�, zast�piony
ch�odn� �wiadomo�ci�. Severus
odchrz�kn�� i wypu�ci� Harry'ego, odsuwaj�c
si� od niego. Wzi�� do r�ki butelk� i bez s�owa
skierowa� si� z powrotem do stolika. Ch�opak sta� przez
chwil�, pr�buj�c walczy� z zatapiaj�cym jego
wn�trzno�ci gor�cem, z tym niemo�liwie
skr�caj�cym si� w �o��dku pragnieniem, by
ponownie poczu� to ciep�o. Odkorkowa� butelk� i bez
zastanowienia przy�o�y� j� do ust, bior�c kilka
solidnych �yk�w. Och tak, poczu� gor�co... rozlewaj�cy
si� po ciele �ar, kt�ry kaza� mu zapomnie� o szampanie,
zapomnie� o kolacji, zapomnie� o wszystkim i skierowa� swoje
kroki do fotela, w kt�rym siedzia� Severus, wpatrzony w swoj�
szklank� i najwyra�niej zastanawiaj�cy si� nad czym�.
To w�a�nie ten �ar kaza� mu z�apa� t�
szklank� i wyj�� mu j� z d�oni, ignoruj�c
zaskoczone spojrzenie ciemnych oczu, a p�niej usi��� mu na
kolanach i ople�� r�kami szczup�e ramiona,
przywieraj�c do niego ca�ym cia�em. Ca�ym dr��cym,
po��daj�cym blisko�ci cia�em.</p><p>Kr���cy w jego
�y�ach alkohol zdawa� si� nim kierowa� i krzycze�
mu do ucha, jak bardzo pragnie tego m�czyzny. I Harry czu� to
pragnienie ca�ym cia�em, pozwala� mu sterowa� sob� i
jedyne, co go w tej chwili obchodzi�o, to zaspokojenie go, to czucie
Severusa swoj� sk�r�, ustami i wype�nienie nim swoich l�d�wi.
Przywar� wargami do ch�odnej szyi, zamkn�� oczy i
zacz�� j� ca�owa�, wch�aniaj�c jej smak
wszystkimi zmys�ami. Przycisn�� usta do miejsca, w kt�rym
wyczuwa� przyspieszony puls i pozostawi� je tam przez kilka chwil,
rozkoszuj�c si� ka�dym �agodnym uderzeniem
przep�ywaj�cej pod sk�r� krwi. Po chwili jednak porzuci� to
miejsce, zamykaj�c w rozpalonych wargach mi�kki p�atek ucha.</p><p>- Mmm... - mrukn�� Severus,
odchylaj�c nieco g�ow� i pozwalaj�c Harry'emu
si�gn�� g��biej. Ch�opak s�ysza�
jedynie szale�cze bicie w�asnego serca, kiedy pozwoli� swojemu
j�zykowi w�drowa� po ciep�ym wn�trzu i liza�
przestrze� za uchem, podczas gdy czarne kosmyki �askota�y jego
twarz, muska�y nos i wpada�y za okulary. Pomruki, kt�re wydawa�
z siebie m�czyzna, by�y dla niego niczym najpi�kniejsza
muzyka i tylko on, do diab�a, tylko on wiedzia�, jak je z niego
wydoby�.</p><p>- Lubisz, kiedy to robi�? -
zapyta� cicho, �api�c w z�by p�atek i
poci�gaj�c go lekko, niczym niesforny szczeniak, kt�ry dorwa�
ulubion� zabawk�.</p><p>- Uhm... - wymrucza� Severus,
sztywniej�c na moment i zaciskaj�c d�onie na biodrach Harry'ego.
Ch�opak u�miechn�� si� do siebie i zacz��
nieznacznie porusza� biodrami. Zduszony j�k, kt�ry wyrwa� si�
z pomi�dzy cienkich warg m�czyzny, by� dla niego
najlepszym zapewnieniem, �e Severus jest r�wnie podniecony, jak on sam.
Czu� to podniecenie, kiedy przesuwa� biodrami po twardniej�cej z
ka�d� chwil� wypuk�o�ci w spodniach
m�czyzny, kiedy ociera� si� o ni� swoj�
w�asn� uwi�zion� i tward� erekcj�.</p><p>Kr�ci�o mu si� w
g�owie, ale nie wiedzia�, czy to z powodu alkoholu, czy
kr���cej w �y�ach ekscytacji. I chcia�
wi�cej. Chcia� czu� j� na sk�rze, w ka�dym zakamarku
swojego cia�a. I chcia�, aby Severus tak�e j� czu�.</p><p>- Lubisz mnie pieprzy�? -
zapyta� wprost w ucho m�czyzny, owiewaj�c je gor�cym,
przyspieszonym oddechem.</p><p>- Owszem. Musz� przyzna�,
�e jest to ca�kiem przyjemne - odpar� cicho Snape, wsuwaj�c
ch�odne d�onie pod jego bluzk� i dotykaj�c rozgrzanej
sk�ry, a Harry oczami wyobra�ni zobaczy� kr���cy po
cienkich wargach u�mieszek.</p><p>- O czym my�lisz, kiedy to
robisz? O czym my�lisz, kiedy mnie r�niesz? - Harry
przesun�� nieco twarz, aby zerkn�� na oblicze
m�czyzny. Severus gryz� wargi. Och, czy�by podoba�a
mu si� ta �wi�ska gadka?</p><p>- O twoich okr�g�ych
po�ladkach - odpar� nieco zdyszanym g�osem,
b��dz�c dr��cymi d�o�mi po plecach
Harry'ego, kt�ry mrucza� cicho z przyjemno�ci. - O tobie,
kl�cz�cym przede mn� z wypi�tym ty�kiem i
rozstawionymi szeroko nogami. O tym, w jaki spos�b j�czysz moje imi�.
O tym, jak twoje cia�o otwiera si�, kiedy w ciebie wchodz� i
uderzam w ten punkt w tobie, a ty wtedy niemal roztapiasz si� w moich
d�oniach... i o tym, jak bardzo to lubisz.</p><p>Harry czu�, �e jego twarz
p�onie, kiedy s�ucha� g��bokiego g�osu Severusa,
m�wi�cego takie rzeczy. Oczy przygl�daj�cego mu si� Snape'a
b�yszcza�y drapie�nie, a k�cik ust drga� nieznacznie.</p><p>Och, nie, nie mo�e mu
pozwala� si� tak zawstydza�! To on mia� doprowadzi� go
do...</p><p>Harry opanowa� si� i
pozwoli�, aby na jego usta wyp�yn�� zawadiacki
u�miech.</p><p>- Ale nie zgadniesz, co najbardziej
lubi�...</p><p>- Tak? Nie mog� si� wprost
doczeka�, kiedy mi to wyjawisz...</p><p>Przysun�� twarz jeszcze
bli�ej i przycisn�� gor�ce wargi do wilgotnego ucha
m�czyzny.</p><p>- Najbardziej lubi�, jak
wyjmujesz go ze swoich czarnych szat i przytrzymujesz d�oni�.
Uwielbiam na niego patrze�, na jego �yw�, pulsuj�c�,
zaczerwienion� g��wk� i naci�gni�t� na nim
sk�r�. Na tle ciemnej plamy twoich szat wydaje si� taki... ogromny i
gor�cy. I tak bardzo pragn� go dotkn��... poliza�... -
Harry poczu�, jak w jego plecy wbijaj� si� paznokcie Severusa. -
...obj�� wargami i wsun�� w swoje usta tak
g��boko, aby poczu�, jak jego czubek �askocze moje
gard�o...</p><p>S�ysza�, jak Severus z
ka�dym s�owem wci�ga ze �wistem powietrze i kiedy
odsun�� g�ow�, zobaczy� na jego pogr��onej w
stworzonej przez siebie wizji twarzy najdelikatniejszy rumieniec. Och, i
czu� to, o tak. Snape by� ju� twardy jak ska�a.</p><p>- Lubisz... - G�os
m�czyzny by� nieco zachrypni�ty, kiedy si�
odezwa�. Wygl�da�, jakby m�wienie przychodzi�o mu z trudem.
Odchrz�kn�� i zacisn�� mocno powieki: - Lubisz, kiedy
nim w ciebie wchodz�?</p><p>- Ooo, tak - wyj�cza�
Harry, mocniej poruszaj�c biodrami i zataczaj�c nimi zmys�owe
ko�a, co doprowadzi�o do tego, �e paznokcie Severusa jeszcze
mocniej wbi�y si� w jego cia�o. Ale nie przeszkadza�o mu
to. - Wyobra�am sobie teraz, jak to robisz. Jak mnie wype�niasz.
Czujesz to? Czujesz, jak si� na tobie pieprz�? Czujesz moje
gor�ce wn�trze zaciskaj�ce si� wok� ciebie?</p><p>Severus j�kn��
g�o�no i Harry poczu� skr�caj�ce si� w
podbrzuszu, li��ce go od �rodka p�omienie.</p><p>- Potter, jeste�... -
zacz��, ale najwyra�niej nie by� w stanie
doko�czy�. Obliza� wyschni�te wargi. - M�w dalej. Nie
przestawaj.</p><p>To by�o zach�caj�ce.
Harry u�miechn�� si� do siebie. Zmieni� nieco k�t
poruszania si�, jeszcze mocniej napieraj�c na tward� jak
kamie� erekcj� m�czyzny.</p><p>- To jest o wiele wspanialsze,
ni� kiedy sam to robisz, prawda? - wymrucza� do jego ucha. - Wiem,
�e to robisz. Wiem, �e w nocy, kiedy mnie nie ma, owijasz wok�
niego d�o� i obci�gasz sobie szybko i brutalnie,
my�l�c tylko o mnie, prawda? Przyznaj si�. Robisz to.</p><p>Usta m�czyzny
rozci�gn�y si� w u�miechu.</p><p>- Nic si� przed tob� nie
ukryje... - odpar� mocno zdyszanym g�osem.</p><p>Harry da�by w tej chwili
wszystko, �eby dowiedzie� si�, czy by� to jedynie �art,
czy te� Severus naprawd�...</p><p>Nie zd��y� jednak
doko�czy� tej my�li, poniewa� m�czyzna
otworzy� l�ni�ce, pogr��one w oparach
po��dania oczy, wyci�gn�� jedn� r�k�
spod jego bluzki i, zagryzaj�c doln� warg�, wepchn��
mu do ust swoje d�ugie palce.</p><p>- Ssij.</p><p>To by� jedynie cichy szept, ale
by�o w nim co� takiego, i� Harry nie by�by w stanie nie
wykona� rozkazu. �agodnie uj�� nadgarstek i
zamkn�� oczy, rozkoszuj�c si� cierpkim smakiem poznaczonej
plamami i odciskami sk�ry. Przez chwil� delektowa� si�
smuk�ymi palcami, nawil�aj�c je, po czym wysun�� ze
swych ust i pozostawi� w nich jedynie wskazuj�cy. Ch�odny i
wilgotny. Przesun�� po nim gor�cym j�zykiem, od nasady,
a� po opuszek, tak, jak zawsze robi� to, kiedy pie�ci�
erekcj� Severusa, patrz�c prosto w jego szeroko otwarte,
p�on�ce op�taniem oczy. Obj�� wargami smuk�y
palec i zacz�� przesuwa� nimi w g�r� i w d�,
wzd�u� ca�ej jego d�ugo�ci, zasysaj�c go
g��boko w swoje usta i przesuwaj�c po nim mokrym j�zykiem.
Oczy przygl�daj�cego mu si� m�czyzny rozszerza�y
si� coraz bardziej, spijaj�c ten widok, rozsmakowuj�c si� w
nim.</p><p>- Cudowny... - wyszepta� w
pewnym momencie tak zachrypni�tym g�osem, jakby
po�kn�� t�uczone szk�o. Harry poczu� dreszcz,
w�druj�cy wzd�u� ca�ego cia�a od karku a� po
stopy, kiedy Severus wysun�� wilgotny palec z gor�cego
wn�trza ust i po�o�y� d�o� na jego policzku w
najdelikatniejszej pieszczocie.</p><p>Harry na moment przesta�
porusza� biodrami, wch�aniaj�c dotyk wszystkimi zmys�ami,
ale wtedy ponownie us�ysza� szept m�czyzny:</p><p>- Nie przerywaj.</p><p>Ponowi� wi�c sw�j
zmys�owy taniec, zataczaj�c biodrami leniwe ko�a i patrz�c
z zachwytem, jak Severus zamyka oczy i odchyla g�ow� do ty�u,
ca�kowicie poddaj�c si� atakuj�cym go doznaniom. Och,
wygl�da� tak pi�knie z tymi rozchylonymi ustami i �agodnie
uniesionymi brwiami. Harry rozkoszowa� si� tym widokiem, absolutnie
nim oczarowany, podczas gdy d�o� m�czyzny powoli
zsun�a si� po jego twarzy i zatrzyma�a na piersi. Harry
pochyli� si� i otar� policzkiem o policzek Severusa.
S�ysza� jego przyspieszony oddech i wyczuwa� ostre w�oski
pocz�tkowego zarostu, kiedy pociera� o nie sk�r�. W pewnej
chwili zorientowa� si�, �e ca�kowicie nie�wiadomie,
zacz�� sk�ada� delikatne poca�unki na jego twarzy, na
czole, skroniach i policzkach, kieruj�c si� coraz ni�ej. Wysun��
j�zyk i poliza� podbr�dek, s�ysz�c jak Severus
�apczywie chwyta powietrze. Oderwa� na chwil� g�ow�, a
nast�pnie, dziwi�c si� w�asnej �mia�o�ci,
ugryz� bardzo mocno jego doln� warg�.</p><p>- Ach! - M�czyzna
sapn�� i gwa�townie otworzy� oczy.</p><p>Harry zobaczy� w nich
ogie�. Trawi�cy wszystko, siej�cy spustoszenie,
poch�aniaj�cy czer�. Si�gaj�cy tak g��boko,
i� mia� wra�enie, jakby j�zyki tego ognia
�lizga�y si� po jego wn�trzno�ciach i
podra�nia�y l�d�wie.</p><p>- Powiedz mi, Severusie... -
zacz��, chocia� m�wienie nagle zacz�o mu
przychodzi� z trudem, nie przestaj�c porusza� biodrami i raz po
raz ocieraj�c si� o uwi�zionego w spodniach penisa
m�czyzny - ...a co tobie sprawia przyjemno��? -
Chcia� rzuci� mu wyzwanie, pragn��, �eby
ca�kowicie straci� nad sob� kontrol�. I sadz�c po
zaczerwienionej twarzy i odg�osach, jakie wydawa�
m�czyzna, by� pewien, �e jest ju� bardzo blisko. -
Lubisz mnie posiada�?</p><p>I wiedzia�, �e trafi�,
kiedy z ust Snape'a wyrwa� si� g�o�ny j�k, a jego
d�o� z�apa�a ch�opaka za bluzk�, przyci�gaj�c
go mocno do siebie i Harry us�ysza� ochryp�y szept ko�o
ucha:</p><p>- Tak, do cholery... - Po tych
s�owach z�apa� Harry'ego za w�osy, odchylaj�c mu
g�ow�, i wpi� si� ustami w ods�oni�t�
szyj�, a nast�pnie zacz�� wypycha� w�asne biodra,
coraz szybciej i szybciej. Harry poczu� nast�pne ostre ugryzienie, od
kt�rego zakr�ci�o mu si� w g�owie, a potem
us�ysza� zdyszany, zachrypni�ty g�os: - Posiada�
ci�, pieprzy�, dotyka�, doprowadza� do orgazmu... -
Poczu� jak d�onie m�czyzny �api� jego
po�ladki, zmuszaj�c go, by mocniej napiera� na g��wk�
penisa. Severus zacisn�� mocno powieki, a jego twarz przeszy�
skurcz przyjemno�ci. Harry doskonale to widzia�, gdy� szeroko
otwartymi oczami wpatrywa� si� w ca�kowicie
pogr��onego w upojeniu m�czyzn�. - I patrze�,
jak twoje oczy... - Severus j�kn�� cicho i mocniej
zacisn�� d�onie na po�ladkach ch�opaka. Na jego twarzy
rozla�a si� przyjemno�� tak silna, i�
wygl�da�o to niemal tak, jakby sprawia�a mu b�l. Usta
otworzy�y si�, jakby chcia� krzycze�, ale nie dobiega�
z nich �aden d�wi�k, jedynie dr��cy gdzie�
g��boko w gardle, wibruj�cy pomruk, coraz g�o�niejszy,
coraz ostrzejszy. I Harry patrzy�, ca�kowicie oniemia�y, jak
Severus dochodzi w swoje spodnie, jak trz�sie si� i wygina,
wbijaj�c paznokcie w jego mi�kkie cia�o, jak na jego skroniach i
os�oni�tej szyi pojawiaj� si� �y�y, jak jego
szczup�e cia�o napina si� niczym gro��ca
p�kni�ciem struna, a p�niej... rozlu�nia si�,
roztapia, kiedy szpony orgazmu wycofa�y si�, pozostawiaj�c go z
nadal otwartymi ustami, �apczywie wci�gaj�cymi powietrze i
u�miechem b��kaj�cym si� w k�cikach wysuszonych
warg.</p><p>- Jest pan, naprawd�...
niezno�nym, wstr�tnym smarkaczem, panie Potter - wyszepta�y te
usta kilka minut p�niej.</p><p>- Zapomnia� pan doda�
'wyuzdanym' i 'seksownym', profesorze - odpar� cicho Harry, kt�ry nawet na
sekund� nie oderwa� wzroku od tej niesamowicie w tej chwili
�agodnej, promieniuj�cej czystym spe�nieniem twarzy. Nie
potrafi� powstrzyma� radosnego u�miechu, kt�ry opanowa�
jego wargi. - Och, uwielbiam te nasze... perwersyjne rozmowy.</p><p>Snape powoli uni�s� powieki i
Harry zosta� uderzony zamglonym ciep�em rozpalonych wci��
oczu. Zdawa�y si� go dotyka�, obejmowa� jego twarz i
pie�ci� j� samym tylko spojrzeniem.</p><p>- Musz� przyzna�, �e
jeste� w nich coraz lepszy... - powiedzia� cicho m�czyzna.
Nadal ci�ko oddycha�. I nadal nie odrywa� wzroku od twarzy
Harry'ego, jakby stara� si� j� utrwali� w swoim
umy�le.</p><p>- Czy�by w�a�nie mnie
pan pochwali�? - zapyta� ch�opak, u�miechaj�c si�
zalotnie. - Mo�e przyzna mi pan za to... kilka punkt�w?</p><p>Oczy Severusa rozb�ys�y, a
na ustach pojawi� si� lekki u�miech.</p><p>- Tak, s�dz�, �e
da�oby si� to za�atwi�...</p><p>Harry rozszerzy� oczy.</p><p>- Naprawd�?</p><p>- Za wp�yw, jaki na twoje
umiej�tno�ci wywiera ta znajomo��... pi�� punkt�w
dla Slytherinu.</p><p>Harry otworzy� usta. Wprost nie
m�g� w to uwierzy�.</p><p>- Jeste�... jeste�...
niemo�liwy.</p><p>- I vice versa - odpar� Severus,
nie pr�buj�c ju� d�u�ej powstrzymywa�
dr��cego u�miechu, czaj�cego si� w k�cikach warg.</p><p>Harry westchn�� i
pochyli� si� do przodu, opieraj�c policzek na ramieniu
m�czyzny i wtulaj�c twarz w jego szyj�.
Us�ysza�, jak Snape mruczy zakl�cie czyszcz�ce, i
u�miechn�� si� do siebie. By�o mu teraz tak dobrze.
Nie musieli ju� dzisiaj nic robi�, po prostu chcia� tak
siedzie�, przytulony do Severusa i... och, tak, czu� jego d�onie
g�aszcz�ce go po plecach, tak powoli i �agodnie.</p><p>Stara� si� nie zwraca�
uwagi na lekkie zawroty g�owy, kt�re pojawi�y si�, kiedy tylko
zamkn�� oczy, i ogarniaj�ce go coraz bardziej zm�czenie.
Nieprzespana noc oraz ogromna dawka dozna�, kt�re chwil� temu
przetoczy�y si� przez jego cia�o, zacz�y zbiera�
swoje �niwo. A spokojne, monotonne g�adzenie plec�w i cichy oddech,
kt�ry s�ysza� nad sob�, ko�ysa�y go i otula�y.</p><p>- Nie mo�esz tutaj spa� -
powiedzia� cicho Severus, wyrywaj�c go z nap�ywaj�cej
zewsz�d ciemno�ci. - Chod� do sypialni.</p><p>- Nie �pi� - wymrucza�
Harry, pocieraj�c twarz� o jego szyj� i wtulaj�c si� w
ni� jeszcze g��biej. - Wiesz... chcia�bym kiedy�...
kocha� si� z tob� do nieprzytomno�ci.</p><p>G�adz�ce jego plecy
d�onie m�czyzny zatrzyma�y si� nagle, a cia�o
napi�o si�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.
Czy�by powiedzia� co� niew�a�ciwego?</p><p>- Chcia�bym... -
kontynuowa� jednak, otoczony ciep�em i zapachem Severusa. -
Chcia�bym, �eby� zdj�� szaty, wszystkie i... i
chcia�bym wyca�owa� ci� ca�ego, wyca�owa�
ka�dy skrawek twojej sk�ry. Pozwolisz mi na to? Kiedy�?</p><p>Przez chwil� panowa�a
aksamitna cisza, a Harry ws�uchiwa� si� w wibruj�cy
gdzie� nad nim oddech m�czyzny. I w t�tni�cy pod
sk�r� puls. Tak blisko.</p><p>- Jedyne, na co ci teraz
pozwol�, to p�j�cie spa� - odezwa� si� po chwili
m�czyzna, poruszaj�c si� lekko, jakby mia� zamiar
odsun�� od siebie ch�opaka.</p><p>- Nie. - Harry pokr�ci�
g�ow� i opl�t� go ramionami za szyj�, jeszcze mocniej do
niego przywieraj�c. - Pozw�l mi tak zosta�. Jeszcze troch�. Prosz�.</p><p>Severus wyda� z siebie ciche
westchnienie i ponownie zacz�� g�aska� jego plecy. Harry
zamrucza� cicho w jego szyj�, poddaj�c si� pieszczocie i
pozwalaj�c swojemu cia�u odpr�y� si�, a
umys�owi odp�yn��.</p><p>I trwa� tak, nie mia�
poj�cia jak d�ugo, poniewa� czas by� dla niego jedynie
okresem pomi�dzy jednym, a drugim oddechem Severusa, pomi�dzy jednym,
a drugim uderzeniem jego serca. A� nap�yn�a
ciemno��.</p><p>Gdzie� na granicy
�wiadomo�ci us�ysza� g�os:</p><p>- Dosy� tego. Idziesz spa�.</p><p>Wymrucza� co� w odpowiedzi,
pozwalaj�c silnym d�oniom wsun�� si� pod swoje
po�ladki. Poczu� jaki� ruch i przyt�umionymi snem
zmys�ami zarejestrowa�, �e jest chyba gdzie� niesiony.
Westchn��, kiedy jego plecy dotkn�y czego�
mi�kkiego, a zaci�ni�te kurczowo wok� szyi Severusa ramiona
zosta�y �agodnie, lecz stanowczo rozsuni�te i ciep�o
znikn�o. Spr�bowa� otworzy� oczy, ale powieki zbytnio mu
ci��y�y, a mi�nie nie chcia�y
wsp�pracowa�. Wtedy poczu�, jak co� unosi mu stopy i
zdejmuje z nich buty. A nast�pnie skarpetki. Zanim zd��y�
to zarejestrowa�, jego biodra zosta�y uniesione w g�r�, a
spodnie �ci�gni�te.</p><p>- C-co... robi...? - wymrucza� w
powietrze, ale pytanie zamar�o mu na ustach, kiedy jego okulary
zosta�y zsuni�te i poczu� ciep�e wargi, przyciskaj�ce
si� do jego skroni.</p><p>- Cii, �pij ju�.</p><p>Mrukn��, niepocieszony,
kiedy usta odsun�y si� i zosta� delikatnie uniesiony w
g�r�, a jego bluzka �ci�gni�ta przez g�ow�. To go
nieco rozbudzi�o, ale nie otworzy� oczu. Wystarcza� mu sam
dotyk. Kiedy na jego nagie ramiona opad�o przykrycie, obr�ci�
si� na bok i wyszepta� sennie:</p><p>- Je�eli kiedy�...
wyj�czysz moje imi�... to wyjawi� ci sw�j sekret -
powiedzia� i nie potrafi� powstrzyma� ziewni�cia, kt�re
nadesz�o po tych s�owach.</p><p>Poczu� ch�odne palce
g�adz�ce jego policzek.</p><p>- W takim razie tw�j sekret jest
bezpieczny - odpar� cicho Severus. - Dobranoc.</p><p>Harry u�miechn��
si� i wtuli� twarz w poduszk�, ponownie zapadaj�c w
napieraj�c� ciemno��.</p><p>- Dobranoc... Severusie.</p><p>Us�ysza� kroki i trzask
zamykanych drzwi, a po jakim� czasie szum p�yn�cej wody. Tak,
by� niesamowicie wr�cz �pi�cy, ale przecie� nie
m�g� zasn��, zanim Severus do niego nie do��czy. Wtedy
nie r�ni�oby si� to w og�le od zasypiania w dormitorium, a przecie�
by� teraz w sypialni Snape'a, chcia� przynajmniej us�ysze�
szelest po�cieli, kiedy m�czyzna po�o�y si� obok
niego, chcia� poczu� jego obecno��.</p><p>Z najwi�kszym wysi�kiem
uda�o mu si� unie�� powieki, ale jedyne co zobaczy�,
to absolutna ciemno��, kt�ra panowa�a w pomieszczeniu.
Pr�bowa� skupia� si� na ledwie widocznych konturach przedmiot�w,
dzi�ki czemu mia� pewno��, �e jego oczy nadal
pozostaj� otwarte, oraz ws�uchiwa� w dochodz�ce z
�azienki odg�osy.</p><p>Po pewnym czasie, kt�ry wydawa�
mu si� wieczno�ci�, szmer wody ucich�. Chwil�
p�niej drzwi do �azienki otworzy�y si� i do sypialni
wpad�o jasne �wiat�o. Zbyt jasne. Harry zacisn��
powieki. Teraz ju� m�g�.</p><p>Uwa�nie ws�uchiwa�
si� w mi�kkie kroki Severusa, kt�re stawia�y jego bose stopy.
Materac po drugiej stronie ��ka ugi�� si� nagle, a
cienkie, g�adkie przykrycie zaszele�ci�o w ciemno�ci niczym
ocieraj�ce si� o siebie sowie skrzyd�a. I Harry nic nie
m�g� poradzi� na to, �e kiedy tylko Severus
po�o�y� si� za nim, natychmiast poczu�
przemo�n� ch��, aby odwr�ci� si� i go
dotkn��. Pozosta� jednak na miejscu, le��c bez ruchu i
staraj�c si� oddycha� g��boko i r�wnomiernie. Teraz,
kiedy wiedzia�, �e le�y z nim w jednym ��ku,
senno�� zdawa�a si�, przynajmniej cz�ciowo,
wypu�ci� go ze swych szpon�w. To by�o zbyt niesamowite
prze�ycie, aby m�g� tak po prostu zasn��.</p><p>W panuj�cej wok� ciszy
s�ysza� spokojny oddech Severusa i zastanawia� si�, czy
powinien co� powiedzie�, poruszy� si�, da� mu znak,
�e jeszcze nie �pi. Ale co m�g�by zrobi�? Co b�dzie,
je�eli odwr�ci si� do niego, pr�buj�c nawi�za� z nim
kontakt, a Snape odsunie si� i przewr�ci ty�em do niego?</p><p>Le�a� tak przez jaki�
czas, zastanawiaj�c si� nad tym, co zrobi� i nie potrafi�c
si� zdecydowa�, kiedy nagle us�ysza� za sob� kr�tki
szelest. Pocz�tkowo nie zwr�ci� na to wi�kszej uwagi, przekonany
�e Snape zapewne zmieni� pozycj�. Jednak po chwili szelest
powt�rzy� si�, a materac za nim ugi�� si� mocniej, tak
jakby Severus... przysun�� si�.</p><p>Serce Harry'ego natychmiast
przyspieszy�o i poczu� mrowi�c� w �y�ach
nadziej�, ale nadal nie wykona� �adnego gestu, czekaj�c w
milcz�cym napi�ciu na kolejny ruch m�czyzny i
zastanawiaj�c si�, czy czasami nie wmawia sobie czego�, co wcale
nie ma miejsca.</p><p>Ale nie! Kolejny szelest, tym razem
d�u�szy, i Harry wyra�nie poczu� �agodne
mu�ni�cie na plecach. Severus najwyra�niej przysun��
si� ju� na tyle blisko, �e dotyka� go swoim ramieniem.</p><p>Harry walczy� ze sob�. Tak
bardzo pragn�� si� odwr�ci�, i� mia�
wra�enie, �e a� dr�y z tego pragnienia, ale z drugiej
strony obawia� si�, �e wtedy Snape wycofa si� z powrotem na
swoje miejsce, a wtedy wszystko...</p><p>O cholera!</p><p>Z trudem zapanowa� nad
zaskoczonym westchnieniem, kiedy ponownie us�ysza� szelest i
poczu� na swoim wystaj�cym spod przykrycia, nagim ramieniu
�agodny dotyk palc�w Severusa, kt�re powoli zacz�y
przesuwa� si� wzd�u� jego r�ki, g�adz�c
j� z tak� delikatno�ci�, jakby m�czyzna
obawia� si�, �e w ka�dej chwili mo�e go obudzi�.
Harry nie �mia� nawet prze�kn�� �liny,
zmuszaj�c sw�j oddech do spokojnej, rytmicznej pracy, chocia�
mia� wra�enie, �e bicie jego serca jest wyra�nie
s�yszalne w g�stej ciszy.</p><p>Jego sk�ra wydawa�a si�
o�ywa� w miejscach, w kt�rych dotkn�y jej palce Sverusa, i
Harry westchn�� w duchu, kiedy m�czyzna zabra�
d�o�. Jednak bardzo szybko o tym zapomnia�, kiedy poczu�
poruszenie za swoimi plecami i... Severus przysun�� si� jeszcze
bli�ej, przywieraj�c ch�odnym cia�em do plec�w Harry'ego i
obejmuj�c go w pasie.</p><p>Nienienie, on tego nie zrobi�.
To z pewno�ci� musi by� sen. Zasn�� i teraz �ni
mu si�, �e Severus go przytula. Przecie� to niemo�liwe,
�eby Snape... �eby on... sam... i do tego... och! ...do tego
przyci�gn�� go �agodnie do siebie, uk�adaj�c
si� za nim tak, aby ich cia�a idealnie do siebie pasowa�y i... i
wtuli� twarz w jego kark, owiewaj�c go tym niesamowicie gor�cym
oddechem, kt�ry sprawi�, i� Harry by� niemal pewien, �e zacz��
dr�e�. Ale najwyra�niej dr�a� jedynie w �rodku,
poniewa� Snape nie odsun�� si�, nie odepchn�� go,
tylko przesun�� twarz nieco w d�, przyciskaj�c
ciep�e, wilgotne usta do jego ramienia i... i Harry by� pewien,
�e us�ysza� cichy, tak cichy, i� niemal nies�yszalny,
zachrypni�ty szept:</p><p>- Nie mog� tego zmieni�...
- Severus przesun�� rozgrzane wargi na jego szyj� i
z�o�y� na niej �agodny poca�unek. - Nie mog�... -
powt�rzy� jeszcze ciszej, a ci�kie westchnienie, kt�re
nast�pi�o po tych s�owach sprawi�o, �e co� w
sercu Harry'ego �cisn�o si� bole�nie.</p><p>Severus nie powiedzia� nic
wi�cej. Wtuli� twarz w jego w�osy i przytuliwszy si� do
niego jeszcze mocniej, znieruchomia�. Harry le�a� w ciszy i
ciemno�ci, otoczony ramionami i zapachem m�czyzny, ca�ym
sob� wch�aniaj�c jego niesamowit� blisko�� i
pozwoli�, aby spokojny oddech Severusa utuli� go w ko�cu do snu.</p><empty-line/><p>* "Hysteria" by Muse</p><p><strong>--- rozdzia� 43 ---</strong></p><p><strong>43. The taste, the smell, the touch
of you</strong></p><p>If I could have just a moment of you</p><p>Would I be wanting more?</p><p>If I could have just a taste of you</p><p>Would I be addicted?</p><p>If I could have just a touch of you</p><p>Could I tear myself away*</p><empty-line/><p>Czasami, kiedy kto� �ni,
wydaje mu si�, �e marzenia senne s� realniejsze od
rzeczywisto�ci. �e nie ma w tym nic dziwnego, kiedy podczas ucieczki
wyrastaj� mu skrzyd�a i unosi si� w powietrze. �e nie ma w
tym nic zatrwa�aj�cego, kiedy nagle ziemia pod jego stopami znika, a
on opada w bezdenn� otch�a�. �e nie ma w tym nic
niezwyk�ego, kiedy czuje ch�odne palce zaciskaj�ce si� na
biodrach i widzi ciemn� g�ow� poruszaj�c� si�
pomi�dzy udami. Nie, co� takiego bywa jedynie niezwykle... przyjemne.</p><p>Harry'ego cz�sto nawiedza�y
tego typu marzenia senne. Szczeg�lnie to ostatnie. Dlatego jego
�wiadomo�� zdziwi�a si� nieco, gdy zamiast tego
poczu�a w�druj�ce po ciele ch�odne palce i
pod��aj�ce za nimi gor�ce usta. Nie uwa�a�a tego
za co� naturalnego, tak jak zawsze przy tego typu marzeniach. Nie, to
by�o tak nierealne, �e a�...</p><p>...prawdziwe.</p><p>Zaraz, sny chyba nie powinny
stawa� si� rzeczywisto�ci�? A ju� szczeg�lnie nie
takie sny.</p><p>Nie, czu� to coraz
wyra�niej. Dotyk palc�w muskaj�cych jego rami� i kark oraz
ciep�e poca�unki w�druj�ce wzd�u�
kr�gos�upa, coraz ni�ej i ni�ej...</p><p>Powoli otworzy� oczy, niemal
pewien, �e kiedy to zrobi, wszystko natychmiast zniknie, ale nic takiego
si� nie wydarzy�o. Nadal ogarnia�o go to zniewalaj�ce
uczucie, teraz jeszcze wyra�niej. W polu jego widzenia pojawi�
si� fragment nocnej szafki. Te �agodnie w�druj�ce po ciele palce
przesun�y si� wzd�u� plec�w na krzy� i
musn�y ubrane w slipy po�ladki. Harry zamruga�,
pr�buj�c przypomnie� sobie, gdzie si� znajduje i co si�
dzieje. Ale zanim zd��y� to zrobi�, czyja�
d�o� unios�a w g�r� jego nog�, zmuszaj�c go do
zgi�cia jej, i zacz�a g�adzi� wewn�trzn�
stron� jego ud, powoli i delikatnie przesuwaj�c paznokciami po
rozgrzanym ciele. Zimny dreszcz, kt�ry przebieg� wzd�u�
ca�ego cia�a Harry'ego, ocuci� go i przywo�a�
wspomnienia.</p><p>By� w sypialni Snape'a. W jego
��ku. A ta d�o�, to cia�o le��ce za nim, te
gor�ce usta smakuj�ce sk�r� jego plec�w nale�a�y do...</p><p>Westchn��
g��boko, kiedy palce musn�y uwi�zionego w slipach
penisa, kt�ry zareagowa� na ten dotyk niemal bolesnym dr�eniem. Harry
zacisn�� oczy i otworzy� usta, poniewa� nagle ca�e powietrze
ulecia�o z jego p�uc, jak za dotkni�ciem r�d�ki.
S�ysza� za sob� ci�ki oddech Severusa. Czu�, jak
ta cudowna d�o� przesuwa si� na po�ladki i zsuwa z nich
slipy. Powoli zacz�� odwraca� g�ow� i mrucze�
cicho z powodu tych przyjemnych dozna�. Materia� ociera�
si� o jego sk�r�, kiedy cal po calu ods�ania�
zaokr�glone po�ladki i biegn�ce pomi�dzy nimi
zag��bienie. Usta dotar�y z powrotem do karku i oderwa�y
si� od niego, aby Harry m�g� ca�kowicie odwr�ci�
g�ow�. Uni�s� powieki dok�adnie w tym samym momencie, w
kt�rym d�ugi, wilgotny palec w�lizn�� si� w niego.</p><p>Jego cia�o wygi�o
si�, ale on nie oderwa� wzroku od wbitych w siebie czarnych oczu,
pomimo i� wszystko, co widzia�, by�o niewyra�ne i
rozmazane. Podni�s� r�k� i dotkn�� pochylonej nad
sob� twarzy, na kt�r� opada�y ciemne, d�ugie kosmyki,
otulaj�c j� cieniem. Ten widok wywo�a� w nim
gor�c� eksplozj� rado�ci i nie potrafi�
powstrzyma� zaspanego u�miechu, kt�ry wyp�yn�� mu na
usta.</p><p>- Dzie� dobry... Severusie -
powiedzia� cicho, czuj�c jak palec m�czyzny �agodnie
si� w nim porusza. W odpowiedzi Snape po prostu pochyli� si�
ni�ej i przycisn�� wargi do jego skroni, szepcz�c:</p><p>- Nic nie m�w...</p><p>Odchyli� si� i przez
chwil� spogl�da� na Harry'ego, tak jakby pr�bowa�
zapami�ta� jego rozczochrane od snu w�osy, zmru�one,
zaspane oczy, jasn�, rozgrzan� sk�r� i senny u�miech
zalegaj�cy na wargach. Harry odwzajemnia� to spojrzenie,
poch�aniaj�c ka�dy fragment twarzy przypatruj�cego mu
si� z uwag� m�czyzny i nie przeszkadza�o mu nawet to,
�e widzia� j� bardzo niewyra�nie.</p><p>Tak, to by�a prawda. Nie wydawa�o
mu si�. Po raz pierwszy obudzi� si� i obok niego le�a�
Severus. Po raz pierwszy po przebudzeniu m�g� czu� jego
blisko��, m�g� widzie� jego twarz pochylon� nad
sob�, m�g� cieszy� si� tym, �e jest tu� obok,
�e nie opu�ci� go w nocy, jak mia� to w zwyczaju. Po raz
pierwszy Severus chcia� by� przy nim po przebudzeniu i
�wiadomo�� tego sprawia�a, �e krew Harry'ego
zaczyna�a kr��y� jeszcze szybciej ni� dotychczas.</p><p>Przesun�� d�o� z
policzka w d�, kieruj�c j� na cienkie wargi, kt�re
rozchyli�y si� pod wp�ywem tego dotyku, a jego palce
skorzysta�y z zaproszenia i zanurzy�y si� w ciep�ym
wn�trzu ust Severusa. Widok by� tak niesamowity, �e musia�
wstrzyma� oddech, kiedy patrzy�, jak wargi Snape'a zaciskaj�
si� wok� jego palca wskazuj�cego, a nieprawdopodobnie gor�cy
j�zyk �lizga si� wzd�u� niego i zatacza powolne,
lepkie kr�gi wok� opuszka. Mia� wra�enie, �e usta
Snape'a potrafi� generowa� swego rodzaju fale pr�du, kt�re
przemieszczaj� si� od palca wzd�u� ca�ego cia�a i
trafiaj� wprost w pewien niezwykle wra�liwy punkt w jego podbrzuszu.
A si�a tych fal wzmog�a si� jeszcze, kiedy Harry poczu�
wibruj�ce wok� palca g��bokie pomruki Severusa, kt�re
dotar�y do jego uszu dopiero wtedy, kiedy przebi�y si� przez
iskrz�cy wra�eniami szum w umy�le.</p><p>Jednak wszystkie te doznania
zblad�y nieco, kiedy w jego cia�o wsun�� si� drugi
palec. Z ust Harry'ego wyrwa� si� g�o�ny j�k, kt�rego
nie by� w stanie powstrzyma�, a kt�ry wzm�g� si� jeszcze,
kiedy Severus zacz�� porusza� w nim oboma palcami,
pocz�tkowo wolno, jednak z ka�d� chwil�, w kt�rej jego
mi�nie rozlu�nia�y si�, coraz szybciej i szybciej.
Harry zabra� r�k� i przesun�� j� przez czarne,
mi�kkie kosmyki, zatrzymuj�c j� na szyi Snape'a, kt�ry w tym
samym momencie pochyli� si� i zaatakowa� ustami jego klatk�
piersiow�. Oczy Harry'ego uciek�y w g��b czaszki, kiedy
poczu� z�by przygryzaj�ce jego sutek, a p�niej mokry
j�zyk wij�cy si� pomi�dzy brodawkami w niemal
przedagonalnym pragnieniu, tak jakby Severus powstrzymywa� si� zbyt
d�ugo, aby go posmakowa�, tak jakby czeka� na ten moment przez
ca�� noc i teraz nareszcie m�g� zatopi� wargi i z�by w
jego ciele i go po�re�. Ca�ego.</p><p>Harry wi� si� i
j�cza�, nie by� w stanie uwolni� si� od tych
zach�annych ust, zreszt� wcale tego nie chcia�, ale to wszystko
by�o zbyt... zbyt... nie m�g� ju�... po prostu nie m�g�!
Usta Severusa by�y wsz�dzie na nim, poch�ania�y ka�dy
fragment jego sk�ry na klatce piersiowej, wgryza�y si� w rami� i
szyj�, w�drowa�y po karku, pozostawiaj�c za sob�
mokry, poznaczony ugryzieniami �lad, a ka�de mu�ni�cie gor�cego,
przyspieszonego oddechu na wilgotnej sk�rze sprawia�o, �e w
�y�ach ch�opaka rozlewa�o si� podniecenie tak silne,
i� mia� wra�enie, �e jeszcze tylko jedno, jeszcze
chocia� jedno takie mu�ni�cie i eksploduje.</p><p>S�ysza� i czu� na
sobie ci�ki, przyspieszony oddech Severusa, pomimo �e jego
w�asne poj�kiwania zag�usza�y niemal wszystko inne, i
prawie zadr�a� z ulgi, kiedy palce wycofa�y si�, a Snape
odsun�� si� nieco, tak jakby po co� si�ga�,
pomimo �e ani na chwil� nie oderwa� od niego ust.
Wygl�da�o na to, �e Harry ma ostatni� okazj� na
zaczerpni�cie oddechu, zanim Severus... zanim on...</p><p>O tak! O w�a�nie tak!</p><p>Niemal to wykrzycza�, kiedy
poczu�, jak co� gor�cego i �liskiego wsuwa si� w
niego, a palce Severusa zaciskaj� si� na jego biodrze,
zatapiaj�c si� w mi�kkim ciele niczym szpony. Tak, kocha�
to, chcia� tego, chcia�, aby Severus zag��bi� si�
w nim jeszcze bardziej, jeszcze dalej, chcia� poczu� go ca�ego w
swoim wn�trzu, jak najwi�cej, jak najwi�cej Severusa. W nim. Jak
najwi�cej jego smaku, jego zapachu, jego dotyku. Wsz�dzie.
Wsz�dzie, gdzie jest w stanie dosi�gn��.</p><p>Kiedy ciep�e j�dra
dotkn�y po�ladk�w i pulsuj�cy penis m�czyzny
wype�ni� go w ca�o�ci, a wn�trze cia�a Harry'ego
dopasowa�o si� ju� do jego rozmiaru, Severus zacz��
si� w nim porusza� �agodnymi, rozci�gni�tymi w czasie
pchni�ciami.</p><p>Usta, kt�re wyca�owywa�y
wcze�niej �cie�k� przez kark, znikn�y i w
momencie, w kt�rym Harry uni�s� rozgrzane powieki, ujrza�
pochylon� nad sob� twarz Severusa, znajduj�c� si� w odleg�o�ci
zaledwie kilku centymetr�w. Czarne spojrzenie zanurzone by�o w jego
szeroko otwartych, zielonych oczach i zach�annie spija�o
ka�d�, najdrobniejsz� nawet eksplozj� przyjemno�ci
przetaczaj�c� si� przez oblicze Harry'ego. I zdawa�o
si� niemal b�yszcze� triumfem, kiedy penis trafia� w to
najwra�liwsze miejsce w jego wn�trzu, a Harry otwiera� usta i
niemal umiera� z przyjemno�ci, nie potrafi�c wyda� z siebie
innego d�wi�ku poza d�ugim, wibruj�cym "ooooooooch".
A Severus po�era� wzrokiem ka�d� zmarszczk�
pojawiaj�c� si� na jego twarzy, ka�dy spazm rozkoszy,
dok�adnie ka�dy moment, w kt�rym oczy Harry'ego robi�y si�
jeszcze wi�ksze i jeszcze bardziej l�ni�ce i nie odrywa�y
si� od przypatruj�cych mu si� �renic.</p><p>Nasyciwszy si� ju� tym
widokiem, Severus pochyli� si� jeszcze bardziej i zaatakowa�
ustami pogr��on� w agonii upojenia twarz Harry'ego, a jego wargi
wydawa�y si� by� jeszcze gor�tsze ni� poprzednio, o
ile to w og�le mo�liwe. I jeszcze zach�anniejsze. Tak jakby co� przerwa�o
mu wcze�niej posi�ek i teraz odbiera� go sobie z nawi�zk�.
A Harry pozwala� mu smakowa� ka�dy fragment swojej rozpalonej
sk�ry. Teraz, kiedy nie mia� okular�w, Severus mia� wsz�dzie
dost�p i ca�owa� jego skronie, czo�o oraz powieki. A nawet
nos. Wci�� i wci��, bez ko�ca, tak jakby nie mia�
dosy� i pragn�� jeszcze wi�cej, jeszcze wi�cej smaku
Harry'ego. Odwr�ci� nieco jego g�ow� i zacz��
ca�owa� tak�e policzek, ucho oraz otaczaj�c� je
przestrze�. Tak jakby stara� si� skosztowa� dok�adnie
wszystkiego i zapami�ta� ten smak.</p><p>Merlinie, ile razy Harry
wyobra�a� sobie w marzeniach, �e Severus bierze go w taki
w�a�nie spos�b. �agodny. Cierpliwy. Obliczony tylko i
wy��cznie na podarowanie mu przyjemno�ci. Ile razy
pragn��, aby m�czyzna ca�owa� go w trakcie,
patrzy� na niego, po prostu by� w nim, nie tylko swoim penisem, ale
r�wnie� spojrzeniem, oddechem... i my�lami. Czu�, �e
zaczyna dr�e�, �e co� w jego wn�trzu rozpada si�
i zaczyna si� z nim dzia� co� dziwnego. To nadchodzi�o, z
ka�dym kolejnym pchni�ciem by�o coraz bli�ej,
wype�nia�o jego l�d�wie i klatk� piersiow�,
wi�zi�o mu oddech w gardle i �ciska�o je, piek�o w
oczy.</p><p>Kolejne pchni�cie i kolejny
poca�unek na rozgrzanym policzku. Oddech m�czyzny
muskaj�cy mokre fragmenty twarzy, na kt�rych spocz�y te
cienkie, odbieraj�ce zmys�y wargi. Delikatne �askotanie opadaj�cych
kosmyk�w w�os�w, pachn�cych tak znajomo.</p><p>Severus na nim i w nim. Zatopiony,
zanurzony, zatracony w Harrym.</p><p>To zbyt wiele, nie m�g� ju�
wytrzyma�, nie m�g� ju�... ju�...</p><p>Z jego gard�a wydoby�
si� d�ugi, zachrypni�ty j�k:</p><p>- Severusieee...</p><p>Nie by� ju� w stanie
kontrolowa� swojego cia�a, kt�re wygi�o si�, zalane
�arem, jakiego nigdy jeszcze nie do�wiadczy�. Wszystkie
mi�nie napi�y si�, a penis pulsowa� niemal bole�nie,
wyrzucaj�c z siebie strugi spermy, kt�re osiada�y na czarnej
po�cieli. Mia� wra�enie, �e zaraz sp�onie, �e to
wszystko jest zbyt pi�kne, �e nic nie mo�e by� a� tak
przyjemne.</p><p>Kiedy w ko�cu orgazm
wypu�ci� go ze swych silnych szpon�w, a on, wyko�czony,
trz�s�c si� niekontrolowanie, opad� z powrotem na
��ko, poczu� jak d�o� Severusa owija si�
wok� jego penisa i zbiera wci�� ciep�� sperm�.
Pchni�cia nieco przyspieszy�y, sta�y si� bardziej
zdecydowane. Harry pr�bowa� otworzy� oczy, ale nie by� w stanie,
mia� wra�enie, �e nie ma si�y poruszy� nawet
ma�ym palcem u stopy. Fale orgazmu odp�yn�y, ale co�
wewn�trz niego wci�� dr�a�o, wci��
rozpada�o si� i wznosi�o na nowo, zaciskaj�c
p�tl� na jego szyi i sprawiaj�c, �e mia� coraz
wi�ksze problemy z oddychaniem.</p><p>To wszystko by�o takie...
takie...</p><p>Wzdrygn�� si� lekko,
kiedy poczu�, jak d�ugie palce Snape'a rozsmarowuj� mu na
plecach ciep�e nasienie, lecz po chwili miejsce palc�w zaj��
rozgrzany j�zyk, kt�ry przesun�� si� powoli po sk�rze,
zbieraj�c dok�adnie ka�d� kropl�.</p><p>Dr�enie przybra�o na sile i
Harry nie wiedzia�, czy to on tak dr�y, czy ca�y �wiat
si� trz�sie. ��cznie z Severusem, kt�ry mrucz�c
g��boko, zliza� wszystko z jego plec�w i przyspieszy�
jeszcze bardziej, ponownie wbijaj�c palce w mi�kkie cia�o i
zaciskaj�c z�by na nagim ramieniu. I porusza� si� tak przez
chwil�, coraz szybciej, coraz mocniej, coraz gwa�towniej, a� w
ko�cu... znieruchomia�, spi�� si� i wyda� z
siebie d�ugi, zduszony j�k, a jego pulsuj�cy penis
wype�ni� Harry'ego �arem i s�odycz�. Smakiem, zapachem
i gor�cem Severusa. Jego esencj�.</p><p>Czu�, �e serce, zamiast zwalnia�,
przyspiesza, a co� w jego piersi p�cznieje, ro�nie i napiera na
p�uca, sprawiaj�c �e nie mo�e z�apa� tchu. I w
momencie, kiedy cia�o za nim rozlu�ni�o si� i opad�o,
g��bokie westchnienie owion�o jego rami�, a wilgotna,
rozgrzana erekcja wysun�a si� z niego, pozostawiaj�c go
takiego... pustego...</p><p>...Harry wybuchn��
nag�ym, gwa�townym szlochem. Nie mia� poj�cia, co si�
z nim dzieje, nie potrafi� tego powstrzyma�. Przycisn��
d�o� do ust i ukry� twarz w poduszce, pragn�c zag�uszy�
rozpaczliwe �kanie, ale nie by� w stanie powstrzyma� �ez,
kt�re sp�ywa�y po policzkach i wsi�ka�y w czarny jedwab.</p><p>Nie, nie mo�e a� tak
si� ods�ania�... Co on wyprawia? Musi przesta�. Natychmiast
przesta�! Co Severus sobie o nim pomy�li? Co, je�eli...</p><p>- Potter... - G��boki
g�os Severusa tu� nad nim sprawi�, �e Harry niemal
wpad� w panik�, nie potrafi�c przesta� szlocha�, ani
nie mog�c odpowiedzie�. Zupe�nie nie kontrolowa� tego, co
si� z nim dzia�o.</p><p>Nie, Snape nie mo�e go tak
widzie�! Musi si� uspokoi�! Przesta� zachowywa�
si� jak jaki�...</p><p>Nie by� jednak w stanie
doko�czy� tej my�li, poniewa� jego umys�
zach�ysn�� si� z zaskoczenia, kiedy poczu� na ramieniu
�agodny, lecz stanowczy dotyk d�oni Snape'a, kt�ra pr�bowa�a oderwa�
go od poduszki i odwr�ci� w stron� m�czyzny. Przez
chwil� oponowa�, nie chc�c, aby m�czyzna ujrza�
go w takim stanie, jednak po jakim� czasie podda� si�,
poniewa� nie mia� si�y walczy�, nie mia� si�y
ju� d�u�ej si� opiera�. Podda� si� tym
silnym ramionom, kt�re odwr�ci�y go, a Severus wsun�� mu pod plecy
d�o�, przemie�ci� j� na kark i zatrzyma� we
w�osach, unosz�c jego g�ow� i przyciskaj�c j� do
swojej szyi. D�ugie palce uspokajaj�co g�aska�y go po
w�osach, przesuwaj�c si� pomi�dzy wilgotnymi kosmykami.
Ca�e jego cia�o dr�a�o od t�umionego z trudem szlochu,
kt�ry zdawa� si� rozrywa� go od �rodka na kawa�eczki.</p><p>- Ciii - szepn�� Severus,
spokojnie i koj�co. Tak, jakby przemawia� do wystraszonego dziecka. -
Ciii...</p><p>I Harry, wtulony w zadziwiaj�ce
ciep�o Severusa, otulony jego zapachem niczym kokonem, powoli si�
uspokaja�. �kanie przerodzi�o si� w pojedyncze szlochy,
kt�re jeszcze przez jaki� czas wstrz�sa�y jego cia�em,
jednak coraz rzadziej, a� zanik�o zupe�nie. I nasta�a
cisza. Wype�niona jedynie dwoma oddechami. I wiruj�cymi my�lami.</p><p>Harry westchn�� g��boko,
pr�buj�c pouk�ada� wszystkie doznania i zrozumie�, co
si� z nim sta�o. Czu� si� tak zawstydzony tym nag�ym
wybuchem, i� nie wyobra�a� sobie, jak m�g�by teraz
spojrze� Snape'owi w twarz. Jego serce wci�� pracowa�o na
przyspieszonych obrotach, a wibruj�ce w ca�ym ciele dr�enie
powoli zanika�o, kiedy m�czyzna wypu�ci� go z
u�cisku i pozwoli�, aby jego g�owa opad�a na poduszk�.</p><p>Harry nie mia� wyj�cia.
Powoli uni�s� powieki, spodziewaj�c si� zobaczy� na twarzy
pochylonego nad nim m�czyzny niemal wszystko, od szyderczego
u�mieszku, po zdegustowane skrzywienie, ale z pewno�ci� nie
spodziewa� si�, �e ujrzy... zaniepokojenie. Oblicze Severusa
ukryte by�o w cieniu opadaj�cych w d� hebanowych w�os�w,
ale wydawa�o mu si�, �e widzi jego szeroko otwarte oczy i
g��bok� zmarszczk� pomi�dzy brwiami.</p><p>Och, by�o mu tak g�upio. Co
m�g�by powiedzie�? Jak si� wyt�umaczy�?</p><p>- Ja... - zacz�� niepewnie,
w zasadzie samemu nie wiedz�c, co w�a�ciwie chce
powiedzie�. - To tak samo. Ja nie wiedzia�em... nie chcia�em. Ja
tylko...</p><p>- Wiem - szepn�� Severus.</p><p>To jedno ciche s�owo
sprawi�o, �e Harry zamilk�, a jego serce zala�a
wdzi�czno�� tak g��boka, i� niemal
zadr�a� z ulgi. Severus rozumia�. Nie zamierza� si� z
niego na�miewa�. Nie. On... patrzy� na niego w taki spos�b i
Harry mia� wra�enie, �e nigdy tak naprawd� nie widzia�
takiego spojrzenia. Ono zdawa�o si� go oplata� i
ko�ysa�. I si�ga� g��boko, bardzo
g��boko. I naprawd� nie potrzebowa� �adnych s��w,
aby czu� t� si��, kt�ra z niego emanowa�a.
Si�� i co� jeszcze...</p><p>Pewno��.</p><p>U�miechn�� si�.</p><p>Niczego wi�cej nie
potrzebowa�.</p><p>***</p><p>Severus Snape goli� si� w
swym trzydziestosiedmioletnim �yciu ju� wiele razy. Niemal
codziennie. Lubi� to robi� powoli, dok�adnie planuj�c
ka�dy ruch nadgarstka. By� to swego rodzaju rytua�, kt�rego nikt
i nic nie mog�o przerwa�. I nigdy, przenigdy si� nie
zaci��.</p><p>Dzisiaj r�wnie� stara�
si� wykona� ten rytua�. Jedynym problemem by�o to, �e
jego oczy raz po raz mimowolnie w�drowa�y w stron�
bior�cego prysznic w p�przezroczystej kabinie Pottera. �azienka
by�a du�a i przestronna i ze swego miejsca przy umywalce widzia�
odbit� w lustrze kabin� i stoj�c� w niej nag�
sylwetk�. Do jego uszu dociera�y odg�osy p�yn�cej wody
i nieregularnego chlapania.</p><p>Po paru chwilach przeni�s� wzrok
z powrotem na swoje odbicie w lustrze. Surowe i odpychaj�ce jak zawsze.
Zmarszczone brwi i skrzywione usta nadawa�y mu wygl�d dzikiego
zwierz�cia, kt�re w ka�dej chwili mo�e odgry��
nog�. Teraz jednak cz�� jego brody i prawy policzek
pokryte by�y kremem. Zmarszczy� brwi jeszcze bardziej i powr�ci�
do rytua�u, przyk�adaj�c ostrze do policzka i powoli, z
wyczuciem przesuwaj�c je w d�.</p><p>Wtedy odg�os p�yn�cej
wody ucich� i drzwi kabiny rozsun�y si�. Wydawa�o
si�, �e w tym momencie Severus jeszcze mocniej wbi� spojrzenie w
swoje odbicie i w przesuwaj�ce si� po sk�rze ostrze, jakby nic go
poza tym nie interesowa�o. W ko�cu jednak wyda� z siebie cichy
syk, tak jakby w ko�cu si� podda�, i jego wzrok
spocz�� na stoj�cej przed kabin� sylwetce Pottera.
Ch�opak ko�czy� wyciera� w�osy zielonym
r�cznikiem Slytherinu, jego nagie cia�o l�ni�o od wody,
krople nadal sp�ywa�y po mi�kkiej, jasnej sk�rze,
wci�� tak g�adkiej i �wie�ej, jakby nikt nigdy jej
jeszcze nie dotyka�. Wiotki penis i dwa okr�g�e j�dra
ko�ysa�y si� lekko pomi�dzy udami, gdy pe�nymi wigoru
ruchami wyciera� w�osy. Kiedy sko�czy�, zawiesi�
r�cznik na ramionach i odrzuci� w�osy do ty�u. Mokre
kosmyki wydawa�y si� o wiele ciemniejsze ni� zwykle.
Sklei�y si� i przywar�y do bladego czo�a, tworz�c
niesamowity kontrast. Jednak wszystko, absolutnie wszystko wydawa�o
si� wyblak�e i nijakie w por�wnaniu z tymi du�ymi, zielonymi,
l�ni�cymi oczami. Teraz, bez okular�w, w otoczeniu czerni w�os�w
i blado�ci sk�ry, bi�y takim blaskiem, jakby kto� nagle
zdj�� z nich zaciemniaj�ce je szyby. A w po��czeniu z
�agodnym, rozmarzonym u�miechem, kt�ry nie znika� z jego twarzy
ani na chwil�, od kiedy tylko wsta�, wydawa�y si� tak...
soczyste i �ywe.</p><p>I wtedy to si� sta�o.
Severus Snape si� zaci��.</p><p>- Cholera! - zakl�� pod
nosem, patrz�c ze z�o�ci�, jak na jego brodzie pojawia
si� czerwona plama.</p><p>- Severusie? - G�os Pottera
by� zaniepokojony. Podszed� bli�ej, st�paj�c po
kafelkach bosymi stopami. - Co� si� sta�o?</p><p>Severus op�uka� zakrwawione
ostrze i spojrza� na kropl� krwi sp�ywaj�c� po
brodzie.</p><p>- Nic takiego - mrukn�� pod
nosem, chocia� wygl�da� raczej jak kto�, kogo niewiele
dzieli od zamordowania kogo�. Najlepiej siebie samego.</p><p>Potter stan�� tu� obok
i w nozdrza m�czyzny buchn�� intensywny zapach wanilii i
czekolady. Powinien skrzywi� si� z odraz�, czuj�c tak
odurzaj�co s�odk� mieszank�, ale mimowolnie odwr�ci�
do niego g�ow�, zamkn�� oczy i wci�gn�� ten
zapach g��boko w p�uca. Wo� Pottera. Zawsze ten sam,
obrzydliwie rozkoszny zapach, unosz�cy si� wok� ch�opaka
jak dodatkowe okrycie. Silniejszy nawet od jego magicznej aury. Czu� ten
zapach zawsze, kiedy Potter przebywa� w pobli�u, bucha� mu w
twarz, kiedy pochyla� si� nad jego kocio�kiem podczas
zaj��, czasami potrafi� nawet stwierdzi�, �e przez
korytarz, kt�rym idzie, musia� wcze�niej przechodzi� Potter,
poniewa� w powietrzu pozostawa�y wst�gi tej woni, delikatne i
rozwiane, ale wci�� wyczuwalne.</p><p>Na surowej twarzy pojawi�a
si� gorzka przyjemno��, jakby nie m�g� si�
zdecydowa�, co powinien odczuwa�. A raczej, co wola�by
odczuwa�. Kiedy uni�s� powieki, napotka� zaskoczone spojrzenie
Pottera, wpatruj�cego si� w niego tymi cholernymi, zielonymi oczami.</p><p>Wyprostowa� si�,
odsun�� od mokrych w�os�w ch�opaka i
odchrz�kn��, ponownie spogl�daj�c na swoje odbicie w
lustrze. Tym razem wygl�da� jak kto�, kto bardzo potrzebuje
czego� mocniejszego. I to szybko.</p><p>*</p><p>C�, to by�o nieco
dziwne... Severus wpatrywa� si� w niego, odk�d tylko Harry
wyszed� spod prysznica. To znaczy, nie �eby nigdy mu si� nie
przygl�da�, ale nie a� tak... Bez okular�w nie potrafi�
odczyta� tego spojrzenia, ale czu�, jak ono niemal go dotyka, jak
�askocze go j�zykami p�on�cego w nim ognia. By�o to
przyjemne, i to cholernie przyjemne, ale jednocze�nie troch�
kr�puj�ce.</p><p>Jednak nawet nie to spojrzenie tak
bardzo wyprowadza�o go z r�wnowagi, tylko widok, kt�ry ujrza�.
Severus sta� przy umywalce i... goli� si�. Widok by� tak
surrealistyczny, i� zdawa� sobie spraw� z tego, �e
prawdopodobnie wyba�usza teraz oczy, aby lepiej widzie�, ale nic nie
potrafi� na to poradzi�. Wiedzia�, �e to g�upie,
�e przecie� Severus jest cz�owiekiem i musi wykonywa� pewne
zarezerwowane dla zwyk�ych ludzi czynno�ci, ale jego wyobra�nia
nie potrafi�a tego przetrawi�. C�, mimo wszystko i tak
wygl�da�o to... nieziemsko seksownie.</p><p>- Cholera! - zakl�� nagle
m�czyzna, odrywaj�c ostrze od twarzy.</p><p>- Severusie? - zapyta� z
niepokojem, podchodz�c bli�ej. Zbyt s�abo widzia�, aby
dostrzec, co si� wydarzy�o. - Co� si� sta�o?</p><p>- Nic takiego - mrukn�� w
odpowiedzi Snape, lecz wydawa� si� nieco zdenerwowany. Mo�e
by� z�y, �e Harry nie pozwoli mu si� w spokoju ogoli�?
Mo�e powinien po prostu wyj�� i zostawi� go tutaj samego?
Mo�e nie lubi� wykonywa� porannej toalety w czyjej�
obecno�ci? Ale w sumie sam za nim przyszed�. Harry pierwszy
wszed� do �azienki i zdziwi� si�, kiedy, znalaz�szy
si� ju� pod prysznicem, us�ysza� trzask otwieranych drzwi i
ujrza� sylwetk� Severusa podchodz�c� do umywalki. Wi�c
najwidoczniej jego obecno�� mu nie przeszkadza�a.</p><p>Zatrzyma� si� tu� obok
m�czyzny i spojrza� na jego twarz. Wydawa�o mu si�,
�e zauwa�y� czerwon� kropl� na brodzie Snape'a i
natychmiast zrozumia� pow�d jego z�ego humoru. Jednak zanim
zdo�a� wykona� jakikolwiek gest, Severus nagle
przymkn�� oczy i pochyli� si� w jego stron�,
wci�gaj�c mocno w nozdrza powietrze, tak jakby, tak jakby... go w�cha�.
Harry spojrza� w g�r�, na pochylon� nad sob� twarz, na
spokojne, niemal odczuwaj�ce przyjemno�� oblicze i na ten
du�y nos, kt�ry wygl�da� tak, jakby pragn��
zanurzy� si� w jego w�osach, i poczu�, jak co�
�ciska go w �o��dku. Jednak po chwili powieki unios�y
si� i Severus odsun�� si� szybko, z powrotem
spogl�daj�c na swoje odbicie w lustrze. Harry'emu wydawa�o
si� tak�e, �e m�czyzna odchrz�kn��
cicho, ale nie by� tego do ko�ca pewien. Niemniej jednak sytuacja
wydawa�a si� by�... nietypowa.</p><p>Odetchn�� g��boko
i spojrza� na w�asne odbicie. Obraz przed jego oczami by�
zamazany i niewiele widzia�, poza du�ymi zielonymi oczami,
b�yszcz�cymi pomi�dzy czarn�, przyklejon� do
czo�a grzywk� i zielonym r�cznikiem przewieszonym przez ramiona.
Nie kr�powa� si� tym, �e by� nagi. Ju� nie.
Severus widzia� jego cia�o tyle razy, �e nago�� w jego
obecno�ci wydawa�a mu si� teraz czym� naturalnym.
Si�gn�� na p�k�, na kt�rej zostawi�
wcze�niej swoj� szczoteczk�, lecz niestety z powodu kiepskiego
wzroku, uda�o mu si� to dopiero za drugim razem, poniewa� przy
pierwszej nieudanej pr�bie str�ci� do umywalki p�dzel do golenia
i zapasowe ostrze. Czuj�c na sobie zirytowane spojrzenie
m�czyzny, wymamrota� przeprosiny, po czym wzi�� do
r�ki zio�ow� past� Severusa i bez skr�powania zacz��
my� z�by. Severus przygl�da� mu si� przez chwil�
z zaskoczeniem, zanim powr�ci� do golenia.</p><p>Tak, jakby to, �e Harry my�
tu� obok niego z�by, by�o czym�... zwyczajnym. Tak jakby
to, �e m�czyzna, kt�ry jednym spojrzeniem potrafi�
sprawi�, �e ugina�y si� pod nim kolana, sta� teraz
obok i po prostu si� goli� by�o czym�... normalnym. Tak
jakby to, �e byli tutaj razem, w �azience Snape'a i robili te
wszystkie rzeczy obok siebie, by�o czym�... oczywistym.</p><p>Harry wyplu� past� i
roze�mia� si�. Kiedy poczu� na sobie zaskoczony wzrok
Severusa, zacz�� chichota� jeszcze g�o�niej.</p><p>- Czy m�g�by� mi
powiedzie�, co ci� tak rozbawi�o, Potter? - zapyta� w
ko�cu Snape, kiedy Harry nie przestawa�. Ch�opak wskaza�
r�k� na nich obu, pr�buj�c jako� pokaza� to, czego nie
potrafi� wyrazi� s�owami.</p><p>- Ty... ja... to jest... takie inne.
- Pokr�ci� g�ow� i opar� si� r�kami o
umywalk�, staraj�c si� uspokoi�. Wyp�uka� usta i
odetchn�� g��boko. U�miechn�� si� do
swojego odbicia w lustrze i zauwa�y�, �e Severus, kt�ry
najwyra�niej w mi�dzyczasie zd��y� sko�czy�
si� goli�, znowu przypatruje mu si� tym dziwnym wzrokiem. Teraz,
kiedy widzia� odbicia ich obu w lustrze, by� w stanie
zauwa�y� t� ogromn� r�nic� wzrostu. Zawsze
by� niski, ale przy Severusie wydawa� si� jeszcze ni�szy, a
przez to tak�e m�odszy. Ledwie si�ga� mu do ramienia. Jego
sk�ra by�a jasna, ale lekko opalona. Mo�na powiedzie�, �e
brzoskwiniowa, podczas gdy sk�ra Snape'a wygl�da�a na zbyt blad�
i nieco niezdrow�, jakby nigdy nie by�a wystawiana na dzia�anie
promieni s�onecznych albo jakby zbyt d�ugo nas�cza�a
si� oparami eliksir�w. Ale by�a jedyna w swoim rodzaju. Nikt inny nie
mia� takiej sk�ry, jak on. I nikt inny, poza Harrym, nie m�g� jej
dotkn��</p><p>Severus mia� teraz na sobie te
same czarne spodnie i rozpi�t� na piersi koszul�, co ostatnio. I
pomimo tego, �e wszystko na co Harry patrzy�, by�o rozmyte i
niewyra�ne, widzia� ciemny pas w�os�w ci�gn�cych
si� od p�pka w d� i znikaj�cy pod materia�em lu�nych
spodni. Prze�kn�� �lin� i zmusi� si� do
oderwania spojrzenia od tego intymnie m�skiego fragmentu cia�a
Severusa. Spojrza� na w�asn�, idealnie g�adk�
klatk� piersiow� i poczu� uk�ucie wstydu. Nie goli�
si�, nie mia� zarostu na ciele, poza niewielk� k�pk�
w�os�w okalaj�cych jego penisa, i nadal by� tak wkurzaj�co
ch�opi�cy, podczas gdy Severus by�... c�, by� po
prostu m�czyzn�. M�czyzn�, kt�ry sta�
tu� obok i pachnia� tak zniewalaj�co pi�mowo-korzenn�
wod� po goleniu, �e Harry dla samego tego zapachu chodzi�by za
nim na kolanach.</p><p>Dlatego te�, niewiele
my�l�c, stan�� za nim i opl�t� go ciasno ramionami,
przytulaj�c twarz do odzianych w czer� plec�w. Zamkn�� oczy
i po prostu rozkoszowa� si� ch�odnym materia�em pod palcami
i drobnymi, k�uj�cymi w�oskami, kiedy przesuwa� d�onie
w d� brzucha.</p><p>- B�d� za tob�
t�skni� - powiedzia� cicho. Musia� to zrobi�,
musia� to powiedzie�, po prostu musia�. My�l, �e to
koniec ich wsp�lnych chwil, �e b�d� mogli widywa� si�
tylko wieczorami podczas szlaban�w, �e ju� nigdy nie b�dzie
m�g� zosta� tutaj na noc, wprawia�a go w przygn�bienie. -
Te �wi�ta, ca�y ten czas, to wszystko, co robili�my...
by�o takie wspania�e i... dzi�kuj� za ka�d�
chwil�.</p><p>- Potter... - zacz�� Snape
i na chwil� zawiesi� g�os, tak jakby rozwa�a�, co
powinien odpowiedzie�. - Przecie� nie rozstajemy si� na zaw...
to znaczy, przecie� nadal b�dziemy si� widywa�. A
je�eli b�dziesz grzeczny, to mo�e nawet zastanowi� si�
nad tym, czy nie pozwoli� ci na cz�stsze wizyty.</p><p>- Grzeczny? - zapyta� Harry,
wyczuwaj�c podst�p.</p><p>- Radz� zajrze� do
s�ownika, je�eli nie wiesz, co to znaczy, ale dla twojej
wiadomo�ci: nie b�dziesz zachowywa� si� jak pyskuj�cy,
irytuj�cy Gryfon, kt�rym...</p><p>- ...zazwyczaj jestem? -
doko�czy� Harry, u�miechaj�c si� do plec�w
m�czyzny.</p><p>- Doskonale. Mi�o, �e w
ko�cu zrozumia�e� swoje...</p><p>- ...zalety? - spr�bowa� ponownie
Harry i wstrzyma� oddech.</p><p>- No prosz�, jacy jeste�my
dowcipni - mrukn�� Severus.</p><p>- Widzisz, ilu rzeczy si� od
ciebie ucz�. - Wyszczerzy� si�. Czy mu si� wydawa�o,
czy ramiona Snape'a przez kr�tki moment zadr�a�y? Westchn��
i jeszcze mocniej wtuli� si� w czarny materia� pachn�cy
Severusem. Zatrzyma� d�onie na brzuchu m�czyzny i
bawi� si� k�uj�cymi w�oskami, muskaj�c je
opuszkami palc�w. Zrobi�by wszystko, aby zatrzyma� ten moment, aby
kolejna chwila nigdy nie nadesz�a. I podejrzewa�, kiedy poczu�
wi�ksz�, ch�odniejsz� d�o�,
przykrywaj�c� jego w�asn�, �e Severus by� tego
samego zdania.</p><p>***</p><p>Ciemna, wysoka posta� z
bia�� mask� w d�oni podesz�a do biblioteczki i
poci�gn�a za jedn� ze znajduj�cych si� na
p�ce ksi��ek. Cisz� pogr��onego w p�mroku
salonu przerwa�o klikni�cie i cichy warkot, kiedy �ciana
odsuwa�a si� na bok. Severus wszed� do swego laboratorium i bez
wahania skierowa� kroki ku stoj�cej w rogu my�lodsiewni. W jej
wn�trzu wirowa�y z�ote wst�gi wspomnie�. G�ste i
ci�kie, jakby upchni�to ich w niej zbyt wiele.</p><p>M�czyzna
wyci�gn�� r�d�k� i przy�o�y� do
swojej skroni. Po chwili po czarnym drewnie zacz�� sp�ywa�
z�oty blask, owijaj�c si� wok� niego, jakby opuszczenie bezpiecznego
wn�trza umys�u by�o zbyt przera�aj�ce i musia�
si� czego� trzyma�, aby nie rozpa�� si� i nie
rozp�yn��. Severus skierowa� r�d�k� w
d�, opieraj�c j� o kraw�d� misy i z nieodgadnionym
wyrazem twarzy przygl�da� si�, jak wspomnienia
spe�zaj� z r�d�ki i zag��biaj� si� w
g��bokim morzu innych. Na kilka chwil na r�d�ce
zadr�a�y obrazy: Severus zlizuj�cy z palc�w sperm�,
zach�annie przyciskaj�cy do siebie drobn� posta�,
przyci�gaj�cy j� do siebie w ��ku, nawet wtedy, kiedy
drobnym cia�em wstrz�sa�o �kanie. Obrazy
zatrz�s�y si� i znikn�y pod powierzchni� innych,
zadziwiaj�co podobnych, kt�rych fragmenty czasami przebija�y si�
na sam� powierzchni�: Severus stawiaj�cy na stole gwiazdkowy
prezent dla Pottera, zapominaj�cy si� w poca�unkach
sk�adanych na g�adkim ciele, przyciskaj�cy do siebie
rozdygotanego ch�opca przy drzwiach do �azienki...</p><p>Oderwa� wzrok od misy i
odwr�ci� si� w stron� wyj�cia, a w jego oczach
p�on�o co� niebezpiecznego. Opu�ci� laboratorium
i z jednej z p�ek w swoim gabinecie zabra� butelk� z przyklejon�
do� etykiet� Eliksir Wielosokowy. Wsun�� j� w
po�y swej szaty razem z mask� i zdecydowanym krokiem
opu�ci� gabinet. Jego d�ugie kroki jeszcze przez jaki� czas
odbija�y si� echem w pogr��onych w ciemno�ci
korytarzach loch�w.</p><empty-line/><p>* "Taste" by Lorna Vallings</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 44 ---</strong></p><p><strong>44. Back to school </strong></p><p>Everyone that you teach all day</p><p>But you're looking at me in a
different way</p><p>I can see those tell-tale signs</p><p>Telling me that I was on your mind</p><p>I can see that you wanted more</p><p>That's what I go to school for</p><p>That's what I go to school for*</p><empty-line/><p>Ferie zimowe dobieg�y ko�ca
i b�ogos�awion� cisz� zamku wype�ni�y
podekscytowane g�osy setek uczni�w, na nowo tchn�c w stare mury
m�odzie�cz� �ywotno�� i ciep�o. Harry cieszy�
si�, �e zn�w mia� mo�liwo�� zobaczy�
si� z Ronem i Hermion�, ale z drugiej strony odczuwa� ogromny
�al, �e nie b�dzie ju� m�g� widywa� si� tak
cz�sto z Severusem. I nie b�dzie m�g� zostawa� na noc.
W�a�nie teraz, kiedy nareszcie mia� na to pe�ne pozwolenie.
I kiedy w ko�cu zacz�o si� pomi�dzy nimi
uk�ada�.</p><p>Pozosta�y im tylko szlabany.
Trzy godziny, dwa razy w tygodniu. To ma�o. Bardzo ma�o,
u�wiadomi� sobie z b�lem serca. No i oczywi�cie okazjonalne
spotkania, podczas kt�rych - jak wmawia� przyjacio�om -
"przesiadywa� w Pokoju �ycze�, aby porozmy�la� i
poby� sam". Ale chwilowo taka opcja nie wchodzi�a w
rachub�, skoro mia� prawie dwa tygodnie na to, aby
"porozmy�la� w samotno�ci". Nie, b�dzie
musia� wymy�li� co� innego.</p><p>Jego przyjaciele, a w
szczeg�lno�ci Ron - mieli mu tyle do opowiedzenia, �e Harry
podejrzewa�, i� niepr�dko zobaczy dzisiaj swoj�
poduszk�. Uda�o mu si� wcisn�� w paplanin� Rona
co� od siebie dopiero wtedy, kiedy Hermiona zapyta�a go o to, jak
min�y mu �wi�ta.</p><p>- �wietnie! - odpar�
rado�nie i by�a to przecie� najszczersza prawda. - To znaczy, z
wami oczywi�cie by�oby tysi�c razy lepiej - poprawi�
si� szybko, widz�c zaskoczone spojrzenie przyjaciela - ale
naprawd� by�o w porz�dku. Du�o czasu sp�dza�em z
Hagridem albo na b�oniach i sporo si� uczy�em. - Po tym wyznaniu
Hermiona u�miechn�a si� z dum�, a Ron skrzywi�
si� i pokr�ci� g�ow� z niedowierzaniem, jakby co�
takiego jak nauka podczas ferii by�o dla niego r�wnie abstrakcyjnym
poj�ciem, jak niedoko�czenie posi�ku. - Och, no i
spotyka�em si� z Lun�, poniewa� ona te� zosta�a w
Hogwarcie.</p><p>- Luna? - Hermiona spojrza�a na
niego z zaskoczeniem.</p><p>- Zgadza si�. Nie pyta�em,
dlaczego zosta�a, ale mi�o by�o mie� przy sobie
przynajmniej jedn� znajom� twarz. Tak wi�c, jak widzicie, nie
czu�em si� a� tak samotny. - Harry wyszczerzy� si�. -
I bardzo si� ciesz�, �e wy si� �wietnie bawili�cie
ze swoimi rodzinami. Pewnie sporo mnie omin�o?</p><p>Ron o�ywi� si�,
widz�c dla siebie szans� kontynuowania opowie�ci.</p><p>- Harry, mo�esz tylko
�a�owa�, �e ci� z nami nie by�o! Mama
upiek�a tony ciastek! Chyba dosta�e� od niej paczk�. -
Harry skin�� g�ow�, m�tnie przypominaj�c sobie
pude�ko smako�yk�w od pani Weasley porzucone gdzie� pod
��kiem. Kompletnie o nim zapomnia�. - Fred i George ozdobili
choink� eksploduj�cymi bombkami. Szkoda, �e nie
widzia�e� furii mamy, kiedy wyla�a przez nie
�wi�teczn� zup�. Bill i Fleur te� przyjechali. I nawet
Charlie. Przywi�z� nam ca�� mas� r�kawiczek ze smoczej
sk�ry. Wzi��em dla ciebie jedn� par�, bo mama
nalega�a. Nie uwierzysz za to, co dosta�em od Billa... - papla�
Ron, pochylaj�c si� ku Harry'emu z b�yszcz�cymi oczami i
zaczerwienionymi z przej�cia policzkami. Si�gn�� do
kieszeni i wyj�� z niej ma�� rurk� o
d�ugo�ci jednej trzeciej pi�ra, wykonan� z czarnego kamienia i
ozdobion� czym�, co wygl�da�o jak mlecznobia�e,
niewielkie k�y.</p><p>- Co to jest? - zapyta� Harry, kiedy
Ron po�o�y� mu przedmiot na d�oni. By� dosy�
ci�ki.</p><p>- Najnowsze osi�gni�cie
technomagik�w. Sp�jrz. - Wzi�� przedmiot w dwa palce i drug�
r�k� z�apa� za drewniany wypustek wystaj�cy po jednej
stronie rurki. Poci�gn�� i, ku zdumieniu Harry'ego, z niewielkiego
przedmiotu wysun�a si� r�d�ka Rona, d�uga na
oko�o trzydzie�ci pi�� centymetr�w, w nienaruszonym stanie.
- Zajebiste, nie? - zapyta� Ron, widz�c pe�en podziwu wzrok
przyjaciela. - Jeszcze nie ma ich na rynku. Wprowadz� je dopiero za
miesi�c. Dzia�a na podobnej zasadzie jak ten namiot, w kt�rym
mieszkali�my podczas mistrzostw �wiata w Quidditchu. Wsz�dzie
si� zmie�ci i chodzenie z tym jest o wiele wygodniejsze, ni� z
tym d�ugim patykiem, wbijaj�cym ci si� w sk�r� -
zako�czy� Ron, wsuwaj�c r�d�k� z powrotem i
chowaj�c j� do kieszeni.</p><p>- Ale w�tpi�, �e to
b�dzie takie wygodne, kiedy zostaniesz nagle zaatakowany i b�dziesz
musia� szybko wyci�gn�� ten "d�ugi patyk",
aby si� obroni� - prychn�a Hermiona, kt�ra siedzia�a
obok nich na pod�okietniku kanapy stoj�cej przed kominkiem w Pokoju
Wsp�lnym Gryffindoru, wype�nionym gwarem uczni�w, opowiadaj�cych
sobie z przej�ciem o wszystkim, co spotka�o ich podczas ferii.</p><p>- Phi, po prostu boisz si�
jakichkolwiek nowinek - prychn�� Ron, rzucaj�c jej lekko zirytowane,
lecz pozbawione zwyczajowego gniewu spojrzenie.</p><p>- Nie, po prostu my�l�
praktycznie - odparowa�a dziewczyna, u�miechaj�c si� z
pob�a�aniem. - W przeciwie�stwie do ciebie.</p><p>- Ja r�wnie� my�l�
praktycznie. Przecie� to mo�e bardzo u�atwi� �ycie
wszystkim czarodziejom i czarownicom. Ju� nie b�dziecie mia�y
problemu z tym, gdzie, do licha, w balowej sukience, znale��
jakie� miejsce na upchni�cie r�d�ki. To ma�e
cude�ko zmie�ci si� w ka�dej torebce. Nawet najmniejszej.</p><p>Hermiona poczerwienia�a i
wygl�da�a, jakby mia�a zamiar wybuchn��, ale w zamian
za to... parskn�a �miechem.</p><p>- Och, Ron, powiniene�
pracowa� w dziale reklam - chichota�a, podczas gdy Ron pokry�
si� intensywnym rumie�cem.</p><p>Harry obserwowa� ich z coraz
wi�kszym zdumieniem, czuj�c jednocze�nie przyjemne ciep�o w
sercu z powodu tego, �e ponownie m�g� s�ysze� ich
�miech. Znowu byli razem. To prawda, �e musia� ich
oszukiwa� i nie czu� si� z tym komfortowo, ale to przecie�
byli jego najlepsi przyjaciele i nie wyobra�a� sobie, �e
mia�by ich kiedykolwiek straci�.</p><p>- Nie wydaje mi si�, Hermiono.
Wola�bym raczej sam wymy�la� takie przedmioty. - Poklepa�
si� po kieszeni. - Robi� co�, co u�atwi�oby ludziom
funkcjonowanie. Co�, co mog�oby si� komu� przyda�.</p><p>Dziewczyna przesta�a si�
�mia� i teraz wpatrywa�a si� w niego �agodnie
l�ni�cymi, orzechowymi oczami.</p><p>- Och, Ron... - szepn�a i
pochyli�a si� do przodu, przyciskaj�c mi�kkie wargi do jego
zaskoczonych ust. Rudzielec obla� si� p�omiennym rumie�cem.</p><p>Harry wpatrywa� si� w nich
szeroko otwartymi oczami.</p><p>C�, to by�o nieco...
zaskakuj�ce. Co prawda, widzia� jak nie�mia�o ca�owali
si� podczas imprezy bo�onarodzeniowej w Hogsmeade, ale pomi�dzy
pijackim migdaleniem si�, a jak najbardziej powa�nym poca�unkiem
na oczach ca�ego domu, by�a jednak ogromna r�nica i Harry
mia� niemi�e wra�enie, jakby co� go omin�o.</p><p>- Ekhem... - odezwa� si� w
ko�cu, nie bardzo wiedz�c, co chce powiedzie�, byle tylko
odlepili si� w ko�cu od siebie. - Ja... to znaczy... chyba co�
przegapi�em - wyduka�, patrz�c to na jednego, to na drugiego i
mrugaj�c.</p><p>Hermiona zerkn�a na Rona i
u�miechn�a si�. Wygl�da�a na nieco
zawstydzon�.</p><p>- Harry, my... - zacz��
niepewnie Ron.</p><p>- ...jeste�my razem -
doko�czy�a Gryfonka.</p><p>- No, tyle to zauwa�y�em -
powiedzia� z naciskiem Harry. Wcale nie chcia�, �eby wysz�o
tak ostro, kiedy zobaczy� sp�oszone spojrzenia przyjaci�. -
Ale... jak? Zawsze si� k��cili�cie.</p><p>- To nie jest takie proste -
powiedzia�a cicho Hermiona, zagryzaj�c warg�. - Po prostu...
czasami zauwa�asz, �e osoba, kt�ra wzbudza w tobie najwi�ksze
emocje, jest osob�, bez kt�rej nie wyobra�asz ju� sobie
�ycia. I odkrywasz, �e tak naprawd� to, co ci� w niej
irytuje, jest jednocze�nie tym, co w niej uwielbiasz. �e k��tnie
i sprzeczki to tak naprawd� oznaka ogromnego zaanga�owania
emocjonalnego.</p><p>Harry gapi� si� na ni�
z otwartymi ustami. Spojrza� na Rona, szukaj�c potwierdzenia.</p><p>- To prawda, stary. Jak si�
wtedy upi�em, to nagle... tak jakby... tak jakby co� si� we mnie
otworzy�o i... no wiesz. - Zerkn�� niepewnie na Hermion�.
Wygl�da�, jakby przeprasza� za swoje uczucia i Harry'emu
zrobi�o si� nagle bardzo g�upio.</p><p>Przecie� maj� prawo
by� razem. Maj� prawo by� szcz�liwi. Dlaczego
wi�c czu� w sercu taki dziwny u�cisk? Sam zach�ca�
Rona, sam popycha� go do dzia�ania podczas imprezy. Ale wtedy
jako� nigdy nie pomy�la�, �e to mo�e przerodzi�
si� w co� g��bszego. �e jego najlepsi przyjaciele
oznajmi� mu nagle, �e s�... par�. �e b�d�
teraz �yli w swoim wsp�lnym �wiecie, do kt�rego on nie b�dzie
mia� dost�pu. �e b�d� dzielili co�, czego on nie
b�dzie m�g� z nimi dzieli�. A przecie� do tej pory zawsze
wszystko robili razem. A teraz oni cz�� rzeczy b�d�
robili sami.</p><p>Wiedzia�, �e to odczucie
wykluczenia jest irracjonalne, �e sam ma przed nimi tajemnice, ale nie
potrafi� pozby� si� tego u�cisku. Mia� wra�enie,
jakby w�a�nie zako�czy� si� pewien etap w jego
�yciu. I poczu� si� z tym bardzo, bardzo �le.</p><p>- To... super - wyduka� w
ko�cu, przyklejaj�c na twarz sztuczny u�miech.</p><p>- Przepraszamy, �e m�wimy ci o
tym dopiero teraz, ale w pe�ni to do nas dotar�o dopiero podczas
�wi�t - powiedzia�a Hermiona, patrz�c na niego z
niepokojem.</p><p>- Sp�dzili�cie razem
�wi�ta?</p><p>- Nie ca�e. Przyjecha�am
dopiero po Bo�ym Narodzeniu - wyja�ni�a szybko dziewczyna, jakby
pr�bowa�a wyt�umaczy� si� z czego�
niew�a�ciwego.</p><p>- W takim razie to dobrze, �e
wam nie przeszkadza�em - powiedzia� Harry i przeklina� w
my�lach sw�j gorzki ton.</p><p>- Och, Harry, przecie� wiesz,
�e bardzo chcieli�my, aby�...</p><p>- Daruj sobie, Hermiono. Wiem,
�e cieszyli�cie si� z mojej nieobecno�ci. Mogli�cie
by� tylko we dwoje.</p><p>Dziewczyna przewr�ci�a oczami.</p><p>- Przesta� sobie wmawia�
takie niem�dre rzeczy. Przecie� dalej si� przyja�nimy. Nie
zamierzamy ci� nagle opu�ci�, je�eli o to ci chodzi -
odparowa�a ostro, patrz�c mu prosto w oczy. Ron nie odzywa�
si�, wyra�nie zaskoczony i przyt�oczony ca��
sytuacj�.</p><p>- Przepraszam, ja... niewa�ne.
To... ciesz� si�, �e jeste�cie razem. To wszystko -
wyduka�, wbijaj�c wzrok w dese� na dywanie.</p><p>- W takim razie dziwnie to okazujesz
- odpowiedzia�a mi�kko Hermiona, chocia� w jej g�osie nadal
pobrzmiewa�o lekkie zdenerwowanie.</p><p>- Przecie� to ty masz
dziewczyn�, o kt�rej nie chcesz nam powiedzie� - odezwa�
si� nagle Ron. - My przynajmniej ci� nie ok�amujemy.</p><p>- Ron! - skarci�a go Hermiona.</p><p>- No co? Sama m�wi�a�,
�e to pewnie dlatego ci�gle si� gdzie� wymyka i chodzi z
g�ow� w chmurach. A potem ta ca�a Anastassy powiedzia�a o
tej dziewczynie ze Slytherinu i...</p><p>- Nie mam zamiaru si� wam
t�umaczy�! - warkn�� Harry i zerwa� si� z kanapy.</p><p>- Harry! - Dziewczyna pr�bowa�a
jeszcze uratowa� sytuacj�, ale s�owa Rona jedynie
przepe�ni�y czar�.</p><p>- Id� do dormitorium -
o�wiadczy� i, nie czekaj�c na odpowied�, wbieg� po
schodach na g�r�. Rzuci� si� na ��ko i zapatrzy�
w sklepienie.</p><p>Nie tak wyobra�a� sobie ich
powr�t. Wiedzia�, �e nie powinien si� tak zachowywa�, ale
nic nie potrafi� poradzi� na to, �e poczu� si� tak...
zdradzony. Wykluczony. Odepchni�ty.</p><p>By� mo�e by�a to tylko
reakcja obronna. Sam mia� sekret, kt�ry przed nimi ukrywa�. By�
z�y, �e musi to robi�, �e nie mo�e powiedzie� im
prawdy. I na si�� szuka� czegokolwiek, co postawi�oby ich w
przynajmniej cz�ciowo tak z�ym �wietle, w jakim sam
si� znajdowa�. Jakiej� skazy. Odgrywa� si� na nich za
to, �e sam musi ukrywa� przed nimi prawd�.</p><p>Lecz Harry sam nie zdawa� sobie
z tego sprawy. Czu� tylko niewyt�umaczaln� z�o��.</p><p>Lekkie poruszenie w s�siednim
��ku sprawi�o, �e zorientowa� si�, i� nie
jest tutaj sam.</p><p>- Neville? Co ty tu robisz? Dlaczego
nie jeste� na dole?</p><p>Zza zas�ony wyjrza�a blada,
puco�owata twarz Gryfona.</p><p>- Och, cze�� Harry. -
U�miechn�� si� lekko. - Ja... za du�o tam ludzi. I tak
nikt nie zwraca na mnie uwagi. A tu przynajmniej jest cicho.</p><p>Harry poczu� si� nagle
uderzony fatalnie ukrywanym smutkiem na jego okr�g�ej twarzy i samotno�ci�
bij�c� z oczu. W sumie, jakby nie patrze�, to poza nim,
Hermion�, Ronem, Ginny i Lun�, ch�opak nie mia� tu
�adnych przyjaci�. Nie, �eby Harry mia� ich wi�cej,
ale Neville nigdy nie by� z nimi zbyt blisko. Zawsze na uboczu, zawsze
odsuni�ty, zawsze gorszy - pomy�la� Harry ze wstydem.
Kiedy� byli jeszcze Seamus oraz Dean i naprawd� �wietnie
si� razem bawili, ale od kiedy Harry z nimi nie rozmawia�, a oni
przenie�li si� do innego dormitorium, liczba bliskich Neville'owi
os�b skurczy�a si� jeszcze bardziej. Poniewa� postanowi�
by� wierny Harry'emu. A on prawie go nie zauwa�a�. Poczu�
si� nagle jak najgorsza, niewdzi�czna szuja.</p><p>Zerwa� si� z
��ka i usiad� na pos�aniu obok zaskoczonego Gryfona.</p><p>- Jak ci min�y ferie? -
zapyta�, u�miechaj�c si� zach�caj�co.</p><p>- Uch... d-dobrze - wyduka�
ch�opak. - Sp�dzi�em je z babci�. Jak zwykle.</p><p>No tak, przecie� Neville
tak�e nie mia� rodzic�w. Ostra jak brzytwa, wymagaj�ca babka
by�a jego jedyn� rodzin�. W tym wzgl�dzie byli do siebie
podobni. Zreszt� nie tylko w tym.</p><p>- Och... - powiedzia� nagle
Gryfon, a jego oczy rozszerzy�y si�, jakby co� sobie
w�a�nie przypomnia�. Co� bardzo, bardzo wa�nego. -
Harry, wiesz, musz� ci co� powiedzie�. Ja... by�em podczas
�wi�t w �wi�tym Mungu w odwiedziny u kogo�... z
rodziny. I nie zgadniesz kogo tam widzia�em! - Neville wpatrywa�
si� w niego b�yszcz�cymi z przej�cia, szeroko otwartymi
oczami. Harry wzruszy� ramionami i pokr�ci� g�ow�, nie
maj�c poj�cia, kogo Neville m�g� tam spotka�. - Malfoya!</p><p>Ch�opak poczu� nagle, jak
na jego �o��dek opada jaki� ogromny ci�ar, a
serce zaczyna niemal stepowa�.</p><p>- M�wisz powa�nie? -
wydusi� w ko�cu.</p><p>Neville pokiwa� energicznie
g�ow�.</p><p>- By� w izolatce. Widzia�em
go tylko przez chwil�, bo babcia wo�a�a, �ebym si�
pospieszy�. Zatrzyma�em si�, �eby zawi�za� buta,
i wtedy jeden z uzdrowicieli wszed� do pokoju obok i zobaczy�em blond
g�ow� i jak odwr�ci�em g�ow�, okaza�o si�,
�e to Malfoy! Podszed�em bli�ej i zajrza�em przez
szyb�. M�wi� ci, to by� on. Le�a� tam i
wygl�da�, jakby nie �y�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Jak to?</p><p>- No... to znaczy mia� otwarte
oczy i chyba oddycha�, ale wpatrywa� si� tylko w sufit i w og�le
si� nie porusza�. Kiedy magomedyczka podawa�a mu jaki�
eliksir, musia�a go podnie�� i wla� mu go do ust, bo on
zachowywa� si� i wygl�da� jak szmaciana lalka. W og�le nie
reagowa�. Gdyby nie w�osy, to nigdy bym go nie pozna�. By�
tak chudy, �e widzia�em pod sk�r� jego �y�y, a nawet
wystaj�ce ko�ci. I mia� takie d�ugie, potargane w�osy.
To by�o przera�aj�ce. Jak my�lisz, Harry, co mu si�
sta�o?</p><p>Ch�opak pokr�ci�
g�ow�, s�uchaj�c przyjaciela z coraz wi�kszym
niedowierzaniem. Po prostu nie m�g� i nie potrafi� w to
uwierzy�.</p><p>Malfoy jako wegetuj�ca
ro�linka zamkni�ta w �wi�tym Mungu? Przecie� to
by�o...</p><p>- Okropne - wydusi� i dopiero po
chwili zorientowa� si�, �e powiedzia� to na g�os.
Wzruszy� ramionami, wci�� kr�c�c g�ow�. -
Nie mam poj�cia, co mu si� sta�o.</p><p>- To znaczy... wszyscy m�wi�,
�e to on ci� tak wtedy za�atwi�, a potem znikn��
i...</p><p>Harry spojrza� ostro na Gryfona.</p><p>- Chyba nie my�lisz, �e ja
to zrobi�em?</p><p>- Nie, nie, nie. Oczywi�cie,
�e nie - odpar� szybko Neville, machaj�c r�kami. - Ale ta
ca�a sprawa jest jaka�... dziwna.</p><p>- Uhm - mrukn��
ch�opak, pogr��aj�c si� we w�asnych my�lach.</p><p>- Aha, i jeszcze jedno - powiedzia�
powoli Neville, przypominaj�c sobie kolejne szczeg�y. - Co
jaki� czas Malfoy otwiera� usta, jakby wrzeszcza� albo co�
takiego, ale chyba mia� na sobie zakl�cie uciszaj�ce, bo nic nie
by�o s�ycha�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Ta
ca�a sprawa naprawd� by�a zatrwa�aj�ca. Musi
koniecznie powiedzie� o tym Ronowi i Hermionie!</p><p>Ale zaraz... jest przecie� na
nich obra�ony. Trudno, w takim razie b�dzie si� musia�
"odbrazi�". I to szybko, poniewa� te rewelacje wprost
k�sa�y jego wn�trzno�ci i wiedzia�, �e nie wytrzyma
zbyt d�ugo, zachowuj�c je tylko dla siebie.</p><p>***</p><p>Kiedy mro�ny,
poniedzia�kowy poranek zawita� w okna i mury szko�y,
cz�� uczni�w mia�a powa�ne problemy z dobudzeniem
si� i dotarciem na �niadanie. Po niemal dw�ch tygodniach spania do
nieprzyzwoicie p�nych godzin, hogwarckie pobudki wydawa�y im
si� wynalazkiem co najmniej Tego, Kt�rego Imienia Nie wolno Wymawia�.</p><p>Ron pochyli� si� nad
sto�em w Wielkiej Sali, pr�buj�c powstrzyma� ziewanie.</p><p>- Za jakie grzechy? -
mrukn��, zwieszaj�c g�ow� i sennie mrugaj�c
oczami. - Przecie� jest jeszcze �rodek nocy.</p><p>- Przesta� j�cze� -
skarci�a go Hermiona, nak�adaj�c sobie na talerz
sa�atk� z pomidor�w i nalewaj�c do pucharu gor�cej herbaty
z mlekiem.</p><p>- Na dworze jest jeszcze ciemno! -
o�wiadczy� Ron, jakby to by� twardy dow�d na poparcie jego tezy.</p><p>- Wieczorami, kiedy siedzisz do
p�na i grasz w eksploduj�cego durnia, jako� ci to nie
przeszkadza.</p><p>Ron otworzy� usta, aby
odpowiedzie�, ale po chwili zamkn�� je ponownie i spojrza�
na siedz�cego obok Harry'ego.</p><p>- Harry, powiedz jej co�.</p><p>Ch�opak prze�kn��
kawa�ek tostu i zamruga�.</p><p>- To twoja dziewczyna. Nie mog�
wtr�ca� si� w wasz zwi�zek.</p><p>Hermiona przewr�ci�a oczami.
Harry wzruszy� ramionami i u�miechn�� si� pod nosem.</p><p>C�, co prawda pogodzi�
si� z nimi wczoraj, to znaczy zszed� na d� i przyzna�,
�e zachowa� si� jak kutas, ale gniew i rozczarowanie
wci�� t�tni�y w jego �y�ach i nie chcia�y
wyparowa�. Przynajmniej mo�e od czasu do czasu troch� im
przygry��.</p><p>Wczorajszego dnia, kiedy
wi�kszo�� uczni�w posz�a ju� spa�, a w Pokoju
Wsp�lnym pozostali tylko najwytrwalsi, Harry opowiedzia� im o tym, czego
dowiedzia� si� od Neville'a. Hermiona by�a
wstrz��ni�ta, a Ron zaszokowany. I rozradowany.</p><p>- Ha! Dobrze tak temu szczurowi. Ma
to, na co zas�u�y�.</p><p>- Ron! - Gryfonka spojrza�a na
niego z pot�pieniem w orzechowych oczach.</p><p>- C�, to prawda. Chcia�
zabi� Harry'ego. Dra� ma szcz�cie, �e przynajmniej
�yje.</p><p>- Nie nazwa�bym tego �yciem
- mrukn�� Harry.</p><p>- Racja. To jest okropne, a ty
si� z tego wy�miewasz, Ron.</p><p>- Nie wy�miewam si�. Po
prostu uwa�am, �e to sprawiedliwa kara za to, co zrobi�
Harry'emu.</p><p>- Nikt nie zas�uguje na co�
takiego, Ron - powiedzia�a powa�nie Hermiona. - Ludzie
pope�niaj� r�ne b��dy, ale powinno im si�
da� szans� na naprawienie ich, a nie skazywa� ich na los,
kt�rego nie b�d� mogli ju� nigdy zmieni�. To... to...
barbarzy�stwo.</p><p>Ron zmarszczy� brwi.</p><p>- Nie zgadzam si� -
burkn��. - Sp�jrz na Snape'a. - Harry poczu�, jak na
wzmiank� o nim co� opada mu do �o��dka. - Zabi�
tylu ludzi, kiedy s�u�y� Sama-Wiesz-Komu. Dosta� drug�
szans� i co teraz robi? Gn�bi nas i prze�laduje. Skoro nie
mo�e ju� torturowa�, to m�ci si� na nas.</p><p>- Ron, przesta� ju� -
�achn�a si� Hermiona.</p><p>- Ludzie si� nie zmieniaj�.
Nie warto dawa� im drugiej szansy.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�. Bardzo nie podoba� mu si� kierunek tej rozmowy.</p><p>- Tw�j przyk�ad jest idiotyczny
- powiedzia�a Hermiona. - A poza tym profesor Snape jest teraz po naszej
stronie, co ju� nieraz udowodni�. I niewa�ne, jak bardzo go nie
lubisz. Nie mo�esz miesza� charakteru cz�owieka z jego
uczynkami.</p><p>Ron odburkn�� co� pod
nosem, ale nie pr�bowa� ju� d�u�ej si� sprzecza�.
Je�eli Hermiona uwa�a�a, �e ma w czym� racj�, to
nic nie by�o jej w stanie przekona�, �e mo�e si�
myli�.</p><p>- A poza tym nie rozmawiamy teraz o
Snapie, tylko o Malfoyu - wtr�ci� Harry, pr�buj�c zmieni�
temat.</p><p>- Jak my�licie? Kto m�g�
zrobi� co� tak okrutnego? - zamy�li�a si� Gryfonka.
Spojrza�a na przyjaci�, kt�rzy w odpowiedzi wzruszyli jedynie
ramionami.</p><p>Harry ju� wcze�niej si�
nad tym zastanawia�. I musia� przyzna�, �e mia� pewne
podejrzenie...</p><p>- Dumbledore odpada. W og�le
w�tpi�, aby to by� kt�rykolwiek z nauczycieli - powiedzia�a
powa�nie Hermiona. - Nie wyobra�am sobie, aby kt�ry� z nich
m�g� doprowadzi� swojego ucznia do takiego stanu.</p><p>- Mo�e Sami-Wiecie-Kto? -
zapyta� nagle Ron. Hermiona i Harry spojrzeli na niego z zaskoczeniem. -
No co? Mo�e Malfoy zrobi� co�, czego nie powinien? Nie wiem.
Mo�e chcia� zabi� Harry'ego, a Sami-Wiecie-Kto w�ciek�
si�, bo to on chcia� go w�asnor�cznie ukatrupi�, a nie
jaki� tam Malfoy.</p><p>Gryfonka wygl�da�a tak,
jakby naprawd� rozwa�a�a tak� opcj�.</p><p>- A co si� w takim razie
sta�o z Crabbem i Goyle'em? - zapyta� nagle Harry. - I co robi�
w szkole Lucjusz Malfoy?</p><p>Ron zamy�li� si�.</p><p>- Mo�e... nie wiem. Mo�e
w�ciek� si� na Dumbledore'a, �e wyrzuci� Malfoya ze
szko�y i przez to dopad� go Sami-Wiecie-Kto?</p><p>- Ron, to, co m�wisz, ma nawet sens -
powiedzia�a powoli Hermiona. - A co do Crabbe'a i Goyle'a, to wiemy tylko
tyle, �e zostali usuni�ci ze szko�y. Jak my�licie, czy
spotka� ich taki sam los, jak Draco?</p><p>- Wed�ug mnie to dobrze, �e
znikn�li, i mam gdzie�, co si� z nimi sta�o. Cokolwiek ty o
tym s�dzisz, Hermiono - powiedzia� po kilku chwilach Ron,
spogl�daj�c na Harry'ego, jakby szuka� u niego potwierdzenia.</p><p>- Jasne - burkn��
ch�opak. Dziewczyna rzuci�a im zdegustowane spojrzenie.</p><p>- Jeste�cie siebie warci -
o�wiadczy�a. - Id� spa�. - Po tych s�owach wsta�a
i dumnym krokiem wmaszerowa�a po schodach, kieruj�c si� do
dormitorium dziewcz�t.</p><p>- Czasami zastanawiam si�, co
takiego mi si� w niej podoba - mrukn�� Ron,
spogl�daj�c na Harry'ego, kt�ry w odpowiedzi wzruszy� jedynie
ramionami.</p><p>Na tym zako�czy�a si�
ich wczorajsza rozmowa. Jedyne, co mieli, to domys�y i spekulacje.</p><p>- Poczta! - Hermiona
u�miechn�a si�, kiedy do jej wyci�gni�tej
r�ki wpad� egzemplarz "Proroka Codziennego". Harry
z�apa� sw�j i szybko od�o�y� na bok, nawet nie
spogl�daj�c na stron� tytu�ow�. W zasadzie to sam nie
wiedzia�, dlaczego wci�� go prenumeruje. To prawda, �e
wola�by wiedzie�, co si� dzieje, ale ostatnio ta wiedza tylko go
do�owa�a i sprawia�a, �e czu� si�
naprawd�... �le.</p><p>- Och - westchn�a
Hermiona, rozk�adaj�c gazet� i spogl�daj�c na
stron� tytu�ow�.</p><p>- Co si� sta�o tym razem? -
zapyta� Ron, zanurzaj�c z�by w kanapce z jajkiem i
pachn�c�, w�dzon� szynk�.</p><p>- Kolejny atak - szepn�a
Hermiona, wczytuj�c si� w artyku�.</p><p>- Znowu? S�ysza�em, �e
dwa dni temu by� paskudny atak na Hampstone. Podobno zgin�o
kilku mugoli.</p><p>- Dwunastu - szepn�� Harry,
wpatruj�c si� w sw�j talerz.</p><p>- Co?</p><p>- Dwunastu mugoli. Tylu
zgin�o - doda�, nie podnosz�c wzroku. - Czyta�em o
tym.</p><p>- Serio? - Ron zrobi� wielkie
oczy. - Co za �miercio...!</p><p>- Ron, czy m�g�by� si�
przymkn��? Pr�buj� czyta�.</p><p>Gryfon �ciszy� g�os do
szeptu i pochyli� si� do Harry'ego.</p><p>- Naprawd� te pieprzone
�mierciojady zabi�y dwana�cie os�b? To wprost nieprawdopodobne!
I nikogo nie z�apali? Nie wy�ledzili ich?</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�. Nie czyta� tamtego artyku�u, ale podejrzewa�,
�e je�eli Aurorom uda�oby si� schwyta� chocia�
jednego �miercio�erc�, ten "sukces" zosta�by
og�oszony wszem i wobec i pojawi� si� na pierwszej stronie,
okazuj�c si� informacj� wa�niejsz� nawet od tej o
samym ataku.</p><p>- Dlaczego? Skoro Snape jest
szpiegiem, to dlaczego Aurorzy nic nie wiedz� o planach Sami-Wiecie-Kogo?
Przecie�, logicznie rzecz bior�c, ten stary nietoperz powinien
przekazywa� Dumbledore'owi takie informacje, a nie pozwala�,
�eby gin�li niewinni ludzie. Co� mi tu �mierdzi. I to
bardzo mocno.</p><p>- Ron - przerwa�a mu Hermiona,
spogl�daj�c na nich znad gazety. - Gdyby Aurorzy pojawili si�
nagle w miejscu planowanego ataku, to profesor Snape zosta�by natychmiast
zdemaskowany. Zreszt� sp�jrz na to. - Odwr�ci�a do nich gazet� i
pokaza�a im pierwsz� stron�.</p><empty-line/><p>NIEUDANY ATAK NA G��WN�
SIEDZIB�</p><p>MI�DZYNARODOWEJ FEDERACJI
QUIDDITCHA!</p><p>TRZECH �MIERCIO�ERC�W
ZGINʣO NA MIEJSCU!</p><empty-line/><p>- No w ko�cu! -
rozpromieni� si� Ron. - Nareszcie dali im popali�! Ukatrupili
a� trzech? No nie�le! S�ysza�e�, Harry?</p><p>Ch�opak pokiwa�
g�ow�, czuj�c nag�e, dziwne uk�ucie na my�l o
Severusie.</p><p>- Pewnie temu, kto ich dopad�,
wr�cz� jaki� medal - za�artowa� Ron. - Napisali, kto
ich zabi�?</p><p>- Tak. - Hermiona z powrotem
odwr�ci�a do siebie proroka. - Jaki� ma�o znany Auror, kt�ry po
wszystkim dos�ownie rozp�yn�� si� w powietrzu. Nie
mog� go nigdzie znale�� i to jest najdziwniejsze.</p><p>- Mo�e wystraszy� si�
rozg�osu i uciek�?</p><p>- W�tpi�. Raczej
restrykcji. Mieli ich schwyta� �ywcem. To znaczy, tych dw�ch. Trzeci
zosta� znaleziony w bocznym zau�ku kilkana�cie metr�w od
budynku.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- To dziwne.</p><p>- Podejrzewaj�, �e
kto� musia� wykona� na nim wyrok. Znaj� ju� jego
to�samo��. By� to daleki krewny Bellatrix Lestrange,
w�a�ciciel kilku nocnych klub�w dla czarodziej�w, znajduj�cych si�
na Ulicy �miertelnego Nokturnu, niejaki Deamus Blackwood -
przeczyta�a Hermiona.</p><p>- Blackwood? Pierwsze
s�ysz� - powiedzia� Ron, spogl�daj�c na Harry'ego.</p><p>- Ja te�.</p><p>Hermiona westchn�a i
powr�ci�a do dalszego przegl�dania gazety.</p><p>- Przynajmniej o trzech mniej.
Wszystko jedno, jak zgin�li. Prawda, Harry?</p><p>- Co? A tak, racja - odpar�
ch�opak.</p><p>- Chocia� szkoda, �e nie
uda�o im si� z�apa� ich �ywcem. Mo�e
powiedzieliby co� ciekawego. - Ron ugryz� sw�j tost i powr�ci�
do �niadania.</p><p>Harry jednak nie by� ju� g�odny.
Zerkn�� ukradkowo na siedz�cego przy stole nauczycielskim
Severusa. Wci�� kr��y�o mu po g�owie pytanie, czy
m�czyzna r�wnie� bra� udzia� w tej akcji. A
je�eli tak, to dzi�kowa� wszystkim dobrym duchom za to, �e
nie zosta� z�apany albo, co gorsza, zabity przez kt�rego� z
Auror�w.</p><p>Tylko to go obchodzi�o. Tylko
on.</p><p>- Harry! - Gryfon rozejrza�
si� nieco oszo�omiony, w poszukiwaniu wo�aj�cej go osoby. -
Cze��! - Przy jego stole wyros�a nagle u�miechni�ta
szeroko Anastassy. - Jak ci min�y ferie?</p><p>- Ee... - Harry nie mia� bladego
poj�cia, co odpowiedzie�. - Dobrze.</p><p>- S�ysza�am, �e
sp�dza�e� je w Hogwarcie. Chcia�am zosta� i
dotrzyma� ci towarzystwa, ale mama mi nie pozwoli�a. - Dziewczyna
nad�sa�a si� nieco, ale nie przesta�a wpatrywa� si�
w niego z zachwytem maluj�cym si� w jej du�ych,
okr�g�ych oczach. - Prosz�, to dla ciebie. - Wysun�a
przed siebie paczuszk� oklejon� serduszkami. Harry wpatrywa�
si� w prezent tak, jakby ten mia� go zaraz ugry��. -
Chcia�am ci to da� przed wyjazdem, ale nie mog�am ci�
spotka�, a chcia�am wr�czy� ci to osobi�cie. -
U�miechn�a si� jeszcze szerzej, po czym wcisn�a
mu do r�ki prezent i odsun�a si�, czekaj�c z
niecierpliwo�ci�, a� go otworzy.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i rozejrza� si� po wpatruj�cych si� w niego
twarzach najbli�ej siedz�cych Gryfon�w. Lavender i Parvati
zacz�y chichota�.</p><p>- Ale... mam jeszcze co� do
za�atwienia i... musz� ju� i��. Tak, musz�
i��. Natychmiast. - Wcisn�� paczk� pod pach�,
zerwa� si� z miejsca i pospiesznie opu�ci� Wielk�
Sal�, odprowadzony zaskoczonym i troch� rozczarowanym spojrzeniem
Anastassy oraz o wiele gro�niejszym, p�on�cym spojrzeniem
Mistrza Eliksir�w.</p><p>Nic nie zmusi�oby go do
otworzenia prezentu od jakiej� zakochanej w nim smarkuli na oczach
ca�ej szko�y i na [i]jego[/i] oczach. To przecie� mo�e
by� wszystko. Od wiruj�cych, �piewaj�cych pluszak�w
pocz�wszy - my�la�, rozrywaj�c ostro�nie papier, po
tym, jak zaszy� si� za pierwszym pos�giem, kt�ry spotka� -
a sko�czywszy na... o bogowie...</p><p>Z niedowierzaniem wpatrywa�
si� w r�owe, w�ochate nauszniki w kszta�cie serc.</p><p>...no w�a�nie, a
sko�czywszy na czym� takim. I w dodatku do prezentu doczepiony
by� ma�y li�cik z jakim� banalnym wierszykiem dla
zakochanych.</p><p>Dlaczego, je�eli ju�
kto� obdarzy go uczuciem, to musi to by� kto� pokroju tej
ma�ej?</p><p>Westchn�� ci�ko
i ju� mia� zamiar wcisn�� prezent do swojej torby, aby m�c
go p�niej wyrzuci� przy pierwszej nadarzaj�cej si� okazji,
kiedy pad� na niego cie�.</p><p>Podni�s� g�ow� i
spojrza� prosto w l�ni�ce niczym obsydian, czarne oczy.</p><p>- No, no, no.. jaki� rozkoszny
prezent. Twoje wielbicielki chyba za bardzo ci� rozpieszczaj�, nie
uwa�asz, Potter? - powiedzia� cicho Snape, wpatruj�c si� z
obrzydzeniem w r�owe futerko. - Och, a co my tu jeszcze mamy? - Mistrz
Eliksir�w pochyli� si� gwa�townie i wyrwa� z d�oni
Harry'ego li�cik napisany na r�owym, pachn�cym papierze. - No
prosz�. C� za wzruszaj�ca sentencja: "... �adnych
skarb�w ja nie pragn�, tylko �eby� zosta� m�j". -
Wycedzi� swoim najbardziej szyderczym g�osem, gniot�c list w
d�oni i spogl�daj�c na Harry'ego z p�omieniami w oczach.</p><p>Harry rozejrza� si� po
korytarzu. By� pusty. Na razie. Znajdowali si� zaledwie trzy
zakr�ty od Wielkiej Sali.</p><p>- Ja... nie chcia�em tego -
odpar� Harry, zni�aj�c g�os do szeptu. - To nie moja wina,
�e ta ma�a ci�gle za mn� chodzi.</p><p>Severus uni�s� brew.</p><p>- Czy�by? Nie
zauwa�y�em, aby� by� dla niej przesadnie nieprzyjemny. Masz
si� jej pozby�, Potter!</p><p>Harry otworzy� usta, aby
zaprotestowa�, ale szybko je zamkn��. Ten cz�owiek by�
niemo�liwy! Pokr�ci� g�ow� z niedowierzaniem, podczas
gdy na jego usta wyp�yn�� rozbawiony u�miech.</p><p>- Severusie, chyba nie jeste�
zazdrosny o czternastoletni� dziewczynk�?</p><p>Oczy Snape'a b�ysn�y
gro�nie.</p><p>- Staram si� po prostu
pilnowa� mojej w�asno�ci - sykn�� cicho.</p><p>Harry opar� si�
nonszalancko o �cian�.</p><p>Snape naprawd� by�
zazdrosny. O t� smarkul�! C�, ta my�l by�a...
przyjemna. I to niezwykle przyjemna, s�dz�c po rozlewaj�cym
si� w jego podbrzuszu cieple.</p><p>- Twojej "w�asno�ci'?
- zapyta� cicho, mru��c oczy.</p><p>To by�a chwila. Nag�y ruch
i Harry zosta� przyci�ni�ty do �ciany, czuj�c
d�ugie, zimne palce, zaciskaj�ce si� na jego szyi i gor�cy
oddech m�czyzny, parz�cy jego ucho �arliwym szeptem:</p><p>- Nie igraj ze mn�, Potter.
Nale�ysz do mnie. Ka�dy skrawek twojej sk�ry, ka�dy w�os na
twoim ciele, ka�da kropla twojego potu - to wszystko nale�y do mnie i
masz o tym pami�ta�! - s�czy� mu do ucha, podczas gdy Harry
czu�, jak unosz� mu si� w�oski na karku, a krew w
�y�ach zaczyna kr��y� z niesamowit�
si��. - Z pewno�ci� nie zapomnia�e� o moim
ostrze�eniu.</p><p>Harry dysza� ci�ko,
nie potrafi�c wykona� �adnego ruchu. �arliwo��, z
jak� Severus szepta� mu do ucha te wszystkie rzeczy, by�a tak
pobudzaj�ca, �e nie my�l�c o tym, co robi, z�apa�
drug� r�k� m�czyzny i przycisn�� do swojego
krocza.</p><p>- Dotknij mnie. Prosz� -
wyj�cza� cicho, zaciskaj�c powieki i wypychaj�c biodra w
stron� tej silnej d�oni.</p><p>Och, by� taki twardy, a oddech
Severusa by� taki gor�cy, �e wydawa�o mu si�, �e
sk�ra twarzy topi mu si� pod jego wp�ywem.</p><p>- Z przyjemno�ci� bym to
zrobi� - wyszepta� Snape. - Ale chcia�bym ci przypomnie�,
�e znajdujemy si� na korytarzu.</p><p>- Nie obchodzi mnie to -
mrukn�� Harry, ocieraj�c si� o m�czyzn�.
S�ysza� jego przyspieszony oddech. Czu�, jak dr�y pod
czarn� szat�. Wiedzia�, �e jest co najmniej tak samo
podniecony, jak Harry. Wiedzia�, �e go pragnie. Dok�adnie teraz,
w tym miejscu, m�g�by go zer�n��. Szybko, w po�piechu
zsun�� mu spodnie, tylko tyle, ile potrzeba, a p�niej wbi�
si� w niego swoim twardym jak ska�a i gor�cym jak lawa penisem.
I wzi�� go przy �cianie, wsuwaj�c si� w niego kilka
razy, tylko kilka, to by wystarczy�o, aby...</p><p>- Nie mo�emy - wydysza� w
ko�cu Snape, odsuwaj�c si� i uwalniaj�c z u�cisku
szyj� ch�opaka. Harry wyda� z siebie bolesny pomruk straty, gdy
d�onie i zapach m�czyzny znikn�y. Uni�s�
powieki i nieco zamglonym wzrokiem spojrza� w r�wnie zamglone, hebanowe
oczy naprzeciw. - P�niej b�dziemy mieli na to czas - powiedzia�
zachrypni�tym g�osem Severus, poprawiaj�c swoje szaty, aby
ukry� oczywist� erekcj�, kt�ra wybrzusza�a si� w jego
czarnych spodniach. - Harry u�miechn�� si� do siebie na ten
widok, pomimo i� zdawa� sobie spraw�, �e sam wygl�da
podobnie. - To nie miejsce na to. Gryffindor traci pi�� punkt�w.</p><p>Harry niemal natychmiast
powr�ci� do rzeczywisto�ci.</p><p>- Co? Za co?</p><p>- Za uwodzenie swojego nauczyciela w
najmniej odpowiednim do tego miejscu.</p><p>Harry wyd�� usta.</p><p>- To nie ja zacz��em! -
obruszy� si�, a w odpowiedzi na wargach Severusa pojawi�
si� ten cudowny, krzywy u�mieszek. M�czyzna obrzuci�
przeszywaj�cym spojrzeniem rozczochrane w�osy Harry'ego,
b�yszcz�ce gor�czkowo za okularami, zielone oczy, �agodnie
rozchylone usta i wci�� p�on�cy na policzkach rumieniec.
Zatrzyma� go dopiero na wyra�nie widocznej pod materia�em spodni
erekcji.</p><p>- I kolejne pi�� punkt�w...
- doda�, spogl�daj�c ponownie na jego twarz - ...za tak
niemo�liwie pon�tny wygl�d.</p><p>Po pierwszym zaskoczeniu, wargi
Harry'ego rozci�gn�y si� w u�miechu.</p><p>- No wiesz co? Tylko pi��?</p><p>- Z ch�ci�
odj��bym wszystkie, gdyby nie pytania, kt�re mog�oby to za
sob� poci�gn��... - odpar� mi�kko Severus,
patrz�c prosto w zmru�one oczy Harry'ego, kt�rego u�miech po tym
wyznaniu sta� si� jeszcze szerszy. - I gdyby nie ten g�upkowaty
u�miech - doda� po chwili.</p><p>- Lubisz m�j u�miech.</p><p>Severus zagryz� warg�.</p><p>- Lubi� znacznie wi�cej -
powiedzia� przyciszonym g�osem, po czym pochyli� si� do
Harry'ego i musn�� gor�cymi wargami p�atek ucha. -
Mi�ego dnia, panie Potter. - Po tych s�owach, nie czekaj�c na
odpowied�, znikn�� za zakr�tem.</p><p>Harry sta� jak ra�ony
piorunem, czuj�c pe�zaj�ce po sk�rze iskry i
skr�caj�cy wn�trzno�ci �ar.</p><p>Czy Severus w�a�nie...
w�a�nie przyzna�, �e co� w Harrym lubi?</p><p>Och, ten dzie� zapowiada�
si� wyj�tkowo przyjemnie...</p><p>***</p><p>Przewidywania Harry'ego zosta�y
jednak zweryfikowane ju� podczas pierwszej lekcji. McGonagall upar�a
si�, aby sprawdzi�, czy pami�taj� jeszcze, w jaki spos�b
zamienia si� ropuch� w imbryk, i chyba tylko Hermiona
pami�ta�a. Imbryk Rona by� zielony i pr�bowa�
podskoczy�, co sko�czy�o si� na tym, �e pozosta�y
z niego jedynie skorupy. A imbryk Harry'ego mia� irytuj�cy zwyczaj
nabierania powietrza i puchni�cia. Co sko�czy�o si�
dok�adnie tak samo.</p><p>Kiedy nauczycielka
uprz�tn�a ju� rozbite skorupy i, kr�c�c
g�ow�, odj�a im po pi�� punkt�w, obaj parskn�li
�miechem - ku karc�cemu spojrzeniu Hermiony, kt�ra pr�bowa�a
pom�c Neville'owi, poniewa� jedyne, co udawa�o mu si�
wyczarowa�, to �aba w kszta�cie imbryka. Imbryka, kt�ry
kumka�.</p><p>Histori� Magii Harry w
wi�kszo�ci przespa�, a na Wr�biarstwie Firenzo zrobi�
im "lekcj� relaksacyjn�", poniewa� stwierdzi�,
�e po feriach i tak s� zbyt rozkojarzeni, aby cokolwiek
zapami�ta�. W zwi�zku z tym Harry znowu m�g� si�
zdrzemn��.</p><p>Po obiedzie pozosta�y im jedynie
Eliksiry i Harry ju� teraz czu� przyjemny u�cisk w
�o��dku, na sam� my�l o nich. Szczeg�lnie, kiedy
czu� spojrzenie Mistrza Eliksir�w, w�druj�ce po jego plecach
podczas uczty w Wielkiej Sali.</p><p>Ferie feriami, ale naprawd�
cieszy� si�, �e szko�a znowu si� zacz�a.
T�tni�ce �yciem mury Hogwartu jako jedyne potrafi�y
odci�gn�� ponure my�li od trwaj�cej wok� wojny i
ofiar, jakie za sob� poci�ga�a. Przynajmniej na razie.</p><p>***</p><p>Podczas pierwszych zaj�� po
przerwach, czy to �wi�tecznych, czy wakacyjnych, uczniowie byli
zawsze nieco rozleniwieni i zniech�ceni. Ale Severus Snape mia�
spos�b, by zmusi� ich ma�e m�d�ki do wyt�onej
pracy ju� od pierwszej lekcji.</p><p>Test.</p><p>Harry u�miechn��
si� pod nosem, kiedy wyl�dowa�a przed nim kartka z pytaniami.</p><p>Wiedzia�! Wiedzia�, �e
ten niemo�liwy dra� to zrobi! Ha! Jak to dobrze, �e uczy�
si� w czasie ferii. Niewiele i niekoniecznie rzeczy przewidzianych w
programie nauczania (mo�e jedynie w ramach zaj�� z Wychowania
Seksualnego, gdyby takowe odbywa�y si� w Hogwarcie), ale zawsze to
by�o ju� co�. Nie by� przynajmniej tak zaskoczony, jak
reszta klasy, i tak przera�ony, jak Ron.</p><p>Podczas gdy siedz�cy za jego
plecami przyjaciel rzuca� przekle�stwa w kierunku "tego
t�ustow�osego, wrednego dupka", Harry pochyli� si� nad
kartk� i zacz�� pisa�.</p><p>C�, okaza�o si�,
�e jego wiedza by�a skromniejsza, ni� przypuszcza�.
Zdo�a� odpowiedzie� zaledwie na po�ow� pyta�.
Niech to!</p><p>Ukradkowo rozejrza� si� po
klasie. Hermiona skroba�a po pergaminie z ob��ka�czym
wyrazem twarzy, a Ron gapi� si� t�po w kartk�,
wygl�daj�c tak, jakby mia� zamiar si� rozp�aka�.</p><p>Harry westchn�� i
przeni�s� wzrok na biurko, przy kt�rym siedzia� Mistrz Eliksir�w,
pochylaj�c si� nad jak�� ksi��k�.
Pr�bowa� nad tym panowa�, ale za ka�dym razem, kiedy na niego
spogl�da�, czu� rozlewaj�ce si� w �y�ach
ciep�o. Nic nie potrafi� poradzi� na to, �e po tak
d�ugim czasie sam na sam i po tym wszystkim, co razem przeszli, nie
potrafi� oddzieli� wizerunku tego p�nagiego
m�czyzny, kt�rego jeszcze wczoraj widzia�, gol�cego
si� w �azience, od wizerunku dumnego, surowego nauczyciela, na
kt�rego zdecydowanie nie powinien spogl�da� takim t�sknym,
rozmarzonym wzrokiem.</p><p>Szlag by to trafi�! -
zakl�� w my�lach, spogl�daj�c na sw�j w po�owie
wype�niony test. Snape uk�ada� go przy nim. Pami�ta�
to. A skoro granica pomi�dzy uczniem i nauczycielem zosta�a ju�
powa�nie naruszona, to teraz m�g� spr�bowa� przekroczy�
j� ju� ca�kowicie.</p><p>Przynajmniej b�dzie zabawnie -
pomy�la�, si�gaj�c do kieszeni i zaciskaj�c
d�o� na kamieniu.</p><p>Severusie... G��wny
sk�adnik wywaru antydepresyjnego to oko przyrazy czy kie� utopca?</p><p>Nie podnosz�c g�owy,
zerkn�� na Snape'a, kt�ry poruszy� si� nieznacznie,
si�gn�� pod biurko i spu�ci� wzrok, jakby co�
czyta�. A po chwili przeszy� go tak niedowierzaj�cym spojrzeniem,
�e Harry z trudem opanowa� dr��cy w k�cikach warg
u�miech.</p><p>W momencie, kiedy poczu�,
�e kamie� si� rozgrzewa, jego serce nagle podskoczy�o.
Zerkn�� w d�, pr�buj�c odczyta� p�on�ce
litery.</p><p>Ty chyba sobie �artujesz,
Potter?</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>No powiedz mi. Nie b�d�
taki.</p><p>Och, powinien dosta� jaki�
pieprzony medal za to, �e nie roze�mia� si�, kiedy
zobaczy� min� Severusa po tym, jak m�czyzna odczyta�
wiadomo��. Skrajne niedowierzanie, kt�re odmalowa�o si� na
surowej twarzy, by�o jedynie jej ostatnim stadium. Snape by� chyba
zbyt zszokowany, aby odpowiedzie�, dlatego Harry postanowi�
dr��y� dalej.</p><p>Je�eli mi powiesz, to
pozwol� ci zer�n�� moje usta.</p><p>Och, to by� strza� w
dziesi�tk�, s�dz�c po nag�ym rozb�ysku ognia w
czarnych oczach, kt�re na moment na nim spocz�y. Ale odpowied�,
kt�r� otrzyma�, nieco utemperowa�a jego poczucie
zwyci�stwa.</p><p>Potter, obaj doskonale wiemy, �e
nie potrzebuj� do tego twojej zgody.</p><p>Fakt.</p><p>No dobra. To... ukl�kn�
przed tob�, zupe�nie nagi, tylko w krawacie i b�d� ci
obci�ga�, m�wi�c do ciebie "panie profesorze". I
b�d� si� przed tob� masturbowa�... Czy to jest
odpowiednia cena za jedn� niewielk� podpowied�?</p><p>Harry'emu ju� dawno nie
bi�o tak serce, kiedy czeka� na wiadomo�� od
najwyra�niej absolutnie zaskoczonego t� ofert� Snape'a.</p><p>Chcesz mi si� sprzeda� w
zamian za wy�sz� ocen�? - odczyta� kilka chwil p�niej
i poczu�, jak �o��dek podskakuje mu do gard�a, a w
podbrzuszu rozlewa si� fala �aru.</p><p>O cholera!</p><p>To, co robili, by�o takie...
takie...</p><p>Je�eli tak pan to nazywa,
profesorze... Ja to nazywam... wymian�.</p><p>U�miechn�� si� do
siebie i pochyli� nad kartk� w oczekiwaniu na odpowied�.
Wola� ju� nie spogl�da� na siedz�c� przy biurku,
ciemn� sylwetk� Mistrza Eliksir�w. Rozgrzewaj�ce jego policzki
podekscytowanie mog�oby by� wtedy zbyt widoczne na jego twarzy. Kiedy
otrzyma� wiadomo��, niemal zgni�t� kamie� w
d�oni.</p><p>Jeste� obrzydliw�,
bezwstydn� dziwk�, Potter. Wiesz o tym?</p><p>Merlinie, czy to mo�liwe,
�eby tak p�on�� od �rodka czym� gor�tszym
nawet od ognia?</p><p>Wiem. Ale tylko twoj�.</p><p>Mam nadziej�. Ale zap�acisz
mi za to. Obiecuj�, �e kiedy tylko przekroczysz pr�g moich komnat,
nie zd��ysz nawet powiedzie� s�owa, poniewa�
wedr� si� w twoje usta i wbij� si� tak g��boko w
twoje gard�o, �e b�dziesz mnie prosi�, abym pozwoli�
ci chocia� zaczerpn�� tchu.</p><p>Krew Harry'ego zacz�a
wrze� i krzycze� w jego �y�ach. Otakotakotak! Kurwa!
Taktaktak!</p><p>Dopiero, kiedy zorientowa�
si�, �e nadal trzyma spocon� d�o�
zaci�ni�t� wok� kamienia i wysy�a te okrzyki
Severusowi, wypu�ci� go ze swojej r�ki, z ca�ej si�y
pr�buj�c zapanowa� nad pe�zaj�cym po jego
wn�trzno�ciach podnieceniem.</p><p>Zerkn�� na sekund� w
stron� Severusa i zobaczy�, �e k�ciki jego cienkich warg
unios�y si� nieznacznie, podczas odczytywania litanii, kt�r�
nie�wiadomie wys�a� mu Harry. Przez chwil� oddycha�
g��boko, pr�buj�c si� uspokoi�, a wtedy ponownie
poczu� ciep�o w kieszeni.</p><p>Oko przyrazy. I minus pi��
punkt�w dla Gryffindoru za j�zyk, panie Potter.</p><p>Harry nie potrafi�
powstrzyma� u�miechu. Nie tym razem.</p><p>Jak pan mo�e odbiera� mi
punkty za j�zyk? Jestem pewien, �e dzisiaj wieczorem ten j�zyk
tak pana zadowoli, �e przyzna mi pan te punkty z powrotem. I to w znacznie
wi�kszej ilo�ci.</p><p>Z pewno�ci� nic takiego
si� nie wydarzy. Ale b�d� pewien, �e odbior� ci jeden
punkt za ka�d� kropl�, kt�ra wyp�ynie z twoich ust.</p><p>Dupek!</p><p>I to b�dzie ci�
kosztowa� kolejne pi�� punkt�w. I radz� wr�ci� do
testu, o ile nie chcesz straci� kolejnych.</p><p>Harry zacisn�� z�by i
wepchn�� kamie� do kieszeni, przeklinaj�c w my�lach
Snape'a i jego punkty, a jednocze�nie czuj�c w sobie niezwyk�e
podekscytowanie. Rozejrza� si� ukradkowo, ale na szcz�cie
ka�dy by� zbyt zaj�ty testem, aby zwraca� na niego
uwag�. Pochyli� si� nad kartk� i po chwili wahania
zacz�� wypisywa� w�a�ciwo�ci... nie, jednak nie
oka przyrazy, tylko k��w utopca.</p><p>Co jak co, ale jednak troch�
ju� Snape'a zna� i wiedzia�, �e w pewnych kwestiach... nie
nale�y mu ufa�.</p><empty-line/><p>* "What I go to school for"
by Busted</p><p><strong>--- rozdzia� 45 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>45. The Guardian</strong></p><p>Let me be your shelter</p><p>Let me be your light</p><p>I'm here, nothing can harm you</p><p>My words will warm and calm you</p><p>I'm here with you, beside you,</p><p>to guard you and to guide you...*</p><p>Odzwyczajonym od nauki uczniom
pierwsze dwa dni szko�y niesamowicie si� d�u�y�y.
Nawet zaj�cia praktyczne wymaga�y od nich wi�kszego skupienia
ni� zazwyczaj. Teori� na og� i tak przesypiali, o ile tylko
by�a taka mo�liwo��, to znaczy, o ile nie by�y to
zaj�cia ze Snape'em albo McGonagall.</p><p>Irytek znowu mia� ca�y
zast�p uczni�w do dr�czenia, a Filch nareszcie m�g� ukara�
kilka co bardziej pechowych os�b za takie zbrodnie jak "zab�acanie
korytarzy" albo "zbyt g�o�ny �miech" i da�
tym upust swojej chronicznej frustracji. Prawie Bezg�owy Nick
przechwala� si� wszystkim uczniom, kt�rych napotka�, �e
skoro Klub Bezg�owych nie chcia� przyj�� go w swoje szeregi,
to on podczas ferii za�o�y� w�asny Klub Prawie
Bezg�owych i zaprasza� do niego wszystkich ch�tnych, kt�rzy
zamierzali w najbli�szym czasie, czyli w przeci�gu nadchodz�cych
stu lat, nie do ko�ca pozby� si� w�asnej g�owy, a
nawet oferowa� fachow� pomoc i porady w stylu "jak
odci�� g�ow�, aby nie przeholowa�" albo "jak
nie straci� g�owy w zaledwie pi�� ci��". Jak
na razie do klubu zapisa� si� tylko Neville Longbottom, kt�ry
uwa�a�, �e przy swoim pechu powinien by� przygotowany na
tak� okoliczno��.</p><p>Jedyn� osob�, kt�ra w pocie
czo�a pracowa�a na zaj�ciach, by�a oczywi�cie Hermiona
i ju� w ci�gu dw�ch pierwszych dni zarobi�a dla Gryffindoru
prawie trzydzie�ci punkt�w. Niestety, ca�a reszta Gryfon�w straci�a
dok�adnie tyle samo, przez co ostatecznie bilans i tak wyszed� na
zero.</p><p>Gdy po�owa szko�y, a w
szczeg�lno�ci m�odsze roczniki, wyleg�y w poniedzia�kowy
wiecz�r na o�wietlony pochodniami, iskrz�cy od zalegaj�cego
wsz�dzie bia�ego puchu dziedziniec szkolny i rozpocz�a
si� inauguruj�ca nowy semestr bitwa na �nie�ki, Harry
uda� si� na szlaban do loch�w. Bitwy na �nie�ki by�y
jednymi z rzeczy, kt�re w Hogwarcie uwielbia� najbardziej, ale jednak nie
a� tak bardzo jak smak i zapach penisa Snape'a. Mistrz Eliksir�w spe�ni�
swoj� obietnic� i kiedy Harry zaledwie wszed� do salonu,
zosta� przywitany s�owami Na kolana, a ca�a reszta wieczoru
rozmaza�a mu si� przed oczami od szybko�ci, z jak� Severus
wbija� si� w jego usta i od spermy, kt�ra kilkakrotnie w ci�gu
ca�ego szlabanu osiada�a mu na okularach. Na szcz�cie
Snape nie odebra� mu za to punkt�w...</p><p>Kiedy ju� powr�ci� do
wie�y Gryffindoru i zosta� powitany wsp�czuj�cymi
spojrzeniami swoich przyjaci�, m�wi�cymi: "my si� tak
�wietnie bawili�my, a ty nie, och, jak�e nam przykro, Harry...",
z trudem powstrzymywa� si� od �miechu i powiedzenia im, �e
by�o wr�cz odwrotnie. �adna, nawet najwi�ksza i
najwspanialsza bitwa na �nie�ki nie mog�a si� r�wna� z
tym, czego w�a�nie skosztowa�.</p><p>Tego wieczoru jeszcze przez
jaki� czas nie m�g� zasn��, rozpami�tuj�c
dok�adnie ka�dy szczeg� swojego szlabanu i po jakim�
czasie wyci�gn�� spod poduszki Map� Huncwot�w, aby
sprawdzi�, co te� Severus mo�e teraz robi�. Nie
zobaczy� go ani w gabinecie, ani w salonie, ani w sypialni. Nie by�o
go r�wnie� w �azience. Podejrzewa�, �e pewnie znowu siedzi
w swoim laboratorium i warzy jakie� skomplikowane mikstury. Ju�
mia� zamkn�� map�, kiedy spostrzeg� poruszenie w samym
rogu arkusza. Wystarczy� jeden rzut okiem, aby serce w nim zamar�o.</p><p>Przez korytarz prowadz�cy z
loch�w do wyj�cia z zamku szli Severus i... Nott.</p><p>Znowu!</p><p>Harry poczu�, jak niepok�j i
��ty, jadowity potw�r zazdro�ci ponownie si� w nim
odzywaj�.</p><p>Spokojnie, tylko spokojnie. Severus
powiedzia� mu, �e udziela Nottowi korepetycji.</p><p>Ale, do diab�a, w �rodku
nocy i to poza zamkiem? Poniewa� obaj wyra�nie zmierzali w
stron� skraju mapy, ku tej cz�ci b�oni Hogwartu, do kt�rej
mapa ju� nie si�ga�a.</p><p>A mo�e... mo�e obaj
udaj� si� na jakie� spotkanie �miercio�erc�w? W sumie
nie zdziwi�by si�, gdyby ojciec Notta wci�gn�� swojego
syna do s�u�by Voldemortowi.</p><p>Nie! Ufa Snape'owi! Na pewno to tylko
to. Albo [i]a�[/i] to. Na pewno wszystko jest w porz�dku. Musi
by�! A je�eli oka�e si�, �e nie jest, to... to on
ju� co� z tym zrobi! Tak, w�a�nie tak!</p><p>I Nott po�a�uje, �e
si� urodzi�!</p><p>***</p><p>�roda min�a nieco
szybciej. Tonks zaprezentowa�a im kilka zakl�� niweluj�cych
z�e uroki, a na Zielarstwie przycinali p�dy Tentakuli, co
okaza�o si� nie lada wyzwaniem i na obiad poszli zm�czeni,
spoceni i pok�sani. Zakl�cia r�wnie� okaza�y si�
wyczerpuj�ce, poniewa� profesor Flitwick kaza� im rzuca�
Zakl�cie Lodowatego Ognia i sko�czy�o si� na tym, �e
Neville podpali� sobie szat�, Seamus brwi, a Lavender Brown o
ma�o nie spali�a w�os�w Hermionie.</p><p>Po wszystkich lekcjach byli tak
padni�ci, �e ledwie docz�apali do swojej wie�y. Harry
marzy� tylko o tym, �eby rzuci� si� na ��ko, ale
czeka� go dzisiaj jeszcze szlaban ze Snape'em. Nie chodzi�o o to,
�e nie chcia� i��, poniewa� niczego innego tak nie pragn��,
ale czu� si� naprawd� wyko�czony. Kiedy jednak
wi�kszo�� uczni�w przelaz�a ju� przez dziur� w
portrecie i Harry, Ron i Hermiona r�wnie� wkroczyli do Pokoju Wsp�lnego,
zaskoczy�o ich niewielkie zbiegowisko przy kominku.</p><p>- ...ejmuj si�, przecie�
wiesz, �e Snape do wredny dupek. Nie martw si�. Na pewno wszystko
sko�czy si� dobrze.</p><p>- W�a�nie. On zawsze ma
z�y humor. Nie powiniene� przejmowa� si� tym
wyro�ni�tym nietoperzem!</p><p>Harry, Ron i Hermiona spojrzeli po
sobie i podeszli bli�ej, aby dowiedzie� si�, o co chodzi.</p><p>Po�owa pi�tego roku
Gryffindoru otacza�a siedz�cego na kanapie Colina Creeveya, kt�ry
mia� spuszczon� g�ow� i wygl�da� na naprawd�
przygn�bionego. Obok niego siedzia�a Ginny, najwyra�niej
pr�buj�c go pocieszy�.</p><p>- Co si� sta�o? -
zapyta� Ron, patrz�c na siostr�. Colin podni�s� na
chwil� g�ow� i Harry zobaczy�, �e mia�
zaczerwienione oczy.</p><p>- Ten sukinsyn Snape wyrzuci�
Colina z lekcji i powiedzia�, �eby ju� nigdy nie pokazywa�
mu si� na oczy - powiedzia�a Ginny ze z�o�ci� w
g�osie.</p><p>Harry rozszerzy� oczy.</p><p>- Co? Dlaczego? - zapyta�,
wyra�nie wstrz��ni�ty. Snape zawsze grozi� wszystkim,
�e wyrzuci ich z lekcji, ale gro�by te spe�nia�
naprawd� rzadko i zawsze by�y to tylko jednorazowe incydenty.</p><p>- Ja... - mrukn�� Colin,
poci�gaj�c nosem - ...mieli�my przygotowa� Eliksir
Bezsennego Snu, no i pomyli�em sk�adniki i... wszystko
eksplodowa�o i... - G�os mu si� za�ama� i nie
m�g� ju� m�wi� dalej.</p><p>- I po�owa naszego roku
wyl�dowa�a w szpitalu z poparzeniami - doda�a cicho Ginny i
widz�c, �e wargi Colina znowu zaczynaj� dr�e�,
zreflektowa�a si� szybko. - Nikt nie twierdzi, �e to by�a
twoja wina, Colin! Ka�dy ma prawo si� pomyli�! Przecie�
takie wypadki zdarzaj� si� bardzo cz�sto. A Snape jest
nauczycielem i powinien to zrozumie�, a nie twierdzi�, �e
jeste� "najwi�kszym imbecylem, jakiego widzia�a
szko�a, zaraz po Longbottomie" - powiedzia�a Ginny,
na�laduj�c ton nauczyciela.</p><p>- A to �winia z tego
t�ustow�osego dupka! �eby mu tak kiedy� jaki� eliksir
wybuchn�� prosto w twarz! Mo�e wtedy sta�by si� mniej
paskudny - warkn�� Ron. - Nie przejmuj si�, Colin, mi Snape m�wi
takie rzeczy na co drugiej lekcji.</p><p>Colin poci�gn�� nosem.</p><p>- �eby tylko to
powiedzia�...</p><p>- Snape w og�le zachowywa�
si� dzisiaj jeszcze gorzej ni� zazwyczaj, jakby mu kto�
porz�dnie nadepn�� na odcisk - mrukn�a Ginny. -
Wydziera� si� na nas przez ca�� lekcj� i
odj�� nam chyba ze czterdzie�ci punkt�w. Za nic. A p�niej,
kiedy Colin wysadzi� sw�j kocio�ek... - Dziewczyna spojrza�a na
przyjaciela ze wsp�czuciem.</p><p>- Powiedzia�, �e
je�eli jestem taki �lepy, �e nie potrafi�
odr�ni� czerwonego proszku z odchod�w Zgnilik�w od ��tego
proszku z zasuszonych jaj Mantykor, to powinienem po�yczy� okulary od
Pottera i...</p><p>Harry'emu opad�a szcz�ka.</p><p>- ...i nie chce mnie ju�
wi�cej widzie� na swoich zaj�ciach, a je�eli zechc�,
to mog� wysadzi� samego siebie i wtedy wszyscy odetchn� z
ulg� - zako�czy� Colin i westchn�� z
przygn�bieniem.</p><p>- McGonagall na pewno si� za
tob� wstawi - powiedzia�a Hermiona. - Snape nie mo�e ot tak
sobie wyrzuca� uczni�w z zaj��.</p><p>Ron spojrza� na stoj�cego
obok Harry'ego i poklepa� go po ramieniu.</p><p>- A ty masz nied�ugo szlaban z
tym �ajdakiem. Trzymaj si�, Harry, b�dziemy wspiera�
ci� my�lami. Miejmy nadziej�, �e wyjdziesz z tego
ca�o.</p><p>Harry skin��
g�ow�, zbyt zaszokowany tymi wszystkimi rewelacjami, aby
odpowiedzie�. Je�eli Snape by� dzisiaj w takim paskudnym
nastroju, to teraz naprawd� zacz�� obawia� si� tego
szlabanu. Przecie� zna� go i wiedzia�, jaki potrafi by�
czasami nieprzewidywalny.</p><p>Najwyra�niej ten wiecz�r wcale
nie zapowiada� si� tak przyjemnie, jak s�dzi�...</p><p>Po kolacji, na kt�rej Severus
si� nie pojawi�, Harry wyszed� z Wielkiej Sali, odprowadzany
wsp�czuj�cymi spojrzeniami Rona, Hermiony i kilku m�odszych
Gryfon�w, i skierowa� si� prosto do loch�w.</p><p>C�, lepiej mie� to
ju� za sob�. Mo�e nie b�dzie tak �le. Mo�e
Severus tylko na niego powarczy i wyrzuci go za drzwi, bo nie b�dzie
mia� ochoty na jego towarzystwo.</p><p>Kiedy zatrzyma� si� przed
drzwiami do jego gabinetu, czu�, jak g�o�no bije mu serce. Nie
chodzi�o o to, �e ba� si� Severusa. Chodzi�o o to,
�e ba� si� czasami jego... nastroj�w. A w zasadzie tego, co
mo�e mu zrobi�.</p><p>Odetchn�� g��boko
kilka razy, pr�buj�c rozp�dzi� zbit� grud� l�ku,
kt�ra osiad�a mu w �o��dku, i dotkn�� drzwi.
Przeszed� przez gabinet i ponownie si� zatrzyma�,
zastanawiaj�c si�, czy lepiej nie zawr�ci�, dop�ki ma jeszcze
tak� mo�liwo��. Potem mo�e ju� nie by� w
stanie.</p><p>Trzeci rok Gryffondoru, kt�ry
r�wnie� mia� z nim dzisiaj zaj�cia, potwierdzi�, �e
Snape zachowywa� si� o wiele paskudniej ni� zwykle. I teraz oto
Harry sta� przed drzwiami jego komnat i czu� si� tak, jakby
mia� zaraz wej�� do jaskini lwa. A raczej w�a.</p><p>Nie, przecie� to Severus. Nic mu
nie zrobi, nawet je�eli ma dzisiaj naprawd� kiepski humor. Prawda?
Prawda?</p><p>Zamkn�� oczy,
odetchn�� jeszcze kilka razy, aby doda� sobie odwagi, i
wszed�.</p><p>W porz�dku, zrobi� dwa
kroki i nikt nie cisn�� w niego jeszcze �adnym zakl�ciem,
ani nie powali� na ziemi�. Jest dobrze.</p><p>Rozejrza� si� po
pogr��onym w p�mroku salonie i dojrza� Severusa,
stoj�cego do niego ty�em i robi�cego co� przy swoim barku.</p><p>- D-dobry w-wiecz�r, S-Severusie -
wyduka� cicho i zamkn�� za sob� drzwi.</p><p>M�czyzna nie obejrza�
si�, tylko odpowiedzia�:</p><p>- Siadaj. Czego si� napijesz?</p><p>- Ja... - zacz�� niepewnie,
nie bardzo wiedz�c, co powiedzie�. - To znaczy... je�eli nie
masz dzisiaj ochoty, to wcale nie musz� tutaj by�. Mo�emy
prze�o�y� ten szlaban na jutro.</p><p>Snape odwr�ci� si� do niego
i zmierzy� go podejrzliwym wzrokiem.</p><p>- A czy m�g�by� mi
powiedzie�, dlaczego mieliby�my to zrobi�?</p><p>W r�ku trzyma� pust�
szklank�. Nie wygl�da�, jakby mia� zamiar cisn��
ni� w Harry'ego. Wygl�da� raczej jak kto�, kto woli j�
nape�ni� i mu j� poda�. To znaczy... wygl�da�
normalnie.</p><p>- Ee... no bo tak sobie
pomy�la�em... je�eli nie masz nastroju. Mog� sobie
p�j�� i wr�ci� jutro. Nie ma problemu.</p><p>Severus zmru�y� oczy.</p><p>- Co to ma znaczy�, Potter?</p><p>- Nic, zupe�nie nic... tak
tylko... niewa�ne - odpar� szybko Harry i opad� na fotel,
odwracaj�c g�ow� w stron� kominka. - I ja... ee...
poprosz� wody.</p><p>- Wody? - us�ysza�
zaskoczony g�os m�czyzny.</p><p>- Tak, bo jako� nie mam ochoty
na alkohol, bo on... ee... - "sprawia, �e mog� by� zbyt
pijany, aby si� obroni�" - ...bo chcia�bym jeszcze dzisiaj
odrobi� lekcje.</p><p>Na szcz�cie Snape tego nie
skomentowa�. Po chwili postawi� przed Harrym szklank�
przezroczystej cieczy, a sam usiad� po drugiej stronie stolika.
Ch�opak porwa� szklank� i wypi� po�ow� duszkiem.
Odstawi� j� na blat i obliza� wargi.</p><p>- To ja... to mo�e... -
duka�, czuj�c na sobie wzrok m�czyzny, jednak nadal nie
odwracaj�c g�owy od kominka.</p><p>- Potter... nie s�dzi�em,
�e kiedy� to powiem, ale zachowujesz si� jeszcze dziwniej
ni� zazwyczaj.</p><p>Harry zamruga� i spojrza�
na Severusa. Ten patrzy� na niego ze spokojem, ale jednocze�nie z
zaskoczeniem. Nie wygl�da�, jakby mia� zamiar go
rozszarpa�. W r�ku trzyma� szklank� nieroz��cznej
whisky.</p><p>- Przepraszam, mia�em dzisiaj
troch� ci�ki dzie� - powiedzia� ostro�nie Harry.</p><p>- Czy�by nadmiar nauki tak
szybko da� ci si� we znaki? - zapyta� m�czyzna, a
ch�opak dostrzeg� w k�cikach jego warg zarzewie krzywego
u�mieszku.</p><p>Snape sobie z niego
�artowa�. Czy kto�, kto jest w�ciek�y na ca�y
�wiat, powinien robi� takie rzeczy?</p><p>Im d�u�ej Harry mu si�
przygl�da�, z tym wi�kszym zdumieniem odkrywa�, �e
humor Severusa wcale nie jest paskudny. Wr�cz przeciwnie. To odkrycie
wytr�ci�o go troch� z r�wnowagi.</p><p>- Sam by�by� zm�czony,
gdyby� musia� walczy� z kolcami Tentakuli - odpar� cicho,
czekaj�c na reakcj�.</p><p>Snape zanurzy� usta w szklance i
zerkn�� na jego podrapane d�onie.</p><p>- Najlepszym sposobem na Tentakule
jest Immobilus. Nast�pnym razem po prostu rzu� na nie zakl�cie.</p><p>Teraz, kiedy m�czyzna o
tym wspomnia�, wydawa�o si� to takie oczywiste.</p><p>- Nie pomy�la�em -
mrukn�� Harry, postanawiaj�c zapami�ta� t�
rad�.</p><p>Snape zacisn�� mocno usta,
tak jakby powstrzyma� si� od komentarza.</p><p>Harry by� coraz bardziej
zdumiony. Snape by� dla niego wyra�nie mi�y. To ca�kowicie
zmienia�o posta� rzeczy. Zapad� si� g��biej w
fotelu, rozlu�niaj�c si�. Chyba nie zaryzykuje zbyt du�o,
je�eli po prostu... zapyta.</p><p>- A jak tobie min��
dzisiejszy dzie�?</p><p>Chyba jednak jego g�os zdradzi�
zbyt du�o, poniewa� Severus przeszy� go bystrym spojrzeniem i
odezwa� si�:</p><p>- Ach, a wi�c o to chodzi.</p><p>Harry zarumieni� si� lekko.</p><p>- C�, Potter... jak zapewne
s�ysza�e�, pewien p�g��wek narobi� mi dzisiaj
niez�ego ba�aganu, a reszt� p�g��wk�w niewiele
dzieli�o od p�j�cia w jego �lady. Nie ma prawa
zabraniaj�cego mi traktowa� takie osobniki tak, jak na to
zas�uguj�.</p><p>- Ale... ale podobno
wyrzuci�e� Colina z zaj�� - powiedzia� cicho Harry,
patrz�c prosto w czarne, zmru�one oczy. - Dlaczego?</p><p>- Poziom jego g�upoty
przekroczy� dopuszczaln� norm� i z tego w�a�nie powodu
musia� opu�ci� moj� klas� - odpar� rzeczowo Snape
i ponownie si� napi�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- A... to znaczy... czy co�
si� sta�o? Bo podobno by�e� dzisiaj w�ciek�y
przez ca�y dzie�. Na wszystko i na wszystkich. I
pomy�la�em, �e mo�e co�...</p><p>- Nat�enie imbecylizmu w
tej szkole po prostu czasami wyprowadza mnie z r�wnowagi - przerwa� mu
m�czyzna. - Ale nie widz� powodu, dla kt�rego mia�by�
si� tym przejmowa�. Przecie� to nie ma nic wsp�lnego z
tob�.</p><p>Harry'emu powoli zacz�o
si� przeja�nia� w g�owie.</p><p>- I... teraz nie jeste�
z�y? Na nic?</p><p>Snape pos�a� mu zdumione
spojrzenie.</p><p>- A dlaczego mia�bym by�?</p><p>- Ja tylko...</p><p>- Nie powiesz mi chyba, �e
ba�e� si� do mnie podej�� w obawie, �e ci�
ugryz�, co?</p><p>Harry u�miechn��
si� blado, czuj�c �e robi mu si� naprawd� g�upio.</p><p>- No, jak us�ysza�em,
�e jeste� w takim humorze, to pomy�la�em, �e dla mnie
te�... b�dziesz wredny.</p><p>Brwi Severusa unios�y si�.</p><p>- A by�em?</p><p>- Nie.</p><p>- No wi�c?</p><p>Harry wyczu� w tym pytaniu kilka
r�nych emocji, ale nie potrafi� ich ani nazwa�, ani
zdefiniowa�. Wiedzia� tylko, �e czuje si� jak ostatni
kretyn. Przecie� odk�d wszed�, Severus nie da� mu nawet
przez jedn� sekund� odczu�, �e ma z�y humor. Przez
ca�y czas zachowywa� si� wobec niego ca�kowicie normalnie,
a mo�na by nawet pokusi� si� o stwierdzenie, �e uprzejmie,
a Harry wci�� tylko czeka� na jaki� cios, tak jakby w og�le
nie mia� do niego zaufania.</p><p>- Przepraszam, to by�o
g�upie. Nie wiem, dlaczego tak pomy�la�em - powiedzia�
cicho, ze skruch� w g�osie.</p><p>Severus przygl�da� mu
si� przez chwil� z namys�em.</p><p>- Potter... - zacz��
powoli, tak jakby chcia�, by Harry dok�adnie zrozumia�
ka�de jego s�owo - ...musisz zrozumie�, �e to, co dzieje
si� tam, na zewn�trz... nie ma wp�ywu na to, co jest tutaj.
Je�eli b�d� mia� parszywy dzie� i ochrzani�
po�ow� szko�y, to nie znaczy, �e... b�d�
tak�e wredny dla ciebie. No, chyba �e oczywi�cie dasz mi pow�d -
doda� m�czyzna i tym razem na jego wargi naprawd�
wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>Harry rozpromieni� si�.
Tyle mu wystarczy�o, aby mie� doskona�y humor przez reszt�
wieczoru.</p><p>Rozmawiali jeszcze o wielu innych
rzeczach, Snape da� Harry'emu kilka ksi��ek, kt�re
b�d� mu potrzebne przy pisaniu wypracowania na pi�tkowe
Eliksiry, a nawet pozaznacza� najwa�niejsze fragmenty.</p><p>W zasadzie w ci�gu ca�ego
szlabanu wydarzy� si� tylko jeden nerwowy incydent. Kiedy Severus
wyszed� do swojego gabinetu i wr�ci�, nios�c nar�cze
jakich� pergamin�w, kt�re rzuci� Harry'emu na podo�ek,
warcz�c:</p><p>- Czy m�g�by� mi to
wyja�ni�, Potter?</p><p>Harry spojrza� na zapisane
delikatnym pismem kartki. Wygl�da�o to na notatki z lekcji. Lecz nie
by�y to zwyk�e notatki. Wsz�dzie na bokach podskakiwa�y
albo obraca�y si� r�nej wielko�ci i kszta�tu
serduszka, w kt�rych widnia�y tylko dwa s�owa: Anastassy Potter.</p><p>Harry zrobi� wielkie oczy.</p><p>- Co to jest?</p><p>- W�a�nie o to samo pytam.
Zauwa�y�em to podczas sprawdzania notatek czwartoklasist�w -
powiedzia� Snape nieprzyjemnym tonem, wbijaj�c w Harry'ego
podejrzliwe spojrzenie.</p><p>- Ale ja przecie� nie mam z tym
nic wsp�lnego. Ta dziewczyna jest szurni�ta!</p><p>- Mia�e� si� jej
pozby� - sykn�� m�czyzna.</p><p>- No przecie� jej unikam! Nic na
to nie poradz�, �e ona wypisuje takie bzdury - mrukn��
Harry, na wp� zirytowany, na wp� rozbawiony ca��
sytuacj�. - Ale wiem, co sk�oni�oby j� do tego, �eby w
ko�cu da�a mi spok�j.</p><p>Severus uni�s� brew.</p><p>- Mo�esz jej powiedzie�,
�e jeste� moim facetem i nale�� tylko do ciebie. A
je�eli si� ode mnie nie odczepi, to zamienisz j� w �luz
gumoch�ona. Jestem pewien, �e po takim ostrze�eniu nie
zbli�y si� do mnie nawet na sto metr�w - odpar� Harry,
usi�uj�c zachowa� powag�, ale niestety nie uda�o mu
si� to i jego usta rozci�gn�y si� w u�miechu. -
Co o tym my�lisz, Severusie?</p><p>Severus jednak najwyra�niej nie
by� w stanie odpowiedzie�, poniewa� tak mocno zaciska�
wargi, jakby z trudem powstrzymywa� si� od parskni�cia.</p><p>- Dobrze - westchn�� Harry
- w takim razie za�atwi� to z jej bratem. Mo�e on przem�wi jej
do rozs�dku. Mo�e by�?</p><p>M�czyzna skin��
g�ow�. Najwidoczniej uda�o mu si� w ko�cu
prze�kn�� �miech.</p><p>- Chocia� ta pierwsza opcja
bardziej mi si� podoba - wyszczerzy� si� Harry.</p><p>*</p><p>- Czy... czy m�g�bym
przyj�� do ciebie w sobot�? - zapyta� Harry pod koniec
szlabanu, kiedy Snape pakowa� mu ksi��ki do torby, wcze�niej
je pomniejszaj�c, aby si� zmie�ci�y.</p><p>M�czyzna obrzuci� go
nieodgadnionym spojrzeniem.</p><p>- Przecie� w sobot� jest
wycieczka do Hogsmeade. Wydawa�o mi si�, �e skoro twoi drodzy
przyjaciele w ko�cu wr�cili, to b�dziesz chcia�
sp�dza� z nimi ka�d� woln� chwil�...</p><p>Harry zas�pi� si� i
wbi� wzrok w dese� na dywanie.</p><p>- Nie mam ochoty i�� z nimi
do Hogsmeade. Ale podejrzewam, �e sami b�d� si�
�wietnie bawi� w swoim towarzystwie - odpar�, nie potrafi�c
ukry� goryczy w g�osie. - Pewnie w og�le nawet nie zauwa��,
�e mnie nie ma.</p><p>Severus odwr�ci� twarz w jego
stron�. Pomi�dzy ciemnymi brwiami pojawi�a si�
g��boka zmarszczka, a oczy m�czyzny zdawa�y si�
go prze�wietla� niczym rentgen i Harry mia� wra�enie,
�e wszystko, co go gryz�o, jest widoczne jak na d�oni.</p><p>- To... mog� przyj��?
- powt�rzy�, wpatruj�c si� w Severusa z wypisan� na twarzy
pro�b�: "Po prostu powiedz 'tak' i nie rozmawiajmy wi�cej
na ten temat."</p><p>Ale najwidoczniej m�czyzna
postanowi� zignorowa� jego niem� pro�b� i nie
pozwoli� na zamkni�cie tematu.</p><p>- Czy�by pan Weasley i panna
Granger byli tak zapatrzeni w siebie, �e wykluczyli ci� ze swego
grona?</p><p>- Nie - zaprzeczy� szybko Harry.
- To znaczy... Wiem, �e maj� prawo by� razem i w og�le, ale
gdyby chocia� si� tak do siebie nie lepili na ka�dym kroku.
To... nienaturalne. - Czuj�c na sobie rozbawione spojrzenie Severusa,
doda� szybko: - Dobrze, wiem, �e jestem zazdrosny, ale... to zawsze
byli moi przyjaciele i teraz, jak musz� patrze�, jak si�
�ciskaj� albo tul� do siebie, to czuj� si� tak
dziwnie... jakby to nie byli oni, jakby ich kto� podmieni�.</p><p>Severus przygl�da� mu
si� przez chwil� z za�o�onymi r�kami, po czym
odezwa� si� spokojnym tonem.</p><p>- Potter, czy poza tym, �e
si� do siebie, jak to okre�li�e� "lepi�",
cokolwiek si� w ich zachowaniu zmieni�o?</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- Czy poza tym, �e
przebywaj� blisko siebie, pr�buj� da� ci do zrozumienia, �e
woleliby by� sami albo daj� ci jakie� sygna�y, �e
chc�, aby� zostawi� ich w spokoju i sobie poszed�?</p><p>Harry zastanowi� si� i
ponownie pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Czy przez wszystkie lata waszej
przyja�ni kiedykolwiek ci� zawiedli i przed�o�yli swoje
problemy nad twoje?</p><p>C�, Ron czasami
obra�a� si� na niego bez powodu, a Hermiona by�a zbyt
zasadnicza, ale w ko�cu zawsze i tak... szli tam, gdzie on,
nara�aj�c nawet w�asne �ycie.</p><p>Pokr�ci� g�ow�.</p><p>- W takim razie czy nadal
uwa�asz, �e je�eli nie p�jdziesz z nimi do Hogsmeade, to
b�d� si� "�wietnie bawi�", a nie
b�d� si� zamartwia�, dlaczego nie chcia�e� z nimi
p�j�� i co si� z tob� dzieje?</p><p>Harry zamy�li� si�. Teraz,
kiedy spojrza� na to od tej strony, to mo�e rzeczywi�cie...</p><p>- I czy nie uwa�asz, �e
je�eli w ko�cu odnale�li co�, co mo�na nazwa�
"szcz�ciem" i maj� je tylko dla siebie, to by�by
to szczyt samolubstwa, gdyby� chcia� im je odebra�, bo nie
czujesz si� z tym komfortowo? Pomimo �e, jak powiedzia�e�,
oni traktuj� ci� dok�adnie tak samo, jak wcze�niej i
absolutnie nic si� w ich "uczuciach" wzgl�dem ciebie nie
zmieni�o? Dlaczego wi�c mia�oby si� zmieni� twoje
podej�cie do nich?</p><p>Harry mia� wra�enie, jakby
co� bardzo mocno �cisn�o jego �o��dek. Do
serca i p�uc nap�yn�y mu wyrzuty sumienia. Zagryz�
warg�, czuj�c do siebie odraz�.</p><p>Jak m�g� by� takim
egoist�? Jak m�g� my�le�, �e oni...?</p><p>- Masz racj� -
mrukn��. Odetchn�� g��boko i spojrza� na
przygl�daj�cego mu si� uwa�nie m�czyzn�.
Wdzi�czno��, kt�ra pop�yn�a mu przez
�y�y, by�a zbyt du�a, aby m�g� to zignorowa�. W
kilku krokach znalaz� si� przy nim i ju� wtula� twarz w
ch�odn�, szorstk� szat� na piersi m�czyzny,
czuj�c oplataj�ce go ramiona.</p><p>- Dzi�kuj� -
szepn��. - I wiesz co?</p><p>- Hmm? - Us�ysza� nad
sob�.</p><p>- To wszystko twoja wina, �e nie
zobaczymy si� w sobot�.</p><p>- Och, jako� to
prze�yj�, Potter. W ko�cu zawsze jest jeszcze niedziela.</p><p>***</p><p>Kiedy Harry wszed� o
dziesi�tej wieczorem do Pokoju Wsp�lnego, wi�kszo�� uczni�w
siedzia�a zas�piona w k�tach, usi�uj�c odrobi�
sterty zada� domowych. Wygl�da�o na to, �e nauczyciele
pr�buj� nadrobi� zaleg�o�ci w gn�bieniu nimi uczni�w,
kt�re powsta�y z powodu przerwy �wi�tecznej. Harry
dostrzeg� Rona i Hermion� nie przy kominku, jak zwykle, ale przy
jednym ze sto��w pod oknem. Ob�o�eni ksi��kami i
zaj�ci sob�, w og�le nie zauwa�yli jego wej�cia.
Podszed� bli�ej i odchrz�kn��, a wtedy odskoczyli od
siebie tak nagle, jakby to, co robili, by�o czym� zakazanym.</p><p>Harry poczu� pe�zaj�ce
wzd�u� gard�a wyrzuty sumienia. Zanim jednak zd��yli
go o cokolwiek zapyta�, wypali� pierwszy:</p><p>- Ja... chcia�em wam
powiedzie�, �e bardzo si� ciesz�, �e jeste�cie,
no... razem. To znaczy... - Zar�wno Ron, jak i Hermiona wpatrywali si� w
niego szeroko otwartymi oczami. Harry odetchn��. - Jeste�cie
moimi przyjaci�mi i chc�... chc�, �eby pomi�dzy nami
by�o wszystko w porz�dku, a je�eli jeste�cie ze sob�
szcz�liwi, to.. akceptuj� to. Naprawd�.</p><p>Kiedy sko�czy�, nie
zd��y� nawet zaczerpn�� tchu, poniewa� Hermiona
zerwa�a si� z krzes�a i rzuci�a mu si� na szyj� z
cichym okrzykiem:</p><p>- Och, Harry!</p><p>Zrobi�o mu si� g�upio.
Zerkn�� szybko na Rona, ale przyjaciel tylko u�miecha�
si� szeroko.</p><p>C�... naprawd� nie
s�dzi�, �e jego zdanie ma dla nich a� tak du�e
znaczenie i �e sprawi im tym wyznaniem a� tak� rado��.</p><p>- Czasami zachowujesz si� jak
sko�czony kretyn - mrukn�� tylko Ron, kiedy Hermiona w
ko�cu wypu�ci�a Harry'ego z obj��.</p><p>- Nie, chyba raczej nim jestem -
odpar� Harry, u�miechaj�c si�.</p><p>- Chcesz odrobi� z nami lekcje?
- zapyta�a Hermiona. - Przynie�li�my twoje notatki i Ron nawet
pr�bowa� zacz�� pisa� twoje wypracowanie z Historii Magii,
ale w por� go powstrzyma�am.</p><p>- Dzi�ki. A ja wpad�em po
drodze do biblioteki i wypo�yczy�em troch� ksi��ek,
kt�re nam si� przydadz� na Eliksirach.</p><p>Hermiona zaklaska�a.</p><p>- Fantastycznie, Harry! Poka�!
Mo�e jeszcze ich nie czyta�am.</p><p>Siedz�cy za ni� Ron
przewr�ci� oczami i Harry roze�mia� si�. Czu� si�
tak, jakby z jego serca spad� ogromny, przygniataj�cy je
ci�ar i nareszcie m�g� odetchn��. Wszystko znowu
by�o jak dawniej.</p><p>*</p><p>Harry'emu uda�o si� jeszcze
tego samego dnia z�apa� Ginny i poprosi� j� o to, aby
zaprowadzi�a go do Grega, poniewa� ma do niego wa�n�
spraw�. Spotka� si� z nim sam na sam w czwartek po obiedzie i
wyja�ni� dok�adnie, na czym polega problem. Nie chcia�
miesza� w to siostry Rona, poniewa� podejrzewa�, �e
pr�bowa�aby broni� Anastassy i t�umaczy�, �e to nie
jej wina, �e si� zakocha�a i �e Harry przesadza. Ale
dziewczyny nie rozumia�y pewnych spraw. Gregory obieca�, �e
spr�buje wyt�umaczy� swojej siostrze, �e nie powinna si�
tak zachowywa� i przeprosi� za ni�. Nie obieca�, �e
co� to da, ale powiedzia�, �e zrobi, co w jego mocy. A Harry
mia� szczer� nadziej�, �e to wystarczy.</p><p>To by�o naprawd� mi�e,
�e Snape by� o niego tak zazdrosny, ale czasami troch�
przesadza�, a Harry nie chcia� mie� tej smarkuli na sumieniu,
je�eli Severus w ko�cu naprawd� si� wkurzy i wyrzuci
j� ze swoich zaj�� pod jakim� b�ahym pretekstem albo
zacznie utrudnia� jej �ycie swoj� pod�o�ci�. A
Harry wiedzia�, �e by�by do tego zdolny.</p><p>***</p><p>W pi�tek znowu to si�
wydarzy�o.</p><p>Harry siedzia� nad map�,
wpatruj�c si� w dwie poruszaj�ce si� po Hogwarcie kropki i
zaciskaj�c z�by z bezsilnej z�o�ci. Nott i Snape wyszli z
zamku i ruszyli przez b�onia.</p><p>No bez przesady, chyba nawet
spotkania �miercio�erc�w nie odbywaj� si� tak cz�sto!
Tu musi chodzi� o co� innego i on ju� dowie si� o co!</p><p>Kiedy dzisiaj podczas Eliksir�w
przygl�da� si� Nottowi, nie zauwa�y� w jego zachowaniu
nic szczeg�lnego, poza tym, �e wydawa� si� by� nieco
zm�czony i dra�liwy. Za to ��� w
�o��dku Harry'ego niemal si� zagotowa�a, kiedy
Severus, pochylaj�c si� nad kocio�kiem �lizgona,
zacisn�� d�o� na jego ramieniu.</p><p>Nie chodzi�o o to, �e nie
ufa� Severusowi, ale to by�o oczywiste, �e nie chodzi o
�adne korepetycje. A skoro Snape chcia�, aby Harry mu ufa�, to
on r�wnie� powinien mu zaufa� i powiedzie� prawd�!</p><p>A je�eli ju� chodzi o
zaufanie, to Harry niemal roze�mia� si�, kiedy Mistrz Eliksir�w
odda� im testy i okaza�o si�, �e k�y utopca by�y
prawid�ow� odpowiedzi�. D�ugie spojrzenie, kt�re
pos�a� mu Severus, podaj�c mu jego test, a w kt�rym Harry
dostrzeg� ukrywany podziw, m�wi�o wszystko. Ale w ko�cu to by�o
jasne, �e Severus pr�dzej by si� udusi�, ni�
poda� mu prawid�ow� odpowied�, i Harry m�g� by� z
siebie dumny, �e nie da� si� wyprowadzi� w pole.</p><p>U�o�y� si� na
brzuchu i podpieraj�c twarz r�kami, wpatrywa� si� w
le��c� na poduszce map� tak d�ugo, a� niemal
zasn��. Nott i Snape wci�� nie wracali. Nie mia�
poj�cia, ile czasu min�o, poniewa� zdarza�o mu
si� na chwil� przysypia�, ale w ko�cu ich dostrzeg�.
Wracali do zamku przez b�onia. Jego serce podskoczy�o ze
zdenerwowania.</p><p>O nie! Tym razem nie przepu�ci
takiej szansy! Musi si� dowiedzie� prawdy!</p><p>Zerwa� si� z
��ka, z�apa� Map� Huncwot�w, zarzuci� na siebie
peleryn� niewidk� i bezszelestnie wymkn�� si� z
dormitorium, staraj�c si� nie obudzi� pochrapuj�cego Rona i
poj�kuj�cego przez sen Neville'a.</p><p>Wydostanie si� z Pokoju
Wsp�lnego nie by�o trudne, problemy zacz�y si� dopiero,
kiedy mija� trzecie pi�tro, poniewa� przyczepi�a si�
do niego Pani Norris i musia� nad�o�y� troch� drogi,
aby j� zgubi�. Zatrzyma� si� za jak��
zbroj�, aby zerkn�� na map�. Nott i Snape byli ju�
prawie w lochach. Musi si� pospieszy�!</p><p>Zbieg� kilka ostatnich
pi�ter i skierowa� si� do loch�w. Szed� na palcach, aby
porusza� si� jak najciszej. I kiedy mija� kolejny zakr�t,
dostrzeg� ich. Dwie wysokie, ciemne sylwetki, sun�ce przez
pogr��ony w ciemno�ci korytarz. Szli bardzo szybko, tak szybko,
�e Harry mia� problem z nad��eniem za nimi i co jaki�
czas musia� podbiega�. Kiedy znale�li si� przed gabinetem
Mistrza Eliksir�w, rozdzielili si�.</p><p>Harry odetchn�� z
ulg�, kiedy zobaczy�, �e Nott nie ma zamiaru wchodzi� do
komnat Severusa, tylko skierowa� si� prosto do swojego dormitorium.
Odczeka� chwil�, a� Snape zniknie za drzwiami swojego gabinetu,
a �lizgon zniknie za zakr�tem korytarza, po czym podszed� do
drzwi i zatrzyma� si� z wyci�gni�t� w ich stron�
r�k�. Ka�dy jego krok i ruch by�y zdecydowane, ale nie potrafi�
pozby� si� wibruj�cego w �y�ach zdenerwowania. W
ko�cu pami�ta�, jak zazwyczaj ko�czy�y si� takie
niezapowiedziane wizyty u Severusa. Zdecydowanie niezbyt mi�o.</p><p>Ale by� tutaj i musia�
co� zrobi�. To zasz�o ju� za daleko. Za pierwszym razem
m�g� jeszcze odpu�ci�, ale tym razem nie zamierza� tego
zrobi�. Czu�, jak wszystko w nim dr�y z gniewu, a w
�o��dku zagnie�dzi�o si� co� bardzo
ruchliwego i wyj�tkowo ci�kiego. Zacisn�� z�by i
zdecydowa�. Otworzy� drzwi dotkni�ciem, jednocze�nie
zsuwaj�c z siebie peleryn�.</p><p>Nie ba� si� reakcji
Severusa, kiedy m�czyzna go tu zobaczy. Nie. Buzuj�ca w nim
z�o�� i zdeterminowanie, aby pozna� prawd�, by�y
silniejsze i kierowa�y nim, nie pozwalaj�c mu zatrzyma� si�
na d�u�sz� chwil� i pomy�le� o tym, co robi.
Chcia� tylko dowiedzie� si� prawdy. Tylko to si�
liczy�o.</p><p>Dlatego te�, kiedy
ci�kie, drewniane skrzyd�o uchyli�o si� z cichym
skrzypieniem, a stoj�cy przy p�kach Severus odwr�ci� si�
b�yskawicznie, si�gaj�c po r�d�k� i celuj�c
ni� w Harry'ego, ch�opak nawet nie zadr�a�, a jedynie
zamkn�� za sob� drzwi i powiedzia� bardzo spokojnie:</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>M�czyzna patrzy� na
niego tak, jakby widzia� go po raz pierwszy w �yciu. Zaskoczenie
maluj�ce si� od pierwszych sekund na jego twarzy, powoli
zacz�o przeobra�a� si� w gniew.</p><p>- Co ty tutaj robisz, Potter? -
warkn��, opuszczaj�c r�d�k� i chowaj�c
j� do kieszeni szaty. I dopiero wtedy Harry to dostrzeg�.
Materia� na lewym ramieniu m�czyzny by� niemal ca�kowicie
rozdarty, a na ods�oni�tej sk�rze widnia�a d�uga,
krwawi�ca szrama z�o�ona z rz�du r�wnych, mniejszych ranek,
wygl�daj�cych tak, jakby co� zag��bi�o w
r�ce swoje d�ugie, ostre k�y.</p><p>I wtedy, zupe�nie nagle oczy
Harry'ego rozszerzy�y si�, kiedy nap�yn�o
zrozumienie, a elementy uk�adanki powskakiwa�y na swoje miejsca.</p><p>Przypomnia� sobie s�owa
Hagrida, o mordowanych w lesie zwierzakach, o tym, �e napastnik przybywa
drogami, kt�re znaj� tylko nauczyciele, o tym, �e prawdopodobnie jest
to element szkolenia na �miercio�erc�, przypomnia� sobie
d�ugie k�y Krakwat�w i w jednym momencie wszystko sta�o si�
jasne.</p><p>- To ty - powiedzia� z
niedowierzaniem. - To ty i Nott... Szkolisz go w Zakazanym Lesie...</p><p>- To nie twoja sprawa, Potter -
sykn�� Severus, odwracaj�c si� ponownie do p�ek i
zawzi�cie czego� na nich szukaj�c.</p><p>- Jak to nie moja?
S�ysza�em, co si� tam wyprawia! Uczysz go czarnomagicznych
zakl��... - Harry nie potrafi� zapanowa� nad dr�eniem
g�osu i poczuciem zdrady, kt�re zal�g�o mu si� w
�o��dku. Nie potrafi� si� zdecydowa�, co powinien
odczuwa�. Ulg�, �e to jednak nie to, co my�la�, czy
raczej gorycz, �e Severus ukrywa� przed nim co� takiego? Ale
bardzo szybko na pierwszy plan wysun�o si� zupe�nie inne
uczucie. Truj�ce i jadowite. I Harry nie potrafi� powstrzyma�
�alu w swoim g�osie, kiedy wycedzi� przez zaci�ni�te
z�by: - Uczysz jego... a nie mnie?</p><p>Snape przerwa� poszukiwania i
spojrza� na niego ze zdumieniem. Nie wygl�da� zbyt dobrze. Jego
twarz by�a wyj�tkowo blada i zdawa�o si�, �e
ka�dy ruch sprawia mu coraz wi�kszy wysi�ek. Ale Harry by�
w takim stanie, �e prawie tego nie dostrzega�.</p><p>- Powiedzia�e�, �e nie
b�dziesz uczy� uczni�w Czarnej Magii pod nosem Dumbledore'a! -
wypali�, przypominaj�c sobie s�owa m�czyzny. -
Pami�tam! A teraz to robisz! - Harry zaciska� pi�ci,
pr�buj�c si� uspokoi�. Ju� nawet nie chodzi�o o to, co
Nott i Snape robili w tym lesie. Chodzi�o o to, �e... �e...</p><p>- Dumbledore o tym wie -
wycedzi� Snape, wbijaj�c p�on�ce z�o�ci�
spojrzenie w Harry'ego. - A ty nie w�cibiaj nosa w sprawy, o kt�rych nie
masz poj�cia. - Po tych s�owach skrzywi� si� z b�lu i
z�apa� za lewe rami�. Wydawa�o si�, �e krew
s�czy�a si� coraz mocniej.</p><p>Te rewelacje by�y
wstrz�saj�ce. Harry sta� jak ra�ony piorunem, nie
b�d�c w stanie wydusi� z siebie s�owa i obserwowa�,
jak Snape ponownie zaczyna przegl�da� p�ki. Kr�ci�o
mu si� w g�owie. Nie mia� poj�cia, co o tym wszystkim
my�le�. Jak to "Dumbledore o tym wie"? Dlaczego na to
pozwala? Nie mia� poj�cia, co zrobi�. Mia� wra�enie,
�e g�owa mu zaraz eksploduje od nat�oku my�li i emocji,
kt�rych nie potrafi� ze sob� pogodzi�.</p><p>Otrz�sn�� si�
dopiero, kiedy Severus odwr�ci� si� do niego z ma��
buteleczk� w d�oni. Jego twarz pokryta by�a potem.
Wygl�da�o na to, �e z ka�d� minut� jest z nim
coraz gorzej. I dopiero wtedy do Harry'ego dotar�a powaga ca�ej
sytuacji.</p><p>Krakwaty! Do cholery, one
przecie� by�y jadowite!</p><p>W jednym momencie zapomnia� o
wszystkim. O �alu, gniewie, pytaniach, kt�re cisn�y mu si�
na usta i goryczy, kt�ra �ciska�a gard�o. Wszystko nagle
rozwia�o si�, przygniecione czym� o wiele pot�niejszym
i g��bszym, czym�, co owin�o wok� jego serca
swoje lodowate szpony. Strachem.</p><p>Pobieg� za Severusem, kt�ry
skierowa� si� do salonu i opad� bezw�adnie na fotel przy
wygaszonym teraz kominku. Twarz m�czyzny wykrzywia� b�l i
wydawa�o si�, �e z ka�d� chwil� ten b�l staje
si� coraz gorszy. Po sk�rze p�yn�y krople potu, a usta
zaciska�y si� tak mocno, i� sta�y si� niemal
bia�e.</p><p>Severus odkr�ci�
butelk� i ju� mia� przy�o�y� j� do ust,
kiedy co� w g�owie Harry'ego zaskoczy�o.</p><p>- Co to jest? - zapyta�,
wskazuj�c na flakonik.</p><p>- Potter... - Severus odezwa�
si� zachrypni�tym z b�lu g�osem - ...nie uwa�asz, �e
to nie jest najlepszy moment na nauk� Eliksir�w?</p><p>Harry przypad� do niego,
dr��c na ca�ym ciele.</p><p>Severus m�g� umrze�!
Dopiero teraz to do niego dotar�o! Krakwaty zaatakowa�y kiedy�
nawet Hagrida i niemal sko�czy�o si� to tragicznie, a
przecie� Hagrid by� p�-olbrzymem i mia� o wiele
lepsz� odporno�� ni� ludzie!</p><p>- Powiedz mi tylko, co to jest!
Musz� wiedzie�!</p><p>v - Wywar ze skrzeku �aberta.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. Krew w jego �y�ach buzowa�a z zawrotn�
pr�dko�ci�.</p><p>- To nie zadzia�a! - niemal
krzykn��, a m�czyzna spojrza� na niego z
zaskoczeniem. Harry odwr�ci� si� i rozejrza� po pomieszczeniu.
Strz�pki rozmowy odbytej kiedy� z Hagridem dociera�y do niego
jak zza mg�y, usi�uj�c przebi� si� przez szum w uszach
i wal�ce w piersi serce.</p><p>Co to by�o? Jak si�
nazywa�o? Co� od je�a... Ig�y... przypomnij sobie!
Przypomnij!</p><p>Przycisn�� d�onie do
g�owy i zacisn�� oczy.</p><p>- Ig�y... ig�y szpiczaka!
Tak! To jest to! Severusie! - Odwr�ci� si� gwa�townie do na
wp� le��cego w fotelu m�czyzny. - Potrzebuj�
igie� szpiczaka!</p><p>- O czym ty bredzisz, ch�opcze?
- Ka�de s�owo Snape'a by�o coraz cichsze i powolniejsze. - Nie
zapominaj... �e to ja jestem Mistrzem Eliksir�w. Doskonale potrafi�
sam sobie poradzi�. A ty... czy nie powiniene� by� teraz w swoim
dormitorium? - Po tych s�owach ponownie przy�o�y� flakonik
do ust, ale Harry jednym ruchem wytr�ci� mu go z r�ki. Butelka
upad�a na pod�og�. - Co ty wyprawiasz, do cholery? - wycedzi�
Severus, ale nie by�o w tych s�owach zwyczajowej mocy.</p><p>Harry nie wiedzia�, co
wyprawia�. Wiedzia� tylko, �e za wszelk� cen� musi go
uratowa�, nawet je�eli Severus mia�by go za to znienawidzi�
do ko�ca �ycia.</p><p>- Ty nie wiesz... Skrzek �aberta
nie zadzia�a. Hagrid mi powiedzia�. Pomaga�em mu z Krakwatami.
Wiem. Ig�y szpiczaka. Tylko one mog� pom�c! Nie ma czasu, powiedz mi,
gdzie one s�! Szybko! - Widz�c, �e m�czyzna
przygl�da mu si� z pow�tpiewaniem, doda� niemal
histerycznie: - Prosz�, Severusie, zaufaj mi!</p><p>Severus oddycha�
ci�ko i wygl�da�o na to, �e ma coraz wi�ksze
trudno�ci z m�wieniem. W�osy przyklei�y mu si� do
czo�a. Krew z rany zrobi�a si� niemal czarna i g�sta niczym
�luz. M�czyzna uni�s� powoli praw� d�o� i
wskaza� na otwarte drzwi do gabinetu.</p><p>- W lewym rogu. G�rna p�ka.</p><p>Harry wypad� z salonu i
pobieg� do gabinetu. Zgarn�� po drodze mo�dzierz i
t�uczek le��ce obok kilku mosi�nych wag na jednej z
p�ek i po kr�tkich poszukiwaniach odnalaz� fiolk� z d�ugimi
na oko�o dziesi�� centymetr�w, po�yskuj�cymi lekko
ig�ami. Z�apa� j�, odkorkowa� i wsypa� ig�y
do mo�dzierza, po czym zacz�� rozciera� je z tak�
si��, i� mia� wra�enie, �e w najbli�szym
czasie nie b�dzie m�g� u�ywa� prawej r�ki. Powoli, nie
przestaj�c ugniata� igie�, powr�ci� do salonu i opad�
na kolana obok Severusa. Ig�y ju� pu�ci�y sok i im
d�u�ej je uciera�, tym stawa�y si� bardziej wiotkie i
zacz�y si� rozpada�. Co jaki� czas zerka� z
niepokojem na Severusa, kt�ry mia� coraz wi�ksze problemy z
oddychaniem. Jego zamkni�te powieki dr�a�y lekko, a
wp�otwarte usta z trudem �apa�y powietrze. W p�ucach mu
rz�zi�o, a z rany zacz�o wycieka� co� zielonego.
Twarz by�a jeszcze bledsza ni� zwykle, pomimo p�yn�cych po
niej kropli potu.</p><p>Musi si� pospieszy�! Musi!
Inaczej Severus... inaczej on...</p><p>W�o�y� jeszcze
wi�cej si�y w ucieranie, jego prawa d�o� dr�a�a
od wysi�ku, wzd�u� ca�ego ramienia p�yn�y
bolesne skurcze, nadwyr�one mi�nie odmawia�y
wsp�pracy.</p><p>Jest! Ostatnia ig�a
rozpad�a si� i zmiesza�a z sokiem, tworz�c g�st�,
po�yskuj�c� na br�zowo i zielono papk�. Harry
nabra� jej palcami i trz�s�c� si� d�oni�
ostro�nie na�o�y� na ran�. Severus sykn�� i
poderwa� rami�, ale nie cofn�� go. Harry
prze�kn�� �lin� i wzi�� kolejn�
porcj�, kt�r� najdelikatniej jak potrafi�, zacz��
wsmarowywa� w ran�. Stara� si� zrobi� to jak
najdok�adniej, aby g�sta ma� zasklepi�a wszystkie szczeliny
pozostawione przez k�y. W momencie, kiedy zielonkawa krew styka�a
si� z ma�ci�, zaczyna�a sycze� i parowa�, jakby
by�a wypalana. Harry wyskroba� reszt� i wklepa� j� w
ran�, tworz�c powoli zasychaj�c�, grub� skorup�.
Od�o�y� mo�dzierz na pod�og�, �agodnie
uj�� d�o� zranionej r�ki Severusa i
po�o�y� g�ow� na kolanach m�czyzny,
wpatruj�c si� w jego twarz i czekaj�c.</p><p>...</p><p>...</p><p>Nic!</p><p>�adnej reakcji!</p><p>Harry jeszcze nigdy w ca�ym
swoim �yciu tak strasznie si� nie ba�. Wiedzia�, �e
musi by� tak samo blady jak siedz�cy przed nim m�czyzna.
R�ka dr�a�a mu tak bardzo, �e jej wibracje odczuwa� w
ca�ym ciele, tak jakby cierpia� na chorob� Parkinsona.</p><p>B�agam, b�agam, zrobi�
wszystko...</p><p>Jeszcze nigdy z tak� pasj�
nie prosi� wszystkich otaczaj�cych go dobrych duch�w o pomoc.</p><p>I kiedy panika ju� prawie nim
zaw�adn�a i zacz�o brakowa� mu powietrza, wtedy
to dostrzeg�...</p><p>Na twarzy Severusa, zamiast
cierpienia, pojawi�a si�... ulga, zmarszczki wyg�adzi�y
si�, a z ust wydoby�o si� ciche westchnienie. Tak, jakby b�l
powoli odp�ywa�. Bia�a jak papier twarz zacz�a
nabiera� kolor�w, oddech stawa� si� coraz g��bszy i
regularniejszy, napi�te cia�o rozlu�nia�o si�.</p><p>Harry poderwa� g�ow� i
szeroko otwartymi oczami wpatrywa� si� w oblicze Severusa.
M�czyzna powoli uni�s� powieki. W zamglonych, czarnych oczach
pojawi�o si� �wiat�o.</p><p>Harry wstrzyma� oddech, kiedy
ciemne spojrzenie spocz�o na nim. Otworzy� usta, ale mia�
tak du�� gul� w gardle, �e nie m�g� wypowiedzie�
s�owa. Jego serce wci�� wali�o jak oszala�e i nie
mog�o si� uspokoi�. �cisn�� d�o�
Severusa i z trudem prze�kn�� �lin�.</p><p>- Boli ci� co�? -
zapyta� cicho. Severus pokr�ci� g�ow�. Harry
poczu�, jak po jego sk�rze sp�ywa ch�odna ulga,
wyp�ukuj�c k�saj�cy mu wn�trzno�ci strach.</p><p>Uda�o si�. Naprawd�
si� uda�o!</p><p>Dzi�kuje, dzi�kuj�!</p><p>- Nawet nie wiesz, jak bardzo
si� ba�em, �e... - zaj�kn�� si� i
przeni�s� wzrok na ran�. Ma�� wsi�kn�a w
sk�r�, a wysuszone fragmenty zamieni�y si� w py� i
opad�y na pod�og�. Przesun�� si� bli�ej,
�ciskaj�c bezw�adn� d�o� jeszcze mocniej.
Pochyli� si� i z�o�y� na niej poca�unek. Potem
nast�pny. I nast�pny. - Nie chc� ju� nigdy wi�cej tak
si� o ciebie ba�. To by�o straszne...</p><p>Severus �y�. Wszystko
by�o ju� dobrze. Uratowa� go.</p><p>- Tak si� ciesz� -
mrucza�, pomi�dzy poca�unkami. - Nie wiem, co bym zrobi�,
gdybym ci� straci�. Nie mog�... nie mog�... Prosz�,
uwa�aj nast�pnym razem. Opiekowa�em si� Krakwatami z
Hagridem i wiem, co one potrafi�. Prosz�, pos�uchaj mnie ten
jeden jedyny raz. Je�eli ju� musisz tam chodzi�, to zawsze
zabieraj ze sob� esencj� macierzanki. One nienawidz� jej
zapachu. B�d� si� trzyma�y od ciebie z daleka i nigdy
ju�... nie zrobi� ci krzywdy. Nie chc� si� ca�ymi
nocami zamartwia�, �e ci� zaatakuj�. A je�eli co�
si� stanie, to wy�lij mi wiadomo�� przez kamie�.
Obiecaj mi, �e to zrobisz! Severusie? - Spojrza� w g�r�,
uderzony milczeniem m�czyzny.</p><p>Severus patrzy� na niego tak,
jakby Harry m�wi� w innym j�zyku. Wygl�da� na nieco
oszo�omionego i Harry pomy�la�, �e mo�e jeszcze nie do
ko�ca doszed� do siebie. Na jego twarzy malowa�o si�
zaskoczenie i konsternacja.</p><p>Po chwili uni�s� praw�
r�k� i, nie odrywaj�c tego dziwnego spojrzenia od Harry'ego,
dotkn�� jego policzka i pog�adzi� go.</p><p>- Nie musisz si� o mnie...
martwi� - wyszepta� nieco zachrypni�tym g�osem i Harry
mia� wra�enie, �e ostatnie s�owo wym�wi� w taki
spos�b, jakby nigdy wcze�niej go nie u�ywa�. A przynajmniej nie
w stosunku do siebie. - Nic mi nie b�dzie.</p><p>- Jasne, �e musz� -
odpar� Harry, pozwalaj�c, by jego usta rozci�gn�y
si� w �agodnym u�miechu. - I nawet mnie nie pro� o to, abym
tego nie robi�, bo to tak, jakby� kaza� mi przesta�
oddycha�. Pos�uchaj... je�eli kto� lub co� zrani
ciebie to... tak jakby zrani� mnie. Nie umiem tego wyt�umaczy�.
Ale ja te� to odczuwam. Jeste� dla mnie wszystkim i nie mog�
znie�� my�li, �e...�e... no wiesz, o co mi chodzi?</p><p>Ale po twarzy Severusa nie wida�
by�o, �e wiedzia�, o czym m�wi Harry. Wci��
przygl�da� mu si� tym samym, oszo�omionym wzrokiem, cho�
Harry m�g� dostrzec na jego obliczu pewnego rodzaju zak�opotanie. I
ch�opak pomy�la�, �e chyba najwy�sza pora si�
przymkn��.</p><p>- Jeszcze tylko... obiecaj, �e
zrobisz tak, jak m�wi�em, i b�dziesz na siebie uwa�a�.
Obiecaj mi. - Sam by� zaskoczony desperacj� w swoim g�osie.</p><p>M�czyzna wci��
mu si� przygl�da�, nie przestaj�c g�aska� jego
policzka, jakby robi� to zupe�nie nie�wiadomie.</p><p>- Obiecuj� - odezwa�
si� w ko�cu cichym, g��bokim g�osem i Harry
u�miechn�� si� szeroko. Mia� wra�enie, �e
serce zaraz wyfrunie mu z piersi z rado�ci.</p><p>Naprawd� wszystko by�o
ju� dobrze! Naprawd�!</p><p>Podni�s� praw�
r�k�, aby dotkn�� d�oni Snape'a, g�adz�cej
jego twarz, ale skrzywi� si� z b�lu, kiedy spr�bowa� to
zrobi�. Co� sta�o si� z jego palcami. Nie m�g� nimi
poruszy�. Wci�� by�y zgi�te, jakby nadal trzyma�
w nich t�uczek, kt�rym rozciera� ig�y.</p><p>R�ka Severusa zsun�a
si� z jego policzka i spocz�a na uniesionej d�oni.</p><p>- Przepraszam, nie mog�
rozprostowa� palc�w - powiedzia� cicho, staraj�c si�, aby
zabrzmia�o to beztrosko, chocia� wci�� czu�
k�uj�cy b�l w nadwyr�onych mi�niach. - Chyba
troch� przesadzi�em...</p><p>D�o� m�czyzny
owin�a si� wok� zgi�tych palc�w Harry'ego i
poprowadzi�a je prosto do rozchylonych warg, kt�re z�o�y�y
na nich ciep�y poca�unek.</p><p>Ch�opak wpatrywa� si�
szeroko otwartymi oczami, jak Severus przyciska usta do jego d�oni.
Wygl�da�, jakby nie zamierza� jej wypu�ci� i Harry
poczu�, jak jego serce niemal si� roztapia i sp�ywa na
pod�og�, rozgrzewaj�c po drodze wszystkie partie cia�a.</p><p>Przytuli� policzek do zranionej
r�ki Severusa i zamkn�� oczy.</p><p>- Potter - us�ysza� cichy
g�os tu� nad sob�, kiedy ciep�e usta oderwa�y si�
od jego d�oni, ale jej nie pu�ci�y. Czu�, jak gor�cy
oddech �askocze mu zdr�twia�e palce. - Powiniene�
ju�...</p><p>- Wiem - przerwa� mu Harry, nie
otwieraj�c oczu i nie przestaj�c tuli� si� do zranionej
d�oni. - Ju� id�. Ju� za chwil�...</p><p>Jeszcze tylko moment i sobie p�jdzie.
Naprawd�. Jeszcze tylko chwila.</p><p>Cienkie wargi ponownie przywar�y
do jego d�oni.</p><p>No, mo�e... d�u�ej
ni� chwila.</p><p>* "All I ask of you" by
Sarah Brightman &amp; Josh Groban</p><p><strong>--- rozdzia� 46 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>46. All because of tie</strong></p><p>It's the rage that took over it
controls you both</p><p>But your temper's just as bad as mine
is</p><p>You're the same as me</p><p>But when it comes to love you're just
as blinded</p><p>Maybe our relationship isn't as crazy
as it seems</p><p>Maybe that's what happens</p><p>When a tornado meets a volcano</p><p>You're in each other's face spewing
venomv And these words when you spit 'em</p><p>You push, pull each other's hair</p><p>Scratch, claw, bit 'em</p><p>Throw 'em down, pin 'em</p><p>So lost in the moments when you're in
'em</p><p>Just gonna stand there and watch me
burn</p><p>But that's alright because I like the
way it hurts*</p><p>Mija�y kolejne tygodnie.
Zalegaj�cy na otaczaj�cych Hogwart wzg�rzach bia�y puch nie
poddawa� si� i nie topnia�. Wr�cz przeciwnie. Stycze�
przyni�s� ze sob� trzaskaj�ce mrozy, pomimo i� pogoda
by�a naprawd� pi�kna. �nieg iskrzy� si� w
promieniach wisz�cego nisko nad horyzontem s�o�ca, a
b��kit nieba odbija� si� w tafli zamarzni�tego
jeziora. Czasami w skutym lodem akwenie pojawi�y si� przer�ble,
wybite przez Wielk� Ka�amarnic�, kt�rej macki na tle
�nie�nobia�ego krajobrazu by�y doskonale widoczne nawet z
bardzo daleka.</p><p>Zdarza�o si�, �e Harry
widzia� je z okna swojego dormitorium. Widzia� r�wnie�
patroluj�cego skraj Zakazanego Lasu Hagrida ze swoim wiernym brytanem
K�em, biegn�cym przy jego nodze. Zawsze wtedy zastanawia�
si� r�wnie�, czy Hagrid natrafi� w �niegu na jakiekolwiek
�lady pozostawione przez dwie pary st�p. Ale podejrzewa�, �e
Severus skrupulatnie je usuwa�.</p><p>Kilka razy stara� si�
powr�ci� do tamtego wydarzenia, ale Mistrz Eliksir�w zawsze ucina�
temat, co niezmiernie Harry'ego denerwowa�o i mieli ju� o to
par� k��tni. Ale wrodzona ciekawo��, nieust�pliwo��
i pragnienie, aby wydoby� prawd� za wszelk� cen�,
cho�by by�a najg��biej zakopana, doprowadzi�y do tego,
�e uda�o mu si� wyci�gn�� od m�czyzny
kilka informacji.</p><p>To prawda, �e szkoli� Notta
na �miercio�erc�. To prawda, �e robi� to w Zakazanym
Lesie, gdzie uczy� go czarnomagicznych kl�tw. To prawda, �e
Dumbledore zdawa� sobie z tego spraw�, bo przecie� dla
wiarygodno�ci Severusa jako szpiega musia� na to zezwoli�, ale
wcale a wcale nie by� tym zachwycony. Harry wiedzia� o tym wszystkim,
ale wci�� odczuwa� u�cisk w �o��dku za
ka�dym razem, kiedy widzia� dwie kropki sun�ce noc� w
kierunku Zakazanego Lasu. Nie by� to ju� jednak u�cisk
zazdro�ci, jak na pocz�tku, tylko u�cisk strachu. Co prawda
Snape dotrzyma� obietnicy i nosi� ze sob� wyci�g z macierzanki,
ale i tak nic nie mog�o zapewni� Harry'ego, �e pewnego dnia
Severusowi nie przydarzy si� co� z�ego. Dobr�
wiadomo�ci� by�o jedynie to, �e Mistrz Eliksir�w
ogranicza� te wyj�cia do minimum, t�umacz�c si�
brakiem czasu. Najdziwniejsze by�o jednak to, �e Severus wydawa�
si� by� powa�nie zirytowany tym, �e Harry uratowa� mu
�ycie. A nawet stwierdzi�, �e "ca�e to
przedstawienie" by�o kompletnie niepotrzebne, poniewa� gdyby
naprawd� by�o z nim �le, to uda�by si� do
Dumbledore'a, ale Harry wiedzia�, �e wcale by tego nie zrobi�.
By� na to zbyt dumny.</p><p>Przez pierwsze trzy dni po tym
wydarzeniu Snape by� dla niego wyj�tkowo ch�odny, jakby
mia� do Harry'ego pretensje, ale zdarza�y si� takie momenty,
kiedy patrzy� na Harry'ego... inaczej. Ch�opak nie by�
g�upi i nie oczekiwa� �adnej wdzi�czno�ci,
zreszt� Snape mu ju� tyle razy uratowa� �ycie, �e
absolutnie nie mia� wobec niego �adnego d�ugu
wdzi�czno�ci. To raczej Harry mia� jeszcze kilka rat do
sp�acenia.</p><p>Cz�sto rozmawiali. Harry
stara� si� unika� temat�w zwi�zanych ze swoim ojcem,
Syriuszem albo Lupinem, ale nie potrafi� powstrzyma� si� od
pyta� o Voldemorta i o to, dlaczego w�a�ciwie Severus do niego
do��czy�, ale nigdy nie uda�o mu si� uzyska�
odpowiedzi, kt�ra by go usatysfakcjonowa�a, poniewa� Snape od razu
zbacza� z tematu.</p><p>Harry by� bardziej otwarty.
Opowiedzia� Severusowi o dzieci�stwie sp�dzonym u Dursley�w; o
tym, jak dowiedzia� si�, �e jest czarodziejem; o tym, jak na
pierwszym roku podejrzewa� Severusa o to, �e chce zdoby�
kamie� filozoficzny (co m�czyzna skwitowa� pogardliwym
prychni�ciem); o tym, jak dowiedzia� si� o Komnacie Tajemnic.
Rozwa�nie nie przyzna� si� do tego, �e to Hermiona
ukrad�a mu sk�rk� boomslanga i muchy siatkoskrzyd�e na drugim
roku, a na czwartym Zgredek podw�dzi� z jego zapas�w skrzeloziele,
ale uzna�, �e powinien powiedzie� o tym, �e to on i
Hermiona uwolnili Syriusza na trzecim roku. Awantura, kt�ra po tym
wybuch�a, by�a nie do opisania, a na nast�pnej lekcji Snape nie
omieszka� odj�� Hermionie dwudziestu punkt�w za perfekcyjnie
uwarzony eliksir, a Harry'emu trzydziestu za "oszukiwanie i
podst�py", poniewa� jego eliksir "by� zbyt dobry, aby
m�g� go uwarzy� sam!". W �wietle tych wydarze� Harry
uzna� za rozs�dne nie wspomina� o tym, �e naprawd�
ugrz�z� na schodach wtedy, gdy Severus w pi�amie
b��dzi� po stopniach, przekonuj�c Moody'ego, �e
"tutaj gdzie� jest Potter! Potter w swojej pelerynie niewidce!"
oraz, �e na trzecim roku jego g�owa naprawd� przebywa�a w
Hogsmeade bez pozwolenia. Chocia� podejrzewa�, �e Severus i tak
pewnie domy�la si� prawdy. Ale to przecie� nie by�a jego
wina, �e ci�gle wpada� w k�opoty! To k�opoty
ci�gle wpada�y na niego.</p><p>Oczywi�cie, poza rozmowami,
Snape czasami pomaga� Harry'emu w nauce i za ka�dym razem, kiedy to
robi�, ch�opak czu� w �rodku co� ciep�ego i
niezwykle mi�ego. Zawsze marzy� o kim�... starszym. Kim�
do�wiadczonym, do kogo m�g�by si� zawsze zwr�ci� w razie
jakichkolwiek problem�w, nie czuj�c si� przy tym g�upio. Przez
kr�tki czas kim� takim by� Syriusz. Ale teraz, kiedy go
zabrak�o...</p><p>To prawda, �e Snape czasami nie
m�g� si� powstrzyma� od z�o�liwych komentarzy na temat
jego wiedzy i umiej�tno�ci, ale Harry wiedzia�, �e taki ma
charakter i ju� dawno przesta� si� nimi przejmowa�.</p><p>Raz, po jakim� wyj�tkowo
intensywnym seksie, Harry zebra� si� na odwag� i zapyta�
Snape'a o has�o do jego komnat, �eby "m�g� mu robi�
niespodzianki". Ale m�czyzna stwierdzi�, �e
niespodzianki najcz�ciej traktuje wyj�tkowo bolesnymi urokami i
temat ugrz�z� w martwym punkcie. Jednak Harry poprzysi�g�
sobie, �e kiedy� wyci�gnie to od niego. Przecie� co
by�o wi�kszym dowodem zaufania ni� podarowanie komu�
has�a do swoich komnat?</p><p>Szko�a rozkr�ci�a
si� w pe�ni i Harry mia� wra�enie, �e z dnia na
dzie� ma coraz wi�cej nauki. Uczy� si� i uczy�, ale
nauki, zamiast ubywa�, wci�� tylko przybywa�o, co wydawa�o
si� niemo�liwe. Pewnie to wina ca�ej tej magii wisz�cej w
powietrzu. Wypacza�a rzeczywisto��. Przynajmniej t�
zwi�zan� z pracami domowymi.</p><p>Wydawa�o si�, �e skoro
Ron i Hermiona oficjalnie zostali par�, to Hermiona powinna przychylniej
traktowa� swojego ch�opaka i pomaga� mu w lekcjach, ale ona
sta�a si� jeszcze bardziej wymagaj�ca, twierdz�c �e
"nie b�dzie chodzi�a z p�g��wkiem". Tak
wi�c Ron i Harry czasami �l�czeli nad lekcjami do bardzo
p�na, podczas gdy ona �wiergota�a sobie w najlepsze z Ginny.
Ale Ron, z jakich� niezrozumia�ych powod�w, ogranicza� si�
jedynie do z�orzeczenia pod nosem, a kiedy Hermiona prosi�a, aby
powt�rzy�, tak g��boko zapada� si� w fotelu, �e
Harry widzia� jedynie czubek jego rudej czupryny i zaczerwienione uszy.</p><p>Oczywi�cie ich zwi�zek nie
przeszed� bez echa w�r�d pozosta�ych uczni�w. Lavender Brown
sta�a si� nagle wyj�tkowo ch�odna i wynios�a w
stosunku do Hermiony, Ernie McMillian przesta� m�wi� Ronowi
"cze��" na korytarzu, a �lizgoni mieli nowy temat do
�art�w. G��wnymi tematami ich g�o�nych rozm�w prowadzonych
na korytarzach i w Wielkiej Sali by�y: "Czy Granger cytuje w
��ku fragmenty z podr�cznik�w?", "Czy Weasley
zacz�� ju� odk�ada� fors� na kolejn�
gromadk� rozczochranych rudzielc�w?", "Czy ich dzieci
b�d� si� nazywa�y Panna-Wiem-To-Wszystko i Weasley-Jest-Naszym-Kr�lem?",
"Czy Potter czasami si� do nich przy��cza?" i
"Czy Weasley nie boi si�, �e jego dzieci b�d� bardziej
podobne do Pottera, ni� do niego?"</p><p>Ron zdawa� si� to
znosi� nawet ca�kiem nie�le, dop�ki pewnego dnia nie
podszed� do niego na korytarzu Zabini i nie zapyta�, czy chce
zarobi� troch� forsy. Na zdziwione spojrzenie Rona
o�wiadczy�, �e stawia wszystko, co ma, �e Ron nie
widzia� nawet skrawka majtek Granger.</p><p>Tym razem Ron nie wytrzyma� i
rzuci� si� na �lizgona z pi�ciami, a Harry i Neville
ledwie go od niego odci�gn�li. Na szcz�cie w pobli�u
nie by�o wtedy �adnego nauczyciela, ale Zabini, kt�ry
sko�czy� z podbitym okiem, odgra�a� si� Ronowi,
�e za to zap�aci.</p><p>Nast�pnego dnia podczas obiadu,
kiedy Hermiona uda�a si� ju� do biblioteki, Ron
odci�gn�� Harry'ego na bok i powiedzia�, �e czuje
co� dziwnego i �e coraz bardziej sw�dzi go sk�ra. Wsz�dzie.
Zanim sko�czy� m�wi�, drapa� si� ju� tak
zawzi�cie po r�kach, klatce piersiowej, szyi i wszystkim, czego
by� w stanie dosi�gn��, �e zostawia� na sk�rze
bia�o-czerwone smugi.</p><p>Harry natychmiast domy�li�
si�, czyja to sprawka, i zaci�gn�� przyjaciela do pani
Pomfrey. Niestety piel�gniarka o�wiadczy�a, �e
ma�� na tego typu dolegliwo�ci w�a�nie si� sko�czy�a
i mo�e mu da� jedynie co�, co przej�ciowo z�agodzi
objawy. I je�eli chce, to mo�e si� uda� do profesora
Snape'a, kt�ry zazwyczaj ma zapasowy s�oik.</p><p>Ron oczywi�cie pospiesznie
o�wiadczy�, �e nie chce, pozwoli� wla� w siebie
jaki� eliksir i, drapi�c si� jeszcze od czasu do czasu w
niekt�rych miejscach, wyszed� ze skrzyd�a szpitalnego,
wymy�laj�c po drodze tortury, jakim podda Zabiniego, je�eli
tylko przestanie go wszystko tak cholernie sw�dzie�.</p><p>- Chod�my do Snape'a -
odezwa� si� Harry w po�owie drogi.</p><p>- ...a potem z�api� go i
przywi��� do tego wielkiego s�upa... CO?</p><p>- Do Snape'a. Po t�
ma��. Przecie� s�ysza�e�, co powiedzia�a
Pomfrey. Ten eliksir pomo�e ci tylko na chwil�.</p><p>Ron spojrza� na Harry'ego tak,
jakby nagle wyr�s� mu ogon. Rozdwojony na ko�cu.</p><p>- Zwariowa�e�?
My�lisz, �e ten nietoperz mi cokolwiek da? Pr�dzej mnie
wy�mieje i wywali na zbity pysk. I odbierze punkty za zak��canie mu
spokoju.</p><p>Harry przewr�ci� oczami.</p><p>- On jest nauczycielem, Ron. Musi ci
pom�c.</p><p>- Ha ha. To mia� by�
dowcip, tak? Snape ma mi pom�c, tak? Ha ha. Bardzo �mieszne.</p><p>- Wolisz sobie zdrapa�
sk�r�? - Harry nie dawa� za wygran�. - No chod�.
Przecie� ci� nie zje. - Z�apa� go za r�kaw i
zacz�� ci�gn�� w stron� loch�w.</p><p>- Nigdzie nie id�. Zostaw mnie.
- Ron zatrzyma� si� nagle i wyszarpn�� r�k�.</p><p>Harry poczu� irytacj�.
Dlaczego ten g�upek niczego nie rozumie? Przecie� Snape jest...
Snape'em. No tak. Wrednym draniem, kt�rego wszyscy nienawidz�. Czasami o
tym zapomina�.</p><p>- Wolisz pokaza� si�
Hermionie w takim stanie?</p><p>To by� cios poni�ej pasa.
Ale skuteczny.</p><p>- N-no dobra. Ale zapytamy tylko raz.
Jak powie 'nie', to si� zwijamy.</p><p>Harry u�miechn��
si� i poci�gn�� przyjaciela po schodach w d�. Kiedy
znalaz� si� przed drzwiami do gabinetu Mistrza Eliksir�w, w ostatniej
chwili powstrzyma� si� od dotkni�cia ich d�oni�, tak
jak zawsze to robi�. Wypchn�� Rona do przodu i kaza� mu
zapuka�. Rudzielec stukn�� dwa razy w drewnian�
powierzchni� i po dw�ch sekundach o�wiadczy�:</p><p>- C�, chyba go nie ma.
Wracajmy.</p><p>Jednak widz�c min�
Harry'ego, cofn�� si� i z westchnieniem zapuka� ponownie,
tym razem g�o�niej. Po chwili us�yszeli kroki i drzwi
uchyli�y si�.</p><p>- Weasley? - W g�osie Snape'a
zabrzmia�o zaskoczenie i irytacja jednocze�nie. Kiedy drzwi
uchyli�y si� bardziej, Severus dostrzeg� stoj�cego za
plecami Rona Harry'ego. Jego czarne brwi zmarszczy�y si�. - Potter?
Czego chcecie? - warkn�� swoim najbardziej odpychaj�cym tonem.</p><p>- Ee, to pomy�ka -
mrukn�� cicho Ron i ju� mia� odej��, kiedy Harry
z�apa� go za szat� i ustawi� z powrotem na miejscu.</p><p>- Panie profesorze -
zacz��, widz�c �e Ron najwyra�niej pr�dzej
po�knie w�asny j�zyk, ni� odwa�y si� Snape'a o
co� poprosi�. - Uczniowie pa�skiego domu wsypali co� Ronowi
do soku dyniowego i teraz wszystko go sw�dzi. Pani Pomfrey
powiedzia�a, �e tylko pan ma na to ma��.</p><p>Oczy Severusa zmru�y�y
si�.</p><p>- Och, c� za tragedia -
powiedzia� z m�ciwym u�miechem na cienkich wargach. - Niestety
pan Weasley b�dzie musia� wytrzyma�, poniewa� tak si�
sk�ada, �e w�a�nie zu�y�em ca�y s�oik.</p><p>- No to trudno - mrukn��
Ron i znowu spr�bowa� ucieczki, ale Harry po raz kolejny mu j�
udaremni�.</p><p>- Ale Ron naprawd� jej
potrzebuje - powiedzia� z naciskiem Harry, widz�c wbijaj�ce
si� w niego niczym skalpel �renice. Spojrza� na
m�czyzn� z wypisanym w oczach b�aganiem,
bezg�o�nie wypowiadaj�c "prosz�".</p><p>Snape skrzywi� si� i
zerkn�� na wpatruj�cego si� we w�asne stopy i
drapi�cego si� po ramieniu Rona.</p><p>- Chocia�.... - zacz��
takim tonem, jakby ka�de wypowiedziane s�owo musia� z siebie
wypluwa� - ...mo�e i zosta�o troch�. Zaczekajcie.</p><p>Po tych s�owach odwr�ci�
si� i zamkn�� im drzwi przed nosem. Harry szybko musia�
przybra� neutralny wyraz twarzy, kiedy Ron odwr�ci� si� do niego
z szeroko otwartymi oczami i tak� min�, jakby w�a�nie
dowiedzia� si�, �e zosta� wybrany do narodowej
reprezentacji Quidditcha.</p><p>Jednak zanim zd��y�
otworzy� usta i co� powiedzie�, w drzwiach ponownie pojawi�
si� Snape, wyci�gaj�c w jego stron� zakorkowany,
nietkni�ty s�oik.</p><p>- Smaruj dwa razy dziennie -
wyplu� z siebie z takim trudem, jakby ka�de s�owo rani�o mu
gard�o. - A je�eli co� zostanie, to zanie� do skrzyd�a
szpitalnego. I wi�cej nie zawracajcie mi g�owy.</p><p>Zanim zamkn�� drzwi, Harry
obdarzy� go jeszcze promiennym u�miechem. Oczy Severusa
rozszerzy�y si� na moment, by po chwili znikn�� za
drewnian� powierzchni� drzwi.</p><p>Ron by� w takim szoku, �e
odezwa� si� dopiero wtedy, kiedy dotarli pod klas�
Zakl��, stwierdzaj�c �e najwyra�niej Snape ma dzisiaj
Dzie� Dobroci Dla Skrzat�w Domowych.</p><p>Harry nie odpowiedzia�, ale
czu� wewn�trz siebie ogromn� rado�� i
podejrzewa�, �e gdyby pozwoli� jej zamieni� si� w
u�miech, to odpad�by mu czubek g�owy.</p><p>***</p><p>Seks.</p><p>C�, trudno ukry�, �e
by� on najwa�niejszy. Harry ju� dawno przesta� liczy�,
ile razy w ci�gu tygodnia go uprawiali. A czasami r�wnie� w
ci�gu dnia. W ka�dym miejscu, kt�re si� do tego nadawa�o. I
o ka�dej porze.</p><p>Obaj byli ca�kowicie
uzale�nieni od seksu. Ale Harry'emu wydawa�o si�, �e Snape
jeszcze bardziej. Chocia� sam nie potrafi� przesta�
my�le� o seksie nawet podczas posi�k�w albo lekcji.
Dochodzi�o ju� do tego, �e kiedy nie m�g� si�
spotka� z Severusem, to musia� sobie obci�gn��,
poniewa� mia� wra�enie, �e je�eli tego nie zrobi, to
eksploduje.</p><p>Zreszt� niekiedy
podejrzewa�, �e m�czyzna odczuwa jeszcze wi�ksz�
potrzeb�. Wystarczy�o, �e Harry dostawa� jedn�
kr�tk� wiadomo�� Przyjd�! i od razu wiedzia�, w jakim
Snape jest stanie. Wiedzia�, �e kiedy tylko przekroczy pr�g jego
komnat, natychmiast zostanie rzucony na pod�og� albo
przyci�ni�ty do drzwi i tak zer�ni�ty, �e
nast�pnego dnia znowu b�dzie mia� problemy z chodzeniem.</p><p>Kilka razy Snape czeka� na niego
ju� z opuszczonymi spodniami i stercz�cym spr�y�cie w
jego kierunku penisem, a Harry bez s�owa opada� na kolana i
po�yka� go niemal w ca�o�ci, czuj�c na sobie wzrok
m�czyzny, przygl�daj�cego mu si�
b�yszcz�cymi chorobliwie w ciemno�ci oczami, tak jakby nigdy nie
mia� dosy� i wci�� by�o mu ma�o...</p><p>Harry uwielbia� liza� i
ssa� mi�kkie, soczyste j�dra Severusa, poniewa�
m�czyzna wydawa� wtedy z siebie tak dono�ne j�ki,
�e Harry czasami niemal dochodzi� tylko od s�uchania ich. Po jakim�
czasie Snape sam ju� unosi� swojego penisa, daj�c Harry'emu jak
najwi�kszy dost�p do tego wra�liwego miejsca, a ch�opak tak
sprawnie nauczy� si� pos�ugiwa� j�zykiem, �e
czasami wystarczy�o tylko kilka celnych li�ni��, by na jego
w�osach osiad�a g�sta sperma, niczym jaki� ekskluzywny
szampon.</p><p>Najwi�kszym jego problemem
by�o to, �e niemal przez ca�y czas chodzi� podniecony. A
ju� w szczeg�lno�ci, kiedy znajdowa� si� na lekcji
Eliksir�w i nie potrafi� spogl�da� na swojego Mistrza Eliksir�w,
sun�cego powoli przez klas� i obrzucaj�cego wszystkich tym
cudownie surowym spojrzeniem, bez odczuwania pewnego rodzaju napi�cia w
dolnych partiach cia�a. Zawsze mia� z tym trudno�ci, ale
ostatnio ten problem sta� si� jeszcze bardziej napi�ty. A raczej
napr�ony. I nie pomaga�o nawet my�lenie o �abich
m�zgach, czy odchodach mantykor. Kiedy tylko jego umys� nawiedza�a
wizja, w kt�rej ten powa�ny m�czyzna, kt�rego wszyscy si�
bali, jeszcze nie tak dawno temu spuszcza� mu si� na twarz albo
dysza� mu do ucha, �e "zer�nie go tak, �e nie
b�dzie m�g� dzisiaj usi���", zaczyna�
dr�e� niekontrolowanie i mia� ogromne k�opoty z tym, aby
posieka� korzonki mandragor tak, �eby nie poucina� sobie palc�w.</p><p>Wiele razy Harry zastanawia�
si�, czy to normalne. To znaczy, czy wszystkie pary tak maj�, �e
my�l� tylko o tym, kiedy i w jakiej pozycji to tym razem zrobi�.
Raz czy dwa pr�bowa� nawet podpyta� o to Rona, ale przyjaciel
spogl�da� tylko na niego z mieszanin� za�enowania i
przygn�bienia i przeb�kiwa� co� w stylu: "wiesz, jakie
s� dziewczyny..."</p><p>Harry nie wiedzia�. M�g�
si� tylko domy�la�. Podejrzewa� jedynie, �e wcale nie
maj� ochoty na seks tak cz�sto jak ch�opcy. �e je�eli
w parze pojawia si� dziewczyna, to seks zostaje automatycznie zredukowany
do niezb�dnego minimum. A przecie� nastoletni ch�opcy
my�l� o nim przez ca�y czas. I je�eli ilo��
testosteronu w jakiej� parze jest podw�jna, to seks staje si� numerem
jeden. W parach damsko-m�skich dziewczyny zazwyczaj hamuj�
pop�dy swojej m�skiej po��wki, a gdy spotyka si�
m�czyzna z m�czyzn�, nie ma kto hamowa� tych
pop�d�w i dochodzi do wiecznej, nieprzerwanej erupcji.</p><p>To w�a�nie dlatego, gdy
czasami nie mogli wytrzyma�, spotykali si� nawet pomi�dzy
lekcjami w jednym, um�wionym schowku na drugim pi�trze. Nic nie mog�o
si� r�wna� z tym dreszczem podniecenia, kiedy Harry po wyj�ciu z
klasy odczytywa� wiadomo�� Schowek. Teraz! i,
wykr�caj�c si� potrzeb� p�j�cia do toalety, bieg�
w um�wione miejsce, gdzie czeka� ju� na niego Severus. Nie marnowali
czasu na zb�dne rozmowy, zdarza�o si�, �e nie zamieniali ze
sob� nawet s�owa. Po prostu m�czyzna bra� go przy
�cianie, dysz�c mu do ucha i niemal mia�d��c go w
swoich d�oniach, jak gdyby pragn�� go tak bardzo, �e
m�g�by go zetrze� na proch. Czasami Harry mia� zadrapania na
policzku od chropowatych, kamiennych �cian schowka albo pe�nej drzazg
powierzchni drzwi, ale Severus zawsze skrupulatnie usuwa� wszystkie
�lady, pozostawiaj�c jedynie te niewidoczne dla oka.</p><p>Po jakim� czasie Harry
r�wnie� zacz�� wysy�a� mu takie "zaproszenia na
spotkania". Jednak Mistrz Eliksir�w nie zawsze si� na nie
stawia�, chocia� je�eli ju� to robi�, to zawsze z
pewn� doz� nonszalancji, jak gdyby pr�bowa� udawa�, �e
zjawi� si� tam przypadkowo i po prostu przechodzi� obok. Lecz
kiedy ju� dobra� si� do Harry'ego, to robi� to z takim
zapa�em, �e za ka�dym razem Harry musia� si�
g��boko zastanawia�, zanim ponownie wysy�a�
zaproszenie.</p><p>Ale i tak to robi�.</p><p>*</p><p>Cholera!</p><p>Nie powinien by� na niego
patrze�. Czu�, �e jest twardy, a przecie� za
dziesi�� minut zaczynaj� si� Eliksiry!</p><p>Westchn�� i ponownie
zerkn�� na siedz�cego przy stole nauczycielskim Severusa.</p><p>Jeszcze nigdy nie robili tego przed
Eliksirami... W zasadzie to sam nie wiedzia� dlaczego. Podejrzewa�,
�e zapewne istnieje jaki� pow�d, ale w tej chwili jako� nie
mia� ochoty si� nad nim zastanawia�. Mia� ochot� tylko
na jedno.</p><p>A tam! Wali� to wszystko!</p><p>- Zapomnia�em czego� -
rzuci� do Rona i Hermiony, wstaj�c od sto�u. - Id�cie beze
mnie. Do��cz� do was.</p><p>Nie czekaj�c na odpowied�,
ruszy� w kierunku wyj�cia z Wielkiej Sali, bardzo wyra�nie
czuj�c na sobie odprowadzaj�ce go spojrzenie ciemnych oczu. Kiedy
tylko min�� drzwi, wsadzi� r�k� do kieszeni,
zacisn�� j� na kamieniu i wys�a�:</p><p>Schowek. Teraz!</p><p>Zarzuci� torb� na
rami� i pobieg� na drugie pi�tro. W�lizn��
si� do schowka i zapali� r�d�k� stoj�c� na
p�ce �wiec�.</p><p>Rzuci� torb� w k�t i
opar� si� o �cian�, zastanawiaj�c si�, czy
Severus si� zjawi. Wpatrywa� si� w drzwi niczym jastrz�b,
s�ysz�c bicie w�asnego serca oraz krew przep�ywaj�c�
przez jego cia�o i kumuluj�c� si� w podbrzuszu, kiedy tylko
wyobra�a� sobie, co b�d� robi�.</p><p>Czu�, �e z
niecierpliwo�ci dr�� mu r�ce. Musia� sobie
ul�y� chocia� na chwil�. Ostro�nie zsun��
spodnie na biodra i dotkn�� swojego ciep�ego penisa, czuj�c
natychmiastowe szarpni�cie w okolicach l�d�wi.</p><p>Och, lepiej tego nie robi�! Nie,
lepiej zaczeka� na te d�ugie, paj�cze palce, kt�re ju�
nied�ugo owin� si� wok� niego i...</p><p>Klamka poruszy�a si� i
Harry poczu�, �e jego serce przemie�ci�o si� a�
do gard�a. Drzwi otworzy�y si� i do �rodka
w�lizn�� si� Severus.</p><p>- Potter. Zdajesz sobie spraw�,
�e za chwil� obaj powinni�my by� na lekcji? - zapyta�
szeptem, stoj�c przy samych drzwiach i nie zbli�aj�c do
ch�opaka, chocia� jego zmru�one oczy zach�annie przesun�y
si� wzd�u� ca�ej sylwetki Harry'ego, najd�u�ej
zatrzymuj�c si� na coraz bardziej ekspresyjnie domagaj�cej
si� uwagi erekcji. - By� mo�e po Eliksirach...</p><p>- Mamy jeszcze ca�e siedem minut
- szepn�� zadziornie Harry, zbli�aj�c si� do Severusa
i spogl�daj�c w g�r� na jego zaci�ni�te w cienk�
lini� usta. M�czyzna wzdrygn�� si� lekko i
obliza� wargi. Jego oczy zdawa�y si� b�yszcze�
czym� znacznie gor�tszym ni� tylko odbitym w nich
�wiat�em �wiec. - Je�eli si� pospieszymy... -
m�wi� dalej Harry z tym samym zuchwa�ym u�miechem na ustach -
...to mo�e b�dziemy nawet przed wszystkimi.</p><p>Nie czekaj�c na odpowied�
najwidoczniej walcz�cego ze sob� Severusa, si�gn�� do
jego zamka i rozsun�� go. Wsun�� d�o� w spodnie,
zacisn�� palce wok� ciep�ego penisa i wyci�gn��
go. By� taki gruby i ci�ki. Idealny.</p><p>Powoli, niemal�e leniwie przesun��
d�o� wzd�u� trzonu, naci�gaj�c napletek i
rozkoszuj�c si� widokiem g��bokiej zmarszczki
przyjemno�ci, kt�ra pojawi�a si� na czole Severusa.
M�czyzna przymkn�� oczy i westchn��. Harry
przesun�� d�o� z powrotem, czuj�c pod palcami twarde,
pulsuj�ce �y�ki. Stan�� na palcach,
przysun�� twarz do ucha Severusa i wyszepta�:</p><p>- Chc�, �eby� mi go
wsadzi�...</p><p>To sta�o si� niemal
natychmiast. M�czyzna wyda� z siebie g�o�ny, prawie
zwierz�cy pomruk, odwr�ci� go szarpni�ciem i rzuci� na
�cian�. Harry us�ysza� odg�os rozrywanego
materia�u i dopiero po chwili zorientowa� si�, �e to jego
koszula. W tym samym momencie poczu� gor�ce, op�ta�cze
poca�unki na karku i plecach oraz �lisk� erekcj� wbijaj�c�
si� w niego tak gwa�townie, �e na chwil� straci� dech
w p�ucach. Zanim zdo�a� rozgraniczy� te dwa doznania,
do��czy�o jeszcze trzecie. Ch�odna d�o�,
oplataj�ca si� wok� jego rozgrzanego penisa. Przesuwaj�ca
si� po nim w rytmie pchni��. Obci�gaj�ca mu.
�ciskaj�ca i maltretuj�ca j�dra. I wyci�gaj�ca z
niego orgazm niemal si��.</p><p>Doszli prawie w tym samym momencie.
Harry pierwszy, drapi�c kamienne �ciany i przyciskaj�c do nich
rozgrzane wargi. Snape chwil� p�niej, dysz�c ci�ko i
wbijaj�c z�by w nagie rami� Harry'ego.</p><p>Przez chwil� jedynym
d�wi�kiem w niewielkim pomieszczeniu by�y dwa nier�wne,
p�ytkie oddechy. A po chwili tak�e zachrypni�ty szept Mistrza
Eliksir�w:</p><p>- Jeste�my sp�nieni.</p><p>Harry oderwa� policzek od
�ciany i poprawi� przekrzywione okulary.</p><p>- H�?</p><p>- Zbieraj si�, Potter. -
G�os m�czyzny by� ju� niemal ca�kowicie
opanowany. Jak on m�g� tak szybko doj�� do siebie? I to po
czym� takim? Harry mia� tylko nieprzyjemne wra�enie, �e
zaraz si� przewr�ci. - Reparo - mrukn�� Severus i Harry
poczu�, �e jego koszula ponownie jest w jednym kawa�ku. -
Id� pierwszy. A ty masz si� zjawi� za pi�� minut.</p><p>I ju� go nie by�o.</p><p>Harry oderwa� si� od
�ciany i opar� o ni� plecami, wci�� dysz�c i
pr�buj�c doprowadzi� si� do porz�dku. Dr�a�y mu
uda i by� spocony. Wiedzia�, �e jego twarz musi wygl�da�
jak d�em malinowy.</p><p>Podci�gn�� spodnie,
wsadzi� w nie koszul�, mocniej zawi�za� poluzowany krawat i
spr�bowa� przyg�adzi� w�osy. Czu� si� tak
niesamowicie rozlu�niony i szcz�liwy, �e w zasadzie
by�o mu wszystko jedno, czy sp�ni si� pi�tna�cie
minut, czy p� godziny.</p><p>Przecie� Snape nic mu za to nie
zrobi...</p><p>Jego przewidywania zosta�y
jednak zweryfikowane tu� po przekroczeniu progu klasy.
Zd��y� tylko zerkn�� na wisz�cy na �cianie
zegar i u�wiadomi� sobie, �e sp�ni� si�
dwadzie�cia minut, kiedy dotar� do niego k��liwy g�os
Mistrza Eliksir�w:</p><p>- Och, pan Potter. C� za
niespodzianka... Je�eli ma pan wa�niejsze sprawy od punktualnego
zjawienia si� na mojej lekcji, to droga wolna, mo�e pan do nich
wraca�.</p><p>Harry poczu�, �e opada mu
szczeka.</p><p>- Yy... - wyduka�, czuj�c
na sobie spojrzenia wszystkich znajduj�cych si� w klasie uczni�w.
�lizgoni byli wyra�nie rozbawieni, zreszt� cz��
Gryfon�w r�wnie�. Tylko Ron, Hermiona i Neville patrzyli na Harry'ego ze
zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Mo�e zaczniemy od odebrania
Gryffindorowi - nauczyciel zerkn�� za zegar i odczeka�
chwil� - no, teraz ju� dwudziestu jeden punkt�w za sp�nienie.
Dodajmy do tego okr�g�e dziesi�� punkt�w za niechlujny
wygl�d i fragment wystaj�cej koszuli. - Harry b�yskawicznie
spojrza� w d� i poprawi� koszul�, czuj�c �e w
jego sercu za�enowanie walczy o pierwsze miejsce ze
z�o�ci�. - Mo�e nauczy ci� to, �e na moje lekcje
si� nie sp�nia, Potter. Byliby�my tak�e niezmiernie
wdzi�czni, gdyby� zechcia� opowiedzie� nam, co te� tak
wa�nego ci� zatrzyma�o. - Twarz m�czyzny
wyra�a�a jedynie m�ciw� satysfakcj� i Harry czu�,
�e zaczyna si� trz��� z gniewu.</p><p>Jak on �mie? Ten wredny,
chamski, paskudny...</p><p>Musia� co�
wymy�li�. I to szybko!</p><p>- Ee... No bo ja... yy... no
wi�c...</p><p>Severus przekrzywi� lekko
g�ow� i zapyta�, rozgl�daj�c si� po klasie:</p><p>- Czy kto� zna ten j�zyk?
Chyba potrzebujemy t�umacza.</p><p>�lizgoni wybuchn�li
�miechem. Seamus i Dean r�wnie�. Nawet Parvati i Lavender
zagryz�y wargi.</p><p>Na policzki Harry'ego
wyp�yn�� rumieniec upokorzenia. Jeszcze przed chwil� ten
sukinsyn pieprzy� go bez opami�tania, pieszcz�c jego penisa tak,
jakby to by�a najcudowniejsza zabawka pod s�o�cem, a teraz
szydzi� z niego przy ca�ej klasie. Harry a� wibrowa� z
w�ciek�o�ci i z trudem powstrzymywa� si�, by nie
rzuci� ci�tej riposty.</p><p>- Siadaj, Potter. I nie wa�
si� wi�cej sp�nia�.</p><p>- Niech si� pan nie martwi,
profesorze. Nie sp�ni� si� ju� na �adn�
lekcj� - wyplu� z siebie Harry g�osem ociekaj�cym
gorycz� zmieszan� z p�on�cym gniewem.</p><p>Severus zmarszczy� brwi.</p><p>- I kolejne dziesi��
punkt�w za ton, panie Potter - warkn��. - A teraz spok�j -
sykn�� w stron� za�miewaj�cych si� nadal
�lizgon�w, kt�rzy natychmiast si� uciszyli.</p><p>Harry podszed� do �awki i
usiad� obok Rona. Jego d�onie tak mocno zacisn�y si�
w pi�ci, �e mia� problem z rozprostowaniem ich.</p><p>Wiedzia�, �e Snape nie
m�g� mu tego pu�ci� p�azem, nie przed ca��
klas�, ale wcale nie musia� by� a� tak wredny!
Wygl�da�, jakby by� w�ciek�y na Harry'ego za to,
�e przez niego sp�ni� si� na w�asn� lekcj�.</p><p>Co za dra�! Niech no tylko
spr�buje przys�a� mu wiadomo�� o spotkaniu! Niech tylko
spr�buje...</p><p>*</p><p>Severus spr�bowa�. Dwa dni
p�niej.</p><p>Kiedy Harry szed� do schowka,
przez ca�� drog� wmawia� sobie, �e idzie tam tylko po
to, �eby powiedzie� mu, co o nim my�li!</p><p>Cicho zamkn�� za sob�
drzwi i spojrza� na majacz�c� w zalegaj�cym w k�cie
cieniu wysok�, otulon� peleryn� sylwetk�.
Obserwuj�c� go niczym czaj�cy si� w mroku drapie�ca.</p><p>- Mam zaraz Histori� Magii. Nie
mog� si� sp�ni� - o�wiadczy� ch�odno,
staraj�c si� zignorowa� g�o�ne bicie serca. -
Chcia�em ci to tylko powiedzie�.</p><p>Cofn�� si� i
si�gn�� do klamki, ale w tym samym momencie co�
mign�o i drzwi rozjarzy�y si� czerwieni�.
Wiedzia�, co to oznacza.</p><p>- Wypu�� mnie -
warkn��, poci�gaj�c za klamk�, chocia�
wiedzia�, �e jest to bezcelowe. - Mam lekcj�. Naprawd� nie
mog� si� sp�ni�. - Stara� si�, aby brzmia�o
to przekonuj�co, chocia� chyba nie bardzo mu to wychodzi�o.
Ka�dy wiedzia�, �e Binns nie zauwa�y�by niczego nawet
wtedy, gdyby na lekcji nie zjawi� si� ani jeden ucze�.</p><p>W odpowiedzi us�ysza� tylko
dochodz�ce z k�ta pogardliwe prychni�cie.</p><p>To otworzy�o w nim tam�.</p><p>Odwr�ci� si� na pi�cie
i wyplu� z siebie na jednym oddechu:</p><p>- Jak mog�e� tak mnie
potraktowa�? To by�o tak wstr�tne, �e nie mie�ci mi
si� to w g�owie! Jeste� plugawym, nikczemnym, chamskim, wrednym,
niegodziwym, pod�ym bydlakiem!</p><p>Severus zrobi� krok w jego
stron�, wychodz�c z cienia. U�miecha� si� w taki
spos�b, �e Harry'emu zakr�ci�o si� w g�owie i
ugi�y si� pod nim kolana, a serce i �o��dek zamieni�y
si� miejscami. Czarne oczy l�ni�y w ciemno�ci.</p><p>- Ca�y ja - wyszepta�
ochryple Snape i zanim Harry zd��y� zaczerpn�� tchu,
jego koszula ju� by�a rozrywana, a on sam poch�aniany przez
chciwe usta i d�onie.</p><p>Penis wsuwaj�cy si� w niego
a� po same j�dra. Trzask rozbijaj�cych si� o kamienn�
posadzk� okular�w. J�ki mieszaj�ce si� ze sob� w
kakofonii sapni��, pomruk�w i westchnie�. Usta szepcz�ce mu
do ucha takie rzeczy...</p><p>O tak, naprawd� byli
uzale�nieni.</p><p>Od siebie.</p><p>***</p><p>Le��c w ciemno�ci na
��ku i pr�buj�c znale�� tak� pozycj�, aby
pulsuj�cy bole�nie ty�ek nie doskwiera� mu a� tak
bardzo, Harry zastanawia� si�, dlaczego, do diab�a,
za�o�y� ten pieprzony krawat?!</p><p>Kiedy zorientowa� si�,
�e to ten krawat, m�g� jeszcze wycofa� si�, uciec. Dlaczego
tego nie zrobi�?</p><p>Wci�� by� lekko
roztrz�siony, a serce, ku jego irytacji, nie chcia�o si�
uspokoi�. Echo huraganu, kt�ry przetoczy� si� przez jego
wn�trze, wci�� dawa�o o sobie zna� w pulsowaniu
skroni, dr�eniu r�k i wiruj�cych mu w g�owie wspomnieniach.</p><p>Po raz kolejny przewr�ci�
si� na bok i j�kn�� z b�lu. Nie tylko z powodu
pulsuj�cego ty�ka. Mia� wra�enie, �e ka�dy
mi�sie� w jego ciele jest nadwyr�ony albo rozszarpany.
Nawet nie wiedzia�, �e tyle ich ma. Dodaj�c do tego siniaki i
szramy, wygl�da� i czu� si� tak, jakby uciek� z pola
bitwy.</p><p>I wcale nie by�o to dalekie od
prawdy.</p><p>A wszystko przez ten cholerny krawat!</p><p>*</p><p>Harry zawi�za� na szyi
krawat i spojrza� w lustro. Tak, czarno-czerwone pasy idealnie
pasowa�y do czerwonej koszuli i czarnych spodni. Nawet nie wiedzia�,
�e ma krawat w takich kolorach. Ale skoro by� w jego kufrze, to
znaczy, �e chyba nale�a� do niego.</p><p>Czasami, kiedy szed� do Severusa
nie w porze szlabanu, tylko na przyk�ad w weekend, musia� udawa�
przed przyjaci�mi, �e wybiera si� na randk� ze swoj�
"tajemnicz� wybrank�". A przecie� nie m�g�by na
tak� randk� p�j�� jak obdartus, wi�c, czy tego
chcia�, czy nie, musia� zak�ada� co� innego ni�
zwyczajowe d�insy i koszul�.</p><p>Kiedy tylko wyszed� z Pokoju
Wsp�lnego i znalaz� si� kilka pi�ter ni�ej, zarzuci�
na siebie peleryn� i skierowa� si� prosto do loch�w.
W�lizn�� si� do gabinetu Mistrza Eliksir�w, zdj��
z siebie peleryn� i zapuka�.</p><p>Drzwi otworzy�y si�
samoczynnie. Harry wszed� do komnaty i dostrzeg� Severusa,
siedz�cego w swoim ulubionym fotelu i nalewaj�cego do szklanki
bursztynowego p�ynu.</p><p>No tak. Harry ju� jaki�
czas temu zauwa�y�, �e Snape by� najwidoczniej
uzale�niony od tego trunku. I w og�le od alkoholu. Pi� prawie na
ka�dym spotkaniu. Ale Harry wcale si� temu nie dziwi�.
Podejrzewa�, �e gdyby mia� tak� prac� jak Severus,
kt�ry ci�gle musia� nara�a� swoje �ycie i robi�
te wszystkie okropne rzeczy, to te� stara�by si� o tym
zapomnie�, a co jest lepszym �rodkiem wymazuj�cym
pami�� od alkoholu? Nie licz�c oczywi�cie zakl�cia
Obliviate. Zreszt�, gdyby zasz�a taka potrzeba, to zawsze mia�
pod r�k� swoje eliksiry trze�wi�ce.</p><p>Harry zamkn�� za sob�
drzwi i u�miechn�� si� szeroko, kiedy Severus
zerkn�� na niego znad szklanki.</p><p>- Dobry wiecz�r, Sever... -
urwa� nagle, gdy� jego uwag� przyci�gn��
jaki� emanuj�cy z poziomu jego klatki piersiowej blask. Zreszt�
nie tylko jego. Severus zmru�y� oczy i wbi� spojrzenie w
po�yskuj�cy teraz jedynie krwist� czerwieni� krawat. Harry
spojrza� w d� i j�kn��. - O kurwa.</p><p>No pi�knie. Teraz ju�
pami�ta�, sk�d mia� ten krawat.</p><p>Od Ginny.</p><p>Czerwie� dla rado�ci i
podniecenia, a czer� dla gniewu i strachu.</p><p>Z rozszerzonymi oczami patrzy�,
jak krawat zaczyna migota� i powleka� si� czarnymi pasami.</p><p>Trudno. Przecie� Snape nie wie,
co to za krawat. I najlepiej b�dzie, je�eli tak zostanie.</p><p>Podszed� do fotela i
usiad�, wci�� czuj�c na sobie zaciekawione spojrzenie
m�czyzny. Proporcja pomi�dzy kolorami zn�w by�a taka sama,
jak na pocz�tku.</p><p>- A c� to takiego, Potter?
Znowu jaka� zawoalowana metafora?</p><p>- Nie, tylko taki krawat, kt�ry
pokazuje nastr�j - b�kn�� Harry, staraj�c si� jak
najszybciej zboczy� z tematu.</p><p>Snape uni�s� jedn� brew.</p><p>- Chcia�e� mi co�
przekaza� w ten spos�b? Przecie� dobrze wiesz, �e wcale nie
potrzebuj� takich rzeczy, �eby wiedzie�, w jakim jeste�
nastroju. Twoja twarz pokazuje to a� nadto wyra�nie.</p><p>Harry zagryz� warg�.</p><p>- Nie chcia�em ci niczego
pokazywa�. Po prostu tak go za�o�y�em, przez przypadek.
Dosta�em go w prezencie i zupe�nie o nim zapomnia�em. A tak w
og�le, to ten wczorajszy test z antidot�w by� naprawd� wredny...</p><p>Ale Snape go nie s�ucha�.
Wci�� wpatrywa� si� zmru�onymi oczami w krawat, kt�ry
stawa� si� coraz ciemniejszy. Harry czu� bicie w�asnego
serca.</p><p>No przecie� chyba nie jest
a� tak inteligentny ani domy�lny!</p><p>- W prezencie, powiadasz? -
powiedzia� to w taki spos�b, �e Harry mimowolnie si�
wzdrygn��. Ten ton nie zwiastowa� niczego dobrego. Oznacza�
jedynie, �e Snape co� podejrzewa...</p><p>- Nast�pnym razem
m�g�by� mnie uprzedzi�, zanim zrobisz nam niezapowiedziany
sprawdzian - kontynuowa� Harry tym samym uparcie beztroskim g�osem,
nawet je�eli k�tem oka widzia�, �e krawat sta�
si� ju� niemal ca�y czarny.</p><p>- Hmm - mrukn�� Severus,
przekrzywiaj�c g�ow�. - Krawat, kt�ry pokazuje tw�j strach...
C� za tandetny, kiczowaty prezent. Naprawd�, Potter... �eby
przyj�� od kogo� takie badziewie?</p><p>Harry zna� to uczucie.
Buzuj�cy gdzie� na dnie �o��dka gniew.
Wzbieraj�cy i si�gaj�cy coraz wy�ej. O�lepiaj�cy.</p><p>- To nie jest tandetny prezent! Ani
kiczowaty! Ginny nigdy by... - Harry zach�ysn�� si� i
ugryz� w j�zyk, ale by�o ju� za p�no.</p><p>Temperatura gwa�townie
opad�a i Harry mia� wra�enie, jakby kto� otworzy� okno
i wpu�ci� do �rodka mro�ny, styczniowy wiatr.</p><p>Rysy Snape'a wyostrzy�y
si�, a w oczach zap�on�o co� lodowatego. I bardzo
niebezpiecznego.</p><p>- Natychmiast go zdejmij -
wycedzi� niezwykle cichym i gro�nym g�osem, mocniej
zaciskaj�c palce wok� szklanki. Wygl�da� na opanowanego,
ale to by�y tylko pozory. Harry jeszcze nie widzia� tak
mro��cego spojrzenia. Wydawa�o si�, �e pod sk�r�
m�czyzny p�onie ogie�. Kostki jego zaci�ni�tej
wok� szklanki d�oni pobiela�y.</p><p>Harry mimowolnie zapad� si�
g��biej w fotel.</p><p>- Ale przecie� to tylko...</p><p>- Bez dyskusji! - Gniewny syk Snape'a
by� jeszcze gorszy do jawnego wrzasku.</p><p>Harry westchn��,
si�gn�� do krawatu, poluzowa� go i zdj�� przez
g�ow�. Je�eli a� tak bardzo mu przeszkadza, to
przecie� mo�e go schowa�. Nie chcia� zaczyna� wieczoru
od k��tni.</p><p>W momencie, kiedy zacz��
sk�ada� krawat z zamiarem w�o�enia go do kieszeni,
zobaczy�, �e m�czyzna si�ga po r�d�k�
i wyci�ga w jego stron� d�o�.</p><p>Nag�e zrozumienie uderzy�o w
Harry'ego tak nagle, �e jego oczy rozszerzy�y si�
gwa�townie.</p><p>Snape chcia� go zniszczy�!
Jego prezent! Prezent, kt�ry dosta� od Ginny!</p><p>- Przecie� to tylko g�upi
krawat - wymamrota�, zaciskaj�c z�by i czuj�c, �e
bulgocz�cy w jego �o��dku gniew naprawd� zaczyna
si� spi�trza� i powoli go opanowywa�.</p><p>- Zamknij si� i oddaj mi go -
wysycza� Severus, wyci�gaj�c oczekuj�co r�k� i
nie odrywaj�c spojrzenia od kawa�ka czerwono-czarnego materia�u.</p><p>Harry spojrza� na trzyman�
w d�oni tkanin�.</p><p>To by�o chore. Snape zachowywa�
si� jak op�tany. Nie b�dzie s�ucha� kogo�
takiego.</p><p>- Nie - powiedzia� cicho, niemal
wyzywaj�co. Rozwin�� krawat i ponownie za�o�y� go
przez g�ow�.</p><p>Ledwie zd��y� ponownie
spojrze� na twarz Snape'a, kt�ra w tym samym momencie sta�a si�
niemal trupio blada, kiedy wargi m�czyzny u�o�y�y
si� w s�owa zakl�cia, a d�o� trzymaj�ca
r�d�k� wysun�a do przodu.</p><p>- Accio krawat!</p><p>Lata trenowania Quidditcha i umykania
przed t�uczkami op�aci�y si�. Widz�c rozb�ysk
��tego �wiat�a, Harry instynktownie odbi� si�
stopami od pod�ogi i polecia� razem z ca�ym fotelem do
ty�u. Przetoczy� si� i wyl�dowa� na kolanach,
spogl�daj�c na Severusa wzrokiem, w kt�rym niedowierzanie
miesza�o si� z przera�eniem.</p><p>- Incarcerous!</p><p>W stron� Harry'ego
pomkn�o kilka lin, jednak ch�opak szybko przetoczy�
si� do przodu i schowa� za fotelem.</p><p>- Co ty wyprawiasz?! -
krzykn�� zza swojego chwilowego schronienia. - Zachowujesz si�
irracjonalnie! Jak mo�esz z takiego powodu...</p><p>Nie doko�czy� jednak,
gdy� przerwa�o mu kolejne zakl�cie:</p><p>- Depulso!</p><p>Fotel polecia� w k�t,
uderzaj�c w p�ki z ksi��kami, kt�re posypa�y si�
na pod�og�. Harry zacz�� przesuwa� si� na
czworakach w stron� drzwi, pr�buj�c jednocze�nie wyszarpn��
r�d�k� z tylnej kieszeni spodni.</p><p>Odwr�ci� g�ow� akurat
w tym samym momencie, w kt�rym stoj�cy i celuj�cy w niego Snape,
pochyli� si�, przewr�ci� st� razem ze stoj�c� na
nim butelk�, usuwaj�c go ze swojej drogi i krzykn��:</p><p>- Flagello!</p><p>- Protego! - wrzasn�� Harry
w ostatnim momencie, odbijaj�c zakl�cie, kt�re trafi�o w kolejny
rega� i posieka�o stoj�ce na nim ksi��ki na ma�e
kawa�eczki. W powietrzu zaroi�o si� od fruwaj�cych kartek.</p><p>- Ty bezczelny g�wniarzu! -
rykn�� Snape. Wygl�da�, jakby ca�kowicie straci�
nad sob� panowanie. By� czerwony z w�ciek�o�ci, a jego
oczy zdawa�y si� p�on�� lodowatym ogniem, kt�ry
sieka� wn�trzno�ci Harry'ego i podsyca� w nim jeszcze
wi�kszy op�r. - Zaraz przywo�am ci� do porz�dku! Flagello!</p><p>Tym razem rozb�ysk by�
znacznie mocniejszy. Harry ponownie wyczarowa� tarcz�, ale w
momencie, kiedy zakl�cie Snape'a w ni� trafi�o, wiedzia�
ju�, �e by�a zdecydowanie za s�aba. Pr�bowa� j�
utrzyma�, ale zakl�cie tn�ce przewierca�o si� przez
ni� coraz g��biej, si�ga�o coraz dalej, a�...</p><p>Tarcza p�k�a. Harry
uchyli� si� i poczu� na policzku piek�ce
chla�ni�cie. Co� za nim eksplodowa�o, ale on widzia�
jedynie wiruj�ce przed oczami gwiazdy. Z�apa� si� za twarz
i poczu� pod palcami ciep�� krew.</p><p>Z ca�kowitym niedowierzaniem
spojrza� na dysz�cego ci�ko m�czyzn�,
kt�ry wbija� w niego spojrzenie tn�ce niemal r�wnie bole�nie jak
zakl�cie, kt�re go musn�o.</p><p>- Daj� ci ostatni�
szans�, Potter - powiedzia� Severus g�osem tak ch�odnym,
�e z �atwo�ci� m�g�by nim zamrozi� nawet stal.
Wyci�gn�� r�k�. - Potem mo�e sko�czy�
si� to dla ciebie tragicznie.</p><p>Harry cofn�� si�,
wci�� trzymaj�c si� za policzek. Ca�y si�
trz�s�, a serce t�uk�o mu si� w piersi z tak�
si��, jakby chcia�o po�ama� mu �ebra.</p><p>Jak on mo�e? Jak �mie? Jak
w og�le...?</p><p>- Jeste� niezr�wnowa�ony! -
wykrzykn��, wk�adaj�c w to ca��
nienawi��, kt�r� w tej chwili odczuwa� do tego
m�czyzny. - Nie zostan� tu ani chwili d�u�ej!
Odchodz�!</p><p>Odwr�ci� si� w stron�
drzwi, s�ysz�c za plecami wibruj�ce w powietrzu ostre s�owa
Snape'a:</p><p>- O nie, nie zrobisz tego.</p><p>Harry odwr�ci� g�ow� i
zobaczy�, �e Severus rusza w jego stron�. Rzuci� si�
biegiem do drzwi, wypad� za nie i celuj�c w nie
r�d�k�, krzykn��:</p><p>- Colloportus! Pessulus!</p><p>Cofn�� si�,
wpatruj�c si� w nie rozszerzonymi ze zgrozy oczami.</p><p>Trzask!</p><p>Niemal podskoczy�,
s�ysz�c g�uche uderzenie, tak jakby kto� pr�bowa�
wybi� drzwi pi�ci�.</p><p>Odwr�ci� si� i rzuci�
ku wyj�ciu z gabinetu, kiedy rozleg� si� og�uszaj�cy
huk i drzwi wylecia�y z zawias�w, przelecia�y par� metr�w i
uderzy�y w biurko, co spowodowa�o, �e wszystkie fiolki,
odwa�niki i ksi��ki, kt�re si� na nim znajdowa�y, pospada�y
na pod�og�. Posypa�y si� drzazgi. Harry os�oni�
si� r�k�, ale i tak kilka z nich wbi�o si� w
sk�r�. Wyci�gn�� z przedramienia d�ugi kolec,
odrzuci� go na pod�og� i, nie namy�laj�c si� ani
chwili d�u�ej, rzuci� si� do ucieczki. Jednak zanim
dotar� do drzwi, zobaczy� obejmuj�cy je czerwony rozb�ysk.</p><p>O nie!</p><p>Jeszcze zanim z�apa� za
klamk�, wiedzia� ju�, �e to bezcelowe. Czu�
szale�cze bicie serca niemal w gardle. I p�yn�c� w
�y�ach adrenalin�, zmieszan� z w�ciek�o�ci�
tak wielk�, �e gdyby tylko m�g�, rozwali�by znajduj�ce
si� przed nim drzwi samymi tylko pi�ciami. Odwr�ci�
si� i zobaczy� krocz�cego ku niemu m�czyzn� z
mask� tak straszliwej furii na twarzy, �e Harry mia� wra�enie,
�e samym tylko spojrzeniem przypieka mu sk�r�.</p><p>Podni�s� r�d�k�,
gor�czkowo poszukuj�c w my�lach jakiego� zakl�cia
obronnego.</p><p>- Expel... - Nie zdo�a�
jednak doko�czy�. Snape skoczy� ku niemu niczym drapie�nik,
z�apa� go za r�k� z r�d�k�, uderzy�
ni� o drzwi z tak� si��, �e Harry j�kn��
g�o�no, czuj�c przeszywaj�cy b�l, i wypu�ci�
j� z d�oni.</p><p>- Zap�acisz mi za to, ty
cholerny smarkaczu - us�ysza� gard�owy syk i zanim
zd��y� si� otrz�sn��, Snape chwyci� go
za koszul�, szarpni�ciem oderwa� od drzwi i popchn�� z
powrotem w stron� komnat. Harry potkn�� si� o jedn� z
porozrzucanych na pod�odze butelek i z ca�ym impetem run��
na pod�og�, uderzaj�c czo�em o kamienn� posadzk�.
O�lepiaj�cy b�l niemal zag�uszy� trzask
p�kaj�cych okular�w. Widzia� przed oczami jedynie ciemne plamy i
kr�ci�o mu si� w g�owie. Z najwi�kszym trudem podni�s�
si� na kolana i, nie staraj�c si� nawet odszuka�
pozostawionych gdzie� na pod�odze szkie�, wsta� i
odwr�ci� si� w stron� stoj�cego przy drzwiach
m�czyzny. Trz�s� si� tak bardzo, �e mia�
wra�enie, �e zaraz rozsypie si� na kawa�ki.</p><p>Widzia� ciemn�, rozmazan�
sylwetk�. I czerwie�. Czerwie�, kt�ra zalewa�a mu oczy,
rozszarpywa�a go od �rodka, sprawia�a, �e co� w jego
wn�trzu zacz�o rycze�, chc�c wyrwa� si� na
zewn�trz, dosi�gn�� Snape'a, uderzy�, go,
podrapa�, ugry��, rozedrze� na strz�py, zrani�...</p><p>Niczym bestia ogarni�ta
sza�em, rzuci� si� do przodu, wyci�gaj�c
pi�ci i pazury, i natar� na m�czyzn�.
Uderzy� na o�lep, pr�buj�c dosi�gn�� twarzy,
szyi, czegokolwiek, ale Snape z�apa� go za r�ce, blokuj�c
atak, odwr�ci� i przycisn�� do drzwi. Szarpn�� nim kilka
razy, z ca�ej si�y wciskaj�c go w drewnian�
powierzchni�, podczas gdy Harry wrzeszcza� i wyci�ga�
szyj�, pr�buj�c go ugry��, kopn��, zrobi� mu
cokolwiek, byle tylko nakarmi� p�czniej�c� w sobie
��dz� mordu. W tej jednej chwili mia� ochot� go
zabi�.</p><p>Snape sprawnie unikn��
wymierzonego w siebie kopniaka, a Harry wykorzysta� okazj� i z
nadludzkim wysi�kiem wyszarpn�� jedn� r�k� i
zamachn�� si�. M�czyzna odchyli� si� w
ostatniej chwili, ale pi�� Harry'ego zd��y�a
trafi� go w podbr�dek.</p><p>Tak!</p><p>Bestia wewn�trz Harry'ego
zawy�a. Snape wydawa� si� zaskoczony takim obrotem spraw.
Z�apa� r�k� Harry'ego i wykr�ci� mu j�.
Ch�opak poczu� piek�cy b�l w ramieniu.</p><p>- Nienawidz� ci�! -
rykn��, wk�adaj�c w s�owa tyle jadu, �e by�
zaskoczony, i� nie tryska mu on z ust. Wci�ni�ty mocno w drzwi,
z unieruchomionymi r�kami, nie mia� szans si� poruszy�.
M�g� jedynie dysze� ci�ko i wzrokiem bazyliszka
wpatrywa� si� w twarz g�ruj�cego nad nim m�czyzny.
Och, gdyby tylko spojrzenie mog�o zabija�...</p><p>- Tak si� sk�ada, �e
ja r�wnie� ci� nienawidz�, Potter. - G�osem, kt�rym
wypowiedzia� to Snape, mo�na by przepali� nawet �elazo.
Mia� obna�one z�by i wygl�da� tak, jakby mia�
zamiar go po�re�.</p><p>Harry czu� zawroty g�owy i
mrowienie we wszystkich cz�ciach cia�a, sp�ywaj�ce
coraz ni�ej... Buzuj�ca w nim adrenalina spala�a si� w
ogniu w�ciek�o�ci i czego� jeszcze, co
p�yn�o poprzez jego �y�y, rozpalaj�c sk�r�
i pobudzaj�c pewne partie cia�a, kt�re nie powinny w takiej sytuacji
by� pobudzone. By� niczym na�adowany pocisk, got�w do wystrzelenia.</p><p>- Ale ja ci� nienawidz�
bardziej, ty popierdole�cu! - wrzasn�� i szarpn��
si� do przodu, got�w uk�si�.</p><p>- Jak �miesz... - Syk, kt�ry
wydoby� si� z ust m�czyzny wibrowa� tak
przenikliw� furi�, �e Harry mia� wra�enie, �e
zaraz potnie mu sk�r�. D�o� Severusa pu�ci�a jego
r�k� i wystrzeli�a w g�r�, �api�c za
migocz�cy czerwieni� i czerni� krawat i gwa�townie
zaciskaj�c go wok� szyi Harry'ego. Ch�opak poczu�, �e
nie mo�e oddycha�. Zacz�� charcze�, pr�buj�c
z�apa� oddech, ale nie by� w stanie. Uwolnion�
r�k� stara� si� rozewrze� d�ugie palce
zaciskaj�ce si� na krawacie, ale nie mia� na to si�y.
Bola�y go p�uca i kr�ci�o mu si� w g�owie tak
bardzo, �e mia� wra�enie, �e zaraz si� przewr�ci.
Obraz rozmaza� mu si� jeszcze bardziej, widzia� ju� tylko
ciemne plamy, kiedy nagle z oddali dop�yn�� do niego stalowy
g�os:</p><p>- Przepraszasz?</p><p>Desperacko pokiwa�
g�ow�. U�cisk zel�a�. Gwa�townie
wci�gn�� do p�uc upragnione powietrze i natychmiast
zacz�� si� krztusi�. Mia� �zy w oczach.
Pochyli� g�ow� do przodu, dysz�c ci�ko i
kaszl�c. Kiedy doszed� do siebie na tyle, �e m�g�
m�wi�, podni�s� g�ow� i zachrypni�tym g�osem
wycharcza�:</p><p>- Ty pojebany sukinsynu...</p><p>Silne szarpni�cie za w�osy
sprawi�o, �e przed oczami znowu zata�czy�y mu ciemne plamy.
Jego g�owa zosta�a odchylona do ty�u, a na twarzy poczu�
parz�cy oddech. Spojrza� prosto w dwa niesko�czone tunele i
ponownie zapar�o mu dech. W czarnych oczach szala�o tornado. Sam
czu� si� jak wulkan na granicy erupcji, a wiedzia�, �e
spotkanie tornada i wulkanu mo�e zako�czy� si� tylko
jednym.</p><p>Apokalips�.</p><p>- Zaraz zobaczysz, co ten sukinsyn z
tob� zrobi...</p><p>I zanim Harry zd��y�
pomy�le� o tym, co us�ysza�, mocne poci�gni�cie
za w�osy pos�a�o go w stron� biurka. Wszystko si�
rozmaza�o. Widzia� tylko zbli�aj�cy si� niebezpiecznie
ciemny blat. Przeszy� go b�l, kiedy uderzy� biodrami prosto w kant.
Powietrze ulecia�o mu z p�uc, kiedy zosta�
przygwo�d�ony do twardej, g�adkiej powierzchni. Jego spodnie i
slipy zosta�y zsuni�te do kolan jednym gwa�townym ruchem. Na
jego ustach zacisn�a si� ch�odna d�o� w tym
samym momencie, w kt�rym twardy, �liski penis wdar� si� w jego
wn�trze, przeciskaj�c si� przez nieprzygotowany kr�g
mi�ni.</p><p>Pr�bowa� krzykn��, ale
d�o� zaciska�a si� na jego ustach zbyt mocno, nie
pozwalaj�c mu wydoby� z siebie �adnego d�wi�ku, poza
g�o�nym j�kiem. Po chwili do��czy�a druga
r�ka, odci�gn�wszy jego g�ow� w ty� tak mocno,
�e kr�gos�up wygi�� mu si� w �uk.</p><p>Jego ty�ek
p�on��, rozrywany pchni�ciami tak brutalnymi i gniewnymi,
�e Harry nie czu� nic poza ogniem. Mia� wra�enie, �e
przy ka�dym uderzeniu jego wn�trzno�ci si�
przemieszczaj�. Snape pieprzy� go z tak� si��, jakby
pr�bowa� przebi� si� a� do gard�a. Jakby naprawd�
postanowi� rozedrze� go na strz�py.</p><p>Wbi� paznokcie w czarny blat,
s�ysz�c skrzypienie biurka i odg�osy odzianych w materia�
bioder uderzaj�cych o jego nagie po�ladki. Pod zaci�ni�tymi
powiekami widzia� tylko p�omienie, ca�e jego cia�o
podrygiwa�o w rytmie pchni��, a z gard�a wydobywa�
si� nieko�cz�cy si� j�k.</p><p>W pewnym momencie d�onie
zatykaj�ce mu usta pu�ci�y go i z�apa�y za w�osy,
odci�gaj�c jego g�ow� mocno w ty� przy ka�dym
uderzeniu. Z uwolnionych ust zacz�� p�yn�� potok
s��w, nad kt�rymi nie mia� kontroli. Straci� j� ju�
dawno.</p><p>- Tak, tak, tak! Poka�, jak
bardzo mnie nienawidzisz! Pieprz mnie! Pierdol! Rozerwij mnie na strz�py!
Na kawa�ki! Cholera, to takie-e cu-udowne! O b-oooo-�e...</p><p>Och, czu� j� tak
wyra�nie. Law�, przelewaj�c� si� przez jego
wn�trzno�ci, sp�ywaj�c� �y�ami a� do
podbrzusza. Gniew. Pragnienie. Wszystko by�o tak wyra�ne. Wszystko
by�o w nim. W jego gardle, w �o��dku, przes�cza�o
si� przez sk�r� i sp�ywa�o po niej w kroplach potu.</p><p>�eby to si� tylko nie
ko�czy�o. Nigdy. Chcia� to czu�. �ycie. Emocje.
Ju� zawsze. Tak silne. Tak... zatrwa�aj�ce.</p><p>Otworzy� na chwil� oczy i
zobaczy� to. Iskry, kr���ce wsz�dzie wok�.
Blask, rozgrzewaj�cy powietrze. Magi� tak siln�, �e
stoj�ce na p�kach butelki wibrowa�y i unosi�y si�.
Porozrzucane po pod�odze drzazgi zacz�y wirowa� wok�
nich, wygl�daj�c, jakby ta�czy�y.</p><p>Severus dysza� i
j�cza� tak g�o�no, jak chyba jeszcze nigdy. Harry
s�ysza� ka�de jego sapni�cie, unosz�ce si� w
powietrzu i opadaj�ce mu na sk�r�. Ka�dy sw�j j�k
dedykowa� w�a�nie jemu.</p><p>I wtedy poczu� u�cisk na
gardle. Snape z�apa� za koniec krawatu i zacisn�� mu go na
szyi, owijaj�c wok� swojej d�oni niczym smycz. Obraz przed
oczami Harry'ego rozmy� si�, kiedy Severus poci�gn��
za krawat, zmuszaj�c go do odchylenia g�owy jeszcze bardziej.</p><p>Czer� i czerwie�. Na
przemian. Coraz szybciej. Kolory migota�y. Przenika�y si�.
Czerwie� p�on�a, poch�aniaj�c czer�.
Spalaj�c j� w swoim blasku.</p><p>Piek�ce uderzenia
rozdzieraj�cego jego wn�trze penisa przyspieszy�y. Severus
wbija� si� w niego z jeszcze wi�ksz� si��,
przyci�gaj�c g�ow� Harry'ego coraz bli�ej,
zaciskaj�c p�tl� na jego szyi coraz mocniej, jakby kompletnie
straci� nad sob� kontrol�.</p><p>Wszystko wirowa�o.
Wzbiera�o. Ja�nia�o. Powietrze zacz�o sycze� i
parowa�. Harry nie m�g� oddycha�. Kolejne szarpni�cie.
Gor�cy oddech przy uchu i ten zachrypni�ty, przepe�niony ogniem
szept Snape'a:</p><p>- Zwariuj� przez ciebie...</p><p>Nast�pi�a erupcja.
Poczu� si� tak, jakby opada� na dno g��bokiej,
wype�nionej wrz�c� law� studni. Ca�y �wiat
eksplodowa�. Dochodzi� i dochodzi� tak d�ugo, jakby nigdy
nie mia� przesta�. Us�ysza� sw�j w�asny,
oddalaj�cy si� krzyk. Coraz cichszy i odleglejszy.</p><p>I ogarn�a go
ciemno��.</p><p>Lodowate chlu�ni�cie na
twarz sprawi�o, �e gwa�townie otworzy� oczy.
Ciemno�� ust�pi�a i pod powieki wdar�o mu si�
�wiat�o. Zamruga� kilka razy, widz�c pochylon� nad sob�,
rozmazan� sylwetk� Severusa.</p><p>- Och, �askawie si�
ockn��e�?</p><p>Wtedy zrozumia�. Musia�
straci� przytomno��. Le�a� na plecach na biurku i
czu� co� gor�cego wyp�ywaj�cego mu spomi�dzy
po�ladk�w oraz piek�cy b�l oplataj�cy szyj�. Podni�s�
r�k� i dotkn�� zaci�ni�tego wok�
gard�a krawatu, kt�rego koniec wci�� znajdowa� si� w
d�oni m�czyzny. Naprawd� wygl�da� jak smycz.
Smycz, do kt�rej by� uwi�zany.</p><p>�wiadomo�� tego
sprawi�a, �e wszystko mu si� przewr�ci�o w
�o��dku. W jego podbrzuszu ponownie wezbra�a lawa.</p><p>I nienawidzi� si� za to.</p><p>Wpatrywa� si� w
smuk�� d�o� zaci�ni�t� na krwistoczerwonym
symbolu jego zniewolenia i zastanawia� si�, dlaczego czuje si�
taki... wolny.</p><p>Severus poruszy� si� i
odsun��, wypuszczaj�c krawat z r�ki. Podszed� do
czego� le��cego na pod�odze i podni�s� to. Harry przekrzywi�
g�ow� i zmru�y� oczy. To by�y jego okulary!</p><p>M�czyzna wr�ci� do
niego, wyj�� r�d�k� i stukn�� ni� w
potrzaskane szk�a, mrucz�c:</p><p>- Reparo.</p><p>Harry uni�s� si� na
�okciach i pozwoli�, by Severus za�o�y� mu okulary na
nos. Dopiero teraz, kiedy si� poruszy�, poczu�, �e
bol� go chyba wszystkie mi�nie. �wiat nabra�
kszta�t�w. Zobaczy� przygl�daj�cego mu si� z dziwnym,
wyzywaj�cym blaskiem w oczach m�czyzn�.</p><p>- Na czym to sko�czyli�my?
- zapyta� cicho i ponownie z�apa� za krawat, zanurzaj�c
swoje spojrzenie w szeroko otwartych oczach Harry'ego. Ale tym razem nie
zacisn�� mu go na szyi, tylko poluzowa� i zdj��. Harry
nie opiera� si�. Nie mia� kompletnie si�y.</p><p>Severus podni�s� materia�
i, nie przerywaj�c kontaktu wzrokowego, przysun��
r�d�k� do tkaniny i wyszepta�:</p><p>- Incendio.</p><p>Krawat zaj�� si�
ogniem. P�omienie odbija�y si� w aksamitnie czarnych oczach
m�czyzny i Harry nie m�g� pozby� si� wra�enia,
�e widzi w nich co� na kszta�t mrocznej satysfakcji. Spojrza�
w d� na spalaj�cy si�, sycz�cy materia�, kt�ry
Severus po�o�y� na blacie biurka i poczu� w sercu dziwne
uk�ucie.</p><p>Jakby wraz z nim, spala�a
si� r�wnie� jego... wolno��.</p><p>Kiedy z krawatu nie pozosta�o
nic, poza zw�glonym, czarnym fr�dzlem, Harry ponownie spojrza�
na Severusa.</p><p>M�czyzna wykrzywi�
wargi w co� na kszta�t u�miechu i powiedzia� uprzejmym
g�osem:</p><p>- Je�eli ju�
sko�czyli�my, to mo�e napijemy si� herbaty?</p><p>Harry odpowiedzia� mu
u�miechem.</p><p>Nie. Oni obaj byli
niezr�wnowa�eni.</p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 47 ---</strong></p><p><strong>47. Two days before everything
changed</strong></p><p>It's funny how we feel so much</p><p>But we cannot say a word</p><p>We are screaming inside</p><p>But we can't be heard*</p><p>- Cholera! Niech j� szlag!
Mo�e si� wypcha�! Samolubna egoistka! Ju� jej nigdy nie
obroni�! Dosy� tego! - Ron wpad� do dormitorium tak nagle,
�e le��cy na ��ku Harry niemal z niego spad�.
B�yskawicznie schowa� do kieszeni kulk�, kt�r�
otrzyma� w prezencie gwiazdkowym od Snape'a, a w kt�r� wpatrywa�
si� przez ostatnie pi�tna�cie minut, na przemian
przywo�uj�c twarze swojej mamy, taty oraz Syriusza. - Sta�a
si� po prostu niezno�na! Gorsza od mojej matki! Gdybym wiedzia�,
�e... co to by�o? - Ron przesta� wyrzuca� z siebie potok
pe�nych goryczy przekle�stw i spojrza� z zaskoczeniem na
Harry'ego, kt�ry stara� si� sprawia� wra�enie niezwykle
zainteresowanego fa�d� na przykryciu.</p><p>- Co? Ach, to nic takiego... Ty
tylko... taka pi�eczka. �wiczy�em... �apanie znicza. - Ron
zmarszczy� brwi. - Co si� sta�o? Wygl�dasz na nie�le
wkurzonego - zapyta� szybko Harry, pr�buj�c zmieni� temat.</p><p>Przyjaciel westchn��
ci�ko i opad� na ��ko.</p><p>- Hermiona - mrukn�� pod
nosem. - Czy dla ciebie te� jest taka... nie wiem, jak to nazwa�...
okropna?</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Chodzi o to, �e ona... kurcze,
nie wiem - prychn�� z rozdra�nieniem. - Zachowuje si� po
prostu tragicznie. Ci�gle za mn� �azi i m�wi mi, co mam
robi�. Nie mog� si� nawet odla� po swojemu. I nagle
sta�a si� nie wiadomo jak wymagaj�ca. O wszystko ma do mnie
pretensje. �e nie robi� tego, �e nie robi� tamtego. Po
prostu d�u�ej tego nie wytrzymam. - Ron przetar� twarz d�oni�
i spojrza� na Harry'ego z min� m�czennika. - Dlaczego mnie nie
powstrzyma�e�, p�ki by�a jeszcze szansa?</p><p>Gryfon wzruszy� ramionami.</p><p>- Nie kaza�em ci si� z
ni� umawia� - odpar�. Wcale nie mia� ochoty
wys�uchiwa� �al�w Rona. Za p� godziny mia�
i�� do Snape'a.</p><p>- A mo�e to nie ma sensu? -
zapyta� przyjaciel, odwracaj�c twarz do okna. By�o p�ne
popo�udnie i �wiec�ce nisko na niebie s�o�ce
rzuca�o d�ugie cienie na iskrz�ce si� biel� b�onia.
Harry widzia� na obliczu Rona wyra�ne przygn�bienie i
zrobi�o mu si� go �al. Dobrze wiedzia�, co musi teraz
prze�ywa�. Sam czu� si� podobnie ju� wiele razy w
ci�gu tego roku. - Wiesz co? Nie mam ochoty tu siedzie�. W og�le nie
mam ochoty na ni� patrze�. - Rudzielec odwr�ci� g�ow�
w stron� Harry'ego, spogl�daj�c na niego b�agalnym
wzrokiem. - Chod�my na boisko po�wiczy� Quidditcha. Musz�
si� troch� rozerwa�.</p><p>Harry poczu� uk�ucie w
�o��dku.</p><p>- Ee... wiesz, jest ju�
dosy� p�no... - mrukn��. - A poza tym jest zimno.</p><p>- Jako� nigdy ci to nie
przeszkadza�o - wymamrota� Ron z pretensj� w g�osie. -
Odk�d znalaz�e� sobie dziewczyn�, w og�le nie masz dla nas
czasu. Ci�gle ci� nie ma. Kiedy ostatnio robili�my co�
razem?</p><p>Harry prze�kn��
�lin�. Ron mia� racj�. Ostatnio praktycznie ca�y sw�j
wolny czas po�wi�ca� Severusowi. Pr�bowa� przypomnie�
sobie jaki� sp�dzony z Ronem wiecz�r, podczas kt�rego robiliby
co� innego poza odrabianiem lekcji, ale naprawd� nie by� w
stanie. Przyjaciel patrzy� na niego z mieszanin� rozgoryczenia oraz
nadziei i Harry'emu zrobi�o si� bardzo g�upio.</p><p>Zamkn�� powieki,
tocz�c w sobie wewn�trzn� walk�.</p><p>- Dobrze - odezwa� si� w
ko�cu. - Masz racj�. Przepraszam. Chod�my. Ja te�
st�skni�em si� za Quidditchem. - U�miechn��
si� blado.</p><p>To akurat by�a prawda. Zim�
treningi by�y organizowane niezwykle rzadko, z powodu zbyt silnych mroz�w.
Nawet Angelina nie by�a a� tak� sadystk�, aby kaza� im
trenowa� w takich warunkach. Zreszt� �adna dru�yna nie
trenowa�a, wi�c w sumie nikt nic nie traci�.</p><p>Ron o�ywi� si� niemal
natychmiast. Zerwa� si� z ��ka i zanurkowa� w swoim
kufrze, szukaj�c miot�y i ciep�ych ubra�. Harry
wykorzysta� fakt, �e przyjaciel nie patrzy�, i wsun��
d�o� do kieszeni, zaciskaj�c palce na zielonym klejnocie.</p><p>Przepraszam, ale nie mog�
dzisiaj przyj��. Co� mi wypad�o. Spotkamy si� kiedy
indziej.</p><p>Zerwa� si� z
��ka, czuj�c w sercu ekscytacj�. Och, naprawd�
st�skni� si� za lataniem. Snape chyba nie b�dzie mia�
mu za z�e, �e ten jeden raz do niego nie przyjdzie. Zreszt� nie
mia� dzisiaj szlabanu, wi�c nie musia� i��.</p><p>Przebieraj�c si� w
cieplejsze ubranie, poczu� ciep�o emanuj�ce z kamienia.
Udaj�c, �e chce zawi�za� buta, ukl�kn�� i
odczyta� wiadomo��:</p><p>W takim razie oczekuj� ci�
jutrzejszego wieczoru.</p><p>Och, nie spodziewa� si�,
�e Severus przyjmie to a� tak spokojnie, ale by� mile
zaskoczony.</p><p>Dobrze. - odes�a� szybko i
wsta�. Wsadzi� do kufra oba kamienie, �eby ich nie zgubi�
na boisku, zarzuci� na siebie kilka kolejnych warstw ubra� i
wyszed� razem z Ronem z dormitorium, �ciskaj�c w d�oni swoj�
B�yskawic� i ju� wyobra�aj�c sobie smak i zapach
zimowego powietrza, kt�rego nareszcie b�dzie m�g� skosztowa� po
tak d�ugiej przerwie.</p><p>- Och, idziecie polata�?</p><p>Harry odwr�ci� si� w
po�owie schod�w, widz�c wychodz�c� z dormitorium
dziewcz�t Ginny.</p><p>- Tak, chcemy troch�
po�wiczy� - odpar� Ron.</p><p>Dziewczyna rozpromieni�a
si�.</p><p>- Mog� p�j�� z wami?
Dawno nie lata�am. Przyda mi si� troch� �wicze�.
Opu�ci�am kilka ostatnich trening�w, a samemu to nie to samo. Greg
nie lubi Quidditcha. - Skrzywi�a si�, jakby sama idea, �e
kto� mo�e nie lubi� Quidditcha by�a dla niej tak obca, jak
dla skrzat�w domowych m�wienie �le o swoim panu.</p><p>Ron i Harry wymienili spojrzenia.</p><p>- No dobra. Mo�esz si�
przyda�. Ty po�wiczysz strza�y, ja obron�, a Harry szukanie
znicza.</p><p>- �wietnie! - Ginny
klasn�a w d�onie. - Zaraz wracam, tylko si� przebior�.</p><p>***</p><p>- Widzieli�cie ten zwis? Prawie
zlecia�em z miot�y, ale by�o warto! Widzieli�cie? Nawet nie
wiedzia�em, �e tak umiem! To by�o niesamowite! Albo jak
odbi�em tego kafla samymi czubkami palc�w! Widzieli�cie? - Ron
entuzjazmowa� si� przez ca�� drog� z boiska, przez
b�onia w stron� zamku o�wietlonego padaj�cym zza szyb
blaskiem �wiate�. �nieg skrzypia� im pod butami, a Harry
czu� si� tak, jakby ka�dy mi�sie� w jego ciele zamarz�
i teraz, kiedy szed�, skrzypia� jeszcze dono�niej.
Dono�niej nawet od �miechu Ginny. Ale jednocze�nie mia�
wra�enie, �e narodzi� si� na nowo. Czu� si�
ca�kowicie odpr�ony i zrelaksowany. Jak po dobrym seksie ze
Snape'em. Tyle tylko, �e teraz mia� w sobie mn�stwo energii, kt�ra go
wr�cz roznosi�a.</p><p>- Tak, to by�o niez�e. A widzieli�cie,
jak zrobi�em w ostatniej chwili zwrot nad samym boiskiem? - zapyta�
Rona i jego siostry, szczerz�c si� od ucha do ucha i
przypominaj�c sobie p�d mro�nego powietrza, kt�ry
wci�� igra� mu we w�osach. - Zary�em stopami w
�nieg. My�la�em, �e ju� po mnie. Hahaha. Ale
przynajmniej wiem teraz, co robi�, gdyby Zabini albo Cho siedzieli mi na
ogonie. �adna miot�a tego nie wytrzyma. Opr�cz B�yskawicy.</p><p>- Tak, hahaha. Spr�buj� tego
kiedy� na swoim Zmiataczu.</p><p>- Lepiej nie - zachichota�a
Ginny. - Nie b�d� potem wybiera�a twoich kawa�k�w ze
�niegu. Zreszt� uda�o ci si� tylko dlatego, �e
mia�am zbyt przemarzni�te palce, �eby dobrze wycelowa�. To
jednak nie jest dobra pogoda na Quidditch.</p><p>- Ale zobacz - zauwa�y�
Harry, kiedy wszyscy troje weszli do zamku, tupi�c i strzepuj�c
�nieg z but�w. - Je�eli strzeli�a� tyle goli w takich
warunkach, to ile strzelisz na wiosn�?</p><p>- Strzelanie goli Ronowi to
�adne wyzwanie - wyszczerzy�a si� dziewczyna, a Gryfon
poczerwienia�.</p><p>- Zaraz oberwiesz miot��! -
Podni�s� swojego Zmiatacza i zamachn�� si� na Ginny, kt�ra
odskoczy�a, �miej�c si� i schowa�a si� za plecami
Harry'ego.</p><p>- Mo�e by�cie tak
przestali? - warkn�a pulchna dama z dzieckiem w ko�ysce,
znajduj�ca si� na jednym z wisz�cych w Sali Wej�ciowej
obraz�w. - Zaraz j� obudzicie!</p><p>Ginny zas�oni�a usta
d�oni�, dusz�c si� ze �miechu, podczas gdy Ron
zacz�� j� goni� po Sali Wej�ciowej, wymachuj�c
miot��, a Harry musia� oprze� si� o kolumn�,
�eby zapanowa� nad chichotem.</p><p>- Chwila, musz� do kibla.
Zaczekajcie na mnie - wydysza� Ron, kiedy przystan�� na
chwil�, podpieraj�c si� na swojej miotle, po czym skierowa�
si� do znajduj�cej si� na prawo od Wielkiej Sali ubikacji.</p><p>Ginny zatrzyma�a si� obok
Harry'ego, ocieraj�c �zy z k�cik�w oczu.</p><p>- Fajnie by�o. Szkoda, �e
cz�ciej nie wychodzimy razem.</p><p>Harry wyprostowa� si�,
�api�c w ko�cu oddech.</p><p>- Ta. Nast�pnym razem...</p><p>- Co tu si� dzieje? -
rozleg� si� g��boki, niski g�os, dobiegaj�cy,
jakby si� wydawa�o, znik�d. Harry poczu� dreszcz na
plecach. Odwr�ci� si� gwa�townie w stron� schod�w
prowadz�cych do loch�w i zobaczy� wy�aniaj�cego si� z
nich Snape'a. K�tem oka zobaczy�, �e u�miech Ginny
natychmiast spe�z� z jej twarzy. Jego ju� dawno zakopa�
si� pod posadzk�.</p><p>M�czyzna podszed� do
nich pewnym siebie krokiem, szeleszcz�c peleryn�. Harry widzia�
w jego oczach jedynie ch��d, przy kt�rym panuj�cy na dworze mr�z
wydawa� si� dzieci�c� igraszk�.</p><p>- Pan Potter i panna Weasley -
wymrucza� Snape, zatrzymuj�c si� przed nimi i
spogl�daj�c na nich z g�ry zmru�onymi oczami. - Widz�,
�e tak doskonale si� bawicie, �e kompletnie was nie obchodzi,
ile ha�asu przy okazji robicie. Wasz dom traci dziesi�� punkt�w.</p><p>- Ale przecie� nie ma jeszcze
ciszy noc...- zaprotestowa�a Ginny.</p><p>- Milcz. - G�os Snape'a
wydawa� si� by� wykuty z lodu i Harry wyczuwa� w nim dziwne
wibracje, kt�re sprawia�y, �e co� wewn�trz niego
dr�a�o ze strachu. Upewni� si�, �e stoi
wystarczaj�co daleko od Ginny, ale na wszelki wypadek odsun��
si� jeszcze odrobin�.</p><p>- Byli�my polata�. To
ju� nie mo�na? - zapyta�a hardo Ginny. Harry poprosi� w
duchu wszystkie b�stwa o to, �eby si� zamkn�a. Severus nie
wygl�da� w tej chwili na skorego do wyrozumia�o�ci.</p><p>- I kolejne dziesi��
punkt�w za ten impertynencki ton - warkn��, spogl�daj�c na
dziewczyn� tak, jakby nagle zamieni�a si� w bardzo irytuj�cego
robaka. - Nie obchodzi mnie, co robicie razem w czasie wolnym, ale w tym zamku
panuj� pewne zasady. Jedn� z nich jest zakaz ha�asowania na
korytarzach. Drug� - wskaza� na mokre, b�otniste �lady,
pokrywaj�ce ca�� posadzk� - zakaz niszczenia oraz brudzenia
w�asno�ci szko�y. I za to kolejne dziesi�� punkt�w.
Prosz� to natychmiast posprz�ta�, albo powiadomi� pana
Filcha.</p><p>Harry chcia�
wyci�gn�� r�d�k�, ale Ginny go uprzedzi�a.
Widzia�, �e jej r�ka dr�a�a nieznacznie, kiedy
usuwa�a �lady zakl�ciem czyszcz�cym. Widocznie z trudem
panowa�a nad w�ciek�o�ci�.</p><p>- A trzeci� - kontynuowa�
Snape m�ciwym tonem - jest zakaz u�ywania zakl�� na
korytarzach. I za to kolejne dziesi�� punkt�w, panno Weasley. Jeszcze
jedno przewinienie i otrzyma pani szlaban, czy to jasne?</p><p>Ginny poczerwienia�a i
skin�a g�ow�, chocia� jej oczy niemal ciska�y
b�yskawice. Wydawa�a si� rozczarowana tym, �e �adna z
nich nie ugodzi�a jeszcze wbijaj�cego w ni� mordercze spojrzenie
nauczyciela i nie spopieli�a go na miejscu.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, wbijaj�c wzrok w pod�og� i staraj�c
si� nie trz��� ze z�o�ci.</p><p>Nie no, to ju� by�a
przesada! Przecie�, do diab�a, nic nie robili!</p><p>W tej samej chwili us�yszeli
trzask otwieranych drzwi i z ubikacji wybieg� Ron. Zatrzyma� si�
jednak gwa�townie, widz�c Snape'a.</p><p>- Ee... co� si� sta�o?
- zapyta� niepewnie, zerkaj�c na nauczyciela, czerwon� z gniewu
siostr� i wpatruj�cego si� w pod�og� Harry'ego.</p><p>- Nic - warkn�a Ginny,
odwracaj�c si� i zarzucaj�c sobie miot�� na
rami�. - Chod�my.</p><p>Harry odwa�y� si�
podnie�� g�ow� i niemal natychmiast tego
po�a�owa�, widz�c wzrok Severusa. By� dziwny. Tak,
by� lodowaty i w�ciek�y, ale co� w nim dr�a�o i
Harry zupe�nie nie potrafi� tego rozpozna�.</p><p>Mo�e, gdyby przyjrza�
si� uwa�niej, zrozumia�by, co to takiego, zareagowa�by
inaczej i p�niej... nie dosz�oby do tego.</p><p>***</p><p>Kiedy wr�cili do Pokoju Wsp�lnego,
Hermiony nigdzie nie by�o wida�. Ginny przeklina�a Snape'a przez
ca�� drog�, Ron jej wt�rowa�, dowiedziawszy si�, co
si� sta�o, a Harry nie odzywa� si�. Odzyska� humor dopiero
wtedy, kiedy usiedli we tr�jk� przy kominku, ogrzewaj�c si� i
zabieraj�c do gry w eksploduj�cego durnia. By� pi�tek i na
szcz�cie mieli ca�y weekend na odrobienie lekcji.</p><p>Harry nie mia� poj�cia do
kt�rej grali, �miali si� i rozmawiali. By�o niemal tak jak
dawniej, kiedy sp�dzali w ten spos�b wieczory w Norze podczas wakacji. W
ko�cu Pok�j Wsp�lny opustosza�, Ginny posz�a spa�, a Ron
wyci�gn�� szachy czarodziej�w i nam�wi� Harry'ego na kilka
partii. W ko�cu, kiedy Harry'emu po raz pierwszy uda�o si�
wygra� z Ronem, przyjaciel stwierdzi�, �e jest zbyt p�no i
kompletnie ju� nie my�li. Wsta�, zabra� szachy i
poszed� na g�r�. Harry przeci�gn�� si� i
ziewn��. Przed kominkiem by�o tak ciep�o i przyjemnie,
�e kompletnie nie mia� ochoty wstawa� i si� gdzie�
przenosi�. Le�a� tylko i wpatrywa� si� w
strzelaj�ce cicho p�omienie, przypominaj�c sobie wszystkie
radosne chwile z dzisiejszego dnia. W ko�cu jednak, kiedy oczy
zacz�y mu niezno�nie ci��y�, stwierdzi�,
�e przecie� nie mo�e tutaj spa� i z trudem podni�s�
si� do pozycji siedz�cej. Wtedy te� us�ysza�
d�wi�k odsuwaj�cego si� portretu i st�umione dywanem
kroki. Odwr�ci� si� i zobaczy� wchodz�c� do Pokoju
Wsp�lnego Hermion�. Widz�c Harry'ego, zatrzyma�a si�
niepewnie i odwr�ci�a g�ow�. Jednak ch�opak
zd��y� zauwa�y� jej zaczerwienione oczy. W ramionach
�ciska�a ksi��k�.</p><p>- Och, to ty Harry. Nie
my�la�am, �e kto� tu jeszcze b�dzie o tej porze -
wymrucza�a, wpatruj�c si� w �cian� i najwyra�niej
nie chc�c albo te� nie b�d�c w stanie na niego spojrze�.</p><p>- Gdzie by�a�? -
zapyta�, marszcz�c brwi. - My�leli�my, �e siedzisz w
dormitorium. Ja, Ron i Ginny byli�my...</p><p>- Wiem - przerwa�a mu nagle,
znacznie ostrzejszym g�osem. - Widzia�am was przez okno. Nie tylko ty
potrzebujesz czasami chwili samotno�ci w Pokoju �ycze�. I
prosz� ci�... nie wspominaj przy mnie o nim.</p><p>- O kim? O Ronie? Przepraszam -
wymamrota�, kiedy pos�a�a mu na wp� rozdra�nione, na
wp� rozgoryczone spojrzenie. Widz�c jej zapuchni�te oczy i
�lady �ez na policzkach, poczu� uk�ucie w sercu. Nie
my�la�, �e ich k��tnia by�a a� tak powa�na.
Widocznie Hermiona prze�y�a j� znacznie dotkliwiej ni� Ron.
A oni przez ca�y wiecz�r tak �wietnie si� bawili...</p><p>- S�uchaj - zacz��,
nie wiedz�c w�a�ciwie, co chce powiedzie�. - Daj spok�j. W
zwi�zkach... zawsze zdarzaj� si� k��tnie. Tak bywa. I to
nie jest niczyja wina.</p><p>Hermiona spojrza�a na niego ze
smutkiem spod burzy w�os�w i powoli podesz�a do kanapy, po czym
opad�a na ni� z westchnieniem tu� obok Harry'ego. Ch�opak
zagryz� warg�. Nie by� najlepszy w pocieszaniu.</p><p>- To nie o to chodzi -
powiedzia�a cicho. - Tylko, �e mam wra�enie, �e on...
niewa�ne.</p><p>- Nie chce ci� s�ucha�
i wkurza si�, kiedy pr�bujesz nim pokierowa�?</p><p>Hermiona poderwa�a
g�ow� i spojrza�a na niego szeroko otwartymi oczami.</p><p>- Sk�d wiesz?</p><p>- No bo ty... zawsze chcesz
wszystkimi kierowa� - wymamrota� Harry.</p><p>- Dzi�ki - prychn�a.</p><p>- Nie chc� go
usprawiedliwia� - zaprzeczy� Harry. - Ale powinna� chyba
zrozumie�, �e nikt nie lubi, kiedy mu si� ci�gle m�wi, co
ma robi�. Wiem, �e chcesz dobrze i... nie wiem, jeste�
przekonana, czy co�, �e masz racj� i �e to mu pomo�e i
�e tak b�dzie dla niego najlepiej... ale ludzie nie lubi� jak
si� ich bez przerwy kontroluje. - Prze�kn��
�lin�, czuj�c nag�y u�cisk w �o��dku i
przypominaj�c sobie wzrok Severusa.</p><p>Hermiona rzuci�a mu d�ugie,
zamy�lone spojrzenie.</p><p>- Wiem, �e masz racj�, ale
i tak... nie wybacz� mu tego, co powiedzia�. Zawsze tylko
generalizuje. Tylko to potrafi. Nienawidz� tego.</p><p>- Tak jak ty teraz? -
mrukn�� Harry.</p><p>- Co? - Hermiona spojrza�a na
niego z zaskoczeniem i zarumieni�a si�. Harry
u�miechn�� si� lekko.</p><p>- Zawsze my�la�em, �e
potrafi jeszcze kilka innych rzeczy - powiedzia�.</p><p>- Tak, na przyk�ad
je�� - odpar�a dziewczyna i nagle parskn�a
�miechem.</p><p>- I chrapa� - doda� Harry.</p><p>- I nie przejmowa� si� odrabianiem
lekcji.</p><p>- A w grze w eksploduj�cego
durnia jest prawdziwym mistrzem.</p><p>Hermiona zachichota�a i
westchn�a g��boko, po czym spojrza�a na Harry'ego z
wdzi�czno�ci� w orzechowych oczach.</p><p>- Dzi�ki - mrukn�a. -
Ale i tak mu nie wybacz�. Przynajmniej nie tak szybko. Musi
zrozumie�, �e pewnych rzeczy... nie nale�y m�wi� -
zako�czy�a, a do jej g�osu ponownie nap�yn��
smutek. - Ale nie mam teraz pary na jutrzejsz� imprez�... P�jdziesz
ze mn�? Nie chc� by� tam sama i patrze� jak Ron... I nie
chc� siedzie� jak ko�ek w dormitorium.</p><p>Harry zamruga�.</p><p>- Jak� impr...?</p><p>I wtedy sobie przypomnia�.
Wsp�lne urodziny Angeliny Johnson i Katie Bell. Ca�kowicie o tym
zapomnia�. Jaki� czas temu go zaprasza�y, ale nie mia�
zamiaru ani ochoty i��.</p><p>- Ee... - Spojrza� na przypatruj�c�
mu si� wci�� zaczerwienionymi oczami przyjaci�k� i
westchn�� g��boko. - No dobrze. W sumie mo�e by�
nawet fajnie... - powiedzia�, staraj�c si� okaza� entuzjazm
i nie my�le� o tym, jak wyt�umaczy to Snape'owi. Chyba najlepiej
b�dzie zrobi� to osobi�cie.</p><p>Hermiona rozpromieni�a si�
i rzuci�a mu si� na szyj�.</p><p>- Dzi�ki, Harry. Jeste�
cudowny.</p><p>Tak, tylko czy to, �e jest
"cudowny" wystarczy za wyt�umaczenie dla Snape'a? Szczerze w to
w�tpi�.</p><p>***</p><p>Harry obudzi� si� w
po�udnie. Tak p�no poszed� spa�, �e kiedy dotar�
do dormitorium, po prostu rzuci� si� na ��ko i
zasn�� niemal natychmiast. Nawet nie chcia�o mu si�
przebiera�.</p><p>Usiad� na pos�aniu i
rozejrza� si�. W pomieszczeniu nie by�o ani Neville'a, ani Rona.
Za oknem sypa� �nieg, a niebo by�o zachmurzone.
Przeci�gn�� si� i wygramoli� z ��ka, po
czym ruszy� do �azienki. Ch�odny prysznic natychmiast go
rozbudzi�. Kiedy zak�ada� czyste spodnie, odruchowo
si�gn�� do kieszeni starych, aby prze�o�y�
kamie�, ale kiedy go tam nie znalaz�, zmrozi�o go. Dopiero po
kilku sekundach przypomnia� sobie, �e przecie� wczoraj
wrzuci� go do kufra i kompletnie o nim zapomnia�.</p><p>Cholera, a to oznacza�o, �e
zapomnia� tak�e wys�a� Snape'owi wieczorne
"dobranoc"!</p><p>Wypad� z �azienki,
otworzy� kufer i zacz�� w nim grzeba�.
U�miechn�� si� lekko, kiedy w r�k� wpad�o mu
ma�e, czerwone pude�eczko. Walentynowy prezent dla Severusa. Co
prawda, do walentynek zosta�y jeszcze dwa tygodnie, ale postanowi�
przygotowa� go ju� wcze�niej. Kupi� pude�ko podczas
ostatniej wizyty w Hogsmeade, a to, co si� w nim znajdowa�o...
C�, mia� tylko ogromn� nadziej�, �e wystarczy mu
odwagi, aby da� to Severusowi. Odsun�� pude�ko i
si�gn�� na samo dno kufra, gdzie odnalaz� zielony
kamie�. Z wyblak�� ju� wiadomo�ci�:</p><p>Wszystko z tob� w porz�dku,
Potter?</p><p>Harry zagryz� warg�. Snape
musia� mu to przys�a� w nocy, po tym, jak Harry nie
wys�a� mu "dobranoc". Niech to szlag! Jak m�g� o tym
zapomnie�? A je�eli Severus martwi� si� o niego przez
ca�� noc?</p><p>Nie, wr��. Przecie� Severus
chyba nie martwi�by si� o niego przez ca�� noc... Nie, z
pewno�ci� nie. Po prostu... pewnie zdziwi� si�, �e
Harry nic mu nie wys�a� i chcia� si� dowiedzie�, co
si� dzieje. Tak, pewnie tak. Severus nie nale�a� do os�b, kt�re
martwi�yby si� z takiego powodu.</p><p>Westchn��,
zastanawiaj�c si�, co odes�a� i w ko�cu
zdecydowa� si� na:</p><p>Przepraszam, ale zostawi�em
kamie� w kufrze, a potem by�em zm�czony i poszed�em
spa�. I dopiero teraz wsta�em. Nie gniewaj si�.</p><p>A po chwili doda� jeszcze:</p><p>Przyjd� wieczorem.</p><p>Co prawda mia� zamiar
i�� tylko po to, aby wyt�umaczy� Severusowi, dlaczego nie
mo�e zosta�, ale przecie�... przyjdzie.</p><p>Schowa� kamie� do kieszeni
w tej samej chwili, w kt�rej do dormitorium wpad� Ron.</p><p>- No w ko�cu wsta�e�.
Wiesz mo�e, gdzie si� podziewa Hermiona? Pr�bowa�em napisa�
wypracowanie z Astronomii, �eby zd��y� przed imprez�,
ale mam problem. A jej od wczoraj nigdzie nie ma.</p><p>Harry westchn��.
Czeka�a go chyba d�uga rozmowa...</p><p>***</p><p>Kiedy zatrzyma� si� przed
tak dobrze znanymi drzwiami, ogarn�y go w�tpliwo�ci.
Mo�e nie powinien by� si� zgodzi�? Mo�e powinien
odm�wi� Hermionie? Zastanawia� si� nad tym przez ca�y
dzisiejszy dzie�, ale za ka�dym razem, kiedy przypomina� sobie
jej zaczerwienione oczy, przygniata�o go poczucie winy. Ostatnio
naprawd� kompletnie nie mia� dla nich czasu, a Hermiona zawsze mu
pomaga�a, je�eli mia� jaki� problem, nie m�g�by teraz
odwr�ci� si� od niej plecami, niewa�ne jak bardzo wola�by
sp�dzi� ten wiecz�r z Severusem. Przecie� b�d� mieli
jeszcze setki innych wieczor�w... prawda?</p><p>Z ci�kim westchnieniem
dotkn�� drewnianej powierzchni drzwi i wszed� do gabinetu. W
�rodku zdj�� z siebie peleryn� niewidk� i
podszed� do kolejnych drzwi, jednak przez kilka chwil po prostu si� w
nie wpatrywa�, zanim w ko�cu zdecydowa� si� zapuka�.
Czu� si� tak, jakby najad� si� kamieni, kt�re teraz
niezno�nie ci��y�y mu w �o��dku. Drzwi
otworzy�y si� niemal natychmiast, kiedy tylko ich dotkn��,
ukazuj�c wysok�, ciemn� sylwetk�. Severus mia�
zmru�one oczy i zaci�ni�te usta, kt�re wykrzywi�y si�
w szyderczy grymas, kiedy tylko jego wzrok pad� na stoj�cego w progu
Harry'ego.</p><p>- Och, a wi�c
postanowi�e� przyj��... C� za niespodzianka -
wyplu� z siebie, odwracaj�c si� plecami do Harry'ego i
ruszaj�c w stron� fotela.</p><p>- Wystarczy�oby zwyk�e
"dobry wiecz�r" - wymrucza� Harry, wchodz�c do �rodka.
C�, spodziewa� si�, �e Severus nie b�dzie w
najlepszym nastroju, ale nie my�la�, �e b�dzie a� tak
�le...</p><p>M�czyzna opad� na
fotel i si�gn�� po w po�owie opr�nion�
szklank�. Harry zerkn�� na stoj�c� obok butelk�.
By�a niemal pusta.</p><p>No to jeszcze gorzej...</p><p>- No siadaj - mrukn��
Severus, wypijaj�c jednym haustem reszt� zawarto�ci szklanki. -
Zamierzasz tam sta� przez ca�y wiecz�r?</p><p>Harry wzi��
g��boki oddech, obserwuj�c, jak m�czyzna przechyla
butelk� i wylewa do szklanki resztk� trunku.</p><p>- Ja.... przyszed�em tylko,
�eby ci powiedzie�... - prze�kn�� �lin�,
gdy� mia� wra�enie, jakby jego gard�o nagle si�
�cisn�o, nie pozwalaj�c mu wydusi� z siebie s�owa
- ...�e nie mog� zosta�.</p><p>R�ka z butelk� zawis�a
w powietrzu i przez kilka sekund wydawa�o si�, �e czas si�
zatrzyma�. Harry pr�bowa� wyczyta� co� z twarzy Severusa,
ale by�a przykryta kurtyn� w�os�w. Po chwili czas ruszy�
ponownie i m�czyzna bardzo ostro�nie odstawi� butelk�
z powrotem na stolik, chocia� Harry mia� dziwne wra�enie,
�e �ciska j� troch� zbyt mocno. Pomy�la�, �e
chyba powinien jako� si� wyt�umaczy�, nawet je�eli
wydawa�o mu si�, �e ka�de kolejne s�owo mo�e
by� jego ostatnim.</p><p>- Ja... dzisiaj jest impreza w Pokoju
Wsp�lnym, a Hermiona pok��ci�a si� z Ronem i poprosi�a,
�ebym z ni� poszed�. A ja nie mog�em odm�wi�, bo
ostatnio ci�gle tylko...</p><p>- Zamknij si� i wyjd�.</p><p>S�owa, kt�re przeci�y
powietrze, wydawa�y si� dobiega� z bardzo daleka.</p><p>Harry zacisn�� usta i
obliza� wargi. Snape nie wrzeszcza� na niego ani nim nie rzuca�.
Nie by�o tak �le. Ale co� w tym g�osie niepokoi�o
go... Nie mia� jednak czasu, aby teraz si� nad tym zastanawia�,
poniewa� odczuwa� zbyt du�� ulg�.</p><p>- Przepraszam - wymamrota� w
pod�og�. - Nast�pnym razem zostan�, obiecuj�. Tak
bardzo...</p><p>- Skoro tak bardzo chcesz
i��, to po co tu jeszcze stoisz? - warkn�� Severus, nie
odwracaj�c g�owy od kominka i nie spogl�daj�c na niego.</p><p>Harry zagryz� warg�. Chyba
lepiej b�dzie si� ulotni�, zanim Severus si� rozmy�li.
Najwidoczniej niepotrzebnie a� tak bardzo si� obawia�.</p><p>- To... do zobaczenia -
mrukn�� i odwr�ci� si� do drzwi. Kiedy znalaz�
si� za nimi, odetchn�� g��boko. Nie posz�o tak
�le, jak s�dzi�. My�la�, �e Snape b�dzie mu
wypomina� to wyj�cie z Ginny, ale mo�e w ko�cu sam
stwierdzi�, �e przesadza. Chocia� w �wietle tego, co
si� wydarzy�o, kiedy Harry za�o�y� krawat od niej,
takie spokojne podej�cie do tematu w og�le by�o do Severusa
niepodobne.</p><p>Harry dotar� do drzwi
prowadz�cych na korytarz, zarzuci� na siebie peleryn� i
otworzy� je, jednak zanim wyszed�, zawaha� si�, kiedy
przypomnia� sobie dziwny ton g�osu m�czyzny.</p><p>By�o w nim co� takiego...
co�, co Harry wyczuwa� pod�wiadomie, ale nie potrafi� tego
nazwa� ani okre�li�. Ale nie dawa�o mu to spokoju. Czy
Severus nie zareagowa� jednak za spokojnie? Mo�e powinien zawr�ci�
i... zapyta� go o to. Wyzna�, �e wola�by sp�dzi�
ten wiecz�r z nim, bo w ko�cu wcale mu tego nie powiedzia�...</p><p>Trzasn�� drzwiami i
zawr�ci�. Zd��y� jednak zrobi� tylko kilka krok�w,
kiedy us�ysza� g�o�ny, przera�aj�cy huk.
Podskoczy� i zatrzyma� si� w miejscu, wpatruj�c si� z
os�upieniem w drzwi prowadz�ce do komnat Severusa.</p><p>To brzmia�o tak... tak jakby...
jakby kto� roztrzaska� butelk� o drzwi.</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>Mo�e jednak lepiej
b�dzie... nie wraca�. Wcale nie mia� teraz ochoty na
kolejn�... bitw�.</p><p>Na palcach wycofa� si� do
drzwi i otworzy� je najciszej jak potrafi�, po czym zamkn��
z tak� sam� ostro�no�ci�.</p><p>P�niej porozmawia z Severusem i
wyja�ni mu kilka kwestii. Teraz nie mia� na to ani zapa�u, ani
si�. Tak, p�niej...</p><p>***</p><p>- Och, Harry, szkoda, �e nie
lubisz ta�czy� - westchn�a Hermiona, opadaj�c obok
niego na stoj�c� pod �cian� kanap�. By�a
zaczerwieniona z wysi�ku, a jej g�ste w�osy by�y rozwiane.
Przez ostatnie pi�tna�cie minut szala�a z Neville'em, kt�ry
wydawa� si� by� chyba jedynym ch�opakiem w ca�ym
towarzystwie, kt�ry potrafi� ta�czy�. Zreszt� Seamus, Dean
i ca�a reszta wygl�dali i zachowywali si� tak, jakby w ich
butelkach z kremowym piwem znowu pojawi� si� jaki� "dodatek".
Muzyka by�a tak g�o�na, �e Harry ledwie s�ysza�
w�asne my�li. Mia� wra�enie, �e w Pokoju Wsp�lnym
st�oczy� si� chyba ca�y Gryffindor. A przynajmniej wszyscy
od trzeciej klasy wzwy�. To by�y ostatnie urodziny Angeliny i Katie,
poniewa� obie za rok opuszcza�y Hogwart, wi�c najwidoczniej
postanowi�y urz�dzi� tak huczn� urodzinow�
imprez�, o kt�rej jeszcze przez d�ugi czas wszyscy b�d�
sobie opowiada�. Harry zastanawia� si�, jak uda�o im
si� przekona� do niej McGonagall.</p><p>Ron i Hermiona nadal si� do
siebie nie odzywali. Ron bawi� si� po drugiej stronie Pokoju Wsp�lnego
z Lee Jordanem i innymi si�dmorocznymi, Ginny w po�owie imprezy
gdzie� znikn�a, zapewne znowu wymkn�a si� na
schadzk� ze swoim ch�opakiem, a Harry przez wi�kszo��
czasu po prostu siedzia� na kanapie popijaj�c piwo kremowe "z
dodatkiem", kt�re sam nawet nie wiedzia� jak, znalaz�o si�
w jego r�kach, i obserwuj�c coraz bezwstydniej migdal�ce
si� po k�tach pary.</p><p>- Pi� mi si� chce -
mrukn�a Hermiona, wyjmuj�c mu piwo z r�ki i
poci�gaj�c solidny �yk. Jej policzki zaczerwieni�y si�
jeszcze bardziej, ale nic nie powiedzia�a, kiedy oddawa�a
butelk� Harry'emu. - Na pewno nie chcesz zata�czy�? -
zapyta�a, przygl�daj�c mu si� uwa�nie.</p><p>- Nie, dzi�ki. Wygodnie mi
tutaj. Ciesz� si�, �e dobrze si� bawisz. -
U�miechn�� si� sztucznie.</p><p>- Naprawd� tego
potrzebowa�am - odpowiedzia�a promiennym u�miechem. -
Dzi�ki, �e ze mn� przyszed�e�. - Pochyli�a
si� i poca�owa�a go w policzek. - To id�. Jak b�dziesz
mia� ochot�, to mo�esz do nas do��czy�. - Po tych
s�owach zerwa�a si� i podbieg�a do podskakuj�cego
niczym swoja w�asna ropucha Neville'a.</p><p>Harry westchn��. Mia�
ju� dosy� ha�asu, roze�mianych ludzi i
ob�ciskuj�cych si� par. My�la�, �e b�dzie
fajnie, �e znowu sp�dzi przyjemny czas z przyjaci�mi, ale tak
naprawd� to czu� si� tutaj niezwykle wr�cz obco. Jakby
ju� dawno przesta� nale�e� do tego �wiata.
Odchyli� g�ow� do ty�u, k�ad�c j� na oparciu
kanapy i zapatrzy� si� w sufit. Przez kolejne p� godziny po
prostu siedzia� w ten spos�b i pi�, a� w ko�cu sufit
zacz�� rozmazywa� mu si� przed oczami. Kiedy
sko�czy�a mu si� kolejna butelka, opu�ci�
g�ow� i rozejrza� si� po pomieszczeniu, walcz�c z
zawrotami g�owy. Z g�o�nik�w dobiega�a jaka� ballada i
wi�kszo�� os�b ta�czy�a przyci�ni�ta do
siebie, a liczba migdal�cych si� po k�tach par podwoi�a
si�. Harry przeszuka� wzrokiem t�um, pr�buj�c dostrzec
Hermion�, ale nigdzie jej nie widzia�. Wsta� ostro�nie,
odstawi� butelk� na stolik i ruszy� do przodu,
przedzieraj�c si� przez ta�cz�cych. Kiedy znalaz�
si� po drugiej stronie Pokoju Wsp�lnego, zatrzyma� si� nagle.</p><p>Znalaz� Hermion�. Siedzia�a
z Ronem na kanapie i ca�owa�a si� z nim. C�, najwidoczniej
w ko�cu si� pogodzili... Czyli chyba... nie by� ju�
potrzebny.</p><p>Westchn�� ci�ko
i odwr�ci� si�, zastanawiaj�c si�, co ze sob�
zrobi�.</p><p>P�jdzie do Severusa. Tak. Mo�e
jeszcze nie jest za p�no. I tak nikt nie zauwa�y, �e go nie ma.
Wymknie si� tylko na chwil�, tylko, �eby go zobaczy�.</p><p>Wszed� do dormitorium,
zabra� z kufra peleryn� niewidk�, ukry� j� w kieszeni
i zszed� na d�. Uda�o mu si� wymkn��
niezauwa�onym i kiedy znalaz� si� na korytarzu, zarzuci� na
siebie peleryn� i ostro�nie ruszy� schodami prosto do loch�w. W
po�owie drogi u�wiadomi� sobie, �e zapomnia�
zabra� Map� Huncwot�w. Mia� tylko nadzieje, �e nie natknie
si� nagle na Filcha albo na jakiego� nauczyciela patroluj�cego
korytarze.</p><p>Na szcz�cie uda�o mu
si� dotrze� pod drzwi gabinetu Severusa bez wi�kszych przeszk�d.
Zatrzyma� si� przed nimi i wyci�gn�� r�k�,
aby ich dotkn��, lecz... nie poruszy�y si�. Zmarszczy�
brwi i si�gn�� do klamki. Nacisn�� j� kilka razy,
ale drzwi pozosta�y zamkni�te.</p><p>Najwyra�niej Severusa nie
by�o. Mo�e znowu musia� i�� na jak��
misj�. Szkoda... Tak bardzo chcia� go zobaczy�. Powiedzie�
mu, �e to by�a jedna wielka pomy�ka, �e powinien by� z
nim zosta�, �e niepotrzebnie zgodzi� si� i�� na
t� imprez�.</p><p>Westchn�� i odwr�ci�
si�. Ruszy� w drog� powrotn�, pow��cz�c nogami i
zastanawiaj�c si�, czy Severus nadal jest na niego z�y...
Wdrapa� si� ju� na pi�te pi�tro, ale wtedy schody
ruszy�y w przeciwn� stron� i musia� nad�o�y�
drogi. Kiedy jednak wyszed� zza zakr�tu korytarza, musia�
si� tak gwa�townie zatrzyma�, �e niemal potkn��
si� i upad�. Prawie nadepn�� na pani� Norris. Kotka
prychn�a i odskoczy�a, fukaj�c w�ciekle.</p><p>Harry rozejrza� si� po
korytarzu, szukaj�c Filcha, ale na szcz�cie nigdzie w
pobli�u go nie by�o. Wiedzia� jednak, �e musi jak
najszybciej si� st�d zwin��, je�eli nie chce, aby to
przekl�te kocisko podnios�o alarm.</p><p>Ostro�nie omin��
obserwuj�c� go swoimi rubinowymi oczami kotk� i ruszy�
dalej. Jednak zwierz� zacz�o i�� za nim.</p><p>- Sio! Wynocha st�d! -
sykn��, przyspieszaj�c kroku. Kotka miaukn�a w
odpowiedzi. Najwidoczniej wci�� pami�ta�a ostatnie
spotkanie, podczas kt�rego Severus potraktowa� j� w tak brutalny
spos�b. Najgorsze by�o to, �e najwyra�niej doskonale
widzia�a przez peleryn� niewidk�. Ju� kilka razy prawie
wpad� przez ni� w k�opoty. Musi j� zgubi�!</p><p>Przyspieszy� jeszcze bardziej,
ale zwierz� wci�� bieg�o za nim.</p><p>- Odczep si�, ty g�upi
sier�ciuchu! - wymrucza� ze z�o�ci�, po czym
zacz�� biec. Kotka znowu zamiaucza�a i ruszy�a w po�cig.
Harry min�� kolejny zakr�t i biegn�c w�skim
korytarzem, obejrza� si� przez rami�, �eby zobaczy�,
jak daleko od niego jest pani Norris. I wtedy, tu� przed kolejnym
zakr�tem, wpad� na co�, co wrzasn�o ze strachu
piskliwym g�osem, odbi� si� od czego� mi�kkiego i
wyl�dowa� na pod�odze.</p><p>Otrz�sn�� si�,
pr�buj�c pozby� si� ta�cz�cych mu przed oczami plam, i
wtedy zobaczy�.</p><p>To by�a Ginny.
J�kn�a, podnosz�c si� z pod�ogi i z
przera�eniem wpatruj�c w miejsce, w kt�rym le�a� Harry. To
musia� by� dla niej naprawd� ogromny szok, zderzy� si�
z czym� niewidzialnym. Harry szybko �ci�gn��
peleryn� z g�owy.</p><p>- To ja - wyszepta�. Ale ona
wcale nie wygl�da�a na uspokojon�. Podnios�a si� i
spojrza�a za siebie rozszerzonymi ze strachu oczami. Harry
zauwa�y�, �e jej bluzka by�a wymi�ta i zapi�ta
tylko na jeden guzik, szminka na ustach ca�kowicie rozmazana, w�osy w
nie�adzie, a na ods�oni�tej szyi widnia�o kilka
wyra�nych malinek. Och, najwidoczniej wraca�a ze schadzki z
Gregiem...</p><p>- Wstawaj - pisn�a cicho,
a jej g�os dr�a� tak bardzo, �e z trudem nad nim
panowa�a. - W�a�nie... w�a�nie prawie wpad�am na
Snape'a. Chyba mnie nie widzia�, ale na pewno us�ysza�.
Chod�, musimy...</p><p>Hary zamar�, s�ysz�c
odleg�e kroki. Mia� wra�enie, �e jego serce opad�o
a� do st�p, a �o��dek znalaz� si� w
prze�yku. Obejrza� si� do ty�u, widz�c
nadbiegaj�c� i prychaj�c� g�o�no kotk�.</p><p>- Musimy si� schowa�! -
Ginny przypad�a do niego i szarpni�ciem podnios�a go na nogi. -
Tutaj! - Nie czekaj�c na nic, poci�gn�a go ku
najbli�szym drzwiom od schowka. Harry nie zd��y� nawet
zaprotestowa�, kiedy wepchn�a go do �rodka,
zamkn�a za nimi drzwi i wcisn�a ich w najdalszy k�t
pomieszczenia, dr��c na ca�ym ciele. Ale Harry mia�
wra�enie, �e sam trz�s� si� jeszcze bardziej od niej.
Niemal s�ysza� bicie w�asnego serca, kt�rego uderzenia
odbija�y mu si� echem w uszach. Roz�o�y� peleryn�
i zarzuci� j� na siebie i Ginny, modl�c si� do wszystkich
b�stw o to, aby...</p><p>Za drzwiami us�ysza�
miauczenie i drapanie.</p><p>- Nie... - j�kn�a
Ginny, wciskaj�c si� jeszcze bardziej w �cian�. Harry i tak
nie by� w stanie wydusi� z siebie s�owa.</p><p>Kroki zbli�a�y si�, a
ka�dy z nich sprawia�, �e Harry mia� coraz wi�ksze
problemy z oddychaniem. W ko�cu zatrzyma�y si�. Oboje przestali
oddycha�.</p><p>On wie, �e to ja!,
pomy�la� w panice Harry. Us�ysza� g�o�ne
prychni�cie pani Norris, a klamka poruszy�a si�. Drzwi
otworzy�y si� z cichym skrzypieniem i w wej�ciu pojawi�a
si� wysoka, mroczna sylwetka. Harry poczu� si� tak, jak kilka
miesi�cy temu, kiedy Severus po raz pierwszy wszed� do schowka,
emanuj�c tym przenikaj�cym do szpiku ko�ci
niebezpiecze�stwem. Wtedy te� nie m�g� oddycha�, wtedy tez
mia� wra�enie, �e m�czyzna zasysa do siebie
przestrze�. Ale teraz ba� si� go znacznie bardziej ni�
wtedy.</p><p>- Potter - mrukn��,
wchodz�c do �rodka i si�gaj�c po r�d�k�,
kt�r� zapali� kilka stoj�cych na p�ce �wiec. - Wiem,
�e to ty.</p><p>Harry mia� ochot�
wnikn�� w �cian� i s�dz�c po przyciskaj�cej
si� do niego Ginny, ona marzy�a dok�adnie o tym samym. Snape
zrobi� krok w ich stron�. Harry cofn�� si� jeszcze bardziej,
potr�caj�c miot��, kt�ra powoli zsun�a si�
po �cianie z przera�liwym ha�asem i spad�a na
pod�og�.</p><p>Severus przeni�s� wzrok z
le��cej miot�y i wbi� go dok�adnie w to miejsce, w
kt�rym stali Harry i Ginny. Wyci�gn�� przed siebie
r�k�. Harry widzia� d�ugie palce, zaciskaj�ce si�
w powietrzu i zbli�aj�ce coraz bardziej. Zapomnia�, jak si�
oddycha.</p><p>Wiedzia�, �e to ju�
koniec.</p><p>Palce zacisn�y si� na
pelerynie i przez twarz m�czyzny przep�yn�� wyraz
triumfu. Gwa�townym szarpni�ciem przyci�gn�� j�
do siebie, a wtedy, kiedy jego wzrok pad� na wci�ni�tych w
�cian� Harry'ego i Ginny... triumf zamieni� si� w
os�upienie tak wielkie, i� Harry mia� wra�enie, �e
m�czyzna tak�e zapomnia� jak si� oddycha. Jego
rozszerzone, czarne oczy przenios�y si� z przera�onej twarzy
Harry'ego na kul�c� si� u jego boku Ginny i powoli
przesun�y w d�, poprzez rozczochrane w�osy,
pomi�t�, niemal ca�kowicie rozpi�t� bluzk� oraz
czerwone malinki pokrywaj�ce szyj� dziewczyny.</p><p>Kiedy ciemne, b�yszcz�ce
dziwnie oczy m�czyzny przenios�y si� z powrotem na
Harry'ego, ch�opak zobaczy� w nich tylko jedno... potworn�
nienawi��. Jakby nagle wszystko znikn�o,
pozostawiaj�c jedynie ziej�c�, jadowit�, piekieln�
odraz�. Jakby nagle cofn�li si� o kilka miesi�cy wstecz, do
tamtego dnia, w kt�rym wszystko si� zacz�o...</p><p>I Harry czu�, �e zaraz
osunie si� po �cianie, poniewa� Severus... jego Severus
patrzy� teraz na niego w taki sam spos�b... jak przez ca�e
sze�� lat.</p><empty-line/><p>* "I will remember you" by
Sarah McLachlan</p><p><strong>--- rozdzia� 48 ---</strong></p><p><strong>48. One day before everything changed</strong></p><p>It's a sad, sad situation</p><p>And it's getting more and more absurd</p><p>Why can't we talk it over</p><p>What have I got to do to be heard</p><p>What do I say when it's all over</p><p>And sorry seems to be the hardest
word</p><p>What do I do when lightning strikes
me</p><p>And I wake to find that you're not
there*</p><p>Je�eli jeszcze raz
przy�api� ci� z ni� sam na sam, nie b�d�
s�ucha� �adnych wyja�nie�. �adnych.</p><p>Echo tych s��w odbi�o
si� w g�owie Harry'ego tak wyra�nie, jakby Severus
wypowiedzia� je przed chwil�. I kiedy wpatrywa� si� w te
przewiercaj�ce go, p�on�ce nienawi�ci� oczy,
wiedzia�, �e nic, co powie, nie b�dzie wystarczaj�ce... Ale
musia� spr�bowa�!</p><p>- Panie profesorze... -
zacz�� dr��cym g�osem. Ka�de s�owo
wydawa�o si� rani� mu prze�yk. - To nie to, co pan
my�li. Przysi�gam.</p><p>- Milcz! - G�os, kt�ry
wydoby� si� spomi�dzy cienkich warg, by� niczym wykuty z
lodu. Tak ci�ki, twardy i zimny... - Pan Potter i panna Weasley...
przy�apani na gor�cym uczynku podczas intymnej schadzki... Czy�by
uprawianie seksu w schowkach sta�o si� jak�� now�
mod�?</p><p>Harry poczu�, �e
�o��dek wywraca mu si� na drug� stron�.</p><p>Schowek. To by�o ich miejsce! A
teraz Severus my�li, �e oni... �e on...</p><p>Przez jego g�ow�
przesun�� si� ca�y ci�g sytuacji.</p><p>Co� mi wypad�o i Snape
natykaj�cy si� na niego i Ginny w Sali Wej�ciowej.</p><p>Wszystko z tob� w porz�dku,
Potter?, kiedy zapomnia� wys�a� mu "dobranoc".</p><p>Nie mog� zosta�, kiedy
mia� sp�dzi� wiecz�r ze Snape'em, podczas gdy naprawd�...
wygl�da�o to tak, jakby ola� Snape'a, bo wola� spotka�
si� potajemnie z Ginny...</p><p>O kurwa!</p><p>Czu� wzbieraj�c�
panik�. Panik�, kt�ra nie pozwala�a mu oddycha� i
wypowiedzie� cho�by s�owa. Od czego zacz��? Co
powiedzie�? Jak to wyja�ni�?</p><p>Tego si� nie da�o
wyja�ni�!</p><p>- Ale to... - zacz��,
maj�c wra�enie, �e zaraz co� rozsadzi mu p�uca.</p><p>- Je�eli tak bardzo chcecie
si� parzy�, to prosz� to robi� poza granicami Hogwartu,
poniewa� w tym zamku dziwkarstwo nie b�dzie tolerowane! -
przerwa� mu Snape podniesionym tonem. I Harry s�ysza� w tym g�osie
autentyczn� nienawi��, sp�ywaj�c� z gard�a
niczym jad, pragn�c� k�sa�, k�sa�... - Oboje
tracicie po pi��dziesi�t punkt�w i mo�ecie by� pewni,
�e profesor McGonagall dowie si� o tym, co tu zasz�o. Zapewne
b�dzie zdruzgotana, �e jej zacni Gryfoni r�n� si� po
k�tach jak kr�liki...</p><p>- My nie...</p><p>- ...ale czego mo�na si�
by�o spodziewa� po Weasleyach? - Pe�ne odrazy spojrzenie
m�czyzny przenios�o si� na dr��c� Ginny. -
Nie potraficie nic wi�cej poza rozk�adaniem n�g i rozmna�aniem
si� jak szczury. Powinno si� was wszystkich wyt�pi�.
Szczeg�lnie tak� wyw�ok� jak ty.</p><p>Harry widzia�, jak oczy Ginny
otwieraj� si� z przera�enia i szoku i nap�ywaj� do
nich �zy. Rozchyli�a usta, �eby co� powiedzie�, ale
Snape nie pozwoli� jej na to, kontynuuj�c jeszcze bardziej
m�ciwym, jeszcze zjadliwszym tonem. Jakby pr�bowa� ukamienowa�
j� s�owami.</p><p>- Je�eli oka�e si�,
�e jeste� w ci��y, zostaniesz natychmiast usuni�ta ze
szko�y razem ze swoim b�kartem.</p><p>- Jak pan mo�e...? -
zacz�a Gryfonka, ale Harry przerwa� jej, krzycz�c
desperacko:</p><p>- Ja jej w og�le nie
dotkn��em!</p><p>Brew Snape'a pow�drowa�a w
g�r�.</p><p>- W�a�nie tego si� po
tobie spodziewa�em, Potter - wysycza� m�czyzna, jakby
Harry w og�le nic nie powiedzia�. - Wystarczy, �e zainteresowa�a
si� tob� pierwsza lepsza ladacznica, a ty ju� nie
potrafi�e� si� powstrzyma�... Widocznie s�awa ju�
ca�kowicie przy�mi�a ci umys�. Jeste� Wybra�cem,
wi�c mo�esz mie� ka�d�, tak? Przecie� nikt nie
odm�wi Ch�opcu, Kt�ry Prze�y�!</p><p>Harry mia� wra�enie, jakby
ka�de s�owo rozdziera�o go na strz�py, kawa�ek po
kawa�ku.</p><p>Nie, nie, nie, nie, nie!</p><p>- Powiedz mu! - krzykn��,
spogl�daj�c na Ginny. Czu�, �e zaraz eksploduje od
�rodka. To wszystko by�o nie tak! - Powiedz! No przecie� wiesz,
jak by�o! Wpad�em na ciebie! - Widz�c, �e Ginny jest w
stanie tylko patrze� na niego wype�nionymi �zami oczami,
doskoczy� do niej i szarpn�� ni�, wskazuj�c na
Snape'a: - No powiedz mu!</p><p>- J-ja... - wyszepta�a w
ko�cu, z trudem panuj�c nad p�aczem. - Wpad�am na Harry'ego
i zaci�gn�am go do schowka...</p><p>- Zamknij si�! -
rykn�� Snape, a Ginny a� si� wzdrygn�a. To
ju� nie by�a nienawi��. To by�o co� znacznie
g��bszego... - Nie chc� zna� szczeg��w! Nie obchodzi
mnie, w jakiej pozycji ci� wzi��, jak g�o�no
j�cza�a� jego imi�, gdzie ci� dotyka�, co ci
szepta�, ani... - Snape przerwa� nagle, dysz�c ci�ko,
jakby wiedzia�, �e straci� kontrol�. Wyprostowa�
si� i przymkn�� oczy, bior�c g��boki oddech.
Kiedy odezwa� si� po chwili, w jego g�osie nie by�o
ju� nienawi�ci, nie by�o tego czego�, co sprawia�o,
�e serce Harry'ego chcia�o eksplodowa�, nie by�o niczego...
- Napawacie mnie odraz� - rzek� bardzo cichym g�osem, w kt�rym
nie pobrzmiewa�a nawet jedna nuta uczucia.</p><p>Odwr�ci� si� z �opotem
peleryny i zanim Harry zdo�a� cokolwiek zrobi�, ju� go nie
by�o. Pozostawi� po sobie jedynie s�aby zapach zi�,
odg�os opadaj�cego z sufitu tynku i odbijaj�ce si� od
�cian echo trza�ni�cia drzwiami.</p><p>Harry sta� os�upia�y,
wci�� �ciskaj�c rami� Ginny i wpatruj�c si�
w drzwi. W jego g�owie szala�o tornado. Mia� wra�enie,
�e znalaz� si� w jakim� koszmarze i jeszcze nigdy w
�yciu nie pragn�� tak bardzo si� obudzi�.</p><p>To... nie tak. To nie mo�e
si� tak sko�czy�. Musi i��... wyt�umaczy�...
powiedzie�... cokolwiek!</p><p>Ruszy� przed siebie, jak w
amoku, zostawiaj�c Ginny w schowku. Wypad� na korytarz na
uginaj�cych si� nogach, zarzuci� na siebie peleryn�,
wymin�� kr�c�c� si� pod przeciwleg��
�cian� pani� Norris i pogna� przed siebie.</p><p>W d�. W d�. Do loch�w.
Jak najszybciej!</p><p>Na drugim pi�trze
potkn�� si� o maczug� rze�by trolla jaskiniowego i z
ca�ym impetem wyl�dowa� na kamiennej posadzce, zdzieraj�c
sobie kolana i nadgarstki, ale w og�le nie zwr�ci� na to uwagi. Wsta�
i ruszy� dalej, biegn�c tak szybko, jakby od tego zale�a�o
jego �ycie.</p><p>Na zakr�tach odbija�
si� od �cian, by nie traci� szybko�ci i kiedy wpad� do
loch�w i przebieg� przez kilka korytarzy, zobaczy� go! Zobaczy�
skrawek czarnej peleryny znikaj�cej w drzwiach gabinetu.</p><p>Nie! - j�kn�� w duchu,
przyspieszaj�c jeszcze bardziej, ale ju� wiedzia�, �e nie
zd��y. Drzwi zamkn�y si� z g�uchym trzaskiem.
Dobieg� do nich, zatrzymuj�c si� tak nagle, i�
po�lizn�� si� i niemal upad�. Mia� wra�enie,
jakby po drodze zgubi� p�uca, ale to si� teraz nie liczy�o.</p><p>Dotkn�� drzwi, ale nie
poruszy�y si�. Szarpn�� za klamk�. Nic. Zapuka�.
Odpowiedzia�a mu tylko cisza.</p><p>Zagryz� warg� i
zacz�� puka�. Coraz g�o�niej i natarczywiej.
Puka� tak d�ugo, a� mia� wra�enie, �e zdar�
sobie knykcie.</p><p>Ogarn�a go rozpacz.</p><p>Si�gn�� do kieszeni i
zacisn�� d�o� na kamieniu.</p><p>Wpu�� mnie! Prosz�!
Musimy porozmawia�!</p><p>Opar� czo�o o ch�odn�
powierzchni�, oddychaj�c ci�ko i pr�buj�c si�
uspokoi�, ale wtedy us�ysza� cichy trzask po drugiej stronie,
jakby co� uderzy�o w drzwi.</p><p>Opad� na kolana,
przyciskaj�c twarz do lodowatej posadzki i pr�buj�c dostrzec co�
w szparze pod drzwiami.</p><p>Zobaczy�. Zielony, rozjarzony
kamie�, le��cy na pod�odze gabinetu.</p><p>I us�ysza�. Trzask drzwi
prowadz�cych do komnat. Oraz pust�, rozpaczliw� cisz�.</p><p>Skuli� si� na
pod�odze, przyciskaj�c policzek do zielonego klejnotu i szczelniej
owijaj�c si� peleryn�.</p><p>- Prosz� - wyszepta� w
eter. - Prosz�, wpu�� mnie.</p><p>Jednak wiedzia�, �e nikt go
nie us�yszy...</p><p>***</p><p>- Harry! Harry, obud� si�!</p><p>Kto� potrz�sa� go za
rami�. Powoli otworzy� oczy i zobaczy� pochylonego nad sob�
Rona.</p><p>- No w ko�cu! Wstawaj!
McGonagall ci� szuka! Masz do niej natychmiast i��. Razem z
Ginny.</p><p>Harry zacisn�� powieki i
westchn�� g��boko. Dlaczego nie m�g�by
zasn�� z powrotem? Dlaczego nie m�g�by po prostu wr�ci� do
tej przytulnej, bezpiecznej ciemno�ci? Nie chcia� znowu zanurzy�
si� w tym koszmarze, kt�ry zacz�� si� dla niego wczorajszej
nocy. Nie wiedzia�, do kt�rej le�a� pod drzwiami Snape'a, Ale
kiedy wsta�, bola� go ka�dy mi�sie� i trz�s�
si� tak bardzo, jakby kto� wyla� na niego wiadro lodowatej wody.
Dowl�k� si� do dormitorium, kiedy by�o ju� dawno po
imprezie i po prostu rzuci� si� na ��ko. Nie
pami�ta�, kiedy zasn��.</p><p>- Harry... - Niepewny g�os Rona
wdar� si� do jego s�odkiej ciemno�ci, rozpraszaj�c
j�. - Ja... Ginny nam wszystko opowiedzia�a. I nie przejmuj si�.
To nie twoja wina, �e Gryffindor znowu spad� na ostatnie miejsce.
Snape jest po prostu wielkim, t�ustym dupkiem.</p><p>Harry otworzy� oczy i
podci�gn�� si� do pozycji siedz�cej, opieraj�c
si� o wezg�owie ��ka. Nadal wszystko go bola�o. A
najbardziej co� w �rodku, bardzo, bardzo g��boko w nim.</p><p>Snape go nienawidzi�. Mia�
wra�enie, �e ca�y jego �wiat si� zawali� i
ju� nigdy nie uda mu si� go posk�ada�.</p><p>Kiedy si� nie odezwa�, Ron
kontynuowa�:</p><p>- Nie martw si�. Nie jest tak
�le. Tylko Greg si� troch� wkurzy� i odgra�a�
si�, �e ci� ukatrupi, ale wszystko mu wyja�nili�my.</p><p>- Mhm - mrukn�� Harry,
wpatruj�c si� w swoje d�onie.</p><p>- Daj spok�j, stary. Po prostu
mieli�cie pecha, �e wpadli�cie akurat na tego bydlaka.
Przecie� McGonagall nie wyrzuci was ze szko�y za co�, czego nie
zrobili�cie. Po prostu wyja�nijcie jej, co zasz�o, i po sprawie.
A te punkty si� jako� odrobi - u�miechn�� si�
pocieszaj�co.</p><p>Harry westchn��
ci�ko.</p><p>Tak, punkty...</p><p>Och, gdyby tylko wiedzia�...</p><p>*</p><p>McGonagall by�a naprawd�
w�ciek�a. Zanim zd��yli jej przerwa� i
wyt�umaczy�, co zasz�o, zrobi�a im taki wyk�ad,
�e Harry mia� wra�enie, i� przez reszt� dnia jej
g�os b�dzie mu dzwoni� w uszach. Dowiedzia� si�,
miedzy innymi, �e z samego rana odwiedzi� j� profesor Snape,
twierdz�c, jakoby nakry� dwoje jej uczni�w "kopuluj�cych
bezwstydnie w schowku na miot�y" i najad�a si� przez nich
takiego wstydu, jakiego nie do�wiadczy�a jeszcze nigdy w ca�ej
swojej praktyce pedagogicznej. Ginny znowu by�a bliska p�aczu, kiedy
musia�a wyja�nia�, jak to si� sta�o, �e, jak to
okre�li� profesor Snape, "wygl�da�a jak tania
wyw�oka i ladacznica" i McGonagall odebra�a jej dodatkowe punkty
za nocne szwendanie si� po zamku. Zreszt� Harry te� musia�
wyt�umaczy�, co robi� w �rodku nocy w korytarzu na
pi�tym pi�trze. Zdo�a� wymy�li� tylko tyle,
�e by�o mu duszno i poszed� si� przej��.
Wiedzia�, �e McGonagall mu nie uwierzy�a, ale nie
obchodzi�o go to. Nic go nie obchodzi�o.</p><p>Oboje oczywi�cie dostali
szlabany. Dwa weekendy z panem Filchem.</p><p>Po wizycie u McGonagall ruszyli do
Wielkiej Sali na �niadanie, nie odzywaj�c si� do siebie ani
s�owem. Jednak w po�owie drogi Harry us�ysza�
przyt�umiony g�os Ginny:</p><p>- Nienawidz� go.</p><p>Nie odwr�ci� g�owy i nie
spojrza� na ni�. Patrzy� pod nogi, na mijane kamienne
p�yty.</p><p>- Jak on m�g� co� takiego
powiedzie�? Przecie�... Nie mie�ci mi si� to po prostu w
g�owie. Jest nauczycielem, do wszystkich gargulc�w!</p><p>- Mhm - odmrukn�� Harry.
Nie mia� ochoty do tego wraca�. W og�le nie mia� ochoty
mie� w tej chwili nic wsp�lnego z Ginny. Wiedzia�, �e to nie
by�a jej wina, ale gdyby nie zachcia�o jej si�... gdyby na
ni� nie wpad�... gdyby...</p><p>- Wczoraj by�am troch�...
troch� pijana - powiedzia�a z zawstydzeniem. - Nie do ko�ca
pami�tam, co si� tak naprawd� sta�o i co powiedzia�.
Ale jeszcze nigdy w �yciu nikt mnie tak...</p><p>- Cze�� - burkn��
Harry, zostawiaj�c j� sam� w drzwiach do Wielkiej Sali i
skr�caj�c w bok, ku sto�owi Gryffindoru i siedz�cym przy
nim Hermionie i Ronowi. Jeszcze zanim do nich dotar�, jego wzrok
mimowolnie skierowa� si� na st� nauczycielki. By� pewien,
�e nie zobaczy Snape'a na posi�ku i nie pomyli� si�.
S�dzi�, �e to b�dzie dla niego ulg�, jednak
poczu� co� wr�cz przeciwnego...</p><p>Usiad� ci�ko obok
Rona i Hermiony i nie odezwa� si� do nich przez ca�e
�niadanie. Przez jaki� czas grzeba� jedynie widelcem w
jajecznicy, maj�c wra�enie, �e je�eli tylko spr�buje
cokolwiek zje��, to bardzo szybko to zwr�ci. Wola� nie
ryzykowa�. Jego �o��dek by� tak
�ci�ni�ty, jakby kto� zawi�za� mu go w
supe�.</p><p>Nie mia� poj�cia, co
robi�. Naprawd�. Nie mia� absolutnie �adnego pomys�u.
Zna� Snape'a. Wiedzia�, �e zawsze dotrzymywa� obietnic.
Skoro powiedzia�, �e nie b�dzie s�ucha� �adnych
wyja�nie�, to nie b�dzie.</p><p>Nie m�g� do niego
p�j��, poniewa� wiedzia�, �e go nie wpu�ci. Nie
m�g� mu nic wys�a�, bo wyrzuci� kamie�.</p><p>Co mia�, do cholery,
zrobi�?</p><p>Mia� ochot� po prostu
po�o�y� si� i zasn��. Mo�e, kiedy si�
obudzi, b�dzie ju� po wszystkim? Mo�e znowu b�dzie
pomi�dzy nimi tak, jak dawniej? Mo�e...</p><p>Jednak w ca�ej tej rozpaczy
odczuwa� co� jeszcze. Co�, co go trawi�o i
po�era�o od �rodka. Gniew.</p><p>Gniew, �e Snape mu nie wierzy.
�e my�li, �e Harry m�g�by go kiedykolwiek zdradzi�!
�e mu nie ufa i w og�le nawet nie chce pos�ucha�, co ma do
powiedzenia. Jak ma mu to wyt�umaczy�, skoro ten uparty dra� nie
chce go widzie�?</p><p>Jak?</p><p>*</p><p>Snape nie pojawi� si�
tak�e na obiedzie. Po po�udniu Harry pr�bowa� odrobi�
lekcje z Ronem i Hermion�, ale kompletnie nie potrafi� si�
skupi�. Szybko�� i kierunek obrotu ksi�yc�w Neptuna
oraz wielka bitwa pomi�dzy goblinami a olbrzymami z 1734 roku
wydawa�y mu si� w tej chwili ca�kowicie bez znaczenia. Nie
pomaga�y mu r�wnie� pe�ne wyrzut�w spojrzenia, rzucane przez
wsp�domownik�w. Jakby to by�a jego wina, �e wyl�dowali na
ostatnim miejscu!</p><p>Zanim nadesz�a kolacja, by�
ju� tak przybity, �e nawet Ron i Hermiona zauwa�yli, �e
co� jest z nim nie tak. Tylko �e wci�� my�leli,
�e ma wyrzuty sumienia z powodu utraty punkt�w i szlaban�w, kt�re go
czeka�y.</p><p>Dlaczego on musia� im
pomaga�, kiedy mieli problemy, a jemu nikt nie m�g� pom�c?</p><p>Nikt.</p><p>Nie chcia� i�� na
kolacj�. Wiedzia�, �e i tak nic nie prze�knie, ale Hermiona
upar�a si�, �e musi p�j�� i je�eli tym razem
niczego nie zje, to w�asnor�cznie go do tego zmusi.</p><p>Kiedy wszed� do Wielkiej Sali,
jego wzrok natychmiast przyci�gn�a ciemna sylwetka po drugiej
stronie ogromnego pomieszczenia. Serce Harry'ego podskoczy�o a� do
gard�a. Pr�bowa� uchwyci� wzrok Severusa, ale
m�czyzna nie patrzy� w jego stron�. Siedzia� obok
McGonagall, pochylony nad swoim talerzem.</p><p>Nagle kolana Harry'ego okaza�y
si� zbyt s�abe, aby go utrzyma�, i zadr�a�y, kiedy
zrobi� krok w stron� sto�u Gryffindoru. Jakim� cudem
uda�o mu si� dotrze� do sto�u i usi��� przy
nim, nie przewracaj�c si� po drodze. Snape nie zaszczyci� go
nawet jednym spojrzeniem. Harry widzia� jedynie, jak od czasu do czasu
pochyla si� do McGonagall i szepcze jej co� z m�ciwym wyrazem
twarzy, a nauczycielka za ka�dym razem wygl�da na coraz bardziej
oburzon� jego s�owami. Po jakim� czasie spojrza�a na niego
z takim niedowierzaniem, jakby zamieni� si� nagle w co�
obrzydliwego, po czym wsta�a i pospiesznie odesz�a od sto�u z
zaczerwienionymi policzkami i w�ciekle zaci�ni�tymi ustami. W
tym samym momencie Severus odwr�ci� g�ow� i spojrza� prosto
na Harry'ego.</p><p>Twarz m�czyzny
wykrzywi�a si� w wyrazie pogardy i Harry poczu� si� tak,
jakby kto� uderzy� go w �o��dek. Mia� ochot�
wsta� i zacz�� krzycze�, �eby nie patrzy� na
niego w taki spos�b! W ka�dy inny, ale nie w taki, poniewa� mia�
wra�enie, jakby znowu mia� pi�tna�cie lat i wszystko, co
si� pomi�dzy nimi wydarzy�o, by�o tylko snem.</p><p>Ale nie m�g� tego zrobi�.
Nie tutaj. M�g� tylko obserwowa�, jak Severus wstaje od sto�u, z
w�ciek�o�ci� odsuwa krzes�o i znika za drzwiami
znajduj�cymi si� za sto�em nauczycielskim.</p><p>Podj�� decyzj� w
u�amku sekundy. Zerwa� si� z miejsca i ignoruj�c zaskoczone
spojrzenia przyjaci�, wybieg� z Wielkiej Sali.
Wyci�gn�� z kieszeni peleryn� niewidk� i zarzuci�
j� na siebie w biegu. Za pomoc� r�d�ki wyciszy� swoje
kroki i nie zwracaj�c ju� na nic uwagi, ruszy� prosto do loch�w.</p><p>Tym razem musi zd��y�!</p><p>Kiedy dobieg� do drzwi
prowadz�cych do gabinetu Snape'a, okaza�y si� zamkni�te.</p><p>Cholera! Znowu mu si� nie...</p><p>Zamar�, nas�uchuj�c.
Us�ysza� wyra�ne kroki. Zbli�a�y si�.
Przycisn�� si� do �ciany i czeka�.</p><p>Tak, to by� Severus! Harry poczu�,
jak jego serce przyspiesza do galopu, kiedy obserwowa�, jak
m�czyzna mija zakr�t i zbli�a si� do niego w
d�ugich, zdecydowanych krokach. Pr�bowa� wyczyta� co� z
jego twarzy, ale w korytarzu by�o zbyt ciemno, a Snape mia�
pochylon� g�ow�. Widzia� jedynie jego cienkie,
zaci�ni�te mocno usta.</p><p>M�czyzna wymin��
go, wymrucza� pod nosem has�o i kiedy otworzy� drzwi, Harry
wiedzia�, �e ma tylko u�amek sekundy. Odepchn��
si� od �ciany i w ostatniej chwili prze�lizn��
si� przez zamykaj�ce si� drzwi. Pomimo �e mia� na
sobie zakl�cie t�umi�ce kroki, wola� nie ryzykowa� i
ruszy� za Snape'em na palcach, zas�aniaj�c sobie usta
d�oni�. Cudem uda�o mu si� w�lizn�� za
m�czyzn� do jego komnat, dok�adnie w momencie, w kt�rym
Severus zamyka� drzwi. By� tak blisko, �e niemal si� o
niego otar�, a nie chcia� na razie zdradza� swojej
obecno�ci. Nie wiedzia� jeszcze, co w og�le chce powiedzie� i
jak zmusi� Snape'a do wys�uchania go. Ale w chwili, kiedy Severus
odsun�� si� od drzwi i mia� zamiar si� odwr�ci�,
zatrzyma� si� nagle w p� kroku, a jego nozdrza zadrga�y.</p><p>Harry zamar�.</p><p>Do licha! Musia� wyczu�
jego zapach!</p><p>Zobaczy�, jak oczy
m�czyzny rozszerzaj� si� na moment, a po chwili
nap�yn�a do nich fala tak wielkiej w�ciek�o�ci,
i� Harry ponownie zapomnia�, jak si� oddycha.</p><p>- Wyno� si�! -
wysycza� Snape, wbijaj�c k�saj�cy wzrok prosto w miejsce, w
kt�rym sta� Harry.</p><p>Ch�opak si�gn��
do peleryny - do diab�a, dlaczego r�ce tak bardzo mu si�
trz�s�y? - i powoli zsun�� j� z siebie,
zagryzaj�c warg� i z obaw� spogl�daj�c prosto w dwa
czarne, p�on�ce jeziora.</p><p>- Severusie, prosz�,
wys�uchaj mn...</p><p>- Silencio! - Snape
b�yskawicznie si�gn�� po r�d�k� i
wycelowa� ni� w Harry'ego, kt�ry odkry� nagle, �e z jego
gard�a nie wydobywa si� �aden d�wi�k.</p><p>"Do diab�a, chc� z
tob� porozmawia�!" - krzykn�� bezg�o�nie,
chocia� wiedzia�, �e Snape i tak go nie us�yszy.
M�czyzna odwr�ci� si� do niego plecami i podszed� do
jednego z rega��w, gdzie zatrzyma� si� z za�o�onymi
r�kami.</p><p>- Masz st�d natychmiast
wyj��. To moje ostatnie ostrze�enie. Potem nie r�cz�
za siebie - wycedzi� stalowym g�osem.</p><p>Harry zagryz� warg�,
czuj�c narastaj�c� w sercu panik�. Dlaczego ten dupek musi
by� taki uparty?</p><p>Tak, czu� si�
ostrze�ony. Wiedzia�, �e Snape jest w takim stanie, �e
je�eli go nie pos�ucha, to mo�e si� to sko�czy�
bardzo nieprzyjemnie, ale do jasnej cholery, musia� co� zrobi�!
Poprzysi�g� sobie, �e nie wyjdzie st�d, dop�ki Snape nie
pozna prawdy! Poniewa� on nic, absolutnie nic nie zrobi�!</p><p>Zacisn�� pi�ci,
ruszy� w kierunku wysokiej, dumnej sylwetki i zatrzyma� si�
tu� obok. Spojrza� na twarz Severusa, kt�ra wygl�da�a w tej
chwili niczym wykuta z kamienia. Ale Harry wiedzia�, �e pod t�
blad� sk�r� i zaci�ni�tymi ustami trwa prawdziwa burza.
Widzia� �y�� pulsuj�c� w�ciekle na skroni
Severusa i ogie� p�on�cy we wbitych w �cian� oczach.</p><p>"Musisz mnie
wys�ucha�! Prosz�! Sp�jrz na mnie!" - krzycza�
bezg�o�nie, wymachuj�c r�kami i pr�buj�c zwr�ci�
na siebie uwag� m�czyzny. Ale ten ani drgn��. Jakby
Harry'ego wcale tutaj nie by�o.</p><p>"Nic nie zrobi�em. Musisz
mnie wys�ucha�. Musisz!" - Czu� wzbieraj�c�
frustracj�, kt�ra si�ga�a coraz wy�ej i wy�ej, a�
w ko�cu zacisn�a mu si� na gardle. "TY
KRETYNIE!" - rykn�� w ko�cu zrozpaczony, ale nie da�o
to absolutnie �adnego skutku. Snape w og�le go nie s�ysza�. W
og�le go nie widzia�.</p><p>Harry dotkn�� jego
ramienia, pr�buj�c nim potrz�sn�� i zmusi� do
zwr�cenia na siebie uwagi, ale w tym samym momencie Severus wyrwa�
w�ciekle rami�.</p><p>- Nie dotykaj mnie - wysycza�,
cho� nadal nie patrzy� na Harry'ego. - Brzydz� si�
tob�.</p><p>To zabola�o. Harry
cofn�� si�, opuszczaj�c d�o� i czuj�c
co� ci�kiego i twardego opadaj�cego na samo dno
�o��dka. Serce t�uk�o mu si� w piersi tak mocno,
jakby chcia�o po�ama� mu �ebra.</p><p>Zrobi� kilka krok�w w ty�,
spogl�daj�c z �alem na otulone czerni� ramiona. Mi�kko
sp�ywaj�ca z nich peleryna si�ga�a a� do ziemi.</p><p>I co teraz? Co mia� zrobi�?
Co zrobi�, aby Severus zechcia� chocia� na niego spojrze�?</p><p>To by� impuls. Impuls, kt�ry
kaza� mu podej�� do m�czyzny od ty�u,
owin�� wok� niego ramiona i przytuli� si� do jego
plec�w. Dok�adnie tak samo, jak Severus kiedy� obj�� jego.</p><p>Nie obchodzi�o go, ile
ryzykowa�. Mo�e chocia� w ten spos�b przeka�e mu,
�e...</p><p>Odpowied� by�a
b�yskawiczna. Snape szarpn�� si� gwa�townie,
odwr�ci� do Harry'ego, z�apa� go za rami� i rzuci� na
rega�, przyciskaj�c go do niego z tak� si��, i�
Harry mia� wra�enie, �e po�amie mu �ebra.</p><p>- Ostrzega�em ci� -
wysycza� mu prosto w twarz. - Accio Eliksir Wyostrzenia!</p><p>Do wyci�gni�tej r�ki
Snape'a wpad�a �redniej wielko�ci, czarna butelka. Ale Harry nie
zwr�ci� na ni� uwagi, wpatruj�c si� rozszerzonymi z
przera�enia oczami w wykrzywion� pogard� i autentycznym
obrzydzeniem twarz Severusa. Zacz�� kr�ci� g�ow�,
pr�buj�c uwolni� si� z u�cisku, ale m�czyzna
by� zbyt silny. Podni�s� butelk� na wysoko�� swoich
oczu i wycedzi� g�osem tak zimnym i odleg�ym, jakby nie
nale�a� do niego. Poniewa� nawet on nie m�g�by mie�
tak pozbawionego jakichkolwiek uczu� g�osu.</p><p>- Wiesz, co to jest? - zapyta�
i, nie czekaj�c na odpowied� wij�cego si� w jego
u�cisku Harry'ego, kontynuowa�. - Co�, co Czarny Pan uwielbia
dawa� swoim ofiarom, zanim zacznie je torturowa�. Potrafi
sprawi�, �e najl�ejszy dotyk b�dzie niczym przypalenie
roz�arzonym pogrzebaczem, a najcichszy szept b�dzie rozrywa� ci
b�benki w uszach. - Oczy Harry'ego rozszerzy�y si� i wbi�y
w niepozornie wygl�daj�c� butelk� w d�oni Snape'a. - O
tak, b�dziesz cierpia�... Zaznasz takiego b�lu, jakiego nie
zazna�e� jeszcze nigdy w �yciu. Zobaczysz, jak to jest...
poznasz to dog��bnie, odczujesz to na w�asnej sk�rze, przekonasz
si�, jak bardzo... - Urwa� nagle i zacisn�� wargi. Co�
w czarnych oczach na chwil� rozpali�o si� i przygas�o.
G�os zadr�a�. Lecz kiedy m�czyzna odezwa�
si� ponownie, nie by�o ju� w nim nic, poza lodem. - A jego
najwi�ksz� zalet� jest to, �e nie pozostawia �adnych
�lad�w. Poza skutkami ubocznymi. Przekonasz si� o tym w nocy. - Na
cienkich wargach pojawi�o si� co� gro�nego, co jednak wcale
nie przypomina�o u�miechu. Raczej jaki� przera�aj�cy
grymas.</p><p>Harry patrzy� ze zgroz�,
jak Severus odkorkowuje kciukiem butelk�.</p><p>Och nie! Chyba nie ma zamiaru
naprawd�...</p><p>Zacz�� si� wi� i
szarpa�, kr�c�c szale�czo g�ow� i
bezg�o�nie krzycz�c: "Nie! Nie! Nie! Nie r�b tego!
Prosz�!", ale Snape go nie s�ysza�. W jego oczach nie
by�o teraz nic, poza czym� bardzo, bardzo odleg�ym.
B�yskawicznym ruchem zabra� rami� z jego piersi i
z�apa� go za szcz�k�, bole�nie wbijaj�c palce w
jego policzki i zmuszaj�c Harry'ego do rozwarcia ust. Zanim Harry
zd��y� z�apa� go za r�k� i powstrzyma�,
ju� krztusi� si� kwa�nym roztworem, kt�ry Snape wlewa�
mu do ust. Pr�bowa� go wyplu�, ale kilka porcji
sp�yn�o mu do prze�yku. W ko�cu m�czyzna
pu�ci� go i odsun�� si�, a Harry upad� na
pod�og�, krztusz�c si� i pluj�c.</p><p>Poczu� co� dziwnego.
Zacz�o si� w �o��dku. Niezno�ne pieczenie,
jakby nagle soki trawienne przenikn�y przez �cianki
�o��dka i dosta�y si� do krwi. Podni�s� si�
chwiejnie i opar� plecami o rega�, zaciskaj�c powieki i pr�buj�c
nie przewr�ci� si� ponownie, kiedy zacz�o kr�ci�
mu si� w g�owie. Ubranie drapa�o i ociera�o si� o
sk�r� przy ka�dym ruchu. Spr�bowa� otworzy� oczy, ale
�wiat�o o�lepia�o go i szczypa�o w oczy.
Os�oni� si� ramieniem i sykn�� z b�lu, kiedy koszula
przesun�a si� po jego ciele, a on mia� wra�enie,
jakby kto� pr�bowa� zedrze� mu sk�r� papierem
�ciernym.</p><p>I wtedy us�ysza� huk tak
wielki, i� mia� wra�enie, �e eksploduje mu g�owa.
Zas�oni� uszy r�kami, j�cz�c bezg�o�nie.
Uda�o mu si� na sekund� otworzy� oczy i zobaczy�,
�e Snape pstryka mu palcami przed twarz�. Kolejny huk by� tak wielki,
jakby m�ot pneumatyczny wwierca� mu si� w m�zg. Wiedzia�,
�e ma otwarte usta. Wiedzia�, �e krzyczy.</p><p>Stopy. Bola�y. Uciska�y.
Jakby zamieni�y si� w dwa wielkie, pulsuj�ce p�cherze, ale
przecie� nie m�g� si� przewr�ci�, bo wtedy dotyka�by
pod�ogi jeszcze wi�ksz� cz�ci� cia�a i
bola�oby jeszcze bardziej. Kanty rega��w wbija�y mu si� w
plecy niczym ostrza i ka�dy najmniejszy ruch sprawia� mu jeszcze
wi�ksze cierpienie, jakby zag��bia�y si� coraz
g��biej i g��biej w jego cia�o. Jakby kto�
kroi� go �ywcem na kawa�ki.</p><p>"Nie! Nie! Nie! Niech to
si� sko�czy! Prosz�! Boli... Prosz�! Severusie!" -
pr�bowa� krzycze�, chocia� wiedzia�, �e to bezcelowe.
�e m�czyzna go nie s�yszy. A nawet, gdyby s�ysza�...</p><p>Oderwa� si� od rega�u,
pr�buj�c uciec od tego b�lu. Odwr�ci� si�, �ciskaj�c
g�ow� r�kami, ale wtedy poczu� na plecach
chla�ni�cie. Wrzasn�� i poderwa� si�,
uderzaj�c przez przypadek czo�em o rega�. By� pewien,
�e jego czaszka zaraz eksploduje. Ponowne chla�ni�cie
sprawi�o, �e ca�e jego cia�o napi�o si� do
granic wytrzyma�o�ci. Nie wiedzia�, co to takiego, ale mia�
wra�enie, jakby kto� go biczowa�. Po trzecim uderzeniu, jego
cia�o wygi�o si� w �uk, a on odwr�ci� si�
gwa�townie, ponownie przyciskaj�c si� plecami do rega�u i
na sekund� uchylaj�c powieki. Tylko na tyle, aby zobaczy�, jak
Severus cofa d�o� z r�d�k�. Nic wi�cej nie
zdo�a� zobaczy� poprzez za�zawione oczy.</p><p>"Prosz�..." -
wyszepta� jeszcze raz zdr�twia�ymi wargami, wysuszonymi od
krzyku, kt�rego nikt nie s�ysza�. Po jego ciele sp�ywa�a
lawa. Ka�dy najmniejszy ruch by� niczym ocieranie si� o nabity
ig�ami koc. Mia� ochot� po prostu rzuci� si� na
pod�og� i umrze�. W g�owie wirowa�o mu tak bardzo,
jakby mia�a mu odpa��. �ciska� j� pomi�dzy
r�kami, b�agaj�c wszystkie duchy, aby to si� ju�
sko�czy�o, aby kto� to przerwa�, aby nie musia�
ju� tak cierpie�. Nie mia� poj�cia, gdzie si�
znajduje, ale tak w�a�nie wyobra�a� sobie piek�o.
Ka�dy ruch rozdziera� mu sk�r�, a ka�de uderzenie serca
dudni�o w jego ciele bolesnym echem. Plec�w w og�le ju� nie
czu�. Tak samo st�p. Powoli nadchodzi�o odr�twienie.</p><p>Na szcz�cie razem z nim
nadp�ywa�a tak�e ulga. B�l ust�powa�, kawa�ek po
kawa�ku wypuszczaj�c ze swoich szpon�w kolejne partie cia�a,
pozostawiaj�c jedynie dr��ce od nadmiernego wysi�ku
mi�nie. Pot sp�ywa� mu strumieniami po czole i plecach, a
serce wali�o jak oszala�e. Nogi trz�s�y si� pod nim
tak bardzo, i� by� przekonany, �e je�eli spr�buje
zrobi� cho�by krok, to upadnie. G�owa pulsowa�a bole�nie
i wydawa�o mu si�, �e zaraz co� j� rozerwie. I na
dodatek by�o mu niedobrze.</p><p>Bardzo powoli otworzy� oczy.
�wiat�o ju� nie bola�o. Bola� za to widok Severusa.
Siedz�cego wygodnie w fotelu z za�o�on� nog� i
obserwuj�cego go spod wp�przymkni�tych powiek. Na jego twarzy
nie by�o nawet cienia uczucia. Harry spodziewa�by si�
satysfakcji. Zadowolenia. Czegokolwiek. Ale nie by�o absolutnie niczego.</p><p>Tak samo, jak w nim.</p><p>By� tak oszo�omiony,
�e przez kilka chwil po prostu sta� i wodzi� pustym wzrokiem po
pomieszczeniu. Spojrza� w bok i zobaczy� stoj�c� w samym
rogu pomieszczenia my�lodsiewni�.</p><p>I w u�amku sekundy przysz�o
mu do g�owy rozwi�zanie.</p><p>Oderwa� si� od rega�u
i zrobi� krok w tamt� stron�, ale nogi ugi�y si�
pod nim i upad� na pod�og�. Podni�s� si� na kolana i
przez chwil� oddycha� ci�ko z g�ow� ukryt�
w ramionach, pr�buj�c zebra� w sobie chocia� odrobin�
si�y. Mia� wra�enie, �e wszystkie mi�nie w jego
ciele pop�ka�y z wysi�ku. Po chwili westchn��
ci�ko i podni�s� si� z trudem. Na uginaj�cych
si� nogach ruszy� w stron� my�lodsiewni. Czu� na sobie
�ledz�ce go ciemne spojrzenie. Opar� si� r�kami o
kraw�d� misy i si�gn�� po r�d�k�.</p><p>Jeszcze nigdy tego nie robi�,
ale widzia�, jak u�ywali jej Dumbledore oraz Snape i nie
wydawa�o si� to zbyt trudne.</p><p>Przy�o�y�
r�d�k� do skroni i zacz�� sobie przypomina�.
Ca�y wczorajszy i przedwczorajszy dzie�. Wyj�cie z Ronem i
Ginny, pro�b� Hermiony, znudzenie podczas imprezy, p�j�cie do
Snape'a, wpadni�cie na Ginny, schowek...</p><p>Kiedy by� pewien, �e
pomy�la� ju� o wszystkim, odci�gn��
r�d�k� od skroni i strz�sn�� srebrnobia��
mgie�k� do misy. Spojrza� w wiruj�c� substancj� i
zacisn�� usta.</p><p>Schowa� r�d�k�
do kieszeni, powoli odwr�ci� si� od my�lodsiewni i ruszy� w
kierunku drzwi, nawet na chwil� nie spogl�daj�c na mroczn�
sylwetk� Snape'a. Z najwi�kszym trudem pochyli� si� i
podni�s� z pod�ogi swoj� peleryn�. Kiedy znalaz�
si� przy drzwiach i dotkn�� klamki, zawaha� si� na
moment.</p><p>Nie wiedzia�, na co czeka. Ale
czeka�. Na cokolwiek.</p><p>Kiedy jednak nic si� nie
wydarzy�o, powietrza nie przeci�o �adne s�owo, nawet
jeden szelest, nacisn�� na klamk� i wyszed�.</p><p>Nie wiedzia�, co ma robi�.
Nie wiedzia�, gdzie i��, poza tym, �e g�owa
pulsowa�a mu tak bardzo, �e nie m�g� ju� wytrzyma� i z
ka�dym krokiem robi�o mu si� coraz bardziej niedobrze.</p><p>Zarzuci� na siebie peleryn�
niewidk� i szed� przed siebie, pow��cz�c nogami. Nie
chcia� o niczym my�le�. Nie chcia� przypomina� sobie
tego cierpienia, ani wzroku Severusa... Poniewa� sam nie wiedzia�, co
by�o dla niego wi�ksz� m�k�.</p><p>Na pierwszym pi�trze
zrobi�o mu si� ju� tak niedobrze, �e wpad� do
pierwszej z brzegu �azienki i zwymiotowa� do umywalki. Czu�
niezno�ne uderzenia gor�ca, kt�re opanowywa�y ca�e jego
cia�o. Pot znowu zacz�� sp�ywa� mu po ciele grubymi
kroplami. Ca�y si� trz�s�.</p><p>Musi i�� do skrzyd�a
szpitalnego. Nie... nie wytrzyma tego.</p><p>Op�uka� twarz zimn�
wod� i wyszed� z �azienki, kieruj�c si� prosto do
skrzyd�a szpitalnego. Kiedy w ko�cu tam dotar�, by�
ju� tak spocony, �e ubranie lepi�o si� do niego. Na migi
pokaza� piel�gniarce, �e nie mo�e m�wi� i kiedy
rzuci�a na niego Finite Incantatem, wymamrota� co� o tym,
�e podczas kolacji kto� musia� mu doda� czego� do
posi�ku, po czym zwymiotowa� jej pod nogi. Piel�gniarka
wla�a w niego kilka eliksir�w, z�orzecz�c na uczni�w i ich durne
zabawy i przysi�gaj�c, �e musi powa�nie porozmawia� z
dyrektorem i poprosi� go o ukr�cenie takich praktyk, bo w ko�cu
mo�e doj�� do prawdziwej tragedii.</p><p>Harry nie m�g� powiedzie�,
�eby eliksiry za wiele mu pomog�y. G�owa nadal mu
p�ka�a i by�o mu niedobrze, ale przynajmniej przesta�
si� tak poci� i trz���. Pomfrey chcia�a
zostawi� go na noc w skrzydle szpitalnym, ale sk�ama�, �e
czuje si� ju� znacznie lepiej. Wymamrota� podzi�kowania i
wyszed�. Na korytarzu opar� si� na chwil� o
�cian�, pr�buj�c odegna� ta�cz�ce mu przed oczami
ciemne plamy i wtedy to us�ysza�... odleg�e, znajome kroki.
Zbli�a�y si�.</p><p>W panice wyci�gn�� z
kieszeni peleryn� i zarzuci� j� na siebie. Uda�o mu
si� to zrobi� w ostatnim momencie. Zza zakr�tu wy�oni�
si� Snape. Zbli�a� si� do niego w d�ugich,
zamaszystych krokach, a peleryna �opota�a za nim, kiedy
sun�� przez korytarz, utkwiwszy spojrzenie w drzwiach szpitala. I
kiedy przechodzi� obok, Harry'emu wystarczy�o jedno spojrzenie na
jego twarz, aby wiedzie�:</p><p>Zobaczy� wspomnienia!</p><p>Nie by�o ju� na niej
pustki. Wr�cz przeciwnie. Emanowa�a takim wzburzeniem, jakiego Harry
jeszcze nigdy nie widzia�. Jednak zanim zd��y�
przyjrze� si� dok�adniej, m�czyzna znikn��
za drzwiami szpitala i Harry us�ysza� jego podniesiony g�os:</p><p>- By� tutaj Potter?</p><p>- Och, profesorze Snape... musz�
z panem powa�nie porozmawia�! Tak, by� tutaj, wyszed�
dos�ownie przed chwil�! Gdyby pan widzia�, co uczniowie
pa�skiego domu mu zrobili! Znowu dosypali mu czego� do posi�ku!
Wygl�da� wprost okropnie! Wymiotowa� i... prosz� si�
do mnie nie odwraca� plecami, kiedy do pana m�wi�! Profesorze Snape!
Profes...</p><p>Harry podskoczy�, kiedy drzwi
otworzy�y si� z rozmachem i wypad� zza nich Snape.
Rozejrza� si� po korytarzu b��dnym wzrokiem. Harry mocniej
przywar� do �ciany, wstrzymuj�c oddech.</p><p>M�czyzna podszed� o krok
w jego stron�. Harry cofn�� si� nieznacznie, pr�buj�c
nie wyda� �adnego d�wi�ku. Przez chwil� Severus
przygl�da� si� �cianie obok miejsca, w kt�rym sta�
Harry, a po chwili znowu zbli�y� si� o krok i jego nozdrza
zadrga�y.</p><p>Harry wpatrywa� si� w jego
zmru�one oczy, uwa�nie badaj�ce przestrze� i wiedzia�
tylko jedno: nie chce mie� z nim teraz nic wsp�lnego. Absolutnie nic. Nie
po tym...</p><p>Mo�e sobie p�jdzie... Mo�e
stwierdzi, i� tylko mu si� wydawa�o, �e poczu� jego
zapach...</p><p>Ale wtedy Harrym targn�y torsje.
Przycisn�� d�o� do ust, pr�buj�c powstrzyma�
wymioty, ale i tak wyda� z siebie dziwny, bulgocz�cy odg�os.</p><p>Oczy Snape'a rozszerzy�y
si� i przesun�� g�ow� nieco w bok,
spogl�daj�c dok�adnie w to miejsce, w kt�rym znajdowa�
si� Harry, a wyraz jego twarzy zmieni� si�. Pojawi�o
si� na nim co� dziwnego. Co�, co kaza�o Severusowi
zagry�� warg� i zmarszczy� brwi, jak gdyby walczy� z
czym�. Jak gdyby walczy� ze sob�. Harry wpatrywa� si�
wprost w jego b�yszcz�ce oczy, widz�c w nich ca��
gam� barw i nie maj�c poj�cia, sk�d si� tam
wzi�y, poniewa� w korytarzu by�o zbyt ciemno, aby
mog�o to by� odbijaj�ce si� �wiat�o.</p><p>Przez chwil� po prostu stali
tak, niczym zawieszeni w czasie, a wtedy Severus odwr�ci� wzrok i
odsun�� si�, ruszaj�c w g��b korytarza. Harry wpatrywa�
si� w jego oddalaj�ce si� plecy i zastanawia� si�...</p><p>Co teraz?</p><p>***</p><p>Kiedy Harry wr�ci� do Pokoju
Wsp�lnego, znalaz� Hermion� i Rona przy kominku. �wiczyli
zakl�cia kopiuj�ce. Wyja�ni� im, �e tym razem to jemu
�lizgoni wsypali co� do jedzenia i musia� szybko i��
do skrzyd�a szpitalnego, dlatego tak nagle wybieg�. I �e czuje
si� paskudnie, bo eliksiry pani Pomfrey by�y zbyt s�abe, aby mu
pom�c. Ignoruj�c wzburzenie Hermiony, kt�ra poprzysi�g�a,
�e przy najbli�szej okazji powie o wszystkim profesor McGonagall i
tym razem Harry jej nie powstrzyma oraz gro�by Rona, �e napisze do
bli�niak�w, aby przys�ali mu co� naprawd� wstr�tnego i
nast�pnym razem dosypie to wszystkim �lizgonom do ich soku dyniowego,
Harry wymamrota�, �e po prostu chce si� po�o�y� i
poszed� do dormitorium. Ta kr�tka rozmowa wyczerpa�a wszystkie jego
si�y i kilka razy by� ju� prawie pewien, �e znowu
zwymiotuje. Rzuci� si� na ��ko, nie maj�c si�y
ruszy� nawet palcem i po prostu pragn�c zasn��.
Przespa� to wszystko. A najlepiej spa� i spa� i nigdy si�
nie obudzi�. Ale nie by� w stanie tego zrobi�. G�owa
wci�� chcia�a mu eksplodowa�, dr�czy�y go
duszno�ci, mia� rewolucje �o��dkowe i czu� si�
tak �le, jak jeszcze nigdy w ca�ym swoim �yciu.</p><p>Nagle przez szum w uszach i zawroty
g�owy do jego umys�u przebi� si� dziwny d�wi�k.
Jakby kto� stuka� w okno. Z trudem uni�s� g�ow�. Na
parapecie po drugiej stronie szyby siedzia�a ma�a br�zowa s�wka.</p><p>Jego g�owa ponownie opad�a
na ��ko. Mia� nadziej�, �e sowa wkr�tce odleci. Nie
mia� si�y, aby wsta� i j� wpuszcza�. Mo�e to
co� do Neville'a...</p><p>Stukanie w okno przybra�o na
sile. St�kaj�c i poj�kuj�c, podni�s� si� z
��ka i podszed� do okna. Jednak w momencie, kiedy je
otworzy�, �o��dek podskoczy� mu do gard�a i zacz��
wymiotowa� na pod�og�. Czu� pieczenie w prze�yku. To
by�a ���. Nie mia� ju� czym wymiotowa�.</p><p>Pr�buj�c si� nie
przewr�ci�, wyprostowa� si�, wytar� usta i chwiejnie
podszed� do ��ka. Opad� na nie i wtedy zauwa�y�,
�e sowa usiad�a na jego pos�aniu.</p><p>Nie spodziewa� si�
�adnej korespondencji. C� to mog�o by�?</p><p>Zaciekawiony si�gn��
do pakunku, odwi�za� go od n�ki ptaka, kt�ry natychmiast
wylecia� przez otwarte okno, a nast�pnie otworzy�. W �rodku
znalaz� dwie fiolki. I zwitek pergaminu.</p><p>Dr��cymi d�o�mi,
rozwin�� pergamin i otworzy� oczy ze zdumienia, kiedy
rozpozna� charakterystyczne, ostre pismo Snape'a. Tylko tym razem nie
by�o ono eleganckie jak zawsze, tylko kanciaste i nier�wne, jakby
kre�lone w po�piechu i zdenerwowaniu.</p><p>Zmarszczy� brwi i
przeczyta�:</p><p>To antidotum. Masz je wypi�. I
zwracam ci twoje wspomnienia.</p><p>Prze�kn��
�lin�, wci�� czuj�c niezno�nie pieczenie w
prze�yku i spojrza� na zawieraj�c� bladozielony p�yn
fiolk�. W drugiej wirowa�a srebrna mgie�ka.</p><p>Jaka� cz�� niego
nie chcia�a tego przyjmowa�. Dla zasady. Ale z drugiej strony
zrobi�by wszystko, aby to si� sko�czy�o.</p><p>Odrzuci� pergamin oraz
wspomnienia i pospiesznie odkorkowa� buteleczk�, wlewaj�c w
siebie ca�� jej zawarto��. P�yn rozla� si�
po jego ciele przyjemnym ch�odem. By� delikatny, niczym dotyk jedwabiu
na sk�rze i przynosi� ukojenie. Po paru chwilach torsje zacz�y
ust�powa�, b�l g�owy tak�e.</p><p>Harry opad� z westchnieniem na
poduszk� i zamkn�� oczy. Dopiero teraz, kiedy fizyczne
dolegliwo�ci zanika�y, zacz�� coraz wyra�niej
odczuwa� te psychiczne.</p><p>Nie chcia� o tym
my�le�. Nie chcia�. Poniewa� kiedy tylko przypomina�
sobie...</p><p>Nie! To si� nie mog�o
wydarzy�. Severus nie m�g�by przecie�... Nie
post�pi�by tak... Nie m�g� by� a� tak...</p><p>Podni�s� r�ce i
przycisn�� je do oczu, czuj�c coraz bardziej niezno�ne
pieczenie pod powiekami. I ci�k�, k�saj�c�
wn�trzno�ci, gorzk� pustk�. Przez jego �y�y
p�yn�� teraz tylko ch��d. Rozlewa� si� po ciele,
zamra�aj�c wszystko na swojej drodze. Mia� wra�enie,
�e igie�ki lodu wrzynaj� si� w jego serce. I to
bola�o.</p><p>Przez d�ugi czas po prostu
le�a� z zamkni�tymi oczami albo wpatrywa� si� w
sklepienie ��ka, uciekaj�c przed wspomnieniami. Albo
pr�buj�c je goni�.</p><p>Pr�bowa� zrozumie�...
dlaczego? Dlaczego Snape to zrobi�? Czy�by jednak przez ca�y ten
czas go nienawidzi�? Nie, przecie� wiedzia�, �e to
by�a nieprawda. Wi�c dlaczego? Jak m�g� co� takiego... jak
w og�le... Jak m�g� tak po prostu siedzie� i przygl�da�
si�? Jak m�g� go... torturowa�? Przecie� byli...
Przecie� on by�...</p><p>...�miercio�erc�.</p><p>Harry otworzy� gwa�townie oczy.</p><p>Stara� si� o tym
zapomnie�. Zawsze to odrzuca�. Po prostu o tym nie my�la�.
Ale teraz prawda uderzy�a tak mocno, tak celnie i tak g��boko,
�e jego p�uca �cisn�y si� i przez chwil�
nie m�g� oddycha�.</p><p>Jasne. Przez ca�e �ycie
robi� tylko to. Torturowa�. Wi�c dla niego by� to chleb
powszedni. Ale nigdy... przenigdy nie spodziewa� si�, �e Severus
b�dzie w stanie zrobi� to... jemu.</p><p>Ponownie zacisn�� powieki,
kiedy mro�ne igie�ki wbi�y si� jeszcze g��biej.</p><p>I w tym samym momencie poczu� w
kieszeni rozprzestrzeniaj�ce si� powoli ciep�o.</p><p>Zawaha� si�. Tym razem jego
serce nie przyspieszy�o tak jak zawsze, kiedy w jego kieszeni
pojawia� si� �ar. Pozosta�o spokojne. Wycofane. I
dr��ce.</p><p>Jednak ciekawo��
zwyci�y�a. Powoli wyci�gn�� klejnot i
spojrza� w jego l�ni�c� powierzchni�.</p><p>Potter... Musimy sobie
wyja�ni� kilka rzeczy. Kiedy mo�emy si� spotka� i
porozmawia�?</p><p>Nie wiedzia� czego si�
spodziewa�. Ale na pewno nie czego� takiego. Tak... trywialnego!</p><p>Snape powinien... powinien... do
cholery, powinien zap�aci� za to, co zrobi�! Przeprasza� go
na kolanach! A nie zachowywa� si� tak, jakby nic wielkiego si�
nie sta�o. Jakby po prostu powiedzia� mu jak��
z�o�liwo��. I jakby robi� mu wielk�
�ask�, �e w og�le si� odzywa! Do diab�a z nim! Do
diab�a! Do diab�a!</p><p>Lodowata otoczka wok� serca
zosta�a rozbita i Harry czu� teraz, jak wyp�ywa z niego co�
bardzo gorzkiego i truj�cego...</p><p>Zacisn�� kamie� w
trz�s�cej si� d�oni i wys�a�:</p><p>Porozmawia�? Porozmawia�?!
Kiedy ja chcia�em rozmawia�, ty mia�e� to gdzie�! W og�le
nie chcia�e� s�ucha�! Wo�a�e� mnie
torturowa�! W tym jeste� najlepszy, prawda? My�lisz, �e
jeste� taki inteligentny, a tak naprawd�, to jeste�
�a�osnym, za�lepionym zazdro�ci� dupkiem!</p><p>Zerwa� si� do pozycji
siedz�cej, wypuszczaj�c kamie� z d�oni i dysz�c
ci�ko. Znowu wirowa�o mu w g�owie. Ukry� twarz w
d�oniach, pr�buj�c si� uspokoi�, ale nie potrafi�. To
co� siedzia�o w nim i musia�, musia� to z siebie
wyrzuci�! Ponownie z�apa� kamie� w spocon�
d�o� i �cisn�� go tak bardzo, �e niemal go
zmia�d�y�.</p><p>Jak w og�le mog�e�
pomy�le�, �e m�g�bym ci� zdradzi�? Przecie�
wiesz, �e nie widz� �wiata poza tob�! Nigdy, przenigdy bym
tego nie zrobi�! Dlaczego mi nie zaufa�e�? Dlaczego mnie o to
pos�dzi�e�? I nawet nie pozwoli�e�
wyja�ni�... nie da�e� mi �adnej szansy na obron�!
Sprawi�e� mi tylko cierpienie! Tak okrutne i bezsensowne...</p><p>Ponownie wypu�ci� klejnot,
czuj�c sp�ywaj�ce po policzkach �zy. Szybko wytar� je
wierzchem dr��cej d�oni i zapatrzy� si� w niepozorny,
le��cy na po�cieli kamie�. Pozostawa� ch�odny i
wygaszony. Jakby s�owa trafia�y w eter. Niewys�uchane.
Zignorowane.</p><p>Harry zagryz� warg� i
powoli wyci�gn�� r�k�, przybli�aj�c j�
do klejnotu. Po chwili cofn�� j�. Przez chwil�
wpatrywa� si� z zielon�, g�adk� powierzchni�, po
czym po raz trzeci chwyci� kamie� i wys�a� ostatni�
ju� wiadomo��:</p><p>Nie chc� si� z tob�
spotka�. Nie chce teraz z tob� rozmawia�. Po prostu... odwal
si�.</p><p>Wcisn�� klejnot
g��boko pod poduszk� i po�o�y� si�,
przykrywaj�c si� ko�dr� a� pod brod�. Nadal
si� trz�s�, ale by�o mu ju� lepiej. Wyrzuci� z
siebie przynajmniej niewielk� cz�� tego, co w nim
siedzia�o.</p><p>Potrzebuje czasu. Musi
przemy�le� kilka spraw. Odpocz��. Uspokoi� si�.</p><p>Zacisn�� mocno powieki i
skuli� si� w pozycji embrionalnej.</p><p>Teraz chcia� po prostu
zasn��. I chocia� na chwil� zapomnie�. Jutro...
mo�e b�dzie lepszy dzie�. Mo�e spojrzy na wszystko z innej
perspektywy. Mo�e to nie b�dzie a� tak bola�o. Tam w
�rodku.</p><p>Nie wiedzia� jednak, �e
jutro... jego �wiat roztrzaska si� na kawa�ki.</p><empty-line/><p>* "Sorry seems to be the hardest
word" by Blue feat. Elton John</p><p><strong>--- rozdzia� 49 ---</strong></p><p><strong>49. Silently broken</strong></p><p>I heard the words come out</p><p>Then you look at me</p><p>You're not shouting anymore</p><p>You're silently broken</p><p>I'd give anything now</p><p>To kill those words for you*</p><p>Kiedy Harry Potter, ucze�
sz�stego roku Szko�y Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, obudzi�
si� tego mro�nego, zimowego poranka, nie spodziewa� si�,
�e nadchodz�cy dzie�... b�dzie dniem, w kt�rym wszystko
si� zmieni. Nic nie zwiastowa�o tego, co mia�o
nadej��. Nie wydarzy�o si� nic szczeg�lnego.</p><p>Ani razu si� nie
potkn��, nie zapomnia� ksi��ek ani has�a do
Pokoju Wsp�lnego, nie pomyli� drogi, nie sp�ni� si� na
�adn� lekcj�, nie mia� pecha podczas zaj��.</p><p>Rano, przed wyj�ciem z
dormitorium, spojrza� jeszcze raz na zielony kamie�, ale nie
by�o na nim �adnej wiadomo�ci. Przez u�amek sekundy
poczu� wyrzuty sumienia, �e wys�a� wczoraj Severusowi
tak� litani� �al�w, ale bardzo szybko si� ich pozby�.
Nale�a�o mu si�! Najpierw wyobrazi� sobie, �e on i
Ginny robili w schowku "wiadomo-co", p�niej nie chcia�
nawet wys�ucha� jego wyja�nie�, a jeszcze p�niej...
zrobi� to, co zrobi�. I najwyra�niej nawet nie mia� zamiaru
przeprosi�!</p><p>To by�o najgorsze. Ta
�wiadomo��, �e po tym wszystkim, co razem przeszli, i
przeszkodach, kt�re pokonali, Severus nie m�g� mu zaufa� cho�by
na tyle, �eby Harry m�g� wyja�ni� mu, co zasz�o... I
ta my�l sprawia�a, �e czu� w sobie buzuj�ce
rozgoryczenie, kt�re od samego rana po�era�o mu wn�trzno�ci
i nie chcia�o wypu�ci� go ze swych szpon�w.</p><p>A dzisiaj czeka�a go lekcja
Eliksir�w... Naprawd� nie mia� poj�cia, jak j�
prze�yje. By� w takim stanie, �e je�eli tylko Snape
co� zrobi albo powie... to nie b�dzie potrafi� si�
powstrzyma� i odpysknie mu.</p><p>W takim w�a�nie, niezbyt
dobrym humorze, zszed� na �niadanie. Nie spodziewa� si�,
�e zobaczy znajom�, ciemn� sylwetk� po drugiej stronie
sali. To go troch� zaskoczy�o i pozbawi�o animuszu. Ale
postanowi�, �e nie da tego po sobie pozna�, i dumnym krokiem
ruszy� do sto�u Gryffindoru, ku siedz�cym ju� przy nim
Ronowi i Hermionie. Usiad� i przyci�gn�� do siebie
p�misek z jajecznic�, a nast�pnie zabra� si� za
jedzenie z tak� werw�, jakby nie mia� w ustach niczego od
tygodnia. W�a�ciwie tak si� troch� czu� po tym, jak
wczoraj zwymiotowa� wszystko, co mia� w �o��dku,
��cznie z sokami trawiennymi. Eliksir, kt�ry otrzyma� od
Snape'a, natychmiast z�agodzi� wszystkie skutki uboczne. Ale to,
�e mu go przys�a�, wcale nie znaczy�o, �e Harry mu tak
�atwo wybaczy. O, nie...</p><p>Kiedy by� w po�owie
�niadania, nie wytrzyma� i ciekawo��
zwyci�y�a. Rzuci� szybkie, ukradkowe spojrzenie w kierunku
sto�u nauczycielskiego. Severus nic nie jad�. I nie patrzy� na
niego. Siedzia� po prostu i wpatrywa� si� w odleg�y punkt
na przeciwleg�ej �cianie.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Co
te� to mog�o oznacza�? Spodziewa� si� raczej, �e
m�czyzna b�dzie mu rzuca� nieprzychylne spojrzenia, kt�re
nie zwiastowa�yby niczego dobrego.</p><p>Przy nast�pnym zerkni�ciu
musia� a� zamruga�. Snape siedzia� ze spuszczon�
g�ow� i wpatrywa� si� w swoje �niadanie. W prawej
r�ce trzyma� kieliszek, kt�rym nerwowo uderza� o blat
sto�u. Wygl�da�, jakby si� nad czym� zastanawia�.</p><p>Harry powr�ci� do swojego
posi�ku, ca�kowicie zaskoczony dziwnym zachowaniem
m�czyzny. Najbardziej znamienne by�o jednak to, �e Snape
nie spojrza� na niego ani razu, od kiedy tylko Harry zjawi� si�
na �niadaniu. Tak jakby wcale nie zauwa�y� jego obecno�ci.</p><p>Ch�opak odwr�ci�
g�ow� po raz trzeci i zauwa�y�, �e Severus...
znikn��. Rozejrza� si� po sali i dostrzeg� czarn�
peleryn� znikaj�c� za drzwiami znajduj�cymi si� za sto�em
nauczycielskim. Z kie�kuj�cym w sercu niepokojem i zaciekawieniem,
doko�czy� �niadanie i wraz z Ronem ruszy� na
Wr�biarstwo.</p><p>Nie potrafi� si� jednak na
niczym skupi�. Wci�� przypomina� sobie wczorajszy
dzie�, ogromny b�l, o kt�rym nie chcia� pami�ta�, a
tak�e wzrok Severusa... Le�a� w iluzorycznej trawie z
r�kami pod�o�onymi pod g�ow�, wpatrywa� si�
w usiane gwiazdami sklepienie, lecz nie widzia� ani gwiazd, ani planet,
ani ich zale�nych wobec siebie ruch�w... widzia� jedynie
pozbawion� wszelkich uczu� twarz i zastanawia� si�, czy
kiedy� uda mu si� wyrzuci� ten obraz z g�owy, czy te�
b�dzie on go prze�ladowa� ju� do ko�ca.</p><p>- Mars p�onie niezwykle jasno -
dotar� do niego tajemniczy g�os Firenzo. - Widzicie, jak
emanuj�cy z niego blask tworzy j�zyki ognia? Jest niespokojny.
Zapowiada wielkie zmiany. Zmiany, kt�re dotkn� nas wszystkich.</p><p>Le��cy obok Harry'ego Ron
zachrapa� i gdzie� po lewej stronie rozleg�y si� oburzone
szepty Lavender i Parvati, ale Harry w og�le nie zwraca� na to uwagi,
poniewa� jego my�li wci�� kr��y�y
zupe�nie gdzie indziej.</p><p>Nie mia� poj�cia, jak
uda�o mu si� przetrwa� pierwsze dwie lekcje. Przez ca�y
czas by� tak zamy�lony, �e w og�le nawet nie pami�ta�,
co robili na Transmutacji. Kiedy dotar� na obiad, rzuci� tylko jedno
kr�tkie spojrzenie na st� nauczycielki i widz�c, �e nie ma przy
nim Snape'a, odetchn�� z ulg�. Zaraz po obiedzie mia�y
by� Eliksiry i Harry na sam� my�l o tym, �e b�dzie
musia� spotka� si� dzisiaj z tym draniem, czu� dziwny
u�cisk w �o��dku, kt�ry nie pozwoli� mu prze�kn��
ani k�sa.</p><p>Po obiedzie zabra� swoj�
torb� i wraz z Ronem i Hermion� ruszy� na d� do loch�w.
Klasa ju� by�a otwarta. Przybywaj�cy na lekcj� uczniowie
wchodzili do �rodka i siadali przy swoich �awkach. Harry
pozwoli�, aby Ron i Hermiona go wyprzedzili i weszli pierwsi,</p><p>a sam zatrzyma� si�
tu� przed drzwiami, czuj�c nag�y, niewyt�umaczalny strach.
Dziwne przeczucie, kt�re sprawi�o, �e si� zawaha� i przez
kilka chwil zastanawia� si�, czy powinien wej��... Ju�
mia� kiedy� takie przeczucie. W dniu, w kt�rym Snape zmusi� go
do wypicia eliksiru Desideria Intima... Wtedy je zignorowa� i
sko�czy�o si�... c�, trudno okre�li�, jak. Ale
na pewno tamta decyzja zmieni�a wszystko...</p><p>- Wchodzisz, czy zamierzasz tak
sta� jak ko�ek? - rozleg� si� za jego plecami g�os
Zabiniego.</p><p>Harry wzdrygn�� si� i
potrz�sn�� g�ow�.</p><p>Nie, to by�o g�upie. Co
jeszcze gorszego mog�oby si� sta�?</p><p>Wzi�� g��boki
oddech i... wszed� do klasy.</p><p>Snape sta� ju� przy swoim
biurku, przerzucaj�c nerwowo jakie� le��ce na nim papiery.
Harry usiad� w �awce, czuj�c dziwne napi�cie w okolicach
�o��dka. Wyj�� sw�j kocio�ek,
mosi�n� wag�, odwa�niki oraz ksi��ki i
ustawi� wszystko na stoliku, staraj�c si� w og�le nie
spogl�da� na majacz�cego w drugim ko�cu sali
m�czyzn�, poniewa� za ka�dym razem, kiedy jego wzrok
przypadkowo muska� ciemn�, wysok� sylwetk�, co�
si� w nim szarpa�o gwa�townie do przodu i mia� problem z
zapanowaniem nad tym.</p><p>Po pewnym czasie, kiedy w klasie
nadal panowa� niewielki szum zwi�zany z przygotowywaniem si�
uczni�w do lekcji, Snape nagle trzasn�� d�oni� w biurko z
tak� si��, �e wszyscy podskoczyli i spojrzeli na niego z
przestrachem.</p><p>- Cisza! Nie �ycz� sobie
�adnych szmer�w ani szept�w na dzisiejszej lekcji. Ka�dy, kto odezwie
si� bez pytania, zostanie ukarany. Ju� do�� wam pob�a�a�em.
Koniec z tym!</p><p>Uczniowie popatrzyli po sobie z
zaskoczeniem. Snape zawsze by� surowy na lekcjach, ale dzisiejsza
zapowiada�a si� wyj�tkowo... m�cz�co.</p><p>Ron pochyli� si� do
Harry'ego i wyszepta�:</p><p>- A mo�emy w og�le
oddycha�?</p><p>- Albo ja m�wi� niewyra�nie,
Weasley, albo jeste� zbyt t�py, aby zrozumie� najprostsz�
instrukcj� - warkn�� Snape, wbijaj�c w Rona ostre
spojrzenie. - Gryffindor traci dziesi�� punkt�w.</p><p>Ron poczerwienia� i natychmiast
si� wyprostowa�, a od sto�u �lizgon�w dobieg�
rozbawiony chichot Pansy Parkinson. Tn�ce spojrzenie m�czyzny
przenios�o si� na dziewczyn�.</p><p>- Pani r�wnie� to dotyczy, panno
Parkinson. Slytherin traci dziesi�� punkt�w.</p><p>Wyrazy twarzy Gryfon�w mo�na
by�o opisa� jedynie jako wyra�aj�ce ca�kowite
os�upienie. Zreszt� �lizgoni wygl�dali na jeszcze bardziej
wstrz��ni�tych. Szczeg�lnie Pansy, kt�ra zacisn�a
usta i wpatrywa�a si� w Snape'a z takim niedowierzaniem, jakby
w�a�nie o�wiadczy� jej, �e Miko�aj nie istnieje.</p><p>Siedz�cy po obu stronach
Harry'ego Ron i Hermiona wymienili zdumione spojrzenia.</p><p>"Co w niego
wst�pi�o?" - pomy�la� Harry, ca�kowicie
zaskoczony zachowaniem Snape'a. Severus wydawa� si� by�
w�ciek�y na ca�y �wiat. Dlaczego? To przecie� Harry
powinien by� w�ciek�y. Nic si� tu nie zgadza�o.</p><p>- Czy jest jeszcze kto�, kto nie
zrozumia� polecenia? - zapyta� m�czyzna, przesuwaj�c
wzrokiem po oszo�omionych twarzach uczni�w. Harry nie wiedzia�, jak
Snape to zrobi�, ale w jaki� niezwyk�y spos�b... ciemne spojrzenie
omin�o go. Na pewno dotar�o do siedz�cej obok Hermiony,
ale p�niej natychmiast przenios�o si� na Rona, tak jakby Harry
by� tylko powietrzem. - Doskonale - warkn�� nauczyciel,
wyci�gaj�c r�d�k� i machaj�c ni� w
stron� tablicy. - Eliksir odm�adzaj�cy. Ingrediencje i spos�b
przyrz�dzania macie na tablicy. Sprawdz� wasze wyniki pod koniec
zaj��. A teraz zabierajcie si� do roboty. Je�eli poziom
waszych eliksir�w b�dzie tak samo �a�osny, jak podczas ostatniej
lekcji, znajd� spos�b, aby wyegzekwowa� wasz� popraw�. I to
nie b�dzie przyjemne. - Po tych s�owach opad� na krzes�o i
przysun�� do siebie gruby plik pergamin�w.</p><p>Uczniowie przez jaki� czas po
prostu spogl�dali na siebie w ciszy, zanim z wahaniem zacz�li
wstawa� i udawa� si� po sk�adniki eliksiru. Nikt nie
rozmawia�. Je�eli chcia� o co� zapyta�, to wola�
pokaza� to na migi ni� narazi� si� na utrat� punkt�w.</p><p>Harry sieka� korzenie imbiru z
tak� z�o�ci�, �e zrobi� z nich niemal
miazg�. Denerwowa�o go zachowanie Severusa. Denerwowa�o go,
poniewa� kompletnie nie wiedzia�, co o nim my�le�. Dlaczego,
do diab�a, przez ca�y dzie� nic mu nie odpowiedzia� przez
kamie�? No, ale w ko�cu Harry kaza� mu si�
"odwali�". I wygl�da�o na to, �e chyba po raz
pierwszy Snape naprawd� si� "odwali�". Czy to dlatego
by� taki w�ciek�y?</p><p>N� wypad� z d�oni
Harry'ego i z brz�kiem wyl�dowa� na pod�odze. W
panuj�cej w klasie ciszy ten d�wi�k wyda� si� tak
g�o�ny, �e wszyscy rozejrzeli si�, zdezorientowani, w
poszukiwaniu jego �r�d�a.</p><p>- Cholera! - zakl�� pod
nosem Harry, schylaj�c si� i podnosz�c n� z pod�ogi.
S�ysza�, jak stoj�ca obok Hermiona wci�ga gwa�townie
powietrze, ale mia� to gdzie�.</p><p>"Niech tylko spr�buje mi
co� powiedzie�..." - pomy�la�, podwijaj�c
r�kawy, tak jakby szykowa� si� do pojedynku i powracaj�c do
siekania korzenia. Ale Mistrz Eliksir�w nie odezwa� si�. Harry
widzia� k�tem oka, jak Snape opuszcza g�ow� i ponownie
spogl�da na le��ce przed sob� pergaminy.</p><p>- Mo�e mu ju� przesz�o
- szepn�� cicho Ron, pochylaj�c si� do Harry'ego.</p><p>- Gryffindor traci dziesi��
punkt�w, Weasley - odezwa� si� Snape, nawet nie podnosz�c
g�owy.</p><p>Uszy Rona zrobi�y si�
czerwone, a Hermiona zmarszczy�a brwi. Harry jeszcze mocniej
�cisn�� trzymany w r�ku n�.</p><p>"Co on sobie
wyobra�a?" - pomy�la� ze z�o�ci�. -
"Dlaczego nie zwr�ci� mi uwagi?"</p><p>Harry nie potrafi� tego
rozgry��. Kusi�o go, by przekona� si�, co m�g�by
zrobi� i jak daleko si� posun��, zanim Snape okaza�by,
�e w og�le dostrzega jego obecno��. Ale nie mia� zamiaru
tego sprawdza�. Wola� nie ryzykowa�. Nie na lekcji.</p><p>Nie chcia� si� do tego
przed sob� przyzna�, ale czu�... rozczarowanie.
G��boko w najdalszym zakamarku serca wyobra�a� sobie ten
dzie� zupe�nie inaczej. My�la�, �e Snape
b�dzie... mia� wyrzuty sumienia albo co� takiego. �e w
jakikolwiek spos�b, cho�by najmniej widoczny... oka�e skruch� za
to, co zrobi�. A mo�e nawet... chocia� spr�buje go
przeprosi�.</p><p>Ale nie. On postanowi�
zachowywa� si� jak sko�czony dupek! Jakby kompletnie mu nie
zale�a�o.</p><p>Harry dopiero po kilku chwilach
zorientowa� si�, �e wpatruje si� w sw�j kocio�ek
nieobecnym wzrokiem i �e ju� dawno powinien doda� do wywaru posiekany
imbir. Jednak zanim zd��y� nadrobi� zaleg�o�ci,
us�ysza�, jak krzes�o Snape'a odsuwa si�, a nauczyciel
wstaje i rusza na obch�d pomi�dzy �awkami. Wszyscy uczniowie
natychmiast pochylili si� nad swoimi kocio�kami tak nisko, jakby to,
co w�a�nie robili, poch�ania�o ich bez reszty.</p><p>Harry k�tem oka widzia�,
�e Snape uwa�nie zagl�da do ka�dego mijanego kocio�ka
i spi�� si� ca�y, kiedy pomy�la�, �e zaraz
dotrze r�wnie� do niego.</p><p>- Radz� ci si�
wzi�� do roboty, Longbottom - wycedzi� m�czyzna,
rzucaj�c okiem na eliksir Neville'a i krzywi�c si� z niesmakiem.
- Chyba, �e znowu masz ochot� si� czego� napi�?</p><p>Ch�opiec zblad� i
zacisn�� dr��ce usta, wbijaj�c rozbiegany wzrok w
m�tny wywar, kt�ry bulgota� w kocio�ku.</p><p>Harry s�ysza�, jak Severus
rzuca k��liwe uwagi niemal ka�dej osobie, do kt�rej podchodzi,
a� w ko�cu zatrzyma� si� za plecami Rona i pochyli�
nad jego eliksirem.</p><p>- Ca�kowita pora�ka,
Weasley - mrukn�� Snape, wyci�gaj�c r�d�k�.
- Evanesco. Prosz� zacz�� od pocz�tku.</p><p>Ron otworzy� usta i z
os�upieniem wpatrywa� si� w sw�j pusty kocio�ek. Harry nie
m�g� uwierzy�, �e Snape usun�� jego prac�.
Przecie� eliksir Rona wcale nie by� gorszy od jego. Wr�cz
przeciwnie. By� znacznie lepszy.</p><p>Harry zacisn�� z�by i
wrzuci� do swojego wywaru posiekany korze�. Wiedzia�, �e
jest na to za p�no. Jego eliksir by� ju� ca�kowicie
spartaczony.</p><p>Skoro Snape tak potraktowa�
Rona, to co dopiero powie o jego wywarze... Jednak, ku os�upieniu
Harry'ego, m�czyzna omin�� go, w og�le nie
zatrzymuj�c si� przy jego kocio�ku. Ba, nawet nie
spogl�daj�c w stron� Harry'ego! Jednak zanim ch�opak
zd��y� przetrawi� t� sytuacj�, Snape
zatrzyma� si� ju� przy Hermionie.</p><p>Harry zauwa�y�, �e
kolor wywaru Gryfonki by� nieco zbyt jasny, ale poza tym by�
przyrz�dzony niemal perfekcyjnie. Jakie� wi�c by�o jego
zdziwienie, kiedy nauczyciel wyci�gn�� r�d�k� i
wycedzi�:</p><p>- �le! Evanesco! Prosz�
zacz�� od nowa. Kto by pomy�la�, �e taka prymuska woli
marnowa� czas na bezowocne imprezowanie zamiast si� uczy�?</p><p>To by� cios poni�ej pasa,
pomy�la� Harry, spogl�daj�c na ca�kowicie
oszo�omion� przyjaci�k�. Hermiona wygl�da�a tak,
jakby mia�a si� rozp�aka�. Snape jeszcze nigdy nie
wyczy�ci� jej kocio�ka.</p><p>- Na co czekacie? - warkn��
m�czyzna, widz�c �e zar�wno Ron, jak i Hermiona po prostu
stoj� i zszokowani wpatruj� si� w swoje puste kocio�ki. -
Jazda po sk�adniki! - Po tych s�owach odwr�ci� si� na
pi�cie i ruszy� z powrotem do swojego biurka.</p><p>Harry stara� si�
unika� zdumionego wzroku przyjaciela, kiedy Ron bez s�owa ruszy�
do sk�adziku, odprowadzany r�wnie zaskoczonymi spojrzeniami
pozosta�ych uczni�w, lecz Hermiona pozosta�a na miejscu. Nie
patrzy�a ju� jednak w sw�j kocio�ek, ale na Harry'go. I na
Snape'a. I wygl�da�a tak, jakby si� nad czym�
g��boko zastanawia�a.</p><p>"Tylko nie znowu to!",
pomy�la� z rozpacz� Harry. Wcale nie mia� ochoty
przechodzi� przez to po raz kolejny. Na szcz�cie po chwili
Hermiona spu�ci�a g�ow� i ruszy�a za Ronem do
sk�adziku, a Harry odetchn�� z ulg�. Przynajmniej na chwil�.</p><p>Wiedzia�, dlaczego Snape to
zrobi�... a przynajmniej domy�la� si�. To przecie�
cz�ciowo przez nich wydarzy�o si� to wszystko. Ale
�eby potraktowa� ich z tego powodu w taki pod�y spos�b? Snape
naprawd� przechodzi� dzisiaj samego siebie!</p><p>Harry zagryz� warg� i
podni�s� g�ow�, spogl�daj�c na siedz�cego przy
biurku i skrobi�cego po pergaminie m�czyzn�.</p><p>Ze Snape'em dzia�o si�
co� naprawd� niedobrego. Harry widzia� to w ka�dym jego
ge�cie, s�ysza� w ka�dym s�owie, ale nie potrafi�
tego okre�li�. My�la�, �e Severus jest po prostu
z�y, ale to by�o co� innego...</p><p>Zmru�y� oczy i
dok�adniej przyjrza� si� d�oniom m�czyzny.
Wydawa�y si� pewne, kiedy sun�y po pergaminie, ale teraz
widzia�, �e to tylko pozory. Dr�a�y. I wydawa�o
si�, �e Snape nie do ko�ca panuje nad ruchami... Tak jakby
co� go bardzo niepokoi�o albo mo�e...</p><p>Czuj�c, �e jego serce
przyspiesza, spojrza� wy�ej, na pochylon� nad biurkiem twarz
m�czyzny. By�a spi�ta, a cienkie usta zaci�ni�te
tak bardzo, �e wydawa�y si� sklejone ze sob� w jedn�,
blad� lini�. Czarne oczy nie �ledzi�y tekstu. By�y
rozbiegane, tak jakby Severus nie wiedzia�, w kt�r� stron�
patrze�. W pewnym momencie spojrza� na Harry'ego k�tem oka i
natychmiast ponownie spu�ci� wzrok. Jego ruchy sta�y si�
jeszcze sztywniejsze. Przez kilka chwil po prostu stuka� pi�rem w jedno i
to samo miejsce na pergaminie, po czym odrzuci� je i zacz��
przek�ada� papiery, jakby sam do ko�ca nie zdawa� sobie
sprawy z tego, co robi. Harry jeszcze raz spojrza� na jego d�onie.
D�ugie palce zwiera�y si� i rozprostowywa�y.</p><p>Snape wygl�da� jak
kto�... jak kto�...</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�.</p><p>Nie, to niemo�liwe...</p><p>Czy�by Snape mia� wyrzuty
sumienia? Dlaczego w og�le na niego nie patrzy i zachowuje si� tak, jakby
Harry nie istnia�? Omija go, nie zwraca na niego uwagi i nie potrafi w
og�le mu spojrze� w oczy... Czy�by to z powodu tego, �e... o
bogowie! ...�e najprawdopodobniej nie chce sobie przypomina� krzywdy,
kt�r� mu wyrz�dzi�? O to w�a�nie chodzi? Teraz, kiedy
tak na to spojrza�, wydawa�o si� to oczywiste... My�la�,
�e Snape jest w�ciek�y i tak... by� w�ciek�y, ale
z powodu tego, �e chyba po raz pierwszy w �yciu czu� co�
takiego, jak wyrzuty sumienia. A przynajmniej tak to wygl�da�o.</p><p>Harry po prostu czasami
zapomina�, �e Severus to nie jest... ktokolwiek. Trzeba go
mierzy� inn� miark�. To nie jest Ron, kt�ry, gdy czuje si�
winny, po prostu chodzi ze spuszczon� g�ow� i mamrocze
przeprosiny. Severus jest kim�, kto nie potrafi przeprosi�, kto nie
wie, jak przeprosi�... b�dzie to raczej w sobie dusi�,
b�dzie reagowa� w�ciek�o�ci� i wy�ywa�
si� na wszystkich wok�, nie potrafi�c okre�li� tego
dziwnego uczucia, kt�re nim miota.</p><p>Ale... czy on w og�le jest zdolny do
takich uczu�?</p><p>To by�o zbyt zagmatwane! A
je�eli to nie tak? Je�eli po prostu wmawia sobie, �e tak jest,
poniewa� chcia�by, �eby tak by�o?</p><p>Harry spu�ci�
g�ow�. Przed jego oczami znowu pojawi�a si� pozbawiona
jakichkolwiek emocji twarz i ciemne oczy wpatruj�ce si� w niego bez
�ladu uczucia.</p><p>To dziwne, ale teraz, kiedy
przynajmniej domy�la� si� powod�w takiego zachowania Snape'a,
czu� co� na kszta�t satysfakcji.</p><p>Dobrze mu tak! Niech zobaczy, jak to
jest! Nale�y mu si�! Niech tym razem to on troch�... pocierpi!
Przynajmniej przez chwil�!</p><p>Ron i Hermiona wr�cili ze
sk�adziku i ponownie zabrali si� za przygotowywanie eliksiru,
chocia� w ich ruchach by�a jedynie rezygnacja. Wiedzieli, �e nie
zd��� uwarzy� wywaru przed ko�cem zaj��, i
nawet si� nie starali. Hermiona sta�a przygn�biona nad swoim
kocio�kiem, a Ron co chwil� rzuca� Mistrzowi Eliksir�w w�ciek�e
spojrzenia i Harry, obserwuj�c zachowanie swoich przyjaci�,
czu� coraz wi�ksz� z�o�� na Snape'a.
Niewa�ne jakie pobudki nim kierowa�y, nie powinientak traktowa�
jego przyjaci�.</p><p>Skoro chce si�
wy�ywa�, to prosz� bardzo, r�wnie dobrze mo�e
wy�y� si� na nim. W ko�cu ju� si� do tego
przyzwyczai�...</p><p>- Czas dobieg� ko�ca -
zabrzmia� dono�ny g�os Mistrza Eliksir�w. M�czyzna
podni�s� si� z miejsca i ruszy� na obch�d. Niemal ka�dy, do
kogo podchodzi�, ko�czy� z "N�dznym" i
wyczyszczonym kocio�kiem, co w przypadku �lizgon�w by�o
najgorszym wynikiem w historii. Najni�sz� ocen�, kt�r�
zazwyczaj otrzymywali, by� "Zadowalaj�cy". Nie byli
r�wnie� przyzwyczajeni do z�o�liwych komentarzy, kt�rymi
obdarza� ich nauczyciel. Pansy Parkinson, kiedy Snape wyczy�ci�
jej kocio�ek, by�a tak wstrz��ni�ta, �e po prostu
sta�a przez kilka dobrych chwil i wygl�da�a tak, jakby kto�
przypadkiem trafi� j� zakl�ciem parali�uj�cym.</p><p>Gryfoni, widz�c co si�
dzieje, spogl�dali po sobie z przera�onymi minami. Skoro Snape
traktowa� tak �lizgon�w, to co dopiero b�dzie, kiedy dotrze do
nich...</p><p>- Thomas, to, co znajduje si� w
twoim kocio�ku, nie nadaje si� nawet do wylania do �cieku.
"Troll" i minus pi�tna�cie punkt�w. Evanesco!</p><p>Dean zagryz� buntowniczo
warg� i wbi� spojrzenie w �awk�.</p><p>- Finningan... Skoro co� tak
banalnego jak proste trzymanie si� instrukcji jest zbyt du�ym
wyzwaniem dla twoich zdolno�ci pojmowania, zaczynam �ywi�
powa�ne w�tpliwo�ci co do sensu twojej dalszej edukacji w tej
szkole. By� mo�e b�dziesz musia� w najbli�szym czasie
rozejrze� si� za zaj�ciem bardziej dla siebie adekwatnym...
Filch nie radzi ju� sobie z obowi�zkami i przyda�by mu si�
pomocnik. Czy mam mu przekaza�, �e jeste� zainteresowany?</p><p>Seamus zarumieni� si� i
zacisn�� pi�ci. Wygl�da� tak, jakby chcia�
co� odpowiedzie�, ale �widruj�ce spojrzenie, kt�re
wbija� w niego nauczyciel, skutecznie powstrzyma�o go od tak
nierozwa�nego kroku.</p><p>- Brown... rozumiem, �e nauka
Eliksir�w nie jest dla ciebie a� tak pasjonuj�cym zaj�ciem jak
malowanie paznokci, jednak nalegam, aby� si� do niej
przy�o�y�a, w przeciwnym razie nie zechce ci� nawet kto�
pokroju Longbottoma.</p><p>Lavender by�a tak czerwona,
i� wydawa�o si�, �e z jej w�os�w unosi si� para.</p><p>Harry patrzy� na to wszystko i
po prostu nie m�g� uwierzy�... Snape jeszcze nigdy nie by�
a� tak chamski. Z jego ust s�czy� si� jad,
prze�eraj�c wszystko, z czym tylko mia� kontakt.
Wygl�da� tak, jakby kompletnie nad sob� nie panowa�. Jakby
ten gniew, kt�ry czu�, ta burza, kt�ra w nim szala�a, unosi�a go
na swych falach i wyp�ywa�a z niego w potoku k�saj�cych
s��w, kt�rymi obrzuca� ka�dego, kogo tylko m�g� nimi
dosi�gn��.</p><p>I Harry domy�la� si�
powodu takiego zachowania, ale, do diab�a, wcale nie zamierza� na to
pozwala�! To by�a sprawa pomi�dzy nimi! Snape nie mia�
prawa wci�ga� w to innych i wy�adowywa� na nich swojej
frustracji!</p><p>- Longbottom! - Ostry g�os
Snape'a przerwa� rozmy�lania Harry'ego, �ci�gaj�c jego
wzrok ku �awce Neville'a, przed kt�r� zatrzyma� si�
nauczyciel. Zobaczy� autentyczny strach w oczach ch�opaka, a wyraz
okrucie�stwa, kt�ry widzia� na twarzy Mistrza Eliksir�w,
sprawi�, �e Harry'ego ogarn�y bardzo z�e przeczucia.
- Co to ma by�? - wycedzi� Snape.</p><p>- Eliksir...
od-odm�adzaj�-j�cy - wymamrota� ch�opiec.</p><p>- To ma by� eliksir? W takim
razie chyba nigdy �adnego nie widzia�e�. To s� pomyje, a
nie eliksir. Kolejna pora�ka, Longbottom. Mam dosy� twojej
nieudolno�ci. Jeste� najbardziej �a�osnym uczniem, jaki
kiedykolwiek trafi� do Hogwartu! - S�owa uderza�y jak bicz i po
ka�dym smagni�ciu Neville kuli� si� coraz bardziej, nie
wiedz�c, gdzie podzia� wzrok.</p><p>Harry us�ysza�, jak
siedz�ca obok niego Hermiona wci�ga z oburzeniem powietrze, ale
niemal to do niego nie dotar�o. W jego sercu wzbiera�a twarda, zimna
masa, kt�r� ostre s�owa i zachowanie Snape'a ociosywa�o w
gotow� do wystrzelenia strza��. Napi�te jak ci�ciwy
�uku nerwy z trudem utrzymywa�y j� na miejscu.</p><p>- Twoja g�upota i
nieudolno�� ju� dawno przekroczy�y jakiekolwiek dozwolone
normy. Okrywasz ha�b� nasz� szko��. Okrywasz
ha�b� ca�y czarodziejski �wiat - ci�gn��
okrutnie Severus, wpatruj�c si� w skulonego ch�opca wzrokiem
przepe�nionym lodowat� nienawi�ci� i absolutn�
pogard�. - Nie b�d� d�u�ej tolerowa� twojej
ignorancji i skrajnego imbecylizmu. Najwidoczniej jedynym sposobem, aby
ci� czegokolwiek nauczy�, jest pozwolenie, aby� na w�asnej
sk�rze przekona� si� o konsekwencjach swojej g�upoty. Wypijesz
te pomyje, kt�re uwarzy�e�. Mo�e kiedy kolejny raz zakosztujesz
swojej pora�ki, zaczniesz u�ywa� m�zgu zgodnie z jego
przeznaczeniem. Oczywi�cie je�eli go w og�le posiadasz, a mam co do
tego powa�ne w�tpliwo�ci. - Mistrz Eliksir�w
u�miechn�� si� pogardliwie, widz�c skrajne
przera�enie, maluj�ce si� na twarzy ucznia.</p><p>- Nie.... - j�kn�a
cicho Hermiona, a d�onie Harry'ego mocno zacisn�y si� w
pi�ci. Trawi�a go lodowata gor�czka. Jego cia�o
dr�a�o z gniewu.</p><p>Wtedy Neville rzuci� mu szybkie
spojrzenie, pe�ne niemego b�agania o pomoc, o ratunek.</p><p>To by�o jak
naci�ni�cie na spust.</p><p>- Ja to wypij�! -
o�wiadczy� Harry. G�o�no i zdecydowanie. Strza�a
zosta�a wypuszczona. Wszystkie oczy skierowa�y si� na niego.
Severus zesztywnia� i przez chwil� po prostu sta� bez ruchu.
Harry wiedzia�, �e by�a to zbyt jawna prowokacja, aby
m�czyzna m�g� j� zignorowa�, szczeg�lnie �e
uczniowie ju� zaczynali zerka� na siebie pytaj�co,
zastanawiaj�c si� najwyra�niej nad tym, dlaczego nauczyciel nie
reaguje.</p><p>W ko�cu bardzo powoli si�
odwr�ci�. Ich spojrzenia skrzy�owa�y si� i Harry
dozna� dziwnego wra�enia, jakby w powietrzu pojawi�y si�
iskry. Co� w czarnych oczach zadr�a�o przez chwil�, zanim
przykry�y je burzowe chmury. To nie by�o dobre spojrzenie. Wr�cz
przeciwnie. Zwiastowa�o prawdziw� nawa�nic�.</p><p>- Nie wtr�caj si�, Potter!
- wysycza� Mistrz Eliksir�w g�osem tn�cym niczym ostrze
skalpela.</p><p>- Nalej mi troch� eliksiru,
Neville. - Harry z trudem wyrwa� wzrok spod wp�ywu
sztyletuj�cych go oczu nauczyciela i spojrza� na zatrwo�onego
przyjaciela. - I podaj mi go. - K�tem oka zobaczy�, jak twarz Snape'a
staje si� czerwona z w�ciek�o�ci.</p><p>- Niczego nie b�dziesz pi�!
- rykn��, a cz�� uczni�w skuli�a si� tak
bardzo, �e niemal wpe�z�a pod �awki. - Ten eliksir wypije
Longbottom!</p><p>Harry spojrza� twardo na
Severusa.</p><p>- Kaza� mi ju� pan pi�
r�ne �wi�stwa... Co za r�nica?</p><p>Trafi�. Oczy Snape'a
rozszerzy�y si� na moment i co� w nich zosta�o zburzone.
Harry widzia�, jak wali si� i ods�ania co�, co nie powinno
zosta� uwolnione.</p><p>- Nie przejmuj si�, Neville -
kontynuowa� spokojnie Harry, widz�c �e Gryfon spogl�da raz
na niego, raz na Snape'a, nie wiedz�c, co ma robi�. - Po prostu podaj
mi eliksir.</p><p>Po tych s�owach ponownie
zerkn�� na Mistrza Eliksir�w, kt�ry wygl�da� tak, jakby
mia� zaraz eksplodowa� z w�ciek�o�ci. Emanowa�
ni� z tak� intensywno�ci�, i� mo�na jej by�o
niemal dotkn��.</p><p>- Nie wa� si� ruszy�
nawet jednym palcem, Longbottom. Spr�buj to zrobi�, a go stracisz.</p><p>Neville zrobi� si� niemal
bia�y i natychmiast cofn�� r�k�, kt�r� ju�
si�ga� po pr�b�wk�.</p><p>- Je�eli chce pan mie�
koz�a ofiarnego, to r�wnie dobrze mog� nim by� ja. - Ostatnie
s�owo Harry wym�wi� z naciskiem, a jego oczy b�ysn�y
stalowym zdecydowaniem. - A je�eli ma pan z�y humor, to powinien pan
o tym z kim� porozmawia�, a nie wy�ywa� si� na
uczniach. To w bardzo z�ym gu�cie.</p><p>- Jak �miesz...? -
zacz�� m�czyzna, lecz Harry nie pozwoli� mu
doko�czy�.</p><p>- Nie pozwol� panu
zn�ca� si� nad moimi przyjaci�mi! - wyrzuci� z
siebie, prawie krzycz�c. Wiedzia�, �e wszyscy patrz� na
niego tak, jakby postrada� zmys�y. Postawi� si� Snape'owi.
Snape'owi, kt�ry by� w takim nastroju. To by�o prawie samob�jstwo.
Wiedzia�, �e tak my�l�. Ale jego to nie obchodzi�o.</p><p>Mi�nie twarzy Snape'a
dr�a�y. Widzia� �y�� pulsuj�c�
w�ciekle na jego skroni, a w k�cikach ust co�, co
przypomina�o pian�.</p><p>- Ty mi "nie pozwolisz"? -
Zajad�o��, z jak� Snape wyplu� z siebie te s�owa,
mog�aby stopi� �elazo. - A co ty mo�esz zrobi�,
Potter? Nie masz tu �adnej w�adzy! Nic nie mo�esz! - Kpina w
g�osie m�czyzny by�a niemal namacalna. Zawis�a w
powietrzu, �miej�c si� Harry'emu w twarz.</p><p>- Och, mog� wi�cej ni�
si� panu wydaje... - wycedzi� Harry, odpieraj�c mordercze
spojrzenie, kt�re wbija� w niego Snape. Tak jakby wzrokiem chcia� mu
przekaza� ukryte za s�owami znaczenie. Ale albo nie robi�o ono
na m�czy�nie �adnego wra�enia, albo
rozw�cieczy�o go tylko jeszcze bardziej, gdy� po chwili
odezwa� si� chrapliwym g�osem:</p><p>- Czy�by? Nie wydaje mi
si�, Potter. Nie ma dla mnie �adnego znaczenia, co zrobisz lub
powiesz. Twoje zarozumialstwo...</p><p>- Dla ciebie mo�e nie -
przerwa� mu Harry, czuj�c jak rozbudzony potw�r przejmuje nad nim
kontrol�. Czara si� przepe�ni�a i jej zawarto��
wla�a si� do jego umys�u, odbieraj�c mu rozs�dek,
opanowanie i zrywaj�c wszystkie hamulce. - Ale dla profesora Dumbledore'a
rzeczy, kt�re mam do powiedzenia, na pewno by�yby niezwykle
interesuj�ce.</p><p>Dostrzeg� jasny, gwa�towny
rozb�ysk w czarnych oczach. Tak nag�y, jakby przeci�a je
b�yskawica. Obaj p�dzili teraz po niezwykle stromym zboczu. I nie by�o
ju� niczego, co mog�oby ich zatrzyma�.</p><p>Snape rzuci� si� do przodu,
opar� d�onie na �awce Harry'ego i uderzy� w niego wzrokiem
pe�nym lodowatej nienawi�ci i strzelaj�cego p�omieniami
a� pod sufit sza�u. Wzrokiem cz�owieka, kt�ry ju� dawno
przekroczy� granice furii i znalaz� si� daleko po drugiej
stronie.</p><p>- Grozisz mi, Potter? A kim ty
jeste�, �eby mnie szanta�owa�? W og�le si� nie
liczysz! Nic mnie nie obchodzisz! Ani ty, ani twoje zdanie! Jeste� tylko
�a�osn� kopi� swojego skretynia�ego ojca! Niczym wi�cej!
- S�owa uderza�y mocno i wbija�y si� niezwykle
g��boko. Harry mia� wra�enie, �e zaczyna traci�
oddech. - Masz si� za kogo� wyj�tkowego? My�lisz, �e
kogokolwiek obchodzisz? Wbij sobie wreszcie do g�owy, �e jeste�
n�dznym, bezwarto�ciowym, nic nieznacz�cym zerem! �e
jeste� i zawsze b�dziesz dla mnie nikim! Rozumiesz? Nikim!</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si� gwa�townie. Poczu� nag�y, niewyobra�alny b�l w
klatce piersiowej, jakby te s�owa przebi�y wszystkie bariery i
rozerwa�y jego serce na kawa�eczki. Nie m�g� oddycha�,
mia� wra�enie, �e jego p�uca szarpn�y si�
spazmatycznie i przesta�y funkcjonowa�. Co� w nim umar�o.
Nagle i nieodwracalnie.</p><p>Nikim...</p><p>Nikim...</p><p>Nikim...</p><p>To pojedyncze, niepozorne s�owo
wibrowa�o wok� niego, coraz g�o�niej i
g�o�niej...</p><p>Zawsze mia� jeszcze
nadziej�... A teraz... teraz nie pozosta�o mu nic. Tylko prawda,
rzucona prosto w twarz. Jakby nic si� nie liczy�o. Nic, co przez te
wszystkie miesi�ce... nic.</p><p>"Niech to przestanie tak
bole�..." - pomy�la�, a obraz przed jego oczami zacz��
si� rozmazywa�. - "Niech to zniknie! Nie chc� tego
czu�. Nie chc�!"</p><p>Snape nadal co� m�wi�, ale
nie by�o ju� serca, w kt�re s�owa mog�yby si�
wbi� i trafia�y jedynie w pustk�.</p><p>Harry poczu�, �e po jego
policzkach sp�ywa co� gor�cego i wilgotnego.</p><p>- ...i kiedy wreszcie to sobie
zapami�t... - Mistrz Eliksir�w urwa� tak nagle, jakby
po�kn�� j�zyk. Harry pomimo mg�y przed oczami
zobaczy�, �e oczy Severusa rozszerzy�y si� nienaturalnie, a
na twarzy pojawi� si�... strach. Ca�y gniew zdawa� si�
nagle i niespodziewanie z niego wyparowa�.</p><p>Harry nie potrafi� nad sob�
zapanowa�. Wiedzia�, �e cierpienie, kt�re odczuwa, jest
doskonale widoczne na jego twarzy, ale nie by� w stanie tego ukry�.
Na jego gardle zacisn�a si� p�tla. Pod powiekami
p�on�� mu ogie�. Kolejne �zy potoczy�y si�
wolno po jego policzkach.</p><p>Snape sta� jak
os�upia�y. Jego twarz gwa�townie poblad�a, a na
�ci�gni�tym obliczu pojawi�o si� co� na
kszta�t desperacji.</p><p>"Musz� si�
opanowa�" - pomy�la� Harry, zas�aniaj�c
d�oni� oczy, chocia� w�tpi�, by to kogokolwiek
zmyli�o.</p><p>Byle tylko odszed� ten b�l...
byle znikn��...</p><p>Ale jak mia� si�, do
cholery, opanowa�, skoro jego �wiat w�a�nie
roztrzaska� si� na kawa�ki?</p><p>Tyle czasu min�o, tyle
pokona� przeszk�d, tyle musia� znie�� tylko po to,
�eby us�ysze� to samo, co us�ysza� wiele miesi�cy
temu... Tak jakby nic od tamtej pory si� nie zmieni�o. Tak jakby
ca�y ten wysi�ek... nic nie znaczy�.</p><p>Nic. Nic. Nic!</p><p>R�ka, kt�r�
przys�ania� oczy, dr�a�a niekontrolowanie. Z ca�ej
si�y zagryza� warg�, t�umi�c w sobie szloch, kt�ry
pr�bowa� przedosta� si� przez jego zw�one,
piek�ce gard�o. Nawet nie zauwa�y�, �e j�
przegryz�. Zrozumia� to dopiero, kiedy poczu� w ustach cierpki
smak krwi.</p><p>A jednak... myli� si�
wcze�niej. To nie by�y wyrzuty sumienia. Snape nie by� zdolny do
odczuwania czego� takiego... Od samego pocz�tku to zawsze by�a
jedynie... pogarda.</p><p>Zadr�a� gwa�townie,
wydaj�c z siebie gard�owy odg�os i w ostatniej chwili
prze�ykaj�c szloch, kt�ry szarpn�� ca�ym jego
cia�em.</p><p>- Harry? Wszystko w porz�dku? -
Cichy, �agodny szept Hermiony gdzie� obok niego prze�ama�
panuj�c� w pomieszczeniu, napi�t� cisz�. Harry
pokiwa� nieznacznie g�ow�, nie odrywaj�c d�oni od
oczu.</p><p>Musi oddycha� g��boko
i spokojnie. Opanowa� si�. Zmusi� si� do tego. Nie
mo�e tak... musi...</p><p>Powoli opu�ci�
r�k�, �cieraj�c �zy z twarzy. Jego zamglony wzrok
pad� na stoj�c� przed nim nieruchomo, ciemn� sylwetk�.</p><p>I w tej w�a�nie chwili
grobow� cisz� przerwa� d�wi�k dzwonka,
odbijaj�cego si� echem w korytarzach zamku. Ale w klasie nadal
panowa�o milczenie.</p><p>- Wyno�cie si�. - G�os
Snape'a wydawa� si� dziwnie zduszony. - Potter zostanie.</p><p>Harry zamkn�� oczy. Teraz
by�o mu ju� wszystko jedno.</p><p>W sali rozbrzmia� szum, kiedy
uczniowie zacz�li podnosi� si� z miejsc i zbiera� swoje
rzeczy. Nikt si� nie odzywa�.</p><p>- Harry... zaczekamy na ciebie za
drzwiami - powiedzia�a �agodnie Hermiona, patrz�c na przyjaciela
ze wsp�czuciem wymieszanym z g��bokim zaniepokojeniem.</p><p>Pokiwa� g�ow�,
automatycznie schylaj�c si� po torb� i pakuj�c do niej
swoje rzeczy, chocia� sam nie do ko�ca zdawa� sobie spraw�
z tego, co robi. Uczniowie powoli opuszczali klas�.</p><p>Harry od�o�y�
torb� i spojrza� pustym wzrokiem w �cian�. Snape przez
ca�y czas sta� przed jego �awk�, tak jakby jego nogi
wros�y w ziemi� i nie by� w stanie si� poruszy�.</p><p>W chwili, kiedy drzwi
zamkn�y si� za ostatnim uczniem, Harry poczu� powiew
magii. Rozpozna� zakl�cie wyciszaj�ce. W pomieszczeniu
zapanowa�a g�ucha cisza.</p><p>- Sprowokowa�e� mnie,
Potter. - Dziwnie napi�ty g�os Severusa przerwa� wisz�ce w
powietrzu milczenie. - Nigdy nie wiesz, gdzie le�y granica, kt�rej nie
powiniene� przekracza�. Zawsze by�e�... - Severus
urwa� nagle, jakby powstrzyma� si� w ostatniej chwili. - Nie
mia�em tego na my�li - doda� po chwili milczenia, kiedy Harry w
�aden spos�b nie zareagowa� na jego s�owa. - Nie chcia�em
tego powiedzie�. Zdenerwowa�e� mnie. Gdyby� nie
zacz��... - ponownie urwa�. - Nie mo�esz bra� do
siebie wszystkiego, co powiem. Przecie� mnie znasz. - W jego g�osie
zacz�a pobrzmiewa� desperacja. Kiedy Harry nadal nic nie m�wi�,
odezwa� si� niepewnie: - Potter?</p><p>- Zawsze by�em dla ciebie nikim
- powiedzia� cicho Harry, tak jakby Snape w og�le si� nie
odezwa�. Tak jakby drzwi dopiero przed chwil� si�
zamkn�y. I jakby m�wi� tylko do siebie albo do �ciany, na
kt�r� spogl�da�. - Nigdy nic dla ciebie nie znaczy�em.
By�em g�upi, my�l�c �e kiedykolwiek uda mi si�
sprawi�, �e kiedy� b�d� dla ciebie kim�
wi�cej ni�... - zawaha� si� tylko przez u�amek sekundy
- ...ni� nic nieznacz�cym zerem.</p><p>- Powiedzia�em tak tylko
dlatego, �e mnie... - zacz�� m�czyzna, ale Harry nie
pozwoli� mu doko�czy�. Ani jedno s�owo, kt�re
wypowiada� teraz Snape, nie mia�o dla niego znaczenia. W og�le ich
nie s�ysza�, tak jakby odbija�y si� od czego� bardzo
zimnego i twardego, co wyros�o wok� Harry'ego.</p><p>- Mia�em takie marzenie -
przerwa� mu tym samym cichym, z�amanym g�osem, wci��
wpatruj�c si� nieobecnym wzrokiem w �cian�. - Ja...
chcia�em zdoby� twoje serce. Tak bardzo tego pragn��em.
My�la�em, �e mi si� uda... �e przebij� si�
kiedy� przez ca�y ten ch��d, pogard�,
nienawi��... ale nie uda�o mi si�. Ponios�em
pora�k�.</p><p>- Potter, pos�uchaj mnie... To,
co m�wisz, jest absurdalne. Przecie� sam doskonale wiesz, �e...</p><p>Ale Harry nie s�ucha�.
S�owa same p�yn�y. Nie potrafi� ich powstrzyma�.
Z p�kni�tego serca wyp�ywa� gromadzony miesi�cami
�al. Wszystko, co zawsze w sobie dusi�, spycha� na samo dno - do
najciemniejszego, najodleglejszego zakamarka. Teraz to wszystko zosta�o
uwolnione. I przelewa�o si� przez jego usta.</p><p>- Jak mog�em by� taki
g�upi? Teraz to zrozumia�em. Zrozumia�em, �e po tym
wszystkim, co razem przeszli�my, przez te wszystkie miesi�ce, kiedy
walczy�em o ciebie, �e przez ca�y ten czas... nic dla ciebie nie
znaczy�em. Od chwili, kiedy powiedzia�e� mi to po raz pierwszy w
klasie... nic si� nie zmieni�o. Absolutnie nic. I nigdy si� nie
zmieni. Zawsze b�d� dla ciebie tylko... nikim. - Jego g�os
za�ama� si� nagle. Jakby ci�ar tych s��w
by� zbyt wielki, zbyt przygniataj�cy. Zamkn�� oczy, nabieraj�c
powietrza do �ci�ni�tych, obola�ych p�uc.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. I wtedy Harry us�ysza� szept Severusa, jakby g�os
by� zbyt zawodny, aby wypowiedzie� te s�owa:</p><p>- Nie jeste� dla mnie nikim.</p><p>Ale Harry nie wierzy�. Teraz
by�y to tylko puste s�owa. Tego, co zosta�o wypowiedziane, nie
mo�na ju� by�o cofn��. Zawis�o pomi�dzy
nimi, zamieniaj�c si� w barier�, przez kt�r� nic nie
potrafi�o si� ju� przedosta�.</p><p>- Nigdy ju� si� nie dowiem,
jak to jest, kiedy jest si�... potrzebnym. Kiedy komu� na tobie
zale�y. Nie poczuj� tego... - dotkn�� swojej klatki
piersiowej na wysoko�ci serca - ...tego czego�... tutaj. -
Westchn�� g��boko, pragn�c sp�uka� b�l,
kt�ry ponownie zacz�� uwiera� go w piersi, zakleszczaj�c go
w swym u�cisku. - Wiesz, to zabawne... ja zawsze dla wszystkich by�em
nikim. Widocznie tak ma by�...</p><p>To by� ju� koniec. Ostatnia
kropla opad�a. Nie pozosta�o w nim ju� nic, co chcia�by mu
powiedzie�.</p><p>Podni�s� si� z miejsca i po
raz pierwszy od pocz�tku ca�ej tej rozmowy spojrza� na Snape'a.
Mistrz Eliksir�w by� niezwykle blady. W czarnych, rozszerzonych oczach widnia�o
g��bokie poruszenie. Napi�ta twarz stara�a si�
przybra� zaci�ty wyraz, kt�ry nie potrafi� si� na niej
utrzyma� d�u�ej ni� przez kilka sekund, poniewa�
bardzo szybko przys�ania�o go... poczucie winy.</p><p>Harry si�gn�� do
kieszeni i wyj�� z niej zielony kamie�. Przez chwil�
przygl�da� mu si�, wa��c go w d�oni.</p><p>Wi�za�o si� z nim tyle
wspomnie�... tak wiele razy cieszy� si�, widz�c
emanuj�cy z niego blask...</p><p>Opowiedz.</p><p>Wszystko z tob� w porz�dku,
Potter?</p><p>Schowek. Teraz.</p><p>Ciii... Ju� dobrze, Potter,
jutro si� tob� zajm�.</p><p>Przyjd�.</p><p>Dlaczego jeszcze nie �pisz?</p><p>Dobranoc, Potter.</p><p>Ale teraz te wspomnienia... nic
ju� dla niego nie znaczy�y.</p><p>Westchn�� i
od�o�y� kamie� na �awk�.</p><p>- Nie b�dzie mi ju�
potrzebny - powiedzia� cicho.</p><p>Snape nie patrzy� ju� na
Harry'ego. Mia� opuszczon� g�ow� i wpatrywa� si�
w le��cy na stoliku kamie�. Powoli wyci�gn��
r�k� i niepewnie dotkn�� zielonej powierzchni. D�ugie
palce dr�a�y.</p><p>Po chwili z jego ust wydoby�
si� gard�owy, wibruj�cy dziwnie szept:</p><p>- To... nie tak. Moje zachowanie...
by�o...</p><p>- Nie chc� tego
s�ucha� - przerwa� mu Harry. M�czyzna powoli
uni�s� g�ow�, tak jakby przysz�o mu to z najwi�kszym
trudem. - Prosz� o przydzielenie moich szlaban�w innemu nauczycielowi -
powiedzia� Harry, nieco g�o�niej ni� dotychczas, schylaj�c
si� po le��c� na ziemi torb�. Zarzuci� j� na
rami� i po raz ostatni spojrza� w ciemne oczy Mistrza Eliksir�w.
Oczy, w kt�rych szala�a... ju� nawet nie burza. Co� znacznie
g��bszego, rozja�niaj�c je nag�ymi,
o�lepiaj�cymi b�yskawicami. - Do widzenia... profesorze Snape.</p><p>Przez twarz m�czyzny
przebieg� cie�, kiedy Harry wym�wi� ostatnie s�owo, ale nic
wi�cej ju� nie zobaczy�, gdy� odwr�ci� si� i
odszed�. Kiedy przekroczy� pr�g klasy, a drzwi zamkn�y
si� za nim, poczu� si� tak... jakby pozostawi� za nimi
cz�� siebie.</p><p><strong>--- rozdzia� 50 ---</strong></p><p><strong>50. Take your heart and run</strong></p><p>So I guess it's over now</p><p>And you broke me down somehow</p><p>I can hear what you said</p><p>Echoing in my head</p><p>I'm losing...myself</p><p>I'm shaking deep inside</p><p>I'm having trouble breathing</p><p>I need somewhere to hide</p><p>Away cause I am healing</p><p>I'm having trouble breathing</p><p>Tomorrow I am healing...*</p><p>- M�j rozkaz by� jasny.
Mia�e� go trzyma� blisko siebie! Wiesz, jakie to dla nas
wa�ne!</p><p>Snape z trudem podni�s� si�
z zimnej posadzki, podpieraj�c si� na dr��cych r�kach.
Z k�cika ust sp�ywa�a mu krew. Nie uni�s� g�owy.
Trzyma� j� opuszczon�, wbijaj�c spojrzenie w swoje odbicie
w ciemnym marmurze.</p><p>- Wybacz, m�j Panie. Da�em
si� ponie��... nienawi�ci. Ale to tylko niewielka
przeszkoda. W gruncie rzeczy ta sytuacja jest nam bardzo na r�k�.</p><p>Voldemort opu�ci� nieco
r�d�k�, kt�r� celowa� w kl�cz�cego na
pod�odze m�czyzn�, i zmru�y� swoje czerwone
oczy.</p><p>- To znaczy?</p><p>Snape podni�s� g�ow�.
Na jego wargach b��ka� si� gro�ny u�miech.</p><p>- Poczekam, a� ch�opak
och�onie i zacznie t�skni�. B�d� m�g� w spokoju
doko�czy� eliksir, a on nie b�dzie pl�ta� mi si�
pod nogami. A kiedy nadejdzie odpowiednia pora... wtedy uderz�. - Co�
w czarnych oczach rozb�ys�o stalow� pewno�ci� siebie.
- Tak to rozegram, �e Potter padnie mi do st�p i b�dzie
b�aga� o to, abym pozwoli� mu do siebie wr�ci�.</p><p>Voldemort do ko�ca
opu�ci� r�k�, uwa�nie przygl�daj�c si�
ciemnym, zmru�onym oczom.</p><p>- Nie w�tpi� - odezwa�
si� po chwili. - Wielokrotnie ju� mi udowodni�e�, �e
jeste� najlepszy w tego typu zadaniach. Ale nie b�d�
tolerowa� twojej samowoli. Masz si� trzyma� instrukcji.</p><p>- Nie obawiaj si�, m�j Panie.
Potter b�dzie gotowy na czas.</p><p>Na ustach Voldemorta pojawi�
si� lodowaty u�miech. Odwr�ci� si� gwa�townie i
podszed� do wysokiego krzes�a, znajduj�cego si� w drugim
ko�cu sali.</p><p>- Ile to jeszcze zajmie? -
zapyta�, siadaj�c mi�kko na hebanowym krze�le.</p><p>Snape powoli podni�s� si� z
pod�ogi i wyprostowa�. Otrzepa� swoje szaty i przybra�
dumn� postaw�, tak jakby nie otrzyma� jeszcze chwil� temu
kilku Cruciatus�w pod rz�d.</p><p>- Niewiele ponad dwa tygodnie.
Wszystko ju� prawie gotowe. Dam mu eliksir na godzin� przed
wyj�ciem do Hogsmeade.</p><p>- Pami�taj, �e nikt nie
mo�e wiedzie� o tym, �e poszed� z tob� do Hogsmeade.
Po wszystkim wr�cisz do zamku i kiedy ten stary dure� zorientuje si�,
�e ch�opak zagin�� i og�osi alarm, rozpoczniesz
poszukiwania razem z innymi. B�dziesz mi tam potrzebny, Severusie.</p><p>M�czyzna skin��
sztywno g�ow�. Jego twarz wygl�da�a teraz niczym maska. Nie
porusza� si� na niej ani jeden mi�sie�.</p><p>- Wiesz, co ci� spotka,
je�eli zawiedziesz... - G�os Voldemorta obni�y� si� o
kilka ton�w i wydawa�o si�, �e w pomieszczeniu zrobi�o
si� nagle ch�odniej.</p><p>- Wszystko p�jdzie zgodnie z planem -
odpar� zdecydowanie Snape, tak jakby w og�le nawet nie rozwa�a�
innej opcji.</p><p>Voldemort zmru�y� oczy.</p><p>- Chc� zajrze� do twojego
umys�u, Severusie.</p><p>M�czyzna nie wydawa�
si� zaskoczony tym ��daniem. Voldemort cz�sto
przeszukiwa� umys�y swoich zwolennik�w, aby upewni� si�,
�e s� mu ca�kowicie wierni. Rzadko kiedy jednak o tym
uprzedza�. Wtargni�cie z zaskoczenia sprawia�o mu o wiele
wi�ksz� przyjemno��, poniewa� wi�za�o
si� ze znacznie dotkliwszym b�lem dla ofiary, kt�ra zaskoczona
niespodziewan� penetracj� swych my�li, pr�bowa�a si�
broni� i wyrzuci� intruza ze swojej g�owy. A Voldemorta nie
da�o si� wyrzuci�, nie trac�c przy tym
�wiadomo�ci. Dlatego penetracja przebiega�a o wiele mniej
bole�nie, je�eli ofiara si� nie broni�a i nie
pr�bowa�a czego� ukry�. Najlepiej by�o po prostu
pozwoli� mu ogl�da� wszystko.</p><p>Pionowe �renice Czarnego Pana
rozszerzy�y si� nieco, kiedy wtargn�� do umys�u
stoj�cego przed nim m�czyzny. Na skroni Snape'a pojawi�a
si� pulsuj�ca bole�nie �y�a, a usta
zacisn�y si� w blad� lini�. Pomimo wszelkich
stara� nie potrafi� ukry� cierpienia, kt�re pojawi�o
si� na jego twarzy. Zdawa�o si� p�on�� tu�
pod naci�gni�t� sk�r�. Sp�ywa�o po niej w
kroplach potu.</p><p>Po chwili Voldemort wycofa�
si�. Z ust m�czyzny wyrwa�o si� ledwie
dos�yszalne westchnienie.</p><p>Voldemort odchyli� si� w
swym przypominaj�cym tron krze�le i u�miechn�� z
satysfakcj�.</p><p>- Doskonale - wyszepta�.
Zamkn�� na chwil� oczy i na jego twarzy pojawi�o si�
co� bardzo niebezpiecznie przypominaj�cego rozkosz. Jakby
przypomina� sobie co�, co sprawia�o mu ogromn� przyjemno��.
- Uwielbiam ogl�da� to wspomnienie. Uwielbiam patrze� w jego
zielone przera�one oczy, kiedy zaczynasz go dusi� tym krawatem. -
Powieki unios�y si� i czerwone oczy wbi�y si� w czarne. -
Jestem z ciebie zadowolony, Severusie. Rozebra�e� go dla mnie na
kawa�ki. Nie pozosta�o w nim ju� niczego, czego bym nie
pozna�. Dzi�ki tobie zajrza�em w ka�dy, nawet
najmroczniejszy zak�tek jego duszy. I ju� nied�ugo ta dusza
b�dzie nale�a�a do mnie. - Pozbawione warg usta
rozci�gn�y si� w upiornym u�miechu.</p><p>- To by�a dla mnie
przyjemno�� - odpar� Snape, sk�aniaj�c g�ow�
i u�miechaj�c si� do siebie z zadowoleniem.</p><p>***</p><p>Kiedy budzimy si� rano, mamy
tylko kilka sekund... kilka sekund b�ogiej nie�wiadomo�ci, zanim
dryfuj�ca przez krainy snu ja�� powr�ci do naszego cia�a,
przynosz�c ze sob�... strach. Kilka sekund cudownej niewiedzy, zanim
zrozumiemy, kim jeste�my, gdzie si� znajdujemy i co nas czeka.
Zaledwie kilka sekund, by przygotowa� si� na uderzenie �wiata. I
nagle nie jeste�my ju� unosz�c� si� w bezpiecznej
ciemno�ci istot� stworzon� z marze�... dopada nas
rzeczywisto��. U�wiadamiamy sobie nagle z ca��
moc�, �e to, co wydarzy�o si� wczoraj, by�o
prawd� i �e dzisiaj mo�e by� tylko gorzej. I nie ma przed
tym ucieczki. Trzeba wsta� i... prze�y� jako� ten
dzie�. Nie mo�emy zanurzy� si� z powrotem w niewiedzy. Nie
ma ju� odwrotu.</p><p>Harry nie by� wyj�tkiem.
Kiedy obudzi� si� tego ch�odnego, wtorkowego poranka, przez
kilka sekund by� kim� innym. Kim�, kto nie odczuwa, nie marzy,
nie �a�uje... Kim�, kogo �wiat nadal istnieje i
nadchodz�cy dzie� nie kojarzy mu si� jedynie z b�lem i
pustk�.</p><p>Ale trwa�o to tylko kilka
sekund. Potem w jednej wstrz�saj�cej chwili wszystko nagle
powr�ci�o. I musia� bardzo mocno zacisn�� powieki, by
powstrzyma� wlewaj�c� si� do jego umys�u g�st�
law� wspomnie�. Ale wraz z obrazami i s�owami
nadp�yn�o r�wnie� co�, co zacisn�o mu
p�tl� na gardle i sprawi�o, �e poczu� bolesny ucisk w
klatce piersiowej.</p><p>Wzi�� g��boki,
dr��cy oddech i jeszcze przez kilka chwil �udzi� si�,
�e to mo�e jednak tylko sen. �e zaraz obudzi si�
naprawd� i nie b�dzie czu� tego u�cisku ani goryczy i
b�dzie m�g� po prostu wsta� z ��ka i...
�y�. A mo�e kto� rzuci� na niego zakl�cie
Legilimens Evocis i zamkn�� go w koszmarze?</p><p>Jego r�ka bez udzia�u woli
pow�drowa�a pod poduszk� w poszukiwaniu ch�odnej,
g�adkiej powierzchni kamienia. Ale nie znalaz�a go tam.</p><p>To nie by� koszmar. To by�a
prawda.</p><p>Ostro�nie uni�s� powieki.</p><p>Jeste� i zawsze b�dziesz
dla mnie nikim. Rozumiesz? Nikim!</p><p>Ponownie zacisn�� powieki.</p><p>Nie! Nie chcia� sobie tego
przypomina�! Jaki to mia�o sens? To by� ju� koniec.</p><p>Koniec.</p><p>C�, to s�owo nie
brzmia�o zbyt optymistycznie. Nie, brzmia�o... ostatecznie. Czu�
si� tak, jakby straci� kogo� bliskiego. By�o w nim takie
miejsce, w kt�rym ten kto� mieszka�, ale teraz ju� go tam nie
by�o. Teraz zosta�a tylko luka, kt�rej na razie nie potrafi�
zape�ni�. Nie wiedzia�, czym m�g�by j�
zape�ni�. Ani czy to w og�le mo�liwe.</p><p>Westchn�� i ponownie
otworzy� oczy. Nie potrafi� przed tym uciec. Nie potrafi� uciec
przed przewijaj�cymi mu si� przez g�ow� wspomnieniami wszystkiego,
co wydarzy�o si� wczorajszego dnia, od wej�cia do klasy a�
po...</p><p>*</p><p>- Stary, co to mia�o by�? -
zapyta� Ron, kiedy Harry podszed� do czekaj�cych na niego przed
klas� Eliksir�w przyjaci�. Nie spojrza� na nich. Przeszed�
obok bez s�owa, nie podnosz�c g�owy i nie odzywaj�c
si�. Nie mia� ochoty na �adne rozmowy. Nie mia� ochoty na
jakiekolwiek towarzystwo. Po prostu chcia� st�d odej��.
Odej�� i schowa� si� gdzie�.</p><p>Jednak Ron ruszy� za nim. Po
chwili wahania, Hermiona r�wnie�. Przez jaki� czas szli bez
s�owa. Mijali umocowane na �cianach loch�w pochodnie, kt�re
wydawa�y si� ci�gn�� w niesko�czono��,
tak jakby zimne, surowe korytarze nie mia�y ko�ca. Po pewnym czasie
Harry us�ysza� za sob� niepewny g�os Rona:</p><p>- Powiesz nam w ko�cu, o co
posz�o? Przecie� Snape...</p><p>- Ron! - przerwa�a mu
ostrzegawczo Hermiona, ale rudzielec zdawa� si� tego w og�le nie
zauwa�y�.</p><p>- Przecie� Snape wiele razy
m�wi� ci o wiele gorsze �wi�stwa i ty nigdy...</p><p>- Ron!</p><p>- ...i nigdy ci� to nie
rusza�o. Co si� sta�o? To wygl�da�o...</p><p>- Ron! - Hermiona z�apa�a
go za r�kaw i poci�gn�a. Ale rudzielec wyrwa�
rami�.</p><p>- To wygl�da�o troch�
nienormalnie. No wiesz... Rozumiem, �e Snape potrafi przygada�, ale
jego chamskie komentarze zawsze ci� tylko wkurza�y, jeszcze nigdy nie
doprowadzi�y ci�...</p><p>- Ron, zamknij si�!</p><p>- ... do �ez. Ja po prostu...
tego nie rozumiem.</p><p>Harry zatrzyma� si� nagle.
Jego przyjaciele zrobili to samo. Powoli odwr�ci� si� i spojrza�
na nich w taki spos�b, �e Ron mimowolnie si� cofn��, a
Hermiona zagryz�a warg� i uciek�a wzrokiem.</p><p>- Mam teraz... pewne problemy -
powiedzia� ostro�nie Harry. - I chc�, �eby�cie
zostawili mnie w spokoju.</p><p>- Jakie problemy? - Ron nie
dawa� za wygran�. Harry widzia� na jego twarzy
zaci�to��. A czego innego m�g�by si� spodziewa�
po takim przedstawieniu? Nawet Ron nie by� a� tak g�upi...</p><p>- To nie twoja sprawa - wycedzi�
Harry. Mia� dosy�. Nie mia� ochoty t�umaczy� si�,
k�ama�, wymy�la�. Chcia�, �eby wszyscy po prostu
zostawili go teraz w spokoju. Ponownie ruszy� przed siebie, ca�kowicie
ignoruj�c zaszokowan� min� przyjaciela.</p><p>- Jak to nie moja? -
zawo�a� za nim Ron, kiedy doszed� ju� do siebie. - Przez
ca�y dzie� zachowywa�e� si� tak, jakby ci� nie
by�o. Chodzi�e� zamy�lony, nic do ciebie nie dociera�o.
A teraz wybuchn��e� p�aczem na lekcji u Snape'a. Co to
mia�o, do cholery, znaczy�?</p><p>Harry znowu si� zatrzyma�.</p><p>Co mia� mu powiedzie�? Co,
do diab�a, mia� powiedzie�? Jak m�g� co� takiego
wyja�ni�?</p><p>Odwr�ci� si� do Rona.</p><p>- Ja... jestem troch� rozbity,
bo... - Zacisn�� usta. W g��bi korytarza, ponad ramieniem
wpatruj�cego si� w niego z oczekiwaniem przyjaciela, dostrzeg�
dwie spaceruj�ce �lizgonki. - Bo... rozsta�em si� ze
swoj� dziewczyn�. Wczoraj wieczorem. I ona... - prze�kn��
�lin� - powiedzia�a mi co� strasznego. A Snape mi o tym przypomnia�.
I ja... - Spu�ci� g�ow�.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. By�o mu wszystko jedno, czy Ron mu uwierzy, czy nie. Byle tylko
da� mu w ko�cu spok�j.</p><p>- Och... - Us�ysza� po
chwili g�os przyjaciela. - To... to w porz�dku. To znaczy nie "w
porz�dku, �e si� pok��cili�cie", czy co�,
ale w porz�dku, �e... wiesz, o co mi chodzi.</p><p>Harry pokiwa� g�ow�,
wci�� wpatruj�c si� w kamienne p�yty pokrywaj�ce
pod�og�.</p><p>- Jeste� pewien, �e to
ju� sko�czone? - odezwa�a si� nagle Hermiona dziwnym,
zduszonym g�osem.</p><p>- Tak - odpar� Harry,
czuj�c nag�y ch��d w klatce piersiowej. - Ca�kowicie.</p><p>- To... dobrze - wyszepta�a
Gryfonka. - Ona ci nie da szcz�cia. Nie powiniene� lokowa�
swoich uczu�... w kim� takim.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�, ale nie podni�s� g�owy.</p><p>Ona wiedzia�a!
Domy�li�a si�!</p><p>Jego serce �cisn��
nag�y strach.</p><p>Ale chyba nie... chyba nie
zamierza...</p><p>Ron spojrza� na ni� z
zaskoczeniem.</p><p>- A ty sk�d to mo�esz
wiedzie�? Wiesz, o kim on m�wi? Znasz j�?</p><p>- Nie. Po prostu.. znam Harry'ego.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�.</p><p>- Czy mo�ecie...? Czy
mog�... poby� troch� sam?</p><p>- Chod�, Ron. - Dziewczyna
z�apa�a rudzielca za r�k�. - B�dziemy w Pokoju
Wsp�lnym, Harry. Je�eli b�dziesz czego� potrzebowa�.</p><p>Ch�opak pokiwa�
g�ow�, wci�� nie podnosz�c wzroku. Us�ysza�
oddalaj�ce si� kroki swoich przyjaci�.</p><p>Musia�... znale��
jakie� miejsce. Miejsce, w kt�rym m�g�by si� ukry�. I
zapomnie�.</p><p>*</p><p>Harry wszed� do sowiarni i
rozejrza� si� w poszukiwaniu Hedwigi. By�o tak zimno, �e
wi�kszo�� s�w siedzia�a po prostu przycupni�ta na
�erdziach, przyciskaj�c si� do siebie nawzajem albo
wtulaj�c w swoje skrzyd�a. Hedwiga siedzia�a na najwy�szej
p�ce i kiedy Harry wszed� do cuchn�cego odchodami
pomieszczenia, zahuka�a rado�nie, potrz�sn�a pi�rami
i sfrun�a na d�, prosto na wyci�gni�t�
r�k� ch�opaka.</p><p>- Witaj, Hedwigo - szepn��,
g�adz�c jej �nie�nobia�e skrzyd�a. - Przepraszam,
�e ci� nie odwiedza�em. By�em... troch� zaj�ty.
Ale teraz... ju� nie jestem.</p><p>Sowa spojrza�a na niego z
wyrzutem, ale nie wygl�da�a na obra�on�.
Uszczypn�a go w d�o�, tak jakby chcia�a
powiedzie� "wybacz� ci, ale tylko ten ostatni raz". Harry
westchn�� i rozejrza� si� za miejscem, w kt�rym m�g�by
usi���. Odgarn�� le��cy pod jedn� ze
�cian �nieg, kt�ry wpad� do pomieszczenia przez pozbawione szyb
okna, i usadowi� si� pod �cian�, pozwalaj�c Hedwidze
odfrun�� na najbli�sz� p�k�, gdzie
przycupn�a i zacz�a mu si� przygl�da�
swoimi paciorkowatymi oczami.</p><p>Harry podci�gn�� nogi,
obj�� je ramionami i opar� czo�o o kolana. W sowiarni
by�o tak samo lodowato jak na dworze. Co jaki� czas przez okna
wpada� mro�ny wicher, przynosz�c ze sob� wilgotne
p�atki �niegu, kt�re osiada�y Harry'emu na twarzy i
sprawia�y, �e ca�ym jego cia�em wstrz�sa�
dreszcz, ale jemu wcale to nie przeszkadza�o. Niewa�ne jak by�o
zimno, ch��d w jego sercu by� o wiele bardziej przejmuj�cy.</p><p>Nie my�la�, �e to
si� tak sko�czy. �e sko�czy si� w taki spos�b. �e
w og�le si� sko�czy.</p><p>Ale czego m�g� si�
spodziewa�? Ju� od samego pocz�tku by� skazany na
pora�k�. Tylko wcze�niej po prostu nie chcia� sobie tego
u�wiadomi�. Wci�� trzyma� si� tej g�upiej
nadziei, �e mo�e w przysz�o�ci... kiedy b�dzie po
wszystkim... do ko�ca swoich dni... b�dzie... b�d�...</p><p>Ale jego plany zosta�y zdeptane.
Okaza�o si�, �e dla najwa�niejszej osoby w swoim �yciu
jest tylko... nikim. N�dznym, bezwarto�ciowym, nic nieznacz�cym
zerem.</p><p>Nie powinien by� zaskoczony. W
ko�cu Snape tyle razy dawa� mu to do zrozumienia... Ale on by�
zbyt za�lepiony, by to dostrzec. Zbyt zapatrzony. Zbyt g�upi. Zbyt
naiwny.</p><p>Zbyt zakochany.</p><p>A co z tym wszystkim, co razem
przeszli? Przecie� uratowa� mu �ycie, kiedy zaatakowa�y go
krakwaty! Zosta� z nim w Hogwarcie na �wi�ta, chocia�
m�g� jecha� z przyjaci�mi do Nory! Potrafi� go
rozbawi�, nauczy� si� o tej przekl�tej krwi
buchoro�c�w! Masturbowa� si� dla niego! I zawsze, kiedy tylko
Snape mia� ochot�... Harry dawa� mu ca�ego siebie!
Dawa� mu tak wiele, �e dla niego nie zosta�o ju� prawie
nic.</p><p>To nic nie znaczy�o?</p><p>Najwyra�niej nie. Nie dla
kogo� takiego jak Snape. Dla kogo�, kto tylko bierze, wysysa,
prze�uwa, a p�niej, gdy si� ju� nasyci, po prostu
wypluwa... Dla kogo�, kogo jedynym celem �ycia jest marnowanie
�ycia innym. Jak m�g� w og�le my�le�, �e uda mu
si� go zmieni�? �e uda mu si� go zmusi� do porzucenia
swojej jadowitej, zaschni�tej i twardej jak ska�a skorupy, kt�ra
chroni�a go przed �wiatem przez tyle lat i do otworzenia jej na tyle,
aby kto� m�g� si� przez t� szczelin�
przecisn��... kto� taki jak Harry.</p><p>Nie powinien tak ryzykowa�. Nie
powinien pr�bowa� przeciska� si� przez t� szczelin�.
Poniewa� teraz, kiedy nagle si� zatrzasn�a,
rozci�a go na kawa�ki. I tam w �rodku, pod t�
jadowit� skorup� pozosta�o co�, bez czego nie by� w
stanie funkcjonowa�. Jego serce.</p><p>Prze�kn��
ci�ko �lin�. Jego gard�o by�o tak
�ci�ni�te, �e ledwie mu si� to uda�o.</p><p>Teraz... teraz b�dzie
musia� od nowa nauczy� si� by� sam. B�dzie musia�
nauczy� si� �y�... bez niego. Ale nie wiedzia�, czy to
w og�le mo�liwe.</p><p>Bo jak mo�na �y�
dalej, maj�c w sobie jedynie... pustk�?</p><p>***</p><p>- Nareszcie! Ju�
zacz�li�my si� martwi�! - wykrzykn�� Ron, kiedy
tylko Harry, przemarzni�ty do szpiku ko�ci, wszed� do Pokoju
Wsp�lnego. Pomieszczenie by�o wype�nione rozgadanymi uczniami,
wi�c prawie nikt nie zauwa�y� jego przyj�cia. Na razie. -
Siadaj. Wygl�dasz, jakby� wr�ci� z bieguna polarnego.</p><p>Harry, unikaj�c coraz bardziej
zaciekawionych spojrze�, ruszy� w stron� kominka, ku
przywo�uj�cym go przyjacio�om. Zanim jednak dotar� do
kanapy, cz�� uczni�w ju� zacz�a szepta�
mi�dzy sob� i wskazywa� go palcami. Do uszu Harry'ego
dociera�y niekt�re zdania:</p><p>- ...nie widz� siniak�w...</p><p>- ...my�lisz, �e wraca ze
skrzyd�a szpitalnego?</p><p>- ...musi by� w niez�ym
szoku...</p><p>Harry usiad� pomi�dzy Ronem
a Hermion�, kompletnie nic nie rozumiej�c z tych strz�p�w
zda�. Ale chyba nie chcia� wiedzie�, o co chodzi.</p><p>- Stary, nawet sobie nie
wyobra�asz, co si� dzieje - zacz�� Ron. - Ca�a
szko�a a� huczy od plotek. Ta lekcja przejdzie do historii,
m�wi� ci.</p><p>Zanim Harry zd��y�
co� na to odpowiedzie�, obok kanapy zmaterializowa� si�
zdyszany Dennis Creevey z zaczerwienionymi z przej�cia policzkami.</p><p>- Harry, wow! S�ysza�em, co
zrobi�e�! Jak postawi�e� si� Snape'owi, a on ci�
pobi�! I jak Neville si� pop�aka�, a ty go
obroni�e�! Jeste� niesamowity!</p><p>Gdzie� z oddali dobieg� do
Harry'ego zdenerwowany g�os Neville'a:</p><p>- Ile razy mam powtarza�,
�e wcale si� nie pop�aka�em?!</p><p>Obok Dennisa pojawi�a si�
Angelina, a za ni� Katie Bell.</p><p>- S�ysza�y�my, �e
Snape wyczy�ci� wszystkim kocio�ki i doprowadzi� kogo�
do p�aczu. I odebra� punkty �lizgonom! To prawda?</p><p>- Ee... - zacz�� Ron,
zerkaj�c na ca�kowicie oszo�omionego Harry'ego. -
Cz�ciowo.</p><p>- I podobno pobi� Neville'a! A
was wyrzuci� z klasy.</p><p>- Nie, to Harry'ego pobi� -
wyja�ni� im Dennis. Obie dziewczyny spojrza�y na Harry'ego z
niedowierzaniem.</p><p>- Naprawd�?</p><p>Harry zamruga�. Co to wszystko
mia�o znaczy�?</p><p>- Nie. Nikt mnie nie pobi� -
odpowiedzia�, lekko ju� zdenerwowany ca�� t�
sytuacj�.</p><p>- Wiedzia�am, �e Snape jest
wrednym sukinsynem, ale �eby rzuca� si� na ucznia w klasie... -
powiedzia�a Angelina, kr�c�c g�ow�, tak jakby to, co
powiedzia� Harry, wcale do niej nie dotar�o.</p><p>- Bo Harry broni� Neville'a! -
zawo�a� Dennis, podskakuj�c z przej�cia. - Ja wszystko
wiem! Od Colina, kt�ry s�ysza� to od Mirandy, a jej powiedzia� o
tym Michael, brat Jolice, kt�ra przyja�ni si� z Ginny. Najpierw Snape
kaza� Neville'owi wypi� jaki� eliksir, ale Harry wsta� i
wytr�ci� mu go z r�ki. No i eliksir si� roztrzaska�, a
Neville si� rozp�aka� i Snape si� w�ciek� i
rzuci� si� na Harry'ego i popchn�� go na �awk�.
Wywali� wszystkich z klasy, ale Harry'emu kaza� zosta� i wtedy
go pobi�, �eby nie by�o �wiadk�w!</p><p>- Co? - Harry by� w stanie
wydusi� z siebie tylko to jedno s�owo.</p><p>- Kurcz�, musz�
powiedzie� o tym Annie i Denise z pi�tej klasy! - zawo�a�a
Katie, odbiegaj�c w t�um uczni�w, a Angelina pod��y�a
za ni�.</p><p>- Harry, to naprawd�
niesamowite, �e nie poszed�e� si� poskar�y�
dyrektorowi! - trajkota� dalej Dennis. - Ja od razu bym tak zrobi�!
Czym ci� pobi� Snape? Jakim� paskiem? R�d�k�?
Chyba nie batem? Ojej! Pewnie batem! To musia�o bole�! Musz�
powiedzie� o tym Colinowi! - Odwr�ci� si� i pobieg� w drugi
koniec Pokoju Wsp�lnego, gdzie jego brat Colin z przej�ciem opowiada�
grupce drugoklasist�w o niesamowitych wydarzeniach na lekcji Eliksir�w u
sz�stoklasist�w.</p><p>Harry powoli odwr�ci� si� w
stron� Rona i Hermiony. Dziewczyna zaciska�a usta i wpatrywa�a
si� w swoje d�onie, a Ron mia� skruszony wyraz twarzy.</p><p>- Nie patrz tak na nas -
zacz�� rudzielec. - Nie my to wymy�lili�my. Ka�dy
dopowiada co� od siebie i ju� w ko�cu nikt nie wie, co tak
naprawd� si� wydarzy�o. S�ysza�em nawet tak�
wersj�, �e Snape goni� ci� po klasie i ca��
j� zdemolowa�, zanim w ko�cu ci� dorwa�.</p><p>- Mam dosy� s�uchania tych
g�upot - o�wiadczy�a Hermiona, odrzucaj�c do ty�u
w�osy i bior�c g��boki oddech. Wygl�da�a na
bardzo przej�t� i zdenerwowan�. - Chod�my na kolacj�.</p><p>- Nie wiem, czy mam ochot�... -
mrukn�� Harry, spuszczaj�c wzrok.</p><p>- A ja ci m�wi�, �e masz -
powiedzia�a zdecydowanym tonem i Harry poczu� na sobie jej
przeszywaj�ce spojrzenie. Nie mia� si� ani ochoty si�
k��ci�. Pokiwa� g�ow� i z trudem podni�s�
si� z kanapy. Kiedy wychodzili z Pokoju Wsp�lnego, obejrza� si�
jeszcze raz i zobaczy�, jak Colin demonstruje drugoklasistom zamaszyste
uderzenia batem.</p><p>***</p><p>W Wielkiej Sali gwar by� nieco
mniejszy ni� w Pokoju Wsp�lnym, ale Harry wiedzia�, �e i tak
wszyscy rozmawiaj� o tym samym. Nie by� pewien, czy powinien si�
cieszy� z takiego obrotu spraw. Z jednej strony by�o mu to na
r�k� - nikt nie wy�miewa� si� z jego nag�ego
wybuchu, nie uwa�a� go za beks� i nie pr�bowa�
docieka�, dlaczego si� rozp�aka�. Ale z drugiej strony
ca�a ta wrzawa doprowadza�a go do frustracji, poniewa� na
ka�dym kroku przypominano mu o tym, co wydarzy�o si� na lekcji.
A on nie chcia� pami�ta�!</p><p>Odetchn�� z ogromn�
ulg�, kiedy, wszed�szy do Wielkiej Sali, zauwa�y� �e
na kolacji nie by�o ani Dumbledore'a ani Snape'a. Nie potrafi�by
chyba znie�� przebywania w jednym pomieszczeniu z tym... z tym...
Prze�kn�� przekle�stwo w tym samym momencie, w kt�rym od
sto�u �lizgon�w dobieg� ryk weso�o�ci. Odwr�ci�
si� w tamt� stron� i zauwa�y� stoj�cego w
centralnym miejscu sto�u Zabiniego, kt�ry zas�ania� sobie
d�oni� oczy i g�o�no poci�ga� nosem. Pomimo
g�o�nego rechotu uczni�w, Harry us�ysza�, jak udaj�c,
�e szlocha i pochlipuje, wypowiada p�aczliwym tonem:</p><p>- Ale ja nie jestem nikim, panie profesorze.
Jestem Wybra�cem. Jestem Ch�opcem, Kt�ry Prze�y�. I
przecie� jestem te� pa�skim... uczniem... - Kilkoro
�lizgon�w, u�miechaj�c si� szyderczo, zerkn�o w
kierunku Harry'ego. Ale wydarzy�o si� co� jeszcze. Co�
dziwnego. Nott spojrza� na roze�mianego Zabiniego i nieznacznie
pokr�ci� g�ow�. �lizgon zauwa�y� to i
u�miech spe�z� mu z twarzy. Usiad� na miejscu i wbi�
spojrzenie w sw�j talerz. Harry zauwa�y� z�o�� na jego
twarzy.</p><p>No tak, �lizgoni byli
przecie� na tej lekcji i dok�adnie wszystko widzieli. I byli
inteligentni, a skoro ju� wcze�niej mieli jakie� podejrzenia...
Harry prze�kn�� �lin�. Mia� nadziej�,
�e nie byli jednak na tyle inteligentni, �eby posk�ada�
wszystko do kupy. Nigdy, od czasu znikni�cia Malfoya, nie
s�ysza� z ich ust �adnych insynuacji. Czy�by to by�a
zas�uga gro�by, kt�ra nad nimi wisia�a, je�eli tylko
spr�buj�? Ale nawet je�eli o tym nie s�ysza�, to nie
znaczy�o, �e w zaciszu w�asnych dormitori�w nie rozmawiali o tym.
Mo�e go podejrzewali? Mo�e nawet wszystko ju� wiedzieli? Ale nie
mogli tego okaza�?</p><p>Harry zmarszczy� brwi i
odwr�ci� si� do siedz�cych po drugiej stronie sto�u Rona i
Hermiony. Ron zajmowa� si� swoim posi�kiem, ale Hermiona
patrzy�a dok�adnie w t� sam� stron�, co Harry. I kiedy
ch�opak odwr�ci� g�ow�, spojrza�a mu prosto w oczy.
Szybko spu�ci� wzrok, czuj�c jak jego serce przyspiesza.</p><p>Nie podoba�a mu si� jej
mina. W og�le nie podoba�o mu si� to, jak na niego patrzy�a. O
czym mog�a my�le�? Zastanawia�a si� nad tym, czy jest
normalny? Uwa�a�a, �e jest obrzydliwy? Czy te�, �e
dobrze mu tak i sam sobie na to zas�u�y�?</p><p>A co z innymi? Przecie� Gryfoni,
kt�rzy byli na tej lekcji... Harry spojrza� na siedz�cych
kawa�ek dalej Seamusa i Deana, ale wydawali si� zaj�ci jedzeniem
i rozmow�. Za to Lavender i Parvati natychmiast odwr�ci�y g�owy,
tak jakby jeszcze chwil� wcze�niej przypatrywa�y mu si� z
uwag�.</p><p>Nie wszyscy byli g�usi i
�lepi. Zdawa� sobie z tego spraw�. A sytuacja, w kt�rej
ucze� wybucha p�aczem na lekcji, po tym jak nauczyciel m�wi mu
co� nieprzyjemnego, na pewno nie nale�a�a do normalnych. A co,
je�eli niekt�rzy tak�e... zacz�li co� podejrzewa�?</p><p>Harry prze�kn��
g�o�no �lin�. I w tym samym momencie drzwi Wielkiej Sali
otworzy�y si� z trzaskiem. Wszystkie spojrzenia skierowa�y
si� w tamt� stron�. Harry'ego r�wnie�.</p><p>W wej�ciu sta�a...
�lizgonka. Harry nigdy wcze�niej jej nie widzia�. Mia�a
d�ugie, kasztanowe w�osy zwi�zane w ko�ski ogon. Nie
by�a wysoka. Wygl�da�a na szesna�cie lat. Rozejrza�a si�
po Wielkiej Sali i zdecydowanym krokiem ruszy�a przed siebie. Jednak nie w
stron� sto�u �lizgon�w, tylko... Gryfon�w. I dopiero kiedy
by�a w po�owie drogi, Harry zorientowa� si�, �e idzie
prosto na niego. Zatrzyma�a si� przed nim i po�o�y�a
r�ce na biodrach. Przez chwil� mierzy�a go
jasnob��kitnymi oczami, a nast�pnie krzykn�a:</p><p>- Jeste� najwi�kszym
palantem, jakiego kiedykolwiek spotka�am, Harry Potterze! Szczerze, gdybym
wiedzia�a, jaki jeste�, to nigdy nie zacz�abym si� z
tob� spotyka�! Nie do��, �e si� mnie wstydzisz i
pr�bujesz ukrywa� przed wszystkimi nasz zwi�zek, to jeszcze
odreagowujesz na lekcjach! I dlaczego? Tylko dlatego, �e powiedzia�am
ci kilka s��w prawdy! O tym, �e nic ju� dla mnie nie znaczysz i
nic mnie nie obchodzisz! I podtrzymuj� to! Z nami koniec! Je�eli
chcesz odzyska� swoje rzeczy, to masz teraz jedyn� szans�! Potem
nigdy mnie ju� nie zobaczysz!</p><p>Harry wpatrywa� si� w
ni� z rozdziawionymi ustami.</p><p>Co to mia�o znaczy�? Kim
ona, do cholery by�a? Czy�by �lizgoni chcieli mu zrobi�
kawa�? Je�eli tak, to wcale nie by� �mieszny.</p><p>Spojrza� w stron�
sto�u �lizgon�w, ale wydawali si� r�wnie zaskoczeni, jak
ca�a reszta uczni�w. Przeni�s� wzrok na Rona i Hermion�. Ron
zamar� ze zwisaj�cym mu z ust makaronem, a Hermiona mruga�a,
spogl�daj�c raz na Harry'ego, raz na �lizgonk�.</p><p>- No idziesz czy nie? -
zawo�a�a niecierpliwie dziewczyna, odwracaj�c si� w
stron� wyj�cia.</p><p>Pomimo i� Harry nie mia�
poj�cia, co si� dzieje i kim jest tajemnicza przybyszka,
pos�usznie wsta� z miejsca i ruszy� za ni�, odprowadzany
zaszokowanymi i rozbawionymi spojrzeniami uczni�w i nauczycieli.</p><p>Kiedy tylko zamkn�� za
sob� drzwi Wielkiej Sali, us�ysza� wybuchaj�cy za nimi
gwar. Ale dziewczyna nie zatrzyma�a si�. Skierowa�a si�
prosto do znajduj�cej si� w Sali Wej�ciowej �azienki. Harry
kroczy� za ni�, maj�c w g�owie ca�kowity chaos.</p><p>Kiedy znale�li si� w
�rodku i drzwi zatrzasn�y si� za nimi, dziewczyna
odwr�ci�a si� do niego, przez chwil� mierzy�a go tymi
jasnoniebieskimi oczami, a nast�pnie... rzuci�a si� do przodu i
obj�a go ramionami.</p><p>- Och, Harry. Tak bardzo mi przykro.</p><p>- Ee... - odpar� Harry. - Kim
jeste�? - zdo�a� wydusi� po d�u�szej chwili.</p><p>- Och. - Dziewczyna oderwa�a
si� do niego i u�miechn�a smutno. - S�ysza�am,
co si� wydarzy�o na Eliksirach. I jak potraktowa� ci�
Snape. I s�ysza�am, jak niekt�rzy Krukoni zacz�li si�
zastanawia�, co to mog�o znaczy�... I pami�ta�am,
�e wszyscy byli przekonani, �e masz w Slytherinie dziewczyn�. No
wi�c stwierdzi�am, �e ci pomog�. Wzi�am od
Nimfadory Eliksir Wielosokowy i transmutowa�am swoje szaty w szaty
�lizgon�w.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�.</p><p>- Lu-Luna...?</p><p>- Wiem, �e to troch� nie
m�j styl. - Przejrza�a si� krytycznie w lustrze. - Jak mo�na
nosi� tak pedantycznie zwi�zane w�osy? I �adnych ozd�b? Ale
mia�am ma�o czasu. To by�a pierwsza dziewczyna mniej wi�cej
w odpowiednim wieku, jak� spotka�am w drodze do Hogsmeade. Nie
mog�am u�y� w�os�w prawdziwej �lizgonki, bo wszyscy
mogliby j� p�niej wypytywa�, co si� sta�o, i oszustwo
wysz�oby na jaw. A tak, je�eli nikt nie wie, kim ona jest, to nie
b�dzie problemu. - U�miechn�a si�. Charakterystyczny
dla Luny, nieco nieprzytomny wyraz twarzy wygl�da� dziwacznie na
surowym obliczu dziewczyny.</p><p>- Przerazi�a� mnie. Prawie
dosta�em zawa�u. Nie wiedzia�em, co si� dzieje -
wymrucza� Harry, wci�� nie potrafi�c uwierzy� w ten
zwariowany pomys�. Tylko Luna mog�a wpa�� na co�
takiego.</p><p>- Ale teraz ju� nikt nie
b�dzie ci� o nic podejrzewa�. Pok��ci�e� si�
z dziewczyn�, Snape rozdrapa� �wie�� ran� i...
bum. Tak jako� wysz�o.</p><p>Harry zagryz� warg�.
U�miech momentalnie spe�z� z twarzy dziewczyny.</p><p>- Harry... - zacz�a
troch� niepewnie. - On na pewno tak nie my�li. Kiedy jest si�
w�ciek�ym, mo�na powiedzie� najbli�szej osobie nawet
najokrutniejsze, najbardziej rani�ce s�owa. Ale to wcale nie znaczy,
�e s� one prawdziwe.</p><p>- To ju� jest sko�czone -
wymamrota� Harry. Nie mia� ochoty o tym dyskutowa�.</p><p>- Rozmawia�e� z nim o tym?</p><p>- Nie, Luno, i nie mam zamiaru! -
warkn��. - Nie uwierz� ju� w ani jedno jego s�owo.
Nigdy. On nale�y ju� do przesz�o�ci. Nie chc� o nim
rozmawia�.</p><p>Dziewczyna wpatrywa�a si� w
niego z przechylon� g�ow� i ze zmru�onymi oczami.</p><p>- Ale przecie� go ko...</p><p>- Snape w og�le mnie ju� nie
obchodzi! - przerwa� jej Harry podniesionym tonem. - Mia� swoj�
szans�, ale j� straci�. Teraz ju� dla mnie nie istnieje i
nie chc�, �eby� mi o nim przypomina�a!</p><p>Luna nie wydawa�a si�
przestraszona tym wybuchem. Raczej zasmucona.</p><p>- Wiesz... mnie te� cz�sto
m�wi�, �e wyobra�am sobie co�, co nie istnieje. Ale ty
jeste� w tym lepszy ode mnie, Harry.</p><p>Ch�opak zamruga�.</p><p>- Co?</p><p>- Je�eli b�dziesz
chcia�... o czym� porozmawia�. Oczywi�cie o czym�
absolutnie nie zwi�zanym z wiesz-kim... to po prostu przyjd�. -
U�miechn�a si� do niego promiennie. - Mam cudown�
kolekcj� ogrzewaczy na imbryki. Dosta�am od Nimfadory. Co prawda, nie
mam imbryka, ale fajnie wygl�daj� jako ocieplacze na r�ce.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
odwr�ci� si� w stron� wyj�cia.</p><p>- Dzi�ki - powiedzia�
cicho. - Musz� ju� i��. Ja...</p><p>- ...masz co� wa�nego do
zrobienia, wiem.</p><p>Nie spojrza� jej w oczy.</p><p>- Do zobaczenia.</p><p>***</p><p>- Harry? - Hermiona zajrza�a
niepewnie do dormitorium. Harry siedzia� na ��ku z
podkurczonymi nogami i czo�em opartym o kolana. Przyszed� tu prosto
po rozmowie z Lun� i siedzia� tak przez ca�y wiecz�r. Nie
widzia� si� z nikim. S�ysza� tylko dochodz�ce z Pokoju
Wsp�lnego �miechy i rozmowy. - Mo�emy porozmawia�? -
zapyta�a cicho dziewczyna, wchodz�c do �rodka.</p><p>Harry nie podni�s� g�owy.
Nie mia� ochoty z nikim rozmawia�. A ju� najmniej z ni�.</p><p>- Je�li chcesz - odpar�.
Nie wiedzia�, dlaczego to zrobi�. Mo�e jednak mia� ju�
dosy� ciszy i samotno�ci?</p><p>Gryfonka zamkn�a drzwi,
wyci�gn�a r�d�k� i rzuci�a na nie
zakl�cie blokuj�ce i wyciszaj�ce.</p><p>Och, a wi�c to mia�a
by� taka rozmowa...</p><p>Harry'emu coraz mniej si� to
podoba�o. Ostatnim razem, kiedy Hermiona chcia�a z nim
"porozmawia�"... c�, nie sko�czy�o si� to
zbyt przyjemnie.</p><p>Us�ysza� jej
ci�kie westchnienie i kroki, kiedy podesz�a do ��ka
i usiad�a na nim. Przez chwil� pomi�dzy nimi panowa�a
niczym niezm�cona cisza.</p><p>Po chwili Hermiona
prze�kn�a �lin� i odezwa�a si� lekko
dr��cym g�osem:</p><p>- Jak d�ugo... ty i on?</p><p>Harry spi�� si�
ca�y i zrobi�o mu si� nagle niezwykle gor�co.
Wiedzia�, �e si� domy�li�a, ale... to by� jednak
szok, us�ysze� takie pytanie wprost z jej ust. Nie pozostawia�o
�adnych w�tpliwo�ci. �adnego: "o czym ty
m�wisz?", "co to za pytanie?" czy "nie mam poj�cia, co
sugerujesz".</p><p>Obliza� wyschni�te wargi,
pr�buj�c uspokoi� szybko bij�ce serce.</p><p>Tylko spokojnie. Na razie nie robi mu
wyrzut�w i nie grozi powiadomieniem o wszystkim Dumbledore'a, tak jak ostatnio.
Nie wiedzia� dlaczego, ale teraz, kiedy by�o ju� po wszystkim...
nie odczuwa� takiego strachu z powodu tego, �e domy�li�a
si� prawdy. By�o mu wszystko jedno. To i tak by� koniec.
Czu� si� ca�kowicie ot�pia�y. Ju� nic nie
mia�o znaczenia.</p><p>- Jak si�
domy�li�a�? - wyszepta� ochryple, chocia�
odpowied� wydawa�a si� oczywista.</p><p>- Wystarczy�o zobaczy� jego
wyraz twarzy, kiedy si� rozp�aka�e�. I twoj�
min�, kiedy powiedzia� ci, �e nic dla niego nie znaczysz. No i
to, jak wypomnia� nam imprez�. To by�o... zbyt osobiste, nawet
jak na niego. I przypomnia�o mi si�, co opowiada�a nam Ginny, o
tej sytuacji, kiedy nakry� was w schowku. �aden normalny nauczyciel
nie zareagowa�by w ten spos�b, gdyby w gr� nie wchodzi�o
co�... g��bszego. Ale wtedy jeszcze pr�bowa�am to sobie
t�umaczy� tym, �e przecie� on zawsze nienawidzi�
rodzin� Weasley�w, o tobie ju� nie wspominaj�c... A to
przedstawienie w Wielkiej Sali... Nie wiem, sk�d
wytrzasn��e� t� dziewczyn�, ale ja nie dam si�
nabra�. - Urwa�a i wzi�a g��boki oddech, tak
jakby powiedzenie tego wszystkiego sprawia�o jej ogromn�
trudno��. - A wi�c... jak d�ugo?</p><p>Harry zacisn�� powieki i
pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Niewa�ne. To ju�
sko�czone. Na zawsze.</p><p>Us�ysza�, jak Hermiona
wci�ga ze �wistem powietrze, tak jakby do tej pory wci��
mia�a w sobie jeszcze niewielk� iskierk� nadziei, �e
mo�e si� myli, �e mo�e wyci�gn�a
b��dne wnioski, ale teraz, kiedy Harry jej odpowiedzia�... ta
nadzieja prys�a i dotar�o do niej, �e to wszystko
naprawd�...</p><p>- I przepraszam... za wszystko -
kontynuowa� Harry st�umionym szeptem. - To przeze mnie
wyczy�ci� wam kocio�ki. To przeze mnie by� taki wredny dla
was, dla Ginny i... dla wszystkich.</p><p>Znowu zapad�a cisza. Harry
s�ysza� ci�ki oddech Hermiony, tak jakby pr�bowa�a
zapanowa� nad sob�. Najwyra�niej by�a w tak wielkim szoku,
�e chwilowo nie by�a w stanie wykrztusi� s�owa.
Westchn�� g��boko i zdecydowa� si�
podnie�� g�ow� i spojrze� na ni�. W jej szeroko
otwartych oczach dostrzeg� przera�enie i... wsp�czucie.</p><p>- Harry... ja... - wydusi�a w
ko�cu. Pokr�ci�a g�ow� i zamkn�a na
chwil� oczy. Kiedy je otworzy�a, wygl�da�a ju� na
bardziej opanowan�. Zacisn�a usta i przez chwil�
zastanawia�a si� nad tym, co powiedzie�. - Dlaczego on? -
zapyta�a w ko�cu. - Jak to si� w og�le sta�o? Jak... jak do
tego dosz�o? To po prostu... nieprawdopodobne.</p><p>Harry zacisn�� z�by.
Jak mia� na to odpowiedzie�? I tak zareagowa�a wyj�tkowo
spokojnie. Gdyby to on dowiedzia� si� nagle, �e jego najlepsza
przyjaci�ka od Merlin wie jak dawna kocha si� na przyk�ad w...
- przeszuka� wspomnienia w poszukiwaniu jakiego� adekwatnego
por�wnania. - ... w Umbridge, to by�by w znacznie wi�kszym szoku. Tak
podejrzewa�.</p><p>- Ja... nie wiem - odpar� cicho.
- Hermiono, to naprawd� nie ma ju� �adnego znaczenia. Tak po
prostu wysz�o. Nie b�d� ci si� t�umaczy�.
Najwa�niejsze, �e to ju� koniec. Nie musisz si�...
ba�.</p><p>Gryfonka zagryz�a warg�.
Przez chwil� wpatrywa�a si� w Harry'ego z wyrzutem, lecz po
chwili skin�a g�ow�.</p><p>- Wiesz, Harry... zas�ugujesz na
kogo� lepszego - odezwa�a si� po chwili. Jej g�os
dr�a�, ale pr�bowa�a to ukry�. - Jeste� dobrym,
wra�liwym ch�opakiem i zas�ugujesz na kogo�, kto obdarzy
ci� ciep�em i uczuciem. A nie na kogo� takiego jak... on. -
Odetchn�a g��boko, tak jakby wym�wienie ostatniego
s�owa sprawi�o jej olbrzymi� trudno��.</p><p>- Nie chc� ju� nikogo,
Hermiono - powiedzia� cicho Harry, ponownie spogl�daj�c na swoje
kolana.</p><p>- A� tak bardzo ci�
skrzywdzi�?</p><p>Harry poczu� gorycz w gardle.
Prze�kn�� �lin�, pr�buj�c si� jej
pozby�, ale wydawa�o si� to niemo�liwe. Ona wci��
tam by�a. Gorzka i jadowita.</p><p>Nie potrafi� powstrzyma�
fali zalewaj�cych go wspomnie�. Przypomina� sobie wszystko...</p><p>Ka�de z�e s�owo,
wypowiedziane w gniewie lub zwyk�ym szyderstwie. Kpin�
sp�ywaj�c� z tych cienkich warg, k��liwe zniewagi,
kt�re potrafi�y si� wbi� tak g��boko, �e
potrzebowa� kilku dni, aby wyci�gn�� te drzazgi ze swojego
serca.</p><p>Ka�de lodowate spojrzenie.
Ch�odn� pogard� w czarnych oczach, kiedy Snape traktowa� go
jak kogo�... g�upszego, gorszego, nie maj�cego o niczym
poj�cia. Kogo�, kto zawsze przybiegnie na zawo�anie. Kogo�,
komu nie nale�y si� �aden szacunek. Kogo� nie wartego nawet
spluni�cia...</p><p>Ka�de k�amstwo. Ka�de
k�amliwe s�owo wypowiedziane tylko po to, �eby Harry nie
odszed�. Nadziej�, kt�r� mu dawa�, kiedy Snape
pod��a� za nim, nie pozwala� mu si� oddali� i z powrotem
przyci�ga� go do siebie... tylko po to, �eby p�niej
ponownie zada� mu cios.</p><p>Ka�de szarpni�cie za
rami�, za w�osy. Ka�de popchni�cie na �cian�,
drzwi, biurko, p�ki... Nie by� w stanie zliczy� wszystkich
siniak�w, kt�re otrzyma�, wszystkich szram, kt�re zdobi�y jego
sk�r�...</p><p>Ka�d� kar� za
niepos�usze�stwo. Za niew�a�ciw� odpowied�. Za
prowokowanie. Za to, �e chcia� zrobi� co� po swojemu. Za
to, �e znalaz� si� w niew�a�ciwym miejscu o niew�a�ciwej
porze. Za to, �e by� pieprzonym Harrym Potterem. Za nic.</p><p>Gorycz spi�trzy�a si�.
Wla�a mu si� do ust. Nie by� w stanie odpowiedzie�. Po
prostu pokiwa� g�ow�, z ca�ej si�y zaciskaj�c
powieki.</p><p>- Och, Harry... - us�ysza�
cichy szept Hermiony.</p><p>Nie potrzebowa� jej
wsp�czucia. Nie chcia� jej wsp�czucia.</p><p>- Z czasem to minie - odezwa�a
si� po chwili. Jej g�os nadal dr�a�. - Musisz po prostu o
nim zapomnie�. Snape jest zimnym, wyrachowanym draniem. Jest pod�ym
cz�owiekiem, kt�ry czerpie przyjemno�� z poni�ania innych.
Zawsze taki by� i w�tpi�, by to si� kiedykolwiek
zmieni�o. Kto� taki potrafi tylko rani�. To si�
musia�o tak sko�czy�. Cokolwiek pomi�dzy wami by�o...
- Urwa�a tak nagle, jakby w�a�nie u�wiadomi�a sobie
co�, co sprawi�o, �e j�zyk przyklei� jej si� do
podniebienia. - Wy... ty chyba z nim nie...?</p><p>Harry podni�s� nieznacznie
g�ow�, spogl�daj�c na ni� szklistymi oczami.
Wyczyta�a z nich wszystko, co powinna, i jej pierwsz� reakcj�
by� dziwny okrzyk przera�enia i zas�oni�cie sobie ust
d�o�mi. Wygl�da�a, jakby dozna�a tak wielkiego szoku,
�e samo pomy�lenie o tym, czego si� w�a�nie
dowiedzia�a, mog�o doprowadzi� j� do wymiot�w. Powoli,
blada jak papier, opu�ci�a d�onie i wykrztusi�a:</p><p>- O bo�e! Harry! Ty... wiesz, co
zrobi�e�? Jeste� niepe�noletni, a on jest... nauczycielem!
Jest od ciebie dwadzie�cia lat starszy! M�g�by by� twoim ojcem!
On... ci� uwi�d�! To jest karalne!</p><p>- Daruj mi, Hermiono - wysycza�
Harry, czuj�c nag�y, wzbieraj�cy w nim gniew. - Dobrze wiem, co
zrobi�em!</p><p>- I wy przez ca�y ten czas... O
bo�e, i te wszystkie szlabany, kt�re z nim mia�e�! -
Kr�ci�a g�ow� z niedowierzaniem. - A... kiedy
m�wi�e� nam, �e chodzisz do Pokoju �ycze�, wtedy ty
te�... z nim?</p><p>Harry zagryz� warg�.</p><p>- O bo�e -
j�kn�a Hermiona. - Nie wierz� w to, �e
by�e� taki...</p><p>- Jaki? - przerwa� jej ostro
Harry. - G�upi? Naiwny? Ja by�em w nim zakochany, Hermiono! Nie
rozumiesz, �e nie widzia�em poza nim �wiata? Tylko przy nim
czu�em si� wolny! Tylko przy nim zapomina�em o tym, co mnie
czeka i w jakim celu �yj�! - Nie wiedzia�, kiedy ukl�kn��.
Nie wiedzia�, kiedy zacisn�� pi�ci i podni�s�
g�os tak, �e gdyby nie zakl�cie wyciszaj�ce,
s�ycha� by�oby go w ca�ej wie�y. - Tylko wtedy, kiedy
mnie pieprzy�, pokazywa� mi siebie! Prawdziwego siebie! Nie Snape'a,
tylko Severusa! Tylko wtedy, kiedy zanurza� si� we mnie a� po
same j�dra, okazywa� mi jakiekolwiek uczucia! - Przez
zaszokowan� twarz Hermiony przebieg� cie� awersji. - Za
ka�dym razem, kiedy do niego szed�em, my�la�em tylko o tym,
czy tym razem si� zatraci, czy tym razem zrobi co� wi�cej... oka�e
co� wi�cej. Pog�adzi mnie, przytuli, poca�uje, zrobi
cokolwiek. �y�em tym. Tylko dzi�ki temu... dzi�ki niemu...
�y�em! Wi�c zachowaj swoje mora�y dla siebie, poniewa�
teraz... teraz wszystko run�o! Nic ju� nie ma! Zosta�em
sam, a ty, do kurwy n�dzy, prawisz mi kazania! Jakby w og�le nie
obchodzi�o ci� moje serce. M�wimy o moim sercu, do cholery! O moim
pieprzonym sercu!</p><p>Zerwa� si� z
��ka, czuj�c jedynie rozdzieraj�cy b�l, kt�ry musia�
znale�� uj�cie, poniewa� jeszcze troch�, a
rozerwa�by go na strz�py od �rodka. Jak w amoku zacz��
rzuca� si� po pokoju, �api�c wszystko, co tylko wpad�o
mu w r�ce, i ciskaj�c tym w �ciany, w szafki, w drzwi. Butelki
kremowego piwa, puste puchary, kolekcja kart czarodziej�w, podr�czniki.
Chcia� tylko niszczy�. Tak samo jak niszczony by� przez te
wszystkie miesi�ce. Tak samo jak zniszczony czu� si� w
�rodku.</p><p>- Wszystko sko�czone. Wszystko!
- dysza�, miotaj�c si� po dormitorium niczym zranione
zwierz�, kt�re pr�buje uwolni� si� od b�lu. - Frajer!
Dure�! Kretyn! - Kopn�� w krzes�o tak mocno, �e uderzy�o
w komod�. Trzask p�kaj�cego drewna i spadaj�ce z komody
przedmioty zmiesza�y si� z jego krzykiem. Rzuci� si� na
��ko, z�apa� poduszk� i zacz�� ni�
uderza� w �cian�. Z tak� si��, �e
materia� rozerwa� si� i powietrze zape�ni�o si�
fruwaj�cym wsz�dzie puchem. W ko�cu porzuci� pust�
poszewk� i zacz�� kopa� �cian� i uderza�
j� pi�ciami. Tak d�ugo, a� wrzeszcz�cy potw�r w
jego duszy uspokoi� si� i wycofa�, zm�czony.</p><p>Harry osun�� si� na
kolana, dysz�c ci�ko. Odczuwa� b�l fizyczny. Tak
wyra�nie. Zdarte pi�ci piek�y, obite stopy pulsowa�y.
Ale ten b�l by� tak przyjemny, w por�wnaniu z tamtym drugim, w nim...</p><p>- Harry? - G�os Hermiony
by� zachrypni�ty. �ci�ni�ty. Odwr�ci� do niej
g�ow�, dopiero teraz przypominaj�c sobie o jej obecno�ci.
Na jej bladej twarzy l�ni�y �zy. Sta�a obok ��ka,
przytrzymuj�c si� kolumny. Powoli ruszy�a w jego stron�.
Opad�a obok niego na kolana i rzuci�a si� do przodu,
zamykaj�c go w swoich ramionach i przyciskaj�c do siebie z tak�
si��, jakby pr�bowa�a wch�on�� w siebie ca�e
jego cierpienie. Zamkn�� oczy i podda� si� jej
desperackiemu u�ciskowi.</p><p>Nie wiedzia�, kiedy to
nast�pi, nie wiedzia�, czy to w og�le nast�pi... ale mia�
nadziej�, �e w ko�cu... mu przejdzie. �e za kilka dni,
tygodni, miesi�cy... wyleczy si� z niego.</p><p>Musi si� wyleczy�. Aby
�y� dalej, musi si� wyleczy�.</p><p><strong>--- rozdzia� 51 ---</strong></p><p><strong>51. Haunted by the Shadow</strong></p><p>Long lost words whisper to me</p><p>Still can't find what keeps me here</p><p>When all this time I've been so
hollow inside</p><p>Watching me, Wanting me</p><p>I can feel you pull me down</p><p>Fearing you, Loving you</p><p>I won't let you pull me down*</p><p>Cz�� 1</p><p>We wtorkowy poranek Harry zszed�
na �niadanie razem z Ronem. Po swoim wczorajszym wybuchu, zaraz po
wyj�ciu Hermiony, zakopa� si� w po�cieli, narzuci�
ko�dr� na g�ow� i zaszy� si� w bezpiecznej
ciemno�ci. Kiedy do dormitorium wszed� Ron, Harry uda�, �e
�pi. Dopiero dzisiaj rano zosta� przez niego zmuszony do
"wyjawienia ca�ej prawdy o swojej dziewczynie". Ron by� na
niego troch� obra�ony, �e wcze�niej mu o niej nie
powiedzia� i nie rozumia�, czego tak si� wstydzi�.
Uzna�, �e pomimo tego, i� by�a ze Slytherinu, to
"ca�kiem niez�a z niej laska".</p><p>Harry stara� si� ani nie
zaprzecza�, ani nie potwierdza� jego domys��w. W og�le prawie
si� nie odzywa�. Od czasu do czasu tylko przytakiwa�. Nie
mia� w og�le apetytu, ale poszed� z nim na �niadanie,
staraj�c si� po drodze nie my�le� o niczym.</p><p>To by�o najlepsze wyj�cie.
Po prostu nie my�le� o tym wszystkim. Je�eli nie b�dzie
my�la�, to nie b�dzie sobie przypomina� i mo�e
jako� prze�yje ten dzie�.</p><p>Niestety to za�o�enie
zosta�o zweryfikowane zaraz po tym, jak Harry przekroczy� pr�g
Wielkiej Sali. Podni�s� g�ow� i zatrzyma� si�
gwa�townie, a jego sp�oszone spojrzenie pobieg�o wprost w
stron� sto�u nauczycielskiego.</p><p>Snape by� na �niadaniu.</p><p>Nie patrzy� w jego kierunku. Po
prostu tam by�. Ale to wystarczy�o, by serce Harry'ego opad�o
a� do �o��dka. Siedzia� przy stole, wyprostowany i
dumny, jakby po�kn�� jaki� pieprzony kij, czarna plama
zasysaj�ca do siebie ca�� przestrze� i �wiat�o.
Czy nikt inny tego nie widzia�?</p><p>- Stary, co ci� tak
zmrozi�o? - zapyta� Ron, wychylaj�c mu si� zza ramienia. -
W�a�, ludzie chc� przej��.</p><p>Harry ruszy� do przodu,
chocia� mia� wra�enie, jakby stopy przyklei�y mu si�
do pod�ogi. Spu�ci� g�ow� i wbi� wzrok w
po�yskuj�c� posadzk�.</p><p>Nie, nie b�dzie na niego
patrzy�. On nie istnieje!</p><p>Uda�o mu si� jako�
dotrze� do sto�u i usi��� przy nim, oczywi�cie
ty�em do sto�u nauczycielskiego.</p><p>I wtedy to poczu�.
Wra�enie, jakby przez jego cia�o przep�yn�� pr�d
i unios�y mu si� wszystkie w�oski na karku. I doskonale wiedzia�,
co to oznacza�o.</p><p>Nie, nie obejrzy si�!</p><p>Prze�kn��
�lin� i wbi� spojrzenie w gazet�, kt�r�
zas�ania�a si� siedz�ca po drugiej stronie sto�u
Hermiona. Nag��wek na pierwszej stronie g�osi�:</p><p>KOLEJNY BESTIALSKI ATAK
SAMI-WIECIE-KOGO</p><p>Harry nie czyta� dalej.
Spu�ci� wzrok, wbijaj�c go w sw�j pusty talerz. Wci��
czu� na karku piek�ce spojrzenie, kt�re wyprowadza�o go z
r�wnowagi.</p><p>Musia�... nie m�g�
ci�gle tylko... Musia� zapomnie�. Skupi� si� na
czym� innym.</p><p>Jego wzrok ponownie
pow�drowa� w stron� Proroka. Oczy ze�lizn�y
si� ni�ej, na zdj�cie p�on�cego budynku.</p><p>Tak, to by�a odpowied�.
Mia� j� tu� przed nosem. Przez ca�y czas. Tylko
wcze�niej nie chcia� jej dostrzec. Zbyt poch�oni�ty
sob� i swoimi "problemami". Zbyt za�lepiony, aby
zauwa�y�, �e �wiat wci�� si� kr�ci.
Zbyt op�tany swoim egoistycznym zadurzeniem...</p><p>Wpatrywa� si� w
zdj�cie, czuj�c, jak do jego serca zakrada si� ch��d, a
p�uca wype�niaj� si� czym� lepkim, co sprawi�o,
�e mia� trudno�ci z oddychaniem. Mia� wra�enie, �e
�o��dek zamieni� mu si� w kamie�, kiedy jego
umys� na powr�t zacz�a wype�nia� smolista substancja
zwana nieuniknionym. Co�, o czym prawie uda�o mu si�
zapomnie� na kilka pi�knych miesi�cy, podczas kt�rych pozwoli�
sobie nawet na co� tak zuchwa�ego, jak snucie plan�w na przysz�o��...</p><p>Nie by�o przysz�o�ci.
Nie w jego przypadku. Mia� zadanie do wykonania. Mia� pokona�
Voldemorta. Tego wszyscy od niego oczekuj�. To jest jego droga, jego
�yciowy cel. A nie wdawanie si� w romans i gonienie za nieosi�galnym.
Nie jest mu potrzebna nieodwzajemniona mi�o��. Ju� i tak
wystarczaj�co du�o czasu straci� na Snape'a.</p><p>Jak w og�le m�g� mie�
nadziej�, �e komukolwiek b�dzie na nim zale�e�? I to
komu� pokroju Snape'a? Pieprzonemu �miercio�ercy bez uczu�?
Jakim by� �a�osnym frajerem!</p><p>Oczami duszy wyobrazi� sobie
uczni�w z przyczepionymi do piersi plakietkami z napisem "Potter to
frajer".</p><p>Ale teraz koniec z tym! Ju�
nigdy wi�cej nie pozwoli nikomu si� zrani�. Snape ju�
si� do niego nie zbli�y. Harry na to nie pozwoli. Teraz zrobi to,
czego oczekuje od niego ca�y czarodziejski �wiat. P�jdzie po lekcjach
do biblioteki, b�dzie si� sumiennie uczy� i nie pomy�li ani
razu o tym, jak bardzo zosta� zraniony... jak bardzo czuj� si�
z�amany tam w �rodku...</p><p>Nie, nie pomy�li o tym ani razu!</p><p>Podni�s� g�ow� i
spojrza� na siedz�cych po drugiej stronie sto�u przyjaci�.</p><p>- Chyba p�jd� po lekcjach do
biblioteki. Ja... mam zaleg�o�ci. Musz� si� pouczy�.</p><p>Hermiona opu�ci�a
gazet�, zerkaj�c ponad ni� i przez chwil�
przygl�da�a mu si� badawczo.</p><p>- W porz�dku - powiedzia�a.
- Je�eli tego w�a�nie potrzebujesz...</p><p>- Tak - odpar� Harry. Chyba
troch� zbyt szybko. Hermiona nie powiedzia�a nic wi�cej i Harry
by� jej wdzi�czny.</p><p>*</p><p>Skupienie si� na lekcjach nie
by�o �atwe, ale z drugiej strony doskonale zajmowa�o jego
my�li. Kiedy, ca�y ub�ocony, wyszed� z cieplarni numer
pi�� i wraz z pozosta�ymi uczniami ruszy� pod prysznic,
by� troch� rozczarowany tym, �e zaj�cia ju� si�
sko�czy�y.</p><p>- Zajefajne s� te plujki
pryszczowate, nie? - trajkota� Ron, gdy razem wracali do szko�y
jednym z tych w�skich, ��cz�cych r�ne
cz�ci zamku korytarzem. - M�g�bym zmusi� j� do
naplucia Zabiniemu do soku dyniowego. Hahaha, nie pozby�by si�
pryszczy przez miesi�c.</p><p>Harry nie odpowiedzia�.
Szed� przed siebie ze wzrokiem wbitym w pod�og�, obserwuj�c
znikaj�ce pod szatami stopy id�cych przed nim uczni�w. Nie
wiedzia�, co kaza�o mu nagle, w po�owie korytarza,
podnie�� g�ow�. Ale gdy to zrobi�, serce w nim
zamar�o i prawie potkn�� si� o w�asne szaty.</p><p>Snape.</p><p>Szed� prosto na nich.</p><p>Na razie ich nie widzia�.
Ni�s� w ramionach gruby plik pergamin�w, przegl�daj�c je po
drodze.</p><p>Nogi Harry'ego sta�y si�
nagle jednocze�nie zbyt oci�a�e i zbyt s�abe, aby go
unie��. Zwolni�, wpatruj�c si� w sun�c�
przez korytarz wysok�, ciemn� sylwetk�. Uczniowie umykali na
boki, byle tylko na niego nie wpa��. I Harry powinien zrobi� to
samo, ale jako� nie potrafi� wykona� �adnego ruchu. Po
prostu szed� przed siebie.</p><p>Snape by� coraz bli�ej. W
ko�cu podni�s� g�ow� i zanim Harry b�yskawicznie
opu�ci� swoj�, zobaczy� przez u�amek sekundy, jak oczy
m�czyzny rozszerzaj� si� nieznacznie.</p><p>I mo�e Harry tego nie
widzia�, ale wyczu�, �e Snape tak�e zwolni�.</p><p>Zacisn�� na chwil�
powieki.</p><p>Tylko si� wymin�. To
przecie� nic strasznego. Nic si� nie stanie, je�eli przejd�
obok siebie. Nic, opr�cz tego, �e jego serce najprawdopodobniej wyskoczy z
piersi.</p><p>Snape by� ju� zaledwie
kilka metr�w od niego. Harry uni�s� powieki i k�tem oka
dostrzeg� czarne buty i czarn� szat�, powiewaj�c�
mi�kko wok� nogawek spodni. I znowu to poczu�. Unosz�ce si�
w�oski na karku.</p><p>Jeszcze intensywniej wbi�
spojrzenie w kamienne p�yty pod swoimi nogami. By� ju� zaledwie
metr od niego.</p><p>Krok.</p><p>Kilka centymetr�w, gdy czarna,
powiewaj�ca peleryna musn�a jego d�o� i Harry
poczu� dreszcze biegn�ce przez ca�e cia�o i niemal
odskoczy� i wpad� na Rona, ale na szcz�cie
powstrzyma� si� w ostatniej chwili i po prostu zamkn�� oczy
i... westchn��.</p><p>Ju�. Po wszystkim.
Zagro�enie min�o.</p><p>Wi�c dlaczego jego serce
wci�� nie potrafi�o si� uspokoi�?</p><p>- Stary, widzia�e�, jak
si� na ciebie gapi�? - Zaszokowany g�os Rona dotar� do
niego jak zza szyby. Harry wci�� ws�uchiwa� si� w
oddalaj�ce si� kroki. Podni�s� g�ow� i spojrza�
na przyjaciela z oszo�omieniem.</p><p>- Co?</p><p>- No Snape. Nie m�w, �e tego nie
widzia�e�.</p><p>Harry potrz�sn��
g�owa, czuj�c �e jego serce, zamiast si� uspokoi�,
tylko przyspiesza.</p><p>- To by�o dziwne -
mrukn�� Ron. - Mo�e ci�gle jest w szoku po tym, jak ty...
no wiesz.</p><p>- Mo�emy o tym nie
rozmawia�? - zapyta� Harry. Chyba troch� zbyt ostro,
poniewa� uszy Rona nagle poczerwienia�y.</p><p>- Jasne. Przepraszam. Mo�e
pogramy w Eksploduj�cego Durnia, kiedy wr�cimy do wie�y?</p><p>- Nie. Wybieram si� do
biblioteki. Zapomnia�e�? - odpar� Harry. By� ju�
zm�czony jego towarzystwem. Zm�czony i z�y. Na siebie. Za to,
�e jest takim sko�czonym frajerem, �e nie potrafi nawet
min�� tego t�ustow�osego dupka na szkolnym korytarzu bez
odczuwania jakich� sensacji. - Do zobaczenia na kolacji - rzuci� i
ruszy� biegiem przed siebie, chc�c st�d jak najszybciej uciec.
Jak najszybciej uciec od tego zio�owego zapachu unosz�cego si�
wst�gami w ca�ym korytarzu.</p><p>*</p><p>Nie mia� poj�cia, od czego
zacz��. Wiedzia�, �e pani Pince za �adne skarby
�wiata nie wpu�ci go do Dzia�u Ksi�g Zakazanych,
pozostawa� mu wi�c tylko dzia� z ksi�gami do Obrony Przed
Ciemnymi Mocami. Na razie. I tak planowa� nocny wypad po kilka zakazanych
podr�cznik�w, ale teraz mo�e przeszuka� r�wnie� te
og�lnodost�pne. Wybra� kilka ksi��ek o umiarkowanie
interesuj�cych tytu�ach, takich jak "Zaawansowane techniki
obrony magicznej", "Atak z zaskoczenia: jak go unikn�� i
jak go odeprze�", "Zaskocz swojego wroga, zanim on zaskoczy
ciebie" oraz "Systemy obronne w s�ynnych bitwach".</p><p>C�, raczej nie mia�
zamiaru bra� udzia�u w wielkiej bitwie, ale mo�e znajdzie
co� przydatnego. Usiad� przy stole w samym k�cie biblioteki i
zag��bi� si� w tre�� ksi��ek,
maj�c nadziej�, �e znajdzie w nich co�, co mu pomo�e.</p><p>Zanim si� zorientowa�,
min�a godzina �sma. Przegapi� kolacj�. C�, i tak nie
by� g�odny. Mia� wra�enie, �e od wczorajszego
popo�udnia jego �o��dek zawi�za� si� na
supe� i odmawia� przyjmowania pokarmu.</p><p>W ksi��kach znalaz�
niewiele. Kilka ciekawych zakl�� ochronnych, kilka technik
przydatnych bardziej w pracy szpiega, kilka strategii walk obronnych, ale nic
naprawd� pot�nego, co mog�oby skutecznie zatrzyma� i
zrani� jakiegokolwiek �miercio�erc�. Ju� nie
m�wi�c o trwa�ym usuni�ciu go z drogi.</p><p>Opar� si� na krze�le,
przymkn�� oczy i westchn�� g��boko.</p><p>Gdyby tylko kto� mu
powiedzia�, od czego zacz��, w kt�r� stron�
p�j��, gdyby mia� jakikolwiek punkt zaczepienia...</p><p>Nie podda si�. Wr�ci tu jutro, i
b�dzie wraca� pojutrze, po pojutrze i ka�dego nast�pnego
dnia, dop�ki nie znajdzie czego�, co pozwoli mu mie� jakiekolwiek
szanse w starciu z Voldemortem.</p><p>***</p><p>Nast�pnego dnia Snape znowu
pojawi� si� na �niadaniu. Co jeszcze skuteczniej odebra�o
Harry'emu apetyt. Siedzia� tylko przy stole, grzebi�c widelcem w
jajecznicy i pr�buj�c przekona� samego siebie, �e w�oski na
karku wcale mu si� nie unosz� co jaki� czas, a ta mroczna
sylwetka po drugiej stronie sali to po prostu jego wredny nauczyciel Eliksir�w,
z kt�rym nic go nie ��czy, nic go nigdy nie ��czy�o i
kt�rego nienawidzi tak samo, jak przez ostatnie pi�� lat.</p><p>Tylko jedno z tych twierdze�
by�o prawdziwe.</p><p>Znowu czu� ten bolesny ucisk w
klatce piersiowej. My�la�, �e ju� si� go pozby�.
Wczoraj, kiedy siedzia� w bibliotece, prawie go nie czu�. Ale
dzisiaj, kiedy tylko wszed� do Wielkiej Sali i k�tem oka
dostrzeg� mroczny cie� przy stole nauczycielskim, ponownie co�
go zacz�o uwiera� w piersi. Jeszcze mocniej.</p><p>Nie, postanowi�, �e
b�dzie go ignorowa�. Severus przesta� istnie�, musi to
sobie powtarza�. Teraz jest tylko "profesor Snape".</p><p>Profesor Snape, do kt�rego powinien
p�j�� dzisiaj na szlaban. Ale nie p�jdzie. Ju� nigdy nie
p�jdzie. Poprosi� go o przekazanie jego szlaban�w innemu nauczycielowi,
ale nikt si� z nim nie skontaktowa�. Podejrzewa�, �e Snape
nikogo o tym nie poinformowa�, ale wcale mu to nie przeszkadza�o.
Ju� wiedzia�, gdzie b�dzie sp�dza� czas w
poniedzia�kowe oraz �rodowe wieczory i co b�dzie robi�.</p><p>Czuj�c na sobie wyczekuj�ce
spojrzenie Hermiony, wzi�� dwa k�sy zimnej ju� jajecznicy.
Przyjaci�ka wci�� nagabywa�a go, �e powinien
je��, dlatego dla �wi�tego spokoju wola� co jaki�
czas co� przegryza�, inaczej gotowa by�a jeszcze
wys�a� go do pani Pomfrey.</p><p>Nie rozmawiali na "ten
temat" od poniedzia�ku. Harry podejrzewa�, �e Hermiona musi
zapewne przetrawi� wszystko, czego si� dowiedzia�a. Prawie w
og�le si� do siebie nie odzywali. Tylko co jaki� czas ch�opak
czu� na sobie jej zamy�lone spojrzenie, ale gdy tylko na ni�
zerka�, natychmiast odwraca�a g�ow� albo chowa�a
si� za ksi��k� lub gazet�.</p><p>Troch� go to wytr�ca�o
z r�wnowagi, ale z drugiej strony cieszy� si�, �e nie pr�buje
"porozmawia�" z nim po raz drugi, na co wcale nie mia�
ochoty. Wci�� by�o mu wstyd za ten wybuch, kt�rego by�a
�wiadkiem, i gdyby m�g�, cofn��by czas i nie
dopu�ci� do niego. Co mog�a sobie pomy�le�? �e
jest niezr�wnowa�onym emocjonalnie nastolatkiem, kt�ry pozwoli�
omota� si� lepkim d�oniom do�wiadczonego
m�czyzny, kt�ry zrobi� to tylko po to, aby go wykorzysta�?
Tak, podejrzewa�, �e tak w�a�nie to widzia�a. Ale nie
powiedzia�a tego g�o�no i by� jej za to wdzi�czny. I
za to, �e najwyra�niej postanowi�a zachowa� ca��
spraw� dla siebie. Wiedzia�a, �e cierpi, a gdyby spr�bowa�a
to nag�o�ni� albo komu� o tym powiedzie�,
prawdopodobnie cierpia�by jeszcze bardziej. W ko�cu by�a jego
przyjaci�k�. Nawet je�eli teraz patrzy�a na niego tak,
jakby zamieni� si� w kogo� obcego. Kogo�, kogo
wydawa�o jej si�, �e zna, a nagle okaza�o si�, �e
to, co o nim wie, to zaledwie czubek g�ry lodowej, a ca�a reszta ukryta
jest g��boko pod wod� i musia�aby naprawd�
g��boko zanurkowa�, aby zrozumie� pewne sprawy. Na to nie
by�a przygotowana. Harry podejrzewa�, �e potrzebuje czasu, aby
oswoi� si� z t� sytuacj�, i wcale jej za to nie wini�.
Na razie... akceptowa�a. I to wystarcza�o. Mo�e pewnego dnia jej
samej uda si� zanurkowa� na tyle g��boko, aby mog�a...
zrozumie�.</p><p>*</p><p>Po zaj�ciach Harry poszed�
do biblioteki. Zdj�� z p�ek kilka opas�ych tom�w, kt�re
nie wygl�da�y zbyt zach�caj�co, ale mia�
nadziej�, �e by� mo�e na tylu stronicach uda mu si�
znale�� co� po�ytecznego. Roz�o�y� je na
stoliku w k�cie biblioteki i zacz�� kartkowa�.</p><p>Czas mija�. Uczniowie wchodzili
i wychodzili. S�ysza� prowadzone szeptem rozmowy i okazjonalne
upomnienia pani Pince. Od�o�y� na bok "Zakl�cia na
ka�d� okazj�" i si�gn�� po
"Przeciwzakl�cia: co to jest i z czym to si� je?", kiedy
jego uwag� przyku�a ciemna plama, poruszaj�ca si� na
granicy widzenia. Mimowolnie odwr�ci� g�ow� w stron� drzwi
i zamar�.</p><p>Do biblioteki wszed� Snape.</p><p>Harry b�yskawicznie
spu�ci� g�ow�, wbijaj�c wzrok w le��cy przed
nim, zakurzony tom.</p><p>Co on tu robi? �ledzi go?</p><p>Nie, musi przesta�. Zachowuje
si� jak paranoik. Przecie� nauczyciele maj� prawo
przychodzi� do biblioteki.</p><p>Prze�kn��
�lin� i otworzy� ksi��k�, staraj�c si�
ignorowa� pe�zaj�ce po sk�rze iskry. Pr�bowa� skupi�
si� na spisie tre�ci, ale co� mu w tym przeszkadza�o.
Jakie� wisz�ce w powietrzu napi�cie. Pocz�tkowo nie
potrafi� okre�li�, co to takiego, ale kiedy po raz trzeci
przeczyta� spis tre�ci i nie pami�ta� ani jednego
s�owa, uderzy�o go nag�e zrozumienie.</p><p>To dlatego czu� mrowienie na
karku. Dlatego mia� wra�enie, �e powietrze zg�stnia�o.</p><p>Snape go obserwowa�.</p><p>Przesun�� odrobin�
g�ow�, zerkaj�c za siebie k�tem oka. Dostrzeg� go.
Czarny cie�, czaj�cy si� za rega�em.</p><p>Nie podoba�o mu si� to.
Dlaczego Snape za nim chodzi�? Dlaczego na niego patrzy�? Dlaczego
nie zostawi go w spokoju? Wsz�dzie, gdzie tylko go spotyka�, czy to
na korytarzu, czy w Wielkiej Sali, od razu czu� to mrowi�ce
spojrzenie. Jakby te czarne oczy w�drowa�y ma�ymi kroczkami po
jego sk�rze, doprowadzaj�c go do szale�stwa.</p><p>Przetar� powieki i
westchn�� g��boko. Jeszcze raz przesun�� wzrokiem
po spisie tre�ci i w ko�cu uzna�, �e to nie ma �adnego
sensu. By� tak rozstrojony, �e kompletnie nie potrafi� si�
skupi�. Musi poszuka� czego� konkretniejszego. Ale jak ma to
zrobi�, skoro Snape wci�� tam stoi? A je�eli do niego
podejdzie? To Harry powie mu, �eby spada�. W�a�nie tak. Nie
da si� zastraszy� temu draniowi!</p><p>Wsta� i ruszy�
pomi�dzy rega�y, wci�� czuj�c na sobie
�ledz�ce go spojrzenie. Przeszed� wzd�u� p�ek,
przegl�daj�c tytu�y i s�ysz�c bicie w�asnego
serca. Znalaz� cienk� ksi��eczk� o intryguj�cym
tytule "Z r�d�k� w b�j". Zdj�� j� z p�ki
i ruszy� z powrotem w stron� stolika. Snape nadal sta� w tym
samym miejscu. Mia� w r�kach jak�� ksi��k�,
ale wcale jej nie czyta�. Harry dostrzeg� w ciemno�ci dwoje
b�yszcz�cych oczu, skierowanych prosto na niego.
Prze�kn�� �lin� i spu�ci� g�ow�.</p><p>Usiad� przy stoliku, maj�c
kompletny m�tlik w g�owie. A jednak Snape do niego nie podszed�.
Je�eli czego� by od niego chcia�, to poszed�by za nim. A
nie zrobi� tego.</p><p>O co mu chodzi�o?
Postanowi� go zadr�czy� swoj� obecno�ci�?
Wpatrywa� si� w niego tak d�ugo, a� Harry ca�kowicie
straci rozum?</p><p>To by�o do niego podobne.</p><p>Nie pozwoli mu na to! Musi
udawa�, �e go tu nie ma. Po prostu ignorowa� go, a� w
ko�cu sobie p�jdzie.</p><p>Otworzy� ksi��k�,
podpar� g�ow� r�k�, odwracaj�c twarz nieco w
stron� okna, aby nawet k�tem oka nie widzie� czaj�cego mu
si� za plecami cienia, zmarszczy� czo�o w ogromnym skupieniu i
zacz�� czyta�.</p><p>Nie by�o to �atwe, ale
przynajmniej co jaki� czas udawa�o mu si� na chwil�
zapomnie� o tym irytuj�cym mrowieniu na karku. Przecie� Snape
nie mo�e tam sta� wiecznie. W ko�cu musi kiedy�...</p><p>Trzask!</p><p>Co� uderzy�o w stolik z
tak� si��, �e a� zatrz�s� si� blat.
Harry poderwa� si� tak gwa�townie, �e niemal spad� z
krzes�a. Z bij�cym w gardle sercem, odwr�ci� si� i
spojrza� wprost w twarz... Hermiony.</p><p>- Tu jeste� -
westchn�a, przesuwaj�c na bok ksi��ki, kt�re przed
chwil� rzuci�a na stolik i przez kt�re Harry niemal dosta�
zawa�u. - Pozwolisz, �e dotrzymam ci towarzystwa? Rzadko kiedy
chcieli�cie tu ze mn� przychodzi�, wi�c mi�o
b�dzie pouczy� si� razem, nie uwa�asz?</p><p>Harry przytakn��, nieco
oszo�omiony. Czy mu si� tylko wydawa�o, czy s�ysza�
oddalaj�ce si� kroki?</p><p>Obejrza� si� za siebie.
Snape znikn��. Rozejrza� si� po bibliotece i dostrzeg�
czarn� peleryn� znikaj�c� za drzwiami wyj�ciowymi.</p><p>Hermiona pod��y�a za
jego wzrokiem i zmarszczy�a brwi. Ale zanim zd��y�a
otworzy� usta i o cokolwiek zapyta�, Harry ubieg� j�,
wskazuj�c na le��cy na samej g�rze stosu przyniesionych przez ni�
ksi��ek podr�cznik.</p><p>- Historia Magii? Nie m�w mi, �e
Binns znowu zada� nam jaki� esej.</p><p>Hermiona spojrza�a na niego i
przywo�a�a na twarz lekki u�miech, zabarwiony jednak
zaniepokojeniem.</p><p>- Nie, chcia�am porobi�
notatki na jutrzejsze zaj�cia. I... chcia�am troch� z tob�
posiedzie�. Je�eli nie masz nic przeciwko.</p><p>Dlaczego mia�by mie�?</p><p>- Jasne, �e nie. To... mi�e
z twojej strony - wyduka�.</p><p>Hermiona westchn�a i
usiad�a obok, spogl�daj�c na le��ce przed nim
ksi��ki. Potem spojrza�a na niego.</p><p>Harry zagryz� warg� i
odwr�ci� wzrok.</p><p>- Pom�c ci? - zapyta�a cicho.
Skin�� g�ow�. By� jej wdzi�czny, �e nie
zadawa�a pyta�. �e nie chcia�a wiedzie�, po co
przegl�da te ksi��ki i czego w nich szuka. Zreszt� i tak
pewnie si� domy�la�a.</p><p>Po prostu... by�a. Tak jak w
ci�gu tych wszystkich, wsp�lnych lat, kiedy zawsze bezinteresownie mu
pomaga�a. A on bez przerwy j� ok�amywa�.</p><p>- Przepraszam - wyszepta�, kiedy
Hermiona si�gn�a po ci�ki tom i przysun�a
do siebie. Nie podnios�a g�owy, ale zauwa�y�, �e na
chwil� zacisn�a powieki.</p><p>- To ja przepraszam -
powiedzia�a po d�u�szej chwili i przewr�ci�a grub�,
szeleszcz�c� stronic�.</p><p>I to by�o wszystko. Ale nic
wi�cej nie by�o potrzebne.</p><p>*</p><p>Po kolacji wr�ci� do biblioteki,
wypo�yczy� kilka tom�w, kt�rych nie zd��y� jeszcze
przejrze�, i ob�adowany nimi, ruszy� na si�dme pi�tro w
kierunku gobelinu przedstawiaj�cego Barnabasza Bzika pr�buj�cego
nauczy� trolle baletu. Zatrzyma� si� przy przeciwleg�ej
�cianie, przeszed� trzy razy w t� i z powrotem, usilnie
my�l�c o najlepszym miejscu odosobnienia, w kt�rym m�g�by
si� ukry� na reszt� wieczoru, i po chwili w �cianie
pojawi�y si� drzwi.</p><p>Otworzy� je, wszed� do
Pokoju �ycze� i... zatrzyma� si� gwa�townie, kiedy
zobaczy� tak dobrze znajom� mu komnat�. Fala gor�ca
zala�a ca�e jego cia�o, a serce zabi�o mu mocniej.</p><p>Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>Siadaj, Potter.</p><p>Echo tych s��w odbi�o
si� w jego g�owie i poczu� bolesny ucisk w piersi. Spojrza�
szeroko otwartymi oczami w stron� barku.</p><p>Ale nie by�o tam nikogo.</p><p>Zamkn�� oczy i
westchn�� g��boko.</p><p>"Prosz�, niech ta komnata
zniknie, prosz�, prosz�" - powtarza� jak mantr�,
boj�c si� otworzy� oczy. Jednak po kilku minutach uchyli�
powieki i zn�w ujrza� ten sam znajomy barek, biblioteczk�, kominek,
stolik, zielony fotel...</p><p>Przesun�� g�ow�
nieco w bok i prze�kn�� �lin�. Nie by�o drugiego
fotela.</p><p>Odetchn�� ci�ko
i powoli ruszy� w g��b pokoju. Po�o�y�
ksi��ki na stoliku i usiad� w zielonym fotelu,
spogl�daj�c na trzaskaj�ce w kominku polana. Dopiero po chwili
by� w stanie si�gn�� po ksi��k�. Kiedy
j� otwiera�, zauwa�y�, jak bardzo dr�� mu palce.
Zacisn�� d�onie w pi�ci, kilka razy rozprostowa�
palce, ale niewiele to da�o. To pomieszczenie... czu�, jak
wspomnienia atakuj� go ze wszystkich stron, a on nie by� w stanie z
nimi walczy�.</p><p>Ka�dy fragment tego pokoju,
ka�dy, dos�ownie ka�dy znajduj�cy si� w nim przedmiot
nosi� na sobie pi�tno �ycia, kt�re ju� nie istnia�o.
Kt�re ju� nie nale�a�o do niego.</p><p>P�ki z ksi��kami,
kt�re l�dowa�y na pod�odze przy ka�dej wi�kszej
sprzeczce. Drzwi, w kt�re tak wiele razy by� wciskany. �ciany, kt�re
nasi�k�y jego j�kami i krzykiem. Ten zielony fotel na kt�rym on
i Sn... I barek, przy kt�rym...</p><p>Barek!</p><p>Harry od�o�y�
ksi��k�, podszed� do szafki i otworzy� j�,
zagl�daj�c ostro�nie do �rodka.</p><p>Sta�y tam. W r�wnym
rz�dzie. Butelki najlepszych trunk�w. Puste.</p><p>Przekl�� i
zamkn�� barek. A mia� tak wielk� ochot� si�
czego� napi�. Mo�e wtedy uda�oby mu si�
zapomnie�. Chocia� na chwil�. Na jedn�, ma��
chwil�. Czy tak wiele wymaga�?</p><p>Westchn�� i powr�ci�
do fotela. Zapad� si� w niego i zapatrzy� w p�omienie.</p><p>Koniec tego! Mia� postanowienie!
Snape ju� dla niego nie istnia�! Teraz mia� inny cel. I to na
nim powinien si� skupi�. Pieprzy� to, gdzie si� znajduje!
Pieprzy� to, co si� tu wydarzy�o! Pieprzy� to, ile tu
prze�y�!</p><p>Szarpn�� si� i
si�gn�� po ksi��k�. Podci�gn��
nogi, opieraj�c stopy na skraju fotela i po�o�y� sobie
ksi��k� na zgi�tych kolanach. Wbi� wzrok w tekst i
zacz�� czyta�, marszcz�c brwi w skupieniu i ani razu nie
pozwalaj�c na to, aby jego oczy oderwa�y si� od czarnych liter i
pow�drowa�y w kt�r�kolwiek stron�. Ani razu.</p><p>***</p><p>W czwartkowy poranek Harry'ego
obudzi� wicher, uderzaj�cy w okna dormitorium. Otworzy� zaspane
oczy, czuj�c �e dzieje si� z nim co� dziwnego. Przez
ca�e jego cia�o przep�ywa�y fale gor�ca. Wszystkie
mi�nie by�y napi�te. Chyba co� mu si�
�ni�o. Co� przyjemnego. Co�... ekscytuj�cego.
Pr�bowa� zmusi� zaspany umys� do pracy i przypomnie� sobie,
co to by�o, ale nie potrafi�. Pami�ta� jedynie jaki�
szept.</p><p>Uni�s� powieki i spojrza� w
d�. Pod przykryciem, w okolicach jego bioder znajdowa�o si�
ca�kiem spore wybrzuszenie. Odchyli� ko�dr� i zajrza�
pod ni�.</p><p>A niech to!</p><p>Mia� erekcj�. Tward�,
bolesn� erekcj�, z kt�r� musia� co� zrobi�.
Wiedzia�, �e sama z siebie nie opadnie. Czu� bardzo wyra�ne
napi�cie, kt�re potrzebowa�o uj�cia. Zagryz� warg� i
w�o�y� r�k� w spodnie od pi�amy, owijaj�c
d�o� wok� napr�onego penisa.</p><p>Nie my�la� zupe�nie o
niczym, kiedy obci�ga� sobie, wpatruj�c si� w sklepienie
��ka. Troch� bola�o, kiedy sucha d�o�
przesuwa�a si� po wra�liwej sk�rze, ale musia� to zrobi�.
Musia� sobie ul�y�.</p><p>Jeszcze troch�. Ju�
prawie...</p><p>Jego d�o�
przyspieszy�a. Zacisn�� z�by, skupiaj�c si� na
poruszaniu d�oni�.</p><p>O tak, w�a�nie tak!</p><p>Napi�� si�, kiedy jego
j�dra zadr�a�y i z penisa wystrzeli�a odrobina lepkiej
cieczy, osiadaj�c mu na palcach.</p><p>I to by�o wszystko. Pojedyncza fala
gor�ca, po kt�rej nast�pi�a fala ch�odu, chwila
dra�ni�cego �askotania w podbrzuszu i pulsuj�ca w
d�oni erekcja. To wszystko. �adnej przyjemno�ci.</p><p>Pustka.</p><p>Westchn�� i
wyci�gn�� r�k� ze spodni.</p><p>To nie by� dobry pocz�tek
dnia.</p><p>*</p><p>Harry po�o�y�
ksi��ki na stoliku w k�cie biblioteki i usiad� przy nim.
Tym razem postanowi� poszuka� czego� o maskowaniu i ukrywaniu
si�.</p><p>Zacz�� przegl�da�
najgrubsz� ksi��k�. Przekartkowa� pierwszy
rozdzia�, ale nie znalaz� nic interesuj�cego. Nie
potrzebowa� �adnych zakl�� maskuj�cych, w ko�cu
mia� peleryn� niewidk�. Dotar� do drugiego. Eliksiry
niewidzialno�ci. Jego d�o� zawis�a nad
ksi��k�.</p><p>Zacisn�� powieki i
przetar� oczy, pr�buj�c pozby� si� niechcianych obraz�w.
Nie pomog�o.</p><p>Otworzy� oczy i spojrza� w
okno, podpieraj�c g�ow� r�k�.</p><p>Nie chcia� tego. Czy nie
m�g� nawet pouczy� si� w spokoju? Czy na ka�dym kroku
musia�y prze�ladowa� go wspomnienia? Czy wszystko musia�o
mu ci�gle przypomina� o...?</p><p>Dosta� wtedy
"Wybitny". Pami�ta� swoje zszokowanie. Po raz pierwszy dosta�
na Eliksirach "Wybitny". A jeszcze wyra�niej pami�ta�
to, co wydarzy�o si� p�niej... Podpalona tablica,
"erekcja" zamiast "reakcja" i sk�adniki pod
�awkami... No i "kara" po lekcji.</p><p>Prze�kn��
�lin�. To wcale nie by�y mi�e wspomnienia. Bola�y.
Przyjemne wspomnienia nie powinny bole�. Nie powinny sprawia�,
�e gard�o �ciska�o si�, a do ust nap�ywa�a
gorycz.</p><p>Za oknem sypa� �nieg.
Drobne p�atki powoli sp�ywa�y z nieba, l�duj�c
mi�kko na parapecie. By�o w tym widoku co� uspokajaj�cego.
Co�, co odci�ga�o my�li Harry'ego od tych ciemnych rejon�w,
w kt�re zdecydowanie nie powinien si� zapuszcza�. Obserwowa� je.
Obserwowa�, jak p�atek za p�atkiem opada na stos �niegu,
powi�kszaj�c go. By�y mi�kkie, kruche i bardzo ma�e.
Ale by�o ich tak wiele, �e ju� prawie nie utrzymywa�y
si� na parapecie. Kto by pomy�la�, �e takie drobiny
potrafi� stworzy� co� takiego? B�d� sypa� i
sypa� niezauwa�enie, a� w ko�cu parapet si�
przepe�ni i wszystko... runie. Prosto na sam d�.</p><p>Tak jak on.</p><p>Otrz�sn�� si�,
czuj�c jakie� znajome mrowienie. Czu� je ju� od
jakiego� czasu, ale by� zbyt poch�oni�ty my�lami i
wpatrywaniem si� w okno, aby to zauwa�y�.</p><p>Ale tym razem mrowienie nie
w�drowa�o mu po karku, tylko po ramieniu i policzku.
Opu�ci� r�k�, na kt�rej opiera� brod�, i nie
musia� nawet przesuwa� g�owy, aby go dostrzec.</p><p>Snape. Sta� pomi�dzy
p�kami, zaledwie par� metr�w na lewo od niego, cz�ciowo
ukryty za ksi��kami. Wysoki i mroczny. Przy nim nawet otaczaj�cy
go cie� wydawa� si� wyblak�y.</p><p>Musia� przygl�da� mu
si� ju� od jakiego� czasu.</p><p>Dlaczego mu to robi�? Dlaczego
nie zostawi go w spokoju? O co mu chodzi? W co on pogrywa?</p><p>Wiedzia�, �e Snape nie
szuka kontaktu z nim. Tu musi chodzi� o co� innego...</p><p>Jak ma o nim zapomnie�, skoro
bez przerwy czuje na sobie jego wzrok? Jak ma zapomnie�, skoro Snape
sta� si� niemal jego cieniem?</p><p>Zagryz� warg� i wbi�
wzrok w otwart� ksi��k�.</p><p>Nie, nie da mu si� pokona�!
Nie da si� zastraszy�! Nie ucieknie i nie ukryje si�,
chocia� to by�oby najprostsze rozwi�zanie. Poka�e
Snape'owi, �e mo�e sobie chodzi� za nim, ile chce, mo�e mu
si� przygl�da�, jak d�ugo chce, ale Harry nie da si�
z�ama�. Nie tym razem!</p><p>Wzi�� g��boki
oddech, b�yskawicznie przekartkowa� rozdzia� o eliksirach
niewidzialno�ci i dotar� do zakl�� zmieniaj�cych
wygl�d. Pochyli� si� nad ksi��k� i
zacz�� czyta�.</p><p>Snape'a tu nie ma, powtarza�
sobie w my�lach co jaki� czas. Snape'a tu nie ma.</p><p>Ale by�. Przez ca�y czas.
Ukryty za p�kami. Nie poruszy� si�. Tylko mu si�
przygl�da�.</p><p>Harry zacisn�� powieki.</p><p>Chyba lepiej b�dzie pouczy�
si� w Pokoju �ycze�. Tu jest zbyt... g�o�no. Tak, zbyt
g�o�no. Nie mo�e si� skupi�. I za jasno.</p><p>Podni�s� si�,
zgarn�� ksi��ki i, ani razu nie spogl�daj�c na
ukryt� w cieniu posta�, ruszy� prosto do stanowiska pani Pince.
Wypo�yczy� ksi��ki i wyszed� z biblioteki, odprowadzany
spojrzeniem �ledz�cych go, czarnych oczu.</p><p>Kiedy znalaz� si� na
korytarzu, pozwoli� sobie na g��bokie westchnienie.</p><p>Od razu lepiej. Jako� tak
wi�cej powietrza...</p><p>Wzi�� jeszcze jeden wdech i
ruszy� prosto na si�dme pi�tro.</p><p>***</p><p>Na pi�tkowym obiedzie nie
by�o Snape'a. Hermiony r�wnie�, poniewa� o�wiadczy�a
wcze�niej, �e nie przyjdzie, bo musi napisa� wyj�tkowo
trudne wypracowanie na Numerologi�. Harry siedzia� pochylony nad
talerzem i pr�bowa� prze�kn�� chocia� ma�y
kawa�ek pieczonego kurczaka. Nie udawa�o mu si� to. By�
zbyt przera�ony tym, co czeka�o go po obiedzie...</p><p>- Harry, to dla ciebie.</p><p>Ch�opak odwr�ci� si�
od sto�u, przy kt�rym wraz z Ronem jad� obiad, i spojrza� z
zaskoczeniem na stoj�c� za nim Lun�. Dziewczyna
wyci�ga�a w jego stron� ma�y, turkusowy kamyk.</p><p>Harry zawaha� si�, ale
przyj�� podarek. Obr�ci� kamyk w palcach, ale nie
wygl�da� jako� nadzwyczajnie.</p><p>- Co to jest? - zapyta�.</p><p>- Opal - odpar�a Luna, jakby to
wszystko wyja�nia�o. Harry spojrza� na ni�
wyczekuj�co. Dziewczyna przewr�ci�a oczami. - Opal - powt�rzy�a.
- Patrzy si� na niego, kiedy nie ma si� ochoty patrze� na
co� innego.</p><p>Harry ju� otwiera� usta,
aby zapyta� "Co?", kiedy nagle w jego umy�le co�
zaskoczy�o.</p><p>Zaraz po obiedzie mia�y by�
Eliksiry. Jego pierwsze Eliksiry od tamtej lekcji... Na sam� my�l o
tym gard�o �ciska�o mu si� tak, �e nie by� w
stanie prze�kn�� �liny, a �o��dek fika�
kozio�ki.</p><p>A teraz Luna przynosi mu jaki�
kamyk, �eby... co z nim robi�? �eby na niego patrzy� w
czasie lekcji? Jak ma to mu niby pom�c? To by�o kompletnie bez sensu.</p><p>- Dzi�ki - wymamrota� i
wsun�� prezent do kieszeni spodni.</p><p>- Tata mi zawsze powtarza�,
�e je�eli nie masz ochoty na co� patrze�, to znajd�
sobie co�, na co b�dziesz mia� ochot� patrze�. I ma
taki �adny kolor, prawda? - u�miechn�a si�.</p><p>- Tak. Dzi�ki, Luno -
powt�rzy� Harry jeszcze raz i odwr�ci� si� do swojego talerza.</p><p>- Powodzenia - powiedzia�a
Krukonka i oddali�a si� do swojego sto�u.</p><p>- Ona jest dziwna - mrukn��
Ron, kiedy prze�kn�� wyj�tkowo du�ego ziemniaka. - Na
co niby nie mia�by� ochoty patrze�?</p><p>Harry nie odpowiedzia�.
Wzruszy� tylko ramionami. Spojrza� na rozgrzebanego kurczaka i
stwierdzi�, �e je�eli zaraz st�d nie wyjdzie, to zwr�ci
wszystko, co zjad�.</p><p>- Chod�my - powiedzia� i
podni�s� si�. Czu� si� tak, jakby rusza� na
jak�� bitw�.</p><p>I wcale nie by�o to tak dalekie
od prawdy.</p><p>*</p><p>Hary wyj��
ksi��ki, mosi�n� wag�, cynowy kocio�ek oraz
atrament, pi�ro i plik czystych pergamin�w i ustawi� wszystko na
�awce, staraj�c si� nie dr�e� w �rodku a�
tak bardzo. Snape'a jeszcze nie by�o. Dlatego wszystkie spojrzenia
spoczywa�y na nim.</p><p>Co oni sobie my�leli? �e
zaraz znowu wybuchnie p�aczem? Ju� i tak by� wystarczaj�co
zdenerwowany, nie potrzebowa� jeszcze ich przeci�g�ych
spojrze�! Nawet Neville patrzy� na niego z obaw�.</p><p>- Harry, jak pognieciesz swoje
pergaminy, to nie b�dziesz mia� na czym notowa�, a ja ci nie
po�ycz�, bo mam ostatni - dotar� do niego g�os Rona i Harry
dopiero teraz zorientowa� si�, �e �ciska trzymane w
r�kach pergaminy tak bardzo, �e ju� prawie nie nadawa�y
si� do pisania. Ron rozejrza� si� po klasie i widz�c
g�upie u�mieszki na twarzach przygl�daj�cych si�
Harry'emu �lizgon�w, warkn�� w ich stron�: - Na co si�
gapicie?!</p><p>- Zostaw ich - mrukn�a
Hermiona. - Przecie� wiesz, �e robi� to specjalnie, tylko po to,
�eby nas zdenerwowa�. Masz, Harry. - Dziewczyna
po�o�y�a przed nim kilka czystych pergamin�w.</p><p>- Dzi�ki - wyduka� Harry,
czuj�c si� wyj�tkowo g�upio. Usiad� przy �awce i
wbi� rozbiegane spojrzenie w le��ce na stole "Eliksiry Dla
Zaawansowanych".</p><p>Obawia� si� tej lekcji.
Bardziej ni� pr�bowa� sobie wmawia�. M�g� si�
spodziewa� po Snapie wszystkiego. I to by�o najgorsze.</p><p>Chcia� po prostu jako�
t� lekcj� prze�y�. Chyba nie wymaga� zbyt wiele.</p><p>Ju� wcze�niej
postanowi�, �e cokolwiek Snape zrobi albo powie, to tym razem nie da
mu si� sprowokowa�. B�dzie go ignorowa�. W og�le nawet nie
zamierza� na niego patrze�. To by�o najrozs�dniejsze
wyj�cie. W zasadzie chyba jedyne, jakie mia�.</p><p>Drzwi otworzy�y si� z
trzaskiem i w pe�nej szumu rozgadanych uczni�w klasie zapanowa�a
nag�a cisza. Harry wzi�� g��boki oddech i jeszcze
intensywniej zacz�� si� wpatrywa� w sw�j podr�cznik.</p><p>S�ysza� d�ugie,
zamaszyste kroki sun�cego przez pomieszczenie Mistrza Eliksir�w. Snape
zatrzyma� si� na �rodku sali i, jak Harry si� domy�la�,
najprawdopodobniej obrzuci� uczni�w swoim spojrzeniem. Upewni�
si�, kiedy poczu� unosz�ce si� na przedramionach
w�oski i pe�zaj�ce po sk�rze mrowienie. Na szcz�cie
nie trwa�o to zbyt d�ugo.</p><p>- Pochowajcie ksi��ki -
odezwa� si� Snape. Harry s�ysza� jego g�os po raz
pierwszy od poniedzia�ku. Wci�� by� tak samo niski,
g��boki i... lekko zachrypni�ty? Dziwne, w klasie g�os
m�czyzny zazwyczaj by� dono�ny i pewny siebie. -
Napiszecie kr�tki test. Sprawdzimy, co zapami�tali�cie z ostatnich
lekcji.</p><p>Harry wiedzia� doskonale, co
zapami�tali.</p><p>Przez chwile pomieszczenie
wype�ni�o si� szumem, kiedy uczniowie chowali do toreb
podr�czniki.</p><p>- Pytania s� na tablicy. Macie
dwadzie�cia minut.</p><p>Harry westchn��. Nie
mia� wyj�cia. Musia� w ko�cu podnie��
g�ow�. Na szcz�cie tablica sta�a w pewnym oddaleniu
od biurka nauczyciela. I tak widzia� go k�tem oka, ale stara�
si� tylko widzie�, a nie dostrzega�.</p><p>Tak jak podejrzewa�, nie
zna� odpowiedzi na �adne pytanie. Ostatnio w og�le do Eliksir�w nie
zagl�da�. Znowu sta�y si� jego najmniej lubianym
przedmiotem. Ale przecie� musia� co� napisa�. Cokolwiek.
Westchn�� jeszcze raz i pochyli� si� nad pergaminem.</p><p>I wtedy znowu poczu� mrowienie.
Tylko przez chwil�, ale to wystarczy�o, aby ca�kowicie
straci� w�tek. Zanim sko�czy� si� test, czu� je
jeszcze cztery razy. A ile jeszcze razy poczuje je do ko�ca
zaj��?</p><p>- Accio testy - mrukn��
Snape, kiedy sko�czyli ju� pisa�. U�o�y� je na
swoim biurku i wskaza� r�d�k� na tablic�, z kt�rej
znikn�y pytania, a pojawi� si� spis ingrediencji nowego
eliksiru. - Kto mi powie, co to za eliksir? - zapyta�,
rozgl�daj�c si� po klasie. Harry widzia�, jak r�ka
siedz�cej obok niego Hermiony mimowolnie si� szarpn�a, ale
nie podnios�a jej. Zerkn�a na niego ukradkiem. By� jej
wdzi�czny, �e chocia� ten jeden raz powstrzyma�a si�
od odpowiedzi, aby nie �ci�ga� na nich spojrzenia Snape'a,
chocia� wiedzia�, �e musia�o j� to zapewne sporo
kosztowa�. Ale niewiele to da�o. Spojrzenie czarnych oczu po
jakim� czasie i tak spocz�o na ich �awce. - Mo�e
panna Granger?</p><p>Hermiona wyprostowa�a si� i
odchrz�kn�a.</p><p>- Nalewka z czarnego pio�unu
wskazuje na jaki� eliksir odurzaj�cy, ale suszone paznokcie druzgotka
stosuje si� zazwyczaj w eliksirach os�abiaj�cych
kr��enie krwi. Z kolei wywar z jadu tarantuli skutecznie parali�uje
nerwy. Podejrzewam wi�c, �e musi to by� jaki� rodzaj
eliksiru stosowanego w narkozie. Krew salamandry daje nam ko�cowy efekt,
czyli kilkugodzinn� �pi�czk�. Czyli prawdopodobnie jest to
Mikstura Morfeusza.</p><p>Przez chwil� w klasie
panowa�a cisza.</p><p>- Doskonale wyczerpuj�ca
odpowied�, panno Granger. Tak, Mikstura Morfeusza. Stosowana w szczeg�lnie
ci�kich przypadkach po trafieniu czarnomagicznymi kl�twami lub
po niezwykle niebezpiecznych, magicznych, a tak�e mugolskich wypadkach. A
waszym zadaniem na dzisiejszej lekcji jest przygotowanie tej mikstury. Mam
nadziej�, �e p�jdzie wam lepiej ni� na poprzednich
zaj�ciach. Do roboty. - Po tych s�owach Snape odwr�ci� si�
i usiad� przy swoim biurku. Hermiona spojrza�a na Harry'ego z
zaskoczeniem maluj�cym si� na twarzy. Harry s�ysza�
zdumione szepty uczni�w za swoimi plecami, a Ron wygl�da� tak, jakby
go trafi� piorun.</p><p>Snape po raz pierwszy pochwali�
Hermion�. Po raz pierwszy pochwali� kogo� z Gryffindoru. To
wydarzenie wymaga�o upami�tnienia w "Historii Hogwartu".</p><p>Harry us�ysza� pe�en
skrajnego niedowierzania szept Rona:</p><p>- Zwariowa�. Albo musia�
nie�le oberwa� za to, co wyprawia� na ostatniej lekcji. Nie ma
innego wyt�umaczenia.</p><p>Ani Hermiona, ani Harry nie
odpowiedzieli mu. Popatrzyli tylko na siebie i zabrali si� do wypisywania
listy sk�adnik�w Mikstury Morfeusza. Ron wzruszy� ramionami i
poszed� w ich �lady.</p><p>Pomimo swojego przeznaczenia eliksir
nie wydawa� si� skomplikowany. Pracowali w ciszy, co jaki� czas
udaj�c si� do sk�adziku po ingrediencje. Wszystko by�oby
zupe�nie w porz�dku, gdyby nie to, �e Harry przez ca��
lekcj� czu� na sobie spojrzenie Snape'a. Nigdy nie zatrzymywa�o
si� na nim d�u�ej ni� na kilka sekund, ale te chwilowe
uderzenia gor�ca, kt�re wywo�ywa�o, wystarczy�y, aby go
ca�kowicie zdekoncentrowa� i nie pozwoli� mu pracowa� w
spokoju.</p><p>W po�owie lekcji Snape
podni�s� si� i ruszy� na zwyczajowy obch�d po klasie, aby
sprawdzi� dotychczasowe post�py. Od razu da�o si�
wyczu� zwi�kszone napi�cie, kiedy uczniowie skulili si�
przy swoich kocio�kach, przygotowuj�c si� na z�o�liwe
komentarze nauczyciela. Jakie� by�o wi�c ich zdziwienie, kiedy
Snape po prostu zagl�da� do kocio�k�w i bez s�owa
przechodzi� dalej. Nie wypowiedzia� nawet jednej kpi�cej uwagi.
Ani jednego szyderczego s�owa. Nic.</p><p>Kiedy nauczyciel ich mija�,
spogl�dali po sobie z rosn�cym niedowierzaniem. Harry jednak tego nie
widzia�. By� zbyt zaj�ty ws�uchiwaniem si� w bicie
w�asnego serca, kiedy my�la� o tym, �e Snape zaraz dotrze
do niego i zajrzy r�wnie� do jego kocio�ka. Na tym etapie jego
eliksir powinien by� ciemnofioletowy, a bardziej przypomina�
jak�� brunatn� papk�. Zastanawia� si�, jakie
gromy posypi� si� na niego tym razem. Po ostatniej lekcji
spodziewa� si� wszystkiego.</p><p>Mistrz Eliksir�w zatrzyma�
si� przy Lavender i zajrza� do jej kocio�ka. Widz�c
zgni�ozielony, olbrzymi b�bel na powierzchni eliksiru, uni�s�
brew i tym razem chyba ju� nie m�g� pozostawi� tego bez
komentarza. Kiedy otwiera� usta, Lavender szybko wbi�a spojrzenie w
sw�j kocio�ek, czekaj�c na tyrad�.</p><p>- Nast�pnym razem spr�buj
najpierw wrzuci� tylko jeden paznokie� druzgotka i dopiero, kiedy
zobaczysz, �e zaczyna si� rozpuszcza�, wrzu� reszt�.
B�dziesz mia�a wtedy pewno��, �e temperatura jest
odpowiednia.</p><p>Ignoruj�c otwarte usta
zaszokowanej Lavender, przeszed� dalej. Bez s�owa min��
eliksiry Seamusa, Deana i ca�ej reszty Gryfon�w. Nawet Neville'owi nic nie
powiedzia�. Chyba po raz pierwszy. I najwyra�niej kompletnie
wyprowadzi�o to Neville'a z r�wnowagi, poniewa� kiedy tylko Snape
odszed� od jego �awki, Gryfon szturchn�� i zrzuci� na
pod�og� butelk� krwi salamandry. Nauczyciel odwr�ci�
si� i zmierzy� go spojrzeniem. Neville rzuci� si� do
sprz�tania, mamrocz�c przeprosiny, a wszyscy wstrzymali oddech, kiedy
Snape si�gn�� w swoje szaty i wyci�gn�� z nich
r�d�k�.</p><p>- Reparo - mrukn��,
celuj�c w rozbit� butelk�. I to wszystko. Nie powiedzia�
Neville'owi ani s�owa. Po prostu odwr�ci� si� i ruszy�
dalej.</p><p>Harry wyczuwa� podsk�rnie,
�e zszokowanie wszystkich znajduj�cych si� w klasie uczni�w
zaczyna przekracza� dopuszczaln� norm�.</p><p>Snape zachowywa� si� jak...
normalny nauczyciel. Nie wrzeszcza�, nie prawi� uszczypliwych
komentarzy, dawa� rady, a nawet...</p><p>Zatrzyma� si� przy
kocio�ku Rona i zajrza� do �rodka. R�owy eliksir
bulgota� tak g�o�no, jakby mia� zaraz eksplodowa�. Mistrz
Eliksir�w zmarszczy� brwi i ponownie wyci�gn��
r�d�k�, zmniejszaj�c ni� ogie� pod
kocio�kiem.</p><p>- Krew salamandry dodaje si�
zanim eliksir zacznie si� gotowa� - mrukn�� i
przeszed� do kocio�ka Hermiony. Zajrza� do niego, nie
powiedzia� ani s�owa i podszed� do stanowiska Harry'ego.</p><p>Ch�opak spi�� si�
ca�y, widz�c k�tem oka szeleszcz�ce, czarne szaty zaledwie
p� metra od siebie. Na wyci�gni�cie r�ki.
Prze�kn�� �lin� i jeszcze intensywniej zacz��
si� wpatrywa� w s�k na �awce.</p><p>"Id� sobie",
prosi� w my�lach. "Po prostu zajrzyj do �rodka i
id�."</p><p>Ale Snape nie odszed�. Przez
chwil� sta� przy nim, tak jakby si� nad czym�
zastanawia�. A po chwili, kiedy Harry my�la�, �e zaraz
oszaleje przez ten unosz�cy si� wok� niego zio�owy zapach,
m�czyzna poruszy� si� i... wysun�� z szat
swoj� smuk��, blad� d�o�. Serce Harry'ego
podskoczy�o do gard�a, kiedy ta d�o� zacz�a
si� do niego zbli�a�, a jego le��ce na �awce pi�ci
zacisn�y si� tak mocno, i� niemal wbi� sobie
paznokcie w sk�r�. D�o� Snape'a kierowa�a si� wprost
ku jego prawej r�ce.</p><p>Co on wyprawia? Chyba nie
zamierza...? O bo�e!</p><p>Kiedy Harry rozwa�a�
ju� b�yskawiczne zabranie r�k z �awki, zorientowa�
si�, �e d�o� Snape'a kieruje si�... bardziej na prawo.
Ku le��cej tu� obok miseczce z suszonymi paznokciami druzgotk�w.
D�ugie palce zanurzy�y si� w misce i wyj�y z niej
gar�� paznokci. Nast�pnie zawis�y nad kocio�kiem i
wrzuci�y do wywaru dziesi�� suszonych paznokci, a reszt�
wsypa�y z powrotem do miseczki.</p><p>Harry'emu dzwoni�o w uszach.</p><p>Snape wytar� d�o� o
szat� i bez s�owa przeszed� dalej.</p><p>C... co to by�o? Co to
mia�o niby znaczy�? W co on gra�?</p><p>Pr�buj�c uspokoi�
t�uk�ce si� w piersi serce, prze�kn��
�lin� i rozprostowa� dr��ce palce. W klasie
panowa�a absolutna cisza. Chyba wszyscy byli r�wnie zaszokowani zachowaniem
Snape'a, jak Harry.</p><p>Nie tylko dawa� rady, ale
tak�e... pomaga�.</p><p>- Mo�e kto� go
podmieni�? - do Harry'ego dotar� szept Rona. - Albo mo�e rzucili
na niego Imperiusa?</p><p>Harry'ego nie obchodzi�y
domys�y Rona. Marzy� tylko o tym, aby ta lekcja ju� si� sko�czy�a.
Aby m�g� po prostu st�d uciec i aby nie musia� ju�
wi�cej znosi� obecno�ci, zapachu i g�osu Severusa Snape'a.</p><p>Mistrz Eliksir�w wr�ci� do
swojego stanowiska przy biurku, usiad� i zag��bi� si�
w pliku pergamin�w. Uczniowie powoli wracali do pracy, od czasu do czasu
wymieniaj�c pomi�dzy sob� pe�ne niedowierzania szepty.</p><p>Harry odetchn�� kilka razy,
pr�buj�c ignorowa� zerkaj�c� na niego co chwil�
Hermion� i spojrza� na kolejny sk�adnik na sporz�dzonej
przez siebie li�cie, na kt�rej widnia�o tak�e siedem suszonych
paznokci druzgotka. Wiedziony ciekawo�ci�, zerkn�� na
tablic�.</p><p>No tak. Pomyli� si� przy
przepisywaniu. Na tablicy by�o siedemna�cie. Cholera jasna! Szlag by
to trafi�! Jak Snape m�g� to zauwa�y�? Sk�d
wiedzia�, w kt�rym momencie si� pomyli�? Odgad� to tylko po
kolorze eliksiru, czy te� a� tak skrupulatnie przygl�da� mu
si� przez ca�� lekcj�?</p><p>Teraz jeszcze bardziej chcia�
si� st�d wydosta�. Jak najszybciej!</p><p>Powr�ci� do pracy, ale
je�eli ju� wcze�niej mia� problemy ze skupieniem si�,
to teraz by� ju� tak rozkojarzony, �e ka�de kolejne zdanie
instrukcji musia� czyta� kilka razy, aby je zrozumie�.</p><p>Jego my�li wirowa�y w
szale�czym tempie, pr�buj�c zrozumie� zachowanie Snape'a.
Dra� robi� to specjalnie! Specjalnie za nim chodzi�, specjalnie
si� na niego gapi�! Specjalnie pr�bowa� doprowadzi� go do
szale�stwa! Ale po co? Bawi�o go to? Chcia� go jeszcze bardziej
podr�czy�? Udowodni� co�?</p><p>Nie! Nie mo�e mu na to
pozwala�! Musi si� wzi�� w gar��! Musi si�
jako� uwolni� od tego wci�� pod��aj�cego za
nim cienia!</p><p>- Nape�nijcie fiolki, podpiszcie
je, zostawcie na moim biurku i mo�ecie wyj�� - powiedzia�
Snape, kiedy dzwonek na korytarzu obwie�ci� koniec zaj��.
Uczniowie odetchn�li z ulg�, �e nauczyciel najwyra�niej nie
ma zamiaru chodzi� po klasie i komentowa� wynik�w ich pracy, tak jak
mia� to w zwyczaju robi� pod koniec ka�dej lekcji. To by�o
do niego niepodobne, ale rado��, �e to ju� koniec
zaj�� i maj� przed sob� weekend, by�a zbyt wielka, aby
ktokolwiek, poza Harrym, no i mo�e jeszcze Hermion�, zwr�ci� na
to uwag�. Zar�wno Gryfoni jak i �lizgoni zerwali si� z miejsc i
pospiesznie zacz�li si� pakowa�, w mi�dzyczasie
nape�niaj�c swoje fiolki r�nokolorowymi wersjami teoretycznie
tego samego eliksiru.</p><p>Harry odczuwa� wyra�ne
zdenerwowanie na my�l, �e teraz musi jeszcze na dodatek
podej�� do biurka Snape'a i zostawi� tam swoj� fiolk�,
ale przecie� nie mo�e mu okaza�, �e si� go boi i jak
ostatni tch�rz poprosi�, aby Ron albo Hermiona zrobili to za niego.
Schowa� przybory i podr�czniki do torby, si�gn�� po szklan�
fiolk� znajduj�c� si� w swoim zestawie i nala� do niej
troch� czarnej, m�tnej substancji. I kiedy ju� mia�
ruszy� za Ronem i Hermion� w stron� kolejki uczni�w ustawionych
do biurka nauczyciela, w jaki� niebywa�y spos�b fiolka
wysun�a mu si� z d�oni, jakby co� j�
szarpn�o i wyl�dowa�a na pod�odze, rozbijaj�c
si�. Zamruga�, kompletnie zaskoczony takim obrotem spraw. Na
szcz�cie nie zd��y� jeszcze opr�ni�
swojego kocio�ka. Schyli� si� do torby po kolejn�
fiolk�, ale okaza�o si�, �e nie zabra� �adnej innej.
Przeklinaj�c w duchu swoj� bezmy�lno�� (chocia�
by� przekonany, �e zabra� ca�y zestaw), ruszy� do
ma�ego kredensu znajduj�cego si� w drugim ko�cu sali, aby
wzi�� jedn� ze szkolnych fiolek. Zanim zd��y�
wr�ci� i ponownie j� nape�ni�, klasa ju� niemal
opustosza�a, a przy biurku zosta�o tylko kilkoro uczni�w.
Pi�knie, wygl�da na to, �e b�dzie ostatni. Tego mu tylko
brakowa�o.</p><p>Wzi�� g��boki
oddech i staraj�c si� zmusi� swoje troch� zbyt szybko
bij�ce serce do spokojnej pracy, ruszy� w stron� biurka, zatrzymuj�c
si� na samym ko�cu male�kiej kolejki z�o�onej z
Neville'a i dw�ch �lizgonek. Ron i Hermiona wr�cili ju� do �awek
i zacz�li si� pakowa�.</p><p>Stara� si� patrze� w
ka�d� stron�, byle tylko nie przed siebie. Byle tylko nie w
stron� tej ciemnej, majacz�cej na granicy widzenia sylwetki.</p><p>Nie spojrzy na niego. Nie spojrzy. Po
prostu zostawi fiolk� i sobie p�jdzie. Nie musi na niego patrze�, aby
to zrobi�. �lizgonki zostawi�y swoje eliksiry i pogna�y do
�awek po torby. Zosta� tylko Neville. I Harry.</p><p>Neville dr��c�
d�oni� postawi� fiolk� na blacie ciemnego biurka i ze
spuszczon� g�ow� odwr�ci� si� i odszed�.</p><p>To teraz. To ta chwila. Ju� nic
ich nie dzieli�o. Tylko biurko. I Harry czu� si� tak, jakby
by� go�y. Jakby nie zosta�o nic, co os�ania�o go przed
tym �widruj�cym spojrzeniem. Mia� wra�enie, jakby tym razem
unios�y si� absolutnie wszystkie w�oski na jego ciele.</p><p>Wpatruj�c si� uparcie w
zakurzony s��j stoj�cy na jednej z p�ek,
wyci�gn�� r�k� i postawi� swoj� fiolk�
na blacie. I kiedy mia� j� cofn��, Snape poruszy�
si� gwa�townie i Harry zamar�, czuj�c d�ugie,
ch�odne palce oplataj�ce si� wok� jego
zaci�ni�tej na fiolce d�oni. Ca�kowicie zaskoczony,
odwr�ci� g�ow� i spojrza� wprost w te czarne oczy. Oczy,
kt�re patrzy�y na niego w taki spos�b, �e a� zakr�ci�o
mu si� w g�owie i ugi�y si� pod nim kolana. Nie
by�o w tym spojrzeniu nawet odrobiny pogardy, po��dania, ognia,
czy czego� r�wnie intensywnego. Nie. By�o w nich co� takiego...
co�, co widzia� zaledwie kilka razy. �agodno��.</p><p>I wtedy Snape zrobi� co�, co
pos�a�o w napi�te cia�o Harry'ego dreszcze tak silne,
�e poczu� je a� w palcach u n�g. Z czu�o�ci�
pog�adzi� jego d�o�. Wra�enie by�o takie, jakby
sk�ra Harry'ego w miejscu, w kt�rym dotkn�y jej ch�odne palce
Snape'a, pokry�a si� iskrami.</p><p>Nie! Dosy� tego! Tym razem nie
nabierze si� na jego sztuczki!</p><p>Wyrwa� r�k� i
odwr�ci� si� od niego, pragn�c jak najszybciej st�d uciec i
uciszy� galopuj�ce w piersi serce. W kilku krokach znalaz�
si� przy wci�� pakuj�cych swoje rzeczy przyjacio�ach,
z�apa� swoj� torb� i wypad� na korytarz.</p><p>Jak on �mia�? Jak
�mia� go dotkn��? Jak w og�le pomy�la�, �e
mo�e go dotkn��? Po tym wszystkim?</p><p>Ten jeden drobny gest
wywo�a� w nim tak� reakcj� jak opadaj�ca na rozgrzany
olej kropla wody. Kipia� od zdenerwowania i czu� si�
ca�kowicie rozbity.</p><p>Chcia� si� gdzie�
ukry�. Musia� si� gdzie� ukry�. Teraz, zaraz.</p><p>Po przeciwleg�ej stronie
korytarza znajdowa�y si� drzwi do �azienki. Nie zwracaj�c
uwagi na zdumione spojrzenia rozchodz�cych si� we wszystkie strony
uczni�w, wpad� do �rodka i z ca�ej si�y
zatrzasn�� za sob� drzwi.</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 51 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>51. Haunted by the Shadow</strong></p><p>Hunting you</p><p>I can smell you</p><p>Alive</p><p>Your heart pounding in my head*</p><p>*</p><p>If I stand all alone will the shadows</p><p>hide the colours of my heart</p><p>blue for tears, black for the night</p><p>I don't wanna talk about it</p><p>How you broke my heart**</p><p>Cz�� 2</p><p>�azienka by�a
opustosza�a. Harry przebieg� przez ni� i wpad� do pierwszej
z brzegu kabiny, zamykaj�c si� w �rodku. Rzuci� torb�
na pod�og�, usiad� na zamkni�tej klapie, zdj�� okulary
i ukry� twarz w d�oniach.</p><p>Nie wiedzia� dlaczego, ale
zachowanie Snape'a na lekcji ca�kowicie wytr�ci�o go z
r�wnowagi. My�li szale�czo wirowa�y mu w g�owie, a
wal�ce w piersi serce jako� nie potrafi�o si�
uspokoi�.</p><p>Chcia� po prostu zapomnie�.
Chcia� go po prostu nienawidzi�. Ale Snape nie pozwala� mu na
to. By�oby mu o wiele �atwiej, gdyby nie czu� na sobie przez
ca�y czas tego �widruj�cego spojrzenia, gdyby nie spotyka�
go na ka�dym kroku, gdyby Snape zachowywa� si� tak jak zawsze.
Jak wredny, pod�y, niesprawiedliwy dupek, kt�rym by� przez te
wszystkie lata. By�oby mu o wiele �atwiej, gdyby Snape szydzi�,
odbiera� punkty, wy�miewa� si� z Neville'a, kpi� z
Gryfon�w... Harry m�g�by wtedy patrze� na niego ze wstr�tem i
my�le� o tym, jak bardzo go nienawidzi i jak dobrze, �e to
wszystko ju� si� sko�czy�o.</p><p>Pami�ta�, jak Snape bez
s�owa omija� ca�kowicie spartaczone eliksiry, jak doradza�
i pomaga�, jak nie wrzasn�� na Neville'a za zniszczenie
sk�adnika... i wiedzia�, �e powinien czu� do niego
odraz� i niech��, ale czu� tylko narastaj�ce
zdenerwowanie oraz gniew, kt�ry rozprzestrzenia� si� po jego ciele
niczym jad, poniewa� domy�la� si�, do czego d��y
Snape i co chce osi�gn�� takim zachowaniem. Ten podst�pny,
wyrachowany �ajdak robi� to wszystko specjalnie, poniewa�
doskonale wiedzia�, �e to zadzia�a. Stara� si� w ten
spos�b za�agodzi� sytuacj�, uspokoi� burz�, kt�r�
wywo�a�. By� niczym wilk, kt�ry za�o�y� owcz�
sk�r�, aby m�c podej�� wystarczaj�co blisko do niespokojnej
ofiary. By� drapie�nikiem na polowaniu. Podkrada� si�
powoli, krok za krokiem, oswajaj�c Harry'ego ze swoj�
obecno�ci�, aby w odpowiednim momencie... zaatakowa� i
wci�gn�� go z powrotem do swojej jamy.</p><p>Harry przetar� oczy.</p><p>Je�eli Snape ma zamiar
zachowywa� si� tak ju� zawsze, na ka�dej, dos�ownie
ka�dej lekcji... to nie mia� poj�cia, jak to wytrzyma. Ani czy w
og�le wytrzyma.</p><p>Nie mo�e mu na to pozwala�.
Nie mo�e pozwoli�, aby Snape nawet przez sekund�
pomy�la�, �e to, co robi, ma dla Harry'ego jakie�
znaczenie, �e ma na niego jakikolwiek wp�yw. Musi mu pokaza�,
udowodni�, �e nie chce mie� z nim nic wsp�lnego, �e jego
zabiegi nie przynosz� rezultatu, �e Harry nie pozwoli wodzi� mu
si� za nos i �e doskonale wie, do czego Snape zmierza.</p><p>Czy ten dra� naprawd�
my�la�, �e to wystarczy? �e wystarczy kilka spojrze�,
kilka gest�w i Harry pobiegnie do niego niczym st�skniony szczeniak? O
nie! Z pewno�ci� tak si� nie stanie. Nie pozwoli... nie pozwoli
po raz drugi wci�gn�� si� w to bagno!</p><p>Wcisn�� okulary na nos i
spojrza� na drzwi tak, jakby by�y jego najwi�kszym wrogiem.
Buzowa�a w nim z�o��. Zepchn�� j� jednak na
samo dno �o��dka, postanawiaj�c, �e poczeka, a�
wytrawi si� w co� ostrego i twardego, i dopiero wtedy, kiedy
b�dzie mu potrzebna, wypu�ci j� na wolno��.</p><p>Ale teraz musia� ju�
i��. Nie wiedzia�, ile czasu min�o, podejrzewa�,
�e oko�o dziesi�ciu, pi�tnastu minut, ale nie mia�
ochoty, aby Ron i Hermiona zacz�li go szuka� i wypytywa�, gdzie
by� tak d�ugo. Schyli� si� po torb� i
wyci�gn�� z niej peleryn� niewidk�. Lepiej j�
za�o�y�. W ko�cu by� w lochach. Nie mia� ochoty
pl�ta� si� po nich samotnie, w dodatku w okolicach klasy
Eliksir�w.</p><p>Zarzuci� torb� na
rami�, otuli� si� szczelnie peleryn�, wyszed� z kabiny
i podszed� do drzwi. Na zewn�trz panowa�a cisza.
Westchn�� i ostro�nie nacisn�� na klamk�. Drzwi
uchyli�y si� z cichym skrzypieniem, jednak echo ponios�o ten
d�wi�k daleko po korytarzach. Harry skrzywi� si� i
pchn�� drzwi mocniej, wychodz�c na zewn�trz, jednak w
po�owie kroku zatrzyma� si� gwa�townie, jakby trafiony
zakl�ciem parali�uj�cym. Po drugiej stronie korytarza sta�
Snape. Trzyma� r�k� na klamce drzwi do klasy Eliksir�w,
kt�r� chyba w�a�nie zamierza� zamkn�� i szeroko
otwartymi oczami wpatrywa� si� w miejsce, w kt�rym sta� Harry.</p><p>Nawet w Hogwarcie
samo-otwieraj�ce si� drzwi nie by�y czym� normalnym.</p><p>Niech to szlag! Zawsze, zawsze
mia� takiego pierdolonego pecha! Musia� wyj�� akurat teraz!
Kurwa! Kurwa! Kurwa!</p><p>Harry sta� bez ruchu,
siarczy�cie przeklinaj�c w my�lach wszystko, co
podsun�� mu umys�, i s�ysz�c szalone bicie
w�asnego serca. Drzwi do �azienki by�y szeroko otwarte, ale nie
m�g� ich teraz zamkn��. Nie m�g� wykona� �adnego
ruchu. Ba� si�, �e nawet najdrobniejszy szelest mo�e
zdradzi� jego obecno��.</p><p>Widzia�, jak oczy Snape'a
zmru�y�y si� i badawczo zacz�y przygl�da�
si� drzwiom. Serce Harry'ego podchodzi�o do gard�a za
ka�dym razem, kiedy czarne oczy spoczywa�y na nim i by� niemal
pewien, �e Snape go widzi, �e wyczuwa jego obecno��,
�e wie...</p><p>Nie, to by�o g�upie. Musi
si� uspokoi�. Nie m�g� go przecie� widzie�. Mo�e
po prostu stwierdzi, �e to jaki� przeci�g... tak, przeci�g,
kt�ry potrafi otworzy� szczelnie zamkni�te drzwi?</p><p>Po kr�tkiej chwili Snape
odwr�ci� si� z powrotem w stron� klasy Eliksir�w i Harry niemal
zemdla� z ulgi. M�czyzna zamkn�� drzwi do sali,
przekr�ci� klucz w zamku i schowa� go w swoje szaty. A
nast�pnie, ku przera�eniu Harry'ego, odwr�ci� si� i
ruszy� prosto na niego. Ch�opak odskoczy� na bok w tym samym
momencie, w kt�rym m�czyzna si�gn�� do klamki, aby
zamkn�� niesforne drzwi do �azienki. I wtedy kilka rzeczy
wydarzy�o si� jednocze�nie. Snape znieruchomia�, jego
nozdrza zadrga�y, kiedy wci�gn�� g��boko
unosz�cy si� wsz�dzie s�odki zapach wanilii, a oczy
przymkn�y si� na chwil�, tak jakby dozna�
w�a�nie dziwnej przyjemno�ci. Harry przylgn�� do
�ciany, czuj�c nag�y u�cisk w klatce piersiowej. Jego serce
bi�o ju� tak szybko i mocno, i� mia� wra�enie, �e
s�ycha� je doskonale w ca�ym korytarzu.</p><p>Jego zapach. Snape wyczu� jego
zapach. Jego cholerny zapach!</p><p>M�czyzna uni�s�
powieki i jego oczy na u�amek sekundy pow�drowa�y w bok,
kieruj�c si� prosto do miejsca, w kt�rym sta� Harry, i
przeszy�y go spojrzeniem, kt�re sprawi�o, �e ugi�y
si� pod nim spocone kolana.</p><p>I to by�o wszystko. Nic nie
powiedzia�. Nie odwr�ci� g�owy. Nie wykona� �adnego
gestu. Po prostu zamkn�� drzwi, wyprostowa� si� i nie
spogl�daj�c ju� ani razu w kierunku, w kt�rym Harry niemal
pr�bowa� wtopi� si� w �cian�, ruszy� przed siebie
w g��b korytarza. Ch�opak wpatrywa� si� w czarn�,
powiewaj�c� peleryn� tak d�ugo, dop�ki Snape nie
znikn�� za rogiem korytarza i dopiero wtedy odwa�y�
si� wypu�ci� wstrzymywane do tej pory powietrze.
Osun�� si� po �cianie i klapn�� na
pod�og�, wci�� czuj�c dziwne sensacje w okolicach
�o��dka.</p><p>Niewiele brakowa�o.
Naprawd� bardzo, bardzo niewiele...</p><p>Wzi�� g��boki,
dr��cy oddech. Nie p�jdzie ju� dzisiaj do biblioteki. Mia�
dosy�. Mia� dosy� tej lekcji, tego napi�cia, a przede
wszystkim mia� dosy� Snape'a. Nie mia� ochoty znowu czu� na
sobie tego nachalnego spojrzenia. Chcia� tylko odpocz��. I
zastanowi� si�, co zrobi�, aby wytrzyma� kolejny taki
tydzie�...</p><p>***</p><p>Harry ca�� sobot�
sp�dzi� w dormitorium i Pokoju Wsp�lnym. Nie chcia� si�
natkn�� na Snape'a. Ba, nie chcia� go w og�le widzie�,
nawet z odleg�o�ci, kt�ra dzieli�a st� Gryffindoru od
sto�u nauczycielskiego. Ron dostarczy� mu �niadanie, a Zgredek
obiad. Na kolacj� nie mia� ochoty. Wykorzysta� wolny czas na
nadrobienie zaleg�o�ci z kilku przedmiot�w. Z wyj�tkiem
Eliksir�w. Ron troch� si� na niego boczy� po tym, jak Harry
odm�wi� gry w Eksploduj�cego Durnia, wi�c rudzielec poszed�
zagra� z Neville'em. Hermiona sp�dza�a popo�udnie w
bibliotece, wobec czego Harry zosta� ca�kiem sam. Skazany na
pastw� atakuj�cych znienacka my�li i czaj�cych si� za rogiem
wspomnie�, gotowych w ka�dej chwili wyskoczy� i rzuci�
si� na niego. Stara� si�, jak m�g�, odgoni� je
nauk�, ale wci�� w�drowa�y po jego
pod�wiadomo�ci, zupe�nie nic nie robi�c sobie z jego
stara�.</p><p>Ale przynajmniej mia� jeden
dzie� wzgl�dnego spokoju. Jeden dzie�, w kt�rym nie
�ledzi�y go te czarne oczy i czaj�ca si� za rega�em,
ukryta w cieniu posta�. Tak, siedz�c tutaj, w ciep�ym
p�mroku Pokoju Wsp�lnego, otoczony ksi��kami i rozgadanymi
uczniami, m�g� nienawidzi� Snape'a ca�� swoj�
dusz�. To by�o o wiele �atwiejsze, ni� kiedy by� tam,
a ciemna sylwetka bez przerwy kr��y�a gdzie� na granicy
jego pola widzenia. Tu m�g� go nienawidzi� tak bardzo, jak tylko
zechcia�. Mo�e w og�le nie powinien st�d wychodzi�?</p><p>Wieczorem, kiedy odrobi�
ju� wszystkie zadania, nauczy� si� wszystkich zakl��,
przeczyta� wszystkie zadane rozdzia�y, a nawet kilka do przodu,
musia� si� w ko�cu podda� i uda� na spoczynek. Ron
ju� dawno chrapa�, kiedy Harry przykry� si� pod sam�
brod� i zapatrzy� w ta�cz�ce na �cianach cienie.
Stara� si� o niczym nie my�le�, kiedy zasypia�. Ani o
tym, co b�dzie robi� jutro, ani o tym, �e prawdopodobnie znowu
b�dzie wola� sp�dzi� dzie� w Pokoju Wsp�lnym, ani o
tym, �e praktycznie w og�le nie rozmawia� dzisiaj z Ronem i nie
mia� na to ochoty. Stara� si� naprawd� o niczym nie
my�le�. Niestety, jego pod�wiadomo�� przez ca�y
czas robi�a to za niego. To chyba dlatego, kiedy tylko opu�ci�
powieki, zobaczy� czarne, b�yszcz�ce oczy, nawet je�eli od
kilku godzin wcale o nich nie pomy�la�.</p><p>Nie! Nie! Nie! Id�cie sobie! -
powtarza� w swojej g�owie, przywo�uj�c obraz mapy przedstawiaj�cej
po�o�enie gwiazdozbioru Andromedy wobec Merkurego w trzecim
trymestrze panowania Wodnika, kt�r� kre�li� tu� przed
po�o�eniem si� spa�. Pomog�o. Przynajmniej by�o
to na tytle nudne, �e zasn�� niemal natychmiast.</p><p>W jego pod�wiadomo�ci
wci�� pobrzmiewa�o jednak g�o�ne i wyra�ne
"Nie!"</p><p>*</p><p>- Crucio!</p><p>Przeszywa� go b�l. Tak
przera�aj�cy, tak rozdzieraj�cy, jakby kto� �ywcem
odrywa� mu p�atami sk�r� z cia�a, a wraz z ni� nerwy.</p><p>- Crucio! Crucio!</p><p>Kto� krzycza�
przera�liwie i dopiero po chwili zorientowa� si�, �e ten
okropny d�wi�k wydobywa si� z jego w�asnego gard�a.
Mia� niejasne wra�enie, �e rzuca si� spazmatycznie na
jakiej� twardej, lodowatej posadzce, ale nie m�g� by� tego
pewien, poniewa� nie czu� prawie nic, poza b�lem.
O�lepiaj�cym. Obdzieraj�cym z cz�owiecze�stwa.
Warcza�, charcza� i wrzeszcza�, ale to nie pomaga�o.</p><p>W ko�cu zakl�cie
zosta�o przerwane. Na kr�tk� chwil�, ale to wystarczy�o,
aby m�g� otworzy� p�on�ce oczy i potoczy� wok�
b��dnym wzrokiem. Widzia� otaczaj�ce go sylwetki w czarnych
szatach, kapturach i bia�ych maskach. Nie widzia� ich twarzy, ale
wiedzia�, �e u�miechaj� si� drwi�co, patrz�c
na jego cierpienie. I pragn�li zobaczy� jeszcze wi�cej. Chcieli
zobaczy�, jak krwawi i b�aga o lito��, pragn�li
nasyci� si� tym widokiem, zanim...</p><p>Jego rozbiegane spojrzenie
spocz�o na stoj�cej nad nim wysokiej sylwetce i
spogl�daj�cej na niego czerwonymi oczyma gadziej twarzy. Na
pozbawionych warg ustach widnia� przera�aj�cy u�miech
pe�en tak nieziemskiej satysfakcji, i� wydawa�o si�,
�e jest to diabelski odpowiednik orgazmu. Te w�a�nie usta
rozci�gn�y si� teraz jeszcze bardziej,
ods�aniaj�c rz�d ostrych, ��tych z�b�w, a to, co
si� z nich wydoby�o, przypomina�o syk w�a:</p><p>- Jeste� m�j... na
wieczno��. Crucio!</p><p>B�l powr�ci� z jeszcze wi�ksz�
si��, a wraz z ni� wysoki, wwiercaj�cy si� w
umys� �miech. Mia� wra�enie, �e przez jego
zako�czenia nerwowe p�yn� b�yskawice, przeszywaj�c
jego cia�o na wskro� i wprawiaj�c je w niekontrolowane drgawki.
W uszach s�ysza� jedynie og�uszaj�c� kakofoni� w�asnych
wrzask�w, rozbrzmiewaj�cych wok� �miech�w i... i czego�
jeszcze. Kiedy b�l ust�pi� na niewielk� chwil�,
zdo�a� wy�owi� z jeziora odg�os�w ten
odr�niaj�cy si� d�wi�k i z�apa� si� go
niczym ton�cy. To tak�e by� krzyk. Lecz nieco inny. Krzyk
kogo�, kto postanowi� nie da� oprawcom satysfakcji z
w�asnego cierpienia. Krzyk pe�en charczenia, t�umiony
zaciskaj�cymi si� do granic po�amania z�bami i
rz꿹cy w opuchni�tym gardle.</p><p>Harry odwr�ci� g�ow�
na bok, a to, co zobaczy�, sprawi�o, �e w jednej chwili zapomnia�
o wszystkim. O absolutnie wszystkim.</p><p>Jaki� metr od niego, na tej
samej lodowatej posadzce le�a�... Severus. Jego szczup�e
cia�o, napi�te niczym struna i wprawione w drgawki, uderza�o
g�ucho o pod�og�, czarne, rozrzucone w�osy by�y lepkie
od sp�ywaj�cego po czole potu. Mia� obna�one z�by i
zaci�ni�te mocno powieki, a jego twarz by�a pokryta sieci�
g��bokich zmarszczek, tak g��bokich, jakby mia�a za
chwil� zapa�� si� w sobie, byle tylko odci��
si� od cierpienia.</p><p>Ten widok sprawi�, �e Harry
poczu� gdzie� g��boko w swoim wn�trzu b�l tak ogromny,
�e nawet najsilniejszy Cruciatus nie m�g� si� z tym r�wna�.
By� to b�l przenikaj�cy wszystkie mi�nie i kom�rki
cia�a, b�l si�gaj�cy daleko poza granice �wiadomo�ci,
rozcinaj�cy umys�, rozpruwaj�cy dusz� i rozrywaj�cy
serce.</p><p>- Nieeeeee!!!</p><p>I w tym samym momencie, w kt�rym z
jego gard�a wydoby� si� ten rozdzieraj�cy krzyk, na jego
zmaltretowane cia�o spad�o kolejne zakl�cie:</p><p>- Lacrima!</p><p>Jego sk�ra eksplodowa�a.
Co� rozci�o j� niczym skalpel i zacz�o
odrywa� i tym razem wiedzia�, �e to ju� nie jest jedynie
wra�enie. Ale nie zamkn�� oczu. Wci�� wpatrywa�
si� w Severusa. Na sk�rze m�czyzny tak�e pojawi�y
si� rozci�cia. Trysn�a krew, znacz�c czerwone
�lady na bladych ramionach i pokrywaj�c je mistern� siatk�
przypominaj�c� sie� wyszarpni�tych z cia�a
�y�. I Harry wiedzia�, �e z jego cia�em dzieje
si� w tej chwili to samo, ale b�l by� zbyt straszny, by ktokolwiek
m�g� to znie��, wobec tego jego �wiadomo��
skapitulowa�a i przerzuci�a go na drug� stron�, daleko od cierpienia,
w miejsce, z kt�rego zaledwie krok dzieli� go od wiecznej ciemno�ci.
Wszystko przesta�o mie� znaczenie. Liczy� si� tylko
Severus. Severus, kt�ry odwr�ci� g�ow� w jego stron� i z
trudem uni�s� powieki. Harry dostrzeg� w nich przygasaj�cy
blask, kt�ry m�wi�, �e wci�� stara si� walczy�,
jednak wie, �e tej jednej bitwy nie uda mu si� wygra�.</p><p>Ostatnim wysi�kiem woli, Harry
przesun�� r�k� i wyci�gn�� j� w
stron� Severusa. Chcia� go dotkn��. Ten jeden, ostatni raz.
Tylko ten jeden raz.</p><p>Cia�o nie chcia�o go
s�ucha�. Widzia� krew sp�ywaj�c� potokiem po
swojej sk�rze, oczy zasnu�a mu mg�a. Zacisn�� z�by i
spr�bowa� przesun�� r�k� jeszcze dalej, w nadludzkim
wysi�ku dosi�gni�cia, dotkni�cia... Desperacko
porusza� palcami. Jeszcze tylko kilka centymetr�w, tylko kilka...</p><p>Musi go dotkn��. Musi! Nie
mo�e patrze� jak... jak ga�nie... Wszystko tylko nie to! Nie!
Nie! Nie!</p><p>- Nieeeee!!!</p><p>- Harry, uspok�j si�!</p><p>Zerwa� si� do pozycji
siedz�cej. Przypomina�o to wynurzenie z oceanu b�lu i strachu. Do
jego p�uc wdar�o si� powietrze, a wyci�gni�ta
r�ka z�apa�a otaczaj�c� ��ko
zas�on�. Rozejrza� si� b��dnym wzrokiem.</p><p>Gdzie si� podzia� Severus?
Gdzie Voldemort? Gdzie byli �miercio�ercy? Gdzie krew?</p><p>Obok ��ka sta�
jedynie Ron.</p><p>- Wszystko w porz�dku? -
zapyta� zatroskanym, przestraszonym g�osem. - Mia�e�
z�y sen, Harry.</p><p>Harry zamruga�. Po jego ciele
sp�ywa�y strugi potu, a serce dudni�o mu w piersi tak bardzo,
jakby mia�o zamiar po�ama� mu �ebra.</p><p>- Sen? - zapyta�
zachrypni�tym g�osem, czuj�c �e jest mu s�abo z ulgi. -
Tak, sen - poprawi� si� szybko, widz�c min� Rona. Z
s�siedniego ��ka wystawa�a przera�ona g�owa
Neville'a. - Przepraszam, �e was obudzi�em. Nic mi nie jest.
Mia�em tylko... z�y sen. Przepraszam. To nic takiego. Chod�my
spa� - wyduka�, chocia� najch�tniej pobieg�by do
�azienki i zwymiotowa�.</p><p>- Jeste� pewien? - zapyta�
niepewnie Ron. - Wrzeszcza�e� tak, jakby ci� torturowali.</p><p>Harry zakl�� szpetnie w
my�lach. Zapomnia� rzuci� na siebie przed snem zakl�cie
wyciszaj�ce. Chocia� mo�liwe, �e gdyby nie Ron... Nie! Nic
by si� nie sta�o! To by� tylko sen! Jaki� okropny, chory
sen!</p><p>Jego my�li pow�drowa�y
ku le��cej pod poduszk� Mapy Huncwot�w.</p><p>Musi to sprawdzi�. Musi
sprawdzi�, czy...</p><p>- Naprawd� nic mi nie jest.
�ni�o mi si�, �e... zaatakowali mnie dementorzy. Czasami
mam takie sny. Wszystko w porz�dku, Ron.</p><p>Przyjaciel jeszcze przez chwil�
wpatrywa� si� w niego z przestrachem, po czym burkn��
"No to dobranoc" i pocz�apa� do ��ka. Harry
zaci�gn�� zas�ony i wci�� trz�s�cymi
si� d�o�mi si�gn�� pod poduszk�, wyci�gaj�c
spod niej map� i r�d�k�. Stukn�� w pergamin,
wypowiedzia� szeptem regu�k� i wbi� spojrzenie w
pojawiaj�ce si� na papierze linie. Szybko odszuka�
odpowiedni� stron� i... zamkn�� oczy, czuj�c
ogromn�, sp�ywaj�c� mu zimnym strumieniem po plecach
ulg�.</p><p>Severus by� bezpieczny.
Le�a� na ��ku w swojej sypialni i najwyra�niej
spa�. Nic mu nie grozi�o.</p><p>Harry wzi�� p�ytki,
dr��cy oddech i opu�ci� map� na kolana. Spojrza�
na zegarek. By�a druga w nocy. Wiedzia�, �e ju� nie
za�nie. W og�le nie by�o o tym mowy. By� tak poruszony, jakby
w�a�nie przed chwil� rozegra� najwa�niejszy mecz
Quidditcha w swoim �yciu. Wiedzia�, co zrobi�. Wiedzia�, co
chce, co musi zrobi�. Odczeka tylko, a� przyjaciele zasn�, i
wtedy...</p><p>*</p><p>W zamku panowa�a aksamitna
cisza, kiedy Harry zakl�ciem otwiera� drzwi do biblioteki.
Skrzywi� si�, kiedy zaskrzypia�y lekko. W�lizn��
si� do �rodka i zamkn�� za sob� drzwi. Mia� na
sobie peleryn� niewidk� i zakl�cie wyciszaj�ce kroki. Bez
wahania ruszy� prosto do Dzia�u Ksi�g Zakazanych.</p><p>By� zdecydowany. Za d�ugo
to odwleka�. Za d�ugo pr�bowa� znale�� co�
po�ytecznego w tych nic nie wartych ksi�gach. Przecie� to
by�o oczywiste, �e te naprawd� pot�ne zakl�cia z
pewno�ci� nie b�d� dost�pne dla ka�dego.
Musia�y by� ukryte przed niepowo�anymi oczami. Ale on je
odnajdzie. Odnajdzie i zrobi wszystko, aby si� ich nauczy�. Zrobi
naprawd� wszystko, byle tylko nigdy nie zobaczy�... tego, co
zobaczy� we �nie.</p><p>Zimny dreszcz przeszy� jego
cia�o od st�p a� po ko�c�wki w�os�w. Nie, nie mo�e
pozwoli�, aby obrazy go zaatakowa�y. Nie mo�e pozwoli�, aby
w jego umy�le rozbrzmia�y krzyki. Musi zamkn�� to bardzo,
bardzo g��boko, wyprze�, wyrzuci�.</p><p>Jego d�o� dr�a�a,
a koniec r�d�ki zatacza� w powietrzu nieregularne kr�gi,
kiedy podni�s� j� wy�ej, aby o�wietli� sobie drog�
pomi�dzy p�kami. Kolana ugina�y si� pod nim, kiedy
stawia� kolejne, ostro�ne kroki. Cia�o dygota�o z
przeszywaj�cego zimna, kt�re jednak nie pochodzi�o z zewn�trz.
Emanowa�o z g��bi jego duszy. By� to ch��d
przera�enia, pierwotnego, dominuj�cego l�ku, kt�ry
ci��y� mu na �o��dku niczym bry�a lodu.</p><p>A je�eli to nie by� tylko
sen? Je�eli to by�o co� w rodzaju wizji? Takiej wizji, jakich
doznawa� na pi�tym roku?</p><p>Skr�ci� w boczn�
alejk� i przystan�� przed wej�ciem do Dzia�u
Ksi�g Zakazanych. Spojrza� w g��b ci�gn�cych
si� po obu stronach, gin�cych w mroku zakurzonych p�ek.
Dzwoni�a mu w uszach cisza. I echo rz꿹cego j�ku,
wydobywaj�cego si� z cienkich ust.</p><p>Zacisn�� powieki i
pozwoli� sobie na westchnienie, kt�re jednak bardziej przypomina�o
suchy szloch. Ucisk sta� si� jeszcze wi�kszy i jeszcze
ch�odniejszy. Otworzy� oczy i spojrza� w ciemno��.</p><p>To by� ten moment.
Najwa�niejsza decyzja w jego �yciu. Mia� zamiar uczy�
si� Czarnej Magii.</p><p>Ba� si�. Ba� si�
tak bardzo tego, co widzia� we �nie i tego, co zamierza�
zrobi�, i� mia� wra�enie, �e je�eli tylko
spr�buje zrobi� krok, to ciemno�� wch�onie go i ju�
nigdy nie wypu�ci. Wydawa�o mu si�, �e mrok napiera na
niego, a p�ki pochylaj� si� nad nim, pr�buj�c
zamkn�� mu si� nad g�ow�.</p><p>Ale musia� to zrobi�. To by�o
jedyne wy�cie. Nie mia� innego wyboru. Do tego w�a�nie
d��y� przez ca�y czas. Chcia� to zrobi� ju�
dawno temu, kiedy poprosi� Snape'a o to, aby uczy� go Czarnej Magii.
By� przekonany, �e je�eli tego nie zrobi, ten sen, ta
"wizja"... mo�e okaza� si� rzeczywisto�ci�.</p><p>Ponownie zacisn�� powieki i
westchn�� g��boko.</p><p>Je�eli jedynym sposobem na
pokonanie ciemno�ci, jest walczenie jej broni�, nawet je�eli to
oznacza�o, �e mo�e przekroczy� t� cienk�
granic� i znale�� si� po stronie ciemno�ci, to...
zrobi to.</p><p>Otworzy� oczy i wszed� w
mrok.</p><p>Ksi��ki by�y
niespokojne. Wyczuwa� p�yn�c� z nich magi�. Tak, to
tutaj w�a�nie spoczywa�a moc. I on mia� zamiar po ni�
si�gn��.</p><p>Przeszed� wzd�u�
jednej z p�ek. Kilka ksi��ek poruszy�o si�
niespokojnie. Zna� t� cz��. By� tutaj na
pierwszym roku. Nie, to musia�o by� dalej. Skr�ci� w
kolejn� alejk�. Je�eli trzymaj� tu naprawd�
niebezpieczne ksi�gi, to z pewno�ci� b�d� w
najbardziej niedost�pnym miejscu. Szed� dalej, przygl�daj�c
si� wibruj�cym z niecierpliwo�ci woluminom. Prawie wszystkie
mia�y czarne ok�adki z wyrytymi na nich srebrnymi inskrypcjami.
Niekt�re po�yskiwa�y krwist� czerwieni�, kiedy
zbli�a� do nich r�d�k�. Szed� dalej. W
ko�cu znalaz� si� w miejscu, w kt�rym jeszcze nigdy nie
by�. Pod�og� pokrywa� kurz. Tak samo stoj�ce na
p�kach ksi��ki. W powietrzu wisia�a nieprzyjemna aura.
Chyba nawet pani Pince bardzo rzadko tutaj zagl�da�a. Wcale jej
si� nie dziwi�. Mia� ochot� jak najszybciej oddali�
si� od tego miejsca. Przy�wieci� sobie r�d�k� i
przekrzywiaj�c g�ow�, zacz�� odczytywa�
tytu�y. Najcz�ciej przewijaj�cymi si� s�owami
by�y czarna magia, kl�twy, tortury, b�l, ofiara oraz
�mier�.</p><p>Zmru�y� oczy. Wszystkie
ksi��ki wygl�da�y na r�wnie przera�aj�ce.
Podejrzewa� jednak, �e kt�r�kolwiek by wybra�, znajdzie w
niej znacznie wi�cej przydatnych rzeczy ni� we wszystkich
ksi�gach, kt�re czyta� do tej pory, razem wzi�tych.
Si�gn�� na p�k� po wolumin zatytu�owany
"Zabij Zmia�d� Zetrzyj Na Proch. Najbardziej
�mierciono�ne Kl�twy", kiedy jego wzrok przyku�a
po�yskuj�ca z�otem ksi��ka kilka rz�d�w
wy�ej. Zmarszczy� brwi, stan�� na palcach i
si�gn�� po ni�. Zdj�� j� z p�ki i
spojrza� na wyblak�� ju� i nadgryzion� z�bem czasu
ok�adk�. Ksi��ka wygl�da�a na bardzo star�,
ale nadal mo�na by�o odczyta� tytu�:</p><p>"Kontrola Umys�u - Wrota Ku
W�adzy"</p><p>Jego serce zabi�o mocniej.
Otworzy� gruby tom i spojrza� na spis tre�ci. Jego wzrok
przyci�gn�� napisany niepozorn� czcionk� tytu�
rozdzia�u pi�tego:</p><p>"Legilimens Evocis"</p><p>To by�o to. Mia� w
r�kach co�, co mog�oby mu pom�c znacznie bardziej ni�
jakiekolwiek kl�twy, kt�re �atwo mog�yby zosta� odparte. Do
dzi� pami�ta� s�owa Tonks. Do dzi� pami�ta�
strach, kt�ry odczuwa�, kiedy wyobrazi� sobie, co mo�na
zrobi� za pomoc� tego zakl�cia.</p><p>Wpatruj�c si� w
ksi�g� jak zahipnotyzowany, cofn�� si� pod
przeciwleg�� �cian� i osun�� si� po niej,
siadaj�c na pod�odze. Szczelniej otuli� si� peleryn� i
przy�wiecaj�c sobie r�d�k�, otworzy� wolumin na
rozdziale pierwszym, dotycz�cym historii i podstaw powstania wszelkich
zakl�� kontroluj�cych umys�y, ��cznie z
Imperiusem, Legilimens i ca�� mas� innych pomniejszych, a
nast�pnie zag��bi� si� w lekturze.</p><p>Nie mia� poj�cia, ile czasu
min�o, zanim dotar� do rozdzia�u pi�tego
po�wi�conego najniebezpieczniejszemu zakl�ciu, jakie
istnia�o, oczywi�cie poza Zakl�ciami Niewybaczalnymi.
Wiedzia� jedynie, �e kiedy zacz�� czyta�, czu�
si� tak, jakby do jego �o��dka dosta�o si�
co� bardzo ruchliwego. Czyta� i czyta�, poch�aniaj�c
ka�de s�owo niczym spragniony, kt�remu na j�zyk opadaj�
krople najczystszej wody, a jego oczy rozszerza�y si� coraz bardziej.</p><p>Ten tylko potrafi si� temu
zakl�ciu przeciwstawi�, kto opanowa� sztuk� dysponowania
nim przeciwko innym. Jeno "przeciwstawi�" jest ogromnym
niedopowiedzeniem. Wiedza nad zakl�ciem daje nieznaczne szanse na to, by
ofiara nie dopu�ci�a do zupe�nego zbeszczeszczania swego
umys�u. Jednako� ca�kowite przeciwstawienie si� temu
zakl�ciu jest niemo�liwe i niemo�liwym b�dzie po wsze
czasy.</p><p>To wcale nie brzmia�o
optymistycznie.. Co prawda Tonks wspomina�a ju�, �e nie da
si� odeprze� tego zakl�cia, ale mia� nadziej�, �e
istnieje cho�by cie� szansy...</p><p>Opanowanie tego zakl�cia jest
trudniejsze nawet ni�li rzucenie przez osob� o najczystszej duszy
zakl�cia zabijaj�cego i cz�sto poza zasi�giem zwyk�ych
czarodziej�w oraz czarownic. Pierwszym znanym sposobem na pokonanie barier
umys�u i nie zagubienie si� w ich wichurze jest bardzo mocne
pragnienie, by dowiedzie� si� tego, czego rzucaj�cy
dowiedzie� si� chce. Musi jednak pragn�� tego nad swe �ycie.
Drugim sposobem jest ca�kowite opanowanie w�asnego umys�u,
doprowadzenie go do stanu, w kt�rym nawet Imperius nie b�dzie m�g� mu
zagrozi�, jednako� niewiele os�b na ziemi potrafi tego dokona�.
Podporz�dkowanie w�asnego umys�u jest rzecz� najci�sz�,
tak jak kontrola nad ka�d� emocj�, ka�dym zmys�em i
umiej�tno�� zmniejszenia tej kontroli w odpowiednich momentach.</p><p>Harry zamy�li� si�.
Czyli z tego wynika�o, �e albo jeste� �wietnym, ba,
doskona�ym oklument�, albo tak bardzo chcesz dowiedzie� si�
prawdy, �e odda�by� za to nawet w�asne �ycie.
Oczywi�cie mia� nadzieje, �e tylko metaforycznie. Po prostu musi
chyba chcie� tego tak bardzo, jak... jak... jak bardzo chcia�
zabi� Voldemorta.</p><p>Inn�, r�wnie wa�k�
cech� Legilimens Evocis, jest kontrola nad w�asnymi my�lami i
wspomnieniami, gdy� zakl�cie owo nie s�u�y tylko li do
wykorzystywania go na innych. Tak� sam� sposobno�ci�, z
jak� mo�na przywo�a� z umys�u ofiary wszelkie
wspomnienia i my�li na dany temat, mo�na r�wnie�
pos�ugiwa� si� w�asnymi wspomnieniami oraz, co wydaje
si� niemo�liwe, my�lami. Mo�na wydoby� wszystkie swe
my�li oraz ukry� je w my�lodsiewni. Nie b�d� to jednak
te same srebrne wst�gi, w kt�re oblekaj� si� wspomnienia -
wst�gi my�li maj� z�ot� barw�, nawet je�li wraz
z nimi wysnuje si� z g�owy tak�e wspomnienia.</p><p>Harry zamruga�. Z�oto.
Z�ote wst�gi w my�lodsiewni. W my�lodsiewni
znajduj�cej si� w tajnym laboratorium Snape'a. To by�y jego
my�li i wspomnienia, usuni�te z g�owy za pomoc� Legilimens
Evocis!</p><p>Nie wiedzia� dlaczego, ale to
odkrycie ca�kowicie go zaszokowa�o. Do tej pory s�dzi�,
�e my�lodsiewnia s�u�y tylko do odcedzania nadmiaru
wspomnie�, aby przyjrze� im si� w p�niejszym czasie. Nie
wiedzia�, �e mo�na w niej tak�e ukrywa� my�li!
Jak w og�le... jak to w og�le mo�liwe? Przecie� my�li to nie
jest co�, co mo�na po prostu wyj�� i wrzuci� do
kocio�ka. Pojawiaj� si� znienacka, w ka�dej chwili. W
u�amku sekundy potrafi pojawi� si� ich tyle, i� nie
wystarczy�oby ca�ej ksi�gi, aby je wszystkie spisa�. A co
si� w takim razie dzieje, gdy kto� usunie ich zbyt du�o?</p><p>I najwa�niejsze - jak
doskona�ym oklument� musi by� Snape, skoro potrafi czego�
takiego dokona�? Prawdopodobnie lepszym ni� Harry kiedykolwiek
podejrzewa�.</p><p>Dokona� tego mog� jeno ci,
kt�rzy z tym zakl�ciem s� zaznajomieni we wszelkich aspektach,
gdy� u�ywali go wiele razy i na wszystkie sposoby, oraz panowa�
nad swym w�asnym umys�em potrafi� jak ma�o kto. Znane
s� zdarzenia, kiedy nieumiej�tnie rzucone zakl�cie
dokonywa�o w ich umys�ach spustosze� tak
wszechogarniaj�cych, �e nie potrafili ju� odnale��
w�asnych ja�ni, by do nich powr�ci�.</p><p>Harry ponownie przerwa�
czytanie.</p><p>Czyli po prostu ci, kt�rzy pr�bowali
tego dokona�, a nie do ko�ca potrafili panowa� nad swoimi
umys�ami... oszaleli. Perspektywa by�a wprost przera�aj�ca
i Harry po raz kolejny poczu� przyp�yw lodowatego podziwu dla Snape'a.
Nie potrafi� sobie wyobrazi�, jak mo�na usun�� swoje
my�li, a potem... A je�eli przez przypadek usun��by
wiedz� o tym, jak wsadzi� te my�li z powrotem do swojej
g�owy? Przypomina�o to troch� zabaw� z tymi ma�ymi,
drewnianymi klockami u�o�onymi w wie��. Je�eli
wyci�gniesz nie ten klocek, co trzeba, wszystko runie.</p><p>Chocia� ten fragment z
u�ywaniem tego zakl�cia wiele razy i na ka�dy mo�liwy
spos�b wcale mu si� nie spodoba�...</p><p>Jednako� wszystkie my�li na
dany temat, nawet je�eli by�oby ich tak wiele, i� li z trudem
zmie�ci�yby si� w my�lodsiewni, lecz usuni�te
dok�adnie, umiej�tnie i na kr�tki okres czasu, nie powinny
dokona� wi�kszych zmian w umy�le. De facto, na pewien czas
ca�kowicie usuwa si� ze swej przepastnej pami�ci
niepo��dane my�li, skojarzenia i wspomnienia, zostawiaj�c
jeno te, kt�re s� akuratne. Mo�na tak�e zast�pi�
prawdziwe my�li fa�szywymi, jednako� dzia�anie takie jest
wielce ryzykowne i wymaga talentu oraz lat przygotowa�. Je�li�
jednak ciekaw, w jaki spos�b tego dokona�, przeczyta� o tym
mo�esz na stronicy dwie�cie pi��dziesi�tej trzeciej.</p><p>Harry z poruszeniem przerzuci�
sztywne stronice i znalaz�... resztki kilku wyrwanych kartek. Jego oczy
rozszerzy�y si� ze zdumienia. Kto� musia� wyrwa� te
strony specjalnie, aby nikt, poza nim, nie dowiedzia� si�, w jaki
spos�b zafa�szowa� my�li. Ksi��ka by�a tak stara,
�e m�g� to zrobi� ka�dy na przestrzeni przynajmniej stu lat
wstecz. Albo i dwustu. Ale po co to zrobi�? Przecie� chyba
istnia�y gdzie� inne egzemplarze? A je�eli nie? Je�eli ten
by� jedyny? I tylko ta jedna osoba wie teraz (albo i wiedzia�a),
�e w og�le czego� takiego mo�na dokona�? Tonks nic im na
ten temat nie m�wi�a.</p><p>Harry przetar� oczy. By�
ju� zm�czony. Pod�oga by�a zimna i twarda, wszystko go
bola�o od siedzenia na niej od kilku godzin. Westchn�� i
opar� g�ow� o �cian�, wbijaj�c spojrzenie w
ci�gn�cy si� przed nim mrok. By� poruszony tym wszystkim,
czego si� dowiedzia�, a zosta�o jeszcze tyle pyta�, na
kt�re wci�� nie zna� odpowiedzi...</p><p>W uszach dzwoni�a mu cisza.
Gdyby tak... gdyby tak mia� kogo�, z kim m�g�by o tym
porozmawia�. Gdyby m�g� zapyta�... tak, gdyby m�g�
zapyta� Snape'a o wszystkie gn�bi�ce go szczeg�y. Gdyby
m�g�... opowiedzie� mu o swoim �nie... Gdyby m�g�...
siedzie� teraz w jego komnatach, a nie na tej lodowatej pod�odze w
najmroczniejszym zak�tku biblioteki, otoczony jedynie
przygn�biaj�c� aur� emanuj�c� z niezliczonych
ksi�g po�wi�conych z�u. Ca�kowicie sam. Zdany jedynie
na siebie. W miejscu, kt�re by�o dla niego zupe�nie obce.
Wci�� pami�ta� obraz gasn�cych powoli, czarnych oczu
ze snu, i mia� ochot� jedynie schowa� g�ow� w
ramionach i krzycze� tak d�ugo, a� zdar�by sobie
gard�o.</p><p>Opu�ci� g�ow� i
opar� czo�o o podci�gni�te kolana, oplataj�c je
ramionami, mocno zaciskaj�c powieki i walcz�c z ponownie
zakradaj�cym si� do jego serca strachem, zw�tpieniem i...
pustk�. Czu� si� tak straszliwie, niewypowiedzianie samotny.</p><p>To ju� tydzie�.
Tydzie�, od kiedy on i Snape... Tydzie� powt�rnego uczenia si�
�ycia, tym razem w pojedynk�. Tydzie� wype�niony brakiem
d�wi�ku, zapachu, dotyku... My�la�, �e sobie poradzi.
�e je�eli tylko bardzo b�dzie tego chcia�, to o wszystkim
zapomni. My�la�, �e to, co robi� teraz Snape... nie
mia�o dla niego �adnego znaczenia.</p><p>Myli� si�.</p><p>I dopiero teraz, kiedy siedzia�
tutaj sam w ciemno�ci... dopiero teraz odczuwa� w pe�ni ogrom
tego... tej samotni. Samotni wype�nionej jedynie nauk�, wieloma
godzinami pr�b, przygotowaniami do nieuniknionego oraz celem. Bo przecie�
mia� cel. Widzia� go przed sob� ca�kiem wyra�nie. Och,
ile� odda�by, aby znowu zakopa� go gdzie� w mrokach
przysz�o�ci...</p><p>Chocia� w g��bi duszy
wiedzia�, �e jeszcze wi�cej odda�by, aby mie� obok
siebie kogo�... kto ponownie przys�oni�by mu ten cel i nie
pozwoli�, aby kiedykolwiek jeszcze musia� go ogl�da�.</p><p>***</p><p>Harry szed� na �niadanie,
pow��cz�c nogami i wbijaj�c wzrok w pod�og�.
Bola�a go g�owa i oczy klei�y mu si� od ca�onocnego
czytania oraz niewyspania. Zaczyta� si� tak bardzo, �e dopiero
przed chwil� zorientowa� si�, �e jest ju� ranek i
�e powinien p�j�� na �niadanie. Mia� nadziej�,
�e Ron nie wszcz�� alarmu, kiedy zobaczy�, �e nie ma
go w ��ku. Mo�e pomy�la� sobie, �e Harry po
prostu wsta� wcze�niej i ju� wyszed�. Wcale nie mia�
ochoty i�� na posi�ek, ale ju� wczoraj omin��
kolacj� i wiedzia�, �e je�eli czego� nie zje, to
prawdopodobnie ca�kiem opadnie z si�.</p><p>Wszed� do wype�nionej
gwarem setek uczni�w Wielkiej Sali i nie spogl�daj�c na st�
nauczycielski, ruszy� prosto do sto�u Gryfon�w. Ron i Hermiona
siedzieli obok siebie i kiedy Harry podszed� bli�ej, zauwa�y�,
�e jego zwyczajowe miejsce jest zaj�te i najwyra�niej
b�dzie musia� usi��� po drugiej stronie sto�u.
Obszed� go na oko�o i usiad� na �awie, naprzeciw swoich
przyjaci�, ale - co by�o najgorsze - na wprost sto�u
nauczycielskiego.</p><p>- Cze�� - burkn��
niewyra�nie, przysuwaj�c do siebie talerz i ani razu nie
podnosz�c wzroku wy�ej. Gdzie� w oddali, na granicy pola
widzenia majaczy�a ciemna sylwetka, ale Harry stara� si� jej w
og�le nie dostrzega�.</p><p>- Harry! - wykrzykn�a
Hermiona. - Gdzie by�e�? Martwili�my si�!</p><p>- Spacerowa�em - odpar�
Harry drewnianym g�osem, si�gaj�c po p�misek z
paruj�cymi tostami. Poczu� na sobie taksuj�ce spojrzenie
Hermiony.</p><p>- Stary, wygl�dasz okropnie. -
Ron odsun�� od ust w po�owie zjedzon� kanapk�. -
Jakby� nie spa� ca�� noc. Dobrze si� czujesz?</p><p>- Ron powiedzia�, �e
mia�e� jaki� koszmar. - Wyszepta�a Hermiona,
pochylaj�c si� do niego. - Wiesz, je�eli mia� on
zwi�zek z...</p><p>- Nie chc� o tym rozmawia�
- odpar� sucho Harry, spogl�daj�c na ni� zmru�onymi
oczami. - To by� po prostu zwyk�y koszmar. Nie chc� tego
roztrz�sa�.</p><p>Hermiona zacisn�a usta i
odsun�a si�.</p><p>- C�, je�eli uwa�asz,
�e tak jest dla ciebie najlepiej...</p><p>- Tak, tak uwa�am -
powiedzia� Harry, nak�adaj�c na talerz troch� jajecznicy. -
Po prostu mam dosy� tego, �e pr�bujecie roztrz�sa� i
komentowa� ka�dy m�j krok. Ja nie opowiadam nikomu o tym, �e Ron
gada przez sen i nie pr�buj� docieka�, co te� mog�o
oznacza� to, �e paj�ki kaza�y mu stepowa�. - Uszy Rona
zap�on�y w�ciek�� czerwieni�. - Wi�c
by�bym wdzi�czny, gdyby�cie dali mi spok�j.</p><p>Przyjaciele wymienili porozumiewawcze
spojrzenia. Ron wygl�da� na za�enowanego, a Hermiona na
zak�opotan� jego wybuchem. Ale musia� im to w ko�cu
powiedzie�. Mia� dosy� ich ci�g�ego wtr�cania
si� we wszystko.</p><p>Wzi�� k�s jajecznicy
i, unikaj�c ich spojrze�, rozejrza� si� po Wielkiej Sali.
Jego wzrok, niczym �ci�gany przez jaki� tajemniczy magnes,
pow�drowa� prosto ku sto�owi nauczycielskiemu.</p><p>Snape patrzy� na niego.</p><p>Przed oczami Harry'ego natychmiast
pojawi� si� obraz wykrzywionej w b�lu, �ci�gni�tej twarzy
i czarnych, gasn�cych powoli oczu i w jego �o��dku co�
si� przewr�ci�o.</p><p>Nie! Nie mo�e sobie tego
przypomina�! To by� tylko sen! Tylko sen!</p><p>Spu�ci� wzrok i wbi�
go w st�, pr�buj�c uspokoi� rozdygotane serce. Ale sk�ra nadal
go pali�a, co mog�o oznacza� tylko jedno - Snape wcale nie
przesta� na niego patrze�. A nawet mia� dziwne wra�enie,
�e spojrzenie sta�o si� teraz jeszcze intensywniejsze.</p><p>Straci� ca�y apetyt.
Odsun�� od siebie talerz i wymamrota�:</p><p>- Nie jestem g�odny. Id� do
biblioteki.</p><p>- Przecie� prawie nic nie zj...
au!- zacz�� Ron i sykn�� z b�lu, po czym spojrza� z
wyrzutem na Hermion�.</p><p>Harry nie zwraca� na nich uwagi.
By� zbyt zaj�ty walk� z w�asnymi demonami.</p><p>Po co na niego spojrza�? Po co
to zrobi�? To by�o jak rozdrapanie �wie�o zasklepionej
rany, z kt�rej ponownie zacz�a s�czy� si� krew. I
musia� co� zrobi�, �eby j� zatamowa�. A jedynym
sposobem na to by�a nauka. Musia� i�� do biblioteki.
Musia� si� uczy� i uczy� i uczy�... aby to, co
widzia� we �nie, nigdy si� nie spe�ni�o.</p><p>*</p><p>Harry otworzy� oczy i z
determinacj� wbi� spojrzenie w le��c� przed nim
ksi��k�. Litery ta�czy�y mu przed oczami.
Pr�bowa� co� przeczyta�, ale nie potrafi� si�
skupi�. Jego my�li wci�� w�drowa�y ku
ksi��ce, kt�r� czyta� w nocy, a w szczeg�lno�ci ku
zakl�ciu Legilimens Evocis. Dowiedzia� si� wczoraj wszystkiego,
co by�o mu potrzebne, aby opanowa� to zakl�cie. Na
szcz�cie stron ze szczeg�ow� instrukcj�
dotycz�c� tego, jak si� go nauczy� i jak je rzuci�,
nikt nie wyrwa�. Ale sama teoria nie wystarczy. Musia�
�wiczy�. I to du�o �wiczy�, je�eli wierzy�
zapiskom. Ale jak mia� to zrobi�? Przecie� nie mo�e
�wiczy� na sobie.</p><p>Ten problem nurtowa� go tak
bardzo, �e nie pozwala� mu si� skupi� na niczym innym.
G�owa bola�a go coraz bardziej, a oczy wci�� mu si�
zamyka�y. Siedzia� sam w k�cie biblioteki. By�o jeszcze
zbyt wcze�nie, by spotka� tu jakiego� ucznia.</p><p>A co z innymi zakl�ciami?
Pobie�nie przejrza� wczoraj tak�e wolumin o najbardziej
�mierciono�nych kl�twach i ju� same opisy wystarczy�y,
aby zrobi�o mu si� niedobrze. Nie wyobra�a� sobie, jak
m�g�by wypr�bowa� na kim� zakl�cie roztapiaj�ce
sk�r�. Nie by�by w stanie rzuci� go nawet na robaka, a co
dopiero na istot� ludzk�. Ale jak ma si� czegokolwiek
nauczy�, nie �wicz�c? Mia� dosy� teorii, chcia�
praktyki.</p><p>Ponownie spojrza� na tekst
po�wi�cony zakl�ciom wi���cym. Litery
rozmazywa�y mu si� przed oczami, a g�owa ci��y�a
jak kamie�. Po�o�y� rami� na blacie i u�o�y�
na nim g�ow�, mru��c oczy i pr�buj�c skupi�
si� na opisie sposobu rzucania zakl�cia zwi�zuj�cego nogi i
r�ce ofiary.</p><p>Zanim si� zorientowa�,
powieki mu opad�y i pogr��y� si� w g��bokim,
niespokojnym �nie.</p><p>*</p><p>- Harry!</p><p>�wiadomo�� Harry'ego
bardzo powoli wraca�a do jego cia�a. Otula� go
zio�owo-korzenny aromat. Zna� ten zapach. To by� zapach
Severusa. Czu� go zawsze, kiedy si� do niego przytula�. Kiedy
le�a� w jego ��ku. Kiedy po prostu by� obok.</p><p>Nie chcia� si� budzi�.
Nie chcia� jeszcze wstawa�. By�o mu tak przyjemnie. Severus...
by� przy nim, tak blisko...</p><p>- Harry!</p><p>Harry otworzy� jedno oko.
Co� przyciska�o mu si� do policzka. I bola�a go szyja.
Otworzy� drugie oko i zobaczy� przed sob� u�o�one w
r�wnych rz�dach litery. Ksi��ka. A dalej drewniany blat.</p><p>Co si� dzia�o?
Przecie� jeszcze przed chwil� by� w komnatach Sev...</p><p>Zamruga� i z trudem uni�s�
g�ow�. W oddali zobaczy� zastawione ksi��kami
rega�y. Biblioteka. By� w bibliotece. No tak.</p><p>Ale... ale co� si� nie
zgadza�o. Biblioteka pachnia�a Severusem. Nie powinna nim
pachnie�. Zazwyczaj pachnia�a tylko kurzem i starymi pergaminami.
Przymkn�� oczy i wci�gn�� g��boko w nozdrza
ten znajomy, wyj�tkowo mocny korzenny zapach, rozkoszuj�c si�
nim i czuj�c, jak ca�e jego cia�o odpr�a si�
mimowolnie pod jego wp�ywem.</p><p>Jego serce zabi�o szybciej,
kiedy co� sobie nagle u�wiadomi�. Ten zapach... by� zbyt
intensywny. Nie wyczu�by go z daleka. Snape musia�... musia�
sta� tu� obok niego!</p><p>Otworzy� gwa�townie oczy i
rozejrza� si� wok�. Obok niego sta�a Hermiona.
Przygl�da�a mu si� z zaskoczeniem. Harry
prze�kn�� �lin�, czuj�c jednocze�nie
ulg� i... co� na kszta�t zawodu. Ale nie uspokoi� si�.
Potoczy� spojrzeniem po ca�ej bibliotece. Jego wzrok
w�drowa� od rega�u do rega�u, poszukuj�c ciemnego,
ukrytego za kt�rym� z nich cienia. Ale nie dostrzeg� go.</p><p>To niemo�liwe. Snape musia�
tu by�. Wyczuwa� to ka�d� kom�rk� cia�a.
Musia� tu by� jeszcze przed chwil�! Gdzie� obok, bardzo
blisko! Musia� do niego podej��, kiedy spa�! Ta my�l
spowodowa�a, �e jego serce zacz�o bi� jeszcze
szybciej. Ponownie przymkn�� oczy i g��boko
odetchn�� powietrzem przesyconym zapachem m�czyzny.</p><p>O bo�e, co si� z nim
dzia�o? Nie mia� poj�cia, �e sam zapach mo�e
wywo�a� w nim tak� reakcj�... Mia� wra�enie,
�e zaraz osunie si� po krze�le i...</p><p>- Harry, dobrze si� czujesz? -
zapyta�a niepewnie Hermiona. �ciska�a w r�kach kilka
ksi��ek.</p><p>- Tak - mrukn��
ch�opak, czuj�c, �e kr�ci mu si� w g�owie. - Po
prostu czyta�em i... zasn��em.</p><p>- Mog� si�
przysi���? - zapyta�a. Kiedy Harry skin��
g�ow�, dziewczyna rozpromieni�a si�,
po�o�y�a na blacie stos ksi��ek i usiad�a obok
niego. Przez chwil� przygl�da�a si� Harry'emu, tak jakby
walczy�a ze sob�, po czym powiedzia�a: - Widzia�am przed
chwil� Snape'a. Wychodzi� z biblioteki. Zauwa�y�am, �e
ostatnio cz�sto tu bywa - m�wi�c to, bacznie przygl�da�a si�
Harry'emu. - Wczoraj te� go tu widzia�am. Wszed� na chwil�,
rozejrza� si� i wyszed�. Trzy razy w ci�gu ca�ego
popo�udnia.</p><p>Harry nie m�g� okaza�, jak
jej s�owa na niego podzia�a�y. Poczu�, �e oblewa go
fala lodowatego strachu.</p><p>Czyli jednak mia� racj�!
Snape musia� do niego podej��! Musia� sta� tu�
obok i przygl�da� si�, jak Harry �pi... I szuka� go tu
wczoraj.</p><p>Cholera!</p><p>Staraj�c si� zachowa�
oboj�tny wyraz twarzy, wzruszy� ramionami.</p><p>- Nauczyciele maj� prawo
przychodzi� do biblioteki.</p><p>Hermiona nie skomentowa�a tego.
Wci�� przygl�da�a mu si� tym taksuj�cym spojrzeniem,
kt�rego tak serdecznie nienawidzi�. Jakby pr�bowa�a rozebra� go
na czynniki pierwsze i zobaczy�, co ma w �rodku.</p><p>- Wiesz... wydaje mi si�,
�e on �a�uje tego, co zrobi� - odezwa�a si� w
ko�cu cicho i niepewnie, jakby pr�bowa�a wybada�, czy l�d, po
kt�rym st�pa, za chwil� si� pod ni� nie za�amie. Harry
nie odpowiedzia�. Wbija� spojrzenie w le��c� przed
sob� ksi��k�, ale nie widzia� �adnych liter.
Jedynie rozmazan� czer�. - Harry... - Hermiona zrobi�a
pauz�, jakby dok�adnie wa�y�a ka�de s�owo. -
Wiem, �e chcesz, �eby�my dali ci spok�j, ale... -
prze�kn�a �lin� - ...martwi� si� o ciebie.
Nie mog� patrze� na to, jak cierpisz. Widz� to. W ka�dym
twoim spojrzeniu. W ka�dym s�owie, ge�cie. Nie zaprzeczaj -
doda�a szybko, kiedy Harry ju� otwiera� usta, aby to zrobi�.
- Wiesz, ja te� by�am na tej lekcji. Widzia�am, jak si�
zachowywa�. Widzia�am, jak na ciebie... patrzy. - Wydawa�o
si�, �e ka�de s�owo sprawia jej ogromn�
trudno��, ale postanowi�a je wypowiedzie� za wszelk�
cen�. - Tak nie zachowuje si� kto�, kto... nienawidzi. - Harry
zagryz� warg�, czuj�c jak co� ci�kiego opada mu
na dno �o��dka. - Wiesz, d�ugo nad tym wszystkim
my�la�am i... po prostu... chcia�abym, �eby� by�
szcz�liwy. A widz�c, w jakim jeste� stanie... nie
mog� tego znie��. Nie mog� znie��, jak si�
m�czysz i chcia�am ci tylko powiedzie�, �e
zauwa�y�am pewne zmiany w jego zachowaniu. I uwa�am, �e
powiniene� to przemy�le�. Wydaje mi si�, �e...
�e... - Znowu si� zaci�a, jakby to, co zamierza�a
powiedzie�, nie chcia�o jej przej�� przez gard�o. - �e
jemu jednak na tobie zale�y.</p><p>Serce Harry'ego t�uk�o
si� w piersi. Z trudem prze�kn�� �lin� przez
bole�nie �ci�ni�te gard�o.</p><p>Ona nic nie wiedzia�a. O niczym
nie mia�a poj�cia. Nie wiedzia�a o torturach, o zniewagach, o
krwi na szatach �miercio�ercy, o satysfakcji czerpanej z zadawania
b�lu... Widzia�a tylko to, co Snape chcia� pokaza�, naiwnie
da�a si� z�apa� na jego lep. Harry wiedzia�, �e
pr�buje go pocieszy�, ale jej s�owa nie trafia�y do niego,
poniewa� nigdy nie b�d� w pe�ni obiektywne. Nie zna�a
Snape'a tak jak on. Mog�a si� tylko przygl�da� granemu na
scenie przedstawieniu, ale nigdy si� nie dowie, co tak naprawd�
dzieje si� za kulisami. Ale Harry wiedzia�. Wiedzia�, �e
Snape'owi na nikim nie zale�y.</p><p>Litery przed jego oczami
wyostrzy�y si�.</p><p>- My�lisz, �e gdyby
zatoczy� r�d�k� kilka k�ek wi�cej, to p�ta
stan� si� d�u�sze czy mocniejsze? - zapyta�,
wpatruj�c si� w rycin� przedstawiaj�c� spos�b rzucenia
czaru.</p><p>Hermiona odezwa�a si�
dopiero po d�u�szej chwili.</p><p>- My�l�, �e to
zale�y od tego, czego ty sam chcesz.</p><p>Harry nadal wpatrywa� si� w
rycin�, ale ju� jej nie widzia�. Przymkn�� oczy i
jeszcze raz wch�on�� rozwiewaj�cy si� z wolna zapach.</p><p>- Nie wiem.</p><p>***</p><p>Harry nie chcia� i��
spa�. Nie wyobra�a� sobie, �e m�g�by spokojnie
przy�o�y� g�ow� do poduszki po tym, co mu si�
ostatnio �ni�o. Nie, to w og�le nie wchodzi�o w rachub�.
Wola� spo�ytkowa� ten czas bardziej produktywnie i drug�
noc z rz�du sp�dzi� w Dziale Ksi�g Zakazanych, poch�aniaj�c
tre�� podr�cznik�w Czarnej Magii. Nad ranem zasn�� na kilka
godzin, zbyt zm�czony ci�g�ym czytaniem i obudzi� si�
na pod�odze, zmarzni�ty i przem�czony. Zd��y�
wr�ci� do dormitorium, zanim ktokolwiek jeszcze wsta�,
po�o�y� si� w ��ku i udawa�, �e
sp�dzi� w nim ca�� noc. Ron oczywi�cie nie
omieszka� wypomnie� mu podczas �niadania, �e wygl�da
tak, jakby przebieg�o po nim stado buchoro�c�w, ale Harry
pu�ci� to mimo uszu. Hermiona z kolei wygl�da�a na coraz
bardziej zmartwion� jego wygl�dem i nawet zasugerowa�a mu udanie
si� do pani Pomfrey, ale jedno przekrwione spojrzenie, kt�re jej
rzuci�, wystarczy�o, aby wi�cej o tym nie wspomina�a.</p><p>Lekcje... uda�o mu si�
jako� prze�y�. Wr�biarstwo by�o tak samo m�tne,
jak zazwyczaj, na Historii Magii uda�o mu si� troch�
zdrzemn��, a na Transmutacji powtarzali zakl�cia przemian
zwierz�t w r�ne przedmioty. Zadziwiaj�co szybko posz�o mu
zamienienie traszki w poduszk�. Wola� nie zastanawia� si�,
dlaczego.</p><p>Ku jego zaskoczeniu, McGonagall
zaczepi�a go po lekcji i zapyta�a, czy dobrze si� czuje,
poniewa� wygl�da jak chodz�ca �mier�. Harry
wyt�umaczy�, �e po prostu du�o si� ostatnio uczy i
jest troch� przem�czony. Chyba mu nie uwierzy�a,
s�dz�c po jej uniesionych brwiach, ale na szcz�cie nie
dr��y�a dalej.</p><p>Zosta�y jeszcze tylko Eliksiry.
Harry mia� nadziej�, �e Snape nie ma zamiaru ponownie
odgrywa� tego samego teatrzyku, kt�rym uraczy� ich na ostatniej
lekcji.</p><p>By�o jeszcze gorzej.</p><p>Ju� od chwili, kiedy wszed�
do klasy, Harry wyczu� na sobie jego taksuj�ce spojrzenie.
Zdeterminowany, �e tym razem nie pozwoli mu wytr�ci� si� z
r�wnowagi, zabra� si� za przygotowywanie sk�adnik�w. Ale to nie
spojrzenia Snape'a nie pozwala�y mu skupi� si� na pracy. Raczej
zachowanie m�czyzny. By�o... jeszcze dziwniejsze ni�
ostatnio. Snape wydawa� si� by� ci�gle pogr��ony
w my�lach. Przez ca�� lekcj� nie powiedzia� im ani
s�owa, poza "Eliksir redukuj�cy. Sk�adniki s� na
tablicy. Do roboty", a potem usiad� przy swoim biurku, pochyli�
si� nad pergaminami i tylko co jaki� czas podnosi� znad nich
wzrok, przesuwa� spojrzenie po ca�ej klasie, najd�u�ej zatrzymuj�c
je na Harrym, a potem odwraca� g�ow� w stron� �ciany i
przez kilka d�ugich chwil po prostu wpatrywa� si� w
przestrze�.</p><p>To by�o... deprymuj�ce.
Nawet Lavender i Parvati zacz�y szepta� pomi�dzy
sob�, a do uszu Harry'ego co jaki� czas dociera�y strz�py
ich rozm�w, w kt�rych ci�gle powtarza�o si� jedno s�owo:
"Snape".</p><p>G�owa, kt�ra bola�a
Harry'ego praktycznie non stop od samego rana, teraz ju� niemal
pulsowa�a. Mia� wra�enie, jakby co� si� w niej
rozrasta�o i pr�bowa�o j� rozerwa�. Jakby kto� uderza�
w ni� m�otkiem od �rodka.</p><p>Zdj�� okulary, kilka razy
przetar� oczy i za�o�y� je ponownie. Niemal natychmiast
poczu� na sobie p�on�ce spojrzenie Mistrza Eliksir�w, ale kiedy
podni�s� wzrok, m�czyzna odwr�ci� g�ow� do
�ciany. Harry zauwa�y�, �e Snape wci�� obraca
pi�ro w palcach, najwyra�niej zupe�nie nie�wiadomie. I �e
robi to z coraz wi�ksz� nerwowo�ci�.</p><p>Hermiona kilka razy zapyta�a,
czy na pewno wszystko z nim w porz�dku, poniewa� coraz
cz�ciej przerywa� prac� i przeciera� oczy albo
masowa� skronie. B�l stawa� si� nie do zniesienia. Chyba
rzeczywi�cie b�dzie musia� w ko�cu si� porz�dnie
wyspa�. Nie poci�gnie tak d�u�ej.</p><p>Lekcja przebieg�a w
ca�kowitej ciszy, poza jednym incydentem. Neville'owi wybuch�
kocio�ek. To nie by�a jaka� wielka niespodzianka, w tym roku
zniszczy� ju� trzy. Znacznie wi�ksz� niespodziank�
by�a reakcja Snape'a. Zareagowa� dopiero wtedy, kiedy wszyscy
uczniowie wbili w niego wyczekuj�ce spojrzenia. Szczeg�lnie �lizgoni,
kt�rzy uwielbiali ogl�da�, jak opiekun ich domu miesza z b�otem
"tego �a�osnego Longbottoma". Ale Snape nie
wygl�da� na kogo�, kto zamierza miesza� kogokolwiek z
b�otem. Wygl�da� raczej jak kto�, kto powr�ci� z
bardzo daleka. Oderwa� wzrok od �ciany, rozejrza� si� po
klasie i niedbale machn�� r�d�k� w stron�
zniszczonego kocio�ka, usuwaj�c rozlany eliksir i skorupy, po czym
bez s�owa powr�ci� do przerwanej czynno�ci, czyli wpatrywania
si� w �cian�.</p><p>Neville rozejrza� si� ze
zdumieniem, jakby szuka� jakiej� podpowiedzi, co powinien teraz
zrobi�. W ko�cu usiad�, spakowa� si� i po prostu
czeka� na dzwonek, wci�� wygl�daj�c tak, jakby nie
dowierza�, �e rekin, kt�ry wszelkimi prawami natury powinien go
po�re�, po prostu machn�� ogonem i sobie odp�yn��.</p><p>Harry nie m�g� si�
powstrzyma�. Przygl�da� si� Snape'owi tak, jakby widzia�
go po raz pierwszy w �yciu. Ale m�g� to robi� bez obaw,
poniewa� wszyscy teraz patrzyli na nauczyciela. Szepty pomi�dzy
uczniami ucich�y dopiero po kilku minutach i wszyscy powoli wr�cili do
pracy. Wszyscy poza Harrym. Wci�� wpatrywa� si� w
odwr�con� do �ciany twarz Snape'a. I wtedy ta twarz poruszy�a
si� i odwr�ci�a w jego stron�. Czarne oczy przemierzy�y
klas� i zatopi�y si� w oczach Harry'ego. Nie potrafi�
odwr�ci� od nich wzroku. I nie potrafi� uciszy� tego krzyku w
swoim umy�le:</p><p>"Przesta� si� tak
zachowywa�! Przesta�! Przesta�!"</p><p>Po chwili brwi m�czyzny
zmarszczy�y si�, jakby zobaczy� na twarzy Harry'ego co�, co
go zaskoczy�o. Harry z najwi�kszym wysi�kiem oderwa�
spojrzenie od tych dw�ch, poch�aniaj�cych wszelkie �wiat�o
niczym czarne dziury t�cz�wek i spu�ci� g�ow�. B�l w
jego skroniach pulsowa� prawie z tak� sam� si��, z
jak� bi�o jego serce. R�ce mu si� trz�s�y, kiedy
si�gn�� po fiolk� zawieraj�c� wyci�g z
czyrakobulwy.</p><p>Nie, musi si� uspokoi�. Nie
pozwoli mu si� wyprowadzi� z r�wnowagi! Nie tym razem!</p><p>Uda�o mu si�
och�on�� dopiero po kilku minutach i nie spojrza� na
Snape'a ju� ani razu a� do chwili, kiedy nauczyciel oznajmi�,
�e czas na przygotowanie eliksiru si� zako�czy�, a po tym,
jak otrzyma od nich pr�bki i rozda im testy, kt�re pisali na ostatniej lekcji,
b�d� mogli opu�ci� klas�.</p><p>Tym razem Harry postanowi�,
�e nie podejdzie do biurka. Niech Snape my�li sobie, co chce. Na
pewno ju� si� do niego nie zbli�y. Nie po tym, co si�
ostatnio wydarzy�o. A ju� w szczeg�lno�ci nie po tym, jak Snape
zachowywa� si� na dzisiejszej lekcji. Wola� nie ryzykowa�.
Da� swoj� fiolk� Hermionie, spakowa� si� i
czeka�, a� wszyscy oddadz� pr�bki i powr�c� na miejsca.</p><p>Snape machn��
r�d�k� i le��ce na jego biurku testy
pofrun�y w stron� wszystkich uczni�w. Na �awce Harry'ego
wyl�dowa� pergamin. Prawie czysty. Wiedzia�, �e
zawali� ten test, nie zaskoczy�a go wi�c widniej�ca w
prawym g�rnym rogu ocena "troll". Za to bardzo zaskoczy�o go to,
co znalaz� na samym dole swojego testu. Rozwin�� go do
ko�ca i szeroko otwartymi oczami spojrza� na nakre�lone
czerwonym atramentem oraz ostrym, charakterystycznym pismem Snape'a zdanie:</p><p>Rozumiem, dlaczego karzesz mnie, ale
dlaczego karzesz tak�e siebie?</p><p>Serce Harry'ego zamar�o.
Gwa�townie poderwa� g�ow� i spojrza� wprost w przypatruj�ce
mu si�, ciemne oczy.</p><p>To... to by�o jak cios
poni�ej pasa. Snape my�la�, �e to jest jaka� kara,
kt�r� mo�e odb�bni�, a potem wszystko b�dzie jak
dawniej? Jak m�g�? Jak m�g� tak napisa�? Jak m�g� napisa�,
�e Harry sam si� karze? Przecie� on cierpi przez niego! Przez
niego! Tylko i wy��cznie przez niego! Poniewa� Snape jest
pieprzonym sukinsynem! Poniewa� nie mia� na tyle przyzwoito�ci,
aby po prostu przeprosi� go za to, jak� krzywd� mu wyrz�dzi�!
Nie, on wola� go dobi�! A teraz zrzuca win� na Harry'ego! Tak,
to bardzo w jego stylu! Pod�y, wyrachowany skurwiel!</p><p>W�ciek�o��, kt�ra
w nim p�on�a, emanowa�a tak�e z jego spojrzenia i po
chwili Snape uni�s� brwi w wyrazie zaskoczenia. Najwyra�niej nie
takiej reakcji si� spodziewa�.</p><p>Harry dr�a�. Wibrowa�
z gniewu. Mia� ochot� wyci�gn�� r�d�k�
i przekl�� tego m�czyzn�. Sprawi�, aby wi�
si�, j�cza� i przeprasza� go za wszystko. Zrobi�
co�, aby raz na zawsze znikn�� z jego �ycia i przesta�
go prze�ladowa�! Dopiero po chwili zorientowa� si�, �e
ca�kowicie zgni�t� trzymany w d�oniach pergamin.</p><p>Nie wytrzyma tu ani chwili
d�u�ej! Z�apa� swoj� torb� i ruszy� w
stron� wyj�cia, potr�caj�c kilku opuszczaj�cych
klas� uczni�w, kt�rzy krzykn�li za nim z oburzeniem, ale Harry nie
zwr�ci� na to uwagi. Po prostu szed� przed siebie, pragn�c
znale�� si� jak najdalej st�d. Jak najdalej od jedynej
osoby na �wiecie, kt�ra jednym zdaniem potrafi�a zburzy� albo
odbudowa� ca�y jego �wiat.</p><p>Z�amane serce mo�e
zosta� uleczone, ale serce, kt�re zosta�o rozdarte na p�, nie
zazna spokoju, dop�ki na powr�t nie odnajdzie tego, co zosta�o mu odebrane
i bez czego nie jest w stanie bi�. Swojej
drugiej po�owy.</p><p><strong>--- rozdzia� 52 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>52. Between the truth and the lies</strong></p><p>The world was on fire and no one
could save me but you</p><p>It's strange what desire will make
foolish people do</p><p>I never dreamed that I'd meet
somebody like you</p><p>And I never dreamed that I'd lose
somebody like you*</p><empty-line/><p>W p�mroku komnat panowa�a
cisza. Cisza z rodzaju tych, w kt�rych s�ycha� nawet oddech myszy.
Cisza z rodzaju tych, w kt�rych cz�owiek wpatruje si� w cienie i
zastanawia... kiedy co� j� przerwie? Kiedy nast�pi.. BUM?</p><p>Ale cisza trwa�a. Nieprzerwanie.
Jedynie w ukrytym za rega�ami laboratorium, na zastawionym r�nego
rodzaju fiolkami, butelkami oraz s�oikami stole, w czarnym kocio�ku
bulgota�a ciecz. Trudno okre�li�, jak� mia�a
barw�. Mo�e by�a to czer�, mo�e bardzo
g��boka, ciemna ziele�, czasami przecinana wst�gami
ja�niejszej, fluorescencyjnej zieleni. Na jej powierzchni co jaki�
czas pojawia�y si� p�przezroczyste, l�ni�ce
b�ble. Jednak dzia�o si� to coraz rzadziej. Nad kocio�kiem
sta�a spowita w czer�, wysoka posta�. Twarz, ukryta pod
kurtyn� opadaj�cych na ni� ciemnych kosmyk�w, by�a
ca�kowicie nieruchoma, jakby wyryta w kamieniu. Oczy uwa�nie
wpatrywa�y si� w powierzchni� mikstury, a d�o� z
r�d�k� kierowa�a si� ku pal�cemu si� pod
kocio�kiem p�omieniowi. D�ugie, blade palce mocno zaciska�y
si� na kawa�ku drewna, mo�e nieco zbyt mocno.</p><p>Na samym �rodku eliksiru
zacz�� formowa� si� wyj�tkowo du�y, ciemnozielony
b�bel, kt�ry wy�oni� si� spod powierzchni niczym
wynurzaj�cy si� z oceanu wale�. R�s� i r�s�,
obejmuj�c powoli ca�� powierzchni� mikstury,
rozci�gaj�c si� coraz bardziej i bardziej, a� w ko�cu
zadr�a� i... p�k�.</p><p>Severus poruszy�
r�d�k� i ogie� pod kocio�kiem zgas�. Mikstura
zastyg�a, przybieraj�c jeszcze ciemniejsz� barw�,
chocia� gdzie� pod jej powierzchni� wci��
wirowa�y fluorescencyjne wst�gi.</p><p>Powr�ci�a cisza. Cisza, kt�rej
nie zak��ca� nawet oddech wpatruj�cego si� w
�cian� m�czyzny. Jego brwi by�y �ci�gni�te,
a usta zaci�ni�te. Wygl�da�, jakby pogr��y�
si� w rozmy�laniach. W bardzo g��bokich i
si�gaj�cych niezwykle daleko rozmy�laniach, poniewa�
sta� tak, zupe�nie bez ruchu, przez czterdzie�ci minut. Na jego
twarzy nie dr�a� �aden mi�sie�. Czarne t�cz�wki
wpatrywa�y si� w co�, czego nie by�o, ogl�da�y
co�, co istnia�o jedynie w umy�le.</p><p>W ko�cu poruszy� si�,
jakby wyrwany z g��bokiego snu i ponownie spojrza� na eliksir.
Jego oczy by�y zmru�one, wydawa� by si� mog�o, �e
wpatruje si� w mikstur� z pewn� doz� zawzi�to�ci.
Powoli si�gn�� do swych szat i wydoby� z nich czarn�,
lakierowan� buteleczk�. Podni�s� z blatu niewielk�
chochl� i zanurzy� j� w cieczy, kt�r� nast�pnie
przela� do butelki i dok�adnie zakorkowa�. Przez jaki� czas
trzyma� eliksir w d�oni, przygl�daj�c mu si� z
nieczytelnym wyrazem twarzy. Po chwili jednak mocniej zacisn�� palce
wok� g�adkiego szk�a i b�yskawicznym ruchem ukry�
butelk� w fa�dach swej szaty, a nast�pnie odwr�ci�
si�, podszed� do jednej ze �cian, kt�ra odsun�a
si� na bok pod wp�ywem jego dotkni�cia, i wyszed�.
�ciana powoli zasun�a si� za nim i w niewielkim
pomieszczeniu ponownie zapad�a cisza.</p><p>Tym razem by�a to jednak cisza z
rodzaju tych, kt�re nast�puj� po wielkich wydarzeniach. Taka, kt�ra
brz�cza�a w uszach. Taka, po kt�rej nie ma ju� nic.</p><p>***</p><p>By� wiecz�r. Severus Snape
bezszelestnie przemierza� szeroki, pusty korytarz. Znajdowa� si�
na si�dmym pi�trze. Szed� tutaj a� od biblioteki. Najpierw
jednak sp�dzi� przed jej drzwiami ca�e p� godziny,
ukrywaj�c si� w cieniu za rogiem. I czekaj�c.</p><p>Jego ciemne oczy wpatrywa�y
si� w przybli�aj�cy si� coraz bardziej zakr�t.
Gdzie� przed nim rozbrzmiewa�y kroki. Szed� za nimi. A teraz
us�ysza�, �e si� zatrzyma�y. Dotar� do zakr�tu,
przywar� do �ciany i ostro�nie wyjrza� zza rogu.</p><p>Sta� tam. W tych samych co
zawsze, podartych d�insach, b��kitnej koszulce i rozpi�tej,
granatowej bluzie. Z okularami na nosie i roztrzepan� strzech�
kruczoczarnych w�os�w na g�owie. Pod pach� �ciska�
kilka ksi��ek. Przeszed� trzy razy w t� i z powrotem wzd�u�
�ciany. Mia� zaci�ni�te powieki i spuszczon�
g�ow� i Severus bardzo dok�adnie widzia� jego twarz.
By�a skupiona. Zawsze, kiedy pr�bowa� si� skupi�,
robi�y mu si� zmarszczki w k�cikach oczu i zaciska�
z�by tak mocno, �e wida� by�o drganie szcz�ki. I oblizywa�
wargi.</p><p>Severus zmarszczy� brwi.
Si�gn�� do ukrytej w szatach fiolki i owin��
wok� niej d�o�. Przymkn�� powieki i
odetchn��. Kiedy otworzy� oczy, nie by�o w nich ju�
�ladu po wcze�niejszym, st�amszonym blasku.</p><p>Ch�opak zatrzyma� si�
i przed nim w �cianie pojawi�y si� drzwi.</p><p>Severus spi�� si�,
jakby szykowa� si� do biegu albo przynajmniej do szybkiego ruszenia z
miejsca.</p><p>Drzwi otworzy�y si�.
Ch�opak zrobi� krok w stron� wej�cia, ale nagle
zatrzyma� si�. I odwr�ci� g�ow�.</p><p>Severus b�yskawicznie cofn��
si� i przywar� do �ciany. Sta� tak przez jaki� czas, w
napi�ciu wpatruj�c si� w r�g korytarza, ale nikt si� zza
niego nie wy�oni�. Ostro�nie wysun�� g�ow� i
zerkn��. Akurat na czas, aby zobaczy�, jak ch�opak znika w
drzwiach. Nie zastanawiaj�c si� ani chwili d�u�ej,
ruszy�. Pokona� dziel�c� go od pomieszczenia
przestrze� w zaledwie kilku d�ugich, bezszelestnych krokach i
dotar� do nich akurat w chwili, kiedy ci�kie, drewniane drzwi
w�a�nie si� zamyka�y. Wyci�gn��
r�k�, aby je powstrzyma�, ale wtedy jego wzrok
pow�drowa� w g��b pokoju i zobaczy�... kominek,
znajome p�ki, zielony fotel.</p><p>Zatrzyma� si� tak
gwa�townie, jakby wpad� na jak�� niewidzialn�
barier�. Zachwia� si� i cofn�� o krok,
opuszczaj�c r�k�. Wpatrywa� si� w pomieszczenie,
dop�ki drzwi nie zatrzasn�y si� z cichym klikni�ciem. Na
�ci�gni�tej twarzy widnia�o dziwne poruszenie, w
rozszerzonych oczach tli�o si� co� nieokre�lonego.
Wygl�da�, jakby nie by� w stanie wykona� �adnego
gestu. Jakby to, co ujrza�, ca�kowicie wytr�ci�o go z
r�wnowagi.</p><p>Po chwili wyraz jego twarzy
zmieni� si�. Oczy zmru�y�y si�, a brwi
�ci�gn�y w zamy�leniu. Rozejrza� si�.
Korytarz by� opustosza�y. Drzwi znikn�y. Zosta� sam.</p><p>Odwr�ci� si� i ruszy�
w drog� powrotn�.</p><p>***</p><p>- Cze��, Harry!</p><p>Harry poderwa� g�ow�
znad wyj�tkowo ciekawego rozdzia�u dotycz�cego rozbudowanych
zakl�� tarczy. Przed nim sta�a Luna. Trzyma�a w r�kach
kilka ksi��ek i u�miecha�a si�.</p><p>- Cze�� - odpar�,
przygl�daj�c si� ok�adkom. Wszystkie dotyczy�y obrony
magicznej.</p><p>- Co s�ycha�? -
zapyta�a dziewczyna, k�ad�c ksi��ki na blacie i
przysiadaj�c si�. - Nimfadora poprosi�a mnie o wypo�yczenie
kilku pozycji - powiedzia�a cicho, pochylaj�c si� do Harry'ego.
Ch�opak nadal wpatrywa� si� w ksi��ki. W jego
umy�le zacz�� si� formowa� pewien pomys�.</p><p>Od kilku dni zastanawia�
si�, w jaki spos�b m�g�by przej�� od teorii do praktycznej
nauki zakl��. A w szczeg�lno�ci nurtowa�a go sprawa z
Legilimens Evocis. Jak, do diab�a, mia�by si� go sam
nauczy�?</p><p>I teraz rozwi�zanie
siedzia�o przed nim. Luna.</p><p>Podejrzewa�, �e by�a
jedyn� osoba w ca�ej szkole, kt�ra nie pr�bowa�aby go
odwie�� od pomys�u nauki tego zakl�cia, a tak�e nie
wyg�osi�aby mu �adnego kazania, gdyby zwierzy� jej si�
ze swoich plan�w dotycz�cych Czarnej Magii.</p><p>Zawsze warto spr�bowa�. To
by�a chyba jego jedyna deska ratunku.</p><p>- W porz�dku - odpar� po
pewnym czasie, oblizuj�c wargi i pochylaj�c si� do niej. -
S�uchaj...</p><p>Opowiedzia� jej. O wizycie w
Dziale Ksi�g Zakazanych i o zakl�ciu, kt�rego bardzo chcia�
si� nauczy�, ale nie mia� szans dokona� tego w pojedynk�.
S�ucha�a go ze zmarszczonymi brwiami. Kiedy sko�czy�,
zapad�a cisza. Luna wygl�da�a tak, jakby analizowa�a w
my�lach jego s�owa. Po chwili rozpromieni�a si� i
klasn�a w d�onie.</p><p>- Jasne! To �wietny pomys�!
Na pewno lepszy ni� z tym rozpuszczaniem sk�ry. Podejrzewam, �e to
nie by�oby zbyt przyjemne.</p><p>Harry by� zaskoczony jej
reakcj�. Nie s�dzi�, �e b�dzie a� tak...
entuzjastyczna.</p><p>- Ee... ale zdajesz sobie spraw�
z ryzyka? Wiesz, �e to jest bardzo niebezpieczne zakl�cie i �e
je�eli co� �le p�jdzie, oczywi�cie teoretycznie, bo w
ksi��ce by�o napisane, �e je�eli �le si� je
rzuci, to po prostu w og�le nie uda si� dosta� do umys�u, ale
je�eli co�... przypu��my, �e mi nie wyjdzie i stanie
si� z tob� co� nie tak?</p><p>B��kitne oczy Luny
rozszerzy�y si�. Spojrza�a na Harry'ego z przera�eniem.</p><p>- To znaczy... to znaczy, �e
sta�abym si� taka jak inni?</p><p>Harry zamruga�. Chyba nie do
ko�ca o to mu chodzi�o... Chocia� podejrzewa�, �e
gdyby namiesza� troch� w g�owie Luny, to z pewno�ci�
kilka rzeczy powskakiwa�oby na swoje miejsca.</p><p>- Nie, masz racj�. Zapomnij -
powiedzia� szybko, odsuwaj�c si� od niej. Nie m�g� tego
zrobi�. Wed�ug podr�cznika nieumiej�tnie rzucone
zakl�cie nie by�o wcale takie gro�ne, poniewa� i tak nie
uda�oby mu si� dosta� do niczyjego umys�u, ale jak�
m�g� mie� pewno��, �e tak jest w istocie?</p><p>- Nie, zr�bmy to - powiedzia�a z
o�ywieniem Luna. - Odrobina rozrywki nie zaszkodzi, prawda? Zobaczymy, co
z tego wyjdzie.</p><p>Harry spojrza� na ni� z
niedowierzaniem.</p><p>Odrobina rozrywki? Je�eli
rzucanie w szkole czarnomagicznych zakl�� by�o dla niej
odrobin� rozrywki, to wola� nie wiedzie�, jak dla niej
wygl�da prawdziwa rozrywka. Podejrzewa�, �e tylko Tonks to wie.
I wola�, �eby tak zosta�o.</p><p>Spojrza� w jej jasne, wpatrzone
w niego oczy. Dostrzeg� w nich pewnego rodzaju ciep�o, zarezerwowane
tylko dla tych nielicznych, kt�rych Luna zalicza�a do swojego bardzo
w�skiego grona przyjaci�. I nagle poczu� w piersi przyjemne
�askotanie, kiedy po raz pierwszy pomy�la�, jakie ma niezwyk�e
szcz�cie, �e on r�wnie� si� do nich zalicza.</p><p>***</p><p>- Cholera! Niech to szlag! Aargh!</p><p>Harry cisn��
r�d�k� na pod�og�. Pr�bowa� ju� od dw�ch
godzin. I nic. Nawet male�kiej smu�ki. Najmniejszego rozb�ysku.
Nic.</p><p>Koncentrowa� si� tak
bardzo, i� mia� wra�enie, �e po�amie sobie z�by,
pr�bowa� oczy�ci� sw�j umys� ze wszystkich my�li,
zar�wno tych negatywnych jak i pozytywnych, skupi� si� tylko i
wy��cznie na umy�le, do kt�rego chcia� si�
dosta�, a kt�ry znajdowa� si� w odleg�o�ci dw�ch
metr�w od niego. I jedyne, co czu�, to coraz wi�ksz� irytacj�
i z�o��.</p><p>- Wiesz, Harry... - odezwa�a
si� Luna. - Wydaje mi si�, �e przeklinanie i ciskanie
r�d�k� nie jest odpowiednim sposobem na rzucenie tego
zakl�cia.</p><p>Harry z�apa� si� za
w�osy i szarpn�� za nie. Przykucn��, ukry�
g�ow� pomi�dzy kolanami i zacz�� g��boko
oddycha�. Musi si� uspokoi� i wyciszy�. Musi
oczy�ci� umys�. Musi... odzyska� r�d�k�.</p><p>Westchn�� z
rozdra�nieniem, przesun�� si� na kolanach po pod�odze,
si�gn�� po swoj� porzucon� r�d�k� i
wr�ci� do poprzedniej pozycji, bardzo mocno �ciskaj�c
g�ow� r�kami.</p><p>Tylko spokojnie. Jest sam. Nic mu nie
grozi. Jest tylko on i ciemno��. Musi pozwoli�, by go
otuli�a. By go zamkn�a, odseparowuj�c od wszelkich
my�li. Niczego nie ma. Jest tylko on. I niewielka dr�ka, kierunek, w
kt�rym powinien pod��y�. Spokojnie, spokojnie. Zapomnie�.
Wyprze�. Tylko ciemno��. I droga.</p><p>Powoli podni�s� si� i
wyprostowa�. Mocniej zacisn�� palce wok�
r�d�ki, unosz�c j� w g�r�. Nadal nie otwiera�
oczu.</p><p>Bardzo chce, tak bardzo tego chce.
Musi si� dowiedzie�, co ukrywa znajduj�cy si� przed nim
umys�. Musi go otworzy�. W�lizn�� si� do
�rodka. Jak cieniutka ig�a. Tak. Wyobrazi sobie, �e jest
ig��. Ig��, kt�ra powoli wsuwa si� w mi�kki umys�
i wyci�ga z niego to, co tylko zechce, jak strzykawka. I przez ten
male�ki otworek zobaczy wszystko, co b�dzie chcia�.</p><p>Musi to zrobi�. Musi. Musi, bo
je�eli mu si� nie uda, to... �wiat czeka zag�ada. O
w�a�nie. Wszyscy zgin�. A to jedyny spos�b na uratowanie tych,
na kt�rych mu zale�y. Dlatego musi to zrobi�! Chce to zrobi�!
CHCE!!!</p><p>- Legilimes Evocis! -
krzykn��, otwieraj�c oczy i zanurzaj�c spojrzenie w
b��kitnych oczach Luny.</p><p>Nic si� nie wydarzy�o.</p><p>- To bez sensu! Nigdy mi si� nie
uda! - j�kn��, pochylaj�c si� i opieraj�c
d�onie o kolana.</p><p>- Wiesz, mo�e podchodzisz do
tego od niew�a�ciwego ko�ca? - zapyta�a Luna,
odchodz�c na bok i siadaj�c na stoj�cej z boku �awce.
Znajdowali si� w jednej z nieu�ywanych klas na sz�stym pi�trze.
Odsun�li wszystkie stoliki i krzes�a pod �ciany, aby mie�
miejsce na �wiczenia. I wsp�lnymi si�ami rzucili na drzwi
zakl�cia blokuj�ce oraz wyciszaj�ce. - Mo�e powiniene�
najpierw spr�bowa� ze zwyk�� legilimencj�? Jest
bezpieczniejsza. I chyba prostsza. I poznasz przynajmniej og�lny mechanizm
dzia�ania.</p><p>Harry podni�s� g�ow� i
spojrza� na przyjaci�k�.</p><p>- Tak my�lisz?</p><p>- Albo mog� zapyta� o to
Nimfador�. Mo�e robisz co� �le. Czasami pomaga mi z
zakl�ciami. Mog� uda�, �e po prostu mnie to ciekawi -
u�miechn�a si� szeroko. - Chyba, �e sam wola�by�
j� o to zapyta�?</p><p>Harry wyprostowa� si� i
zmarszczy� brwi.</p><p>No racja. Przecie� Tonks
by�a aurorem. Na pewno zna�a ca�� mas�
zakl��. I z pewno�ci� zgodzi�aby si� go
podszkoli�, przynajmniej z przeciwurok�w i zakl�� obronnych. A
przy okazji m�g�by podpyta� o to i owo.</p><p>- Jutro mam z ni� Obron�.
Zapytam j� po zaj�ciach. Mo�e zgodzi si� na udzielenie mi
kilku dodatkowych lekcji z przeciwzakl��. Zawsze si�
przydadz�.</p><p>U�miech Luny sta� si�
jeszcze szerszy.</p><p>- Och, jestem pewna, �e si�
zgodzi.</p><p>- Ale my�lisz, �e to w
porz�dku? - zapyta� po chwili, wpatruj�c si� w
pod�og� i stukaj�c w ni� czubkiem buta. - To znaczy... nie
chcia�bym zabiera� wam... nie chcia�bym wam przeszkadza�. -
Nie wiedzia� dlaczego, ale poczu� dziwny u�cisk w piersi, kiedy
pomy�la� o tym, �e Luna nadal ma Tonks, a on...</p><p>- Och, nie ma problemu. Ciesz�
si�, �e mo�emy ci pom�c. Moja mama zawsze m�wi�a, �e
osobiste to nie to samo co wa�ne. W zasadzie nigdy do ko�ca tego nie
rozumia�am. Ale teraz chyba ju� wiem, o co jej chodzi�o... -
Pos�a�a Harry'emu d�ugie spojrzenie, u�miechaj�c
si� delikatnie.</p><p>Harry nie odwzajemni�
u�miechu.</p><p>***</p><p>Tonks zgodzi�a si�. I to z
wielk� ch�ci�. Zapali�a si� do tego pomys�u tak
bardzo, �e zanim Harry jeszcze sko�czy� m�wi�,
zaplanowa�a ju� po�ow� zaj��. Na razie nie
wspomina� o Legilimens Evocis. Stwierdzi�, �e poczeka.
Wola�, �eby wygl�da�o to na niewinne pytanie, rzucone od
niechcenia w samym �rodku �wicze�. Um�wi� si� z
ni� na jutro, po zaj�ciach, poniewa� dzisiaj musia� jeszcze
"odrobi� szlaban". Najpierw uda� si� do biblioteki po
kilka ksi��ek, kt�re mia� zamiar poczyta�, a teraz
szed� korytarzem na si�dmym pi�trze, zmierzaj�c wprost ku pustej
�cianie znajduj�cej si� naprzeciw malowid�a z
ta�cz�cymi trollami.</p><p>Przeszed� trzy razy w t� i
z powrotem wzd�u� �ciany. I w momencie, w kt�rym mia�
zamiar przej�� przez solidne, drewniane drzwi, kt�re
zmaterializowa�y si� przed nim, k�tem oka dostrzeg�
jaki� ruch. Odwr�ci� g�ow� w lewo, spogl�daj�c na
pogr��ony w p�mroku zakr�t korytarza. Zmru�y�
oczy.</p><p>Niczego tam nie by�o. Pewnie
kt�ry� z portret�w si� poruszy� albo jaki� duch
przenikn�� przez �cian�.</p><p>Wzruszy� ramionami i wszed�
do komnaty. Drzwi zacz�y powoli si� za nim zamyka�,
skrzypi�c cicho. Nawet si� nie rozgl�da�. Komnata nie
robi�a ju� na nim takiego wra�enia, jak na pocz�tku.
Przyzwyczai� si� do niej. By�a po prostu... miejscem. Miejscem,
w kt�rym m�g� by� zupe�nie sam. Miejscem, w kt�rym czu�
si� bezpiecznie.</p><p>Ruszy� w stron� zielonego
fotela, pochyli� si� i po�o�y� ksi��ki na
stoliku. Za sob� us�ysza� ciche klikni�cie zamka.</p><p>W zasadzie to wzi�� te
ksi��ki na wszelki wypadek. Najpierw chcia� czego�
spr�bowa�. Wyci�gn�� z kieszeni male�ki
kawa�eczek pergaminu i rozwin�� go. Na kartce widnia�o
jedno s�owo: "Aduro".</p><p>Prawdziwe czarnomagiczne
zakl�cie. Zapisa� je podczas ostatniej w�dr�wki do Dzia�u
Ksi�g Zakazanych. Chcia� spr�bowa�. Chcia� sprawdzi�,
czy uda mu si� je rzuci�. Czy w og�le jest w stanie rzuci�
jakiekolwiek czarnomagiczne zakl�cie. To, kt�re mia� w r�kach,
powodowa�o przypalenie i roztopienie si� sk�ry. A i tak by�o
jednym z naj�agodniejszych.</p><p>Mia� za to ogromny problem z
wybraniem celu. Wiedzia�, �e Nott uczy� si� tych
zakl�� na ptakach i zwierz�tach. Ale on... on nie
zamierza�. Potrzebowa� czego� mniejszego. Czego� znacznie
mniejszego. Czego�, co nie posiada twarzy, dzioba, pyska, czy czego tam
jeszcze. Czego�, co z pewno�ci� nie potrafi patrze�.
Mo�e mysz? Nie, nie, nie. Co� jeszcze mniejszego. Motyl? Nie,
mog� mu nieprzyjemnie dr�e� skrzyd�a. Co� jeszcze
mniejszego. Pierwotniak! Ale czy pierwotniaka w og�le da si� zobaczy�
go�ym okiem? A zreszt� sk�d mia�by go wzi��? W
ko�cu, po d�ugim namy�le zdecydowa� si� na zemszczenie
si� w imieniu Rona na wszystkich paj�kach �wiata i
z�apa� sobie ma�ego paj�czka, kt�ry w�a�nie
spoczywa� spetryfikowany w jego kieszeni. Wy�owi� fiolk�,
wytrz�sn�� paj�ka na stolik i wyci�gn�� r�d�k�.
Skierowa� j� na paj�ka, kilka razy przeczyta� w
my�lach zakl�cie (przy okazji uderzy�o go to, �e
wi�kszo�� czarnomagicznych zakl�� by�a bardzo
kr�tka i �atwa do wym�wienia, np. Crucio, Imperio, Aduro... Pewnie po to,
by jak najszybciej zada� ofierze b�l.)</p><p>Odetchn�� g��boko
i skoncentrowa� si�. Czyta�, �e musi wydoby� z siebie
gniew, nienawi��, ch�� mordu, ch�� skrzywdzenia
tego, na kogo pragnie rzuci� zakl�cie. Ale przecie� ten biedny
paj�k nic mu nie zrobi�. Stwierdzi� wi�c, �e musi
podej�� do tego nieco inaczej.</p><p>"To wszystko przez ciebie"
- pomy�la�, wpatruj�c si� w paj�ka. - "Przez
ciebie. Ca�a ta wojna, to wszystko twoja wina! Musz� ci�
zniszczy�! Nienawidz� ci�, s�yszysz? Nienawidz�! To ty
do tego doprowadzi�e�! To ty zabi�e� moich rodzic�w! Wiem!
Jeste�... to ty jeste� Voldemortem! Tak! Jeste� Voldemortem i
nienawidz� ci� tak bardzo, �e a�... a�..."</p><p>- Aduro!</p><p>Z ko�ca r�d�ki
wylecia�a male�ka smu�ka czerwonego dymu, kt�ra
pykn�a cicho i rozwia�a si�.</p><p>Harry westchn�� i
opu�ci� d�o�.</p><p>Jak mia� to zrobi�?
Przecie� to by�o kompletnie bez sensu. Nawet je�eli
pr�bowa� sobie wyobrazi�, �e na ko�cu odw�oka znajduje
si� male�ka twarz Voldemorta. Nie, nigdy nie uda mu si�
rzuci� tego zakl�cia. Nie w takich warunkach. Po prostu, kiedy
nadejdzie pora konfrontacji z Voldemortem... b�dzie musia�
improwizowa�.</p><p>A teraz lepiej chyba b�dzie,
je�eli skupi si� na przeciwzakl�ciach i Legilimens Evocis. Tak,
tak b�dzie lepiej.</p><p>***</p><p>Reszt� tygodnia
sp�dzi� na lekcjach (z kt�rych niewiele pami�ta�,
poniewa� wci�� my�la� o tym, jak rzuci�
Legilimens Evocis), czytaniu w bibliotece (okazjonalnym, ostatnio nie mia�
ju� tak du�o czasu), zaj�ciach z Tonks (kt�ra na razie
uczy�a go jedynie r�nych rodzaj�w zakl��-tarcz i nie
mia� jeszcze okazji zapyta� j� o legilimencj�) oraz
spotkaniach z Lun� i kolejnych pr�bach rzucenia Legilimens Evocis (nie
uda�o mu si� ani razu). Hermiona nie komentowa�a tego, �e
Harry ci�gle gdzie� znika, za to Ron zdawa� si� by�
coraz bardziej zirytowany tym, �e jego najlepszy przyjaciel nie ma dla
niego nawet chwili czasu. Na szcz�cie Hermiona pr�bowa�a go
czym� zaj��. Na przyk�ad ca�owaniem.</p><p>Jakby jeszcze tego by�o
ma�o, czu� w sobie coraz wi�ksze napi�cie i kilka razy
�apa� si� na tym, �e samo pocieranie penisem o spodnie
sprawia�o, �e robi� si� twardy. Dwa dni pod rz�d
mia� mokre sny i budzi� si� z erekcj�. Obci�ga�
sobie szybko, aby pozby� si� nagromadzonej spermy i poczu�
ulg�. Stara� si� wtedy o niczym nie my�le�, a ju�
w szczeg�lno�ci wyrzuci� z pami�ci obrazy ze snu. Obrazy, w
kt�rych le�a� na zielonym fotelu, z g�ow�
wci�ni�t� w siedzisko i czu� ostre pchni�cia. Na
szcz�cie skutecznie udawa�o mu si� blokowa�
my�li o tym, kim by�a osoba, kt�rej pchni�cia czu�.</p><p>W zasadzie to Harry by� tak
zaj�ty, �e nie mia� nawet czasu na to, aby... nienawidzi�
Snape'a. Po prostu o nim nie my�la�. I nawet nie spotyka� go
ju� tak cz�sto, jak wcze�niej. Czasami tylko widzia� go na
posi�kach albo na korytarzach. Nie wiedzia�, czy to z powodu tego,
�e nie chodzi� ju� tak cz�sto do biblioteki, a nawet
je�eli ju�, to o bardzo nieregularnych porach, czy te� Snape w
ko�cu postanowi� da� mu spok�j. Nie, wola� si� nad tym
nie zastanawia�.</p><p>Niezale�nie od tego, co
by�o powodem, to podczas pi�tkowej lekcji Eliksir�w Snape
zachowywa� si� tak samo, jak przez ostatnie dni. To znaczy, �e
pr�bowa� udawa� zwyk�ego nauczyciela. Wci��
wygl�da� na troch� zamy�lonego i nie powiedzia�
Neville'owi nic na temat braku nowego kocio�ka, kt�ry jeszcze nie
dotar� z domu, i po prostu kaza� mu si� przysi���
do Hermiony, stwierdzaj�c �e "mo�e jakim� cudem
sp�ynie na niego troch� tego, co Granger ma w g�owie", co
by�o "zawelonowan� pochwa��" jak stwierdzi�
p�niej Ron.</p><p>- Chyba zawoalowan�.</p><p>- No przecie� m�wi�.
Zawelonowan�.</p><p>- Nie. Tu chodzi o woal, a nie o
welon.</p><p>- A co za r�nica, Hermiono?
Przynajmniej da si� to wym�wi�.</p><p>- R�nica polega na tym, �e
takie s�owo nie istnieje, Ronaldzie.</p><p>- E tam. W takim razie
w�a�nie je stworzy�em. A poza tym odkry�em ju�, co
si� sta�o ze Snape'em.</p><p>Hermiona rzuci�a Harry'emu
szybkie spojrzenie. Harry nie odwzajemni� go. Wpatrywa� si� w
p�omienie z r�k� zawieszon� nad pergaminem. Pisali
w�a�nie esej na Histori� Magii, siedz�c na kanapie w Pokoju
Wsp�lnym.</p><p>- Tak? - zapyta�a uprzejmie,
ponownie spogl�daj�c na rozpromienionego Rona.</p><p>- To wszystko przez Dumbledore'a!
Za�o�� si� o sto galeon�w, �e nie�le nagada�
Snape'owi po tym, jak dowiedzia� si� o jego zachowaniu na lekcji i
zagrozi� mu, �e je�eli si� nie zmieni, to wywali go ze szko�y!
Ha! I co wy na to?</p><p>Oboje milczeli. Harry nadal nie
odrywa� spojrzenia od p�omieni. W ko�cu odezwa�a si�
Hermiona.</p><p>- Tak, pewnie tak by�o -
powiedzia�a cicho, pochylaj�c si� nad swoimi notatkami.</p><p>- Serio? Wow. Nie wierz�,
�e si� ze mn� zgodzi�a�. To pewnie przez to, �e
nied�ugo Walentynki, co? - Rudzielec wyszczerzy� si�. Hermiona
rzuci�a mu ostre spojrzenie i Ron szybko spu�ci� wzrok i
wbi� go w le��cy przed sob� pergamin. Przez chwil�
pracowali w ciszy. A przynajmniej Hermiona i Ron pracowali, poniewa� Harry
ci�gle siedzia� zamy�lony, ze wzrokiem utkwionym w
ogrzewaj�cych mu twarz p�omieniach.</p><p>- Nie, to chyba jednak nie to -
odezwa� si� nagle Ron, podnosz�c g�ow� i
marszcz�c brwi, jakby uderzony nag�a my�l�. - Ginny
powiedzia�a przecie�, �e Snape zachowuje si� na ich
lekcjach tak samo jak zawsze. To znaczy jak wielki, obrzydliwy, t�usty
dupek.</p><p>- Id� do dormitorium -
o�wiadczy� nagle Harry, wstaj�c i zbieraj�c swoje rzeczy. -
Jestem �pi�cy. Jutro doko�cz�.</p><p>- Dlaczego? Przecie�
mieli�my...</p><p>- Zamknij si�, Ron, albo w
ko�cu nie wytrzymam i rzuc� na ciebie Silencio - warkn�a
Hermiona. Ch�opak spojrza� na ni� z wyrzutem, a potem na plecy
oddalaj�cego si� przyjaciela.</p><p>- No co? - powiedzia�,
wzruszaj�c ramionami i pr�buj�c unika� torpeduj�cego
spojrzenia Hermiony. - Co ja takiego powiedzia�em?</p><p>***</p><p>Harry spojrza� na wisz�cy w
bibliotece zegar. Cholera, troch� si� zasiedzia�. Mia�
spotka� si� z Lun� i po�wiczy� zakl�cie.
Zerwa� si� szybko, pozbiera� ksi��ki i podszed�
do stanowiska pani Pince, aby je wypo�yczy�. Spieszy� si�.
By� ju� sp�niony.</p><p>Bibliotekarka zapisa�a wszystkie
pozycje, a Harry zgarn�� ksi��ki i pospiesznie ruszy�
do wyj�cia. Otworzy� drzwi i ... BUM!</p><p>Zderzy� si� z kim�. Z
kim� wysokim, szczup�ym i ubranym w czarne szaty. Pachn�cym
zio�ami. Zatoczy� si� do ty�u, wpad� na framug�,
a ksi��ki wylecia�y mu z r�k i wyl�dowa�y na
pod�odze.</p><p>Potrz�sn��
g�ow�, aby pozby� si� plam sprzed oczu i spojrza� w
g�r�.</p><p>Snape. To by� Snape! Sta�
tu� przed nim. I przygl�da� mu si� ze zmarszczonymi
brwiami.</p><p>Harry poczu�
narastaj�c� panik�, a serce bi�o mu teraz gdzie� w
okolicach gard�a. Prze�kn�� �lin� i spojrza�
w d�, na swoje rozrzucone ksi��ki.</p><p>Bo�e, Snape by� tak
blisko... po raz pierwszy od tak dawna. Harry niemal wyczuwa� bij�cy
od niego ch��d. W nos wdziera�y mu si� znajome aromaty.
Zio�a i korzenie i pi�mo i... i gdyby przesun��
r�k�, m�g�by go dotkn��...</p><p>Nie! Stop! Co si� z nim
dzia�o?</p><p>Ostatnio czu� takie
napi�cie... a ten zapach... te czarne buty wystaj�ce spod szat... te
d�ugie palce, kt�re zacisn�y si� teraz na jednej z jego
ksi��ek... Chwila! Co zrobi�y?</p><p>Harry zamruga�. Patrzy� z
niedowierzaniem, jak Snape pochyla si� i zbiera z pod�ogi jego
ksi��ki. Wyra�nie widzia� ten d�ugi nos i czarne,
muskaj�ce go kosmyki, kt�re tyle razy oplata� wok� swoich
palc�w.</p><p>Zacisn�� powieki. Musi
si� opanowa�. To pewnie przez to, �e niewiele o nim ostatnio
my�la� i tak jakby... na pewien czas zapomnia� go
nienawidzi�. Musi sobie przypomnie�! I to szybko!</p><p>Snape wyprostowa� si�,
trzymaj�c przed sob� nar�cze ksi��ek. Przyjrza�
si� ok�adkom.</p><p>- Ca�kiem interesuj�ce
tytu�y - powiedzia� w ko�cu, wyci�gaj�c
ksi��ki w stron� Harry'ego. Ch�opak sta� jak
sparali�owany.</p><p>Snape... Snape odezwa� si�
do niego! Po raz pierwszy od prawie dw�ch tygodni. Mo�e Harry nie
by�by tym a� tak wstrz��ni�ty, gdyby nie fakt, �e
Snape najwyra�niej chcia� z nim rozmawia� na temat...
ksi��ek. Pieprzonych ksi��ek! Co mia� mu
odpowiedzie�? "Tak, ale ci�gle ci� nienawidz�, ty
dupku"? "Tak, ale chyba nie s�dzisz, �e mam ochot� na
pogaw�dk� z tob�"? "Tak, ale by�bym
wdzi�czny, gdyby� ju� sobie poszed�?" W ko�cu zdecydowa�
si� jednak na:</p><p>- Uhm.</p><p>Wzi�� ksi��ki z
r�k m�czyzny i przycisn�� je do piersi. Nie mia�
ochoty spogl�da� mu w twarz. Nie mia� ochoty patrze� w te
dwa czarne jeziora. Ba� si�, �e co� mo�e si� z
nich wynurzy� i wci�gn�� go pod powierzchni�.</p><p>- Powiniene�
si�gn�� po pozycje Gideona Slighnera - powiedzia� Snape.
Jego ton by� swobodny. Jakby zupe�nie nic si� pomi�dzy nimi
nie wydarzy�o. - Napisa� kilka ciekawych podr�cznik�w Obrony,
kt�rych z pewno�ci� jeszcze nie czyta�e�.</p><p>- Mo�liwe, �e spr�buj�
ich poszuka� - odpar� cicho Harry, wci�� wpatruj�c
si� w pod�og�. A raczej w czarne buty Snape'a. - Ale teraz nie
mam czasu. Musz� ju� i��, profesorze Snape. -
Odsun�� si� i na dr��cych nogach spr�bowa�
wymin�� t� wysok�, dumnie wyprostowan� sylwetk�.
Prawie mu si� uda�o. By� ju� jakie� p� metra za
nim, kiedy spod czarnej szaty wynurzy�a si� smuk�a
d�o� i zacisn�a na jego nadgarstku.</p><p>Harry zatrzyma� si�. Tak
samo, jak jego serce. W miejscu, w kt�rym na jego przegubie zaciska�y
si� ch�odne palce, czu� �ar. Sk�ra p�on�a.
Gard�o �cisn�o si� tak, i� wiedzia�,
�e nie by�by w stanie wydusi� z siebie s�owa, nawet gdyby
chcia�. Wn�trzno�ci wirowa�y. Mi�nie ca�ego
cia�a napi�y si�. Oczy... oczy przymkn�y.</p><p>Kurwa.</p><p>Powoli zacz�� si�
odwraca�. Nie mia� poj�cia, co ujrzy. Ale chcia�,
musia� to zobaczy�. Chcia� spojrze� w te czarne oczy i
zobaczy� w nich... co?</p><p>To, co widzia� kiedy�.</p><p>Nie masz poj�cia...</p><p>To, co widzia� wtedy.</p><p>Drzwi od biblioteki otworzy�y
si� nagle. Snape b�yskawicznie pu�ci� jego d�o� i
odsun�� si�. Harry otworzy� oczy i rozejrza� si�,
lekko oszo�omiony. Z biblioteki wysz�a para pierwszorocznych
Puchonek, chichocz�c.</p><p>- Och, dzie� dobry, panie
profesorze - odezwa�a si� jedna z nich, kiedy dostrzeg�a
stoj�cego za drzwiami nauczyciela.</p><p>Harry nie czeka� na dalszy
ci�g. Pospiesznie ruszy� przed siebie, maj�c wra�enie,
�e serce zaraz po�amie mu �ebra. Chcia� znale��
si� jak najdalej st�d. Jak najdalej!</p><p>Wbieg� na czwarte pi�tro i
ruszy� opustosza�ym korytarzem. Wpad� do �azienki na samym
ko�cu korytarza, zamkn�� si� w �rodku, opar� o
�cian� i pozwoli�, aby nogi w ko�cu ugi�y
si� pod nim. Opad� na pod�og�. Odrzuci�
ksi��ki na bok, przyci�gn�� do siebie nogi,
opl�t� je r�kami i opar� g�ow� o kolana.</p><p>Czu� si� rozdarty. To
spotkanie... ten dotyk... ta blisko��... Mia� w g�owie
ca�kowity m�tlik. Ogarn�a go fala tak straszliwej
t�sknoty, �e ledwie m�g� oddycha�. Mia� wra�enie,
jakby co� utkn�o mu w gardle.</p><p>W jednej chwili zala�y go
wspomnienia, ca�y ci�g wspomnie�, o kt�rych nie chcia�
pami�ta�, kt�re stara� si� wyprze� przez ca�e dwa
tygodnie. Poniewa� to nie by�y odpowiednie wspomnienia. On
chcia� pami�ta� tylko z�e rzeczy, tylko je ci�gle
przywo�ywa�, tylko o nich my�la�.</p><p>Snape. Kt�ry go torturowa�.
Kt�ry wla� mu do gard�a eliksir i patrzy�, jak Harry cierpi...</p><p>Severus. Kt�ry z
czu�o�ci� zajmowa� si� jego zranion� nog�.</p><p>Snape, kt�ry skrzywdzi� go w
szale zazdro�ci.</p><p>Harry, kt�ry marzy� o
skrzywdzeniu Severusa, kiedy ogarn�� go sza� zazdro�ci o
Notta.</p><p>Jeste� nikim.</p><p>Jeste� tylko ty.</p><p>Snape... kt�ry rzuca� go na
�cian�, dusi� krawatem, kara� go za ka�d�
niesubordynacj�...</p><p>Severus... kt�ry pr�bowa�
rozmawia� z nim o Quidditchu, pom�g� mu porozumie� si� z
przyjaci�mi, pociesza� go po koszmarze, przygotowa� mu
kolacj�, zani�s� go do sypialni, przytuli� si� do niego we
�nie, da� mu prezent na gwiazdk�, nie pozwoli� mu
zrezygnowa� z Quidditcha, martwi� si� o niego, kiedy Harry nie
poszed� spa�, pomaga� mu w nauce...</p><p>Zwariuj� przez ciebie...</p><p>Nie, nie, nie!</p><p>Nie m�g� by� tak
s�aby, Nie m�g� dopuszcza� do siebie tych wspomnie�.
Musia� ponownie je odepchn��, wyprze�, zdusi�, p�ki
jeszcze m�g�.</p><p>Snape... Snape... Snape...</p><p>Otworzy� oczy. Tli�
si� w nich gniew.</p><p>Snape, kt�ry nigdy go nie
poca�owa�. Nie tak naprawd�. Nie tak, jak ca�uje si�
kogo�, na kim ci zale�y.</p><p>W jego serce ponownie wkrad�
si� znajomy, uspokajaj�cy ch��d. Podni�s� g�ow� i
opar� j� o �cian�, przymykaj�c powieki.</p><p>Snape dla niego nie istnieje. I nie
mo�e pozwoli� sobie na to, aby jeszcze kiedykolwiek zaistnia�.
Nie mo�e.</p><p>Westchn�� i otworzy� oczy.</p><p>Wygra�. Tym razem wygra�.</p><p>Tym razem.</p><p>***</p><p>- Harry, a ty znowu tutaj.</p><p>Harry odwr�ci� si� na
krze�le i spojrza� wprost w b��kitne oczy Dumbledore'a.</p><p>- Och, dzie� dobry, profesorze -
odpar�, zastanawiaj�c si�, sk�d u licha dyrektor wie o tym,
�e Harry chodzi ostatnio do biblioteki znacznie cz�ciej
ni� zazwyczaj. No, ale w ko�cu to by� Dumbledore.</p><p>- Chyba powiniene� by�
teraz na kolacji? - zapyta� dyrektor. To by�a prawda. Ale Harry nie
mia� ochoty marnowa� czasu na jedzenie. I tak mia� go ostatnio
bardzo ma�o. Wola� si� uczy�, a o tej porze biblioteka
by�a opustosza�a, co by�o mu bardzo na r�k�,
poniewa� o wiele �atwiej m�g� si� skupi�.</p><p>- Nie jestem g�odny -
odpar�, wzruszaj�c ramionami.</p><p>- Je�eli nie masz nic przeciwko,
to ch�tnie bym z tob� porozmawia�. Ostatnio by�em
do�� mocno zaj�ty, chocia� z tego, co wiem, ty
r�wnie�. - Oczy dyrektora zamigota�y i Harry dozna� bardzo
dziwnego wra�enia przewracania si� wn�trzno�ci. Mia�
nadziej�, �e dyrektor nie podejrzewa, �e on...</p><p>- Oczywi�cie. Nie. To znaczy
tak. Mo�emy porozmawia�.</p><p>- W takim razie chod�my.</p><p>Przez ca�� drog� do
gabinetu Harry szed� ze spuszczon� g�ow�, od czasu do czasu
zerkaj�c na plecy Dumbledore'a i zastanawiaj�c si�, czego
dyrektor mo�e od niego chcie� i o czym chcia� z nim porozmawia�.
Weszli do gabinetu, a Dumbledore zasiad� za biurkiem i przysun��
Harry'emu p�misek z ciasteczkami oraz wci�� paruj�c�
herbat�. Wida�, �e zaplanowa� to spotkanie.</p><p>Dyrektor spl�t� palce i
spojrza� na Harry'ego ponad swoimi okularami po��wkami. Wygl�da�
na r�wnie zm�czonego, jak ostatnio, ale tym razem jego okolone sieci�
zmarszczek oczy nie by�y ju� przygaszone. B�yszcza�y. Harry
zastanawia� si�, czy to mo�liwe, �e jakie� plany
posz�y nareszcie po jego my�li i Zakonowi zacz�o si�
co� uk�ada�? Mia� nadziej�, �e dyrektor
zaprosi� go tutaj nie bez powodu i �e mo�e w ko�cu zechce
mu co� wyjawi�...</p><p>- Jak twoje szlabany z profesorem
Snape'em? - zapyta� nagle Dumbledore.</p><p>- Ee... - Harry poczu�, �e
robi mu si� gor�co. To pytanie ca�kowicie go zaskoczy�o. Co
mia� powiedzie�? Przecie� nie mo�e sk�ama�,
�e nadal na nie chodzi, bo co b�dzie, je�eli dyrektor wie,
�e zosta�y przerwane? Ale zaraz, je�eli by wiedzia�, to po
co mia�by o to pyta�?</p><p>- Dobrze - wydusi� w ko�cu
ze �ci�ni�tym gard�em.</p><p>Dyrektor przygl�da� mu
si� z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Harry pr�bowa�
wygl�da� na ca�kowicie rozlu�nionego.</p><p>- Hmm - odpar� w ko�cu
Dumbledore (czego Harry kompletnie nie potrafi� zinterpretowa�,
poniewa� r�wnie dobrze mog�o oznacza� "Skoro tak
twierdzisz..." jak i "To �wietnie!") i wskaza� na
tac� z ciasteczkami. - Mo�e si� pocz�stujesz, Harry?</p><p>Ch�opak automatycznie
si�gn�� po ciasteczko i ugryz� kawa�ek. By�o
owsiane i mia�o w �rodku rodzynki. Spojrza� na dyrektora, kt�ry
tak�e wzi�� jedno dla siebie, lecz zanim je ugryz�,
powiedzia�:</p><p>- Pewnie zastanawiasz si�,
dlaczego ci� o to zapyta�em. Po prostu... dosz�y mnie ostatnio
s�uchy, �e niezbyt dobrze uk�ada si� pomi�dzy
tob�, a profesorem Snape'em. Podobno na jednej z lekcji mia�y miejsce
niezwyk�e wypadki.</p><p>Harry gwa�townie
wci�gn�� powietrze, kawa�ek ciastka wpad� mu nie do
tego przewodu, co trzeba, i Harry zacz�� si� krztusi�.</p><p>- Och, powiniene� przepi�
to herbat�, m�j ch�opcze - doradzi� Dumbledore, przysuwaj�c
mu bli�ej fili�ank�. Harry z za�zawionymi oczami
si�gn�� po herbat�, wypi� kilka �yk�w i po kilku
chwilach atak kaszlu ust�pi�. Spojrza� na dyrektora. Na jego
twarzy dostrzeg� jedynie uprzejme zaciekawienie.</p><p>To jasne, �e dosz�y do
niego s�uchy. W ko�cu hucza�a o tym ca�a szko�a... Ale
co mia� mu niby powiedzie�? "To prawda. Profesor Snape
okaza� si� najwi�kszym draniem Czarodziejskiego �wiata i
przez to musia�em z nim zerwa�" raczej nie brzmia�o
odpowiednio.</p><p>Dyrektor odchyli� si� na
krze�le i wbi� w Harry'ego swoje iskrz�ce, b��kitne
oczy.</p><p>Co mia� mu powiedzie�? Musi
co� wymy�li�! Musi!</p><p>- Ekhm... pomi�dzy mn� a
profesorem Snape'em nigdy nie uk�ada�o si� zbyt dobrze -
odpar� w ko�cu, zagryzaj�c warg�.</p><p>- Och, doskonale o tym wiem, Harry,
ale s�dzi�em, �e je�eli sp�dzicie ze sob�
troch� czasu, to mo�e dojdziecie w ko�cu do porozumienia.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Do
porozumienia? Ze Snape'em? Dobre sobie.</p><p>- Przykro mi, dyrektorze, ale to
chyba nigdy nie b�dzie mo�liwe.</p><p>Dumbledore przygl�da� mu
si� z uwag�. Harry pr�bowa� wytrzyma� to spojrzenie.</p><p>- C� - odpar� w ko�cu
m�czyzna, po czym ugryz� ciasteczko, kt�re od pewnego czasu
trzyma� w d�oni. - A jak twoje rany?</p><p>Harry rozszerzy� oczy.</p><p>- Jakie... jakie rany?</p><p>- Te, kt�re profesor Snape
zostawi� na twoich plecach za pomoc� bata? A mo�e to by�a
r�zga? Nie pami�tam.</p><p>Harry wpatrywa� si� w niego
z niedowierzaniem, czuj�c �e jego �o��dek znalaz�
si� nagle gdzie� w okolicach gard�a.</p><p>Sk�d? Jak? To mia�a
by� jaka� prowokacja, czy te� dyrektor m�wi� powa�nie?
Przecie� chyba... przecie� nie m�g�...</p><p>Po chwili Dumbledore przerwa�
t� napi�t� cisz� i... zachichota�. Pochyli�
si� w stron� oszo�omionego Harry'ego, opieraj�c �okcie
na biurku.</p><p>- Przepraszam, Harry.
Najwyra�niej moje �arty nie s� ju� tak zabawne jak
kiedy�. Zawsze uwa�a�em, �e uczniowie w naszej szkole
maj� niesamowicie bogat� wyobra�ni�.</p><p>�o��dek Harry'ego
powr�ci� na miejsce. Bo�e, jeszcze jedna taka uwaga i padnie na
zawa�...</p><p>- Tak, zawsze co�
wymy�l�... - spr�bowa� za�artowa�.</p><p>- Prawda? Tak samo, jak te plotki,
kt�re chodzi�y po szkole na pocz�tku roku szkolnego... - m�wi�
dalej Dumbledore, wpatruj�c si� w Harry'ego sokolim wzrokiem, a
ch�opak czu�, �e jego �o��dek ponownie zaczyna
dr�e� z niepokoju.</p><p>- Plotki? - zapyta�,
pr�buj�c okaza� niewinne zainteresowanie.</p><p>- Tak, jakoby�... jakby to
powiedzie�? Jakoby� �ywi� do profesora Snape'a pewne
specyficzne uczucia...</p><p>O cholera! O kurwa! O... psia jego
ma�!</p><p>Nie, tylko spokojnie! Przecie�
Dumbledore powiedzia� tylko, �e to jakie� tam plotki...</p><p>Harry pr�bowa� zachowa�
kamienn� twarz, pomimo i� w jego wn�trzu rozszala�a
si� wichura.</p><p>O bo�e, a je�eli on wie?
Je�eli czego� si� domy�la?</p><p>- ...oczywi�cie uzna�em to
za efekt zbyt rozbuchanej wyobra�ni, ale sam widzisz, �e uczniowie
tej szko�y potrafi� wymy�li� nawet najbardziej
nieprawdopodobne historie - doko�czy� Dumbledore, ani na sekund�
nie odrywaj�c spojrzenia od zielonych oczu Harry'ego.</p><p>W jego spojrzeniu by�o co�
dziwnego i Harry dostrzeg� to dopiero teraz, ale nie potrafi� tego
wy�uska� ani nazwa�. Mia� wra�enie, �e dyrektor
m�wi mu to, co chcia�by us�ysze�, a nie to, co...</p><p>- Naprawd� by�y takie
plotki? - wyduka� w ko�cu, pr�buj�c udawa� zaskoczenie i
oboj�tno��. - Uwa�am, �e to, co czasami
wymy�laj�, jest naprawd� �mieszne i obrzydliwe. Nie mam poj�cia,
jak kto� w og�le m�g� wpa�� na taki idiotyczny pomys�.</p><p>Dyrektor pokiwa� g�ow�
i u�miechn�� si�.</p><p>- Zadziwiaj�ce, prawda?</p><p>Harry spojrza� w d�. Z
ciastka, kt�re trzyma� w d�oni, pozosta�a jedynie miazga.</p><p>Dlaczego, odk�d tylko
wszed�, ci�gle rozmawiali o Snapie? Nie podoba�o mu si� to.</p><p>- Nie jesz ciasteczka? S�
naprawd� pyszne. I podobno zdrowe. Minerwa ci�gle powtarza mi,
�e powinienem sko�czy� ze s�odyczami i zacz��
od�ywia� si� bardziej... odpowiednio dla ludzi w moim wieku -
powiedzia� swobodnie dyrektor, si�gaj�c po kolejne ciastko.</p><p>- Przepraszam - wymamrota�
Harry. - �le si� czuj�.</p><p>- Och, to niedobrze. Wezwa�
pani� Pomfrey?</p><p>- Nie - zaprzeczy� szybko Harry.
- Nie trzeba, to... nied�ugo powinno przej��.</p><p>"Kiedy tylko st�d
wyjd�" - doda� w my�lach.</p><p>- Mam nadziej�. Ale wiesz...
czasami wydaje nam si�, �e sami damy sobie rad� i �e to, co
nas boli, to nic takiego, chocia� prawda jest taka, �e potrzebujemy
pomocy i �e powinni�my... o ni� kogo� poprosi�.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i spojrza� prosto w b��kitne oczy dyrektora. Nie
by�o w nich ju� iskierek.</p><p>Spu�ci� wzrok i
spojrza� na swoje dr��ce d�onie. Zacisn�� je w
pi�ci.</p><p>Mia� szans�. Mia�
teraz jedn�, jedyn� szans�, aby komu� powiedzie�. Aby
wyrzuci� to z siebie, zanim oszaleje. Dumbledore zawsze by� po jego
stronie. Pomaga� mu. Mo�e... mo�e m�g�by mu powiedzie�...</p><p>- Panie profesorze... czy uwa�a
pan, �e sny... mog� by� wizjami?</p><p>Dumbledore zmarszczy� brwi.</p><p>- Zale�y, jakie sny.</p><p>Harry zagryz� warg�.
Chcia� si� tego dowiedzie�. Musia� wiedzie�.
Musia� wiedzie�, �e to, co widzia� we �nie, nie
by�o...</p><p>- Mia�em taki sen. Kilka dni
temu. Ja... le�a�em na pod�odze. Wsz�dzie byli
�miercio�ercy. I Voldemort. Torturowa� mnie. On... rzuci�
na mnie jakie� straszne zakl�cie. Wiedzia�em, �e zaraz
umr� i nie mog�em... nie mog�em nic zrobi�. Nic. -
Zacisn�� powieki, ponownie uderzony obrazem gasn�cych, czarnych
oczu. Mia� wra�enie, �e w jego �o��dku
pojawi�a si� ci�ka, lodowata bry�a.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. I wtedy Harry us�ysza� �agodny g�os Dumbledore'a:</p><p>- Czy w tym �nie... tylko ty
by�e� torturowany, czy kto� jeszcze?</p><p>Serce Harry'ego zabi�o mocniej.
Nie otwieraj�c oczu, odpowiedzia�:</p><p>- Nie. Tylko ja. - Stara�
si�, aby jego g�os nie dr�a� a� tak bardzo, ale nie
potrafi� nad nim zapanowa�. Uni�s� powieki. Dumbledore
spogl�da� na niego ze zmarszczonym czo�em. - Co to mog�o
oznacza�, profesorze? Ja... to by�o takie realne. Jakby
naprawd�... - urwa� i wbi� spojrzenie w le��cy na
blacie talerz ciasteczek.</p><p>- Bola�a ci� blizna, kiedy
ci si� to �ni�o?</p><p>- Nie. W og�le.</p><p>- W takim razie uwa�am, �e
nie powiniene� przejmowa� si� tym snem, Harry - odpar� po
chwili Dumbledore. Jego g�os by� ca�kowicie powa�ny. -
My�l�, �e to by�a jedynie projekcja twojej
pod�wiadomo�ci. Czasami tak jest, �e je�eli czego�
bardzo si� boimy albo nie chcemy o tym my�le�, spychamy to
gdzie� g��boko na samo dno �wiadomo�ci. Ale wszystko
musi w ko�cu wyp�yn�� na powierzchni�. Je�eli
blokujesz pewnym ideom dost�p do swoich my�li... wtedy musz�
poszuka� innej drogi.</p><p>Harry s�ucha� tego ze
zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Czyli... pan uwa�a, �e to
po prostu sen? �e to si� nigdy nie wydarzy?</p><p>- Tak, tak w�a�nie
my�l�, Harry. C�, nie jestem ekspertem od wizji, z tym
zagadnieniem musia�by� zg�osi� si� do profesora
Firenzo, ale w twoim obecnym stanie takie sny s� prawid�ow�
reakcj� obronn�. Mogli�my si� zacz�� martwi�
dopiero wtedy, gdyby ten sen si� kiedy� powt�rzy�. Je�eli
tak si� stanie, to natychmiast przyjd� i mi o tym powiedz, dobrze?</p><p>Harry pokiwa� g�ow�.</p><p>Dumbledore uwa�a�, �e
to zwyk�y sen. �e Harry tak bardzo ba� si�.... pewnych
rzeczy, �e w ko�cu mu si� przy�ni�y. A je�eli
Dumbledore tak uwa�a, to znaczy, �e pewnie tak w�a�nie
jest.</p><p>Mia� wra�enie, jakby z jego
bark�w zdj�to jaki� ogromny, nieokre�lony ci�ar,
kt�ry przygniata� go od kilku dni.</p><p>- Czy jest co� jeszcze, o czym
chcia�by� mi powiedzie�? - zapyta� dyrektor, wbijaj�c
w Harry'ego badawcze spojrzenie.</p><p>Harry'ego przeszy� nag�y
strach. Nie podoba�o mu si� to spojrzenie. Jakby Dumbledore
pr�bowa� zajrze� mu do duszy.</p><p>Nie! Nie m�g� si�
dowiedzie�! Nie m�g� wiedzie�, �e Harry uczy si�
potajemnie Czarnej Magii!</p><p>- Nie - odpar� w ko�cu,
staraj�c si� nada� swojemu g�osowi pewno�ci siebie i
jednocze�nie zachowa� oboj�tny wyraz twarzy. - Nie, to wszystko.</p><p>W tej samej chwili rozleg�o
si� pukanie do drzwi.</p><p>- Prosz� - zawo�a�
weso�o Dumbledore i Harry obejrza� si� akurat na czas, aby
zobaczy�, �e do gabinetu wchodzi... Snape.</p><p>Momentalnie odwr�ci� si� z
powrotem i to z takim impetem, �e prawie zsun�� si� z
krzes�a. Mia� wra�enie, jakby jego serce znalaz�o si�
w prze�yku i mia�o zaraz eksplodowa�. W jego g�owie
ko�ata�o tylko kilka przera�onych my�li:</p><p>"O cholera! Ja pierdol�! To
chyba jaki� �art!"</p><p>Sk�d Snape si� tu
wzi��? To jasne, �e przyszed� do dyrektora, ale... ale
przecie�...</p><p>Wyczu�, �e Snape
zatrzyma� si� w drzwiach, najwyra�niej r�wnie� zaskoczony jego
obecno�ci�.</p><p>- Witaj, Severusie - odezwa�
si� Dumbledore. - Widz�, �e przyby�e� punktualnie. Jak
zwykle zreszt�.</p><p>- Dyrektorze - odezwa� si�
od drzwi m�czyzna. Harry zauwa�y�, �e jego g�os
by� lekko zachrypni�ty. - Je�eli to nieodpowiednia pora...</p><p>- Nie, nie, nie. W�a�nie
sko�czyli�my. Harry ju� wychodzi. - Po tych s�owach
spojrza� na przyszpilonego do swojego miejsca Harry'ego. - Nie b�j
si�, Harry. Nie b�d� d�ugo trzyma� profesora Snape'a.
O ile si� nie myl�, to macie razem szlaban za jakie�... - spojrza�
na wisz�cy na �cianie, skomplikowany mechanizm, kt�ry
wygl�da� na zegar - ...pi�tna�cie minut. Zgadza si�?</p><p>Harry nie potrafi� si�
powstrzyma�. Odwr�ci� si� i spojrza� na Snape'a.
M�czyzna sta� sztywno jak k�oda, zaciskaj�c mocno
usta i przymykaj�c powieki, przez co jego oczy wygl�da�y niczym
dwie czarne szparki. Harry nie m�g� by� tego pewien, ale
wydawa�o mu si�, �e spojrzenie Snape'a na u�amek sekundy
spocz�o na nim. Odwr�ci� si� z powrotem do dyrektora.
Wszystko w nim dr�a�o.</p><p>- Zgadza si� - odpar� w
ko�cu z gorzk� nut� w g�osie. - To ja... ju�
p�jd� - wyduka� i podni�s� si� z miejsca. Jednak kiedy
odwr�ci� si� w stron� drzwi, przy kt�rych wci��
sta� Snape, us�ysza� jeszcze skierowane do siebie pytanie
Dumbledore'a:</p><p>- Mam nadziej�, �e nie
b�dziesz mia� nic przeciwko, je�eli om�wi� tw�j sen z
profesorem Snape'em?</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. Snape'a r�wnie�.</p><p>- Jaki sen? - zapyta� szybko
Mistrz Eliksir�w, wbijaj�c w Harry'ego pal�ce spojrzenie.
Ch�opak odwr�ci� si� do dyrektora, czuj�c wzbieraj�c�
panik�.</p><p>- Nie! To znaczy... - zawaha�
si�, widz�c uniesione w g�r� siwe brwi m�czyzny. -
Wszystko w porz�dku. Nie trzeba. Przecie� powiedzia� pan,
�e to tylko zwyk�y sen. �e on nic nie znaczy�. Po co...</p><p>- Dla pewno�ci. Uspok�j
si�, Harry. Profesor Snape posiada rozleg�� wiedz� na temat
penetrowania umys�u i jestem pewien, �e jedynie utwierdzi mnie w
przekonaniu, �e to, co ci si� �ni�o, by�o zwyk�ym
snem, ale warto si� upewni�, nie s�dzisz?</p><p>Harry wpatrywa� si� w
Dumbledore'a z niedowierzaniem.</p><p>Gdyby wiedzia�... gdyby
wiedzia�, �e dyrektor postanowi powiedzie� o wszystkim
Snape'owi, nigdy nic by mu nie wyzna�! Nigdy!</p><p>Zacisn�� usta i
pokiwa� g�ow�. Przecie� nie m�g� zabroni�
dyrektorowi Hogwartu zrobienia tego, na co ma ochot�. Niech go szlag!</p><p>Odwr�ci� si� w stron�
drzwi. Snape wci�� przypatrywa� mu si� tym dziwnym wzrokiem
i gdyby Harry nie by� tak wzburzony, mo�liwe, �e uda�oby mu
si� odczyta� co� z tego spojrzenia, ale w tej chwili chcia�
po prostu st�d wyj�� i ju� wi�cej nie widzie� ani
jednego, ani drugiego.</p><p>- Do widzenia, panie profesorze -
powiedzia� do Dumbledore'a, po czym ruszy� w stron� drzwi, ale
zacz�� zwalnia�, kiedy zauwa�y�, �e Snape
si� nie odsuwa. Zatrzyma� si� nieca�y metr od niego.</p><p>Co ten dupek sobie wyobra�a?
Przecie� musi go wypu�ci�. Nie mo�e tak tu sta� i...</p><p>Harry nie patrzy� mu w twarz.
Wpatrywa� si� w d�ugi rz�d male�kich guziczk�w
ci�gn�cych si� wzd�u� czarnych szat. Nie chcia�
spojrze� mu w twarz. Byli zbyt blisko. Ba� si�, �e
je�eli to zrobi...</p><p>Nie! Poka�e mu! Poka�e,
�e wcale si� go nie boi! I �e... �e...</p><p>Zacisn�� z�by i powoli
uni�s� g�ow�, hardo spogl�daj�c w te w�skie,
ciemne tunele. Zmarszczy� brwi, pr�buj�c nada� swojemu
spojrzeniu jeszcze twardszy, jeszcze bardziej nieust�pliwy wyraz, po czym
powiedzia�:</p><p>- Chcia�bym wyj��.</p><p>Wyraz twarzy m�czyzny nie
zmieni� si� ani odrobin�. By� tak doskonale nieczytelny,
jakby Snape za�o�y� na twarz mask�, kt�ra skutecznie
ukrywa�a wszystkie emocje. Odst�pi� na bok, robi�c
Harry'emu nieco miejsca, aby m�g� prze�lizn�� si� przez
drzwi, jednak nadal wbija� w niego to piekielnie nachalne spojrzenie.</p><p>Harry z najwi�kszym trudem
oderwa� od niego wzrok i bokiem prze�lizn�� si� przez
drzwi, staraj�c si� nie dotkn�� czarnego materia�u
si�gaj�cej do ziemi szaty. Kiedy znalaz� si� na zewn�trz,
a drzwi si� za nim zatrzasn�y, pozwoli� sobie w ko�cu
na odetchni�cie pe�n� piersi�. Mia� wra�enie,
jakby przed chwil� stoczy� jaki� milcz�cy b�j, kt�ry
ca�kowicie wyko�czy� go psychicznie. Opar� si� o
�cian� i westchn�� g��boko.</p><p>Snape... tylko tego mu
brakowa�o! �eby Snape dowiedzia� si� o tym, co mu si�
�ni�o! Po prostu pi�knie. Nast�pnym razem, kiedy
b�dzie chcia� co� Dumbledore'owi powiedzie�, rzuci na
siebie zakl�cie wyciszaj�ce. Tak, tak w�a�nie zro...</p><p>- Co si� �ni�o
Potterowi? - us�ysza� dochodz�cy zza drzwi, przyt�umiony
g�os Snape'a.</p><p>Serce Harry'ego podskoczy�o.
Pewnie odczekali chwil�, a� sobie p�jdzie, a teraz... Nie m�g�
straci� takiej okazji!</p><p>Na palcach podszed� do drzwi i
przy�o�y� do nich ucho.</p><p>- Uspok�j si�, Severusie, i
usi�d�.</p><p>- Nie mam ochoty. Co mu si�
�ni�o?</p><p>- Harry opowiedzia� mi o tym, co
przy�ni�o mu si� kilka dni temu. Podobno we �nie by�
torturowany przez Voldemorta. Na oczach �miercio�erc�w. Wyzna�
mi r�wnie�, i� boi si�, �e to mog�a by� swego
rodzaju... wizja. - Przez chwil� panowa�a cisza. -
Zblad�e�, Severusie. Lepiej usi�d� i we� sobie
ciasteczko.</p><p>- Pieprz� twoje ciasteczka. Co
jeszcze? M�wi� co� jeszcze?</p><p>- Ale� po co te nerwy,
Severusie? Co prawda nic wi�cej nie chcia� zdradzi�, ale
podejrzewam... �e nie powiedzia� mi wszystkiego. - Serce Harry'ego
zabi�o mocniej. A jednak si� domy�li�! - Ale co� w tym
�nie przerazi�o go tak bardzo, i� niemal wyczuwa�em
p�yn�cy od niego strach. Co�, o czym nie chce mi
powiedzie�. Co�, co przera�a go nawet bardziej ni�
najgorsze tortury, kt�rymi m�g�by zosta� poddany. Nie domy�lasz
si�, co to takiego, Severusie?</p><p>- Dyrektorze... je�eli pan
pozwoli, to przyprowadz� tutaj Pottera. Wyci�gn� z niego ten
sen! To mo�e by� co� wa�nego, a ten g�upi dzieciak nie
zdaje sobie z tego sprawy!</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. Jak on �mie?! Jak �mie...</p><p>- Nie. Nie, Severusie. Nie
mo�emy zmusi� go do wyjawienia czego�, czego wyjawi� nie
chce. Zreszt� powiedzia� mi, �e podczas tego snu blizna w og�le
go nie bola�a. Tak wi�c nie s�dz�, aby ten sen m�g�
by� sprawk� Voldemorta, ale chcia�bym pozna� twoje zdanie.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. Harry mia� wra�enie, �e zaraz eksploduje z
niecierpliwo�ci. W ko�cu us�ysza� cichy, tym razem ju�
ca�kowicie opanowany g�os Snape'a:</p><p>- Zgadzam si� z panem, dyrektorze.
To m�g� by� tylko zwyk�y sen. Gdyby to mia�a by�
wizja, blizna przepali�aby mu czo�o. Zreszt� nic nie wiem o tym,
aby Czarny Pan mia� ostatnio jakie� plany zwi�zane z
ch�opakiem. Potter lubi robi� zamieszanie wok� swojej osoby.
Uwa�am, �e w Hogwarcie jest ca�kowicie bezpieczny i nie
powinni�my si� o niego martwi�.</p><p>- C�, dzi�kuj� za twe
s�owa Severusie, ale widzisz... ja jednak niepokoj� si� o niego.</p><p>- Dyrektorze?</p><p>- Czy zauwa�y�e�,
�e Harry sta� si� ostatnio bardzo cichy i skryty? Wiem, �e
ca�e dnie sp�dza w bibliotece, uczy si� niemal od rana do
wieczora, a ostatnio nawet... sp�dzi� dwie noce w Dziale Ksi�g
Zakazanych.</p><p>Serce Harry'ego podskoczy�o do
gard�a.</p><p>O kurwa! Sk�d Dumbledore
m�g� o tym wiedzie�? Czy�by w Dziale Ksi�g Zakazanych
by�y jakie� zabezpieczenia i Dumbledore wiedzia�, kto i kiedy w
nim przebywa�?</p><p>- S�ucham? Chyba si�
przes�ysza�em.</p><p>- Z tego, co powiedzia� mi na
temat swojego snu, wywnioskowa�em, �e to w�a�nie on
sk�oni� go do podj�cia tak drastycznej decyzji i
rozpocz�cia nauki Czarnej Magii.</p><p>- Nie wiem, czy dobrze
zrozumia�em - wycedzi� po chwili Snape. W jego g�osie by�o
co� takiego, �e Harry'emu zje�y�y si� w�oski na
karku. - Wiedzia�e�, �e Potter uczy si� po nocach Czarnej
Magii, I MU NA TO POZWOLI�E�?! - Krzyk by� tak g�o�ny,
�e Harry musia� oderwa� ucho od drzwi.</p><p>- Uspok�j si�, Severusie...</p><p>- Jak mog�e� mu na to
pozwoli�? Powiniene� mu zabroni�! Czy wszyscy w tej szkole
postradali rozum? Czarna Magia to nie jest... Wiesz, jak ona dzia�a!
Wiesz, jakich zniszcze� potrafi dokona� w umy�le!</p><p>- Severusie, je�eli pozwolisz
mi...</p><p>- Nie! Potter nie b�dzie
uczy� si� Czarnej Magii! Nie pozwol� na to!</p><p>- Pos�uchaj mnie! - Dyrektor
podni�s� g�os i by�o w nim co� takiego, �e Harry
mimowolnie si� skuli�. - Nie mog�em mu tego zabroni�, poniewa�
gdyby naprawd� chcia�, to i tak znalaz�by jaki� spos�b, aby
si� jej uczy�. A poza tym uwa�am, �e powinien m�c sam
dokona� wyboru.</p><p>- Wyboru? Jakiego wyboru, do cholery?
Potter nie jest teraz w stanie... - Snape urwa� nagle. Przez chwil�
panowa�a cisza, kt�r� przerwa� g�os Dumbledore'a.</p><p>- Ka�dy cz�owiek sam
odpowiada za swoje czyny, Severusie. Gro�bami niczego nie zdzia�amy.
Harry musi przekona� si�, �e Czarna Magia w niczym mu nie
pomo�e. Nawet je�eli to oznacza, �e mo�e bardzo bole�nie
si� ni� sparzy�. Je�eli on sam tego nie zrozumie, to
b�dziemy sko�czeni.</p><p>- Jak pan uwa�a, dyrektorze -
odpar� Snape. Wygl�da�o na to, �e ju� si�
opanowa�.</p><p>- My�l� jednak, �e
ma�a pomoc zawsze mu si� przyda. Harry najbardziej potrzebuje teraz
kogo�, z kim swobodnie m�g�by o tym porozmawia�. �adnych
zakaz�w, os�dzania. Po prostu kogo�, kto pom�g�by mu
zrozumie� pewne sprawy...</p><p>Harry jeszcze mocniej
przycisn�� ucho do drzwi, ale mia� wra�enie, �e
s�yszy jedynie g�o�ne bicie w�asnego serca. Po chwili Snape
odpowiedzia�. Ale jego g�os ca�kowicie si� zmieni�.
Jeszcze chwil� temu poruszony, teraz sta� si� ca�kowicie
osch�y i oficjalny.</p><p>- Pan wybaczy, dyrektorze, ale w
obecnej chwili nie mam czasu zajmowa� si� potrzebami Pottera. Mam
zbyt du�o spraw na g�owie, aby jeszcze bawi� si� w
psychologa i terapeut� tego zapatrzonego w siebie g�wniarza, kt�ry
najwyra�niej uwa�a, �e pozjada� wszystkie rozumy.
Je�eli pan nie zamierza czego� z tym z robi�, to tym bardziej ja
nie zamierzam.</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
po jego plecach sp�yn�� strumie� lodowatej wody, a serce
przygni�t� mu niewys�owiony ci�ar.</p><p>Nie chcia� ju� wi�cej
tego s�ucha�. Nie chcia�!</p><p>Oderwa� si� od drzwi,
wpatruj�c si� w ciemne drewno wzrokiem pe�nym gorzkiego
rozczarowania.</p><p>Tak... to by� w�a�nie
prawdziwy Snape. Ten Snape, kt�rego tak nienawidzi�! Ten Snape, dla
kt�rego by�... nikim.</p><p>Odwr�ci� si� i biegiem
ruszy� do schod�w, kt�rymi zjecha� na d�, a nast�pnie
skierowa� si� prosto na si�dme pi�tro.</p><p>Szlaban ze Snape'em za
pi�tna�cie minut! Jasne! Na pewno na niego p�jdzie! Wola�by
ju� sp�dzi� te trzy godziny w jednym pokoju ze stadem Krakwat�w!</p><p>Czu� buzuj�c� w sobie,
przesycon� gorycz� z�o�� i nie mia� poj�cia,
w jaki spos�b m�g�by j� wy�adowa�.</p><p>Oto ca�y Snape! Mo�e sobie
gra� w te swoje gierki, udawa�, �e mu zale�y, pr�bowa�
go podej��, a tak naprawd� jest takim samym sukinsynem, jakim
zawsze by�! �e te� Harry prawie da� mu si�
nabra�... Powinien by� wiedzie�, �e to wszystko jest tylko
wielkim przedstawieniem. Bo przecie� to oczywiste, �e Snape
pr�dzej wypije eliksir Neville'a, ni� b�dzie "bawi�
si� w psychologa i terapeut� dla tego zapatrzonego w siebie Pottera,
kt�ry pozjada� wszystkie rozumy i kt�rego potrzebami nie ma zamiaru
si� zajmowa�"! Ca�y on! Dwulicowy, podst�pny
w��!</p><p>Przeszed� trzy razy
wzd�u� �ciany i wpad� do Pokoju �ycze�, po czym
rzuci� si� na zielony fotel i zapatrzy� w p�omienie.</p><p>Teraz b�dzie musia�
siedzie� tu przez najbli�sze trzy godziny i to wszystko, absolutnie
wszystko by�a wina Snape'a!</p><p>Harry spojrza� na zegar.</p><p>*</p><p>Snape oderwa� spojrzenie od
zegara, przeni�s� je na drzwi, a nast�pnie na w po�owie
opr�nion� butelk�, kt�ra sta�a przed nim na stoliku.</p><p>By�a za pi�tna�cie
�sma.</p><p>Si�gn�� po
butelk�, nape�ni� szklank� i wypi� duszkiem
ca�� jej zwarto��. Na jego twarzy pojawi�o si�
ledwie zauwa�alne skrzywienie, kiedy pal�cy nap�j
pop�yn�� przez jego prze�yk. Przymkn�� powieki i
odstawi� szklank� na blat.</p><p>W ci�gu kolejnych trzydziestu
minut opr�ni� butelk� do ko�ca i otworzy� drug�.
Co jaki� czas spogl�da� na zegarek i po ka�dym takim zerkni�ciu
wypija� duszkiem ca�� szklank�. Jego oczy sta�y
si� szkliste. Siedzia� w fotelu z rozstawionymi szeroko nogami, a
czarne szaty sp�ywa�y mi�kko na pod�og�. W
�renicach odbija�o si� padaj�ce z kominka
�wiat�o. Nie patrzy� na nic konkretnego. Po prostu
wpatrywa� si� w przestrze� przed sob�. Trudno
powiedzie�, czy rozmy�la�, wspomina�, czy te�
stara� si� nie robi� ani tego, ani tego.</p><p>Ponownie zerkn�� za
zegarek. Za pi�tna�cie dziewi�ta.</p><p>Pochyli� si� do przodu,
spr�bowa� si�gn�� po butelk�, co uda�o mu
si� dopiero za drugim razem i nala� sobie do pe�na.
Cz�� trunku wyl�dowa�a na blacie.
Si�gn�� po szklank� w tym samym momencie, w kt�rym do jego
uszu dobieg�o odleg�e pukanie.</p><p>Gwa�townie podni�s�
g�ow�, spogl�daj�c na drzwi szeroko otwartymi oczami. To
by�a chwila. Zerwa� si�, odtr�caj�c szklank� i
butelk�, kt�re przewr�ci�y si� na st�, rozlewaj�c
swoj� zawarto�� i rzuci� si� do drzwi. Wpad� do
gabinetu, przemierzy� go w kilku krokach i z rozmachem otworzy� drzwi
na korytarz.</p><p>Wyraz jego twarzy zmieni�
si�. Przeszy� j� cie�, a usta wykrzywi� nieprzyjemny
grymas.</p><p>- Czego chcesz? - warkn�� w
stron� stoj�cej na korytarzu �lizgonki.</p><p>- Uch... Chcia�am tylko
zapyta�, czy m�g�by pan na chwil� przyj��?
Ch�opcy z czwartego roku pobili si� w dormitorium i pomy�la�am...</p><p>- Nie mam czasu! Zejd� mi z
oczu! - wysycza�, po czym z ca�ej si�y trzasn��
drzwiami. Odwr�ci� si� i lekko si� chwiej�c, wr�ci� do
salonu. Z jego twarzy ci�ko by�oby cokolwiek wyczyta�, ale
wyraz jego oczu by� teraz nieco inny. Co� w nich p�on�o.
I nie by�o to odbicie p�omieni z kominka.</p><p>Podszed� do barku i
wyj�� z niego kolejne dwie butelki. Opad� na fotel,
otworzy� whisky, postawi� szklank� na mokrym blacie i nala�
do niej bursztynowego p�ynu. Dopiero kiedy wypi� ca�� jej
zawarto��, p�omienie w jego oczach na chwil�
przygas�y. Co�, co w nich szala�o, uspokoi�o si�.</p><p>Wypi� kolejn�
szklank�. I nast�pn�. Otworzy� kolejn� butelk�. W
ko�cu wybi�a dziesi�ta.</p><p>Spojrza� na zegar, ale
wydawa�o si�, �e go nie widzi. Przekrzywi� lekko
g�ow�, jakby pr�bowa� dostrzec wskaz�wki. Ponownie
skierowa� spojrzenie na trzyman� w r�kach szklank�.
Zamiesza� resztk� bursztynowego p�ynu i wypi� go jednym
�ykiem. Spr�bowa� odstawi� szklank� na st�, ale nie
trafi� i naczynie spad�o na pod�og�, roztrzaskuj�c
si� na kawa�ki. Nie zwr�ci� na to uwagi. Chwiejnie podni�s�
si� z fotela i ruszy� w stron� gabinetu. Po kilku krokach
wpad� na p�k� z ksi��kami. Kilka wolumin�w
wyl�dowa�o na pod�odze. Odepchn�� si� od
rega�u i, zataczaj�c si�, ruszy� dalej. Z ogromnymi
trudno�ciami dotar� w ko�cu do drzwi. Otworzy� je i
wszed� do gabinetu. Omi�t� pomieszczenie rozbieganym, m�tnym
spojrzeniem, po czym ruszy� przed siebie, z najwi�kszym
wysi�kiem utrzymuj�c si� na nogach. Wygl�da�
troch� jak zawieszona na sznurkach kukie�ka, kt�r� jedynie kilka
cienkich nici dzieli od spotkania z pod�og�.</p><p>Wpad� na biurko, zrzucaj�c
z niego kilka fiolek i ka�amarz. Odepchn�� si� od niego i
przypad� do zastawionych s�oikami, ci�gn�cych si�
wzd�u� �cian p�ek. Wbi� szkl�ce si� oczy w
stoj�c� na jednej z p�ek fiolk� i si�gn��
po ni�, str�caj�c kilka s�oik�w i butelek, kt�re
pospada�y na ziemi�, roztrzaskuj�c si� i rozlewaj�c,
tudzie� rozsypuj�c swoj� zawarto��. Severus
przybli�y� fiolk� do oczu i wpatrzy� si� w
widniej�c� na niej etykiet�: Eliksir Bezsennego Snu.
Odkorkowa� j� i wzi�� kilka solidnych �yk�w. A
nast�pnie, �ciskaj�c fiolk� w d�oni, odwr�ci�
si�, ale ponownie si� zachwia� i machni�ciem r�ki
pos�a� na pod�og� kilka kolejnych s�oik�w.
Uwa�aj�c, aby nie po�lizn�� si� na szkle oraz
wielobarwnej mazi pokrywaj�cej pod�og�, ruszy� w drog�
powrotn�, staraj�c si� przytrzymywa� p�ek.
Zataczaj�c si�, przemierzy� salon, ale tym razem uda�o mu
si� na nic nie wpa�� i skierowa� si� do sypialni.</p><p>Drzwi zamkn�y si� za
nim z g�uchym trzaskiem, a w powietrzu pozosta� jedynie mocny,
gryz�cy zapach alkoholu oraz s�aby aromat zi�.</p><p><strong>--- rozdzia� 53 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>53. You bring my heart to its knees</strong></p><p>I'm still trying to figure out</p><p>how to tell you I was wrong</p><p>I can't fill the emptiness inside</p><p>since you've been gone</p><p>I know I said things that I didn't
mean</p><p>But you should've known me by now</p><p>If you believed</p><p>When I said</p><p>I'd be better off without you</p><p>Then you never really knew me at all</p><p>You're all that I need</p><p>Just tell me that you still believe*</p><p>Walentynki.</p><p>Harry nigdy nie przepada� za tym
�wi�tem, ale w tym roku fruwaj�ce serduszka i wszechobecne,
wy�piewuj�ce mi�osne piosenki ozdoby wyj�tkowo go
denerwowa�y. Tak samo jak spotykane na ka�dym kroku migdal�ce
si� pary. Lekcje jeszcze zdo�a� jako� prze�y�,
pomimo i� nawet nauczyciele zachowywali si� dzisiaj tak, jakby wypili
spor� dawk� eliksiru Felix Felicis. Dosta� kilka walentynek, ale
wyrzuci� je do kosza, nawet ich nie otwieraj�c. Podczas obiadu
by� chyba jedyn� osob� w Wielkiej Sali, kt�ra si� nie
u�miecha�a i nie rozgl�da�a w poszukiwaniu swoich
tajemniczych wielbicieli. I wcale nie dziwi�o go to, �e Snape'a nie
by�o ani na �niadaniu, ani na obiedzie. On te� najch�tniej
zaszy�by si� na ca�y dzie� w swoim dormitorium, byle tylko
nie by� zmuszonym do ogl�dania tych roze�mianych twarzy,
zakochanych spojrze� i s�odkiego do b�lu z�b�w wystroju zamku.</p><p>I tak te� zrobi�. Od razu
po lekcjach pobieg� do dormitorium, wskoczy� na ��ko,
przykry� si� ko�dr� i zaszy� w ciemno�ci i ciszy.</p><p>Ten dzie� mia�
wygl�da� zupe�nie inaczej. Pami�ta�, jak go
planowa�. Pami�ta�, jak wyobra�a� sobie min�
Severusa, kiedy da mu prezent, kt�ry przygotowa� dla niego ju� dwa
tygodnie temu, jeszcze zanim to wszystko...</p><p>Zacisn�� oczy.</p><p>Prezent.</p><p>Odrzuci� ko�dr�,
wsta� i podszed� do kufra. Otworzy� go i przez chwil�
przekopywa�. Znalaz�! Si�gn�� w g��b kufra i
wyci�gn�� ma�e, czerwone pude�eczko.
Zatrzasn�� wieko i usiad� na ��ku,
�ciskaj�c pude�ko w d�oni i przypatruj�c mu si�
niewidz�cym wzrokiem. Pami�ta�, jak planowa� ten dzie�
ze wszystkimi szczeg�ami. Jak d�ugo wymy�la�
wiarygodn� wym�wk� dla Rona i Hermiony, dlaczego w Walentynki
b�dzie musia� znikn�� na ca�e popo�udnie. Z jakim
podekscytowaniem my�la� o chwili, w kt�rej Severus otrzyma prezent,
zobaczy co jest wewn�trz - Harry uni�s� wieczko - wyjmie to,
marszcz�c w zamy�leniu swoje czarne brwi i zastanawiaj�c
si�, co te� znajdzie w �rodku - Harry otworzy�
niewielk�, czarn� kartk� i przesun�� wzrokiem po
wypisanych na niej czerwonym atramentem literach i jego oblicze przeszy�
nag�y, bolesny skurcz - i przeczyta to, a p�niej spojrzy na
Harry'ego i... - zamkn�� kartk� i westchn��
g��boko, maj�c wra�enie, jakby jego serce zamieni�o
si� w kamienny, zako�czony ostrymi kraw�dziami blok, kt�ry go
rani, uciska w piersi i nie pozwala swobodnie oddycha�.</p><p>Ale wszystkie te plany leg�y w
gruzach. R�wnie dobrze m�g�by potarga� t� kartk� i
wyrzuci� j� do kosza, ale nie zrobi� tego. I nie chcia�
tego robi�. By�a czym� w rodzaju... kotwicy. Ostatniej liny
zburzonego mostu, kt�ra wci�� wisia�a nad przepa�ci�.
Ma�ego, otwartego okienka na strychu, podczas gdy wszystkie drzwi, okna i
wej�cia zosta�y zatrza�ni�te i zaryglowane. Zapomnianym,
le��cym pod ��kiem zdj�ciem, podczas gdy
pozosta�e zosta�y doszcz�tnie spalone.</p><p>Wsta� i chwiejnie podszed�
do swojej torby. Wyj�� z niej peleryn� niewidk�,
otuli� si� ni� szczelnie i po�o�y� na
��ku, zwijaj�c si� w pozycji embrionalnej i
przyciskaj�c do siebie karteczk�. Zamkn�� oczy.</p><p>Kilka godzin p�niej do
dormitorium wszed� Ron, wo�aj�c go na specjaln�,
walentynkow� kolacj�, ale widz�c, �e Harry'ego nie ma,
wzruszy� ramionami i wr�ci� do czekaj�cej na dole Hermiony.
Wszyscy byli dzisiaj zbyt zapatrzeni w siebie, by zwraca� uwag� na
jego nieobecno��. To dobrze.</p><p>Otworzy� oczy i wpatrywa�
si� w pogr��ony w ciemno�ciach pok�j. Musi zaj�� czym�
my�li. Mia� ju� dosy� le�enia tutaj i... i... To do
niczego go nie doprowadzi. Musi... musi wsta� i p�j�� do
biblioteki. Teraz, p�ki wszyscy s� zaj�ci walentynkow�
zabaw�, zorganizowan� przez Tonks. Zerwa� si� z
��ka, ostro�nie w�o�y� kartk� do pude�ka
i umie�ci� j� na samym dnie kufra, z powrotem
odk�adaj�c j� w zapomnienie, a nast�pnie
roz�o�y� Map� Huncwot�w, �eby sprawdzi�, czy na
pewno nikogo nie ma teraz w bibliotece.</p><p>Mia� racj�, wszyscy byli w
Wielkiej Sali, ��cznie z pani� Pince - przecie� nikt nie
b�dzie si� uczy� w walentynkowy wiecz�r. Jego wzrok mimowolnie
pow�drowa� do znajduj�cych si� w lochach komnat. Snape
by� u siebie. Chyba tylko oni dwaj nie brali udzia�u w zabawie. Nawet
Filch i pani Norris stali razem w k�cie Wielkiej Sali. Mia� drog�
woln�.</p><p>Wy�lizn�� si� z
dormitorium i bez �adnych problem�w dotar� do biblioteki. Nie
obchodzi�o go to, �e Dumbledore dowie si� o tym, �e Harry
znowu odwiedzi� Dzia� Ksi�g Zakazanych. Najwyra�niej
dyrektor nie mia� zamiaru nic w tej sprawie robi�, a to
oznacza�o przyzwolenie. Zreszt�... niewa�ne.</p><p>Rzuci� na drzwi zakl�cie
otwieraj�ce, w�lizn�� si� do pustej biblioteki i
skierowa� prosto do zakazanego dzia�u, ale jakie� by�o jego
zdziwienie, kiedy nagle, tu� po przekroczeniu progu, natrafi� na
jak�� niewidzialn� barier�, kt�ra odrzuci�a go do
ty�u i Harry wpad� na �cian� za sob�.
Otrz�sn�� si�, nieco oszo�omiony, i spojrza� na
migaj�c� teraz w�ciek�� czerwieni�
przestrze� pomi�dzy rega�ami. Na po�yskuj�cej barierze
utworzy� si� napis:</p><p>PR�BA SFORSOWANIA</p><p>INTRUZ: HARRY POTTER</p><p>GRYFFINDOR</p><p>SZ�STY ROK</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy.</p><p>O cholera! Sk�d to si�...?
Przecie� nigdy wcze�niej... Kto w og�le...?</p><p>B�yskawicznie
si�gn�� po Map� Huncwot�w. Pani Pince i Dumbledore
wci�� znajdowali si� w Wielkiej Sali. Filch tak�e. A
wi�c kto?</p><p>Jego wzrok przyku�a
przesuwaj�ca si� w rogu mapy kropka, zdecydowanie zmierzaj�ca w
stron� biblioteki i to wyj�tkowo szybko.</p><p>Severus Snape.</p><p>O kurwa!</p><p>Harry wypad� na korytarz, nie
przejmuj�c si� rzucaniem na drzwi Alohomory, i w ostatniej chwili
schowa� si� za najbli�szym rogiem. Zza zakr�tu po drugiej
stronie korytarza wy�oni� si� Snape. Peleryna powiewa�a za
nim, kiedy pospiesznie sun�� w stron� biblioteki. Na jego
�ci�gni�tej, surowej twarzy widnia�o co� w rodzaju
gniewnego poirytowania. Kiedy m�czyzna znikn�� w drzwiach
biblioteki, Harry ruszy� szybko z powrotem do wie�y Gryffndoru.</p><p>A wi�c to by� Snape. Ten
niemo�liwy dra� zablokowa� mu dost�p do dzia�u! A
przecie� m�wi� Dumbledore'owi, �e nie zamierza nic z tym
zrobi�, �e kompletnie go to nie interesuje! A wi�c dlaczego...?</p><p>Harry przystan��. Dopiero
teraz zrozumia�. Snape nigdy nie chcia� i nie zamierza�
uczy� go Czarnej Magii. Nigdy. Dlatego zawsze zbywa� Harry'ego, kiedy
ch�opak go o to prosi�. Dlatego tak naskoczy� na Dumbledore'a,
�e pozwala mu chodzi� do Dzia�u Ksi�g Zakazanych. Ale
dlaczego nie chcia� go uczy�? Dlaczego w takim razie uczy�
Notta?</p><p>Odpowied� by�a bardzo
prosta, ale Harry w obecnym stanie umys�u, nie potrafi� na ni�
wpa��. Wci�� wzburzony, ruszy� prosto do dormitorium,
siarczy�cie przeklinaj�c po drodze Snape'a i jego barier�.</p><p>***</p><p>Nast�pny dzie�
min�� wzgl�dnie spokojnie, chocia� Harry wci��
nie potrafi� pozby� si� z�o�ci i rozczarowania z
powodu zablokowania dost�pu do Dzia�u Ksi�g Zakazanych. Jak mia�
si� czegokolwiek nauczy�? Prawdziwie przydatne rzeczy znajdowa�y
si� tylko i wy��cznie w zablokowanym dziale. Jaki by�
g�upi, �e nie wyni�s� stamt�d kilku ksi��ek i nie
ukry� ich w Pokoju �ycze�, p�ki mia� jeszcze okazj�!</p><p>Dzisiaj znowu czeka� go udawany
szlaban. Po kolacji poszed� do biblioteki i pr�bowa� wybra� dla
siebie co�, czego jeszcze nie czyta�, a co mog�oby mu si�
przyda�, ale nic takiego nie znalaz�. Z pustymi r�kami
wspi�� si� wi�c na si�dme pi�tro, przeszed� trzy
razy wzd�u� �ciany i poczeka� na pojawienie si� drzwi.
Pchn�� je, wszed� do komnaty i przystan�� na
�rodku pokoju, zastanawiaj�c si�, co b�dzie robi�
przez najbli�sze trzy godziny. Drzwi, skrzypi�c nieprzyjemnie, powoli
zatrzasn�y si� za nim. Harry spojrza� na p�on�cy
kominek. By�o cicho. Ale co� w atmosferze tego miejsca zmieni�o
si�. Poczu� to dopiero teraz. Jak��... obecno��.
Ch�odn� aur�, kt�rej nie powinno tutaj by�. Zamar�,
nas�uchuj�c i jednocze�nie odwracaj�c g�ow� nieco
w bok.</p><p>I wtedy k�tem oka dostrzeg�
za sob� co� ciemnego. I us�ysza� cichy szelest szorstkiej
peleryny.</p><p>Odwr�ci� si�
b�yskawicznie i... wci�gn�� gwa�townie powietrze,
czuj�c krew uderzaj�c� do g�owy, uginaj�ce si�
pod nim kolana i zasnuwaj�c� mu oczy czarn� mg��.</p><p>Bo oto przed nim sta�... Snape.
Wpatruj�c si� w niego swoimi czarnymi, zmru�onymi oczami, tak
jakby usi�owa� zajrze� mu do duszy.</p><p>Harry mimowolnie cofn��
si� o krok, podczas gdy jego umys� zala�a fala paniki i
w�ciek�o�ci jednocze�nie.</p><p>Co on tu robi�? Po co tu za nim
przyszed�?</p><p>- Odejd� - wydusi� po chwili,
kiedy uda�o mu si� ju� prze�kn��
drapi�c� gul� w gardle. - Nie chc� ci� widzie�!
Wyjd� st�d! Natychmiast!</p><p>- Nie. - G�os Snape'a by�
dziwnie zduszony, ale jednocze�nie niezwykle zdecydowany. - �aden z
nas st�d nie wyjdzie, dop�ki nie wys�uchasz tego, co mam do
powiedzenia.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. To by�o... to by�o... takie w jego stylu! Znowu warunki!
Znowu dyktowanie rozkaz�w!</p><p>- Skoro ty nie chcesz
wyj��, to ja to zrobi�! - Z determinacj� ruszy� w
stron� drzwi, staraj�c si� jak najszerszym �ukiem
omin�� zagradzaj�c� mu drog� wysok� sylwetk�
m�czyzny, ale kiedy wyci�ga� r�k�, �eby
z�apa� za klamk�, drzwi nagle rozb�ys�y metalicznym
blaskiem i... znikn�y. Na ich miejscu pozosta�a jedynie pusta,
go�a �ciana. Harry odwr�ci� si� gwa�townie, z w�ciek�o�ci�
spogl�daj�c na trzymaj�cego r�d�k� Snape'a. - Co
zrobi�e� z drzwiami? Natychmiast mnie st�d wypu��! Nie
b�d� ci� s�ucha�! Nie interesuje mnie, co masz do
powiedzenia! Chc�, �eby� st�d wyszed�! Chc�,
�eby� zostawi� mnie w spokoju!</p><p>M�czyzna opu�ci�
r�d�k� i przekrzywi� g�ow�. Jego oczy
zmru�y�y si� jeszcze bardziej.</p><p>- A ja s�dz�, �e
jednak mnie wys�uchasz...</p><p>- Nie! - Harry zamkn��
powieki i przycisn�� d�onie do uszu.</p><p>Nie, nie, nie! Nie pozwoli na to! Nie
pozwoli mu ponownie wedrze� si� do swojego �wiata! Nie pozwoli
skruszy� tego muru, nawet je�eli przez ca�e dwa tygodnie Snape
krok po kroku usi�owa� zrobi� w nim wyrw�
wystarczaj�c� do tego, aby w odpowiednim momencie m�c si� przez
ni� przebi�.</p><p>Wtedy w�a�nie
wydarzy�o si� co�, czego si� nie spodziewa�. Jego
twarz musn�� delikatny powiew i w tej samej chwili d�ugie,
szczup�e ramiona owin�y si� ciasno wok� Harry'ego,
zakleszczaj�c go w odbieraj�cym dech u�cisku, tak mocnym, i�
Harry mia� wra�enie, �e Severus pr�buje wch�on��
go w siebie. M�czyzna przywar� do niego, nie pozwalaj�c mu
si� poruszy�. W nozdrza uderzy� go intensywnie zio�owy
aromat i sam ten zapach wystarczy�, by ugi�y si� pod nim
kolana, ale gniew i �al by�y silniejsze. To one kaza�y mu
otworzy� oczy i z ca�ej si�y odepchn�� Snape'a od
siebie. M�czyzna zrobi� kilka krok�w do ty�u, ale nie
wygl�da� na zaskoczonego. Raczej na jeszcze bardziej
zdeterminowanego.</p><p>- Nie dotykaj mnie! -
krzykn�� Harry, cofaj�c si� pod �cian�.
Kr�ci�o mu si� w g�owie. Nie mia� poj�cia, co
robi�. Ucieka�? Wyci�gn�� r�d�k�?
Trz�s� si� tak bardzo, i� mia� wra�enie, �e
za chwil� rozpadnie si� na kawa�ki. - Nie zbli�aj si�
do mnie! - wykrzycza�, kiedy Severus ponownie ruszy� w jego
stron�. Ale tym razem Harry nie pozwoli� mu zrobi� tego
ponownie. Zamachn�� si� i zacz�� si� broni�,
uderzaj�c pi�ciami w rami� i klatk� piersiow�
m�czyzny. - Nie masz prawa! Ty �ajdaku! - krzycza� w
amoku, uderzaj�c w os�aniaj�cego si� ramieniem
m�czyzn�. - Jestem dla ciebie nikim! Nic dla ciebie nie
znacz�! Sam tak powiedzia�e�! Jestem tylko... nic
nieznacz�cym zerem!</p><p>- Dobrze wiesz, �e to nie jest
prawda!</p><p>- A w�a�nie, �e tak!
Pod�y, k�amliwy bydlak! - Zacz�� uderza� jeszcze
mocniej. - Zostaw mnie! Nigdy wi�cej mnie nie dotkniesz!</p><p>- Tak, zas�u�y�em na
to - powiedzia� nagle Snape, zmieniaj�c lini� frontu. - Jestem
bydlakiem. Pod�ym draniem.</p><p>- Zamknij si�!</p><p>Snape wykorzysta� chwilowe
zaskoczenie Harry'ego i z�apa� go mocno za prawy nadgarstek. Ale
Harry nie mia� zamiaru ust�pi�. Wczepi� si�
paznokciami w szat� na piersi m�czyzny, pr�buj�c
wyszarpn�� r�k�.</p><p>- Pu�� mnie! Nie
mo�esz... - krzycza�, lew� r�k� odpychaj�c
Snape'a i jednocze�nie pr�buj�c wyszarpn�� praw� z
mocnego u�cisku.</p><p>- Uspok�j si� - odpar�
Severus, �api�c go za drugi nadgarstek, by powstrzyma� jego
szamotanin�. - Chc� tylko porozmawia�.</p><p>- Porozmawia�? Ja te�
chcia�em porozmawia�! B�aga�em, �eby� mnie
wys�ucha�, ale by�e� zbyt wielkim, egoistycznym dupkiem,
�eby to zrobi�! Puuuu��! - Snape mia� zbyt du�o
si�y. Ale skoro nie chcia� go pu�ci�, to Harry postanowi�
wykorzysta� sytuacj� w drug� stron� i ca�ym
cia�em rzuci� si� do przodu, pr�buj�c zwali�
m�czyzn� z n�g. Ale Snape w ostatniej chwili podpar�
si� stop�, �api�c r�wnowag� i unikaj�c kontaktu z
pod�og�. Jego twarz by�a �ci�gni�ta, a oczy
p�on�y dziko.</p><p>- Dosy� tego. Nie pozostawiasz
mi wyboru.</p><p>Harry poczu� nag�e
szarpni�cie. Snape odepchn�� go od siebie i b�yskawicznie
si�gn�� po r�d�k�. Harry uderzy� plecami w
�cian� i nagle odkry�, �e nie mo�e si�
poruszy�. Jego r�ce, nogi i ca�e cia�o, ��cznie z
g�ow�, przyklei�o si� do powierzchni za nim.
Zacz�� si� szarpa�, ale nie m�g� poruszy� nawet
palcem. Zacisn�� z�by, z ca�ej si�y pr�buj�c
oderwa� od �ciany cho�by d�o�, g�ow�,
cokolwiek, ale nie by� w stanie.</p><p>- Uwolnij mnie!</p><p>- Powiedzia�em ju�.
�aden z nas st�d nie wyjdzie, dop�ki mnie nie wys�uchasz -
odpar� Snape. Podszed� do Harry'ego i zatrzym�� si� o
krok przed nim, krzy�uj�c ramiona. Wyraz jego twarzy by�
niezwykle powa�ny, a oczy zdawa�y si� p�on�� w
p�mroku.</p><p>Harry dysza� ci�ko.
Serce wali�o mu jak m�otem, a krew pulsowa�a w g�owie. To,
�e by� teraz taki bezbronny, doprowadza�o go do furii. Ale
wiedzia�, �e Snape nie ust�pi. �e b�dzie tu sta�
nawet przez kilka godzin, dop�ki Harry si� nie podda. Nie mia�
wyj�cia. Musia� go wys�ucha�. Niech Snape powie, co ma do
powiedzenia, a p�niej niech si� wynosi. I tak niczego to nie zmieni.
Niczego.</p><p>Harry przymkn�� na
chwil� powieki i wzi�� g��boki oddech.
Nap�dzaj�ca go adrenalina oraz gniew powoli opada�y.</p><p>- W porz�dku - wysycza� ze
z�o�ci�.</p><p>Severus wbi� w niego
przeszywaj�ce spojrzenie i obliza� wargi, po czym odezwa�
si� cichym, �agodnym g�osem:</p><p>- Doskonale rozumiem, �e
jeste� teraz wzburzony, w�ciek�y, �e mnie nienawidzisz.
Wiem, �e poczu�e� si� zraniony. Wiem, �e
sprawi�em ci przykro��. Moje zachowanie by�o
ca�kowicie niewybaczalne. Kompletnie straci�em nad sob�
panowanie. Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie. Ale nie chcia�em...
ci� skrzywdzi�. - Snape urwa� na moment, ponownie oblizuj�c
wargi.</p><p>Harry zamkn�� oczy.
Mo�e chocia� w ten spos�b nie pozwoli tym s�owom... nie pozwoli
im przenikn��. W g��b siebie.</p><p>- Ale to zrobi�e�... -
powiedzia�, prze�ykaj�c �lin�. - Dlaczego? -
zapyta�. Nie poznawa� w�asnego g�osu. By� zmieniony,
jakby dochodzi� z bardzo daleka. - Dlaczego mnie wtedy nie wys�ucha�e�?
Dlaczego mnie torturowa�e�? Zdajesz sobie spraw�, jaki
zada�e� mi b�l? - Nie potrafi� powstrzyma� goryczy w swoim
g�osie.</p><p>- Masz racj� - odpar�
m�czyzna, podchodz�c jeszcze bli�ej, tak, �e teraz
niemal si� dotykali i Harry m�g� mu patrze� prosto w twarz. - Masz
racj�, �e post�pi�em okrutnie. By�em za�lepiony.
By�em tak za�lepiony, �e chcia�em ci� zniszczy�,
chcia�em ci sprawi� jedynie b�l, chcia�em ci� ukara�
za to, do czego mnie wtedy doprowadzi�e�. I w konsekwencji
dopu�ci�em do siebie mroczniejsz� stron� swojej
osobowo�ci. Nie jestem z tego dumny. A to, �e ci� wtedy nie
wys�ucha�em... to by� b��d, za kt�ry srogo
p�ac� a� do dzisiaj. - Co� w g�osie Severusa
przycich�o na moment, ale m�wi� dalej. - Masz racj�, �e
jestem pod�ym draniem. Zgadzam si� z tym. Mo�esz mnie
nazywa� najgorszym z najgorszych. W pe�ni na to
zas�u�y�em. Podj��em z�e decyzje, nie zaprzeczam.
Ale to wci�� jestem ja, Potter...</p><p>Harry wzdrygn�� si�,
kiedy poczu� �agodne mu�ni�cie czarnych kosmyk�w na swojej
brodzie. Snape pochyli� si� nad nim, niemal dotykaj�c
czo�em jego czo�a. Harry czu� jego oddech na swojej twarzy.
Spogl�da� prosto w te dwa mroczne tunele i mia� wra�enie,
�e zaraz go poch�on�.</p><p>- Pomimo �e starasz si�
wyprze� te dobre wspomnienia, to wci�� je pami�tasz...
wci�� pami�tasz mnie. - R�ka Snape'a unios�a si�
i spocz�a na sercu Harry'ego, kt�re w tym samym momencie
zacz�o bi� jeszcze szybciej ni� dotychczas. - Czujesz
mnie? Wiem, �e tak. - Severus przesun�� twarz i wyszepta�
mu wprost do ucha. - To ja jestem tym m�czyzn�, kt�ry zna
ka�de zag��bienie twojej sk�ry, kt�ry potrafi odczyta�
ka�d� zmian� wyrazu twojej twarzy... kt�ry pozna�
ca�ego ciebie.</p><p>Harry ponownie przymkn��
powieki. Te s�owa... Snape wiedzia�, jak to robi�.
Wiedzia�, jak uwodzi� s�owami. Jak spowodowa�, �e nawet
najch�odniejsze bariery... zaczyna�y si� roztapia�.</p><p>- Mo�esz mnie nienawidzi�,
ale w g��bi serca wiesz, �e to nie jest nienawi��. Nie
do ko�ca - kontynuowa� m�czyzna tym samym przyciszonym,
�agodnym g�osem. - T�skni�e� za mn�.
T�skni�e� za tym...</p><p>Harry pragn��
pokr�ci� g�owa, ale nie by� w stanie. Nie m�g�
ju� d�u�ej... to by�o niemal jak tortura.</p><p>- Nie chc� ju� tego
s�ucha� - powiedzia� niewyra�nie.</p><p>- Nie musisz si� tego
wstydzi�. Tego, �e mnie potrzebujesz, nawet po tym, jaki zada�em
ci b�l. Nie musisz si� wstydzi�... - D�ugie palce
musn�y twarz Harry'ego i ch�opak poczu� ciarki na plecach
oraz unosz�ce si� w�oski na karku - ... �e wci��
dr�ysz pod moim dotykiem. Nie musisz si� tego wypiera�. Nawet
je�eli pr�bujesz, nie potrafisz zapanowa� nad biciem w�asnego
serca. S�ysz� je teraz. - Wargi zbli�y�y si� do ucha i
Harry mia� wra�enie, �e ten niski g�os rozbrzmiewa wprost w
jego g�owie. - S�ysz� jak g�o�no bije. Coraz g�o�niej.
Coraz szybciej. Wystarczy, �e zrobi� tak... - Gor�cy j�zyk
w�lizn�� si� do wn�trza ucha Harry'ego i ch�opak
mia� wra�enie, �e w jego ciele nast�pi�o
gwa�towne wy�adowanie elektryczne. Poczu� dreszcze nawet w
palcach u n�g.</p><p>- Przesta� - wyszepta�,
pr�buj�c z�apa� oddech, kt�ry nagle ulecia� mu z p�uc.</p><p>- Widzisz? My�lisz, �e kogo�
oszukasz? My�lisz, �e oszukasz siebie? Obserwowa�em ci�
wnikliwie przez te dwa tygodnie. Widzia�em, jak si�
miota�e�. Jaki by�e� zagubiony. Przybity. Samotny.
My�lisz, �e uda�o ci si� to ukry�? Ani razu nie
widzia�em na twojej twarzy u�miechu. Przypomina�e�
wysuszony kwiat, kt�ry potrzebuje wody, aby dalej �y�. A ja...
pragn� znowu zobaczy� ten u�miech. Taki... bezczelny,
irytuj�cy i g�upkowaty. Czasami zadziorny i zuchwa�y -
mrucza� Severus, przesuwaj�c wargami po szyi Harry'ego. - A nawet
mo�na powiedzie�, �e... ujmuj�cy.</p><p>Harry poczu� bolesne
uk�ucie, kiedy te s�owa przedar�y si� przez lodowat�
barier� otaczaj�c� jego serce, roztopi�y j� i co�
w nim z�ama�y. Ale to nie by� koniec. By� jeszcze mur. Mur,
kt�ry jednak coraz bardziej si� kruszy�.</p><p>Nie chcia� mu wierzy�. Ale
czy mia� jaki� wyb�r? Czy m�g� dalej pr�bowa� si�
opiera� i wmawia� sobie, �e te wszystkie spojrzenia, ka�dy
dotyk, ka�dy poca�unek... �e to nic nie znaczy�o? �e
to wewn�trzne rozdarcie, kt�re odczuwa� przy ka�dym spotkaniu ze
Snape'em, by�o tylko imaginacj�?</p><p>Nie.</p><p>Poniewa� to by� jego
Severus. Severus, kt�ry zachowywa� si� irracjonalnie, kt�ry jednym
gestem i s�owem potrafi� rozbi� mistern� konstrukcj�
zaufania, a p�niej nieudolnie pr�bowa� j� posk�ada�,
nie maj�c do tego �adnych predyspozycji poza wyuczon� przez lata
sk�onno�ci� do zaciskania pi�ci i zadawania cios�w.
Je�eli nie mo�esz czego� naprawi�, uderzaj tak d�ugo,
dop�ki nie zacznie dzia�a�. Ale Severus si� prze�ama�.
Nie uderza�, nie atakowa�. Przesuwa� si� ka�dego dnia
o kilka cali, precyzyjnie uk�adaj�c kamienie i czekaj�c na
szans�, by m�c po�o�y� najwy�szy.</p><p>Wargi Severusa dociera�y coraz
dalej. B�yskawicznie odpi�� ko�nierzyk i kilka g�rnych
guzik�w koszuli Harry'ego i zacz�� ca�owa� jego rami�.
Z ust Harry'ego wyrwa� si� cichy j�k.</p><p>Nienawidzi� Snape'a za to.
Nienawidzi� go za to, �e potrafi� wyrwa� z niego ten
j�k!</p><p>Severus zamrucza� w jego
rami� i jednocze�nie si�gn�� po
r�d�k�. Nie odrywaj�c ust od sk�ry Harry'ego, rzuci�
na niego niewerbalne zakl�cie. Ch�opak odkry� nagle, �e
jest wolny i mo�e si� porusza�, ale zanim zd��y�
cokolwiek zrobi�, smuk�e palce zacisn�y si� na
wierzchu jego d�oni. Severus wyprostowa� si� i spojrza� mu
prosto w oczy, a nast�pnie uni�s� jego r�k� i �agodnie
po�o�y� na swojej twarzy. Harry poczu� pod palcami
ch�odn� sk�r� i male�kie w�oski pocz�tkowego
zarostu.</p><p>Severus nic nie robi�. Po prostu
trzyma� jego d�o� na swoim policzku, przygl�daj�c mu
si� z czym� nieokre�lonym w oczach. W ko�cu, bardzo powoli
zsun�� swoj� r�k�, pozostawiaj�c d�o�
Harry'ego na swoim policzku. Harry przyjrza� si� jego twarzy i
zmarszczy� brwi. Severus spogl�da� na niego... niepewnie. Jakby
w ka�dej chwili spodziewa� si� ciosu.</p><p>Zas�u�y� sobie na to.
Zas�u�y� jak cholera! Harry nareszcie m�g� mu
odp�aci�! M�g� go zrani�, tak samo jak m�czyzna
zrani� jego, m�g� go uderzy�, m�g� z ca�ej si�y
trzasn�� go w ten ch�odny, k�uj�cy policzek, tak
mocno, �e pozostawi�by na nim czerwony, odci�ni�ty
�lad swojej d�oni i to by�oby sprawiedliwe i nareszcie
czu�by si�... fatalnie.</p><p>Nie zrobi� tego. Nabra�
powietrza i... �agodnie przesun�� palcami po jasnej sk�rze,
g�adz�c j� ostro�nie i z pewn� doz�
nie�mia�o�ci. Oczy Severusa zamigota�y. Harry przymkn��
powieki, skupiaj�c si� na fakturze sk�ry, kt�rej dotyka�...
kt�rej nie dotyka� od tak dawna... za dotykaniem kt�rej t�skni�
przez tak d�ugi czas...</p><p>Uni�s� powieki, spojrza�
prosto w te dwa ciemne, b�yszcz�ce tunele i wyszepta�:</p><p>- I tak wci�� jeste�
draniem.</p><p>- Wiem.</p><p>Severus poruszy� si� i
przysun�� bli�ej. Tym razem Harry nie broni� si�.
Nawet nie pr�bowa�. Nie potrafi�. Pozwoli�, by
m�czyzna opl�t� go ciasno r�kami i
przyci�gn�� do siebie, zamykaj�c w ciep�ym
wi�zieniu swych ramion. Harry podda� si� i zamkn��
oczy. Jego policzek by� mocno przyci�ni�ty do szorstkiego
materia�u czarnej szaty, dok�adnie na wysoko�ci serca
m�czyzny. S�ysza� jego przyspieszone bicie.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. Harry odni�s� wra�enie, �e u�cisk sta� si�
jeszcze silniejszy. Czu� niemal ka�d� ko��
szczup�ego cia�a m�czyzny. I ten zapach... wsz�dzie
wok�, niemal przemoc� wdzieraj�cy si� do nozdrzy.</p><p>- Potter? - zapyta� po chwili
Severus, poruszaj�c si� i spogl�daj�c w d�, na
czupryn� czarnych, rozkopanych w�os�w. Harry wci��
mia� zamkni�te oczy i przyciska� policzek do jego piersi. I wtedy
poczu�, jak co� zanurza mu si� we w�osach. D�ugie
palce, kt�re zacz�y �agodnie g�aska� go po
g�owie. Zamrucza�, nie potrafi�c powstrzyma� dreszczu,
kt�ry wywo�a� ten dotyk. Mia� wra�enie, �e nie
czu� go od miesi�cy, �e ju� niemal zapomnia�, jakie to
przyjemne. M�czyzna pochyli� si� i zanurzy� we
w�osach Harry'ego r�wnie� twarz, muskaj�c mi�kkie kosmyki
swoim zakrzywionym nosem oraz cienkimi wargami. Wzi��
g��boki oddech, wch�aniaj�c w siebie zapach Harry'ego.
Potem zrobi� to jeszcze raz, i kolejny, za ka�dym razem coraz
mocniej, jakby pr�bowa� przesi�kn�� jego zapachem. W
ko�cu wypu�ci� powietrze, �askocz�c gor�cym
oddechem g�ow� Harry'ego i prze�ykaj�c �lin�. -
Wierzysz mi? Wiesz, �e to, co powiedzia�em w klasie, nie jest
prawd�?</p><p>Harry zagryz� warg�. Nie
wiedzia�, co my�le�. Oczywi�cie, �e zawsze w
g��bi serca wiedzia�... nie, wierzy�, �e to nie jest
prawda. Ale tak �atwo by�o w ni� uwierzy�, w �wietle
tego wszystkiego, co si� dzia�o wcze�niej. Jednak wiedzia�,
�e od samego pocz�tku... to by�a tylko i wy��cznie
jego prawda. Prawda, kt�r� sobie wmawia�.</p><p>- Ja... nie wiem.</p><p>S�ysza�, jak Severus
nabiera tchu. I poczu�, jak zanurza wargi jeszcze g��biej w jego
w�osy, przyciskaj�c je do sk�ry na czubku g�owy. I jak wypowiada
zachrypni�tym, niskim g�osem:</p><p>- Nie jeste� dla mnie nikim. -
Zanim te s�owa zd��y�y w pe�ni dotrze� do
Harry'ego, Severus odsun�� si� odrobin� i powiedzia�
znacznie g�o�niejszym i zdecydowanym g�osem: - S�yszysz?
Sp�jrz na mnie. - Harry mimowolnie podni�s� g�ow�,
spogl�daj�c szeroko otwartymi oczami w te dwa jeziora p�ynnego
�aru. Severus patrzy� na niego tak... tak... jakby pr�bowa�
poch�on�� go spojrzeniem. Jego oczy b�yszcza�y i
zanurza�y si� w nim, z tak wielk� determinacj�, i� mia�
wra�enie, jakby przebija�y si� wprost do serca.</p><p>W tym samym momencie Harry
poczu� na twarzy delikatne dotkni�cie ch�odnych palc�w,
przesuwaj�cych si� ostro�nie po jego sk�rze, pieszcz�cych
policzek, nos, usta, w tak nieziemski spos�b, jakby po bardzo wielu samotnych
chwilach nareszcie mog�y odtworzy� �lady swych dawnych w�dr�wek
i tym razem chcia�y zapami�ta� ju� na zawsze ka�de
zag��bienie, ka�dy fragment drogi, kt�r�
pod��a�y.</p><p>- Nie jeste� - powt�rzy�
cicho Severus, �api�c d�o� Harry'ego, przysuwaj�c do
swych ust i ca�uj�c j� z tak� czu�o�ci�,
jakby nie potrafi� si� powstrzyma� przed dotykaniem,
smakowaniem, wdychaniem aromatu Harry'ego, teraz, kiedy znowu m�g�
by� tak blisko niego.</p><p>Harry my�la�, �e
jeszcze chwila i osunie si� na pod�og�. Nie czu� niczego,
opr�cz gor�ca i �aru otaczaj�cego jego serce ciep�ym
kokonem. Wpatrywa� si� w t� poprzecinan� zmarszczkami twarz
i... u�wiadomi� sobie, �e nic si� nie zmieni�o.
�e przez ca�y czas kocha� Severusa tak samo mocno, �e jego
mi�o�� wcale nie zmala�a, �e kocha� go tak
bardzo, �e a� brakowa�o mu tchu, �e a�
kr�ci�o mu si� w g�owie. I tak strasznie za nim
t�skni�. Za widokiem tych cienkich warg w�druj�cych po jego
sk�rze, za widokiem tych czarnych brwi, zmarszczonych w skupieniu, kiedy
Severus zatraca� si� w nim, tak jak wtedy, podczas �wi�t.
Za tym ekstatycznym uczuciem wype�niaj�cego go szcz�cia.
Nie potrafi� ju� bez tego... bez niego �y�. Owszem,
m�g� istnie�, ale by�aby to tylko wegetacja.</p><p>- Powiedz to. - Odezwa� si�
Severus pomi�dzy jednym a drugim poca�unkiem sk�adanym na
wewn�trznej stronie d�oni Harry'ego. - Powiedz, �e mi wierzysz.
- Uni�s� powieki, zanurzaj�c to odbieraj�ce zmys�y, upojone
spojrzenie w oczach Harry'ego.</p><p>Ch�opak prze�kn��
�lin�.</p><p>Czy m�g� temu wierzy�? Czy
m�g� mu ponownie zaufa�? Chcia� to zrobi�. Naprawd�
chcia�. Te dwa tygodnie by�y dla niego koszmarem. Koszmarem
wype�nionym samotno�ci�, cierpieniem i t�sknot�.
Czu� si� zagubiony, nie m�g� znale�� sobie miejsca.
Nigdzie nie pasowa�. Teraz tutaj, kiedy czu� Severusa ca�ym
sob�, by� kompletny. Wiedzia�, �e tu, przy nim jest jego
miejsce. Zupe�nie jakby b��dzi� w ciemno�ci,
szukaj�c drogi, i wreszcie, po d�ugim czasie, wr�ci� do... domu.</p><p>- Wierz� ci... - Podda�
si�. Nawet je�eli mia�by kiedy� tego
po�a�owa�, ta chwila by�a warta wszystkiego. Wszystkiego.</p><p>Na pocz�tku ostro�nie i
troch� nie�mia�o przesun�� d�o�mi
wzd�u� bok�w Severusa, oplataj�c go w pasie swoimi ramionami.
Ale w ko�cu pozwoli� si� porwa� zalewaj�cej jego
zmys�y fali t�sknoty i przylgn�� do niego mocno, zach�annie
wciskaj�c si� w to szczup�e cia�o, pragn�c
zagarn�� jak najwi�cej, jak najwi�cej Severusa, Severusa,
kt�ry znowu by� tutaj, przy nim, kt�rego znowu m�g� przytula�,
kt�rego znowu m�g� dotyka�...</p><p>Us�ysza� nad sob�
ciche westchnienie m�czyzny i, zatracaj�c si� ju� do
ko�ca, przeni�s� d�onie wy�ej, pragn�c
dotkn�� tych mi�kkich kosmyk�w, ponownie poczu� je
mi�dzy palcami. Wsun�� obie d�onie we w�osy
m�czyzny, staj�c na palcach i jednocze�nie
si�gaj�c wargami do mi�kkiego p�atka ucha, ukrytego w
g�stwinie ciemnych kosmyk�w. Us�ysza� przesi�kni�ty
przyjemno�ci� j�k. Bo�e, nie my�la�, �e
jeszcze kiedykolwiek go us�yszy! Nie my�la�, �e a� tak
za nim t�skni�. Ju� sam ten j�k potrafi�
wywo�a� w nim eksplozj� rado�ci.</p><p>Przymkn�� na chwil�
powieki i westchn��, szepcz�c:</p><p>- Severusie...</p><p>T�skni� za tym imieniem. Za
sposobem, w jaki uk�ada�o si� na wargach, w jaki
pie�ci�o j�zyk, kiedy je wypowiada�...</p><p>- Powt�rz to. - W g�osie
m�czyzny pojawi�a si� pewnego rodzaju
zach�anno��. Harry odsun�� si� i spojrza� w
jego rozszerzone oczy. Wygl�da�, jakby by� got�w zrobi�
wszystko, byle tylko po raz kolejny us�ysze� swoje imi�,
wypowiedziane przez Harry'ego. Wpatrywa� si� w jego wargi tak, jakby
pr�bowa� samym spojrzeniem zmusi� je do u�o�enia si� w
to s�owo...</p><p>- Severusie - powt�rzy� i w tej
samej chwili zobaczy�, jak powieki m�czyzny przymykaj� si�,
po czym Severus pochyli� si� nagle i Harry poczu� gor�ce
wargi przyciskaj�ce si� do jego ucha i j�zyk muskaj�cy
przestrze� za nim, a p�niej przesuwaj�cy si� na
szyj�. R�ka Snape'a ponownie z�apa�a d�o�
Harry'ego, �ciskaj�c j� tak mocno, jakby teraz, kiedy w
ko�cu m�g� go trzyma�, nie mia� zamiaru go ju�
wypu�ci�.</p><p>- Jeszcze raz. - To ju� nie
by�a zach�anno��, to by�o pragnienie tak silne,
�e Harry wyra�nie czu� dr�enie cia�a
m�czyzny, kt�re wzmaga�o si� za ka�dym razem, kiedy
wypowiada� jego imi�.</p><p>- Severusie...</p><p>Snape wyda� z siebie zduszony
pomruk i przywar� wargami do brody i policzka Harry'ego, smakuj�c
jego sk�r�, li��c j� i sk�adaj�c na niej
napastliwe poca�unki.</p><p>- Severusie...</p><p>M�czyzna
przycisn�� go do siebie jeszcze mocniej, w�druj�c wargami
po jego nosie i czole. Sprawia� wra�enie zag�odzonego niemal na
�mier� zwierz�cia, kt�re nareszcie otrzyma�o pokarm,
dzi�ki kt�remu mo�e prze�y� nast�pny dzie�.</p><p>Harry, opleciony d�ugim
ramieniem, przylega� teraz do Snape'a ca�ym cia�em i niemal
si� zach�ysn��, kiedy poczu� tward� niczym
ska�a, wbijaj�c� mu si� w brzuch erekcj�
m�czyzny.</p><p>Bo�e, to wszystko by�o
takie... Kr�ci�o mu si� w g�owie i jeszcze Snape... nie,
d�o� Snape'a, kt�ra b��dzi�a po jego plecach i boku,
dotykaj�c go, ugniataj�c jego sk�r�, wczepiaj�c si� w
koszul� i wbijaj�c w cia�o.</p><p>- Ja... my�la�em o tobie,
kiedy ci� nie by�o... - wyszepta� nagle Snape i gwa�townie
wci�gn�� powietrze, jakby powiedzia� co�, czego nie
zamierza�, ale co by�o zbyt silne, by pozosta� niewypowiedziane.</p><p>Czy Snape...? Czy Snape
w�a�nie wyzna�... w�a�nie wyzna�, �e
t�skni� za Harrym?</p><p>Harry poczu�
�askocz�ce ciep�o zalewaj�ce ca�e jego cia�o. Nie
spodziewa� si�, �e... �e Severus... On naprawd�...
Merlinie, to by�o takie niesamowite! Czyli jednak przez ca�y ten czas,
przez ca�y ten cholerny czas...</p><p>- A ja o tobie - odpar� cicho
Harry, wtulaj�c twarz w szorstk� czer� materia�u. Tak
bardzo chcia� mu powiedzie� o tej strasznej, samotnej, bezsennej
nocy. O tym przera�eniu, kt�re zaprowadzi�o go a� do Dzia�u
Ksi�g Zakazanych. O tych wszystkich okropnych chwilach, kt�re
prze�y� w ci�gu tych dw�ch, najd�u�szych tygodni
swojego �ycia. - Dlaczego? - zapyta� nagle, nie potrafi�c
ukry� goryczy w swoim g�osie. Czu�, jak d�o� Snape'a
w�lizguje mu si� pod koszul�, dotykaj�c nagiej sk�ry na
plecach i przesuwaj�c po niej paznokciami. Gor�ce wargi by�y
teraz gdzie� na jego ramieniu, na przemian ca�uj�c je i
li��c. - Dlaczego przyszed�e� dopiero teraz? Dlaczego
kaza�e� mi czeka�? Dlaczego zostawi�e� mnie samego na
tak d�ugo? Dlaczego nie powiedzia�e� mi tego wszystkiego dwa
tygodnie temu?</p><p>- To nie by� odpowiedni czas -
odpar� cicho m�czyzna, pomi�dzy jednym a drugim
poca�unkiem. Jego d�o� zaw�drowa�a ju� na
po�ladki Harry'ego i przesun�a si� do przodu, podra�niaj�c
wewn�trzn� stron� ud. Ka�dy dotyk by� niczym
mu�ni�cie sypi�c� iskrami r�d�k� i
doprowadza� Harry'ego nad sam� kraw�d�. Ale nie
m�g�... Musia� wiedzie�!</p><p>- Jak to nie by� odpowiedni
czas? - zapyta�, z trudem wydobywaj�c z siebie g�os,
poniewa� jedyne, na co mia� ochot�, to j�czenie.</p><p>- Musia�em kilka spraw... -
odpar� niewyra�nie Severus, wpijaj�c si� wargami w
szyj� Harry'ego. - Cholera, nie mog� si� skupi�.</p><p>To by�o... zaskakuj�ce
wyznanie. Harry zamruga� i otworzy� ju� usta, �eby
odpowiedzie�, ale wtedy poczu� d�o� Snape'a,
balansuj�c� przez chwil� na jego brzuchu, a nast�pnie
przesuwaj�c� si� w d� i - o bogowie! -
zaciskaj�c� si� mocno na jego kroczu! W u�amku sekundy
zrobi� si� tak twardy, i� mia� wra�enie, �e zaraz
przebije si� przez spodnie. Przez szum w uszach dotar� do niego
przepe�niony ogniem szept:</p><p>- Pozw�l mi.</p><p>I nie czekaj�c na
odpowied�, Severus wsun�� d�o� w spodnie i slipy
Harry'ego, owijaj�c ch�odn� d�o� wok�
napr�onej erekcji.</p><p>O cholera!</p><p>Harry wyj�cza� co�
niesk�adnego, pozwalaj�c, by cia�o przej�o
kontrol� nad sytuacj� i niemal zawis� na
m�czy�nie, nie b�d�c w stanie usta� o
w�asnych si�ach. Nie, kiedy... szlagszlagszlag!</p><p>Severus poruszy�
d�oni�. Jeden, jedyny raz, ale to wystarczy�o, by Harry niemal
zemdla�, kiedy poczu� w�druj�c� po jego penisie
iskr� przyjemno�ci, kt�ra przenikn�a przez sk�r� i
trafi�a prosto w podbrzusze. Pulsowa� tak bardzo, i� mia�
wra�enie, �e zaraz wystrzeli. Nie by� tak podniecony od... od...
od czasu, kiedy Severus po raz ostatni go dotyka�. To bezuczuciowe
roz�adowywanie napi�cia, kt�remu czasami poddawa� si� po
przebudzeniu, nie mog�o si� r�wna� nawet w po�owie... nawet
w jednej niesko�czonej temu... temu teraz! Tej d�oni, temu oddechowi
na szyi i...</p><p>- Tak straszliwie ci�
pragn�... - wyszepta� Severus niskim, zachrypni�tym g�osem.
Pu�ci� d�o� Harry'go i dotkn�� jego podbr�dka,
unosz�c mu twarz i zanurzaj�c swoje zamglone z po��dania
spojrzenie w zielonych oczach: - Najch�tniej wzi��bym ci�
tu i teraz...</p><p>Serce Harry'ego szarpn�o
si� bole�nie i na sekund� przesta�o bi�.</p><p>- Wi�c zr�b to - odpar�
cicho i kiedy tylko to powiedzia�, zobaczy� gwa�towny
rozb�ysk w tych p�on�cych jeziorach i w tej chwili
wiedzia�, �e odda�by temu m�czy�nie wszystko,
absolutnie wszystko.</p><p>To, co si� p�niej
wydarzy�o, by�o jedynie smug� ognia. Severus poruszy�
d�oni�, b�yskawicznie wyci�gaj�c
r�d�k� i kieruj�c ich w stron� le��cego na
pod�odze przed kominkiem dywanu i zanim Harry zd��y�
wzi�� oddech, by� ju� nagi, a jego ubrania
zmaterializowa�y si� obok, opadaj�c wolno na pod�og�.
Severus odwr�ci� go ty�em do siebie, oplataj�c ramionami na
wysoko�ci klatki piersiowej i pokierowa� ich obu w d�, na
dywan. Harry opad� na kolana i r�ce, czuj�c nakrywaj�ce go
cia�o m�czyzny i jego oddech na swoim karku. Szorstka szata
drapa�a jego nag� sk�r�, ale to by�o takie przyjemne, znowu
czu� j� wsz�dzie, przyciskaj�c� si� do
wra�liwych ud, do wygi�tych plec�w... ale zanim jego zmys�y
zd��y�y zarejestrowa� wszystkie doznania, na jego wej�cie
napar� gor�cy, �liski czubek erekcji Severusa, p�ynnie
przeciskaj�c si� przez pulsuj�cy pragnieniem kr�g
mi�ni i zanurzaj�c w Harrym tak g��boko, i� po
chwili jego po�ladk�w dotkn�y mi�kkie, g�adkie
j�dra.</p><p>Harry us�ysza� nad
sob� d�ugi, chrapliwy j�k, kt�ry zmiesza� si� z jego
w�asnym j�kiem. Oplataj�ce go d�onie Snape'a
niespodziewanie mocno zacisn�y si� na jego sk�rze i
poczu�, jak ten opanowany m�czyzna... dr�y. Severus
przylgn�� do niego jeszcze mocniej i po�o�y� mu
g�ow� na karku, a jego w�osy rozsypa�y si� po plecach
Harry'ego, delikatnie �askocz�c jego podra�nion�
sk�r�. Teraz przykrywa� go ju� ca�ego, otacza� go,
by� nad nim i w nim, wsz�dzie.</p><p>I... o bo�e! To by�o
wszystko, czego Harry pragn��... za czym t�skni�. Nie
s�dzi�, �e jeszcze kiedykolwiek...</p><p>Wszelkie my�li
opu�ci�y jednak jego umys�, kiedy Severus poruszy�
g�ow� i zacz�� sk�ada� wilgotne poca�unki na
jego karku i jednocze�nie bardzo powoli wysun�� si� z
niego, tak jakby jakikolwiek gwa�towniejszy ruch, m�g�
doprowadzi� go do niespodziewanego fina�u... Wysun��
si� niemal do samego ko�ca i tak samo p�ynnie wszed� z
powrotem. I jeszcze raz. I ponownie. Mrucza� gard�owo, bior�c
Harry'ego d�ugimi, g��bokimi pchni�ciami, tak jakby
chcia� si� nim nasyci�, nasyci� jego zapachem i
gor�cem. I przy kolejnym pchni�ciu uderzy� prosto... prosto w...
w ten punkt, tam...</p><p>- Ooooooooch! - Harry dopiero po
chwili zorientowa� si�, �e to on wyda� z siebie ten
j�k, ale zanim zd��y� nabra� tchu, z jego ust
wydoby� si� kolejny, jeszcze g�o�niejszy, poniewa� poczu�...
poczu� ch�odn�, wilgotn� d�o� m�czyzny
owijaj�c� si� wok� jego penisa i zamykaj�c� go w
odbieraj�cym zmys�y u�cisku.</p><p>- O bo-o-o-o-oooo-�e... -
zaskomla�, maj�c wra�enie, �e zaraz dojdzie tylko i
wy��cznie od tego dotyku. Jego erekcja pulsowa�a bole�nie,
zamkni�ta w gor�cym, ciasnym tunelu poznaczonych odciskami palc�w,
kt�re przesun�y si� wzd�u� nabieg�ego krwi�
trzonu i musn�y g��wk�, a w tym samym czasie rozgrzany
penis Severusa wysun�� si� z niego po raz kolejny i g�adko
wszed� z powrotem, tym razem szybciej, zach�anniej, jakby
m�czyzna nie by� ju� w stanie nad tym panowa�.
D�o� przesun�a si� w d�,
�cisn�a j�dra i Harry gwa�townie szarpn��
g�ow�, kiedy przez jego �y�y pop�yn�y
iskry. Ju� nie m�g� d�u�ej... ca�y pulsowa�...
Mia� wra�enie, jakby co� pr�bowa�o si� z niego
wyrwa�, eksplodowa�.</p><p>Severus wysun�� si� z
niego. I pchn��. Gor�ce wargi przyssa�y si� do karku,
a d�o� gwa�townie przesun�a si� na sam czubek
erekcji, wyciskaj�c z niej wszystko i Harry doszed� przy akompaniamencie
w�asnego krzyku i wibruj�cego wok� pomruku Severusa.
Dochodzi� i dochodzi�. I mia� wra�enie, �e to
ekstatyczne upojenie nigdy si� nie sko�czy, �e wszystkie
mi�nie jego cia�a sp�on� w ogniu, a sk�ra
rozpu�ci si�. Czu� osiadaj�ce na brodzie kropelki spermy i
p�ynn� erupcj� w l�d�wiach i nigdy, przenigdy nie
spodziewa� si�, �e orgazm mo�e trwa� tak d�ugo...</p><p>Zaciskaj�ce si� na karku
z�by sprowadzi�y go na ziemi� w tej samej chwili, w kt�rej
Severus gwa�townym pchni�ciem zako�czy� swoj�
udr�k� i z jego ust wyrwa� si� cichy, zab��kany
j�k:</p><p>- Potter...</p><p>Przykrywaj�ce Harry'ego cia�o
napr�y�o si� i Snape wystrzeli� w nim, zraszaj�c
jego wn�trze gor�c� sperm�, kt�rej wydawa�o si�
by� zdecydowanie wi�cej ni� zazwyczaj, jakby od bardzo dawna nie
mia�a �adnego uj�cia. Severus podrygiwa� w rytmie
wytrysk�w, wydaj�c z siebie g��bokie pomruki i wbijaj�c
wargi oraz z�by w kark Harry'ego. I trwa�o to niemal ca��
wieczno��, dop�ki nie znieruchomia� i nie zamilk�, a w
powietrzu pozosta�y tylko dwa g�o�ne, nier�wne oddechy.</p><p>Serce dudni�o Harry'emu w
piersi, mi�nie dr�a�y od zbyt nag�ego i zbyt
intensywnego wysi�ku, a ostatnie fale orgazmu przep�ywa�y
rytmicznie przez jego cia�o, ale jedyne, o czym potrafi� teraz
my�le�, by�o to, jak bardzo czuje si� szcz�liwy
i spe�niony. Jakby po raz pierwszy od dw�ch tygodni zaczerpn��
powietrza do p�uc, chocia� by� to najkr�tszy i najszybszy seks,
jakiego do�wiadczy�. Najwyra�niej obaj byli zbyt... zbyt
st�sknieni i wystarczy�o zaledwie kilka pchni��, jeden
dotyk, by...</p><p>Czu� na sobie ci�ar
Severusa, czu� jego zapach, teraz jeszcze intensywniejszy, zaprawiony
aromatem potu i seksu, czu� jego przyspieszony oddech na swojej sk�rze,
dotyk jego w�os�w, rozrzuconych na plecach, muskaj�cych kark, ramiona
i �opatki, czarn�, obszern� szat�, ocieraj�c�
si� o jego cia�o oraz peleryn�, opadaj�c� po bokach
a� do pod�ogi. M�g� przesun�� r�k� i jej
dotkn��. I tak zrobi�. Z�apa� skrawek peleryny i
przycisn�� j� do nosa i policzka, wci�gaj�c
g��boko w p�uca jej aromat i pocieraj�c o ni�
twarz�. Tak, by�a szorstka, ale by�o w niej r�wnie�
co� delikatnego, co�, co sprawia�o, �e mia�
ochot� owin�� si� ni� ca�y i nigdy jej nie
opu�ci�. Przywodzi�a na my�l paj�cz� sie�,
kt�r� ofiara z najwi�ksz� przyjemno�ci� sama si�
oplata�a.</p><p>To by�a w�a�nie ta
si�a. Ta si�a, kt�r� posiada� Severus. I Harry nie
potrafi� si� jej oprze�, niezale�nie od tego, jak bardzo
pr�bowa�. By� jak �ma, przyci�gana przez p�omie�,
nawet je�eli zdawa� sobie spraw�, �e mo�e si�
bole�nie sparzy�. A kiedy pr�bowa� ucieka�, odkrywa�,
�e droga prowadzi go tylko z powrotem. Wystarczy� jeden dotyk, jeden
szept tego m�czyzny, by si� podda�, by ponownie
pozwoli� obedrze� si� z dumy. Wystarczy�o jedno spojrzenie
tych g��bokich oczu, by jego serce opad�o na kolana. I nie
potrafi� z tym walczy�, nie potrafi� si� uwolni�.
Szarpanie si� doprowadza�o jedynie do tego, �e paj�czyna
opl�tywa�a go jeszcze bardziej. Zakleszczony w jej wi�zach,
uwiedziony jej ciep�em i gro�nym pi�knem, m�g� jedynie
bezbronnie przygl�da� si� temu, co zrobi�a z nim
mi�o��.</p><p>Zawsze dawa� si�
ponie�� emocjom, zawsze bez zastanowienia pozwala� si� im prowadzi�,
rzucaj�c si� w wir niebezpiecze�stwa. Tym razem skoczy� w
wir, z kt�rego nie by�o wyj�cia i kt�ry by� znacznie
niebezpieczniejszy ni� jakikolwiek inny.</p><p>Severus poruszy� si� i
powoli uni�s�, zsuwaj�c si� z Harry'ego. Ch�opak
nabra� powietrza i ostro�nie si� odwr�ci�, siadaj�c na
pod�odze i spogl�daj�c na kl�cz�cego za sob�
m�czyzn�. Musn�� wzrokiem twarz oraz oczy Severusa,
wci�� tl�ce si� po�arem, kt�ry jeszcze niedawno w nich
szala�, a nast�pnie skierowa� spojrzenie ni�ej, ku miejscu,
kt�re przyci�ga�o jego wzrok niczym pot�ny magnes. Ku
rozchylonym szatom Snape'a. Gruby, zaczerwieniony penis, le��cy na
udzie Severusa by� wilgotny i zm�czony. Na tle czarnej plamy
otaczaj�cych go szat i kr�tkich, bardzo ciemnych w�osk�w
wygl�da� jeszcze masywniej, ni� Harry go zapami�ta�.
Widzia� nawet dwa owalne, wisz�ce pod nim j�dra, kt�re
sprawia�y wra�enie ca�kowicie wyci�ni�tych. Od
do�u pokrywa�y je ciemne w�oski, ale Harry doskonale pami�ta�,
jak g�adkie i mi�kkie by�y w dotyku.</p><p>T�skni� za tym widokiem, t�skni�
za ugniataniem ich w d�oni, za przesuwaniem r�k� po
pulsuj�cym, pokrytym mistern� siatk� �y� trzonie,
t�skni� za cierpkim smakiem rozgrzanej, naci�gni�tej na
czubku penisa sk�ry, za zlizywaniem sp�ywaj�cych po nim bia�ych
kropel... I najwidoczniej wszystkie te uczucia, ��cznie z bezwstydnym
zachwytem, zbyt wyra�nie odmalowa�y si� na jego twarzy,
poniewa� po chwili us�ysza� odchrz�kni�cie i Severus
poruszy� si�, bior�c penisa w d�o� i wsuwaj�c go
w spodnie.</p><p>Harry zamruga�,
spogl�daj�c na m�czyzn� z oburzeniem, jakby
w�a�nie przerwano mu w po�owie ogl�danie niezwykle
wci�gaj�cego spektaklu.</p><p>- Ej, w�a�nie
pr�bowa�em si�... napatrze� - mrukn�� niepocieszony,
ale kiedy spojrza� na twarz Severusa i zobaczy� dziwnie
zaczerwienione policzki m�czyzny, niemal po�kn��
w�asny j�zyk.</p><p>Czy�by Severus...? Czy�by
on...? Nie, to by�o zbyt przera�aj�ce, by chocia� o tym
pomy�le�.</p><p>- Potter, nie jestem typem okazu,
kt�ry mo�esz sobie podziwia� jak na wystawie - odpar� Snape,
podnosz�c si� i wyg�adzaj�c swoje szaty.</p><p>- Wiem - odpar� Harry,
odchylaj�c si� do ty�u i podpieraj�c r�kami. -
Jeste� typem, kt�ry sam woli podziwia�, prawda? - Po tych
s�owach rozchyli� nogi i zerkn�� w g�r�,
marszcz�c wyzywaj�co brwi.</p><p>Severus spojrza� na niego
przeszywaj�cym wzrokiem, a jego oczy przesun�y si� leniwie
po ciele Harry'ego i utkwi�y w najbardziej strategicznym punkcie.</p><p>Och, Merlinie, ju� samo to
spojrzenie potrafi�o sprawi�, �e Harry odczuwa�
�askotanie w podbrzuszu!</p><p>- Brakowa�o mi tego -
wyrwa�o mu si� nagle. - Brakowa�o mi tego uczucia... kiedy
jeste� we mnie.</p><p>W oczach Severusa co� si�
poruszy�o. Zerkn�� jeszcze raz na twarz Harry'ego, po czym
przerwa� kontakt wzrokowy, odwr�ci� si� i si�gn��
po le��ce na pod�odze ubrania Harry'ego.</p><p>- A mnie brakowa�o twojego
bezsensownego paplania - parskn�� ironicznie, ciskaj�c w
Harry'ego jego rzeczami. - Ubieraj si�, ty bezwstydny dzieciaku!</p><p>Harry skrzywi� si�
nieznacznie, ale wykona� polecenie i kiedy sko�czy� zapina�
koszul�, zobaczy� wyci�gni�t� ku niemu blad�
d�o�. Z�apa� j� i pozwoli� Severusowi
postawi� si� na nogi. Ale m�czyzna nie pu�ci�
go. Mocno �ciskaj�c jego r�k�, poprowadzi� go do
fotela i usiad� na nim, przyci�gaj�c Harry'ego do siebie i
sadzaj�c na swoich kolanach.</p><p>Znowu by�o tak jak kiedy�.
I �wiadomo�� tego sprawi�a, �e Harry poczu� w
swoim �o��dku przyjemny, ciep�y u�cisk.</p><p>Severus rozejrza� si� po
pokoju z udawan� zadum�.</p><p>- Ta komnata wydaje si�
znajoma...</p><p>Harry zarumieni� si�, a
wtedy na wargach m�czyzny pojawi� si� ten cudowny, krzywy
u�mieszek. Co� wewn�trz Harry'ego rozgrza�o si�,
promieniuj�c blaskiem i jego usta, po raz pierwszy od niewiarygodnie
d�ugiego czasu, rozci�gn�y si� w u�miechu.
Severus wpatrywa� si� teraz w niego w tak niesamowity spos�b, jakby
pragn�� spi� ten widok z jego twarzy. Harry, nieco za�enowany,
spu�ci� g�ow� i poruszy� palcami, wci��
znajduj�cymi si� w u�cisku d�oni Snape'a.</p><p>- To ju� tak
wygl�da�o, kiedy tu wszed�em. Nie mog�em tego zmieni�.
- Podni�s� g�ow� i spojrza� w twarz przypatruj�cego mu
si� Severusa. - Na pocz�tku to wcale nie by�o przyjemne.
Przychodzi� tu i widzie�... to wszystko. - Machn��
r�k� w nieokre�lonym kierunku, wskazuj�c na otaczaj�ce
ich �ciany i meble. - Ale potem si� przyzwyczai�em. Wszystko
jest tak samo... z wyj�tkiem butelek w barku. - Severus uni�s� brew.
- No... s� puste - doda� Harry.</p><p>M�czyzna przeszy� go
dziwnym spojrzeniem.</p><p>- Czy mam rozumie�, �e
chcia�e� si� upi�?</p><p>- Tylko troch�! �eby
zapomnie�. - Harry ponownie spu�ci� wzrok. - Ale
najwyra�niej nie wszystko da si� tu odtworzy�.</p><p>- Gdyby tak by�o, to ka�dy
ucze� m�g�by sobie wymarzy� pok�j pe�en alkoholu i
przychodzi� tu codziennie, �eby go pi� - powiedzia� Snape
zm�czonym g�osem.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Nie pomy�la�em o tym.</p><p>Severus zacisn�� wargi.
Harry zerkn�� na niego i u�miechn�� si�.
By�o co� nies�ychanie urzekaj�cego w Severusie
powstrzymuj�cym si� od rzucenia z�o�liwym komentarzem.</p><p>Ponownie spojrza� na ich
splecione d�onie.</p><p>Wci�� ci�ko mu
by�o uwierzy� w to, �e Snape znowu tutaj by�. �e znowu
m�g� go dotyka�, �e znowu m�g� siedzie� na jego
kolanach. Przez chwil� przypatrywa� si� d�oni
m�czyzny. Widzia� wyra�nie zarysowane, bladofioletowe
�y�y, sk�ra na wierzchu r�ki by�a szorstka i wysuszona, a
kostki d�ugich i szczup�ych niczym paj�cze nogi palc�w
wynurza�y si� z niej, wygl�daj�c jak wyrastaj�ce nagle
na �rodku pustyni wydmy. Te palce by�y teraz splecione z jego
palcami. Mniejszymi i g�adszymi, wci�� jeszcze delikatnie
opalonymi.</p><p>Powoli uni�s� ich splecione
r�ce i przyci�gn�� do swojej twarzy. Zamkn�� oczy
i potar� policzkiem o t� szorstk� sk�r� na wierzchu
d�oni Severusa. A p�niej poca�owa� j� z
czu�o�ci�. Mo�e i by�a szorstka, ale
nale�a�a do niego, tylko do niego. By�a idealna.</p><p>- T�skni�em za nami -
wyszepta� po chwili i zerkn�� w bok na m�czyzn�.
Severus wpatrywa� si� w niego z dziwnym oszo�omieniem na twarzy.
- Wiesz, by�oby mi �atwiej, gdyby ci�... gdyby� ty...
gdyby� nie chodzi� za mn� jak cie� - kontynuowa�
Harry. - Dlaczego to robi�e�? Co chcia�e� osi�gn��?</p><p>Oczy Severusa zamigota�y.</p><p>- Nie mog�em pozwoli�,
�eby� o mnie zapomnia�.</p><p>Harry przewr�ci� oczami.</p><p>Jakby to w og�le by�o
mo�liwe...</p><p>- Nie �artuj sobie ze mnie -
odpowiedzia�, odsuwaj�c d�o� od twarzy i
spogl�daj�c na Severusa z udawanym oburzeniem. - Robi�e� to
specjalnie. To by�o takie... takie wyrachowane. Nie mog�em si�
na niczym skupi�.</p><p>- Wiem. - Severus wydawa�
si� perfidnie z siebie zadowolony. Kiedy Harry zmarszczy� buntowniczo
brwi, doda�: - C�, zdaj� sobie spraw� z tego, �e
by�o to troch� nieczyste zagranie, ale by�o ono konieczne.
Czasami zachowujesz si� jak dzikie zwierz�, kt�re najpierw trzeba
nieco oswoi� i przyzwyczai� do swojej obecno�ci i dopiero
p�niej mo�na je pog�aska�.</p><p>Harry wzi��
g��boki oddech. Co to mia�o niby by� za por�wnanie? Niech
Snape si� cieszy, �e to zwierz� nie odgryz�o mu r�ki!</p><p>- Och, a ty za to jeste�
mistrzem w unikaniu oswojenia - wypali� zadziornie.</p><p>- Przynajmniej nie pozwalam
za�o�y� sobie smyczy.</p><p>- Ale pozwoli�e�
za�o�y� kaganiec.</p><p>Snape zacisn�� usta. Harry
u�miechn�� si�. To chyba oznacza�o remis. Ha, by�
w tym coraz lepszy!</p><p>- Nie musisz si� tego
wstydzi�, Severusie... - powiedzia� Harry, przypominaj�c sobie
wcze�niejsze s�owa Snape'a i u�miechaj�c si�
bezczelnie. - Nie musisz si� tego wypiera�.</p><p>- Potter... - W g�osie
m�czyzny pojawi�a si� ostrzegawcza nuta. - Nie
min�o nawet p� godziny, a ty ju� zaczynasz mnie
irytowa�.</p><p>Harry machn��
r�k�.</p><p>- Ach, ty irytujesz mnie odk�d
tylko tu wszed�e�. Nie m�wi�em ci o tym, bo nie chcia�em
robi� ci przykro�ci. Ale skoro ju� o tym
wspomnia�e�...</p><p>- Bezczelny jak zawsze -
mrukn�� Severus, spogl�daj�c na niego kwa�no.</p><p>Harry nie potrafi� ju�
wytrzyma�. Wyszczerzy� si� i parskn�� �miechem.
Merlinie, jak straszliwie t�skni� za tym przekomarzaniem si�. I
najwyra�niej Severus tak�e, poniewa� k�ciki jego ust
zacz�y dr�e�.</p><p>Harry przymkn�� powieki,
czuj�c przyjemne ciep�o rozprzestrzeniaj�ce si� po jego
ciele. Wiedzia�, co to by�o...</p><p>W tej samej chwili Severus
poruszy� si� i Harry poczu�, jak wk�ada mu co� w
d�o�, a nast�pnie zaciska swoj� r�k� na jego.
Otworzy� oczy i spojrza� w d�, zaskoczony tym nag�ym
gestem. Zerkn�� na twarz m�czyzny, ale nie potrafi�
nic z niej wyczyta�. Nast�pnie ponownie spojrza� w d�. W
jego r�ce tkwi�o co� ma�ego, g�adkiego i dosy� ci�kiego.
Co� jakby...</p><p>Serce zabi�o mu mocniej w tej
samej chwili, w kt�rej Severus zabra� swoj� r�k� i Harry
ujrza�... zielony kamie�.</p><p>Jego oczy rozszerzy�y si�.
Wpatrywa� si� w swoj� d�o� i le��cy na niej
kamie� z takim niedowierzaniem, jakby widzia� go po raz pierwszy w
�yciu.</p><p>Severus mu go odda�.
Chcia�, aby Harry znowu go mia�.</p><p>Zacisn�� palce wok�
kamienia, a nast�pnie b�yskawicznie schowa� go do kieszeni i
rzuci� si� do przodu, oplataj�c ramionami szyj�
m�czyzny i wtulaj�c twarz w jego obojczyk. Wzi�� g��boki
oddech, wch�aniaj�c aromat Severusa i przesun�� twarz
wy�ej, ca�uj�c jego szyj�. Wyca�owa� drog�
od obojczyka a� do brody, s�ysz�c nad sob� ciche
pomrukiwania m�czyzny, kt�remu najwyra�niej przypad�y te
zabiegi do gustu. Przesun�� twarz jeszcze wy�ej i
poca�owa� go w policzek, mocno przyciskaj�c wargi do szorstkiej
sk�ry, a nast�pnie zacz�� ociera� si� o ni�
w�asnym policzkiem, czuj�c k�uj�ce w�oski
niewidocznego zarostu.</p><p>Och tak, to by�o to. Zapach,
smak i dotyk. Wszystkie zmys�y wype�nione tylko i wy��cznie
Severusem. Czy mog�o by� co� wspanialszego?</p><p>- Tw�j zapach jest zniewalaj�cy
- wyszepta�, przesuwaj�c nosem po twarzy m�czyzny, w bok
do ucha, a p�niej w d�, a� do zag��bienia szyi, w
kt�rej ponownie ukry� twarz. Nie potrzebowa� ju� niczego
wi�cej. Chcia�by po prostu tak siedzie�, przytulony do niego i
nigdy wi�cej go nie pu�ci�.</p><p>Po jakim� czasie, kt�ry
wydawa� si� Harry'emu zdecydowanie zbyt kr�tki, Severus
odchrz�kn�� i odezwa� si� wyj�tkowo powa�nym
tonem:</p><p>- Wiesz, �e Dumbledore
opowiedzia� mi o twoim �nie? - Harry zamar�, ale po chwili
wahania, przytakn�� niech�tnie. - I wiesz, �e obaj wiemy,
�e nie powiedzia�e� dyrektorowi wszystkiego? - Harry
zagryz� warg� i ponownie przytakn��, odsuwaj�c
si� od m�czyzny ze spuszczon� g�ow� i wzrokiem
wbitym w dywan.</p><p>- Nie chcia�em mu m�wi�
o... pewnych rzeczach. Nie mog�em. Musia�em sk�ama�.</p><p>- Co takiego przed nim
ukry�e�? - W g�osie Severusa pojawi� si� lekki nacisk.
- Czego mu nie powiedzia�e�? Co w tym �nie by�o takiego, co
sk�oni�o ci� a� do si�gni�cia po Czarn�
Magi�? - Harry spojrza� na niego, marszcz�c brwi. - Tak, wiem,
�e potajemnie uczy�e� si� w bibliotece Czarnej Magii -
kontynuowa� m�czyzna. - Chcia�bym po prostu wiedzie�,
jaki by� tego pow�d.</p><p>Harry milcza� przez chwil�.
Severus przygl�da� mu si� wnikliwie, niemal �widruj�c
go wzrokiem.</p><p>- Ja... nie wiem, czy chcia�by�
wiedzie� - odpar� w ko�cu Harry. Kiedy Snape ju�
otwiera� usta, aby odpowiedzie� na to, zapewne idiotyczne w jego
mniemaniu stwierdzenie, Gryfon go ubieg�: - Nie wiem, czy powiniene�
wiedzie�. To... nie jest co�, o czym chcia�oby si�
wiedzie�.</p><p>- Zapewniam ci�, �e
niezale�nie od tego, jak przera�aj�ce ci si� to
wyda�o, mo�esz mi powiedzie� - rzek� Snape, ostro�nie
dobieraj�c s�owa.</p><p>Harry westchn��
ci�ko.</p><p>Chcia� o tym komu�
powiedzie�. Naprawd� chcia�. A czy� Severus nie by�...
najodpowiedniejsz� osob�?</p><p>- Ja... �ni�o mi si�,
�e by�em torturowany przez Voldemorta i �miercio�erc�w.
Jakimi� okrutnymi kl�twami, kt�re... kt�re roztapia�y moj�
sk�r�, odrywa�y j� od mi�ni. - Wyraz twarzy Severusa
nie zmieni� si� nawet odrobin�. Wpatrywa� si� w
Harry'ego z uwag�, marszcz�c brwi i czekaj�c. - Ale nie to
by�o najgorsze. Najgorsze by�o to... �e by�e� tam ze
mn�. �e ciebie te� torturowali. - Teraz! Widzia�
wyra�nie! Dziwny rozb�ysk w oczach Snape'a. Dr��cy. - I
ja... nie mog�em dopu�ci�, �eby.. Ba�em si�,
�e to mo�e by� wizja, �e mog� ci co� zrobi�,
�e to mo�e wydarzy� si� naprawd�. - Harry
przerwa� i prze�kn�� �lin�, czuj�c
nag�� sucho�� w gardle, kiedy przed jego oczami
pojawi�a si� wizja ze snu. Wizja czarnych, gasn�cych oczu.</p><p>- Wi�c poszed�e� do
Dzia�u Ksi�g Zakazanych, poniewa� stwierdzi�e�,
�e tylko tam nauczysz si� czego�, co nie pozwoli ci do tego
dopu�ci� - doko�czy� Severus.</p><p>- Tak - wymamrota� cicho Harry.
- By�o mi tak ci�ko. By�em sam, nie mia�em si�
do kogo zwr�ci�. To by�a chyba najgorsza noc, jak�
prze�y�em. Ci�gle to widzia�em. Nie mog�em tego
znie��. - Zawaha� si�. Nie wiedzia�, jak du�o
mo�e powiedzie� Severusowi. Z ka�dym s�owem, zmarszczka
pomi�dzy ciemnymi brwiami pog��bia�a si�. Ale komu
innemu mia�by o tym powiedzie�? - Przeczyta�em kilka
ksi��ek i raz nawet spr�bowa�em rzuci� jak��
kl�tw�.. ale nic mi z tego nie wysz�o.</p><p>- I spr�bowa�e� po raz
ostatni - przerwa� mu ostro Snape. - Nie p�jdziesz tam wi�cej. Nie
dotkniesz ju� �adnej ksi��ki po�wi�conej Czarnej
Magii.</p><p>Harry zacisn�� usta.</p><p>- Wiem, �e to ty
zablokowa�e� mi dost�p do Dzia�u Ksi�g Zakazanych. Ta
twoja bariera wcale nie by�a mi�a...</p><p>Snape u�miechn��
si� nieprzyjemnie.</p><p>- Zapewniam ci�, �e
nast�pna b�dzie jeszcze gorsza.</p><p>To nie by�o sprawiedliwe.
Wszyscy byli przeciwko niemu. Nawet Severus.</p><p>- Dlaczego? Dlaczego nie mog�
uczy� si� tego, co uwa�am za najlepsze dla siebie? Nikt w tej
szkole nie chce mnie niczego nauczy�, a kiedy sam pr�buj�, to wszyscy
mi to uniemo�liwiaj�.</p><p>- Potter, czy ty naprawd� nie
rozumiesz, z jak mrocznymi si�ami pr�bujesz igra�? To nie s�
zakl�cia domowe ani g�upie dowcipy, kt�re mo�esz rzuca�
sobie ot tak, dla rozrywki. Ka�de z nich wyszarpuje z ciebie kawa�ek
duszy. Kawa�ek cz�owiecze�stwa. Tak, daj� ci poczucie
si�y, poczucie w�adzy, ale tylko przez chwil�. Na tyle jednak
d�ug�, by si� od tego uzale�ni�. A kiedy ju� raz
zaczniesz je rzuca�, nigdy nie przestaniesz. S� jak na��g.
Niszcz� ciebie i wszystko wok�, wszystko, co znasz. My�lisz,
�e jakikolwiek �miercio�erca zachowywa� si� tak
bestialsko od samego pocz�tku? My�lisz, �e od pocz�tku, bez
mrugni�cia okiem, pali�, obdziera� ze sk�ry i stosowa�
najbrutalniejsze tortury? Do tego wszystkiego doprowadzi�a ich Czarna
Magia, kt�r� ty tak bezmy�lnie chcia�e� wpu�ci�
do swojej duszy, chcia�e� pozwoli� jej zapu�ci� w niej
korzenie. I teraz pytasz, dlaczego ci na to nie pozwoli�em?</p><p>Harry wpatrywa� si� w
Severusa z mieszanin� niedowierzania i przera�enia. Brwi
m�czyzny by�y �ci�gni�te, usta
zaci�ni�te w blad� lini�, a na policzkach pojawi�
si� niewyra�ny odcie� gniewu i wzburzenia.</p><p>- Ale ten sen... - zacz��
niepewnie Harry.</p><p>- Je�eli chodzi o sen, to nie
chc�, �eby� dalej zawraca� sobie nim g�ow�. Nic
takiego si� nie wydarzy, zapewniam ci� - odpar� niezwykle
zdecydowanym, pewnym siebie g�osem. Harry'ego dziwi�a troch� ta
pewno��.</p><p>- Sk�d mo�esz
wiedzie�? - zapyta�. - Nie widzia�e� tego. Nie wiesz, jakie
to by�o realne...</p><p>- Ale wiem, jak odr�ni�
projekcj� zastraszonego umys�u od wizji sprowadzanych przez Czarnego
Pana. Musisz mi zaufa�. - Co� w spojrzeniu m�czyzny
zmieni�o si�. Harry zmarszczy� brwi. W ko�cu Snape by�
Mistrzem Oklumencji. Zna� si� na tym. Harry nie mia� powodu, by
mu nie ufa�.</p><p>- Dobrze - odpar� cicho,
wykrzywiaj�c wargi w niewyra�nym u�miechu.</p><p>Zapad�a cisza. Snape
przypatrywa� mu si� uwa�nie, jakby si� nad czym�
zastanawia�, i to bardzo g��boko. Ale w ko�cu poruszy�
si� i spu�ci� g�ow�, wbijaj�c spojrzenie w jeden
z guzik�w znajduj�cych si� na koszuli Harry'ego.</p><p>- Wydaje mi si�, �e
powinni�my na troch� wyrwa� si� z tego zamku. Co powiesz na
ma�� wypraw� do Hogsmeade? Jutro wieczorem?</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�.</p><p>- Do Hogsmeade? Chcesz i��
ze mn� do Hogsmeade? - zapyta� os�upia�y.</p><p>Snape przeni�s� spojrzenie na
pod�okietnik fotela.</p><p>- Powinni�my oderwa�
si� od tego wszystkiego. Dobrze nam zrobi sp�dzenie troch� czasu
poza szko��, poza jej murami. Takie chwilowe odetchni�cie, by
wszystko wr�ci�o do normy.</p><p>Harry wpatrywa� si� w niego
z oszo�omieniem.</p><p>Do... do Hogsmeade? Severus
zaprasza� go do Hogsmeade? Przecie� do Hogsmeade zawsze chodzi�o
si� na randki! Czy�by Severus w�a�nie zaprosi� go
na... na...? O cholera!</p><p>- Ja... To znaczy jasne, �e
p�jd� z tob� do Hogsmeade. Ch�tnie. Nie ma sprawy -
wymamrota�, czuj�c szale�cze bicie w�asnego serca.
Mo�e Snape chcia� mu t� ran... tym wyj�ciem wynagrodzi�
te dwa tygodnie?</p><p>Snape oderwa� wzrok od
pod�okietnika i przeni�s� go na dywan. Harry mia� dziwne
wra�enie, �e m�czyzna unika kontaktu wzrokowego.</p><p>- Mam nadziej�, i� zdajesz
sobie spraw� z tego, �e nikt nie mo�e o tym wiedzie�? Nie
mo�esz nikomu, absolutnie nikomu powiedzie�. I musisz by� bardzo
ostro�ny. Nikt nie mo�e ci� zobaczy�.</p><p>Harry'ego dziwi�y te instrukcje.
O co Severusowi chodzi�o? Przecie� zawsze by� ostro�ny.
Nikt nigdy nie odkry�, gdzie znika wieczorami.</p><p>- W porz�dku - odpowiedzia�.</p><p>Snape zerkn�� w bok, na
p�on�cy w kominku ogie�. Wci�� nie chcia�
spojrze� Harry'emu w oczy.</p><p>- Doskonale. W takim razie
przyjdziesz do mnie wieczorem, po kolacji. A p�niej... udamy si� tam
razem.</p><p>- Dobrze. - Harry nie potrafi�
ukry� u�miechu. Naprawd� p�jdzie ze Snape'em do Hogsmeade! To
by�o niewiarygodne! - Co b�dziemy robi�? - zapyta� z
zapa�em.</p><p>- Dowiesz si� jutro -
odpar� Severus, nie odrywaj�c spojrzenia od p�omieni.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. To
wszystko by�o bardzo tajemnicze. A przez to r�wnie� niewiarygodnie...
ekscytuj�ce.</p><p>- Szykujesz dla mnie jaka�
niespodziank�? - zapyta�, u�miechaj�c si� zadziornie.</p><p>Severus drgn�� i
zacisn�� usta. Nie odpowiedzia�, a jedynie skin��
lekko g�ow�.</p><p>Dziwne. Wcale nie wygl�da�
na zadowolonego.</p><p>Po chwili jednak odwr�ci�
g�ow� i spojrza� prosto na Harry'ego. Jego twarz by�a
opanowana i nieporuszona, a oczy wydawa�y si� by� pozbawione
jakiegokolwiek wyrazu.</p><p>Ale Harry by� zbyt uradowany, by
si� nad tym g��biej zastanawia�. Rozpiera�o go
szcz�cie.</p><p>Wprost nie m�g� doczeka�
si� jutrzejszego dnia. Jutro... p�jdzie z Severusem do Hogsmeade!
Mia� przeczucie, �e to b�dzie najcudowniejszy dzie� jego
�ycia!</p><p>54. Desiderium Intimum</p><empty-line/><p>Touch my tears with your lips</p><p>Touch my world with your fingertips*</p><empty-line/><p>Harry wszed� do s�abo
o�wietlonej kilkoma tylko �wiecami oraz kominkiem komnaty. Severus
siedzia� w fotelu z nog� za�o�on� na nog� i
szklank� whisky w r�ku.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
powiedzia� Harry, u�miechaj�c si�. Na oparciu fotela
zauwa�y� d�ugi czarny p�aszcz i r�kawiczki bez palc�w
w tym samym kolorze.</p><p>- Kto� ci� widzia�? -
zapyta� szybko Snape, wbijaj�c w Harry'ego badawcze spojrzenie.</p><p>- Ee... Nie, chyba nie - odpar�
Harry, dziwi�c si� temu nag�emu pytaniu.</p><p>- Chyba?</p><p>- Nie, na pewno nie. Przecie�
zawsze jestem ostro�ny. - Harry przewr�ci� oczami. Doprawdy, co ten
Severus sobie my�li? �e to jego pierwszy potajemny wypad?</p><p>- Co powiedzia�e�
przyjacio�om? - Snape najwyra�niej postanowi� kontynuowa�
przes�uchanie.</p><p>- �e sp�dz� wiecz�r w
Pokoju �ycze� - odpar� troch� niepewnie Harry. - Na wszelki
wypadek powiedzia�em te� Ronowi, �e mog� nie wr�ci� na
noc, �eby si� nie martwi�, gdyby�my... no, tak sobie
pomy�la�em, �e lepiej si� zabezpieczy�.</p><p>M�czyzna
prychn��. Najwyra�niej odpowied� Harry'ego nie
przypad�a mu do gustu.</p><p>Ch�opak zmarszczy� brwi. W
zachowaniu Severusa by�o co� dziwnego. Jaka�... -
zerkn�� na ko�ysz�c� si� rytmicznie stop�
m�czyzny - ...nerwowo��.</p><p>No c�, Severus miewa�
swoje humory. Mo�e to po prostu jeden z nich.</p><p>- P�jdziemy ju�? - zapyta�
Harry, wzdychaj�c. W swetrze i kurtce zaczyna�o mu si�
robi� gor�co.</p><p>- P�niej. Na razie rozbierz
si� i usi�d� - powiedzia� Snape, wskazuj�c fotel
naprzeciwko siebie. - Mamy jeszcze troch� czasu.</p><p>Harry wzruszy� ramionami i
zdj�� kurtk�, a p�niej �ci�gn�� przez
g�ow� sweter i od�o�y� je na oparcie fotela razem z
peleryn�. Usiad� i wbi� wyczekuj�ce spojrzenie w
m�czyzn�. Snape najwyra�niej do czego� zmierza�,
a Harry by� bardzo ciekaw, co to takiego.</p><p>- Mo�e si� czego�
napijesz? - zapyta� nagle Severus, zatrzymuj�c spojrzenie na stoliku
pomi�dzy nimi.</p><p>Harry spochmurnia�. Przez
chwil� mia� niejasne przeczucie, �e Snape kaza� mu
usi���, bo zamierza� co� wyzna�... a on mu
proponuje drinka! �wietnie.</p><p>- Ee... mo�e tego s�odkiego
wina, kt�re pi�em ostatnio? Takie jasnor�owe, nie pami�tam
nazwy... Chyba Av...</p><p>- Nie - przerwa� mu nagle Snape.
Harry spojrza� na niego z zaskoczeniem. D�o� m�czyzny
zaciska�a si� wok� szklanki z dziwn�
intensywno�ci�, a palec wskazuj�cy bez przerwy stuka� nierytmicznie
o naczynie. - Nie dostaniesz alkoholu. Ale mo�esz napi� si�
herbaty.</p><p>Harry rozszerzy� oczy.</p><p>- He... herbaty? - Co to mia�o
niby by�? Od kiedy Severus postanowi� zachowywa� si� jak na
nauczyciela przysta�o? - No dobrze. Niech b�dzie - wyduka�,
kompletnie zaskoczony odmow�.</p><p>A� podskoczy�, kiedy
Severus z g�o�nym hukiem odstawi� szklank�,
b�yskawicznie podni�s� si� z fotela i ruszy� w stron�
barku pod �cian�. Harry zerkn�� na whisky, kt�ra przy tym
gwa�townym ruchu rozla�a si� po stoliku.</p><p>Snape swoim zachowaniem przypomina�
mu Hermion� przed jakim� niezwykle trudnym i wa�nym egzaminem.
Te� wszystko wtedy rozlewa�a i czasami mo�na by�o
odnie�� wra�enie, �e albo eksploduje od �rodka, albo
co� rozbije, �eby si� wy�adowa�. Ale czym si� tak
denerwowa�? Ich... hmm... randk�? Mo�e Severus by�
z�y, �e go na ni� zaprosi�? Mo�e, kiedy mu j�
proponowa�, kierowa� si� impulsem, a p�niej
przemy�la� sobie wszystko i stwierdzi�, �e wcale nie chce z
nim p�j��, ale teraz nie mo�e si� ju� wycofa�?</p><p>- Wiesz... - odezwa� si�
cicho, wpatruj�c si� w plecy przygotowuj�cego herbat�
Severusa. - Je�eli nie masz ochoty... to wcale nie musimy i�� do
Hogsmeade. Mo�emy zosta� tutaj i... co� porobi�.</p><p>Wydawa�o mu si�, �e
m�czyzna zastyg� na moment, jakby zaskoczony t�
propozycj�.</p><p>- Co ka�e ci s�dzi�,
�e nie mam ochoty? - zapyta� ostro.</p><p>- No...</p><p>- To ja zaproponowa�em
wyj�cie do Hogsmeade, wi�c dlaczego uwa�asz, �e nagle
zmieni�em zdanie?</p><p>- Ale ja nie...</p><p>- Najpierw si� napijemy.
S�dzi�em, �e b�dziesz mia� ochot�
sp�dzi� ze mn� troch� czasu, zanim...</p><p>- Jasne, �e mam! - Merlinie!
Czasami rozmowa ze Snape'em przypomina�a taniec na linie nad basenem
pe�nym druzgotk�w.</p><p>- Znakomicie - powiedzia� Snape,
odwracaj�c si� do Harry'ego z fili�ank� herbaty. Powoli
podszed� z ni� do stolika. - Poniewa� mam dla ciebie co�,
co jest znacznie lepsze ni� alkohol. - Postawi� herbat� przed
Harrym, usiad� na skraju swojego fotela i si�gn�� do
kieszeni szaty, by wyj�� z niej ma��, czarn�
buteleczk�. Harry przyjrza� jej si� ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Co to jest? - zapyta�, podczas
gdy Severus odkorkowa� j� kciukiem.</p><p>- Moja niespodzianka - odpar�
cicho m�czyzna, zawieszaj�c d�o� trzymaj�c�
fiolk� dziesi�� centymetr�w nad fili�ank�. Nie
patrzy� na Harry'ego. Wzrok mia� skierowany tylko i wy��cznie
w smuk�� szyjk� butelki. - Co�, bez wypicia czego nie
mo�esz uda� si� do Hogsmeade.</p><p>Harry spojrza� na skupion�
twarz Severusa. By�a teraz ca�kowicie opanowana. Nie widzia� na
niej ani �ladu wcze�niejszego zdenerwowania. Jedynie w ciemnych
oczach co� si� porusza�o. Ale kiedy pr�bowa� si� temu
przyjrze�, zamienia�o si� w odbicie padaj�cych z kominka
p�omieni. Wiedzia� jednak, �e co� tam jest. Co� bardzo
niespokojnego. Co�, co sprawia�o, �e jego magiczne zmys�y
krzycza�y i pr�bowa�y si� odsun��.</p><p>- Ale... co to takiego? Jaki�...
eliksir ochronny? - zapyta�, niepewnie przygl�daj�c si�
czarnej fiolce.</p><p>- Ju� m�wi�em. Co�,
bez wypicia czego nie mo�esz uda� si� do Hogsmeade. - G�os,
kt�ry wydoby� si� z ust Snape'a, wydawa� si� dochodzi�
z bardzo, bardzo daleka. M�czyzna obliza� wargi, podni�s�
wzrok i skierowa� oczy prosto na Harry'ego. - Musisz mi zaufa�.</p><p>Harry zna� te oczy. Widzia�
w nich tak wiele przez te wszystkie miesi�ce. Pogard�, strach,
po��danie, a nawet... czu�o��. Zna� ich
g��bi�, kszta�t, wszystkie odcienie i barwy, kt�re mog�y
przybra�, wiedzia�, jak bardzo i jak szybko potrafi�y si�
zmienia�, umia� odczytywa� z nich to, czego nie ukazywa�a
�adna inna cz�stka Severusa. Ufa� im. A skoro ufa� im,
ufa� r�wnie� Severusowi.</p><p>Skin�� g�ow� i
patrzy�, jak d�o� m�czyzny przechyla buteleczk�
i wylewa ca�� jej zawarto�� do fili�anki. Z tego, co
Harry zd��y� zauwa�y�, eliksir mia� ciemnozielony
kolor. Szybko rozp�yn�� si� w ciemnobr�zowej herbacie,
nie pozostawiaj�c po sobie �ladu.</p><p>Nie, to musia�y by� tylko
jakie� g�upie, irracjonalne... obawy. Snape m�g�by wla� mu
eliksir potajemnie, ale tego nie zrobi�. Chcia�, �eby Harry o
nim wiedzia�. Chcia�, �eby si� zgodzi� i wypi� go
z w�asnej woli. W takim razie nie mog�o to by� nic... to znaczy,
wcale nie uwa�a�, �e to mog�oby by� czym�...
ale... niewa�ne! Najwa�niejsze, �e Snape zachowa� si�
uczciwie. Harry nie m�g�by mu nie zaufa�.</p><p>U�miechn�� si�
lekko, ale Severus ju� na niego nie patrzy�. Schowa� fiolk�
do kieszeni szaty i wzi�� swoj� szklank� z whisky. Harry
westchn�� i odchyli� si� w fotelu, wbijaj�c wzrok w
m�czyzn�.</p><p>- Musz� ci co�
powiedzie�... - zacz�� troch� niepewnie. Chcia� mu to
wyzna�. Gn�bi�o go to przez ca�� noc. - Wczoraj, kiedy
wr�ci�em do dormitorium i po�o�y�em si� do ��ka...
przysz�a mi do g�owy taka idiotyczna my�l. - Zaci��
si�. Severus zerkn�� na niego znad brzegu szklanki, unosz�c
brwi. - Pomy�la�em, �e skoro by�em w Pokoju
�ycze�, to wszystko, co si� wydarzy�o, by�o tylko...
moim �yczeniem. Iluzj�. �e to si� nie sta�o
naprawd�. Wiem, �e to g�upie... - doda�, widz�c marszcz�ce
si� czo�o m�czyzny. - Ale tak strasznie chcia�em,
by� wr�ci�, �e przez jaki� czas wydawa�o mi si�,
�e wszystko to sobie wymy�li�em. Jednak potem...
si�gn��em do kieszeni i znalaz�em kamie�. I ju�
wiedzia�em, �e to by�o prawdziwe. �e ty by�e�
prawdziwy. I �e naprawd� wr�ci�e�. -
U�miechn�� si� promiennie, nie potrafi�c
powstrzyma� rado�ci w swoim g�osie.</p><p>Severus przymkn�� oczy.
Jednym szybkim ruchem przechyli� szklank� i wypi� ca��
jej zawarto��, a nast�pnie odstawi� j� z trzaskiem na
blat i nie patrz�c na Harry'ego, nala� sobie kolejn�
porcj�.</p><p>Harry zagryz� warg�.
C�, nie spodziewa� si�, �e Severus zareaguje jako�
bardzo entuzjastycznie na jego wyznanie, ale s�dzi�, �e
mo�e... niewa�ne. Si�gn�� po swoj� fili�ank�,
a wtedy oczy m�czyzny momentalnie skierowa�y si� na jego
d�o� i wbi�y w ni� z tak� przenikliwo�ci�,
�e to a� parzy�o. Harry przysun�� fili�ank�
do siebie, ale zatrzyma� j� w po�owie drogi, s�ysz�c
wydobywaj�ce si� z ust Snape'a s�owa:</p><p>- Wiesz... w ca�ym swoim
�yciu nie spotka�em wi�kszego tch�rza ni� tw�j ukochany
ojciec chrzestny. Nigdy nie odwa�y� si� zaatakowa�
samotnie. Zawsze musia� mie� jak najwi�ksz� widowni�,
�eby wszyscy mogli ogl�da� jego szczeniackie popisy i zadzieranie
nosa.</p><p>Harry zamar�, wpatruj�c
si� w Snape'a szeroko otwartymi oczami.</p><p>Co to mia�o znaczy�? Co
Snape sobie wyobra�a�, tak nagle atakuj�c Syriusza? Co go nagle
ugryz�o?</p><p>- Czy mogliby�my o tym nie
rozmawia�? - zapyta�, przysuwaj�c fili�ank� do ust.
Widzia�, jak oczy m�czyzny uwa�nie �ledz�
ka�dy jego ruch i wpatruj� si� w niego z niemal
p�on�c� intensywno�ci�. - Nie mam ochoty
s�ucha� o tym, jak bardzo nienawidzi�e� Syriusza. - Kiedy
Harry dotkn�� wargami brzegu naczynia, Snape wypali� ostrym,
k�saj�cym tonem:</p><p>- Tw�j ojciec by� jeszcze
gorszy. Arogancki do granic mo�liwo�ci. Uwielbia� si�
popisywa�. Wiecznie otoczony wianuszkiem takich samych przyg�up�w jak
on, kt�rym imponowa� swoimi niebezpiecznymi, idiotycznymi pomys�ami.
Chodzi� po szkole, zachowuj�c si� jak pan i w�adca,
wyobra�aj�c sobie, �e wszystko mu wolno, a prawda jest taka,
�e by� napuszonym, �a�osnym prostakiem.</p><p>Harry odsun��
fili�ank� od ust, czuj�c, jak wzbiera w nim gniew. Jak Snape
�mie m�wi� takie rzeczy o jego ojcu? Jak �mie? Przecie�
doskonale zdaje sobie spraw�, �e to dra�liwy temat! Jak mo�e,
teraz, przed ich wsp�lnym wyj�ciem, zachowywa� si� tak, tak...
egoistycznie?</p><p>- M�j ojciec wcale nie by�
prostakiem - wysycza�, wbijaj�c wyzywaj�ce spojrzenie w
siedz�cego naprzeciw i przygl�daj�cego mu si� z szyderczym
u�mieszkiem na cienkich wargach m�czyzn�. - Nie
�ycz� sobie, �eby� tak o nim m�wi�! Co ci� tak
nagle ugryz�o? - Po�o�y� fili�ank� na kolanach i
machn�� drug� r�k� w nieokre�lonym kierunku. -
Jeszcze przed chwil� wszystko by�o w porz�dku, a teraz nagle
wyskakujesz z czym� takim. Nie mam ochoty wys�uchiwa� tych
twoich n�dznych wynurze�. - Zobaczy�, jak po tych s�owach w
oczach Severusa rozb�yska ogie�, ale nie interesowa�o go to. Nie
pozwoli mu na takie zagrywki. Nie po to tu przyszed�! - Chcia�em po
prostu mi�o sp�dzi� z tob� czas. Zreszt� sam tego
chcia�e�, wi�c o co ci teraz chodzi?</p><p>Severus zacisn�� usta.
Harry westchn��.</p><p>- Czasami w og�le nie potrafi�
ci� zrozumie�. Jeste� tak cholernie... trudny w obyciu. -
Pokr�ci� g�ow� i ponownie podni�s� fili�ank�
do ust, a wtedy znowu us�ysza� ten kpi�cy, obliczony jedynie na
zadanie ciosu g�os:</p><p>- Nie tylko by�
�a�osnym prostakiem - kontynuowa� Snape, zupe�nie
ignoruj�c s�owa Harry'ego - ale r�wnie� najgorsz�
kanali�, jak� kiedykolwiek spotka�em na swojej drodze. Razem z
Blackiem za�miewali si� ze swych marnych dowcip�w i w tych swoich
mikroskopijnych m�d�kach uroili sobie, �e s� ponad
reszt�, �e nie dotycz� ich �adne zakazy ani regu�y,
�e na zawsze pozostan� lepsi od innych... a teraz obaj nie
�yj�. Jakie� to przykre... - Lekcewa��ce
prychni�cie, kt�re towarzyszy�o ostatnim s�owom, sprawi�o,
�e w Harrym co� p�k�o. Z ca�ej si�y odstawi�
fili�ank�, rozlewaj�c jej zawarto�� na blat i
zerwa� si� na r�wne nogi.</p><p>- Dosy�! Odwo�aj to!
Natychmiast to odwo�aj! Nic nie wiesz o moim ojcu! To ty jeste�
�a�osnym prostakiem, a nie on! - krzycza�, kipi�c z gniewu
i zaciskaj�c d�onie w pi�ci. Okr��y� stolik
i stan�� nad m�czyzn�, kt�ry jednak na niego nie
patrzy�. Wpatrywa� si� w rozlan� na stoliku herbat�, a
w jego oczach p�on�o co� bardzo niebezpiecznego. - M�wisz
te wszystkie rzeczy teraz, kiedy ju� go nie ma i nie mo�e si�
obroni�. Dlaczego wtedy mu si� nie postawi�e�? Dlaczego nie
wyzwa�e� go na pojedynek, skoro tak go nienawidzi�e�?</p><p>Snape oderwa� wzrok od rozlanej
herbaty i podni�s� si� z fotela, spogl�daj�c na Harry'ego z
g�ry. Wygl�da� na absolutnie rozjuszonego, jakby co� go nagle
jeszcze bardziej rozw�cieczy�o.</p><p>- Poniewa� by� tch�rzem -
wysycza� Harry'emu prosto w twarz. - Nigdy nie przyj��by mojego
wyzwania na pojedynek sam na sam. Zawsze zas�ania� si� swoimi
durnymi przyjaci�mi, gra� odwa�nego tylko w otoczeniu swojego
fanklubu. Bez nich by� jak kaleka, kt�ry nie trafi�by w cel, nawet
gdyby da� mu map�. Bez nich by� nikim!</p><p>- M�wisz tak, bo mu
zazdro�ci�e�!</p><p>TRZASK!</p><p>G�owa Harry'ego odskoczy�a
do ty�u, okulary zsun�y mu si� na czubek nosa, a on sam
cofn�� si� o kilka krok�w, odrzucony si�� uderzenia.
Policzek piek� go �ywym ogniem. Odruchowo przycisn��
d�o� do rozpalonej sk�ry.</p><p>O bo�e. Severus go uderzy�.
Severus go uderzy�. Jeszcze nigdy... nigdy nie posun�� si�
do...</p><p>Harry zna� to uczucie. Uczucie,
kiedy w gardle pojawia si� ta nieprzyjemna gula. Kwa�na i gorzka
zarazem, niepozwalaj�ca na prze�kni�cie �liny. Kiedy oczy
zaczynaj� szczypa� i nic nie mo�na na to poradzi�,
poniewa� jedyne, co czujesz, to przenikaj�cy wszystko b�l.</p><p>Powoli odwr�ci� g�ow�
i spojrza� na Snape'a z niedowierzaniem. M�czyzna z
oszo�omieniem wpatrywa� si� w sw� uniesion�
d�o�, jakby nie potrafi� uwierzy�, �e nale�y do
niego. Ostro�nie zgi�� palce i przeni�s� spojrzenie na
trzymaj�cego si� za w�ciekle zaczerwieniony policzek Harry'ego.
Potem ponownie na sw� d�o� i ponownie na Harry'ego.</p><p>Harry nie m�g� ju� tego
znie��. Czu� nap�ywaj�ce do oczu �zy. �zy
zdrady i rozczarowania. Jeszcze wczoraj Severus go przeprasza�, m�wi�
te wszystkie rzeczy, okazywa� mu czu�o�� i zachowywa�
si� tak, jak Harry zawsze marzy�... a dzisiaj znowu go
zaatakowa�, zupe�nie bez powodu, pokazuj�cy tym samym, �e
wcale si� nie zmieni�. �e to wszytko, co wczoraj
powiedzia�, by�o... tylko k�amstwem!</p><p>Opu�ci� r�k� i
rozmytym od �ez wzrokiem zauwa�y�, jak oczy Snape'a
rozszerzaj� si�, kiedy m�czyzna ujrza�
pe�ni� rozleg�ej czerwieni pokrywaj�cej policzek Harry'ego.
Prze�ykaj�c pierwsze, sp�ywaj�ce po twarzy �zy,
odwr�ci� si�. Sta� bez ruchu, pr�buj�c zebra� w sobie
dostatecznie du�o si�y, aby ruszy� z miejsca i doj��
do drzwi. Nie wiedzia�, jak ma to zrobi�, poniewa� jego nogi
trz�s�y si� tak bardzo, �e z trudem si� na nich
utrzymywa�. Poprawi� zsuni�te okulary, maj�c nadziej�,
�e mo�e dzi�ki temu zdo�a cokolwiek dostrzec.</p><p>Wtedy w�a�nie
us�ysza� za sob� wypowiedziane roztrz�sionym g�osem
s�owa:</p><p>- Sp�jrz na mnie.</p><p>W tonie Severusa by�o co�,
czego Harry nie s�ysza� jeszcze nigdy w ca�ym swoim �yciu.
Jakby z m�czyzn� dzia�o si� co� bardzo
niedobrego. Ale teraz go to nie interesowa�o. Ruszy� prosto w
stron� drzwi.</p><p>- S�yszysz?</p><p>Harry nie s�ysza�. Nie
chcia� s�ysze�. Chcia� tylko st�d wyj��.
Teraz mia� ju� ca�kowit� jasno�� co do tego,
dok�d to wszystko zmierza�o... Jak m�g� by� taki g�upi,
�eby mu ponownie zaufa�?</p><p>Nie by� w stanie
powstrzyma� sp�ywaj�cych po twarzy �ez. Policzek piek�
i pulsowa�. By� �ywym ukoronowaniem jego pora�ki.</p><p>Dotar� do wyj�cia.
Wyci�gn�� r�k� i z�apa� za klamk�, ale
drzwi okaza�y si� zamkni�te. Zacisn�� na chwil�
powieki i opar� si� czo�em o ch�odn�
powierzchni�. S�ysza� bicie w�asnego serca. Czy mu si�
tylko wydawa�o, czy jego serce naprawd� pracowa�o tak wolno?
Jakby si� poddawa�o. Pr�bowa� powstrzyma� napieraj�cy
na �ci�ni�te gard�o szloch, walczy� z nim.</p><p>Severus go uderzy�.</p><p>Wtedy poczu� �agodny,
ostro�ny dotyk na ramieniu. Wzdrygn�� si�. Chcia�
strz�sn�� t� r�k�, ale tego nie zrobi�.</p><p>- Chc�, �eby� na mnie
spojrza�. - G�os Severusa by� jeszcze bardziej
roztrz�siony, jeszcze bardziej przepe�niony tym dziwnym uczuciem,
kt�rego Harry nie rozpoznawa�. Jakby co� w nim
p�on�o, spala�o si�, wydaj�c z siebie ostatnie
tchnienia.</p><p>M�czyzna
zacisn�� obie d�onie na jego ramionach i powoli zacz��
go do siebie odwraca�. Harry nie by� w stanie si� opiera�.
Mia� wra�enie, �e zosta�a z niego tylko pusta skorupa.</p><p>Snape odwr�ci� go do siebie, ale
Harry nie potrafi� na niego spojrze�. Skierowa� wzrok
gdzie� w bok, jak najdalej od rozci�gaj�cej si� przed nim
czerni szat. �zy wp�ywa�y mu do ust, czu� je na j�zyku.
By�y s�one i gorzkie jednocze�nie. Smakowa�y rozczarowaniem
i rozgoryczeniem, a to by� najokropniejszy smak, jaki kiedykolwiek
pozna�.</p><p>Harry czu� na sobie wzrok
m�czyzny. Czu�, jak w�druje po jego twarzy, jak
pod��a wy��obionymi przez �zy �cie�kami, jak
zatrzymuje si� na rozchylonych, z trudem �api�cych powietrze
wargach i jak wraca, poch�aniaj�c ziele� wilgotnych
t�cz�wek.</p><p>- Zostaw mnie - wyszepta� cicho,
nienawidz�c swojego g�osu za to, jak bardzo si�
za�amywa�, za to, �e nie potrafi� wym�wi� nawet tych
dw�ch, zdawa�oby si� prostych s��w. Poruszy� ramionami,
pr�buj�c wyswobodzi� je z silnego u�cisku bladych d�oni. -
Ranisz mnie.</p><p>I Severus pu�ci�. Ale tylko
po to, by �agodnie uj�� w d�onie jego twarz i
skierowa� j� w g�r�. Harry nie mia� wyboru. Spojrza�
prosto w oddalone zaledwie kilka centymetr�w od siebie oblicze i w tej samej
chwili zapomnia�, jak si� oddycha.</p><p>Na twarzy Severusa zobaczy� b�l.
Jakby m�czyzna toczy� ze sob� �mierteln�
bitw� i przegrywa�. Jakby walczy� z demonami, kt�rych Harry nie
zna�, o istnieniu kt�rych nie mia� nawet poj�cia. Patrzenie na
to by�o przera�aj�ce. A jeszcze bardziej przera�aj�ce
by�o to, co zobaczy� w tych czarnych oczach... Co� si� w
nich kruszy�o i rozsypywa�o. I wydawa�o si� by� coraz
s�absze z ka�d� sp�ywaj�c� po twarzy Harry'ego
�z�.</p><p>- Severusie? - wym�wi� niemal
bezg�o�nie i w tej samej chwili ujrza� w oczach Snape�a
co�, czego nigdy nie spodziewa� si� zobaczy�. Cierpienie.
Tak wielkie, tak beznadziejne, tak... g��bokie, i�
wiedzia�, �e do ko�ca �ycia nie zapomni tego widoku. Jakby
w Severusie co� si� nagle z�ama�o. Zawali�o. Jakby ta
zbyt d�ugo podtrzymywana, �atana na wiele sposob�w, chwiejna
konstrukcja w ko�cu nie wytrzyma�a i ca�ym ci�arem
run�a w przepa��. I pozosta�o jedynie cierpienie. Tak
intensywne, �e zapiera�o dech w piersi.</p><p>Ale razem z nim nadesz�o
te� co� jeszcze. Harry zobaczy� to na zmieniaj�cym si�
obliczu Severusa. Emocje. Tysi�ce emocji, trwaj�cych kr�cej ni�
mrugni�cie powiek, jednak tak silnych, i� wydawa�o si�
niemo�liwym odczuwa� je intensywniej.</p><p>I wtedy wydarzy�o si�
co�, co przewr�ci�o �wiat do g�ry nogami. Severus pochyli�
si� nagle i przycisn�� swoje cienkie, twarde wargi do ust
Harry'ego, wgryzaj�c si� w nie z tak� si��, jakby
chcia� je po�re�. Harry nie mia� czasu nawet na
zaczerpni�cie oddechu, kiedy wilgotny, gor�cy j�zyk
w�lizn�� si� do jego ust niczym wij�cy si�
w�� i natychmiast zacz�� penetrowa� wn�trze, tak
zach�annie i wyg�odniale, jakby poszukiwa� po�ywienia.
Smaga� policzki, �askota� podniebienie, ociera� si� o
z�by. I by� taki gor�cy i mi�kki i smakowa� tak...
s�odko.</p><p>Zio�a.</p><p>Harry'emu dzwoni�o w uszach.
Merlinie, to si� dzia�o naprawd�! Tak d�ugo na to
czeka�, tak cholernie d�ugo... Czu� dreszcze w ca�ym ciele.
Czu� to pragnienie, czu� je w sile, z jak� Severus po�era�
jego wargi, niemal je maltretuj�c. Z jak� napiera� na niego,
wciskaj�c go w drzwi. Z jak� ci�gn�� go za w�osy,
wplataj�c w nie swoje d�ugie palce i przyci�gaj�c twarz
Harry'ego jeszcze bli�ej swojej.</p><p>O tak! W�a�nie tak! To
by�o wszystko, o czym marzy�, o czym �ni�...</p><p>My�li Harry'ego
rozp�yn�y si�, kiedy rzuci� si� do przodu,
zaplataj�c r�ce wok� szyi Snape'a i z pasj� oddaj�c
poca�unek. Zaton�� w ustach Severusa, zaton�� w tej
potrzebie, kt�ra tak d�ugo nie mog�a zosta� zaspokojona. Ich
j�zyki splot�y si� ze sob�, przesuwaj�c si�
wok� siebie, przepychaj�c i �lizgaj�c w mokrych,
rozgrzanych wn�trzach. Harry czu� rozlewaj�ce si� po
ca�ym ciele fale gor�ca, zawroty g�owy, napi�cie
mi�ni, dr�enie w nogach. To by�o wi�cej ni�
przyjemne. To by�o... nieprawdopodobne!</p><p>Napiera� ca�ym sob�,
pragn�c dosta� si� do ust Snape'a, posmakowa� ich,
poczu� ich faktur�, ich zniewalaj�ce ciep�o i zio�owy
posmak, wymieszany z gasn�cym smakiem alkoholu. Brakowa�o mu ju�
tchu, ale to si� teraz nie liczy�o. Pragn�� tylko Severusa.
Pragn�� zdoby� przewag�. Napar� jeszcze mocniej,
z�bami uderzaj�c w cienkie wargi m�czyzny i wsuwaj�c
mu w usta sw�j zach�anny j�zyk. Tak! By� tam! B�yskawicznie
prze�lizn�� si� po g�adkim podniebieniu i lekko
chropowatych wewn�trznych stronach policzk�w. Czu� na j�zyku
smak Severusa. I chcia� jeszcze wi�cej. Chcia�
si�gn�� g��biej. Zatopi� z�by w wargach
Snape'a, otwieraj�c usta jeszcze szerzej i si�gaj�c
j�zykiem niemal do gard�a, ale wtedy Severus warkn�� i
odepchn�� go od siebie, przerywaj�c poca�unek. Harry
uderzy� plecami o drzwi, w kt�re ponownie wcisn�� go
m�czyzna i na u�amek sekundy uni�s� powieki.</p><p>Severus patrzy� na niego tak,
jakby oszala�. Jakby ju� dawno znalaz� si� poza wszelkimi
granicami jakiejkolwiek kontroli. I jakby bardzo nie spodoba�o mu si�
to, �e Harry pr�bowa� go zdominowa�.</p><p>Jednak ju� w tej samej chwili
wszystko ponownie uton�o w smaku rozgrzanych warg i
d�wi�ku uderzaj�cych o siebie z�b�w, kiedy Severus
zamkn�� jego usta w jeszcze brutalniejszym poca�unku,
b�yskawicznie w�lizguj�c si� j�zykiem do �rodka i
jednocze�nie z�apa� go r�k� za szcz�k�,
�ciskaj�c j� i zmuszaj�c Harry'ego do szerszego otwarcia
ust. Jakby wci�� by�o mu ma�o. Jakby naprawd�
pr�bowa� go po�re�.</p><p>Harry nie s�dzi�, �e
kiedykolwiek tego do�wiadczy... �e Severus b�dzie go tak
ca�owa�. Z tak� pasj�, gwa�towno�ci�,
nami�tno�ci�... Przypomnia� sobie
bo�onarodzeniow� imprez� oraz w�asn� gorycz, kiedy
my�la�, �e nigdy tego nie zazna.</p><p>Teraz to nie mia�o znaczenia.
Nic nie mia�o znaczenia. Nawet piek�cy policzek, kt�ry sta�
si� jedynie mglistym wspomnieniem. Liczy�y si� tylko wargi
Severusa. Oooch, tak!</p><p>Harry nie potrafi�
powstrzyma� j�k�w, kiedy Severus zacz�� ssa� jego
j�zyk, przygryza� go i wci�ga� do swych ust. Ale Severus
j�cza� tak�e, co Harry dopiero teraz sobie u�wiadomi�.
Severus j�cza� w jego usta, a on czu� �ar tych pomruk�w,
czu�, jak wprawia�y w wibracj� jego policzki, jak
�askota�y podniebienie. Przesun�� r�ce wy�ej,
r�wnie� wplataj�c palce we w�osy m�czyzny. Severus
zamrucza�, zwalniaj�c nieco zawzi�ty u�cisk na w�osach
Harry'ego i przeczesuj�c je d�oni�. Och, Harry mia� teraz
ciarki nawet na podeszwach st�p!</p><p>W ko�cu Snape wypu�ci�
jego j�zyk i oderwa� wargi, nabieraj�c powietrza.</p><p>- O bo�e! - To, co wydoby�o
si� z ust Severusa, przypomina�o zduszony, zachrypni�ty okrzyk,
wydawany wraz z ostatnim tchnieniem.</p><p>Harry'emu tak bardzo
kr�ci�o si� w g�owie, �e nie mia� poj�cia,
jakim cudem jeszcze stoi na nogach. Mia� wra�enie, �e w
ostatniej chwili uratowano go przed uduszeniem. Jego okulary by�y
zaparowane i przekrzywione, ale nie przeszkadza�o mu to wpatrywa�
si� w Severusa z oszo�omieniem. Na bladych policzkach
m�czyzny p�on�y rumie�ce, wargi by�y
wilgotne i spuchni�te, a w oczach szala�o co� cholernie
niebezpiecznego i podniecaj�cego zarazem. Wci�� patrzy� na
Harry'ego jak wyg�odnia�e zwierz� na sw� ofiar�, ale
chyba ju� nie mia� si�y go po�era�. Teraz, kiedy
zaspokoi� pierwszy g��d, m�g� zacz�� si�
delektowa�.</p><p>Pochyli� si� i delikatnie
poliza� zmaltretowane wargi Harry'ego. Harry westchn�� i
rozchyli� usta, pozwalaj�c, by Severus z�apa� doln�
warg� pomi�dzy z�by i �agodnie poci�gn��. W
tym samym momencie poczu� przyjemne szarpni�cie w
l�d�wiach. S�ysza�, �e dolna warga jest w jaki�
niezwyk�y spos�b po��czona z dolnymi partiami cia�a, ale
nigdy do tej pory nie do�wiadczy� tego na w�asnej sk�rze...</p><p>Zamrucza� cicho, kiedy rozgrzane
wargi Severusa obj�y jego w�asne i Harry poczu�
w�lizguj�cy si� do ust cudownie mokry j�zyk. Z
najwi�ksz� ch�ci� przy��czy� si� do
niego, pozwalaj�c, by j�zyk Severusa prowadzi� w ich ma�ym
ta�cu. M�czyzna zatacza� powolne, rytmiczne ko�a,
zachowuj�c si� jak nauczyciel, kt�ry uczy pocz�tkuj�cego
podstawowych krok�w. Harry stara� si� jak najdok�adniej
na�ladowa� i odwzorowywa� te ruchy, nie pr�buj�c teraz
zdoby� przewagi. To ju� nie by�a walka, to by�o pojednanie.
G�adzili si� po w�osach, przeczesuj�c palcami swe ciemne
kosmyki. Ich spuchni�te, wilgotne wargi �agodnie si� o siebie
ociera�y, co jaki� czas odrywaj�c si� na moment, by
zmieni� k�t i wydaj�c przy tym przyjemny, mlaszcz�cy
odg�os, kt�ry Harry'emu kojarzy� si� z jedzeniem czego�
naprawd� smacznego.</p><p>Severus ca�owa� doskonale i
Harry nie potrafi� znie�� my�li, �e musia�
czeka� a� tak d�ugo, by si� o tym przekona� i by tego
do�wiadczy�. Dlaczego nie robili tego wcze�niej? To by�o
tak cholernie przyjemne, tak... intymne.</p><p>Ale warto by�o czeka�.
Zdecydowanie warto, by dozna� czego� tak nieziemskiego. Mia�
wra�enie, jakby wargami i j�zykiem smakowa� sam�
esencj� Severusa. Jakby poprzez usta m�g� do�wiadczy� ca�ej
z�o�ono�ci tego m�czyzny. A Severus smakowa�...
smakowa� s�odycz�, gorycz� i zio�ami. Smakowa�
czu�o�ci�, kpin� i opanowaniem. Smakowa�
�agodno�ci�, brutalno�ci� i profesjonalizmem.
Smakowa� Severusem, profesorem Snape'em i Mistrzem Eliksir�w. I tylko
Harry m�g� pozna� ka�dy z tych smak�w osobno i wszystkie razem,
po��czone w jednej osobie. I wiedzia�, �e nigdy ich nie
zapomni.</p><p>�zy znowu pojawi�y si�
na jego policzkach. Nie wiedzia�, sk�d si� tam wzi�y,
ale czu�, jak sp�ywaj� powoli po sk�rze i zatrzymuj�
si� dopiero w miejscu, w kt�rym ich twarze by�y do siebie
przyci�ni�te. I Severus chyba r�wnie� je poczu�.
Przerwa� subtelne, a jednocze�nie przyprawiaj�ce o zawroty
g�owy penetrowanie wn�trza ust Harry'ego, sk�adaj�c jeszcze
ostatni, ciep�y poca�unek na jego posiniaczonych wargach i
odsun�� si�, spogl�daj�c na niesforne �zy, kt�re
nie chcia�y przesta� p�yn��.</p><p>Harry wstydzi� si� ich. I
tak ju� wystarczaj�co rozklei� si� przy Severusie, a teraz
nie wiedzia� nawet z jakiego powodu. Chocia� mo�liwe, �e to
rozpieraj�ce go od �rodka, promienne uczucie szcz�cia
mog�o mie� z tym co� wsp�lnego.</p><p>Zastanawia� si�, czy nie
odwr�ci� albo nie opu�ci� g�owy, ale wtedy Severus
przysun�� si� jeszcze bli�ej i Harry poczu�
gor�ce wargi na swoim policzku. Wargi, kt�re z�apa�y jedn� z
niesfornych �ez i zamkn�y si� wok� niej w
czu�ym poca�unku.</p><p>Serce Harry'ego, kt�re do tej pory
bi�o niemal w gardle, teraz zatrzyma�o si� z bolesnym
szarpni�ciem.</p><p>Severus oderwa� usta i
z�apa� palcami okulary Harry'ego. Podni�s� je a� na
czo�o, a nast�pnie wysun�� j�zyk, dotykaj�c nim
wy��obionego przez �zy, ko�cz�cego si� na brodzie
�ladu i bardzo powoli przesun�� nim w g�r�, po wilgotnej,
s�onej �cie�ce, zlizuj�c dok�adnie ka�d�
�z�, jak� napotka� na swej drodze. Koniuszkiem j�zyka
musn�� dr��c� na rz�sach kropl� i
przesun�� odrobin� twarz, powtarzaj�c dok�adnie te
same czynno�ci na drugim policzku.</p><p>Harry sta� jak
sparali�owany, niezdolny absolutnie do �adnego gestu. Nigdy,
przenigdy nie my�la�, �e Severus mo�e by�... mo�e
si� zachowywa� tak... nawet nie potrafi� tego nazwa�.</p><p>Severus odsun�� si� i
za�o�y� mu okulary z powrotem, a potem pochyli� si� i
jeszcze raz przycisn�� usta do policzka Harry'ego. Nast�pnie
przeni�s� je na brod� i na ods�oni�t� szyj�.
Harry mia� wra�enie, �e Severus z ka�dym poca�unkiem
staje si� coraz bardziej zach�anny. Harry przymkn��
powieki, rozkoszuj�c si� dotkni�ciem warg m�czyzny,
ale te wargi nagle znikn�y. Otworzy� oczy i zobaczy�...
zobaczy�, jak Severus robi krok w ty� i osuwa si� przed nim na
kolana, przesuwaj�c d�o�mi wzd�u� jego bok�w i
zatrzymuj�c je na pasku spodni.</p><p>O bogowie! Severus... czy Severus...
czy on naprawd�... naprawd� zamierza�... chcia�... nie... o
bogowie... to nie...</p><p>My�li Harry'ego zamieni�y
si� w jeden wielki be�kot, kiedy ujrza� t� mroczn�
sylwetk� na kolanach... przed nim. Kiedy zobaczy� d�ug�
czarn� peleryn� rozci�gni�t� na pod�odze w
kszta�t ogromnej ciemnej plamy... I poczu� si� tak, jakby nagle
dosta� bardzo wysokiej gor�czki, poniewa� d�onie Severusa
b�yskawicznym ruchem zsun�y mu na uda zar�wno spodnie, jak i
slipy i Harry ostatnim tchnieniem �wiadomo�ci zobaczy�, jak jego
twardy, zaczerwieniony na czubku penis prostuje si�
spr�y�cie i ko�ysze przez chwil�. Zagryz�
warg�, czuj�c ch�odny powiew na rozgrzanej g��wce, ale
ju� po chwili ca�y otaczaj�cy go �wiat zawirowa� i
rozp�yn�� si�, poniewa� Severus... poniewa�
Severus owin�� swoje d�ugie paj�cze palce wok� trzonu
i... o bogowie! ...i pochyli� si� jeszcze bardziej, oblizuj�c
wargi, a potem...</p><p>- Aaaaaaach... - Harry poczu�,
jak ten niewiarygodnie gor�cy, mokry j�zyk dotyka g��wki jego
penisa i chcia� tylko zamkn�� oczy i da� si�
porwa� doznaniom, ale nie m�g� tego zrobi�. Chcia� to
widzie�!</p><p>Patrzy�, jak d�ugi
j�zyk leniwie zatacza ko�a wok� g��wki, a p�niej
w�druje dalej, wzd�u� trzonu, wzd�u� cienkich,
pulsuj�cych �y�, pozostawiaj�c za sob� wilgotny
�lad. Patrzy� jak wraca t� sam� �cie�k� i
wybiera inn�, r�wnie wra�liw�, przesuwaj�c si� a�
do samej podstawy i z powrotem. Jak wprawnie �lizga si� po
mi�kkiej sk�rze, napieraj�c w niekt�rych miejscach nieco silniej, a w
innych zaledwie j� muskaj�c, dzi�ki czemu za ka�dym razem,
kiedy Harry pragn�� wi�cej i mocniej, dostawa�
dok�adnie to, czego chcia�. Severus pos�ugiwa� si�
j�zykiem w spos�b, kt�ry jednocze�nie pozostawia� niedosyt i
spe�nia� ka�de pragnienie.</p><p>I Merlinie... to by�o...
wi�cej, wi�cej, wi�cej!</p><p>W umy�le Harry'ego
rozbrzmiewa� tylko ten jednostajny, z�akniony krzyk, a uda, kt�re do
tej pory dr�a�y, teraz zacz�y dygota�. Biodra
podrygiwa�y, ca�kowicie poza jego kontrol�, a on mia� wra�enie,
jakby wszystko w nim si� rozsypywa�o. W l�d�wiach czu�
p�ynny ogie�, a penis pulsowa� tak bardzo, i� obawia�
si�, �e w ka�dej chwili mo�e eksplodowa�. Z
gard�a wyp�ywa� nieustanny potok wibruj�cych,
ochryp�ych j�k�w, kt�re przerodzi�y si� w skamlenie, kiedy
Severus uni�s� jego penisa i wsun�� j�zyk pomi�dzy
j�dra, li��c przestrze� za nimi, a nast�pnie
otuli� je gor�cymi wargami i wch�on�� w swe usta,
zasysaj�c je i potr�caj�c j�zykiem. Harry by� niemal
pewien, �e zaraz zemdleje. Gwa�townym ruchem odchyli�
g�ow�, a oczy uciek�y mu w g��b czaszki.</p><p>- Ooooghhhrrrrrr...! - Z jego ust
wydoby�a si� seria nieartyku�owanych d�wi�k�w,
mieszaj�c si� z nieprzerwanym �wiszczeniem, kt�re
rozbrzmiewa�o mu w uszach. Severus cofn�� si�, kiedy biodra
Harry'ego szarpn�y si� i mocno z�apa� je r�kami,
unieruchamiaj�c je w �elaznym u�cisku i przytwierdzaj�c do
drewnianej powierzchni drzwi, a nast�pnie powr�ci� do przerwanej
czynno�ci, powoli prowadz�c j�zyk wzd�u� trzonu i
zatrzymuj�c go na samym czubku g��wki.</p><p>Harry zdo�a� otworzy�
oczy. Czu� si� tak, jakby w�a�nie zszed� z
wiruj�cej z zawrotn� pr�dko�ci� karuzeli. Oczy
przys�ania�a mu paruj�c mg�a, ale widzia�
wp�przymkni�te powieki Severusa i jego zmarszczone w skupieniu brwi.
Jednak tym, co wprawia�o go w najwi�ksze os�upienie, by�
wyraz twarzy m�czyzny. Jakby Severus czerpa� z tego jeszcze
wi�ksz� przyjemno�� ni� Harry. Ale to wydawa�o
si� wr�cz niemo�liwe, poniewa� to by�o... to
by�o... Nigdy nie s�dzi�, �e mo�na odczuwa�
a� tak� przyjemno��. Teraz ju� wiedzia�, ju�
rozumia�, dlaczego Severus tak uwielbia�, kiedy Harry robi� to
jemu. Teraz ju� wiedzia�... a wi�c to by�o takie uczucie.
Jak uderzenie pioruna. Jak trz�sienie ziemi. Nigdy nie my�la�...
nie mia� poj�cia, �e... �e mo�na umiera� z
przyjemno�ci.</p><p>By�a to jego ostatnia my�l,
poniewa� w tej samej chwili Severus obj�� swoimi cienkimi
wargami sam� g��wk� jego penisa i... uni�s� powieki,
spogl�daj�c w g�r�, prosto na niego, jakby chcia� si�
upewni�, czy Harry patrzy. I Harry patrzy�. Patrzy� w te czarne,
zamglone oczy, patrzy� na proste, ciemne w�osy, na otulone
czerni� ramiona, na le��ce na pod�odze fa�dy
d�ugiej szaty, na g��bok� zmarszczk� pomi�dzy
brwiami i na obejmuj�ce sam czubek jego erekcji mokre wargi. Jednak nic wi�cej
nie zdo�a� zobaczy�, gdy� Severus nag�ym ruchem
poch�on�� jego penisa i Harry zaton�� w gor�cej
wilgoci. Jego oczy zacisn�y si� mocno, g�owa uderzy�a
o drzwi, a d�onie mimowolnie pow�drowa�y do przodu,
wplataj�c si� w mi�kkie kosmyki i chwytaj�c je z
agresywn� zach�anno�ci�. Krzycza�, j�cza� i
skamla�, wydaj�c z siebie kakofoni� nieokre�lonych
d�wi�k�w.</p><p>Wilgo�. Wilgo�. �ar.
G��bia. Otacza�a go wilgo�, gor�ca i wydaj�ca
si� nie mie� ko�ca wilgo�. I zaciskaj�cy si�
mocno pier�cie� ust, przesuwaj�cy si� po jego pulsuj�cej
erekcji w g�r� i w d�. W g�r�. W d�. Zatapiaj�c go w
wilgoci, b�d� te� uwalniaj�c. W g�r�. W d�. I
mi�kki, ch�oszcz�cy j�zyk. Torturuj�cy go
pojedynczymi, szybkimi li�ni�ciami. Czu� pod palcami
poruszaj�c� si� g�ow� Severusa. Do ty�u i do
przodu. Coraz szybciej. Trzyma� go za w�osy i napiera�, kiedy si�
odsuwa�, pragn�c ponownie zatopi� si� w tym
odbieraj�cym zmys�y gor�cym wn�trzu ust.</p><p>Zapomnia�, kim jest, jak
si� nazywa, zapomnia� o ca�ym �wiecie, zanurzony w
ekstazie, w doznaniach niepodobnych do niczego, co zna� do tej pory.
Istnia�a tylko wilgo�. I gor�co. I ciasno owini�te usta. I
j�zyk... Zaszlocha�, kiedy czubek jego erekcji uderzy� w
�liski, niewiarygodnie ciasny tunel. Instynktownie
przyci�gn�� g�ow� Severusa jeszcze bli�ej i napar�
jeszcze mocniej. Tak mocno, �e czubek penisa wcisn�� si� w ten
w�ski tunel i wtedy... wszystko stan�o w ogniu! Doszed� z
tak� si��, jakby w�a�nie prze�ywa� pierwszy
orgazm w �yciu. Jego plecy wygi�y si�, wszystkie
mi�nie cia�a napi�y niczym postronki, a penis
podrygiwa�, wyrzucaj�c z siebie sperm� wprost w gard�o
Severusa, kt�ry coraz mocniej wbija� mu palce w biodra. Jego cia�o
trawi�a gor�czka, powieki piek�y, a w k�cikach oczu
dr�a�y �zy. Czu� si� tak, jakby spada�
g�ow� w d� w otch�a� i by� to najdoskonalszy,
najcudowniejszy lot w jego �yciu.</p><p>W ko�cu z tej jednostajnej,
nieprzerwanej powodzi orgazmu wy�oni�y si� pojedyncze fale,
kt�re raz za razem przelewa�y si� przez cia�o,
wype�niaj�c przyjemnym dr�eniem ka�dy zakamarek, a krzyki
Harry'ego przeobrazi�y si� w pulsuj�ce poj�kiwania.</p><p>- A-a-a-a-a...</p><p>Fale powoli �agodnia�y, a
j�ki s�ab�y, tak samo jak u�cisk Harry'ego na w�osach
Severusa. M�czyzna wykorzysta� t� okazj�, by si�
odsun�� i zaczerpn�� tchu. Erekcja Harry'ego wysun�a
si� z gor�cego wn�trza ust i zderzy�a z ch�odem
panuj�cym na zewn�trz. Gwa�townie uni�s� powieki,
wci�gaj�c powietrze i spojrza� w d�. Severus opiera�
si� r�kami o kolana i dysza� z pochylon� g�ow�,
oblizuj�c zaczerwienione wargi.</p><p>Teraz, kiedy silny u�cisk
r�k nie przytwierdza� ju� Harry'ego do drzwi, a
nadwyr�one orgazmem mi�nie zacz�y
zamienia� si� w rozmi�k�� papk�, Harry
odkry�, �e nie jest w stanie d�u�ej utrzyma� si�
na nogach i �e osuwa si� na pod�og�. Prze�ycie
by�o zbyt silne, a zawroty g�owy doprowadzi�y do tego, �e
pociemnia�o mu przed oczami. Zamkn�� je wi�c, pozwalaj�c
dzia�a� grawitacji, ale wtedy poczu� �api�ce go mocno
ramiona i przyciskaj�ce go z powrotem do drzwi szczup�e cia�o.
Uni�s� powieki, spogl�daj�c prosto w twarz Severusa.
�renice m�czyzny by�y nienaturalnie rozszerzone, policzki
wci�� zarumienione, a on sam wygl�da� tak, jakby by�
na wp� przytomny. Jakby zatraci� si� tak bardzo, �e
zapomnia� o ca�ym �wiecie i nic, absolutnie nic poza Harrym go
teraz nie obchodzi�o.</p><p>Harry uzna�, �e powinien
co� powiedzie�, ale �adne s�owa nie wydawa�y mu
si� teraz odpowiednie. Mia� wra�enie, �e mog�yby
roztrzaska� t� magiczn� atmosfer�. Zdecydowa� si�
wi�c na gest. Pochyli� si� i z�o�y� na ustach
Snape'a czu�y poca�unek. Wargi m�czyzny by�y wilgotne
i gor�ce i smakowa�y... czym� gorzkim i s�onym zarazem.
Serce Harry'ego podskoczy�o nagle, kiedy u�wiadomi� sobie, co to
takiego.</p><p>Oderwa� wargi, czuj�c, jak
p�on� mu policzki. Bo�e, czy on naprawd� przed
chwil�... doszed� w ustach Severusa?</p><p>Zanim jednak zd��y�
przetrawi� t� my�l, Severus wsun�� mu r�ce pod
po�ladki i gwa�townie go uni�s�, podrzucaj�c z tak�
�atwo�ci�, jakby Harry nic nie wa�y�. Pomimo
zaskoczenia, Harry szybko zarzuci� mu r�ce na szyj� i
opl�t� go nogami w pasie, a Severus ruszy� w stron� sypialni,
ani na chwil� nie odrywaj�c spojrzenia od twarzy Harry'ego. Jego oczy
by�y zamglone i p�on�o w nich co�
nieokie�znanego.</p><p>Drzwi by�y lekko uchylone,
wi�c m�czyzna kopn�� je tak mocno, �e
uderzy�y w �cian�, a nast�pnie podszed� do
��ka i u�o�y� na nim Harry'ego. Po�ciel
by�a g�adka i ch�odna i Harry zapad� si� w ni� z
przyjemno�ci�, przymykaj�c na chwil� powieki, ale niemal
natychmiast je uni�s�, czuj�c, �e Severus zdejmuje mu buty, a
zaraz po nich skarpetki. Opar� si� na �okciach i uni�s�
biodra, pozwalaj�c, by Snape zsun�� mu spodnie i slipy.
By�o co� nies�uchanie seksownego w obserwowaniu, jak ten wysoki
m�czyzna pochyla si� nad nim i niecierpliwymi ruchami zdejmuje
z niego kolejne cz�ci garderoby. Podni�s� si� do pozycji
siedz�cej, pozwalaj�c, by Severus zsun�� mu koszul� z
ramion i odrzuci� j� na pod�og�, a nast�pnie ponownie
opad� na plecy, podpieraj�c si� na �okciach i
spogl�daj�c w g�r�.</p><p>Severus wyprostowa� si�. I
cofn�� o krok. Harry zmarszczy� brwi, zastanawiaj�c
si�, co zamierza. I zrozumia� to w momencie, w kt�rym
m�czyzna uni�s� r�ce, kieruj�c je do swoich guzik�w
i... zacz�� je rozpina�.</p><p>Severus w�a�nie... on
w�a�nie... on w�a�nie si� przed nim rozbiera�!
Naprawd� to robi�! Po kolei rozpina� te male�kie, czarne,
l�ni�ce guziczki, ci�gn�ce si� d�ug�
kolumn� wzd�u� obcis�ej, d�ugiej do kolan tuniki i z
ka�dym rozpi�tym guzikiem serce Harry'ego bi�o coraz szybciej.
Spod tuniki wy�oni�a si� czarna koszula. Severus
si�gn�� pod brod� i odpi�� swoj�
d�ug� peleryn�, kt�ra faluj�c lekko opad�a na
pod�og�, a nast�pnie zgrabnym ruchem zsun�� zar�wno
si�gaj�c� do ziemi szat�, jak i obcis��
tunik�. Teraz pozosta� jedynie w czarnej koszuli oraz spodniach i to
wystarczy�o, by Harry nie potrafi� oderwa� od niego wzroku. Ale
to jeszcze nie by� koniec. Harry patrzy� z chor�
fascynacj�, jak Severus unosi r�ce i zaczyna rozpina�
koszul�. Spod ciemnego materia�u wy�oni�a si� blada
sk�ra. Coraz wi�cej sk�ry i oczy Harry'ego w�drowa�y po niej w
g�r� i w d�, zatrzymuj�c si� na ciemnej linii w�osk�w
ci�gn�cych si� od p�pka w d� i gin�cych pod
paskiem spodni. Severus opu�ci� r�ce i pozwoli�, by koszula
powoli zsun�a mu si� po ramionach. Harry nareszcie ujrza�
to, co m�czyzna ukrywa� przed nim przez te wszystkie
miesi�ce...</p><p>Severus nie by� szczup�y.
By� chudy. Harry wyra�nie widzia� zarysowuj�ce si� pod
sk�r� ko�ci, szczeg�lnie na ramionach, oraz lekko wystaj�ce
�ebra. Sk�ra by�a tak blada, jakby nigdy nie wystawiano jej na
dzia�anie promieni s�onecznych, a w przyt�umionym �wietle
zdawa�a si� niemal szara. Ale nie to przyci�ga�o wzrok.
Tym, co niemal natychmiast rzuci�o si� Harry'emu w oczy by�y...
blizny. Ciemne szramy szpec�ce sk�r� w kilku widocznych miejscach.
Jedna z nich zaczyna�a si� na obojczyku, ci�gn�a w
d�, przechodz�c tu� obok ma�ego, ciemnego sutka i
znika�a gdzie� na plecach w okolicach pasa. Inna znajdowa�a si�
na biodrze. Kolejna, kr�tka, ale bardzo g��boka, widnia�a
tu� pod klatk� piersiow�, na �ebrach, nast�pna na
prawym ramieniu i ostatnia, najg��bsza i najwyra�niejsza,
przecina�a lewe przedrami�, dok�adnie w miejscu, w kt�rym
znajdowa� si� Mroczny Znak.</p><p>Mroczny Znak... Harry po raz pierwszy
widzia� go z tak bliska. By� ciemny i odznacza� si�
wyra�nie na tle bladej sk�ry. Czaszka i wype�zaj�cy z jej ust
w��. Symbol zniewolenia. Lojalno�ci. Tajemnicy. Niewielki
fragment sk�ry Severusa, kt�ry nigdy nie b�dzie nale�a� do
Harry'ego. Kt�ry nie nale�a� nawet do Severusa. Skaza. Ale czy to nie
w�a�nie skazy czyni�y go tak... poci�gaj�cym?</p><p>Kiedy koszula opad�a na
pod�og�, Severus pochyli� si� i szybko zdj�� buty
oraz skarpetki. Wyprostowa� si� i si�gn�� do spodni,
rozpinaj�c je kilkoma pospiesznymi ruchami, a nast�pnie zsuwaj�c
powoli z bioder. Oczy Harry'ego robi�y si� coraz wi�ksze, kiedy
spodnie ods�ania�y kolejne fragmenty cia�a m�czyzny,
a gdy wy�oni� si� spod nich twardy, masywny penis, otoczony
k�pk� czarnych w�os�w, Harry poczu� si� tak, jakby
oblano go wrz�tkiem. Zacisn�� pi�ci na g�adkiej
po�cieli i obserwowa� dalej, jak spodnie opadaj� a� do
kostek, a Severus wychodzi z nich i staje przed Harrym nagi i jasny,
emanuj�cy pewno�ci� siebie oraz dzik�, drapie�n�
seksualno�ci�. Harry wiedzia�, �e si� gapi, ale nic
nie m�g� na to poradzi�.</p><p>Severus mia� niewiarygodnie
d�ugie i szczup�e nogi, a na jego prawym udzie widnia�a kolejna
szrama, kt�ra ci�gn�a si� a� do �ydki. Harry
wpatrywa� si� w ni�, w�druj�c wzrokiem od st�p przez
wyra�nie nabrzmia�ego, ukrytego w ciemnej g�stwinie penisa,
przez szczup�e biodra i odcinaj�cy si� na przedramieniu Mroczny
Znak, przez pokryt� bliznami klatk� piersiow�, a� po
otoczon� czarnymi kosmykami, skupion� twarz z g��bok�
zmarszczk� pomi�dzy brwiami i wiedzia�, �e to
najpi�kniejszy widok, jaki kiedykolwiek dane mu by�o
ogl�da�. Wszystko w Severusie, ka�da wystaj�ca
ko��, ka�da blizna, ka�da szrama, nawet Mroczny Znak... to
wszystko wydawa�o mu si� tak pi�kne, tak nieprawdopodobnie
pi�kne, �e zapiera�o dech w piersiach.</p><p>Harry zapragn��
dotkn�� tej sk�ry, poczu� j� pod palcami, poczu�
ka�d� z tych blizn, ale zanim zd��y� wykona�
jakikolwiek ruch, Severus uprzedzi� go. Podszed� do ��ka i
wszed� na nie, przesuwaj�c si� nad Harrym na r�kach i
kolanach. Harry opad� na plecy, spogl�daj�c prosto w
wype�nione po��daniem �renice i pozwoli� si� im
poch�on��, kiedy Severus po�o�y� si� na nim,
a jego wargi odnalaz�y wargi Harry'ego i zamkn�y si� na
nich w �arliwym poca�unku.</p><p>Och, jakie� to by�o inne...
sk�ra przy sk�rze, jego w�asne ciep�o i ch��d Severusa, razem,
przyci�ni�te do siebie, mieszaj�ce si� ze sob�,
ocieraj�ce o siebie, g�adkie, �liskie... Merlinie!</p><p>Harry zach�annie
owin�� ramiona wok� szyi m�czyzny,
przyci�gaj�c go do siebie jeszcze bli�ej. Tak blisko, i�
by� w stanie wyczu� wbijaj�ce mu si� w cia�o
ko�ci. I tward� erekcj� Severusa, kt�ra le�a�a
wci�ni�ta pomi�dzy ich biodra. Penis Harry'ego podrygiwa�,
ocieraj�c si� o twarde w�oski na brzuchu m�czyzny i
to wszystko by�o... by�o...</p><p>J�zyk Severusa
nieust�pliwie penetrowa� wn�trze jego ust, owija� si�
wok� j�zyka, zataczaj�c wilgotne kr�gi, masuj�c go, a
z�by dra�ni�y doln� warg� i Harry czu� coraz wyra�niejsze
napi�cie w podbrzuszu. W pewnym jednak momencie Severus oderwa� usta,
oddychaj�c ci�ko i przygl�daj�c si� Harry'emu z
nienasyconym zachwytem. Uni�s� d�o� i delikatnie
przesun�� palcem po jego policzku.</p><p>- Taki wra�liwy... -
wyszepta� g�osem przepe�nionym zdumieniem i podziwem zarazem. -
Niezwyk�e.</p><p>Po tych s�owach z�o�y�
na ustach Harry'ego kolejny d�ugi, zmys�owy poca�unek,
jednocze�nie g�adz�c go d�oni� po policzku i twarzy,
tak subtelnie, jakby dotyka� skarbu, kt�ry obawia� si�
splami�.</p><p>- Dlaczego wci�� do mnie
wracasz? - wyszepta� mu wprost w usta.</p><p>Harry uni�s� powieki i
spojrza� w t� g��bok�, mroczn� to� oczu,
kt�rej tak wiele ju� razy pozwala� si�
poch�on��...</p><p>- Zawsze b�d� do ciebie
wraca� - odpar� niemal bezg�o�nie, muskaj�c wargami
usta naprzeciw swoich.</p><p>Severus uni�s� okulary Harry'ego
i zawar� swoj� odpowied� w poca�unku z�o�onym na
jego przymkni�tych powiekach.</p><p>- A dlaczego ty nigdy nie pozwalasz
mi odej��? - zapyta� cicho Harry, kiedy Severus
poca�owa� k�cik jego oka.</p><p>Przez moment panowa�a cisza.
Wargi Severusa zatrzyma�y si� kilka milimetr�w nad policzkiem
Harry'ego. A po chwili spomi�dzy nich wydoby� si�
dr��cy szept:</p><p>- To ty nie pozwalasz mi
odej��.</p><p>Zanim Harry zd��y�
zastanowi� si� nad tymi s�owami, Severus zn�w pie�ci�
jego wargi, przeczesuj�c palcami czarne kosmyki i wciskaj�c go w
materac z tak� si��, jakby pragn�� go w siebie
wch�on��. Harry przesuwa� d�o�mi po jego plecach,
czuj�c pod palcami kolejne blizny. Dotyka� i g�adzi�
ch�odn� sk�r� samymi opuszkami palc�w, a wtedy Severus
dr�a� i mrucza� w jego usta i to by�o tak cholernie
przyjemne! �apczywie wyszukiwa� kolejnych miejsc, kt�rych
dotkni�cie skutkowa�o natychmiastow�, �ywsz�
reakcj� m�czyzny, ale kiedy przesun�� d�onie na
boki i musn�� palcami miejsce znajduj�ce si� tu� pod
prawym ramieniem, kilka centymetr�w poni�ej pachy, Severus wyda� z
siebie d�ugi, gard�owy j�k i spi�� si� ca�y,
odrywaj�c wargi od ust Harry'ego i unosz�c si� nieznacznie na
r�kach. W jego oczach szala� ogie�, a na obliczu malowa�o
si� zaskoczenie.</p><p>To by�o...
osza�amiaj�ce odkrycie. Przypomina�o magiczny przycisk. Wystarczy�o
lekko musn��, by Severus zacz�� si� wi�. Harry
zagryz� warg�, pr�buj�c ukry� u�miech. Och,
zapami�ta sobie to miejsce...</p><p>Severus pochyla� si� nad
nim, odzyskuj�c oddech po poca�unku. Jego wargi by�y wilgotne i
zaczerwienione i Harry wiedzia�, �e teraz... nale�� do
niego. Podni�s� si�, podpieraj�c na �okciach i
zatrzyma� twarz kilka centymetr�w przed twarz� Severusa, a
nast�pnie wysun�� j�zyk i uwodzicielsko
przeci�gn�� nim milimetr od warg m�czyzny. Severus
zmarszczy� brwi i b�yskawicznym ruchem z�apa� niesforny
j�zyk Harry�ego, wci�gn�� go do swych ust, przygryz�
lekko z�bami i zacz�� ssa�. Harry j�kn��, a
jego penis szarpn�� si�. Mia� wra�enie, �e zaraz
oszaleje, �e zatonie w ustach Snape'a, �e zostanie przez nie
poch�oni�ty. Brakowa�o mu ju� tchu, ale wtedy
m�czyzna pu�ci� go i Harry �apczywie
wci�gn�� powietrze, opadaj�c na ��ko. Na wargach
Severusa b��ka� si� ten cudowny, z�o�liwy
u�mieszek i Harry ponownie poczu� przyp�yw zachwytu.
Przesun�� r�ce z powrotem na kark m�czyzny i
uni�s� si�, ca�uj�c te wykrzywione wargi, a nast�pnie
brod� i szyj�. Przymkn�� powieki i przycisn��
usta do blizny na obojczyku, czuj�c jej odmienn�, lekko
chropowat� faktur�. Pragn�� ca�owa� Severusa,
pragn�� poca�owa� ka�d� blizn�, ka�dy
zakamarek jego cia�a.</p><p>- Chcia�bym...
wyca�owa� ka�dy centymetr twojej sk�ry - wyszepta�
zachrypni�tym g�osem, przyciskaj�c wargi do bladej sk�ry. -
Da�e� mi... doprowadzi�e� mnie do... to by�o
niesamowite. Niemal zemdla�em. Chc�... chc� ci�
ca�owa�. Pozw�l mi.</p><p>Z ust Severusa wydoby�o si�
nieokre�lone mrukni�cie. Harry nie wiedzia�, czy oznacza
pozwolenie, czy te� nie, ale to nie mia�o dla niego znaczenia. I tak
zamierza� to zrobi�. Musia� to zrobi�.</p><p>Podni�s� si� i
napieraj�c lekko cia�em, zmusi� m�czyzn� do
przetoczenia si� na bok i u�o�enia na plecach, a nast�pnie,
podpieraj�c si� na �okciu, zacz�� odkrywa�
t� niezbadan� krain�, jak� by� Severus Snape.</p><p>Na pocz�tku zaj��
si� ramionami i klatk� piersiow�, podczas gdy Severus
wsun�� mu palce we w�osy, zachowuj�c w ten spos�b pewien zakres
kontroli nad sytuacj�, sugeruj�cy, �e je�eli Harry posunie
si� za daleko, to mo�e zosta� bardzo szybko i niezbyt delikatnie
przywo�any do porz�dku. Ale Harry nie zwraca� na to uwagi, zbyt
poch�oni�ty odkrywaniem cia�a Severusa. Powoli przesuwa�
wargami po bladej sk�rze, centymetr po centymetrze, sk�adaj�c na niej
kr�tkie, soczyste poca�unki, a� dotar� do sutk�w.
Obj�� ciemn� brodawk� ustami i kilka razy tr�ci�
czubkiem j�zyka. Och, Severusowi najwyra�niej si� to
spodoba�o, poniewa� wyda� z siebie g�o�ny pomruk
aprobaty. Harry zacz�� wi�c ca�owa� sk�r�
wok� sutk�w, od czasu do czasu zataczaj�c j�zykiem mokre
kr�gi i za ka�dym razem Snape nagradza� go seri� j�k�w
i pomruk�w. Potem Harry zszed� ni�ej. Zacz��
wyca�owywa� �cie�k� od mostka a� do p�pka i
na boki, pragn�c dotkn�� ustami ka�dego skrawka sk�ry.
Najwi�ksz� uwag� po�wi�ca� bliznom. Szczeg�lnie
tej g��bokiej, znajduj�cej si� tu� pod �ebrami.
By�a g�adka i przypomina�a niewielki rowek i obejmuj�c
j� wargami, Harry mimowolnie zerkn�� w g�r�.</p><p>Severus przygl�da� mu
si� z rozchylonymi ustami. Jego oczy by�y tak czarne, tak
pi�kne... i l�ni�y teraz jakim� niezwyk�ym blaskiem,
kt�ry sprawia�, �e co� w �o��dku Harry'ego
si� przewraca�o. Przymkn�� powieki i powr�ci� do
odkrywania cia�a Severusa. By� ju� przy p�pku i nie
potrafi�c si� powstrzyma�, wysun�� j�zyk i
poliza� ciep�e wn�trze.</p><p>- Ach! - M�czyzna
zadr�a� i poderwa� si� lekko, a mi�snie jego brzucha
napi�y si� i Harry poczu� dzik� rado��,
kiedy zorientowa� si�, �e najwyra�niej odkry� w�a�nie
drugi wra�liwy punkt. Nie m�g� zmarnowa� takiej okazji.
Poliza� jeszcze raz, co wywo�a�o jeszcze
gwa�towniejsz� reakcj�. Wplecione w jego w�osy palce
zacisn�y si� na nich kurczowo, a z ust Severusa wydoby�o
si� udr�czone: - Przesta�...</p><p>Harry u�miechn��
si� w duchu i zszed� ni�ej, ca�uj�c pokryte kr�tkimi,
twardymi w�oskami podbrzusze, a nast�pnie pachwin� i biodra
Severusa. Czu�, jak m�czyzna dr�y coraz bardziej, kiedy
zbli�a� si� do wyrastaj�cego z ciemnej g�stwiny
napr�onego penisa. Merlinie, wygl�da� tak wspaniale. Jak
mo�na by�o mu si� oprze�? Kusi�, zaprasza�, by go
dotkn��, by go skosztowa�. Harry przesun��
g�ow� na bok i poca�owa� podstaw� twardego jak
ska�a trzonu. W nozdrza wdar� mu si� ostry zapach podniecenia.
Wysun�� j�zyk i zacz�� przesuwa� nim po ca�ej
d�ugo�ci nabieg�ego krwi�, pulsuj�cego cz�onka,
ale kiedy dotar� do g��wki i obj�� j� wargami,
pomi�dzy wydobywaj�cymi si� z ust Severusa poj�kiwaniami
us�ysza� zachrypni�te:</p><p>- Wystarczy!</p><p>Harry wypu�ci� z ust
gor�c�, s�on� g��wk� i spojrza� na twarz
m�czyzny. Severus mia� zaci�ni�te powieki i
dysza� ci�ko. Najwyra�niej w stanie, w jakim si�
obecnie znajdowa�, to by�o dla niego zbyt wiele...</p><p>Harry ruszy� wi�c dalej.
Ca�owa� uda, czuj�c, jak dr�� pod jego wargami,
ca�owa� d�ug� blizn�, kolana oraz pokryte
w�oskami �ydki, a� dotar� do st�p. Sk�ra na ich podeszwach
by�a szorstka i twarda, ale Harry wyca�owa� tak�e i
j�. Nale�a�a do Severusa, a wi�c by�a dok�adnie
taka, jaka powinna by�. Idealna.</p><p>Kiedy sko�czy�,
podci�gn�� si� i ponownie po�o�y� obok m�czyzny,
przyciskaj�c wargi do nagiego ramienia i delikatnie napieraj�c.</p><p>- Przesu� si�...
chc�... plecy... - wyszepta� pomi�dzy jednym a drugim
poca�unkiem. Severus rzuci� mu przelotne spojrzenie, po czym
przewr�ci� si� na bok i Harry po raz pierwszy ujrza� jego plecy.
Pokrywa�y je trzy d�ugie blizny, przechodz�ce przez nie na ukos
i krzy�uj�ce si� ze sob�. Delikatnie przesun��
palcem wzd�u� jednej z nich, przecinaj�cej wystaj�c�
�opatk� i si�gaj�cej a� do ko�ci ogonowej, a
nast�pnie pochyli� si� i zacz�� ca�owa� je
wszystkie. Nie wiedzia�, sk�d si� wzi�y, m�g�
si� jedynie domy�la�, ale by�y cz�ci�
Severusa. By�y pi�kne.</p><p>Jego wargi w�drowa�y po
okaleczonej sk�rze, staraj�c si� dotkn�� ka�dego jej
skrawka i kiedy na chwil� oderwa� usta, us�ysza� �wist
wypuszczanego powietrza, tak jakby Severus wstrzymywa� je do tej pory.
Przeni�s� wargi na �agodn� lini� boku i pie�ci�
j� poca�unkami, od biodra, w g�r�, a� do pachy i kiedy
u�wiadomi� sobie, �e w�a�nie znalaz� si� w
tym miejscu, nie m�g� si� powstrzyma�. To by�o niesamowite.
Samym mu�ni�ciem m�c doprowadzi� tego m�czyzn�
do tak gwa�townej reakcji... Musia� zobaczy� to ponownie!
Przesun�� paznokciami po wra�liwym miejscu i z fascynacj� obserwowa�,
jak Severus wygi�� si� i zadr�a�! I Harry
us�ysza� przesi�kni�ty przyjemno�ci�,
wibruj�cy j�k:</p><p>- Aaaaa...</p><p>Och, to by�o cudowne!
Chcia� to us�ysze� jeszcze raz! Ponownie przesun��
paznokciami po sk�rze. Smuk�e cia�o spi�o si�
impulsywnie, jakby porazi� je piorun, a z ust Snape�a wydoby� si�
kolejny g�o�ny j�k i zanim Harry zd��y�
zrobi� to po raz trzeci, zosta� odepchni�ty i przyszpilony do
materaca, a Severus le�a� na nim, wbijaj�c w niego dzikie,
rozgor�czkowane spojrzenie.</p><p>- Jeszcze nie sko�cz... -
zacz�� Harry, ale reszta zdania uton�a w ustach Severusa.</p><p>Och, bo�e! Tak, to by�o
najlepsze! Absolutnie najlepsze! Ten gor�cy, pe�zaj�cy w ustach
j�zyk i subtelne pieszczenie warg. Tr�caj�ce si� nawzajem
nosy. Ma�y i prosty, nale��cy do Harry'ego, oraz du�y,
ostry, przypominaj�cy dzi�b drapie�nego ptaka nos Severusa. Dwa nagie
cia�a, przyci�ni�te do siebie tak mocno, i� wydawa�y
si� niemal stopione ze sob�. I... brz�k spadaj�cych
butelek?</p><p>Harry na u�amek sekundy
otworzy� oczy, �eby zobaczy� co si� dzieje. Severus
b��dzi� r�k� po stoj�cej obok szafce nocnej,
najwyra�niej czego� szukaj�c.</p><p>Och...</p><p>Harry ponownie opu�ci�
powieki, poddaj�c si� poca�unkowi i owijaj�c nogi oraz
r�ce wok� m�czyzny. Wiedzia�, czego Severus
szuka� i sama my�l o tym wystarczy�a, aby jego penis jeszcze
bardziej zainteresowa� si� sytuacj�, chocia� i tak by�
ju� niemo�liwie twardy.</p><p>Harry us�ysza�
d�wi�k odkorkowywanej butelki i po chwili Severus, nie
przerywaj�c poca�unku, uni�s� si� odrobin�,
wsun�� r�k� pomi�dzy ich cia�a i ostro�nie
nawil�y� swoj� erekcj�. Harry, dr��c z
niecierpliwo�ci, podni�s� biodra, jeszcze mocniej owin��
nogi wok� plec�w m�czyzny i... j�kn�� w jego
usta, kiedy poczu�, jak ten wchodzi w niego p�ynnym, ostro�nym
pchni�ciem. Penis Severusa by� tak gor�cy, �e
przypomina� roztopiony �elazny pr�t. Pulsowa� w jego
wn�trzu, przedzieraj�c si� przez ciasny tunel mi�ni,
zatapia� si� w nim, wype�niaj�c go p�ynnym
szcz�ciem. I Harry chcia� wi�cej. Jeszcze wi�cej
Severusa. W sobie.</p><p>Opl�t� w�asnym
j�zykiem penetruj�cy jego usta j�zyk Severusa i zacz��
go ssa�. M�czyzna pochyla� si�... nie,
le�a� na nim, podpieraj�c si� na �okciu i jedn�
r�k� g�adzi� Harry'ego po w�osach, a drug�
wysun�� spomi�dzy nich, zdj�� ze swojej szyi
r�k� Harry'ego, �api�c go za d�o�,
k�ad�c j� na po�cieli i mocno splataj�c ich palce.
Przerwa� na chwil� poca�unek i wyszepta� wprost w
pulsuj�ce wargi Harry'ego:</p><p>- Jeste� tylko m�j. A reszta
niech idzie do diab�a.</p><p>W tym samym momencie wycofa�
si� nieznacznie i zacz�� wchodzi� w niego powolnymi,
g��bokimi pchni�ciami, jakby pragn��
wyd�u�y� te chwile jak najbardziej, rozsmakowa� si� w
nich, przeci�ga� je, torturuj�c ich obu w najprzyjemniejszy
mo�liwy spos�b. Severus j�cza� gard�owo przy ka�dym
pchni�ciu, ci�gn�c z�bami za warg� Harry'ego, podczas
gdy Harry �apczywie nabiera� powietrza, a nast�pnie ponownie zatapia�
si� w ustach Severusa.</p><p>I w�r�d tych wszystkich
poj�kiwa�, pomruk�w, poca�unk�w, pchni�� i
westchnie�, w zamroczonym, upojonym umy�le Harry'ego pojawi�a
si� pewna my�l. �e nigdy wcze�niej on i Severus... nie byli
z��czeni ze sob� tak bardzo jak teraz. Po��czeni
cia�em, ustami, smakiem, zapachem... byli jedno�ci�. Harry
czu� to w ka�dym pchni�ciu, w ka�dej eksplozji
przyjemno�ci wybuchaj�cej w jego l�d�wiach, w ka�dym
mu�ni�ciu j�zyka, w ka�dym oddechu Severusa,
mieszaj�cym si� z jego w�asnym, w ka�dym czu�ym
pog�adzeniu po w�osach, w ka�dym u�cisku d�oni, kiedy
Severus musia� przerywa� na moment, aby och�on��,
poniewa� pragn�� by� w Harrym jak najd�u�ej...
ale ostatecznie nie potrafi� si� ju� powstrzymywa�. I
wchodzi� w niego ponownie, coraz szybciej, zach�anniej, a penis
Harry'ego ociera� si� o w�oski na jego brzuchu i pulsowa�,
tak bardzo pulsowa�... Ka�de uderzenie by�o jak smagni�cie
naelektryzowanym biczem i te gor�ce usta... by�y wsz�dzie,
przygryza�y jego wargi, ssa�y j�zyk, pie�ci�y
policzki, podniebienie, muska�y z�by i smakowa�y zio�ami i
s�odycz�... naga sk�ra ociera�a si� o jego sk�r�, tak
blisko, tak bardzo, bardzo blisko... i czu� szybkie bicie serca, tu�
naprzeciw swojego serca, bi�o coraz szybciej i szybciej i szybciej i...
tak, o bo�e, tak, tak, tak!</p><p>Dwa zduszone j�ki
jednocze�nie wyrwa�y si� z po��czonych ze sob�
ust. Dwa spocone cia�a napi�y si�, przywar�y do
siebie i zakleszczy�y w u�cisku tak silnym, jakby pragn�y
pozosta� tak na zawsze. I dr�a�y. Dr�a�y wtulone w
siebie bardzo d�ugo, dop�ki w napi�tych j�drach nie
pozosta�o ju� nic, co mog�yby sobie podarowa�, a fale
p�omiennego orgazmu nie odp�yn�y, pozostawiaj�c po
sobie spe�nienie oraz cisz�, wype�nion� jedynie dwoma
p�ytkimi oddechami owiewaj�cymi gor�cym powietrzem wargi naprzeciw.</p><p>Harry z trudem otworzy� oczy.
Wszystko wok� wirowa�o z zawrotn� szybko�ci�,
sprawiaj�c, �e mia� problem ze skupieniem wzroku, ale
przepe�nia�o go takie... szcz�cie! Kr��y�o
w �y�ach, pulsowa�o w wyczerpanych mi�niach,
szumia�o w uszach, przep�ywa�o przez uk�ad nerwowy.</p><p>Oczy Severusa r�wnie� si�
otworzy�y. Nadal by�y lekko zamglone, jakby m�czyzna
jeszcze nie do ko�ca doszed� do siebie, ale Harry widzia� w nich
ten sam ciep�y blask, teraz jeszcze silniejszy. Wpatrywa� si� w
ich g��bok�, niesko�czon� czer� i wiedzia�,
�e jeszcze nigdy, przenigdy... nie czu� czego� podobnego.
Czego� tak... niesamowicie... uzale�niaj�cego.
Absorbuj�cego. Pot�nego. Pi�knego.</p><p>- Kocham ci� - wyszepta�
zach�annie. Oczy Severusa rozszerzy�y si� nagle i
pociemnia�y.</p><p>O bo�e, powiedzia� mu to!
Naprawd� to powiedzia�! Nie zamierza�, ale... to by�o
silniejsze. Tak silne, i� niemal pora�aj�ce.</p><p>- Tak bardzo ci� kocham,
Severusie... - Nie potrafi� tego powstrzyma�. S�owa same
wyp�yn�y.</p><p>Z bij�cym szale�czo sercem
wpatrywa� si� w m�czyzn�, czekaj�c na
jak�� reakcj� i wtedy... nie do wiary... zobaczy� na jego
twarzy smutek. Nie m�g� si� myli�. To by�o zbyt
wyra�ne. Zbyt wstrz�saj�ce. Twarz Severusa posmutnia�a.</p><p>Harry nie mia� poj�cia, co
o tym my�le�. Nie spodziewa� si� takiej reakcji...
W�a�ciwie to sam nie wiedzia� czego si� spodziewa�...
ba, tak nagle mu si� to wyrwa�o, �e nie mia� nawet czasu
zastanowi� si� nad prawdopodobn� rekcj�
m�czyzny, ale to... to by�o co najmniej... dziwne.</p><p>Severus przymkn�� powieki i
obliza� usta. Wygl�da�, jakby bardzo szybko pr�bowa�
si� opanowa�. I najwyra�niej mu si� uda�o,
poniewa� kiedy ponownie otworzy� oczy, po smutku nie by�o
ju� �ladu. Uni�s� r�k�, uwalniaj�c ich splecione
d�onie i �agodnie odgarn�� z czo�a Harry'ego
spocon� grzywk�, a Harry nie potrafi� pozby� si�
wra�enia, �e ten gest... �e to co� znaczy�o. Zanim
jednak zd��y� si� nad tym g��biej
zastanowi�, Severus przetoczy� si� na bok i po�o�y�
na plecach.</p><p>Harry wstrzyma� oddech.
Mo�e nie powinien by� tego m�wi�... Mo�e to... by�o za
du�o. Za wcze�nie. Za... cholera!</p><p>Ale nagle poczu� wsuwaj�ce
mu si� pod plecy rami�. Severus obj�� go i
przyci�gn�� do siebie, a Harry z ulg� wypu�ci�
powietrze. M�czyzna zdj�� mu z nosa okulary i od�o�y�
je na nocny stolik. Harry przewr�ci� si� na bok i umo�ci�
na ramieniu Severusa, wtulaj�c twarz w zag��bienie jego szyi i
obejmuj�c go r�k� w pasie. S�ysza� jego oddech i
powoli zwalniaj�cy rytm serca.</p><p>- Dipsas - powiedzia� nagle
Snape, przerywaj�c aksamitn� cisz�. Harry zamruga� i
poderwa� g�ow�, spogl�daj�c na
m�czyzn� z zaskoczeniem.</p><p>- Co?</p><p>- Dipsas. Has�o do moich komnat
- doda� Severus, wpatruj�c si� w sufit. - Aby� zawsze
m�g� przyj��, nawet je�li mnie nie b�dzie. Kiedy�
o nie prosi�e�.</p><p>Usta Harry'ego
rozci�gn�y si� w szerokim u�miechu.</p><p>- Dzi�kuj� -
wyszepta�, nie bardzo wiedz�c, jak wyrazi� to, co
p�on�o teraz w jego sercu. - Ja... to znaczy...
dzi�kuj�.</p><p>- Mo�liwe, �e nie
b�dzie mnie przez kilka najbli�szych dni - kontynuowa�
m�czyzna, wci�� nie spogl�daj�c na Harry'ego. -
Dlatego wola�bym, aby� m�g� tu swobodnie przychodzi�.
Szczeg�lnie wtedy, kiedy odczujesz potrzeb� wybrania si�,
za��my, do Dzia�u Ksi�g Zakazanych.</p><p>Harry zignorowa� t�
uwag�. Dop�ki mia� Severusa, Dzia� Zakazany w og�le go nie
interesowa�.</p><p>- Dlaczego ci� nie b�dzie?
- zapyta�, kre�l�c palcem ko�a na bladym torsie Severusa.</p><p>- Mam kilka spraw do za�atwienia
- odpar� m�czyzna i Harry wyczyta� z tonu jego g�osu,
�e wi�cej z niego nie wyci�gnie.</p><p>- Czyli jednak nie p�jdziemy do
Hogsmeade? - zapyta�. Severus zacisn�� usta, a Harry
zauwa�y�, jak przez twarz m�czyzny przebieg�
cie�, chocia� trwa�o to bardzo kr�tko i znikn�o tak
szybko, jak si� pojawi�o.</p><p>- Prze�o�ymy to na... kiedy
indziej. Nie my�l teraz o tym - odpar� Severus i Harry
us�ysza� w jego s�owach jak�� gorzk� nut�.</p><p>- Wszystko w porz�dku? -
zapyta�, wpatruj�c si� w m�czyzn� z
zaniepokojeniem. Severus odwr�ci� g�ow� i spojrza� na
niego.</p><p>- Znakomicie - odpar�,
chocia� w jego g�osie nadal s�ycha� by�o
jak�� skaz�. - Jestem po prostu zm�czony.</p><p>- Och. - Harry ponownie
u�o�y� g�ow� na ramieniu Severusa. - W takim razie...
mo�emy i�� spa�. Chc� tylko, �eby�
wiedzia�, �e to... �e ja... �e to by�o niesamowite
i... da�e� mi tyle szcz�cia i... to by�
najpi�kniejszy wiecz�r w moim �yciu i... dzi�kuj�. -
Zagryz� warg�. Nie chcia� papla�, ale nie potrafi�
si� powstrzyma�. By� tak szcz�liwy, �e
musia� to z siebie wyrzuci�.</p><p>Severus poruszy� si� i w
odpowiedzi przycisn�� usta do czo�a Harry'ego,
sk�adaj�c na nim niewiarygodnie d�ugi i czu�y
poca�unek. Potem oderwa� si�, przyci�gn�� go do
siebie jeszcze bli�ej i zamkn�� oczy. Harry wtuli� twarz w
jego szyj� i r�wnie� zamkn�� oczy.</p><p>- Dobranoc, Severusie -
wyszepta� cicho. - I... przepraszam, �e wyla�em herbat�.</p><p>Poczu�, jak d�o�
Severusa zaciska si� na jego plecach.</p><p>- Nie szkodzi. Dobranoc.</p><p>Harry westchn�� i jeszcze
mocniej wtuli� si� w m�czyzn�. Sk�ra Severusa
pachnia�a potem oraz mieszank� zi� i czego�
s�odkiego. Cynamonu. S�ysza� nad sob� jego spokojny oddech.
Czu� go ka�d� kom�rk� cia�a, tak blisko, tak bardzo,
bardzo blisko...</p><p>W ko�cu tego dokona�. W
ko�cu zrobi� to, co wydawa�o si� wr�cz
niemo�liwe... Zdoby� serce Severusa.</p><p>To by�a d�uga, �mudna
i wyboista droga. Kilka razy mia� ochot� zawr�ci� i w ostatniej
chwili si� przed tym powstrzymywa�, ale teraz by� wdzi�czny
sam sobie, �e wytrwa�. Nie zmieni�by niczego, �adnej
decyzji, kt�r� podj��, �adnego wyboru, nawet je�eli
pocz�tkowo wydawa�y si� one nieodpowiednie, poniewa�
doprowadzi�y go a� tutaj. Do tej chwili. Najpi�kniejszej chwili
jego �ycia. Chwili, w kt�rej to wszystko, o co walczy�, o czym
�ni� i za czym t�skni�... w ko�cu nale�a�o
do niego! Tylko do niego!</p><p>I nawet kiedy chcia� si�
podda�... nawet gdy wszystkie znaki na niebie i ziemi namawia�y go do
ucieczki... to jednak zawsze w g��bi serca wiedzia�, �e mu
si� uda. Poniewa� widzia� to w ka�dym kolejnym spojrzeniu
Severusa. W ka�dym kolejnym ge�cie. Widzia�, �e nie jest mu
oboj�tny i �e ten mur, kt�rym otoczy� si�
m�czyzna... �e ten mur jest coraz s�abszy.
Pami�ta� te wszystkie uczucia, kt�re Snape mu okazywa�...
by�y zbyt prawdziwe, by mo�na je by�o udawa�.
Pami�ta� te wszystkie drobiazgi, rozmowy, u�miechy, kt�re
utwierdza�y go w przekonaniu, �e jest coraz bli�ej, �e
mo�liwe, i� nast�pny ostry zakr�t b�dzie tym
ostatnim...</p><p>I pomimo �e musia�
znie�� bardzo wiele cios�w, przetrzyma� bardzo wiele upadk�w, to
teraz, z perspektywy czasu wiedzia�, �e by�o warto.
Poniewa� dzisiejszej nocy Severus... odda� mu ca�ego siebie.
Ods�oni� si� przed nim ca�kowicie. Tak jakby wcze�niej
wci�� pr�bowa� walczy�, jakby wci�� co� mu
na to nie pozwala�o, ale kiedy ten mur zosta� w ko�cu
zburzony... to, co by�o po drugiej stronie, to, co na niego
napiera�o, uwi�zione i kontrolowane, to wszystko, czego Severus nigdy
wcze�niej nie chcia� mu da�, przed czym si�
wzbrania�... nareszcie zosta�o uwolnione i run�o w
d� niczym wodospad. I Harry po prostu nie m�g� uwierzy�,
�e jeszcze p� roku temu Severus nie by� go w stanie nawet
obj��. Wydawa�o mu si�, �e od tamtej chwili
min�y ca�e wieki. Ca�e tysi�clecia pomi�dzy
tamtym okrutnym, bezlitosnym Mistrzem Eliksir�w, a... tym czu�ym,
zmys�owym m�czyzn�.</p><p>Oddech Severusa sta� si�
g��bszy, r�wnomierny.</p><p>Harry ostro�nie uni�s�
g�ow�, spogl�daj�c na jego pogr��on� we
�nie twarz.</p><p>Zdoby�em ci�. I ju�
nigdy nie pozwol� ci si� uwolni�.</p><p>U�o�y� g�ow�
z powrotem, zamkn�� oczy i przycisn�� wargi do szyi
Severusa w miejscu, w kt�rym pod sk�r� pulsowa�a krew. Czu� jej
ciep�o. I wiedzia�, �e nale�a�a do niego. �e
teraz wszystko w tym ch�odnym m�czy�nie nale�a�o
do niego.</p><p>Nie myli� si�. To by�
najcudowniejszy dzie� jego �ycia.</p><p>Kiedy odp�ywa� ju� w
krain� snu, w jego g�owie kr��y�a tylko jedna
my�l...</p><p>Zdoby� swoje najwi�ksze
pragnienie. Zdoby� swoje desiderium intimum.</p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>--- rozdzia� 55 ---</strong></p><p><strong>55. The beginning of the end</strong></p><p>Suddenly my eyes are open,</p><p>Everything comes into focus, oh,</p><p>We are all illuminated,</p><p>Lights are shining on our faces,
blinding</p><p>We are, we are, blinding.*</p><p>Harry'ego obudzi� trzask drzwi.
Uni�s� powieki, ale obraz przed jego oczami by� rozmyty. Widzia�
nad sob� jedynie ciemne sklepienie. Odwr�ci� g�ow� na bok i
spojrza� na puste miejsce obok siebie. Miejsce, w kt�rym powinien
znajdowa� si�...</p><p>Severus!</p><p>Gwa�townie uni�s� si�
na �okciach i rozejrza� po pogr��onej w mroku sypialni,
poszukuj�c znajomej, ciemnej sylwetki. Wtedy us�ysza� d�wi�k
odkr�canej wody i cichy chlupot. U�miechn�� si� do
siebie i opad� z powrotem na poduszk�. Przez u�amek sekundy
uderzy�a go przera�aj�ca my�l, �e wszystko mu si�
przy�ni�o. �e to wszystko, co wydarzy�o si� wczoraj,
by�o jedynie... jakim� pi�knym, nierealnym snem, z kt�rego
w�a�nie si� obudzi�.</p><p>To nie by� jednak sen.</p><p>Podci�gn�� si� do
pozycji siedz�cej, opar� o wezg�owie ��ka i
si�gn�� po le��ce na szafce nocnej okulary. Obraz
przed jego oczami wyostrzy� si�. Rozejrza� si� i dostrzeg�
swoje ubranie, wci�� le��ce na pod�odze sypialni.
Szata Severusa znikn�a.</p><p>Nie mia� poj�cia, kt�ra
mog�a by� godzina. Tutaj zawsze panowa� p�mrok.
Ca�kowity brak okien powodowa�, �e nawet w �rodku dnia
wydawa�o si�, �e jest noc. By� mo�e przegapi� �niadanie.
By� mo�e powinien w�a�nie by� na jakiej� nudnej
lekcji. By� mo�e wszyscy go szukaj�... ale w tej chwili
kompletnie go to nie obchodzi�o. Czu� w sercu takie ciep�o,
jakby p�on�� w nim niemo�liwy do st�amszenia, wieczny
ogie�. Mia� wra�enie, jakby wype�nia� go
o�lepiaj�cy blask i wszystko, o czym tylko pomy�la�,
gin�o w jego cieniu, nic nieznacz�ce, nic niewarte. M�g�by
nazwa� to szcz�ciem, gdyby nie to, �e to s�owo nawet
w po�owie nie oddawa�o tego, co w�a�nie czu�.</p><p>Kiedy tylko zamyka� oczy, od
razu przypomina� sobie ka�dy najmniejszy szczeg� z wczorajszej
nocy. Ka�dy pojedynczy poca�unek, ka�d� bruzd� na
ciele Severusa, ka�de mu�ni�ci d�oni. Wszystko by�o
tak wyra�ne, jakby ogl�da� mugolski film. Nie potrafi�
przesta� si� u�miecha�.</p><p>Powr�ci� do rzeczywisto�ci
dopiero wtedy, kiedy szumi�ca woda przesta�a p�yn�� i
w �azience zapad�a cisza. Otworzy� oczy i spojrza� na
drzwi. T�skni� za Severusem. Chcia� go nareszcie zobaczy�.
Mia� wra�enie, �e czas wlecze si� jak gumoch�on.</p><p>W ko�cu je us�ysza�.
Kroki. Jego serce momentalnie przesz�o na szybszy bieg. A kiedy
zobaczy� poruszaj�c� si� klamk�, niemal
wyfrun�o mu z piersi.</p><p>W drzwiach �azienki
stan�� Severus, ubrany w swe czarne szaty, z lekko wilgotnymi
w�osami. Harry poczu� si� tak, jakby ogie� ogrzewaj�cy
serce obj�� teraz ca�e jego cia�o, zalewaj�c go
potokiem rado�ci. Na jego wargi wyp�yn�� promienny
u�miech.</p><p>Och, Severus wygl�da� tak
samo, a jednak tak... inaczej. A mo�e to Harry patrzy� teraz na niego
inaczej? Ani te cienkie wargi, ani g��boka zmarszczka pomi�dzy
brwiami, ani czarne, �widruj�ce oczy - nic si� w nim nie
zmieni�o, a jednak Harry mia� wra�enie, �e zmieni�o
si� wszystko. Jakby do tej pory m�g� ogl�da�
�miertelnie gro�n� besti� jedynie zza grubej szyby, a teraz
m�g� jej dotkn��, nie obawiaj�c si�, �e zostanie
uk�szonym. �e prawdopodobnie jest jedyn� osob� na
�wiecie, kt�ra mo�e podziwia� j� z tak bliska. Kt�rej
uda�o si� j� oswoi�.</p><p>- Dzie� dobry - powiedzia�
rado�nie. Zobaczy�, jak zmarszczka pomi�dzy brwiami Severusa
pog��bia si�, a na twarzy pojawia si� dziwny,
niepasuj�cy do sytuacji wyraz melancholii.</p><p>- �azienka jest ju� wolna -
odpar� cicho. - Jest dosy� wcze�nie. Je�eli si�
pospieszysz, to b�dziemy mieli jeszcze troch� czasu.</p><p>- Och, oczywi�cie -
powiedzia� szybko Harry, zrywaj�c si� z ��ka. Zobaczy�,
jak czarne oczy ze�lizguj� si� po jego nagim ciele, ale wcale go
to nie speszy�o. Wiedzia�, �e Severus lubi na niego
patrze�. Harry specjalnie stan�� ty�em do niego, kiedy
schyli� si�, aby podnie�� z pod�ogi swoje ubrania, i w
ostatniej chwili powstrzyma� wybuch �miechu, gdy odwr�ci�
si� i zobaczy� zanikaj�cy w oczach ogie� i zaciskaj�ce
si� na szacie d�ugie palce.</p><p>- Potter, jeste�...</p><p>- Tak, wiem - przerwa� mu Harry.
- Jestem ma�ym, bezczelnym prowokatorem. - Zmru�one oczy Severusa
powiedzia�y mu wszystko i Harry ponownie w ostatniej chwili
powstrzyma� si� przed wybuchem �miechu. - Zaraz wracam -
powiedzia� weso�o, przechodz�c obok Severusa, na kt�rego twarzy
wci�� utrzymywa� si�, teraz jeszcze bardziej widoczny,
wyraz przygn�bienia. Jednak Harry by� zbyt o�lepiony
rado�ci�, by to dostrzec.</p><p>Chyba jeszcze nigdy nie umy�
si� i nie ubra� tak b�yskawicznie. Jedyne o czym marzy�, to
wr�ci� z powrotem do Severusa. Gdy otworzy� drzwi,
m�czyzna siedzia� na pos�anym ��ku ze splecionymi
d�o�mi i wzrokiem utkwionym w pod�odze, jednak zerwa�
si� b�yskawicznie, kiedy us�ysza�, �e Harry wychodzi z
�azienki.</p><p>Harry zatrzyma� si� w
drzwiach, zaskoczony tak nag�� reakcj�. Przez chwil� po
prostu sta� i wpatrywa� si� w Severusa, kt�ry
przygl�da� mu si� nieodgadnionym, dziwnie ponurym spojrzeniem. W
pomieszczeniu zapad�a kr�puj�ca cisza.</p><p>Och, bo�e, tak bardzo
pragn�� go teraz dotkn��! Poczu� pod palcami, na
sk�rze, na wargach...</p><p>Podszed� do Severusa i
zatrzyma� si� tu� przed nim, po czym powoli podni�s�
r�k� i zacisn�� j� na jego szacie na wysoko�ci
klatki piersiowej. Przymkn�� na chwil� powieki, wyczuwaj�c
pod palcami szorstki materia� i bicie serca. Coraz mocniejsze,
gwa�towniejsze. W panuj�cej wok� ciszy s�ysza�, jak
oddech Severusa przyspiesza. Otworzy� oczy i spojrza� w g�r�, na
oblicze m�czyzny, kt�ry patrzy� teraz na niego w taki spos�b,
jakby pragn�� go pie�ci� samym tylko spojrzeniem. Wargi
Severusa by�y lekko rozchylone i Harry zastanawia� si�, czy mo�e
to zrobi�? Czy mo�e go poca�owa�? Czy naprawd�
mo�e? Wiedzia�, �e te usta nale�� do niego, ale
wci�� nosi� w sobie obaw�, �e mo�e zosta�
odepchni�ty, je�eli spr�buje...</p><p>Wtedy Severus nawil�y�
j�zykiem wyschni�te wargi. Oddycha� coraz szybciej i Harry
mia� niejasne przeczucie, �e to w�a�nie jego
blisko�� tak dzia�a na m�czyzn�.</p><p>Nie waha� si� ju�
d�u�ej. Stan�� na palcach i przycisn�� usta do
cienkich warg, kt�re rozchyli�y si� pod naporem jego j�zyka i
pozwoli�y mu w�lizn�� si� do ciep�ego
wn�trza ust. B�yskawicznie odnalaz� j�zyk Severusa i
opl�t� go w�asnym j�zykiem. By� taki wilgotny, gor�cy,
s�odki... Dok�adnie tak go zapami�ta�. Zanim jednak
zd��y� pomy�le� o czym� jeszcze,
us�ysza� g�o�ny j�k, lecz nie potrafi�
powiedzie�, kt�ry z nich go wyda� i w tej samej chwili wszystko
stan�o w ogniu. Poczu� oplataj�ce go mocno ramiona.
Severus zagarn�� go do siebie, �ciskaj�c go tak mocno,
jakby chcia� si� z nim stopi� i napar� na jego wargi,
niemal je mia�d��c. Wgryza� si� w nie z tak� pasj�,
jakby brakowa�o mu powietrza i m�g� je odnale�� jedynie w
ustach Harry'ego.</p><p>Harry czu� jego d�o� w
swoich w�osach, zaciskaj�c� si� mocno, mo�e nawet zbyt
mocno, ale on sam nie panowa� nad swoim po��daniem,
bole�nie wbijaj�c paznokcie w plecy m�czyzny i pragn�c
wi�cej, jeszcze wi�cej, pragn�c zaton�� w jego ustach.
Zacz�� ociera� si� o szorstk� szat�, czuj�c,
�e jest ju� twardy. I Severus r�wnie�. Ale wtedy Snape
oderwa� wilgotne, zaczerwienione wargi i dysz�c ci�ko,
wyszepta� mu w usta:</p><p>- Nie mamy zbyt wiele czasu.</p><p>Harry uni�s� powieki. Jego
okulary by�y przekrzywione i zaparowane, ale widzia� nad sob� te
b�yszcz�ce, czarne oczy, kt�re wbija�y si� w niego z
czym� nieokre�lonym, niepokoj�cym.</p><p>- Kiedy wr�cisz? Kiedy ci� znowu
zobacz�? - zapyta� cicho Harry, przymykaj�c powieki, gdy wargi
Severusa przycisn�y si� do jego skroni. Nie wyobra�a�
sobie, �e teraz, kiedy w ko�cu zdoby� go ca�ego, znowu
mia�by go straci�. Nawet je�eli mia�o to by� tylko
kilka dni. Wiedzia�, �e dla niego b�d� to tygodnie, je�eli
nie miesi�ce.</p><p>- Nie wiem - odpar� Snape,
zanurzaj�c twarz w jego w�osach i wdychaj�c g��boko
ich zapach. - To mo�e potrwa�.</p><p>- Musisz wyje�d�a�?
Nie mo�esz ze mn� zosta�?</p><p>- To niemo�liwe. - Czy Harry'emu
si� wydawa�o, czy znowu wyczu� t� melancholi�? - Nie
mam wyj�cia. Zreszt� jeszcze nie wiem, kiedy dostan� wezwanie.</p><p>Harry zacisn�� usta.</p><p>Voldemort. Znowu Voldemort! Znowu
wszystko przez niego.</p><p>- Wiesz, �e mo�esz tu
przyj�� w ka�dej chwili? - kontynuowa� Severus,
muskaj�c wargami czo�o Harry'ego. - Kiedy tylko b�dziesz
chcia�. Nawet dzisiaj.</p><p>Czy Severus nie wiedzia�,
�e Harry najch�tniej w og�le by st�d nie wychodzi�?
Planowa� tu sp�dza� ka�d� woln� chwil�.
Je�eli tylko ma na to pozwolenie.</p><p>Harry przytakn��,
odchylaj�c g�ow� i pozwalaj�c, by usta Severusa
znalaz�y si� na jego szyi.</p><p>- Wiem. B�d� za tob�
t�skni�.</p><p>- Wiem - odpar� Severus. -
B�dziesz.</p><p>Harry u�miechn��
si�, pomimo smutku, kt�ry go ogarn��. Nie mia� co
liczy� na takie samo wyznanie, ale pewno�� Severusa go
rozbraja�a.</p><p>- Czy wczoraj... dosta�e�
wszystko to, czego pragn��e�? - zapyta� nagle Snape,
zatrzymuj�c wargi milimetr od sk�ry Harry'ego. Harry mia�
wra�enie, �e m�czyzna wstrzymuje oddech.</p><p>- O tak, nawet wi�cej -
odpowiedzia�, u�miechaj�c si� lekko. - Znacznie wi�cej
ni� kiedykolwiek pragn��em.</p><p>Severus wypu�ci� powietrze
i z�o�y� d�ugi poca�unek na jego �uchwie. A
nast�pnie odsun�� si� i spojrza� na niego z g�ry
nieodgadnionym wzrokiem. Harry mia� wra�enie, �e pr�buje mu
co� tym spojrzeniem przekaza�, ale nie mia� poj�cia, co.</p><p>- Chod�my - powiedzia� w
ko�cu, wypuszczaj�c Harry'ego z u�cisku. - Lepiej,
�eby� wr�ci�, zanim twoi przyjaciele si� obudz�. - Po
tych s�owach wymin�� go i skierowa� si� prosto do
salonu.</p><p>Harry westchn�� z
rezygnacj�. Nie mia� ochoty i��. Wcale. Wola�by tu
zosta�. Nawet na zawsze.</p><p>Odwr�ci� si� i,
pow��cz�c nogami, ruszy� za m�czyzn�. Severus
sta� przy drzwiach do gabinetu ze skrzy�owanymi ramionami i
twarz� ukryt� za kurtyn� w�os�w. Harry zabra� z fotela
kurtk�, w kt�rej mia� i�� do Hogsmeade oraz peleryn�
niewidk�. Podszed� do Severusa i zatrzyma� si� obok niego.</p><p>- No to... do zobaczenia -
wyduka�. Mia� wra�enie, jakby wok� jego serca
zaciska�a si� p�tla. Coraz mocniej.</p><p>Severus nie patrzy� na niego.
Spogl�da� gdzie� w pod�og�, ale po pewnym czasie
uni�s� g�ow� i Harry'ego przeszy� dreszcz na widok jego
oczu. Nie mia� jednak poj�cia, dlaczego. Nie wydawa�y si�
zmienione. Ale tak jakby co� za nimi... sam nie wiedzia�, co.
Porusza�o si�, walczy�o?</p><p>Kiedy m�czyzna nie
odpowiedzia�, Harry odwr�ci� si� w stron� drzwi, ale
zd��y� zrobi� zaledwie krok, kiedy poczu� d�ugie
palce zaciskaj�ce mu si� na nadgarstku. Z zaskoczeniem spojrza�
na Severusa. M�czyzna otwiera� i zamyka� usta, jakby
chcia� co� powiedzie�. Ale najwyra�niej nie by� w
stanie, poniewa� po kilku sekundach zacisn�� je mocno,
obliza� i po prostu przyci�gn�� Harry'ego do siebie,
zamykaj�c jego wargi w �arliwym poca�unku. Harry poczu�,
�e uginaj� si� pod nim kolana. Severus pie�ci� jego
usta, j�zyk i podniebienie, zach�annie, ale nie bole�nie.
Wyg�odniale, ale nie gwa�townie. Jakby chcia� si� w nim
rozsmakowa�, zapami�ta� faktur�, ciep�o i smak jego
ust.</p><p>Harry j�kn��, kiedy
Severus oderwa� wargi i g��boko nabra� powietrza, kt�re
ulecia�o mu z p�uc. Poca�unek zako�czy� si� tak
nagle, jak si� zacz��, i zanim Harry zd��y�
doj�� do siebie, us�ysza� szept Severusa:</p><p>- Odprowadz� ci�.</p><p>Przytakn�� bezwiednie i
pozwoli� si� poprowadzi� przez gabinet, czuj�c mocno
zaciskaj�c� si� na jego r�ce d�o�
m�czyzny.</p><p>Kiedy zatrzymali si� przed
drzwiami, Severus si�gn�� po r�d�k� i
zdj�� zakl�cie blokuj�ce, po czym schowa� j� z
powrotem i odwr�ci� si� do Harry'ego. Przez jaki� czas po prostu
mu si� przygl�da�, przesuwaj�c spojrzenie po jego twarzy.
Po chwili jednak zatrzyma� je na policzku i powoli uni�s�
d�o�, dotykaj�c sk�ry Harry'ego. Pog�adzi� j�
delikatnie i jakby w zamy�leniu.</p><p>- Nie chcia�em ci�
uderzy� - powiedzia� nagle dziwnym, odleg�ym g�osem. - Ale
czasami wszystko wymyka nam si� spod kontroli i nie mamy na to
wp�ywu. To silniejsze od nas.</p><p>Harry rozszerzy� oczy,
s�ysz�c takie s�owa z ust Snape'a.</p><p>- Nie szkodzi - odpowiedzia�
troch� niepewnie. - To niewa�ne. Ju� o tym zapomnia�em.</p><p>Severus u�miechn��
si� s�abo.</p><p>- To dobrze.</p><p>Ch�odne palce znikn�y
i Snape opu�ci� r�k�, a nast�pnie
si�gn�� do klamki i spojrza� na Harry'ego. Harry
zrozumia� sugesti�. Pos�a� mu ciep�y u�miech i
zarzuci� na siebie peleryn�. Severus otworzy� mu drzwi, a Harry,
nie odwracaj�c si� wi�cej, poniewa� ka�de spojrzenie
na Severusa wywo�ywa�o uk�ucie b�lu, wyszed� na korytarz.</p><p>Dopiero kiedy przeszed� kilka
krok�w, us�ysza� ciche trza�ni�cie drzwi. I nagle
poczu� si� bardzo, bardzo samotny.</p><p>***</p><p>- Harry, mo�e wyjdziemy dzisiaj
troch� polata�, tak jak ostatnio?</p><p>- Nie, dzi�ki, nie mam ochoty -
mrukn�� Harry, id�c razem z Ronem wype�nionym uczniami
korytarzem podczas przerwy pomi�dzy Zielarstwem, a Zakl�ciami.</p><p>- To mo�e pograliby�my w
eksploduj�cego durnia wieczorem? Mam zamiar skopa� ci tym razem
ty�ek.</p><p>- Nie, dzi�ki, mo�e innym
razem - odpar� Harry, skr�caj�c w boczny korytarz razem z
kilkorgiem pozosta�ych Gryfon�w.</p><p>Ron zwiesi� g�ow� i,
szuraj�c nogami, szed� za nim dalej bez s�owa.</p><p>Harry by� zirytowany jego
namowami i wcale nie by�o mu przykro, �e go rozczarowa�. Nie
mia� ochoty nic dzisiaj robi�. Planowa� sp�dzi�
wiecz�r w dormitorium, przywo�uj�c wspomnienia z poprzedniej nocy i
masturbuj�c si�.</p><p>Przez ca�y dzie�
balansowa� na granicy histerycznej rado�ci i przygn�bienia. Z
szerokim u�miechem na twarzy i zamroczonym spojrzeniem przesadza�
gron�wki j�cz�ce, kt�re swoim zawodzeniem niemal ka�dego
doprowadza�y do bia�ej gor�czki. Z rozmarzonym wyrazem twarzy
s�ucha� traktatu o wielkiej bitwie pomi�dzy goblinami, a
olbrzymami na wzg�rzach Cotswold w 1823 roku. Nawet Hermiona wyj�tkowo nie
robi�a mu uwag, jedynie przygl�da�a mu si� uwa�nie co
jaki� czas. Podczas obiadu jednak nie tkn�� ani k�sa,
siedz�c ze spuszczon� g�ow� i co chwil� zerkaj�c
na st� nauczycielski. Severusa nie by�o dzisiaj na �adnym
posi�ku, pomimo i� nadal przebywa� w zamku - Harry wiedzia�
to, poniewa� przez ca�y dzie� nosi� przy sobie map�
Huncwot�w i sprawdza�, czy Severus ju� wyjecha�.</p><p>- Harry! Harry!</p><p>Harry zatrzyma� si� i
rozejrza� po korytarzu. Pomi�dzy uczniami dostrzeg� blond
czupryn� Luny, jednak wydawa�o si�, �e wszyscy omijaj�
j� szerokim �ukiem. Dopiero kiedy podesz�a bli�ej,
okaza�o si�, dlaczego. Na g�owie mia�a czapk� z
wymachuj�c� pi�ci� r�k�, kt�r� Harry
podarowa� jej na Gwiazdk�. Ron wytrzeszczy� oczy, kiedy j�
zobaczy�, a Harry stwierdzi�, �e to chyba jednak nie by�
najbardziej trafiony prezent.</p><p>- Cze�� -
u�miechn�a si� nieprzytomnie, zatrzymuj�c si�
przed nimi i zerkaj�c w g�r�, na pokazuj�c�
w�a�nie �rodkowy palec r�k�, na kt�r� Ron
gapi� si� z otwartymi ustami. - Och, wiem, nie powinnam nosi�
jej na lekcjach, ale by�a taka samotna w dormitorium, �e nie
mog�am jej tam znowu zostawi�. By�oby jej przykro.</p><p>R�ka w odpowiedzi zamachn�a
si� i spr�bowa�a z�apa� j� za nos, ale Luna
odgoni�a j�.</p><p>- Nie przeszkadzaj mi teraz -
powiedzia�a do r�ki, po czym zwr�ci�a si� do Rona i
Harry'ego. - Lubi si� przekomarza�.</p><p>Ron prze�kn��
�lin�, widz�c jak zaci�ni�ta pi��
kre�li w powietrzu kr�gi, przygotowuj�c si� do ciosu.</p><p>- Nie nazwa�bym tego
przekomarzaniem si�.</p><p>- Och, ona nic mi nie zrobi. Za to
wam mo�e, wi�c lepiej nie podchod�cie zbyt blisko.</p><p>Ron odskoczy� jak oparzony, ale
Harry pozosta� na miejscu.</p><p>- Chcia�a� ze mn�
porozmawia�?</p><p>- Och, tak. Tonks kaza�a mi
zapyta�, czy mo�esz przyj�� do niej troch�
wcze�niej, ni� si� umawiali�cie.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. Lekcje z Tonks! Kompletnie o tym zapomnia�!</p><p>- Eee...</p><p>Kurcz�. Akurat teraz mia�
najmniej ochoty na dodatkowe zaj�cia.</p><p>- Przeka� jej, �e nie
mog� dzisiaj przyj��. Mam... co� mi wypad�o.</p><p>Luna zmarszczy�a brwi i
przechyli�a lekko g�ow�, przygl�daj�c mu si�
uwa�nie.</p><p>- Nie martw si�. To nie wstyd,
�e zapomnia�e�. Zawsze, kiedy jest si�
szcz�liwym, zapomina si� o ca�ym �wiecie.</p><p>Harry poczu�, �e na
policzki wyp�ywa mu lekki rumieniec.</p><p>Cholera, jak ona to
zauwa�y�a? Chyba nie mia� tego wypisanego na twarzy?</p><p>- Pewnie na twoim miejscu te�
bym zapomnia�a - u�miechn�a si� do niego
przyja�nie i odwr�ci�a. - W takim razie do zobaczenia, Harry. - Po
tych s�owach ruszy�a w drug� stron�. R�ka na jej
g�owie odwr�ci�a si� do nich i pokaza�a im �rodkowy
palec.</p><p>- O czym ona m�wi�a? -
zapyta� Ron, podchodz�c do Harry'ego.</p><p>- Ee...</p><p>- Co to za spotkanie z Tonks?</p><p>- Ach, to. To... nic. Po prostu
poprosi�em Tonks o dodatkowe lekcje z Obrony.</p><p>Ron spojrza� na niego z
zaskoczeniem.</p><p>- Po co? Przecie� jeste�
najlepszy w klasie. Ba, podejrzewam, �e nawet najlepszy w ca�ej
szkole. Chyba nie zamieniasz si� w Hermion�?</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- Nie, po prostu stwierdzi�em,
�e chcia�bym nauczy� si� jeszcze kilku zakl��.
Tak na wszelki wypadek.</p><p>- Przecie� o Obronie wiesz
wszystko.</p><p>- Niewystarczaj�co.</p><p>Ron wzruszy� ramionami.</p><p>- Dobra, r�b co chcesz. - Po tych
s�owach ruszy� przed siebie, nie czekaj�c na Harry'ego. -
Je�eli przyjdzie ci ochota sp�dzi� troch� czasu ze swoim
przyjacielem, to mnie zawiadom. - Rzuci� jeszcze przez rami�.</p><p>Harry westchn��. Dlaczego
Ron nie rozumia�, �e... �e co? �e wola� siedzie�
sam w dormitorium i my�le� o Snapie ni� gra� w jakie�
idiotyczne gry albo fruwa� bez celu w �nie�ycy?</p><p>Na lito�� Merlina,
przecie� wczoraj Severus go poca�owa�, obci�gn��
mu, rozebra� si� przed nim, kocha� si� z nim, Harry
wyzna� mu mi�o��! A dzisiaj... mia�by gra� z
Ronem w eksploduj�cego durnia? To wydawa�o mu si� absurdalne.</p><p>Prawda jest taka, �e lubi�
gra� z Ronem i lubi�, ba, kocha� Quidditch. Ale w �wietle
tego, co prze�y� i co otrzyma�, wszystko, co zawsze lubi�,
wydawa�o mu si� teraz ca�kowicie... bez znaczenia.</p><p>Priorytety.</p><p>***</p><p>Po zaj�ciach Harry szybko
umkn�� Ronowi i pop�dzi� do dormitorium. Mia� pewien
plan i musia� si� pospieszy�, je�eli chcia� go
zrealizowa�.</p><p>Siedz�c na ��ku,
otworzy� d�onie i spojrza� na trzymane w r�kach ma�e,
czerwone pude�ko. Prezent, kt�ry przygotowa� dla Severusa na
Walentynki, a kt�rego do tej pory nie mia� okazji mu wr�czy�.</p><p>Waha� si�. Wiedzia�,
�e Severus jeszcze nie wyjecha� i �e wci��
przebywa� w zamku. Nie mia� poj�cia, jak d�ugo mo�e go
nie by�. A chcia�by... chcia�by mu to da�, jeszcze zanim
wyjedzie. �eby... �eby wiedzia�...</p><p>P�jdzie tylko na chwilk�.
Zostawi pude�ko i szybko wyjdzie. Przecie� Severus powiedzia�,
�e mo�e przychodzi�, kiedy tylko chce. Po�egnali si�
ju�. Podejrzewa�, �e gdyby znowu go zobaczy�, to ponownie
prze�ywa�by to samo, co rano, a kompletnie nie mia� na to
ochoty. Po prostu... zrobi mu niespodziank� przed wyjazdem. Tak,
w�a�nie tak!</p><p>Zerwa� si� z
��ka i wyci�gn�� spod poduszki Map� Huncwot�w.
Tak jak si� spodziewa�, Severus nadal przebywa� w gabinecie
Dumbledore'a, do kt�rego wszed� jakie� pi�tna�cie minut
temu. Ostatnio, z tego co pami�ta� Harry, sp�dzi� tam
prawie godzin�, a to oznacza�o, �e ma dostatecznie du�o
czasu. Szczeg�lnie �e, jak zauwa�y�, Severus mia� dzisiaj
tyle zaj��, �e przez ca�y dzie� nie zajrza� do
swoich komnat nawet na chwil�.</p><p>Harry wcisn�� do kieszeni
peleryn� niewidk�, do drugiej wsadzi� pude�ko, zbieg�
po schodach i pospiesznie ruszy� przez Pok�j Wsp�lny. Hermiona, kt�ra
razem z Ronem siedzia�a przy jednym ze stolik�w w k�cie pomieszczenia
i uczy�a si�, podnios�a g�ow�, a widz�c go,
odrzuci�a pi�ro i zerwa�a si� na r�wne nogi:</p><p>- Harry? My�la�am, �e
jeste� w Pokoju �ycze�. Musz� z tob� porozm...</p><p>- Nie teraz - rzuci� jej Harry,
dopadaj�c do dziury w �cianie. - Zaraz wr�c�. - Po tych
s�owach przeszed� przez dziur�, rozejrza� si� po
korytarzu i zarzuci� na siebie peleryn�. Zbiega� po kolejnych
pi�trach z rosn�cym w sercu podekscytowaniem. Wyobra�a�
sobie min� Severusa, kiedy znajdzie pude�ko. Ale kompletnie nie
potrafi� sobie wyobrazi� jego reakcji, kiedy przeczyta to, co mu
napisa�. Mia� tylko nadziej�, �e mu si� spodoba.
Chocia� odrobin�.</p><p>W lochach by�o ch�odno.
Tutaj zawsze by�o ch�odno, ale zim� temperatura potrafi�a
spa�� tak nisko, �e przy oddychaniu tworzy�a si� para.
Ale na szcz�cie tylko na korytarzach. W klasach i komnatach Snape'a
by�o przyjemnie. Harry zatrzyma� si� przed drzwiami gabinetu
Mistrza Eliksir�w i z bij�cym mocno sercem wyszepta� has�o:</p><p>- Dipsas.</p><p>Ci�kie wrota
poruszy�y si� i powoli otworzy�y. W pomieszczeniu panowa�
p�mrok. Jedyne �wiat�o rzuca� stoj�cy na biurku
kandelabr. Harry cicho zamkn�� za sob� drzwi i podszed� do
drzwi prowadz�cych do komnat.</p><p>Zastanawia� si�, czy tutaj
te� musi wym�wi� has�o, ale na wszelki wypadek wola� je
wypowiedzie�.</p><p>- Dipsas.</p><p>Drzwi zaskrzypia�y i
stan�y przed nim otworem. Harry u�miechn�� si� i
wszed� do �rodka. Poczu� na sk�rze ch�odny powiew, co
by�o dziwne, poniewa� nie by�o tu �adnych okien, przez
kt�re m�g�by wpa�� wiatr.</p><p>Salon by� lepiej o�wietlony
ni� gabinet. Pomimo tego, i� kominek by� wygaszony, na
�cianach p�on�o w uchwytach kilka �wiec. Harry
rozejrza� si� po pomieszczeniu. Wszystko tutaj zna�, ale zawsze
widywa� jedynie z daleka. Zastanawia� si�, gdzie najlepiej
by�oby zostawi� pude�ko, �eby Severus je na pewno
dostrzeg� i znalaz�. Podszed� do jednej z p�ek, na kt�rej
opr�cz ksi��ek znajdowa�o si� r�wnie� kilka dziwnie
wygl�daj�cych przedmiot�w i podstawka na pi�ra. Przyjrza�
si� dok�adnie pi�rom, ale nie by�o w�r�d nich tego, kt�re
podarowa� Severusowi na urodziny. Zastanawia� si�, gdzie
m�czyzna trzyma jego prezent. I gdzie trzyma figurk�?
Prawd� powiedziawszy, nigdy jej nigdzie nie widzia�.</p><p>Odwr�ci� si� i ponownie
rozejrza� po komacie. Zawsze by�o tu tak cicho. Zupe�nie inaczej
ni� w wie�y Gryffindoru. Tam zawsze by� harmider, nawet w
dormitorium s�ysza� g�osy dochodz�ce z Pokoju Wsp�lnego. Po
tylu latach sp�dzonych w samotno�ci lubi� towarzystwo innych,
ale czasami potrzebowa� ciszy. A tutaj zawsze m�g� j�
znale��.</p><p>Stolik. Mo�e po prostu
po�o�y pude�ko na stoliku? Ruszy� w kierunku
po�yskuj�cego w chybotliwym �wietle �wiec blatu, jednak
zanim do niego dotar�, jego uwag� przyci�gn��
nik�y, zielony blask. Harry zatrzyma� si� i odwr�ci�,
poszukuj�c jego �r�d�a. Cofn�� si� o krok i
zobaczy�. Niewielk� szpar� pomi�dzy p�kami.
Szpar� prowadz�c� do sekretnego laboratorium Severusa.</p><p>Severus musia� si�
�pieszy�, skoro zostawi� niedomkni�te drzwi...</p><p>Harry wiele razy zastanawia�
si� nad tym, co te� za eliksir warzy� Severus i co jeszcze
robi� w tym laboratorium. Powoli, ostro�nie podszed� do szpary i
zajrza� przez ni�. Zobaczy� p�on�c� na zielono
�wiec� i kawa�ek czarnego kocio�ka.</p><p>Nie.</p><p>Nie wejdzie tam. Severus mu
zaufa�, podaj�c mu has�o do swoich komnat. Nie mo�e tak po
prostu...</p><p>Ponownie zerkn�� przez
szpar�. Ogie� pod kocio�kiem by� wygaszony. A to
oznacza�o, �e Severus sko�czy� sw�j tajemniczy eliksir.
Przesun�� si� odrobin� i obok kocio�ka dostrzeg�
fiolk�. I wtedy co� w jego umy�le zaskoczy�o.</p><p>To by� ten eliksir! Ten eliksir,
kt�ry Severus wla� mu do herbaty!</p><p>Niewiele my�l�c, wsadzi�
d�onie pomi�dzy szpar� i otworzy� przej�cie na tyle,
aby m�g� si� przez nie prze�lizn��.</p><p>Powoli podszed� do sto�u,
wbijaj�c spojrzenie w po�yskuj�c� zielonkawo
buteleczk� i czuj�c bij�ce coraz mocniej serce.</p><p>Dlaczego? Dlaczego Severus da�
mu do wypicia eliksir, kt�ry tak d�ugo przygotowywa�? To by�o...
intryguj�ce. Co to by� za eliksir? Co powodowa�? Dlaczego bez
niego Harry nie m�g� p�j�� do Hogsmeade?</p><p>W jego g�owie
k��bi�y si� dziesi�tki pyta�. Sta� i
przygl�da� si� buteleczce, jakby samym wzrokiem pr�bowa�
zmusi� j� do wyjawienia swoich tajemnic.</p><p>Ksi�ga. Pami�ta�,
�e gdzie� tu by�a ksi�ga, z kt�rej korzysta� Severus,
podczas przygotowywania mikstury. Mo�e w niej znajdzie odpowiedzi.
Odwr�ci� si� i rozejrza� po niewielkim pomieszczeniu w poszukiwaniu
oprawionego w sk�r� tomiszcza, ale wtedy jego wzrok
przyci�gn�� z�ocisty blask wydobywaj�cy si� ze
stoj�cej pod �cian� my�lodsiewni. Z�ote wst�gi
my�li kot�owa�y si� i wypi�trza�y, tak jakby
mia�y zaraz wykipie�, a po�r�d nich Harry dostrzeg�...</p><p>Zaintrygowany, podszed� o krok
bli�ej.</p><p>Tak, nie myli� si�.
Widzia� siebie. Swoj� u�miechni�t� twarz.
Przekrzywione okulary. Blizn� w kszta�cie b�yskawicy na czole.
Ale po chwili jego twarz znikn�a, a z k��bowiska my�li
wynurzy�a si�... jaszczurza twarz Voldemorta.</p><p>Harry zmarszczy� brwi i
podszed� jeszcze bli�ej.</p><p>Voldemort �mia� si�.
Harry widzia� rz�d jego ostrych, ��tych z�b�w. Po
chwili jednak Voldemort rozp�yn�� si�, a na jego miejscu
pojawi�a si�... zielona fiolka.</p><p>Harry zatrzyma� si� przed
my�lodsiewni�. Czu� w sobie niewyt�umaczalny strach.
Co� by�o nie w porz�dku i wyczuwa� to wszystkimi
zmys�ami, kt�re krzycza�y teraz do niego, pr�buj�c zwr�ci�
na siebie uwag�. Ponownie zobaczy� swoj� twarz, �miech
Voldemorta, zielon� fiolk�.</p><p>Co to wszystko znaczy�o? Co
Voldemort mia� wsp�lnego z tym eliksirem? I z Harrym?</p><p>Prze�kn��
ci�ko �lin�. Jego sk�ra pokry�a si�
g�si� sk�rk�, a serce wali�o jeszcze mocniej, jakby
kto� uderza� go w pier� m�otem. Dopiero po chwili
zorientowa� si�, �e mocno zagryza warg�. Zdecydowanie zbyt
mocno.</p><p>Musia� wiedzie�.
Musia� si� tego dowiedzie�!</p><p>�cisn�� mocniej
trzymane w d�oni pude�ko, wstrzyma� oddech i pochyli�
si�, kieruj�c twarz ku z�ocistej powierzchni.</p><p>Musia� zobaczy�, o co w tym
wszystkim chodzi.</p><p>Poczu� ch��d, kiedy jego
sk�ra zanurzy�a si� w po�yskuj�cych wst�gach. Obraz
przed oczami zawirowa� i rozmy� si�. A gdy tylko si�
wyostrzy�, Harry zrozumia�, �e cofn�� si� do tego
momentu, w kt�rym wszystko si� zacz�o.</p><p>I... zobaczy�.</p><p><strong>--- rozdzia� 56 ---</strong></p><p><strong>56. Open up your eyes</strong></p><p>Open up your eyes</p><p>Save yourself from fading away now</p><p>Open up your eyes, don't sacrifice</p><p>It's truly the heart of everything*</p><p>Cz�� 1</p><p>Obraz wyostrzy� si� i Harry
znalaz� si� nagle w klasie Eliksir�w. Zobaczy� siebie,
stoj�cego na �rodku sali z zamroczonym spojrzeniem i pust�
twarz�, na kt�r� powoli wyp�ywa� wyraz oszo�omienia i
zachwytu. Wszyscy uczniowie wpatrywali si� w niego z zaciekawieniem. Za
biurkiem znajduj�cym si� po drugiej stronie klasy siedzia�
Snape, kt�ry w tej samej chwili podni�s� si� z miejsca, nie
odrywaj�c spojrzenia od Harry'ego.</p><p>Och, zaraz si� przekonamy, czego
ten arogancki dzieciak pragnie... Podejrzewam, �e to b�dzie
spektakularne widowisko...</p><p>G�os Severusa odbi�
si� echem w klasie, ale m�czyzna mia� zaci�ni�te
usta i na pewno nie m�g� wypowiedzie� tego g�o�no. A
wi�c prawdopodobnie... prawdopodobnie to by�y jego my�li!</p><p>Od strony sto�u �lizgon�w
dobieg�o parskni�cie, a zaraz potem rozbawiony chichot.</p><p>- Cisza! - warkn�� Snape,
piorunuj�c wzrokiem Pansy oraz inn� �lizgonk�, siedz�c�
obok niej w �awce. - Ma by� absolutna cisza.</p><p>Wyraz twarzy Harry'ego powoli
si� zmieni�. Wygl�da� jak zahipnotyzowany. Szeroko
otwartymi z zachwytu oczami wpatrywa� si� w stoj�cego po drugiej
stronie klasy Mistrza Eliksir�w. Jego wzrok �lizga� si� po
d�ugim, os�oni�tym czarn� szat� ciele z tak
niepoj�tym podziwem, jakby widzia� go po raz pierwszy w �yciu.
Jakby dopiero teraz ujrza� co�, co wcze�niej by�o przed nim
ukryte.</p><p>Dlaczego Potter skupi�
swoj� uwag� na mnie? I dlaczego tak mi si� przygl�da? Chyba
nie...</p><p>Po twarzy Gryfona zacz�y
sp�ywa� �zy. W jego spodniach pojawi�o si� wiele
m�wi�ce wybrzuszenie. Kto� bardzo g�o�no nabra�
powietrza, a Hermiona zas�oni�a usta d�oni�.</p><p>Harry ruszy� z miejsca.
Zaczepi� szat� o �awk�, prawie si� przewracaj�c,
potkn�� si� o le��c� na pod�odze torb�,
ponownie w ostatniej chwili unikaj�c kontaktu z pod�og�. W og�le
nie patrzy�, gdzie idzie, jego wzrok by� utkwiony tylko i
wy��cznie w Snapie, kt�ry przygl�da� mu si� z coraz
wi�kszym niedowierzaniem.</p><p>To chyba jaki� �art...</p><p>W klasie panowa�a absolutna
cisza, kiedy Harry, potykaj�c si�, przedziera� si� w
stron� biurka, przy kt�rym znajdowa� si� nauczyciel. W
ko�cu do niego dotar�. Uderzy� biodrami o blat biurka, chc�c
i�� dalej, ale ci�ki mebel nie pozwala� mu na to. Na
jego twarzy pojawi�a si� prawdziwa rozpacz. Snape cofn��
si� o krok.</p><p>To niemo�liwe...</p><p>- Severusie... - wyj�cza�
Harry, pochylaj�c si� nad biurkiem i wyci�gaj�c
r�k� w stron� m�czyzny.</p><p>O cholera!</p><p>Harry napiera� na
�awk�, szamocz�c si� i za wszelk� cen�
pr�buj�c dosi�gn�� obiektu swojego w�a�nie
u�wiadomionego pragnienia. Na jego twarzy widnia�a rozpacz i
determinacja.</p><p>- Masz najpi�kniejsze i
najbardziej podniecaj�ce oczy na �wiecie... - wymrucza�
rozmarzonym, przesi�kni�tym po��daniem g�osem. - Chcia�bym
zaton�� w nich, kiedy b�dziesz mnie bra�... We�
mnie... Severusie...!</p><p>Wizja rozmaza�a si� i
wszystko wok� zacz�o wirowa�. Harry us�ysza�
my�li Snape'a:</p><p>Jak to mo�liwe, �e eliksir
wskaza� mnie? To nie powinno si� wydarzy�. Jak to mo�liwe,
�e to w�a�nie ja jestem pragnieniem Pottera? Czy ten
ch�opak ju� do reszty postrada� rozum?</p><p>Kolejne zawirowanie.</p><p>Jeszcze z nim nie
sko�czy�em. Dopiero teraz zrobi si� naprawd� ciekawie...</p><p>B�dzie to negowa�,
b�dzie zaprzecza�, ale w ko�cu si� z�amie... Nie
m�cz si�, Potter. Nie walcz z tym. I tak nie wygrasz. B�dziesz
musia� si� z tym pogodzi�...</p><p>Ju� nied�ugo Potter nie
b�dzie sobie potrafi� poradzi� z tym pragnieniem. Ju�
nied�ugo sam zacznie za mn� chodzi�, zacznie mnie prosi�,
b�aga�... o wszystko. I wtedy dopiero b�d� triumfowa�.
Z przyjemno�ci� popatrz�, jak Potter b�dzie si�
upokarza� na moich oczach.</p><p>To tylko kwestia czasu, kiedy Czarny
Pan si� o tym dowie. Zastanawia mnie, w jaki spos�b zechce to
wykorzysta�.</p><p>Obraz ponownie si�
wyostrzy� i Harry znalaz� si� na spotkaniu
�miercio�erc�w.</p><p>- Ciesz� si�, �e
mog�em przekaza� ci tak interesuj�c� wiadomo��,
m�j Panie - powiedzia� siedz�cy przy stole Snape. Jego g�os
by� cichy i beznami�tny.</p><p>- Jak zwykle mnie nie
zawiod�e� - odpar� Voldemort. - To, co powiedzia�e�,
bardzo nam pomo�e. My�l�, �e b�dziemy mogli to
wykorzysta�. - U�miech Czarnego Pana by� jadowicie upiorny. -
Sp�jrz na mnie, Severusie.</p><p>Nagle przestrze�
wype�ni� g�os Voldemorta:</p><p>Z pewno�ci�
s�ysza�e� o eliksirze Admorsusexcetra. Pozwala wyssa� razem
z krwi� ca�� moc tego, kto go wypije. Kiedy zdob�d�
moc Pottera, b�d� niezwyci�ony i jednocze�nie
pozb�d� si� ch�opaka raz na zawsze. Przygotujesz dla mnie
ten eliksir, Severusie. I uwiedziesz Pottera. Zbli�ysz si� do niego,
b�dziesz go przy sobie trzyma� i doprowadzisz do tego, �e zaufa
ci na tyle, �e sam z w�asnej woli wypije ten eliksir. Poniewa�
doskonale wiesz, �e zadzia�a tylko w�wczas, je�eli ofiara
przyjmie go �wiadomie i ch�tnie, bez przymusu i bez
w�tpliwo�ci. Daj� ci tyle czasu, ile potrzebujesz.
Dopilnuj�, by nikt ci nie przeszkadza�. Masz woln�
r�k�, mo�esz robi� z ch�opakiem, co tylko zapragniesz,
ale b�dziesz mi zdawa� relacje z post�p�w. A kiedy
sko�czysz eliksir i przyprowadzisz do mnie Pottera... wynagrodz�
ci� po wsze czasy.</p><p>G�os Voldemorta ucich�.
Snape spojrza� na swego Pana i u�miechn�� si� mrocznie
i nieprzyjemnie.</p><p>- Wiesz, co masz robi� -
powiedzia� Voldemort.</p><p>- Oczywi�cie - odpar�
Mistrz Eliksir�w.</p><p>Obraz ponownie zawirowa� i
zatrzyma� si� na komnatach Snape'a. M�czyzna chodzi�
w t� i z powrotem przed kominkiem. Na jego twarzy widnia�
przera�aj�cy u�miech, w oczach szala�a burza.</p><p>Nareszcie! Nareszcie nadesz�a
moja szansa!</p><p>B�yskawicznym ruchem
podwin�� r�kaw i z nienawi�ci� spojrza� na
widniej�cy na przedramieniu Mroczny Znak. Znak, kt�ry przecina�a
g��boka bruzda jak po skaleczeniu no�em, jakby kto�
chcia� j� wyci��.</p><p>Desideria Intima... zostawi�a mi
�lad na ca�e �ycie, ale sk�d mog�em wiedzie�,
�e po wypiciu jej niemal odetn� sobie r�k�? A teraz, po
tylu latach... nareszcie mog� spe�ni� swoje najwi�ksze
pragnienie... nareszcie mog� sprawi�, �e Czarny Pan zdechnie. A
wraz z nim pozb�d� si� Pottera. Temu nieodpowiedzialnemu
g�wniarzowi nigdy nie uda si� pokona� Czarnego Pana. Nie ma z nim
�adnych szans. A Dumbledore jest zbyt g�upi, �eby to
zrozumie�. To jedyny spos�b. Po�wi�c� Pottera,
po�wi�c� wszystko, byle tylko zabi� Czarnego Pana. Obaj
znikn� z mojego �ycia raz na zawsze. A wraz z nimi r�wnie�
Dumbledore. Ju� nikt nie b�dzie wydawa� mi rozkaz�w. Nigdy
wi�cej.</p><p>M�czyzna zatrzyma�
si� i ci�ko opad� na fotel.</p><p>B�d� musia� gra�
na dwa fronty... Dumbledore jest doskona�ym Legiliment�, a nie
mo�e si� dowiedzie� o tym planie. Jego "zaufany
s�uga" planuje unicestwi� jego tajn� bro� i nadziej�
ca�ego Czarodziejskiego �wiata... Raczej by mu si� to nie
spodoba�o. - Na twarzy Snape'a pojawi� si� szyderczy
u�miech. - B�d� musia� wykorzysta� Legilimens Evocis.
Tak, to jedyny spos�b, aby uda�o mi si� to ukry�. Aby uda�o
mi si� ukry� wszystko zar�wno przed nim jak i przed Czarnym Panem. Nie
podejrzewam, aby to mia�o by� proste, ale jestem got�w
zap�aci� ka�d� cen�.</p><p>W oczach Snape'a pojawi�o
si� co� gro�nego. Przez jaki� czas siedzia� tylko,
wpatruj�c si� w przestrze�.</p><p>Uwie�� Pottera... To nie
powinno by� trudne, skoro jestem jego "najwi�kszym
pragnieniem". Ale z pewno�ci� mu tego nie u�atwi�. Dam
mu to, na co zas�u�y�. B�d� mu zadawa� b�l.
B�d� go dr�czy�, rani� i przyci�ga� z
powrotem, je�eli tylko spr�buje si� oddali�. Zemszcz�
si� na nim za wszystkie upokorzenia, kt�rych dozna�em z r�ki
jego ojca. Jedyn� wad� jest to, �e b�d� musia�
znosi� towarzystwo tego imbecyla, dotyka� go... - na twarzy
m�czyzny pojawi� si� wyraz obrzydzenia, po chwili jednak
zast�piony krzywym u�mieszkiem. - Chocia� z drugiej strony...
mog� go zmusi� do wszystkiego. Mog� go zmusi� do
s�u�enia sobie na kolanach, je�eli tylko b�d�
mia� ochot�. Upokorz� go do granic mo�liwo�ci. Trudno,
od czasu do czasu b�d� musia� okazywa� mu nieco... hmm...
zaanga�owania. Ale ta cena jest warta zap�acenia, je�eli w
zamian za ni� uzyskam wolno��.</p><p>Snape przymkn�� powieki i
westchn��.</p><p>Admorsusexcetra... Uwarzenie go jest
piekielnie skomplikowane, a zmodyfikowanie... Zajmie mi to miesi�ce. Ale
nie ma w og�le takiej mo�liwo�ci, aby mia�o mi si� nie
uda�. Potter b�dzie chodz�c� trucizn�. Chodz�cym
jadem. Eliksir wyssie nie tylko jego moc, ale moc Czarnego Pana r�wnie�. I
zabije ich obu.</p><p>Snape otworzy� oczy.
P�on�� w nich lodowaty ogie�. Ogie�, kt�ry nagle
wype�ni� ca�� przestrze�. Jednak zamiast trzasku
po�ogi, rozbrzmiewa� jednostajnym echem:</p><p>Zabije ich obu.</p><p>Zabije ich obu.</p><p>Zabije ich...</p><p>Ogie� znikn�� i
nasta�a cisza. Ciemno��. Ciemno��, z kt�rej
wy�oni� si� korytarz w lochach. I stoj�cy przed schowkiem
na miot�y Severus. Przed tym schowkiem, w kt�rym Harry w�a�nie
odrabia� szlaban za z�amanie nosa Malfoyowi. I w kt�rym za
chwil� mia�o doj�� do ich pierwszego zbli�enia.</p><p>Na twarzy Snape'a widnia�
niebezpieczny p�u�mieszek. W oczach nie by�o niczego opr�cz
zimnego zdecydowania.</p><p>Przedstawienie czas
zacz��...</p><p>Snape szarpn�� za klamk�
i obraz ponownie zawirowa�. Z nat�oku kolor�w i faktur wy�onili
si� Voldemort i Snape. Znajdowali si� sami w jakim� ciemnym
pomieszczeniu. W powietrzu unosi�a si� zat�ch�a
wilgo�. Obaj mieli zamkni�te powieki, ale na twarzy Voldemorta
widnia� przera�aj�cy u�miech satysfakcji. Powodem tego
by� obraz, kt�ry Voldemort ogl�da� w g�owie Snape'a. Obraz
Harry'ego, na kolanach, z penisem Snape'a w ustach...</p><p>Tak, tak, tak! W�a�nie tak!
Wprost wy�mienicie! - Triumfalny �miech Voldemorta rozsadza�
b�benki w uszach, ale obraz znikn�� tak szybko, jak si�
pojawi�, zast�piony scen� w gabinecie Mistrza Eliksir�w, na
�rodku kt�rego stali Malfoy i Snape. M�czyzna pochyla�
si� nad �lizgonem i sycza� mu prosto w twarz:</p><p>- Nie zbli�aj si� do niego.
Potter jest nietykalny. Nie mo�e mu spa�� w�os z
g�owy! Czy to jasne?</p><p>- Dlaczego? - Malfoy zaciska�
pi�ci, w jego szarych oczach po�yskiwa� bunt. - Dlaczego
on jest taki wa�ny? Dlaczego Czarny Pan kaza� mi ucisza�
wszelkie plotki na temat tego, co wydarzy�o si� na Eliksirach, i dopilnowa�,
by �aden nauczyciel si� o tym nie dowiedzia�? �lizgoni
zacz�li mnie przez to nienawidzi�! Przestali si� ze mn�
liczy�! Wszystko z powodu Pottera!</p><p>- To nie twoja sprawa.
Przyrzek�e� Czarnemu Panu, �e si� tym zajmiesz, wi�c
oczekujemy, �e wywi��esz si� ze swego obowi�zku. Nie
musisz zna� powod�w. Czy mam mu przekaza�, �e si�
wycofujesz? �e postanowi�e� nie wykona� jego polecenia?</p><p>W oczach ch�opaka pojawi�
si� strach.</p><p>- Nie, ale...</p><p>Snape wyci�gn��
r�d�k� i na twarz Malfoya wyp�yn�o autentyczne
przera�enie.</p><p>- Nie mam czasu si� z tob�
bawi�. Poniesiesz kar� za swoje niepos�usze�stwo. Crucio!</p><p>Pomieszczenie rozmy�o si� i
zmieni�o w klas� Eliksir�w. Harry i Snape stali naprzeciw siebie,
wbijaj�c w siebie gniewne spojrzenia. I o ile spojrzenie Harry'ego
by�o raczej krzykiem rozpaczy i buntu, w oczach Snape'a wida�
by�o jedynie zimne wyrachowanie i stalow� nienawi��.</p><p>- Mog� ci� pieprzy�,
Potter. Ale nie oczekuj ode mnie niczego wi�cej - warkn�� Snape,
k�ad�c nacisk na ka�de wypowiedziane s�owo. Jakby
nas�cza� je jadem, kt�rego zadaniem by�o uk�si�.
�miertelnie.</p><p>Harry skrzywi� si�. Gniew w
jego oczach rozpali� si� jeszcze wi�kszym p�omieniem.</p><p>- Nie b�d� tylko twoj�
dziwk�! - krzykn��.</p><p>Oczy Snape'a zw�zi�y
si� tak bardzo, �e zosta�y z nich jedynie w�skie szpary.
Sta�y si� lodowato zimne.</p><p>- W takim razie b�dziesz dla
mnie nikim.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�. Znikn�� z nich ca�y gniew, ca�y bunt.
Pozosta�o jedynie p�kni�cie, szczelina, przez kt�r�
wylewa� si� b�l i rozczarowanie.</p><p>Do diab�a! Pozwoli�em mu
si� sprowokowa�.</p><p>- W takim razie nie b�d�
ju� wi�cej panu przeszkadza�, panie profesorze - powiedzia�
cicho Harry i odwr�ci� si� plecami do Snape'a, ruszaj�c w
stron� drzwi.</p><p>Cholerny Potter! Nie p�jdzie z nim
tak �atwo, jak my�la�em. B�dzie �ebra� o te
och�apy czu�o�ci tak d�ugo, dop�ki mu ich nie dam. Trudno,
b�d� musia� p�j�� na kompromis i zmusi� si�
do tego, inaczej jeszcze got�w jest mi si� wymkn��... - W oczach
m�czyzny patrz�cego na to, jak Harry, chwiej�c si�,
dociera do drzwi i znika za nimi, pojawi� si� p�on�cy
gniew. - Cholerny, przekl�ty Potter!</p><p>Obraz rozmy� si� i w klasie
pojawili si� uczniowie. Siedzieli cicho w �awkach, pracuj�c nad
eliksirem. Wszyscy opr�cz Harry'ego i Hermiony, kt�rych w og�le nie by�o w
sali. Snape siedzia� przy biurku ze wzrokiem utkwionym w drzwiach. Na jego
twarzy malowa�a si� w�ciek�o��.</p><p>Po chwili klamka poruszy�a
si� i do klasy wesz�a Hermiona. Mia�a zaci�ni�te usta
i wydawa�a si� by� lekko przestraszona, ale w jej oczach
p�on�a zaci�to��. Snape podni�s� si�
powoli, wbijaj�c w ni� wyczekuj�ce spojrzenie. Wszyscy przerwali
prac� i odwracali si�, kiedy sz�a pomi�dzy stolikami,
kieruj�c si� w stron� emanuj�cego gniewem nauczyciela.
Gryfonka zatrzyma�a si� i podnios�a r�k�,
wyci�gaj�c w stron� m�czyzny niewielk�
kartk�.</p><p>- Przykro mi, ale Harry nie mo�e
si� zjawi� na dzisiejszej lekcji, gdy� zachorowa� i
aktualnie przebywa w skrzydle szpitalnym. Pani Pomfrey kaza�a mi
przekaza� panu usprawiedliwienie Harry'ego.</p><p>W oczach Snape'a wybuch�a
w�ciek�o��. Nie nap�yn�a, nie pojawi�a
si�, ale w�a�nie wybuch�a.</p><p>- Siadaj! - warkn��,
wyrywaj�c kartk� z r�ki Hermiony i dr�c j� na oczach
zszokowanej dziewczyny na ma�e kawa�eczki.</p><p>Jak on �mia�? Jak
�mia� mnie zignorowa�? Jak m�g� tak bezczelnie mnie
zlekcewa�y�? Och, ka�dy Gryfon w tej klasie, ka�dy z jego
n�dznych przyjaci� popami�ta t� lekcj�...
Zniszcz� ich wszystkich, zadr�cz�. Potter ju� nigdy
wi�cej nawet nie pomy�li o ucieczce ode mnie.</p><p>Klasa zacz�a
szale�czo wirowa� i zmieni�a si� w gabinet Mistrza
Eliksir�w. Harry siedzia� w fotelu naprzeciw Snape'a z twarz�
ukryt� w d�oniach. W�a�nie przed chwil�
m�czyzna pocz�stowa� go herbat� z Veritaserum i Harry
wyzna� mu takie rzeczy, kt�rych nigdy nie odwa�y�by si�
wyzna�. Fragmenty twarzy, kt�rych nie uda�o mu si� zas�oni�
d�o�mi, by�y mocno zaczerwienione.</p><p>Snape przygl�da� mu
si� ze zmru�onymi oczami.</p><p>Och, uwielbiasz robi� z siebie
ofiar�, co Potter?</p><p>Harry powoli opu�ci�
r�ce, jednak nie od razu spojrza� na m�czyzn�.
Westchn�� g��boko kilka razy i dopiero po chwili podni�s�
wzrok. W jego oczach p�on�a chwiejna zaci�to�� i
wydawa�o si�, �e ka�dy najl�ejszy podmuch m�g�by
j� zgasi�.</p><p>Musz� by� ostro�ny.
Musz� zrobi� co�, co da mu chocia� z�udne poczucie
panowania nad sytuacj�.</p><p>- Dlaczego tak si� krzywdzisz? -
G�os Mistrza Eliksir�w by� niewiarygodnie cichy i spokojny. Oczy
Harry'ego rozszerzy�y si� nagle po tych s�owach. - Je�eli
tak bardzo boisz si� swoich pragnie�, to daj� ci wyb�r. -
Wskaza� na drzwi. - Mo�esz wyj��, je�eli chcesz. Nie
b�d� ci� zatrzymywa�.</p><p>Harry siedzia� w fotelu,
wygl�daj�c tak, jakby by� niezdolny do jakiegokolwiek ruchu i
patrzy�, jak Snape wstaje i podchodzi do p�ek, wybiera
ksi��k� i ponownie siada w fotelu, pogr��aj�c
si� w lekturze.</p><p>Znakomicie to rozegra�em.
My�lisz, �e masz jakikolwiek wyb�r, ch�opcze? To tylko kwestia
czasu...</p><p>Harry wygl�da� na
zagubionego. Spojrza� na Snape'a, a nast�pnie przeni�s� wzrok na
drzwi. Przez chwil� przygl�da� si� im, a nast�pnie
wzi�� bardzo d�ugi i bardzo g��boki oddech, po czym
ponownie spojrza� na Snape'a. Zamkn�� oczy, westchn��
przeci�gle i podni�s� si� z fotela.</p><p>Tak szybko? Nawet nie doszed�em
do drugiego akapitu...</p><p>Harry wsta� i powoli
podszed� do fotela, w kt�rym siedzia� Snape. Ostro�nie
wyj�� mu ksi��k� z r�k i od�o�y�
na stolik, a nast�pnie uni�s� dr��c� r�k� i
dotkn�� policzka m�czyzny.</p><p>- Wybieram ciebie - wyszepta�
cicho.</p><p>A to niespodzianka...</p><p>Obraz ponownie zawirowa�.
Gabinet zamieni� si� w korytarz prowadz�cy do skrzyd�a
szpitalnego, kt�rym jak burza szed� Snape, nios�c na r�kach
zakrwawionego, nieprzytomnego Harry'ego, po kt�rego posiniaczonej i
porozcinanej szramami twarzy sp�ywa�y stru�ki krwi,
opadaj�c na czarn� szat� i wsi�kaj�c w ni� lub
te� spadaj�c pojedynczymi kroplami a� na posadzk� i
zostawiaj�c na niej d�ugi ciemnoczerwony �lad. W oczach
m�czyzny szala�a lodowata wichura gniewu. Gniewu tak wielkiego,
i� wygl�da� niemal jak op�tany.</p><p>Zabij� go. Obedr� go ze
sk�ry i b�d� patrzy�, jak zdycha. Nie... Roztrzaskam mu
czaszk�, b�d� ni� uderza� o �cian� tak
d�ugo, a� si� roz�upie. Nie... Po�ami� mu nogi,
poucinam palce, a p�niej spal� go �ywcem. Nie... to musi
by� co� innego... najdotkliwsza kara. Przez tego bezrozumnego kretyna
ca�y m�j plan... wszystko mog�o lec w gruzach. Gdyby zabi�
Pottera, m�g�bym po�egna� si� z wolno�ci�. Nie
ucieknie przede mn�. Znajd� go i... tak, u�yj� Legilimens
Evocis. Zepchn� go do piekie�. Zamkn� w koszmarach. A tych dw�ch
g�upk�w po prostu si� pozb�d�. Zaci�gn� ich do
Czarnego Pana, niech zrobi z nimi co zechce. Ale Malfoy jest m�j!</p><p>Kopni�ciem otworzy� drzwi
skrzyd�a szpitalnego i wpad� do �rodka. McGonagall, Dumbledore i
Pomfrey, zaalarmowani przez Rona i Hermion�, ju� na niego czekali.
McGonagall wyda�a z siebie okrzyk trwogi i zas�oni�a usta
d�oni�, kiedy ujrza�a Harry'ego. W b��kitnych oczach
Dumbledore'a pojawi�y si� strach i gniew jednocze�nie.</p><p>- Szybko! Po�� go tutaj,
Severusie! - krzykn�a Pomfrey, wskazuj�c najbli�sze
��ko.</p><p>Snape ostro�nie
u�o�y� Harry'ego na bia�ej po�cieli, kt�ra niemal
natychmiast zabarwi�a si� czerwieni�.</p><p>- Severusie - zacz��
Dumbledore, k�ad�c d�o� na klatce piersiowej Harry'ego. -
B�dziemy potrzebowali twoich eliksir�w. Czy m�g�by�...?
Severusie! - Nie zdo�a� jednak doko�czy�, gdy�
m�czyzna by� ju� niemal przy drzwiach, za kt�rymi
b�yskawicznie znikn��, pozostawiaj�c po sobie jedynie echo
trza�ni�cia pot�nymi wrotami.</p><p>Wszystko si� rozmy�o i na
miejscu skrzyd�a szpitalnego pojawi� si� gabinet Dumbledore'a.
Dyrektor siedzia� przy swoim biurku ze splecionymi d�o�mi i
powa�nym wzrokiem. Snape sta� po drugiej stronie gabinetu,
wyprostowany niczym pos�g i z kamiennym wyrazem twarzy.</p><p>- Jeste� tego absolutnie pewien,
Severusie? - zapyta� Dumbledore, wbijaj�c w m�czyzn�
przeszywaj�ce spojrzenie.</p><p>- Tak, dyrektorze. Ch�opak
ca�kowicie oszala�. Chcia� zabi� Pottera. Zaczaili si�
na niego z zamiarem skatowania go na �mier�. Nie zamierzali
u�ywa� magii, aby ich nie wykryto. My�la�, �e w ten
spos�b zyska wdzi�czno�� Czarnego Pana... - Snape zawiesi�
g�os i obliza� wargi.</p><p>Dumbledore westchn��
g��boko i spu�ci� wzrok, wpatruj�c si� w swoje
d�onie.</p><p>- Sk�d wiedzia�e�,
�e si� do niego uda�?</p><p>- Otrzyma�em wezwanie.</p><p>Dumbledore zamkn�� oczy i
pokr�ci� g�ow�.</p><p>- �a�uj�, �e nie
uda�o mi si� temu zapobiec. Powinienem by�...</p><p>- Czarny Pan nie wybacza. Nic nie
m�g� pan zrobi�, dyrektorze.</p><p>Dumbledore otworzy� oczy i
spojrza� na Snape'a spod kurtyny siwych w�os�w.</p><p>- To dobrze, �e
sprowadzi�e� jego cia�o z powrotem do zamku. Przynajmniej tyle
uda�o nam si� uratowa�, poniewa� jego umys� ju�
na zawsze pozostanie... zmasakrowany. Czy Lucjusz i Narcyza...?</p><p>- Nie by�o ich przy tym.</p><p>- To dobrze. - Chwila ciszy. - A...?</p><p>- Crabbe zgin��,
pr�buj�c chroni� syna. Goyle nie odezwa� si� ani
s�owem, kiedy Voldemort torturowa� jego syna, ale podejrzewam,
�e nie zjawi si� na kolejnym spotkaniu �miercio�erc�w, co
jest praktycznie r�wne jego �mierci, poniewa� Czarny Pan i tak go
odnajdzie i zabije, kiedy dowie si� o jego dezercji - powiedzia�
Snape wywa�onym, spokojnym tonem. W jego oczach nie by�o niczego poza
czerni�, kt�ra teraz rozros�a si�, poch�aniaj�c wszystko
wok�, a w ciemno�ci zabrzmia�a my�l:</p><p>Temu staremu g�upcowi nawet
przez my�l nie przejdzie, �e mog�em mie� z tym co�
wsp�lnego. Zgadza si�, zmasakrowa�em jego umys� i ch�opak
ju� nigdy nie b�dzie sob�. Da�em mu to, na co zas�u�y�.
Taka kara spotyka tych, kt�rzy pr�buj� wej�� mi w drog�...</p><p>Z ciemno�ci zacz�y
wy�ania� si� kszta�ty, kt�re po chwili przeobrazi�y
si� w gabinet Mistrza Eliksir�w. Snape sta� przy otwartych drzwiach,
po kt�rych drugiej stronie znajdowa� si� Harry. Gryfon wpatrywa�
si� w niego z ma�lanym u�miechem na twarzy.</p><p>- Co ty tu robisz, Potter? -
zapyta� cierpko m�czyzna. - Nie powiniene� by�
jeszcze w szpitalu?</p><p>- Wyszed�em - wyduka�
Harry. - Dzisiaj. Czy mog�... wej��? - zapyta�
nie�mia�o.</p><p>Nie by�oby m�drze go teraz
wyrzuca�.</p><p>Snape zmru�y� oczy, ale
odsun�� si� i wpu�ci� go do �rodka. Kiedy
zamkn�� drzwi, Harry gwa�townie dopad� do niego i
przypar� go do drzwi, owijaj�c ramiona wok� jego pasa. Z
g�o�nym westchnieniem opar� g�ow� na otulonej w czarny
materia� piersi i zamkn�� oczy. Przycisn�� policzek do
szorstkiego materia�u.</p><p>- T�skni�em za tob�...
- wyszepta� w czarn� szat�, u�miechaj�c si�
ciep�o i wtulaj�c w pier� m�czyzny.</p><p>Merlinie, co za ckliwy dzieciak...
Zbiera mi si� na wymioty. Samowolna akcja Malfoya przynios�a jednak
jeden wyra�ny skutek. Potter my�li, �e go uratowa�em,
poniewa� mi na nim zale�y... Sta�em si� jego
"bohaterem". Teraz znacznie pro�ciej b�dzie nim
manipulowa�. Co za naiwny g�upiec...</p><p>Wizja przekszta�ci�a
si�. Snape sta� przed komod�, trzymaj�c w d�oni zielony
kamie� i wpatruj�c si� w niego ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>Dzi�ki temu kamieniowi
b�d� mia� Pottera ca�y czas na oku. Nie mog�
dopu�ci� do tego, �eby ponownie wpakowa� si� w
jakie� tarapaty. Jest zbyt wa�ny dla mojego planu. Zbyt wa�ny,
by teraz co� mu si� sta�o.</p><p>Ziele� klejnotu rozros�a
si�, poch�aniaj�c wszelkie szczeg�y, ale kiedy
znikn�a, ponownie pojawi�y si� komnaty Mistrza Eliksir�w.
Harry siedzia� w fotelu naprzeciw Snape'a, kt�ry nalewa� sobie
w�a�nie do szklanki bursztynowego p�ynu.</p><p>- Czego si� napijesz, Potter?</p><p>Musz� go upi�. Musz�
si� dowiedzie�, co mu si� �ni�o. Co go tak
przerazi�o.</p><p>Wizja przeskoczy�a. Harry
sta� z zaci�ni�tymi pi�ciami i burz� w oczach,
wykrzykuj�c �ami�cym si� g�osem:v</p><p>- ...Ty nie musia�e�
ukrywa� si� przed ca�� szko��, sp�dza�
dnie w ��ku, otulony peleryn� niewidk�, �eby nikt
ci� nie zaczepia�, nie musia�e� wys�uchiwa�
z�o�liwych, wrednych komentarzy na sw�j temat ani ogl�da�
swoich karykatur porozwieszanych na ka�dej mo�liwej powierzchni
Pokoju Wsp�lnego, nie musia�e� si� wstydzi�,
zaprzecza� ani ucieka�! Nie by�e� tak zdruzgotany ani
przera�ony, kiedy odkry�e�, �e to wszystko prawda, kiedy
�ni�e� o mnie i masturbowa�e� si�,
my�l�c o mnie! Nie, jestem pewien, �e tego nie
robi�e�! Nie marzy�e� o moim dotyku, nie
�ni�e� o moich oczach, nie my�la�e� o mnie przez
ca�y czas, wiedz�c, �e pewnie i tak nigdy mnie nie dotkniesz,
nie poczujesz, nigdy nie b�dziesz mnie mia�! A potem nagle nie
dosta�e� tego wszystkiego, o czym marzy�e�, i nie
zosta�o ci to r�wnie nagle, bole�nie odebrane, kiedy
zrozumia�e�, �e nic dla mnie nie znaczysz! I �e
prawdopodobnie, nigdy nie b�dziesz... Nie, ty nie prze�y�e�
tego wszystkiego! Nie wiesz, jak to jest... - Przerwa�, nabieraj�c tchu.</p><p>Merlinie, zlituj si� nade
mn�. Czy naprawd� musz� tego wys�uchiwa�? Czy ten
dzieciak obra� sobie za cel dr�czenie mnie swoimi �miesznymi
problemami? Prze�ywaniem wszystkiego i rozk�adaniem tego na czynniki
pierwsze? Nie, Potter, ja nie wiem, jak to jest. Nic dla mnie nie znaczysz.
Kompletnie nic. Jeste� tylko marionetk� w moich r�kach. I ja
ju� znajd� spos�b, aby� wynagrodzi� mi to, �e
musz� tutaj siedzie� i wys�uchiwa� twoich dzieci�cych,
infantylnych �al�w...</p><p>- No, dlaczego si� nie
�miejesz? - zapyta� gorzko Harry. - Nie kr�puj si�.
Znios�em ju� tyle rzeczy, �e nie sprawi mi to r�nicy.</p><p>Uwierz mi, �e wr�cz
p�kam ze �miechu...</p><p>- Nie mia�em takiego zamiaru -
odpar� spokojnie m�czyzna. Harry zagryz� warg�.</p><p>Teraz mam szans�...</p><p>- Czy tylko to dr�czy ci�
nocami, Potter? Czy jest jeszcze co�?</p><p>Harry opad� z powrotem na fotel.
Zamruga� kilka razy, zdj�� okulary i przetar� oczy.
Wygl�da�, jakby nie wiedzia�, gdzie jest i co si� dzieje.</p><p>- O co pyta�e�? -
powiedzia�, wk�adaj�c okulary z powrotem i spogl�daj�c
z podejrzliwo�ci� na swoj� szklank�.</p><p>- M�wili�my o twoich snach -
odpar� g�adko Severus.</p><p>- A, tak - wymamrota� Harry. -
To by�o straszne.</p><p>Gdyby g�upota mia�a
wygl�d, to nosi�aby okr�g�e okulary i blizn� na czole.</p><p>- Co by�o takie straszne? -
zapyta� m�czyzna z naciskiem.</p><p>Harry machn��
r�k�.</p><p>- Ten sen o krwi i
�miercio�ercach. - Gryfon zmarszczy� brwi, jakby pr�bowa�
przypomnie� sobie szczeg�y. - Voldemort te� w nim by�.
Stali wok� mnie i �miali si� ze mnie, a ja by�em nagi i
wsz�dzie by�a krew. Sp�ywa�a po mnie, nie mog�em
oddycha�. Voldemort powiedzia� co� o... uczcie? Chyba tak.
Ba�em si�, nie mog�em nic zrobi�. Chcia�em ci�
wezwa� przez kamie�, ale nie mia�em go. Zabrali mi go razem z
ubraniem. I wtedy us�ysza�em... tw�j g�os. Powiedzia�e�...
- zawaha� si� i spojrza� na Snape'a. Mistrz Eliksir�w pochyla�
si� do przodu i wpatrywa� si� w niego z tak� uwag� i
intensywno�ci�, jakby sen Harry'ego by� najbardziej
interesuj�c� rzecz� na �wiecie.</p><p>- Co powiedzia�em? -
zapyta� z napi�ciem w g�osie, a jego oczy niemal
przewierci�y Harry'ego.</p><p>- Powiedzia�e�... �e
nikt mnie tym razem nie uratuje.</p><p>Snape zblad� odrobin�, a w
jego oczach zamigota�o co� na kszta�t strachu.</p><p>Cholera jasna! Czy�by mnie
rozgryz�? Czy�by w jaki� spos�b dowiedzia� si� o moim
planie? Ale w jaki spos�b? To przecie� niemo�liwe!</p><p>Wizja ponownie przeskoczy�a.</p><p>- Severusie... powiedz do mnie
"Harry". Nigdy tak do mnie nie m�wisz.</p><p>- I nie zamierzam zacz�� -
wycedzi� Mistrz Eliksir�w.</p><p>Przysi�gam, �e zaraz
rzuc� na niego kl�tw�...</p><p>- Nie? - Harry zas�pi�
si� na chwil�. - To mo�e uda�oby ci si� to
powiedzie� w zdaniu: "Harry Potter mnie lubi"?</p><p>My�lisz, �e jeste�
zabawny, Potter? Jeste� �a�osny.</p><p>Echo dw�ch ostatnich s��w
odbi�o si� od niewidzialnych �cian umys�u, sprawiaj�c,
�e obraz zacz�� falowa� i zmienia� si�. Tym razem
Severus znajdowa� si� w swoim tajnym laboratorium i ze skupionym
wyrazem twarzy ko�ysa� w d�oni zielonkaw� ciecz
znajduj�c� si� w niewielkiej fiolce.</p><p>Je�eli dobrze wyliczy�em
proporcje, powinienem doda� trzyna�cie kropel, ka�d� w
odst�pie dok�adnie dw�ch sekund od poprzedniej. - Przymkn��
powieki i wzi�� g��boki oddech. - Je�eli co�
p�jdzie nie tak, b�d� musia� zaczyna� od pocz�tku...-
Otworzy� oczy i zawiesi� d�o� dziesi�� centymetr�w
nad bulgocz�c� w kocio�ku ciecz�. Przechyli�
fiolk� i ze zmarszczonymi brwiami przypatrywa� si�, jak pierwsza
kropla opada do kocio�ka. Po dw�ch sekundach opad�a druga. Potem
nast�pna i nast�pna. Pozosta�y jeszcze trzy, gdy absolutn�
cisz� zak��ci�o natarczywe pukanie w drzwi komnat Severusa. Nag�y
i niespodziewany ha�as wytr�ci� m�czyzn� z r�wnowagi,
jego r�ka zadr�a�a i do mikstury wpad�o kilka kropel naraz.
Eliksir zasycza� i zmieni� barw� na jadowity turkus.</p><p>Do oczu Snape'a
nap�yn�a furia. Podni�s� wzrok na drzwi. D�o�, w
kt�rej trzyma� fiolk�, dr�a�a.</p><p>Pukanie rozleg�o si�
ponownie, jeszcze g�o�niejsze i bardziej natarczywe.</p><p>Potter! Przysi�gam, �e tego
po�a�ujesz!</p><p>Z nieopanowanym gniewem
roztrzaska� fiolk� o pod�og� i niczym chmura gradowa
zwiastuj�ca prawdziw� nawa�nic�, wybieg� z
pomieszczenia. �ciana zasun�a si� za nim tu� przed
tym, zanim z rozmachem otworzy� drzwi.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie -
powiedzia� szybko Harry i bez wahania wsun�� si� do
�rodka prze�lizguj�c si� pod ramieniem m�czyzny
i rozgl�daj�c po pomieszczeniu. Snape powoli zamkn�� za nim
drzwi. Jego oczy ciska�y b�yskawice. B�yskawice stworzone z
lodu.</p><p>Harry odwr�ci� si� i kiedy
jego wzrok pad� na twarz m�czyzny, pojawi� si� w nim
strach i niepewno��.</p><p>- Wszystko w porz�dku? -
zapyta� niepewnie. - Mam nadziej�, �e ci w niczym nie
przeszkodzi�em. - Rozejrza� si� ponownie po pokoju.</p><p>- Czego chcesz, Potter? - G�os
Snape'a by� niczym stalowe ostrze. Zimne i rani�ce. -
Przyszed�e�, �eby mnie zadowoli�?</p><p>- Ja tylko... - Harry otworzy�
usta, ale m�czyzna nie pozwoli� mu doko�czy�.</p><p>- Nie gadaj, tylko rozbieraj
si�. Wolisz najpierw mnie zaspokoi�... - D�ugie palce
sugestywnie pow�drowa�y do rozporka, ale po chwili zatrzyma�y
si�, a twarz m�czyzny wykrzywi� okrutny, kpi�cy wyraz
- ...a mo�e od razu mam ci� pieprzy�? - Ch�opak po prostu
sta� i wpatrywa� si� w niego z otwartymi ustami. - Zamierzasz
tak sta� i gapi� si� na mnie, Potter? Kl�kaj!</p><p>Och tak, widz�, �e ci�
to boli. I bardzo dobrze. Zap�acisz za to, co zrobi�e�.
B�dzie bole� jeszcze bardziej. Naucz� ci�, �e to nie
jest hotel, do kt�rego mo�esz sobie przychodzi� niezapowiedziany.
Naucz� ci� pos�usze�stwa.</p><p>- O co chodzi, Potter? Przecie�
po to w�a�nie przyszed�e�, czy� nie? Zawsze
przychodzisz tylko po to - wysycza� Snape, z przyjemno�ci�
obserwuj�c ka�dy spazm b�lu, kt�ry jego s�owa wywo�ywa�y
na twarzy Harry'ego.</p><p>- Widz�, �e masz z�y
humor - wydusi� w ko�cu ch�opak cichym, �ami�cym
si� g�osem. - To ja ju� p�jd�. Nie chc�...</p><p>O nie, jeszcze z tob� nie
sko�czy�em!</p><p>- Zawsze mam z�y humor, kiedy
pl�tasz si� wok� mnie, niczym �a�osny, skoml�cy
szczeniak - warkn�� m�czyzna, wbijaj�c w niego
mordercze spojrzenie. - Oddany, uzale�niony szczeniak, kt�ry zrobi
wszystko, co mu si� ka�e. No dalej...</p><p>- Zamknij si�! - Z ust Harry'ego
wyrwa� si� w�ciek�y krzyk, a w powietrzu zafalowa�a
sugestia pe�nego satysfakcji �miechu, kt�ry rozbrzmiewa� w duszy
Snape'a. Wszystko spowi�a ciemno��, a �miech powoli
zanika� i wizja przeskoczy�a ponownie.</p><p>Harry siedzia� w fotelu
naprzeciw Snape'a. Na jego twarzy malowa�o si� zdecydowanie, kiedy
m�wi�:</p><p>- Zabij� go. Zabij�
Voldemorta.</p><p>Snape rzuci� mu bardzo
d�ugie spojrzenie.</p><p>Doprawdy? Ty? Ty chcesz zabi�
najpot�niejszego czarodzieja wszechczas�w? Nie roz�mieszaj
mnie... Nigdy ci si� to nie uda. Nic nie potrafisz. Jeste� zerem.</p><p>- A jak zamierzasz to zrobi�? -
zapyta� w ko�cu Snape.</p><p>- Jeszcze nie wiem - odpar�
cicho ch�opak i widz�c szyderczy u�miech, kt�ry pojawi�
si� na twarzy Mistrza Eliksir�w, doda� szybko - Ale znajd�
jaki� spos�b. Voldemort zap�aci za wszystko, cho�by mia�a
to by� ostatnia rzecz, jak� zrobi�!</p><p>Snape przesta� patrze� na
Harry'ego z kpin� i zmarszczy� brwi.</p><p>- Czy mam to rozumie� jako
twoj� gotowo�� do po�wi�cenia �ycia, aby
zabi� Czarnego Pana?</p><p>Czy�by� a� tak
chcia� mi to u�atwi�, Potter?</p><p>- Wiem, �e niewiele umiem, a on
jest niezwykle pot�ny. Ale spr�buj� i je�eli zgin�...
to przynajmniej zabior� go ze sob�.</p><p>Twarz Severusa poszarza�a, a
jego brwi unios�y si�.</p><p>No no, Potter... Czasami potrafisz
trafi� w sedno. Sk�d przyszed� ci do g�owy taki
pomys�? Czy�bym w jaki� spos�b si� zdradzi�? Nie, to
niemo�liwe... Jeste� zbyt t�py, by zauwa�y� pewne
drobne niuanse. Oczywi�cie, �e zabierzesz ze sob� Czarnego
Pana... ale tylko i wy��cznie z moj� pomoc�.</p><p>- Oczywi�cie. Uwielbiasz
odgrywa� bohatera, Potter. A prawda jest taka, �e jeste�
zwyk�ym durniem. Nie uda�oby ci si� nawet zrani� Czarnego
Pana. Nic nie umiesz. Zabi�by ci�, zanim
zd��y�by� wyda� z siebie jakikolwiek d�wi�k.
Oboj�tne, jak szlachetne pobudki tob� kieruj�, cokolwiek
spr�bujesz zrobi�, nie masz w starciu z nim �adnych szans.</p><p>Mo�esz si� przyda�
tylko i wy��cznie jako przyn�ta. Jako kuku�cze jajo
podrzucone do gniazda. Nie masz �adnej innej warto�ci.</p><p>Obraz ponownie zafalowa� i wizja
przeskoczy�a. Nadal obaj siedzieli przed kominkiem, ale Snape
wygl�da� na zdenerwowanego i rozdra�nionego.</p><p>- Nie potrafi�e�
nauczy� si� obrony przed zwyk�� Legilimencj�, a
chcia�by� poradzi� sobie z Legilimens Evocis? Nie
roz�mieszaj mnie, Potter - parskn�� m�czyzna,
zwracaj�c twarz w stron� kominka.</p><p>- Nie chc�, by Voldemort
rzuci� na mnie to zakl�cie. Wola�bym �mier� ni�
�ycie w koszmarze! - wykrzykn�� Harry �ami�cym
si� g�osem. Snape spojrza� na niego i zacisn�� usta.</p><p>- Czarny Pan nie rzuci na ciebie tego
zakl�cia, Potter - powiedzia� Snape zdecydowanym g�osem,
podnosz�c si� z fotela.</p><p>Ma wobec ciebie zupe�nie inne
plany...</p><p>Wizja rozmy�a si�,
zast�piona kolejn�. Severus siedzia� przy stole nauczycielskim w
Wielkiej Sali, obserwuj�c jak Harry wybiega z pomieszczenia. Obok niego
le�a� Prorok Codzienny z rzucaj�cym si� w oczy tytu�em:
"Harry Potter - Nadzieja Czarodziejskiego �wiata Czy Tch�rz?"</p><p>Cholera, ten g�upi ch�opak
jest tak przewra�liwiony, �e nie wiadomo, co teraz strzeli mu do
g�owy. B�d� musia� przem�wi� mu do rozumu. Wykorzystam
t� sytuacj�. Odbuduj� jego zaufanie. Czeka mnie troch�
aktorstwa, ale Potter jest tak naiwny, �e po�knie haczyk bez
zastanowienia.</p><p>Obraz zawirowa� i
przekszta�ci� si�. Pojawi�a si� sypialnia Snape'a. I
Harry, siedz�cy na jego ��ku z rozstawionymi szeroko nogami i
d�oni� zaci�ni�t� wok� swojego napr�onego
penisa. Ca�kowicie nagi, jedynie z zawi�zanym na szyi zielonym
krawatem, kt�ry ko�ysa� si� miarowo w rytmie, w kt�rym Harry
porusza� d�oni�, masturbuj�c si� przed Snape'em. Tylko
przed Snape'em. Tylko dla niego.</p><p>Czarne oczy wbija�y si� w
Harry'ego z osza�amiaj�c� intensywno�ci�.</p><p>Doskonale... Czarny Pan b�dzie
zachwycony...</p><p>Wizja uton�a w blasku i po
chwili z jasno�ci wy�oni� si� kolejny obraz. Ponownie
by�y to komnaty Mistrza Eliksir�w, ale tym razem atmosfera by�a
zupe�nie inna. Snape szed� w stron� Harry'ego, wbijaj�c w
niego mordercze spojrzenie, a Harry cofa� si� przed nim, z
mieszanin� strachu i w�ciek�o�ci na twarzy.</p><p>- Mam tego dosy�! -
krzykn�� �ami�cym si� g�osem. - Nie mo�esz
mnie tak traktowa�! My�lisz, �e mo�esz robi� ze
mn� wszystko, co ci si� podoba, a ja ci na to pozwol�?</p><p>Jedna z brwi Snape'a unios�a
si� w ge�cie rozbawienia.</p><p>Nie, nie my�l� tak Potter.
Ja to wiem. Zawsze b�dziesz mi na wszystko pozwala�, poniewa�
jeste� zbyt s�aby, aby si� przede mn� obroni�.</p><p>- To znaczy... -
zaj�kn�� si� Harry. - Mo�e do tej pory tak by�o,
ale od teraz to si� zmieni! Nie b�dziesz mn� wi�cej
pomiata�! Koniec z tym!</p><p>Snape zatrzyma� si� nagle,
patrz�c na Harry'ego z mieszanin� pogardy i zaciekawienia. Tak, jak
patrzy si� na szarpi�cego si� i pr�buj�cego wyrwa� z
oplataj�cej go paj�czyny owada.</p><p>- A w jaki spos�b mi tego zabronisz,
Potter? - wycedzi� gro�nym, mrocznym szeptem. - Jak chcesz
zabroni� mi korzystania z mojej w�asno�ci wedle mego uznania?</p><p>Tak, Potter, dobrze
us�ysza�e�. Jeste� moj� w�asno�ci�.
Twoje �ycie zale�y tylko ode mnie i to ja zdecyduj�, co z nim
zrobi�.</p><p>Wizja zmieni�a si� nagle.
Teraz Snape sta� tu� za Harrym, trzymaj�c d�onie w jego
slipach i szepcz�c mu wprost do ucha:</p><p>- Powiem ci prawd� o tobie,
Potter - wymrucza� cicho m�czyzna, rozsuwaj�c powoli zamek
spodni Harry'ego. - Chcesz tego. Uwielbiasz mnie prowokowa�, �ebym
p�niej m�g� ci� z�ama�. - Snape zsun�� z
bioder jego spodnie i pozwoli� im opa�� do kolan. - I
uwielbiasz, kiedy to robi�. Kiedy przywo�uj� ci� do
porz�dku, kiedy �ami� tw�j op�r, kiedy ci� karz� -
kontynuowa� m�czyzna, a blada d�o� o smuk�ych
palcach w�lizn�a si� pod materia� bokserek.</p><p>Taki twardy... jak niewiele potrzeba,
by doprowadzi� ci� do tego stanu...</p><p>- Poniewa� uwielbiasz tak
si� czu�, Potter - kontynuowa� Snape. - Brudny i upokorzony.
Z�amany i zdominowany. I wiem, �e nienawidzisz tej cz�ci
siebie, kt�ra to lubi, ale jednocze�nie nie potrafisz przesta�. -
Harry j�kn��. Jedna z r�k Mistrza Eliksir�w
przesun�a si� do ty�u i zatrzyma�a na jego
po�ladkach, rozchylaj�c je lekko palcami. Uwielbiasz... - g�os
sta� si� zachrypni�ty - ...wi� si� u moich st�p.</p><p>Jakie� to proste. Jak �atwo
tob� manipulowa�, ch�opcze... Dobrze wiem, czego pragniesz.
Wystarczy ci to da�, a od razu zamieniasz si� w skaml�cego,
uleg�ego szczeniaka. Moja w�asna dziwka...</p><p>Dziwka...</p><p>Dziwka...</p><p>Dziwka...</p><p>Echo ponios�o to jedno
s�owo w eter, doprowadzaj�c do tego, �e obraz zacz��
falowa� i przekszta�ca� si�. Ponownie pojawi�y
si� komnaty, ale by�a to ju� zupe�nie inna scena. Obaj siedzieli
w fotelach naprzeciw siebie.</p><p>- W zasadzie to... tak si�
zastanawiam... - Harry, kt�ry do tej pory wpatrywa� si� w swoje
kolana, podni�s� wzrok i spojrza� na przypatruj�cego mu si�
z uwag� Mistrza Eliksir�w. - Kiedy jeste� z Voldemortem i kiedy on ka�e
robi� ci te wszystkie... rzeczy... To znaczy, rzuca� r�ne
kl�twy... Powiedzia�e�, �e aby je rzuci�, trzeba
naprawd� tego chcie�. Wi�c jak ty...? - urwa�, widz�c
nag�y b�ysk w oczach m�czyzny.</p><p>Na twarzy Harry'ego pojawi�o
si� zrozumienie, a zaraz po nim przera�enie.</p><p>Usta Snape'a wykrzywi� mroczny
u�miech.</p><p>- Jeste� zaskoczony, Potter?</p><p>Harry wygl�da� tak, jakby
dozna� ci�kiego szoku. Wpatrywa� si� w
przestrze� szeroko otwartymi oczami, a po chwili pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- To niemo�liwe.</p><p>- Dlaczego nie? - zapyta�
kpi�co Severus.</p><p>- Czy to... czy to znaczy, �e
ty... ty to lubisz? Powiedzia�e�, �e trzeba naprawd� tego
chcie�. Czy ty naprawd�...? - urwa�, kiedy Snape pochyli�
si� w jego stron� i zmru�y� oczy.</p><p>- To, co lubi�, to, co
musz�, a to, czego chc�, to s� zupe�nie r�ne rzeczy,
Potter.</p><p>Och, oczywi�cie, �e
lubi� zadawa� b�l, ale tylko i wy��cznie wtedy, kiedy mam w
tym jaki� cel i kiedy sam tego chc�. A s�u��c Czarnemu
Panu, musz� go zadawa� przez ca�y czas, nawet wtedy, gdy
uwa�am, �e jest ca�kowicie zb�dny. I dlatego chc�
si� od niego uwolni�. Ju� nikt nie b�dzie ponad mn�.
B�d� to robi� na swych w�asnych warunkach. Ale ty tego nie
zrozumiesz, Potter.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Ale czy ty...?</p><p>- Ludzki umys� to naprawd�
ciekawe narz�dzie. Mo�na si� nim pos�ugiwa� do woli,
je�eli wie si� tylko, gdzie znajduje si� zamek i w jaki spos�b
go otworzy�. Kiedy tego dokonasz, jeste� w stanie zrobi�
wszystko. Mo�esz zmusi� sw�j umys� do takich rzeczy, kt�rych
teoretycznie nigdy nie by�by� w stanie zrobi�. Na przyk�ad
zabi� cz�owieka. Albo zwi�za� si� z nim uczuciowo. Lub
te� go znienawidzi�. Na tym w�a�nie polega kontrola.</p><p>Tylko dzi�ki niej znosz�
jako� twoj� obecno�� i jestem w stanie ci�
dotkn��...</p><p>Obraz rozp�yn��
si�, a nast�pnie wyostrzy�, przeobra�aj�c si� w
Wielk� Sal�. Snape siedzia� przy stole nauczycielskim i
obserwowa� Harry'ego, kt�ry wygl�da� tak, jakby mia� zaraz
zasn�� i wpa�� g�ow� w talerz z jedzeniem.</p><p>Co� jest z nim nie w
porz�dku. Nie podoba mi si� wyraz jego twarzy. Kiedy na mnie patrzy,
widz� strach w jego oczach. Musz� go uwa�nie obserwowa�...</p><p>Wizja zmieni�a si�.
Pojawi�a si� klasa Eliksir�w. Snape sta� za Harrym i
obserwowa� jego zaci�ni�t� w pi��,
dr��c� d�o�.</p><p>Jest spi�ty. Wida� to w
ka�dym jego ge�cie. Boi si� mnie. Dlaczego?</p><p>Wizja rozmy�a si�,
zast�piona kolejn�. Snape sta� z wyci�gni�t�
r�k� przed drzwiami swoich komnat i taksowa� Harry'ego zimnym
wzrokiem.</p><p>- Oddaj to, co ukrad�e� -
wysycza�.</p><p>- J-ja... - wyduka� Harry.</p><p>- Nie ka� mi ci�
przeszukiwa� - warkn�� m�czyzna, wbijaj�c w
niego gro�ne spojrzenie.</p><p>Harry zagryz� warg�.</p><p>Podszed� do m�czyzny,
wyj�� z kieszeni Eliksir Bezsennego Snu i poda� mu go bez
s�owa. Snape spojrza� na butelk� i jego twarz przez moment
sta�a si� blada, a oczy rozszerzy�y si�.</p><p>A niech to! To dlatego si� tak
dziwnie zachowywa�... Znowu musia� mie� sen. I to tak
sugestywny, �e pr�bowa� to przede mn� ukry� i
zacz�� mnie unika�. Nie podoba mi si� to...</p><p>- Dlaczego mnie o niego nie
poprosi�e�, Potter?</p><p>- J-ja... Nie chcia�em ci�
niepokoi�. Dlatego sam wzi��em ten eliksir. �eby�...
si� nie martwi�.</p><p>Wzruszaj�ce...</p><p>- Jakie� to mi�e z twojej
strony - prychn�� Severus, wbijaj�c w niego przeszywaj�ce
spojrzenie. - A wi�c to nie ma nic wsp�lnego z tym, �e ostatnio
wygl�dasz jak lunatyk? I �e pewnie znowu �ni�o ci si�
co�, o czym chcesz zapomnie�?</p><p>- Ja... to znaczy... -
zaj�kn�� si�. - Mia�em sen, w kt�rym goni�o mnie
stado paj�k�w, a bardzo si� ich boj�. I dlatego chcia�em go
wzi��.</p><p>- Doprawdy? - Jedna z brwi Snape'a
unios�a si�. - Paj�ki? A mo�e jeszcze myszy?</p><p>Co za marny k�amca...
K�amliwy, bezczelny g�wniarz. Wydaje mu si�, �e mo�e mnie
oszuka�? My�li, �e uda mu si� ukry� przede mn�
prawd�? Jak�e si� myli...</p><p>Harry zagryz� warg�.</p><p>- Wiedzia�em, �e kiedy ci o
tym powiem, to b�dziesz si� ze mnie wy�miewa� -
powiedzia� Gryfon, spogl�daj�c prosto w oczy
m�czyzny. - I dlatego nie chcia�em ci� w to miesza�.
A teraz, czy m�g�by� da� mi ju� ten eliksir?</p><p>Musz� zaryzykowa�.
Musz� dosta� si� do jego umys�u. Zrobi� to z
zaskoczenia.</p><p>- Dobrze. Tym razem ci daruj�,
Potter. Ale je�eli jeszcze raz przy�api� ci� na myszkowaniu
w moim gabinecie, to gorzko tego po�a�ujesz. Nast�pnym razem
masz przyj�� i mnie poprosi�, je�eli b�dziesz
czego� potrzebowa� - powiedzia�, oddaj�c mu buteleczk�
z eliksirem.</p><p>- Dzi�kuj� -
wymamrota� ch�opak.</p><p>M�czyzna odsun��
si�, wpuszczaj�c Harry'ego do komnaty, a kiedy tylko ch�opak
przekroczy� jej pr�g, a drzwi si� zatrzasn�y, Snape
z�apa� go za kark i kompletnie zaskoczonego, przycisn�� do
drewnianej powierzchni, a nast�pnie wycelowa� w niego
r�d�k� i wysycza�:</p><p>- Legilimens Evocis!</p><p>Wszystko to wydarzy�o si�
b�yskawicznie. Wizja uton�a w o�lepiaj�cym
�wietle i po chwili ze �wiat�a wy�oni� si� sen.
Jednak nie by� to sen, kt�ry pami�ta� Harry. Ten by�
zupe�nie inny.</p><p>Harry, przygwo�d�ony przez
Snape'a do �ciany. Snape pochylaj�cy si� nad nim i wpijaj�cy
si� ustami w jego szyj�. Przeobra�aj�cy si� w
Voldemorta. W Voldemorta, kt�rego z�by zatopione by�y w sk�rze
Harry'ego, ale po chwili odsun�� si� i ze
sp�ywaj�c� mu po brodzie krwi� Harry'ego,
u�miechn�� przera�aj�co.</p><p>- Co si� sta�o,
ch�opcze? - wysycza�, mru��c czerwone oczy. - Przecie�
lubisz b�l.</p><p>Severus. Severus, kt�ry pojawi�
si� za plecami Voldemorta, odchodz�c zdecydowanym krokiem i nie
odwracaj�c si� za siebie.</p><p>- Severusie! Nie zostawiaj mnie tu!</p><p>- Nikt ci nie pomo�e,
ch�opcze. Jeste� zupe�nie sam. A twoja krew nale�y teraz
tylko do mnie.</p><p>Nagle scena zacz�a
traci� wyrazisto��, zast�powana inn�.
Na�o�y�y si� na ni� przeb�yski lasu, paj�k�w
i Harry'ego, kt�ry ucieka�, ogl�daj�c si� za siebie z
przera�eniem.</p><p>Znowu pojawi�y si� komnaty
Snape'a. Harry sta� przygwo�d�ony do drzwi z wyrazem absolutnej
pustki w oczach, do kt�rych powoli nap�ywa�a
�wiadomo��. Zamruga� i pokr�ci� g�ow�:</p><p>- Co si�... - ale nie
zdo�a� doko�czy�, gdy� Snape szarpn�� nim,
zaci�gn�� go do drzwi i wyrzuci� na korytarz, po czym ze
s�owami:</p><p>- M�wi�em, �e jestem
zaj�ty, Potter. Tw�j szlaban si� dzisiaj nie odb�dzie -
zatrzasn�� mu drzwi przed nosem. M�czyzna odwr�ci�
si� i opar� plecami o drewnian� powierzchni�.</p><p>Jasna cholera! Niewiele
brakowa�o... naprawd� niewiele... Mam nadziej�, �e
wyczy�ci�em mu pami�� z najdrobniejszych podejrze�.
Dlaczego Potter mia� ten sen? Dlaczego mia� podejrzenia?
Najwyra�niej �le to rozegra�em, ale ju� nie
pope�ni� tego b��du. Musz� po�wi�ci� mu
wi�cej czasu. Da� mu wi�cej. Da� mu tyle, by w jego
umy�le nie pojawi� si� nawet cie� podejrzenia. Omami�
go gestami i tym, co nazywa czu�o�ci�...</p><p>Wizja powoli oddali�a si�,
a na jej miejsce pojawi�a si� kolejna. Harry siedzia� na
kolanach Snape'a, poruszaj�c si� na nim i zataczaj�c biodrami
powolne kr�gi. Severus przyciska� wargi do jego ramienia, na przemian
wdychaj�c zapach sk�ry i sk�adaj�c na niej poca�unki. Harry
wtula� twarz w szyj� m�czyzny, ale po chwili poderwa�
g�ow� i spojrza� na Severusa. Ich spojrzenia
skrzy�owa�y si� i z ust Harry'ego wyrwa�y si�
przepe�nione dr�eniem s�owa:</p><p>- Doprowadzasz mnie... do
szale�stwa.</p><p>M�czyzna uni�s�
d�o� i delikatnie zdj�� zaparowane okulary Harry'ego,
odk�adaj�c je na bok, a nast�pnie wpl�t� palce w jego
w�osy i zacz�� je g�aska�. Harry przymkn��
powieki, a kiedy je otworzy�, w k�cikach jego oczu l�ni�y
�zy. Severus przyci�gn�� jego twarz, g�adz�c
rozczochrane w�osy, prze�lizguj�ce si� pomi�dzy
smuk�ymi palcami. Harry ponownie zamkn�� oczy, a wtedy
m�czyzna �agodnie poca�owa� jego powieki.</p><p>I wtedy oba cia�a
napr�y�y si�, a z ust wyrwa�y si� dwa
westchnienia. Snape zacisn�� oczy. Spod przymkni�tych powiek
Harry'ego wyp�yn�y �zy, ale na jego twarzy widnia�a
jedynie czysta rado��. Po chwili obaj rozlu�nili si� i
g�owa Harry'ego opad�a na rami� m�czyzny. Snape
podni�s� r�k� i zacz�� go g�adzi� po
plecach. Powoli i delikatnie.</p><p>- W porz�dku? - zapyta�
cicho niskim, zachrypni�tym g�osem.</p><p>- Tak - odpar� ochryple Harry,
dr��c pod wp�ywem dotyku d�oni Snape'a.</p><p>M�czyzna otworzy�
oczy. Satysfakcja, kt�ra w nich p�on�a, przeobrazi�a
si� w co� zimnego i mrocznego. Na cienkich wargach pojawi�
si� triumfalny u�miech.</p><p>Mam ci�!</p><p><strong>--- rozdzia� 56 ---</strong></p><p><strong>56. Open up your eyes</strong></p><p>Tell me why you broke me down</p><p>And betrayed my trust in you</p><p>How could you, how could you</p><p>How could you hate me?</p><p>When all I ever wanted to be was
you?*</p><p>Cz�� 2</p><p>Wizja przekszta�ci�a
si�. Tym razem w polu widzenia pojawi� si� gabinet Mistrza
Eliksir�w. Harry siedzia� przy ma�ym stoliku w k�cie
pomieszczenia. Przed nim na blacie ustawiona by�a szuflada wype�niona
ma�ymi czarnymi karteczkami, ale ch�opak w og�le si� nimi nie
interesowa�. Wpatrywa� si� w siedz�cego przy biurku
Severusa z ma�lanym u�miechem na twarzy i ciep�em w oczach.</p><p>- Mogliby�my zrobi� to na
tym biurku - powiedzia� Harry, obejmuj�c wzrokiem mebel i
oblizuj�c wargi. - Jest idealne.</p><p>- Czy zechcia�by� mi
�askawie wyja�ni�, co idealnego jest w moim biurku, Potter? -
zapyta� kpi�co Snape.</p><p>- Jest takie... du�e -
odpowiedzia� Harry, po czym zaczerwieni� si� i szybko
doda�. - To znaczy... jest wi�ksze ni� biurko w klasie. A na
dodatek czarne. Jak twoja po�ciel, Severusie.</p><p>- Pi�e� co�, Potter?</p><p>- Nie. Po prostu... - Harry
machn�� r�k� w nieokre�lonym kierunku, wskazuj�c
na �cian� i sufit - ...wszystko jest takie pi�kne.</p><p>Snape popatrzy� na
zape�nione brunatnymi, zakurzonymi s�oikami p�ki, na wytarty
dywan oraz ciemny sufit i uni�s� brwi. Nast�pnie ponownie
przesun�� wzrok ku u�miechaj�cemu si� beztrosko i
wpatruj�cemu w niego jak w obrazek Harry'emu i wyraz jego twarzy
momentalnie si� zmieni�. Rysy jego twarzy wyostrzy�y si�,
ciemno�� w oczach pog��bi�a, a na usta
wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>Miarka aktorstwa, szczypta
blisko�ci, kropla czu�o�ci i prosz�... idealny przepis na
przywi�zanie go do siebie i usuni�cie z jego g�owy jakichkolwiek
w�tpliwo�ci. Musz� tylko utrzyma� go w tym stanie do samego
ko�ca...</p><p>Wizja zafalowa�a i
zacz�a migota�, przekszta�caj�c si� w
nast�puj�ce po sobie, zmieniaj�ce si� szybko obrazy: Snape
podaj�cy sparali�owanemu Harry'emu antidotum... Harry i Snape rozmawiaj�cy
o Quidditchu... Snape przytulaj�cy Harry'ego w �azience,
g�adz�cy jego policzek... Pieprz�cy go na biurku i
wypowiadaj�cy z emfaz� "Jeste�... tylko... ty...
Potter..." Harry i Snape, siedz�cy w komnatach i jedz�cy
wsp�lnie kolacj�...</p><p>A gdzie� w tle rozbrzmiewa�y
echa wielu my�li, na�o�onych na siebie i trudnych do
zrozumienia, z kt�rych da�o si� jednak wyodr�bni� te
najwyra�niejsze.</p><p>Prawie si� zabi�... w
ostatniej chwili... wszystko by zniszczy�... Musz� znosi� jego
towarzystwo... chyba si� napij�... Ju� nied�ugo...
Naiwny... �atwowierny... przyci�gn�� go do siebie...
omota�... ju� nied�ugo...</p><p>O�lepiaj�ce
�wiat�o zapocz�tkowa�o kolejn� wizj�. Snape
wchodzi� po schodach w wie�y Gryffindoru. Wygl�da�, jakby
bardzo si� spieszy�. Ale w eterze, zamiast jego my�li,
s�ycha� by�o jedynie dziwny szum, jakie� nieokre�lone
ha�asy, zak��cenia...</p><p>M�czyzna wypowiedzia�
has�o i przeszed� przez dziur� ukryt� za portretem Grubej
Damy, po czym wszed� do Pokoju Wsp�lnego Gryffindoru, gdzie na kanapie
przed kominkiem siedzia� Harry. Snape zatrzyma� si� na
chwil�, a nast�pnie ruszy� w jego stron�, ale wtedy
co� si� sta�o. Wizja zatrzyma�a si� nagle, po czym
obraz cofn�� si� i Snape ponownie wszed� do Pokoju
Wsp�lnego, przeszed� kawa�ek i wszystko kolejny raz si� zatrzyma�o,
zacz�o falowa�, zanika� i znowu si�
cofn�o. W ko�cu wszystko poch�on�a
ciemno�� i na pewien czas zapad�a ca�kowita cisza.</p><p>Po chwili jednak z mroku
zacz�y wy�ania� si� kszta�ty. By�a to
Wielka Sala, przystrojona �wi�tecznymi dekoracjami. Przy stole
nauczycielskim siedzieli wsp�lnie nauczyciele i uczniowie, w tym r�wnie�
Harry i Snape. Dumbledore, przyodziany w sw� od�wi�tn�
purpurow� szat�, wyg�asza� w�a�nie
�wi�teczn� mow�. Wszyscy wpatrywali si� w dyrektora z
u�miechami na twarzy, jedynie Snape patrzy� na niego ponurym
wzrokiem.</p><p>- ...�ycz� wam wszystkim
wytrwa�o�ci i odwagi na kr�tych �cie�kach �ycia,
naje�onych przeszkodami i trudnymi wyborami, ale wiedzcie, �e zawsze
odnajdziecie drog�, je�eli tylko b�dziecie pod��ali za
�wiat�em mi�o�ci. �ycz� wam tak�e, aby te
�wi�ta zmieni�y co� w waszym �yciu, aby�cie mogli
prze�y� je w rado�ci i z u�miechem na twarzy - Dumbledore
zerkn�� w kierunku skwaszonego Snape'a, a jego oczy zamigota�y.
- I mam nadziej�, �e za rok r�wnie� si� tu spotkamy,
niezale�nie od tego, co si� w mi�dzyczasie wydarzy.</p><p>W tym samym momencie Snape
zmarszczy� brwi, odwr�ci� wzrok i zatrzyma� go na
p�on�cej w lichtarzu �wiecy.</p><p>Och, wydarzy si� i to bardzo
wiele... Czarny Pan b�dzie martwy, Potter r�wnie�, ty, je�eli mi
si� poszcz�ci, tak�e... a mnie ju� dawno tu nie
b�dzie...</p><p>- A teraz wystarczy ju�, bo
pewnie jeste�cie r�wnie g�odni jak ja. Weso�ych �wi�t,
pe�nego brzucha i dobrej zabawy! - zawo�a� jowialnie dyrektor i
wszyscy zacz�li bi� brawa, ��cznie z Harrym. Mistrz
Eliksir�w klasn�� dwa razy, musn�� wzrokiem twarz Harry'ego
i szybko przeni�s� go ponownie na p�omie� �wiecy, kt�ry
rozr�s� si�, poch�aniaj�c ca�� scen� i
zmieniaj�c j� w kolejn�.</p><p>Z p�omieni wy�oni�a
si� sypialnia Snape'a, pogr��ona w md�ym �wietle
zaledwie kilku zapalonych �wiec. Harry i Snape stali w drzwiach do
�azienki. Severus obejmowa� Harry'ego ramionami, a ch�opak
wtula� twarz w jego pier�. By� blady i dr�a� lekko.</p><p>- Nic ci nie b�dzie... prawda?</p><p>Snape poruszy� si� i
odsun��, ujmuj�c twarz Harry'ego w d�onie i unosz�c
j� do g�ry. Spojrza� mu prosto w oczy i powiedzia� cicho:</p><p>- Nie, nic mi nie b�dzie. To
by� tylko sen.</p><p>- Obiecujesz? - W g�osie
Harry'ego zabrzmia�a desperacja.</p><p>- Obiecuj� - odpar�
m�czyzna, a na jego twarzy pojawi� si� ledwie widoczny,
krzywy u�miech. - Twoja troska jest wzruszaj�ca, Potter. - Snape
pu�ci� jego twarz i wyprostowa� si�. - A teraz wracaj do
��ka. Chyba nie masz zamiaru sta� tutaj do rana i
u�ala� si� nad sob�?</p><p>Harry u�miechn��
si� mimowolnie.</p><p>- Nie - odpar�.</p><p>- A to nowo�� -
prychn�� m�czyzna, odsuwaj�c si� i
odwracaj�c g�ow�. Jego g�os sta� si� nagle
ostrzejszy. - Przecie� ty tak uwielbiasz si� nad sob�
u�ala�.</p><p>Ci�gle musz� ci�
nia�czy�, Potter, pociesza�, wspiera�, wyci�ga� z
kolejnego do�ka, w kt�ry postanowi�e� wdepn�� w tej
swojej spirali samounicestwienia. Ci�gle tylko j�czysz i zawodzisz.
Doprowadzasz mnie do bia�ej gor�czki. Jak taki nadwra�liwy,
�a�osny dzieciak mo�e by� uwa�any za tajn�
bro� w walce przeciwko Czarnemu Panu? Jak Dumbledore mo�e by�
a� tak pomylony, by uwa�a�, �e go pokonasz? Jeste�
zbyt s�aby, zbyt g�upi...</p><p>- Nie u�alam si� -
odpar� Harry. - Mia�em tylko z�y sen. Powiedzia�em ci,
�e mo�emy ju� i�� spa�.</p><p>- To dobrze, bo mam dosy�
nia�czenia ci� - odpar� cierpko Snape.</p><p>Gardz� takimi s�abeuszami
jak ty. Nie masz do zaoferowania niczego warto�ciowego. �adnej
nadzwyczajnej mocy, �adnej cechy, kt�ra mog�aby mnie
zainteresowa�. Nic, poza wierno�ci� i oddaniem, ale te
mo�na wypracowa� u ka�dego zgarni�tego z ulicy psa.
Gdyby� nie by� mi potrzebny do zabicia Czarnego Pana, to w og�le nie
zawraca�bym sobie tob� g�owy.</p><p>Obraz zacz�� falowa� i
rozmywa� si�. Na�o�y�y si� na niego cienie innych
scen. Ponownie znajdowali si� w komnatach Mistrza Eliksir�w, siedz�c
w fotelach naprzeciw siebie.</p><p>- Ciekaw jestem... co by si�
sta�o, gdyby� to ty wypi� ten eliksir? Jakie jest twoje
najwi�ksze pragnienie? - zapyta� Harry, u�miechaj�c
si� szelmowsko.</p><p>Oczy Severusa roz�wietli�
nag�y, kr�tki rozb�ysk, kiedy odwr�ci� g�ow� w
stron� biblioteczki. Przygl�da� jej si� przez chwil�,
a w eterze rozbrzmia�a echem jedna, ale bardzo wyra�na my�l:</p><p>Opanuj si�! Natychmiast si�
opanuj!</p><p>Powoli odwr�ci� si� z
powrotem w stron� Harry'ego. Jego oczy zn�w by�y czarne jak tafla
jeziora w czasie bezwietrznej nocy, a twarz nieczytelna.</p><p>- Ja niczego nie pragn�, Potter
- odpar� twardo z gorycz� w g�osie. - Jestem teraz zaj�ty -
rzuci� nagle, zrywaj�c si� z fotela i odwracaj�c w
stron� swojej sypialni - wi�c mam nadziej�, �e sam trafisz
do wyj�cia. �egnam. - Po tych s�owach ruszy� naprz�d i w
kilku krokach opu�ci� pomieszczenie, g�o�no trzaskaj�c
drzwiami. Kiedy znalaz� si� sam w swej pogr��onej w
ciemno�ci sypialni, opar� si� plecami o drewnian�
powierzchni�, pochyli� g�ow� i zacisn�� powieki.</p><p>Obraz zadr�a� i rozbi�
si� na bardzo wiele od�amk�w, a w ka�dym z nich zamajaczy�o
odbicie wielu r�nych scen. Po chwili jednak wszystkie
po��czy�y si� w jedn�, ukazuj�c rozleg�e,
pogr��one w mroku pomieszczenie, pod kt�rego �cianami sta�o
kilkadziesi�t os�b odzianych w ciemne szaty, kaptury i maski. Absolutna,
pe�na zgrozy cisza, kt�ra wisia�a w powietrzu, by�a wynikiem
rozgrywaj�cej si� na �rodku pomieszczenia sceny. Wzrok
wszystkich obecnych skierowany by� na odzianego w czer�
m�czyzn�, przywi�zanego za nadgarstki do
ci�kich, zwieszaj�cych si� z sufitu magicznych
�a�cuch�w. Jego plecy by�y obna�one, a g�owa pochylona
do przodu, ukrywaj�c twarz pod kurtyn� czarnych w�os�w. Jego
klatka piersiowa unosi�a si� i opada�a w p�ytkich, szybkich
oddechach. Unieruchomione w kajdanach d�onie zaciska�y si� w
pi�ci z tak� si��, i� paznokcie wbija�y
si� w sk�r� i po jego nadgarstkach sp�ywa�a krew,
wsi�kaj�c w mankiety szaty.</p><p>Stoj�cy przed nim Voldemort
opu�ci� r�d�k�, w jego czerwonych oczach
p�on�� gniew.</p><p>- Zawiod�e� mnie.
Wyda�em ci jasny rozkaz, a ty go zignorowa�e�. Nie tego
spodziewa�em si� po jednym z moich najwierniejszych s�ug.
Mia�e� wyci�gn�� z nich informacje, bardzo wa�ne
dla nas informacje. A nie zabija�! - rykn�� z w�ciek�o�ci�,
kt�ra zamieni�a jego twarz w upiorn� mask�.</p><p>Severus poruszy� si� i
uni�s� g�ow�. Jego czarne, pozbawione jakichkolwiek emocji oczy
spocz�y na Voldemorcie.</p><p>- Wybacz mi, m�j Panie -
wyszepta� zachrypni�tym, zdartym g�osem.</p><p>Voldemort ponownie
wyci�gn�� rami�, w kt�rym trzyma�
r�d�k� i zacz�� go okr��a�, niczym
drapie�nik szykuj�cy si� do zadania ostatecznego ciosu swojej
ofierze.</p><p>- Ja nie wybaczam - wysycza�
Voldemort, zatrzymuj�c si� za plecami Snape'a i unosz�c
r�k�. Skierowa� r�d�k� na obna�one plecy
m�czyzny, a z jego ust wyp�yn�o kilka przesi�kni�tym
sykiem s��w w mowie w�y. Severus szarpn�� si� i
wygi�� do przodu, jakby pr�bowa� uciec przed b�lem. Jego
g�owa unios�a si� w g�r�, oczy zacisn�y,
z�by obna�y�y. Na skroniach i szyi pojawi�y si�
pulsuj�ce �y�y, kiedy sk�ra na plecach otworzy�a si�,
niczym przeci�ta niewidzialnym skalpelem, wytrawiaj�c trzy
d�ugie, krwawe �lady. Ale krew nie przestawa�a
p�yn��, nawet kiedy Voldemort opu�ci�
r�d�k�. Severus szarpa� si� w kajdanach i
chocia� z jego zaci�ni�tych w blad� lini� ust nie
wydobywa� si� �aden d�wi�k, jego
st�a�a z b�lu twarz krzycza�a. Wydawa�o si�,
�e szramy na plecach staj� si� coraz wyra�niejsze, jakby
co� je wci�� i wci�� rozcina�o na nowo.</p><p>Voldemort rozejrza� si� po
sali, spogl�daj�c po zgromadzonych w pomieszczeniu, zastyg�ych w
pe�nym przera�enia milczeniu �miercio�ercach i
przem�wi�:</p><p>- Taka kara spotyka tych, kt�rzy nie
wykonuj� moich polece�. Zapami�tajcie to sobie.</p><p>Wizja ponownie zadr�a�a i
rozbi�a si� na od�amki. Na od�amki, w kt�rych
majaczy�y kolejne sceny. P�on�ce domy, wij�ca si� w
spazmach b�lu m�oda kobieta, fruwaj�ce w powietrzu kl�twy,
d�o� Severusa rzucaj�ca kolejne zakl�cia na kolejne osoby,
na mugoli i czarodziej�w, na ojc�w, matki i dzieci, g�os Severusa,
wypowiadaj�cy kl�tw� za kl�tw�...</p><p>Crucio Sectumsempra Flagello Lacrima
Avada Kedavra CrucioAvadaKedavraCrucioAvadaKedavraCrucioCrucioCruc...</p><p>Wszystkie od�amki ponownie
z��czy�y si� w jedno, ale tym razem pokaza�y gabinet
Dumbledore'a. A w nim trzymaj�cego si� za lewe przedrami�
Snape'a i chodz�cego po pomieszczeniu dyrektora.</p><p>- Wiedzia�em, �e
kiedy� wr�ci, ale nie spodziewa�em si�, �e to nast�pi
tak szybko. Musisz odpowiedzie� na jego wezwanie. Musisz si� do niego
uda�, Severusie. Zosta� naszym szpiegiem.</p><p>Twarz Snape'a by�a nieruchoma,
chocia� w oczach jarzy� si� �ywy p�omie�.</p><p>- Dyrektorze... Czarny Pan uwa�a
mnie za zdrajc�. Zabije mnie, kiedy tylko postawi� stop� w
kr�gu �miercio�erc�w.</p><p>Dumbledore zatrzyma� si� i
rzuci� mu d�ugie spojrzenie.</p><p>- Nie zabije ci�. Potrzebuje w
tej chwili swoich s�ug, potrzebuje ich si�y, by rozpocz��
na nowo swoj� krucjat�. Nie mo�e ci� zabi�.</p><p>- Ale mo�e mnie
torturowa�... - Snape zawiesi� g�os.</p><p>Dumbledore westchn�� i
spu�ci� wzrok.</p><p>- B�dziemy musieli
podj�� to ryzyko. Tylko ty mo�esz zbli�y� si� do
niego na tyle, aby m�c �ledzi� ka�dy jego krok i donosi� nam
o wszystkim.</p><p>W oczach Severusa
zap�on�� jeszcze wi�kszy ogie�, chocia� nie
by�o w nim wcale ciep�a.</p><p>- Ka�esz mi si� do niego
uda�, wiedz�c, �e mog� nie wr�ci� z tej wyprawy?
Ka�esz mi si� przed nim czo�ga�, wiedz�c, �e
jedyne, co mog� od niego otrzyma� na powitanie to seria Cruciatus�w?</p><p>Dyrektor d�ugo nie
odpowiada�. Sta� z opuszczon� g�ow�, wpatruj�c
si� w dywan. Po chwili jednak uni�s� twarz i spojrza� na
stoj�cego naprzeciw niego m�czyzn�, kt�rego zaci�ni�te
w d�onie pi�ci dr�a�y.</p><p>- Tak - odpar� cicho i obraz
ponownie rozbi� si� na male�kie od�amki, a kiedy fragmenty
wielu scen tortur, zachlapanych czerwieni� bia�ych masek i
gasn�cego w przera�onych oczach �ycia na powr�t
z��czy�y si� ze sob�, ukaza�y stoj�cego w
ciemno�ci sypialni Snape'a, kt�rego oczy by�y zaci�ni�te, a
postawa napi�ta. Z oddali dobieg� trzask drzwi. M�czyzna
uni�s� powieki. W czarnych t�cz�wkach nie by�o teraz niczego
opr�cz lodu.</p><p>Tyle lat czekania... ale ju�
nied�ugo.</p><p>Obraz ponownie zafalowa� i
zmieni� si�, przeobra�aj�c sypialni� w mroczne
pomieszczenie, w kt�rym znajdowa�y si� jedynie dwie osoby: Snape i
Voldemort. Voldemort �mia� si�, ogl�daj�c w
g�owie swego s�ugi wizj�, w kt�rej Severus brutalnie
wchodzi� w Harry'ego, bez lito�ci wbijaj�c si� w jego
mi�kkie cia�o i doprowadzaj�c go do skaml�cych j�k�w.
Usatysfakcjonowany, opu�ci� jego umys� i
u�miechn�� si� szeroko, co w jego przypadku wcale nie
oznacza�o rado�nie. Snape sta� wyprostowany niczym struna, trzymaj�c
w d�oni mask�, na kt�rej widnia�y czerwono-czarne smugi, pozostawione
przez � teraz ju� zaschni�te - krople krwi. Jego nieruchoma,
wpatrzona w dal twarz przypomina�a tak� sam� mask�.</p><p>- Sprawi�e� mi dzisiaj
ogromn� satysfakcj�. Zas�u�y�e� na nagrod�.</p><p>Severus pokornie pochyli�
g�ow�.</p><p>- Rado�� z powodu tego,
�e zn�w mog�em ci to pokaza�, jest ca�kowicie
wystarczaj�c� nagrod�, m�j Panie.</p><p>W eterze rozleg� si�
wysoki, kobiecy �miech. Powietrze zacz�o si� gotowa�
i w chwil� p�niej ton�ce w mroku pomieszczenie
przeobrazi�o si� w niewielk� sypialni�, kt�r�
przeszukiwali Snape i Bellatriks.</p><p>- Jak to jest r�n��
takiego kretyna? - zapyta�a Bellatriks, przeszukuj�c znajduj�ce
si� w pomieszczeniu szafki i komody, podczas gdy Snape rzuca� na
�ciany jakie� niewerbalne zakl�cia. - Jak w og�le mo�esz
si� nie brzydzi� go dotkn��?</p><p>- Wiesz, �e to mnie zawsze
przypadaj� w udziale najbardziej niewdzi�czne zadania -
prychn�� m�czyzna, kopi�c stoj�cy mu na drodze
przewr�cony fotel. - Ale mam przynajmniej satysfakcj� z wyobra�ania sobie,
co zrobi�by jego plugawy ojciec, gdyby widzia�, jak zabawiam si�
z jego jedynym synem.</p><p>- Albo ten jego n�dzny ojciec
chrzestny. Och, ju� wyobra�am sobie jego min�, gdyby
zobaczy�, �e z jego chrze�niaka wyros�a taka ma�a
dziwka - chichota�a Bellatriks, wyrzucaj�c na pod�og� szuflady.</p><p>- Nie od dzisiaj wiadomo, �e
Potter jest imbecylem. Zawsze my�la�em, �e jest ca�kowicie
pozbawiony jakiegokolwiek talentu, ale ostatnio musia�em zweryfikowa�
sw�j pogl�d...</p><p>- Tak? - zapyta�a z
zaciekawieniem kobieta, odwracaj�c g�ow� w jego stron�.</p><p>- Potter ma niezr�wnany talent do
obci�gania.</p><p>Ta uwaga doprowadzi�a Bellatriks
do kolejnego wybuchu d�wi�cznego �miechu.</p><p>- Widz�, �e nasz ma�y
Z�oty Ch�opczyk zamieni� si� przy swoim profesorze w
prawdziw� wyw�ok� - parskn�a, powracaj�c do
przeszukiwania szafy i znajduj�cych si� w niej kufr�w i walizek. -
Zapewne znakomicie go ju� wytresowa�e�, Sevciu. P�jdzie za
tob� bez wahania?</p><p>Wizja uton�a w mroku, z
kt�rego powoli wy�oni�a si� komnata Mistrza Eliksir�w. Harry
siedzia� na kolanach Severusa, wtulony w jego szyj�. Zasypia�.</p><p>Snape, oparty o fotel, wpatrywa�
si� w przestrze�. Jego twarz by�a ca�kowicie nieczytelna. W
eterze s�ycha� by�o jedynie taki sam dziwny szum, jak
wcze�niej. Jakie� nieregularne zak��cenia.</p><p>- Dosy� tego - powiedzia�
nagle m�czyzna, przymykaj�c na chwil� oczy i
wzdychaj�c. - Idziesz spa�. - Po tych s�owach wsun��
d�onie pod po�ladki Harry'ego i uni�s� go do g�ry, z trudem
podnosz�c si� razem z nim z fotela i ruszaj�c w stron�
sypialni. Kiedy jednak dotar� do drzwi, wizja zatrzyma�a si�,
obraz zacz�� si� trz��� i cofn��
si�. Snape ponownie siedzia� w fotelu z Harrym na kolanach,
wpatruj�c si� w przestrze�. Szum przybra� na sile.
M�czyzna wsta�, podnosz�c Harry'ego i ruszy� w
stron� sypialni, ale obraz znowu zafalowa� i zaci��
si�. W eterze rozleg�y si� g�o�ne trzaski i wszystko
znikn�o. Zapad�a cisza.</p><p>Po chwili jednak obraz powr�ci�
w migocz�cych jedne po drugich wspomnieniach, kt�re przesuwa�y
si� z tak� pr�dko�ci�, �e trudno je by�o w
og�le rozpozna�. By� tam Snape w splamionych krwi� szatach
�miercio�ercy i ze zranion� r�k�, Snape
przywo�uj�cy do siebie Harry'ego za pomoc� kamienia,
pieprz�cy go w schowku, w swoim gabinecie, w komnacie, przy drzwiach, na
pod�odze, na biurku...</p><p>A w eterze rozbrzmiewa�y
my�li, na�o�one na siebie, spl�tane, odbijaj�ce
si� od siebie, zag�uszaj�ce si� nawzajem.</p><p>Niech my�li, �e wygra�
t� bitw�... niech si� �udzi... To niczego nie zmienia...
Mo�e si� przyda� chocia� do tego i mnie zaspokoi�...
troch� si� nim pobawi� zanim zginie... nale�y mi si�
jaka� nagroda za to, �e musz� go znosi�...</p><p>Spo�r�d scen wy�oni�a
si� jedna, wyra�niejsza od innych. Harry, kt�ry zostawia kamie�
na �awce, odwraca si� i wychodzi z klasy. A spo�r�d nat�oku
my�li wybi�o si� kilka wyrazistszych:</p><p>Cholera! Da�em mu si�
sprowokowa�... C�, Potter, prawda jest bolesna, ale to
wy��cznie twoja wina, �e j� us�ysza�e�. Ale
to nic. I tak do mnie wr�cisz. Odpoczn� od ciebie, dop�ki nie
sko�cz� eliksiru, a potem... potem czeka mnie nieco wi�cej gry
ni� do tej pory, ale tak ci� urobi�, �e wr�cisz do mnie bez
zastanowienia.</p><p>Gra... to idealne okre�lenie.
Jeste� pionkiem w mojej grze. Pionkiem, kt�ry trzeba
po�wi�ci�, aby zbi� kr�la. To jedyny mo�liwy ruch. Ale
najwa�niejsze jest to, aby utrzyma� pionek na szachownicy, poniewa�
bez niego nigdy nie uda mi si� zagrozi� kr�lowi.</p><p>Obraz zatrzyma� si� nagle,
ukazuj�c Seveusa, kt�ry przytula� do siebie Harry'ego,
zanurzaj�c twarz w jego w�osach i przyciskaj�c wargi do sk�ry na
czubku jego g�owy.</p><p>- Nie jeste� dla mnie nikim -
wyszepta� Severus zachrypni�tym g�osem, po czym
odsun�� si� odrobin� i powiedzia� znacznie
g�o�niej: - S�yszysz? Sp�jrz na mnie. - Harry podni�s�
g�ow�, spogl�daj�c szeroko otwartymi oczami na jego twarz.
W tej samej chwili m�czyzna uni�s� d�o� i
zacz�� �agodnie g�adzi� jego policzek, pieszcz�c
palcami sk�r�, wargi, nos... - Nie jeste� - powt�rzy� cicho.</p><p>Jakim jeste� k�amc�...</p><p>Wizja zawirowa�a i rozmy�a
si�, ukazuj�c komnat� Snape'a. M�czyzna siedzia�
w fotelu, wpatruj�c si� w drzwi. Jego brwi by�y zmarszczone, w
oczach tli�o si� co� dziwnego, jakie�... podenerwowanie.
Co� na kszta�t niecierpliwego wyczekiwania. Po chwili jednak
zamkn�� oczy i odchyli� g�ow�, wzdychaj�c
g��boko.</p><p>Nareszcie. Ile razy
wyobra�a�em sobie t� chwil�, w kt�rej przyprowadz� mu
Pottera, a on, przekonany o swym zwyci�stwie, wyssie z ch�opaka
ca�� moc. I Potter padnie bez �ycia, a chwil� p�niej
nast�pi ten cudowny moment... moment, na kt�ry czeka�em tyle lat...
Czarny Pan upadnie. I ju� nie powstanie.</p><p>Snape uni�s� powieki w momencie,
w kt�rym drzwi otworzy�y si� i do pomieszczenia wszed� Harry,
ubrany w sweter i kurtk�. Na jego twarzy widnia� u�miech.</p><p>- Dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>Wizja zacz�a
blakn��, w eterze rozleg�y si� trzaski, coraz
g�o�niejsze i natarczywsze, obraz znikn�� ca�kowicie,
tak jakby si� rozpad�, ale nadal s�ycha� by�o
my�li:</p><p>Nie jest gotowy... nie ufa mi... waha
si�... s�u�y� mi dobrze... nie by� trudnym celem...
dam mu wszystko, czego pragnie... wynagrodz� go... pragnienie za
pragnienie... b�dzie mi ufa� bezgranicznie... kiedy wr�c�, zrobi
wszystko, o co go poprosz�... bez wahania... zginie... obaj zgin�...
nic dla mnie nie znaczy... naiwny g�upiec...</p><p>- Dooooo��! Wystarczy!
Dosy� ju�! Nie chc� wi�cej! Nieeeeee!</p><p>Harry zapar� si� nogami i z
ca�ej si�y szarpn��. Wszystko zawirowa�o z tak�
moc�, �e gdyby nie przytrzyma� si� my�lodsiewni, to z
pewno�ci� upad�by na pod�og�. Kr�ci�o mu
si� w g�owie, a kolana dygota�y.</p><p>By� z powrotem w tajnym
laboratorium Snape'a. Przed nim w my�lodsiewni wirowa�y z�ote
wst�gi, ale on ich nie widzia�. Szeroko otwartymi oczami wpatrywa�
si� w przestrze�. Zielone t�cz�wki wydawa�y si�
by� ca�kowicie puste, a twarz zastyg�a w wyrazie absolutnego
wstrz�su. Nie porusza� si�. Nie by� w stanie tego
zrobi�. Wygl�da� tak, jakby w�a�nie pozbawiono go
�ycia. Spetryfikowano, zamieniaj�c w pusta skorup�. Blade
policzki l�ni�y, a w aksamitnej ciszy s�ycha� by�o
jedynie g�uche dudnienie serca.</p><p>Bum.</p><p>Bum.</p><p>Bum.</p><p>Bum.</p><p>W ko�cu poruszy� si�.
Bardzo powoli, niczym lunatyk wyrwany ze snu, opu�ci� g�ow�
i spojrza� na pude�ko, kt�re wci�� trzyma� w d�oni.
By�o ca�kowicie zgniecione.</p><p>...zawsze jeste� w moich
my�lach, w moim sercu...</p><p>...nienawidz� za tob�
t�skni�...</p><p>...jeste� dla mnie wszystkim,
czego potrzebuj� i wszystkim, dla czego warto �y�...</p><p>...zakocha�em si� w
tobie...</p><p>...gdyby� chcia� wyrwa�
to uczucie, to tylko z sercem...</p><p>Pude�ko wysun�o
si� z jego d�oni i upad�o na pod�og�, otwieraj�c
si�. Zielone oczy zacz�y si� porusza�,
przesuwaj�c si� z boku na bok, niczym w jakim� szalonym ta�cu,
jakby czego� poszukiwa�y. Czego�, czego mog�yby si�
uchwyci�, czegokolwiek, by nie run�� w otch�a�.</p><p>To...</p><p>To przecie�...</p><p>To wszystko...</p><p>Nie mo�e...</p><p>Nie tak...</p><p>To na pewno nie...</p><p>O bo�e...</p><p>O bo�e!</p><p>Cofn�� si� o krok i
zachwia�, z trudem utrzymuj�c si� na trz�s�cych
si� nogach. Otwarte usta pr�bowa�y nabra� tchu, ale
wydawa�o si�, �e ca�e powietrze wyparowa�o i jedyne,
czego m�g� nabra� do p�uc, to przera�enie.
Przera�enie, kt�re k�sa�o jego dusz� od �rodka i
po�era�o j�.</p><p>K�amstwo. Wszystko by�o
tylko tym. Tylko k�amstwem. Okrutnym. Bezlitosnym. Doskona�ym.
Wszystko. Wszystko, co zna�, wszystko, do czego d��y�.
Ka�dy krok, ka�da wygrana bitwa, ka�dy nowy gest... to wszystko
nie istnia�o? Nic nie istnia�o? Nic nie by�o prawdziwe?</p><p>Bum. Bum. Bum. Bum. Bum.</p><p>Czu�, jak jego serce krzyczy.
Uciska. Boli. Szarpie si�. Po�o�y� na nim d�o�,
jakby pr�bowa� je os�oni�. Otuli�. Uspokoi�.
Chocia� odrobin�. Powstrzyma� przed roztrzaskaniem si�.</p><p>Ca�y �wiat si�
rozpada�, a on nie mia� niczego, czego m�g�by si�
z�apa�. Niczego.</p><p>Wszystko odp�ywa�o...
ka�da chwila, w kt�rej my�la�... w kt�rej s�dzi�...
ka�da chwila, w kt�rej by� szcz�liwy. Ka�dy szept,
dotyk, spojrzenie... wszystko odp�ywa�o. B�l by� nie do
zniesienia, kiedy w jego sercu umiera�y kolejne wspomnienia. Gas�y
jedno po drugim, niczym obumieraj�ce gwiazdy, pozostawiaj�c po sobie
jedynie ciemno�� i pr�ni�.</p><p>Powietrza... nie m�g�
oddycha�. Musia�... wyj�� st�d... natychmiast! Jak
najszybciej!</p><p>Odwr�ci� si� na
uginaj�cych si� nogach i... zamar�, ca�kowicie
sparali�owany, a ka�dy mi�sie� w jego ciele
napi�� si�.</p><p>Snape. To by� Snape. Sta�
pod �cian�, przy wej�ciu do laboratorium, opieraj�c
d�o� na znajduj�cym si� obok regale. Przygl�da�
si� Harry'emu. By� niezwykle blady, a jego twarz wygl�da�a
niczym woskowa maska. W czarnych, pozbawionych wyrazu oczach odbija�
si� zielony p�omie� �wiecy. Przywodzi� na my�l
wy�aniaj�cego si� z mroku upiora.</p><p>Harry poczu�, jak zalewa go
nieokie�znana fala nienawi�ci do tego... tego... kogo�...
Poniewa� to ju� nie by� Snape. Teraz by� to jedynie...
kto� obcy. Wr�g. K�amca. Oszust. Morderca.</p><p>- Nie zbli�aj si� do mnie,
�miercio�erco! - krzykn�� �ami�cym si�
g�osem, wyszarpuj�c z kieszeni r�d�k� i kieruj�c
j� w stron� ciemnego pos�gu. Chcia� go zrani�,
przekl��. Zniszczy�. Zdepta�. Zada� taki b�l, jakiego
jeszcze nigdy nie zazna�. Zamieni� cierpienie w kl�tw� i
cisn�� ni� w niego, a potem patrze� jak zwija si� i
krzyczy...</p><p>Jego d�o� dr�a�a
tak bardzo, �e koniec r�d�ki kre�li� w powietrzu
nieregularne kr�gi, rozsypuj�c czerwone iskry nienawi�ci. Czarne
oczy przesun�y si� nieco w d�, spogl�daj�c na
r�d�k�, a nast�pnie ponownie przenios�y si� na
twarz Harry'ego.</p><p>- Jak mog�e�? Jak
mog�e� mi to zrobi�? Jak mog�e� tak mnie oszuka�?
Jak mog�e� mnie tak podle wykorzysta�? Jak mog�e� mnie
nienawidzi�? Przez ca�y ten czas! Jak mog�e�?!</p><p>Snape milcza�. Jego
zaci�ni�te w cienk� lini� usta by�y niemal bia�e.</p><p>B�l by� coraz wi�kszy. Nie
do zniesienia. Przeobrazi� si� w ogarni�t� sza�em
besti�, rozrywa� Harry'ego od �rodka, mia�d�y�
wn�trzno�ci, rozszarpywa� mi�nie.</p><p>- Odpowiedz mi, ty zdrajco! Dlaczego,
do cholery, milczysz? Dla ciebie to wszystko by�o tylko gr�!
�a�osn� rozgrywk�! Nigdy nic dla ciebie nie znaczy�em!
Nic!!! Przez ca�y czas k�ama�e�! Przez ca�y cholerny
czas! - G�os Harry'ego za�ama� si�.
Prze�kn�� �zy, kt�re niepostrze�enie wp�yn�y
mu do ust.</p><p>Snape sta� niczym wykuty z
kamienia. By� jeszcze bledszy ni� wcze�niej. Przypomina�
teraz ducha. Nie porusza� si�. Po prostu patrzy�.</p><p>- Wykorzysta�e� mnie!
Wykorzysta�e� moje pragnienie dla swojego pragnienia!
My�la�em, �e chocia� ty... �e chocia� ty nie
uwa�asz mnie za narz�dzie! �e jako jedyny nie pr�bujesz si�
mn� pos�u�y�! A jeste� taki sam! Jeste� jeszcze
gorszy! Jeste� potworem! �aden cz�owiek nie m�g�by... nie
m�g�by... przez ca�y ten czas... o bo�e! - Harry
z�apa� r�d�k� obiema d�o�mi, aby j�
utrzyma�. Nie panowa� nad sob�. Nie panowa� nad
wype�niaj�c� go odraz�, kt�ra s�czy�a si� z
ko�ca jego r�d�ki w postaci coraz gor�tszych, coraz gwa�towniej
sycz�cych iskier.</p><p>- Jak mog�e�? Jak
mog�e� pokazywa� mu nasze chwile? Przecie� to by�y
nasze wspomnienia! Jak mog�e�...?!</p><p>Snape zacisn�� usta jeszcze
bardziej, chocia� wydawa�o si� to niemo�liwe.</p><p>- No odpowiedz mi! Pochwal si�,
jakim by�em dla was po�miewiskiem! Opowiedz, jak �miali�cie
si� z tego, jakim by�em za�lepionym kretynem! Opowiedz, jak
�wietnie si� bawi�e�, kiedy pokazywa�e� mu nasze
intymne chwile, ty chory popapra�cu!</p><p>Ale Snape nie odpowiedzia�. Nie
odezwa� si� ani jednym s�owem. Sta� tam tylko... z tym
swoim wielkim nosem, t�ustymi w�osami, d�ugimi, oble�nymi,
��tymi palcami, szkaradn� twarz�...</p><p>- Jak mog�em cokolwiek w tobie
widzie�? Jeste� odra�aj�cy! Jeste�... jeste�...
nikim! Nienawidz� ci�! S�yszysz? Nienawidz�!!! - Nic.
�adnej reakcji. - Nigdy ci tego nie wybacz�! Nigdy!!!</p><p>Zanim si� zorientowa�,
by� ju� na zewn�trz, uciekaj�c od niego, od tego... tego...
Bieg� przez salon, gabinet, jak najdalej st�d, poniewa�
mia� wra�enie, �e je�eli zostanie tutaj cho�by
minut� d�u�ej, to albo zwymiotuje, albo... Dopad� do drzwi
i zatrzasn�� je za sob� z tak� si��, i�
stoj�ce na p�kach ksi��ki zadygota�y lekko.</p><p>W pomieszczeniu zapanowa�a
cisza. G�adka niczym tafla jeziora, a jednocze�nie wibruj�ca
niczym zbyt mocno naci�gni�ta struna, nadal rozbrzmiewaj�ca
echem krzyku wype�nionego zdrad�, rozczarowaniem i rozgoryczeniem. A
tak�e pewnego rodzaju... ostateczno�ci�.</p><p>Snape przymkn�� oczy. Z
jego piersi wyrwa�o si� d�ugie, g��bokie westchnienie.
Zdj�� r�k� z rega�u i powoli j�
opu�ci�, k�ad�c d�o� na lewym przedramieniu i �ciskaj�c
je. Przez jego blad�, �ci�gni�t� twarz
przesun�� si� cie�. Otworzy� oczy, uni�s�
r�kaw szaty i spojrza� na rozleg�e zaczerwienienie
widniej�ce wok� Mrocznego Znaku, kt�ry wydawa� si� niemal
wi� na jego sk�rze i wygl�da� tak, jakby od jakiego� czasu
chcia� j� przepali�.</p><p>Spojrza� na
my�lodsiewni�, a nast�pnie przeni�s� wzrok na
znajduj�cy si� na stole kocio�ek wype�niony ciemnozielonym
eliksirem. Po chwili cichej, niemal nieruchomej kontemplacji, podszed� do
jednego z rega��w i spomi�dzy kilku znajduj�cych si� na nim
tom�w, wyj�� plik kartek, kt�re wygl�da�y tak, jakby
wyrwano je z jakiej� bardzo starej ksi��ki.
U�o�y� je na stole, wyci�gn��
r�d�k� i po chwili kartki ju� p�on�y,
zwijaj�c si� i zmieniaj�c w czarny popi�. Schowa�
r�d�k� z powrotem i jeszcze raz powi�d� wzrokiem po
pomieszczeniu.</p><p>Jego wzrok
przyci�gn�o ma�e, pogniecione czerwone pude�eczko,
le��ce na pod�odze przed my�lodsiewni�. Podszed�
do niego i przez jaki� czas po prostu przygl�da� mu si�. Po
chwili jednak pochyli� si� i dr��c� r�k�
podni�s� je z pod�ogi. W �rodku znajdowa�a si� niewielka
kartka. Rozwin�� j� ostro�nie i zacz��
czyta�, a wtedy jaka� ledwie widoczna iskra, kt�ra przez ca�y
czas tli�a si� w jego oczach... eksplodowa�a.</p><p>*</p><p>Harry bieg�. Bieg� co
si� w nogach. Bieg� przez pogr��one w mroku korytarze,
przez szkolny dziedziniec, przez most, wprost w ciemno��
rozci�gaj�cych si� wok� zamku, pokrytych �niegiem
b�oni. Brakowa�o mu tchu, brakowa�o mu si�, ale bieg�
dalej, rozrzucaj�c na boki �nieg, pragn�c jedynie jednego...
ucieczki. Ucieczki od tego... rozrywaj�cego na strz�py, t�pego
b�lu, kt�ry zagnie�dzi� si� w nim niczym robak,
po�eraj�c wszelkie emocje i pozostawiaj�c po sobie jedynie
pustk�. Tak wielk� i zimn�, jakby kto� wyrwa� z niego
dusz�, a nast�pnie podepta� j� i wyrzuci� niczym
niepotrzebny �mie�. Czu� jedynie ch��d. Lodowaty
ch��d, wdzieraj�cy si� przez t� pustk� do jego
wn�trza i zamra�aj�cy wszystko, co napotka� na swej
drodze... ka�de szybsze zabicie serca, ka�dy u�miech, kt�ry
kiedykolwiek zago�ci� na jego twarzy, ka�de cieplejsze
uczucie...</p><p>Bieg� coraz wolniej, w
miar�, jak lodowate zimno przenika�o przez jego cienkie ubranie, a
padaj�cy �nieg osiada� na jego w�osach i okularach, przez
kt�re ju� prawie nic nie widzia�. W pewnym momencie potkn��
si� o co� znajduj�cego si� pod bia��
p�acht� i z ca�ym impetem run�� prosto w miliony
drobinek lodu. Przez chwil� le�a� bez ruchu, zaciskaj�c w
d�oniach �nieg i pragn�c, by zamrozi� go jeszcze bardziej,
by zamrozi� ten b�l i zmusi� go do odej�cia...</p><p>Ale nic nie by�o na tyle zimne,
aby tego dokona�.</p><p>Powoli, podpieraj�c si� na
r�kach, podni�s� si� na kolana. Wydawa�o mu si�,
�e w p�ucach ma ig�y, a ka�dy mi�sie� dr�y z
wycie�czenia. Pomimo ciemno�ci i ca�kowicie pokrytych
�niegiem okular�w, dojrza� w pobli�u niewielki,
p�okr�g�y kszta�t. Powoli, brn�c w �niegu na
czworakach, dotar� do wyrastaj�cego z pod�o�a kamienia i
usiad� u jego podstawy, obejmuj�c r�kami kolana i ukrywaj�c
w nich twarz.</p><p>Wszystko, w co wierzy�, wszystko
do czego d��y�... nagle przesta�o istnie�. Sev...
Snape tak�e nigdy nie istnia�. By� tylko ogarni�ty
obsesj� cz�owiek, bydlak bez uczu�, dla kt�rego Harry by�
jedynie pionkiem w jakiej� �a�osnej rozgrywce. Chcia� go
po�wi�ci� dla osi�gni�cia swojego celu i nie
obchodzi�o go, kogo i co zniszczy po drodze, jakie uczucia podepcze, jak
g��bokie rany zada...</p><p>Nie... to nie by� cz�owiek.
Nikt nie mo�e by� a� tak okrutny. Nikt nie mo�e a� tak
dobrze udawa�, chyba �e nie ma serca. W ka�dej chwili, w kt�rej
s�dzi�, �e cokolwiek dla niego znaczy... on przez ca�y czas
gra�! Gardzi� nim od pocz�tku a� do samego ko�ca!
Bo�e... i jeszcze... ich chwile... pokazywa� im! Pokazywa� im
to, co by�o dla niego tak cenne! �mia� si� z niego! Przez
ca�y czas tylko si� �mia�! Harry by� dla niego... dla
nich jedynie po�miewiskiem! G�upim, zakochanym szczeniakiem, kt�ry
zrobi�by dla niego wszystko. Ale kim trzeba by�... jak wielki mrok
mie� w sobie... aby tak perfidnie wykorzysta� tego... szczeniaka, a
potem pos�a� go na �mier�. Bez cienia wahania.</p><p>Przecie� to niemo�liwe, aby
przez ca�y czas, przez absolutnie ca�y czas czu� jedynie niech��
i odraz�. Czy nie by�o ani jednej takiej chwili, nawet ma�ej
chwilki, w kt�rej ten kto�, kim okaza� si� Snape... w kt�rej
poczu�by chocia� male�k� iskierk� ciep�a?
Cokolwiek? Chocia� wsp�czucie? Zawahanie? Czy wszystkie te chwile...
ka�da chwila... ka�da pojedyncza, roz�arzona chwila
pomi�dzy nimi by�a jedynie u�ud�? Nie istnia�a
naprawd�?</p><p>Nie.</p><p>Dobitnie si� o tym
przekona�. Czeka� i czeka� na jakikolwiek znak, jakikolwiek
moment... pami�ta� ostatni� noc, musia� j�
zobaczy�, przekona� si�, �e wtedy, kiedy Snape odda�
mu wszystko... co� si� zmieni�o. Musia�o! Ale okaza�o
si�, �e by� to tylko kolejny element uk�adanki. Kolejne
zagranie. Wy�yny aktorstwa.</p><p>Dlaczego by� tak g�upi?
Dlaczego mu zaufa�? Dlaczego nigdy nie zastanowi� si�
g��biej nad jego motywami, nad zachowaniem, nad tymi wszystkimi
znakami, kt�re przez ca�y czas otrzymywa�? Przecie� prawda
zawsze, zawsze by�a wprost przed jego oczami... ale on nie chcia� jej
dostrzega�. A teraz... teraz, kiedy jego oczy si� otworzy�y,
wszystko wydawa�o mu si� tak oczywiste.</p><p>Pami�ta� je.
Pami�ta� te drobne szczeg�y, ma�o znacz�ce
s�owa, gesty, kt�re jednak znaczy�y znacznie wi�cej, ni�
podejrzewa�.</p><p>- My�l�, �e
wypi�e� ju� wystarczaj�co du�o do tego, co
planuj�...</p><p>- A co planujesz?</p><p>- Je�eli ju� musisz wiedzie�...
Planuj� ci� zabi�, panie Potter.</p><p>Pami�ta� je wszystkie.
Dopiero teraz, kiedy by�o ju� za p�no...</p><p>- A czy warzysz teraz jaki�
trudny eliksir?</p><p>- Owszem.</p><p>- A... czy d�ugo b�dziesz
go jeszcze warzy�?</p><p>- Tyle, ile potrzeba.</p><p>Pami�ta� ten niesamowity
blask, kt�ry pojawi� si� w oczach Snape'a po tym pytaniu.</p><p>Pami�ta� r�wnie�
swoj� naiwno��, kiedy my�la�, s�dzi�...</p><p>- Chc� te�, �eby�
wiedzia�, �e bez wzgl�du na to, co zrobisz i co si�
stanie... ja zawsze b�d� po twojej stronie. Przy tobie.</p><p>- Zobaczymy. Przypomn� ci o tym
w odpowiednim momencie.</p><p>I pami�ta� s�owa
Hermiony, jej ostrze�enia.</p><p>Boj� si�... �e on
ci� mo�e zwodzi�, �eby w ko�cu odda� ci� w
r�ce Voldemorta. Pomy�l, Harry... dlaczego mia�by si� tak
nagle tob� zainteresowa�? Co mog�oby tak raptownie zmieni�
jego stosunek do ciebie? Przecie� zawsze ci� nienawidzi�.</p><p>...nienawidzi�...</p><p>...nienawidzi�...</p><p>...nienawidzi�...</p><p>Ostatnie s�owo odbi�o
si� echem w jego umy�le.</p><p>Nienawidzi� go. Snape przez
ca�y ten czas go nienawidzi�... a on tylko chcia� z nim
by�. Tylko tyle.</p><p>Po prostu by�.</p><p>Jak m�g� by� taki naiwny?
Jak m�g� my�le�, �e cokolwiek dla niego znaczy? Jak
m�g� a� tak si� pomyli�? Przez ca�y czas by� dla
niego jedynie... narz�dziem. Tak samo, jak dla wszystkich innych.
Narz�dziem s�u��cym do pokonania Voldemorta, nieprzydatnym
do niczego innego. Kompletnie niepotrzebnym. Bezu�ytecznym.</p><p>Uni�s� g�ow�. Z jego
w�os�w spad�o kilka p�atk�w �niegu. Sk�ra by�a
zaczerwieniona od zimna, ca�e cia�o dygota�o. Ale w zielonych
oczach nie by�o niczego.</p><p>Dobrze. Skoro wszyscy tak go
traktowali... w takim razie tak w�a�nie b�dzie si�
zachowywa�. Pozb�dzie si� swoich uczu�, pozb�dzie
si� wszystkiego, co czyni go Harrym, pozostawiaj�c jedynie blizn�
i okulary, poniewa� tylko to w nim dostrzegali. Nigdy nie by� dla
nich niczym innym... niczym wi�cej.</p><p>Tylko Potterem.</p><p>***</p><p>Ciemno��
pog��bi�a si�, gdy jedyny wolny od chmur skrawek nieba,
przez kt�ry przebija�o si� delikatne �wiat�o
ksi�yca, zosta� przez nie zasnuty. �nieg pada� cicho.
Osiadaj�ce na ziemi p�atki nie wydawa�y �adnego
d�wi�ku. Nawet wiatr postanowi� na jaki� czas zawiesi�
swoj� dzia�alno�� i odpocz��. Ale w t�
odosobnion� cisz� natury wkrada� si� powoli jaki�
d�wi�k.</p><p>Kroki. Skrzypi�ce na
�niegu, rozcinaj�ce idealnie g�adk�, bia��
p�acht�.</p><p>Przez b�onia
pod��a�a ciemna sylwetka. Odcinaj�ca si� od bieli
�niegu czerni� swych szat i ca�kowicie zakrywaj�cego
g�ow� kaptura. Nie spieszy�a si�. Sz�a powoli,
rozgarniaj�c butami �nieg. Wyprostowana, chocia� wydawa�o
si�, �e barki ma nieco przygarbione, jakby co� na nich
ci��y�o. Kierowa�a si� w stron� ciemnej,
wyrastaj�cej z bia�ej ko�dry �ciany Zakazanego Lasu. Lecz
kiedy do niej dotar�a i pierwsze drzewa ukry�y j� w swym mroku,
zatrzyma�a si�. I odwr�ci�a powoli, spogl�daj�c na
pozostawiony za plecami Hogwart.</p><p>Sta�a tak nieruchomo przez
pewien czas, przygl�daj�c si� pogr��onym w
ciemno�ci wie�om zamku i p�on�cym w niekt�rych oknach,
odleg�ym �wiat�om. Jej wzrok pow�drowa� ku wschodniej wie�y
i zatrzyma� si� tam, przypatruj�c si� jej przez niezwykle
d�ugi czas.</p><p>Po chwili jednak posta�
poruszy�a si�. Unios�a praw� d�o� i
przycisn�a j� do lewego przedramienia. Powoli odwr�ci�a
si� plecami do zamku i spojrza�a w rozci�gaj�cy si�
przed ni� g�sty, lepki mrok. W aksamitnej ciszy rozleg� si�
trzask aportacji.</p><p>Na �niegu pozosta�y jedynie
urwane �lady. Severus
Snape odszed�.</p><p><strong>--- rozdzia� 57 ---</strong></p><p><strong>57. Nothing I've become</strong></p><p>I abandoned this love and laid it to
rest</p><p>And now I'm one of the forgotten</p><p>I'm not, I'm not myself</p><p>Feel like I'm someone else</p><p>Fallen and faceless</p><p>So hollow, hollow inside*</p><empty-line/><p>Hermiona przerwa�a pisanie i
spojrza�a w okno na padaj�cy g�sto �nieg. Mia�a
wra�enie, �e sypie coraz mocniej i chocia� nie widzia�a
dalej ni� na kilka metr�w, to ogromne, zlepione ze sob� p�aty
�niegu, kt�re bez przerwy wy�ania�y si� z mroku i
uderza�y w okno, wzbudza�y w niej nieokre�lony niepok�j. Jakby w
ka�dej chwili z tej ciemno�ci mog�o si� wy�oni�
co� o wiele bardziej niebezpiecznego, a te gigantyczne p�atki
�niegu by�y czym� w rodzaju preludium. Zapowiedzi� wojny, kt�ra
wci�� wisia�a nad zamkiem i w ka�dej chwili mog�a go
dosi�gn�� swoimi zimnymi, zakrwawionymi palcami.</p><p>Potrz�sn�a
g�ow� i zamkn�a oczy.</p><p>Nie, to tylko �nieg. Ostatnio
jest zdecydowanie zbyt przewra�liwiona.</p><p>Spojrza�a na siedz�cego
obok Rona, kt�ry spa� z g�ow� na pergaminie. Ostatnie linijki
tekstu by�y ca�kowicie rozmazane i ju� sobie
wyobra�a�a, jak b�dzie wygl�da� jego policzek, kiedy
si� obudzi. Na sam� my�l o jego rozczochranych w�osach i
rumie�cu zawstydzenia na policzkach, kiedy nieudolnie b�dzie
pr�bowa� zetrze� z twarzy atrament, czu�a ciep�o w sercu.
Zawsze by� taki beztroski. Wydawa�o si�, �e nie istnieje
nic, co mog�oby sprawi�, by zacz�� si� martwi� i
mie� czarne my�li, kt�re konsumowa�yby go od �rodka. Tak
jak j�. Jako jedyny potrafi� sprawi�, �e czasami o nich
zapomina�a i chocia� na chwil� przestawa�a
zadr�cza� si� problemami, kt�re wydawa�y si� nie
mie� ko�ca. Czasami odnosi�a wra�enie, �e przesadza, �e
nie powinna si� tak przejmowa�, ale nie potrafi�a przesta�
si� martwi�. Nie potrafi�a ot tak machn��
r�k� i powiedzie� sobie "jako� to b�dzie".
On to potrafi�. Robi� tak przez ca�y czas. �y� w swoim
w�asnym �wiecie, w kt�rym nie istnia�y problemy, a przynajmniej
nie takie, kt�rych nie da�oby si� rozwi�za� po prostu
czekaj�c na to, a� rozwi��� si� same. To by�
prawdziwy dar. Czasami �apa�a si� na marzeniach o tym, �e
odda�aby po�ow� swojej wiedzy za taki dar. Ale wtedy on si�
do niej po prostu u�miecha� albo robi� co� absolutnie
g�upiego i wiedzia�a, �e "jako� to b�dzie".
�e skoro on jest taki beztroski, to na pewno nie jest tak �le, jak
jej si� wydaje i z pewno�ci� maj� przed sob� jeszcze
d�ug� przysz�o��, nawet gdyby za chwil� do bram
zamku mia�a zapuka� wojna. I �e Harry na pewno znajdzie
jaki� spos�b, aby pokona� Voldemorta...</p><p>W�a�nie, Harry...</p><p>Spojrza�a na wielki,
wisz�cy na �cianie zegar. Wahad�o ko�ysa�o si�
rytmicznie, porcjuj�c czas na male�kie, r�wne kawa�eczki.
By�a prawie p�noc. Mia� wr�ci� za chwil�. Ale ta chwila
min�a ju� jakie� trzy godziny temu.</p><p>Stara�a si� nie niepokoi�,
ale nie potrafi�a. Widzia�a, jak zachowywa� si� przez
ca�y dzie�. Nagle z ca�kowitego przygn�bienia
przeszed� w stan absolutnego... no w�a�nie, czego? Najpierw
u�miecha� si� do siebie, by za moment na jego twarzy
pojawi� si� smutek. Wygl�da� tak, jakby sam nie
wiedzia�, gdzie si� znajduje i co ma robi�. Obserwowa�a go
uwa�nie, kiedy podczas lekcji wpatrywa� si� w �cian�,
u�miechaj�c si� troch� nieprzytomnie i
b��dz�c my�lami gdzie� daleko. A najgorsze by�o
to, �e chyba domy�la�a si�, gdzie nimi
b��dzi�...</p><p>Nie potrafi�a przej��
do porz�dku dziennego nad rewelacjami, kt�re odkry�a. Po prostu nie
potrafi�a. Sama my�l, �e Harry, ten Harry, kt�rego zna�a od
dziecka, jest... bo�e, nawet trudno jej by�o o tym
pomy�le�... jest zakochany w nauczycielu, kt�rego nienawidzi�,
odk�d tylko si�ga�a pami�ci�... sama ta my�l
przyprawia�a j� o g�si� sk�rk� i co�
ci�kiego osiada�o jej na dnie �o��dka. To
by�o tak abstrakcyjne, tak nielogiczne... Jak m�g�? Jak m�g�
si� w nim zakocha�? Przecie� to jest Snape...</p><p>Nie, musi przesta�. Znowu
zaczyna my�le� jak Ron.</p><p>To ju� nawet nie chodzi�o o
to, �e Snape jest... Snape'em, �e jest ich nauczycielem, �e jest
od Harry'ego ponad dwa razy starszy. Chodzi�o o to, �e jest...
niebezpieczny. �e mo�e go skrzywdzi�, wykorzysta� do jakiego�
celu, mo�e zrobi� mu co�, co go zniszczy, mo�e...</p><p>Przymkn�a oczy,
opar�a si� �okciami o st� i ukry�a twarz w
d�oniach, wzdychaj�c g��boko.</p><p>Mo�e, ale nie musi. By�
mo�e on r�wnie� co� do Harry'ego czuje...</p><p>Kiedy tylko dowiedzia�a si�
prawdy, zacz�a uwa�nie obserwowa� Snape'a. Wiele
spojrze�, dziwnych zachowa�, kt�re wcze�niej wydawa�y jej
si� niezrozumia�e, nareszcie nabra�o sensu. Pami�ta�a
je. I pami�ta�a, w jaki spos�b Snape patrzy� na Harry'ego, jak
�ledzi� go wzrokiem w ka�dej mo�liwej sytuacji, jakby nie
potrafi� si� przed tym powstrzyma�. Jakby mia� w sobie
jak�� wewn�trzn� potrzeb�, a potrzeba ta
obejmowa�a obecno�� Harry'ego, jego blisko��. Teraz,
kiedy wiedzia�a na co patrze�, dostrzega�a to wszystko. A kiedy
przypadkowo mijali si� na korytarzu... Snape wygl�da� tak, jakby
oberwa� zakl�ciem osza�amiaj�cym. Patrzy� tylko na
Harry'ego, nie widzia� nikogo poza nim. Czasami mia�a wra�enie,
�e kiedy przechodzi� obok niego, jedynie si�� woli
powstrzymywa� si�, aby go nie dotkn��,
przyci�gn�� do siebie, porwa�. Ale zawsze tylko
zaciska� d�onie w pi�ci i chowa� je w kieszenie
swojej obszernej, czarnej szaty.</p><p>Tak nie zachowuje si� kto�,
kto nienawidzi.</p><p>I dok�adnie to powiedzia�a
Harry'emu w bibliotece. Nie mog�a patrze� na jego cierpienie. Nie
mog�a r�wnie� patrze� na jego za�lepienie, ale nie
potrafi�aby odebra� mu nadziei. Poniewa� pami�ta�a,
jaki Harry by� szcz�liwy, kiedy wraca� wieczorami do
Pokoju Wsp�lnego. Nigdy wcze�niej ani nigdy p�niej nie widzia�a
takiego blasku w jego oczach. Wiedzia�a, �e jest zakochany. By�o
to widoczne na pierwszy rzut oka. By� zakochany do szale�stwa. Ale
nigdy nie spodziewa�aby si�, �e obiektem jego uczu� i
powodem takiego szcz�cia... m�g� by� Snape. To po prostu
przeczy�o jedno drugiemu. I pomimo wszystkiego do tej pory nie
potrafi�a tego poj��. Poniewa� co ten nieczu�y,
zamkni�ty w sobie cz�owiek m�g� mu da�? Co takiego
m�g� mu zaoferowa�? Co sprawi�o, �e Harry ca�kowicie
oszala� na jego punkcie? Co w nim takiego by�o?</p><p>Jej rozmy�lania przerwa�
szelest odsuwaj�cego si� obrazu. Natychmiast spojrza�a w
stron� wej�cia, ale zamiast Harry'ego ujrza�a
wchodz�c� do Pokoju Wsp�lnego profesor McGonagall.</p><p>Wystarczy�o jedno spojrzenie na
twarz nauczycielki, by Hermion� ogarn�a zimna fala
przera�enia.</p><p>*</p><p>Pod��aj�cej pogr��onym
w mroku korytarzem Hermionie wydawa�o si�, �e droga do
skrzyd�a szpitalnego jest o wiele d�u�sza ni� zazwyczaj.
Musia�a si� bardzo powstrzymywa�, by nie wyprzedzi�
nauczycielki i po prostu nie pu�ci� si� biegiem. Ron i tak
mia� ju� problem z nad��eniem za nimi i ci�gle
musia� podbiega�, by dotrzyma� im kroku. �adne z nich
si� nie odzywa�o.</p><p>Z kilku zda�, kt�re
przekaza�a im McGonagall, wynika�o, �e Harry kilkana�cie
minut temu zosta� znaleziony przez Hagrida na b�oniach ko�o
zamku. By� przemarzni�ty i wyzi�biony niemal do granic
wytrzyma�o�ci. Prawie nie kontaktowa�, gdy Hagrid go
stamt�d zabiera�, a odk�d znalaz� si� w szpitalu, nie
odezwa� si� do nikogo ani s�owem. Przyzna�a si�
tak�e do tego, i� zacz�a si� nawet obawia�,
�e kto� m�g� rzuci� na niego Imperiusa, ale wykona�a
test magii i nic takiego nie wykry�a.</p><p>Serce Hermiony bi�o coraz
szybciej i mocniej w miar�, jak zbli�ali si� do szpitala,
ju� widzia�a jego olbrzymie, stalowe drzwi... i nagle te drzwi
otworzy�y si� i wybieg�a z nich pani Pomfrey.</p><p>- Och, Minerwo, jak to dobrze,
�e ju� jeste�! - wykrzykn�a spanikowana. - Nie wiem,
co si� sta�o! Wysz�am tylko na chwil� przygotowa� dla
niego kilka lekarstw, a kiedy wr�ci�am, ��ko by�o puste.
Potter znikn��!</p><p>Hermiona poczu�a, jak serce
opada jej a� do �o��dka. Oczy profesor McGonagall
rozszerzy�y si�.</p><p>- Musimy natychmiast przeszuka�
zamek! Nie m�g� odej�� daleko w takim stanie! Jeste� pewna,
�e nie ma go w skrzydle?</p><p>Pomfrey energicznie pokiwa�a
g�ow�.</p><p>- Przeszuka�am wszystko,
sprawdzi�am ka�dy k�t. Nigdzie go nie ma.</p><p>Hermiona nigdy nie widzia�a jej
tak przera�onej. Piel�gniarka znana by�a z tego, �e
potrafi�a zachowa� zimn� krew w ka�dej sytuacji.
Z�amania, dziwne deformacje, �miertelne rany, skutki kl�tw...
nic nie potrafi�o wyprowadzi� jej z r�wnowagi, ale znikaj�cy
nagle pacjent to by�a zupe�nie inna sprawa. Tutaj jej wiedza i
do�wiadczenie nie mog�y si� przyda� na nic.</p><p>- Musimy zawiadomi� wszystkich
nauczycieli, zwo�a� duchy i skrzaty. Trzeba go znale�� i to
jak najszybciej! Na bog�w, przecie� ledwie przytomny ucze� nie
m�g� ot tak znikn�� z zamku. Musi gdzie� by�.</p><p>- Ja wiem, gdzie jest! -
krzykn�a nagle Hermiona. Obie kobiety spojrza�y na ni� z
zaskoczeniem. - To znaczy... domy�lam si�. Chod�, Ron. -
Z�apa�a kompletnie zdezorientowanego ch�opaka za r�k�
i zacz�a go ci�gn��. - Poszuk... - Urwa�a nagle,
s�ysz�c dziwny odg�os. Dochodz�ce z jednego z bocznych
korytarzy regularne... plaskanie.</p><p>Ca�a czw�rka odwr�ci�a
si� w tamt� stron�. Odg�os przybli�a� si� i
po chwili zza zakr�tu korytarza wy�oni� si�... Harry.
Szed� boso po kamiennej posadzce, ubrany w szpitaln� pi�am�
ze spuszczon� g�ow� i wzrokiem utkwionym w pod�odze.</p><p>Hermiona niemal osun�a
si� na ziemi� z ulgi, ale ulga by�a tylko chwilowa, bo kiedy
podszed� bli�ej, a na jego twarz pad�o �wiat�o
umieszczonej na �cianie pochodni, jej �o��dek wywr�ci�
si�.</p><p>Poniewa� to ju� nie
by� ten sam Harry, kt�rego widzia�a zaledwie kilka godzin temu.
Wygl�da� tak, jakby w tym kr�tkim czasie samotnie
przew�drowa� przez piek�o. Jego twarz by�a blada i
zapadni�ta. Oczy podkr��one i pomimo tego, �e nie
mog�a ich dostrzec, poniewa� skierowane by�y w d�,
wydawa�y si� ca�kowicie pozbawione wyrazu. Martwe.</p><p>- Potter - wydusi�a w ko�cu
profesor McGonagall, kiedy Harry zr�wna� si� z nimi. - Nie
powiniene� wstawa� i szwenda� si� samotnie po zamku w takim
stanie. Wyra�nie kazali�my ci le�e� w ��ku.</p><p>- Stary, wszyscy si� o ciebie
martwili�my - burkn�� Ron, wpatruj�c si� w Harry'ego z
mieszanin� strachu i ulgi.</p><p>- Jak mog�e�
nap�dzi� nam takiego strachu? - powiedzia�a oburzona pani
Pomfrey. - Znika� tak bez uprzedzenia! I w dodatku boso! Przecie�
pod�oga jest lodowata! Prawie tam zamarz�e�, a teraz jeszcze...</p><p>- Musia�em co�
za�atwi�. - Harry powiedzia� to niezwykle cicho, ale takim
g�osem, �e nawet Hermion� przesz�y ciarki. Pani Pomfrey
momentalnie ucich�a.</p><p>Harry przeszed� obok nich, nie
zaszczycaj�c ich nawet jednym spojrzeniem, po czym znikn�� za
drzwiami szpitala.</p><p>Hermiona prze�kn�a
�lin�, chocia� mia�a wra�enie, �e prze�yka
gwo�dzie. Wymieni�a spojrzenia z profesor McGonagall i ruszy�a
za Harrym. Powoli wesz�a do szpitala, s�ysz�c za sob� kroki
Rona oraz profesor McGonagall i ciche mamrotanie pani Pomfrey, kt�ra
wci�� nie potrafi�a wyj�� ze stanu pe�nego
niedowierzania oburzenia.</p><p>Harry w�a�nie wchodzi�
na ��ko. Po�o�y� si� plecami do nich i
przykry� ko�dr� a� po sam� brod�. Hermiona
spojrza�a na Rona, kt�ry w odpowiedzi wzruszy� ramionami. C�,
to by by�o na tyle, je�eli chodzi o wsparcie z jego strony.</p><p>- Zosta�cie z nim -
powiedzia�a szeptem profesor McGonagall - a ja p�jd� po dyrektora. -
Po tych s�owach odwr�ci�a si� i skierowa�a do wyj�cia.</p><p>- A ja p�jd� doko�czy�
przygotowywanie lekarstwa - oznajmi�a pani Pomfrey, ruszaj�c w
stron� swojego gabinetu. - Tylko pilnujcie go, �eby znowu mi nie
znikn��. - Rzuci�a oburzone spojrzenie na le��c�
na ��ku szczup�� posta� i znikn�a za
drzwiami po drugiej stronie sali.</p><p>Hermiona westchn�a i
powoli podesz�a do ��ka Harry'ego. Przysun�a sobie
stoj�ce pod �cian� krzes�o i usiad�a,
uk�adaj�c r�ce na kolanach i nie bardzo wiedz�c, co
zrobi�. Ron sta� za ni� niczym �ywy pomnik niepokoju i
zdezorientowania. Mia�a tak wiele pyta�, ale nie potrafi�a
wydusi� z siebie s�owa. Co� w Harrym si� zmieni�o. Bardzo
wyra�nie to wyczuwa�a i obawia�a si� tej zmiany.</p><p>- Jak si� czujesz, stary? - Ron
odezwa� si� pierwszy, wybawiaj�c j� od przerywania tej
ci�kiej, wisz�cej w powietrzu ciszy, poniewa�
wci�� nie wiedzia�a, co si� w niej kryje.</p><p>- �yj�, jak widzisz -
odpar� Harry. Jego g�os by� zimny. Zna�a go od sze�ciu
lat, ale jeszcze nigdy nie s�ysza�a takiego tonu. W dodatku
mia�a wra�enie, �e on wcale nie chce ich widzie�, �e
najch�tniej wyrzuci�by st�d ich oboje.</p><p>- Porozmawiaj z nami - odezwa�a
si� cicho. - Martwili�my si� o ciebie. Profesor McGonagall
powiedzia�a, �e...</p><p>- Nie prosi�em o to,
�eby�cie si� martwili. Sam sobie doskonale poradz�.</p><p>Hermiona zagryz�a warg�.</p><p>- Co si� z tob� dzieje?</p><p>- A co ma si� dzia�? -
zapyta�, odwracaj�c si�, podpieraj�c na �okciach i
spogl�daj�c na ni�.</p><p>Hermiona wstrzyma�a oddech.
Oczy. Oczy Harry'ego... by�y zupe�nie zimne. A twarz... tak pusta,
jakby wyssano z niej wszelkie emocje. Jakby tam, na tym mrozie, na kt�rym
prawie zamarz�, jego serce r�wnie� zamarz�o. Wype�ni�o
si� lodem a� po same brzegi.</p><p>- Jak to? Przecie� widz�,
�e co� jest nie w porz�dku - powiedzia�a niemal
p�aczliwie. - Hagrid znalaz� ci� na b�oniach. Prawie tam
zamarz�e� i...</p><p>- Nie b�d� naiwna -
przerwa� jej Harry. - Nie m�g�bym zamarzn�� gdzie� na
b�oniach. Moje przeznaczenie jest zupe�nie inne. Jestem przecie�
Wybra�cem. - Wypowiedzia� to s�owo z tak� pogard� w
g�osie, �e Hermiona a� si� skrzywi�a. - Wszyscy na
mnie chuchaj� i dmuchaj�, �ebym m�g� do�y�
pojedynku z Voldemortem. Nie mog� teraz umrze�. Jeszcze nie teraz.</p><p>- Przesta� wygadywa� takie
bzdury! - wtr�ci� si� Ron. - Ca�kowicie ci ju�
odbi�o? Widz�, �e na tym mrozie troch� przymrozi�o ci
m�zg. Jak mo�esz m�wi� takie rzeczy?</p><p>- Mog�, poniewa� taka jest
prawda - odpowiedzia� spokojnie Harry. - Kiedy ju� wype�ni�
t� wielk� misj�, do kt�rej si� urodzi�em, to mo�e
wtedy w ko�cu dacie mi wszyscy �wi�ty spok�j...</p><p>- Wiesz, je�eli tak ci
zale�y na spokoju, to mog� da� ci go ju� teraz. - W
g�osie Rona pojawi� si� gniew.</p><p>- Przesta�, Ron -
wtr�ci�a si� Hermiona, pr�buj�c zatrzyma� ten coraz
szybciej staczaj�cy si� pow�z z�o�ci.</p><p>- Nie przestan�, dop�ki on nie
przestanie traktowa� nas jak wrog�w - warkn�� Gryfon.</p><p>- Harry po prostu potrzebuje
odpoczynku. - To by�o jedyne wyja�nienie, kt�re mog�a mu w tej
chwili zaoferowa� z nadziej�, �e po�knie haczyk i si�
uspokoi. Sama ju� tak bardzo dr�a�a w �rodku z niepokoju,
i� mia�a wra�enie, �e jeszcze chwil�, a rozsypie
si� na kawa�eczki.</p><p>Spojrza�a prosto w
zmru�one, zielone oczy, kt�re zna�a tak dobrze, a kt�re teraz
wydawa�y jej si� kompletnie obce. Prze�kn�a
�lin�.</p><p>- Harry, profesor Dumbledore zaraz tu
b�dzie. Mo�e powiniene� z nim porozmawia� o... pewnych
sprawach.</p><p>Ku jej zdziwieniu, wpatrzone w
ni� oczy sta�y si� jeszcze bardziej lodowate.</p><p>- Nigdy wi�cej nie m�w o nim w
mojej obecno�ci. Nie chc� mie� z nim nic wsp�lnego i je�eli
dowiem si�, �e do niego posz�a� i co� mu
powiedzia�a�... to przestaniesz dla mnie istnie�.
Ca�kowicie.</p><p>- Jak mo�esz tak si� do
niej odzywa�? - wysycza� Ron, zanim ostrze tych s��w
zd��y�o ugodzi� j� w serce. - Zawsze byli�my po
twojej stronie, bez wzgl�du na wszystko, a teraz pr�bujesz nas
szanta�owa� tylko z tego powodu, �e si� o ciebie martwimy?</p><p>- Ju� m�wi�em, �e was
o to nie prosi�em - odpowiedzia� Harry, przenosz�c spojrzenie na
czerwonego ze z�o�ci Rona.</p><p>- �wietnie! W takim razie nie...</p><p>- Na bog�w, co to za krzyki? -
przerwa�a im pani Pomfrey, pojawiaj�c si� niczym duch z
butelk� eliksiru w d�oni. Obrzuci�a gniewnym wzrokiem Rona i
Hermion�. - Mieli�cie go tylko przypilnowa�, a nie
zam�czy�. Ch�opak potrzebuje wypoczynku. Gdybym wiedzia�a,
�e tak to si� sko�czy, to ju� dawno bym was st�d
wyrzuci�a i poprosi�a profesor McGonagall o posiedzenie przy nim. A
teraz wyno�cie mi si� st�d, ale ju�, je�eli nie
chcecie, �ebym wam odebra�a punkty.</p><p>Ron odwr�ci� si� na
pi�cie i ruszy� w stron� drzwi, ale Hermiona mia�a
wra�enie, �e nie jest w stanie si� poruszy�. By�a zbyt
wstrz��ni�ta i przera�ona. Powoli jednak, piorunowana
wzrokiem piel�gniarki, podnios�a si� z krzes�a i
ruszy�a za Ronem.</p><p>Harry... nie zachowywa� si�
jak Harry. Co� si� z nim sta�o. Co� bardzo z�ego. I to
by�a wina Snape'a. By�a tego tak pewna jak tego, w kt�rym roku
za�o�ono Hogwart. I mia�o to r�wnie� co� wsp�lnego z
Dumbledore'em, poniewa� Harry nagle ca�kowicie zmieni� stosunek
do dyrektora. A ona nie mog�a o tym nikomu powiedzie� i czu�a
si� tak... tak...</p><p>Ukradkiem otar�a �zy,
wlok�c si� za Ronem przez pogr��one w ciemno�ci
korytarze zamku.</p><p>Harry wymaga� niemo�liwego,
��daj�c, by si� o niego nie martwi�a. By� jej
najdro�szym przyjacielem. Zawsze razem, nawet w najtrudniejszych chwilach.
Nie mo�e go opu�ci�, szczeg�lnie teraz, kiedy najwyra�niej
postanowi� odepchn�� wszystkich, kt�rym na nim
zale�a�o.</p><p>Ale jej nie uda mu si�
odepchn��. Mo�e sobie pr�bowa� do woli, ale cokolwiek by
nie zrobi�, nie uda mu si� to.</p><p>***</p><p>Przez ca�� noc nie
mog�a zasn��. Jej umys� zasnuwa�y ci�kie,
czarne chmury my�li. Chyba jeszcze nigdy w �yciu nie martwi�a
si� o Harry'ego tak bardzo, jak teraz. Zawsze potrafi�a
zrozumie� jego zachowanie, ale tym razem by�o zupe�nie inaczej.
Zamieni� si� w kogo� obcego. Kogo�, kogo kompletnie nie
zna�a.</p><p>Uda�o jej si�
zdrzemn�� dopiero nad ranem. Z tego powodu wsta�a p�niej
ni� zazwyczaj i kiedy zesz�a do Pokoju Wsp�lnego,
wi�kszo�� uczni�w by�a ju� na nogach. Dlatego te�
siedz�cego na kanapie przed kominkiem Harry'ego zauwa�y�a
dopiero wtedy, kiedy przeczesywa�a wzrokiem pok�j w poszukiwaniu Rona.</p><p>Jej serce momentalnie opad�o do
�o��dka. Ostro�nie podesz�a do kanapy i
okr��y�a j�. Harry siedzia� bez ruchu, z �okciami
opartymi na kolanach, splecionymi d�o�mi i wzrokiem utkwionym w
p�omieniach. �wiat�o ognia odbijaj�ce mu si� w
okularach by�o jedyn� oznak� �ycia na jego twarzy, kt�ra
teraz, w �wietle dnia, wydawa�a si� by� jeszcze bardziej
nieruchoma i pozbawiona wyrazu ni� wcze�niej.</p><p>Niepewnie usiad�a obok niego,
kompletnie nie wiedz�c, co powiedzie� i zrobi�.</p><p>- Nie powiniene� by�
jeszcze w szpitalu, Harry? - zapyta�a delikatnie.</p><p>- Nie - by�o jedyn�
odpowiedzi�, jak� uzyska�a.</p><p>- Pani Pomfrey pozwoli�a ci
wyj��?</p><p>- Nie.</p><p>- To jak...?</p><p>- Po prostu wsta�em i
wyszed�em. Nikt mi nie b�dzie m�wi�, co mam robi� -
powiedzia� Harry, nie odrywaj�c wzroku od p�omieni i nie
spogl�daj�c na Hermion� ani razu. Dopiero teraz
zauwa�y�a, jak bardzo podkr��one mia� oczy. Wygl�da�o
na to, �e on r�wnie� nie spa� przez ca�� noc.</p><p>- Jak si� czujesz? -
Wiedzia�a, �e to by�o karko�omne pytanie, ale musia�a
je zada�.</p><p>- Jak nigdy dot�d.</p><p>Co to mia�a by� za
odpowied�?</p><p>- Cze�� wam!</p><p>Hermiona niemal podskoczy�a,
kiedy tu� obok niej pojawi�a si� u�miechni�ta twarz
Ginny. Dziewczyna przeskoczy�a przez oparcie i usiad�a obok niej na
kanapie.</p><p>- Dlaczego macie takie sm�tne
miny? Dzisiaj pi�tek, jeszcze tylko kilka godzin tortur i od jutra
weekend, a to oznacza pierwszy trening Quidditcha! Nie mog� ju�
si� doczeka�. A ty, Harry?</p><p>- Nie b�d� ju�
gra� w dru�ynie - odpar� spokojnie ch�opak. Ginny
spojrza�a na niego z os�upieniem, ale po chwili roze�mia�a
si�.</p><p>- To nie by� dobry �art.</p><p>- To wcale nie jest �art. -
Harry odwr�ci� g�ow� i wbi� w ni� ch�odne
spojrzenie. - Mamy wojn�, a ja mam zadanie do wykonania. Wszyscy
oczekuj� ode mnie tego, �e pokonam Voldemorta, a nie tego, �e
wygram Puchar Quidditcha. Fruwanie na miot�ach i gonienie za
lataj�cymi pi�kami jest teraz najmniej wa�ne. Raczej nie pokonam
Voldemorta, trafiaj�c go Z�otym Zniczem mi�dzy oczy.</p><p>Oczy Ginny rozszerzy�y si�,
a usta otworzy�y, jakby us�ysza�a w�a�nie najgorsze
blu�nierstwo w swoim �yciu.</p><p>- Harry �le si� dzisiaj
czuje - wtr�ci�a szybko Hermiona, widz�c min� Ginny.
Odwr�ci�a do niej g�ow� i mimik� twarzy zasugerowa�a,
�e powinna odej��. Naprawd� nie chcia�a, aby wszyscy
pomy�leli, �e Harry oszala�, a dok�adnie tak si�
zachowywa�.</p><p>- Cz�� -
burkn�� Ron, zatrzymuj�c si� za nimi.</p><p>- Och, Ron. - Hermiona odwr�ci�a
si� do niego z pe�nym rozpaczy u�miechem. - Nareszcie
jeste�. Chod�my na �niadanie. - Zerwa�a si� z kanapy,
ci�gn�c za sob� wci�� zaszokowan� Ginny, ale
Harry nie poruszy� si�. Po paru krokach Hermiona odwr�ci�a
si� do niego. - Chod�, Harry.</p><p>Ch�opak wsta� powoli i
zarzuci� na rami� torb�.</p><p>- Nie id� na �niadanie.
Id� na lekcj�.</p><p>- Ale przecie� lekcje
zaczynaj� si� dopiero za p� godziny.</p><p>Harry spojrza� na ni�
oboj�tnym wzrokiem i o�wiadczy�:</p><p>- W takim razie b�d�
pierwszy. - Po czym wymin�� ca�� tr�jk� i spokojnym
krokiem ruszy� ku portretowi Grubej Damy.</p><p>Hermiona i Ron spojrzeli na siebie
ponad g�ow� Ginny, zawieraj�c w tym spojrzeniu wszystko, co
chcieli sobie przekaza�. Ca�kowit� bezradno��.</p><p>***</p><p>Harry zachowywa� si� tak
samo przez ca�y dzie�. Milcza� albo odpowiada�
p�s��wkami. Albo po prostu wpatrywa� si� w
przestrze�, tak jak teraz.</p><p>Pomimo �e w Wielkiej Sali
panowa� gwar, Harry zdawa� si� by� z niego ca�kowicie
wy��czony. Siedzia� bez ruchu nad pustym talerzem, wodz�c
wzrokiem po roze�mianych, pogr��onych w rozmowie albo
pa�aszuj�cych obiad uczniach. Wygl�da� i zachowywa�
si� jak robot. Jakby jego jedyn� funkcj� �yciow�
by�o oddychanie. Jakby nie istnia�.</p><p>Hermiona przygl�da�a mu
si�, czuj�c coraz wi�kszy ci�ar przygniataj�cy
jej serce. To i tak cud, �e w og�le przyszed� na obiad, chocia�
nie tkn�� absolutnie niczego i w og�le nie reagowa� na jej
namowy. Ron siedzia� obok, jedz�c w milczeniu obiad i
przegl�daj�c porannego Proroka, do kt�rego ona nawet nie
zajrza�a, zbyt poch�oni�ta zamartwianiem si� o Harry'ego.</p><p>- Och, kolejny atak - powiedzia�
pomi�dzy jednym a drugim k�sem. - Na Merlina... - Przerwa�
jedzenie, wpatruj�c si� szeroko otwartymi oczami w tekst. - Zabili
dwadzie�cia dwie osoby, w tym siedmioro dzieci...</p><p>Hermiona przerwa�a obserwowanie
Harry'ego i przysun�a si� do Rona, zszokowana tymi rewelacjami.
Ale bardzo szybko po�a�owa�a, �e to zrobi�a,
poniewa� opisy sposob�w, w jakie ci ludzie zostali zamordowani,
odebra�y jej ca�y apetyt i �cisn�y
�o��dek z obrzydzenia i przera�enia.</p><p>- O bo�e... to okropne...
odra�aj�ce...</p><p>- Nie b�d�cie �mieszni
- odezwa� si� Harry. Oboje przerwali czytanie i spojrzeli na niego z
zaskoczeniem. - Mamy wojn�. To normalne, �e s� ofiary. I
b�dzie ich jeszcze wi�cej. - Powiedzia� to tak oboj�tnym
tonem, jakby m�wi� o pogodzie i przekonywa� ich do tego, i� nic
nie poradz� na to, �e pada. A tu przecie� chodzi�o o
ludzkie �ycie!</p><p>- Uwa�asz, �e to jest
normalne? - W g�osie Rona s�ycha� by�o autentyczne
niedowierzanie. - W takim razie mo�e ci przeczytam, w jaki spos�b ci
parszywi �miercio�ercy zabili dwuletni� mugolk�?</p><p>- �miercio�ercy to mordercy
doskonali - odpowiedzia� spokojnie Harry. - Tak zostali wyszkoleni. Aby
torturowa�, zadawa� b�l, rani� i zabija� bez
mrugni�cia okiem. Nie maj� uczu�. Nie wiedz�, co to
lito��. Voldemort nie zasila swoich szereg�w g�upcami. S�
piekielnie inteligentni i b�d� d��y� do celu po
trupach. Nie powstrzymasz ich. I nigdy nie uda ci si� ich zmieni�.
Nigdy nie wzbudzisz w nich nawet iskierki lito�ci.</p><p>Ron wydawa� si� by� na
granicy wybuchu.</p><p>- Kompletnie ci odbi�o? M�wisz,
jakby� ich podziwia�! Wcale nie zamierzam wzbudza� w nich
lito�ci! Gdybym m�g�, to wszystkich bym pozabija�!</p><p>- Zanim w og�le
zd��y�by� podnie�� r�d�k�, to oni
mieliby ju� zaplanowanych pi�� ruch�w naprz�d. To mistrzowie
zwodzenia i planowania. Zawsze b�d� kilka krok�w przed tob�. - W
g�osie Harry'ego nie by�o nawet cienia emocji.</p><p>- Mam to gdzie�! - Ron ju�
niemal krzycza�. - Przecie� nie mo�emy siedzie� z
za�o�onymi r�kami i czeka�, a� wymorduj�
wszystkich mugolak�w. Musimy znale�� jaki� spos�b, �eby zrobi�
im to samo, co robi� tym niewinnym ludziom!</p><p>- I staniesz si� taki sam jak
oni. Ka�de morderstwo niszczy dusz�. Pozbawia uczu�. Wysysa
emocje. Oni zabijaj� bez przerwy, dlatego po pewnym czasie nie pozostaje w
nich ju� nic. Przestaj� zauwa�a� r�nic�
pomi�dzy dobrem a z�em i dlatego nie masz z nimi szans. Oni
wykorzystaj� ka�d� twoj� s�abo��. Ty masz
uczucia, masz bliskich. Oni nie dbaj� o nikogo i o nic. I w tym tkwi ich
przewaga. - G�os Harry'ego by� tak samo zimny jak jego spojrzenie.
-Wystarczy, �e chocia� pomy�lisz o ratowaniu kogokolwiek, wystarczy,
�e chocia� na chwil� si� zawahasz, a oni od razu
wykorzystaj� to przeciwko tobie. W czasie, gdy ty b�dziesz si�
obawia� o bliskich, oni zd��� wszystkich ich
pozabija�. I ciebie r�wnie�.</p><p>- Zamknij si�!</p><p>- Ron, uspok�j si�! - Hermiona
nie mog�a ju� tego znie��. - Harry, prosz� ci�,
przesta�... - Jej s�owa zosta�y przerwane przez skrzek czarnej
sowy, kt�ra wyl�dowa�a nagle pomi�dzy nimi. Mia�a
nastroszone pi�ra, a do jej n�ki przywi�zana by�a
wiadomo��.</p><p>Hermiona spojrza�a na sow�
z zaskoczeniem.</p><p>Poczta? O tej porze?</p><p>Harry b�yskawicznie
wysun�� r�k� i odwi�za� li�cik od n�ki
sowy, kt�ra natychmiast wzbi�a si� w powietrze, skrzecz�c
przera�liwie, jakby g�o�no chcia�a si� na co� poskar�y�.</p><p>Harry rozwin�� li�cik
i szybko przebieg� po nim wzrokiem i chocia� wyraz jego twarzy
si� nie zmieni�, to pojawi�a si� na niej dziwna
blado��.</p><p>- Co to? - zapyta�a Hermiona,
obserwuj�c go z rosn�cym zaniepokojeniem. - Co si�...? - Nie
doko�czy�a jednak, gdy� Harry podni�s� si� i powoli,
bez s�owa opu�ci� Wielk� Sal�.</p><p>Ale niepok�j wcale nie chcia�
opu�ci� serca Gryfonki, a teraz, po tym dziwnym wydarzeniu,
wzm�g� si� jeszcze bardziej.</p><p>***</p><p>Na szcz�cie Harry
pojawi� si� na kolejnej lekcji.</p><p>Kosztowa�o j� to
troch� wysi�ku, ale w ko�cu wymog�a na Ronie
obietnic�, �e b�dzie si� stara� znie��
zachowanie Harry'ego. Wyt�umaczy�a mu, �e Harry potrzebuje
czasu, �e sta�o si� z nim co� z�ego i �e
potrzebuje teraz ich wsparcia, a nie dolewania oliwy do ognia. I przez
reszt� dnia Ron naprawd� stara� si� nie komentowa�
zachowania przyjaciela, chocia� absolutnie go nie rozumia� i z
pewno�ci� by�o mu ci�ko. Ale na pewno nie tak
ci�ko, jak jej, kiedy patrzy�a na Harry'ego, wiedz�c,
�e nie potrafi mu pom�c, �e nie potrafi zrobi� niczego, co
wyrwa�oby go z tego ot�pienia.</p><p>Obserwowa�a go bardzo
uwa�nie, z ka�d� chwil� coraz uwa�niej, poniewa�
wiedzia�a, �e ostatni� lekcj� dzisiejszego dnia s�
Eliksiry. A to oznacza�o, �e Harry spotka si� ze Snape'em. Spotka
si� z osob�, kt�ra najprawdopodobniej by�a przyczyn� jego
stanu. Ale w miar� zbli�ania si� godziny, w kt�rej Eliksiry
mia�y si� rozpocz��, ani wyraz twarzy, ani zachowanie
Harry'ego wcale si� nie zmienia�y. A powinien przecie�
okazywa� jakie� zdenerwowanie, strach, z�o��,
cokolwiek. Ale to Hermiona denerwowa�a si� coraz bardziej, podczas
gdy Harry... c�... wygl�da�, jakby go to kompletnie nie
obchodzi�o.</p><p>Teraz r�wnie�, kiedy siedzieli w
klasie, czekaj�c na przyj�cie Snape'a, po prostu wpatrywa�
si� w przestrze�, a jego twarz by�a zupe�nie pozbawiona
jakichkolwiek emocji.</p><p>W ko�cu klamka w drzwiach
poruszy�a si�, a serce Hermiony podskoczy�o do gard�a,
kiedy ci�kie wrota otworzy�y si� powoli, ukazuj�c...
profesor McGonagall.</p><p>Po klasie przeszed� szmer
pe�nych niedowierzania szept�w. Uczniowie spogl�dali na siebie,
kompletnie zaskoczeni nag�ym pojawieniem si� opiekunki Gryfon�w.</p><p>Nauczycielka podesz�a do
czarnego biurka Snape'a i uciszy�a uczni�w ruchem r�ki.</p><p>- Przykro mi, ale z powodu
nieobecno�ci profesora Snape'a dzisiejsza lekcja Eliksir�w si� nie
odb�dzie.</p><p>Szum przybra� na sile. Uczniowie
zacz�li szepta� pomi�dzy sob�, nie potrafi�c
uwierzy�, w to, co us�yszeli. Po raz pierwszy w historii Snape nie
pojawi� si� na lekcji!</p><p>Hermiona szybko spojrza�a na
Harry'ego. Mia� opuszczon� g�ow� i wzrok utkwiony w ciemnym
blacie �awki. Wygl�da�, jakby intensywnie nad czym�
rozmy�la�.</p><p>- ALE to nie oznacza - McGonagall
podnios�a g�os, aby przedrze� si� przez gwar, kt�ry
wybuch� - �e stracicie zaj�cia. Napiszecie na poniedzia�ek
d�ugi na trzy stopy esej o Eliksirach Zwalczaj�cych B�l, szczeg�owe
informacje znajdziecie w swoich podr�cznikach, strony od dwie�cie
sze��dziesi�tej pi�tej do dwie�cie
osiemdziesi�tej dziewi�tej. A teraz...</p><p>- Pani profesor... - Pansy
podnios�a r�k�, przerywaj�c wyw�d nauczycielki.</p><p>- Tak? O co chodzi, panno Parkinson?</p><p>- Co si� sta�o z profesorem
Snape'em?</p><p>Przez twarz McGonagall
przesun�� si� cie�.</p><p>- Profesor Snape jest w tej chwili...
niezdolny do prowadzenia zaj��.</p><p>Po tych s�owach w klasie
rozleg� si� jeszcze wi�kszy szmer. Uczniowie wydawali si�
kompletnie zapomnie� o obecno�ci nauczycielki, tak bardzo
poch�on�y ich te rewelacje.</p><p>Hermiona ponownie spojrza�a na
Harry'ego. Ch�opak wpatrywa� si� teraz w profesor McGonagall.
Jego brwi by�y �ci�gni�te.</p><p>- A TERAZ, je�eli tylko
pozwolicie mi doko�czy�... - uczniowie uciszyli si� na moment -
...to chcia�abym og�osi� koniec zaj��. Mo�ecie
si� spakowa� i opu�ci� klas�, ale pod warunkiem,
�e b�dziecie zachowywa� si� cicho i nie przeszkadza�
pozosta�ym uczniom.</p><p>Rado�� z powodu
historycznego unikni�cia Eliksir�w wydawa�a si� wyprze�
wcze�niejszy szok. Uczniowie zerwali si� z krzese� od razu,
kiedy tylko za nauczycielk� zamkn�y si� drzwi, i
zacz�li pospiesznie si� pakowa�. Do uszu Hermiony
dolatywa�y strz�py ich rozm�w:</p><p>- Jak my�licie, co si�
sta�o ze Snape'em?</p><p>- A kogo to obchodzi?</p><p>- Mo�e w ko�cu zatru�
si� w�asnym jadem?</p><p>- A mo�e zapl�ta�
si� w swoj� peleryn�, kiedy schodzi� po schodach i
po�ama� nogi?</p><p>- Haha, dobre! Ja stawiam na to,
�e kto� w ko�cu poszed� po rozum do g�owy i
wywali� go ze szko�y.</p><p>- Nie, to by by�o zbyt
pi�kne...</p><p>- Pomarzy� zawsze mo�na.</p><p>- Hahaha.</p><p>Klasa powoli pustosza�a.</p><p>Pogr��ona we w�asnych
my�lach Hermiona ko�czy�a si� w�a�nie
pakowa�, kiedy zobaczy�a, jak Harry zdecydowanym ruchem zarzuca
torb� na rami� i kieruje si� do wyj�cia. Szybko wrzuci�a
reszt� przybor�w do torby i pobieg�a za nim, s�ysz�c za
sob� kroki pod��aj�cego za ni� Rona. Kiedy w
ko�cu si� z nim zr�wnali, Harry gwa�townie skr�ci�.</p><p>- Gdzie idziesz? -
krzykn�a, zatrzymuj�c si�.</p><p>- Musz� co� sprawdzi�
- odpar� Harry, znikaj�c w jednym z bocznych korytarzy.</p><p>Waha�a si�, czy nie
p�j�� za nim, ale w ko�cu zrezygnowa�a. Harry
najwyra�niej sobie tego nie �yczy�. Zreszt� nie zna�a
rozk�adu loch�w zbyt dobrze. Nie bywa�a tu za cz�sto. Odwr�ci�a
si� z westchnieniem i spojrza�a na Rona, kt�ry wpatrywa�
si� w plecy oddalaj�cego si� przyjaciela.</p><p>- M�wi� ci, kto� go
podmieni�. To nie jest Harry. To nie mo�e by� Harry -
powiedzia�, zagryzaj�c warg�. Hermiona podesz�a do niego,
obj�a go ramionami za szyj� i przytuli�a si� do niego.</p><p>- Najwidoczniej nie znali�my go
tak dobrze, jak nam si� wydawa�o - wyszepta�a, zaciskaj�c
powieki.</p><p>- Jak my�lisz, co si�
sta�o ze Snape'em? Pierwszy raz nie przyszed� na lekcj�. Nie,
�ebym si� nie cieszy�, ale to wszystko jest jakie�...
dziwne.</p><p>Hermiona milcza�a przez
chwil�. Kiedy McGonagall im to powiedzia�a, obla� j� zimny
pot. W zasadzie to nie mia�a poj�cia, co o tym my�le�,
chocia� nieobecno�� Snape'a rzuci�a pewne �wiat�o
na ca�� sytuacj�. Mo�e... mo�e Harry zachowuje
si� w ten spos�b nie przez Snape'a, ale z powodu tego, �e...
Snape'owi co� si� sta�o. Co� bardzo z�ego. Chwilowo
nie potrafi�a znale�� lepszego wyt�umaczenia.</p><p>Och, tak bardzo chcia�aby
pozna� prawd�... mo�e wtedy mog�aby... uda�oby
si� jej... mo�e gdyby zrozumia�a, mog�aby mu jako�
pom�c?</p><p>- Mam nadziej�, �e nic
z�ego - odpowiedzia�a cicho i westchn�a ci�ko.
Naprawd� mia�a tak� nadziej�.</p><p>***</p><p>Ksi�yc �wieci�
jeszcze wyj�tkowo mocno, pomimo i� na wschodzie niebo zaczyna�o
ju� zmienia� barw�, a aksamitna czer� powoli
przeistacza�a si� w atramentowy granat. Tutaj, daleko na
po�udniu, zima by�a o wiele mniej sroga ni� w p�nocnej
Szkocji i pozostawi�a po sobie gdzieniegdzie jedynie kilka bia�ych
p�acht - ostatnie �lady jej panowania.</p><p>Pomi�dzy nimi
prze�lizgiwa�o si� co� niewiarygodnie d�ugiego.
Promienie ksi�yca odbija�y si� w tysi�cach �usek
pokrywaj�cych grzbiet sun�cej przez wilgotn�, martw�
traw� Nagini. Zmierza�a w stron� ogromnej posiad�o�ci,
rozci�gni�tej na terenie zaniedbanego w tej chwili, cho� jeszcze
do niedawna z pewno�ci� wspania�ego ogrodu.</p><p>Prze�lizn�a si�
przez kikuty �ywop�ot�w, omin�a brudny, wype�niony
chwastami staw i skierowa�a si� w stron� niewielkiej szczeliny u
podstawy muru. Zanurzy�a si� w ciemnym tunelu, kieruj�c si�
ca�y czas w d�, i po jakim� czasie wysun�a si�
z podobnej szczeliny znajduj�cej si� w obszernej,
pogr��onej w ciemno�ci sali. Zacz�a
pe�zn�� po nier�wnych, zimnych kamieniach, pozostawiaj�c za
sob� wilgotny �lad i w pewnym momencie w polu jej widzenia
pojawi�a si� czarna, si�gaj�ca ziemi szata. Zwolni�a i
otar�a si� o szat� niczym kot dopominaj�cy si� o
pieszczoty.</p><p>D�uga, upiornie blada
d�o� dotkn�a jej grzbietu, g�adz�c jej
sk�r�.</p><p>- Wr�ci�a� ju� z
polowania, moja droga? - zapyta� wysoki, zimny g�os,
pos�uguj�c si� jej w�asnym j�zykiem.</p><p>W�� zasycza� i
owin�� si� wok� wyci�gni�tej r�ki,
wspinaj�c si� na ramiona swego pana.</p><p>Voldemort wyprostowa� si� i
po raz kolejny pog�adzi� Nagini.</p><p>- Niepotrzebnie traci�a�
si�y. Kiedy z nim sko�cz�, b�dziesz mia�a
wspania�� uczt�.</p><p>Jego wzrok przeni�s� si� w
kierunku �rodka sali. Na kamiennej posadzce le�a�a odziana w
czer� posta�. Trudno by�o rozpozna� jaki� kszta�t
po�r�d nas�czonych krwi�, obszernych szat, poci�tych w tak
wielu miejscach, �e nie nadawa�yby si� w tej chwili do niczego.
Rozci�cia ods�ania�y blad� sk�r�, na kt�rej
zaschni�te �lady krwi miesza�y si� z nowo otwartymi ranami.
W niekt�rych miejscach sk�ra by�a czarna, jakby co� j�
przypali�o. Pomi�dzy kamiennymi p�ytami pod�ogi, na kt�rych
le�a�a posta�, p�yn�y strugi ciemnej posoki,
��cz�c si� w rozleg�� ka�u��.</p><p>Wydawa�o si�, �e nie
oddycha. �e w tym zmaltretowanym ciele nie pozosta�o ju�
niczego, co mo�na by nazwa� �yciem.</p><p>Voldemort uni�s�
r�d�k�, szykuj�c si� do rzucenia kolejnej
kl�twy.</p><p>- Musimy go ocuci�. Nie
mo�emy pozwoli�, aby umiera� w nie�wiadomo�ci, prawda?</p><p>W czerwonych oczach Voldemorta
zap�on�� l�d, ale w momencie, kiedy otworzy� usta, aby
rzuci� zakl�cie, w pomieszczeniu rozleg�o si�
g�o�ne pukanie.</p><p>Voldemort opu�ci�
r�d�k� i z w�ciek�o�ci� spojrza� na
drzwi.</p><p>- Wyra�nie rozkaza�em, aby
mi nie przeszkadzano! - wysycza�, kiedy drzwi otworzy�y si�
ostro�nie i do pomieszczenia wsun�� si� Lucjusz Malfoy.</p><p>- Wybacz mi, m�j Panie -
wycharcza�, zginaj�c si� w uk�onie. - Ale to bardzo pilne.
W�a�nie przysz�a wiadomo��. Do ciebie, m�j Panie.
Nadawca napisa�, �e ma zosta� dostarczona natychmiast, w
przeciwnym razie wpadniesz w nieopisan� furi�.</p><p>Voldemort opu�ci�
r�d�k� i zmru�y� oczy.</p><p>- Daj mi to. -
Wyci�gn�� r�k�.</p><p>Lucjusz podszed� szybko i
wr�czy� mu wiadomo��, po czym wycofa� si�
ty�em, zginaj�c si� w uk�onach. Przelotnie spojrza� na
le��c� na pod�odze posta�, a w jego oczach
rozb�ysn�� triumf i satysfakcja.</p><p>Kiedy drzwi si�
zatrzasn�y, Voldemort podni�s� kopert� i przyjrza�
jej si�. By�a zaadresowana na Lucjusza Malfoya, Malfoy's Manor, ale
ogromnymi, wyr�niaj�cymi si� literami by�o napisane:
Wy��cznie Do R�k Czarnego Pana. Pod spodem mniejszymi literami
wypisana by�a gro�ba, co mo�e sta� si� z tym, kto nie
dostarczy tej wiadomo�ci natychmiast. Koperta by�a zalakowana.
Voldemort obr�ci� j� w d�oni.</p><p>- Widzisz to, Nagini? Kto mia�by
na tyle tupetu, aby wys�a� do mnie list?</p><p>W oczach Voldemorta
po�yskiwa�o autentyczne zaciekawienie. Z�ama�
piecz��, wyj�� z koperty pergamin i rozwin�� go.
Przez kilka chwil jego oczy przesuwa�y si� po tek�cie, a kiedy
sko�czy�y... na jego zimnym obliczu pojawi� si� triumf.
Usta rozci�gn�y si� w przera�aj�cym
u�miechu rado�ci, a w oczach rozpali� si� p�omie�
zwyci�stwa.</p><p>Skierowa� sw�j wzrok na
le��c� na pod�odze posta�.</p><p>- Nie doceni�em ci�,
Severusie. - Opu�ci� d�o� z listem i powoli podszed�
do nieprzytomnego m�czyzny. Popchn�� go stop�,
odwracaj�c go na plecy. Zlepione krwi� w�osy przyklei�y
si� do trupio-bladej, zapadni�tej twarzy, zastyg�ej w wyrazie
b�lu. Pochyli� si� nad nim i przesun�� ko�cem
r�d�ki wzd�u� g��bokiego rozci�cia na
policzku. - Spisa�e� si� dossskonale. Dossskonale. Po raz
kolejny udowodni�e�, �e jeste� jednym z moich najlepszych
s�ug.</p><p>Zatrzyma� r�d�k�
nad jego sercem, przymkn�� powieki i zacz�� inkantowa�
d�ugie, niezrozumia�e zakl�cia. Z jego r�d�ki
sp�yn�� ��tawy blask, przenikaj�c zmaltretowane
cia�o i powoli zasklepiaj�c otwarte wci�� rany.
P�yn�ca po pod�odze krew zacz�a si� cofa� i
wnika� z powrotem w rozci�cia na sk�rze.</p><p>Trwa�o to d�ugo.
Zako�czy�o si� dopiero wraz z pierwszymi promieniami
s�o�ca pukaj�cymi w okna Malfoy's Manor i oznajmiaj�cymi,
�e oto nadszed� pi�tkowy poranek.</p><p><strong>--- rozdzia� 58 ---</strong></p><p><strong>58. What a mess we made</strong></p><p>For you I was a flame</p><p>Love is a losing game</p><p>...know you're a gambling man</p><p>Love is a losing hand</p><p>More than I could stand</p><p>Love is a losing game</p><p>Oh what a mess we made</p><p>Over futile odds</p><p>And laughed at by the gods</p><p>And now the final frame</p><p>Love is a losing game*</p><p>Wszystko by�o rozmazane.
Ciemno�� nie chcia�a nadci�gn��, a
jasno�� by�a zbyt jaskrawa, wi�c �wiat�o
zatrzyma�o si� na samej granicy, przyjmuj�c wszelkie odcienie
szaro�ci. Co� si� w nim porusza�o... chwiejne sylwetki,
czyje� r�ce, podnosz�ce go, przytrzymuj�ce.
D�wi�ki mia�y kszta�ty. Tubalny, unosz�cy si�
nisko nad ziemi� g�os, kt�ry niejasno rozpoznawa�. Inny
g�os, przypominaj�cy chropowat� powierzchni� �ciany,
kt�ry te� bardzo dobrze zna�, ale nie mia� poj�cia,
sk�d. By� te� trzeci g�os... p�kni�te struny
skrzypiec. I... poszarpany na ko�cach odg�os szurania. I
uk�adaj�cy si� w g�adkie fale szelest. D�wi�ki
otacza�y go, przywiera�y do niego niczym rzepy, nie daj�c mu
spokoju i szarpi�c jego zmys�ami. Chcia� wr�ci� do tej
ciszy, w kt�rej jedynym rozpraszaj�cym odg�osem by� jego w�asny
oddech. W kt�rej zimno nie by�o ju� jedynie zimnem, a sta�o si�
czym�, co pozwoli�o mu nie czu� niczego, za wyj�tkiem
rozrastaj�cego si� powoli, przenikaj�cego ciep�a. Teraz
pozbawiono go tego i odwr�cono przeciwko niemu. Ciep�o znikn�o
zast�pione coraz bardziej dokuczliwym mrowieniem.</p><p>Kto� przytrzyma� mu
g�ow� i poczu� w ustach co� piek�cego. Co�, co
przypomina�o sp�ywaj�c� wzd�u� prze�yku
law�. Zakrztusi� si�, ale nie by� w stanie tego
wyplu�. P�yn pod��a� przez jego cia�o,
bezlito�nie zmuszaj�c pogr��one w agonii nerwy do
funkcjonowania. Wszystko zaczyna�o go sw�dzie�. Szaro�ci
nabiera�y kolor�w, cienie kszta�t�w, a g�osy... c�,
sta�y si� tylko g�osami.</p><p>- ...rry, s�yszysz mnie? Kiwnij
g�ow�.</p><p>Powoli kszta�ty i kolory
na�o�y�y si� na siebie, ukazuj�c pochylon� nad
nim profesor McGonagall. Jej twarz by�a �ci�gni�ta z
niepokoju.</p><p>Zamruga�, czuj�c jak jego
zmys�y odsuwaj� si� od ra��cego �wiat�a, i
pokiwa� lekko g�ow�.</p><p>Na twarzy nauczycielki pojawi�a
si� ulga. Spojrza�a gdzie� w bok i powiedzia�a:</p><p>- Zacz�� kontaktowa�.
- A nast�pnie ponownie odwr�ci�a twarz w stron� Harry'ego.
Dotkn�a r�k� jego czo�a. - Jak si� czujesz?</p><p>Harry przymkn�� oczy i
westchn��. Przez chwil�, przez jedn� kr�ciutk�
chwil� mia� nadziej�, �e to wszystko... �e wszystko
by�o snem. Najgorszym sennym koszmarem, jaki m�g� mu si� przy�ni�,
ale jednak tylko snem, a tymczasem...</p><p>- Odpowiedz mi. - McGonagall
podnios�a g�os. - Jak si� czujesz, Potter? Wiesz, co si�
sta�o? Hagrid znalaz� ci� na b�oniach. Sk�d si�
tam wzi��e�? Co robi�e�? Jak mog�e�
opu�ci� zamek bez pozwolenia i do tego w �rodku nocy? Jak
mog�e� si� tak nara�a�? Co tam si� sta�o?</p><p>Harry otworzy� oczy, ale nie
patrzy� na ni�. Jego wzrok b��dzi� po
�nie�nobia�ym suficie, widz�c rzeczy, kt�re jedynie on
m�g� zobaczy�. Nie odpowiedzia�. Nawet nie otworzy� ust. Po
prostu patrzy� przed siebie, pragn�c na powr�t zaszy� si� w
tym cieple i odr�twieniu, z kt�rego wybudzono go wbrew jego woli.</p><p>McGonagall ponownie spojrza�a w
bok.</p><p>- Chyba jest w szoku.</p><p>- Nie martw si�, Minerwo -
odpowiedzia� jej drugi g�os. Nale�a� do szkolnej
piel�gniarki. - Wyjdzie z tego, zapewniam ci�. Niech tylko Hagrid
przyniesie mi ten eliksir. Doprowadzimy go do porz�dku.</p><p>Opiekunka Gryfon�w odsun�a
si� i westchn�a g��boko.</p><p>- Potter, dlaczego to zawsze musisz
by� ty?</p><p>W tym samym momencie drzwi szpitala
otworzy�y si� i do �rodka wszed� Hagrid.</p><p>- Harry! Jak si� czujesz,
ch�opie? - zapyta�, u�miechaj�c si� szeroko i
podchodz�c do jego ��ka. - Niez�ego nam
nap�dzi�e� stracha. Co ci� podkusi�o, �eby
szwenda� si� po b�oniach w �rodku nocy? Ju� �em
se my�la�, �e ci� tam ca�kowicie zamrozi�o.
Szcz�cie, �e Kie� ci� wyw�szy�. Bestia
jedna ujada�a tak d�ugo, dop�ki go nie wypu�ci�em i...</p><p>- Hagridzie - przerwa�a mu
profesor McGonagall. - Obiecuj�, �e b�dziesz m�g�
porozmawia� z nim rano, ale teraz by�abym wdzi�czna, gdyby�
da� Poppy eliksir, po kt�ry ci� pos�a�y�my, i
pozwoli� nam zaj�� si� Harrym.</p><p>- Przykro mi, pani psor, ale Snape'a
nie ma u siebie.</p><p>Snape'a...</p><p>Co� w Harrym zadr�a�o.
Powoli odwr�ci� g�ow� i spojrza� na Hagrida.</p><p>Nie ma...</p><p>- W og�le nigdzie go nie ma. Cosik mi
si� zdaje, �e musia�... no wie pani.</p><p>- Hagridzie! Dzi�kuj� ci
bardzo, ale mo�esz ju� odej��.</p><p>Nie ma Snape'a...</p><p>- Trzym si�, Harry. Wpadn�
rano, zobaczy�, jak si� czujesz.</p><p>Wezwanie... Voldemort ju� pewnie
wszystko wie...</p><p>- Poppy, zajmij si� nim. P�jd�
po jego przyjaci�. Mo�e oni b�d� w stanie do niego
dotrze�.</p><p>Kt�ra jest godzina? Ile czasu
mog�o min��?</p><p>- Nie ruszaj si� st�d,
Potter. P�jd� przygotowa� ci lekarstwo.</p><p>"Ja nie wybaczam..."</p><p>Snape zginie... Voldemort go zabije!
Zabije!</p><p>Bez namys�u odsun��
ko�dr� i opu�ci� stopy na lodowate kamienie. Wsta�
chwiejnie i rozejrza� si� po pomieszczeniu. Potrzebowa�
czego� do pisania. I kawa�ka pergaminu. Zlokalizowa� je na
biurku znajduj�cym si� obok wej�cia do szpitala.
Zgarn�� pi�ro, atrament oraz pergamin, uchyli� ci�kie
drzwi i ruszy� do sowiarni.</p><p>Jakikolwiek bieg wydarze� by nie
przyj��, cokolwiek nie pr�bowa� wymy�li�... wszystkie
prawdopodobne drogi ko�czy�y si� w tym samym miejscu. Na
�mierci Snape'a.</p><p>Oczywi�cie m�g� si�
myli�. Ale silne przeczucie m�wi�o mu, �e jednak mia�
racj�.</p><p>Pr�bowa� u�o�y� w
g�owie jaki� plan dzia�ania. A w zasadzie nawet nie musia�
go uk�ada�. Wiedzia�, co mia� zrobi�. Wiedzia�,
co powinien zrobi�. Teraz nie by�o ju� niczego, co mog�oby
go powstrzyma�. Pozosta�a mu tylko jedna, jedyna droga. Nie by�o
�adnych alternatyw. M�g� w ko�cu pozwoli� sobie na to, aby
zanurzy� si� w przygotowanym dla niego od dnia narodzin nurcie. Nie
mia� ju� niczego, czego m�g�by si� z�apa�, aby
pr�bowa� si� z niego wydosta� albo przynajmniej op�ni�
chwil�, w kt�rej nurt zabierze go nad sam� kraw�d�
wodospadu i pozostanie ju� tylko jedna droga. W d�.</p><p>Wszed� do sowiarni. Hedwigi nie
by�o. Pewnie wyruszy�a na nocne polowanie, ale to dobrze. I tak nie
mia� zamiaru jej u�ywa�. By�a zbyt charakterystyczna, a
nikt nie m�g� si� dowiedzie�.</p><p>Przez pozbawione szyb okna
wpada�y p�atki �niegu i lodowate podmuchy wiatru. Harry
wzi�� kopert� z male�kiej, stoj�cej w k�cie
pomieszczenia szafki, usiad� pod �cian�, ustawi� obok
atrament, rozwin�� na kolanach pergamin i zacz��
pisa�:</p><p>Spotkam si� z tob� za dwa
tygodnie. Przyjd� sam. B�dziesz m�g� zrobi� ze mn�, co
zechcesz albo - jak wolisz - to ja zrobi�, co zechcesz. Ale mam jeden
warunek. Snape ma wr�ci� do Hogwartu ca�y i zdrowy. Nie zabijesz go
ani nie zrobisz mu krzywdy. Je�li dowiem si�, �e co� mu
si� sta�o i je�eli nie wr�ci do Hogwartu o w�asnych
si�ach, to przysi�gam, �e ju� nigdy wi�cej mnie nie
zobaczysz. Nigdy. Ukryj� si� w takim miejscu, w kt�rym mnie nie
znajdziesz.</p><p>Nie powiesz nikomu o tym li�cie.
�adnemu ze swoich �miercio�erc�w. Nikt nie mo�e
wiedzie�, �e si� spotykamy. Czekam na odpowied� z
instrukcjami, o kt�rej godzinie i w kt�rym miejscu mam si� zjawi�.</p><p>Harry Potter</p><p>Jeszcze raz przeczyta� list i
westchn�� g��boko.</p><p>Nie mia� zamiaru by�
ofiar�. Nie mia� zamiaru pod�o�y� si�
Voldemortowi. Napisa� tak tylko dlatego, aby Voldemort zgodzi�
si� na jego uk�ad. O ile si� zgodzi...</p><p>Poprosi� o czas. Poprosi� o
te dwa tygodnie, aby chocia� m�c spr�bowa� si� przygotowa�.
A potem p�jdzie do Voldemorta i b�dzie z nim walczy�. Och, nie
oszukiwa� si�, �e ma jakiekolwiek szanse, ale zrobi wszystko,
wszystko, aby przynajmniej zabra� go ze sob�...</p><p>Nie wiedzia�, gdzie przebywa
jego wr�g. M�g� si� tylko domy�la�. Dlatego jako adresata
wybra� Lucjusza Malfoya, kt�ry by� przecie� jednym z jego
najwierniejszych s�ug. Na pewno mia� z nim kontakt. Ale jak
sprawi�, by wiadomo�� dotar�a natychmiast? Liczy�a
si� ka�da sekunda, o ile nie by�o ju� za p�no...</p><p>Gro�ba. To by�o to. Wszyscy
�miercio�ercy bali si� gniewu Voldemorta. Musi sprawi�, aby
uwierzyli, �e Voldemort pilnie czeka na t� wiadomo�� i
je�eli nie otrzyma jej najszybciej, jak to mo�liwe, to bardzo surowo
ich ukarze.</p><p>Dopisa� na kopercie jeszcze
jedno zdanie, zalakowa� j� za pomoc� r�d�ki,
wsta� z lodowatej pod�ogi i rozejrza� si�. Na
najwy�szej �erdzi siedzia�a du�a, czarna sowa.
Wygl�da�a na siln� i szybk�. Powinna sobie poradzi� z
zadaniem. Przywo�a� j�. Podfrun�a do niego z oci�ganiem.</p><p>- Zaniesiesz t�
wiadomo�� do Lucjusza Malfoya w Malfoy's Manor - powiedzia�,
przywi�zuj�c jej list do n�ki. - Ale spiesz si�. To bardzo
pilne.</p><p>Sowa popatrzy�a na niego swoimi
wielkimi bursztynowymi oczami i zaskrzecza�a g�o�no.
Podszed� z ni� do okna.</p><p>- Le� - powiedzia�,
wyci�gaj�c r�k�. Ptak rozpostar� skrzyd�a i
odfrun�� w ciemno��, bardzo szybko zlewaj�c si� z
mrokiem.</p><p>Snape musi �y�. Musi.</p><p>Niewa�ne, co zrobi�.
Niewa�ne, jak bardzo go skrzywdzi�. By� cz�ci�
�ycia, kt�re Harry pozostawi� za sob�. By� jedyn�
osob�, kt�r� obdarzy� uczuciem. I nawet, je�eli ten
m�czyzna okaza� si� tym, kim si� okaza�... to
nie m�g� pozwoli� mu umrze�.</p><p>***</p><p>Nie mia� ani ochoty, ani zamiaru
z nikim rozmawia�. Wi�c dlaczego wszyscy uparli si�, �eby
zadr�cza� go pytaniami i swoj� obecno�ci�? I tak nic
nie wiedzieli, nic nie rozumieli.</p><p>Zaraz po wyj�ciu Rona i Hermiony
w szpitalu zjawi�a si� profesor McGonagall wraz z Dumbledore'em, ale
Harry jedynie odwr�ci� si� do nich ty�em, przykry� po
sam� brod� i udawa�, �e �pi. Nie spodziewa�
si�, �e dyrektor w to uwierzy, ale po pierwszym pytaniu, na kt�re
Harry mu nie odpowiedzia�, zrezygnowa� z kolejnych, najwyra�niej
wyczuwaj�c, �e Harry nie ma najmniejszej ochoty z nim rozmawia�.
Odszed� na bok z profesor McGonagall i przez chwil� rozmawia� z
ni� p�szeptem, po czym opu�ci� szpital, pozostawiaj�c
Harry'ego pod opiek� pani Pomfrey.</p><p>Dumbledore... zawsze by�
kim�, komu Harry bezgranicznie ufa�, ale po tym, co zobaczy� w
tych nieszcz�snych wspomnieniach, ca�e zaufanie run�o jak
wie�a o zbyt s�abych fundamentach, pozwalaj�c mu nareszcie
przejrze� na oczy. Dumbledore okaza� si�... takim samym
manipulantem jak inni. Wykorzystywa� wszystkich wok�, aby
osi�gn�� sw�j cel. Potrzebny by� mu szpieg, wi�c bez
cienia wahania wys�a� Snape'a na niemal pewn� �mier�.
To przez niego Snape musia� wr�ci� do Voldemorta, to przez niego
sta� si� takim potworem... To z powodu jego egoistycznej,
ma�ostkowej decyzji Snape zapragn�� si� uwolni� i
wykorzysta� do tego Harry'ego. Obaj byli siebie warci.</p><p>Ale to nic. Nie b�dzie o tym
my�la�. Teraz to ju� niewa�ne. Wszystko jest niewa�ne.
Pozostawi� za sob� tamto �ycie, tamte uczucia, tamte marzenia...
Teraz ma pewien cel do zrealizowania. Musi tylko poczeka� na
odpowied� Voldemorta.</p><p>Przez ca�� noc nie
zmru�y� oka. By� niespokojny, kr�ci� si� w
��ku, wci�� spogl�da� w okno, wyczekuj�c...</p><p>Czy sowa dotar�a? Czy
zd��y�a na czas? Czy podst�p zadzia�a�? Czy
Voldemort otrzyma� list? Czy zgodzi� si� na jego uk�ad, czy
te� wiadomo�ci� zwrotn� b�dzie... nieruchome cia�o
le��ce u bram zamku?</p><p>M�g� tylko wierzy�, �e
Voldemort nie b�dzie chcia� zmarnowa� takiej szansy. Harry
podawa� mu si� praktycznie na srebrnej tacy. Czy nie o to mu
chodzi�o? Czy nie to chcia� osi�gn��?</p><p>Kiedy nadszed� ranek,
wsta�, ubra� si� i bez s�owa opu�ci� szpital,
ruszaj�c do wie�y Gryffindoru. By�o jeszcze zbyt wcze�nie,
aby m�g� kogokolwiek spotka�. Pok�j Wsp�lny by�
opustosza�y, pogr��ony w sennej ciszy oraz mglistym
p�mroku. Harry usiad� przed kominkiem i patrzy�, jak
p�omienie li�� roz�arzone drewno. I zastanawia�
si�, czy jeszcze kiedykolwiek poczuje w sobie podobne p�omienie,
poniewa� wydawa�o mu si�, �e �aden ogie� nie jest
w stanie roztopi� takiego lodu...</p><p>***</p><p>Podczas gdy Hermiona i Ron przebywali
na �niadaniu, on poszed� pod sal� Historii Magii. Nie uda�o
mu si� jednak do niej dotrze�, poniewa� po drodze dopad�a
go profesor McGonagall. Zbeszta�a go za opuszczenie szpitala bez
pozwolenia i nie chcia�a uwierzy� w to, �e Harry czuje si�
ju� �wietnie. Zaci�gn�a go do pani Pomfrey na
badania, ale piel�gniarka, po wykonaniu kilku test�w, stwierdzi�a z
zaskoczeniem, �e Harry rzeczywi�cie wydaje si� by� ju�
niemal ca�kowicie zdrowy i �e najwyra�niej przesadzi�a w
nocy z ocen� jego stanu, a to, co wzi�a za niemal agonalne
przemarzni�cie by�o spowodowane dziwnym szokiem, w kt�rym si�
znajdowa�.</p><p>To stwierdzenie poci�gn�o
za sob� kolejn� seri� pyta�, kt�rymi zarzuci�a go
McGonagall, pragn�c dowiedzie� si�, co doprowadzi�o do
tego, �e znalaz� si� na b�oniach w takim stanie.</p><p>Tego by�o ju� zbyt wiele...</p><p>- To nie wasza sprawa -
odpowiedzia� w ko�cu, wstaj�c z ��ka i zarzucaj�c
na rami� swoj� torb�. - By�bym wdzi�czny, gdyby
zostawi�a mnie pani w spokoju, pani profesor. To szko�a, a nie
wi�zienie, a wydaje mi si�, �e przez ca�y czas jestem pod
piln� obserwacj� i nie mog� sobie nawet nabi� guza,
�eby nie zrobiono z tego wielkiej afery. Mo�e mi pani odebra�
punkty za z�amanie szkolnego regulaminu, ale wszystko inne jest moj�
osobist� spraw� i chcia�bym, aby pani to uszanowa�a.</p><p>Po tych s�owach Harry
odwr�ci� si� i po prostu wyszed�, pozostawiaj�c zar�wno
McGonagall jak i Pomfrey w stanie lekkiego szoku.</p><p>McGonagall nie by�a g�upia.
Wiedzia�, �e zapewne zaraz pobiegnie do Dumbledore'a, aby
zanie�� mu dok�adne sprawozdanie z zachowania Harry'ego, ale
uszanuje jego pro�b�. A tylko na tym mu zale�a�o. Aby
zostawiono go w spokoju.</p><p>***</p><p>W Wielkiej Sali panowa�
zwyczajowy harmider. Uczniowie Hogwartu nie potrafili je�� w ciszy.
Posi�ki odbywa�y si� w kakofonii setek g�os�w,
�miech�w, krzyk�w, a czasami nawet wybuch�w.</p><p>Ale Harry ich nie s�ysza�.
Siedzia� otulony absolutn� cisz�, przygl�daj�c
si� roze�mianym twarzom, przej�tym twarzom, twarzom ludzi,
kt�rzy cieszyli si�, bawili, denerwowali i zajmowali wszystkimi tymi
cudownie b�ahymi sprawami, kt�rymi on te� kiedy� si�
zajmowa�, ale teraz to wszystko przesta�o mie� jakiekolwiek znaczenie.
Poniewa� wszystko si� zmieni�o. Wszystko, co by�o dla niego
wa�ne, ka�de mocniejsze uderzenie serca, ka�da z emocji, kt�re
przez tak d�ugi czas wype�nia�y jego wn�trze... wszystko
pozostawi� tam, na �niegu. Pozwoli�, aby zamarz�o. Aby
znikn�o. Teraz pozosta�a tylko cisza, kt�ra otacza�a go
niczym mur, nie przepuszczaj�c do �rodka �adnych
d�wi�k�w.</p><p>Nikt, �aden z tych wszystkich
otaczaj�cych go ludzi nie wiedzia� tego, co on... �aden z nich
si� nie domy�la�... �adnego nie czeka� taki los...
Patrzy� na nich wszystkich i po raz pierwszy w �yciu widzia� ich
tak wyra�nie. Niczym na zwolnionym filmie. Pogr��onych w swoich
ma�ych problemach, uwik�anych w zwyczajne, mo�e i zagmatwane,
ale w gruncie rzeczy bardzo b�ahe relacje... my�l�cych, �e
�wiat kr�ci si� tylko wok� nich i nigdzie indziej nie
istnieje. A istnia�. Bardzo wyra�nie, czasami nawet brutalnie. Tylko
�e prawie nikt nie zdawa� sobie z tego sprawy.</p><p>Nawet Ron, �miesznie
wyk��caj�cy si� z nim o to, �e ma jakiekolwiek szanse w
starciu z grup� wyszkolonych zab�jc�w. Harry doskonale pozna� metody
ich dzia�ania. Zna� przecie� jednego z nich. W�a�nie z
tego powodu czu� przed nimi respekt. Ale Ron tego nie wiedzia�.
My�la�, �e jest wszechpot�ny... �e potrafi
dokona� czego�, z czym nawet Moody sobie nie poradzi�. Najlepszy
auror, jakiego Harry kiedykolwiek zna�.</p><p>Ka�dego z nich czeka� taki
sam los. Jedynym sposobem, aby ich przed tym uchroni� by�o...</p><p>- Harry, prosz� ci�,
przesta�... - Hermiona pr�bowa�a za�agodzi� napi�cie,
kt�re zawis�o w powietrzu, ale ucich�a, kiedy na stole pomi�dzy
nimi wyl�dowa�a sowa. Czarna sowa.</p><p>Harry spojrza� na ni� i
zagryz� warg�, odnosz�c nag�e wra�enie, �e
pomieszczenie zmala�o, a sufit zacz�� niebezpiecznie
trzeszcze� tu� nad jego g�ow�, jakby zaraz mia� si�
zawali�.</p><p>Otrzyma� odpowied�. Od
Voldemorta.</p><p>Si�gn�� i
odwi�za� wiadomo��, po czym, nie trac�c ani chwili
d�u�ej, rozwin�� j� i przeczyta�:</p><p>Spe�ni�em tw�j warunek.
Wr�ci� w jednym kawa�ku. A nawet zrobi�em wyj�tek i
wspania�omy�lnie wyleczy�em go dla ciebie. Potraktuj to jako
prezent ode mnie.</p><p>B�d� czeka� na ciebie
w pi�tek za dwa tygodnie o dziewi�tej rano przy kamiennym kr�gu
Belstone w Dartmoor. Je�eli si� nie zjawisz, nigdy wi�cej go nie
zobaczysz. Nigdy.</p><p>Oczywi�cie
uwzgl�dni�em twoj� pro�b�. Nikt si� nie dowie.
Masz moje s�owo. To b�dzie nasz ma�y sekret.</p><p>Uda�o si�. Naprawd�
si� uda�o!</p><p>- Co to...? Co si�...? -
us�ysza� g�os Hermiony, ale dobieg� on do niego jakby zza
szyby. Cisza powraca�a. �cisn�� wiadomo�� w
d�oni i wsta� od sto�u, nie zwracaj�c uwagi na zdziwione
spojrzenia przyjaci�. Kiedy znalaz� si� za drzwiami Wielkiej
Sali, wyci�gn�� z kieszeni map� Huncwot�w i spojrza�
na komnaty Snape'a. W sypialni dostrzeg� niewielk� kropk� z
napisem Severus Snape.</p><p>To mu wystarczy�o.</p><p>***</p><p>Harry siedzia� w klasie,
wpatruj�c si� w �cian�. Lekcja powinna zacz��
si� ju� jaki� czas temu, ale Snape'a wci�� nie
by�o.</p><p>Co w�a�ciwie czu�?
Zaraz zobaczy cz�owieka, kt�ry zniszczy� w nim wszystko, ale kt�rego
pomimo to uratowa�... To by�o dziwne, ale wcale nie by�
zdenerwowany. Nie by� te� przestraszony. Nie odczuwa� ani
wstr�tu, ani nienawi�ci. Jedynie spok�j. Bezgraniczny spok�j, kt�ry
przychodzi� zawsze wtedy, kiedy cz�owiek pogodzi� si� z
tym, co nieuniknione. Bezpiecze�stwo. Opanowanie. By� ponad tym
wszystkim, ponad tymi przyziemnymi emocjami. Wiedzia�, �e ju�
nikt nie mo�e go dosi�gn��.</p><p>Je�eli co� zostaje tak
mocno zgniecione... nikt nie jest ju� w stanie zgnie�� tego
jeszcze bardziej. Poniewa� nie da si� zgnie�� kamienia.</p><p>Pojawienie si� profesor
McGonagall przyj�� z niezmiennym opanowaniem. Dopiero jej s�owa
odrobin� zachwia�y tym spokojem:</p><p>- Przykro mi, ale z powodu
nieobecno�ci profesora Snape'a dzisiejsza lekcja Eliksir�w si� nie
odb�dzie.</p><p>Nieobecno�ci? To
niemo�liwe... Przecie� widzia� go na mapie. Jest w zamku. Mapa
nigdy nie k�ama�a. Czy�by Voldemort w jaki� spos�b go
oszuka�?</p><p>Musia� to sprawdzi�!</p><p>Zrobi� to od razu po
wyj�ciu z klasy. Nie przejmuj�c si� wo�aj�c� go
Hermion�, ruszy� bocznym korytarzem prosto w kierunku komnat Snape'a.
Schowa� si� za najbli�szym rogiem, narzuci� na siebie
peleryn� niewidk� i wyci�gn�� map�. W �rodku
zauwa�y� dwie kolejne kropki. Dumbledore'a i Pomfrey. Musia�
poczeka�, a� wyjd�. Zrobili to po dziesi�ciu minutach.</p><p>- I co pan o tym my�li,
dyrektorze? Ma bardzo wysok� gor�czk� i jest tak os�abiony,
jakby straci� co najmniej dwa litry krwi, ale to niemo�liwe.
Sprawdza�am i wszystko jest w normie. Chocia� w�tpi�, aby w
ci�gu najbli�szych kilku dni by� w stanie wr�ci� do si�
na tyle, aby uczy�.</p><p>- Nie znasz go, Poppy. Ja raczej
obstawiam, �e zjawi si� na lekcjach ju� w poniedzia�ek.
Severus zawsze by� uparty...</p><p>Dumbledore i Pomfrey znikn�li za
zakr�tem korytarza, a ich g�osy ucich�y.</p><p>Wiedzia� ju�, �e
Voldemort go nie oszuka�. Spe�ni� jego warunek. Nie zabi�
Snape'a. Zwr�ci� go �ywego. Ale Harry na w�asne oczy chcia�
si� przekona�, �e to prawda.</p><p>Odczeka� jeszcze chwil�,
si�gn�� po r�d�k� i skierowa� j� na
drzwi.</p><p>- Diffindo - wyszepta�. W
korytarzu rozleg� si� huk, jakby co� ci�kiego
uderzy�o w drzwi. Harry opu�ci� r�d�k� i
zacz�� si� wpatrywa� w ich drewnian�
powierzchni�. Nie wiedzia�, ile czasu min�o, ale klamka w
ko�cu poruszy�a si�, a drzwi uchyli�y i wtedy Harry go
zobaczy�.</p><p>Sta� boso na kamiennej posadzce
w swojej czarnej pi�amie, opieraj�c si� o framug� drzwi,
jakby potrzebowa� tego, aby nie upa��. Pozlepiane ze sob�
w�osy opada�y na trupio blad� twarz. Pomi�dzy nimi
przeb�yskiwa�y podkr��one oczy. Wygl�da� jak
kto�, kogo zaledwie w�os dzieli� od �mierci. Bardzo cienki
i s�aby w�os.</p><p>Harry zmarszczy� brwi,
poniewa� nasz�a go pewna my�l: prawdopodobnie jeszcze wczoraj
dozna�by szoku, gdyby zobaczy� go w takim stanie, ale w tej chwili...
w tej chwili nie odczuwa� niczego. Jedynie pewien rodzaj ch�odnej
satysfakcji z powodu tego, �e ten cz�owiek sta� tu teraz tylko i
wy��cznie dzi�ki niemu.</p><p>�y�. I jedynie to si�
liczy�o.</p><p>***</p><p>Musia� opracowa� plan
nauki. Mia� tylko dwa tygodnie na przyswojenie zakl��, kt�re
pozwoli�yby mu chocia� mie� nadziej� na to, �e da
rad� stawi� Voldemortowi jakikolwiek op�r. Ale od czego zacz��?
Mia� ju� w g�owie pewn� wiedz�, kt�r� zdoby�
w ci�gu wcze�niejszych dw�ch tygodni, ucz�c si� ca�ymi
dniami w bibliotece i Pokoju �ycze�. Ale by�a to raczej wiedza
czysto teoretyczna. Je�eli chcia� mie� z niej jakiekolwiek
korzy�ci, musia� przej�� od teorii do praktyki.</p><p>Dlatego te� sp�dzi�
niemal ca�y weekend zamkni�ty w Pokoju �ycze�, kt�ry teraz
wygl�da� dla niego jak zwyk�a sala treningowa - ta sama, na
kt�rej �wiczy� wraz z Gwardi� Dumbledore'a na pi�tym roku.
Wypr�bowa� wszelkie zakl�cia blokuj�ce, ukrywaj�ce,
maskuj�ce i rozbrajaj�ce, jakie zna�, ale to by�a tylko
rozgrzewka. Z takimi zakl�ciami nie m�g�by nawet kichn�� na
Voldemorta. Najwa�niejsze zakl�cia trzyma� zapisane na
kawa�ku pergaminu. Wypisa� je jeszcze w Dziale Ksi�g Zakazanych,
do kt�rego teraz, z powodu blokady Snape'a, nie m�g� wchodzi�. Ale
nie mia� zamiaru ich u�ywa�, pozostawi� je sobie jako
ostateczno��. Je�eli wszystko inne zawiedzie.</p><p>Po d�ugim namy�le
postanowi�, �e powr�ci do nauki Legilimens Evocis. To zakl�cie
by�o zbyt przydatne, aby m�g� je sobie odpu�ci�. Luna
ochoczo zgodzi�a si� mu pom�c, ale dopiero w tygodniu, gdy�
weekend mia�a zaj�ty. Harry poprosi� j� przy okazji o to,
by zapyta�a Tonks, czy nadal jest ch�tna udzieli� mu kilku
prywatnych lekcji.</p><p>Hermiona i Ron... c�, chwilowo
przestali go nagabywa� i zasypywa� pytaniami. Zreszt� Ron i tak
wydawa� si� by� na niego obra�ony z powodu tego, �e
Harry opu�ci� sobotni trening. Co prawda Harry powiedzia� mu
wyra�nie i dobitnie, �e odchodzi z dru�yny, ale Ron chyba w to
nie uwierzy�. Zreszt� Ginny chyba r�wnie� nie uwierzy�a,
poniewa� wci�� za nim chodzi�a i pyta�a, kiedy minie
mu depresja i zacznie zachowywa� si� jak "stary Harry".
Odesz�a obra�ona dopiero wtedy, kiedy Harry powiedzia� jej,
�e jest "irytuj�c� smarkul�, kt�ra nie ma o niczym
poj�cia".</p><p>Mo�e Harry nie zdawa� sobie
z tego sprawy, ale w�a�nie tak wygl�da�o palenie za
sob� most�w...</p><p>***</p><p>Hermiona spojrza�a na
siedz�cego w s�siedniej �awce Harry'ego. Min�y
ju� trzy dni, a on wci�� zachowywa� si� jak nieobecny.
I prawie nic nie jad�. Czasami chodzi� z nimi na posi�ki, ale
chyba tylko po to, �eby podtrzyma� swoje funkcje �yciowe,
poniewa� jad� mniej od Krzywo�apa. Nie, to by�o nietrafione
por�wnanie. Ka�dy jad� mniej od Krzywo�apa, z wyj�tkiem
Rona oczywi�cie. Harry nie jad� - on zaledwie skuba�. I
mia�a przeczucie, �e jego sen r�wnie� ogranicza� si�
zaledwie do drzemki, poniewa� z ka�dym dniem oczy mia� coraz
bardziej podkr��one.</p><p>Na dzisiejszych lekcjach r�wnie�
wydawa� si� by� ca�kowicie nieobecny. Jedynie teraz, kiedy siedzieli
razem w klasie Eliksir�w, czekaj�c na przybycie nauczyciela, co� w
uk�adzie jego ramion i karku mog�o sugerowa�, �e jest...
spi�ty? Nie, raczej obecny my�lami. Chocia� ten jeden raz.</p><p>Ani razu od czwartku nie
widzia�a Snape'a na posi�ku. Wiele razy zastanawia�a si�,
co te� mog�o mu si� sta� i czy by�o z nim ju�
lepiej, czy zjawi si� na dzisiejszej lekcji, czy Harry by� w takim
stanie przez niego? Mia�a tyle pyta�... By�a tak poch�oni�ta
martwieniem si� o Harry'ego, i� obawia�a si�, �e nie
uda�o jej si� zawrze� w wypracowaniu wszystkiego, co powinna.</p><p>Spojrza�a na zegar.
Min�o ju� pi�tna�cie minut i wci�� nikt
si� nie zjawia�. �lizgoni wydawali si� by�
zrelaksowani i raczej rozbawieni. Zastanawia�a si�, czy to dobry, czy
z�y znak. Mo�e ju� nikt do nich nie przyjdzie? A mo�e zaraz
zjawi si� profesor McGonagall, zbierze wypracowania i znowu oznajmi,
�e lekcja si� nie odb�dzie? Hermionie nie podoba� si�
ten pomys�. Nie chcia�a straci� kolejnych zaj��. I tak
zna�a podr�cznik na pami��, ale wola�aby mie�
okazj� po�wiczy� te eliksiry, kt�re prawdopodobnie
w�a�nie ich omijaj�...</p><p>Jej rozmy�lania przerwa�o
klikni�cie w drzwiach. Wszyscy momentalnie zamilkli i odwr�cili si�.
Wszyscy opr�cz Harry'ego.</p><p>Do klasy wszed� Snape. A
w�a�ciwie wpad�. Zatrzasn�� za sob� drzwi, nawet
si� nie zatrzymuj�c, i z powiewaj�c� za nim peleryn�
ruszy� w kierunku biurka.</p><p>Hermiona przygl�da�a mu
si� uwa�nie, kiedy szed� pomi�dzy �awkami swoim
d�ugim, zdecydowanym krokiem. Nie wygl�da� na chorego.
Chocia�...</p><p>Snape zatrzyma� si� na
�rodku sali i powi�d� po �awkach ch�odnym spojrzeniem.</p><p>Hermiona zmarszczy�a brwi.
Chocia�... na jego prawym policzku zauwa�y�a jasn�
blizn�, kt�rej wcze�niej tam nie by�o.</p><p>Spojrzenie Snape'a zatrzyma�o
si� zaledwie dwa metry od niej. I Hermiona doskonale wiedzia�a, na
kogo Snape spogl�da. Szybko przenios�a wzrok na Harry'ego.
Ch�opak patrzy� przed siebie. Nawet jakby nie na Snape'a, ale przez
niego. W jego oczach nie by�o niczego opr�cz lodowatej
oboj�tno�ci, a twarz pozbawiona by�a jakichkolwiek emocji, a
przecie�... przecie� powinien chyba co� odczuwa�... Ona
sama s�ysza�a, jak mocno bije jej serce!</p><p>Przenios�a wzrok z powrotem na
Snape'a i kiedy przyjrza�a si� wyrazowi jego twarzy, poczu�a,
jak rozszerzaj� jej si� oczy. Poniewa� Snape... Snape
patrzy� na Harry'ego z tak� sam� nienawi�ci�, jak
przez pi�� ostatnich lat. A nawet wydawa�o jej si�, �e
teraz ta nienawi�� by�a jeszcze wi�ksza ni�
wcze�niej. Jakby sama obecno�� Harry'ego sprawia�a, �e
co� si� w nim gotowa�o.</p><p>Jak... jak to mo�liwe? Co
si� pomi�dzy nimi wydarzy�o?</p><p>- Profesor McGonagall zada�a wam
wypracowania na dzisiejsz� lekcj� - powiedzia� w ko�cu
Snape. Jego g�os by� cichy i ch�odny. Wyci�gn��
r�d�k� i skierowa� j� w stron� zaskoczonych
uczni�w. - Accio wypracowania.</p><p>Z �awek, toreb i teczek
zacz�y wyfruwa� zwini�te rolki pergaminu. Esej Hermiony
wyrwa� si� z jej r�k, przelecia� przez klas� i
wyl�dowa� na biurku nauczyciela. Snape podszed� do nich i
zacz�� je przerzuca�. W ko�cu wyci�gn��
jeden, rozwin��, zerkn�� na niego przelotnie, zwin��
go z powrotem i... ruszy� w stron� ich �awki! Zatrzyma�
si� tu� przed Harrym i spojrza� na niego z g�ry takim wzrokiem,
kt�ry sprawi�, �e nawet Hermiona poczu�a ciarki na plecach... po
czym rzuci� mu wypracowanie na blat.</p><p>- Jest za kr�tkie o dwa cale, Potter.
Minus dziesi�� punkt�w za nieodrobienie pracy domowej i kolejne
dziesi�� za niezastosowanie si� do polece� nauczyciela.</p><p>W klasie zapanowa�a cisza.
Hermiona, ca�kowicie zaskoczona rozwojem wypadk�w, wbi�a spojrzenie w
Harry'ego. Zreszt� nie ona jedna. Ca�a klasa wpatrywa�a si�
w Gryfona, ciekawa jego reakcji.</p><p>Harry powoli uni�s�
g�ow� i spojrza� prosto w oczy Snape'a, a wtedy Hermiona
zobaczy�a, jak twarz Harry'ego zmienia si�, jak lodowata
oboj�tno�� przeobra�a si� w... pogard�.
Patrzy� na Snape'a tak, jakby m�czyzna by� w tej chwili
dla niego nikim.</p><p>A tego, co wtedy zrobi�, chyba
nikt si� nie spodziewa�.</p><p>Si�gn�� po swoje
wypracowanie, rozwin�� je i ze spokojem... zacz��
targa�. Rzuci� kawa�ki pergaminu na blat, podni�s�
g�ow� i ponownie spojrza� na Snape'a.</p><p>- Teraz mo�e mi pan odebra�
kolejne dziesi�� punkt�w za niszczenie mienia szko�y -
powiedzia� ca�kowicie oboj�tnym tonem. Snape otworzy� usta,
ale Harry by� szybszy, dodaj�c: - I kolejne dziesi�� za
odzywanie si� bez pozwolenia. A teraz sugeruj�, aby�my
rozpocz�li lekcj�, poniewa� wydaje mi si�, �e
ka�dy z pa�skich uczni�w przyszed� tutaj, aby si�
czego� nauczy�, a nie po to, aby przygl�da� si�, jak
daje pan upust swym osobistym animozjom i uprzedzeniom. Profesorze. - Ostatnie
s�owo wym�wi� w taki spos�b, jakby kaleczy�o go w j�zyk i
jak najszybciej chcia� je wyplu�, aby pozby� si� jego
smaku.</p><p>Hermiona dopiero po chwili
zorientowa�a si�, �e gapi si� z otwartymi ustami.</p><p>Snape nie wybuchn��, jak
zwyk� to robi�, kiedy kt�ry� z uczni�w spr�bowa� mu
si� przeciwstawi�, chocia� to, co przed chwil� zrobi�
i powiedzia� Harry, kwalifikowa�o si� na powa�ny zamach
samob�jczy na w�asne �ycie. Nie. Snape zmru�y� oczy,
zamieniaj�c je w dwie w�skie szparki, co spowodowa�o, �e
jego spojrzenie niemal topi�o.</p><p>- Czy�by� pr�bowa�
b�ysn�� elokwencj�, Potter? - zapyta� jadowitym tonem.
- B�dziesz m�g� nauczy� si� wielu nowych s��w podczas
alfabetycznego porz�dkowania g��wnego spisu tematycznego naszej
biblioteki. W ka�dy weekend do ko�ca roku szkolnego. Mam nadziej�,
�e twoje talenty oratorskie znajd� tam swoje zastosowanie.</p><p>K�ciki ust Harry'ego
unios�y si� nieznacznie.</p><p>- Do ko�ca roku szkolnego? Jak
pan sobie �yczy, profesorze. Przynajmniej b�d� mia�
gwarancj�, �e nie szykuje pan dla mnie innych niespodzianek...</p><p>Snape otworzy� usta, ale bardzo
szybko zamkn�� je z powrotem. Wygl�da�o na to, �e
chyba po raz pierwszy w historii nie potrafi� znale��
odpowiednio ci�tej riposty.</p><p>Hermiona przyjrza�a si� im
obu.</p><p>Harry patrzy� na Snape'a z
najwy�sz� pogard�. Twarz Mistrza Eliksir�w wykrzywia�a
gor�ca nienawi��. Zachowywali si� wobec siebie niczym
najwi�ksi wrogowie. Z jednej strony pogarda... z drugiej
nienawi��... O co w tym wszystkim chodzi�o?</p><p>W ko�cu Snape przerwa�
pojedynek spojrze�, odwr�ci� si� ostentacyjnie od Harry'ego i
przeszed� na �rodek klasy. Ze z�o�ci�
machn�� r�d�k� w stron� tablicy.</p><p>- Eliksir Parali�uj�cy.
Przydatny przy udzielaniu pierwszej pomocy ofiarom najbole�niejszych
kl�tw. Parali�uje nerwy, os�abiaj�c b�l. Macie
godzin�, aby go uwarzy�. Do dzie�a.</p><p>Nie m�wi�c ju� ani
s�owa wi�cej, usiad� przy swoim biurku, przysun�� do
siebie stert� wypracowa�, zanurzy� pi�ro w czerwonym atramencie
i zacz�� czyta�.</p><p>Uczniowie spojrzeli po sobie z
zaskoczeniem. Niekt�rzy, maj�c nadziej�, �e lekcja mo�e
jednak si� nie odb�dzie, zd��yli ju� wcze�niej
pochowa� swoje przyrz�dy, wi�c teraz w klasie zapanowa�
lekki rozgardiasz, kiedy z oci�ganiem wyjmowali je z powrotem na
�awki.</p><p>Hermiona dopiero teraz
zacz�a oddycha�. Jeszcze raz spojrza�a na Harry'ego.
Ch�opak zachowywa� si� tak, jakby nic si� nie sta�o.
Spokojnie przepisywa� z tablicy ingrediencje. Gdyby ktokolwiek inny
odezwa� si� w ten spos�b do Snape'a, by�by teraz rozdygotanym
k��bkiem nerw�w, a on po prostu... Nie mog�a w to uwierzy�.</p><p>Spojrza�a na siedz�cego obok
Rona. Ch�opak wpatrywa� si� w Harry'ego tak, jakby go nie
poznawa�. Mia� zmarszczone brwi, a na twarzy wyraz zaskoczenia.</p><p>Westchn�a
g��boko i r�wnie� zacz�a przepisywa�
ingrediencje.</p><p>Pierwsza po�owa lekcji
up�yn�a we wzgl�dnym spokoju. Snape sprawdza�
wypracowania, podczas gdy uczniowie pr�bowali poradzi� sobie z piekielnie
trudnym zadaniem uwarzenia Eliksiru Parali�uj�cego. Nawet ona
mia�a z nim problemy. Za �adne skarby �wiata nie potrafi�a
uzyska� po��danego koloru. Eliksir Rona wygl�da� jak
wymiociny, z kolei wywar Harry'ego... Musia�a zamruga�, �eby
sprawdzi�, czy jej si� nie przywidzia�o. Eliksir Harry'ego
by� niemal idealny. Liliowy, lekko przezroczysty. Jak on to zrobi�?</p><p>Lekki szum, kt�ry panowa� w
klasie, ucich� natychmiast, kiedy Snape w po�owie lekcji
podni�s� si� zza swego biurka i ruszy� na obch�d. Ale nie
zacz�� od �lizgon�w, jak mia� to w zwyczaju. Pierwszym
stolikiem, do kt�rego podszed�, by� ten, przy kt�rym siedzieli Harry,
Ron i Hermiona. Wywary Rona i Hermiony ledwie zahaczy� wzrokiem, ale kiedy
spojrza� na mikstur� Harry'ego... na jego twarzy pojawi�
si� m�ciwy grymas. Machn�� r�d�k� i
ca�y eliksir wyparowa�.</p><p>- Pora�ka, Potter. Gryffindor
traci dziesi�� punkt�w za twoj� nieudolno��. Zacznij
od pocz�tku.</p><p>Hermiona poczu�a, �e zaczyna
si� w niej gotowa�. Jak on m�g� to zrobi�? Wywar Harry'ego
by� niemal idealny! Jak m�g� tak go potraktowa�?</p><p>Ale Harry wydawa� si� w
og�le nie przejmowa� tym, co zrobi� Snape. Kiedy m�czyzna
ruszy� dalej, spokojnie przysun�� do siebie miseczki i s�oiki
ze sk�adnikami i zacz�� robi� wszystko od nowa.</p><p>- Znakomicie, panie Nott.
Dziesi�� punkt�w dla Slytherinu. - Hermiona odwr�ci�a
g�ow�, spogl�daj�c na pochylonego nad kocio�kami
�lizgon�w Snape'a. - Ma pan prawdziwy dar w tej dziedzinie. W
przeciwie�stwie do Pottera, kt�ry jest najwi�ksz�
pora�k� tej szko�y. Przeczyta�em ju� pa�skie
wypracowanie. Znakomita analiza. D�ugie i przemy�lane. Niekt�rzy w
tej szkole niestety nie wiedz�, ile st�p powinno mie� wypracowanie, a
o jakimkolwiek my�leniu w ich przypadku nie ma nawet mowy.</p><p>Hermiona nabra�a tchu.</p><p>Nie no, to ju� by�a
przesada...</p><p>Snape przeszed� do kolejnego
stolika. I o dziwo, za ka�dym razem potrafi� znale��
co�, co �lizgoni robili lepiej, a nawet znacznie lepiej od Harry'ego.
Obra�a� go na ka�dy mo�liwy spos�b, jakby
pi�trz�cy si� w nim jad w ko�cu m�g� si�
wydosta�. Wyp�ywa� i wyp�ywa� i wyp�ywa�,
k�saj�c coraz dog��bniej, a Harry... Harry po prostu
siedzia� i zajmowa� si� eliksirem, w og�le nie zwracaj�c
uwagi na to, co m�wi� Snape.</p><p>Hermiona podziwia�a jego
opanowanie. Ona sama ju� niemal dr�a�a z oburzenia i by�a
na samej granicy wybuchu.</p><p>W ko�cu Snape
zako�czy� sw�j obch�d i wr�ci� do biurka. Hermiona
odetchn�a z ulg�.</p><p>Co go op�ta�o? Jak
m�g� si� tak zachowywa�? Zawsze by� wredny, ale tym razem
przekracza� wszelkie granice. Wygl�da�o to tak, jakby nagle
dosta� jakiej� obsesji na punkcie Harry'ego. A raczej na punkcie
wy�ywania si� na Harrym i mieszania go z b�otem.</p><p>Druga po�owa lekcji
up�yn�a ju� w miar� normalnie. Tu� przed
ko�cem lekcji, Snape podni�s� g�ow� i oznajmi�:</p><p>- Wasz czas si�
sko�czy�. Posprz�tajcie po sobie, nape�nijcie fiolki,
podpiszcie je i zostawcie na �awkach.</p><p>Uczniowie zacz�li przelewa�
eliksiry do butelek, sk�ada� przyrz�dy i odnosi�
sk�adniki do magazynu. Ale Harry pozosta� na miejscu, precyzyjnie
odmierzaj�c krople esencji z jadu skorpiona.</p><p>Kiedy zabrzmia� dzwonek,
uczniowie t�umnie ruszyli do drzwi, pozostawiaj�c na �awkach
swoje mniej lub bardziej udane mikstury.</p><p>- Zaczekacie na mnie? - zapyta�
Harry, ostro�nie mieszaj�c eliksir i nie odrywaj�c od niego
wzroku. - Zaraz sko�cz�.</p><p>Hermiona przytakn�a,
zamkn�a torb� i usiad�a z powrotem w �awce. Ron
by� nieco mniej ch�tny, ale widz�c spojrzenie Hermiony,
pos�usznie usiad� obok niej.</p><p>W klasie zosta�o zaledwie kilku
sp�nialskich uczni�w, kiedy Hermiona, kt�ra przygl�da�a
si� przelewaj�cemu swoj� mikstur� do butelki Harry'emu,
poczu�a na sobie cie�. Pe�na z�ych przeczu�
spojrza�a w g�r�. Obok ich �awki sta� Snape, mierz�c
Harry'ego zimnym, wyrachowanym spojrzeniem.</p><p>- Jest ju� po czasie, Potter.
B�dzie ci� to kosztowa� kolejne dziesi�� punkt�w.
Razem straci�e� na dzisiejszej lekcji czterdzie�ci punkt�w. Mam
nadziej�, �e...</p><p>- To niesamowite, �e tak szybko
uda�o si� je panu policzy� - przerwa� mu Harry. -
Pa�skie umiej�tno�ci zas�uguj� na pochwa��.</p><p>Hermiona sapn�a z
przera�eniem i zas�oni�a usta d�oni�, a Ron tak szybko
wyprostowa� si� na krze�le, �e niemal si� z niego
zsun��.</p><p>W oczach Snape'a
zap�on�o co� piekielnie gro�nego, a twarz
poczerwienia�a.</p><p>- Tym komentarzem w�a�nie
ca�kowicie pogr��y�e� siebie i sw�j dom -
wycedzi� �miertelnie surowym g�osem. - Gryffindor traci
wszystkie punkty. Zaczynacie od zera. Dodatkowo...</p><p>- Harry wcale nie chcia� tego
powiedzie�! - Hermiona wpad�a mu w s�owo, czuj�c jak oblewa
j� zimny pot. Wszystkie punkty? Snape odebra� im wszystkie punkty? -
Niech mu pan wybaczy, profesorze. On naprawd� nie mia� tego na
my�li!</p><p>- Ona ma racj�! - Ron
wydawa� si� by� w r�wnie ci�kim szoku. - Nie
mo�e nam pan odebra� wszystkich punkt�w z jego powodu! - Oskar�ycielsko
wskaza� na Harry'ego. - On... postrada� rozum. Sam nie wie, co m�wi.</p><p>- Jestem pewien, �e Potter
doskonale zdaje sobie spraw� z tego, co powiedzia�. I poniesie tego
konsekwencje. - Zwr�ci� swoje p�on�ce lodowatym ogniem
spojrzenie na Harry'ego. - Dodatkowo, z powodu twojej impertynencji, przez
najbli�szy miesi�c b�d� ci obni�a�
ka�d� ocen�, jak� zdob�dziesz na moich lekcjach. A
je�eli dalej b�dziesz odnosi� si� do mnie z takim
lekcewa�eniem, obni�� r�wnie� oceny twoich przyjaci�.
Rozumiemy si�? - wysycza� Snape, wbijaj�c w Harry'ego
k�saj�ce spojrzenie.</p><p>Hermiona spojrza�a z
przestrachem na Harry'ego. Ch�opak obliza� wargi i wzruszy�
ramionami, odpowiadaj�c nonszalancko:</p><p>- Tak, sir.</p><p>Nie wydawa� si� by�
przej�ty gro�b� Snape'a Wygl�da� raczej na kogo�,
kto dla �wi�tego spokoju woli da� za wygran�, poniewa�
nie ma ochoty traci� czasu ani energii na rozmowy z cz�owiekiem,
kt�rym gardzi.</p><p>Ron zwr�ci� na Harry'ego
czerwon� ze z�o�ci twarz.</p><p>- Co si� z tob� dzieje? W
og�le ci� nie poznaj�! Najpierw rezygnujesz z Quidditcha, potem
obra�asz Ginny, a teraz to! - Hermiona zobaczy�a, jak Snape przenosi
wzrok na Rona i unosi brew. - Nie mog�e� si� po prostu
zamkn��? Przez ciebie stracili�my wszystkie punkty!</p><p>- Przesta�, Ron! - Hermiona
pr�bowa�a go uspokoi�, ale w Ronie chyba w ko�cu co�
si� przela�o i ca�e to napi�cie, kt�re ros�o
pomi�dzy nimi od kilku dni, wybuch�o.</p><p>- No co? - Spojrza� na ni�.
Widzia�a, jaki jest w�ciek�y. Widzia�a w jego oczach
rozczarowanie i poczucie zdrady. Wcale mu si� nie dziwi�a. Jego
najlepszy przyjaciel zmieni� si� nagle w kogo� zupe�nie
innego, a on nawet nie wiedzia�, dlaczego. - Przecie� sama wiesz, jak
si� zachowuje! Podejrzewam, �e prawdziwy Harry zosta�
gdzie� na b�oniach, bo ty - spojrza� na Harry'ego - nie
mo�esz by� moim przyjacielem.</p><p>- Nie m�w tak, Ron! - Hermiona
wykrzykn�a to w tym samym momencie, w kt�rym Harry odwr�ci�
g�ow� w stron� Rona, przeszywaj�c go tak zimnym
spojrzeniem, i� rudzielec momentalnie zblad� i ucich�.</p><p>- To id� i go tam poszukaj -
odpar� ch�odnym, pozbawionym emocji g�osem.</p><p>- Mo�e tak w�a�nie
powinienem zrobi� - wymamrota� ze z�o�ci� Ron, po czym
zabra� swoj� torb� i ruszy� do wyj�cia.</p><p>Hermiona zacisn�a usta,
czuj�c �zy w oczach. Wiedzia�a, �e teraz z
pewno�ci� go nie zatrzyma. B�dzie musia�a z nim
porozmawia�, chocia� mia�a powa�ne obawy, �e to wcale
nie b�dzie �atwe.</p><p>Zanim zd��y�a
och�on��, dotar� do niej szyderczy g�os Snape'a:</p><p>- C� za wzruszaj�ce
przedstawienie... - Hermiona odwr�ci�a g�ow� i spojrza�a na
m�czyzn�. Snape wpatrywa� si� w Harry'ego z
p�on�c� intensywno�ci�, podczas gdy Gryfon spokojnie
si� pakowa�. - Zawsze musisz gra� g��wn� rol� we
wszystkich dramatach, co Potter?</p><p>Harry przerwa� pakowanie. Powoli
podni�s� g�ow� i spojrza� prosto w czarne oczy
m�czyzny.</p><p>- Tak, sir. Zawsze.</p><p>Twarz Mistrza Eliksir�w momentalnie
si� zmieni�a, przeobra�aj�c si� w blad�,
nieprzyst�pn� mask�.</p><p>- Zejd� mi z oczu -
wysycza�. - Natychmiast. - G�os Snape'a niemal wibrowa�.
Odwr�ci� si� do nich plecami i podszed� do swojego biurka,
zbieraj�c z niego wypracowania.</p><p>Harry powr�ci� do pakowania.
Hermiona marzy�a tylko o tym, �eby st�d wyj��.
Mia�a wra�enie, �e w powietrzu unosz� si�
kryszta�ki lodowatej nienawi�ci.</p><p>Harry zamkn�� torb� i
podni�s� si� ze swego miejsca, ale w momencie, w kt�rym to zrobi�...
jego oczy przymkn�y si�, a on sam niebezpiecznie si�
zachwia�. Polecia� do przodu, wpadaj�c na �awk�, ale
na szcz�cie zd��y� oprze� si� r�kami o
blat, co powstrzyma�o go od upadku. Ale nie powstrzyma�o fiolki od
przewr�cenia si�, sturlania po blacie i roztrzaskania na pod�odze.</p><p>- Harry! - Hermiona przypad�a do
niego, podtrzymuj�c go. - Nic ci nie jest?</p><p>Zerkn�a na Snape'a.
M�czyzna spogl�da� na nich przez rami�. Na jego
twarzy widnia�o zaskoczenie.</p><p>Harry przycisn��
d�o� do swojego czo�a.</p><p>- Nic. Po prostu...
zakr�ci�o mi si� w g�owie. Chod�my ju�. -
Spojrza� na roztrzaskan� fiolk�. Hermiona pow�drowa�a
wzrokiem za jego spojrzeniem.</p><p>- Och, Harry, tak mi przykro...
Mo�e uda mi si� to naprawi�?</p><p>- Zostaw. Nie naprawisz tego.
Mo�esz co najwy�ej sprz�tn�� ten ba�agan.
�eby nie by�o po nim �ladu. Zreszt� to i tak
niewa�ne...</p><p>Hermiona westchn�a i
wyci�gn�a r�d�k�, ale w momencie, kiedy
skierowa�a j� na roztrzaskane kawa�ki szk�a i rozlany na
pod�odze, liliowy p�yn, zobaczy�a, jak fiolka unosi si�,
rozbite kawa�ki ��cz� si� ze sob�, a resztka
eliksiru wp�ywa do �rodka.</p><p>Szybko poderwa�a
g�ow�. Snape sta� z wyci�gni�t�
r�d�k� i zmru�onymi oczami.</p><p>Buteleczka wyl�dowa�a na
�awce w nienaruszonym stanie, chocia� eliksiru by�a zaledwie
po�owa.</p><p>Harry przygl�da� jej
si� przez chwil�. Nie podni�s� g�owy. Nie spojrza� na
Snape'a. Po prostu pochyli� si�, wzi�� swoj�
torb�, zarzuci� j� na rami� i bez s�owa ruszy� do
wyj�cia. Ale Hermiona zosta�a. Spojrza�a na naprawion�
fiolk�, a nast�pnie na chowaj�cego r�d�k�
Snape'a. Ale w momencie, w kt�rym pad�o na ni� ch�odne
spojrzenie nauczyciela, szybko odwr�ci�a si� i pobieg�a za
Harrym.</p><p>Nie zgadza�a si� z Harrym.
Wszystko mo�na by�o naprawi�. Je�eli tylko wiedzia�o
si�, jak.</p><p><strong>--- rozdzia� 59 ---</strong></p><p><strong>59. The Countdown</strong></p><p>This will be all over soon</p><p>Pour salt into the open wound</p><p>You take the breath right out of me</p><p>You left a hole where my heart should
be*</p><p>Otacza�a go ciemno��.
G�sta i nieprzenikniona. Panowa� nieprzyjemny ch��d, kt�ry
zrasza� sk�r� zimnym potem. Znajdowa� si� w jakim�
ma�ym, ciasnym pomieszczeniu. Nie by�o tu �adnych okien, kt�re
mog�yby wpuszcza� cho�by odrobink� m�tnego
�wiat�a. Co�, co rozproszy�oby ten dusz�cy mrok, kt�ry
wydawa� si� niemal wdziera� mu do gard�a. Nie widzia�
niczego, nawet swoich wyci�gni�tych ramion, kiedy dotyka�
zimnych, g�adkich �cian, pr�buj�c znale��
wyj�cie.</p><p>Gdzie jest? Co si� dzieje?
Sk�d si� tu wzi��? Gdzie s� wszyscy?</p><p>Przesuwa� si� po omacku,
rozpaczliwie szukaj�c czegokolwiek, co pozwoli�oby mu wydosta�
si� z tego przera�aj�cego miejsca. Z miejsca, w kt�rym nie
istnia�o nic poza ch�odem, pustk� i ciemno�ci�.
Mia� wra�enie, �e mrok napiera na niego, a pomieszczenie kurczy
si� i je�eli nie znajdzie szybko wyj�cia, zostanie
zmia�d�ony. Wch�oni�ty. Pogrzebany.</p><p>Musi si� st�d
wydosta�! Musi!</p><p>Dotkn�� kolejnej
�ciany i odskoczy� do ty�u, kiedy �ciana rozjarzy�a
si� nagle i przeobrazi�a w co� przypominaj�cego bardzo
grub�, chropowat� szyb�, przez kt�r� przenika�o...
�wiat�o!</p><p>W pierwszej chwili zmru�y�
oczy, o�lepiony blaskiem, ale kiedy jego wzrok przyzwyczai� si�
ju� do jasno�ci, zobaczy� w oddali jaki� ciemny
kszta�t.</p><p>Podszed� do szyby i
wyt�y� wzrok, pr�buj�c dostrzec cokolwiek poza ciemn�
sylwetk�, ale nier�wno�ci pokrywaj�ce ca��
powierzchni� skutecznie mu to uniemo�liwia�y.</p><p>Mo�e je�eli zawo�a, to
ten kto� mu pomo�e? Mo�e znalaz�by jaki� spos�b, aby
go st�d uwolni�?</p><p>- Hej! - wykrzykn�� i
natychmiast tego po�a�owa�, kiedy jego g�os odbi�
si� od �cian i uderzy� w niego ze zdwojon� si��,
niemal przewiercaj�c b�benki. Zas�oni� uszy i
zacisn�� powieki, ale to by�a zaledwie chwila i kiedy je
uni�s�, zobaczy�, �e... posta� zacz�a si�
porusza�. Tak! Nie wydawa�o mu si�! Zbli�a�a si�
w jego stron�.</p><p>Jednak nie to wprawi�o go w
najwi�ksze os�upienie. Najbardziej niesamowite by�o ciep�o,
kt�re emanowa�o teraz zza szyby. Czu� je na swojej twarzy. Czu�,
jak �askocze jego przemarzni�t� sk�r�, ogrzewaj�c
j�. To by�o takie przyjemne... tak inne od tego zimna. Mroku. Od
wszystkiego, co go otacza�o.</p><p>Ciemna posta� by�a coraz
bli�ej i wydawa�o si�, �e wraz z jej zbli�aniem
si�, blask oraz promieniuj�ce gor�co staj� si� coraz
intensywniejsze. Pr�bowa� dostrzec twarz nieznajomego, ale by�o to
niemo�liwe. Dziel�ca ich bariera by�a zbyt gruba i chropowata,
zniekszta�ca�a wszystko, na co pr�bowa� spojrze�.
Widzia� jedynie czarn� sylwetk�, kt�ra teraz - by� tego
pewien - zatrzyma�a si� tu� przy szybie i wpatrywa�a
si� w niego.</p><p>Nie chcia� tu by�.
Pragn�� przedosta� si� na drug� stron�,
poczu� to ciep�o wsz�dzie, w sobie! Wyci�gn��
r�ce i dotkn�� palcami ch�odnej powierzchni.</p><p>- Zabierz mnie st�d -
wyszepta�.</p><p>Posta� poruszy�a si� i
unios�a r�k�. Dotkn�a szyby w tym samym miejscu, w
kt�rym znajdowa�a si� jego d�o� i gdyby nie
rozdzielaj�ca ich bariera, ich palce splot�yby si�. Jednak w tym
samym momencie wydarzy�o si� co� niespodziewanego. Szyba
zatrzeszcza�a i zacz�a... zamarza�. Dok�adnie od
miejsca, w kt�rym nieznajoma posta� j� naruszy�a. L�d
rozprzestrzenia� si� b�yskawicznie, niemal ca�kowicie
odcinaj�c dost�p �wiat�a i ciep�a.</p><p>Zanim zd��y� zorientowa�
si�, co si� dzieje, poczu� jak lodowaty ch��d pe�znie
po jego sk�rze, wzd�u� d�oni, pokrywaj�c je szronem.
Spr�bowa� oderwa� r�ce, ale nie m�g� tego zrobi�. Z
przera�eniem patrzy�, jak szron pe�znie po jego przedramionach,
si�gaj�c coraz dalej. Rozpaczliwie zacz�� si�
szarpa�, pragn�c oderwa� r�ce, nie pozwoli�, by szron
dotar� jeszcze dalej, by dosi�gn�� serca...</p><p>I w tym samym momencie uderzy� o
co� g�ow� i odkry�, �e znajduje si� w swoim
w�asnym ��ku z wyci�gni�tymi przed siebie r�kami
i szale�czo bij�cym sercem.</p><p>To by� tylko sen... Tylko sen.
Sen. Nic wi�cej.</p><p>Podni�s� si�
b�yskawicznie i spu�ci� nogi z ��ka, pochylaj�c
si� do przodu, opieraj�c �okcie na kolanach i wplataj�c
palce we w�osy.</p><p>W dormitorium panowa�a cisza,
jedynie od czasu do czasu przerywana pochrapywaniem Rona.</p><p>G�owa wci��
pulsowa�a mu po uderzeniu w wezg�owie ��ka, ale serce
powoli wraca�o do swego zwyczajowego rytmu.</p><p>Spojrza� na zegarek. By�a
druga w nocy. Spa� zaledwie dwie godziny. I... tak, by� ju�
wtorek.</p><p>Zosta�o mu dziesi��
dni. Dziesi�� dni... Co mo�na zrobi� w dziesi��
dni?</p><p>Poruszy� si� i
wyprostowa�, wzdychaj�c g��boko. Spojrza� na
swoj� poduszk� i si�gn�� pod ni�, wyjmuj�c
zwini�ty skrawek pergaminu. List od Voldemorta. Czyta� go ju�
tyle razy, �e niemal nie m�g� tego zliczy�. Ale zrobi� to.
Przeczyta� go po raz kolejny. Jakby w jaki� spos�b mog�o mu to
pom�c w wymy�leniu sposobu na pokonanie go.</p><p>Nie pomaga�o. Przypomina�o
mu jedynie o tym, �e wszystko to jest realne. Prawdziwe. Za ka�dym
razem, kiedy czyta� ten list, u�wiadamia� sobie, �e
nadszed� czas. To ju� teraz. To ta chwila. Moment, na kt�ry
czeka� ca�e �ycie, a kt�ry zawsze odwleka�. W ko�cu
nast�pi. Nie ma ju� odwrotu. P�jdzie na spotkanie z Voldemortem.
Pozostawi za sob� wszystko, maj�c przed sob� tylko jeden cel.</p><p>Pokona� go.</p><p>Ale jak mia�by to zrobi�?
Od czego zacz��? Czy Voldemort ma w og�le jakie� s�abe
punkty? By�o nie by�o, jest przecie� cz�owiekiem,
jakkolwiek ci�ko w to uwierzy�. Musi mie�. Przecie�
oddycha, jego krew kr��y, m�zg funkcjonuje. Jest �yw�
istot�, a ka�d� �yw� istot� da si� w
jaki� spos�b pozbawi� �ycia. Ale to nie jego cia�o
stanowi�o problem, a dusza. Przecie� ju� raz prze�y�.
Zosta� zabity, a jego duch w jaki� spos�b utrzyma� si� i
powr�ci�. To dzi�ki w�asnej mocy Voldemort jest
najpot�niejszym czarnoksi�nikiem, jaki istnia�,
pot�niejszym nawet od Grindelwalda. To magia utrzymuje go przy
�yciu. To ona jest jego s�abym punktem. I Snape to odkry�.
Obmy�li� idealny plan pozbycia si� Voldemorta poprzez wyssanie
ca�ej jego mocy. Szkoda tylko, �e przy okazji mia� zamiar
pozby� si� r�wnie� Harry'ego...</p><p>Ale przecie� musi istnie�
jeszcze jaki� inny spos�b! Jaka� luka. Co�, o czym nikt nie
pomy�la�...</p><p>Dop�ki jej nie znajdzie, b�dzie
musia� skupi� si� na tym, co przynajmniej teoretycznie znajduje
si� w zasi�gu jego r�ki. Na �wiczeniu zakl��
ofensywnych i nauce Legilimens Evocis. Um�wi� si� z Lun� zaraz
po lekcjach przed Pokojem �ycze�. Mia� tak ma�o czasu...
Najch�tniej w og�le przesta�by chodzi� na zaj�cia, ale nie
chcia� �ci�ga� na siebie jeszcze wi�kszego
zainteresowania. Podejrzewa�, �e gdyby opu�ci� chocia�
jeden dzie� nauki, to McGonagall pojawi�aby si� w dormitorium
razem z ca�ym gronem pedagogicznym.</p><p>Pozory. O to w tym wszystkim
chodzi�o. Zachowa� pozory. Chocia� i tak afera, kt�ra
rozp�ta�a si� wczoraj po Eliksirach,
�ci�gn�a na niego zainteresowanie niemal ca�ej
szko�y, kiedy okaza�o si�, �e liczba punkt�w Gryffindoru w
przeci�gu dw�ch godzin lekcyjnych spad�a do zera i �e to
najwyra�niej Potter ma z tym co� wsp�lnego. S�ysza� nawet,
�e McGonagall pobieg�a do Snape'a z karczemn� awantur�, ale
niewiele to da�o, poniewa� liczba punkt�w nawet nie
drgn�a.</p><p>Harry m�g�by si�
za�o�y� o wszystko, �e Snape prawdopodobnie by� teraz
z siebie niezwykle zadowolony. Niczego nie musia� ju� udawa�.
Nareszcie m�g� pokaza� swoje prawdziwe oblicze, kt�re przez tak
d�ugi czas by� zmuszony ukrywa� i hamowa�. Nareszcie
m�g� pokaza�, jak bardzo nienawidzi Harry'ego, jak bardzo nim gardzi,
a teraz, kiedy Harry zniszczy� ca�y jego plan, zapewne nienawidzi�
go jeszcze bardziej...</p><p>Ciekawe, czy zastanawia si�,
dlaczego Voldemort darowa� mu �ycie... Z pewno�ci�, ale
nigdy tego nie zrozumie, poniewa� nie przyjdzie mu do g�owy, �e
Harry, po tym co zobaczy� w my�lodsiewni, by�by w stanie
dokona� czego� tak szalonego i uratowa� mu �ycie.</p><p>Harry by� wi�cej ni�
pewien, �e Voldemort dotrzyma� s�owa i nie powiedzia�
Snape'owi o niczym. Upewni� si� o tym w momencie, w kt�rym
m�czyzna przyzna� mu szlaban do ko�ca roku szkolnego. Wci��
pami�ta� satysfakcj�, z jak� to zrobi�... Nie, Snape o
niczym nie wiedzia�. I Harry by� r�wnie pewien, �e nie
wiedzia� o tym tak�e nikt inny. Voldemort nie by� g�upi.
Zachowanie wszystkiego w tajemnicy by�o mu bardzo na r�k�. Nie
m�g� zaryzykowa�, �e w jakikolwiek spos�b dosz�oby to do
Dumbledore'a, przecie� wielu �miercio�erc�w ma syn�w i c�rki w
Hogwarcie. Wystarczy�aby jedna wypowiedziana w z�o�ci albo w
ch�ci zatriumfowania uwaga... Nie, nikt poza Harrym i Voldemortem nie ma
poj�cia o tym, co wydarzy si� ju� nied�ugo.</p><p>Oczywi�cie Harry nie by�
kretynem i domy�la� si�, �e Voldemort z�amie
obietnic� dok�adnie w chwili, kiedy tylko aportuje si� na
um�wione miejsce spotkania. Nareszcie b�dzie mia� w swych r�kach
Harry'ego Pottera. Nie przepu�ci takiej okazji. B�dzie
p�awi� si� w chwale. W ko�cu b�dzie m�g�
powiadomi� o tym wszystkich, nawet samego Albusa Dumbledore'a. "Oto
wasz bohater, wasz Wybraniec... patrzcie na niego... patrzcie, jak
ginie..."</p><p>Harry zacisn�� oczy.</p><p>My�l o w�asnej
�mierci... nie by�a zbyt przyjemna. Ale du�o gorsza by�a
my�l o tym, co zrobi z nim Voldemort, je�eli w ko�cu dostanie go
w swoje r�ce. Jak d�ugo b�dzie go torturowa�? Jak
d�ugo b�dzie si� nad nim pastwi�, zanim zaspokoi swoj�
��dz� zemsty? Jak d�ugo?</p><p>Wizja ze snu, kt�ry
przy�ni� mu si� kilka tygodni temu, przeci�a jego
umys� niczym sztylet. Wci�� na samo wspomnienie tamtego b�lu
jego sk�ra pokrywa�a si� g�si� sk�rk�.</p><p>Nie mo�e do tego
dopu�ci�. Je�eli sprawy zaczn� przybiera� z�y
obr�t... je�eli wydarzenia rozegraj� si� wed�ug najgorszego
z mo�liwych scenariuszy, wtedy... wtedy...</p><p>Jeszcze mocniej zacisn��
palce we w�osach i pozwoli�, by z jego piersi wyrwa�o si�
d�ugie westchnienie.</p><p>***</p><p>- Legilimens Evocis! Legilimens
Evocis! Legilimens Evocis! Legilimens
Evocis! Niech to szlag!</p><p>Harry opu�ci�
r�d�k� i otar� pot z czo�a.</p><p>By� wyko�czony. G�owa
pulsowa�a mu od pr�b skupienia si�, nogi trz�s�y si�
niczym pudding. Cofn�� si� i opar� o �awk�.</p><p>Luna westchn�a i
przekrzywi�a g�ow�, wpatruj�c si� w Harry'ego ze
zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Nie wydaje mi si�, aby to
zadzia�a�o, nawet je�eli krzykn��by� to
zakl�cie pi��dziesi�t razy. Tu chyba raczej chodzi o
spos�b, a nie o ilo��...</p><p>- Wiem - odpowiedzia�
zm�czonym g�osem i przetar� oczy. Od dw�ch godzin pr�bowa�
rzuci� to jedno zakl�cie i kompletnie mu nie wychodzi�o.
Niewa�ne jak bardzo oczyszcza� umys�. Niewa�ne jak bardzo
Luna stara�a si� mu pom�c, otwieraj�c sw�j. Nie
posun�� si� nawet odrobin�. Nie potrafi� jej
wyczu�, nie m�g� odnale�� drogi. Nie wiedzia� nawet, w
kt�r� stron� powinien i��.</p><p>- Co czyta�e� o tym
zakl�ciu? - zapyta�a Krukonka.</p><p>Harry zmarszczy� brwi. Co o nim
czyta�? Przypomnia� sobie star� ksi�g�, kt�r�
znalaz� w Dziale Ksi�g Zakazanych.</p><p>- Hmm... �e aby je rzuci�,
trzeba by� albo doskona�ym oklument�, albo tak bardzo tego
pragn��, �e odda�oby si� za to nawet w�asne
�ycie.</p><p>- A wi�c to naprawd�
dziwne, �e ci nie wychodzi...</p><p>Harry zamruga� i spojrza�
na dziewczyn�. Czy�by to by� sarkazm? Ale Luna patrzy�a na
niego z tak� sam� niewinno�ci�, jak zawsze.</p><p>- Wiem, co sobie o mnie
my�lisz... - zacz��.</p><p>- Nie wiesz. - Luna
u�miechn�a si�. - Przecie� nie uda�o ci si�
dosta� do mojego umys�u.</p><p>Harry spojrza� na ni�
uwa�niej. Czasami mia� wra�enie, �e pod t� mask�
zwariowanej dziewczyny kryje si� umys� ostry niczym brzytwa.</p><p>- Pewnie my�lisz, �e powinienem
da� sobie z tym spok�j...</p><p>- A jakie to ma znaczenie, co ja
my�l�? - zapyta�a. - To ty my�lisz, �e uda ci si�
pokona� Sam Wiesz Kogo przez zakrzyczenie go na �mier�.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Voldemort u�ywa tego
zakl�cia. To jedyny spos�b, �eby si� przed nim obroni�.
�adne zakl�cie tarczy mi nie pomo�e. Nie jestem w stanie
zrani� go fizycznie. Co innego mi pozostaje? - Luna otworzy�a usta,
aby odpowiedzie�, ale Harry j� uprzedzi�. Nie mia� ochoty
na takie dyskusje. I tak nie zrezygnuje. - Mo�emy um�wi� si� w
czwartek? Spr�buj� jeszcze raz.</p><p>Dziewczyna zamkn�a usta i
rzuci�a mu d�ugie, zamy�lone spojrzenie.</p><p>- Chyba nie zamierzasz zrobi�
czego� niem�drego, prawda Harry?</p><p>- Oczywi�cie, �e nie -
odpar� g�adko. Nie m�g� jej powiedzie�. Jakkolwiek wyrozumia�a
by nie by�a, tego, co zamierza� zrobi�, nawet ona by nie
zaakceptowa�a. - Ale musz� przecie� co� umie�.
Powinienem w ko�cu nauczy� si� czego� przydatnego.</p><p>- Moim zdaniem powiniene� przede
wszystkim odpocz��. Wygl�dasz tak, jakby zagnie�dzi�a
si� w tobie ca�a kolonia Niciak�w Neuronowych.</p><p>- Czego?</p><p>- To takie mikroskopijne organizmy
paso�ytnicze. Spokrewnione z Gn�biwtryskami, ale o wiele bardziej
niebezpieczne. Gnie�d�� si� w m�zgu i wyjadaj� synapsy
oraz szare kom�rki. A s�dz�c po twoim zachowaniu, niewiele ci ich
ju� zosta�o.</p><p>Harry rzuci� jej ch�odne
spojrzenie, ale ona nadal patrzy�a na niego z absolutnie niewinnym wyrazem
twarzy. Splot�a d�onie za plecami i przez chwil� wodzi�a
wzrokiem po suficie, jakby czego� szuka�a.</p><p>- Skoro nie masz ochoty si�
ju� uczy�, to mo�e zagramy w Kto Znajdzie Wi�cej Gniazd
B�yskotek? To bardzo przyjemna gra. Roz�adowuje napi�cie. I...
pokazuje, �e nawet wtedy, kiedy wydaje si�, �e nie ma ju�
nadziei... zawsze mo�na znale�� nowe gniazdo B�yskotek! -
U�miechn�a si� weso�o.</p><p>Harry przewr�ci� oczami.</p><p>- My�l�, �e na dzisiaj
wystarczy - westchn��, odpychaj�c si� od �awki. -
Spotkamy si� w czwartek po zaj�ciach - powiedzia� sucho i
ruszy� do drzwi, ale w tym samym momencie us�ysza� �agodny
g�os Luny:</p><p>- Harry... przykro mi, �e wam
nie wysz�o.</p><p>Zatrzyma� si�
gwa�townie. Ale nie odwr�ci�.</p><p>- Wiesz, takie zamykanie si� w
niczym ci nie pomo�e - kontynuowa�a. - To jak stawianie tamy na
spienionej rzece. W ko�cu nie wytrzyma naporu wody i p�knie.</p><p>Harry zacisn�� usta. Nie
odpowiedzia�. Po prostu wyszed�.</p><p>***</p><p>Gabinety wi�kszo�ci
nauczycieli znajdowa�y si� na pierwszym pi�trze, dlatego
te� uczniowie starali si� omija� to miejsce szerokim
�ukiem. Ale Harry pod��a� w�a�nie korytarzem na
pierwszym pi�trze, zmierzaj�c w stron� gabinetu Tonks. Mia�
nadziej�, �e wr�ci�a ju� z kolacji, na kt�r� tym razem
nie pozwoli� si� Hermionie zaci�gn��. Wola�
po�wi�ci� ten czas na przejrzenie ksi��ki, kt�r�
uda�o mu si� ostatnio wyszpera� w bibliotece. Znalaz� w
niej bardzo ciekawe zakl�cie, kt�re z pewno�ci�...</p><p>BUM!</p><p>Jego my�li rozsypa�y
si�, kiedy, skr�caj�c w kolejny korytarz, wpad� na co�
ciemnego i wysokiego.</p><p>- Och - j�kn��,
cofaj�c si� o dwa kroki, w ostatniej chwili �api�c
r�wnowag� i s�ysz�c nad sob� niski pomruk zaskoczenia.
Wystarczy� jeden przeb�ysk d�ugiego rz�du male�kich
guziczk�w i wdzieraj�cy si� przemoc� w nozdrza zapach zi�,
by �wiadomo�� tego, na kogo w�a�nie wpad�,
uderzy�a w niego z si�� rozp�dzonego B��dnego
Rycerza.</p><p>B�yskawicznie uni�s�
g�ow� i napotka� �widruj�ce spojrzenie czarnych oczu.
Oczu, kt�re na kr�tk� chwil� rozszerzy�y si� ze zdumienia,
ale zaraz potem przybra�y jeden ze swoich najbardziej odpychaj�cych
wyraz�w.</p><p>Snape. Sta� tu� przed nim.
Po raz pierwszy od tamtej chwili... po raz pierwszy Harry widzia� go z tak
bliska...</p><p>Wystarczy�o jedno
mu�ni�cie wzrokiem, by Harry zauwa�y� wszystkie zmiany,
jakie si� w nim dokona�y od ich ostatniego spotkania. Zmieni�
si�. Mia� cienie pod oczami oraz szar�, niezdrow� cer�.
I Harry mia� teraz szans� zobaczy� z bliska blizn� znajduj�c�
si� na jego policzku. Jednak chwilowe zaskoczenie, kt�re pozwoli�o mu
na t� niezamierzon� kontemplacj�, szybko ust�pi�o
miejsca zimnej oboj�tno�ci.</p><p>Oto sta� przed nim
cz�owiek, kt�ry... kt�ry... kt�ry przesta� dla niego istnie�.
Tak. Snape... nale�a� do poprzedniego �ycia. W tym nowym w og�le
si� nie liczy�. Nie powinien si� liczy�</p><p>Harry cofn�� si� o
krok, wyprostowa� i zacisn�� szcz�k�, wpatruj�c
si� w m�czyzn� z wyzwaniem w oczach. Snape tak�e
si� wyprostowa�. Zmarszczy� swoje ciemne brwi i spojrza� na
Harry'ego tak, jakby patrzy� na robaka, kt�ry sam pcha si� pod but i
prosi o rozdeptanie. Jego cienkie wargi zacisn�y si� w
cienk�, blad� lini�. Twarz zmieni�a w mask�
nienawi�ci.</p><p>Przez chwil� po prostu stali i
mierzyli si� wzrokiem, niczym w jakim� niewerbalnym pojedynku, kt�ry
przypomina� pewnego rodzaju preludium przed prawdziw� bitw�.
Harry mia� dziwne wra�enie, �e powietrze sta�o si�
zbyt g�ste, by da�o si� nim swobodnie oddycha�.</p><p>Mimowolnie zacisn��
pi�ci. Nie mia� ochoty patrze� na Snape'a, nie mia�
ochoty przebywa� w jego pobli�u. Snape nie zas�ugiwa� na
to... nie mia� prawa si� do niego zbli�a�! Harry po prostu
go ominie i odejdzie.</p><p>Zrobi� krok w prawo, by
wymin�� odzian� w czer� sylwetk�, ale
m�czyzna poruszy� si� i b�yskawicznie przesun��
w t� sam� stron�, zagradzaj�c mu drog�.</p><p>To by�o... zaskakuj�ce.</p><p>Przez sekund� w spojrzeniu
m�czyzny pojawi� si� lodowaty rozb�ysk. Jakby
pr�bowa� ugodzi� nim Harry'ego. Rzuci� mu wyzwanie.</p><p>Harry zmru�y� ostrzegawczo
oczy i przesun�� si� w lewo, chc�c omin�� go z
drugiej strony, ale Snape jednym krokiem ponownie mu to uniemo�liwi�.</p><p>Co on sobie wyobra�a? Jak w
og�le �mie...?</p><p>Powietrze sta�o si� jeszcze
g�stsze. Harry'emu wydawa�o si�, �e po jego sk�rze
w�druj� iskry, kiedy odpiera� to natarczywe spojrzenie czarnych
oczu.</p><p>Zanim jednak zd��y�
wykona� jakikolwiek kolejny ruch, us�ysza� za sob�
zbli�aj�ce si� kroki. Snape przerwa� kontakt wzrokowy i
spojrza� w g��b korytarza.</p><p>Harry przez u�amek sekundy
dostrzeg� na jego twarzy rozdra�nienie. M�czyzna
zmru�y� oczy, ponownie musn�� p�on�cym wzrokiem
twarz Harry'ego i bez s�owa wymin�� go, zachowuj�c si�
tak, jakby nic si� nie wydarzy�o.</p><p>Harry nie odwr�ci� si�.
Powietrze powr�ci�o do swej normalnej g�sto�ci, wi�c w
ko�cu m�g� wzi�� w p�uca g��boki oddech,
pozwalaj�c by wype�ni� go ch��d oboj�tnej pogardy.
Rozprostowa� zaci�ni�te palce.</p><p>To by�o... to by�o... Jak
Snape �mia� w og�le pr�bowa� wykorzysta� przeciwko niemu te
swoje plugawe gierki? Jakby mia� nadziej�, �e Harry si�
przestraszy albo straci nad sob� panowanie... Co on sobie
my�la�?</p><p>- Och, dobry wiecz�r Severusie -
us�ysza� z oddali g�os profesor Sinistry.</p><p>Niewa�ne. To wszystko jest
niewa�ne.</p><p>Przymkn�� powieki i
si�gn�� w g��b... si�gn�� po ch��d
i cisz�. Otuli� si� nimi, pozwalaj�c, by przywar�y do
niego niczym skorupa.</p><p>Tak by�o dobrze. Idealnie. Teraz
czeka�a go nauka. Musi zachowa� czysty umys�. Musi
przyswoi� jak najwi�cej. To mo�e by� jego jedyna szansa.
Nic, absolutnie nic nie mo�e go rozprasza�.</p><p>Zosta�o mu tylko
dziewi�� dni.</p><p>***</p><p>- Mam nadziej�, �e ci nie
przeszkadzam - powiedzia� Harry, kiedy Tonks wpu�ci�a go do
swojego gabinetu.</p><p>- Oczywi�cie, �e nie! -
Tonks u�miechn�a si� promiennie, zamykaj�c za nim
drzwi. - Jestem cholernie podekscytowana, �e znowu mog� ci�
czego� nauczy�, Harry. Och, przepraszam. Nie powinnam tak przy tobie
m�wi�. Teraz jeste� moim uczniem. Ci�gle o tym zapominam -
roze�mia�a si�. Podesz�a do swojego biurka, odwr�ci�a
si� w stron� Harry'ego i klasn�a w d�onie. -
Mo�e si� czego� napijesz, zanim zaczniemy? Ale �adnych
wysokoprocentowych napoj�w! - Pogrozi�a mu przyja�nie palcem. -
Ju� raz mia�am przez to k�opoty.</p><p>- Przepraszam - mrukn��
Harry. W zasadzie, to nigdy jej za to nie przeprosi�. A przecie� to
przez niego mia�a te k�opoty.</p><p>- Och, to ju� niewa�ne.
By�o, min�o. Wszyscy uczymy si� na w�asnych
b��dach, co nie, Harry? No wi�c jak? Sok dyniowy? Herbata? Mam
�wietn� ja�minow� herbat�.</p><p>- Nie, dzi�kuj�.</p><p>- Jeste� pewien?</p><p>- Tak.</p><p>- Szkoda. My�la�am, �e
dotrzymasz mi towarzystwa. - Odwr�ci�a si� i si�gn�a
po fili�ank� paruj�cej herbaty. Opar�a si�
nonszalancko o biurko i przybli�y�a fili�ank� do ust. - No
wi�c... czego chcia�by� si� nauczy�?</p><p>- Jak pokona� Voldemorta -
odpar� szczerze Harry.</p><p>Ta odpowied� wyra�nie
zaskoczy�a Tonks. Zamruga�a i opu�ci�a d�o�.</p><p>- �artujesz, prawda?</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Dlaczego mia�bym
�artowa�? Przecie� wszyscy wiedz�, �e w ko�cu
b�d� musia� si� z nim zmierzy�, a tak naprawd� to
nic konkretnego nie umiem.</p><p>Tonks odstawi�a
fili�ank�, pochyli�a si� lekko do przodu i wbi�a w
niego badawcze spojrzenie.</p><p>- Moim zdaniem umiesz bardzo
du�o, Harry. �aden z moich uczni�w nie umie tyle co ty.</p><p>- Ale to wci�� jest
niewystarczaj�co. Przecie� nie pokonam Voldemorta zakl�ciami
tarczy, zakl�ciem rozbrajaj�cym czy... nie wiem, zakl�ciem
galaretowatych n�g na przyk�ad.</p><p>Tonks roze�mia�a si�.</p><p>- Chcia�abym to zobaczy�...</p><p>- Przecie� jeste� aurorem -
kontynuowa� Harry. - Sama wiesz, jak niebezpiecznych zakl��
u�ywaj� �miercio�ercy. Walczy�a� z nimi, prawda?
Pokonywa�a� ich. W jaki spos�b?</p><p>Tonks przesta�a si�
u�miecha� i spojrza�a na niego z powag�.</p><p>- Harry, nie mog�...</p><p>- Nie chodzi mi o czarnomagiczne
zakl�cia - przerwa� jej ch�opak. - Ale nie m�w mi, �e
podczas walki z najgro�niejszymi �miercio�ercami, kt�rzy bez
wahania rzuciliby na ciebie najbole�niejsze kl�twy, nigdy nie
u�ywa�a� przeciwko nim czego� powa�niejszego od
Reducto. Aurorzy na pewno znaj� inne zakl�cia. Zakl�cia, kt�re
nie s� zakl�ciami czarnomagicznymi, ale potrafi� dokona�
czego� wi�cej, ni� tylko og�uszy� ofiar�. - Harry
przerwa�, wpatruj�c si� w Tonks z uwag�. Zagryz�a warg�.
Wygl�da�a tak, jakby walczy�a ze sob�.</p><p>- Pos�uchaj mnie, Harry. Gdyby
Dumbledore...</p><p>- Dumbledore na pewno nie
pokona� Grindelwalda zakl�ciem rozbrajaj�cym.</p><p>Tonks nabra�a tchu.</p><p>- Nie, ale walczy� z nim, kiedy
by� znacznie starszy od ciebie.</p><p>- My�lisz, �e ja
b�d� mia� tyle czasu? - Pytanie zawis�o w powietrzu, pomimo
ci�aru my�li, kt�re za sob� poci�gn�o.</p><p>Tonks zmru�y�a oczy,
przygl�daj�c si� Harry'emu w zamy�leniu. Harry nie by�
jej d�u�ny, patrz�c na ni� wyzywaj�co.</p><p>To by�a jego jedyna szansa.
Musia� postawi� wszystko na jedn� kart�. Tylko ona
mog�a mu jako� pom�c. Je�eli odm�wi, to... no c�, wtedy
zostanie ca�kowicie sam.</p><p>- Zawsze wiedzia�am, �e
jeste� o wiele bardziej niepokorny, ni� nam si� wszystkim wydaje
- odezwa�a si� w ko�cu, pozwalaj�c, by na jej wargi
wyp�yn�� szelmowski u�mieszek.</p><p>- Czyli... pomo�esz mi?</p><p>- Tak, mog� nauczy�
ci� kilku... sztuczek.</p><p>*</p><p>- Dok�adnie si� sobie
przypatrz, Harry. Zapami�taj siebie, zapami�taj swoj�
postaw�, ka�dy szczeg� swojego wygl�du - instruowa�a
Tonks, stoj�c obok ogromnego lustra, kt�re przetransmutowa�a z
wieszaka na ubrania. Harry sta� naprzeciw lustra, trzymaj�c w
z��czonych d�oniach skierowan� ku g�rze
r�d�k� i przygl�da� si� swojemu odbiciu.
Potargane w�osy, okr�g�e okulary. Ciemne spodnie. Bia�a
koszula, rozpi�ta pod szyj�. Poluzowany krawat w kolorach
Gryffindoru. Dobrze wiedzia�, jak wygl�da. Wystarczaj�co wiele
razy ogl�da� si� w lustrze i na zdj�ciach w Proroku
Codziennym.</p><p>- A teraz zamknij oczy i
przywo�aj sw�j obraz - m�wi�a dalej Tonks.</p><p>Harry wykona� polecenie,
pr�buj�c wyobrazi� sobie siebie, stoj�cego tu� obok.</p><p>- Skup si�. Nie my�l o
niczym innym, tylko o tym, jak wygl�dasz.</p><p>Harry mocniej zacisn��
powieki. Stworzy� w umy�le sw�j obraz, ale by� on lekko
zamazany. Nie potrafi� go wyostrzy�.</p><p>- A teraz wypowiedz zakl�cie.</p><p>Harry nabra� tchu i jeszcze
bardziej �cisn�� trzyman� w d�oniach
r�d�k�.</p><p>- Effigia.</p><p>Poczu� mrowienie w ca�ym
ciele i us�ysza� obok lekkie pykni�cie. Momentalnie
otworzy� oczy i spojrza� w bok, ale zobaczy� tylko
rozwiewaj�cy si� szybko, niewyra�ny kszta�t,
przypominaj�cy fatamorgan�.</p><p>- Coraz lepiej -
u�miechn�a si� Tonks.</p><p>To by�a jego trzecia pr�ba.
Chyba najbardziej udana jak do tej pory.</p><p>- Zakl�cie Cienia wymaga
precyzji i dok�adno�ci. Spr�buj jeszcze raz. Nie chodzi tylko o tw�j
wygl�d, Harry. Musisz zapami�ta� spos�b, w jaki si�
poruszasz. Potrafi� przewidzie� ka�dy sw�j ruch. Wyobrazi�
go sobie. Zamknij oczy.</p><p>Harry wykona� polecenie.</p><p>W jaki spos�b si� porusza�?
Sk�d mia� to wiedzie�? Cz�owiek odbiera siebie
zupe�nie inaczej ni� inni. Poniewa� jest zamkni�ty
wewn�trz siebie, ma ograniczon� percepcj�. Musi w takim razie
znale�� spos�b, aby spojrze� na siebie z zewn�trz. Oczami
kogo� innego.</p><p>Jak mo�e widzie� go Tonks?
Jak mo�e widzie� go...</p><p>Zobaczy� siebie. Nagiego, bez
okular�w, z zielonym r�cznikiem przewieszonym przez ramiona,
stoj�cego obok wysokiej, ciemnej sylwetki.</p><p>Tak. To jest to!</p><p>- Effigia.</p><p>Tym razem mrowienie obj�o
nie tylko sk�r�, ale r�wnie� ca�e jego wn�trze. Dozna�
wra�enia, jakby co� si� w z niego wyrywa�o.
Zakr�ci�o mu si� w g�owie i musia� szybko
otworzy� oczy.</p><p>Spojrza� w bok i napotka�
uwa�ne spojrzenie zielonych oczu patrz�cych na niego zza
okr�g�ych okular�w.</p><p>Zamruga�. Harry obok
r�wnie� zamruga�.</p><p>- Brawo, Harry! - us�ysza�
podniecony krzyk Tonks. - Nie s�dzi�am, �e tak szybko ci
si� uda! Jestem pod wra�eniem, naprawd�! �wietna robota!</p><p>Harry spojrza� na ni�.
Harry obok r�wnie�. Potem zerkn�� w lustro i dla pr�by
uni�s� d�o�. Jego cie� zrobi� to samo.</p><p>- Mo�e rzuca�
zakl�cia? - zapyta� i natychmiast umilk�, kiedy jego g�os
zabrzmia� podw�jnie. Ale g�os tego drugiego Harry'ego by� nieco
inny. Zawsze odbieramy sw�j g�os inaczej, kiedy m�wimy, a kiedy s�yszymy
go z zewn�trz.</p><p>- Oczywi�cie - odpar�a
Tonks. - B�dzie robi� dok�adnie to samo, co ty.</p><p>Harry spojrza� na ni�.
Mia�a skrzy�owane na piersi ramiona i u�miecha�a si� z
dum�.</p><p>- Jak wiele... - zaci��
si� i ponownie przeni�s� wzrok na swoj� drug� wersj�.
- Ilu ich mo�na zrobi�?</p><p>- Ilu zechcesz. Oczywi�cie
ka�dy kolejny to coraz wi�kszy wysi�ek i wi�ksza
trudno��, ale �wiczenie czyni mistrza. To zakl�cie ju�
wiele razy uratowa�o mi ty�ek. Wyobra� sobie, �e z kim�
walczysz i nagle wsz�dzie wok� ciebie pojawia si�
dziesi�� kopii twojego przeciwnika. Kt�rego zaatakujesz?</p><p>- Wszystkich po kolei?</p><p>- No w�a�nie. Nie
jeste� w stanie zrobi� tego na raz, zw�aszcza je�li
biegaj� we wszystkie strony. I dzi�ki temu zyskujesz kilka sekund
przewagi, potrzebnych akurat do tego, aby rozbroi� zdezorientowanego
przeciwnika.</p><p>Zanim Tonks sko�czy�a
m�wi�, drugi Harry zacz�� si� z wolna rozwiewa� i
ju� po chwili nie by�o po nim �ladu. Harry dozna�
wra�enia, jakby nagle odebrano mu po�ow� mocy. Zakr�ci�o
mu si� w g�owie i zachwia� si�, przyciskaj�c
d�o� do czo�a.</p><p>- No tak, to nie jest zbyt przyjemne
- powiedzia�a Tonks, wzdychaj�c. - Niestety jedyn� wad�
tego zakl�cia jest to, �e ogromnie wyczerpuje. Ka�dy kolejny
cie� to rozdzielanie w�asnej mocy na coraz mniejsze kawa�ki. I
kiedy cie� znika, oddana mu moc znika wraz z nim. I mija troch� czasu, zanim
ponownie si� zregeneruje.</p><p>Harry cofn�� si� na
uginaj�cych si� nogach i opad� na krzes�o obok biurka.
Czu� si� tak, jakby nagle wyssano z niego ca��
energi�. Po�ow�
energii.</p><p>- Ale zazwyczaj wtedy tw�j przeciwnik
jest ju� powalony i unieruchomiony. - Tonks u�miechn�a
si�.</p><p>- A je�eli nie jest? -
zapyta� Harry, pocieraj�c skronie.</p><p>- Wtedy masz problem...</p><p>- Dzi�ki, to naprawd�
pomocne - odpar� z prychni�ciem.</p><p>- Pos�uchaj mnie, Harry -
zacz�a. Jej ton sta� si� powa�niejszy. - Nie ma
zakl�� idealnych. Ka�de niesie za sob� jakie� ryzyko.
Je�eli chcesz rzuca� coraz trudniejsze, coraz silniejsze
zakl�cia, to musisz przygotowa� si� na to, �e b�dziesz
musia� za nie zap�aci�. Sp�jrz, jak wielk� cen�
zap�aci� za sw� pot�g� Sam Wiesz Kto. Odda� za
ni� ca�e swoje cz�owiecze�stwo. - Tonks zamilk�a i
przez jaki� czas po prostu wpatrywa�a si� w Harry'ego. -
My�l�, �e na dzisiaj wystarczy. W�tpi�, aby�
by� teraz w stanie rzuci� kolejne tak wyczerpuj�ce
zakl�cie. Powiniene� wr�ci� do dormitorium,
po�o�y� si� i odpocz��. A jutro, je�eli
chcesz, mog� pokaza� ci co� bardziej... ofensywnego -
u�miechn�a si� zadziornie. - Chyba, �e masz jeszcze
jakie� pytania...</p><p>Harry poderwa� g�ow�.</p><p>Teraz. Mia� szans�.</p><p>- W�a�ciwie to... tak si�
zastanawia�em... - Dobrze mu idzie. Musi udawa�
oboj�tno��. Zwyk�� ciekawo��. -
Pami�tasz to zakl�cie, o kt�rym nam kiedy�
opowiada�a�? Jaka� silniejsza wersja legilimencji, czy co�
takiego. M�wi�a�, �e Voldemort go u�ywa. Sk�d tyle o
nim wiesz? Rzuci�a� je kiedy�?</p><p>Tonks zastanawia�a si�
przez chwil� nad odpowiedzi�.</p><p>- Jako auror musz� zna�,
przynajmniej teoretycznie, wszystkie zakl�cia, kt�rymi mog�
zosta� trafiona podczas walki. Aby m�c je rozpozna� i, je�eli
jest to mo�liwe, rzuci� odpowiednie przeciwzakl�cie lub te�
u�y� odpowiedniego eliksiru. Legilimens Evocis u�y�am raz.
Jeden jedyny raz. Uratowa�o mi �ycie. - Jej oczy zamgli�y
si� lekko, kiedy przywo�ywa�a wspomnienia. - Walczy�am z
Ibramovicem, kaukaskim �miercio�erc�. By� silny. Bardzo
silny. Rzuci� na siebie jaki� rodzaj tarczy, kt�ra odbija�a
wszystkie moje zakl�cia. By�am ranna i straci�am ju� niemal
ca�� moc. Nie mog�am nic zrobi�. Nie mog�am
rzuci� na niego �adnego ofensywnego zakl�cia, w �aden
spos�b nie mog�am zrani� go fizycznie. I wtedy przypomnia�am
sobie o tym zakl�ciu. To by�a moja jedyna szansa. Wiedzia�am,
�e zgin�, �e zosta�y mi tylko sekundy. By�o mi
ju� wszystko jedno. Rzuci�am je i... do tej pory nie wiem, w jaki
spos�b... dosta�am si� do jego umys�u. Zaatakowa�am go od
wewn�trz. I dzi�ki temu nadal �yj�. Nigdy wcze�niej
ani nigdy p�niej nie uda�o mi si� go u�y�.
Pr�bowa�am to powt�rzy�, ale nie by�am w stanie. Tylko najlepsi,
najdoskonalsi oklumenci potrafi� rzuci� je wtedy, kiedy zechc�.
Niestety, oklumencja nigdy nie by�a moj� mocn� stron�.</p><p>Harry zagryz� warg� i
odwr�ci� wzrok.</p><p>A wi�c to na nic... Ca�a
nauka z Lun�, wszystkie te pr�by... nie doprowadz� go do niczego. Bo
skoro Tonks, kt�ra przecie� by�a aurorem i potrafi�a o wiele
wi�cej ni� on, skoro nawet jej uda�o si� rzuci� to
zakl�cie zaledwie jeden raz i to jedynie w obliczu �mierci... to w
jaki spos�b on mia�by tego dokona�? To wszystko by�o bez
sensu...</p><p>Westchn�� i zrezygnowany
podni�s� si� z krzes�a, dzi�kuj�c Tonks za pomoc, po
czym wyszed� z gabinetu i bardzo wolno ruszy� w drog�
powrotn� do dormitorium.</p><p>Jego przysz�o��
ju� wcze�niej malowa�a mu si� w czarnych barwach, ale
teraz... Czy istnieje co� ciemniejszego od ciemno�ci? Przecie�
ciemno�� to tylko brak �wiat�a... No w�a�nie.
Mia� coraz silniejsze wra�enie, �e z ka�d� chwil�
bezpowrotnie ga�nie kolejne �r�d�o �wiat�a i
zosta�o mu ich ju� naprawd� niewiele.</p><p>Co b�dzie, kiedy zgasn�
wszystkie?</p><p>***</p><p>Od czasu wymiany zda�, do kt�rej
dosz�o podczas poniedzia�kowej lekcji Eliksir�w w og�le z Ronem nie
rozmawia�. By�o mu to na r�k�. Zosta�o mu zaledwie
osiem dni. Potrzebowa� teraz skupi� si� tylko i
wy��cznie na przygotowaniach. Nic nie mog�o go rozprasza�,
a odsuni�cie od siebie przyjaciela by�o naj�atwiejszym sposobem
na za�atwienie sobie odrobiny spokoju. Z Hermion� sprawa nie
by�a ju� tak prosta. Wci�� go nadzorowa�a,
pilnowa�a, by chodzi� na posi�ki, wci�� czu� na
sobie jej zaniepokojone, badawcze spojrzenie.</p><p>W�drowa�o za nim za
ka�dym razem, kiedy tylko pojawia� si� w jej polu widzenia.
Teraz te� si� do niego przylepi�o. Od razu, kiedy tylko
wszed� do Pokoju Wsp�lnego, wr�ciwszy z kolejnego spotkania z Lun� i
korepetycji u Tonks. Po wczorajszej rozmowie z Nimfador� jego zapa�
do nauki Legilimenc Evocis momentalnie opad�. Wobec tego
po�wiczy� z Lun� tylko kilka zakl�� obronnych i
po�egna� si�.</p><p>Tonks dotrzyma�a obietnicy.
Nauczy�a go - na razie jedynie teoretycznie, poniewa� nie mieli
obiektu, na kt�rym m�g�by po�wiczy�, a trudno uzna�
manekina za �ywe stworzenie - kilku silnych zakl�� ofensywnych:
Zakl�cia Strza�y, kt�re sprawia�o, �e ofiara mia�a
wra�enie, jakby zosta�a trafiona setkami ostrych jak brzytwa
strza�ek, kt�re wbija�y si� w jej cia�o jednocze�nie;
Zakl�cia Skorpiona, kt�re parali�owa�o nerwy, ale by�o o
wiele bardziej skuteczne od Petrificus Totalus, poniewa� da�o
si� je przerwa� jedynie poprzez podanie beozaru, oraz Zakl�cia
Pr�ni, kt�re blokowa�o drogi oddechowe i sprawia�o, �e
ofiara zaczyna�a si� dusi� i nie mog�a z�apa�
tchu.</p><p>Wszystkie trzy by�y ciekawe i na
pewno przydatne, ale... to jeszcze nie by�o to, czego szuka�. Czy
naprawd� nie istnia�o nic bardziej niebezpiecznego, ale co nie
kwalifikowa�oby si� jako Czarna Magia?</p><p>Przechodz�c przez Pok�j Wsp�lny,
mimowolnie zerkn�� na siedz�cych przed kominkiem Rona,
Hermion� i Ginny. Ron obr�ci� si� i pos�a� mu ponure,
zdradzone spojrzenie. Hermiona zagryz�a warg�, a na jej twarzy
pojawi� si� g��boki smutek. Ginny szybko umkn�a
wzrokiem i skierowa�a go w stron� kominka. Wci�� by�a
na niego obra�ona za to, co jej wtedy powiedzia�. Wszyscy si� od
niego odwr�cili.</p><p>I dobrze.</p><p>***</p><p>Harry otworzy� oczy.
Przekr�ci� g�ow� i zerkn�� na zegarek. By�a
pi�ta nad ranem.</p><p>Zosta�o mu siedem dni.</p><p>***</p><p>Po raz pierwszy w �yciu Hermiona
nie potrafi�a skupi� si� na lekcji. Pr�bowa�a notowa�
to, co m�wi� Binns, ale wszystko jako� przep�ywa�o przez
ni�, nie pozostawiaj�c po sobie nawet �ladu. Siedz�cy po
jej lewej stronie Ron ca�ym sob� stara� si� ignorowa�
istnienie Harry'ego. Najwyra�niej postanowi� udawa�, �e
jego - jeszcze do niedawna - najlepszy przyjaciel w og�le nie istnieje. Usta
mia� zaci�ni�te tak bardzo, i� obawia�a si�,
�e po zako�czeniu lekcji nie b�dzie m�g� ich rozklei�.
Nie odzywa� si� do Harry'ego od poniedzia�ku. Pr�bowa�a przem�wi�
mu do rozs�dku, ale to nic nie dawa�o. By� uparty jak Centaur.</p><p>Z kolei siedz�cy po jej prawej
stronie Harry z ka�d� chwil� coraz bardziej przypomina� jej
ucz�cego ich ducha. Jego sk�ra by�a znacznie bledsza ni�
wcze�niej, niemal przezroczysta. Dr��ce powieki raz po raz
opada�y na przekrwione oczy. Schud� w ci�gu ostatniego tygodnia.
Zawsze by� drobny, ale teraz potrafi�aby policzy� ko�ci na
jego d�oniach. Wydawa� si� zapada� w sobie. Jedynie jego
oczy si� nie zmieni�y. Nadal by�y jaskrawozielone, pomimo
i� teraz nie patrzy�y ju� zza okular�w ze sw�
zwyczajow� zaci�to�ci�. Kry�a si� za nimi
wci�� ta sama pustka, kt�r� przyni�s� ze sob� z
za�nie�onych b�oni. Zimna
i nieprzenikniona.</p><p>Hermiona zagryz�a warg� i
pochyli�a si� nad swymi notatkami. Niewiele zapisa�a. Kilka
bezu�ytecznych s��w. Zreszt� jaki to mia�o sens, skoro wszystko
wok� si� rozsypywa�o? Ich przyja�� wisia�a na
w�osku. Zawsze byli razem, we tr�jk�, a teraz Harry wyra�nie
si� oddala� i ledwie ju� dostrzega�a jego sylwetk� na
horyzoncie. Ron ci�gn�� j� w przeciwnym kierunku, a ona
sta�a po�rodku, pr�buj�c przytrzymywa� zar�wno jednego i
drugiego, by nie dopu�ci� do tego, by straci� ich z oczu. Ale
jak d�ugo jeszcze zdo�a utrzyma� ich razem? W ko�cu nie
wytrzyma i pu�ci kt�rego� z nich... i co wtedy?</p><p>Z ot�pienia wyrwa� j�
dzwonek. Zamruga�a oszo�omiona i rozejrza�a si� po sali.
Uczniowie b�yskawicznie poderwali si� z miejsc, pragn�c jak
najszybciej opu�ci� klas� i nie przejmuj�c si� tym,
�e profesor Binns nie sko�czy� jeszcze m�wi�.
Spojrza�a na Rona, kt�ry ze z�o�ci� pakowa� swoje
rzeczy, a nast�pnie przenios�a wzrok na Harry'ego,
przygl�daj�c si�, jak spokojnie zapina torb� i podnosi
si� z miejsca.</p><p>I wtedy czas zwolni� sw�j bieg i
Hermiona widzia�a to dok�adnie... widzia�a, jak oczy Harry'ego
uciekaj� mu w g��b czaszki, twarz staje si� bia�a
niczym wosk , a on... osuwa si� na ziemi�, uderzaj�c biodrem w
kraw�d� �awki, a g�ow� w twarde deski pod�ogi.
Jego okulary p�k�y i przetoczy�y si� na bok, a torba
otworzy�a si�, wysypuj�c sw� zawarto��.</p><p>Przez u�amek sekundy, kt�ry
wydawa� si� trwa� wiele godzin, w klasie zapad�a
wibruj�ca cisza, jakby kto� upu�ci� monet� i wszyscy w
napi�ciu czekali, a� si� zatrzyma.</p><p>Czas powr�ci�, uderzaj�c
j� w g�ow� niczym obuchem. Us�ysza�a czyj� krzyk
i dopiero po chwili zorientowa�a si�, �e to jej w�asny
g�os. Zerwa�a si� z miejsca i przypad�a do nieprzytomnego
przyjaciela.</p><p>- Harry! - Z�apa�a go za
ramiona i delikatnie przewr�ci�a na plecy, s�ysz�c w uszach
szale�cze bicie w�asnego serca i krew pulsuj�c� w
g�owie. - Niech kto� pobiegnie po pani� Pomfrey!</p><p>- Ja p�jd�! - krzykn��
blady jak �ciana Neville i wybieg� z klasy, przeciskaj�c
si� pomi�dzy podchodz�cymi coraz bli�ej, zaciekawionymi
uczniami, z kt�rych ka�dy chcia� zobaczy�, co si�
sta�o.</p><p>Ron opad� na kolana po drugiej
stronie Harry'ego. By� r�wnie blady jak Neville.</p><p>Hermiona po�o�y�a
trz�s�c� si� d�o� na klatce piersiowej
przyjaciela. Oddycha�.</p><p>Zala�a j� fala lodowatej
ulgi. Przez moment ba�a si�, �e... �e... To przecie�
mog�o by� wszystko!</p><p>- Harry, s�yszysz mnie? Harry! -
krzycza�a, potrz�saj�c go za ramiona. W�tpi�a, �e
to cokolwiek da, ale musia�a co� zrobi�. Cokolwiek, byle
zag�uszy� ten parali�uj�cy szum we w�asnej
g�owie. Bezradno�� doprowadza�a j� do sza�u.
Spojrza�a na Rona. Wpatrywa� si� w Harry'ego z szeroko otwartymi
oczami i maluj�cym si� na twarzy zagubieniem. Podnios�a
g�ow� i rozejrza�a si� po skupionych wok� uczniach.
Szeptali pomi�dzy sob�, zachowuj�c si� tak, jakby
ogl�dali jakie� interesuj�ce przedstawienie.</p><p>- Wyno�cie si� st�d! -
krzykn�a. - Zr�bcie mu miejsce, �eby m�g� oddycha�!</p><p>Lavender i Parvati spojrza�y na
ni� jak na wariatk�. Wiedzia�a, �e tak w�a�nie
si� teraz zachowuje, ale kompletnie j� to nie obchodzi�o.
Przenios�a spojrzenie z powrotem na papierow� twarz Harry'ego.
S�ysza�a wok� siebie oburzone szepty, ale niekt�rzy uczniowie
rzeczywi�cie zacz�li si� odsuwa�.</p><p>Hermiona pochyli�a si� i
przycisn�a policzek do unosz�cej si� delikatnie piersi
Harry'ego. Zamkn�a oczy, ws�uchuj�c si� w powolne i
ciche bicie serca.</p><p>- Trzymaj si�, Harry.</p><p>*</p><p>Reszt� pami�ta�a, jak
przez mg��. Piel�gniarka wyrzuci�a wszystkich z klasy i po
wst�pnym badaniu o�wiadczy�a, �e to zwyk�e omdlenie
spowodowane og�lnym wyczerpaniem oraz odwodnieniem, ale Hermiony wcale to nie
uspokoi�o. Pomfrey przelewitowa�a nieprzytomnego Harry'ego do szpitala,
ale nie pozwoli�a Hermionie przy nim zosta�. Kaza�a jej
wraca� na lekcje.</p><p>- To moja wina. To wszystko moja wina
- szepta�a, �ykaj�c �zy i nie pomaga� nawet
ciep�y u�cisk Rona. - Gdybym zauwa�y�a wcze�niej...
By� taki blady. Prawie nic nie jada�. Mog�am go zmusi�.
Mog�am si� nim bardziej zainteresowa�...</p><p>- Nic mu nie b�dzie, zobaczysz.
- Ron pr�bowa� j� uspokoi�, kiedy szlocha�a w jego
rami�, stoj�c przed klas� Eliksir�w.</p><p>Plotka rozesz�a si� lotem
b�yskawicy i �lizgoni wiedzieli ju� wszystko o wydarzeniach na
Historii Magii.</p><p>- Och, c� za tragedia -
dotar� do niej g�os Zabiniego. - Chyba sam si� zaraz
rozp�acz�...</p><p>Po tych s�owach ca�a grupa
parskn�a �miechem.</p><p>- Zamknijcie ryje! -
warkn�� ze z�o�ci� Ron, ale to doprowadzi�o ich
tylko do jeszcze wi�kszego wybuchu weso�o�ci. Pansy zacz�a
przedrze�nia� p�acz�c� Hermion�, a Zabini
pocieszaj�cego j� Rona i przestali chichota� dopiero wtedy,
kiedy zza rogu wy�oni� si� Snape.</p><p>Hermiona oderwa�a si� nieco
od Rona i wytar�a �zy wierzchem d�oni, ale one nie chcia�y
przesta� p�yn��.</p><p>Musi si� uspokoi�. Musi
si� wzi�� w gar��! Harry... on... b�dzie
dobrze... to wszystko...</p><p>Wiedzia�a, �e Snape
przygl�da si� jej. Czu�a na sobie jego �widruj�ce
spojrzenie, od kiedy tylko wy�oni� si� zza zakr�tu i nawet
teraz, kiedy przechodzi� obok, zmierzaj�c w stron� klasy,
zauwa�y�a, �e odwraca za ni� g�ow�, nie
spuszczaj�c z niej wzroku.</p><p>Zacisn�a usta, czuj�c
narastaj�c� w gardle, kwa�n� gorycz.</p><p>Nie, nie b�dzie dobrze! Ju�
nigdy nie b�dzie dobrze!</p><p>Przycisn�a d�o�
do ust, nie potrafi�c powstrzyma� wylewaj�cego si� z niej
szlochu. Odwr�ci�a si� do Rona i wtuli�a w jego pier�,
wybuchaj�c p�aczem.</p><p>- Hermiono, prosz�... uspok�j
si� - us�ysza�a jego g�os. - Przecie� on tylko
zemdla�. Nic takiego si� nie sta�o. Na pewno ju� wszystko w
porz�dku.</p><p>Ale s�owa Rona nie
potrafi�y jej pocieszy�. On nic nie rozumia�. Tu nie
chodzi�o o zemdlenie, ale o to... o to wszystko, co do niego
doprowadzi�o! O to, �e ona... nie umia�a mu pom�c!</p><p>- Pos�uchaj - wyszepta� jej
do ucha, g�adz�c jej plecy - je�eli chcesz, to mo�e...
mo�e wr�cisz do dormitorium i si� po�o�ysz? Jako�
ci� usprawiedliwi�. Nie martw si�. Po lekcji przyjd� po
ciebie i go odwiedzimy. Co ty na to?</p><p>Hermiona oderwa�a si� od
niego i otar�a �zy z twarzy.</p><p>- Nie. Ju� w porz�dku.
Poradz� sobie.</p><p>Ron westchn��
g��boko i spojrza� w stron� drzwi, a nast�pnie
skierowa� sw�j wzrok ponownie na Hermion�.</p><p>- Chod�my. Zostali�my tylko
my. Wszyscy weszli ju� do klasy - powiedzia�. Hermiona pokiwa�a
g�ow� i odwr�ci�a si�.</p><p>Zobaczy�a Snape'a stoj�cego
przy otwartych drzwiach i wpatruj�cego si� w nich z
g��bokim zamy�leniem na twarzy. Szybko spu�ci�a
g�ow� i pozwoli�a poprowadzi� si� Ronowi do sali.
Mia�a wra�enie, �e spojrzenie m�czyzny wypala jej
dziur� w g�owie.</p><p>Usiad�a w �awce i
otworzy�a torb�, aby wyj�� przyrz�dy, kiedy us�ysza�a
trzask drzwi, a nast�pnie kroki. Kroki,
kt�re zatrzyma�y si� tu� przed ich stolikiem.</p><p>Hermiona kolejny raz przetar�a
powieki i powoli podnios�a g�ow�, spogl�daj�c prosto w
zmru�one oczy Snape'a. Oczy, kt�re po chwili przenios�y si� na
Rona, by zn�w powr�ci� do jej twarzy.</p><p>- Gdzie jest Potter? - G�os
Snape'a, pomimo �e by� surowy, zabrzmia� wyj�tkowo cicho.
Hermiona prze�kn�a �lin�, ale zanim
zd��y�a odpowiedzie�, uprzedzi� j� Ron:</p><p>- Harry straci�
przytomno�� na Historii Magii. Jest w skrzydle szpitalnym.</p><p>I wtedy zobaczy�a, �e
co� za oczami Snape'a poruszy�o si� gwa�townie, ale
trwa�o to tylko u�amek sekundy.</p><p>Hermiona us�ysza�a po
swojej lewej stronie parskniecie i dono�ny g�os Zabiniego:</p><p>- Podobno run�� z impetem i
przywali� g�ow� w pod�og�. Mo�e w ko�cu
co� mu si� w niej naprawi. - Pansy zachichota�a g�o�no
na ten dowcip. - Niez�e zrobi� z siebie widowisko. Szkoda, �e
mnie tam nie by�o. Wyobra�acie sobie? Taki cudowny widok... - Po tych
s�owach Zabini wsta� i zacz�� parodiowa� omdlenie
Harry'ego. Wszyscy
�lizgoni wybuchn�li �miechem.</p><p>Snape wci�� sta� przed
ich �awk�, wodz�c spojrzeniem od Hermiony do Rona,
�lizgon�w i z powrotem. Hermiona zauwa�y�a, �e jego rysy
wyostrzy�y si�, wargi zacisn�y, a wzrok sta� si�
lodowaty. Odwr�ci�
si� gwa�townie i podszed� do tablicy.</p><p>W sali momentalnie zapad�a
cisza.</p><p>Przez chwil� po prostu sta�
przed tablic� i wpatrywa� si� w ni�, cho� Hermiona nie
by�a tego pewna, gdy� widzia�a tylko jego plecy. W ko�cu
m�czyzna wyci�gn�� r�d�k� i
cisn�� na tablic� zakl�cie. Na ciemnej powierzchni
pojawi�y si� litery. Nast�pnie odwr�ci� si� z powrotem
w stron� klasy. Jego twarz wykrzywia� teraz szyderczy grymas.</p><p>- Mam nadziej�, �e wasze
wyniki b�d� znacznie lepsze, skoro nie ma dzisiaj w�r�d was
osoby, kt�ra najbardziej zani�a�a poziom tej klasy.</p><p>Hermiona zacisn�a usta.</p><p>Jak on �mie? Jak �mie tak
m�wi� o Harrym, skoro by� jego... je�eli oni byli... Co z niego
za cz�owiek?!</p><p>- Na tablicy i w ksi��kach
na stronie trzysta dziewi�tnastej znajdziecie wszelkie informacje
dotycz�ce Eliksiru Odka�aj�cego. Macie czas do ko�ca
zaj��. Zaczynajcie. - Po tych s�owach podszed� do swojego
biurka, usiad� przy nim, wyci�gn�� z szuflady
jak�� ksi��k�, roz�o�y� j� przed
sob� i pochyli� si� nad ni�, najwyra�niej
pogr��aj�c si� w lekturze.</p><p>Jak on mo�e w og�le nie
przejmowa� si� tym, �e Harry zemdla�? Hermiona kompletnie
nie potrafi�a tego zrozumie�.</p><p>- Przynios� nam sk�adniki -
powiedzia� Ron, podnosz�c si� z miejsca. Hermiona tylko
skin�a g�ow�.</p><p>Przecie� gdyby mu na nim
zale�a�o... Poprawka, gdyby mu wcze�niej zale�a�o...
Nie, gdyby mu w og�le zale�a�o...</p><p>Przyjrza�a si�
dok�adniej siedz�cej przy biurku ciemnej sylwetce nauczyciela. Jego
le��ce na biurku d�onie by�y zaci�ni�te w
pi�ci... Przyjrza�a si� jeszcze bardziej, pr�buj�c nie
zwraca� uwagi na Rona, kt�ry w�a�nie wr�ci� ze
sk�adziku i co� do niej m�wi�.</p><p>Tak, dobrze widzia�a. Jego oczy,
pomimo, i� utkwione w tek�cie, wcale po nim nie
b��dzi�y. Snape wygl�da� tak, jakby patrzy� na
ksi��k�, ale wcale jej nie widzia�. Na co wi�c spogl�da�
w swym umy�le?</p><p>- Hermiono, wszystko w porz�dku?
- dotar� do niej zmartwiony g�os Rona. - Mo�e jednak...</p><p>- Tak, w porz�dku -
przerwa�a mu, wyci�gaj�c r�d�k� i zapalaj�c
ogie� pod swym kocio�kiem. Zerkn�a na list�
ingrediencji, ale jej spojrzenie ponownie powr�ci�o do nauczyciela.</p><p>Ale czy jemu naprawd�
zale�y? Pami�ta�a wzrok, kt�rym po�era� Harry'ego.
Pami�ta�a bardzo wiele szczeg��w, kt�re wcze�niej
wydawa�y si� nieistotne, ale teraz, kiedy zna�a ju� klucz,
potrafi�a odczyta� elementy tej skomplikowanej uk�adanki.
Najwi�kszy problem stanowi�o jednak dopasowanie ich do siebie. Gdyby
chocia� znalaz�a jaki� naro�ny fragment...</p><p>Je�eli komu� na kim�
zale�y... - my�la�a, siekaj�c sk�adniki i w og�le nie
zwracaj�c uwagi na to, w jaki spos�b to robi - ...to czy m�g�by
zrani� tego kogo� a� tak dog��bnie? Przeczyta�a
kiedy� - teraz ju� nie pami�ta�a, gdzie - �e
najbardziej ranimy tych, na kt�rych nam zale�y. Ale dlaczego? W odruchu
samoobrony? Najpierw ja ciebie zrani�, zanim ty zranisz mnie? Nie, to
by�o g�upie. I nie pasowa�o. Nie tutaj. Co prawda, kompletnie
nie mia�a poj�cia, co pomi�dzy nimi zasz�o, wi�c
mog�a jedynie zgadywa� i opiera� si� na przypuszczeniach,
ale cokolwiek to by�o... sprawi�o, �e Harry otoczy�
si� grub� skorup�, tward� i zimn� jak stal, �eby
ju� nikt si� do niego nie zbli�y� i zamkn��
si� w niej, ca�kowicie odcinaj�c dost�p do swojej osoby.
Ale przecie� Harry wci�� tam jest. Ukryty. Niewidoczny.
Schowany. I podejrzewa�a, �e d�ugo w tej skorupie nie wytrzyma.
Zacznie si� w niej dusi�. Zacznie mu brakowa� powietrza. W
ko�cu zawsze przychodzi taki moment, kiedy nawet najtwardsza skorupa
p�ka i wszystko, co si� pod ni� kryje, wydostaje si� na
zewn�trz.</p><p>Hermiona przerwa�a nagle
prac� i zgasi�a ogie� pod kocio�kiem. Jej my�li
wirowa�y szale�czo.</p><p>Tak! Teraz to do niej dotar�o!
Widzia�a to! Widzia�a ju� pierwsze symptomy! Pami�ta�a
jak Harry ca�kowicie oboj�tnie zachowywa� si� na ostatnich
Eliksirach i jak pod koniec lekcji si� zachwia�. Tak
w�a�nie odreagowa�! Dlaczego wcze�niej nie przysz�o
jej to do g�owy? To oznacza�o, �e tamta lekcja nie by�a mu
oboj�tna. I Merlinie...! Pami�ta�a te� jak Harry
prowokowa� Snape'a! Cokolwiek zasz�o pomi�dzy nimi...</p><p>- Hermiono - szepn�� Ron. -
Co si� dzieje? Dlaczego zgasi�a� ogie�?</p><p>Hermiona spojrza�a na niego szeroko
otwartymi oczami.</p><p>- Ron, pos�uchaj... to dlatego
Harry zemdla�... to ca�e jego zachowanie i ta bariera, kt�r�
si� otoczy� nie s� prawdziwe. To wci�� ten sam Harry!
Rozumiesz? Musimy...</p><p>- Hermiono, ju� dobrze -
przerwa� jej Ron, kiedy zobaczy�, �e po jej policzkach znowu
sp�ywaj� �zy. Szybko zerkn�� na biurko nauczyciela. -
Snape si� na nas gapi. Przynajmniej udawajmy, �e pracujemy.</p><p>Ron nie musia� jej tego
m�wi�, Hermiona wiedzia�a to, czu�a jego natarczywe spojrzenie,
ale kompletnie j� to nie obchodzi�o. Nie doko�czy tego eliksiru.
Nie by�a w stanie tego zrobi�. Pragn�a jedynie, �eby
lekcja ju� si� sko�czy�a.</p><p>Jak mog�a by� taka
g�upia? Harry wcale si� nie zmieni�. Po prostu...
zamkn�� wszystko w sobie. Bardzo g��boko. Odci��
od siebie to, co sprawia�o mu b�l, a co za tym idzie, r�wnie�
wszelkie emocje. Musz� po prostu si� do niego dosta�,
dokopa� do tego wra�liwego, uczuciowego ch�opaka,
zamkni�tego gdzie� tam w �rodku.</p><p>Musz�... by� przy nim.
By� przy nim bez wzgl�du na wszystko i wspiera� go.</p><p>Wyt�umaczy to Ronowi.
Wyt�umaczy mu tak, aby zrozumia�. I znowu b�d� razem.
Wszyscy razem. I Harry... Harry do nich powr�ci.</p><p>My�la�a o tym przez
ca�� lekcj�. Nie doko�czy�a eliksiru. Po raz pierwszy
w �yciu nie uwarzy�a eliksiru, ale nie obchodzi�o j� to.
Snape'a r�wnie� wydawa�o si� nie obchodzi�, poniewa�
ani razu nie podni�s� si� zza swego biurka, by zrobi� obch�d
albo sprawdzi� ich wyniki. Po dzwonku po prostu kaza� im
zostawi� na �awkach podpisane eliksiry i wyj��.</p><p>Hermiona znalaz�a si� za
drzwiami jako pierwsza. Chcia�a jak najszybciej odwiedzi� Harry'ego.</p><p>Wbieg�a do szpitala i
natychmiast przypad�a do ��ka przyjaciela. Spa�. Na szafce
obok zauwa�y�a siln� mikstur� nasenn�.</p><p>Przysiad�a na skraju
��ka i uj�a jego ch�odn�, wiotk�
d�o�. Ron przystan�� za ni�. Poczu�a jego
ciep�� r�k� na swoim ramieniu.</p><p>Znowu byli razem. Kiedy byli we
tr�jk�, potrafili pokona� nawet najwi�ksze przeszkody. Teraz te� tak b�dzie.</p><p>- Tylko do nas wr�� -
wyszepta�a.</p><p><strong>--- rozdzia� 60 ---</strong></p><p><strong>60. I don't believe you (Prolog)</strong></p><p>No I don't believe you</p><p>When you say don't come around here
no more</p><p>I won't remind you</p><p>You said we wouldn't be apart</p><p>No, I don't believe you</p><p>When you say you don't need me
anymore</p><p>So don't pretend</p><p>To not love me at all</p><p>Just don't stand there and watch me
fall</p><p>M�wi si�, �e nawet
b�d�c nieprzytomnym, odczuwa si� bod�ce zewn�trzne,
takie jak zapach, dotyk, g�os. Obecno��. Nawet je�eli po
przebudzeniu si� ich nie pami�ta, ich sugestia pozostaje w najg��bszych
zakamarkach umys�u i serca, niewidoczna i nieu�wiadomiona, ale jednak
oddzia�uj�ca na wszystkie p�niejsze my�li i
dzia�ania. Dlatego tak wa�ne jest, aby po prostu by� przy
kim�, kto pogr��ony jest w �pi�czce. Okazywa� mu uczucia.
Blisko��.</p><p>Czu�o��.</p><p>***</p><p>Harry powoli otworzy� oczy.
�wiat�o o�lepi�o go, wi�c zamkn�� je z
powrotem. Powieki mia� ci�kie jak z kamienia i wydawa�o mu
si�, �e sklei�y si� ze sob�, dlatego tak trudno
by�o mu je unie��. Ale musia� to zrobi�, aby
dowiedzie� si�, gdzie jest. I co si� sta�o.</p><p>Z wysi�kiem otworzy� jedno
oko i kiedy jego �renica przyzwyczai�a si� ju� do
�wiat�a, otworzy� drugie.</p><p>Zobaczy� nad sob�
bia�y sufit. Mru��c oczy, przesun�� lekko
g�ow� i rozejrza� si� po pomieszczeniu.</p><p>Skrzyd�o szpitalne.
Znajdowa� si� w skrzydle szpitalnym. Sk�d si� tu
wzi��? Ostatnie, co pami�ta�, to zaj�cia z Historii
Magii. Pami�ta�, �e spakowa� si� i chcia�
wyj�� z klasy, ale wtedy zakr�ci�o mu si� w
g�owie i...</p><p>Och.</p><p>Pozwoli� swoim powiekom
opa��. Utrzymanie ich otwartych stanowi�o zbyt du�y
wysi�ek.</p><p>Czu� si� dziwnie. Jakby
obudzi� si� z jakiej� �pi�czki. Wszystkie
ko�czyny mia� oci�a�e, a w klatce piersiowej
czu� nieprzyjemny ucisk. Nagle wszystko wydawa�o si� takie... -
Otworzy� oczy i ponownie si� rozejrza�. - ...takie wyra�ne.
Jakby wcze�niej patrzy� na �wiat zza jakiej� zas�ony.
Co� si� w nim zmieni�o. Ale co?</p><p>Poruszy� praw�
d�oni�, czuj�c mrowienie w ko�cach palc�w. Uni�s�
j� powoli i dotkn�� swojego serca. Wyczuwa� jego bicie.
Ca�kiem jakby wcze�niej... jakby zapomnia�, �e je ma.</p><p>Ponownie uni�s� d�o� i
przyjrza� si� jej. Nie wydawa�a si� inna, ale jednak...
mrowi�a tak dziwnie i mia� niejasne wra�enie, �e... jest
nieco cieplejsza ni� reszta cia�a. Rozgrzana.</p><p>Opu�ci� j� i
podpar� si� na �okciach, spogl�daj�c w wysokie okna.
Na zewn�trz by�o ciemno. Kt�ra mog�a by� godzina? Ile czasu
tu sp�dzi�?</p><p>Opar� si� o wezg�owie
��ka i si�gn�� po le��ce na stoliku nocnym
okulary. W�o�y� je na nos i spojrza� na wisz�cy na
przeciwleg�ej �cianie, tykaj�cy cicho zegar. By�o wp�
do �smej wieczorem. To znaczy, �e w�a�nie omija�a go
kolacja.</p><p>Na sam� my�l o jedzeniu,
jego �o��dek skurczy� si� i zaburcza�
przeci�gle. Po raz pierwszy od tygodnia poczu� si� naprawd�
g�odny.</p><p>Mo�e powinien wsta�,
ubra� si� i p�j�� do Wielkiej Sali?</p><p>Jednak w momencie, w kt�rym
zacz�� rozwa�a� t� mo�liwo��, drzwi szpitala
otworzy�y si� i do �rodka wesz�a pani Pomfrey, a zaraz za
ni� pojawili si� Hermiona i Ron.</p><p>- Harry! - Hermiona pierwsza
znalaz�a si� przy jego ��ku. Obj�a go za
szyj� i tak mocno przytuli�a, �e na chwil� straci�
dech w piersiach. - Nareszcie si� obudzi�e�! Tak bardzo si�
martwi�am!</p><p>- Jak si� czujesz, kochaneczku?
- zapyta�a pani Pomfrey, przygl�daj�c mu si� ze
zmarszczonymi brwiami i wyrazem zatroskania na twarzy.</p><p>- Ca�kiem dobrze - odpar�
Harry, kiedy Hermiona ju� go pu�ci�a i m�g� normalnie oddycha�.</p><p>- Zaraz dostaniesz kilka
wzmacniaj�cych eliksir�w, a skrzaty przynios� ci kolacj�. I nie
my�l nawet o wyj�ciu z tego ��ka, dop�ki nie zjesz
wszystkiego co do ostatniego okruszka. Ju� dawno nie trafi� mi si�
tak os�abiony ucze�. Doprawdy, postanowi�e� si�
zag�odzi�?</p><p>- Nie, ja tylko... - zacz��
Harry.</p><p>- Mo�ecie przy nim
posiedzie�, ale prosz� go nie przem�cza�. Id�
przygotowa� eliksiry. - Piel�gniarka odwr�ci�a si� i
wesz�a do swojego gabinetu.</p><p>Harry spojrza� na
przygl�daj�cych mu si� przyjaci�. Hermiona
wygl�da�a tak, jakby wypi�a Eliksir Szcz�cia, a
Ron... no c�, Ron przedobrzy� chyba z Eliksirem Zak�opotania,
je�eli takowy istnia�.</p><p>- Troch� si�
przestraszyli�my, kiedy tak wczoraj waln��e� - odezwa�
si� po chwili Ron, odchrz�kuj�c nerwowo.</p><p>Harry rzuci� mu zaskoczone
spojrzenie.</p><p>- Wczoraj? - Ponownie
zerkn�� na zegar. - Przecie� min�o tylko kilka
godzin.</p><p>Hermiona i Ron wymienili
porozumiewawcze spojrzenia, po czym Hermiona przysiad�a na krze�le
obok i pochyli�a si� nad nim.</p><p>- Harry, jest sobota.
Spa�e� ponad dwadzie�cia osiem godzin. Pani Pomfrey da�a ci
�rodek nasenny, �eby� odzyska� si�y.</p><p>Co???</p><p>Harry nie m�g� uwierzy� w
to, co us�ysza�. Przespa� ca�y dzie�? Przecie�
mia� si� uczy�, mia� �wiczy� zakl�cia,
mia�... do jasnej cholery!</p><p>To by�a jego wina. To jego wina,
�e si� tak zaniedba�. Powinien normalnie je�� i
sypia�. Tak bardzo skupi� si� na Voldemorcie, �e
zapomnia� o sobie, zapomnia� o tym, �e musi mie� si�y,
aby si� z nim zmierzy�.</p><p>- Troch� ci�
omin�o, stary - powiedzia� Ron, u�miechaj�c si�.
Zachowywa� si� tak, jakby pomi�dzy nimi nic si� nie
wydarzy�o. Jakby kompletnie zapomnia� o tym, �e byli
pok��ceni i �artami pr�bowa� za�agodzi� swoje
wcze�niejsze zachowanie. - Mo�esz �a�owa�, �e nie
by�e� �wiadkiem tej historycznej chwili, kiedy Hermiona po raz
pierwszy w �yciu nie uwarzy�a eliksiru. A najlepsze jest to, �e
Snape w og�le nie zwr�ci� na to uwagi.</p><p>Serce Harry'ego momentalnie
szarpn�o si� i podskoczy�o, a ucisk w klatce piersiowej
pog��bi� si�.</p><p>Szybko spu�ci�
g�ow� i wbi� spojrzenie w ko�dr�.</p><p>Co to by�o?</p><p>Wyra�nie czu� szybkie,
nerwowe bicie w�asnego serca.</p><p>Dlaczego tak reagowa�?
Przecie�... otacza�a go cisza. I ch��d. Powinna go
otacza�... Gdzie
si� podzia�a?</p><p>Pr�buj�c skierowa� swoje
my�li w inn� stron�, odwr�ci� g�ow� i zerkn��
na stolik, na kt�rym dopiero teraz dostrzeg� niewielk� kartk� z
wystaj�cym z niej zasuszonym kwiatem, a obok jab�ko z powtykanymi
we� szpilkami o r�nokolorowych g��wkach, uk�adaj�cych
si� - kiedy przechyli� g�ow� pod odpowiednim k�tem i
zmru�y� oczy - w obrazek w�a wij�cego si�
wok� serca. Zamruga�,
zaskoczony.</p><p>- Luna i Ginny tu by�y -
wyja�ni�a Hermiona, widz�c jego min�. - Odwiedzi�y
ci�, kiedy... spa�e�. I zostawi�y prezenty. - Harry
pokiwa� g�ow�. O ile prezent od Ginny go nie zdziwi�, to tylko
Luna mog�a wpa�� na pomys�, aby da� mu w prezencie
naje�one szpilkami jab�ko... nie m�wi�c ju� o tej
bij�cej po oczach sugestii... Westchn�� i ponownie
przeni�s� wzrok na swych przyjaci�. Hermiona
u�miechn�a si�, ale w jej u�miechu nie by�o
ju� takiej rado�ci jak wcze�niej. Teraz pojawi�a si� w nim troska.</p><p>G�o�ny trzask w
pomieszczeniu oznajmi� przybycie Zgredka z kolacj�.</p><p>- Zgredek przyni�s� kolacj�
Harry'emu Potterowi! - oznajmi� skrzat. - Wybra� najlepsze dania! Wszystko, co lubi Harry Potter.</p><p>- Bardzo ci dzi�kujemy, Zgredku
- odpar�a Hermiona, wstaj�c i wyjmuj�c z r�k
podekscytowanego skrzata tac� z kolacj�. - Mam nadziej�, �e
to nie by� dla ciebie zbyt du�y k�opot.</p><p>- Och nie! Zgredek zrobi� to z
przyjemno�ci�! - Skrzat u�miechn�� si� szeroko. -
Niech Harry Potter zawo�a, je�eli tylko b�dzie czego�
potrzebowa�. - Po tych s�owach Zgredek aportowa� si� z
kolejnym g�o�nym trzaskiem.</p><p>Hermiona postawi�a tac� na
kolanach Harry'ego.</p><p>- Nie wyjdziemy st�d, dop�ki nie
zjesz tego wszystkiego.</p><p>Harry wzi�� do r�ki
widelec i spojrza� na paruj�ce dania. Kie�baski, tuczone
ziemniaki, pudding ry�owy i sok z dyni. Jego �o��dek
zaburcza� dono�nie. Chyba nigdy w �yciu nie by� tak
g�odny jak teraz, dlatego, niewiele my�l�c, zabra� si�
za jedzenie. Hermiona obserwowa�a ka�dy jego ruch, ka�dy
k�s, kt�ry wk�ada� do ust, ka�dy �yk soku z tak�
uwag�, jakby ba�a si�, �e kiedy tylko odwr�ci wzrok, taca z
jedzeniem wyl�duje za oknem.</p><p>W ko�cu Harry nie wytrzyma�
tego. Prze�kn�� i mrukn�� do niej:</p><p>- Hermiono, czy mog�aby�
przesta� tak si� we mnie wpatrywa�? Nie mog� si�
skupi�. Obiecuj�, �e nie upuszcz� ani okruszka. Mog�
nawet wyliza� talerz, je�eli poprawi ci to humor.</p><p>Hermiona rzuci�a mu
niedowierzaj�ce spojrzenie, a jej usta otworzy�y si� ze
zdumienia.</p><p>O co jej chodzi�o? Czy�by
powiedzia� co� a� tak niezwyk�ego?</p><p>Zanim jednak zd��y� o
to zapyta�, drzwi gabinetu otworzy�y si� i wysz�a zza nich
pani Pomfrey, nios�c w r�kach kilka butelek r�nobarwnych
eliksir�w, kt�re postawi�a z trzaskiem na stoliku obok ��ka.</p><p>Harry spojrza� na eliksiry i
j�kn�� w duchu.</p><p>Chyba uwolnienie si� st�d
b�dzie go kosztowa�o znacznie wi�cej wysi�ku ni�
pocz�tkowo s�dzi�...</p><p><strong><emphasis/></strong></p><p><strong>--- rozdzia� 60 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>60. I don't believe you</strong></p><empty-line/><p>Jeszcze tego samego wieczoru Harry
wyszed� ze szpitala. Kiedy w ko�cu uda�o mu si� uciec od
Rona i Hermiony, nie marnowa� ju� wi�cej czasu i od razu
zabra� si� za nauk�. Czu� si� najedzony, wyspany i
wypocz�ty, m�g� wi�c ca�� noc sp�dzi� nad
ksi��k�, kt�r� wyszuka� ostatnio w bibliotece, a
kt�rej nie mia� jeszcze okazji dok�adnie przestudiowa�.</p><p>Po�o�y� si�
dopiero nad ranem, ale i tak nie m�g� zasn��. Dwadzie�cia
osiem godzin snu bardzo skutecznie na�adowa�o jego akumulatory. Rano
pos�usznie poszed� z Ronem i Hermion� na �niadanie, a
nast�pnie skierowa� swoje kroki do biblioteki, gdzie czeka� go
szlaban. Nie mia� jednak najmniejszego zamiaru wykonywa� swojego
zadania w spos�b, kt�rego od niego oczekiwano. Stwierdzi�, �e to
b�dzie doskona�a okazja do dok�adnego przyjrzenia si� zbiorom
biblioteki i mo�e nawet uda mu si� odkry� jak��
ksi��k�, czy dwie, kt�re mog�yby mu si� przyda� w
przygotowaniach do starcia z Voldemortem.</p><p>Nie zawi�d� si�. Jeszcze
przed obiadem wyszuka� bardzo ciekaw� pozycj� o silnych
zakl�ciach ofensywnych opartych na czterech podstawowych
�ywio�ach. Chocia� uwa�a�, �e oblanie Voldemorta
wod� nie na wiele mu si� przyda podczas walki, to zakl�cia
pozosta�ych trzech �ywio��w wygl�da�y niezwykle
interesuj�co, chocia� podejrzewa�, �e nie wystarczy mu
czasu na nauczenie si� �adnego z nich, poniewa�
wygl�da�y na naprawd� trudne i skomplikowane.</p><p>Po obiedzie odwiedzi�a go
Hermiona, aby zapyta� jak sobie radzi i zaoferowa� pomoc, ale Harry
zby� j� szybko. Nie m�g� dopu�ci� do tego, by
odkry�a, jakimi ksi��kami jest zainteresowany. Id�c na
kolacj�, odczuwa� ju� pewne zm�czenie ca�onocn� i
ca�odzienn� batali� z ksi��kami. Tytu�y oraz
informacje fruwa�y mu przed oczami, mieszaj�c si� ze sob�.</p><p>Kiedy wszed� do Wielkiej Sali,
jego wzrok mimowolnie musn�� odleg�y st� nauczycielski.
Ciemnej sylwetki znowu przy nim nie by�o. Nie widzia� jej ani na
�niadaniu, ani na obiedzie.</p><p>To dobrze. Najch�tniej nie
ogl�da�by jej ju� nigdy w �yciu.</p><p>Usiad� obok Rona i pomacha�
siedz�cej kilka miejsc dalej Ginny. W jaki� spos�b jego zemdlenie
roz�adowa�o napi�t� sytuacj� pomi�dzy nim a rodze�stwem
Weasley�w. Ron zachowywa� si� teraz naprawd� przyzwoicie,
chocia� mog�o to mie� co� wsp�lnego r�wnie� z tym, jak
on sam si� czu� od przebudzenia. Jako�... inaczej. Chocia�
nie potrafi� powiedzie�, dlaczego ani co si� zmieni�o.</p><p>Plask.</p><p>Harry spojrza� z zaskoczeniem na
sw�j talerz, na kt�rym wyl�dowa�a kopiasta �y�ka
sa�atki z tu�czyka, a zaraz za ni� kolejna.</p><p>- We� du�o, Harry. Jest
naprawd� dobra - powiedzia�a Hermiona, u�miechaj�c si�
do niego zach�caj�co.</p><p>- Hej, mog�aby� mi te�
na�o�y�? - zapyta� Ron, patrz�c wyg�odniale na
sa�atk�. Hermiona rzuci�a mu takie spojrzenie, jakby
poprosi� j� co najmniej o to, aby wesz�a na st� i
zacz�a ta�czy�. - No co? - Ron zapad� si� w
sobie pod jej spojrzeniem. - Jemu na�o�y�a�.</p><p>- Poniewa� Harry musi
je��. A ty wr�cz przeciwnie. Gdyby zebra� wszystko, co
poch�aniasz, mo�na by tym wykarmi� ma�� wiosk�.</p><p>- Wielkie dzi�ki -
burkn�� Ron ura�onym tonem, ale w tej samej chwili Harry
przesta� zwraca� na niego uwag�, poniewa� k�tem oka
dostrzeg� migni�cie czarnej peleryny. B�yskawicznie odwr�ci� g�ow� i...
zobaczy� go.</p><p>Snape'a.</p><p>M�czyzna wszed� do
Wielkiej Sali pospiesznym krokiem i usiad� na swym miejscu przy stole
nauczycielskim.</p><p>I Harry... dozna� dziwnego
wra�enia... jakby widzia� go po raz pierwszy... tak naprawd�
widzia�, poniewa� wcze�niej jedynie... patrzy�. I dlaczego
wydawa�o mu si�, �e Wielka Sala nagle si� zmniejszy�a?
I dlaczego jego serce... serce, kt�re przecie� powinno by�
zamro�one... dlaczego zacz�o reagowa� w taki
niezrozumia�y spos�b? Dlaczego?</p><p>Zacisn�� z�by i
spojrza� z powrotem na talerz... i na swoje dr��ce
pi�ci.</p><p>Dzia�o si� co� bardzo
niedobrego. Z nim. Ze... wszystkim. I bardzo mu si� to nie podoba�o.</p><p>Jakby... jakby... pojawia�y
si�...</p><p>Nie!</p><p>Zamkn�� oczy i
wzi�� bardzo g��boki oddech. Kiedy je otworzy�,
napotka� badawcze spojrzenie Hermiony.</p><p>- Miaha� hacj�, Hehmioho...
haprahd� dohra... - wymamrota� Ron z ustami pe�nymi
sa�atki.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i wzi�� do r�ki widelec.</p><p>Voldemort. Tylko Voldemort. Tylko on
si� teraz liczy. Tylko
on.</p><p>Zabra� si� za jedzenie, ale
przez ca�y czas mia� dziwnie �ci�ni�te gard�o.
Wydawa�o mu si�, �e w Wielkiej Sali panuje o wiele wi�kszy
zaduch ni� zwykle. Gdzie� na granicy jego widzenia wci��
majaczy�a ciemna sylwetka, siedz�ca przy stole nauczycielskim, kt�ra
zdawa�a si� �ci�ga� jego uwag�.</p><p>By� z�y na siebie. I ta
z�o�� pot�gowa�a si� z ka�d�
chwil�, osi�gaj�c apogeum w momencie, kiedy sko�czy�
je��, z trzaskiem od�o�y� widelec na st� i
sterowany jakim� niezrozumia�ym wewn�trznym g�osem...
podni�s� g�ow� i spojrza� prosto na niego. Prosto na Snape'a.</p><p>Mistrz Eliksir�w siedzia� z
lekko pochylon� g�ow� i w�a�nie unosi� kieliszek
do ust, ale nagle jego r�ka zatrzyma�a si� i
m�czyzna, jakby wyczuwaj�c na sobie czyj� wzrok... poderwa�
g�ow�. Zacz�� si� rozgl�da� po
wype�nionej uczniami sali i po chwili... odnalaz� spojrzenie
Harry'ego.</p><p>Ich oczy spotka�y si�.</p><p>I Harry poczu� si� tak,
jakby nagle ca�a Wielka Sala skurczy�a si� do rozmiaru tego
male�kiego, ciasnego schowka, w kt�rym on i Snape po raz pierwszy... i
jakby znowu by� tym przera�onym ch�opcem, kt�ry nie wie, gdzie
uciec, jak uchroni� si� przed tym taksuj�cym, odbieraj�cym
zmys�y spojrzeniem czarnych oczu, kt�ry zdaje si� niemal
si�� wdziera� do jego duszy i si�ga� coraz
g��biej i g��biej...</p><p>Musi jak najszybciej st�d
wyj��! Natychmiast!</p><p>Zerwa� si� z �awy,
potr�caj�c puchar z sokiem, kt�ry rozla� si� po blacie.</p><p>- Jestem zm�czony -
wymamrota�. Pod jego sk�r� ta�czy�y iskry. Serce
dudni�o w piersi. I znowu czu� ten bolesny ucisk... - P�jd�
si� wcze�niej po�o�y�. - Nie czekaj�c na
jak�kolwiek odpowied� ze strony Rona albo Hermiony, wyszed� z
Wielkiej Sali i na uginaj�cych si� nogach dotar� do dormitorium,
gdzie rzuci� si� na ��ko, szczelnie zasun��
kotary i ukry� twarz w d�oniach.</p><p>Co si� z nim dzieje? Co???</p><p>***</p><p>...gor�co...</p><p>...dwa nier�wne oddechy...</p><p>...zimne d�onie...</p><p>...zaci�ni�te na sk�rze...</p><p>...dwa cia�a...</p><p>...jeden rytm...</p><p>...ciep�e usta wpijaj�ce
si� w ods�oni�t� szyj�...</p><p>...powolne, g��bokie
pchni�cie...</p><p>...i jeszcze jedno...</p><p>...i kolejne...</p><p>...pragnienie silniejsze od woli...</p><p>...rozpaczliwy szept w
ciemno�ci...</p><p>"Gdzie by�e�?"</p><p>...cisza...</p><p>...po�ladki uderzaj�ce o
po�ladki...</p><p>...g��boki, wibruj�cy
g�os, odpowiadaj�cy...</p><p>"Nigdzie nie
odszed�em."</p><p>...ch�odne palce
zaciskaj�ce si� wok� penisa...</p><p>Euforia. �ar. Eksplozja.</p><p>- Severusie... - Z ust Harry'ego
wydoby� si� cichy szept i w tym samym momencie...</p><p>...obudzi� si�.</p><p>Jego biodra podrygiwa�y, uda i
brzuch pokryte by�y sperm�, mi�nie dr�a�y.
Oddech urywa� si�.</p><p>Potrzebowa� kilku d�ugich
sekund, aby dryfuj�ca �wiadomo�� powr�ci�a do jego
cia�a i aby zrozumia�, co si� sta�o. A kiedy to
nast�pi�o...</p><p>O bo�e. O bo�e. O
bo�e. O bo�e!</p><p>Nie, to by� tylko sen! Tylko
sen! Tylko pieprzony sen!</p><p>Przycisn�� d�onie do
twarzy, maj�c ochot� wydrapa� sobie oczy. I uszy. I wszelkie
zmys�y.</p><p>�eby nie s�ysze�...
nie widzie�... nie pami�ta�...</p><p>To tylko wspomnienie... tak! Echo
jego dawnego �ycia. To nic nie znaczy. Przecie� s�ysza�,
�e w snach odbija si� to, co kiedy�, nawet dawno temu,
wywo�ywa�o silne emocje. Nawet je�eli ju� je
pogrzeba�. Bo przecie� je pogrzeba�! To by�o w og�le nie do
pomy�lenia, aby teraz m�g� mie� cokolwiek wsp�lnego z tym...
m�czyzn�. Z cz�owiekiem, kt�ry wzbudza� w nim jedynie
pogard�. Przecie� to by�o �mieszne...</p><p>Oderwa� d�onie od twarzy,
oddychaj�c g��boko i powoli si� uspokajaj�c.</p><p>Spojrza� na zegarek.
Zosta�a mu godzina snu. Chyba w takim razie wykorzysta ten czas i si�
pouczy. Tak, tak
w�a�nie zrobi.</p><p>***</p><p>Harry siedzia� w klasie
Eliksir�w, wpatruj�c si� nieobecnym wzrokiem w ciemn�
tablic�. Sam nie wiedzia�, jak po takim �nie uda�o mu
si� przetrwa� dzisiejsze zaj�cia. Przez ca�y dzie�
stara� si� by� oboj�tny, odgradza� si�, nie
dopuszcza� do siebie tego... tego czego�... co bardzo wyra�nie
si� w nim rozrasta�o, napieraj�c na nadw�tlone konstrukcje
tej ch�odnej bariery, kt�r� wok� siebie stworzy� i kt�ra
do tej pory niezwykle skutecznie nie dopuszcza�a do jego wewn�trznego
�wiata �adnego ciep�a, �adnych uczu�... a teraz
wsz�dzie pojawia�y si� p�kni�cia, przecieki, jakby
co� j� w kt�rym� momencie rozszczelni�o. Co� niezwykle
pot�nego... Nie wiedzia� tylko, w kt�rym momencie mog�o
si� to wydarzy�. Przecie�
przed zas�abni�ciem wszystko by�o jeszcze w porz�dku...</p><p>A teraz... bardzo wyra�nie
wyczuwa� te przecieki i chocia� pr�bowa� je zatamowa�,
wcale nie by�o to �atwe. Pojawia�y si� w nerwowym
zaciskaniu palc�w i szybszym biciu serca, kiedy siedzia� tutaj i
czeka�, czuj�c si� jak przed jakim� egzaminem, jak przed
pierwszym spotkaniem ze Snape'em po wypiciu eliksiru Desideria Intima,
ws�uchuj�c si� w panuj�cy w klasie rozgardiasz i
pr�buj�c wychwyci� zbli�aj�ce si� kroki...</p><p>W ko�cu us�ysza�
d�wi�k otwieranych drzwi, a p�niej kroki. D�ugie,
zdecydowane kroki, kt�re zna� a� za dobrze... kt�rych
nas�uchiwa� ju� tak wiele razy, �e potrafi�by je
rozpozna� w t�umie innych: niepewnych, pospiesznych,
potykaj�cych si�, szuraj�cych. Kroki Snape'a by�y takie
same jak ich w�a�ciciel - przyci�ga�y uwag�,
wybija�y si� na pierwszy plan i sprawia�y, �e na ich tle
wszystko inne wydawa�o si� blade i bez wyrazu.</p><p>Konwulsyjnie zacisn��
d�onie na trzymanej w r�kach ksi��ce do Eliksir�w,
poniewa� b�l, kt�ry odczuwa� w klatce piersiowej, nasili�
si� nagle. Jakby Snape... jakby sama jego obecno��... jakby emanowa�
czym�, co ten b�l pot�gowa�o. I nie pozwala�o mu z�apa� tchu.</p><p>Snape szed� pomi�dzy
�awkami. Harry widzia� k�tem oka t� ciemn�
sylwetk� przesuwaj�c� si� na granicy widzenia i nagle
zda� sobie spraw�, �e wszystkie jego mi�nie napinaj�
si�.</p><p>Mistrz Eliksir�w dotar� w
ko�cu na �rodek klasy, przystan�� i odwr�ci� si�.
D�uga czarna
peleryna zafalowa�a wok� niego, wydaj�c delikatny szelest...</p><p>Taki znajomy...</p><p>I w momencie, kiedy Harry poczu�
na sobie spojrzenie tych czarnych, bezdennych oczu, niemal wypalaj�cych mu
sk�r�... jego serce zacz�o �omota�, a przez
cia�o pop�yn�a fala gor�ca, unosz�c mu
w�oski na karku.</p><p>Nie, nie, nie, to niemo�liwe!
Nie b�dzie tak reagowa�! Nie b�dzie!</p><p>W panice si�gn�� po
cisz� i ch��d, pr�buj�c otuli� si� nimi niczym
p�aszczem, naci�gaj�c je na siebie z nadludzkim wysi�kiem,
tak jakby nagle sta�y si� zbyt ma�e, zbyt... przetarte, by
da� mu odpowiednia ochron�.</p><p>Oboj�tno��. Spok�j.
Pogarda. To by� teraz jego �wiat. A nie tamten, w kt�rym
wydawa�o mu si�, �e Snape jest kim� zupe�nie innym. A
by� przecie� tylko k�amc� i oszustem! Okrutnym,
bezlitosnym, nieludzkim...</p><p>Przymkn�� na chwil�
powieki i wzi�� g��boki oddech, czuj�c �e jego
serce powoli si� uspokaja.</p><p>- Na dzisiejszej lekcji czeka was
test praktyczny obejmuj�cy omawiane ostatnio eliksiry - rozleg�
si� niski, g��boki g�os. - Zostaniecie podzieleni na cztery
grupy, aby jak najskuteczniej wyeliminowa�... - Snape przerwa� na
chwil� i znacz�co spojrza� na Hermion� - ...m�wi�c
eufemistycznie, pokus� wzajemnej pomocy. Dlatego te� ka�da grupa
b�dzie mia�a do uwarzenia inny eliksir. List� eliksir�w i
przydzielonych do nich os�b znajdziecie na tablicy. - Kr�tkie, zdecydowane
machni�cie r�d�k�. - Zabierajcie si� do pracy.</p><p>Harry mia� wra�enie,
�e ten wibruj�cy g�os rozbrzmiewa w ka�dym zakamarku jego
cia�a, wdziera si� si�� do uszu, w�druje po sk�rze,
podra�niaj�c zako�czenia nerwowe i doprowadzaj�c do tego,
i� wydawa�o mu si�, �e ten g�os jest wsz�dzie...
jest wewn�trz niego. I porusza si�.</p><p>Jeszcze mocniej zacisn��
d�onie na ksi��ce.</p><p>Kurwa ma�!</p><p>Us�ysza� odg�os odsuwanego
krzes�a, kiedy Snape siada� przy biurku. W klasie nast�pi�o
og�lne poruszenie, sugeruj�ce, �e uczniowie nerwowo
rozgl�daj� si� po sali, szukaj�c najbli�ej
siedz�cych os�b, kt�rym przypad� ten sam eliksir, a nast�pnie
wstaj� i udaj� si� po sk�adniki.</p><p>Ale Harry si� nie poruszy�.
Patrzy� na tablic�, jednak nie potrafi� skupi� na niej
wzroku, poniewa� litery rozmazywa�y mu si� przed oczami.</p><p>Pr�bowa� jako�
wyt�umaczy� samemu sobie to, co si� z nim dzia�o, ale
ka�da teoria wydawa�a mu si� idiotyczna. A im d�u�ej
nad tym my�la�, tym bardziej by� z�y. Z�y i
przestraszony.</p><p>Mo�e to by�a sprawka
Snape'a? Mo�e rzuci� na niego jaki� czar? Imperiusa? Ale po co
mia�by to robi�? Po pierwsze, nienawidzi Harry'ego, a po drugie i tak
nic by mu to nie da�o. Nie, to nie by�o nic w tym stylu. Harry
potrafi�by rozpozna� objawy zakl�cia, mia� z nimi do
czynienia. To nie pochodzi�o z zewn�trz. To by�o w nim.</p><p>Us�ysza�, �e Ron i
Hermiona tak�e wstali i ruszyli po sk�adniki. Kiedy
rozmy�la� nad swoj� teori�, jego spojrzenie mimowolnie
pow�drowa�o do siedz�cego przy biurku nauczyciela. Ale to, co
mia�o by� tylko szybkim zerkni�ciem, zamieni�o si� w
niezamierzon� kontemplacj�, kiedy z rosn�cym w klatce piersiowej
uciskiem przygl�da� si� pochylonej nad biurkiem, ciemnej
sylwetce i opadaj�cym na twarz, czarnym w�osom.</p><p>W tej samej chwili Snape, jakby
wyczuwaj�c wwiercaj�c� si� w niego par� zielonych
oczu, poderwa� g�ow� i spojrza� prosto na niego.</p><p>Harry gwa�townie uciek�
wzrokiem, wbijaj�c go w najbli�ej znajduj�cy si� obiekt,
czyli w tablic�.</p><p>Serce bi�o mu niemal w gardle.</p><p>Musi przesta�! Musi si�
opanowa�! Snape przecie� nie istnieje. Jest nikim. Po tym, co
zrobi�, ju� zawsze b�dzie nikim.</p><p>Spr�bowa� skupi� spojrzenie
na tablicy, ale im d�u�ej si� w ni� wpatrywa�, tym
mniej na niej widzia�.</p><p>Zaryzykowa� kolejne
zerkni�cie, aby przekona� si�, czy Snape cokolwiek
zauwa�y�. Nadzia� si� wprost na twarde spojrzenie tych
czarnych, zmru�onych oczu.</p><p>Do diab�a! Czyli
zauwa�y�.</p><p>Jak bardzo zdo�a si�
jeszcze pogr��y� podczas tej lekcji?</p><p>Gdyby Hermiona us�ysza�a w
tej chwili my�li Harry'ego, by�aby zaskoczona ilo�ci�
przekle�stw, jakich potrafi u�ywa�.</p><p>Kiedy wr�cili przyjaciele, Harry,
czuj�c na sobie ich zaskoczone spojrzenia, podni�s� si� szybko i
r�wnie� skierowa� do sk�adziku, chocia� nie mia�
poj�cia, jakie ingrediencje b�d� mu potrzebne. Nie wiedzia�
nawet, jaki w og�le ma uwarzy� eliksir.</p><p>Odwr�ci� si�, aby
przeczyta� jego nazw� na tablicy i w tej samej chwili poczu�,
jak co� podcina mu nogi. Straci� r�wnowag� i grzmotn��
na pod�og�, uderzaj�c si� bole�nie w �okie�.
Zd��y� jednak zauwa�y� cofaj�c� si�
szybko stop� Zabiniego. �lizgon zatrzyma� si� nad nim, a
jego twarz wykrzywi� z�o�liwy u�mieszek.</p><p>- Potter, znowu
zas�ab�e�? Mo�e powinni�my wezwa� Pomfrey i po
raz kolejny odwo�a� lekcje z twojego powodu? Przecie� tak
lubisz, kiedy inni si� nad tob� u�alaj�, co? Ma�y,
biedny Z�oty Ch�opczyk...</p><p>Harry podni�s� si� powoli,
kompletnie nie zwracaj�c uwagi na ciche �miechy dochodz�ce od
strony �awek �lizgon�w. Wyprostowa� si� i spojrza�
wprost w ma�e, szaroniebieskie oczy Zabiniego, niemal rozkoszuj�c
si� powracaj�c� stal�. Zimn�, tward� i
ostr�. Idealn�, by wbi� j� g��boko w
stoj�cego naprzeciw �lizgona.</p><p>Zrobi� krok w prz�d, jakby
chcia� go omin��, ale zatrzyma� si� na sekund� i
wyszepta� mu do ucha lodowatym g�osem, kt�ry nie wydawa�
si� nale�e� do niego:</p><p>- Je�eli nie chcesz spotka�
si� z Malfoyem w jego najwi�kszych koszmarach, to dobrze ci
radz�, nigdy wi�cej si� do mnie nie zbli�aj. - Zabini
zblad� i spojrza� na niego rozszerzonymi oczami. Harry nie
czeka� na dalszy rozw�j wypadk�w. Ruszy� dalej, s�ysz�c za
plecami przecinaj�cy powietrze, ostry g�os Snape'a:</p><p>- Prosz� siada�, panie
Zabini i zaj�� si� swoim eliksirem. I nie chc�
s�ysze� ju� ani s�owa wi�cej. Je�eli jeszcze
kto� spr�buje si� odezwa�, to zostanie wyrzucony z
zaj��. Czy to jasne?</p><p>Harry odwr�ci� g�ow�,
aby po raz kolejny spojrze� na tablic� i przy okazji musn��
wzrokiem wykrzywion� grymasem w�ciek�o�ci twarz Zabiniego.</p><p>Kompletnie go ignoruj�c,
odczyta� w ko�cu nazw� eliksiru, kt�ry powinien przygotowa�
- Eliksir Odka�aj�cy. Na chybi� trafi� wybra� kilka
sk�adnik�w, kt�re uzna�, �e powinny si� w nim
znale��. I tak by� pewien, �e go spartaczy, skoro podczas lekcji,
na kt�rej owa mikstura by�a omawiana, le�a� nieprzytomny w szpitalu.
Wiedzia�, �e Snape celowo wybra� dla niego ten eliksir.
Chcia�, aby Harry zawali�. Zreszt�... nie powinien si� tym
przejmowa�. To nie by�o teraz wa�ne. �adne eliksiry,
�adne zaj�cia. Za kilka dni mia� spotka� si� z
Voldemortem. Nic nie by�o teraz wa�ne... a ju� w
szczeg�lno�ci Snape.</p><p>Przekonanie swojego umys�u do
tej ostatniej cz�ci okaza�o si� jednak zadaniem
przerastaj�cym mo�liwo�ci Harry'ego.</p><p>Incydent z Zabinim
roz�adowa� jednak nieco kumuluj�c� si� w nim
z�o�� i pom�g� mu ostudzi� te wszystkie niepokoj�ce
przeb�yski emocji. Ani razu nie spojrza� ju� na ciemn�
sylwetk�. Z nadzwyczajnym skupieniem sieka� sk�adniki i
dodawa� je po kolei do bulgocz�cego wywaru, chocia� nawet nie
wiedzia�, czy s� odpowiednie. W ka�dej chwili spodziewa�
si� eksplozji, dlatego bardzo dok�adnie obserwowa�
pojawiaj�ce si� na powierzchni b�ble, by, w razie
zagro�enia, mie� przynajmniej na tyle du�o czasu, aby
schowa� si� pod �awk�.</p><p>W ko�cu, mniej wi�cej w
po�owie lekcji, panuj�c� w klasie cisz� przerwa�
odg�os odsuwanego krzes�a. Mistrz Eliksir�w podni�s� si� ze
swego miejsca przy biurku, po czym ruszy� na zwyczajowy obch�d.</p><p>Harry spi�� si�
mimowolnie. Nie potrafi� nad tym zapanowa�. To by�o jak reakcja
obronna. Jakby ca�e jego cia�o szykowa�o si� do
jakiej� wyimaginowanej bitwy. Ze
sob�.</p><p>Snape zacz�� od
�lizgon�w. Harry s�ysza� jego cichy, wibruj�cy g�os,
kt�ry snu� si� po klasie niczym dym, kiedy m�czyzna
dawa� wskaz�wki swym podopiecznym. A kiedy tak szepta�, wtedy brzmia�
zupe�nie jak wtedy, kiedy... kiedy...</p><p>Merlinie! Natychmiast si�
uspok�j!</p><p>Mocniej zacisn��
d�o� na drewnianej chochli, kt�r� miesza� w kocio�ku. Jego r�ce by�y spocone.</p><p>S�ysza�, jak Snape
przechodzi dalej. S�ysza� jego niespieszny krok, kt�ry jednak
potrafi� sprawi�, �e ws�uchiwa�o si� w niego niczym
w tykaj�c� bomb� zegarow�, obawiaj�c si� tego, co
si� mo�e wydarzy�, je�eli zatrzyma si�
w�a�nie przy twojej �awce...</p><p>By� ju� przy Gryfonach.
Szybko przeczesa� tylne �awki, ale w pewnym momencie zatrzyma�
si�. Harry wzi�� g��boki oddech i rozprostowa� zesztywnia�e
palce.</p><p>Wola� mie� to ju� za
sob�. Nie podoba�o mu si� to oczekiwanie. Ale Snape
najwyra�niej postanowi� nigdzie si� nie spieszy�.</p><p>Harry obliza� wargi i
odwr�ci� g�ow�, spogl�daj�c za siebie.</p><p>Snape sta� za Neville'em,
u�miechaj�c si� kpi�co pod nosem i z wyra�n�
przyjemno�ci� obserwuj�c, jak Neville, pomimo wisz�cego nad
nim i niemal dysz�cego mu w kark nauczyciela, pr�buje dr��cymi
r�kami wsypa� do swojego eliksiru posiekane k��cze
�mijoplewu.</p><p>Jednak w tym samym momencie oczy
Snape'a oderwa�y si� od eliksiru i przeszywaj�ce spojrzenie
poderwa�o si� w g�r�, krzy�uj�c si� ze wzrokiem
Harry'ego. I Harry poczu�, jak ucisk w jego piersi staje si� nagle
nie do zniesienia, jak co� w nim narasta, co� odleg�ego,
zepchni�tego... jak pr�buje si� wydosta�, wyrwa� na
zewn�trz, nie dbaj�c o to, ile szk�d narobi i jak bolesne to
b�dzie...</p><p>Snape zmarszczy� brwi i
wyprostowa� si�.</p><p>Harry odwr�ci� si�
gwa�townie i wbi� rozbiegane spojrzenie w sw�j kocio�ek.</p><p>Nie, nie mo�e... musi...
powstrzyma� to!</p><p>Spojrza� na swoj�
dr��c� d�o�.</p><p>Mia� wra�enie, �e
co� si� w nim rozsypywa�o.</p><p>Za p�no us�ysza�
powolne kroki. Zatrzymuj�ce si� tu� za nim. Nie
zd��y� si� przygotowa� na uderzenie tego... tej...
woni. Zio�a. I co� s�odkiego. Zupe�nie jak j�zyk
Snape'a, kt�ry penetrowa� jego usta...</p><p>Do��!</p><p>Kr�ci�o mu si� w
g�owie.</p><p>Poczu�, �e Snape pochyla
si� nad nim i us�ysza�... us�ysza� ten g�os
wprost przy swoim uchu:</p><p>- Widz�, �e czeka ci�
kolejna spektakularna pora�ka, Potter. Nawet obni�enie oceny nie
b�dzie dla ciebie wystarczaj�c� kar�...</p><p>A jak chcia�by pan zosta�
ukarany, panie Potter?</p><p>- Jak pan zechce, profesorze... -
odpar� niewyra�nie Harry, sam ju� nie wiedz�c, co
s�yszy naprawd�, a co jest jedynie echem wspomnie� w jego
g�owie. - To znaczy... - poprawi� si� szybko, kiedy dotar�o
do niego to, co w�a�nie powiedzia�. - Skoro tak pan twierdzi...</p><p>Cholera! Cholera! Cholera!</p><p>Harry poczu� przemo�n�
ch��, aby zacz�� wali� g�ow� w blat
�awki.</p><p>- Gryffindor nie ma ju� szans w
Pucharze Dom�w. Ostatnie miejsce... Jakie� to przykre - kontynuowa�
Mistrz Eliksir�w, a ton jego g�osu sprawi�, �e na ciele
Harry'ego pojawi�a si� g�sia sk�rka. By� cichy i
sycz�cy, niemal... nie, nie pomy�li o tym!</p><p>Snape wyprostowa� si� i z
szyderczym prychni�ciem przeszed� obok niego. Harry poczu� mu�ni�cie
czarnej peleryny, kt�ra w jaki� zadziwiaj�cy spos�b odebra�a mu
i tak ju� nadw�tlone zdolno�ci motoryczne. Pr�buj�c
zaj�� czym� spocone r�ce, si�gn�� po
miseczk� ze str�kami k�akokrzewu i w tym samym momencie
potr�ci� �okciem butelk� octu parme�skiego, kt�ry
wyla� si� na blat. Harry si�gn�� szybko, pr�buj�c
z�apa� butelk� i postawi� j� z powrotem, ale
str�ci� na pod�og� ca�� misk� jag�d
k�akokrzewu. Jagody rozsypa�y si� po kamiennej posadzce i
potoczy�y a� pod czarne buty Snape'a, kt�ry zatrzyma� si�
w�a�nie przed �awk� Hermiony.</p><p>A niech to!</p><p>Harry nie chcia� widzie�
spojrzenia Snape'a. Szybko zanurkowa� pod �awk�, zbieraj�c
palcami czarne jagody.</p><p>Czy to by� jaki� okrutny
�art? Czy los kpi� sobie z niego? Przecie� pogrzeba�
wszystkie wspomnienia i uczucia zwi�zane z tym...
m�czyzn�. Dlaczego musia�y od�y� wa�nie
teraz? Na cztery dni przed spotkaniem z Voldemortem! Dlaczego, odk�d
wyszed� ze szpitala, czu� ten dziwny b�l w klatce piersiowej? Dlaczego
w nocy przy�ni� mu si� ten sen? Dlaczego wyszepta� w nim
jego imi�? Imi�... kt�re powinien zapomnie�!</p><p>Przecie� to nie by� ten sam
m�czyzna, kt�rego znal. To by� kto� obcy. Kto�, kto
potraktowa� go jak robaka. A nawet gorzej. Kto�, kto bez cienia
emocji patrzy�by na jego �mier�. Kto�, kto nie ma
�adnych skrupu��w. Jak m�g�by �ywi� do kogo�
takiego jakiekolwiek uczucia?</p><p>Przecie� przez ostatni
tydzie� czu� si� bezpieczny. Otacza�a go cisza, ch��d
i spok�j. Dlaczego nie mo�e by� tak jak wcze�niej? Dlaczego jego
serce go zdradza�o i mia�o za nic g�os swojego
w�a�ciciela, kt�ry nakazywa� mu spok�j? Jak mia� si� skupi� na
tym, co mia�o nadej��?</p><p>Jego wzrok pow�drowa�
mimowolnie ku znajduj�cym si� zaledwie metr od niego czarnym butom.
Jeszcze nie tak dawno ca�owa� te stopy... - powoli
przesun�� wzrok w g�r� po nogawkach spodni i dalej, po czarnej
tunice - ...ca�owa� ka�dy centymetr tego ch�odnego a wtedy
tak rozpalonego cia�a... Nie�wiadomie zacisn�� mocno
d�o�, gniot�c wszystkie zebrane jagody na miazg�. Czu�
uderzaj�ce fale gor�ca, jego serce wali�o jak oszala�e, a
b�l w klatce piersiowej wi�zi� mu oddech. Przymkn��
powieki, �apczywie chwytaj�c powietrze i walcz�c o to, �eby
to co�, co chcia�o si� z niego wydosta�, utrzyma� w
zamkni�ciu.</p><p>Nie mo�e! Nie mo�e! Nie
pozwoli na to!</p><p>I wtedy w�a�nie
us�ysza� ostre, cho� troch� przyt�umione
warkni�cie:</p><p>- Potter, czy zamierzasz
siedzie� pod �awk� do ko�ca lekcji i czy�ci�
pod�og�? Jak zawsze wymigujesz si� od pracy, kt�r� ci
powierzono. Natychmiast wracaj na miejsce!</p><p>Rozprostowa�
zaci�ni�te palce, patrz�c na �ciekaj�ce po nich
krople, kt�re zosta�y ze zmia�d�onych jag�d i
odetchn�� g��boko.</p><p>Uda�o si�. Zdo�a�
to powstrzyma�.</p><p>Powoli wydosta� si� spod
�awki i napotka� badawcze spojrzenie Hermiony... i wyj�tkowo
intensywne spojrzenie Snape'a. Usiad� na miejscu, jakby nic si� nie
wydarzy�o i wbi� wzrok w sw�j kocio�ek, kiedy poczu�, jak
Hermiona tr�ca go �okciem. Odwr�ci� g�ow� i
zobaczy�, �e przyjaci�ka po�o�y�a na blacie
chusteczk�.</p><p>- Dzi�ki - mrukn��,
wycieraj�c r�k� i staraj�c si� ignorowa�
obserwuj�ce ich czarne oczy.</p><p>Na szcz�cie Snape w
ko�cu oderwa� od nich wzrok i ruszy� dalej, ca�kowicie
obje�d�aj�c eliksir Rona i kilkorga innych Gryfon�w.</p><p>Harry nie spojrza� ju� na
niego ani razu. Stara� si� skupi� tylko i wy��cznie na
eliksirze, chocia� wiedzia�, �e i tak nie uwarzy go poprawnie.</p><p>Dziesi�� minut przed
ko�cem lekcji Snape podni�s� si� zza swego biurka,
og�aszaj�c, i� czas na przygotowanie eliksir�w dobieg�
ko�ca. Ruszy� na obch�d, zbieraj�c pr�bki mikstur do oceny,
b�d� te� czyszcz�c kocio�ki osobom, kt�re ca�kowicie
zawali�y zadanie. W
ko�cu zatrzyma� si� przed �awk� Harry'ego.</p><p>Harry uni�s� lekko
g�ow� i wprost przed sob� zobaczy�... d�ugi rz�d
male�kich guziczk�w, ci�gn�cy si� na przedzie czarnej
szaty. W jego g�owie pojawi�o si� nieproszone wspomnienie... d�ugie
palce Snape'a, rozpinaj�ce te guziczki, jeden po drugim... powoli...</p><p>Zacisn�� usta i szybko
spu�ci� wzrok, wbijaj�c go w wyj�tkowo interesuj�cy
dese� na drewnianym blacie �awki.</p><p>- Co to jest, Potter? -
us�ysza� nad sob� surowy g�os.</p><p>- Eliksir - odpar� cicho Harry.</p><p>- Jaki?</p><p>- Eliksir Odka�aj�cy.</p><p>- Odka�aj�cy, tak? - Kpina
wydawa�a si� wr�cz wylewa� z g�osu
m�czyzny. - Pr�dzej wszystkich by� nim zatru�
ni� kogokolwiek odkazi�. Podejrzewam, �e jedyne, do czego ta
mikstura si� nadaje, to przetykanie rur. Troll. - Machni�cie
r�d�ki i ca�a ciecz wyparowa�a z kocio�ka. -
Powinienem jeszcze bardziej obni�y� ci ocen�, ale to ju�
niemo�liwe, dlatego te� na nast�pn� lekcj� napiszesz
d�ugie na cztery stopy wypracowanie na temat tego eliksiru, skupiaj�c
si� przede wszystkim na sk�adnikach i dok�adnym opisaniu sposobu
jego przyrz�dzania.</p><p>Serce Harry'ego zadr�a�o,
poniewa� nagle zda� sobie z czego� spraw�...</p><p>Na nast�pn� lekcj�? Na
nast�pn�... lekcj�? Przecie�... nie b�dzie ju�
nast�pnej. Ju� nigdy. To by�a jego ostatnia lekcja Eliksir�w.
Ostatnia.</p><p>Jeszcze bardziej opu�ci�
twarz, aby ukry� to, co prawdopodobnie mog�o si� na niej
pojawi�.</p><p>Pokiwa� g�ow�, ale nie
odpowiedzia�. G�os m�g�by go zdradzi�.</p><p>Snape przeszed� dalej, aby
oceni� eliksir Hermiony, ale w tym samym momencie zabrzmia� dzwonek i
wszyscy uczniowie, kt�rzy zostali ju� ocenieni, zacz�li si�
pakowa� i opuszcza� klas�. Harry zrobi� to samo. Nie
chcia� przebywa� w tym samym pomieszczeniu, co ten m�czyzna
cho�by minut� d�u�ej. Spakowa� torb� i, nie czekaj�c
na przyjaci�, pospiesznie wsta� i ruszy� do drzwi, chocia�
przez ca�y czas mia� wra�enie, jakby kto� uwi�za�
mu do szyi bardzo ci�ki kamie�.</p><p>Kiedy znalaz� si� na
zewn�trz, odwr�ci� si� i spojrza� na drzwi. Prowadzi�y
do klasy, w kt�rej... z kt�r� wi�za�o si� tyle
wspomnie�...</p><p>Widzia� je po raz ostatni.
Ju� nigdy nie przekroczy ich progu. Nigdy. Sama my�l o tym...
wydawa�a si� nierealna. Ale... tak w�a�nie wybra�.</p><p>Spojrza� przed siebie, na
rozci�gaj�cy si� przed nim korytarz. Musi ruszy� dalej. Nie
warto by�o si� zatrzymywa� i zaczyna� zastanawia�, bo
wtedy... wtedy...</p><p>Niewa�ne.</p><p>Westchn�� ci�ko
i po prostu... zacz�� i��, chocia� czu� si�
tak, jakby za tymi drzwiami pozostawi� co� bardzo cennego.</p><p>***</p><p>W ciemno�ci blask, kt�ry
wydobywa� si� z trzymanej przez Harry'ego szklanej kulki,
wydawa� si� o wiele ja�niejszy. Nie wiedzia�, jak
d�ugo si� w ni� wpatruje. Wyj�� j� od razu, kiedy
tylko us�ysza� chrapanie Rona i Neville'a. Nie zastanawia�
si�, dlaczego to zrobi�. Po prostu patrzy�... patrzy� w te
czarne jak smo�a oczy... w to surowe oblicze, kt�re rozja�nia�o
si� lub pochmurnia�o, w zale�no�ci od tego, jaki obraz
twarzy Snape'a przywo�ywa�...</p><p>O, a teraz by�...
wyg�odnia�y, zach�anny... taki, jak wtedy, kiedy... kiedy...</p><p>Zmarszczy� brwi, wpatruj�c
si� w ogie� ta�cz�cy w �renicach m�czyzny.</p><p>Jak m�g� tak... w jaki spos�b to
robi�? Jak m�g� patrze� na Harry'ego w taki spos�b, skoro przez
ca�y czas udawa�? Jak kto�, kto ma w sobie jedynie l�d,
mo�e by� tak... gor�cy? Jak kto�, kto nienawidzi, mo�e
spogl�da� tak, jakby spala� si� od �rodka z
pragnienia?</p><p>Jak kto�, kto odczuwa jedynie
wstr�t, mo�e szepta� z tak� nagl�c�
potrzeb�...?</p><p>Poka� mi, jak si�
masturbowa�e�, kiedy o mnie my�la�e�.</p><p>Echo tego g�osu, w swojej
g�owie... w po��czeniu z takim spojrzeniem...</p><p>Mimowolnie rozsun��
rozporek, nie spuszczaj�c wzroku z przypatruj�cej mu si� ze
szklanej kulki twarzy.</p><p>A teraz wyjmij go powoli.</p><p>Zrobi� to. By� gor�cy.
Nabrzmia�y. I t�skni� za dotykiem.</p><p>Mo�esz zaczyna�.</p><p>Na pr�b� przesun�� po
nim d�oni�. Poczu� szarpni�cie w l�d�wiach. Och,
jak bardzo za tym t�skni�... Przesun�� po raz kolejny,
naci�gaj�c napletek na wra�liwej, zaczerwienionej g��wce.</p><p>Och tak...</p><p>Przyspieszy�, poruszaj�c
d�oni� w g�r� i w d�. Penis dr�a� mu pod
palcami. Pulsowa�.</p><p>Tak, tak, tak. Merlinie, prawie
zapomnia� jakie to by�o przyjemne...</p><p>Wolniej.</p><p>Wykona� polecenie, chocia�
sprawi�o mu to ogromn� trudno��. Pragnienie by�o zbyt
silne...</p><p>I nawet je�eli zaciska�
wargi najmocniej, jak potrafi�, to i tak nie by� w stanie powstrzyma�
wymykaj�cych mu si� z ust cichych poj�kiwa�.</p><p>W�a�nie tak. J�cz.
J�cz dla mnie.</p><p>O bo�eeee...</p><p>To by�o zbyt... zbyt...</p><p>Jego powieki same si�
przymyka�y...</p><p>Ciep�y, ciasny tunel
wi�zi� jego penisa, przesuwaj�c si� po nim coraz szybciej i
szybciej i...</p><p>Patrz na mnie, Potter.</p><p>Gwa�townie otworzy� oczy i
zobaczy� to wbite w siebie, dzikie, rozpalone spojrzenie,
p�on�ce jak w gor�czce, poch�aniaj�ce go...</p><p>Orgazm chwyci� go w swoje szpony
mocno i brutalnie, szarpi�c jego cia�em i mia�d��c
wszystkie mi�nie, wysysaj�c z niego niemal ka�d�
kropelk� bia�ej cieczy, kt�ra zala�a mu d�o� i brzuch,
oraz zamieniaj�c spazmy w przyjemno�� tak siln�, i�
wydawa�o mu si�, �e zaraz zemdleje. Przed oczami widzia�
jedynie gwiazdy. I dwa nieko�cz�ce si� tunele.</p><p>Tak d�ugo...</p><p>W ko�cu napi�cie
zamieni�o si� w dr�enie, a zalewaj�ce go fale �aru
powoli zacz�y odp�ywa�. Rozprostowa�
zaci�ni�te konwulsyjnie palce i spojrza� w par�
�renic, kt�re teraz pa�a�y tylko jednym... satysfakcj�...</p><p>Doskonale.</p><p>Zanim jednak echo orgazmu na dobre
si� uciszy�o, a �ar odp�yn��... jego
d�o� gwa�townie zacisn�a si� na kulce i to z
tak� si��, jakby chcia� j� zmia�d�y�.
Pod jego dr��cymi palcami obraz Snape'a zacz�� si�
rozp�ywa� i w ko�cu ca�kowicie znikn��.</p><p>Nap�yn�� ch��d.</p><p>Co on najlepszego zrobi�? Co
zrobi�?!</p><p>Mia� o nim zapomnie�, a
nie... a nie...</p><p>Zerwa� si� z
��ka i ukry� twarz w d�oniach.
W�ciek�o�� na samego siebie rozpala�a jego
�y�y jeszcze skuteczniej ni� wcze�niejsze podniecenie.</p><p>To wszystko, co robi�...
by�o �a�osne. Musi przesta�, musi znale��
jaki� spos�b, �eby... Musi st�d wyj��! Musi si�
od tego uwolni�. Odetchn��. Zapomnie�.</p><p>A co najlepiej pomaga�o
zapomnie�? Zna� odpowied� na to pytanie.</p><p>I wiedzia�, jak to zdoby�.</p><p>Wrzuci� kulk� pod
poduszk�, jednocze�nie wyci�gaj�c spod niej swoj�
r�d�k�. Szybko si� oczy�ci�,
si�gn�� po Map� Huncwot�w i b�yskawicznie
odnalaz� znajduj�c� si� w lochach czarn� kropk� z
napisem Severus Snape. Rozejrza� si� po korytarzach. Filch by�
na trzecim pi�trze, a pani Norris na pi�tym. Z�apa�
peleryn� niewidk�, zerwa� si� z ��ka, ubra�
si� ciep�o i na palcach wymkn�� si� z dormitorium. W
Pokoju Wsp�lnym znajdowa�o si� jeszcze kilkoro uczni�w, ale
dzi�ki pelerynie prze�lizn�� si� niezauwa�ony.
Sprawdzaj�c map�, aby nie natkn�� si� na �adnego
nauczyciela patroluj�cego korytarze, wyszed� z zamku i, brodz�c
w �niegu, dotar� pod Wierzb� Bij�c�. Unieruchomi�
j� zakl�ciem Immobilus i podziemnym korytarzem przeszed� do
Wrzeszcz�cej Chaty. Wola�by u�y� przej�cia
znajduj�cego si� za pos�giem Jednookiej Wied�my, ale
by� pewien, �e mia�by ogromne trudno�ci z wydostaniem
si� z Miodowego Kr�lestwa w �rodku nocy, kiedy sklep by�
zamkni�ty.</p><p>Uchyli� krzywe, ledwie
trzymaj�ce si� na zawiasach drzwi i wydosta� si� na
zewn�trz. Wiatr by� tutaj jeszcze bardziej przenikliwy ni� na
b�oniach. S�ysza�, jak wyje i �wiszczy w szparach
pomi�dzy rozpadaj�cymi si� deskami. Rozmasowa�
przemarzni�te ramiona i ruszy� w kierunku majacz�cych w
ciemno�ci �wiate� wioski.</p><p>Przez chwil� pomy�la�,
�e mo�e dobrze by by�o spr�bowa� zatrze� za sob�
�lady, kt�re zostawia� w �niegu, ale bardzo szybko porzuci�
ten pomys�. To nie by�o wa�ne. Zreszt�, kto by go tu
szuka�?</p><p>Hogsmeade w nocy wydawa�o
si� niemal wymar�e. Jedyn� oznak� �ycia by�y
roz�wietlone gdzieniegdzie okna, kt�re rzuca�y na �nieg kwadraty
ciep�ego �wiat�a. Harry starannie je omija�,
zmierzaj�c wprost ku swemu celowi... ku le��cej w pewnym
oddaleniu od g��wnego traktu karczmie. Wiedzia�, �e b�dzie
otwarta. I �e nikt nie zwr�ci uwagi na kolejnego, ukrywaj�cego
si� przybysza.</p><p>Przystan�� przed drzwiami.
Ze �rodka dochodzi�y g�o�ne rozmowy, zachrypni�te
�miechy i pijacki be�kot. Wzi�� g��boki oddech i
pchn�� ci�kie drzwi �wi�skiego �ba.</p><p>Tak, jak si� spodziewa�,
nikt nie zwr�ci� uwagi na samo-otwieraj�ce si� drzwi, ani
pojawiaj�ce si� na zabrudzonej, drewnianej pod�odze mokre
�lady. Rozejrza� si�. Dostrzeg� grup� podchmielonych
czarodziej�w o d�ugich, spl�tanych w�osach, ubranych w wytarte,
po�atane p�aszcze, kt�rzy wygl�dali tak, jakby karczma by�a
ich miejscem zamieszkania. Pod �cian� siedzia�o kilka
zakapturzonych postaci, a przy jednym ze stolik�w dwie m�ode kobiety,
kt�re zdawa�y si� w og�le nie pasowa� do tego miejsca. Ale w
momencie, kiedy jedna z nich odwr�ci�a na chwil� g�ow�,
dostrzeg� jej oczy - mia�y jadowicie ��ty kolor i
pod�u�ne �renice. A wi�c nie by�y lud�mi. Tak
samo jak siedz�cy pod oknem m�czyzna o chropowatej sk�rze
przypominaj�cej kor� drzewa.</p><p>To by�o w�a�nie takie
miejsce. Skupiaj�ce wyrzutk�w. Odmie�c�w. Tutaj mogli by�
sob� i nikt nie zwraca� na nich uwagi. Harry do tej pory nie
m�g� uwierzy�, �e Tonks wybra�a w�a�nie to
miejsce na ich �wi�teczn� zabaw�. Teraz, bez tych
wszystkich dekoracji, karczma wygl�da�a jak najgorsza speluna, z
pod�og� zasypan� s�om� i tak zapuszczonym barem,
i� wydawa�o si�, �e szoruj�cy go barman jedynie
rozsmarowuje na nim brud. Ale Harry'emu to nie przeszkadza�o. Liczy�o
si� tylko to, po co tu przyszed�.</p><p>Ale jak to zdoby� bez zwracania
na siebie uwagi?</p><p>Stan�� pod �cian�
i czeka�. Po kr�tkiej chwili barman nala� dwa kufle mocno
podejrzanego trunku i ruszy� z nimi do stolika pod �cian�. Harry
wykorzysta� t� szans� bez namys�u. W�lizn��
si� za bar i z�apa� butelk� czego�, co na etykiecie
mia�o zaznaczon� dostatecznie wysok� ilo�� procent�w,
aby wystarczaj�co szybko mog�o pos�a� jego umys� w stan
b�ogiego zapomnienia. Zostawi� na blacie kilka galeon�w, schowa�
butelk� pod peleryn�, z�apa� pierwsz� z brzegu
szklank� i zaszy� si� w najciemniejszym k�cie karczmy.</p><p>Pierwszy �yk przypomina�
wypicie p�ynnej lawy. Ale tak poparzy�o mu prze�yk, �e
kolejnych ju� w zasadzie nie czu�. Po prostu pi�, wpatruj�c
si� w s�ki na drewnianym blacie i staraj�c si� nie
my�le� o niczym. Ani o Voldemorcie, ani o walce, kt�ra go
czeka�a, ani o tym, �e prawdopodobnie ju� za par� dni
zginie... ani o tym, �e nie ma z nim �adnych szans, �e niczego
nie umie, niczego po�ytecznego si� nie nauczy�, po prostu
zmarnowa� tylko czas...</p><p>Ani o tej... o tej wysokiej sylwetce,
kt�ra w jaki� niezrozumia�y spos�b zn�w zacz�a
przyci�ga� jego spojrzenie, ani o tym g�osie, kt�ry
doprowadza� do tego, �e przechodzi�y go ciarki, ani o zimnych
d�oniach, kt�rych dotyk wci�� tak wyra�nie
pami�ta�... ani o parze tych g��bokich, mrocznych oczu...</p><p>Ani o my�lodsiewni, w kt�rej
okaza�o si�, �e wszystko, w co wierzy�, by�o tylko
k�amstwem...</p><p>K�amstwo.</p><p>Zatrzyma� si� na tym
s�owie i obraca� je w my�lach niczym co� niezwykle
intryguj�cego. Wzi�� kolejny �yk i spr�bowa�
skupi� wzrok na s�ku, ale nie by� w stanie. Obraz
rozmazywa� mu si� przed oczami, wszystko wok� coraz bardziej
wirowa�o.</p><p>K�amstwo.</p><p>Jedno wielkie g�wniane k�amstwo.</p><p>Nie jeste� dla mnie nikim.</p><p>K�amstwo.</p><p>Tak straszliwie ci� pragn�.</p><p>K�amstwo.</p><p>Nie mog� tego zmieni�.</p><p>K�am...</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>Zaraz, przecie� Snape...
my�la� wtedy, �e Harry �pi. Po co mia�by mu to
m�wi�? Po co mia�by go przytula�, skoro uwa�a�,
�e Harry zasn��? I przecie� sam go do siebie zaprosi�
na noc. A wcze�niej...</p><p>My�lisz, �e tylko ty musisz
po�wi�ci� co�, co jest ci najbli�sze?</p><p>Najbli�sze...</p><p>Najbli�sze...</p><p>S�owa Snape'a odbi�y
si� w jego umy�le.</p><p>To w og�le nie mia�o sensu.</p><p>Potrz�sn��
g�ow�, by pozby� si� tego irytuj�cego echa, kt�re
wci�� do niego powraca�o.</p><p>Jeszcze bardziej zmarszczy� brwi
w umys�owym wysi�ku. Powinien si� napi�... Wzi��
kilka �yk�w. O tak,
teraz o wiele lepiej mu si� my�la�o...</p><p>Je�eli dopu�cisz do
priorytet�w osobiste uczucia, to ju� jeste� przegrany.</p><p>O tak. Tak w�a�nie
powiedzia�. Ale co to mog�o oznacza�?</p><p>I... i przecie� chcia�,
�eby Harry sp�dzi� z nim �wi�ta. Po co mia�by
tego chcie�, gdyby go nienawidzi�? I przygotowa� mu piwo kremowe
z cynamonem. Pami�ta� o tym. I pozwoli� mu zostawi�
choink�. I... i zachowa� sekret Tonks i Luny, bo Harry go o to
poprosi�.</p><p>I przecie�...</p><p>Harry wzi�� kolejny
�yk. Tak bardzo kr�ci�o mu si� w g�owie, �e z
trudem rozpoznawa� kszta�ty.</p><p>Przecie�... kto�, kto jest
takim potworem, nie m�g�by... nie m�g�by opatrywa� mu nogi z
tak� czu�o�ci�. Nie przynosi�by mu kolacji z Wielkiej
Sali, twierdz�c, �e zrobi� to skrzat. Nie pomaga�by mu w nauce
i nie pakowa� mu do torby ksi��ek z podkre�lonymi zdaniami,
kt�re b�d� omawia� na lekcji. Nie da�by Ronowi ma�ci,
tylko na niem� pro�b� Harry'ego. Nie nauczy�by si� dla
niego o Quidditchu...</p><p>Ale przecie� widzia� w
my�lodsiewni... Czy tamto �ycie by�o tylko snem?
Najcudowniejszym snem, kt�ry mu si� przy�ni�, a teraz si� z
niego obudzi�?</p><p>Niemo�liwe. To by� jego
Severus... patrzy� na niego w taki spos�b, jakby Harry by�
najwa�niejsz� osob� na �wiecie. Dotyka� go z tak�
zach�anno�ci�, jakby wci�� by�o mu ma�o i
nie m�g� si� nim nasyci�. Zatraca� si� w nim
ca�kowicie, jakby nic innego poza blisko�ci� Harry'ego si�
nie liczy�o. To s�... reakcje. Nie da si� nad nimi
zapanowa�.</p><p>Bicie serca. Przyspieszony oddech.
Dr�enie r�k. G�osu. U�miech. Prawdziwy. To... to co� w
oczach. Ciep�o. Blask.</p><p>Tego nie mo�na udawa�! Nie
mo�na!</p><p>Harry zacisn��
d�o� na szklance.</p><p>Pami�ta� to...
pami�ta�, jak Severus uczy� si� od niego
czu�o�ci, jak krok po kroku powtarza� po nim wszystkie gesty...
Nie wymy�li� sobie tego! Pami�ta� wszystko. Poca�unki,
gesty, spojrzenia. �ar. �ar, kt�ry widzia� w oczach Severusa za
ka�dym razem, kiedy na niego patrzy�. Wszechogarniaj�cy,
niepohamowany ogie�. Nawet wtedy, kiedy si� k��cili. Kiedy Snape
zamienia� si� w ogarni�t� zazdro�ci�
besti�... Harry doskonale pami�ta� emocje szalej�ce na jego
twarzy... jakby chcia� rozerwa� go na strz�py. Ale jedyne, co
rozrywa� to jego ubrania, kiedy bra� go mocno i �apczywie, jakby
nie potrafi� zapanowa� nad swoim g�odem.</p><p>Kto�, kto ma w sobie jedynie
mrok, nie potrafi�by rozpala� si� takim jasnym
p�omieniem...</p><p>I przecie� w ko�cu... nie
pozwoli� mu wypi� tego eliksiru. Powstrzyma� go. Dlaczego?
Dlatego, �e to niby by�o za wcze�nie? �e Harry mu nie
ufa�? Dobry �art. Przecie� Severus dobrze wiedzia�, �e
Harry zrobi�by dla niego wszystko. Absolutnie wszystko.</p><p>Zacisn�� mocno powieki.
Widzia� tamt� chwil� w swoim umy�le. Widzia� oblicze
Severusa. Merlinie, nigdy nie zapomni cierpienia, kt�re zobaczy� wtedy na
jego twarzy. To by�o tak... tak... inne. Intensywne. Nie pasuj�ce do
niczego, co wydarzy�o si� pomi�dzy nimi tamtego wieczoru. I
dlaczego p�niej Severus by� taki przygn�biony? Nast�pnego
dnia. I... jak on to powiedzia�?</p><p>Czasami wszystko wymyka nam si�
spod kontroli i nie mamy na to wp�ywu. To silniejsze od nas.</p><p>Harry po�o�y�
g�ow� na opartych na blacie ramionach.</p><p>Tak w�a�nie si� teraz
czu�. To by�o silniejsze od niego. I wirowa�o. Zdecydowanie nie
mia� na to wp�ywu. Na to wirowanie. I na my�li. I na to, jak
si� czu�.</p><p>Wszystkie dobre wspomnienia
przewija�y mu si� w g�owie, rozbijaj�c si� brutalnie o
wspomnienia z my�lodsiewni.</p><p>�miali si� z niego.
�miercio�ercy. Voldemort. Wszyscy.</p><p>Wykorzysta� go. Bawi�
si� nim. Oszukiwa�. Chcia� go po�wi�ci�.
Manipulowa� nim od samego pocz�tku. By� dla niego tylko
narz�dziem, kt�rego u�ywa si� tak d�ugo, dop�ki nie
p�knie, a potem wyrzuca si� je do �mietnika. Tak okrutny... tak
bezwzgl�dny...</p><p>Gdyby tylko m�g� mu...</p><p>Chwila...</p><p>Nie podnosz�c g�owy,
wsun�� d�o� do kieszeni i wymaca� ma�y,
okr�g�y kszta�t.</p><p>Nie wiedzia�, dlaczego tego nie
wyrzuci�. Nie wiedzia�, dlaczego zawsze nosi� to przy sobie.</p><p>Zamkn�� d�o� na
kamieniu.</p><p>Mo�esz po mnie
przyj��. Zwo�aj swoich kumpli �miercio�erc�w. Nie
jestem teraz w stanie nawet unie�� r�d�ki, wi�c
b�dziesz mia� u�atwione zadanie. No chod�! Przyjd� po
mnie!</p><p>Wypu�ci� kamie�.</p><p>Taa... to dopiero by�o wyzwanie.
Niech no tylko przyjdzie, to on... on... co w zasadzie chcia� zrobi�?</p><p>Och, tak bardzo kr�ci�o mu
si� w g�owie... Rozbieganym wzrokiem spojrza� na
stoj�c� przed nim butelk�. A w zasadzie kilka butelek. Mia�
jednak ogromne problemy z policzeniem, ile ich w og�le jest, poniewa�
wci�� zmienia�y swoje po�o�enie.</p><p>A mo�e gdyby tak
z�apa� jedn�, to pozosta�e przesta�yby si�
rusza� i...</p><p>Au! Co� go zacz�o
parzy� w kieszeni. Wsun�� d�o� i
wyci�gn�� rozjarzony kamie�. W �rodku widnia�y
litery. Tak, to zdecydowanie by�y litery. Tego by� pewien.</p><p>Spr�bowa� skupi� na nich
wzrok i z wysi�kiem z�o�y� je w s�owa:</p><p>Gdzie jeste�, Potter?</p><p>Zamruga�, dok�adniej
przypatruj�c si� l�ni�cym literom.</p><p>Snape mu odpowiedzia�. Nie do
wiary... Czyli on tak�e nie wyrzuci� kamienia?</p><p>Zacisn�� go w d�oni.</p><p>Wiesz... my�la�em o naszej
ostatniej nocy. I... nie rozumiem, dlaczego mi j� da�e�?
Przecie�... - Ci�g jego chwiejnych my�li zosta� przerwany
przez gromki wybuch �miechu przy s�siednim stoliku. - Do diab�a,
niech oni si� zamkn�!</p><p>Wci�� trzymaj�c
kamie�, przycisn�� r�ce do uszu. Ale niemal od razu
ponownie je oderwa�, czuj�c ciep�o przy twarzy.</p><p>Zmarszczy� brwi, pr�buj�c
si� skupi� na fruwaj�cych mu przed oczami s�owach.</p><p>Do jasnej cholery, Potter! Masz mi
natychmiast powiedzie�, gdzie jeste�!</p><p>A no tak... przecie� Snape i
jego �miercio�ercy nie b�d� mogli go porwa�,
je�eli mu nie powie, gdzie jest. To
w sumie logiczne.</p><p>Zamkn�� kamie� w
d�oni.</p><p>Ja... pij� sobie. W
�wi�skim �bie.</p><p>Zanim zd��y� w og�le
otworzy� oczy, przysz�a odpowied�:</p><p>Nie ruszaj si� stamt�d
nawet na krok!</p><p>Wcale nie zamierza�.
Zreszt� chyba i tak by nie m�g�...</p><p>M�tnie rozejrza� si�
po karczmie.</p><p>By� zm�czony. W tej chwili
chyba najch�tniej poszed�by spa�. Wrzuci� kamie� do
kieszeni, z�o�y� ramiona na blacie i po�o�y� na
nich oci�a�� g�ow�.</p><p>Pr�bowa� nie zwraca� uwagi
na to, �e w momencie, kiedy tylko zamyka� oczy, czu� si�
jak na karuzeli, na kt�r� kiedy� zabrali go Dursleyowie i to tylko
dlatego, �e nie mieli co z nim zrobi�. Wszystkie zmys�y
m�wi�y mu, �e si� kr�ci i to bardzo szybko. Ale to
przecie� by�o niemo�liwe. Siedzia� przy stoliku. Na
pr�b� otwiera� oczy, a wtedy wirowanie odrobin� ustawa�o. Ale kiedy zamyka� je ponownie...
znowu karuzela.</p><p>A mugole musz� s�ono
p�aci� za takie atrakcje. Ciekawe, czy te� znaj� ten
spos�b...?</p><p>TRZASK!</p><p>Nag�y, g�o�ny huk
sprawi�, �e Harry poderwa� si� gwa�townie i
�okciem potr�ci� stoj�c� obok butelk�, kt�ra
przewr�ci�a si� i rozla�a po blacie resztk� swojej zawarto�ci.</p><p>W progu karczmy sta� Snape.</p><p>Harry dozna� dziwnego uczucia
deja vu. Jakby ju� kiedy� co� takiego si� wydarzy�o.
Snape wtedy te� nagle pojawi� si� w tych drzwiach... i te�
wbija� w niego takie spojrzenie... ale nie pami�ta�, �eby
wtedy ruszy� w jego stron� z tak� furi� na twarzy i nie
wyci�gn�� go zza stolika z tak wielkim impetem jak teraz,
�api�c go przez peleryn� za kurtk� na karku i wlok�c
do drzwi, nie zwa�aj�c nawet na to, �e Harry si� potyka i
ma problem z utrzymaniem si� na nogach...</p><p>Nie, co� takiego na pewno by
zapami�ta�.</p><p>Snape wyci�gn�� go na
dw�r i zatrzyma� si� dopiero w ocienionym zau�ku obok karczmy,
gdzie bez pardonu �ci�gn�� z niego peleryn� i
wbi� w niego dzikie spojrzenie. Wygl�da� niczym
rozw�cieczona bestia, z tymi opadaj�cymi na oczy w�osami,
l�ni�cymi w mroku �renicami, brwiami tak zmarszczonymi, �e
niemal ��czy�y si� u nasady nosa i obna�onymi
z�bami. Zanim Harry zd��y� doj�� do siebie,
m�czyzna z�apa� go za brod� i brutalnie uni�s�
mu twarz, przygl�daj�c jej si� z narastaj�c�
furi�.</p><p>- Jeste� kompletnie pijany! -
wysycza� dr��cym od w�ciek�o�ci g�osem. - Ty
nieodpowiedzialny smarkaczu! Zupe�nie postrada�e� rozum? Co
ci� podkusi�o, �eby wymyka� si� z zamku do
jakiej� speluny i upija� do nieprzytomno�ci? Wiesz, co by si�
sta�o, gdyby kto� odkry� twoj� nieobecno�� i
podni�s� alarm? Jak d�ugo tu jeste�? Zdejmowa�e�
peleryn�? Kto� ci� widzia�?</p><p>Harry szarpn��
g�ow�, uwalniaj�c twarz z u�cisku zimnych palc�w i
opieraj�c si� o �cian� karczmy.</p><p>- Nie dotykaj mnie! -
warkn��, wbijaj�c rozbiegane spojrzenie w stoj�cego przed
nim m�czyzn�. Wszystko wirowa�o mu przed oczami. Ale jego
widzia� wyra�nie. Tak jakby by� jedynym sta�ym elementem
otaczaj�cego go �wiata. Czarna, wysoka posta� w d�ugiej
pelerynie. Snape. Snape, kt�ry mia�... - Nikt mnie nie wi�...
widzia�. Nie b�d� ci� podje... podejrzewa�. Mo�esz
mnie porwa�. - M�tnym wzrokiem rozejrza� si� po
za�nie�onej okolicy. - No, gdzie s� twoi kumple �miecio...
�miercio�ercy? Nie przy... prowadzi�e� ich ze sob�? -
zapyta�, pr�buj�c brzmie� wyzywaj�co, ale j�zyk
troch� go zawodzi�.</p><p>- Nie mam zamiaru wys�uchiwa�
twojego pijackiego be�kotu - wycedzi� Snape. - Je�eli ju�
sko�czy�e�, to natychmiast wracamy do zamku, zanim kto�
odkryje, �e ci� nie ma.</p><p>- Nigdzie z tob� nie p�jd�!
- Harry zamachn�� si�, pr�buj�c trafi�
pi�ci� w twarz m�czyzny, ale Snape odsun��
si�. Spr�bowa� drug� r�k�, ale te�
spud�owa�, a co gorsza, straci� r�wnowag� i polecia�
do przodu. Przed upadkiem powstrzyma�y go jednak r�ce Snape'a, kt�ry
z�apa� go mocno za ramiona i z ca�ej si�y pchn��
na �cian�, przytrzymuj�c go.</p><p>- Zostaw mnie, ty... - zanim jednak
zd��y� doko�czy�, m�czyzna
zas�oni� mu usta d�oni� i napar� na niego ca�ym
cia�em, tak jakby chcia� ich ukry� w cieniu zbitej z grubych
bali �ciany.</p><p>Do uszu Harry'ego dotar�
d�wi�k zatrzaskiwanych drzwi karczmy i pijacki �miech, a po chwili
w polu jego widzenia pojawi�a si� grupka podchmielonych czarodziej�w.
Zatrzymali si� na o�wietlonej po�aci �niegu, zaledwie trzy
metry od nich i gdyby tylko odwr�cili g�owy...</p><p>- Ani s�owa. - Harry
us�ysza� tu� przy swoim uchu napi�ty szept Snape'a i
poczu�, jak m�czyzna przesuwa d�o� i wyci�ga
r�d�k�, nie spuszczaj�c wzroku z tr�jki intruz�w.</p><p>Harry przeni�s� spojrzenie z
chwiej�cych si� sylwetek na znajduj�c� si� zaledwie
centymetry od jego w�asnej twarz Snape'a.</p><p>Czu� go... tak blisko.
Przyciska� si� do niego. Mocno. Ciasno. Ch�odna d�o�
na jego ustach. Oddech na twarzy.</p><p>O bo�e...</p><p>S�ysza� w uszach szum
w�asnej krwi, p�yn�cej przez �y�y z coraz
wi�ksz� pr�dko�ci� i rozpalaj�cej ka�dy
zakamarek jego cia�a. Jak to mo�liwe, �e chocia� na zewn�trz
by�o tak zimno, on mia� coraz wi�ksz� pewno��,
�e zaraz si� roztopi? Jego serce ju� dawno przesta�o
bi� i teraz jedynie trzepota�o... szybkimi, bolesnymi skurczami,
jakby zamkni�to je w klatce i za wszelk� cen� pr�bowa�o
si� uwolni�.</p><p>Pijani m�czy�ni
odwr�cili si� i zacz�li oddala�, zataczaj�c si� lekko.
Ale Snape nie pu�ci� go od razu. Zrobi� to dopiero wtedy, kiedy
zupe�nie znikn�li z pola widzenia.</p><p>R�ka oderwa�a si� od
jego ust, a podtrzymuj�ce go cia�o nagle znikn�o i Harry
niemal osun�� si� po �cianie. Teraz kr�ci�o mu
si� w g�owie jeszcze bardziej. Dlaczego alkohol nie pomaga� mu
zapomnie�? Wcale nie pomaga�. Wr�cz przeciwnie. Sprawia�,
�e wszystko si�... wyostrza�o. Stawa�o intensywniejsze.
Czy�by wypi� za ma�o? Powinien w takim razie tam wr�ci� i
wypi� jeszcze wi�cej. Tak du�o, a� w ko�cu zapomni. O
nim. O wszystkim. Cho�by mia� nawet straci�
przytomno��.</p><p>- Wracam do �rodka -
wymamrota� niejasno, odwracaj�c si� do �ciany i
�api�c drewnianych bali. - Nie postrzy... powstrzymasz mnie. -
Powoli, przytrzymuj�c si� �ciany, zrobi� kilka krok�w, ale
wtedy... wszystko wydarzy�o si� w u�amku sekundy.</p><p>Poczu� �api�ce go za
ramiona, silne r�ce. I szarpni�cie. I nagle zda� sobie
spraw�, �e ma twarz przyci�ni�t� do czarnej szaty.
Ca�a okolica zawirowa�a, a on dozna� wra�enia, jakby
co� ci�gn�o go we wszystkie strony, pr�buj�c
rozerwa� na kawa�ki. Jakby nagle znalaz� si� w dw�ch
miejscach jednocze�nie. Straci� grunt pod nogami i odzyska� go
dopiero po pe�nej przera�enia chwili. Chocia� uczucie by�o
bardziej podobne do zderzenia ni� mi�kkiego l�dowania.</p><p>Uni�s� powieki i nagle
odkry�, �e znajduje si� na b�oniach w pobli�u bramy
Hogwartu. Przytrzymuj�ce go r�ce znikn�y i Harry
zachwia� si�, ale jakim� cudem nie straci� r�wnowagi. Wci��
wirowa�o mu w g�owie, ale wyra�nie widzia� przed sob�
ciemn� sylwetk� i mia� wra�enie... �e ten okropny
ucisk, kt�ry odczuwa� w klatce piersiowej od przebudzenia, staje si�
coraz silniejszy. Jakby to co�... si� przes�cza�o. Przez
jego mury. Wycieka�o... coraz bardziej i bardziej i nie potrafi�
ju� tego zatamowa�, poniewa� wyrwa by�a ju� zbyt
wielka, za bardzo nadszarpni�ta. Pop�kana.</p><p>Uni�s� g�ow� i
spojrza� wprost w te czarne oczy.</p><p>To by� Severus. Jego Severus.
Ten sam, kt�ry go ca�owa�, przytula�... ten sam, kt�ry mu
szepta�, �e Harry nale�y tylko do niego... ten sam, kt�ry
si� do niego u�miecha� i nie potrafi� tego ukry�...
ten sam, kt�rego d�onie dr�a�y z niecierpliwo�ci, kiedy go
dotyka�... ten sam, kt�ry zachowywa� si� tak, jakby nie
potrafi� bez niego istnie�...</p><p>To, co ich ��czy�o...
to by�o co� pi�knego. Czu� to w swoim sercu. Ono nie
mog�o go oszuka�. I je�li ich ostatnia noc nie by�a
prawdziwa, to r�wnie dobrze mo�e w tej chwili rozp�yn��
si� w powietrzu. Przecie�
tej nocy zdoby� jego usta. Zdoby� jego serce...</p><p>Ale by�a my�lodsiewnia...
widzia� w niej... widzia�...</p><p>Czy to mo�liwe, �e
postrada� rozum?</p><p>Powoli uni�s� d�o�,
pragn�c dotkn�� tej surowej twarzy, kt�r� tak dobrze
zna�. Kt�r�
tak wiele razy pie�ci� palcami, zasypywa� poca�unkami...</p><p>Ale wtedy Snape brutalnie
odtr�ci� jego r�k� i odsun�� si�,
spogl�daj�c na niego lodowato.</p><p>I w tym momencie Harry
zrozumia�... a b�l w jego klatce piersiowej eksplodowa�,
uwalniaj�c ca�e spi�trzone pok�ady �alu. Tama
run�a i ci�nienie wszystkiego, co przytrzymywa�a, niemal
rozsadzi�o go od �rodka.</p><p>- Jak mog�e� mi to
zrobi�?! - krzykn��, rzucaj�c si� do przodu i
uderzaj�c pi�ciami na o�lep, ale zanim
zd��y� go w og�le dosi�gn��, poczu� �e
nogi uginaj� si� pod nim. - Jak mog�e�? Jak... -
Osun�� si� na kolana, �ciskaj�c d�o�mi
po�y czarnej szaty. Trz�s� si� jak w gor�czce, a z
jego piersi wyp�ywa� niekontrolowany szloch. Osuwa� si�
coraz ni�ej i ni�ej, a� w ko�cu dotkn��
czo�em czarnych but�w. - Pragn��em tylko ciebie. Tylko ciebie...
- Ca�y tydzie� pustki, udawania, nie istnienia... wszystko to, co
pr�bowa� zepchn�� jak najg��biej, wyp�ywa�o
teraz z niego, wyp�ywa�o i wyp�ywa�o, a on nie
potrafi� tego powstrzyma�. - Tylko ciebie... Ciebie.</p><p>- Wstawaj. Natychmiast. -
Us�ysza� nad sob� cichy, przyt�umiony g�os.</p><p>- Co si� sta�o? Nie
rozumiem... Przecie� patrzy�e� na mnie w taki spos�b... -
szepta� dalej Harry, unosz�c si� na falach b�lu i
�ciskaj�c w d�oniach czarn� szat�, kt�ra wydawa�a
mu si� w tej chwili jedynym ratunkiem przed utoni�ciem. - I
pami�tam... jak nie mog�e� oderwa� ode mnie r�k...
Pami�tam twoje ciep�o... Co zrobi�e�? Co
zrobi�e�?</p><p>- Nic nie zrobi�em -
wysycza� nad nim m�czyzna. - To by�a dla mnie tylko gra,
kt�ra ju� si� zako�czy�a. Nie jeste� mi wi�cej
potrzebny.</p><p>- Nie wierz� ci. - Szloch
zamieni� si� w �kanie. - Nie wierz�...</p><p>- Nic dla mnie nie
znaczy�e�. Nic.</p><p>- Nie wierz� ci...</p><p>- I dobrze ci radz� -
kontynuowa� brutalnie m�czyzna, nie zwracaj�c uwagi na
rozpaczliwe zaprzeczenia Harry'ego - trzymaj si� ode mnie z daleka. Nie
zbli�aj si� do mnie. Nie patrz na mnie. Nie my�l o mnie.
Zapomnij o moim istnieniu.</p><p>Zapomnie�? Jak mia�by to
zrobi�? Jak? Przecie� pr�bowa�... pr�bowa�!</p><p>- Dlaczego to m�wisz? Nie rozumiem...
przecie� tamtej nocy... - urwa� nagle, kiedy Snape odsun��
si� gwa�townie i Harry by� zmuszony pu�ci� jego szat�.
Teraz, pozbawiony jej dotyku, u�wiadomi� sobie, �e nie ma
ju� �adnego ratunku...</p><p>- Sp�jrz na siebie. Jeste�
�a�osny - powiedzia� cicho Snape. Jego g�os wydawa�
si� dobiega� z oddali.</p><p>Ale to wystarczy�o, aby
przebi� si� i ugodzi�. Bardzo g��boko.</p><p>Harry uciszy� si�. Nie
by�o w nim ju� niczego... pozosta�a jedynie ma�a
stru�ka, kt�ra s�czy�a si� przez pokruszone mury... i
uczucie, �e upad� tak nisko, �e ni�ej ju� nie mo�na...</p><p>To by�a prawda. By�
�a�osny. Uczepi� si� mrzonki. Za wszelk� cen�
chcia� sam sobie udowodni�, �e to jest jego dawny Severus... a
okaza�o si�, �e to nadal ten sam potw�r z my�lodsiewni.
�e Severus odszed� gdzie� daleko. I ju� nigdy nie powr�ci.</p><p>Prze�kn�� gorycz w
ustach i podni�s� si� wolno, podpieraj�c si� na
dr��cych r�kach i kolanach.</p><p>Znowu ogarnia� go ch��d.
Teraz, kiedy pozby� si� wszystkiego, co w sobie tamowa�, kiedy
ca�y b�l, �al, gorycz, kiedy to wszystko z niego
wyp�yn�o... znowu pozosta�a tylko pustka. Ale taka, kt�rej
ju� nie da�o si� wype�ni�. Zreszt�... nawet nie by�o
na to czasu. Ju� za kilka dni prawdopodobnie umrze. I zapomni o nim.
Nareszcie. Dok�adnie tak, jak tego chcia�...</p><p>Chwiejnie wsta� z kl�czek
i, w og�le nie podnosz�c g�owy, odwr�ci� si� ty�em do
m�czyzny.</p><p>- Nie martw si� -
powiedzia� z�amanym szeptem. - Zapomn� o tobie. - Nie
us�ysza� odpowiedzi. Zreszt� wcale si� jej nie
spodziewa�. - Wracam do zamku. A ty... nie wa� si� za mn�
i��. - Po tych s�owach ruszy� przed siebie niepewnym, chwiejnym
krokiem.</p><p>Nadmiar emocji pozbawi� go
resztek si�, kt�re ju� wcze�niej nadw�tli� alkohol.
Pr�bowa� i��, ale jedynie si� zatacza�. Mia�
wra�enie, �e od oderwania stopy od pod�o�a do postawienia
jej na nim z powrotem mijaj� ca�e wieki, a okolica wykonuje w tym
czasie kilka solidnych obrot�w.</p><p>W ko�cu grawitacja zwyci�y�a
i Harry, nie wiedz�c nawet kiedy i w jaki spos�b, run�� w
�nieg.</p><p>W pierwszej chwili nie wiedzia�
nawet, co si� sta�o. Otoczy�o go tylko lodowate zimno.
Pami�ta� je... pami�ta�, jak cudownie go
wype�nia�o, zamra�aj�c ten t�py b�l i spychaj�c
go g��boko, bardzo g��boko...</p><p>Ale tym razem kto� je
powstrzyma�. Silne r�ce, kt�re wyci�gn�y go ze
�niegu i unios�y w g�r�, wyrywaj�c go z obj��
ch�odu i zatapiaj�c we w�asnych, ciep�ych obj�ciach. Jedna
r�ka wsun�a si� pod jego kolana, a druga pod plecy i Harry,
na wp� �wiadomie, wtuli� twarz w rozgrzan� szyj�,
obejmuj�c j� ramionami.</p><p>Zio�a. Czu� zapach
zi�. I czego� s�odkiego. I gorzkiego. Wszystkiego, czym
pachnia�... Severus.</p><p>Czu�, �e jest gdzie�
niesiony, ale nie m�g�, a mo�e i nie chcia� otwiera� oczu. G�owa
pulsowa�a mu bole�nie. S�ysza� skrzypienie �niegu pod
butami. A potem, chocia� nawet nie wiedzia� w kt�rym momencie,
skrzypienie zamieni�o si� w stuk krok�w na posadzce. Zrobi�o
si� cieplej. Ale on zamieni� si� jedynie w zmys�
powonienia. Zapach Severusa otula� go, ko�ysa�. Wnika� w
niego, rozgrzewaj�c go o wiele skuteczniej od jakiegokolwiek ognia.</p><p>Kroki zmieni�y si�. Teraz
wydawa�o si�, �e wchodz� po schodach. Jeszcze mocniej
si� w niego wtuli�. S�ysza� jego oddech. Wyczuwa�
pulsowanie krwi przep�ywaj�cej tu� pod sk�r�. By�a
tutaj taka ciep�a i g�adka. Pami�ta�, jak j�
ca�owa�, jak przyciska� wargi do tego miejsca na szyi... ale
dlaczego wydawa�o mu si�, �e to wszystko dzia�o si�
tysi�c lat temu?</p><p>Zatrzymali si�.
Us�ysza� cichy szept i d�wi�k przesuwaj�cego si�
portretu. Zrobi�o si� jeszcze cieplej. Gor�co.</p><p>R�ce opu�ci�y go i
po�o�y�y na czym� mi�kkim.</p><p>Nie! Nie chcia�...</p><p>�cisn�� go desperacko,
ale jego ramiona zosta�y oderwane. Opad� bezw�adnie do
ty�u, poddaj�c si� zm�czeniu.</p><p>Zapach znikn��. Pozosta�a
jedynie nieco zakurzona wo� starych kanap i gobelin�w.</p><p>Przez jaki� czas walczy� z
nieustannym wirowaniem w g�owie i coraz bardziej nieprzyjemnym uciskiem w
�o��dku. Kiedy w ko�cu zdo�a� otworzy� oczy,
rozejrza� si� m�tnym wzrokiem. By� sam w Pokoju Wsp�lnym
Gryffindoru. I le�a� na kanapie przed kominkiem.</p><p>Sk�d si� tu
wzi��? Gdzie... gdzie si� podzia� Snape? Czy�by... a
wi�c to nie by� sen? Mia� wra�enie, �e zapach Snape'a,
jego dotyk... �e to mu si� tylko przy�ni�o...</p><p>Si�gn�� po
schowan� w kieszeni Map� Huncwot�w. Roz�o�y� j� z
pewnymi trudno�ciami, a nast�pnie spojrza� na komnaty Mistrza
Eliksir�w.</p><p>Dostrzeg� go. By� w swoim
gabinecie. Ale... - Harry bardziej przybli�y� map�,
poniewa� wydawa�o mu si�, �e �le widzi - ...ale
oznaczaj�ca go kropka porusza�a si� jako� dziwnie.
Zamkn�� na chwil� oczy i otworzy� je ponownie.</p><p>Nie. Kropka nadal wirowa�a mu
przed oczami w dziwnych zygzakach.</p><p>To musia�a by� wina
alkoholu.</p><p>Rozejrza� si� po mapie.
Jedynie w Pokoju Wsp�lnym �lizgon�w dostrzeg� kilkoro uczni�w, kt�rzy
jeszcze nie spali, ale ze zdumieniem zda� sobie spraw� z tego,
�e wszystkich pozosta�ych widzia� wyra�nie. To znaczy na
tyle wyra�nie, na ile pozwala� mu na to jego obecny stan.</p><p>Ponownie spojrza� na gabinet
Snape'a. Oznaczaj�ca go kropka nadal wirowa�a mu przed oczami.</p><p>Od�o�y� map�, a
jego g�owa opad�a bezw�adnie.</p><p>Prawdopodobnie jest po prostu
zm�czony i za du�o wypi�. Nic dziwnego, �e ma halucynacje.</p><p>Musi si� przespa�. Tak.
Mo�e jutro wszystko b�dzie wygl�da� lepiej... Mo�e wtedy cokolwiek zrozumie...</p><p>Cokolwiek.</p><p><strong>--- rozdzia� 61 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong/></p><p><strong>61. Preludium</strong></p><p><strong/></p><p>Harry przetar� powieki i
ponownie wbi� spojrzenie w roz�o�on� na kolanach map�
Huncwot�w. Oczy bola�y go od gor�czkowego wpatrywania si� w
ni� przez ostatnie trzy godziny w tym s�abym �wietle rzucanym
przez kilka umocowanych na �cianach korytarza pochodni. Nie chcia�
ryzykowa� u�ywania Lumos, na wypadek gdyby �wiat�o
wydosta�o si� spod peleryny niewidki. Zbyt wielu �lizgon�w
kr�ci�o si� korytarzami w lochach, a i tak niewiele
brakowa�o, by pewien drugoroczniak wpad� na niego, kiedy
przepycha� si� ze swym koleg�. Dlatego te� miejsce na
zimnej, kamiennej posadzce pod �cian� korytarza zamieni� na
niewielk� wn�k� znajduj�c� si� mo�e nieco
dalej i w mniej o�wietlonym miejscu, ale przynajmniej bezpieczniejsz�,
skoro zamierza� tu sp�dzi� kilka godzin, czekaj�c na... no
w�a�nie, na co? Na
jak�kolwiek okazj�.</p><p>Ale wygl�da�o na to,
�e przynajmniej dzisiejszego wieczoru, Snape nie zamierza si� nigdzie
rusza� ze swych komnat. Przez dwie i p� godziny siedzia� w
gabinecie, a nast�pnie wsta� i wszed� do salonu.
Sp�dzi� w nim kolejne p� godziny, by p�niej
przenie�� si� do �azienki i ostatecznie do... - Harry
obserwowa� czarn� kropk�, kt�ra rozmywa�a mu si�
ju� przed oczami - ...no tak, do sypialni.</p><p>To by by�o na tyle, je�eli
chodzi o "jak�kolwiek okazj�". Co prawda, m�g�by
spr�bowa� w�lizn�� si� do gabinetu po po�udniu,
kiedy Snape wraca� z zaj��, ale w�tpi�, by
przygotowane przez niego zakl�cia wytrzyma�y d�u�ej
ni� pi�tna�cie minut, a podejrzewa�, �e gdyby znalaz�
si� w �rodku, to musia�by sp�dzi� tam znacznie
wi�cej czasu. Poza tym jak mia�by wywabi� Snape'a na
zewn�trz na wystarczaj�co d�ugi czas, by m�g� zdoby�
to, po co tu przyszed�? I jak mia�by przedosta� si� do
komnat? A je�eli Snape odkry�by jego obecno��?</p><p>Nie, nie m�g� niepotrzebnie
ryzykowa�. Pozosta�o mu siedzenie i czekanie na
"jak�kolwiek okazj�". Gdyby chocia� jaki�
ucze� przyszed� na szlaban... m�g�by wtedy
w�lizn�� si� do �rodka, kiedy b�dzie
wychodzi�. Ale... no w�a�nie, dalej pozostawa� problem, co
zrobi� ze Snape'em? M�g�by jeszcze spr�bowa�
w�lizn�� si� do gabinetu, gdyby Snape wychodzi� na
obch�d, ale po pierwsze - Harry nie mia� poj�cia, kiedy Snape ma
dy�ury, a po drugie - jak mia�by przedosta� si� do komnat?
By� wi�cej ni� pewien, �e Snape zmieni� has�o.
Pr�ba u�ycia jakiegokolwiek zakl�cia otwieraj�cego
sko�czy�aby si� zapewne uruchomieniem alarmu, a Snape by�
zbyt pot�nym czarodziejem, by komu� takiemu jak Harry
uda�o si� z�ama� jego zabezpieczenia.</p><p>Westchn�� ci�ko,
przymkn�� powieki i opar� g�ow� o zimne kamienie za
sob�. By� zm�czony. Zm�czony i zniech�cony. Jak w
og�le dosz�o do tego, �e od kilku godzin siedzi tutaj na tej
lodowatej pod�odze pod drzwiami gabinetu Snape'a? I to w �rodku nocy.
Czy naprawd� nie by�o innego sposobu?</p><p>Nie. Nie by�o.</p><p>Zrozumia� to dzisiejszego
poranka. Kiedy tylko uni�s� ci�kie niczym z kamienia powieki,
czuj�c w ustach smak upodlenia i goryczy. Kiedy tylko u�wiadomi�
sobie, �e zosta�y mu trzy dni. Trzy dni, a on nie znalaz�
�adnego sposobu... niczego si� nie nauczy�... nie mia�
�adnego planu... Trzy dni �ycia. Trzy dni... istnienia.</p><p>Poleg�, zanim w og�le
rozpocz�a si� bitwa. Poleg� ju� z chwil�, kiedy
rozsypa� si� pod stopami Snape'a. Nie potrafi� wygra� nawet
ze sob�. Jak mia�by pokona� Voldemorta? To by�o... zbyt
wiele... zbyt wiele jak na kogo�, kto ma tylko szesna�cie lat. Nie
mia� �adnych szans. �adnych. Jak w og�le m�g� by� na
tyle g�upi, by s�dzi�, �e uda mu si� cho�by drasn��
Voldemorta? I jeszcze wyj�� z tego ca�o? Zdumiewa�a go
w�asna naiwno��.</p><p>Nie pozosta�o mu ju� nic.
Nic, poza t� jedn�, jedyn� drog�. Voldemort musi
zgin��. Musi znikn�� z powierzchni �wiata raz na
zawsze. I by� tylko jeden spos�b, by tego dokona�.</p><p>Wypi� eliksir i
wype�ni� plan Snape'a.</p><p>Zginie. Wiedzia�, �e
zginie. Wiedzia� to, od samego pocz�tku. Po prostu pr�bowa�
znale�� inne rozwi�zanie, pr�bowa� sam siebie
przekona�, �e jest inny spos�b, inna droga. Ale nie by�o.
Chcia� przynajmniej mie� szans�. Cho�by by�a
niewielka, tak male�ka, �e sam nie potrafi�by jej dostrzec, ale
gdyby j� mia�... Najwyra�niej jednak szanse to co�, co
przytrafia si� wy��cznie w ksi��kach. W prawdziwym
�yciu istnieje jedynie czysty przypadek i zimna, oboj�tna
ostateczno��, kt�ra nigdy nie wybiera, kogo dosi�gnie. Tylko to
go czeka�o. Nic wi�cej.</p><p>Uni�s� powieki i rozmytym
wzrokiem spojrza� na dr��ce cienie, kt�re ta�czy�y na
kamiennej �cianie po drugiej stronie korytarza.</p><p>Ju� nied�ugo pozostanie
tylko tym. Tylko cieniem.</p><p>Westchn�� g��boko
i spojrza� na ci�kie, drewniane drzwi prowadz�ce do komnat
Mistrza Eliksir�w.</p><p>Ale najpierw musi zdoby�
eliksir.</p><p>***</p><p>Mam nadziej�, �e kiedy
czytacie ten list, Voldemorta ju� nie ma. Mam nadziej�, �e
wszystko posz�o zgodnie z planem i nareszcie b�dziecie mogli
spa� spokojnie, wiedz�c, �e wojna si� sko�czy�a i
�e Voldemort ju� nigdy nie powr�ci.</p><p>Nie chc�, �eby�cie
si� obwiniali i smucili z mojego powodu. Moja �mier� by�a
konieczna. To by� jedyny spos�b, aby go pokona�. Po prostu
chcia�em, �eby�cie w ko�cu mogli czu� si� bezpiecznie.
Przepraszam, �e nic Wam nie powiedzia�em, ale gdybym to zrobi�,
pr�bowaliby�cie mnie powstrzyma�.</p><p>Przepraszam te�, �e
ostatnio zachowywa�em si� jak kompletny palant i �e Was
odpycha�em.</p><p>Ron - przepraszam, �e przez
ostatnie p� roku nie by�em dla ciebie takim przyjacielem, jakiego by�
chcia�. Takim jak dawniej. Wiem, �e zawsze byli�my
nieroz��czni, ale w moim �yciu zasz�y pewne zmiany, kt�rych
wiem, �e nigdy by� nie zrozumia� i dlatego nie mog�em ci o
nich powiedzie�. Dlatego si� odsun��em. Ale masz
Hermion�. Opiekuj si� ni�. I pami�taj, �e masz
zosta� najlepszym Obro�c� w kraju! Skop wszystkim ty�ki!</p><p>Hermiono - przepraszam, �e
przysporzy�em Ci tylu zmartwie�. By�a� najlepsz�
przyjaci�ka, jak� mog�em sobie wymarzy�. Zawsze
by�a� po mojej stronie, nawet je�eli wydawa�o mi si�, �e
jest inaczej. Wiem, �e chcia�a� tylko mojego dobra. I
przepraszam, �e czasami ci� za to nienawidzi�em. Nie chc�,
�eby� si� obwinia�a o to, �e nie uda�o ci
si� odkry� na czas moich zamiar�w. I tak nie zmieni�aby�
mojej decyzji. Wiesz o tym. Nie mam Ci nawet czego �yczy�, bo i tak
wiem, �e osi�gniesz wszystko, o czym sobie zamarzysz. Po prostu
b�d� szcz�liwa z Ronem. Dzi�kuj� Ci za wszystko.</p><p>Ginny - nie chcia�em nazwa�
Ci� smarkul�. Zawsze by�a� dla mnie jak siostra i
�wietnie si� z Tob� bawi�em. Mam nadziej�, �e
pomimo obsesji Rona, u�o�ysz sobie �ycie po swojemu.</p><p>Luno - nigdy nie my�la�em,
�e staniesz si� dla mnie kim� tak bliskim. Nawet je�eli
nigdy ci tego nie okazywa�em, to chcia�bym, aby� wiedzia�a,
�e jeste� jedyna w swoim rodzaju. Jeste� wyj�tkowa i nigdy
nie pozw�l si� nikomu zmieni�. Dzi�kuj� Ci za to, �e
zawsze przy mnie by�a� i �e zawsze mog�em na Ciebie
liczy�. I przepraszam, �e nara�a�em Ci� na
niebezpiecze�stwo. Ciesz� si�, �e odnalaz�a�
szcz�cie i mam nadziej�, �e oka�e si� o wiele
bardziej trwa�e od mojego.</p><p>Przeka�cie Tonks, �e
by�a znakomit� nauczycielk� i po�egnajcie ode mnie Hagrida.
I Remusa. Aha, i Ron, powiedz swojej mamie, �e jest najwspanialsz�
mam� na �wiecie i �e jestem wdzi�czny za to, �e
pozwoli�a mi by� cz�ci� Waszej rodziny.</p><p>B�d� za Wami
t�skni�.</p><p>Harry</p><p>***</p><p>- Hermiono...</p><p>- Hmm? - Dziewczyna z oci�ganiem
oderwa�a spojrzenie od trzymanej na kolanach ksi��ki.
Wydawa�a si� by� tak poch�oni�ta czytaniem, �e w
og�le nie zwraca�a uwagi na to, co si� wok� niej dzieje. Ron
siedzia� w drugim ko�cu Pokoju Wsp�lnego i gra� z Neville'em w
szachy.</p><p>Harry usiad� na kanapie obok
przyjaci�ki i prze�kn�� �lin�.</p><p>- Nie b�dzie mnie jutro na
pierwszej lekcji - powiedzia� cicho. - I na drugiej prawdopodobnie
te� nie.</p><p>Hermiona poderwa�a
g�ow� i spojrza�a na niego z zaskoczeniem.</p><p>- Co? Dlaczego?</p><p>Musi by� ostro�ny. Nie
mo�e da� jej powodu do niepokoju, ale jednocze�nie musi
kupi� sobie troch� czasu, �eby nikt nie podni�s� alarmu,
zanim jeszcze w og�le dotrze do Voldemorta. A nie mo�e prosi� o to
Rona, bo jemu nawet Hermiona by nie uwierzy�a.</p><p>- Mam wa�n� spraw� do
za�atwienia - powiedzia�, patrz�c jej prosto w oczy. - Bardzo
wa�n� - powt�rzy� z naciskiem. - I wiem, �e nie powinienem
ci� o to prosi�, ale chcia�bym, �eby� mnie kry�a.
Odwdzi�cz� ci si�, kiedy wr�c�. - By� dumny z siebie,
�e jego g�os nie zadr�a� na ostatnim s�owie.</p><p>Hermiona zmarszczy�a brwi.</p><p>- A czy ta "bardzo wa�na
sprawa" nie mo�e poczeka� do popo�udnia? Nie
powiniene� opuszcza� lekcji, Harry. Ju� i tak masz
zaleg�o�ci.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�.</p><p>- Prosz� ci�, Hermiono.
Gdyby to nie by�o dla mnie wa�ne, to nie prosi�bym ci� o
pomoc. Powiedz, �e jestem chory, �e �le si� czu�em,
cokolwiek. Kiedy wr�c�, przepisz� wszystkie notatki i naucz�
si� wszystkiego, co mnie ominie.</p><p>Hermiona przez chwil�
przypatrywa�a mu si� nieufnie, a nast�pnie rozejrza�a
si� czujnie i pochyli�a do niego, szepcz�c najciszej, jak
mog�a:</p><p>- Czy... czy to ma zwi�zek z
nim?</p><p>Harry zagryz� warg�. Nie
spodziewa� si� takiego pytania.</p><p>Pokr�ci� g�ow�.</p><p>Niemal widzia�, jak jej
napi�ta twarz si� rozlu�nia.</p><p>- To dobrze. Ale... nie wiem. -
Spojrza�a na swoje d�onie. - Za ka�dym razem, kiedy prosisz mnie
o pomoc, wpakowujesz si� w jeszcze wi�ksze k�opoty.</p><p>- Hermiono... - Harry
zacisn�� pi�ci. - Prosz� ci�. Naprawd� mi
na tym zale�y.</p><p>Przyjaci�ka rzuci�a mu
d�ugie spojrzenie. W ko�cu westchn�a g��boko i
skin�a lekko g�ow�.</p><p>- Dobrze. Pomog� ci.</p><p>Harry spojrza� na ni� z
wdzi�czno�ci� i... musia� to zrobi�. Obj��
j� za szyj� i przyci�gn�� do siebie, przytulaj�c
si� do niej. Jej puszyste w�osy �askota�y go w nos i pomimo
�e zawsze go to dra�ni�o, tym razem by�o inaczej. Tym razem
chcia� zapami�ta� ich zapach i spos�b, w jaki dotyka�y jego
twarzy. Ten jeden, ostatni raz, zanim...</p><p>Kiedy j� pu�ci�,
Hermiona wygl�da�a na mocno zaskoczon� i za�enowan�.
U�miechn�a si� do niego i odchrz�kn�a.</p><p>- Ale to ostatni raz, dobrze?</p><p>Harry poczu�
przyt�aczaj�cy ci�ar na sercu.</p><p>- Obiecuj�.</p><p>***</p><p>Boisko by�o opustosza�e.
�lady, kt�re pozosta�y po ostatnim treningu zasypa� �nieg i
ca�a powierzchnia wygl�da�a niczym nieskazitelna, bia�a
p�achta. Harry odgarn�� �nieg ze znajduj�cej si�
na trybunach �awki i usiad� na niej, sk�adaj�c d�onie
razem i wciskaj�c je pomi�dzy kolana. Powoli przesun��
wzrokiem po ciemniej�cym niebie, zatrzymuj�c go dopiero na trzech,
ledwie widocznych w wieczornej szar�wce p�tlach. Nast�pnie
spojrza� na otaczaj�ce boisko trybuny. Przymkn�� powieki.</p><p>Us�ysza� ryk t�umu.
Og�uszaj�cy doping Gryfon�w i gwizdy �lizgon�w. G�os Lee
Jordana, pr�buj�cego nad��y� za wydarzeniami na boisku.
Piosenk�, �piewan� przez wszystkich Gryfon�w...</p><p>Zobaczy� faluj�ce morze
czerwieni i z�ota, proporce, flagi, szaliki... zobaczy� kapelusz w
kszta�cie g�owy lwa...</p><p>Poczu� na twarzy p�d
powietrza. Wiatr rozwiewa� mu w�osy, kiedy zdr�twia�ymi palcami
�ciska� r�czk� miot�y i lecia�, coraz szybciej i
szybciej, poniewa� przed chwil� go widzia�. Z�oty Znicz.
By� coraz bli�ej, teraz widzia� go tak wyra�nie. Ju�
go prawie mia�... Wyci�gn�� r�k� i niemal
po�o�y� si� na miotle i wtedy... jego palce zacisn�y
si� wok� z�otej kulki, a cia�o wype�ni�
ogie� triumfu, mieszaj�c si� z torpeduj�cym jego uszy
wrzaskiem rado�ci...</p><p>Opada� na ziemi� powoli,
rozkoszuj�c si� tym wrz�cym w �y�ach,
zapieraj�cym dech w piersiach poczuciem wygranej. Znicz trzepota� w
jego d�oni.</p><p>Zdoby� go!
Zwyci�y�!</p><p>Otworzy� oczy. By� sam.
Wok� panowa�a nieskazitelna cisza. Zmierzch otuli� boisko
kokonem g�stej ciemno�ci.</p><p>Harry zagryz� warg� i
spu�ci� wzrok, a z jego piersi wyrwa�o si� d�ugie,
gorzkie westchnienie.</p><p>***</p><p>Harry st�kn�� i
rozmasowa� obola�� szyj�, po czym ponownie wbi�
spojrzenie w map�.</p><p>Zosta�o mu dziesi��
godzin. Dziesi�� godzin do spotkania z Voldemortem, a on nadal nie
mia� eliksiru.</p><p>Poprzedniego wieczoru siedzia�
pod gabinetem Snape'a prawie pi�� godzin. Na pr�no.</p><p>Ale teraz nie zamierza�
rezygnowa�. Cho�by mia� tu siedzie� i czeka� do rana,
cho�by mia� uruchomi� alarm... musi zrobi� wszystko, aby go
zdoby�! To
by�a jego ostatnia szansa.</p><p>Dziesi�� godzin... A
przecie� musi si� jeszcze dosta� na miejsce spotkania. Ile czasu
zajmie mu podr� na miotle do Dartmoor? Przecie� to na drugim
ko�cu kraju!</p><p>Powoli zaczyna�a ogarnia�
go panika.</p><p>Przycisn�� d�o�
do oczu i przetar� powieki.</p><p>Nie, panika nie by�a teraz
wskazana. Musi zachowa� trze�wy umys�, aby zdoby� eliksir.
Tylko to si� teraz liczy�o. Ale jak ma to zr...</p><p>W chwili kiedy jego spojrzenie
pad�o na poruszaj�c� si� korytarzem kropk� z napisem
Nott, serce podskoczy�o mu niemal do gard�a.</p><p>Czy�by to...? Czy�by to
w�a�nie mia�a by� jego szansa?</p><p>Uwa�nie obserwowa�
zbli�aj�c� si� kropk�. Tak, nie by�o �adnych
w�tpliwo�ci! Nott zmierza� wyra�nie w kierunku gabinetu
Mistrza Eliksir�w! A to oznacza�o, �e wejdzie tam, a potem on i Snape
wyjd� i Harry b�dzie m�g�...</p><p>Zerwa� si� na r�wne nogi,
wcisn�� map� do kieszeni bluzy i wyci�gn��
r�d�k�. Skierowa� j� na siebie i wyszepta� dwa
zakl�cia.</p><p>- Tacitus Gressus. Eradico Aura.</p><p>Wyciszenie krok�w i st�pienie
w�asnego zapachu (dzi�ki kt�remu Snape zawsze potrafi�
wyczu� jego obecno��) powinno mu pom�c w�lizn��
si� do �rodka niezauwa�onym. Nawet je�eli wiedzia�,
�e zakl�cia przestan� dzia�a� po pi�tnastu
minutach. Mia� tylko nadziej�, �e zanim to nast�pi, ani
Snape'a, ani Notta dawno ju� nie b�dzie.</p><p>Schowa� r�d�k�
do kieszeni i podbieg� do drzwi, mocno przyciskaj�c do siebie peleryn�.
Stan�� z boku, tu� obok futryny, uwa�nie obserwuj�c
nadchodz�cego �lizgona. Ch�opak zatrzyma� si� przed
drzwiami i zapuka� niedbale. Ze �rodka dobieg�o kr�tkie, ostre
polecenie:</p><p>- Wej��!</p><p>Nott nacisn�� na
klamk� i pchn�� ci�kie drzwi.</p><p>Harry mia� tylko u�amek
sekundy. W ostatniej chwili zd��y� prze�lizn��
si� za nim, kiedy drzwi ju� si� zamyka�y. Stan��
pod �cian�, czuj�c jak mocno bije mu serce.</p><p>Snape siedzia� przy swoim
biurku, pochylony nad pergaminami.</p><p>- Dobry wiecz�r, profesorze - powiedzia�
Nott z nut� nonszalancji w g�osie. - Mam nadziej�, �e nie
przeszkadza panu to, �e przyszed�em nieco wcze�niej?</p><p>Snape rzuci� mu
nieokre�lone spojrzenie.</p><p>- Siadaj. Zaraz sko�cz� i
b�dziemy mogli wyruszy�. - Po tych s�owach ponownie wbi�
spojrzenie w le��ce przed nim pergaminy.</p><p>Nott zrobi� kwa�n�
min�, jakby nie podoba�o mu si� to, �e musi czeka�.
Podszed� do biurka i usiad� przy nim, zak�adaj�c r�ce
na piersi i wbijaj�c wzrok w stoj�ce na p�kach s�oiki i
butelki.</p><p>Harry ostro�nie
przesun�� si� w pobli�e drzwi prowadz�cych do komnat
Mistrza Eliksir�w. Mia� ogromn� nadziej�, �e Snape
zamierza� przej�� przez nie jeszcze przed wyj�ciem z
Nottem. Nie podoba�a mu si� wizja siedzenia tutaj do jego powrotu.
Zreszt� co by wtedy m�g� zrobi�? Snape wszed�by do swych
komnat i raczej ju� by ich nie opu�ci�. Nie, teraz mia�
jedyn� okazj�. To by�a jego ostatnia szansa. Je�eli jej nie
wykorzysta i nie zdob�dzie eliksiru, to ju� teraz w zasadzie
mo�e i�� do Voldemorta i poda� mu si� na srebrnej
tacy.</p><p>Pozosta�o czekanie.</p><p>Aby zaj�� czym�
rozbiegane, nerwowe spojrzenie, wzorem Notta wbi� je w stoj�ce na
p�kach s�oje i butelki i dopiero teraz zauwa�y�, �e
du�a cz�� z nich by�a... pusta.</p><p>Dziwne.</p><p>Sta�y tutaj, odk�d tylko
pami�ta�. Odk�d po raz pierwszy odwiedzi� ten gabinet na
drugim roku. Zawsze pe�ne r�nokolorowych substancji, osobliwych,
p�ywaj�cych w roztworach i zawiesinach "przedmiot�w" oraz
niezwyk�ych, czasami bardzo trudno dost�pnych ingrediencji. A teraz
wi�kszo�� znikn�a, chocia� w niekt�rych
butelkach odrobin� pozosta�o.</p><p>Co to mog�o oznacza�?</p><p>Zanim jednak zd��y�
si� nad tym d�u�ej zastanowi�, Snape od�o�y�
trzymane w d�oni pi�ro, z�o�y� pergaminy, wsun��
je do szuflady biurka i podni�s� si�.</p><p>- Zaczekaj tu na mnie.</p><p>Harry napi�� si�
ca�y.</p><p>Tak! Snape ruszy� w jego
kierunku. To znaczy, w kierunku swych komnat. Harry przysun��
si� jeszcze bli�ej i zatrzyma� tu� obok drzwi. Mia�
ogromn� nadziej�, �e zakl�cie t�pi�ce zapach
podzia�a�o, w przeciwnym wypadku...</p><p>Snape podszed� do drzwi i
otworzy� je szarpni�ciem.</p><p>Harry ugi�� kolana.</p><p>Teraz albo nigdy!</p><p>W�lizn�� si� do
�rodka zaraz za m�czyzn� i kiedy tylko przekroczy�
pr�g, poczu� ch�odny powiew na twarzy. Jak to mo�liwe, skoro
mia� na sobie peleryn� niewidk�?</p><p>W tym samym momencie Snape
zatrzyma� si� gwa�townie. Harry b�yskawicznie
odsun�� si� pod �cian� i zobaczy�, jak Snape
odwraca si� z wyrazem rozgniewania na twarzy.</p><p>- Powiedzia�em, �e masz
zaczeka� w gab... - urwa� nagle, kiedy dostrzeg�, �e nikogo
za nim nie ma, a Nott nadal siedzi przy biurku.</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i tak mocno wcisn�� si� plecami w
�cian�, i� niemal si� z ni� stopi�. Serce
bi�o mu prawie w gardle.</p><p>Snape zmarszczy� brwi i bardzo
powoli odwr�ci� si� z powrotem, ale nie poruszy� si�.
Zrobi� to dopiero po kilku sekundach, jakby wyrwany z odr�twienia. W
kilku pospiesznych krokach przemierzy� salon, wszed� do sypialni i
wr�ci� w czarnym, d�ugim p�aszczu narzuconym na szaty.
Wyszed� z salonu i zamkn�� za sob� drzwi, kt�re
rozjarzy�y si� s�abym blaskiem.</p><p>Harry, kt�ry dopiero teraz
zorientowa� si�, �e wstrzymuje powietrze, wypu�ci� je
z ogromn� ulg�.</p><p>Pierwsza cz�� planu
za nim. Pozosta�a ta trudniejsza. Zabra� eliksir i wydosta�
si� st�d. W oboj�tnie jaki spos�b.</p><p>Zanim jednak wykona� jakikolwiek
ruch, sta� i nas�uchiwa�. Dopiero kiedy us�ysza�
trzask zamykanych drzwi, odwa�y� si� poruszy�.
Wzi�� g��boki oddech i ostro�nie podszed� do
biblioteczki, po drodze zdejmuj�c z siebie peleryn� i wciskaj�c
j� do kieszeni bluzy. Nie musia� d�ugo szuka�. Szybko
odnalaz� czarn� ksi�g�, z�apa� za ni� i
poci�gn��. �cianka przesun�a si� ze
zgrzytem do przodu i na bok, a jego oczom ukaza�o si�
pogr��one w ciemno�ci tajne laboratorium Mistrza Eliksir�w.</p><p>Harry wyci�gn�� z
kieszeni r�d�k�.</p><p>- Lumos - wyszepta�.
Pomieszczenie rozja�ni�o si� i wzrok Harry'ego odruchowo
pow�drowa� w kierunku my�lodsiewni. By�a pusta.</p><p>Prze�kn��
�lin� i spojrza� na znajduj�cy si� na �rodku
pomieszczenia st�, na kt�rym wci�� sta� wype�niony
zielon�, fosforyzuj�c� substancj� kocio�ek.</p><p>Jest!</p><p>Ruszy� w jego stron�, ale
wtedy k�tem oka dostrzeg�... dostrzeg�...</p><p>Zatrzyma� si�
gwa�townie i powoli odwr�ci� g�ow�, a jego oczy
rozszerzy�y si�. Serce szarpn�o mu si� w piersi,
rozp�ywaj�c si� w niedowierzaniu, poniewa� oto na jednej z
p�ek, w szklanej gablocie zobaczy�... pi�ro, figurk� lwa i
w�a, a tak�e ma�e, czerwone pude�eczko. Wszystkie
prezenty, kt�re podarowa� Snape'owi. Wszystkie prezenty, kt�re
podarowa� cz�owiekowi, kt�ry go nienawidzi�...</p><p>Dlaczego je zachowa�? Dlaczego
je tutaj trzyma�? W miejscu, w kt�rym znajdowa�y si� jego wszystkie
najcenniejsze mikstury i ksi�gi. Tak jakby te trzy rzeczy by�y dla
niego czym�... wa�nym.</p><p>Nie, nie ma teraz czasu si� nad
tym zastanawia�. Musi
zabra� eliksir!</p><p>Z trudem oderwa� wzrok od
gabloty i podszed� do sto�u. Zajrza� do kocio�ka, w kt�rym
niespokojnie wirowa�a zielona mikstura. Prawdopodobnie mia� przed
sob� jedyn� substancj�, kt�ra by�a w stanie zabi�
najpot�niejszego czarnoksi�nika na �wiecie.
Niebywa�e... Tyle mocy w czym� tak niepozornym...</p><p>Przypomnia�y mu si�
wypowiedziane przez Snape'a dawno temu s�owa:</p><p>Mog� was nauczy�, jak
uwi�zi� w butelce s�aw�, uwarzy� chwa��, a
nawet powstrzyma� �mier�.</p><p>I Harry wiedzia� teraz
doskonale, �e to nie by�y czcze przelewki. Snape by� prawdziwym
Mistrzem Eliksir�w. Tylko on potrafi� uwarzy� co� tak pot�nego.
Sp�dzi� kilka miesi�cy, przygotowuj�c t�
mikstur�, by na ko�cu poda� j� Harry'emu, a teraz... teraz
Harry zamierza� j� ukra��.</p><p>Co za ironia.</p><p>Prze�kn��
�lin� i si�gn�� do ukrytej w kieszeni buteleczki.
Odkorkowa� j� i za pomoc� le��cej obok chochli
nala� do niej eliksiru. Dok�adnie zamkn�� butelk�,
w�o�y� j� z powrotem do kieszeni spodni, a nast�pnie
pochyli� si� i wyj�� znacznie mniejsz� buteleczk�
z niewielkiej kieszonki ukrytej w nogawce spodni tu� nad butem.</p><p>Wola� si�
zabezpieczy�. Nie m�g� ryzykowa�, �e butelka si� zbije
albo w jaki� spos�b mo�e j� straci�. Dlatego
postanowi� zabra� ze sob� zapasow� porcj�.
Przela� eliksir do drugiej buteleczki, zakorkowa� j� i schowa�
z powrotem do nogawki. Od�o�y�
chochl� i wzi�� g��boki oddech, przymykaj�c oczy.</p><p>Mia� go! Zdoby� eliksir!
Ale... co teraz? Jak mia� si� st�d wydosta�?</p><p>Zawr�ci� i ruszy� do
wyj�cia. Zatrzyma� si� jednak w progu i jeszcze raz
odwr�ci� w stron� laboratorium, aby spojrze� na nie po raz
ostatni. Spoczywa�y tu wszystkie tajemnice Snape'a. Tajemnice, kt�re
pozna� tylko Harry i kt�re umr� wraz z nim. Czu� si� z tym
dziwnie. To tutaj zmieni�o si� jego �ycie. Dok�adnie w tym
pomieszczeniu, kiedy odkry�... Mimowolnie zerkn�� na my�lodsiewni�.</p><p>Nie, to nie by�a pora na
nostalgi�!</p><p>Jeszcze raz spojrza� na
odbijaj�c� �wiat�o r�d�ki szklan�
gablot�, w kt�rej spoczywa�y prezenty. Ich obecno�� tutaj
nie dawa�a mu spokoju.</p><p>Ze zmarszczonymi w zamy�leniu
brwiami odwr�ci� si� w stron� wyj�cia, ale wtedy co�
intryguj�cego przyci�gn�o jego uwag�. Sta� obok
znajduj�cej si� przy wyj�ciu szafki. Na jej �ciance
widnia�y... - podni�s� r�d�k� wy�ej -
...widnia�y cztery d�ugie, pionowe zadrapania, r�wnoleg�e do
siebie. Jakby... jakby kto� tak mocno wbija� paznokcie w drewno,
�e a� pozosta�y �lady.</p><p>B�yskawicznie spojrza� w
kierunku my�lodsiewni i z powrotem na zadrapania i w tym samym momencie
zala�a go lodowata fala zrozumienia. Dok�adnie tutaj sta� Snape,
wtedy, kiedy Harry dowiedzia� si� wszystkiego z my�lodsiewni, a
potem w rozpaczliwym amoku obrzuca� go potokiem wyzwisk i
oskar�e�. Dok�adnie tutaj... - Harry uni�s� d�o�
i palcami dotkn�� wy��obionych paznokciami
zag��bie� - ...dok�adnie tutaj trzyma� r�k�.</p><p>Czu�, jak jego serce
przyspiesza, a krew zaczyna szybciej kr��y�, kiedy
niewyobra�alna my�l wkrada�a si� do jego g�owy... Co
mog�o dzia� si� w sercu kogo�, kto pozostawi� takie
�lady? Odzwierciedleniem jak wielkiego huraganu emocji mog�y by�
te bruzdy? Co si� wtedy dzia�o za t� blad�, pozbawion�
wyrazu mask�, zza kt�rej spogl�da� na niego Snape?</p><p>Wiedzia�, �e ju� nie
otrzyma odpowiedzi na �adne z tych pyta�. By�o na to za
p�no. Ale uczucie niepokoju nie potrafi�o go opu�ci�,
nawet kiedy wyszed� z laboratorium, a �cianka przesun�a
si� i zamkn�a za nim. Wyci�gn�� z kieszeni
peleryn�, rozwin�� j� i zarzuci� na siebie.</p><p>Nie spodziewa� si� zbyt
szybkiego powrotu Snape'a, ale ostro�no�ci nigdy za wiele. Teraz
pozosta�o pytanie, jak ma si� st�d wydosta�. Czy�by
jedynym sposobem by�o czekanie na powr�t Mistrza Eliksir�w i wy�li�ni�cie
si� st�d, kiedy b�dzie otwiera� drzwi? A mo�e...</p><p>Harry podszed� do drzwi.
Mo�e has�o dzia�a tylko z tamtej strony? W ko�cu ma za
zadanie powstrzymywa� przed wtargni�ciem do komnat, a nie
opuszczeniem ich. Wysun�� r�k� spod peleryny i si�gn��
do klamki, ale zanim zd��y� jej dotkn��... drzwi
otworzy�y si� gwa�townie, uderzaj�c w �cian� i
Harry zd��y� jedynie podnie�� g�ow� i
spojrze� prosto w par� czarnych, p�on�cych gniewem oczu, zanim
z cienkich warg wydoby� si� w�ciek�y syk:</p><p>- Potter! Wiedzia�em, �e to
ty!</p><p>R�ka Snape'a wystrzeli�a do
przodu, z�apa�a za peleryn� i �ci�gn�a
j� z niego jednym szarpni�ciem.</p><p>Harry, pozbawiony nagle os�ony,
zachwia� si� i cofn�� o kilka krok�w, wpatruj�c
si� w Snape'a z niedowierzaniem.</p><p>Sk�d on...? Jak?</p><p>- Ja... - wyduka� Harry,
cofaj�c si� pod ostrza�em tego �widruj�cego
spojrzenia. - Ja... rzuci�em na siebie zakl�cia. Nie mog�e�
wiedzie�... Mia�o ci� nie by�... Sk�d...?</p><p>- Mam swoje sposoby na wykrywanie
niepo��danej obecno�ci - warkn�� Snape, robi�c
krok w jego stron� i zamykaj�c za sob� drzwi.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, s�ysz�c klikni�cie zamka.</p><p>Nie! Snape go tu nie zatrzyma!
Mia� ju� eliksir. Nic wi�cej si� nie liczy�o. Snape
by� tylko niewielk� przeszkod�. Musia� go jako�
omin��. Ale jak?</p><p>M�czyzna wbija� w
Harry'ego badawcze, lustruj�ce spojrzenie.</p><p>- Wyra�nie zabroni�em ci
si� do mnie zbli�a� - powiedzia� powoli, robi�c krok w
jego stron�. Harry odsun�� si�. - Ale ty
zlekcewa�y�e� moje s�owa. Zaryzykowa�e� i w�ama�e�
si� do moich komnat. Po co? - Harry wyra�nie s�ysza� w jego
g�osie zaintrygowanie. - Czego tu szuka�e�? - Snape
rozejrza� si� po salonie, robi�c kolejny krok w jego kierunku.</p><p>Harry nie m�g� czeka� na
dalszy rozw�j wypadk�w. B�yskawicznie si�gn�� po
r�d�k� i wycelowa� w m�czyzn�.</p><p>- Wychodz� st�d. Zejd�
mi z drogi - wysycza�.</p><p>Snape przesun�� si� w
stron� drzwi, zas�aniaj�c je.</p><p>- Spr�buj - powiedzia�,
marszcz�c brwi, a jego wargi wykrzywi�y si� w szyderczym
u�miechu.</p><p>Harry zacisn�� usta. To on
mia� r�d�k�. M�g� rzuci� na niego dowolne
zakl�cie. Ale co si� stanie, je�eli spud�uje? Wtedy
b�dzie po nim. Nie b�dzie mia� drugiej szansy.</p><p>- Zaplanowa�e� to -
kontynuowa� Snape tym samym, zaintrygowanym tonem. - Czeka�e� na
odpowiedni moment... To musia�o by� co� wa�nego, skoro
zada�e� sobie tyle trudu. - Zrobi� kolejny krok w jego
stron�. - A skoro zamierza�e� st�d wyj��... -
jego �widruj�ce spojrzenie spocz�o na Harrym -
...najwyra�niej to, po co tu przyszed�e�, znalaz�o si�
ju� w twoim posiadaniu.</p><p>Harry poczu�, jak po jego
kr�gos�upie sp�ywa zimna fala przera�enia.</p><p>Snape nie mo�e tego odkry�!
Nie
mo�e!</p><p>Zanim zd��y� si�
opanowa�, zobaczy�, �e m�czyzna mru�y oczy.</p><p>O cholera! Zauwa�y� to.
Zauwa�y� jego strach...</p><p>- Nie zbli�aj si� do mnie!
- krzykn��, cofaj�c si� niemal pod sam�
�cian�.</p><p>Wyj�cie. Musi si� st�d
wydosta�. Musi go omin��.</p><p>- Tw�j op�r jest bezu�yteczny -
powiedzia� Snape, nie spuszczaj�c z niego wzroku. - Doskonale wiesz,
�e i tak to znajd�.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�. Mia� wra�enie, �e to spojrzenie oplata go i
przykleja si� do niego niczym lepka, d�awi�ca paj�czyna.</p><p>Obliza� wyschni�te wagi.</p><p>Musi spr�bowa� innego sposobu.
Odwr�ci� jego uwag�. Sprawi�, by straci�
czujno��.</p><p>- Ani ja nie chc� tu by�,
ani ty nie chcesz, �ebym tu by�. Mo�e po prostu pozwolisz mi
st�d wyj�� i wszyscy b�d� zadowoleni? - zapyta�,
chocia� doskonale wiedzia�, �e r�wnie dobrze m�g�by
pyta� Voldemorta, czy go oszcz�dzi.</p><p>Rysy Snape'a wyostrzy�y
si�.</p><p>- Zawsze tak samo bezczelny... -
mrukn��, zbli�aj�c si� bezszelestnie niczym
przyczajony w trawie drapie�nik. - ...arogancki... - Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�, kiedy zrozumia�, jak blisko go dopu�ci�. -
...g�wniarz.</p><p>Snape skoczy�.</p><p>- Dr�twota!</p><p>Zakl�cie �wisn�o
nad ramieniem m�czyzny i u�amek sekundy p�niej Harry
poczu� �elazny uchwyt na nadgarstku, wykr�caj�cy mu
r�k�. Krzykn�� z b�lu i wypu�ci�
r�d�k�, ale nie podda� si� bez walki. Spr�bowa�
zada� cios drug� r�k�, ale Snape z�apa� jego
pi��, wykr�ci� mu obie r�ce do ty�u,
odwracaj�c go przodem do �ciany i przycisn�� do
biblioteczki z tak� si��, jakby zamierza� go
zmia�d�y�. Harry j�kn�� i z trudem
zdo�a� odwr�ci� twarz w bok. P�ka wbija�a mu si�
w policzek, p�uca pali�y, a serce �omota�o w piersi.</p><p>- Jak mog�e� w og�le
pomy�le�, �e masz ze mn� jakiekolwiek szanse,
ch�opcze? - us�ysza� niski, g��boki g�os tu�
przy swoim uchu.</p><p>Harry zacisn�� z�by,
czuj�c wzrastaj�c� z�o��. Na siebie. Na
w�asn� g�upot�. I na Snape'a. Za to, �e zawsze
wygrywa�. Za to, �e zawsze by� krok przed nim.</p><p>Spr�bowa� si� uwolni�,
ale to spowodowa�o jedynie, �e b�l w wykr�conych ramionach
nasili� si�.</p><p>- Nie szarp si�, to
poluzuj� u�cisk - powiedzia� Snape. Harry czu� na karku
jego gor�cy oddech i mia� wra�enie, �e ten oddech
w�druje po jego kr�gos�upie, podra�niaj�c
zako�czenia nerwowe. - Zaraz si� przekonamy, po co tu
przyszed�e�...</p><p>Harry zacisn�� powieki,
kiedy d�o� Snape'a uwolni�a jego lew� r�k� i
zacz�a w�drowa� wzd�u� boku. Wsun�a
si� w bluz� i wyci�gn�a z niej... map�
Huncwot�w. Map�, kt�r� Harry zapomnia� wyczy�ci�! A
niech to!</p><p>- No prosz�. Co my tu mamy? A
wi�c to tego u�ywa�e�, aby mnie szpiegowa�... - W
g�osie m�czyzny pojawi�a si� niezwykle gro�na
nuta. - Konfiskuj� j�.</p><p>- Zostaw! - warkn�� Harry,
czuj�c jak w�ciek�o�� przelewa si� przez niego,
ale nie mo�e znale�� uj�cia. - Jest moja!</p><p>Nie mo�e d�u�ej
pozwala� mu... Nie mo�e!</p><p>W momencie, kiedy Snape odsun��
si� nieco, aby schowa� map� w swoje szaty, Harry
wykorzysta� t� odrobin� swobody, wyszarpn��
uwolnion� r�k� i uderzy� �okciem w ty�,
trafiaj�c m�czyzn� prosto w �ebra.</p><p>Us�ysza� zduszony pomruk
zaskoczenia i b�lu i, nie czekaj�c na nic, rzuci� si� do
ucieczki, ale Snape, pomimo ciosu, nie pu�ci� jego drugiej r�ki.
Szarpn�� go i przyci�gn�� z powrotem, odwracaj�c
przodem do siebie i ponownie wciskaj�c w biblioteczk�. Harry
uderzy� g�ow� w p�k� i na moment straci�
orientacj�.</p><p>- Nie pozostawiasz mi wyboru -
us�ysza� wypowiedziane gniewnie s�owa, a po chwili zobaczy�
kr�tki rozb�ysk i odkry�, �e... nie mo�e si�
porusza�. Jego r�ce, nogi i ca�e cia�o przyklei�y
si� do biblioteczki za plecami i chocia� bardzo chcia� si�
uwolni�, to nie m�g� poruszy� nawet ma�ym palcem.
Jedyn� cz�ci� cia�a, kt�ra nie zosta�a
unieruchomiona by�a g�owa.</p><p>- Wypu�� mnie! -
krzykn��, pr�buj�c si� wyszarpn��, ale nie
mia� na to szans.</p><p>Przegra�. Znowu z nim
przegra�. To nie tak mia�o si� zako�czy�.</p><p>Zacisn�� z�by, kiedy
poczu� d�onie m�czyzny na swoich przedramionach,
przesuwaj�ce si� w g�r�, na ramiona i szyj�.</p><p>- Nie r�b tego - wyszepta�,
chwytaj�c si� ostatniej deski ratunku. - Prosz�...</p><p>Snape rzuci� mu kr�tkie, ostre
spojrzenie, nie przerywaj�c przeszukiwania go. Harry zagryz�
warg�. Wiedzia�, �e to na nic. Wszystko posz�o na marne..</p><p>Z rosn�cym przera�eniem
patrzy�, jak d�onie Snape'a w�druj� po jego ciele,
obmacuj�c klatk� piersiow�, boki i schodz�c coraz
ni�ej i ni�ej, a� w ko�cu zatrzymuj� si� na biodrach
i...</p><p>Czarne oczy rozb�ys�y
triumfalnie. D�o� Snape'a wsun�a si� w spodnie
Harry'ego i wyci�gn�a z niej wype�nion� zielonym
eliksirem buteleczk�, a kiedy m�czyzna podni�s� j� i
rozpozna� jej zawarto��... jego twarz sta�a si�
kredowo bia�a, a oczy nienaturalnie rozszerzy�y. Przez jaki�
czas po prostu sta�, wpatruj�c si� w ni� oniemia�y.
Jakby nie m�g� uwierzy� w to, co widzi. Harry mia�
wra�enie, �e niemal dostrzega szalej�c� w jego oczach
wichur� domys��w. W ko�cu wzrok m�czyzny oderwa�
si� od buteleczki i wbi� w Harry'ego, a z jego warg wydoby�
si� g�os, kt�ry zdawa� si� dochodzi� z bardzo daleka:</p><p>- Po co ci to?</p><p>Dr�a�. Harry wyra�nie
s�ysza� w nim dr�enie. Co mog�o je spowodowa�?
Dlaczego Snape zareagowa� a� tak.. a� tak... intensywnie?</p><p>- To nie twoja sprawa - odpowiedzia�
ozi�ble, odwracaj�c g�ow�, ale w tym samym momencie
d�o� Snape'a z�apa�a go za brod� i odwr�ci�a jego
twarz z powrotem. Harry wstrzyma� oddech, widz�c szalej�ce w
czarnych oczach p�omienie czego�... czego� znajomego, co
ju� kiedy� w nich widzia�, ale teraz nie potrafi� sobie
przypomnie�, co to by�o.</p><p>- Masz mi natychmiast
powiedzie�, po co ci ten eliksir! - Snape niemal krzycza�, jakby
ca�kowicie straci� nad sob� panowanie. - Co chcia�e� z
nim zrobi�?!</p><p>- A co ci� to obchodzi? -
odwarkn�� Harry, czuj�c jedynie przemo�n�,
pa�aj�c� w�ciek�o�� na tego cz�owieka.
- I tak chcia�e�, �ebym zgin��! Chcia�e�
si� mnie pozby�, wi�c dlaczego udajesz, �e si� tym
przejmujesz?</p><p>U�cisk na brodzie Harry'ego
sta� si� jeszcze mocniejszy. Twarz Snape'a by�a tak blisko, i�
Harry czu� jego gor�cy oddech na swoich policzkach.</p><p>- Ty g�upcze! - wysycza�
m�czyzna. - Ty cholerny g�upcze!</p><p>D�o� Snape'a...
d�o�, przytrzymuj�ca brod� Harry'ego tak�e
dr�a�a. Ci�ki, przyspieszony oddech parzy� mu
sk�r�, a to p�on�ce spojrzenie wdziera�o si� do jego
zielonych oczu i... i nagle to zobaczy�... zobaczy�, jak to co�
odleg�ego przybli�a si�, rozrasta, wype�niaj�c czarne
t�cz�wki, poch�aniaj�c je, poch�aniaj�c wszystko...</p><p>I wtedy Snape cofn��
si� jak oparzony, wypuszczaj�c z u�cisku jego twarz i
patrz�c na niego tak, jakby Harry co� mu zrobi�. Zanim
ch�opak zd��y� zorientowa� si� w sytuacji,
m�czyzna machn�� r�d�k�, uwalniaj�c
go i odwr�ci� si� do niego plecami.</p><p>- Wyno� si� st�d. -
Us�ysza� jego odleg�y, zduszony g�os. - Natychmiast st�d
wyjd�.</p><p>Ale Harry nie poruszy� si�.
Szeroko otwartymi oczami wpatrywa� si� w plecy Snape'a... w jego
trz�s�ce si� ramiona... zaci�ni�te niemal do krwi
pi�ci...</p><p>Powoli przeni�s� spojrzenie na
ukryte za biblioteczk� tajne laboratorium. Przed oczami pojawi� mu
si� obraz szklanej gabloty i ukrytych w niej prezent�w.</p><p>Niczym w transie pochyli�
si� i podni�s� z pod�ogi swoj� r�d�k�.</p><p>�lady paznokci na drewnie... tak
g��bokie...</p><p>Ponownie przeni�s� spojrzenie na
Snape'a... na tego m�czyzn�, kt�ry sta� tam i... niemal
si� trz�s�... w kt�rego oczach widzia�... widzia�...</p><p>Nic do siebie nie pasowa�o.
�aden element nie by� tym, kt�rym powinien by�, nawet
je�eli wydawa� si� by� w odpowiednim miejscu. W g�owie
Harry'ego t�oczy�o si� tysi�ce scenariuszy, ale nigdy �aden
z nich nie b�dzie kompletny, �aden z nich nie b�dzie poprawny,
dop�ki... dop�ki nie pozna prawdy. Ca�ej prawdy. Wszystkich
brakuj�cych element�w.</p><p>Nie. Dop�ki nie odkryje... jak
naprawd� wygl�daj� te elementy, kt�re ju� zdoby�.</p><p>Czu� szum w uszach i pulsowanie
w g�owie. Ci�nienie przep�ywaj�cej w �y�ach krwi
niemal dor�wnywa�o iskrom wype�niaj�cego go �aru.</p><p>Nie pozosta�o mu ju� nic.
Za kilka godzin zginie...</p><p>Uni�s� r�k� i
wycelowa� r�d�k� w plecy stoj�cego przed nim
m�czyzny.</p><p>Cho�by mia�a to by� ostatnia
rzecz, jak� zrobi w �yciu... Cho�by mia�o to by�
ostatnie zakl�cie, jakie rzuci...</p><p>Wyci�gn��
r�k� i str�ci� z p�ki stoj�c� na niej
butelk�. Kiedy spada�a, czu�, jak z ka�d� sekund�
wype�nia go magia.</p><p>Butelka rozbi�a si� na
kamiennej posadzce.</p><p>Je�eli cen� za poznanie
prawdy jest jego �mier�... to jest got�w j� zap�aci�.
Cho�by tu i teraz.</p><p>Snape odwr�ci� si�,
zaskoczony ha�asem, a wtedy jego oczy zosta�y pochwycone przez
zielone t�cz�wki.</p><p>- Legilimens Evocis!</p><p>Harry poczu�, jak zakl�cie
wype�nia go, a jego si�a jest tak ogromna, �e niemal rozrywa go
na strz�py. Uwolni� je i pozwoli� mu si� poprowadzi�,
wzd�u� r�d�ki, a potem prosto w dwoje czarnych,
rozszerzonych �renic. Prosto
ku prawdzie.</p><empty-line/><p><strong>--- rozdzia� 62 ---</strong></p><p><strong/></p><p><strong>62.The Truth</strong></p><p>I'm a liar It's my secret no one
knows</p><p>I'm a liar</p><p>Yeah, I know it doesn't show</p><p>No, I don't miss you anymore</p><p>No, I don't think of you</p><p>It's such a game to seem adored</p><p>No, I don't love you anymore*</p><p>Na u�amek sekundy zrobi�o
si� ciemno i po chwili Harry dozna� wra�enia, jakby znalaz�
si� w samym �rodku huraganu. Otoczy�y go tysi�ce obraz�w,
tysi�ce my�li, na�o�onych jedne na drugie w
nieko�cz�cej si� kakofonii. Zanim jednak zd��y�
zda� sobie z tego spraw�, poczu�, jak spada, wci�gany przez
wir przypadkowego wspomnienia, i kiedy odzyska� r�wnowag�, w jego
uszy uderzy� rozpaczliwy krzyk i p�acz.</p><p>Obraz wyostrzy� si� i
pomimo panuj�cej ciemno�ci Harry dostrzeg� kilka skulonych pod
�cian� sylwetek. Byli to nastoletni ch�opcy w wieku nie starszym
ni� trzyna�cie lat. Na ich twarzach zaci�to��
zdecydowanie przegrywa�a z przera�eniem. Jednak to nie oni krzyczeli.
Wrzaski i p�acz dochodzi�y z s�siedniego pomieszczenia, do
kt�rego prowadzi�y otwarte na o�cie�, wisz�ce na jednym
zawiasie drzwi. Blask ko�ysz�cej si� pod sufitem lampy
stanowi� jedyne o�wietlenie, prze�lizguj�c si� po
pokrytej krwi� pod�odze i zachlapanych �cianach. Na u�amek
sekundy z ciemno�ci wynurza�y si� po�amane, poprzewracane
meble i... le��ce na pod�odze cia�a. Z wci��
otwartych ran s�czy�a si� krew, powykr�cane pod dziwnym
k�tem ko�czyny wygl�da�y tak, jakby co� je
po�ama�o jak zapa�ki. Spod jednej ze �cian dochodzi�o
zawodzenie i �kanie kilku dzieci�cych g�os�w, jednak
�wiat�o tam nie si�ga�o. Prze�lizn�o
si� jednak po ustawionym na �rodku pomieszczenia stole i po jasnych
w�osach przygwo�d�onego do niego, m�odego ch�opca... i
po pochylonej nad nim pot�nej sylwetce m�czyzny o
g�stej grzywie potarganych w�os�w, kt�ry szybkimi, bezwzgl�dnymi
pchni�ciami wdziera� si� w to drobne, nagie cia�o,
wywo�uj�c spazmatyczne wrzaski niesko�czonego b�lu...</p><p>Severus uni�s�
r�d�k�, kieruj�c j� w stron� drzwi, kt�re
unios�y si�, naprawi�y i zatrzasn�y,
t�umi�c krzyki. Nie wahaj�c si� ani przez chwil�,
rzuci� na drzwi jeszcze jedno zakl�cie, kt�re sprawi�o, �e
roz�wietli�y si� one czerwieni�. Jego nieruchoma do tej
pory twarz zmieni�a si�. Pojawi� si� na niej wyraz
obrzydzenia, w czarnych oczach rozpali�o si� co�...
przera�aj�cego. Powoli odwr�ci� si� do ch�opc�w,
obrzucaj�c ich lodowatym spojrzeniem. W lewej r�ce trzyma� pokryt�
czerwonymi kroplami, bia�� mask�. Na jego ciemnozielonej szacie
widnia�y plamy i nawet je�eli nie by�o wida� ich koloru, to
doskonale wiadomo by�o, sk�d si� wzi�y.</p><p>Niedba�ym ruchem odrzuci�
mask� w k�t i zrobi� krok w stron� ch�opc�w. Jego usta
zaciska�y si� w blad�, w�sk� lini�. Czarne oczy
przypomina�y jedynie ciemne szpary. Uni�s� r�d�k�,
kieruj�c j� w stron� najstarszego z ch�opc�w.</p><p>Severus zmarszczy� brwi i po
chwili z jego ust wydoby� si� szorstki g�os:</p><p>- Imperio.</p><p>Twarz ch�opaka zmieni�a si�.
Pojawi� si� na niej lekko zdziwiony, beznami�tny wyraz.</p><p>- Krzycz - powiedzia� Severus,
wpatruj�c si� w niego ze skupieniem. - Krzycz i b�agaj o
lito��, najg�o�niej jak potrafisz.</p><p>Ch�opiec wykona� polecenie.
Z jego ust zacz�y wydobywa� si� krzyki, j�ki i
b�agania. Ca�a reszta odsun�a si� od niego najdalej,
jak tylko si� da�o, przypatruj�c mu si� ze strachem i
pewn� doz� zaintrygowania.</p><p>- Nie, nie, nie! Prosz�! Nie!</p><p>- Severusie - zza drzwi dobieg�
czyj� uradowany g�os. - S�ysz�, �e bawisz si� tam
nawet lepiej ni� ja. Wiesz, gdyby� mnie wpu�ci�,
mogliby�my we dw�ch da� nauczk� tym ma�ym smarkaczom. Po
pewnym czasie zabawa w pojedynk� zaczyna by� nu��ca. Co ty
na to?</p><p>Snape nie poruszy� si�, nie
odwr�ci� nawet g�owy. Jedynie w jego oczach pojawi� si� mro��cy
wszystko p�omie�.</p><p>- Dobrze wiesz, �e ceni�
sobie prywatno��, Blackwood - odpar� lodowatym tonem. Jeszcze
bardziej zmarszczy� brwi. Ch�opiec wyda� z siebie
przyprawiaj�cy o dreszcze wrzask:</p><p>- Nieee! To boli!</p><p>Zza drzwi dobieg�
zachrypni�ty �miech. �miech, kt�ry zacz�� si�
oddala�, jakby co� pr�bowa�o Harry'ego wypchn�� ze
wspomnienia. Zanim jednak znikn�� zupe�nie, us�ysza�
jeszcze ciche, odleg�e:</p><p>- Avada Kedavra.</p><p>Krzyk ucich�. Wszystko
ucich�o. Otoczy�a go ciemno��. Mia� wra�enie,
�e znalaz� si� w zamkni�tym pokoju, ale wiedzia�,
�e to nieprawda. �e to tylko z�udzenie. Severus pr�bowa�
walczy�.</p><p>Harry pami�ta�, co
czyta� o tym zakl�ciu. Wizualizacja. Musi wybra�
wizualizacj�. Inaczej nigdy si� st�d nie wydostanie.</p><p>Pami�ta� sen... i okna...
Okna, przez kt�re Severus zagl�da� do jego wspomnie�... Musi
wyobrazi� sobie co� podobnego, co�, co go poprowadzi, co pozwoli
mu przekroczy� pr�g...</p><p>Drzwi! Tak. To by�o to.</p><p>W tej samej chwili, w kt�rej o tym
pomy�la�, pojawi� si� przed nim korytarz. Nie maj�cy
ko�ca korytarz wype�niony po obu stronach drzwiami. Takimi samymi,
jakie prowadzi�y do komnat Mistrza Eliksir�w. Tysi�ce drzwi. Nie,
miliony drzwi. Widzia� je wszystkie razem i ka�de osobno.
Nak�ada�y si� na siebie i przenika�y, niczym niezwykle
wyrafinowany kalejdoskop, tworz�c niesko�czony labirynt
przej��.</p><p>Klucz. Musi znale�� do nich
klucz. Has�o. Inaczej pozostanie mu szukanie po omacku, a szansa, �e
trafi na odpowiednie, jest jak jeden do miliona.</p><p>Zamkn�� oczy.</p><p>Has�o... Nie, to powinny
by� dwa has�a. Jedno oznaczaj�ce zakres wspomnie�, a drugie
- ich temat.</p><p>Od czego wszystko si�
zacz�o? Wiedzia� doskonale. Ale to nie chodzi�o o eliksir,
tylko o samo... pragnienie. Pragnienie Snape'a.</p><p>Desiderium Intimum</p><p>Ilo�� drzwi
zmniejszy�a si�. Czu�, jak zostaje ich coraz mniej i mniej.</p><p>Jeszcze temat. To on nim by�.</p><p>Pott...</p><p>Nie.</p><p>Otworzy� oczy.</p><p>Harry</p><p>Z satysfakcj� patrzy�, jak
cz�� drzwi znika, a pozosta�a staje si� o wiele
bardziej realna.</p><p>Wiedzia�, �e to wszystko
jest tylko iluzj�, trwaj�c� nie wi�cej ni� kilka
sekund. I �e zanim Severus znowu go odnajdzie, ma tyle czasu, ile
zapragnie. Poniewa� tutaj czas by� warto�ci�
wzgl�dn� i tylko on m�g� go determinowa�.</p><p>Spojrza� na d�ugi rz�d
drzwi. Podszed� do pierwszych z nich i uni�s� d�o�,
muskaj�c palcami ciemne drewno. Drzwi zacz�y si�
otwiera�, ods�aniaj�c Harry'emu �wiat, kt�ry zawsze
pozostawa� dla niego jedn�, wielk�, wype�nion�
k�amstwami tajemnic�.</p><p>�wiat Severusa Snape'a.</p><p>***</p><p>Severus siedzia� w zaciszu swych
komnat, przygl�daj�c si� resztce bursztynowego p�ynu
pozosta�emu na dnie szklanki. Co jaki� czas porusza�
nadgarstkiem, lekko mieszaj�c trunek i obserwuj�c gr�
�wiate� odbijaj�cych si� w szklance p�omieni, kt�re
pada�y z trzaskaj�cego w kominku ognia.</p><p>Nie s�dzi�, �e a�
tak zdenerwuje go informacja przekazana przez McGonagall. Potter
�mia� prosi� o pozwolenie na odej�cie z jego
zaj��? Teraz? Kiedy Severus mia� go w gar�ci? Teraz, kiedy
zosta� obdarzony tak�... w�adz�? W�adz�, kt�ra
pozwala�a mu na wszystko w stosunku do niego? O nie, z pewno�ci�
si� na to nie zgodzi.</p><p>Wci�� pami�ta�
smak tej chwili... chwili, w kt�rej te zielone oczy wpatrywa�y si� w
niego z najwy�szym uwielbieniem. Chwili, kt�ra smakowa�a jak...
zwyci�stwo. Odk�d tylko si�ga� pami�ci�, Potter
zawsze patrzy� na niego jedynie z nienawi�ci�, buntem lub
przestrachem. Czasami niemal czu� t� nienawi��, czu�,
jak parzy mu sk�r�, jak przywiera do niej, zamieniaj�c si�
nieomal w co� fizycznego. Lubi� j� podsyca�. Pochyla�
si� nad nim i zniewa�a� go na wszelkie mo�liwe sposoby,
naciska� na najwra�liwsze punkty i przygl�da� si� jego
zaci�tej twarzy, kiedy Potter udawa�, �e nic go to nie obchodzi.
A potem Severus podchodzi� do biurka, siada� w nim i obserwowa�
go... obserwowa� te wype�nione gniewem oczy, zaci�ni�te
pi�ci, dr��ce szcz�ki i wiedzia�, �e po raz
kolejny trafi�. Po raz kolejny uda�o mu si� rozpali�
t� p�omienn� nienawi�� i sprawi�, by
rozgorza�a jeszcze wi�kszym ogniem. I upaja� si� tym.</p><p>Czasami nawet udawa�o mu
si� go z�ama�. Udawa�o mu si� prze�ama� jego
obron� i zmusi� ch�opaka do utraty kontroli nad sob�, do
odszczekni�cia mu si�... i wtedy, och, dopiero wtedy triumfowa�,
wlepiaj�c mu szlaban albo odbieraj�c punkty. �aden inny
ucze� w jego kilkunastoletniej karierze nauczycielskiej nie patrzy�
na niego w taki spos�b jak Potter. Z tak czyst� i ostr� niczym
wyrze�biony z lodu sztylet nienawi�ci�. �aden inny
ucze� nie zamienia� si� w p�on�c� odraz� i
wrogo�ci� pochodni�... na sam jego widok. To by�o...
intryguj�ce.</p><p>A teraz dowiedzia� si�,
�e ten sam ucze�... po��da go. �e to, co zawsze
bra� za awersj�, okaza�o si� ukrytym g��boko, nie
daj�cym si� kontrolowa� pragnieniem. Pragnieniem tak silnym, tak
niewyobra�alnym, �e jedynym sposobem na poradzenie sobie z nim
by�o przeobra�enie go w r�wnie intensywn� emocj�, lecz
znajduj�c� si� na przeciwleg�ym biegunie uczu�.
By�by g�upcem, gdyby pr�bowa� sobie wmawia�, �e mu to
nie schlebia. Nawet je�li uwa�a�, i� to dowodzi�o
tylko jednego. �e Potter jest niespe�na rozumu.</p><p>Severus uni�s� szklank� do
ust, wypi� resztk� whisky i odstawi� j� z trzaskiem na
stolik. Odchyli� si� w fotelu, zmarszczy� brwi i zapatrzy�
w p�omienie.</p><p>Wyczuwa� cie�
nadchodz�cych zmian. To nie by�o co�, co mo�na by�o
zignorowa�. Nie, to zdecydowanie by�o co�, co a�
prosi�o si� o wykorzystanie... i by� przekonany, �e ju�
nied�ugo tak w�a�nie si� stanie. Ale cokolwiek si�
zdarzy, to on b�dzie tym, kt�ry zbierze najwi�kszy plon i
wyci�nie z tej szansy wszystko, czego tylko zapragnie.</p><p>***</p><p>Snape chodzi� w t� i z
powrotem przed kominkiem. Na jego twarzy widnia� przera�aj�cy
u�miech, w oczach szala�a burza.</p><p>Nareszcie! Nareszcie nadesz�a
jego szansa.</p><p>Nie spodziewa� si�, �e
spotkanie z Czarnym Panem oka�e si� a� tak... owocne. �e
informacja, kt�r� mu przeka�e, informacja o tym, �e m�ody
Potter ma s�abo�� do swojego profesora, otworzy przed nim
przej�cie i wska�e drog� prowadz�c� ku wolno�ci.
Podejrzewa�, �e Czarny Pan b�dzie chcia� to w jaki�
spos�b wykorzysta�, ale... u�ycie Admorsusexcetry? Jednego z najpot�niejszych
eliksir�w po�wi�cenia, kt�ry powsta� dziesi�tki wiek�w
temu, zanim jeszcze wybudowano Hogwart? C� za ekstrawagancja ze strony
Czarnego Pana... i jaka� olbrzymia szansa na pozbycie si� go raz na
zawsze...</p><p>B�yskawicznym ruchem
podwin�� r�kaw i z nienawi�ci� spojrza� na
widniej�cy na przedramieniu Mroczny Znak. Znak, kt�ry przecina�a
g��boka bruzda jak po skaleczeniu no�em, jakby kto�
chcia� go wyci��.</p><p>Wci�� pami�ta�,
jak po wypiciu Desideria Intima niemal odci�� sobie r�k�. A
teraz nareszcie ma szans� spe�ni� swoje najwi�ksze
pragnienie. Nareszcie mo�e doprowadzi� do tego, �e Czarny Pan
zdechnie. A to wszystko dzi�ki Potterowi... dzi�ki tej rozbudzonej
nagle, niezrozumia�ej fascynacji. Zreszt� doskonale wiedzia�,
�e temu nieodpowiedzialnemu g�wniarzowi nigdy nie uda si�
pokona� Czarnego Pana. Nie ma z nim �adnych szans. A Dumbledore jest
zbyt g�upi, �eby to zrozumie�. To jedyny spos�b. Nie ma innego
wyboru, b�dzie musia� po�wi�ci� Pottera. By�by w
stanie po�wi�ci� wszystko, byle tylko zabi� Czarnego Pana.
Zbyt d�ugo na to czeka�, aby taka okazja wymkn�a mu si�
teraz z r�k. Czarny Pan zniknie z jego �ycia raz na zawsze. A
je�li mu si� poszcz�ci, to pozb�dzie si�
r�wnie� Dumbledore'a. Ju� nikt nie b�dzie wydawa� mu
rozkaz�w. Nigdy wi�cej.</p><p>Snape zatrzyma� si� i
opad� ci�ko na fotel.</p><p>B�dzie musia� gra� na
dwa fronty... Dumbledore jest doskona�ym Legiliment�, a nie mo�e
si� dowiedzie� o tym planie. Jego "zaufany s�uga"
planuje unicestwi� jego tajn� bro� i nadziej� ca�ego
Czarodziejskiego �wiata? Raczej by mu si� to nie spodoba�o.</p><p>Snape u�miechn��
si� szyderczo.</p><p>B�dzie musia�
wykorzysta� Legilimens Evocis. B�dzie musia� ukrywa�
wszystkie swe my�li w my�lodsiewni, nawet te najdrobniejsze,
poniewa� mo�e go zdradzi� ka�dy, nawet najmniej
znacz�cy szczeg�. B�dzie musia� nimi manipulowa�,
zmienia� je, przeinacza� i zast�powa� innymi. Tasowa�
je jak karty, a potem wyci�ga� te w�a�ciwe i pokazywa�
obu stronom to, co b�d� chcia�y ujrze�. To jedyny spos�b,
aby uda�o mu si� to ukry�. Aby uda�o mu si� ukry�
wszystko zar�wno przed Dumbledore'em jak i przed Czarnym Panem. Nie
s�dzi�, aby by�o to proste zadanie, ale by� got�w
zap�aci� ka�d� cen�. Oczywi�cie doskonale
zdawa� sobie spraw� z niebezpiecze�stwa, jakie nios�o ze
sob� ci�g�e �onglowanie wspomnieniami i my�lami, ale
by� w ko�cu jednym z najdoskonalszych Oklument�w w�r�d
�yj�cych czarodziej�w. Trenowa� sw�j umys� od trzydziestu
lat, pi�owa� go i ostrzy� tak d�ugo, a� w ko�cu
sta� si� niczym brzytwa. I znakomicie potrafi� si� ni�
pos�ugiwa�...</p><p>W oczach Snape'a pojawi�o
si� co� gro�nego. Przez jaki� czas siedzia� tylko,
wpatruj�c si� w przestrze�.</p><p>Uwie�� Pottera... To nie
powinno by� trudne, skoro by� jego "najwi�kszym
pragnieniem". Ale z pewno�ci� mu tego nie u�atwi. Nie
mia� najmniejszego zamiaru nagle sta� si� dla niego "mi�y",
czy nawet "przyst�pny". Nie mia� zamiaru mie� z nim
jakiegokolwiek wi�kszego kontaktu, ni� to konieczne. Potter by�
tylko narz�dziem. Narz�dziem, kt�re b�dzie musia� sobie
dobrze wytrenowa�, aby osi�gn�� zamierzony cel. Z pewno�ci�
nie oka�e mu lito�ci. B�dzie mu zadawa� b�l, je�eli
ch�opak spr�buje by� niepos�uszny. B�dzie go
dr�czy� i rani� za jakikolwiek przejaw niesubordynacji, a
nast�pnie przyci�ga� z powrotem, je�eli tylko spr�buje
si� oddali�. Przez chwil� pomy�la� nawet o tym, jak
cudownie by�oby zem�ci� si� na nim za wszystkie upokorzenia,
kt�rych dozna� z r�ki jego ojca, ale b�yskawicznie pozby�
si� takich my�li. B�dzie musia� okie�zna�
sw� natur� i trzyma� ch�opaka przy sobie. Ale nie za
blisko. Na wystarczaj�co d�ugiej smyczy, aby czu� swobod�,
a jednocze�nie wystarczaj�co kr�tkiej, aby nie traci� go z oczu
i w ka�dej chwili m�c za ni� poci�gn�� i
przywo�a� go do porz�dku. To naprawd� nie powinno by�
trudne...</p><p>Jedyn� wad� jest to,
�e b�dzie musia� sk�ada� raporty Czarnemu Panu,
pokazywa� mu wszystko...</p><p>Na twarzy m�czyzny
pojawi� si� wyraz obrzydzenia.</p><p>Ale ta cena jest warta
zap�acenia, je�eli w zamian za ni� uzyska wolno��...</p><p>A Potter...</p><p>Na usta Snape'a
wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>...b�dzie m�g� go
zmusi� do wszystkiego. B�dzie m�g� zmusi� go do
s�u�enia sobie na kolanach, je�eli tylko tego zapragnie.
Upokorzy go do granic mo�liwo�ci. Trudno, od czasu do czasu
b�dzie musia� okazywa� mu nieco... hmm... zaanga�owania.
Ale nie za wiele. Tylko tyle, ile b�dzie potrzeba. Niezb�dne minimum.
Owszem, doskonale zdawa� sobie spraw� z tego, �e Potter
b�dzie oczekiwa� du�o wi�cej, �e jak ka�dy
nastolatek marzy o czu�o�ci, o... blisko�ci.</p><p>Ale nie otrzyma jej. Z
pewno�ci� nie od niego.</p><p>Pozwoli mu jedynie na wej�cie do
swoich komnat raz na jaki� czas. To powinno mu wystarczy�. Jeszcze
nigdy nie zaprasza� do swoich prywatnych komnat �adnego ucznia. Ale
nie zamierza� tolerowa� narzucania si�. Od pocz�tku
b�dzie musia� mu pokaza�, gdzie jest jego miejsce,
wyznaczy� zasady, panuj�ce w tym... uk�adzie. Nie mo�e
dopu�ci� do tego, by cokolwiek przeszkodzi�o mu w jego planie.
By cokolwiek mu go przys�oni�o. B�dzie musia�
�cina� ka�d� ga���, zdecydowanie depta�
i �ama� ka�dy p�d, kt�ry mo�e pojawi� si� na
jego drodze. Dlatego wiedzia�, �e ju� na samym pocz�tku
wyprawy b�dzie musia� zaopatrzy� si� w co� ostrego, w
co�, co doskonale b�dzie ci�� i kaleczy�, zanim
jakie� zb��kane kolce tych s�abych p�d�w
zd��� wczepi� si� w jego szat� i go
zatrzyma�. A skoro by� �miercio�erc� i
Legiliment�... wiedzia�, �e posiada najdoskonalszy arsena�
broni, kt�ry zdo�a przeci�� absolutnie wszystko.</p><p>Przymkn�� powieki i
westchn��.</p><p>Admorsusexcetra... Uwarzenie go jest
piekielnie skomplikowane, a zmodyfikowanie... Zajmie mu to miesi�ce. Ale
nie ma w og�le takiej mo�liwo�ci, aby mia�o mu si� nie
uda�. Potter b�dzie chodz�c� trucizn�. Chodz�cym
jadem. Eliksir wyssie nie tylko jego moc, ale moc Czarnego Pana r�wnie�. I
zabije ich obu.</p><p>Snape otworzy� oczy.
P�on�� w nich lodowaty ogie�.</p><p>***</p><p>- Avada Kedavra!</p><p>Bezw�adne cia�o upad�o
na pod�og�, wydaj�c przy tym taki odg�os, jakby kto�
upu�ci� worek piasku.</p><p>Severus opu�ci�
r�d�k� i beznami�tnym wzrokiem spojrza� na
d�ugie, siwe w�osy rozrzucone na wytartym dywanie i puste,
wyblak�e oczy le��cego na pod�odze starszego
m�czyzny.</p><p>Czarodziej by� sprytny. Ale nie
a� tak, by go przechytrzy�.</p><p>Severus machn��
r�d�k�, gasz�c p�omienie w�druj�ce po
stoj�cych wzd�u� �cian, wype�nionych ksi�gami
rega�ach. Przez chwil� przeszukiwa� je wzrokiem, odczytuj�c
tytu�y. By�y tu wszystkie najrzadsze i najcenniejsze woluminy
dotycz�ce Czarnej Magii. Wszystkie zgromadzone w jednym miejscu przez tego
ekscentrycznego starego durnia, kt�ry ksi�gi ceni� bardziej nad
w�asne �ycie. Opiecz�towa� je wszelkimi znanymi
zakl�ciami ochronnymi, ale wystarczy�a prosta sztuczka, aby
w�asnor�cznie je zdj��. Bo czy� gro�ba, �e
wszystkie lata kolekcjonowania poch�onie i strawi ogie�, nie
by�a wystarczaj�cym powodem, by za wszelk� cen�
ratowa� swe cenne zbiory?</p><p>Severus zmarszczy� brwi, kiedy
jego spojrzenie pad�o na ciemn� ok�adk�, na kt�rej
grzbiecie wygrawerowano "Czarna Magia w teorii i praktyce".
Dok�adnie w to miejsce w pierwszej chwili zb��dzi� wzrok
staruszka, kiedy Severus rozp�ta� piek�o w jego bibliotece. Ale
nie o t� ksi�g� mu chodzi�o. By� to zwyk�y
podr�cznik do Czarnej Magii. Jeden z najstarszych i najbardziej
zaawansowanych, nie na tyle jednak unikalny, by znale�� si� w
gronie tych wszystkich wyj�tkowych ksi�g. Ka�dy adept ciemnej
magii zna� jego zawarto��. Sam posiada� jeden egzemplarz w
swych zbiorach. Ale przecie� nie m�g� si� pomyli�.
Wyra�nie widzia�, �e staruszek spogl�da w�a�nie
tutaj. Kiedy wok� wybucha po�ar, instynkt ka�e ratowa� to,
co najcenniejsze...</p><p>Severus zmarszczy� brwi i
dok�adniej przyjrza� si� ksi�dze. Szkie�ko w�r�d
diament�w...</p><p>Na jego usta wyp�yn��
krzywy u�mieszek.</p><p>Oczywi�cie!</p><p>Uni�s� r�d�k� i
skierowa� j� ku ksi�dze.</p><p>- Enuntatium.</p><p>Ksi�ga rozb�ys�a
ciemnym, niemal czarnym blaskiem i przeobrazi�a si�. Litery na jej
grzbiecie zmieni�y si� w skomplikowane runy.</p><p>Iluzja. M�g� si�
domy�li�. Taka sama jak ta, kt�rej u�y� do rozp�tania
po�aru.</p><p>Wyci�gn��
d�o� i zacisn�� j� na ksi�dze. Poczu�
mrowienie w palcach. Wolumin emanowa� star�, niemal pradawn�
magi�. Wysun�� go spomi�dzy pozosta�ych ksi�g i
przesun�� d�oni� po chropowatej, sk�rzanej oprawie.</p><p>W jego oczach pojawi� si�
zimny p�omie� satysfakcji.</p><p>Zdoby� go. Jedyny
istniej�cy przepis na Admorsusexcetr� i najszersze kompendium wiedzy
o tym wyj�tkowym eliksirze.</p><p>Teraz nic go ju� nie powstrzyma.</p><p>***</p><p>Mia� ju� plan,
ksi�g� i kilka z tych naj�atwiej dost�pnych
sk�adnik�w, kt�re odnalaz� w swych w�asnych zbiorach.</p><p>Pozosta�a kwestia Pottera,
kt�r� mia� zamiar rozwi�za� szybko, zgrabnie i efektownie,
a zwa�ywszy na to, �e ch�opak ca�e popo�udnie
sp�dzi na sprz�taniu schowk�w, okazja by�a wr�cz wy�mienita,
by przy�apa� go sam na sam, przywrze� do muru i nie da�
�adnej szansy ucieczki. Ale musi dzia�a� rozwa�nie.
�adnego przymusu. Jedynie czyste wyrachowanie. Doprowadzi go nad sam�
kraw�d�. Doprowadzi do tego, �e sam zacznie go b�aga�...
i dopiero wtedy go dotknie. Zreszt� ch�opak ma dopiero
szesna�cie lat. Nie wiadomo, jak daleko b�dzie m�g� si�
posun��, ale s�dz�c po sile pragnienia, kt�re ujrza�
wtedy w jego oczach, podejrzewa�, �e odrobina perswazji wystarczy,
aby osi�gn�� zamierzony efekt. Ch�opak ma prawdopodobnie
zerowe do�wiadczenie na tym polu i Severus b�dzie musia� nim
pokierowa�. B�dzie musia� pokaza� mu, czego oczekuje... i
mia� nadziej�, �e w tej dziedzinie Potter oka�e si� o
wiele poj�tniejszym uczniem ni� w Eliksirach.</p><p>*</p><p>C�, to by�o... intensywne
doznanie.</p><p>Nie spodziewa� si�, �e
Potter oka�e si� tak... uleg�y. Wystarczy� jeden dotyk, by
roztopi� si� w jego d�oniach niczym mas�o, pozwalaj�c
Severusowi na wszystko, zbyt przera�ony, by zaprotestowa�... taki
nie�mia�y, nieporadny, ch�opi�cy... kl�cz�cy u
jego st�p... mi�kkie wargi zaci�ni�te wok� jego penisa...
zielone, za�zawione oczy, patrz�ce na niego z do�u z
lubie�n� zach�anno�ci�... i to chorobliwe pragnienie,
kt�re w nich dostrzeg�. Silniejsze od nienawi�ci, wstydu, buntu.
Czeka� na nie, czeka� a� si� w nim rozpali niemo�liwym
do ugaszenia ogniem... i dopiero wtedy m�g� w pe�ni doceni� smak
tego pragnienia... pragnienia, kt�re wywo�ywa� w ch�opaku tylko
on, Severus. Och, jak�� to dawa�o mu w�adz�... Tyle
lat u�erania si� z tym g�wniarzem... przez tyle lat musia� znosi�
jego arogancj�, bezczelno�� i impertynencj�, a teraz
mia� nad nim absolutn� kontrol�. Potter by� ca�kowicie
w jego mocy.</p><p>Musia� przyzna�, �e
�wiadomo�� tego by�a... stymuluj�ca.</p><p>R�wnie stymuluj�ca jak widok
jego w�asnego penisa zanurzaj�cego si� w tych gor�cych
ustach, nie skalanych wcze�niej przez nikogo innego. Kto by
przypuszcza�, �e Potter potrafi tak g�o�no j�cze�
i skamle�? I reagowa� tak entuzjastycznie na ka�dy, nawet
najl�ejszy dotyk? Ale w ko�cu czego si� spodziewa�? Potter
by� tylko ch�opcem. Ch�opcem, kt�ry po raz pierwszy by�
dotykany w taki spos�b. Przez m�czyzn�.</p><p>B�dzie musia� co jaki�
czas podsyca� to pragnienie. Ale na razie wystarczy. Na jaki� czas
zostawi go w spokoju, zachowuj�c si� tak, jakby absolutnie nic
si� nie wydarzy�o, a� w ko�cu Potter b�dzie ju�
tak spragniony, �e kiedy Severus postanowi ugasi� jego pragnienie,
ch�opak przyjmie wszystko bez zastanowienia. Kiedy zbyt d�ugo i zbyt
mocno dmucha si� w rozpalaj�ce si� ognisko, bardzo �atwo
mo�na je przez przypadek zgasi�. Ale kiedy dmucha si� w nie raz
na jaki� czas i w odpowiedni spos�b, pozwalaj�c p�omieniom
si� rozjarzy�, ognisko mo�e przeobrazi� si� w
prawdziwy po�ar.</p><p>***</p><p>Drzwi otworzy�y si�.
Severus wszed� do swej komnaty, z hukiem zatrzaskuj�c za sob�
drzwi. W r�ku trzyma� bia�� mask�
�miercio�ercy, kt�r� cisn�� na stolik, nie
przejmuj�c si� tym, czy z niego spadnie, czy te� na nim
pozostanie. Opad� na zielony fotel i zapatrzy� si� w p�omienie.</p><p>Na razie wszystko sz�o zgodnie z
planem. Czarny Pan okaza� si� niebywale zadowolony z jego pierwszych
post�p�w z Potterem. Severus wci�� s�ysza� w
g�owie echo jego �miechu, kiedy pokaza� mu wspomnienie ze
schowka, wci�� odczuwa� jego rado��, kt�ra przypomina�a
wbijaj�ce si� w umys� kolce.</p><p>Zmarszczy� brwi. Rysy jego
twarzy wyostrzy�y si�, a spojrzenie sta�o si� twarde i
zaciek�e.</p><p>I wci�� pami�ta�
swoje w�asne obrzydzenie, kt�re musia� ukrywa� na samym dnie
umys�u, kiedy Czarny Pan penetrowa� jego my�li,
rozgrzebuj�c jego prywatno�� i ogl�daj�c co�, co
powinien widzie� tylko on, Severus. Ale b�dzie musia� to
�cierpie�. B�dzie musia� przyzwyczai� si� do jego
inwazji i pozwala� mu ogl�da� ka�de swoje zbli�enie z
Potterem. Na sam� my�l o tym robi�o mu si� niedobrze, ale
doskonale wiedzia�, �e to jedyny spos�b, aby u�pi� jego
czujno��. Aby Czarny Pan wola� ogl�da� to, ni�
sprawdza� post�py nad eliksirem. Kt�re, notabene, chwilowo
stan�y w miejscu, dop�ki Severus nie zdob�dzie jednego z
najwa�niejszych i najtrudniejszych do pozyskania sk�adnik�w:
centralnego rogu buchoro�ca tr�jrogiego - bardzo rzadkiej odmiany
wyst�puj�cej tylko i wy��cznie w okolicach pustyni Kalahari
w po�udniowej Afryce. Na szcz�cie w�r�d rynsztok�w
Nokturnu mo�na znale�� odpowiednich ludzi zdolnych dostarczy�
wszystko za stosown� zap�at�. Teraz pozosta�o mu ju� tylko
czekanie na wiadomo�� od nich i przygotowanie dla nich tej�e
zap�aty w postaci kilku rzadkich mikstur, kt�re potrafi� uwarzy�
jedynie Mistrz Eliksir�w. Transakcja wi�za�a si� z ryzykiem, ale
Severus by� got�w podj�� ka�de ryzyko, aby
osi�gn�� sw�j cel.</p><p>***</p><p>Malfoy!</p><p>Rozpuszczony g�wniarz, tak bardzo
za�lepiony gniewem i poczuciem niesprawiedliwo�ci, �e nawet
gro�ba nara�enia si� Czarnemu Panu nie potrafi�a
powstrzyma� go przed zaatakowaniem Pottera. C� on sobie wyobra�a�?</p><p>Severus od pocz�tku wiedzia�,
�e ch�opak by� zbyt g�upi i narwany, by bez sprzeciwu
wykona� rozkaz Czarnego Pana i dopilnowa�, by szko�y nie
zm�ci�y ju� �adne plotki. To by�o oczywiste, �e
ch�opak b�dzie sprawia� problemy. Kto� taki jak on nie
potrafi ot tak zdusi� w sobie animozji. Nic do niego nie dociera. Nawet
gdyby Severus wyry� mu na czaszce, �e Potter jest nietykalny, to
podejrzewa�, �e i tak by to zlekcewa�y�. Ma
szcz�cie, �e Severus okaza� mu lito�� i potraktowa�
go jedynie Cruciatusem, poniewa� najch�tniej przetr�ci�by mu
kark.</p><p>Niech tylko jeszcze raz spr�buje
zbli�y� si� do Pottera... jeszcze chocia� jeden raz...</p><p>***</p><p>- Harry, idziesz? - zapyta� Ron,
czekaj�c w drzwiach.</p><p>Severus, pochylony nad swymi
notatkami, us�ysza� nagle rumor i podni�s� g�ow�
akurat w chwili, kiedy wszystkie ksi��ki i przybory znajduj�ce
si� w torbie Harry'ego wysypa�y si� na pod�og�.</p><p>- Cholera! - przekl��
ch�opak. - Musz� to pozbiera�. Id�, zaraz ci�
dogoni�.</p><p>Severus ponownie pochyli�
si� nad swymi notatkami, u�miechaj�c si� samym
k�cikiem ust.</p><p>No prosz�... Najwyra�niej
Potter jest ju� naprawd� zdesperowany...</p><p>Przez ostatnie dni ch�opak nie
spuszcza� z niego wzroku. Wbija� w niego z�aknione kontaktu
spojrzenie, pragn�c jakiegokolwiek gestu, kt�ry zapewni�by go,
�e to, co wydarzy�o si� w schowku, by�o prawdziwe. Ale
Severus nie zamierza� go w tym upewnia�. Jeszcze nie teraz. Nie
mia� zamiaru si� spieszy�. Wszystko zale�a�o od
odpowiednio zaplanowanych ruch�w. Od dodawania dok�adnie odmierzonych porcji
w stosownym czasie. Jak przy warzeniu eliksiru.</p><p>Jeszcze troch�. Potrzyma go w
niepewno�ci jeszcze przez jaki� czas, a� ch�opak zacznie
wariowa� od domys��w i ch�ci zwr�cenia na siebie jakiejkolwiek
uwagi, a kiedy b�dzie ju� na granicy desperacji... Severus pozwoli mu
wej�� w zastawione przez siebie sid�a i z
przyjemno�ci� popatrzy, jak znowu si� upodli...</p><p>- J- ja... - us�ysza�
ciche, niepewne dukanie.</p><p>Poderwa� g�ow� i
przeszy� Harry'ego lodowatym, odpychaj�cym spojrzeniem.</p><p>- Lekcja ju� si�
sko�czy�a, Potter. Nie s�ysza�e� dzwonka?</p><p>Ch�opak zarumieni�
si�, odwr�ci� i pospiesznie opu�ci� klas�. Severus
pozwoli� sobie na kpi�cy u�mieszek.</p><p>Ju� nied�ugo Potter
b�dzie gotowy do drugiej tury...</p><p>***</p><p>Wiadomo�� nadesz�a
szybciej, ni� my�la�. Spotkanie o drugiej w nocy, w alejce obok
zrujnowanego przytu�ku dla psychicznie chorych czarodziej�w na Nokturnie,
kt�ry kilkana�cie lat temu zosta� doszcz�tnie spalony przez jego
pacjent�w.</p><p>Severus oderwa� spojrzenie od
wci�� czarnych od sadzy, pop�kanych mur�w bez drzwi i okien i
spojrza� w g��b opustosza�ej, w�skiej alejki.
Znajdowa� si� na obrze�ach Nokturnu. Alejka znajdowa�a
si� pomi�dzy spalonym budynkiem a murem oddzielaj�cym Nokturn od
reszty Londynu. Niebo zasnute by�o ci�kimi chmurami, nie pozwalaj�cymi
na to, by przedar� si� przez nie blask ksi�yca. Mrok
wydawa� si� tutaj g�stszy ni� gdzie indziej. Cienie
porusza�y si�. Fetor rozk�adu i fekali�w nas�cza�
powietrze nut� goryczy i odorem siarki.</p><p>Severus zrobi� kilka krok�w,
przechodz�c wzd�u� muru i zatrzyma� si�, wbijaj�c
spojrzenie w pozbawione drzwi wej�cie do budynku. Czu� ucisk
schowanej w r�kawie r�d�ki. Musia� j� mie� jak
najbli�ej swojej d�oni, a si�ganie do kieszeni szaty
mog�oby mu zabra� zbyt du�o cennych sekund, kt�rych, w razie
jakiegokolwiek nieporozumienia, mog�oby mu zabrakn��.</p><p>Zmru�y� oczy, nie
odrywaj�c spojrzenia od czaj�cego si� w budynku mroku.</p><p>- Jak�e to mi�o z
pa�skiej strony, �e przyby� pan punktualnie - us�ysza�
przed sob� przeci�gaj�cy sylaby, lekko zachrypni�ty
g�os. Zza rogu budynku wyszed� m�czyzna o d�ugich,
zlepionych w str�ki w�osach si�gaj�cych ramion, ubrany w
kr�tk�, przypominaj�c� p�aszcz szat� o
postrz�pionych brzegach. W lewej r�ce trzyma� zawini�ty w
jak�� szmat�, przypominaj�cy r�g kszta�t. Prawa
spoczywa�a na oplataj�cym jego chude biodra, sk�rzanym pasie, za
kt�ry mia� wetkni�t� r�d�k�.</p><p>- Nie przyszed�em tu
wymienia� uprzejmo�ci - odpar� Severus, spogl�daj�c w
jego ledwie widoczne w ciemno�ci, przypominaj�ce szpary oczka. -
Przyszed�em po swoje zam�wienie.</p><p>- C� za
niecierpliwo�� - westchn�� czarodziej, wykrzywiaj�c
wargi w bezz�bnym u�miechu.</p><p>- S�dzi�em, �e to
spotkanie w interesach, a nie na popo�udniowej herbatce - sykn��
Snape. Nie mia� ochoty z nim rozmawia�. Ludzie tacy jak on
przypominali szczury taplaj�ce si� w najbardziej truj�cych
�ciekach. Po pewnym czasie samo ich dotkni�cie mog�o
sko�czy� si� �mierci�.</p><p>Si�gn�� do swej szaty
i zobaczy�, �e m�czyzna b�yskawicznie zaciska
d�o� na r�d�ce. Pu�ci� j� jednak, kiedy
Severus wyj�� z kieszeni trzy niewielkie buteleczki, jarz�ce
si� s�abo w ciemno�ci.</p><p>- Oto twoja zap�ata -
powiedzia�, widz�c, jak oczy m�czyzny rozszerzaj�
si� wyg�odniale na widok fiolek. Szybko schowa� je jednak z
powrotem. - Ale najpierw poka� mi towar.</p><p>Czarodziej ponownie wykrzywi�
wargi, podszed� kilka krok�w, po�o�y� zawini�tko na
ziemi i odsun�� si�. Severus, nie spuszczaj�c wzroku z
m�czyzny, podni�s� pakunek i ostro�nie rozwin��.
R�g po�yskiwa� lekko. Snape przysun�� go do twarzy i
przyjrza� mu si�, mru��c oczy. Pier�cienie
okalaj�ce podstaw� rogu by�y ledwie widoczne i nier�wnomierne. A
powinny by� wyra�ne i g�adkie niczym tafla.</p><p>Powietrze zrobi�o si�
ch�odniejsze. Severus uni�s� g�ow� i wbi� w
m�czyzn� lodowate spojrzenie.</p><p>- Masz mnie za idiot�? -
warkn��. - To bezu�yteczny �mie�.</p><p>Co ten szczur sobie
wyobra�a�? �e uda mu si� go nabra�? �e
wci�nie mu ten nic nie warty ch�am, a on si� nie zorientuje? To
by� najzwyklejszy r�g buchoro�ca. Mo�na go kupi� w
ka�dym sklepie z ingrediencjami.</p><p>Czarodziej wzruszy� ramionami.</p><p>- Mia� by� r�g
buchoro�ca, to go dostarczy�em. A teraz... - jego oczy
rozb�ys�y w ciemno�ci - ...dawaj te eliksiry!</p><p>Severus od�o�y� r�g i
wyprostowa� si�. Czu� w sobie stal. Ostr� i zimn�. I o
wiele ciemniejsz� ni� otaczaj�cy go mrok.</p><p>I g��d.</p><p>- Nie b�d� p�aci�
za twoj� niekompetencj� - wycedzi�.</p><p>Ten �a�osny �mie�
pr�bowa� go oszuka�. Jego!</p><p>- Nieee? - Zapyta�
m�czyzna, przeci�gaj�c ostatni� sylab�. Jego
oczy pow�drowa�y w g��b zau�ka i opuszczonego budynku.
Severus us�ysza� szelest. Cienie poruszy�y si�. Lekko przekr�ci�
g�ow�, dostrzegaj�c wychodz�ce zza mur�w, ciemne sylwetki.
Naliczy� ich pi��. Plus ten �mie� przed nim. - A
teraz? - Czarodziej ponownie wykrzywi� usta w parodii u�miechu.</p><p>Och, a wi�c w ten spos�b
zamierza� gra�...</p><p>Severus lekko poruszy� palcami
prawej d�oni.</p><p>Sze�ciu do jednego.</p><p>R�d�ka zsun�a
si� odrobin� w d�.</p><p>G�upcy. Chyba nie zdawali sobie
sprawy, z kim zadarli...</p><p>R�d�ka wysun�a
si� z jego r�kawa. Severus pochwyci� j� i u�amek
sekundy p�niej pogr��ony w mroku zau�ek rozjarzy�
si� o�lepiaj�cym �wiat�em. Severus skoczy� do
przodu, s�ysz�c wykrzykiwane na o�lep zakl�cia.</p><p>Mia� go. Zagarn�� go
od ty�u, �ciskaj�c ramieniem gard�o i tworz�c z
m�czyzny �yw� tarcz�.</p><p>- Avada Kedavra! - Zielony
promie� trafi� wprost w szamocz�cego si� czarodzieja. Jego
cia�o zwiotcza�o. Severus wyci�gn��
r�d�k�.</p><p>- Sectumsempra!</p><p>Us�ysza� krzyk i
d�wi�k upadaj�cego cia�a. Blask znikn��,
pozostawiaj�c jednak wra�enie, jakby przed oczami ta�czy�y
czerwone plamy. Severus wypu�ci� bezw�adne cia�o i zanim przeciwnicy
doszli do siebie, b�yskawicznie si�gn�� po ukryty w szatach
eliksir kameleona i wypi� go jednym haustem, a nast�pnie
skierowa� r�d�k� na siebie i rzuci� zakl�cie
cienia.</p><p>Od jednej ze �cian oderwa�a
si� ciemna sylwetka.</p><p>- Tam jest!</p><p>Powietrze przeci�o kilka
zielonych promieni.</p><p>Severus skoczy� do przodu,
bezszelestnie zachodz�c od ty�u niskiego, kr�pego czarodzieja,
kt�ry wyda� z siebie okrzyk zaskoczenia, kiedy nagle znik�d
pojawi�o si� za nim rami�, kt�re �cisn�o go za
gard�o i wykr�ci�o do ty�u r�k� z
r�d�k�, tworz�c z niego kolejn� �yw� tarcz�.
Trzej pozostali przy �yciu czarodzieje b�yskawicznie odwr�cili
si� w ich stron�. Severus ujrza� kolejny zielony promie�.
Krzyk zamar� na ustach m�czyzny, kiedy zakl�cie
trafi�o go prosto w pier�.</p><p>- Lacrima! - wykrzykn��
Severus i powietrze rozdar� wibruj�cy wrzask. Czarodziej, w kt�rego
trafi�, upad� na ziemi�, ca�y w drgawkach. Pozostali dwaj
skoczyli do ty�u, kryj�c si� w budynku.</p><p>Severus wypu�ci�
cia�o, kt�re osun�o si� na ziemi�. Ciemno��
sta�a si� jeszcze g�stsza. Wiedzia�, �e nie mog�
go w niej dostrzec, szczeg�lnie kiedy znajdowa� si� pod wp�ywem
eliksiru kameleona. Powoli podszed� do podryguj�cego w spazmach
cia�a i spojrza� na odchodz�c� p�atami sk�r�. Z
gard�a m�czyzny wci�� wydobywa� si�
zawodz�cy wrzask, kt�ry zdawa� si� wdziera� si�� do
uszu i wwierca� w m�zg. Severus przekroczy� go i ruszy� dalej,
mocniej �ciskaj�c r�d�k�. Dotar� do drugiego
cia�a. Z otwartych ran tryska�a krew, osiadaj�c na jego czarnej
szacie. M�czyzna ju� si� nie porusza�. Severus
uni�s� g�ow� i spojrza� w g��b budynku.</p><p>Jeszcze tylko dw�ch.</p><p>Zanim zd��y�
zrobi� kolejny krok, us�ysza� �wist zakl�cia.</p><p>- Protego!</p><p>Zakl�cie odbi�o si� od
bariery i trafi�o w mur tu� nad jego g�ow�. Z g�ry
posypa�y si� gruzy, ale Severus nie zwr�ci� na nie uwagi, kiedy,
niczym cie�, wsun�� si� do wn�trza budynku.</p><p>Wyczuwa� je. Dwa przera�one
umys�y, kryj�ce si� w ciemno�ci. Przypomina�y
zap�dzone w r�g ma�e, futerkowe zwierz�tka, kt�rym przez
kr�tk� chwil� wydawa�o si�, �e gdy zaatakuj� w
grupie, to maj� szans� pokona� wyszkolonego drapie�nika.
Wyszkolonego zab�jc�.</p><p>Doskonale wiedzia�, gdzie
s�. Wyci�gn�� przed siebie r�d�k�.
Rozkoszowa� si� przenikaj�c� go ciemno�ci�.
Oplataj�cym go, g�stym mrokiem, kt�ry zdawa� si� wsi�ka�
przez sk�r� wprost do jego duszy, podarowuj�c mu to ekstatyczne
uczucie, kiedy wypowiada� s�owa:</p><p>- Avada Kedavra.</p><p>Dwa zielone rozb�yski
wystarczy�y, by zako�czy� spraw�. Severus odwr�ci�
si� i wyszed� z budynku. Beznami�tnym wzrokiem rozejrza�
si� po le��cych na ziemi cia�ach.</p><p>Wy�mienicie. Po prostu
wy�mienicie. Przyszed� tu tylko po jeden sk�adnik. I nie ma go.
W zamian za to ma sze�� trup�w. I jeszcze b�dzie musia�
posprz�ta� ca�y ten bajzel, aby nie pozostawi� �lad�w.</p><p>�wiat wype�niony by�
idiotami. Niestety niekt�rzy mieli pecha stan�� na jego drodze.</p><p>Z samego rana b�dzie musia�
uruchomi� inne swoje kontakty. Musi jak najszybciej zdoby� ten
sk�adnik. Bez wzgl�du na koszty.</p><p>***</p><p>Nie planowa� tego.</p><p>Planowa� i�� powoli,
krok po kroku, zdobywaj�c ch�opaka i przywi�zuj�c go do
siebie, ale Potter... zaskoczy� go. Zaskoczy� go, kiedy w te�cie
zacz�� wypisywa� mu swoje fantazje, kiedy bezczelnie
zacz�� go uwodzi� na lekcji... i kiedy wypowiedzia� te dwa
s�owa, kt�re wci�� wibrowa�y Severusowi w uszach.</p><p>"Pieprz mnie".</p><p>A wi�c spe�ni� jego
pro�b�. Skoro ch�opak tak bardzo pragn�� tego
posmakowa�, skoro by� a� tak niecierpliwy, tak bezwstydny...
skoro a� tak bardzo pragn�� zosta� wzi�ty,
skonsumowany, zer�ni�ty... to dostanie to, czego tak desperacko pragnie.</p><p>Ale chyba nie spodziewa�
si�, jakie si�y uruchomi, kiedy wypowie te s�owa. Nie
spodziewa� si�, �e, le��c nagi na biurku Severusa,
w�r�d pogniecionych test�w, b�dzie skamla� i j�cza� z
pragnienia, zanim Snape w og�le go dotknie... �e kiedy ju� trafi w
jego r�ce, kiedy pozwoli zatopi� w sobie szpony... nie b�dzie ju�
odwrotu.</p><p>Severus widzia� zaskoczenie w
jego oczach. Oczach, kt�re wci�� ucieka�y mu w g��b
czaszki, a kt�re powinny by� przez ca�y czas otwarte i wpatrzone w
niego. Tylko w niego.</p><p>Wype�nione �arem powietrze
falowa�o, kiedy Severus wysun�� palec z jego ciep�ego,
wilgotnego wn�trza i pochyli� si� nad nim. Wydawa�o
si�, �e na �cianach i stoj�cych w r�wnych rz�dach
�awkach osiad�a cienka, czerwona mgie�ka, pokrywaj�c
wszystko warstw� przypominaj�cego drobiny ognia szronu.</p><p>- Sp�jrz na mnie - wyszepta� Severus,
�api�c w �elazny u�cisk biodra ch�opaka i
przygotowuj�c si� do wtargni�cia w to niesplugawione przez
nikogo, nieskazitelne cia�o. Jego cz�onek pulsowa� z pragnienia.</p><p>Potter przekr�ci�
g�ow� i uni�s� powieki i Severus ujrza� te zamglone,
zielone oczy. Chcia� je widzie�, kiedy si� w nim zanurzy. Kiedy
przedrze si� przez jego op�r i znajdzie si� w nim. W jego
wn�trzu. Najg��biej jak to mo�liwe. Kiedy, do cholery,
wsadzi mu w ty�ek swojego penisa i naznaczy go sob�. Naznaczy go jako
swoj� w�asno��. I Potter b�dzie nale�a�
tylko do niego. Tylko do niego. Chcia�... do cholery, chcia�
zobaczy� swoje odbicie w tych przekl�tych zielonych oczach!</p><p>Pchn��.</p><p>W powietrzu pojawi�y si�
iskry. Potter zacisn�� powieki i wyda� z siebie
przypominaj�cy skamlenie krzyk, ale Severus niemal tego nie
s�ysza�, pogr��ony we w�asnych doznaniach.</p><p>Merlinie, tak ciasny... tak cudownie
ciasny... jak nikt do tej pory...</p><p>Jego penis zosta� uwi�ziony
w gor�cej i wilgotnej, napieraj�cej zewsz�d przestrzeni, w
kt�r� zanurza� si� coraz bardziej i bardziej... wciska�
si� w ten niesamowity, pulsuj�cy tunel centymetr po centymetrze, a
przyjemno�� by�a tak obezw�adniaj�ca, �e ledwie
m�g� oddycha�. W ko�cu jego j�dra dotkn�y
g�adkich, dr��cych po�ladk�w, a rozgrzany tarciem, ciasny
pier�cie� mi�ni zacisn�� si� u nasady jego
erekcji. Nie m�g� wej�� ju� dalej. Zatrzyma� si�
i uni�s� powieki, spogl�daj�c prosto w dwoje rozszerzonych oczu,
przygl�daj�cych mu si� z chorobliw� fascynacj� zza
szkie� okular�w. Powoli wysun�� si� z tego cudownie
gor�cego wn�trza i pchn�� ponownie, niemal trac�c
oddech, kiedy napletek jego penisa przesun�� si�, uwi�ziony
przez mi�nie, a g��wka wcisn�a si� w najdalszy,
najcia�niejszy zak�tek tunelu.</p><p>Potter j�kn��, ale tym
razem nie zamkn�� oczu. Severus zobaczy� jedynie, jak co� w
nich rozb�yskuje, a przez zaci�t� twarz przesuwa si�
cie� b�lu. Pchn�� ponownie, i jeszcze raz, i jeszcze,
obserwuj�c, jak b�l powoli ust�puje, przeobra�aj�c si�
w przyjemno��. Potter nie spuszcza� z niego wzroku.
Wpatrywa� si� w niego rozszerzonymi, b�yszcz�cymi
chorobliwie oczami, niczym op�tany, jakby nie widzia� niczego, poza
Severusem, jakby na ca�ym �wiecie nie istnia�o nic poza nim.</p><p>Severus nie m�g� oderwa� od
niego wzroku. Porusza� si� w nim niespiesznie, penetruj�c jego
cia�o i poch�aniaj�c spojrzeniem jego twarz, zanurzaj�c
si� w jego wn�trzu i w jego oczach, pieprz�c go wszystkimi
zmys�ami... i wiedz�c, �e od tej chwili Potter jest tylko jego.
�e ju� nikt inny go nie dotknie.</p><p>Nigdy.</p><p>*</p><p>Kiedy Severus odprowadza�
wzrokiem chwiej�cego si� Harry'ego, wiedzia�, �e
pope�ni� b��d. �e nie powinien by� mu m�wi�,
�e jest nikim, nawet je�eli ch�opak sam si� o to
prosi�, naciskaj�c i naciskaj�c.</p><p>Kiedy drzwi zatrzasn�y
si�, Mistrz Eliksir�w cofn�� si� i opar� biodrami o
biurko.</p><p>Jakkolwiek w�ciek�o��
na ch�opaka niemal rozsadza�a go od �rodka, to
z�o�� na siebie by�a jeszcze wi�ksza. Da� mu
si� sprowokowa�. Powiedzia� co�, co ewidentnie
zabola�o tego rozczulaj�cego si� nad sob� dzieciaka i w
konsekwencji, zamiast zbli�y�, oddali�o go od niego. Potter
zawsze tak na niego dzia�a�. Jako jedyny potrafi�
doprowadzi� go do utraty kontroli nad sob�. I co on ma teraz z nim
zrobi�, do jasnej cholery?</p><p>Nic. Przeczeka i obmy�li plan
dzia�ania. Musi go w jaki� spos�b znowu do siebie
przyci�gn��. Zreszt� to nie powinno by� trudne,
zwa�ywszy na to, jak ch�tnie ch�opak przyjmowa� dzisiaj
jego pchni�cia...</p><p>Odsun�� si� od biurka,
odwr�ci� i spojrza� na pobojowisko, kt�re zostawili.
Cz�� pergamin�w z testami by�a zupe�nie pognieciona,
reszta le�a�a w nie�adzie na pod�odze.</p><p>Wyci�gn��
r�d�k� i u�y� zakl�cia porz�dkuj�cego.
Pergaminy rozprostowa�y si� i u�o�y�y w jeden stos na
�rodku biurka. Severus usiad� przy nim, wzi�� do r�ki
pi�ro i pochyli� si�, przysuwaj�c do siebie jedno z
wypracowa�. Skre�li� ca�� odpowied� na pierwsze
pytanie i dopisa� uwag� czerwonym atramentem. Przy drugim pytaniu
litery zacz�y rozmazywa� mu si� przed oczami. Mimowolnie
przeni�s� wzrok z pergaminu na blat biurka. Jego spojrzenie sta�o si�
zamglone.</p><p>Jeszcze chwil� temu mia�
Pottera. Na tym biurku. Nagiego. Uleg�ego. J�cz�cego.</p><p>Wci�� pami�ta�
ten cudowny nap�r cia�a ch�opaka wok� swojego penisa. I jego
orgazm, tak intensywny...</p><p>Przymkn�� oczy i
westchn��. Nie lubi�, kiedy co� go rozprasza�o przy
pracy. Musi stad wyj��. Podni�s� si� szybko, zebra�
wypracowania i ruszy� do drzwi.</p><p>***</p><p>Potter nie przyszed� na
lekcj�. Na jegolekcj�! Jak �mia� to zrobi�? Jak w
og�le m�g� chocia�by pomy�le� o tym, �eby
opu�ci� jego zaj�cia?</p><p>Nie m�g� mu tego podarowa�.
Nie znosi� lekcewa�enia, ignorancji. Nic go tak nie
rozsierdza�o. Oczywi�cie doskonale wiedzia�, dlaczego nie
przyszed�, ale to nie by�o �adne wyt�umaczenie.</p><p>Kiedy zamyka� klas�, przez
jedn� sekund� mia� ochot� i�� po niego, przywlec
go tutaj i trzyma� w tej klasie tak d�ugo, dop�ki nie zrozumie,
�e to jest w�a�nie jego miejsce. W �wietle dnia w
�awce, ubrany w szkolny mundurek i teoretycznie nie wyr�niaj�cy
si� spo�r�d t�umu uczni�w. Ale w ciemno�ciach nocy�
le��cy na jego biurku z roz�o�onymi nogami, nagi, spocony i
zawodz�cy z nieokie�znanego pragnienia, kt�re potrafi�
zaspokoi� tylko on, Severus.</p><p>I dop�ki nie zrozumie, �e przed
nim nie ma ucieczki.</p><p>***</p><p>- Masz ich?</p><p>Czarodziej wygl�da� niczym
uciekinier z Azkabanu. Poszarpana szata, stercz�ce na wszystkie strony
w�osy, sko�tuniona broda. W jego oczach czai�o si� co�
niebezpiecznego. Co�, z czym trudno walczy�. Co�, co a� za
bardzo przypomina�o ob��d.</p><p>Severus pokiwa� g�ow�
i wyci�gn�� rami�, patrz�c m�czy�nie
prosto w oczy.</p><p>Tym razem musia� si�
zabezpieczy� i u�y� wszelkich �rodk�w
ostro�no�ci.</p><p>Czarodziej nie waha� si�.</p><p>- Poka� mi ich - wysapa�,
�api�c go za rami�. �wiat zawirowa� i
znikn�� w g�o�nym trzasku, pozostawiaj�c za sob�
pokryt� b�otem i ka�u�ami alejk� Nokturnu, i po chwili
pojawi� si� znowu. Znale�li si� tu� obok niewielkiego
budynku stoj�cego na zupe�nym pustkowiu, w�r�d wysokich traw,
ko�ysanych �wiszcz�cym wiatrem. �wiat�o gwiazd
stanowi�o jedyny ja�niejszy punkt w g�stym mroku.</p><p>Severus wyci�gn��
r�d�k�, rzucaj�c niewerbalnie �Lumos� i pchn��
drzwi, kt�re zaskrzypia�y i otworzy�y si� opornie, po czym
odsun�� si� na bok, gestem zapraszaj�c
m�czyzn� do �rodka.</p><p>Czarodziej wszed� i ju� od
progu z jego gard�a wydoby�o si� g�o�ne,
przypominaj�ce bulgotanie westchnienie.</p><p>- Idealni.</p><p>Severus wszed� za nim i
zamkn�� drzwi, spogl�daj�c na trzy le��ce pod
�cian�, zwi�zane i zakneblowane osoby, w�r�d kt�rych
znajdowa�y si� dwie kobiety i jeden m�czyzna: ca�a
tr�jka mia�a pi�kne i d�ugie, niemal z�ote w�osy.</p><p>- A� mi �linka cieknie...
urz�dz� sobie kr�lewsk� uczt�. Spisa�e� si�
doskonale.</p><p>Severus zmarszczy� brwi.</p><p>- R�g! - rozkaza�,
wyci�gaj�c r�k�. M�czyzna, nie odrywaj�c
spojrzenia od wpatruj�cych si� w niego z przera�eniem ofiar,
si�gn�� w g��biny swej obszernej szaty i wyci�gn��
z niej zawini�tko, kt�re niemal machinalnie poda� Severusowi.
Wystarczy�o mu jedno zerkni�cie.</p><p>By� prawdziwy. Prawdziwy
�rodkowy r�g buchoro�ca tr�jrogiego. Niemal z czci�
przesuwa� palcami po prawie niewyczuwalnych pier�cieniach i
g�adkiej niczym szk�o ko�ci rogu. B�yskawicznie ukry�
go w fa�dach swej szaty i spojrza� na stoj�cego przed nim
m�czyzn�.</p><p>Odczuwa� g��bok�
pogard� wobec wilko�ak�w i najch�tniej wyko�czy�by go
jednym, szybkim zakl�ciem... ale jego us�ugi mog�y mu si�
jeszcze przyda�. Mia� szerok� sie� kontakt�w w�r�d
wilko�ak�w na ca�ym �wiecie. Gdyby okaza�o si�,
�e znowu b�dzie potrzebowa�... niewielkiej pomocy z jego
strony... nierozwa�nie by�oby si� tej pomocy pozbawia�.</p><p>- S� twoi � wyszepta� i
odwr�ci� si�, wychodz�c na zewn�trz. Jeszcze raz
si�gn�� do szaty i wyci�gn�� z niej
po�yskuj�cy lekko r�g. Przesun�� palcami po jego
g�adkiej powierzchni, rozkoszuj�c si� jego faktur� i
wibruj�cym ciep�em magii, kt�ra z niego emanowa�a. Zza chmur
wy�oni� si� ksi�yc, o�wietlaj�c wszystko
srebrnobia�� po�wiat�, kt�ra odbi�a si� w powierzchni
rogu. Severus spojrza� w g�r� w tym samym momencie, w kt�rym z
wn�trza budynku dobieg�o przejmuj�ce wycie, a zaraz po nim
przeszywaj�cy wrzask.</p><p>Nareszcie go zdoby�. Zdoby�
najwa�niejszy sk�adnik.</p><p>Jego oczy roz�wietli�
g��boki blask, nie maj�cy jednak nic wsp�lnego ze
�wiat�em ksi�yca. Blask �w zgas� jednak�e, gdy
Mroczny Znak na jego przedramieniu zapiek� bole�nie,
wci�gaj�c go ponownie w mrok.</p><p>Severus przymkn�� powieki i
zacisn�� z�by.</p><p>Wiedzia�, gdzie ma si�
uda�. I co zrobi�. Dzisiaj czeka�a go pracowita noc. I
wyj�tkowo d�uga...</p><p>*</p><p>W komnacie panowa� p�mrok.
Ogie� rozpalony w kominku przez skrzaty domowe ju� prawie
wygas�. Ostatnie j�zyki p�omieni liza�y drewno i
tworzy�y dr��ce cienie na stoj�cych wzd�u� ca�ej
�ciany p�kach z ksi��kami. Wszechogarniaj�c�
cisz� przerwa�o ciche skrzypienie otwieraj�cych si� drzwi.
Do pomieszczenia wkroczy�a odziana w czer�, wysoka posta�. Kiedy
podesz�a do kominka, �wiat�o ostatnich p�omieni wydoby�o
z ciemno�ci bordowe plamy pokrywaj�ce w wielu miejscach czarn�
szat�. Spod peleryny wy�oni�a si� zakrwawiona r�ka,
trzymaj�c� w d�oni bia�� mask� w kszta�cie
czaszki, pokryt� teraz czerwonymi kroplami.</p><p>Maska wyl�dowa�a z
brz�kiem na blacie stolika, a Snape opad� na obity zielonym jedwabiem
fotel i zapatrzy� si� w p�omienie.</p><p>W jego g�owie wci��
rozbrzmiewa�y echa. P�acz ofiar, wrzaski torturowanych,
rz�enie konaj�cych, wybuchy p�omieni, wykrzykiwane z
emfaz� kl�twy i zakl�cia, nawet d�wi�czny �miech Bellatriks...
By�o ich zbyt wiele. Mia� ochot� p�j�� do my�lodsiewni
i... zwr�ci� do niej wszystkie te wspomnienia, oczyszczaj�c swe
my�li. Powinien usun�� ze swojego umys�u wszelkie
zanieczyszczenia... powinien p�j�� do �azienki i
doprowadzi� si� do porz�dku, zmy� ca�� t�
krew, przywdzia� zwyk�e szaty, ale... - jego spojrzenie
skierowa�o si� ku ukrytemu za biblioteczk� laboratorium - ...to,
co mia� zrobi�, by�o znacznie wa�niejsze.</p><p>Uni�s� si� z fotela i
ruszy� w stron� laboratorium, czuj�c w wewn�trznej kieszeni
szaty ci�ar zdobytego z tak wielkim trudem rogu. I wiedzia�,
�e ten trud z pewno�ci� nie zostanie zmarnowany.</p><p>***</p><p>Severus spojrza� na zegar
wisz�cy na �cianie jego gabinetu.</p><p>Potter mia� jeszcze
pi�� minut. Pi�� minut na to, by zjawi� si� na
szlabanie. Je�eli cho�by spr�buje nie przyj��...</p><p>Ch�opak by� uparty. Uparty
i zawzi�ty. Ale Severus wiedzia�, jak go z�ama�...
Wystarczy wzi�� go z zaskoczenia. Zaproszenie do komnat b�dzie
pierwszym krokiem, kt�ry z pewno�ci� rozbroi go na tyle, �e
roz�upanie resztek tej marnej skorupki, kt�r� postanowi�
si� otoczy�, nie powinno stanowi� �adnego problemu.
Wiedzia�, �e Potter b�dzie si� opiera� i nie
b�dzie chcia� odpowiedzie� na jego pytania. B�dzie
pr�bowa� udawa�, �e nic nie wie, aby Severus by� zmuszony
usun�� go z zaj��... ale od czego by�o Veritaserum?</p><p>Severus u�miechn��
si� kpi�co.</p><p>Z kim ten dzieciak pr�buje
wygra�?</p><p>*</p><p>Znowu to zrobi�!</p><p>Wsun�� ten sw�j ma�y,
gor�cy i �liski j�zyk do jego ust, wykorzystuj�c chwilowe
zamroczenie Severusa, spowodowane orgazmem.</p><p>Uderzenie gor�ca by�o
nag�e i gwa�towne. Wilgotny j�zyk smaga� jego podniebienie,
a usta Pottera wpija�y mu si� w wargi z tak� si��,
jakby pr�bowa� je po�re�.</p><p>Ale chwil� po fali gor�ca
prze�lizguj�cej si� przez jego wn�trze niczym niezwykle
ruchliwy w��, nadesz�a pal�ca
w�ciek�o��.</p><p>Z�apa� ch�opaka za
w�osy i, nie sil�c si� na delikatno��,
odci�gn�� jego g�ow� do ty�u, uwalniaj�c
si� od tej... od tego... od niego.</p><p>Potter zakwili� z b�lu, a jego
twarz przeci�� nieprzyjemny grymas.</p><p>�ar zosta� zast�piony
przez przeszywaj�cy ch��d.</p><p>- Na to ci nie pozwoli�em,
Potter! � warkn�� Severus, wysuwaj�c si� z wn�trza
ch�opaka. Widzia� na jego twarzy poczucie winy, ale w tej chwili
kompletnie go to nie obchodzi�o. Chcia� tylko, aby zszed� mu z
oczu, inaczej mo�e zrobi� co�...</p><p>Jego d�o� jeszcze mocniej
zacisn�a si� w czarnych w�osach, ale po chwili
nadesz�o... opanowanie.</p><p>Pu�ci� jego w�osy,
uwalniaj�c wci�� odchylon� do ty�u g�ow�
ch�opaka.</p><p>- Ubieraj si� � wycedzi�
g�osem ociekaj�cym pogard�. � Tw�j szlaban w�a�nie
si� zako�czy�.</p><p>- Nie chcia�em... �
zacz�� Potter, ale Severus nie mia� zamiaru tego
s�ucha�. Nie chcia� nawet na niego patrze�.</p><p>- Nie s�ysza�e�, co
powiedzia�em?</p><p>Ch�opak odwr�ci�
g�ow� i zagryz� warg�. Bez s�owa zsun��
si� z jego kolan i si�gn�� po le��ce na
pod�odze ubrania. Kiedy si� ubiera�, Severus doprowadzi�
si� do porz�dku, a p�niej obserwowa�, jak Potter powoli
ko�czy zapina� koszul�, a nast�pnie rusza do drzwi i
k�adzie d�o� na klamce.</p><p>- Nie zapomnia�e�
czego�? - zapyta� ch�odno Severus.</p><p>Harry zatrzyma� si� i
powoli odwr�ci�, nie podnosz�c jednak g�owy. Ale Severus
doskonale dostrzega� jego twarz, szczeg�lnie, kiedy ch�opak
zbli�y� si�, aby odebra� swoje okulary.</p><p>Zaci�ni�te,
dr��ce usta, szkliste oczy, zaci�te spojrzenie... Widzia�,
jak wstrzymuje oddech, kiedy ich d�onie si� musn�y, jak
ca�� si�� woli stara si� powstrzyma� swoje
emocje. Jak zaciska powieki, z trudem pr�buj�c utrzyma� si� na
nogach i nie dopu�ci� do ca�kowitego rozsypania...</p><p>W pomieszczeniu zrobi�o si�
jeszcze ch�odniej, �wiat�o wydawa�o si�
przygasn��.</p><p>Harry odwr�ci� si� i lekko
chwiejnym krokiem podszed� do drzwi. Kiedy je zatrzasn��,
Severus nie poruszy� si�. Wpatrywa� si� w nie, dop�ki nie
us�ysza� trzasku kolejnych drzwi i dopiero wtedy upewni�
si�, �e Potter naprawd� wyszed�.</p><p>Odwr�ci� g�ow� w
stron� kominka. Jego oczy przypomina�y teraz zachmurzone nocne niebo.
Nadal odczuwa� spopielaj�c� w�ciek�o�� na
tego bezczelnego g�wniarza... za to, jak wykorzysta� sytuacj�,
chocia� Severus g�o�no i wyra�nie zabroni� mu
jakichkolwiek poca�unk�w... za to, �e wci�� czu� jego
smak na j�zyku...</p><p>Zacisn��
pi�� i uderzy� ni� w oparcie fotela.</p><p>Za to, �e po raz kolejny
straci� przy nim panowanie nad sob�.</p><p>Spojrza� na drzwi.</p><p>Zasady s� po to, aby ich
przestrzega�, ale ten ch�opak od dzieci�stwa mia�
sk�onno�ci do �amania ich na wszelkie mo�liwe sposoby.
Zawsze brakowa�o mu dyscypliny. Severus m�g� to przewidzie�...
m�g� przewidzie�, �e ch�opak si� nie podda i �e
nadal b�dzie pr�bowa�, naiwnie s�dz�c, �e mu si�
uda... i �e ujdzie mu to na sucho. Ale mo�e nast�pnym razem
Potter b�dzie pami�ta� o tej nauczce... i ju� wi�cej
nie o�mieli si� si�gn�� po to, czego nigdy nie
otrzyma.</p><p>Inaczej kolejne ci�cie
b�dzie jeszcze bole�niejsze. Nie b�dzie mia� lito�ci
dla �adnych, nawet najmniejszych p�d�w. Mo�e z nich
wyrosn�� co�, co b�dzie mia�o wystarczaj�co
du�� si��, aby owin�� si� wok� jego
st�p i... zatrzyma� go.</p><p>Spojrza� na swoj�
zaci�ni�t� pi��. Powoli rozprostowa� palce
i z zaskoczeniem stwierdzi�, �e... dr��.</p><p>Ponownie skierowa� spojrzenie na
drzwi.</p><p>Potter sam jest sobie winien.</p><p>***</p><p>Od lektury ksi��ki
oderwa�o go ciche, odleg�e pukanie do drzwi. Severus poderwa�
g�ow� i zmarszczy� brwi.</p><p>Kto m�g� przychodzi� do
niego w �rodku nocy?</p><p>Od�o�y�
ksi��k�, podni�s� si� z fotela, przeszed� przez
gabinet i z rozmachem otworzy� drzwi. Na korytarzu, ku jego zaskoczeniu,
dostrzeg� Weasleya i Granger. Zanim jednak zd��y� o
cokolwiek zapyta�, Gryfonka zasypa�a go seri� pyta� i
informacji na temat tego, �e Potter nie wr�ci� na noc.</p><p>Oczy m�czyzny
rozszerzy�y si�, a twarz zblad�a. Gabinet na chwil� rozjarzy�
si� blaskiem, by u�amek sekundy p�niej pogr��y�
si� w mroku i zimnie.</p><p>- Potter? Nie wr�ci� na noc? -
zapyta�.</p><p>Gabinet ponownie
roz�wietli� si� i �ciemni�.</p><p>Granger i Weasley zacz�li
co� t�umaczy�, ale niewiele by�o s�ycha�,
poniewa� ca�e pomieszczenie wydawa�o si� wibrowa�,
wci�� migocz�c w zmieniaj�cym si� �wietle.</p><p>- Sam poszukam Pottera -
uci�� w ko�cu Severus, prostuj�c si� i obrzucaj�c
uczni�w pogardliwym spojrzeniem. - Tym razem �amanie regulaminu nie ujdzie
mu na sucho.</p><p>Cofn�� si� i zatrzasn��
drzwi. W tym samym momencie gabinet pogr��y� si� w
ca�kowitej ciemno�ci.</p><p>Severusa ogarn�y z�e
przeczucia...</p><p>Do diab�a! Niepotrzebnie go
wyrzuca�. Potter jest zbyt emocjonalny. Zawsze kieruje si� uczuciami.
Najpierw co� robi, a dopiero potem stara si� pomy�le�. Ale
wtedy zazwyczaj jest ju� za p�no...</p><p>Musi go odnale��. Ale od
czego zacz��? Potter by� ca�kowicie rozbity, kiedy
st�d wychodzi�. Gdzie m�g� si� uda�? Co g�upiego
m�g� zrobi�?</p><p>Poczeka, a� Granger i Weasley
znikn� z pola widzenia, i wtedy wyruszy na poszukiwania.</p><p>Mo�e zaszy� si� w
kt�rej� z �azienek? Zazwyczaj tam odnajdywa�
wyp�akuj�cych sobie oczy nastolatk�w, kiedy kt�rego� z nich
spotka� zaw�d mi�osny...</p><p>Po�o�y� d�o�
na klamce.</p><p>Niech go tylko znajdzie...</p><p>Otworzy� drzwi i pospiesznie
ruszy� przed siebie, planuj�c zacz�� od �azienek na
parterze. Zanim jednak zd��y� cho�by skr�ci� w
kolejny korytarz, zza zakr�tu wynurzy�a si� Granger. Dziewczyna
wpad�a na niego z impetem, o ma�o go nie przewracaj�c.</p><p>Wystarczy�o jedno spojrzenie na
jej zap�akan� twarz...</p><p>Korytarz rozja�ni� si�
intensywnym szkar�atem, kiedy Severus z�apa� j� za ramiona,
potrz�sn�� ni� gwa�townie i wysycza� prosto w
twarz:</p><p>- Co si� sta�o?</p><p>Dziewczyna pr�bowa�a
odpowiedzie�, ale najwyra�niej nie by�a w stanie. Zamiast tego
zanios�a si� szlochem.</p><p>Ze szkar�atem zmiesza�a
si� czer�, wibruj�c intensywnie w rozedrganym powietrzu.</p><p>- Gdzie on jest? - Severus niemal nie
poznawa� w�asnego g�osu. Potrz�sn�� ni�
mocno, pr�buj�c przywr�ci� jej chocia� odrobin�
rozs�dku.</p><p>- Harry... schowek... on... -
wyduka�a w ko�cu, po raz kolejny wybuchaj�c szlochem.</p><p>To mu wystarczy�o.
Pu�ci� j� i ruszy� biegiem. Ju� z daleka widzia�
otwarte drzwi do jednego ze schowk�w. Nie mia� poj�cia, co mo�e
tam zobaczy�, mia� tylko ogromn� nadzieje, �e nie
b�dzie to co�, czego obawia� si� najbardziej...</p><p>W ko�cu dotar� do drzwi i
gwa�townie zatrzyma� si� w wej�ciu.</p><p>Zobaczy� go.</p><p>Le�a� na pod�odze
niczym kukie�ka z rozrzuconymi, po�amanymi ko�czynami... z
opuchni�t� od siniak�w i rozci�� twarz�... zakrwawiony,
skatowany, bezw�adny...</p><p>Potter...</p><p>Ca�e pomieszczenie
wype�ni�o si� lodowatym ogniem. Zimnymi, li��cymi
sufit p�omieniami. I dudnieniem. G�o�nym, wibruj�cym
dudnieniem serca, kt�re zag�uszy�o wszelkie dobiegaj�ce z zewn�trz
odg�osy.</p><p>Severus skoczy� do przodu i
dopad� do Harry'ego, odpychaj�c pochylonego nad nim Weasleya.</p><p>- Dotykali�cie go? - niemal
krzykn�� i nie czekaj�c na odpowied�,
przy�o�y� ucho do rozchylonych ust ch�opca.</p><p>Oddycha�...</p><p>Jego najgorsze obawy rozwia�y
si�. Je�eli tylko oddycha�, to by�a jeszcze nadzieja... ale
s�ysza� w tym oddechu co� niepokoj�cego... By� zbyt
s�aby.</p><p>Przy�o�y� palce do
jego szyi. Puls by� ledwie wyczuwalny.</p><p>- �yje - wyszepta�.</p><p>Spojrza� na nieprzytomn�,
zakrwawion� twarz, na pozlepiane krwi� czarne kosmyki, przyklejone do
czo�a i w ostatniej chwili powstrzyma� si�, aby ich nie
odgarn��. Dudnienie serca wzmog�o si�.</p><p>Nie pozwoli mu umrze�!</p><p>*</p><p>- Boli... - Severus
us�ysza� cichy, przypominaj�cy westchnienie szept. Zabra�
d�onie, kt�rymi dotyka� klatki piersiowej Pottera, pr�buj�c
okre�li�, jak dalece po�amane s� �ebra, i
spojrza� na ch�opca ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>- Nic nie m�w. Oszcz�dzaj
si�y.</p><p>Widzia� b�l wykrzywiaj�cy
twarz Harry'ego. Spuchni�te usta otwiera�y si� i zamyka�y
na przemian, jakby ch�opak pr�bowa� co� powiedzie�, ale
cierpienie nie pozwala�o mu na to. W ko�cu jednak Severus
us�ysza� ciche, urywane s�owa:</p><p>- Przepra... szam... Nie chcia...
�em. Przepraszam...</p><p>Severus przygl�da� mu
si� szeroko otwartymi oczami.</p><p>Jak... jak w takiej chwili Potter
m�g� my�le� o czym� tak... nieistotnym? Jak m�g� go
przeprasza�, kiedy w�a�nie niemal zgin��? Jak
m�g� by� a� tak... a� tak...?</p><p>Harry st�kn�� i z
trudem uni�s� dr��c� r�k�, pr�buj�c
wytrze� zalewaj�c� krew oczy. Ale Severus by� szybszy.
Delikatnie z�apa� t� drobn� d�o� i
odci�gn�� j� z powrotem. Nie m�g� dopu�ci�
do tego, �eby ch�opak dowiedzia� si�, w jakim stanie
si� znalaz�... Ale wtedy Harry �cisn�� jego
r�k� i przyci�gn�� do siebie, przyciskaj�c
j� do swoich spuchni�tych warg.</p><p>Severus zmarszczy� brwi.
W�r�d p�on�cych w pomieszczeniu, zimnych p�omieni
pojawi�a si� sugestia ciep�ego �wiat�a...</p><p>- Jak do dobrze... �e
jeste�... - us�ysza� cichy, zachrypni�ty szept.</p><p>Ciep�o sta�o si�
wyra�niejsze, intensywniejsze...</p><p>Severus oderwa� wzrok od twarzy
Harry'ego i spojrza� na le��cy obok, zakrwawiony worek.
Si�gn�� po niego i podni�s� go z pod�ogi. W
pomieszczeniu ponownie zrobi�o si� znacznie ch�odniej.</p><p>Zaczaili si� na niego, zarzucili
worek na g�ow� i niemal zakatowali na �mier�... prawie pod
jego gabinetem... Jeszcze dwie godziny temu Potter ko�ysa� si�
na jego biodrach, j�cza� jego imi�, oddaj�c mu siebie,
oddaj�c mu wszystko... a teraz le�a� tutaj, na granicy
�ycia i �mierci...</p><p>Oczy Severusa wydawa�y si�
wch�ania� ka�dy lodowaty p�omie�, zamieniaj�c je
w sztylety... Odruchowo �cisn�� kaptur. Jego
pi�� dr�a�a.</p><p>Zabije ich. Nie. Zrobi im co�
gorszego ni� �mier�. Co� znacznie gorszego... Weszli na
jego terytorium, o�mielili si� dotkn��... zrani�
co�, co nale�a�o do niego... i zap�ac� za to
najwy�sz� cen�.</p><p>Wysun�� d�o� z
u�cisku Harry'ego, s�ysz�c s�aby j�k wydobywaj�cy
si� z jego ust:</p><p>- Nie... nie odchod�...</p><p>Zacisn�� wargi i
ostro�nie wsun�� r�ce pod kolana oraz plecy ch�opaka,
a nast�pnie podni�s� go delikatnie z pod�ogi.</p><p>- Boli... tak bardzo... - wyszepta�
Harry i wyda� z siebie charcz�cy d�wi�k.</p><p>Severus spojrza� na
zakrwawion� twarz ch�opaka.</p><p>- Potter...? S�yszysz mnie?</p><p>Cisza.</p><p>Straci� przytomno��.</p><p>Jeszcze mocniej przycisn��
zmaltretowane cia�o do swojej klatki piersiowej. P�omienie
obj�y ju� ca�y schowek</p><p>Wargi Severusa musn�y
czo�o Pottera, po czym m�czyzna wyszepta�:</p><p>- Malfoy za to zap�aci.
Obiecuj� ci to. Ju� nikt ci� nie dotknie. Nie pozwol� im na
to.</p><p>Severus kopn�� drzwi
schowka i wypad� z niego, zostawiaj�c pomieszczenie spalaj�ce si�
ju� doszcz�tnie w morzu ognia.</p><p>***</p><p>- Avada Kedavra.</p><p>Cia�o kobiety, trafione zielonym
promieniem, zesztywnia�o i upad�o na zimn�, kamienn�
posadzk�. Jasne w�osy Narcyzy rozsypa�y si� na kamieniach,
blask w szarych oczach znikn�� zupe�nie.</p><p>Przestrze� rozdar� krzyk
Lucjusza.</p><p>- Nieee!</p><p>Severus opu�ci�
r�d�k�. Jego twarz nie wyra�a�a niczego. W
przeciwie�stwie do twarzy Lucjusza, na kt�rej os�upienie
walczy�o z przera�eniem i niedowierzaniem.</p><p>- Lucjuszu, twoja �ona sama
wybra�a �mier� - powiedzia� spokojnie Voldemort,
spogl�daj�c na swego s�ug� z nonszalancj�. - Tw�j syn
tak�e wybra� los, kt�ry go spotka�. M�g� zaj��
daleko, ale zdradzi� mnie i zignorowa� moje rozkazy dla swych w�asnych
dzieci�cych kaprys�w. Oboje odwr�cili si� ode mnie.</p><p>Jasne w�osy Malfoya opad�y
na jego wykrzywion� b�lem twarz. Odziane w ciemny aksamit ramiona
dr�a�y. Severus niemal wyczuwa� huragan emocji targaj�cych
jego dusz�. Huragan zdolny roznie�� ich wszystkich w
popi�.</p><p>- A co ty zrobisz, Lucjuszu? Co
wybierzesz? Pozostaniesz mi wierny, czy do��czysz do swej rodziny,
plami�c ju� do ko�ca honor swego rodu?</p><p>Malfoy podni�s� wzrok. Ale nie
skierowa� go ku Voldemortowi. Jego dr��ce oczy zanurzy�y
si� w oczach Severusa. Powietrze wype�ni�o si� gorzkim,
gnij�cym odorem nienawi�ci.</p><p>Severus zacisn�� usta. Nie
podoba�o mu si� spojrzenie Malfoya. Wiedzia�, �e kiedy
wype�ni ju� sw�j plan, b�dzie musia� go zabi�, inaczej
Malfoy b�dzie szuka� zemsty na nim i nie spocznie, dop�ki jej nie
wymierzy. Poniewa�, w jego mniemaniu, to Severus by� w pe�ni
odpowiedzialny za �mier� jego �ony i szale�stwo syna.</p><p>- Wybieram ciebie, m�j Panie -
wyszepta� Lucjusz udr�czonym, zachrypni�tym g�osem, nie
odrywaj�c nienawistnego spojrzenia od twarzy Severusa.</p><p>Tak, Malfoy mo�e okaza�
si� du�ym problemem... nie powinien go lekcewa�y�.</p><p>- Dossskonale. - Voldemort
pozwoli� sobie na lekki u�mieszek. - Nie mo�emy jednak
dopu�ci� do tego, by �mier� twojej �ony wysz�a na
jaw. Mo�e to wywo�a�... konfliktowe nastroje. Dopilnuj, by wszyscy
my�leli, �e nag�e szale�stwo waszego syna doprowadzi�o
j� do skrajnej depresji i Narcyza wyjecha�a na... d�ugi urlop. -
Na twarzy Voldemorta pojawi� si� u�miech przypominaj�cy
nadp�ywaj�cego szybko rekina.</p><p>- Tak, m�j Panie. - Lucjusz
sk�oni� g�ow�, staraj�c si� nie
spogl�da� w stron� le��cego na pod�odze
cia�a swej �ony.</p><p>- B�d� pewny, �e
nagroda za tw� wierno�� ci� nie ominie, Lucjuszu. -
Spojrzenie Voldemorta skierowa�o si� ku Severusowi. - Mo�ecie
odej��.</p><p>Severus sk�oni� si� i
ruszy� ku drzwiom, omijaj�c pe�zn�c� ju� w
stron� zw�ok Nagini. Znalaz� si� przy nich w tym samym
momencie, w kt�rym d�o� Lucjusza dotkn�a srebrnej klamki.
Severus cofn�� r�k� i pozwoli�, by Malfoy wyszed�
jako pierwszy. Kiedy i on sam znalaz� si� ju� po drugiej stronie
drzwi, zamykaj�c je za dob� delikatnie, us�ysza� cichy,
przepe�niony truj�c� nienawi�ci� szept tu� za
sob�:</p><p>- Kiedy� ci� zabij�.</p><p>Nie odwr�ci� si�. Na jego
twarzy nie drgn�� ani jeden mi�sie�.</p><p>Nie - pomy�la�,
ws�uchuj�c si� w oddalaj�ce si� kroki. - To ja
pierwszy ci� dopadn�.</p><p>***</p><p>Z relacji Pomfrey wynika�o,
�e rany Pottera goj� si� ca�kiem dobrze dzi�ki
przyrz�dzanym przez Severusa miksturom. Ale ch�opak mia�
sp�dzi� w szpitalu jeszcze co najmniej kilka dni, aby ca�kowicie
wydobrze�, a tymczasem sta� teraz w drzwiach jego gabinetu, u�miechaj�c
si� do niego tym swoim szerokim, g�upkowatym u�miechem.</p><p>- Co ty tu robisz, Potter? -
zapyta� cierpko Severus, szybko ukrywaj�c pocz�tkowe
zaskoczenie. - Nie powiniene� by� jeszcze w szpitalu?</p><p>- Wyszed�em - wyduka�
Harry. - Dzisiaj. Czy mog�... wej��? - zapyta�
nie�mia�o.</p><p>Snape zmru�y� oczy, ale
odsun�� si� i wpu�ci� go do �rodka. Kiedy
zamkn�� drzwi, Potter zrobi� co� nieoczekiwanego.
Odwr�ci� si� i gwa�townie dopad� do niego, przypieraj�c
go do drzwi i owijaj�c ramiona wok� jego pasa. Z g�o�nym
westchnieniem opar� g�ow� na otulonej w czarny materia�
piersi i zamkn�� oczy, przyciskaj�c policzek do szorstkiego
materia�u.</p><p>Severus zesztywnia�,
wpatruj�c si� z zaskoczeniem w ciemn� czupryn�
roztrzepanych w�os�w, przyciskaj�cych si� do jego klatki piersiowej.</p><p>- T�skni�em za tob�...
- wyszepta� Harry w czarn� szat�, wtulaj�c si� w
pier� m�czyzny.</p><p>W pomieszczeniu zrobi�o si�
nagle znacznie cieplej. Rozgrzane powietrze zacz�o drga�, a
przedzieraj�ce si� przez nie uderzenia serca stawa�y si�
coraz g�o�niejsze i szybsze.</p><p>Severus zacisn�� usta.</p><p>Merlinie, co za ckliwy dzieciak...
Czy on naprawd� musi si� tak do niego klei�? Doprawdy, to powoli
zaczyna robi� si�... k�opotliwe.</p><p>Ale... widocznie tego
w�a�nie potrzebuje. Widocznie jest po tym wszystkim wyj�tkowo
z�akniony czu�o�ci. I Severus b�dzie musia� si�
do tego przyzwyczai�. B�dzie musia� pozwoli� mu na te
sentymentalne czu�ostki, �eby ch�opak znowu nie uciek�.
Zreszt�... to nie ma znaczenia. Najwa�niejsze jest to, �e
ju� nic mu nie grozi.</p><p>*</p><p>Severus podni�s� g�ow�
znad ksi��ki, zamykaj�c j� i odk�adaj�c na
stolik, wraz z le��cym na kolanach pergaminem i pi�rem. Spojrza�
na fotel obok i z zaskoczeniem stwierdzi�, �e Potter... zasn��.</p><p>Zmarszczy� brwi.</p><p>Skoro ch�opak by� tak
zm�czony, to po co nalega� na przyj�cie tutaj? Przecie� nie
min�o nawet dziesi�� minut. Kaza� mu tylko
poczeka�...</p><p>Opar� si� w fotelu,
uwa�nie przygl�daj�c si� pogr��onej we �nie
twarzy Pottera. Zmieni� si�. Severus zbyt cz�sto go
obserwowa�, zbyt dobrze zna� jego twarz, by nie zauwa�y�
wszystkich zmian, kt�re si� na niej dokona�y. Nadal wida�
by�o na niej zadrapania, ale i tak wygl�da� du�o lepiej
ni� jeszcze kilka dni temu. Schud�. Ko�ci policzkowe by�y
wyra�niejsze, a cienie pod oczami g��bsze. Okulary
zsun�y mu si� na czubek nosa, a w�osy tak
u�o�y�y, �e blizna na czole by�a doskonale widoczna.</p><p>Severus przesun�� wzrok
ni�ej, na przekrzywiony krawat i wygnieciony, odrobin� za du�y
szkolny mundurek. Doprawdy, czy ten ch�opak nie mia� za grosz gustu?
Zawsze tak denerwuj�co niechlujny, do tego te wiecznie rozczochrane
w�osy...</p><p>Ponownie spojrza� na
pogr��on� we �nie twarz. Obliza� wargi. Wsta�.</p><p>Powoli podszed� do
rozci�gni�tego w fotelu ch�opca.</p><p>Z pewno�ci� nie pozwoli mu
spa� w swoim salonie...</p><p>Pochyli� si�,
opieraj�c si� jedn� r�k� o pod�okietnik, a
drug� rozpinaj�c guziki bia�ej koszuli Harry'ego. Niespiesznie,
jeden po drugim.</p><p>...ale w zamian za to, co
przeszed�...</p><p>Rozsun�� koszul�,
ods�aniaj�c jasn�, g�adk� sk�r�. Jego oczy
rozb�ys�y, a w pomieszczeniu pojawi�a si� coraz
wyra�niejsza sugestia p�omieni.</p><p>...przecie� nic si� nie
stanie, je�li...</p><p>Delikatnie przesun��
palcami po unosz�cej si� i opadaj�cej klatce piersiowej,
brzuchu, mi�kkim podbrzuszu, docieraj�c do spodni. Rozpi��
guzik i d�ugimi palcami si�gn�� po zamek, powoli
przesuwaj�c go w d�. Ponownie obliza� wargi.</p><p>...sprawi mu odrobin�
przyjemno�ci...</p><p>Wsun�� d�o� w
spodnie, ostro�nie owijaj�c palce wok� rozkosznie gor�cego
penisa ch�opca.</p><p>Zawsze taki ciep�y, rozgrzany...
niczym �ywa pochodnia...</p><p>Z lekko rozchylonych ust Harry'ego
wyrwa� si� cichy j�k. Na wargach m�czyzny
pojawi� si� krzywy u�mieszek.</p><p>*</p><p>Snape sta� przy komodzie,
trzymaj�c w d�oni zielony kamie� i wpatruj�c si� w
niego ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>Dzi�ki temu kamieniowi
b�dzie mia� Pottera ca�y czas na oku. Nie mo�e
dopu�ci� do tego, �eby znowu co� mu si� sta�o...
Musi go pilnowa�. Ch�opak jeszcze nie raz mo�e wpl�ta�
si� w niebezpieczne sytuacje, tak� ju� mia� natur�. A
Severus doskonale wiedzia�, �e tylko on mo�e zapewni� mu
bezpiecze�stwo. Potter m�g� sobie nie s�ucha� �adnych
autorytet�w... ale tylko odwa�y�by si� nie pos�ucha�
jego.</p><p>*</p><p>Nie min�o nawet kilka
godzin, a Potter ju� nie potrafi� powstrzyma� si� przed
nadu�ywaniem kamienia. C� za bezmy�lny dzieciak... Klejnot
mia� mu s�u�y� w sytuacjach zagro�enia �ycia, a
nie do wysy�ania ckliwych wiadomo�ci. A teraz jeszcze
zak��ci� mu niedziel�, nalegaj�c na spotkanie, w
jakiej� wyj�tkowo wa�nej sprawie, a chodzi�o tylko o t�
wszystkowiedz�c� Granger, kt�ra odwiedzi�a go kilka dni
wcze�niej, pr�buj�c go zaszanta�owa�, i Severus by�
zmuszony wymaza� jej pami��. Zbyt du�o wiedzia�a.</p><p>Oczywi�cie Potter nie
potrafi� utrzyma� j�zyka za z�bami... Chocia� bardziej
prawdopodobne by�o to, �e nie potrafi� utrzyma� na wodzy
swojej wybuja�ej emocjonalno�ci i Granger sama zacz�a
si� czego� domy�la�. Je�eli tak dalej p�jdzie, to w
ko�cu ch�opak mo�e ich zdradzi�, a wtedy wszystko legnie w
gruzach. Powinien nad sob� panowa�, do jasnej cholery! To nie jest
zabawa!</p><p>Ale nawet, gdy Severus jasno mu to
wyja�ni�, Potter wydawa� si� chyba nadal nie do ko�ca
zdawa� sprawy z powagi sytuacji, poniewa� pierwsze co zrobi�, to
podszed� do niego i znowu przylgn�� do niego ca�ym
cia�em, obejmuj�c go w pasie i wtulaj�c twarz w jego pier�,
jakby s�dzi�, �e takimi dobrymi dla g�upc�w,
sentymentalnymi gestami cokolwiek zdzia�a...</p><p>- Przepraszam - wyszepta�. - To
si� wi�cej nie powt�rzy. Prosz�, nie gniewaj si� na mnie.</p><p>Severus zesztywnia� mimowolnie.
Powietrze roziskrzy�o si� i rozgrza�o, wype�niaj�c
si� uderzeniami serca. I s�odkim, mdl�cym zapachem wanilii...</p><p>M�czyzna
zacisn�� usta i przymkn�� powieki.</p><p>Znowu to samo... Zawsze taki
uczuciowy... Potter lgn�� do niego niczym szczeniak, kt�ry potrzebuje
dotyku swego pana.</p><p>I nawet je�eli na pewien spos�b
by�o to... ujmuj�ce, to i tak...</p><p>My�li urwa�y si�,
przeszyte b�yskawic� lodu. Do ciep�a wdar� si�
ch��d.</p><p>Mroczny Znak na przedramieniu
Severusa zapiek� tak bardzo, jakby �ywcem wypalano mu go na sk�rze.
B�l rozchodzi� si� a� do barku, a wraz z nim
nadp�yn�a... ciemno��. I lodowate zimno.
Nienawi��. Nienawi��, kt�ra zdawa�a si�
wype�nia� ca�e powietrze i wdziera� si� do p�uc
wraz z oddechem.</p><p>Z ciemno�ci wy�oni�a
si� zaskoczona twarz Harry'ego.</p><p>- Co si� st...</p><p>Snape nie czeka� na
doko�czenie zdania. Z�apa� ch�opaka za rami� i
odepchn�� od siebie z ca�ej si�y.</p><p>Przycisn�� lew�
r�k� do przedramienia, chocia� wiedzia�, �e to wcale
nie zatamuje b�lu.</p><p>- To Voldemort? - zapyta�
�ami�cym si� g�osem Harry. - Prawda?</p><p>- Zejd� mi z oczu, Potter -
warkn�� m�czyzna, walcz�c z nap�ywaj�c�
ciemno�ci�, roz�wietlan� b�yskawicami
spopielaj�cej odrazy. Wiedzia�, gdzie musi si� uda�. I co
zrobi�...</p><p>Ale Harry nie poruszy� si�.
Po prostu sta� i wpatrywa� si� w niego szeroko otwartymi oczami.</p><p>- Nie do��, �e
jeste� g�upi, to na dodatek g�uchy!</p><p>Severus nie zwa�a� ju�
na s�owa. Po prostu smaga� nimi niczym batem, tak jak zawsze, kiedy
by� wzburzony...</p><p>- Nie s�ysza�e�,
Potter? Wyno� si� st�d!</p><p>Ch�opak cofn��
si� z przera�eniem w oczach, potkn�� i wpad� na fotel.
Severus mia� dosy� jego nieudolno�ci. Wiedzia�, �e
je�eli Potter zostanie tu jeszcze cho�by chwil�
d�u�ej, to nie b�dzie r�czy� za swoje czyny...
Przypad� do niego i jednym szarpni�ciem postawi� go na nogi.
Zacisn�� palce na jego ramieniu, wbijaj�c mu je bole�nie w
cia�o i na wp� zaci�gn��, na wp� dowlek�
go do drzwi prowadz�cych na korytarz, a nast�pnie wyrzuci� za
nie, zatrzaskuj�c je z ca�ej si�y i opieraj�c si� o
ciemn� powierzchni�.</p><p>Dosy� tego. Dosy� tego
ci�g�ego przychodzenia, przepraszania, przytulania... To wszystko
zaczyna powoli przypomina� jak�� fars�... Potter jest tylko
�rodkiem do realizacji celu. Niczym wi�cej.</p><p>Severus powoli uni�s�
d�o�, ods�aniaj�c Mroczny Znak, kt�ry wci��
jeszcze pulsowa� i wydawa� si� wi� na sk�rze.</p><p>Musi si� teraz skupi� tylko
i wy��cznie na planie. Nie mo�e pozwoli� si� niczym
rozprasza�. A Potter... Potter wr�ci na swoje miejsce w hierarchii. I za
ka�dym razem, kiedy znowu spr�buje si� wspina�... Severus
b�dzie musia� go zrzuca�. Na sam d�.</p><p>***</p><p>Czy mog� przyj��
dzisiaj wieczorem?</p><p>Gniewasz si� na mnie?</p><p>Kamie� rozjarza� si�
co chwil�. Severus nie zareagowa� na �adn�
wiadomo��. I czu� si� coraz bardziej zirytowany ich
nat�eniem i cz�stotliwo�ci�.</p><p>Doprawdy, czy ten ch�opak nie
potrafi zrozumie� aluzji? Czy musi by� a� tak natr�tny? Co
on sobie wyobra�a? �e skoro kilka razy si� pieprzyli, to
naby� prawa do wdzierania si� z butami w �ycie Severusa? �e
sta� si� dla niego kim� wa�nym? �e nawet je�eli
Severus ma dzisiaj wolny wiecz�r, to oznacza, �e ma go sp�dzi� z
tym nieokie�znanym smarkaczem? Ma zbyt wiele spraw na g�owie, by
zawraca� sobie nim g�ow�.</p><p>Potter by� tylko... dzieckiem.
Nie mia� do zaoferowania niczego interesuj�cego. Niczego, co
by�oby warte uwagi, poza swoim m�odym, spragnionym cia�em. Nie
by� dla niego partnerem intelektualnym, nie posiada� niczego, czego
Severus samodzielnie nie potrafi�by zdoby�. Potrafi� si�
tylko narzuca�, patrze� na niego z uwielbieniem i nieprzytomnie
si� do niego u�miecha�. Pragn�� wiedzy, dr�enia
serca, adrenaliny, w�adzy i autorytetu, w zamian oferuj�c jedynie...
bezinteresowne, szczeni�ce oddanie? C� to by�a za wymiana?</p><p>T�skni� za tob�.</p><p>Severus zmarszczy� brwi,
odczytuj�c kolejn� wiadomo��.</p><p>T�skni�? Severus nie
by� kim�, za kim si� t�skni. By� kim�, kogo
nale�y unika�. A ju� z pewno�ci� nie by�
kim�, na kim takie sentymentalne wyznania robi� jakiekolwiek
wra�enie...</p><p>�cisn�� kamie� w
d�oni i wsadzi� go do kieszeni szaty, staraj�c si� nie
zwraca� uwagi na to, jak cz�sto jego d�o� w�druje do
kieszeni i dotyka g�adkiej, wci�� ciep�ej powierzchni.</p><p>***</p><p>Wiadomo��, kt�r�
Severus otrzyma� od Pottera nad ranem, zaskoczy�a go i
zaniepokoi�a. Pro�ba o eliksir na uspokojenie?</p><p>Nawet gdyby ch�opak mia�
koszmar, to przecie� �aden zwyk�y koszmar nie doprowadza nikogo
do stanu, w kt�rym potrzebuje on eliksiru uspokajaj�cego... To by�o
co� wi�cej i Severus musia� si� tego dowiedzie�,
dlatego te� zdecydowa� si� z�ama� swoje postanowienie
i zaprosi� Pottera do swych komnat... nawet je�eli oznacza�o to,
�e po raz kolejny b�dzie zmuszony przyjmowa� jego umizgi...
Chocia� tym razem Potter wykaza� si� wyj�tkowym... hmm,
powiedzia�by, �e to �godno��, gdyby to s�owo w
odniesieniu do Pottera nie stanowi�o takiego oksymoronu... Ubzdura�
sobie, �e chce, aby Severus go obj��, a kiedy tego nie
otrzyma�, po prostu... wyszed�. Wstr�tny, uparty smarkacz!</p><p>I nast�pnego dnia to samo. Znowu
chcia� wyj��, opowiadaj�c bzdury o nieodrobionych lekcjach
i zmuszaj�c Severusa do... ugi�cia si�. Takie sytuacje mu
si� nie zdarza�y. A je�eli nawet, to zazwyczaj ko�czy�y
si� d�ugim i ci�kim szlabanem albo seri�
najbole�niejszych kl�tw, w zale�no�ci od tego, kto
pr�bowa� z nim pogrywa�. Ale w tym wypadku... w tym jednym, jedynym
wypadku... postanowi� mu ust�pi�. Chocia�by za to, jak
�lizgo�sko Potter z nim zagra�.</p><p>Zreszt� to by�a uczciwa
wymiana. Odrobina czu�o�ci w zamian za informacj�. I
otrzyma� j�. Wystarczy�o go tylko upi�...</p><p>I jakkolwiek sen, kt�ry mia�
Potter, ca�kowicie wytr�ci� Severusa z r�wnowagi swoj�
sugestywno�ci� i niesamowicie cholern� blisko�ci� z
prawd�... to m�czyzna nie spodziewa� si�, �e
ca�e to spotkanie przekszta�ci si� w tak�... fars�.
Potter pod wp�ywem alkoholu zachowywa� si� niedorzecznie.
Ca�kowicie niedorzecznie.</p><p>- Severusie - wyj�cza� po
raz ju� kt�ry�, denerwuj�co przeci�gaj�c sylaby i
przygl�daj�c si� m�czy�nie z zawadiackim
u�miechem. - Powiedz do mnie "Harry". Nigdy tak do mnie nie
m�wisz.</p><p>- I nie zamierzam zacz�� -
wycedzi� Snape, zastanawiaj�c si�, ile jeszcze czasu jest w
stanie wytrzyma� w jednym pomieszczeniu ze wstawionym Potterem.</p><p>- Nie? - Harry zas�pi� si�
na chwil�. - To mo�e uda�oby ci si� to powiedzie� w
zdaniu: "Harry Potter mnie lubi"?</p><p>Severus, ku swojemu zaskoczeniu, w
ostatniej chwili powstrzyma� wyp�ywaj�cy mu na usta
u�miech.</p><p>C�, Potter czasami potrafi
by� nawet ca�kiem zabawny... Kto by pomy�la�? I kto by
przypuszcza�, �e ma tak s�ab� g�ow�? Severus nie
spodziewa� si� po nim zbyt wiele, ale szybko�� z jak�
ch�opak poddawa� si� upojeniu alkoholowemu, by�a nieprawdopodobna...
Chocia� trzeba przyzna�, �e patrzenie na to, jak zachowuje
si� pod wp�ywem alkoholu, by�o niezwykle interesuj�c�
rozrywk�. Ciekawe, czy... - Severus zmarszczy� brwi, uwa�nie
przygl�daj�c si� rozlu�nionemu ju� niemal
ca�kowicie ch�opcu - ...ciekawe, czy by�by teraz w stanie
da� mu to, co pragnie ogl�da�?</p><p>Och, oczywi�cie, �e
mia� swoje mroczne pop�dy... mia� ich wiele. Ale do tej pory
obawia� si�, �e to jeszcze zbyt wcze�nie, aby
wypr�bowywa� je na Potterze. Jednak�e stan upojenia, w kt�rym
znajdowa� si� ch�opak, dawa� mu niemal nieograniczone
mo�liwo�ci... i mia� zamiar je wykorzysta�.</p><p>Jego oczy rozb�ys�y dziko.</p><p>Nauczyciel wykorzystuj�cy
pijanego ucznia...</p><p>Na usta m�czyzny
wyp�yn�� krzywy u�mieszek.</p><p>Severusie, jaki� jeste�
nieprzyzwoity...</p><p>***</p><p>Ciemne, pachn�ce czekolad�
w�osy Pottera �askota�y nos Severusa. Mi�kkie, gor�ce
wargi w�drowa�y po jego obojczyku, sk�adaj�c na nim
zach�anne, niemal desperackie poca�unki. Gor�ca, drobna
d�o� zaciska�a si� na jego penisie, przesuwaj�c
si� po nim w g�r� i w d�, coraz szybciej i szybciej, podczas
gdy druga ugniata�a i masowa�a j�dra. Severus s�ysza�
pomruki i poj�kiwania, ale nie do ko�ca by� pewien, kt�ry z nich
je wydaje. Nie wiedzia�, jak to si� sta�o, �e ten
ch�opak w tak kr�tkim czasie naby� takie umiej�tno�ci, ale
obecnie nie by� w stanie si� zad tym zastanawia�. M�ode, rozgrzane
cia�o napiera�o na niego, pragn�c jego i tylko jego,
spalaj�c si� w tym pragnieniu niczym wci�� odrobin�
nieporadne, lecz nadrabiaj�ce entuzjazmem zwierz�. Ciep�a
d�o� niemal dusi�a jego penisa, usta pr�bowa�y
wgry�� si� w sk�r�...</p><p>Potter... Potter...</p><p>Severus mrukn�� i
napar� na to cia�o, �api�c je za ramiona i
przygwa�d�aj�c do drewnianej powierzchni.</p><p>Jego... Jego...</p><p>W dr��cym, rozgrzanym
powietrzu pojawi�y si� zal��ki p�omieni,
rozpalaj�c si� z ka�d� sekund� coraz bardziej i
bardziej.</p><p>Severus wpl�t� palce w te
ciemne, g�ste w�osy i z�apa� je mocno, poci�gaj�c
do ty�u i odchylaj�c g�ow� Harry'ego tak, by mie�
dost�p do jasnej, g�adkiej szyi, zapraszaj�cej, by zatopi�
w niej usta, z�by...</p><p>Zaatakowa�, po�eraj�c
j� �apczywie. Smakowa�a... m�odo�ci�.
Czekoladowymi �abami, atramentem i niewprawnym entuzjazmem. Czysta,
nieska�ona... Przesuwa� po niej j�zykiem, zbieraj�c lekko
s�onawe kropelki potu i odbieraj�c wszystkimi zmys�ami
ka�dy g�o�niejszy j�k wydobywaj�cy si� z ust
Pottera.</p><p>P�omienie sycza�y i
trzaska�y, li��c �ciany i w�druj�c po nich, a on
zag��bia� si� w doznaniach, w odkrywaniu tego nieznanego,
jak�e innego od jego w�asnego �wiata... �wiata, kt�ry
wylewa� si� z ka�dego gestu, z ka�dego spojrzenia Pottera,
a do kt�rego on, Severus, nie mia� wst�pu. Mrucz�c z
satysfakcji, zasysa� wargami skrawki jego sk�ry, pieszcz�c j�
wargami i wdychaj�c jej zapach. Zapach wiatru, piwa kremowego i dymu po
sesji Eksploduj�cego Durnia.</p><p>Zapach niewinno�ci.</p><p>Zapach, kt�rym mia� ochot�
odurzy� si�, jak alkoholem, a� przeniknie do jego krwi i uderzy
mu do g�owy, pozwalaj�c mu zapomnie�. Chocia� na
chwil�.</p><p>***</p><p>Pieprzony Potter!</p><p>Bezmy�lny, w�cibski
g�wniarz! Irytuj�cy, ciekawski natr�t, kt�ry od zawsze uwielbia�
wsadza� nos w nieswoje sprawy i zjawia� si� tam, gdzie nie
powinien w najmniej odpowiedniej chwili! Gdyby mu nie przeszkodzono, to
rozszarpa�by go go�ymi r�kami. Wszystko musi zaczyna� od
nowa. Ka�dy sk�adnik, ka�dy etap... wszystko od pocz�tku!</p><p>Gdy Severus dotar� do drzwi
swojego gabinetu, wywarcza� has�o, w kilku krokach przemierzy�
gabinet i jednym ruchem r�d�ki zdj�� z drzwi zakl�cie
zamykaj�ce.</p><p>Mia� tylko nadziej�,
�e w czasie jego nieobecno�ci g�wniarz nie narobi� jeszcze
wi�kszych szk�d, bo wtedy nie r�czy�by za siebie...</p><p>Wszed� do salonu i obrzuci�
go wci�� p�on�cym z gniewu spojrzeniem. Potter czeka�
w tym samym miejscu, w kt�rym go zostawi�, w�r�d porozrzucanych na
pod�odze ksi��ek. Opiera� si� o opustosza��
biblioteczk�, trzymaj�c si� za rami� i uparcie
wpatruj�c w pod�og�.</p><p>Severus zmarszczy� brwi,
uwa�niej przypatruj�c si� r�ce ch�opaka.
Wygl�da�a na poranion�. Spod rozci�tej koszuli
wy�ania�a si� d�uga, zaczerwieniona szrama.</p><p>C�, najwyra�niej nieco
zbyt mocno nim rzuci�... ale w tamtej chwili nie panowa� nad
sob�. Mia� ochot� go zrani�, najbole�niej jak to
mo�liwe, ale teraz... Severus jeszcze raz spojrza� na rozci�cie,
mimowolnie rozprostowuj�c zaci�ni�te do tej pory w
pi�ci palce.</p><p>Wyczuwa� strach bij�cy od
ch�opaka. Odk�d wszed�, Potter zerkn�� na niego tylko
jeden raz, rzucaj�c Severusowi szybkie, sp�oszone spojrzenie. W takim
stanie naprawd� przypomina�... szczeniaka. Szczeniaka, kt�ry
otrzyma� od swojego pana kilka kopniak�w i teraz siedzia� w
k�cie, z podkulonym ogonem, nie maj�c poj�cia, za co zosta�
ukarany, i boj�c si� nawet spojrze� w jego stron�.</p><p>Mo�e... mo�e i
rzeczywi�cie zareagowa� odrobin� zbyt agresywnie,
wy�ywaj�c si� na ch�opaku za to, �e przez niego kilka
tygodni pracy posz�o na marne i ca�y eliksir nadaje si� teraz
jedynie do wylania do �cieku... Pomimo ca�ej swojej
bezmy�lno�ci Potter m�g� przecie� nie zdawa� sobie
sprawy z tego, do czego doprowadzi� swoim niezapowiedzianym przybyciem.
Chcia� go tylko odwiedzi�. Nie rozumia�, o jak� stawk�
toczy si� gra... i jakie to by�o dla Severusa wa�ne. By�
tylko za�lepionym nastolatkiem. Zbyt za�lepionym, by dostrzega�
niewielkie aluzje, ale czego innego mo�na by�o si� po nim
spodziewa�? Zawsze pcha� si� tam, gdzie nie trzeba, wciska�
si� w najmniejsz� szczelin�, wci�� pakuj�c
si� w coraz to wi�ksze k�opoty... By� jak znajduj�ca
si� tu� pod sk�r� drzazga, niewielka, ale dokuczliwa... taka,
kt�ra nie pozwala si� wy�uska�, ale nie pozwala r�wnie� o
sobie zapomnie�...</p><p>Severus zacisn�� usta i
si�gn�� po r�d�k�, odsy�aj�c wszystkie
ksi��ki z powrotem na ich miejsce. Ch�opak nie poruszy�
si�. Wci�� sta� w tym samym miejscu, przyciskaj�c
r�k� do piersi.</p><p>Severus obliza� wargi.</p><p>Nie mo�e ju� pozwoli�
mu si� tak wyprowadza� z r�wnowagi. B�dzie musia�
za�agodzi� ca�� t� sytuacj�... zrobi�
co�, by Potter przesta� patrze� na niego z min� zbitego
psa... poniewa� wtedy mia� takie dziwne uczucie, jakby ta drzazga...
zbyt mocno go uwiera�a.</p><p>***</p><p>Severus siedzia� przy stole
nauczycielskim w Wielkiej Sali, obserwuj�c, jak Harry wybiega z
pomieszczenia. Obok niego le�a� Prorok Codzienny z rzucaj�cym
si� w oczy tytu�em: "Harry Potter - Nadzieja Czarodziejskiego
�wiata Czy Tch�rz?"</p><p>�ciany Wielkiej Sali pokryte
by�y zimnymi p�omieniami gniewu. Ciemniej�ce coraz bardziej oczy
Severusa biega�y po linijkach tekstu, podczas gdy przestrze�
wok� niego wype�nia�a si� mrokiem i kryszta�kami
lodu.</p><p>Gdyby tylko m�g� dorwa�
kobiet�, kt�ra wycisn�a z siebie te k�amliwe wypociny... z
przyjemno�ci� patrzy�by, jak wije si� u jego st�p, podczas
gdy on rzuca�by na ni� najbole�niejsze kl�twy, przy kt�rych
Cruciatus wydawa� si� niewinn� pieszczot�...</p><p>Przeni�s� wzrok na drzwi.
B�dzie go musia� jak najszybciej odnale��. Potter jest zbyt
wra�liwy, by poradzi� sobie z tak� nagonk�. Najpierw
b�dzie si� nad sob� u�ala�, p�niej wpadnie w
depresj�, a p�niej mo�e zrobi� co� naprawd�
g�upiego... Nie mo�e mu na to pozwoli�!</p><p>Severus odsun�� od siebie
talerz i gwa�townie poderwa� si� z miejsca, nie
zwa�aj�c na zaskoczone spojrzenia grona pedagogicznego, po czym
wypad� z pomieszczenia i ruszy� korytarzami, przypominaj�c zbli�aj�c�
si� szybko chmur� burzow�.</p><p>Z powodu jednego artyku�u
musia� si� teraz ugania� za Potterem po ca�ym Hogwarcie.
Jakby nie mia� do�� w�asnych spraw na g�owie... Ale
doskonale wiedzia�, �e nie by�o w tym zamku nikogo... nikogo,
kto m�g�by i potrafi�by mu pom�c... Nikogo, kto cho�by
troch� si� nim przej��. Dumbledore? Stary g�upiec,
kt�ry bagatelizuje wszystkie problemy, prze�wiadczony o swej
nieomylno�ci. McGonagall? �lepa ignorantka, kt�ra nigdy nie zauwa�a
tego, co najistotniejsze. Jego... "przyjaciele"? �a�osne
dzieciaki, kt�re tak naprawd� nic o nim nie wiedz�.</p><p>Nie, jakkolwiek nieprawdopodobnie by
to brzmia�o... Potter nie ma tu nikogo, kto by go zrozumia� i kto
potrafi�by przem�wi� mu do rozs�dku. I nawet je�eli Severus
doskonale wiedzia�, �e znacznie lepiej wychodzi mu zadawanie b�lu,
ani�eli usuwanie go... to b�dzie musia� spr�bowa�.</p><p>*</p><p>Oczywi�cie, jak by�o do
przewidzenia, Potter zaszy� si� gdzie� na ca�y dzie� i
mia� gdzie�, �e szuka go ca�a szko�a. Ale Severus
postanowi� by� cierpliwy. W ko�cu przecie� musi
wyj�� ze swej kryj�wki, cho�by po to, �eby co�
zje��. Ale kiedy nadesz�a pora kolacji, nawet Severus
zacz�� si� ju� niepokoi�. Mia� nadziej�,
�e ch�opak nie oka�e si� na tyle g�upi, aby
zignorowa� jego rozkaz przyj�cia do gabinetu, kiedy tylko b�dzie
ju� na to gotowy. Przyni�s� mu nawet kolacj�, do jasnej cholery,
chocia� wci�� nie mia� poj�cia, jaka
niezrozumia�a si�a kaza�a mu to zrobi�.</p><p>Jego kroki rozbrzmiewa�y w
ca�ym salonie, kiedy chodzi� w t� i z powrotem przed drzwiami,
�api�c si� na tym, �e coraz cz�ciej
spogl�da na zegar.</p><p>Pi�� minut. Da mu jeszcze
pi�� minut, a je�eli si� nie zjawi, to wyruszy na
poszukiwania. Przetrz��nie ca�� szko��, przewr�ci
do g�ry nogami ka�d� �awk� i ka�dy pos�g w tym
pieprzonym zamku i w ko�cu go znajdzie, a kiedy go znajdzie...</p><p>Zamar�, zatrzymuj�c
si� gwa�townie i nas�uchuj�c.</p><p>Drzwi. Czy mu si� wydawa�o,
czy us�ysza� otwieraj�ce si� drzwi do gabinetu?</p><p>Kroki. Odrobin� niepewne.</p><p>Nie, nie wydawa�o mu si�.</p><p>Z jego piersi wyrwa�o si�
niekontrolowane westchnienie.</p><p>Potter... by� tutaj.</p><p>Przyszed�.</p><p>*</p><p>Wszystko zalewa�a czerwie�,
gor�ca i lepka, spowijaj�c przestrze� swym p�aszczem. Nie
by�o wida� niczego poza ni�, a wszelkie d�wi�ki
zag�usza� dziwny ha�as - szybkie, b�yskawiczne uderzenia,
ci�kie i niskie.</p><p>I nagle wszystko znikn�o.
Czerwie� odp�yn�a, a ha�as opad� i
pozosta�a tylko przestraszona twarz Pottera, j�kaj�cego
si�:</p><p>- Przepraszam. Nie chcia�em.
Naprawd�. To tak nagle... Prosz�, nie wyrzucaj mnie. Przepraszam.</p><p>Severus prze�kn��
�lin�, z trudem powstrzymuj�c si�, by nie obliza�
warg. Smakowa�y Potterem. Jego entuzjazmem i impulsywno�ci�. A
tak�e kompletnym brakiem og�ady, kt�ry okazywa� ju� tak
wiele razy.</p><p>- Nie mia�em takiego zamiaru -
wycedzi� Snape niezwykle opanowanym, zwa�ywszy na okoliczno�ci,
g�osem.</p><p>Ch�opak znowu to zrobi�.
Ale przecie� nie m�g� go ukara�. Nie tym razem. Nie po tym, co
przeszed�. Ten jeden raz... mo�e to zignorowa�. Tak. Jeden raz.</p><p>Po kilku chwilach ciszy Potter
najwyra�niej zdecydowa� si� w ko�cu podnie��
g�ow� i spojrze� na niego. W jego oczach pojawi�o si�
jednak... co� dziwnego. Powoli zmienia�y sw�j wyraz, staj�c
si� zamglone, rozmarzone. W pewnym momencie ch�opak uni�s�
d�o� i dotkn�� jego brwi, przesuwaj�c po nich palcem i
wpatruj�c si� w nie z takim zachwytem, jakby nigdy w �yciu nie
widzia� nic wspanialszego.</p><p>Severus zmarszczy� brwi, a wtedy
Harry dotkn�� palcem g��bokiej zmarszczki, kt�ra
pojawi�a si� pomi�dzy nimi, i bardzo wolno przesun��
opuszkiem palca po ca�ej d�ugo�ci nosa, by ostatecznie
zatrzyma� d�o� na policzku, g�adz�c go delikatnie.
Zielone oczy niemal promienia�y. Wygl�da�, jakby kompletnie
zapomnia�, gdzie si� znajduje, jakby przeni�s� si� do
innego �wiata, w kt�rym nie istnia�o nic, poza Severusem... A jego
twarz... wyra�a�a tak wiele zmieniaj�cych si� emocji,
�e wydawa�o si� to wr�cz niemo�liwe, aby kto�
m�g� prze�ywa� ich a� tyle naraz... i aby by�y tak
nieskazitelne...</p><p>W tej jednej chwili Potter by�
ca�kowicie odarty ze swojej bezczelno�ci, arogancji,
zuchwa�o�ci. Ze wszystkiego, co czyni�o go tamtym Potterem,
kt�rego Severus zna� przez pi�� lat. Tamtym Potterem, kt�ry
zawsze by� dla niego tylko nieodrodnym synem swego ojca, w kt�rego oczach
widzia� jedynie nienawi��, a w zachowaniu ignorancj� i
zarozumialstwo.</p><p>Teraz by� ca�kowicie
ods�oni�ty. By� czyst�, po�yskuj�c� w
�wietle ognia emocj�. Tak prawdziwy, tak niebywale prawdziwy...</p><p>�ar, kt�ry Severus poczu� w
sobie w tym samym momencie, by� inny ni� zwykle. Rozpala� i
mrozi� jednocze�nie. Trawi� niczym po�oga i otula�
blaskiem niczym delikatne ciep�o kominka. I pozostawi� po sobie
jedynie... uczucie g��bokiego niepokoju.</p><p>***</p><p>Severus s�ysza�
otwieraj�ce si� drzwi i niepewne kroki Harry'ego. Nie wiedzia�,
dlaczego zgodzi� si� na to spotkanie, ale Potter wydawa�
si� by� naprawd� zdeterminowany, aby przyj�� do niego
w�a�nie dzisiaj, zak��caj�c jego coroczny rytua�
sp�dzania swych urodzin przy kilku butelkach whisky.</p><p>Nape�ni� swoj�
szklank� i odstawi� butelk� na blat, zastanawiaj�c
si�, dlaczego Potter si� zatrzyma�.</p><p>- Zamierzasz tak tam sta�? -
zapyta�, bior�c do r�ki szklank� i jednocze�nie
odwracaj�c si� do Harry'ego. - Czy mo�e w ko�cu
usi�... - Severus urwa�, kiedy jego spojrzenie pad�o na
ch�opaka.</p><p>Powietrze wype�ni�o
si� iskrami, niemal ca�kowicie obejmuj�c Pottera...
stoj�cego w drzwiach jego salonu w ciemnych, eleganckich, opinaj�cych
biodra spodniach, w kruczoczarnej koszuli, rozpi�tej pod szyj�, w
zielonym krawacie, przy kt�rym jego oczy wydawa�y si� by� niemal
szmaragdowe...</p><p>Severus poczu�, jak co�
gor�cego pe�znie w jego wn�trzu, ogarniaj�c powoli
ca�e cia�o. Nie by� w stanie oderwa� od niego wzroku. A
ch�opak po prostu sta�... najwidoczniej zupe�nie nie zdaj�c
sobie sprawy z tego... jakie wra�enie wywo�a�.</p><p>Palce Snape'a zbiela�y od
zaciskania si� na szklance, kiedy obserwowa�, jak Harry podchodzi do
fotela, a potem odwraca si� w jego stron�, trzymaj�c w
d�oniach jak�� paczk� i... zaczyna do niego
podchodzi�. Z tym niepewnym, zagubionym wyrazem twarzy... I Severus
wiedzia�, �e Potter robi� to specjalnie. Udawa� niewinnego,
a tak naprawd� celowo n�ci� go i kusi�...</p><p>Iskry znikn�y,
zamieniaj�c si� w krwist� czerwie�,
sp�ywaj�c� po �cianach, kt�ra zalewa�a jego sk�r�
i oczy, m�c�c mu wzrok...</p><p>Ch�opak zatrzyma� si�
i wyci�gn�� przed siebie paczk�. Do nozdrzy Severusa
wdar� si� ten okropnie s�odki zapach wanilii i czekolady... Jego
wzrok mimowolnie ze�lizn�� si� na rozpi�ty
ko�nierzyk i ods�oni�t� szyj�... Poczu�, �e
zasch�o mu w ustach. By� tak twardy, �e jego penis niemal
przebija� si� przez materia� spodni.</p><p>Potter co� do niego powiedzia�,
ale do Severusa nic ju� nie dociera�o. Us�ysza� tylko
trzask rozbijanego szk�a i jego usta ju� by�y na nim. Ju�
wbija� wargi w t� ciep��, g�adk� sk�r�,
ugniataj�c d�o�mi rami� i po�ladki, pragn�c je
zmia�d�y� w u�cisku, poch�on�� go
ca�ego... pragn�c zsun�� z niego spodnie, rozszerzy�
po�ladki i zag��bi� si� w ten gor�cy, ciasny
tunel... a potem pieprzy� go i pieprzyc i patrze�, jak wije si�
pod nim, j�cz�c i skaml�c, jak b�aga o lito��,
jak b�aga o wi�cej, a potem spu�ci� si� w nim,
wype�niaj�c go sw� gor�c� sperm�,
naznaczaj�c go sob�, plugawi�c jego niewinno��, a
potem patrze�, jak le�y dr��cy, zbrukany, z sennym,
nieprzytomnym u�miechem... i pochyli� si� do niego, szepcz�c
mu wprost do ucha, jakim jest ma�ym, niezno�nym z�o�liwcem,
�e doprowadzi� go do takiego stanu...</p><p>- Nie, zaczekaj! - Przez
pulsuj�cy szum w g�owie Severusa przebi� si� g�os
Harry'ego, ale m�czyzna nie mia� zamiaru na nic czeka�.
Musi go mie�. Teraz! Zaraz!</p><p>Odtr�ci� pr�buj�ce go
powstrzyma� d�onie i dr��cymi z niecierpliwo�ci palcami
zacz�� rozpina� jego spodnie, ani na chwil� nie
przestaj�c ssa� i k�sa� rozgrzanej szyi. D�ugi
j�k, kt�ry wydoby� si� z ust ch�opaka, sprawi�,
�e czerwie� przesz�a ju� niemal w purpur�.</p><p>- Czekaj... - wydysza� z trudem
Harry. - Mam dla ciebie... inny prezent, kt�ry... na pewno ci si� spodoba.</p><p>*</p><p>P�omienie strzela�y i
buzowa�y, przypominaj�c szalej�ce piek�o, w kt�rym wszystko
si� topi�o. A po�r�d nich, na przykrytym czarn�
narzut� ��ku siedzia�... Potter. Napi�ty niczym struna,
nagi i g�adki, z roz�o�onymi szeroko nogami i szczup��
d�oni� zaci�ni�t� na swoim napr�onym
penisie. Zielony, zawi�zany na szyi krawat ko�ysa� si�
miarowo w rytmie, w kt�rym porusza� d�oni�... Severus doskonale
widzia�, jak napletek przesuwa si� pod jego palcami, ods�aniaj�c
wilgotn�, zaczerwienion� g��wk�, by po chwili
znikn�� w ciep�ym tunelu d�oni... jak smuk�e uda
dr��, pokryte kropelkami per�owego potu, a twarz ja�nieje,
pogr��ona w agonii przyjemno�ci... Zielone, b�yszcz�ce
gor�czkow� determinacj� oczy wbija�y si� w niego zza
zaparowanych okular�w... wp�otwarte, wilgotne usta dysza�y
ci�ko, wyrzucaj�c z siebie g�o�ne, przepe�nione
rozkosz� j�ki...</p><p>Severus widzia� ju� w swym
d�ugim �yciu wiele, ale czego� r�wnie
ol�niewaj�cego... nigdy.</p><p>I pomy�le�, �e
ca�y ten pokaz by� przeznaczony jedynie dla jego oczu... �e
Potter robi� to tylko dla niego...</p><p>Nikt nie mo�e tego
zobaczy�! Nie pozwoli, by Czarny Pan dotkn�� tego wspomnienia
swoimi oble�nymi palcami, by je zbezcze�ci�. B�dzie
musia� je ukry�. Tak g��boko, by nigdy go nie
odnalaz�.</p><p>Zachowa je tylko dla siebie. A potem
b�dzie je odtwarza�. Wci�� i wci�� od nowa. Bez
ko�ca.</p><p>***</p><p>Severus zmarszczy� brwi,
staraj�c si� nie wpatrywa� zbyt otwarcie w siedz�cego przy
stole Gryfon�w Pottera i... i t� rud� dziewuch�, kt�ra bez
przerwy pochyla�a si� do niego i co� mu szepta�a z
przej�ciem. Po co w og�le si� do niego przysiad�a? C� za
sekrety chcia�a z nim dzieli�?</p><p>Severus oderwa� od nich
spojrzenie i wbi� je w sw�j talerz, ale po chwili jego wzrok ponownie
pofrun�� w kierunku tej dw�jki.</p><p>Nie podoba�o mu si� to, jak
blisko niego siedzia�a... w jaki spos�b spogl�da�a na Pottera...
jak si� do niego u�miecha�a...</p><p>Och, doskonale wiedzia�,
zreszt� jak i ca�a reszta nauczycieli, o tym, �e Weasley�wna ma
s�abo�� do swego �wybawiciela� ju� od pierwszego roku nauki
w Hogwarcie... i jakkolwiek wcze�niej jej umizgi by�y do
zaakceptowania, to teraz Potter... mia� ju� swego pana.
Nale�a� do niego.</p><p>I Severus nie pozwoli, by ta
�a�osna dziewucha cho�by spr�bowa�a go teraz
dotkn��...</p><p>Ju� mia� odwr�ci�
wzrok, aby chocia� na chwil� zaj�� si�
�niadaniem, ale wtedy Weasley�wna pochyli�a si� do Pottera i jej
usta spocz�y na jego policzku.</p><p>Oczy Severusa zala�a
czerwie�. Nie wiedzia�, w kt�rym momencie jego d�o�
znalaz�a si� na ukrytej w szacie r�d�ce, a umys�
rzuci� niewerbalne zakl�cie.</p><p>Dziewczyna odskoczy�a od
Harry'ego niczym ra�ona wy�adowaniem elektrycznym.</p><p>Severus skrz�tnie ukry�
wyp�ywaj�cy mu na twarz wyraz satysfakcji.</p><p>Teraz ju� si� do niego nie
zbli�y...</p><p>Si�gn�� po puchar i
wypi� kilka �yk�w tych s�abych pomyj, kt�re Dumbledore
nazywa� winem, po czym odstawi� go i zabra� si� za
�niadanie, ale nie zd��y� wzi�� nawet k�sa,
kiedy od strony sto�u Gryfon�w dobieg�y podniesione g�osy.</p><p>Severus uni�s� g�ow�
akurat w chwili, kiedy Potter rzuci� si� przez st� na jednego
ze swoich koleg�w. Patrzy� oniemia�y, jak obaj l�duj� na
pod�odze w�r�d potrzaskanych naczy� i resztek jedzenia. Po kilku
ciosach Potter z�apa� Gryfona za szat�, poderwa� z
pod�ogi i przycisn�� do sto�u, ok�adaj�c na
o�lep pi�ciami i wrzeszcz�c co� niezrozumiale. Ale
wrzawa, kt�ra podnios�a si� w Wielkiej Sali, zag�uszy�a
wszelkie krzyki. Severus nie wiedzia� nawet, w kt�rym momencie
upu�ci� widelec, poderwa� si� z miejsca i niemal na
prze�aj ruszy� ku walcz�cym. Ju� si�ga� po
r�d�k�, ale McGonagall uprzedzi�a go, rzucaj�c na
Pottera zakl�cie rozbrajaj�ce i odrywaj�c go od Finnigana. Harry
polecia� do ty�u, uderzaj�c g�ow� w �awk�,
ale zanim doszed� do siebie, Severus ju� przy nim by�.</p><p>Z�apa� go za szat� na
karku i z ca�ej si�y szarpn��, stawiaj�c go na nogi.</p><p>Mia� ochot�
w�asnor�cznie wygarbowa� mu sk�r�. Za ten bezsensowny atak
i za to, �e swoim bezmy�lnym zachowaniem m�g� spowodowa�
pewne nieodwracalne decyzje i konsekwencje. I za to, �e Severus ledwie m�g�
z�apa� oddech ze zdenerwowania, a jego cia�o trawi�
wewn�trzny ogie� lodowatej w�ciek�o�ci.</p><p>Wprost nie m�g� uwierzy� w
to, czego dopu�ci� si� Potter. Zachowa� si� niczym
bezm�zgi narwaniec. Ods�oni� si�, pozwoli� si�
sprowokowa� i wykaza� si� ca�kowitym brakiem kontroli nad
swoimi reakcjami. Rzuci� si� na drugiego Gryfona przy ca�ej
szkole, nie przejmuj�c si� konsekwencjami i nara�aj�c
si� nawet na wydalenie ze szko�y. Czy ten nieobliczalny dzieciak
czasami w og�le u�ywa� m�zgu?</p><p>Och, b�dzie musia� z nim
powa�nie porozmawia�... i to nie b�dzie przyjemna rozmowa.</p><p>*</p><p>Szlabany z Potterem. Dwa razy w
tygodniu. Musia� wzi�� je na siebie, inaczej m�g�by go
ju� w og�le nie widywa�, a do tego nie m�g� dopu�ci�.
Ch�opak i tak mia� du�o szcz�cia. Ale niech nawet nie
my�li o tym, �e mu si� upiek�o. �e te szlabany s�
czym� w rodzaju nagrody... Musi nauczy� si� kontroli, inaczej
swoimi impulsywnymi reakcjami mo�e ich kiedy� zdradzi�, a wtedy
wszystko, wszystko runie. I nie b�dzie ju� �adnego sposobu, aby
to odbudowa�.</p><p>Ch�opak czasami po prostu
kompletnie nie potrafi� nad sob� panowa�. A co najgorsze, swoim
zachowaniem potrafi� wyprowadzi� z r�wnowagi tak�e Severusa. A
trzeba przyzna�, �e by� to naprawd� rzadki talent. Niewielu
to potrafi�o, a je�eli si� g��biej zastanowi�, to
niemal nikt. Nawet Dumbledore by� jedynie irytuj�cy. Z kolei utrata
kontroli przy Czarnym Panu mog�a si� zako�czy� tylko
jednym. �mierci�.</p><p>Ale Potter... z Potterem sprawa
wygl�da�a zupe�nie inaczej. Ch�opak potrafi� w kilku
zaledwie s�owach doprowadzi� Severusa do bia�ej gor�czki.
Potrafi� sprawi�, �e jego r�ce dr�a�y, a
d�onie pragn�y rzuca� kl�twy... tak jak swoim
bezczelnym zachowaniem na dzisiejszej lekcji doprowadzi� do tego, �e
Severus chodzi� teraz w t� i z powrotem przed drzwiami do swych
komnat ze wzrokiem przypominaj�cym burzowe, przecinane b�yskawicami
niebo, peleryna powiewa�a za nim przy ka�dym gwa�townym
zawr�ceniu, a powietrze wype�nia�y ostre jak brzytwa, lodowate
p�omienie gniewu, zamieniaj�c je w mikroskopijne kryszta�ki
lodu.</p><p>Nie potrafi� si�
uspokoi�. Nie chcia� si� uspokoi�. Jeszcze �aden
ucze� w historii tej szko�y nie doprowadzi� go... nie
doprowadza� go do takiej furii! Uczniowie denerwowali go, irytowali,
czasami wzbudzali ironiczny u�mieszek, czasami wywo�ywali czysty jak
�za gniew. Ale tylko Potter potrafi� doprowadzi� go nad
sam� kraw�d�... potrafi� doprowadzi� go do utraty
kontroli nad sob�. Jego!</p><p>Czy to co� w jego spojrzeniu? W
tych zuchwa�ych oczach, kt�re wbija�y si� w niego niczym
kawa�ki pot�uczonego szk�a, ostre jak sztylety? W sposobie, w
jaki zaciska� szcz�k�, z tak� zaci�to�ci�,
�e ledwie m�g� oddycha�? W tym buntowniczym spojrzeniu, w kt�rym
przez t� niewielk� chwil� nie by�o cienia strachu, jakby w og�le
si� go nie ba�, jakby pr�bowa� pokaza�, �e jest na
tyle szalony, by rzuci� si� g�ow� w d� z urwiska i
zobaczy�, gdzie go to zaprowadzi?</p><p>Wci�� go prowokowa�,
wci�� szuka� granicy, posuwaj�c si� coraz dalej i
dalej... Bezczelny g�wniarz, kt�ry uwielbia pyskowa�, uzale�niony od
ryzyka szczeniak... niech no tylko si� w ko�cu zjawi! Ju� on go
sprowadzi na ziemi�, wgniecie go w ni� tak mocno, a� poczuje
piach w ustach... poka�e mu, gdzie jego miejsce...</p><p>Skoro tak bardzo uwielbia rzuca�
mu wyzwania... to poka�e mu, czym ko�czy si� zabawa ogniem.</p><p>Bolesnym poparzeniem.</p><p>Zerkn�� na zegarek. Potter
si� sp�nia�.</p><p>Je�eli nie przyjdzie...
je�eli cho�by o�mieli si� nie przyj��... to
wiedzia�, �e nie wytrzyma i co� rozwali.</p><p>Nagle zatrzyma� si�
gwa�townie, s�ysz�c odleg�y trzask drzwi. Jego oczy
zab�ys�y, a wargi wykrzywi�y si�, ods�aniaj�c
z�by. Wygl�da�, jakby zamierza� k�sa�.
Gry��.</p><p>Przysun�� si� do
�ciany, obserwuj�c niczym przyczajona w ukryciu bestia, jak drzwi
powoli otwieraj� si� i do �rodka wchodzi... Potter.
Rozgl�daj�c si� niepewnie wok�.</p><p>Mro�ne p�omienie
wystrzeli�y a� pod sufit niczym lodowe strza�y, kiedy Severus
pchn�� drzwi, zatrzaskuj�c je i chwyci� sw�
ofiar� w szpony, rzucaj�c j� na �cian� i
przygotowuj�c si� do rozszarpania.</p><p>- Co ty sobie wyobra�asz,
Potter? - wysycza� g�osem zimniejszym ni� oddech Dementora. - Chcia�e�
odegra� przed nimi bohatera? Na mojej lekcji? Jak �mia�e�
mi si� sprzeciwi�? Jak �mia�e� podwa�y� m�j
autorytet? Powinienem bardzo surowo ukara� ci� za twoj� bezczelno��,
arogancj� i...</p><p>- Nie! - krzykn�� Harry,
zaciskaj�c z�by.</p><p>Znowu to zuchwa�e spojrzenie...
zn�w ten zaci�ty wyraz twarzy, kt�ry doprowadza� go do bia�ej
gor�czki... Mia� ochot� zetrze� ten wyraz z jego twarzy.
Zanurzy� w niej swoje pazury...</p><p>- Nie musia�bym tego robi�,
gdyby� zachowywa� si� normalnie! - wyrzuci� z siebie
ch�opak. W powietrzu pojawi�y si� iskry, a Severus poczu�,
jak p�yn�cy w jego �y�ach l�d coraz bardziej przypomina
law�. - To ty zacz��e�! Ja tylko broni�em Hermiony. -
Znowu to robi�. Znowu potr�ca� te naci�gni�te do
granicy p�kni�cia struny, znowu naciera�... - Ona jest moj�
przyjaci�k� i nie mog�em pozwoli�, �eby� j�
tak traktowa�! - Iskry strzela�y, stykaj�c si� z ich
sk�r�. - Nie mog�em patrze� na to, jak upokarzasz moich
przyjaci�!</p><p>Oczy Snape'a rozb�ys�y
jadowitym blaskiem. P�omienie poch�on�y zar�wno jego, jak
i wci�ni�tego w �cian� ch�opca, zamieniaj�c ich
sylwetki w �ywe pochodnie.</p><p>Ci�ko by�o jedynie
stwierdzi�, czy to nadal by� jeszcze l�d, czy ju� trawi�cy
wszystko ogie�...</p><p>***</p><p>Sytuacja odrobin�
wymkn�a si� spod kontroli. Kara zamieni�a si� w co�,
co dla Pottera, s�dz�c po jego reakcji, wydawa�o si� raczej
nagrod�. I Severus nie m�g� tak tego zostawi�. Nigdy, w
ca�ej swojej karierze, nie odst�pi� od wykonania kary. I nie
zamierza� robi� wyj�tk�w dla nikogo. A ju� w
szczeg�lno�ci nie dla Pottera.</p><p>Jakie� by�o zdziwienie
Pottera, kiedy przybywszy na szlaban z pe�n� samozadowolenia
min�, dowiedzia� si�, �e w ramach kary b�dzie
musia� przepisa� trzysta razy to samo zdanie. Nic dziwnego, �e pr�bowa�
j� odwlec, zam�czaj�c Severusa opowie�ciami o swym dzieci�stwie,
pasjach i innych bzdetach, kt�re zaprz�taj� g�owy ch�opc�w
w jego wieku. Wydawa� si� by� tak zdeterminowany w podtrzymaniu
tej praktycznie jednostronnej konwersacji, �e nawet coraz bardziej zniecierpliwione
odwarkni�cia Severusa traktowa� jako okazj� do zadania nowego
pytania albo opowie�ci o tym, jak cudownie jest gania� na miotle za
t� ma��, �mieszn� z�ot� kulk�.</p><p>- A jak d�ugo
w�a�ciwie warzy si� te najtrudniejsze eliksiry? - zapyta� w
kt�rym� momencie, przygl�daj�c si� Severusowi ze szczerym
zaciekawieniem.</p><p>Komnat� wype�nia�
ciep�y blask kominka, odbijaj�c si� w okularach Harry'ego i
tworz�c we w�osach i na czarnej szacie Severusa srebrne refleksy.</p><p>- Bardzo d�ugo, Potter. Jestem
pewien, �e w tym czasie zdo�a�by� z�apa�
swoj� z�ot� pi�eczk� kilka tysi�cy razy -
odpar� m�czyzna, pr�buj�c sobie przypomnie� wszystkie
eliksiry, o kt�rych kiedykolwiek s�ysza�. Kiedy rozmowa zesz�a
na tematy eliksir�w, nawet ciekawskie pytania Pottera przesta�y go tak
bardzo irytowa�.</p><p>Harry rozszerzy� oczy, przypominaj�c
podekscytowane nowo zdobyt� informacj� dziecko.</p><p>- Naprawd�? A� tak
d�ugo? D�u�ej ni� Eliksir Wielosokowy?</p><p>- O wiele d�u�ej.</p><p>Ch�opak zmarszczy� brwi.
Wygl�da�, jakby bardzo g��boko si� nad czym�
zastanawia�.</p><p>- A... - zaj�kn��
si�. - A czy warzysz teraz jaki� trudny eliksir?</p><p>Nagle pomieszczenie
rozb�ys�o niesamowitym blaskiem, wype�niaj�c si�
pragnieniem tak silnym, �e a� wydawa�o si� pe�za�
po sk�rze...</p><p>Przez u�amek sekundy w powietrzu
pojawi�a si� wizja upadaj�cego na piach cia�a... cia�a,
kt�re nale�a�o do Czarnego Pana.</p><p>- Owszem - odpar� cicho Severus.</p><p>Eliksir, kt�ry wszystko
zako�czy... kt�ry go uwolni...</p><p>- A... czy d�ugo b�dziesz
go jeszcze warzy�?</p><p>Oblicze Severusa przeci��
nag�y cie�, a pomieszczenie zala�o si� mrokiem. Nie
podoba�o mu si� uczucie, kt�re nadesz�o wraz z tym pytaniem.
Uczucie, kt�re by�o mu obce. Kt�re nie powinno w og�le zaistnie�.</p><p>Odwr�ci� g�ow� w
stron� kominka. Nie mia� ochoty patrze� teraz na Pottera. Nie
mia� ochoty widzie� jego blizny ani wpatruj�cych si� w
niego z zaciekawieniem, szeroko otwartych oczu.</p><p>- Tyle, ile potrzeba - odpar� w
ko�cu, uznaj�c to za najbli�sz� prawdy odpowied�.</p><p>S�dzi�, �e po tej
ch�odnej odpowiedzi Potter w ko�cu da za wygran� i zrobi to, co
mia� zrobi�, ale ch�opak najwyra�niej nie zna�
znaczenia s�owa �sugestia� i papla� niczym katarynka. W ko�cu
jednak powiedzia� co�, co Severusa nie tyle zaintrygowa�o, co
nawet... zdumia�o.</p><p>- Teraz m�j ulubiony przedmiot to
Eliksiry - Harry u�miechn�� si� figlarnie. - Wiesz,
uwa�am, �e s� naprawd� fascynuj�ce.</p><p>Severus spojrza� na niego
przeci�gle, mru��c oczy.</p><p>- Doprawdy? - zapyta�, a
k�ciki jego ust drgn�y nieznacznie.</p><p>Harry pochyli� si� do
przodu i kontynuowa�:</p><p>- Tak. I wiesz co? Nie wiem, jak
mog�em wcze�niej tego nie dostrzega�. Te wszystkie
sk�adniki, kt�re przewijaj� si� przez moje r�ce... Dotykam
ich, pieszcz� w moich palcach, ugniatam, krusz� albo wyciskam z nich
soki... - Snape zagryz� warg�. - ...s� naprawd� niezwykle
interesuj�ce. No i jest jeszcze kocio�ek, kt�rego ca�y czas
trzeba pilnowa�, �eby nie osi�gn�� temperatury wrzenia
i nie wybuchn��... - Severus odpi�� guzik przy
ko�nierzyku.</p><p>Potter by� w tym naprawd�
dobry... coraz lepszy. �e te� ten jego s�odki j�zyk
potrafi� opowiada� o tym wszystkim w tak perwersyjny spos�b... Nasz
porz�dny Gryfon pobrudzi� si� troch� przy swoim
profesorze... Ciekawe, co powiedzia�aby na to McGonagall? Jej wyraz twarzy
by�by bezcenny.</p><p>- Ale to nie wszystko -
kontynuowa� Potter. - Jest jeszcze Mistrz Eliksir�w, kt�ry nas naucza i
chocia� niemal wszyscy uczniowie si� go boj�, to ja uwa�am,
�e jest doskona�y w swoim fachu.</p><p>M�czyzna rozchyli�
usta, zaskoczony kolejnym poziomem, na kt�ry przechodzi�a ich ma�a
gra. I musia� przyzna�, �e z ch�ci� j�
podejmie... szczeg�lnie, �e rumieniec pokrywaj�cy policzki Pottera
by� tak niezwykle fascynuj�cy...</p><p>Opar� si� wygodnie w
fotelu, przez ca�y czas wbijaj�c w niego intensywne spojrzenie.</p><p>- Jak bardzo lubisz swojego
nauczyciela Eliksir�w, Potter? - zapyta�, rzucaj�c mu wyzwanie.</p><p>Ch�opak rozszerzy� oczy,
patrz�c na niego z niedowierzaniem.</p><p>Tak, Potter... skoro
rozpocz��e� t� gr�, to teraz j� kontynuuj...
poka�, co potrafisz, m�j ma�y prowokatorze...</p><p>Przez chwil� Harry po prostu
siedzia�, wygl�daj�c na lekko zdezorientowanego. Ale po pewnym
czasie zamkn�� oczy i wyraz jego twarzy zmieni� si�.
Wydawa� si� lekko u�miecha�, jakby oczami wyobra�ni
widzia� co� niezwykle przyjemnego.</p><p>- Tak bardzo... - zacz��
lekko dr��cym g�osem - ...�e kiedy siedzi przy biurku,
sprawdzaj�c wypracowania, nie mog� si� powstrzyma� i
obserwuj� go znad swojego kocio�ka. I wiem, �e nie powinienem
przerywa� pracy, wiem, �e musz� uwarzy� eliksir. Jednak nie
mog� oderwa� od niego wzroku. Tak bardzo... �e zaczynam odlicza�
do chwili, kiedy przerwie i spojrzy na mnie. A gdy ju� to zrobi, na ten
jeden moment zapominam, �e jeste�my w klasie, i my�l� tylko
o tym, jaki jestem twardy. My�l� tylko o moim pragnieniu. Tak
bardzo... �e kiedy ju� zdo�am odwr�ci� wzrok i wracam do
warzenia eliksiru, u�wiadamiam sobie nagle, �e nie wiem, jaki sk�adnik
trzymam w r�ku i kt�ry mam doda� nast�pny, w og�le
zapomnia�em, jaki eliksir mam uwarzy�. My�l� tylko o tym,
�eby zn�w na niego spojrze�... - Otworzy� oczy i
odetchn�� g��boko. - Bardzo - doko�czy� cicho.</p><p>Severus patrzy� na niego
nieruchomo, jakby na chwil� zamar�. Pomieszczenie zalewa�
niesamowicie ciep�y blask, kt�ry wydawa� si� emanowa� z
ka�dej powierzchni, i przelewa� si� pomi�dzy szybkimi,
g�o�nymi uderzeniami serca, rozgrzewaj�c powietrze i
pokrywaj�c wszystko mi�kk� mgie�k�...</p><p>Tak w niego wpatrzony... tak
bezgranicznie mu oddany...</p><p>Niebywa�e.</p><p>- W takim razie musisz bardzo
uwa�a�, Potter - rzek� w ko�cu Severus, zmuszaj�c
blask do wycofania si� w najodleglejszy, najciemniejszy k�t
pomieszczenia. - Je�eli tak bardzo b�dziesz lubi� swojego
nauczyciela, to mo�esz w ko�cu... - tego po�a�owa� -
...obla�.</p><p>- Podejm� to ryzyko -
odpar� cicho Harry, patrz�c Severusowi prosto w oczy, w kt�rych w tej
jednej chwili l�ni�a jedynie ciemno��.</p><p>*</p><p>W ko�cu ch�opak
przesta� go m�czy� i wzi�� si� za swoje zadanie.
Ale nie trwa�o to d�ugo. Ciekawo�� Pottera wydawa�a
si� nie mie� granic. Zainteresowa�a go ksi��ka,
kt�r� Severus stara� si� sko�czy� czyta�.
Ksi��ka dotycz�ca Czarnej Magii. I oczywi�cie ch�opak
nie potrafi� si� powstrzyma� przed zadawaniem kolejnych
pyta�. Przed wierceniem i dociekaniem. Przed wdzieraniem si� jak
najg��biej i pr�bami zrozumienia czego�, co pozostawa�o
poza zasi�giem jego pojmowania.</p><p>Wystarczy�o spojrze� na
jego wstrz��ni�t� twarz, kiedy dotar�o do niego
co�, czego nie potrafi� nawet obj�� umys�em. Kiedy
u�wiadomi� sobie, �e tak... �e Severus potrafi�
rzuca� najbole�niejsze kl�twy i zakl�cia zabijaj�ce
w�a�nie dlatego, �e tego chcia�. Chocia� powinien
raczej powiedzie�... �e potrafi� sam siebie przekona�,
�e tego chce...</p><p>Ale Potter i tak by tego nie
zrozumia�. Nie zrozumia�by, �e Severus by� got�w na
wszystko, by� got�w posun�� si� do najwi�kszych
okrucie�stw, kiedy tylko mia� w tym cel i kiedy sam tego
pragn��. �e potrafi� to kontrolowa�. Potrafi�
zmusi� wype�niaj�c� go ciemno��, by
s�u�y�a konkretnym zamiarom. Potrafi� nad ni�
panowa�. Owszem, czasami musia� j� karmi�. Wtedy
rani�, zadawa� b�l i cierpienie. I lubi� to robi�. Ale
tylko wtedy, kiedy s�u�y�o to jemu i tylko jemu.</p><p>A b�d�c na us�ugach
Czarnego Pana, musia� robi� to przez ca�y czas. Musia� na
rozkaz odbiera� �ycie ka�demu, kto zosta� wskazany przez
Czarnego Pana, musia� zadawa� najstraszliwsze katusze z powodu
widzimisi� ob��kanego czarodzieja, nawet wtedy, gdy by�y
one ca�kowicie zb�dne, gdy nie s�u�y�y absolutnie
niczemu, jedynie temu, by Czarny Pan m�g� si� napawa�
otaczaj�cym go b�lem i cierpieniem.</p><p>Nie, Potter by tego nie
zrozumia�...</p><p>Musia� wi�c ostro�nie
dobiera� s�owa.</p><p>Pochyli� si� do przodu,
wbijaj�c w Harry'ego powa�ne spojrzenie.</p><p>- Ludzki umys� to naprawd�
ciekawe narz�dzie - powiedzia� doskonale opanowanym g�osem. -
Mo�na si� nim pos�ugiwa� do woli, je�eli wie si�
tylko, gdzie znajduje si� zamek i w jaki spos�b go otworzy�. Kiedy
tego dokonasz, jeste� w stanie zrobi� wszystko. Mo�esz
zmusi� sw�j umys� do takich rzeczy, kt�rych teoretycznie nigdy nie
by�by� w stanie zrobi�. Na przyk�ad zabi�
cz�owieka. Albo zwi�za� si� z nim uczuciowo. Lub te�
go znienawidzi�. Na tym w�a�nie polega kontrola.</p><p>Tylko dzi�ki niej nie
postrada� jeszcze zmys��w, wykonuj�c najbrutalniejsze,
najokrutniejsze rozkazy Czarnego Pana. Tylko dzi�ki niej potrafi
dokonywa� wszystkich tych mord�w i egzekucji, a nawet przekona�
samego siebie, �e to, co robi, jest w�a�ciwe... �e jest
potrzebne. Tylko dzi�ki niej potrafi rozgraniczy� tamten �wiat
od tego i nie pozwoli�, aby ideologia Czarnego Pana przesi�k�a
do jego umys�u, zamieniaj�c go w bezwoln� maszyn� do
zabijania. Tylko dzi�ki niej nie sta� si� takim psychopat�,
jak ca�a reszta poplecznik�w Czarnego Pana, nawet je�eli czasami
dzieli go od tego cienka granica...</p><p>Trudno - �yj�c w morzu krwi
- widzie� cokolwiek w innej barwie ni� purpura... Trudno nie
pogr��y� si� w ca�kowitym mroku, kiedy przez tak
d�ugi czas zabija�o si� i torturowa�o... a potem powraca�o
si� do tego miejsca wype�nionego �miechem i beztrosk�,
zastanawiaj�c si�, kt�ry �wiat jest bardziej realny... i ile
czasu minie, zanim do tego tak�e wleje si� mrok i d�o�
Severusa stanie si� dla tych wszystkich dzieciak�w oprawc� i katem...</p><p>Wci�� tylko gra�.
Ka�de kolejne miejsce by�o jedynie scen�, na kt�rej
przywdziewa� now� mask�. Inn� dla Czarnego Pana, inn�
dla Dumbledore'a, inn� dla student�w i nauczycieli, inn� dla
ca�ego Czarodziejskiego �wiata, inn� dla swych ofiar...</p><p>Czasami ju� sam nie
wiedzia�, kt�ra z nich jest prawdziwa.</p><p>By� s�ug�, szpiegiem,
nauczycielem, �miercio�erc�, oprawc�, zdrajc�... a
teraz nawet... kim by� dla Pottera? Kochankiem? C� za trywialne
okre�lenie... Gra� tak wiele r�nych r�l, �e kto� inny
na jego miejscu ju� dawno pomyli�by kwestie i sko�czy� w
�wi�tym Mungu...</p><p>Kontrola. Tylko dzi�ki niej
utrzymywa� si� jeszcze na powierzchni.</p><p>Ale kiedy tylko sko�czy eliksir
i ode�le Czarnego Pana z tego �wiata... wtedy pozostanie mu do
odegrania tylko jedna, jedyna rola...</p><p>...rola Severusa Snape'a.</p><p>***</p><p>Severus przechyli� fiolk� i
wstrzyma� oddech, przygl�daj�c si� pojedynczym kroplom
opadaj�cym do eliksiru. Jedna, druga, trzecia...</p><p>...trzyna�cie!</p><p>Gwa�townie cofn��
d�o�, patrz�c, jak eliksir zaczyna sycze� i powoli
zmienia� barw� na ciemny turkus.</p><p>Na jego twarzy pojawi�a si�
g��boka ulga i wyraz ch�odnej satysfakcji.</p><p>Idealnie. Tym razem wszystko
posz�o zgodnie z planem i �aden wpadaj�cy mu do gabinetu Gryfon
nie spowodowa� kolejnej katastrofy.</p><p>Od�o�y� fiolk� na
blat i po raz kolejny zajrza� do roz�o�onej na stole
ksi�gi.</p><p>Teraz, zgodnie z zapisem, powinien
zostawi� go na kilka dni, ale p�niej...</p><p>Zmarszczy� brwi, pochylaj�c
si� nad ksi�g�.</p><p>Kolejny fragment instrukcji by�
niejasny. Zauwa�y� to ju� na samym pocz�tku, ale
s�dzi�, �e zanim dotrze do tego etapu, zdo�a w jaki�
spos�b rozwik�a� te zawi�e symbole i zyska�
pewno��, co do swoich przypuszcze�... ale wci��
si� waha�.</p><p>Przesun�� palcami po
nakre�lonymi wieki temu, nieco ju� wyblak�ymi znakami.</p><p>Znaczenia s��w zmienia�y
si� na przestrzeni wiek�w. Za ka�dym razem, kiedy mia� do
czynienia ze starym tekstem, dok�adnie bada� etymologi�
ka�dego wyrazu, uwzgl�dniaj�c pochodzenie i szacowany wiek
ksi�gi. Wymaga�o to czasu, ale op�aca�o si�. Przy
warzeniu tego typu eliksir�w ka�dy, nawet najmniejszy b��d
m�g� zako�czy� si� katastrof�.</p><p>Ale tym razem problem
si�ga� jeszcze dalej. Znaczenie run zmienia�o si� w
zale�no�ci od s�siaduj�cych z nimi symboli. Jeden znak
m�g� mie� kilka r�nych znacze�, a doliczaj�c do tego
up�yw czasu, przenoszenie si� znacze� wyraz�w i niemal
wymar�y ju� dialekt, w kt�rym napisana by�a ksi�ga...
rozpi�to�� mo�liwo�ci by�a niemal nieograniczona.
Dlatego tym razem b�dzie zmuszony poszuka� specjalisty. I
nak�oni� go do wsp�pracy.</p><p>***</p><p>Za dziesi�� minut w moim
gabinecie, Potter.</p><p>Severus wpatrywa� si� w
zielony kamie�, zastanawiaj�c si�, co go, u licha,
podkusi�o, by wysy�a� t� wiadomo��.</p><p>Ch�opak nie odzywa�
si� do niego od czasu, gdy Severus zwi�za� go i zer�...
ukara� podczas ostatniego szlabanu. Wci�� czu� na sobie
jego pe�ne wyrzutu spojrzenia i szczerze powiedziawszy, zacz�o
go to ju� nieco denerwowa�.</p><p>W ko�cu postanowi� co�
z tym zrobi�. A skoro uko�czy� ju� mikstury, kt�re
mia� uwarzy� dla Czarnego Pana i kilkorga �miercio�erc�w,
eliksir nie wymaga� aktualnie zbyt du�ej uwagi i Severus mia�
dzisiaj wolny wiecz�r... nic nie sta�o na przeszkodzie, aby nie
m�g�...</p><p>Kamie� rozjarzy� si�,
przerywaj�c jego my�li. Severus odczyta� wiadomo��:</p><p>Przykro mi, ale nie mog�
przyj��, poniewa� w�a�nie odrabiam szlaban, kt�ry mi
przydzieli�e�. A �e czyszczenie �azienek to bardzo
d�uga i �mudna praca, podejrzewam, �e zajmie mi ona kilka
najbli�szych dni, a mo�e nawet jeszcze d�u�ej.</p><p>Severus z trudem powstrzyma�
si� przed zgnieceniem kamienia.</p><p>Bezczelno�� Pottera
osi�gn�a ju� taki pu�ap, �e tylko jakim�
dziwnym trafem nie run�� jeszcze razem z ni� na sam d�.
Jak �mia� obraca� jego s�owa przeciwko niemu samemu? Jak
�mia� wykorzystywa� przeciwko niemu szlaban, kt�ry Severus sam
mu przydzieli�? Jak �mia� zmusza� go do szukania siebie po
wszystkich �azienkach?</p><p>Jaki� cichy g�osik w jego
g�owie przypomnia� mu, �e w zasadzie wcale nie musi go
szuka�. Mo�e to zignorowa�. Mo�e poczeka� do szlabanu.</p><p>Ale wtedy Potter pomy�li,
�e wygra�, a na co� takiego Severus nigdy nie pozwoli.</p><p>Jeszcze raz spojrza� na trzymany
w r�ku klejnot i wcisn�� go do kieszeni szaty.</p><p>Potter znowu to robi�. Znowu
zmusza� go do dzia�ania. Do... zaanga�owania. Powinien przybiec
do niego na ka�de zawo�anie, a nie nagle wyci�ga� swe
ma�e pazurki i warcze�. Wymaga�. Wymaga� znacznie wi�cej,
ni� Severus pocz�tkowo s�dzi�. A najgorsze by�o to,
�e Severus musia� te wymagania spe�nia�, aby ch�opak
nie przegryz� smyczy i nie odbieg� za daleko.</p><p>Och, tym razem mu nie popu�ci.
Tym razem zaci�nie j� tak mocno, by Potter nawet nie
pomy�la� o tym, �eby znowu si� szarpa�... i �e
warczenie na w�a�ciciela mo�e mu uj�� bezkarnie...</p><p>Severus by� ju� w
po�owie korytarza, kiedy echo zatrzaskiwanych z hukiem drzwi w ko�cu
ucich�o.</p><p>*</p><p>Drzwi, w kt�re wpatrywa�
si� Severus, trawi� ogie�. Tak samo, jak jego cia�o.</p><p>Wci�� nie by� w stanie
pozby� si� z g�owy obrazu Pottera i... Weasley�wny.
Wci�� nie m�g� pozby� si� wra�enia, jakby
co� po�era�o od �rodka jego wn�trzno�ci, kiedy zobaczy�
ich razem w �azience, samych, �miej�cych si�... i
wci�� widzia� jej usta na jego wargach i s�ysza�, jak
m�wi, �e Potter nale�y do niej... do niej!</p><p>P�omienie zamieni�y
si� w po�og�, po�eraj�c ciemne drewno i odzian� w
czer� sylwetk�.</p><p>Potter stanowi� jego
w�asno��. Jego miejsce by�o tutaj. W komnatach Severusa. W
jego d�oniach. Nikt inny nie mia� prawa go dotyka�.
My�le� o nim. Bezcze�ci� go. Tylko on.</p><p>Severus przymkn�� na
chwil� powieki i obliza� wargi, staraj�c si� ugasi�
ten szalej�cy po�ar, kt�ry rozpala� si� w jego
�y�ach za ka�dym razem, gdy przypomina� sobie skamlenie wczepionego
w jego szat� Pottera i jego gor�ce zapewnienia:</p><p>Jestem tylko tw�j. Zawsze
b�d� tylko tw�j. Nikt inny mnie nie interesuje. Nale��
tylko do ciebie!</p><p>Och, jak�� mia� wtedy
ochot� zgnie�� go w swoich r�kach. Pogruchota� jego
ko�ci, rozszarpa� go na male�kie kawa�eczki... wbi�
si� w niego swym pulsuj�cym szale�czo penisem tak
g��boko, by poczu� w gardle jego sperm�, rozerwa� go
nim na strz�py i zostawi� sw�j �lad w ka�dej kom�rce jego
cia�a i duszy... aby ju� nigdy nie zapomnia�, gdzie jest jego
miejsce i �eby ju� wi�cej nie pozwala� na to, by ktokolwiek
si� do niego zbli�y�.</p><p>Severus wzi��
g��boki oddech. Jego ci�ka erekcja napiera�a na
materia� spodni, sprawiaj�c mu b�l. Pr�bowa� cho� na
chwil� si� opanowa�, ale by�o to niemo�liwe. Niech no
tylko Potter przekroczy te drzwi... niech tylko pojawi si� przed nim,
r�wnie dr��cy i nienasycony jak wtedy, kiedy zostawi� go w
�azience... ju� on mu udowodni, jak potrafi by� spontaniczny.
Spontanicznie wgniecie go w te drzwi i...</p><p>Komnata rozb�ys�a
szkar�atem, kiedy us�ysza� kroki... klamka poruszy�a
si� i Severus zd��y� zauwa�y� jedynie zielone,
rozszerzaj�ce si� oczy, wilgotne, dr��ce wargi i
w�asne, wyci�gaj�ce si� po Pottera i zagarniaj�ce go
drapie�nie r�ce, zanim wszystko uton�o w czerwieni i ogniu
oraz spowijaj�cej wszystko, g�stej mgle, przez kt�r�
przebija�y si� dwie, przyci�ni�te do siebie sylwetki.
D�wi�k poruszaj�cych si� w szale�czym tempie bioder
uderzaj�cych w nagie po�ladki miesza� si� z
g�o�nymi j�kami i ci�kim sapaniem.</p><p>Jednak w pewnym momencie spo�r�d
tych d�wi�k�w wy�oni� si� zachrypni�ty od krzyk�w
szept:</p><p>- Severusie... jestem tylko... tw�j.</p><p>I wtedy wszystko zala� blask.</p><p>***</p><p>Obud� si�, ty g�upi
ch�opaku! Tw�j kocio�ek zaraz eksploduje!</p><p>Potter otworzy� oczy, wyrwany z
p�snu, i w ostatniej chwili zd��y� zmniejszy�
ogie� pod znajduj�cym si� ju� na granicy eksplozji
kocio�kiem.</p><p>Severus zmru�y� oczy,
przygl�daj�c si�, jak ch�opak si�ga do kieszeni i
odczytuje wiadomo��.</p><p>Nie powinien by� go
ostrzega�. Potter powinien ponie�� konsekwencje swojej
lekkomy�lno�ci i nieuwagi, ale...</p><p>No w�a�nie, ale...</p><p>Ch�opak poderwa�
g�ow�, spogl�daj�c na Severusa, skin�� mu lekko
g�ow� i natychmiast uciek� wzrokiem.</p><p>...ale Potter zachowywa�
si� ostatnio... inaczej. Patrzy� na niego w zupe�nie inny
spos�b, unika� kontaktu, stara� si� wr�cz w og�le go nie
dostrzega�. By� nieobecny my�lami. W ka�dym jego
ge�cie wida� by�o napi�cie.</p><p>Potter nigdy nie potrafi�
ukrywa� uczu�. Severus zawsze bez trudu odczytywa�
ka�d�, najmniejsz� nawet zmian� na jego twarzy... a w tej
chwili, za ka�dym razem, kiedy ch�opak na niego
spogl�da�... widzia� okalaj�cy jego twarz mroczny
cie�.... i mia� coraz gorsze przeczucia.</p><p>Kiedy patrzy� na zgarbione
ramiona Pottera, na jego spuszczon� twarz i sp�oszone spojrzenie....
wiedzia�, �e nie mo�e czeka�, a� to, co go gn�bi,
rozwinie si� i zatruje jego umys� jeszcze bardziej. Musi
dowiedzie� si� prawdy, p�ki jeszcze nie jest za p�no.</p><p>*</p><p>I dowiedzia� si�.</p><p>Zobaczy� to w umy�le
Pottera. Sen, w kt�rym Severus go zdradzi�. Zobaczy� strach i w�tpliwo�ci.
Zobaczy�, jak oplataj� one umys� ch�opca,
odci�gaj�c go od niego.</p><p>Nie m�g� na to pozwoli�.</p><p>Z�apa� w ryzy swe
w�asne, szarpi�ce si� emocje, by nie uszkodzi� umys�u
Pottera i z chirurgiczn� precyzj� usun�� z niego sen,
wiedz�c �e dzi�ki temu znikn� r�wnie� wszelkie
niew�a�ciwe my�li, kt�re go dotyczy�y, a w zamian
zast�pi� go zwyk�ym, banalnym koszmarem.</p><p>Ostro�nie wycofa� si�
z jego umys�u i patrzy�, jak powoli wraca mu
�wiadomo��. Puste, zasnute mg�� oczy Pottera
wype�ni�y si� blaskiem. Ch�opak zamruga�.</p><p>To wystarczy�o. Severus
uwolni� sp�tane emocje.</p><p>- Co si�... - zacz��
Potter, ale m�czyzna nie pozwoli� mu doko�czy�.
Z�apa� go za rami�, wyci�gn�� z salonu, niemal
dowl�k� do drzwi prowadz�cych na korytarz i wyrzuci� za nie.</p><p>- M�wi�em, �e jestem
zaj�ty, Potter. Tw�j szlaban si� dzisiaj nie odb�dzie -
warkn��, zatrzaskuj�c mu drzwi przed nosem, a nast�pnie
odwr�ci� si� i opar� plecami o drewnian� powierzchni�.
Po �cianach gabinetu sp�ywa�a czarna jak smo�a posoka,
zalewa�a pod�og� i wpe�za�a na sufit, gasz�c po
drodze wszystkie znajduj�ce si� w pomieszczeniu �wiat�a.</p><p>Twarz Severusa wygl�da�a
niczym wyrze�biona z granitu, ostra, o poszarpanych rysach i
zmru�onych, pogr��onych w mroku czarnych oczach, wbitych w
pod�og�. Wydawa� si� ledwie oddycha�, nie
potrafi�c pozby� si� nieprzyjemnego u�cisku w klatce
piersiowej.</p><p>Dlaczego? Jak to si� sta�o,
�e Potter mia� taki sen? W kt�rym momencie pope�ni�
b��d? Dlaczego ch�opak zacz�� w�tpi�?
Dlaczego zacz�� si� oddala�?</p><p>Czarna ma� ju� niemal
dop�yn�a do but�w Severusa, ju� niemal wpe�za�a
na jego peleryn�...</p><p>Musi si� napi�!</p><p>Ruszy� przed siebie, brn�c
po kostki w ciemnej brei. Wpad� do salonu, podszed� do barku,
wyj�� z niego butelk� bursztynowego p�ynu i nala�
sobie ca�� szklank�, kt�r� wychyli� duszkiem.
Nape�ni� drug� i opar� si� o blat,
spogl�daj�c przed siebie niewidz�cym spojrzeniem.</p><p>Nie mo�e mu na to pozwoli�.
Nie pozwoli mu si� oddali�. Nigdy. Da mu to, czego ch�opak
pragnie. Czu�o��. Wi�ksze zainteresowanie. Co�, co
sprawi, �e zostanie...</p><p>Ucisk wzm�g� si�. Severus
wypi� drug� szklank�, ale alkohol nie pomaga�. Sprawi�
jedynie, �e jego spojrzenie sta�o si� rozbiegane.</p><p>Musi doprowadzi� do tego... by
Potter zn�w tak na niego patrzy�... tak jak wcze�niej. I ju�
nigdy si� od niego nie oddala�... Nigdy.</p><p>Palce Severusa zacisn�y
si� wok� szklanki, kiedy przypomnia� sobie wyraz oczu
Pottera... sp�oszony, wystraszony, nieufny... a nast�pnie te same
oczy, kt�re zawsze patrzy�y na niego z pragnieniem, oddaniem... nawet z
t� przekl�t� zuchwa�o�ci�...</p><p>Szklanka przefrun�a przez
pok�j i z g�o�nym brz�kiem rozbi�a si� o
�cian�.</p><p>***</p><p>Min�y dwa dni. Potter
zjawi� si� na kolejnym szlabanie z nar�czem ksi��ek,
co pokrzy�owa�o plany Severusa. I nieco go zaskoczy�o.
Ch�opak po raz pierwszy zaj�� si� nauk�, a nie nim. I
pr�bowa� nawet prowadzi� z nim konwersacj� na odpowiednim dla
Severusa poziomie, co by�o zdumiewaj�ce, zwa�ywszy na to, jak
ogromn� wiedz� musia� przyswoi�, aby tego dokona�. A
przecie� Severus, proponuj�c mu swego czasu rozmow� na temat
krwi buchoro�c�w, chcia� mu jedynie wytkn�� braki w
wykszta�ceniu. Nie spodziewa� si�, �e Potter a� tak
we�mie je sobie do serca, �e na nast�pne spotkanie przyjdzie
przygotowany lepiej ni� do jakiegokolwiek egzaminu z Eliksir�w w
ci�gu wszystkich jego lat nauki w Hogwarcie. To by�o...
nieoczekiwane.</p><p>Ale sprawi�o, �e Severus
zdecydowa� si� prze�o�y� poniedzia�kowy szlaban,
kt�ry w zasadzie w og�le si� nie odby�, na pi�tek. Nie m�g�
czeka� do kolejnego poniedzia�ku. To by�oby zbyt d�ugo.
Ju� i tak... wykaza� cierpliwo��.</p><p>Mia� wobec ch�opaka
plany... bardzo konkretne plany. I nie obchodzi�o go, �e Potter
mia� mie� w sobot� mecz. Tym razem nic mu ich ju� nie
pokrzy�uje. Potter znowu b�dzie nale�a� do niego. Znowu b�dzie
patrzy� na niego tak jak wcze�niej...</p><p>Ta my�l kr��y�a w
jego g�owie przez kolejne dwa dni. Nie potrafi� si� jej
pozby�. Cokolwiek robi�, wci�� tkwi�a na dnie
umys�u, determinuj�c ka�dy jego krok i szepcz�c mu do ucha:
�Ju� nied�ugo znowu b�dzie tw�j...�</p><p>Pi�tkowy wiecz�r w ko�cu
nadszed�. Severus siedzia� w fotelu, nie�wiadomie
b�bni�c palcami w por�cz i wpatruj�c si� w
przesuwaj�c� si� wolno wskaz�wk� zegara.</p><p>Jeszcze dziesi�� minut.
Potter zjawi si� tutaj za nieca�e dziesi�� minut...</p><p>A kiedy tylko wejdzie... nie pozwoli
mu nawet zaczerpn�� tchu, zanim zatopi w nim swe d�onie, swe
usta i swego penisa...</p><p>Gdzie go we�mie? Przy drzwiach,
tak jak ostatnio? Nie, okaza�by w ten spos�b zbyt du��
niecierpliwo��... ch�opak sam musi do niego przyj��.</p><p>Na pod�odze? M�g�by
zacisn�� d�onie na tych g�adkich po�ladkach,
rozszerzaj�c je, by mie� jak najdoskonalszy widok, a potem
obserwowa�, jak jego penis wsuwa si� w ten ma�y, ciasny
ty�ek, jak zag��bia si� w zaczerwienionej, pulsuj�cej
otch�ani i jak Potter skamle, drapi�c paznokciami
pod�og�...</p><p>Nie, jakkolwiek kusz�ca
wydawa�a si� ta wizja, to nie pomo�e mu zrobi� kolejnego
kroku w po��danym kierunku.</p><p>Mo�e tutaj, na fotelu?
M�g�by obserwowa�, jak Potter porusza si� na nim,
zataczaj�c biodrami ko�a na jego kolanach... m�g�by
obserwowa� jego twarz w chwili najwi�kszego uniesienia... m�g�by
znowu zobaczy� ten moment... moment, w kt�rym wszystko odp�ywa�o
z jego twarzy, pozostawiaj�c jedynie czyste, promieniuj�ce z niej
spe�nienie... Otwarte od krzyku usta, czarne kosmyki przyklejone do
zroszonego potem czo�a, zaci�ni�te, drgaj�ce pod powiekami
oczy... W tym jednym, jedynym momencie Potter zmienia� si�. Ju�
nie by� Ch�opcem, Kt�ry Prze�y� ani krn�brnym
szesnastolatkiem... by� czym� doskona�ym.</p><p>Severus zamruga� i szybko
poprawi� szat�, zas�aniaj�c napieraj�c� na materia�
spodni erekcj�. Ponownie zerkn�� na zegar i w tym samym momencie
us�ysza�... odleg�y trzask otwieraj�cych si� drzwi.</p><p>Powietrze wype�ni�o
si� czerwieni� i �arem p�omieni, a cienkie wargi
rozci�gn�y si� w lekkim u�miechu.
Zd��y� go jednak ukry�, zanim drzwi komnat otworzy�y
si� i do �rodka wszed� Potter, �ciskaj�c w
r�kach... kilka podr�cznik�w.</p><p>P�omienie natychmiast
zgas�y, zast�pione wpe�zaj�cym na �ciany mrokiem,
pachn�cym ch�odnym rozczarowaniem i ci�gn�cym si� za
nim, niczym ogon komety, mro�nym gniewem.</p><p>*</p><p>Powietrze wydawa�o si�
sycze�. Nie by�o wida� niczego, poza paruj�c�,
wype�nion� �arem czerwieni�. Przesi�ka�a przez
sk�r�, wi�zi�a oddech, wp�ywa�a do ust. Wype�nia�a
ca�� przestrze�, przynosz�c ze sob� seri�
r�nych d�wi�k�w.</p><p>Bum. Bum. Bum. Bum. Bum.</p><p>Przypomina�o to odg�os
szale�czo bij�cego serca. I... by�y te� oddechy. Dwa
mieszaj�ce si� ze sob� oddechy, p�ytkie i niemal
zach�anne. I... j�ki. Odbijaj�ce si� echem, przenikaj�ce
przez siebie i tworz�ce ca�� feeri� odg�os�w
spe�nienia.</p><p>Promieniuj�ca ciep�em,
wilgotna sk�ra, �lizgaj�ca mu si� pod palcami. Gor�cy
oddech, �askocz�cy jego szyj�. S�odki, mdl�cy zapach
rozczochranych w�os�w, zmieszany z woni� emanuj�cej pragnieniem
sk�ry. Dusz�ce opary j�k�w i to drobne cia�o, napinaj�ce
si� i dr��ce przy ka�dym pchni�ciu.</p><p>By� w nim. Szybkimi,
p�ynnymi ruchami torowa� sobie drog� przez zaciskaj�ce
si� wok� niego mi�nie, smakuj�c wargami t�
ciep��, g�adk� sk�r�. Potter by� wsz�dzie. Czu�
go ka�dym zmys�em, ka�dym oddechem, ka�dym pchni�ciem.
Jego napr�one cia�o wznosi�o si� i opada�o,
daj�c mu tak wielk� przyjemno��... nie pami�ta�,
by kiedykolwiek przedtem...</p><p>I te zielone, rozszerzone oczy...
zamglone, pogr��one w agonii przyjemno�ci, uwi�zione za
okr�g�ymi okularami, zaparowanymi teraz i lekko przekrzywionymi. I...
upojony, zachrypni�ty szept:</p><p>- Doprowadzasz mnie do
szale�stwa...</p><p>Tak, s�odki Merlinie, tak!</p><p>Mia� ochot� mu
powiedzie�: Tak, tylko ja potrafi� to robi�. Tylko ja
potrafi� ci� okie�zna�, zniewoli�, sprawi�,
�e wci�� b�dziesz wraca� po wi�cej i
wi�cej... a potem, omdlewaj�c z rozkoszy, b�dziesz
s�czy� do mych uszu te s�odkie zapewnienia, od kt�rych
b�d� robi� si� jeszcze twardszy i b�d�
pieprzy� ci� jeszcze mocniej, by wydoby� z ciebie kolejne
wyznanie...</p><p>Szale�stwo? Istotnie, mo�na
powiedzie�, �e to w�a�nie ono staje si� naszym
udzia�em...</p><p>Si�gn�� po okulary,
zdejmuj�c je z nosa Harry'ego. Pragn�c zobaczy� te oczy w
ca�ej swej okaza�o�ci, nie za kawa�kami zaparowanego
szk�a. Musia� je widzie�. Musia� widzie� to spalaj�ce
pragnienie, skierowane ku niemu. Tylko i wy��cznie ku niemu.
Dotkn�� go...</p><p>Z�apa� twarz Harry'ego i
przyci�gn�� ku sobie, g�adz�c jego ciemne w�osy.
Czu�, jak mi�kkie kosmyki prze�lizguj� mu si�
pomi�dzy palcami. Widzia�, jak powieki Harry'ego opadaj� niczym
zas�ony, oddzielaj�c go od tego, co pragn��
ogl�da�. Ale wiedzia�, �e to wci�� tam jest.
Co�, czego nigdy wcze�niej nie widzia� w �adnych innych
oczach.</p><p>Pochyli� si� i
poca�owa� te powieki. Roz�arzona czerwie� zamigota�a,
zmieniaj�c barw� na ciep�� biel, ale w tej samej chwili
wszystko uton�o w eksplozji, sypi�cych si� iskrach i
sycz�cych p�omieniach. A kiedy zas�ona �aru opad�a,
ods�oni�a dwie wyczerpane, rozlu�nione sylwetki,
przyci�ni�te do siebie niczym stopione ze sob� figury woskowe.
D�o� Severusa g�adzi�a plecy Harry'ego.</p><p>Min�a d�u�sza
chwila, zanim m�czyzna otworzy� oczy. Jednak satysfakcja, kt�ra
w nich p�on�a, zacz�a powoli ust�powa�
miejsca czemu� zimnemu i mrocznemu, co wkrada�o si� do nich
niczym cie�, przys�aniaj�c bij�cy z nich blask, poniewa�
po raz pierwszy... po raz pierwszy my�l o tym, �e ch�opak
b�dzie musia� zgin��, sta�a si� tak...
niepokoj�ca.</p><p>Do diab�a, czy�by
naprawd� zacz�� popada� w szale�stwo?</p><p>Nie. Z pewno�ci� nie.</p><p>Zmusi� ten ch��d, by
rozr�s� si� w nim, by st�umi� ogie�, zasypuj�c go
lodem i zamieniaj�c w truj�ce opary, kt�re oplot�y jego
umys�, wyciszaj�c go i kieruj�c na w�a�ciwe tory...</p><p>Nie mo�e pozwoli� sobie na
takie my�li. Nie mo�e pozwoli� sobie na to, aby cokolwiek
odci�gn�o go od jego celu... Ch�opak nie jest przecie�
wa�ny. Najwa�niejsze jest pozbycie si� Czarnego Pana. Raz na
zawsze.</p><p>Na cienkich wargach pojawi�
si� triumfalny u�miech.</p><p>I to w�a�nie on tego
dokona.</p><p>***</p><p>Pomieszczenie by�o niewielkie.
Wype�nia� je sw�d spalonej sk�ry i md�y blask rzucany przez
jedyn�, znajduj�c� si� na �cianie pochodni�.</p><p>Do stoj�cego na �rodku
pomieszczenia krzes�a przywi�zany by� ciemnow�osy
m�czyzna. Magiczne p�ta oplata�y jego nag�
klatk� piersiow� i wykr�cone do ty�u r�ce. Cia�o
pokrywa�y rany. P�ytkie ci�cia, z kt�rych wci��
s�czy�a si� krew, sp�ywaj�c po klatce piersiowej i
brzuchu wy��obionymi �cie�kami, ciemne plamy wypalonej,
pomarszczonej sk�ry, otoczonej rozleg�ymi zaczerwienieniami... opuszczona
twarz i opadaj�ce na ni�, zlepione krwi� kosmyki w�os�w,
kt�re nie by�y w stanie zas�oni� pokrywaj�cych j�
g��bokich rozci��. Sp�ywaj�cy po czole i karku
pot miesza� si� z ciemn� posok�. M�czyzna
dysza� ci�ko, wpatruj�c si� szeroko otwartymi oczami
w pod�og�, na kt�r� co jaki� czas spluwa�
wymieszan� z krwi� �lin�.</p><p>- Radz� ci
wsp�pracowa� - powiedzia� wysoki, odziany w czer�
m�czyzna, wkraczaj�c w kr�g �wiat�a. Jego
g�os by� niski, g��boki i opanowany. Twarz ukryta by�a
za bia��, przypominaj�c� czaszk� mask�.
D�ugie, blade palce zaciska�y si� wok� r�d�ki,
a czarne, b�yszcz�ce za mask� oczy wyra�a�y jedynie
zimne zdecydowanie.</p><p>Przywi�zany do krzes�a
m�czyzna uni�s� g�ow�, spogl�daj�c na
stoj�cego przed nim �miercio�erc� z pogard� i
nienawi�ci� w oczach.</p><p>- Nic ci nie powiem -
wycharcza�, po raz kolejny spluwaj�c krwi�. - Mo�esz mnie
zabi�. Wol� umrze�, ni� przyczyni� si� do waszego
zwyci�stwa.</p><p>- Och, �mier� to przywilej
zarezerwowany jedynie dla tych, kt�rzy na ni� zas�u�yli -
powiedzia� Severus, powoli okr��aj�c krzes�o. - Dla
ciebie przygotowa�em zupe�nie inne atrakcje. Wszystko, czego
dozna�e� do tej pory, by�o zaledwie rozgrzewk�. -
Stan�� za krzes�em, pochylaj�c si� do ucha
m�czyzny i wypowiadaj�c mro�nym szeptem: - Czeka ci�
bardzo d�uga noc. B�dziesz kona� w najwi�kszych
m�czarniach. Doznasz takiego cierpienia, jakiego nie potrafisz sobie nawet
wyobrazi�. B�dziesz marzy� o �mierci, b�aga� o
ni�, ale jej nie otrzymasz. Mog� ci� utrzymywa� przy
�yciu tak d�ugo, jak zechc�. B�dziesz patrzy�, jak
twoja sk�ra odchodzi p�atami, a ko�ci �ami� si� niczym
zapa�ki i przebijaj� mi�nie... - S�ysza�, jak
m�czyzna wstrzymuje oddech. Niemal wyczuwa� jego
k�saj�ce wn�trzno�ci przera�enie. Wyprostowa�
si� i ruszy� dalej. - Ale mo�esz tego unikn��.
Wystarczy, �e przet�umaczysz dla mnie te kilka zda�... -
Wskaza� na le��c� w k�cie na niewielkim stoliku
ksi�g�. - ...a b�dziesz wolny.</p><p>Zatrzyma� si� przed
m�czyzn�, przygl�daj�c si� z g�ry jego
dr��cym wargom i bladym policzkom. Severus wyczuwa�
emanuj�cy od niego strach, ale opr�cz niego by�o tam co�
jeszcze... nienawi��.</p><p>M�czyzna uni�s�
g�ow� i... splun�� na jego szat�.</p><p>- Pierdol si� - wycharcza�.</p><p>Czarne oczy zmru�y�y
si�, rozb�yskuj�c lodem.</p><p>Wiele razy zastanawia� si�,
dlaczego tak wielu g�upc�w uwa�a�o zaci�ty up�r za
oznak� odwagi... skoro nie przynosi�a im ona niczego poza cierpieniem
i �mierci�?</p><p>- Lacrima!</p><p>Powietrze rozdar� niemal
zwierz�cy wrzask. Cia�o m�czyzny wpad�o w
niekontrolowane drgawki, rzucaj�c si� na krze�le z tak�
si��, i� niemal przewr�ci�o je na pod�og�.
Zaczerwieniona sk�ra okalaj�ca jedn� z ciemnych plam zacz�a
si� odrywa�, ods�aniaj�c mi�nie i nerwy.</p><p>I nagle wszystko ucich�o.
Cia�o zwiotcza�o, a g�owa m�czyzny opad�a do
przodu.</p><p>Severus opu�ci�
r�k�. Napi�cie w jego oczach przygas�o. Palce
zaci�ni�te wok� r�d�ki rozlu�ni�y si�
nieco.</p><p>Przez chwil� po prostu
przygl�da� si� nieprzytomnemu m�czy�nie,
zastanawiaj�c si� nad nast�pnym ruchem.</p><p>By� twardy. Twardszy, ni�
si� spodziewa�. Obawia� si�, �e w jego przypadku
tortury mog�y zdzia�a� niewiele, a nie m�g�
przesadzi�, by nie zmasakrowa� za bardzo umys�u tego
cz�owieka, tak jak sta�o si� to z Longbottomami.
Potrzebowa� jego wiedzy i umiej�tno�ci. A tych nie mog�y
zapewni� mu jednocze�nie ani Imperius, ani Legilimens Evocis. Ani
nawet Veritaserum, kt�re otumania�o zbyt bardzo, by pozwoli� na tak
skomplikowan� czynno��, jak odczytanie run.</p><p>Nie, b�dzie musia�
zagra� inn� kart�.</p><p>Si�gn�� do kieszeni
szaty i wyj�� z niej niewielk� buteleczk�. Z�apa�
m�czyzn� za w�osy, odchyli� jego g�ow� do
ty�u, �cisn�� szcz�k�, otwieraj�c mu usta i
wla� do nich odrobin� p�ynu.</p><p>Odst�pi�, gdy
m�czyzna zakrztusi� si�, otworzy� szeroko oczy i
gwa�townie pochyli� si� do przodu, pluj�c
czerwono-zielon� mazi�.</p><p>- Interesuj�ce zakl�cie,
nieprawda�? - zapyta� Severus, kiedy m�czyzna
sko�czy� ju� krztusi� si� i plu�. - A gdybym tak
u�y� go na twojej �onie i dzieciach? Zastanawiaj�ce, czy
wytrzymaliby d�u�ej ni� ty...?</p><p>M�czyzna poderwa�
g�ow�, spogl�daj�c na niego przekrwionymi oczami.</p><p>- Nie wa� si� ich
tkn��. Je�eli spr�bujesz, to...</p><p>Zadziwiaj�ce, jak bardzo ludzie,
kt�rzy nie maj� ju� wp�ywu na cokolwiek, dalej potrafi�
�udzi� si�, �e maj� jak�kolwiek kontrol� nad
sytuacj�...</p><p>- Tw�j syn sko�czy� w
zesz�ym roku Hogwart, prawda? I planuje zosta� badaczem egzotycznych
magicznych zwierz�t. C� to by by�a za strata, gdyby nigdy nie
mia� szans zi�ci� swych marze�... - Wyszepta� Severus,
patrz�c m�czy�nie prosto w oczy. - A c�rka... ma dopiero
dziesi�� lat, zgadza si�? Dopiero za rok b�dzie mog�a
p�j�� do wymarzonej szko�y. A gdyby kto� odebra� jej
szans� wybrania swej pierwszej r�d�ki? Gdyby nigdy nie
by�o jej dane wsi��� do jad�cego do Hogwartu
poci�gu, a ty nigdy nie m�g�by� pomacha� jej na
po�egnanie? A co zrobi�aby twoja �ona po stracie obojga dzieci?
Jak s�dzisz? Mo�e sama odebra�aby sobie �ycie?</p><p>- Przesta�... - Z
dr��cych warg m�czyzny wyrwa� si�
�a�osny j�k.</p><p>Oczy Severusa rozb�ys�y
jadowicie.</p><p>Mi�o��.
Najwi�ksza u�omno�� tego �wiata. Nawet najtwardszego
cz�owieka potrafi doprowadzi� do ruiny...</p><p>- Ksi�ga! - rozkaza�,
wskazuj�c na stolik.</p><p>M�czyzna
przymkn�� powieki, wzi�� g��boki oddech i
skin�� g�ow�.</p><p>- S�uszna decyzja -
powiedzia� Snape, zdejmuj�c r�d�k� magiczne
p�ta. - Ale pami�taj, �e je�eli spr�bujesz mnie
ok�ama�... b�d� o tym wiedzia�.</p><p>***</p><p>Z wiedz�, kt�r�
zdoby�, m�g� w ko�cu posun�� si� dalej.
Pozosta�o mu ju� do pozyskania niewiele sk�adnik�w, ale niekt�re
z nich wymaga�y ponownego uruchomienia skomplikowanych kontakt�w. I
zaczyna� coraz powa�niej zastanawia� si� nad tym, czy
zd��y sko�czy� eliksir, zanim Potter wpadnie na kolejny
spektakularny spos�b zabicia si�. A raczej unikni�cia cudem
�mierci.</p><p>Wystarczy�o, �e
zostawi� go tylko na chwil�.... na jedn� kr�tk�
chwil�. Ale czego si� po nim spodziewa�? Przecie� to
najbardziej w�cibski, najbardziej lekkomy�lny i pozbawiony
wyobra�ni przypadek w ca�ej szkole. Severus wyra�nie
zakaza� mu czegokolwiek dotyka�, ale on oczywi�cie i tak
post�pi� po swojemu. Nie by�by Potterem, gdyby tego nie
zrobi� i to on, Severus powinien przewidzie�, �e to si� tak
sko�czy. Potter mia� absolutny talent do przyci�gania
k�opot�w i nie powinien zostawia� go samego ani na sekund�.</p><p>Wci�� pami�ta�
bicie w�asnego serca, kiedy bieg� korytarzem... i to uczucie...
spadania, kiedy otworzy� drzwi i zobaczy� Pottera le��cego
na pod�odze... i wra�enie, �e wszystko wok� tonie w morzu
lodu, a jego cia�o wype�nia si� parali�uj�c�
ciemno�ci�... dop�ki Potter nie zacz�� oddycha�.</p><p>A teraz spa� na jego kolanach i
Severus zastanawia� si�, jak w�a�ciwie do tego
dosz�o... skoro przez pewien czas sam mia� ochot�
skr�ci� mu kark za to, jakim potrafi� by� bezmy�lnym,
doprowadzaj�cym go do stanu wrzenia nicponiem. Ale p�niej Potter po
prostu przyszed� do niego na szlaban i... zosta�.</p><p>Severus oderwa� wzrok od
czytanej przez siebie ksi��ki i rozsun�� nieco nogi,
zdr�twia�e ju� od ci�aru ch�opaka, pr�buj�c
znale�� wygodniejsz� pozycj� i jednocze�nie
staraj�c si� go nie obudzi�, ale wtedy z ust Pottera wyrwa�
si�... interesuj�cy j�k.</p><p>- Oooch... Severusie...</p><p>M�czyzna spojrza� na
zarumienion� od snu twarz Harry'ego. Ch�opak nadal spa�, z
ramionami oplecionymi wok� jego szyi i g�ow� wtulon� w
obojczyk. Ewidentnie �ni� o czym� przyjemnym, poniewa� co
jaki� czas z jego rozchylonych, oddychaj�cych ci�ko ust
wydobywa� si� senny j�k lub pomruk.</p><p>M�czyzna
u�miechn�� si� pod nosem i powr�ci� do czytania, ale
po chwili z ust Harry'ego wydoby�a si� seria niewyra�nych
s��w, kt�re uda�o si� jednak Severusowi zrozumie� jako:</p><p>- Jestem Wybra�cem... I
mog� pieprzy� si�, z kim chc� i kiedy chc�... Nawet na
cholernym meczu... Z�apa�em ju� znicz, a teraz... chc�
tylko... oooch... Severusa...</p><p>Brwi m�czyzny
poszybowa�y w g�r�.</p><p>No co� takiego... Potter po raz
kolejny go zaskoczy�. Nie przypuszcza�, �e jego fantazje
mog� by� a� tak nieprzyzwoite... On sam mia� r�nego
rodzaju fetysze oraz perwersje, ale uprawia� seks podczas meczu
Quidditcha? Potter najwyra�niej by� jeszcze bardziej zdeprawowany i
wyuzdany, ni� s�dzi�... C� za mi�a niespodzianka...</p><p>***</p><p>Kontrola.</p><p>Zawsze si� ni�
szczyci�. Zawsze i w ka�dych okoliczno�ciach potrafi�
zapanowa� nad swymi reakcjami, poza sytuacjami, kiedy sam celowo si�
jej pozbywa�, pozwalaj�c na to, by to reakcje przej�y
kontrol� nad nim. Chocia� ostatnio to twierdzenie wymaga�o
przedefiniowania: Zawsze i w ka�dych okoliczno�ciach potrafi�
zapanowa� nad swymi reakcjami, poza sytuacjami, kiedy w pobli�u
znajdowa� si� Potter...</p><p>Czasami zastanawia� si�, w
kt�rym momencie ch�opak sta� si� tak brawurowo wyuzdany, by
nawet podczas lekcji kreowa� przed nim swe niezaspokojone, dzieci�ce
wizje... kt�re niemal doprowadzi�y do katastrofy.</p><p>Ale po lekcji odpowiednio go za to
ukara�.</p><p>Wci�� pami�ta�
patrz�ce na niego z do�u zielone oczy i zaczerwienione od tarcia
wargi... i mi�kkie kosmyki w�os�w, kt�re �ciska� w
d�oniach, podczas gdy jego penis wdziera� si� w te gor�ce,
wilgotne usta... kt�re pieprzy� z takim samym zapami�taniem, jak
ty�ek Pottera, z tym �e by� to zupe�nie inny poziom
przyjemno�ci... a szczeg�lnie ten moment, kiedy czubek jego penisa
wciska� si� g��boko w gard�o ch�opca, wype�niaj�c
jego oczy �zami, a l�d�wie Severusa p�ynn�
law�... i kiedy przyci�ga� jego g�ow� jeszcze
bli�ej, by poczu�, jak w�osy Pottera �askocz� mu
podbrzusze, a z�by dra�ni� trzon erekcji... i kiedy mia�
nad nim ca�kowit� kontrol�, trzymaj�c jego g�ow�
w �elaznym u�cisku i raz za razem brukaj�c jego usta, kt�re zbyt
cz�sto m�wi�y takie rzeczy... takie rzeczy jak �przepraszam�,
�b�d� przy mnie�, �t�skni� za tob��, �prosz�, nie
gniewaj si� na mnie�... i nie pozwoli�, by zn�w wyszepta�y
co� podobnego...</p><p>- Ciesz� si�, �e
mog�em sprawi� ci przyjemno��, Severusie.</p><p>...poniewa� iskry, kt�re wtedy
si� w nim pojawia�y, zag�usza�y wcze�niejsz�
przyjemno��... i zawsze po nich nadci�ga� ch��d.</p><p>***</p><p>W ciszy salonu rozbrzmiewa�
ostry odg�os skrobi�cego po pergaminie pi�ra. Niewielki stolik
zastawiony by� ksi��kami i rolkami pergaminu, pomi�dzy
kt�rymi sta�a szklanka bursztynowego p�ynu i dwa atramenty: czerwony
i czarny. Co jaki� czas Severus przerywa� prac�, by
si�gn�� po szklank� i upi� �yk alkoholu. Po
jakim� czasie przy�apa� si� na tym, �e coraz
cz�ciej zerka� w stron� rega�u, na kt�rym
trzyma� ostatnie numery Proroka Codziennego. Po jednym z
d�u�szych takich spojrze� otrz�sn�� si�
szybko i ponownie pochyli� nad pergaminem, mrucz�c do siebie:</p><p>- Nie, wykluczone!</p><p>Powr�ci� do pisania, ale jego
my�li kr��y�y po zupe�nie innych torach.</p><p>Nie m�g� nie zauwa�y�,
�e Potter ostatnio... rzeczywi�cie si� stara�. Napisa�
swoje najlepsze wypracowanie podczas sze�ciu lat nauki, a przecie�
nigdy przedtem nie okazywa� najmniejszego zainteresowania Eliksirami. Z
w�asnej woli naby� r�wnie� zaawansowan� wiedz� z
zakresu teorii eliksir�w tylko po to, by pokaza�, �e potrafi
sta� si� dla Severusa partnerem do rozmowy, nawet je�eli
mia� przy tym kilka potkni��. Zrobi� to wszystko dla
niego...</p><p>Jego spojrzenie ponownie
pofrun�o w kierunku rega�u.</p><p>To absurdalne!</p><p>Skrzypienie pi�ra wzmog�o
si�. Tak mocno przyciska� je do pergaminu, i� wydawa�o
si�, �e pr�buje je za co� ukara�.</p><p>Przez jaki� czas pracowa� w
skupieniu, ale w pewnym momencie jego d�o� zatrzyma�a si�,
a spojrzenie po raz kolejny pow�drowa�o w stron� rega�u.
Jego usta zacisn�y si� w cienk� kresk�, a wzrok
przypomina� chmur� gradow�.</p><p>Chyba upad�em na
g�ow�... - pomy�la�, odrzucaj�c pi�ro. Wsta� z
fotela i, kierowany jak�� niezrozumia�� si��,
ruszy� w stron� p�ek. Przeszuka� szybko numery, wybieraj�c
jeden, rozk�adaj�c go i spogl�daj�c na obszerny,
kilkustronicowy dodatek, zatytu�owany: "Tydzie� z
Quidditchem".</p><p>*</p><p>Harry siedzia� w czarnym fotelu,
z przerzuconymi przez oparcie nogami, r�kami za�o�onymi za
g�ow� i wzrokiem utkwionym w suficie. Na jego wargach
b��ka� si� radosny u�miech, a w oczach
po�yskiwa�y psotne iskry.</p><p>- Ju� widz� te
nag��wki - powiedzia�, pogr��ony w wyobra�eniach. -
"Harry Potter - Ch�opiec, Kt�ry Masturbowa� Si� Na
Lekcji", "Z�oty Ch�opiec ju� nie taki
z�oty". Hahaha. Ju� sobie wyobra�am komentarze:
"Zawsze wiedzia�am, �e z tym ch�opcem jest co� nie
tak" - powiedzia�a nam Rita Skeeter. - "Ostrzega�am was,
ale nikt mnie nie s�ucha�! On m�g� to robi� ju� od
dawna! Kto wie, ile niewinnych umys��w zdeprawowa�?!"
Otrzymali�my lawin� komentarzy od oburzonych tym incydentem rodzic�w:
"M�j syn chodzi do szko�y z tym zbocze�cem!";
"Prosz� go natychmiast zamkn�� w �wi�tym Mungu!
Jest niebezpieczny dla otoczenia! Mo�e tam wylecz� jego
chorob�..."; "Kto wie, jakie jeszcze perwersje ukrywa za
fasad� normalnego, zdrowego ch�opca, bohatera czarodziejskiego
�wiata?" Niestety, pan minister uchyli� si� od komentarza.
Zapytali�my wi�c dyrektora Hogwartu o jego stanowisko w tej sprawie,
ale jedyna wypowied�, jak� otrzymali�my, brzmia�a:
"Ach, to rzeczywi�cie powa�ny problem. Mo�e dropsa
cytrynowego?" - zako�czy� sw�j wyw�d, parskaj�c
�miechem.</p><p>Z Severusem dzia�o si�
co� dziwnego.</p><p>�mia� si�.</p><p>Pr�bowa� si� opanowa�,
ale nie udawa�o mu si� to. Zas�oni� wi�c usta
d�oni�, staraj�c si� to za wszelk� cen�
ukry�, a przynajmniej chocia� zakamuflowa�.</p><p>Nie do wiary. Ten smarkacz
naprawd� go rozbawi�... Uczucie by�o... obce. Odleg�e.
Niemal zapomniane... I niepokoj�co przyjemne. Przypomina�o
�askocz�ce wn�trze ciep�o, jakkolwiek idiotycznie
brzmia�o takie okre�lenie.</p><p>Czuj�c na sobie zaskoczone
spojrzenie Pottera, uda�o mu si� w ko�cu opanowa� i
wyj�� z twarz� z tego nag�ego przyp�ywu
czu�ostkowych dozna�, ale ch�opak i tak patrzy� na niego
tak, jakby zobaczy� co najmniej Norweskiego Smoka Kolczastego, kt�ry
podskakuje i macha ogonem. Mia� przynajmniej na tyle rozumu, �eby
tego nie skomentowa�. Zreszt� tylko by spr�bowa�...</p><p>- To by�by naprawd�...
interesuj�cy artyku� - powiedzia� w ko�cu Snape,
�api�c zduszony oddech.</p><p>Wstr�tny smarkacz!</p><p>*</p><p>W powietrzu unosi�o si�
gor�co. Falowa�o i wirowa�o, uk�adaj�c si� w
szkar�atne pasma.</p><p>Severus wypu�ci� z ust
zaczerwieniony, wilgotny sutek i odchyli� si�, spogl�daj�c
na swoje dzie�o, a nast�pnie przenosz�c wzrok w g�r�, na
wpatrzone w siebie, b�yszcz�ce jak w gor�czce zielone oczy i
otwarte od j�k�w usta. Lubi�, kiedy Potter wygl�da� tak jak
w tej chwili. Z rumie�cami na policzkach i przekrzywionymi okularami.
Rozpalony, uleg�y, skupiony tylko i wy��cznie na nim...</p><p>U�miechn�� si�
mrocznie i w tej samej chwili poczu� ciep�e d�onie
�api�ce jego twarz. Zanim zd��y� zareagowa�,
zobaczy� przybli�aj�c� si� twarz Pottera,
przymykaj�ce si� powieki, rozchylaj�ce si� wargi...</p><p>W ostatniej chwili
zd��y� odwr�ci� g�ow� i odsun��
si�. �ar rozp�yn�� si� niczym mg�a,
zast�piony ch�odem i nap�ywaj�c� ciemno�ci�.</p><p>Znowu pr�bowa�... znowu! Do
diab�a, co ten ch�opak sobie wyobra�a?</p><p>Z pociemnia�ym od gniewu
spojrzeniem odwr�ci� g�ow� z powrotem, ju� otwieraj�c
usta do tyrady s�ownej, ale wtedy zobaczy� wyraz twarzy Pottera...</p><p>Tak potwornie rozczarowany...
pokonany... zamkni�ty.</p><p>Cholera, zabola�o go to...</p><p>- J-ja... musz� i�� -
wymamrota� cicho ch�opak.</p><p>Severus zacisn�� usta,
przygl�daj�c si�, jak Potter zsuwa si� z jego kolan i
rzuciwszy niewyra�ne "dobranoc", niemal wybiega z salonu. Kiedy
przebrzmia�o ju� echo zatrzaskiwanych drzwi, Severus odwr�ci�
g�ow� w stron� kominka.</p><p>Czy on niczego si� nie
nauczy�? Przecie� ju� dawno da� mu jasno do zrozumienia,
�e poca�unek to pewna granica, pewna bariera, kt�rej Severus nigdy
nie przekracza�. I z pewno�ci� nie zamierza� tego
zrobi� teraz. By� zbyt intymny. Wymaga�... zaanga�owania.</p><p>Potter nie mia� prawa tego
��da�. Nie mia� prawa stawia� go w takiej sytuacji.
Impulsywny, samolubny g�wniarz, kt�ry nigdy nie my�li o konsekwencjach!
Nie zdaje sobie sprawy z niebezpiecze�stwa, nie rozumie, �e
dopuszczenie do tego grozi... utrat� kontroli.</p><p>Mo�esz zanurzy� d�onie
w strumieniu, aby nabra� wody i ugasi� pragnienie, ale gdy pochylisz
si� za bardzo, aby dotkn�� wargami powierzchni wody...
mo�esz bardzo �atwo straci� r�wnowag�, wpa�� w
zdradliwe g��biny i uton��. To by�o zbyt du�e
ryzyko, a Severus nie m�g� sobie na nie pozwoli�. Stawka by�a
zbyt wysoka.</p><p>I ch�opak b�dzie
musia� si� z tym pogodzi�, czy mu si� to podoba, czy nie.</p><p>Spojrzenie Severusa ponownie
spocz�o na drzwiach.</p><p>Do cholery z nim!</p><p>B�yskawicznie zerwa�
si� z fotela, z�apa� od�o�on� na czarny fotel
peleryn�-niewidk� i wypad� za drzwi.</p><p>*</p><p>To by�a dobra decyzja. Gdyby
tego nie zrobi�... gdyby za nim nie poszed�... ch�opak
m�g�by zrobi� sobie jeszcze wi�ksz� krzywd�. W chwili,
w kt�rej zobaczy� jego pokaleczone d�onie... zrozumia�, jak
bardzo Potter by�... kruchy. Jak bardzo uzale�ni� si� od
niego, dostosowuj�c swoje szcz�cie do relacji z Severusem. I
jak bardzo ta my�l... niepokoi�a.</p><p>Dlatego te� odsun��
j�, po�wi�caj�c swe my�li treningom z Nottem.
Ch�opak nie by� tak zdolny jak Malfoy czy Zabini, kt�rych
wyszkoli� ju� jaki� czas temu, ale brak umiej�tno�ci
nadrabia� zaanga�owaniem. Szkoda jednak, �e marnowa�
sw� moc na bezsensowne mordowanie zwierz�t, karmi�c sw�
ciemno�� byle czym, bez celu, bez finezji i bez kontroli. Ale skoro
jego ojciec nalega� na to, by Severus nauczy� jego syna wszystkich
najbrutalniejszych zakl��, to nie m�g� odm�wi�, szczeg�lnie
�e ch�opak m�g� w ten spos�b zaspokoi� sw�
nienasycon�, m�odzie�cz� i bezproduktywn�
��dz� krwi, nie �ci�gaj�c przy tym na siebie i na
Severusa k�opot�w.</p><p>Ale oczywi�cie nie
dotyczy�o to Pottera, kt�ry sam potrafi� by� cz�sto jednym
wielkim k�opotem. Kiedy ch�opak wpad� do jego gabinetu,
wrzeszcz�c niczym op�tany, �e Severus zdradza go z Nottem -
chocia� sam ten pomys� by� tak absurdalny, �e tylko
ob��kaniec m�g� na co� takiego wpa�� -
demoluj�c mu gabinet i niemal trac�c oddech na sam� my�l,
�e Severus m�g� dotkn�� kogokolwiek, kogokolwiek poza
nim... uczucie, kt�re pojawi�o si� w�wczas w Severusie, by�o...
niespotykane. Zazdro�� Pottera by�a tak destrukcyjna, tak
k�saj�ca, tak niszczycielska... �e, niczym wype�niony
law� pocisk, trafi�a wprost w jego erekcj�,
wype�niaj�c go tak wielkim g�odem, i� nie m�g�by dalej
funkcjonowa�, gdyby go nie zaspokoi�... gdyby nie udowodni� temu
nieobliczalnemu dzieciakowi, jak bardzo go po��da... i �e jest
jedyn� osob�, kt�ra daje mu tak wielkie spe�nienie...</p><p>- Jeste�... tylko... ty...
Potter...</p><p>Kiedy wymawia� te s�owa...
kiedy zag��bia� si� w nim, w jego dr��cym ciele,
w jego zach�annym spojrzeniu... przyjemno�� by�a tak silna,
�e niemal go zabi�a.</p><p>Ale kiedy by�o ju� po
wszystkim... kiedy obaj le�eli w u�cisku, pr�buj�c odzyska�
oddech i zmys�y... Potter znowu to zrobi�. Znowu wypowiedzia�
s�owa, kt�rych Severus nie chcia� s�ysze�...</p><p>- Jestem tylko ja. I zawsze
b�d�.</p><p>...ponownie �ci�gaj�c
ciemno��. I ch��d.</p><p>***</p><p>Severus nienawidzi�
�wi�t Bo�ego Narodzenia. Uwa�a� je za najbardziej
bezproduktywne �wi�to, jakie istnia�o, s�u��ce
jedynie pozbawionemu kontroli ob�arstwu, wydawaniu setek galeon�w na
przedmioty, kt�re nikomu si� do niczego nie przydadz�, udawaniu
�yczliwo�ci dla ca�ego �wiata, obwieszaniu ka�dej
mo�liwej powierzchni tandetnymi, koszmarnymi ozdobami i sp�dzaniu
czasu z lud�mi, kt�rych wcale nie mia�o si� ochoty
ogl�da�. �piewaj�ce bombki, migocz�ce lampki,
mieni�ce si� w oczach kokardki i prze�laduj�ce go ze
wszystkich stron, wyszczerzone w u�miechach twarze doprowadza�y go do
niestrawno�ci. A coroczna, �wi�teczna przemowa Dumbledore'a,
kt�rej dyrektor zapewne nie oszcz�dzi im i w tym roku, by�a swoistym
zwie�czeniem ca�ego tego cyrku.</p><p>Jedynym plusem tego zamieszania
by�o to, �e na dziesi�� dni zamek opustoszeje,
pozwalaj�c mu odpocz�� od wszystkich tych rozwydrzonych
dzieciak�w i od wi�kszo�ci cz�onk�w grona pedagogicznego. I
mo�e nawet zni�s�by jako� ten okres, gdyby nie jeden
irytuj�cy szczeg�... a raczej pewna natr�tna my�l, kt�ra nie
dawa�a mu spokoju... Potter.</p><p>D�ugo zastanawia� si�,
co z nim pocz��, i w ko�cu zdecydowa�: nie mo�e
pozwoli� mu wyjecha�. Potter uwielbia przyci�ga�
k�opoty, a to oznacza, �e Severus musi przez ca�y czas mie�
go na oku. Ch�opak powinien wi�c koniecznie zosta� w zamku,
nawet je�eli to oznacza�o ca�kowite zburzenie jego corocznego
rytua�u sp�dzania tego godnego politowania �wi�ta ze swoimi
eliksirami, kilkoma interesuj�cymi lekturami oraz wieloma butelkami jego
ulubionej whisky...</p><p>I w�a�nie dlatego
szed� w�a�nie do gabinetu Dumbledore'a, przedzieraj�c si�
pomi�dzy spiesz�cymi we wszystkich kierunkach uczniami. Musia�
porozmawia� z dyrektorem i przekona� go do swego pomys�u.</p><p>I wtedy Severus go dostrzeg�.
W�r�d t�umu uczni�w wype�niaj�cych korytarz dostrzeg�
czarne, rozczochrane w�osy, zbyt du�y, pognieciony mundurek,
niechlujnie zawi�zany krawat. Potter szed� powoli,
pogr��ony w rozmowie, jak zawsze otoczony przez swoich
przyjaci�. Na jego twarzy widnia� szeroki u�miech.</p><p>W tym samym momencie korytarz
pogr��y� si� w ciemno�ci, przykrywaj�c wszystkich
cieniem. Jedyne �wiat�o pada�o na drobn� sylwetk�, na
jego u�miechni�t� twarz i zielone oczy ukryte za okularami.
Wszyscy inni uczniowie stali si� nic nie znacz�cymi cieniami, ledwie
widocznymi w mroku. Severus zwolni� kroku, nie spuszczaj�c wzroku z
ch�opaka.</p><p>I kiedy ju� prawie si�
mijali, Potter nagle oderwa� spojrzenie od przyjaci� i spojrza�
w bok prosto na niego. Jego oczy rozszerzy�y si�, a policzki
pokry�y rumie�cem, po czym szybko uciek� wzrokiem, a na jego
usta wyp�yn�� ten g�upkowaty u�miech. Korytarz
roz�wietli� si� na chwil� czerwieni�, gdy Severus go
min�� i odwr�ci� za nim g�ow�, wbijaj�c wzrok w
oddalaj�c� si� sylwetk�.</p><p>Doprawdy, czy ten ch�opak nigdy
nie zm�drzeje?</p><p>***</p><p>Nie, nigdy nie zm�drzeje -
uzna� Severus, kiedy kilka dni p�niej znalaz� go pod drzwiami
swojego gabinetu, kompletnie pijanego i nie pami�taj�cego nawet, jak
trafi� do w�asnego dormitorium.</p><p>Pozwolenie mu na uczestnictwo w
bo�onarodzeniowej imprezie okaza�o si� ogromnym
b��dem. Nie do��, �e Severus nakry� go w
dwuznacznej sytuacji z t� rud� wyw�ok�, to na dodatek
Potter po pijanemu zachowywa� si� tak, jakby nie wiedzia�, co
znaczy s�owo �umiar� i papla� wszystko, co mu �lina na
j�zyk przynios�a. Alkohol definitywnie rozrzedza� mu m�zg,
sprawiaj�c, �e zupe�nie nie panowa� nad tym, co i komu
opowiada. W�a�nie w ten spos�b Severus dowiedzia� si� o
tym, �e ta r�owow�osa, niekompetentna aurorka, kt�r�
Dumbledore tak lekkomy�lnie zatrudni� na stanowisko nauczyciela
Obrony Przed Czarn� Magi�, mia�a romans z jedn� z uczennic.
A ta informacja dawa�a mu wprost idealn� okazj� do
usuni�cia jej ze szko�y. Kto� taki jak ona nie m�g�
prowadzi� tak odpowiedzialnych zaj��...</p><p>Ale najpierw musia�
zaj�� si� jeszcze Potterem i dopilnowa�, by ch�opak
bezpiecznie wr�ci� do siebie. Dlatego te� wmusi� w niego eliksir
trze�wi�cy i z pewn� doz� ch�odnej satysfakcji
patrzy�, jak �wiadomo�� wszystkiego, co w swej
bezmy�lno�ci zrobi� i powiedzia�, powraca do ch�opaka
i uderza w niego z si�� eksploduj�cego kocio�ka.</p><p>Spodziewa� si�, �e
Potter znowu wpadnie w t� swoj� poalkoholow� depresj�, ale
nie s�dzi�, �e a� tak bardzo b�dzie mu
zale�a�o na utrzymaniu tajemnicy, kt�r� wypapla�, i�
b�dzie got�w nawet zrezygnowa� ze swego uwielbianego Quidditcha, byle
tylko Severus zatrzyma� ten sekret dla siebie. Nie s�dzi�,
�e z pe�n� �wiadomo�ci� b�dzie got�w
ponie�� kar� za swoje nieodpowiedzialne zachowanie... i �e
b�dzie got�w zap�aci� za to najwy�sz� cen�. Taka
dojrza�a decyzja kompletnie do niego nie pasowa�a...</p><p>Widocznie istnia� jednak spos�b,
by wla� mu do g�owy troch� oleju.</p><p>Chocia� teraz, kiedy Severus
patrzy� na siedz�cego w fotelu Pottera, na jego spuszczon�
g�ow� i zaci�ni�te w d�onie pi�ci, do jego
my�li powoli wkrada� si� g�sty cie�, kt�ry
przys�ania� �wiat�o i sprowadza� ch��d.</p><p>- Powiniene� wraca� do dormitorium
- powiedzia� cicho m�czyzna. - Jest ju� p�no.
Je�eli twoi przyjaciele nie s� tacy pijani jak ty, to lada chwila
mog� zorientowa� si�, �e nie ma ci� w ��ku,
i zaczn� ci� szuka�.</p><p>Harry pokiwa� g�ow� i
podni�s� si�.</p><p>- Przepraszam - wyszepta� cicho,
wci�� ze spuszczonym, wbitym w pod�og� wzrokiem. Jego
g�os dr�a� lekko. - Za wszystko, co powiedzia�em. I za
wszystko, co zrobi�em. - Nie podni�s� g�owy, aby spojrze�
na Severusa. Po prostu odwr�ci� si� i ruszy� w kierunku drzwi.</p><p>Mo�e by� to cie� smutku,
kt�ry nie potrafi� opu�ci� jego twarzy, mo�e wyraz goryczy,
kt�ry okala� wargi... ale to co� wywo�a�o w Severusie
niezrozumia�� potrzeb� zatrzymania go i...</p><p>- Potter - zawo�a�. Harry
zatrzyma� si� i odwr�ci�, spogl�daj�c na niego.
Zielone oczy by�y puste. Jakby co� wyssa�o z nich jakiekolwiek
emocje. Emocje, kt�rych zawsze by�o w nich tak wiele, tak
nieprawdopodobnie wiele... I Severus poczu� przemo�ne pragnienie, aby
znowu je nimi nape�ni�... ale nie. Nie m�g� tego zrobi�.
Musi by� konsekwentny. Potter sam jest sobie winien. Nie mo�e mu
ust�pi�. - Id� ju� spa� - powiedzia� w
ko�cu. - Mam nadziej�, �e masz ze sob� peleryn�? -
Harry skin�� g�ow� i wyj�� z kieszeni
mieni�cy si� materia�. - Dobrze, id� najkr�tsz�
drog�. I �adnych przystank�w po drodze. Masz i�� prosto do
wie�y Gryffindoru. Zrozumia�e�?</p><p>Harry ponownie skin��
g�ow�, po czym odwr�ci� si� i bez s�owa
znikn�� za drzwiami.</p><p>Zrobi�o si� cicho.</p><p>Ale ta cisza, kt�ra towarzyszy�a
Severusowi odk�d pami�ta� i kt�r� zawsze sobie
ceni�... teraz przyt�acza�a go.</p><p>Podszed� do barku, nala�
sobie szklank� whisky i opad� na fotel przed kominkiem,
stawiaj�c butelk� przed sob� na stoliku i wbijaj�c
spojrzenie w ogie�.</p><p>Po pewnym czasie, kiedy
ko�czy� trzeci� szklank�, z zadumy wyrwa�y go
uderzenia zegara. Po raz kolejny mimowolnie si�gn�� do kieszeni,
zaciskaj�c d�o� na kamieniu.</p><p>Nadal by� ch�odny.</p><p>Potter powinien ju�
p�j�� spa�. Min�o zbyt du�o czasu. Ju�
dawno powinien wys�a� mu wiadomo��...</p><p>�wiat�a w salonie
zamigota�y, pokrywaj�c si� opadaj�c� powoli na
ca�y pok�j mg�� niepokoju.</p><p>Pocz�tkowo te wysy�ane
przez Pottera co wiecz�r �yczenia dobrej nocy irytowa�y go. Ale po
pewnym czasie przyzwyczai� si� do nich, a nawet wi�cej...
zacz�� ich nie�wiadomie oczekiwa�. Ka�dego wieczoru. I
teraz, kiedy nie otrzymywa� tej wiadomo�ci... instynktownie
wyczuwa�, �e co� jest nie w porz�dku.</p><p>Mo�e nie powinien by�
puszcza� go samego? Mo�e Potter, zamiast p�j�� spa�,
znowu zaszy� si� w jakim� zakamarku zamku, prze�ywaj�c
wszystko, co zrobi�, co powiedzia� i co musia� po�wi�ci�?
Mo�e to by�o dla niego zbyt wiele?</p><p>Mo�e Severus powinien by�
rozegra� to nieco inaczej?</p><p>Mo�e powinien sprawdzi�...
zapyta�... czy wszystko z nim w porz�dku?</p><p>Wyci�gn�� z kieszeni
kamie� i przez chwil� przygl�da� si� jego
g�adkiej powierzchni.</p><p>A niech go...!</p><p>Potter, dlaczego jeszcze nie
�pisz?</p><p>Wys�ane. Trudno. Najwy�ej
oka�e si�, �e ch�opak po prostu o nim zapomnia� i
najzwyczajniej w �wiecie poszed� spa�. Prawd� m�wi�c,
ta opcja najbardziej by mu odpowiada�a. Przynajmniej pozby�by
si� tego wra�enia skr�cania si� wn�trzno�ci,
kiedy patrzy� w ten �a�osny kamie� i patrzy� i
patrzy� i...</p><p>...i w ko�cu kamie�
rozja�ni� si�, a wraz z nim rozb�ysn�� ca�y
salon.</p><p>Nie mog� zasn��.
Posiedz� sobie w Pokoju Wsp�lnym i p�jd� spa� troch�
p�niej. Dobranoc.</p><p>Zamiast spodziewanego
przeja�nienia, mg�a sta�a si� jeszcze g�stsza,
przys�aniaj�c niemal ka�de znajduj�ce si� w pokoju
�r�d�o �wiat�a.</p><p>Severus nie zastanawia�
si�. Gwa�townie zerwa� si� z fotela i chwil�
p�niej szed� ju� korytarzem, przemierzaj�c go d�ugimi,
zdecydowanymi krokami, a ka�da pochodnia, kt�r� mija�,
przygasa�a na moment, poch�oni�ta przez unosz�c�
si� za nim niczym ogon komety ciemno��.</p><p>W jego oczach szala�a wichura,
twarz przypomina�a mask� stworzon� z cieni i b�yskawic.</p><p>Po kilku minutach znalaz�
si� na szczycie wschodniej wie�y. Wywarcza� has�o i
wszed� do Pokoju Wsp�lnego Gryfon�w.</p><p>Zobaczy� go. Potter
siedzia� na kanapie przed kominkiem, z twarz� ukryt� w
d�oniach i zgarbionymi ramionami. Przypomina� kogo�, kogo
�wiat nieodwracalnie si� zawali�.</p><p>Ciemno��
pog��bi�a si�, nasycaj�c powietrze ch�odem.</p><p>Severus zrobi� kilka krok�w,
podchodz�c do kanapy i us�ysza� sw�j w�asny g�os,
kt�ry zabrzmia� tak, jakby jego gard�o wype�ni�o si�
tysi�cem kalecz�cych go igie�.</p><p>- Potter?</p><p>Zobaczy�, jak Harry
gwa�townie podrywa g�ow� i odwraca j�,
spogl�daj�c prosto na niego, po czym zrywa si� z kanapy i potyka
o stolik, o ma�o si� nie przewracaj�c i dukaj�c pe�nym
przera�enia g�osem:</p><p>- Ja... Co ty tu...? Co si�...?
Ja nie...</p><p>C�, Potter nigdy nie by�
zbyt elokwentny, ale pewne sytuacje potrafi�y ju� niemal
ca�kowicie pozbawi� go zdolno�ci m�wienia...</p><p>Kiedy ch�opak w ko�cu
odzyska� r�wnowag�, momentalnie spu�ci� g�ow� i
wbi� spojrzenie gdzie� w dywan znajduj�cy si� pod nogami
Severusa. Zanim m�czyzna wyci�gn��
r�d�k�, aby przynajmniej cz�ciowo ukry�
swoj� obecno�� w tym miejscu, nie omieszka� przyjrze�
si� d�oniom i kolanom ch�opaka, ale nie dostrzeg� na nich �adnych
ran ani �lad�w po napadzie samodestrukcji. Wra�enie
pe�zn�cego przez jego �y�y lodu nieco ust�pi�o.</p><p>Szybko rzuci� kilka
zakl�� maskuj�cych i schowa� r�d�k�,
spogl�daj�c na pochylon� g�ow� Pottera i jego
rozkopane w�osy.</p><p>Obliza� wargi.</p><p>Co w�a�ciwie go tu
przygna�o? Wydawa�o mu si�, �e wie, ale teraz, kiedy Potter
sta� tu� przed nim, z tymi zaci�ni�tymi, dr��cymi
pi�ciami i cia�em napi�tym niczym struna, jakby
czeka� na kolejne smagni�cie batem albo co� r�wnie
nieprzyjemnego... ju� nie by� tego taki pewien.</p><p>- Potter... - zacz��, a
jego g�os zabrzmia� wyj�tkowo g�o�no w
otaczaj�cej ich ciszy. - Wiem, �e nie by�by� sob�,
gdyby� nie zignorowa� mojego polecenia, ale w tej sytuacji... - Nie.
Powinien postara� si� by� bardziej... delikatny. - Mam ci
co� wa�nego do powiedzenia i chcia�bym, �eby� dobrze
mnie wys�ucha� - kontynuowa�, staraj�c si�, by jego
g�os by� cichszy i spokojniejszy. Potter wci�� na niego nie
patrzy� i... zaczyna�o go to denerwowa�. Czego tak si�
ba�? Przecie� przyszed� tu, by... cholera! - I radz� ci
przesta� wgapia� si� w ten niewymownie interesuj�cy
dese� na dywanie i spojrze� na mnie, kiedy do ciebie m�wi�.</p><p>Ch�opak ewidentnie si�
wzdrygn��, ale nie podni�s� g�owy. Severus poczu�
nap�yw irytacji.</p><p>Dlaczego Potter nie chcia� na
niego spojrze�? Gdyby by� to po prostu uparty, infantylny rodzaj
buntu, to Severus bez problemu by sobie z nim poradzi�, ale wyczuwa�
co� znacznie silniejszego... co� tak niewiarygodnie silnego, �e
przes�cza�o si� r�wnie� do jego wn�trza...
przynosz�c ze sob�... wype�niaj�c go... zmuszaj�c go
do odczuwania...</p><p>- Nie ka� mi tego drugi raz
powtarza� - rozkaza� ostro.</p><p>I wtedy Potter podni�s�
g�ow�. I Severus zobaczy�. Zobaczy� �lady �ez na
bladych policzkach i spuchni�te, zaczerwienione oczy...</p><p>I wszystko znikn�o.
Uton�o w dusz�cej ciemno�ci i og�uszaj�cym
ha�asie, wype�nionym zwielokrotnionymi, dudni�cymi
uderzeniami... uderzeniami, kt�re wstrz�sa�y ca��
przestrzeni�... i odg�osem sypi�cych si� gruz�w oraz
p�kaj�cego muru... muru, przez kt�ry co� si�
przes�cza�o, przedziera�o... co�, co przynosi�o b�l.</p><p>Zanim jednak Severus
zd��y� to zatamowa�, rozla�o si� w jego
�y�ach niczym trucizna, przejmuj�c nad nim kontrol� i
doprowadzaj�c go niemal do ruiny.</p><p>Wzi�� g��boki
oddech, wynurzaj�c si� na powierzchni� i pozwalaj�c, by
cieniutkie nici opanowania ponownie oplot�y jego umys� oraz
cia�o, wyci�gaj�c go z jeziora zieleni, w kt�rym prawie
uton��. Teraz widzia� tylko wpatrzone w niego, ukryte za
okularami oczy.</p><p>Niebezpiecze�stwo
min�o.</p><p>Ale jak w og�le m�g� do niego
dopu�ci�? Przyszed� tutaj tylko po to, by powiedzie� mu,
�e zmieni� zdanie. I zrobi to. A potem po prostu wyjdzie i nie
b�dzie wi�cej o tym my�la�.</p><p>To by�a tylko chwilowa
s�abo��. Nic wi�cej.</p><p>Nic.</p><p>***</p><p>- ...�ycz� wam wszystkim
wytrwa�o�ci i odwagi na kr�tych �cie�kach �ycia,
naje�onych przeszkodami i trudnymi wyborami, ale wiedzcie, �e zawsze
odnajdziecie drog�, je�eli tylko b�dziecie pod��ali za
�wiat�em mi�o�ci. - Wszyscy zgromadzeni przy jednym stole
nauczyciele i uczniowie, kt�rzy pozostali na �wi�ta w Hogwarcie,
wpatrywali si� w wyg�aszaj�cego �wi�teczn�
przemow� Dumbledore'a, u�miechaj�c si� lekko. Jedynie Snape
przygl�da� mu si� ponurym wzrokiem. - �ycz� wam
tak�e, aby te �wi�ta zmieni�y co� w waszym �yciu,
aby�cie mogli prze�y� je w rado�ci i z u�miechem na
twarzy. - Dumbledore zerkn�� w kierunku skwaszonego Snape'a, a jego
oczy zamigota�y. - I mam nadziej�, �e za rok r�wnie�
si� tu spotkamy, niezale�nie od tego, co si� w mi�dzyczasie
wydarzy.</p><p>W tym samym momencie Snape
zmarszczy� brwi, odwr�ci� wzrok i zatrzyma� go na
p�on�cej w lichtarzu �wiecy.</p><p>Och, wydarzy si� i to bardzo
wiele, pomy�la� Severus. Czarny Pan b�dzie martwy i nareszcie
zniknie z jego �ycia, raz na zawsze. A je�eli b�dzie mu
sprzyja� szcz�cie, to pozb�dzie si� r�wnie� tego
starego g�upca...</p><p>A Potter...</p><p>�wieca zamigota�a i
przygas�a. Zrobi�o si� ciemniej. I ch�odniej.</p><p>Potter tak�e zginie... zginie...
i wi�cej go nie zobaczy... nigdy wi�cej.</p><p>Potrzebowa� ca�ej si�y
woli, by odegna� t� my�l. My�l, kt�ra teraz, w tej jednej
chwili wyda�a mu si� tak... niewyobra�alna.</p><p>*</p><p>Potter przyszed� do niego od
razu po �wi�tecznej kolacji, przynosz�c ze sob� ca�y
worek �mieci, kt�re uwa�a� za ozdoby gwiazdkowe. Severus
zgodzi� si� jedynie na pozostawienie ma�ej, kolorowej choinki,
kt�ra sta�a teraz na �rodku stolika w jego salonie, poniewa�
najwyra�niej ch�opak nie prze�y�by, gdyby nie mia�
przynajmniej jednej rzeczy, kt�ra u�wiadamia�aby mu, �e
w�a�nie trwaj� �wi�ta. Tak jakby nie by�o tego
wida� w ca�ym zamku. Przecie� wystarczy�o tylko
postawi� stop� poza gabinetem Severusa, by zosta� otoczonym
przez ca�e to szale�stwo. Nie musia� przywleka� mu tego
jeszcze do komnat.</p><p>Ale widocznie Potterowi nie potrzeba
wiele do szcz�cia, skoro wystarczy mu tylko ma�e ozdobne
drzewko, by m�g� na nie spogl�da� co chwil� i
u�miecha� si�.</p><p>I by Severus m�g� na to
patrze�. Na niego.</p><p>Na rado�� na jego twarzy,
kiedy pi� piwo kremowe... i kiedy ogl�da� szklan�
kul�... i my�l, �e to on, Severus, sprawi� mu t�
rado��, wydawa�a mu si� tak... surrealistyczna.</p><p>Ale, wbrew sobie... zasmakowa� w
niej.</p><p>I zapragn�� wi�cej.</p><p>*</p><p>Powietrze falowa�o,
przesi�kni�te �arem i g�o�nymi uderzeniami serca.
Ca�e pomieszczenie wype�nione by�o mg��, kt�ra
zniekszta�ca�a wszystko wok�, pogr��aj�c
ca�y salon w szkar�atnej ciemno�ci, w kt�rej nie by�o
wida� niczego, poza ja�niej�c�, t�tni�c�
w�asnym blaskiem istot�, siedz�c� na kolanach Snape'a w
krwistoczerwonej koszuli, z otwartymi, z trudem �api�cymi powietrze
ustami i rozgrzan� erekcj�, pulsuj�c� w
zaci�ni�tej d�oni Severusa.</p><p>- No, no, nie mo�emy
pozwoli�, aby� zbyt szybko doszed�... - wyszepta�
chrapliwie m�czyzna, pr�buj�c nada� swojemu g�osowi
k��liwe zabarwienie, aby zatuszowa� buzuj�c� w nim
niecierpliwo�� i okie�zna� g��d, kt�ry odczuwa�,
gdy patrzy� na ch�opaka.</p><p>Ale nie zamierza� si�
spieszy�. Chcia� zaj�� si� nim odpowiednio,
chcia� podsyca� to pragnienie powoli, patrze�, jak rozpala
si� p�omieniem i rozrasta coraz bardziej, ka��c Potterowi
skamle� i kwili� bez ko�ca, by Severus jak najd�u�ej
m�g� rozsmakowywa� si� w tym widoku i w tych wylewaj�cych
si� z ch�opaka emocjach.</p><p>Z�apa� za czarny krawat,
powoli zsuwaj�c go w d� i poluzowuj�c na tyle, aby m�g� mu
go zdj�� przez g�ow�. Odrzuci� go na pod�og�
i, nie odrywaj�c spojrzenia od zamglonych po��daniem oczu,
ukrytych za zaparowanymi okularami, si�gn�� po guziki koszuli,
rozpinaj�c je powoli jeden po drugim i poch�aniaj�c wzrokiem
ka�dy centymetr jasnej sk�ry, wy�aniaj�cy si� spod ubrania.
A� w ko�cu dotar� do ostatniego guzika i m�g�
odsun�� materia� na boki, niczym kurtyn� skrywaj�c�
przed jego oczami upragniony widok. Widok, kt�ry m�g�by podziwia�
godzinami. Dwie, ciemne brodawki na tle jasnej, nieskazitelnej sk�ry,
pozbawionej blizn i skaz, drobna, szczup�a, ch�opi�ca postura,
tak �ywo przypominaj�ca mu o tym, �e to wci��
by�... zaledwie szesnastolatek. Szesnastolatek, kt�ry potrzebowa�
Mistrza, potrzebowa� autorytetu, potrzebowa� silnej d�oni, kt�ra
odbierze mu dech w piersiach i zatrz�sie jego �wiatem. Ale powoli
okazywa�o si�, �e �wiat Severusa r�wnie� zaczyna
dr�e�...</p><p>Niecierpliwym ruchem zsun��
koszul� z jego ramion, pozwalaj�c jej opa�� do �okci i
zawisn�� tam, i w ostatniej chwili powstrzyma� pragnienie, by
rzuci� si� na niego i, nie zwa�aj�c na nic, po prostu go
po�re�. W ca�o�ci. Delektuj�c si� ka�dym
k�sem. Smakowa� m�odo�� i to bezgraniczne oddanie tak
d�ugo, dop�ki nie nasyci si� nim na tyle, by nie pragn�� go
zn�w zaledwie kilka godzin po rozstaniu.</p><p>Ale zamiast tego po prostu
uni�s� d�o�, dotykaj�c palcami g�adkiej sk�ry na szyi
i s�ysz�c ulatuj�ce spomi�dzy ust Pottera ciche
westchnienie. Harry odchyli� g�ow� do ty�u, daj�c mu
pe�ny dost�p, a Severus ch�tnie to wykorzysta�,
b��dz�c d�o�mi po jego szyi, ramionach, obojczyku,
klatce piersiowej. By� taki ciep�y. Zawsze taki ciep�y...
Severus przesuwa� palcami po tej promieniuj�cej �arem sk�rze,
wiedz�c, �e ka�dy, najmniejszy nawet fragment...
nale�a� tylko do niego. Tylko on mia� prawo jej dotyka�.
Tylko on m�g� ogrzewa� jej �arem swoje ch�odne d�onie.
Tylko on jeden mia� Pottera. Tylko on m�g� go pie�ci�,
m�g� wyczuwa� pod palcami ka�de zag��bienie jego
cia�a i stara� si� je zapami�ta�, wraz z jego s�odkim
zapachem, rozgrzewaj�cym ciep�em oraz ci�kim, przesyconym
j�kami oddechem, by potem m�g� odtwarza� je sobie w mroku nocy.</p><p>By roz�wietli�y
ciemno��...</p><p>Wszystko znikn�o, spowite
lepk�, ci�k�, szkar�atn� mg��, z
kt�rej wydostawa�y si� jedynie odg�osy. J�ki, gard�owe
pomruki, przypominaj�ce posilaj�ce si�, wyg�odzone
zwierz�, przyspieszone bicie serca, d�ugie westchnienia, zmieszane ze
sob� oddechy i przes�czaj�ce si� przez wszystko, g�ste,
k�saj�ce wn�trzno�ci pragnienie.</p><p>I w ko�cu z ca�ej tej powodzi
wy�oni�a si� twarz. Twarz o szeroko otwartych, zielonych oczach
wype�nionych po�arem orgazmu i smuk�e, wygi�te w �uk
cia�o, podryguj�ce na jego kolanach w rytmie przelewaj�cych
si� przez nie fal rozkoszy.</p><p>I m�g� znowu obserwowa�,
jak absolutnie wszystko odp�ywa z jego twarzy i pozostaje tylko czysta
rozkosz, tak silna, �e wygl�da�a, jakby sprawia�a mu b�l.
Jak czarne kosmyki opadaj� na spocone czo�o, a w k�cikach powiek
pojawiaj� si� dr��ce �zy. Jak jego biodra
wci�� podryguj�, wyrzucaj�c z siebie ostatnie krople
nasienia. Jak otwarte od krzyku usta zamieraj� i wydobywa si� z nich
pe�en satysfakcji j�k.</p><p>Tak doskona�y... tak cholernie
doskona�y.</p><p>Severus gor�czkowo
poch�ania� ten widok, czekaj�c... bowiem wiedzia�, �e
za moment, ju� za kilka sekund nadejdzie najlepsze.</p><p>O tak, w�a�nie teraz!</p><p>Ten cudowny b�ogi wyraz twarzy,
nieprzytomny u�miech i oczy ja�niej�ce blaskiem
spe�nienia... widzia� to wszystko, zanim Harry znieruchomia� i
opad� na niego z westchnieniem, wtuliwszy si� w jego szaty.</p><p>Teraz, kiedy Potter by� ju�
nasycony, Severus m�g� w ko�cu nakarmi� tak�e i siebie...</p><p>***</p><p>Severus le�a� przez
chwil� na plecach, wpatruj�c si� w sufit i usi�uj�c
wyr�wna� oddech. S�ysza� obok siebie ci�ki oddech
Harry'ego. Powoli przekr�ci� g�ow� i spojrza� na niego.
Ch�opak le�a� ty�em do niego, z podkurczonymi nogami. Jego
jasna sk�ra l�ni�a od potu. Wycie�czone mi�nie
dr�a�y. Widzia� jego wystaj�ce �opatki i
d�ug� lini� kr�gos�upa, biegn�c� a� do
krzy�a. Spojrza� ni�ej. Na wyp�ywaj�c�
spomi�dzy po�ladk�w bia��, g�st� ciecz,
osiadaj�c� na czarnej po�cieli.</p><p>Taki splamiony... zbrukany.</p><p>Nie. Nie tak powinien
wygl�da�. Powinien l�ni�. Powinien ja�nie�.</p><p>Severus si�gn�� po
r�d�k� i niemal bezg�o�nie wyszepta�
zakl�cie czyszcz�ce. Ostry, dra�ni�cy nozdrza zapach potu i
seksu znikn��. Sperma r�wnie�.</p><p>M�czyzna uni�s�
si� na �okciu i spojrza� na le��cego obok Harry'ego.
Jego cia�o niemal razi�o sw� jasno�ci� na tle czarnej
po�cieli. I ten widok wydawa� si� Severusowi tak...
nierzeczywisty. Nie przywyk� do tego. Do czyjej� obecno�ci w
swojej sypialni. Ale Potter by� tutaj. W jego ��ku. Rozgrzany i
zaspokojony, przy jego boku. I Severus nie m�g� oderwa� od niego
wzroku, kiedy przysun�� si� bli�ej, wyci�gn��
d�o� i dotkn�� ciemnych, rozrzuconych na po�cieli
w�os�w.</p><p>W tym samym momencie powietrze
sta�o si� cieplejsze i wype�ni�o si� blaskiem.</p><p>Oczy Severusa przys�ania�a
dziwna mg�a, kiedy g�aska� czarne, wilgotne kosmyki,
prze�lizguj�ce si� mi�kko pomi�dzy jego palcami i
ws�uchiwa� si� w dr��cy oddech Harry'ego, kt�ry powoli
si� uspakaja�. Przesuwa� palce po g�adkiej, rozgrzanej
twarzy, g�adz�c policzek i skro� ch�opaka. Wyczuwalny w
powietrzu zapach wanilii i czekolady wydawa� mu si� jeszcze
intensywniejszy ni� zwykle. Mimowolnie przysun�� twarz
bli�ej do szyi Harry'ego, muskaj�c nosem rozczochrane w�osy i
wci�gaj�c g��boko w nozdrza t� niebywa��
wo�.</p><p>Pomieszczenie zafalowa�o lekko i
wype�ni�o si� g�o�nymi, coraz szybszymi uderzeniami
serca, odbijaj�cymi si� echem w ca�ej sypialni.</p><p>Wyczuwa� bij�ce od nagiego
cia�a ciep�o. Ciep�o, kt�re zdawa�o si�
ws�cza� przez sk�r� do jego wn�trza i roztapia�
co�, co na zawsze powinno zosta� skute lodem. Co� w
najodleglejszym zakamarku jego umys�u krzycza�o. Krzycza�o,
�eby si� opanowa�, �eby odsun�� si�,
wsta� i odszed�, tak jak zawsze to robi�, by nie
dopu�ci�, nie pozwoli�, by cokolwiek go przy nim
zatrzyma�o. By zdusi� w zal��ku ka�d�,
najmniejsz� nawet iskierk�, kt�ra mog�aby niepostrze�enie
zagnie�dzi� si� w jego duszy.</p><p>Ale... by� w tej chwili zbyt
og�uszony, by us�ysze� te odleg�e krzyki.</p><p>To tylko jeden wiecz�r. Tylko jeden.
Nic si� nie stanie - my�la�, ws�uchuj�c si� w
coraz g��bszy, spokojniejszy oddech tu� obok niego.</p><p>Wygl�da�o na to, �e
ch�opak zasypia�. W jego ��ku...</p><p>Nadesz�o otrze�wienie.</p><p>Severus oderwa� twarz od jego
szyi i zmarszczy� brwi.</p><p>Nie pozwoli mu tutaj
zasn��. Potter musi wr�ci� do dormitorium.</p><p>M�czyzna
przymkn�� powieki i zacisn�� usta. Po chwili w
pomieszczeniu zrobi�o si� ch�odniej, mg�a powoli
opad�a, a czerwie� rozp�yn�a si�,
zast�piona wilgotnym mrokiem. Kiedy Severus otworzy� oczy, nie
by�o w nich �ladu po jakiejkolwiek emocji. Jedynie niewzruszona
ozi�b�o��. Zabra� r�k� i odsun��
si�.</p><p>- Ju� p�no. Musisz
wraca�.</p><p>*</p><p>Kiedy Severus wr�ci� z
�azienki, Potter nie tyle nie wsta�, nie ubra� si� i nie
przyszykowa� do wyj�cia, ale... zasn�� mu w
��ku. Pr�bowa� go obudzi�, ale ch�opak wydawa�
si� tak wyko�czony po seksie, �e w og�le nie kontaktowa�.</p><p>Pozwoli� mu wi�c
zosta�. Ten jeden raz. Ale nad ranem od razu go wyrzuci. Niech Potter nie
my�li sobie, �e to jaki� cholerny hotel.</p><p>Nie dane mu by�o jednak
doczeka� do rana, poniewa� w nocy obudzi�y go krzyki.</p><p>Potter mia� koszmar. Koszmar, w
kt�rym, jak domy�la� si� Severus, ch�opak zobaczy�
jego �mier�. Zadan� najprawdopodobniej z r�ki Czarnego
Pana. Pr�bowa� go uspokoi�, ale Potter by� tak
roztrz�siony, �e zerwa� si� z ��ka i
potykaj�c si�, pobieg� do �azienki.</p><p>I nie wychodzi�. Zdecydowanie
zbyt d�ugo. A maj�c w pami�ci wyraz jego twarzy, na kt�rej
przera�enie i rozpacz wyry�y tak g��bokie �lady,
�e Severus widzia� je przed oczami jeszcze d�ugo po tym, jak
ch�opak znikn�� w swej kryj�wce... zaczyna� si�
niepokoi�.</p><p>Zanim Severus zd��y�
si� zorientowa�, sta� ju� przed drzwiami do �azienki,
wpatruj�c si� w nie i czekaj�c...</p><p>Da mu jeszcze minut�.
Je�eli Potter zaraz stamt�d nie wyjdzie, to sam go wywlecze.
Cho�by i si��.</p><p>Na szcz�cie nie
musia� tego robi�.</p><p>Klamka poruszy�a si� i
drzwi otworzy�y si�.</p><p>Potter zamar� w progu,
spogl�daj�c na Severusa z zaskoczeniem. Ale zanim
zd��y� uciec wzrokiem, m�czyzna zdo�a�
zauwa�y� wyraz jego oczu... i co� w jego wn�trzu
szarpn�o si�. Gwa�townie i nieprzyjemnie.</p><p>- Przepraszam, �e ci�
obudzi�em - wymamrota� cicho ch�opak, wbijaj�c spojrzenie w
pod�og�. - Nie chcia�em. Mo�emy ju� i��
spa�.</p><p>Nie podnosz�c g�owy, spr�bowa�
omin�� go bokiem, ale wtedy Severus zobaczy�, jak jego
w�asne r�ce wyci�gaj� si� po niego, a z ust wydobywa
si� �agodny szept:</p><p>- Chod� tutaj.</p><p>Przyci�gn�� go do
siebie i przycisn�� do piersi, zamykaj�c go w swoich ramionach i
s�ysz�c ciche westchnienie, kt�re wydoby�o si� z ust
Harry'ego.</p><p>Nie wiedzia�, jaki impuls
kaza� mu to zrobi�. Ale podda� mu si�, czuj�c
ciep�o przyci�ni�tego do niego, szczup�ego cia�a,
kt�re w jaki� zadziwiaj�cy spos�b... ogrzewa�o tak�e i jego.</p><p>Przez chwil� panowa�a cisza.
Przecinana jedynie miarowymi, p�ynnymi uderzeniami serca.</p><p>- Nic ci nie b�dzie... prawda? -
us�ysza� niepewne pytanie zadane dr��cym g�osem.</p><p>Potter ba� si�. O niego.
Sam pomys�, �e ktokolwiek m�g�by si� o niego ba�,
wydawa� mu si� irracjonalny. Nierealny.</p><p>Wszyscy, kt�rzy go znali, doskonale
wiedzieli, �e Severus potrafi o siebie zadba�. Po prostu wydawali mu
rozkazy i oczekiwali wynik�w. Bez wzgl�du na wszystko. Nie
zastanawiaj�c si�, czy przy tym zginie, czy tylko zyska kolejn�
blizn�. Nikt si� tym nie przejmowa�. On tak�e nie.
Nauczy� si� nie przejmowa�.</p><p>Ale nagle pojawi� si�
Potter. Wraz ze swoj� m�odzie�cz�
wra�liwo�ci� oraz naiwnym oddaniem. Jedyna osoba, kt�ra...</p><p>Severus poruszy� si� i
uwolni� go z u�cisku, �api�c jego twarz w d�onie i
unosz�c j�. Kiedy zanurzy� spojrzenie w wype�nionych
l�kiem, zielonych oczach, powietrze zafalowa�o, wype�niaj�c
si� l�nieniem.</p><p>- Nie, nic mi nie b�dzie. To
by� tylko sen - odpar� cicho.</p><p>- Obiecujesz? - W g�osie
ch�opaka zabrzmia�a desperacja. Jakby sama my�l, �e
m�g�by straci� Severusa, wydawa�a mu si�...
niewyobra�alna.</p><p>I Severus poczu�, jak do jego
g�owy wkrada si� nieproszona my�l...</p><p>Je�eli cokolwiek p�jdzie nie tak
i nie uda mu si� doprowadzi� ch�opaka do Czarnego Pana, albo nie
zdo�a uwarzy� eliksiru... wtedy sen Pottera oka�e si�
proroczy.</p><p>Blask przygas�, przy�miony
przez nadci�gaj�cy mrok.</p><p>Pozosta� jedynie ch��d
nieuniknionego.</p><p>- Obiecuj� - powt�rzy�
Severus, poddaj�c si� wpe�zaj�cej po �cianach i
suficie ciemno�ci. - Twoja troska jest wzruszaj�ca, Potter. - Snape
pu�ci� jego twarz i wyprostowa� si�. Czer�
si�ga�a ju� jego st�p. - A teraz wracaj do ��ka.
Chyba nie masz zamiaru sta� tutaj do rana i u�ala� si� nad
sob�.</p><p>Harry u�miechn��
si� lekko.</p><p>- Nie - odpar�.</p><p>- A to nowo�� -
prychn�� m�czyzna, odsuwaj�c si� od niego i
odwracaj�c g�ow�. - Przecie� ty tak uwielbiasz si� nad
sob� u�ala�.</p><p>Czu� zaciskaj�ce mu
si� na gardle zimne palce gniewu. Mia� wra�enie, �e
pr�buj� mu je rozszarpa�.</p><p>Dlaczego Potter musia� tak
wszystko komplikowa�? Dlaczego musia� przychodzi� do niego z
t� swoj� �a�osn�, niepotrzebn� nikomu
trosk�? Dlaczego Severus pozwoli� mu tu zosta�? Nie
potrzebowa� w �rodku nocy jego u�alania si�. I tak
by�o ono bezwarto�ciowe. Nie przynosi�o niczego, poza...
wzburzeniem. Wyprowadza�o go tylko z r�wnowagi.</p><p>Oczy ch�opaka rozszerzy�y
si� z zaskoczenia.</p><p>- Nie u�alam si� -
odpar� obronnie. - Mia�em tylko z�y sen. Powiedzia�em ci,
�e mo�emy ju� i�� spa�.</p><p>- To dobrze, bo mam dosy�
nia�czenia ci� - odpar� cierpko Severus.</p><p>Gniew kipia�. K�sa�.
Rozdrapywa�.</p><p>To Potter by� temu winien. Temu,
�e Severus wci�� traci� przy nim kontrol�. �e to
on musia� za nim pod��a�, pociesza� go i
przyci�ga� z powrotem, zamiast po prostu prowadzi� za sob�.
�e ch�opak mia� o wiele wi�cej si�y, ni� si�
wydawa�o.</p><p>I �e swoim upartym
�wiat�em dociera� do miejsc, kt�re na zawsze powinny
pozosta� w ciemno�ci.</p><p>***</p><p>W laboratorium panowa�
p�mrok. Jedyne �wiat�o rzuca�a stoj�ca na jednej z
p�ek �wieca, wy�aniaj�c z ciemno�ci odzian� w
szaty �miercio�ercy, wysok� sylwetk�.</p><p>Severus sta� nad
my�lodsiewni�, oczyszczaj�c sw�j umys�. Starannie
nawija� na r�d�k� wszystkie niebezpieczne my�li oraz
wspomnienia i umieszcza� je w�r�d z�otych wst�g.
Wspomnienia kot�owa�y si� i wyp�ywa�y na
powierzchni�, tworz�c przenikaj�ce si� obrazy. Potter na
jego kolanach. W jego ��ku. Przyci�ni�ty do niego.
Masturbuj�cy si�. Radosny.</p><p>Temperatura w pomieszczeniu
wydawa�a si� obni�a� coraz bardziej wraz z ka�d�
umieszczon� w my�lodsiewni wst�g�. Na p�kach i
butelkach osiada� szron, tak jak wtedy, gdy w pobli�u zjawiali
si� dementorzy. Jedynym elementem pomieszczenia, kt�re nie pokry�o
si� szronem, by�a my�lodsiewnia. Emanowa�a �arem, tak
jakby skupi�a w sobie ca�e wyssane z wn�trza ciep�o i
�wiat�o.</p><p>Severus schowa�
r�d�k� i wyprostowa� si�.</p><p>By� got�w.</p><p>*</p><p>To zawsze by�o bolesne.
Umys� Czarnego Pana przypomina� ostrze. Wdziera� si� na
wprost, przebijaj�c si� przez wszelkie os�ony, i
pozostawia� po sobie d�ug�, rw�c� ran�,
poszarpan� i zmasakrowan�. A jego �miech... by� niczym
od�amki szk�a, kt�re wbijaj� si� w m�zg i k�uj�
jeszcze d�ugo po tym, kiedy �miech ju� przeminie.</p><p>Zawsze �mia� si�,
kiedy ogl�da� wspomnienia Severusa i m�g� zobaczy� w nich
swego najwi�kszego wroga... z�amanego, upodlonego, zdominowanego... a
szczeg�lnie upodoba� sobie wspomnienie, w kt�rym Potter kl�cza�
na stoliku w salonie Severusa, zwi�zany i unieruchomiony, skaml�c z
b�lu, podczas gdy m�czyzna pieprzy� go ostro i bez
skrupu��w. Tak, ten widok Czarny Pan ceni� sobie najbardziej. I
Severus wyra�nie czu� jego satysfakcj�.</p><p>- Dossskonale - wyszepta�, kiedy
opu�ci� w ko�cu umys� Severusa, odchylaj�c si� w
swym wysokim krze�le i u�miechaj�c z zadowoleniem.</p><p>Severus potrzebowa� chwili, by
doj�� do siebie. Mia� wra�enie, jakby w jego umy�le
powsta�y pulsuj�ce bole�nie szczeliny w miejscach, w kt�rych
Czarny Pan zatapia� swoje szpony. Zamruga� kilka razy, walcz�c z
zawrotami g�owy. Zawsze po penetracji czu� si� tak, jakby
zosta� odarty ze wszelkich os�on. Jakby jego umys� zosta�
zanieczyszczony i zaczyna� ropie� i gni� od �rodka,
wype�niaj�c ka�d� szczelin� g�st�,
wdzieraj�c� si� wsz�dzie ciemno�ci�.</p><p>- Ale wydaje mi si�, �e
ostatnio twoje wspomnienia, sta�y si�... ubo�sze -
kontynuowa� Czarny Pan, mru��c oczy i wbijaj�c w Severusa
przeszywaj�ce spojrzenie.</p><p>- Postanowi�em ograniczy�
kontakty z ch�opakiem do niezb�dnego minimum. Jest
ha�a�liwy i natr�tny. Za bardzo mi si� narzuca, co
przeszkadza i spowalnia prace nad eliksirem - odpar� g�adko Severus,
patrz�c przed siebie nieruchomym wzrokiem. - Ale je�eli sobie tego
�yczysz, Panie, to mog� cz�ciej si� z nim
widywa�. - W chwili, kiedy Severus wypowiada� te s�owa, na jego
twarzy pojawi� si� przelotny wyraz obrzydzenia.</p><p>Czarny Pan przypatrywa� mu
si� uwa�nie przez chwil�, po czym odpar�:</p><p>- Pozostawiam decyzj� tobie,
Severusie. Liczy si� tylko to, by ch�opak nie oddala� si�
od ciebie. Niewa�ne w jaki spos�b tego dokonasz, ale gdy nadejdzie czas,
musi chodzi� za tob� na kolanach, bez wahania wykonuj�c
ka�de twoje polecenie.</p><p>- I tak w�a�nie b�dzie
- odpowiedzia� Severus, kiwaj�c g�ow� i pozwalaj�c, by
jego usta rozci�gn�y si� w szyderczym u�miechu.</p><p>- A jak twoje post�py z
eliksirem? Uda�o ci si� ju� pozyska� oczy szyszymory?</p><p>- Pracuj� nad tym.
Skontaktowa�em si� z jednym z najlepszych �owc�w tych zjaw w
Wielkiej Brytanii. Powinien mi je dostarczy� zaraz po Nowym Roku. Podobno
najwi�cej pojawia si� ich w sylwestrow� noc, wtedy kiedy
wszystko umiera, by nast�pnego dnia narodzi� si� na nowo.</p><p>Czarny Pan pokiwa�
g�ow� z aprobat�.</p><p>- Znakomicie. Je�eli
pojawi� si� jakiekolwiek problemy, natychmiast mnie o nich informuj.</p><p>- Oczywi�cie, m�j Panie. -
Severus sk�oni� si� i w tym samym momencie us�ysza�
podniesiony g�os:</p><p>- Glizdogonie!</p><p>Drzwi uchyli�y si� i do
�rodka wsun�� si� niski, dr��cy cz�owieczek.</p><p>- Tak, m�j Panie?</p><p>- Przyprowad� do mnie Bellatriks
i Blackwooda.</p><p>- Ju� p�dz�, m�j
Panie.</p><p>Nie min�a chwila, gdy
drzwi ponownie si� rozwar�y i do �rodka wkroczy�a Bella, a
tu� za ni� jej wysoki, pot�nie zbudowany kuzyn.</p><p>- Wzywa�e� nas, Panie? -
zapyta�a kobieta, k�aniaj�c si� w pas i wpatruj�c w
Voldemorta z uwielbieniem. Jej wzrok na chwil� spocz�� na
Severusie i m�czyzna wyczu� w nim pe�n� ekscytacji
ciekawo��. Czarny Pan ju� jaki� czas temu poinformowa�
go, �e wtajemniczy� w ich plan Bellatriks, poniewa� ju�
wiele razy udowodni�a mu, �e jest mu najwierniejsza. Zrobi� to,
by Severus m�g� korzysta� z jej pomocy, gdyby pozyskanie
kt�regokolwiek ze sk�adnik�w by�o jeszcze bardziej problematyczne
ni� tych, kt�re uda�o mu si� zdoby� do tej pory.</p><p>Severus nie by� z tego
zadowolony. Wiedza Bellatriks jedynie mu przeszkadza�a. Kobiet�
ogromnie bawi�o jego zadanie i nie potrafi�a powstrzyma�
si� przed przypominaniem mu o tym podczas ka�dego spotkania,
zmuszaj�c go do tego, by opowiada� jej coraz pikantniejsze
szczeg�y o tym, co robi z Potterem, a nast�pnie wy�miewa�a
si� z ch�opaka i komentowa�a wszystko ociekaj�cym
obrzydzeniem tonem.</p><p>Czarny Pan spojrza� na trzech
stoj�cych przed nim �miercio�erc�w i o�wiadczy�:</p><p>- Chc� om�wi� z wami
szczeg�y najbli�szego ataku. Wspomina�em o nim podczas
dzisiejszego zebrania. Zdecydowa�em, �e to wy trzej go poprowadzicie.</p><p>Bellatriks wyda�a z siebie
okrzyk zachwytu, a Blackwood u�miechn�� si� paskudnie.
Jedynie Severus zachowa� kamienny wyraz twarzy.</p><p>- Hampstone ma sp�on��
- kontynuowa� Czarny Pan. - Macie dokona� jak najwi�kszych
zniszcze�. To ma by� spektakularne widowisko. Wybijcie jak
najwi�cej tych �a�osnych �cierw, zanim zostaniecie wykryci.
- Oblicze Voldemorta wykrzywi� okrutny u�miech. - Chc�, aby
Czarodziejski �wiat na d�ugo zapami�ta� �wi�teczny
prezent, kt�ry dla nich przygotowa�em...</p><p>***</p><p>Przez korytarze Hogwartu
przesuwa� si� cie�. Na moment wkracza� w �wiat�o,
kiedy przechodzi� obok umieszczonych na �cianie pochodni, by po
chwili ponownie pogr��y� si� w mroku. Czarna peleryna powiewa�a
za nim, przypominaj�c ci�gn�c� si� jego �ladem
smug� lodowatej ciemno�ci. Sun�� wprost w stron�
loch�w. I w ko�cu dotar� pod drzwi swego gabinetu. Wyszepta�
has�o i wszed� do �rodka. Przemierzy� gabinet w kilku
krokach i po chwili znalaz� si� w salonie. Skrzaty rozpali�y
ogie� w kominku, ale w momencie, kiedy m�czyzna znalaz�
si� w pomieszczeniu, p�omienie przygas�y, a powietrze
och�odzi�o si�.</p><p>Skierowa� swoje kroki w
stron� barku, opieraj�c si� d�o�mi o ciemny blat i
opuszczaj�c g�ow�. Na jego �ci�gni�tej twarzy
widnia�o silne wzburzenie. Oczy przypomina�y wykrzesane z lodu
kryszta�y, w kt�rych odbija�a si�... dusz�ca, niemal
desperacka w�ciek�o��. I wykrzywione paskudnym
u�miechem oblicze Czarnego Pana.</p><p>Wci�� by�o mu
ma�o. Wci�� chcia� wi�cej wspomnie�, wi�cej
i wi�cej, by napawa� si� nimi, by upaja� si�
upokorzonym Potterem... by si� z niego na�miewa�.</p><p>Severus zacisn��
pi�ci. I uderzy� nimi w blat, wydaj�c z siebie odg�os
przypominaj�cy warkot oszala�ego zwierz�cia.</p><p>Ci�gle s�ysza� w
g�owie jego �miech. Jego i Bellatriks. Nie potrafi� si� ich
pozby�. I tak by�o zawsze, kiedy wraca� ze spotkania.</p><p>Severusie, na twoim miejscu
odka�a�abym swojego fiuta za ka�dym razem, kiedy musia�abym
go wsadza� w ty�ek tego brudnego smarkacza! Jeszcze si�
czym� od niego zarazisz... na przyk�ad jakimi� obrzydliwymi...
uczuciami.</p><p>W czarnych oczach pojawi�o
si� p�kni�cie.</p><p>Jego cia�o zareagowa�o
samoczynnie, zrzucaj�c z niepohamowan�
w�ciek�o�ci� wszystkie szklanki, kt�re sta�y na
blacie. Przestrze� wype�ni�a si� d�wi�kiem
rozbijaj�cego si� szk�a.</p><p>I w tym samym momencie Severus
poczu� ciep�o w kieszeni. Mimowolnie si�gn�� po
kamie� i dr��c� d�oni� przysun�� go do
twarzy, odczytuj�c wiadomo��:</p><p>Dobranoc, Severusie.</p><p>Przez moment po prostu sta� i
wpatrywa� si� w kamie�, nie poruszaj�c si�. Po chwili
jego powieki przymkn�y si�, a ramiona rozlu�ni�y.
Ogie� w kominku zamigota� i powietrze ociepli�o si�.
Ciemno�� zacz�a ust�powa�. �miechy
ucich�y. K�saj�ce wzburzenie wycofa�o si�,
zast�pione nap�ywaj�cym, koj�cym spokojem. D�onie
przesta�y dr�e�. Kiedy otworzy� oczy, po
wype�niaj�cym je lodzie nie by�o ju� �ladu.
Roztopi� si�.</p><p>M�czyzna uni�s�
g�ow� i spojrza� w kierunku swojego laboratorium.
Od�o�y� kamie� do kieszeni i powoli ruszy� w
stron� biblioteczki, a kiedy ta odsun�a si�, ukazuj�c
wej�cie, skierowa� swoje kroki wprost ku my�lodsiewni.
Zatrzyma� si� nad ni� i spojrza� na kot�uj�ce
si� w niej z�ociste pasma, czuj�c na twarzy ich �ar.
Wyci�gn�� r�ce, zaciskaj�c je na brzegu misy.</p><p>Chcia� dotkn�� tego
�aru. Znowu go w sobie poczu�. Sprawi�, by rozla� si�
w nim niczym rw�ca rzeka. By ponownie go wype�ni�.</p><p>I zrobi� to. Pochyli�
si�, zanurzaj�c w my�lodsiewni swoj� twarz i
pozwalaj�c porwa� si� temu wirowi.</p><p>***</p><p>Wzrok Severusa utkwiony by� w
Harrym, kt�ry trzyma� ksi��k� w d�oniach i zdawa�
si� by� ca�kowicie poch�oni�ty lektur�. Ale
Severus wiedzia�, �e to tylko pozory. Bowiem wszystko by�o tylko
po to, �eby go kusi�. Rozpi�ty ko�nierzyk, kt�ry ods�ania�
jasn�, g�adk� sk�r� i zaprasza�, by zatopi� w
niej z�by. Niechlujnie przekrzywiony krawat, pognieciona koszula, zbyt
szeroko rozstawione nogi.</p><p>Tak bezczelnie wyuzdany... Doprawdy,
co on sobie wyobra�a?</p><p>Wzrok Severusa przesuwa�
si� coraz wy�ej, zatrzymuj�c si� na wargach Pottera, kt�re
ch�opak co jaki� czas oblizywa�.</p><p>Kusi� go, bezwstydnie
prowokowa�... Co za z�o�liwy, podst�pny g�wniarz...</p><p>Harry przerzuci� stron� i
kolejny raz obliza� wargi, przygryzaj�c je.</p><p>Severus zdusi� j�k, kiedy
jego spodnie sta�y si� ciasne. Pragn��, �eby te usta
zacisn�y si� wok� jego penisa. Pragn��
zaton�� w gor�cej, cudownej wilgoci i widzie� to
lubie�ne spojrzenie, patrz�ce na niego zza zaparowanych okular�w, od
kt�rego niemal dojdzie. Pragn��... do diab�a, dlaczego nie
mia�by po prostu wsta� i wzi�� tego?</p><p>Podni�s� si� niemal
bezszelestnie.</p><p>P�omienie, kt�re ju� od
d�u�szego czasu liza�y jego stopy i peleryn�, teraz
rozprzestrzeni�y si� na ca�y dywan, tworz�c las ognia. Nie
odrywaj�c spojrzenia od Harry'ego, Severus si�gn�� do
rozporka i powoli rozsun�� go, wyci�gaj�c ze spodni swojego
bladego, nabrzmia�ego penisa. By� tak gor�cy, �e niemal
parzy� mu d�o� i a� pulsowa� z potrzeby zanurzenia
si� w tych rozchylonych, wilgotnych wargach...</p><p>Niczym w transie, ruszy� przez
las p�omieni, nie spuszczaj�c wzroku z ust Harry'ego. Jeszcze chwila,
ju� za moment zag��bi si� w nich, gasz�c to
rozsadzaj�ce go pragnienie. Ju� za chwil� poczuje ulg�...</p><p>Kiedy tylko znalaz� si�
przy Harrym, jedn� r�k� b�yskawicznie wysun�� mu
ksi��k� z r�k, a drug� jednocze�nie
z�apa� go za w�osy, przyci�gaj�c jego g�ow�
do swojej erekcji i patrz�c, jak zielone oczy rozszerzaj� si� z
zaskoczenia, a wargi rozchylaj�... Severus zacisn�� z�by,
dusz�c w sobie j�k, kiedy obserwowa�, jak jego penis wsuwa
si� w te ch�tne usta, cal po calu, coraz g��biej
zanurzaj�c si� w ciep�ej, odbieraj�cej zmys�y wilgoci,
a� w ko�cu dociera do gard�a, a Potter unosi oczy,
spogl�daj�c na niego z do�u tym swoim rozpustnym wzrokiem i w
tym samym momencie wszystko ginie w morzu ognia, zalewaj�c �arem ka�d�
my�l, kt�ra mog�aby zak��ci� t� chwil�. I skutecznie
j� wypalaj�c.</p><p>***</p><p>Znowu to robi�.</p><p>Przygl�da� si�
siedz�cemu w fotelu naprzeciw Potterowi, po raz kolejny zastanawiaj�c
si�, jak do tego dosz�o? Jak dosz�o do tego, �e
ch�opak sp�dza teraz w jego komnatach niemal ka�d� woln�
chwil�, zachowuj�c si� tak swobodnie, jakby by� we
w�asnym dormitorium? Jak dosz�o do tego, �e powoli
zapomina�, jak to jest sp�dza� wieczory w samotno�ci? Jak
dosz�o do tego, �e obecno�� Pottera... przesta�a go
dra�ni�? �e zacz�� j� akceptowa�? A nawet
wi�cej... zacz�� jej... po��da�.</p><p>�wiadomo�� tego
mrozi�a go, ale musia� nazwa� rzeczy po imieniu: przesta�
nad tym panowa�.</p><p>Potter zbyt cz�sto
zaprz�ta� jego my�li. Za bardzo pozwoli� mu si� do
siebie zbli�y�. W kt�rym� momencie straci�
czujno��, nie zdaj�c sobie sprawy z tego, jak g��boko
ju� si� wdar�... Potter przypomina� wod�, kt�ra,
pomimo i� wydaje si� s�aba i nieszkodliwa, uparcie i wytrwale
dzie� po dniu ��obi ska��. I nawet je�eli na pierwszy
rzut oka nie wida� �adnych zmian, to pewnego dnia odkrywa si�,
�e woda wdar�a si� ju� tak daleko, �e podmy�a
ca�y brzeg i �e w ka�dej chwili grozi on zawaleniem. Ale wtedy
zazwyczaj jest ju� za p�no, by to powstrzyma�.</p><p>Tak. Stanowczo wymkn�o mu
si� to spod kontroli.</p><p>Ale problem z Potterem by� taki,
�e wsz�dzie go by�o pe�no. I nawet, je�eli Severus
pr�bowa� go odsun��, to ch�opak zawsze wraca�. Nigdy w
�yciu nie spotka� kogo� takiego. Tak cholernie...
ujmuj�cego. Wci�� zdumiewa�a go jego niespotykana
wra�liwo��. Jak to mo�liwe, �e kto�, kto
zosta� wychowany przez pa�aj�cych do niego jedynie
niech�ci� i odraz� mugoli; kto�, kto przez
wi�ksz� cz�� dzieci�stwa nie zazna�
�adnych ciep�ych uczu�; kto�, kto tyle razy musia�
walczy� o przetrwanie, ju� od najm�odszych lat; kto�, kogo
�ycie tak wiele ju� razy wisia�o na w�osku; kto�, kogo
imi� zna� ca�y Czarodziejski �wiat, sk�adaj�c na
jego barki ci�ar, kt�rego prawdopodobnie nie da�by rady
ud�wign�� niejeden do�wiadczony czarodziej... �e
kto� taki pozosta�... nieska�ony? Jak to mo�liwe, �e
zdo�a� zachowa� w sobie t� niezwyk�� uczuciowo��?
�e wci�� ja�nia� blaskiem, w ca�ym tym
wszechobecnym brudzie? �e nie dopu�ci� do siebie mroku?
Ka�dy inny na jego miejscu ju� dawno pogr��y�by
si� w ciemno�ci.</p><p>On sam mia� jej w sobie a�
nadto i doskonale zdawa� sobie z tego spraw�, ale nie mia� zamiaru
z ni� walczy�. By�a cz�ci� niego. Tak
g��boko wros�a w jego dusz�, �e za nic nie da�oby
si� jej wyrwa�, chyba �e wraz z �yciem. Akceptowa�
j�. Czasami pozwala� jej przejmowa� nad sob� kontrol�,
a wtedy zadawa� ciosy i rani�, upajaj�c si� tym.
Karmi� j�, dop�ki, nasycona, nie wycofywa�a si�, by po
pewnym czasie znowu nape�ni� go g�odem... To zawsze
wystarcza�o, aby trzyma� wszystkich na dystans... ale wtedy
zjawi� si� Potter. Szesnastoletni ch�opak z blizn� na
czole, kt�ry pozwala� mu si� sob� po�ywia�...
oddawa� mu siebie do woli, przyjmowa� cios za ciosem, karmi�c
jego mrok i... nie odchodzi�. Wci�� wraca�. Razem ze swym
�wiat�em.</p><p>To by�o... niepoj�te.</p><p>Ale musia�o zosta�
przerwane. Jak najszybciej, dop�ki nie by�o jeszcze za p�no. Musi
si� tego pozby�. Tej towarzysz�cej mu wsz�dzie
obecno�ci Pottera, wyzieraj�cej z ka�dego k�ta jego komnat.
Tego bezwarunkowego oddania. Tego mdl�cego zapachu, kt�ry wdziera�
si� do nozdrzy za ka�dym razem, kiedy Potter przytula� si�
do niego. Tej... s�abo�ci.</p><p>Musi postawi� tam�, kt�ra
powstrzyma wod� przed dalszym nieproszonym wdzieraniem si� coraz
g��biej i g��biej. Odci�� j�.
Os�abi� jej si��. Wzmocni� pokruszone mury. I ju�
wi�cej nie pozwoli� jej si� przedrze�, poniewa� nawet
najmniejsza szczelina w po��czeniu z napieraj�cym na ni�
ci�nieniem... mo�e zamieni� si� w wyrw�, kt�rej nie
uda ju� mu si� zatamowa�.</p><p>***</p><p>Severus przechyli�
szklank�, aby wypi� reszt� whisky, ale w tej samej chwili
us�ysza� szelest i zbli�aj�ce si� do niego kroki.
Potter znalaz� si� przy nim momentalnie. Ju� wyci�ga�
r�ce, �eby go obj��, ju� pochyla� si�,
�eby usi��� mu na kolanach, po raz kolejny bez
skr�powania wkraczaj�c w jego przestrze� razem ze swym ciep�em
i zapachem... ale Severus by� szybszy.</p><p>Zerwa� si� z fotela,
odtr�caj�c wyci�gni�te r�ce i odpychaj�c go
ramieniem, po czym bez s�owa skierowa� si� w stron� barku,
gdzie z�apa� butelk� i zacz�� nalewa� sobie
kolejn� porcj� alkoholu.</p><p>- Co si� sta�o? -
us�ysza� za plecami zduszony szept. - Dlaczego mnie unikasz? Dlaczego
przede mn� uciekasz?</p><p>W powietrzu pojawi�y si�
kryszta�ki lodu. M�czyzna zacisn�� r�k� na
szyjce butelki.</p><p>- Co ty za bzdury znowu wygadujesz,
Potter? - zapyta� tak kpi�cym tonem, na jaki go by�o sta�.
- Masz chyba zbyt wybuja�� wyobra�ni�, poniewa�
widzisz rzeczy, kt�re nie istniej�. Mo�esz sobie w takim razie
poda� r�k� z pann� Lovegood.</p><p>Przez chwil� panowa�a
cisza. Wygl�da�o na to, �e uda�o mu si� go
uciszy�. Nie na d�ugo jednak. Wiedzia�, �e Potter tak
�atwo nie zrezygnuje, ale nie s�dzi�, �e... zaatakuje. To
tak jakby odkry�, �e owca zacz�a... gry��.</p><p>- Masz mnie za idiot�?!
My�lisz, �e nie zauwa�y�em, jak mnie traktujesz? �e
nie zauwa�y�em, w jaki spos�b unikasz blisko�ci, nie chcesz mnie
obj��, nie chcesz nawet na mnie spojrze� w spos�b nieprzesi�kni�ty
drwin�? My�lisz, �e nie zauwa�y�em, �e wszystko
si� zmieni�o? Nie rozumiem tylko, dlaczego. Co si� sta�o?
Chc�, �eby� mi to wyja�ni�!</p><p>Kryszta�ki lodu zamieni�y
si� w p�omienie. Tak zimne, �e niemal czarne. Na �ciany
wpe�za� mrok. G�sty i dusz�cy.</p><p>Jakim prawem ten dzieciak
��da� od niego wyja�nie�? Co mia� mu
wyja�ni�? �e na w�asne �yczenie zada� si� z
besti�, kt�r� w swej naiwno�ci pr�bowa� oswoi�, a
potem dziwi si�, �e bestia wci�� ma k�y, kt�rymi
potrafi uk�si�? �e jest tylko przeznaczon� na rze�
ofiar�, kt�rej Severus nigdy nie powinien uwalnia� z wi�z�w i
pozwala� chodzi� wolno, bo to doprowadzi�o do tego, �e
podesz�a zbyt blisko? I teraz musi z powrotem zagna� j� do
klatki, cho�by oznacza�o to u�ycie kija. Musi z powrotem
pokaza� jej, gdzie jest jej miejsce.</p><p>Odwr�ci� si� powoli,
pozwalaj�c, by mrok wnikn�� w niego i by p�omienie
sta�y si� jeszcze ch�odniejsze, zamieniaj�c si� niemal
w sople.</p><p>- Nie musz� ci niczego
wyja�nia�, Potter - wycedzi�. - Nie przysz�o ci do
g�owy, �e mog� po prostu nie mie� na to ochoty?</p><p>- I kto tu opowiada stek
k�amstw?! - Harry prawie krzycza�. - Dop�ki nie zechcesz mi tego
wyja�ni�, to nie mam tu czego szuka�. Daj mi zna�, kiedy
si� zdecydujesz. - Odwr�ci� si�, ze z�o�ci� zgarn��
z oparcia swoj� peleryn� i ruszy� w stron� wyj�cia.</p><p>- Wracaj natychmiast, Potter! -
rykn�� Severus. Ch�opak przystan�� i odwr�ci�
si� niepewnie. - Nie pozwoli�em ci wyj��. Siadaj!</p><p>Przez chwil� Potter po prostu
przygl�da� mu si� z maluj�cym si� na twarzy
przestrachem i niezdecydowaniem, kt�re powoli zwyci�a�y nad
kipi�c� w nim z�o�ci�. W ko�cu zawr�ci� i
podszed� do fotela, opadaj�c na niego ci�ko i
wbijaj�c w Severusa wyczekuj�ce spojrzenie.</p><p>M�czyzna
rozlu�ni� si�. Mia� go w gar�ci. Teraz m�g�
zada� cios, m�g� zada� taki cios, kt�ry sprawi, �e ten blask
w zielonych oczach w ko�cu przyga�nie. Musi go zrani� tak, by
straci� wszelk� nadziej� i ju� nie pr�bowa� si�
wspina�. Musi go uk�si� tak g��boko, by ju�
wi�cej nie podchodzi� tak blisko... Musi go potraktowa� tak,
jakby nic nie znaczy�...</p><p>Severus zerkn�� na zegarek.
Min�o ju� wystarczaj�co du�o czasu. Obliza�
wargi, wbi� w ch�opaka najch�odniejsze, najoboj�tniejsze
spojrzenie, jakie potrafi� z siebie wykrzesa�, i wycedzi� zimno:</p><p>- Pa�ski szlaban
w�a�nie si� zako�czy�, panie Potter. Mo�e pan
odej��.</p><p>Widzia�, jak oczy Harry'ego
rozszerzaj� si� z niedowierzania i wype�niaj�...
rozczarowaniem. I b�lem. I wiedzia�, �e trafi�.</p><p>U�miechn�� si� z
kpi�c� satysfakcj�.</p><p>Wargi Pottera zacisn�y
si� w w�sk� lini�, broda zacz�a dr�e�.
A Severus tylko obserwowa�, jak ch�opak zrywa si�, �apie
swoj� peleryn� i wybiega z komnat, trzaskaj�c drzwiami.</p><p>Doskonale. Niech si� wynosi.
Wcale go nie potrzebuje. Nie potrzebuje jego naiwnych zapewnie�, jego
obietnic. Jego obecno�ci. Nie potrzebuje tych sentymentalnych gest�w, g�upkowatych
u�miech�w, ani wpatrzonych w niego z uwielbieniem oczu, kt�re tylko
m�c� mu umys� i przys�aniaj� cel.</p><p>Nie. Jedyne, czego teraz potrzebuje,
to... napi� si�.</p><p>***</p><p>Kiedy tylko zobaczy� Pottera na
�niadaniu nast�pnego dnia... niemal si� zakrztusi�. Och,
doskonale wiedzia�, jak ch�opak potrafi by� impulsywny i jak
bardzo wszystko prze�ywa, ale... ale stan, w jakim znalaz� si�
Potter... To by�o jak uderzenie. Jak cios prosto w tchawic� i Severus
przez pewien czas naprawd� mia� problem z oddychaniem, kiedy
patrzy� na zadrapania na policzkach, przesi�kni�ty krwi�
banda� na prawej d�oni, olbrzymiego siniaka pod okiem...</p><p>W tej jednej chwili mia�
ochot� z�apa� go za szat�, wywlec z Wielkiej Sali i
zapyta�, dlaczego sobie to zrobi�? Dlaczego zawsze musia�
by� tak cholernie wra�liwy? Dlaczego musia� by� taki kruchy
i zmusza� go do odczuwania tej... tego... wij�cego si�,
k�saj�cego wn�trzno�ci wzburzenia? Wzburzenia, kt�re nie
potrafi�o go ju� opu�ci�, kt�re kaza�o mu
wys�a� do niego wiadomo��, a potem p�j�� za nim
do sali Run�w, chocia� mia� go od siebie odsuwa�.</p><p>Ale Potter zawsze potrafi�
znale�� jaki� spos�b, by Severus nie m�g� si� od niego
uwolni�...</p><p>*</p><p>Zielone oczy wpatrywa�y si�
w niego z gorycz� i roz�aleniem, tak dotkliwym, �e Severus
niemal odczuwa� na sk�rze ich dotyk. Sprawia�y, �e wszystko w
nim wydawa�o si� skr�ca�, k�saj�c jego
wn�trzno�ci i pragn�c wyrwa� si� z niego, rzuci�
do przodu i po�re� ten �al. Jego penis niemal ju�
pulsowa� w spodniach. Si�gn�� po niego, uwalniaj�c go
i nie odrywaj�c spojrzenia od tych szklanych oczu, odnalaz�
drobn� d�o� Pottera i poprowadzi� j� ku swojej
spragnionej erekcji. Ch�opak gwa�townie nabra� powietrza, kiedy
jego ciep�e palce dotkn�y g�adkiej, rozgrzanej sk�ry i
zacisn�y si� wok� cz�onka. Do jego oczu
nap�yn�o jeszcze wi�cej iskrz�cej goryczy, a usta
zacisn�y si� i Severus poczu�, �e robi si� coraz
twardszy.</p><p>- No dalej - wyszepta�
ponaglaj�co.</p><p>Potter zacz�� porusza�
d�oni�. I w chwili, kiedy jego d�o� zacz�a
przesuwa� si� po drgaj�cej erekcji, wszystko wok�
zacz�o wirowa�, zalewane pierwszymi kroplami czerwieni.</p><p>- Dlaczego taki jeste�? -
us�ysza� nagle pe�ne wyrzutu, ciche s�owa. - Dlaczego mnie
tak traktujesz? Ja... zrobi�bym dla ciebie wszystko i ty o tym wiesz.
Wi�c dlaczego w zamian zadajesz mi jedynie... krwawi�ce rany? -
�al, kt�ry wyp�ywa� z ust ch�opaka, przypomina�
law�, kt�ra sp�ywa�a wprost ku pulsuj�cej erekcji Severusa,
rozgrzewaj�c j� i podra�niaj�c. M�czyzna
j�kn�� i opar� si� przedramionami o �cian�
po obu stronach g�owy Harry'ego, napieraj�c na niego i
wypychaj�c biodra. - Nikt nigdy nie b�dzie ci� tak
pragn��. Nikt nigdy nie b�dzie patrzy� na ciebie w taki
spos�b. Nie rozumiesz tego? Kiedy wczoraj potraktowa�e� mnie jak
pierwszego lepszego ucznia... wiesz, jak si� poczu�em? Opowiedzie�
ci o tym?</p><p>Severus zagryz� warg�.</p><p>Chcia� mu odpowiedzie�.
Chcia� mu powiedzie�, �eby przesta� wreszcie si� nad
sob� u�ala�, �eby przesta� go dr�czy�
dzieci�cymi oczekiwaniami, bezgranicznym oddaniem i swoj� irytuj�c�
osob�, �eby cho� na chwil� da� mu spok�j,
poniewa� nie mo�e si� przy nim skupi�. Chcia� mu
powiedzie�, �e wszystko wymkn�o si� spod kontroli i
�e znowu ma ochot� si� upi�. I w og�le jak �mia�
nieproszony wej�� w jego �ycie, chocia� mia� si�
trzyma� od niego z daleka. Chcia� mu powiedzie�, �e jest
tylko ch�opcem, kt�ry zapragn�� niew�a�ciwego
m�czyzny.</p><p>Ale z jego ust wydoby�o si�
tylko jedno s�owo:</p><p>- Szybciej.</p><p>D�o� Harry'ego
przy�pieszy�a. A po chwili do��czy�a do niej druga,
kt�ra zacz�a g�aska� wilgotny czubek. Severus zagryz�
warg� niemal do krwi i wyda� z siebie zduszony pomruk.</p><p>O tak! W�a�nie tak! Wprost
wy�mienicie!</p><p>W g�r� i w d� i jeszcze
raz i te ciep�e palce tak doskonale dra�ni�ce g��wk�
jego penisa i zbieraj�ce kropelki spermy.</p><p>Pieszcz�ce jego erekcj�
d�onie Harry'ego sprawia�y, �e powoli traci� zmys�y. A
przy tym ch�opak wbija� w niego tak rozgoryczone spojrzenie, jakby
obwinia� Severusa o ca�e z�o �wiata.</p><p>- A mo�e chcesz
pos�ucha� o czym� innym? - zapyta� cichym, chrapliwym
g�osem.- Opowiedzie� ci o tym, jak rozwali�em pos�g, a jego
od�amki porani�y mi ca�� twarz, ale ja w og�le tego nie
poczu�em, poniewa� b�l by� tak silny, �e ca�kowicie
zag�uszy� fizyczne cierpienie? Opowiedzie� ci? - �cisn��
mocniej pulsuj�c�, promieniuj�c� �arem erekcj�</p><p>Tak, dok�adnie tego pragn��
s�ucha�. Niech mu przypomni, jaki jest pod�y i nikczemny, jakim
jest pozbawionym skrupu��w, potrafi�cym jedynie zadawa� b�l
�ajdakiem... �eby ju� nigdy nie zapomnia�, co b�dzie
musia� zrobi�. �eby nie zapomnia�, �e to wszystko jest
tylko iluzj�, kt�ra b�dzie musia�a zosta� zniszczona... i
�e to on sam b�dzie musia� j� zniszczy�. �eby nie
zapomnia�, w jaki spos�b funkcjonowa�, zanim w jego �yciu
pojawi� si� Potter, poniewa� ju� nied�ugo znowu
zostanie sam... i ju� nigdy nie b�dzie m�g� wyszepta�
udr�czonym pomrukiem:</p><p>- Potter...</p><p>- A mo�e ty mi opowiesz, jakie
to uczucie, kiedy mnie tak traktujesz? - kontynuowa� Harry, jeszcze
szybciej poruszaj�c d�o�mi. - Jak bawi ci� zadawanie mi
cios�w i patrzenie, jak zwijam si� z b�lu? Jak wielk� odczuwasz
satysfakcj�, kiedy mnie upokarzasz i obserwujesz m�j upadek? Mo�e
opowiesz mi o tym, jak uwielbiasz mnie rani�?</p><p>Wybuch gor�cych p�omieni w
pomieszczeniu by� nag�y i gwa�towny. �awki i krzes�a
znajduj�ce si� w sali Run�w wirowa�y wok� nich z
zawrotn� szybko�ci�. �ciany pokry�y si�
czerwieni�.</p><p>Jeszcze chwil�. Pozwoli sobie
pozosta� w tej iluzji jeszcze przez kr�tk� chwil�, zanim powr�ci
do swoich komnat i zaleje si� w trupa. Jeszcze tylko na ma��
chwil� wzbudzi we wpatrzonych w siebie z gorycz� oczach ten sam ogie�,
kt�ry widzia� w nich tak wiele razy... i kt�ry znowu pragn��
ujrze�.</p><p>Jeszcze przez chwil�.</p><p>***</p><p>Nad domami unosi�a si�
ognista �una, roz�wietlaj�c pogr��on� w
ciemno�ci okolic�. Powietrze wype�nia�y przedagonalne
wrzaski, okrzyki b�lu, trwogi i rozpaczliwego cierpienia. Odziane w czer�
sylwetki snu�y si� niczym cienie pomi�dzy le��cymi na
ulicy, rozszarpanymi albo spalonymi cia�ami, pod��aj�c za
garstk� ocala�ych mugoli, kt�rzy pr�bowali jeszcze ucieka�.</p><p>Severus odwr�ci� wzrok od
rzucaj�cego si� po ziemi, p�on�cego niczym �ywa
pochodnia m�czyzny i spojrza� w g��b ulicy.
�miercio�ercy nie oszcz�dzali nikogo. Widzia�, jak Adraught
ci�gnie za w�osy m�od� kobiet�, wlok�c j� za
sob� po ziemi. S�ysza� jej rozpaczliwe zawodzenie, ale to
prawdopodobnie nie b�l by� tego przyczyn�, a martwe, dwuletnie
dziecko, kt�re kobieta trzyma�a za nog�, ci�gn�c je za
sob�, jakby wci�� wierzy�a, �e nie jest jeszcze za
p�no. Ale by�o. Severus widzia� po�yskuj�c� w
blasku ognia smug� krwi, kt�ra wi�a si� za nimi po ziemi.</p><p>- Pomocaaaaarrrggghhh!</p><p>Severus odwr�ci� si� akurat
w momencie, kiedy m�ody ch�opak o rozczochranych, czarnych
w�osach przewraca� si� wprost na niego. Jego krew si��
rozp�du spryska�a bia�� mask� i szat�, w
kt�r� przyodziany by� m�czyzna. Severus z�apa� go
mimowolnie i w tej samej chwili ca�a okolica pogr��y�a
si� w g�stej ciemno�ci, w kt�rej jedyne �wiat�o
pada�o na zastyg�� w wyrazie przera�enia twarz
ch�opca... ciemne, rozwichrzone w�osy, tak znajome... i... i nagle
Severus zosta� uderzony wizj�, w kt�rej te jasnob��kitne,
gasn�ce oczy zmieni�y barw� na szmaragdow� ziele�,
ukryt� za okr�g�ymi okularami, i dozna� wra�enia,
jakby co� z�apa�o go za gard�o i pr�bowa�o wci�gn��
w grz�skie bagno mroku, w kt�rym kl�cza�, trzymaj�c w
ramionach wiotkie, martwe cia�o...</p><p>Czy tak to b�dzie
wygl�da�o? Czy tak w�a�nie b�dzie trzyma� Pottera
po tym, kiedy Czarny Pan odbierze mu moc i �ycie?</p><p>- Zostaw to �cierwo -
us�ysza� przebijaj�ce si� przez ciemno��
prychni�cie i wszystko powr�ci�o. Jednak wydawa�o si�
dobiega� jakby zza szyby. Wrzaski, p�omienie, tryskaj�ca krew.
Jego w�asna r�ka unosz�ca si� i rzucaj�ca
kl�tw�. Cia�o kobiety tarzaj�cej si� w
m�czarniach po trawniku. Tubalny �miech Blackwooda oraz jego
pe�ne ekscytacji s�owa.</p><p>Ale pomimo ca�ej
otaczaj�cej go ka�ni, Severus wci�� widzia� jedynie te
ciemne w�osy i wype�nione pustk� oczy. I nie by� w stanie
oderwa� od nich wzroku. Dop�ki nie dotar� do niego g�os
Blackwooda, wypowiadaj�cy to jedno, znajome s�owo:</p><p>- ...Pottera w swoje r�ce, to
pozwoli nam si� z nim troch� zabawi�...</p><p>Severus oderwa� spojrzenie od
le��cego na ziemi cia�a i powoli odwr�ci� g�ow� w
stron� stoj�cego obok niego m�czyzny. Powietrze
wype�ni� lodowaty podmuch.</p><p>- Nie m�w, �e nie
mia�e� na to ochoty przez te wszystkie lata, kiedy by� zaledwie
na wyci�gni�cie twojej r�ki - kontynuowa�
�miercio�erca. - Wyobra� to sobie... przer�n��
ich "Z�otego Ch�opca", ich "cude�ko",
"nadziej� czarodziejskiego �wiata", tego parszywego
"Wybra�ca"... Wgnie�� go w ziemi�, zdepta�,
zada� mu taki b�l, jakiego nigdy sobie nie wyobra�a�, a potem
r�n�� go do utraty przytomno�ci, tak jak kiedy� to
robili�my... Och, to b�dzie co� pi�knego! - Z ust
Blackwooda wydoby� si� gard�owy �miech przypominaj�cy
charczenie.</p><p>Obsydianowe oczy nie poruszy�y
si�. Ale co� ukrytego za nimi szarpa�o si� jak w amoku,
jakby pr�bowa�o wyrwa� si� i rzuci� stoj�cemu obok
m�czy�nie do gard�a. I rozerwa� go na strz�py.</p><p>Severus widzia� to ju�
oczami wyobra�ni. Widzia�, jak Blackwood wije si� u jego st�p w
m�czarniach, poddawany najstraszniejszym torturom. Widzia�, jak
powoli ulatuje z niego �ycie, a wraz z nim tak�e i pragnienie, kt�re
o�mieli� si� poczu�.</p><p>Nigdy go nie dotknie. Nigdy nawet
si� do niego nie zbli�y. W og�le nie ma prawa oddycha� tym samym
powietrzem, co Potter. Chodzi� po tej samej ziemi. Istnie� tu�
obok niego.</p><p>W momencie, w kt�rym go
zapragn��, sprowadzi� na siebie �mier�. I Severus
najch�tniej zada�by mu j� ju� teraz, w tej
w�a�nie chwili, �eby ju� nawet przez jedn�
sekund� nie m�g� pomy�le� o tym, co jeszcze zrobi�by z
jego Potterem... ale musia� si� powstrzyma�. W pobli�u
by�o zbyt wielu �wiadk�w.</p><p>- B�dzie? - zapyta�
Severus, nie odrywaj�c zamy�lonego spojrzenia od Blackwooda, ale
m�czyzna ca�kowicie je zignorowa�, dalej snuj�c sw�j
wyw�d z b�yszcz�cymi m�ciwym podekscytowaniem oczami:</p><p>- Ustawi� si� jako pierwszy
w kolejce do jego dziewiczej dupy...</p><p>Snape zrobi� krok w jego
stron�. Zamarzni�ta trawa zaskrzypia�a pod jego butami.</p><p>Jeste� ju� trupem,
Blackwood... to tylko kwestia czasu.</p><p>- Nie mog� si� wprost
doczeka�, kiedy to zobacz�.</p><p>***</p><p>Chcia� po prostu wr�ci� do
swych komnat i odpocz��. Zmy� z siebie ca�y ten smr�d oraz
pokrywaj�ce jego szat� plugastwo. Oczy�ci� umys� z
obraz�w, pozby� si� wype�niaj�cego go brudu, kt�rym
obr�s� niczym skorup�, a potem z butelk� whisky w d�oni,
stan�� nad �arem buchaj�cym z my�lodsiewni i pi�
�yk za �ykiem, pi� tak d�ugo, dop�ki nie b�dzie mu
ju� wszystko jedno i dop�ki nie b�dzie got�w, aby znowu rzuci�
si� w ogie�...</p><p>Lecz kiedy tylko przekroczy�
pr�g swych komnat i us�ysza� za sob� szelest... i odwr�ci�
si� z r�d�k� przygotowan� do obrony... ujrza�
Pottera.</p><p>Pottera, kt�rego nie chcia�
widzie�. Nie teraz, nie w tej chwili, kiedy konstrukcje jego umys�u
po ca�ym dniu udawania, mordowania i grania kilku r�nych r�l
by�y mocno ju� nadw�tlone... kiedy wiedzia�, �e
wystarczy jeden mocniejszy wstrz�s, aby nie da� rady ich ju�
utrzyma�... i aby wszystko sko�czy�o si� katastrof�.</p><p>Pr�bowa� si� go
pozby�. Pr�bowa� wszystkiego. Ale Potter nie wychodzi�. Nie
chcia� i��, nie chcia� zostawi� go w spokoju.
Wci�� tylko uparcie prawi� te swoje naiwne, niedorzeczne brednie
i nawet gdy Severus zacz�� ciska� w niego kl�twami,
wci�� tylko... by�. Jak �wiat�o, kt�rego nie
mo�na w �aden spos�b zgasi�, a kt�re przez ca�y czas razi,
a� w ko�cu pozostaje tylko zakry� przed nim oczy i udawa�,
�e to, co zosta�o przez nie wydobyte z mroku, wcale nie istnieje.</p><p>I �e ten
pog��biaj�cy si� ucisk w klatce piersiowej tak�e nie
istnieje.</p><p>- Nie chc� umiera�... -
szept Harry'ego by� niezwykle cichy, ale wystarczy�, aby dokona�
pustosz�cych zniszcze� i obudzi� demony. Martwe cia�o u
jego st�p... ciemne w�osy rozsypane na trawie... nieruchome, pozbawione
blasku oczy... i po wszystkim...</p><p>...pr�nia.</p><p>I nic poza ni�.</p><p>Zdo�a� wynurzy�
si� w ostatniej chwili. Skupi� sw�j wzrok na siedz�cym na
pod�odze Potterze i jeszcze mocniej zacisn�� d�o� na
r�d�ce, kt�r� celowa� mu mi�dzy oczy.</p><p>- Nie ty jeden jeste�
ofiar� w tej wojnie, Potter - wycedzi�, z trudem panuj�c nad
g�osem. - Nie ty pierwszy i nie ostatni. My�lisz, �e ci wszyscy,
kt�rzy zgin�li, tak�e nie pragn�li �y�? My�lisz,
�e chcieli z�o�y� swoje �ycie w ofierze? My�lisz,
�e tylko ty musisz po�wi�ci� co�, co jest ci
najbli�sze?!</p><p>Niemal si�
zach�ysn��, kiedy zda� sobie spraw� z tego, co
w�a�nie powiedzia�, a w�a�ciwie wykrzycza� w
twarz Pottera.</p><p>Ale na szcz�cie
ch�opak najwyra�niej tego nie zauwa�y�... albo nie
zrozumia�.</p><p>To dobrze.</p><p>- Nie o to chodzi! - Potter
r�wnie� odpowiedzia� krzykiem. - Jeszcze niedawno zrobi�bym to
bez wahania. Nie zale�a�o mi. Ale teraz... teraz mam... co�.
Ciebie. I boj� si�, bo nie chc� tego straci�. Kiedy�
zabicie Voldemorta by�o dla mnie najwa�niejsze. Teraz... teraz ty
jeste� najwa�niejszy! Nie rozumiesz tego? - doko�czy�
cicho.</p><p>Severus zacisn�� usta,
staraj�c si� nie zwraca� uwagi na otwieraj�c� si�
pod nim przepa��.</p><p>Jak m�g�by tego nie
rozumie�? Rozumia� a� za dobrze...</p><p>Ale z pewno�ci� tego nie
zaakceptuje. Nie zaakceptuje niczego, co mog�oby zagrozi� jego
najwi�kszemu pragnieniu. Pragnieniu, kt�re do tej pory utrzymywa�o go
przy �yciu... Cho�by mia� to wyrwa� z siebie go�ymi
r�kami, niezale�nie od tego, jak bolesne to b�dzie i jak wiele
krwi przy tym straci...</p><p>- Czasami priorytetem jest to, co
wa�ne, a nie to, co osobiste - wypowiedzia� zachrypni�tym,
odleg�ym g�osem. - I nale�y si� z tym pogodzi�,
Potter.</p><p>- Nie! Nigdy si� z tym nie
pogodz�! Mo�na to po��czy�...</p><p>- Po��czy�? -
przerwa� mu Snape. - Wierz mi, �e nie mo�na. Je�eli
dopu�cisz do priorytet�w osobiste uczucia, to ju� jeste�
przegrany.</p><p>Ten g�upi ch�opak niczego
nie rozumia�! Nie, on po prostu wpieprza� si� w jego �ycie,
nie bacz�c na nic i naiwnie my�l�c, �e uczucia to co�,
co mo�na nosi� w sobie jak zbroj� i co nie ma �adnego
wp�ywu na zwyci�stwo. Na przetrwanie.</p><p>A to by�a
s�abo��. Straszliwa, �a�osna s�abo�� i
tylko g�upcy pozwalali, aby nimi zaw�adn�a, aby nimi
kierowa�a... G�upcy z sercem na d�oni, kt�rzy my�l�,
�e ta s�abo�� da im jak�kolwiek ochron�, �e
pozwoli im prze�y�... Ale to nie jest �adna zbroja. To
zas�aniaj�ce widok i utrudniaj�ce ruchy �achmany. To
co�, co mo�e ci� jedynie zabi�. I zrobi to przy pierwszej,
nadarzaj�cej si� okazji.</p><p>Potter zmarszczy� brwi,
wpatruj�c si� w Severusa badawczym, lustruj�cym wzrokiem. I po
chwili zapyta�, mru��c oczy:</p><p>- A jakie s� twoje priorytety,
Severusie?</p><p>Posuwali si� po niebezpiecznej
kraw�dzi, z ka�d� chwil� coraz bardziej zbli�aj�c
si� ku przepa�ci.</p><p>- Nie prowokuj mnie, Potter -
warkn�� Snape, staraj�c si� zapanowa� nad
dr�eniem g�osu.</p><p>- Nie mam takiego zamiaru -
odpowiedzia� spokojnie Harry. - Chc� tylko wiedzie�, co tak
wa�nego przeszkadza ci w... byciu ze mn�. Czasami odnosz�
wra�enie, �e swoim zachowaniem pr�bujesz mnie do siebie
zniech�ci�. Jakby� chcia� trzyma� mnie na dystans. Nie
rozumiem, dlaczego tak post�pujesz. Ale chc�, �eby�
wiedzia�, �e twoje pr�by s� daremne. To jest niemo�liwe,
poniewa� ty zawsze jeste� ze mn�... - Harry przesun��
d�o� i po�o�y� j� na swoim sercu - ...tutaj -
szepn�� cicho.</p><p>Zawsze.</p><p>To wydarzy�o si� w ciszy.
Zag�uszy�a wal�cy si� mur, p�kaj�c�
tarcz�, rozbijaj�c� si� w py� barier�.
Wype�ni�a ka�d� szczelin�, rozlewaj�c si� po
ciele Severusa p�ynnym spokojem i sprawiaj�c, �e na jedn�
kr�tk� chwil� wszystko, co mog�oby go zak��ci�,
odp�yn�o... Czarny Pan, ka�da rzucona kl�twa,
ka�da penetracja umys�u, ka�dy wrzask cierpienia oraz
gasn�ce oczy...</p><p>Pozosta� tylko on. Tylko Potter.</p><p>A tak�e pragnienie. Tak silne,
�e niemal og�uszaj�ce. Teraz, kiedy nie by�o w nim niczego,
kiedy wszystko, co do tej pory utrzymywa�o go na powierzchni,
znikn�o, kiedy wszystko, czym si� karmi�, zosta�o z
niego wyssane... pozosta� jedynie g��d. I pr�nia. Pr�nia,
kt�r� tylko Harry potrafi� wype�ni�... kt�r� tylko on
by� w stanie wype�ni�.</p><p>Poczu�, jak kolana uginaj�
si� pod nim, a r�ce wyci�gaj�, by si�gn�� po
to, czego potrzebowa� do prze�ycia. I zagarn�� to, przyci�gaj�c
Harry'ego do siebie i ju� po chwili zanurza� si� w nim, w jego
gor�cu i zapachu, w jego spojrzeniu i oddaniu, czuj�c, jak to
wszystko wype�nia go, jak rozrasta si� w nim, si�gaj�c
coraz g��biej i rozgrzewaj�c ka�dy fragment jego oblodzonej
duszy.</p><p>Ale to wci�� by�o zbyt
ma�o. Pragn�� wi�cej. Pragn�� go jeszcze
wi�cej.</p><p>Si�gn�� wi�c
jeszcze dalej. Do jego umys�u. Otwartego teraz niczym
wyci�gni�ta d�o�, kt�ra pragnie jedynie dawa�. I
dozna� niemal wstrz�su anafilaktycznego, kiedy zosta� nagle
otoczony przez... to. By�o wsz�dzie. Silne i twarde niczym diament, a
jednocze�nie mi�kkie i delikatne niczym puch... i tak niesamowicie
ciep�e... i nale�a�o tylko do niego. Ca�a ta... moc,
poniewa� nie potrafi� tego inaczej nazwa�. Skierowana tylko ku
niemu. Gotowa zrobi� dla niego wszystko.</p><p>Si�a ukryta pod mask�...
u�omno�ci. Czy tak to w�a�nie wygl�da�o? Czy
zawsze tak... parzy�o?</p><p>Chcia�... nie, musia� jej
spr�bowa�... jeszcze bardziej si� w ni� zanurzy�.</p><p>I zrobi� to.</p><p>A rozkosz, kt�rej wtedy dozna�,
wyda�a mu czym� prawie nieziemskim, pomimo i� by�a zaledwie
u�amkiem tej drzemi�cej w Harrym mocy. Przypomina�a k�piel
w lawie. Z kt�rej z trudem uda�o mu si� wyp�yn��.</p><p>Opad� na dr��ce
cia�o pod sob�, haustami �api�c powietrze, kt�re
ulecia�o mu z p�uc. Kr�ci�o mu si� w g�owie i po
raz pierwszy nie by� w stanie doj�� do siebie po orgazmie.
Mia� wra�enie, �e ca�e jego cia�o pulsuje od ognia,
kt�ry przed chwil� je strawi�.</p><p>I wtedy poczu� ramiona
Harry'ego, oplataj�ce si� wok� jego szyi i
przyci�gaj�ce go jeszcze bli�ej.</p><p>- Niech ci� cholera, Potter... -
wysapa� z trudem, kiedy uda�o mu si� ju� odzyska�
g�os. By� pewien, �e ch�opak u�miechn��
si�, ale w tej chwili kompletnie go to nie obchodzi�o. Chcia� po
prostu tak pozosta�, czuj�c go ka�dym fragmentem swego cia�a,
ka�dym zmys�em. Jego dotyk, jego zapach, jego spokojny oddech...</p><p>Poruszy� si� i uni�s�
na r�kach, spogl�daj�c na jego zarumienion� twarz i
wpatrzone w siebie z uwag� krystalicznie zielone oczy. Mimowolnie
uni�s� odzian� w r�kawiczk� d�o� i dotkn��
blizny w kszta�cie b�yskawicy przecinaj�cej zroszone potem
czo�o. Powoli przesun�� palec na skro� i policzek, z
fascynacj� przygl�daj�c si� smudze krwi, kt�r�
pozostawia� jego dotyk. Krew tych wszystkich, kt�rzy dzisiaj zgin�li,
l�ni�ca na tej jasnej, nieskazitelnej sk�rze... by�a niczym
profanacja.</p><p>Przesun�� palec na
brod� i w ko�cu zatrzyma� go na rozchylonych wargach,
brukaj�c je czerwieni�.</p><p>Prze�kn��
�lin�, czuj�c, �e zupe�ne nagle zasycha mu w gardle.</p><p>Przez jedn� szalon�
chwil� zastanawia� si�, czy m�g�by poliza� te wilgotne
usta? Tylko raz przesun�� po nich j�zykiem, by poczu� ich
smak...</p><p>Ale wiedzia�, �e gdyby to
zrobi�, to wykona�by o ten jeden krok za daleko... i nie m�g�by
ju� wtedy powstrzyma� si�, by nie zanurzy� si�
g��biej w ich smaku, w ich �arze... i to by�by jego koniec.</p><p>Nie, musi go posmakowa� w inny
spos�b. W inny spos�b ugasi� to wci�� nie do ko�ca
zaspokojone pragnienie, kt�re konsumowa�o go od �rodka.</p><p>Zacz�� wi�c
sun�� dalej, znacz�c na sk�rze krwawy �lad, a� w
ko�cu dotar� do jego penisa. Zdj�� z�bami
r�kawiczk� i owin�� d�o� wok� erekcji
Pottera. By�a tak gor�ca, �e niemal parzy�a... jak
ogie�, kt�rego dozna�, kiedy by� wewn�trz niego. I pragn��
go znowu do�wiadczy�, pragn�� ujrze� go w tych
zielonych oczach, jak najszybciej... Ch�opak j�cza� i
skamla�, kiedy Severus przesuwa� d�oni� po jego penisie, za
wszelk� cen� pragn�c wyci�gn�� z niego orgazm,
pragn�c znowu ujrze� t� jasno�� rozlewaj�c�
si� po jego twarzy, potrzebuj�c jej. I nie musia� czeka�
zbyt d�ugo.</p><p>Szczup�e cia�o
wygi�o si�, a z ust Harry'ego wydoby�o si� co�,
co przypomina�o zawodz�ce westchnienie. Ramiona, kt�re ch�opak
owija� wok� szyi Severusa, zacisn�y si� jeszcze
mocniej, jakby pr�bowa� zgnie�� go w u�cisku, a jego
szyj� owion�� parz�cy oddech.</p><p>Czu� ciep�e strugi nasienia
osiadaj�ce na jego d�oni.</p><p>Mimowolnie obliza� wargi,
czuj�c, �e znowu zasycha mu w ustach. Potrzebowa� tego. Jak
najszybciej. To pragnienie... pali�o.</p><p>Oswobodzi� si� z
u�cisku Harry'ego i uni�s� na r�ce, spogl�daj�c z g�ry
na zaczerwienion�, promieniuj�c� twarz i przyklejone do
czo�a, wilgotne kosmyki ciemnych w�os�w. Widzia�
p�on�cy w szeroko otwartych oczach ogie�. Ogie�, kt�ry
si�ga� niemal do jego umys�u i Severus czu� go tak
wyra�nie, jakby p�on�� tak�e w nim.</p><p>Wypu�ci� z r�ki
rozgrzanego penisa i uni�s� pokryt� sperm� d�o� do
ust.</p><p>Poliza�.</p><p>Smakowa�a... wybornie.
Wla�a si� do jego ust niczym strumie� ch�odnej wody do
wysuszonego gard�a, w jednej chwili gasz�c pragnienie i
przynosz�c ulg� niepor�wnywaln� z niczym innym. Ca�y smak
Pottera... ca�y jego entuzjazm, nieprzewidywalno��,
naiwno��, oddanie, ca�a ta drzemi�ca w nim si�a...
wszystko zawarte w tej bia�ej, s�odko-gorzkiej cieczy. W jego ustach.
W jego gardle. W nim. Rozlewaj�ca si� po jego ciele i
dogaszaj�ca to zrujnowane pogorzelisko, kt�re pozosta�o w nim po tym,
czego do�wiadczy�. Przynosz�ca... spok�j.</p><p>Podda� mu si�. Opad�
na �okcie, wtulaj�c twarz w gor�c� szyj� Harry'ego i
zanurzaj�c si� w jego obezw�adniaj�cym,
odpr�aj�cym cieple.</p><p>- Przyjd� jutro wieczorem.
Przygotuj� kolacj�. I... przynie� ze sob� pi�am�
i szczoteczk�. Je�li chcesz.</p><p>***</p><p>By� g�upcem.
S�dzi�, �e jest niepokonany, �e wystarczy, i� zbuduje
pot�ne tamy o grubych, solidnych murach, kt�re b�d� w
stanie zatrzyma� wszystko. Ale takiego �ywio�u nie da�o si�
powstrzyma�. Przes�cza� si� niezauwa�enie,
wdziera� si� tak d�ugo i tak wytrwale, a� w ko�cu
powsta�a na tyle szeroka wyrwa, by m�g� si� przez ni�
przebi� i zala� wszystko, co napotka� na swej drodze,
rujnuj�c starannie budowan� konstrukcj�.</p><p>Ale tylko prawdziwi g�upcy mogli
uwierzy� w to, �e to koniec. Prawdziwi wirtuozi potrafili
wznosi� swe konstrukcje coraz wy�ej i wy�ej nawet w�r�d
szalej�cego wok� �ywio�u. W�a�nie dlatego
nazywani byli Mistrzami.</p><p>Severus spojrza� na
zasypiaj�cego na jego kolanach Pottera. Wiecz�r okaza� si�
udany. Zjedli razem kolacj�, kt�r� Severus przygotowa�... a
potem po prostu dali si� ponie�� swym perwersyjnym fantazjom. I
teraz Severus mia� go tutaj, przy sobie, tak blisko, i� niemal
s�ysza� bicie jego serca i coraz spokojniejszy oddech. Ciemne kosmyki
�askota�y jego szyj�, a zapach wanilii ws�cza� mu
si� w szat�. Potter wtula� si� w niego tak, jakby ramiona
Severusa by�y dla niego ca�ym �wiatem i nie potrzebowa� ju�
niczego wi�cej. Niczego.</p><p>- Dosy� tego - wyszepta�
cicho m�czyzna. - Idziesz spa�.</p><p>Wsun�� d�onie pod
po�ladki ch�opca, unosz�c go do g�ry, wstaj�c z fotela i
kieruj�c si� do sypialni.</p><p>Nie zamierza� z tym
d�u�ej walczy�. Pozwoli temu trwa� dop�ki maj� jeszcze
czas. Dop�ki nie zostanie mu to odebrane.</p><p>U�o�y� go w swym
��ku, delikatnie zdejmuj�c mu buty i spodnie. A tak�e
okulary.</p><p>Ale kiedy nadejdzie ta chwila...</p><p>- C-co... robi...?</p><p>- Cii, �pij ju� -
wymrucza�, przyciskaj�c wargi do jego skroni.</p><p>...nie zawaha si� nawet przez
moment.</p><p>Zbyt wiele po�wi�ci�.
Zbyt wiele �y� zosta�o z�o�onych w ofierze, by teraz
m�g� zrezygnowa�, teraz, kiedy ju� niemal dotar� do celu,
kiedy mia� go na wyci�gni�cie r�ki.</p><p>Uni�s� go ostro�nie,
zdejmuj�c mu bluzk� przez g�ow� i z powrotem
uk�adaj�c na ch�odnej po�cieli.</p><p>Pewne rzeczy by�y wa�niejsze
od innych. Tylko s�abi ludzie stawiali swe uczucia na pierwszym miejscu,
uwa�aj�c je za najwa�niejsze. Tylko �lepcy nie potrafili
odr�ni� tego, co wa�ne, od tego, co osobiste.</p><p>Przykry� go i wyprostowa�
si�, obserwuj�c, jak Potter przewraca si� na bok i szepcze
sennie:</p><p>- Je�eli kiedy�...
wyj�czysz moje imi�... to wyjawi� ci sw�j sekret.</p><p>Severus pozwoli� sobie na
s�aby u�miech.</p><p>Ch�opak zawr�ci� mu w
g�owie, ale to niczego nie zmienia. Absolutnie niczego.</p><p>Wyci�gn��
d�o� i �agodnie pog�adzi� go po policzku.</p><p>- W takim razie tw�j sekret jest
bezpieczny. Dobranoc - odpar� cicho.</p><p>Tylko naiwni s�dzili, �e
mog� mie� wszystko.</p><p>Cofn�� d�o�,
odwr�ci� si� i ruszy� do �azienki, ale zanim do niej
dotar�, us�ysza� jeszcze wypowiedziane mi�kkim, sennym
szeptem:</p><p>- Dobranoc... Severusie.</p><p>Zamkn�� za sob� drzwi.</p><p>Severus nie by� s�aby, nie
by� �lepy i nie by� naiwny. Wiedzia�, co nale�y
zrobi�, i nie zamierza� si� przed tym cofn��.
By�o ju� na to za p�no. Zbyt wiele wysi�ku kosztowa�o
go dotarcie a� do tego miejsca.</p><p>Zrobi to. Po�wi�ci go.
Po�wi�ci go dla pragnienia, kt�remu on sam po�wi�ci�
niemal ca�e swoje �ycie... dla kt�rego po�wi�ci� nawet
w�asn� dusz�... I osi�gnie sw�j cel, dotrze do samego
ko�ca, nawet je�eli oznacza�o to... wyrwanie w�asnymi
d�o�mi swego serca i zgniecenie go w u�cisku. Nawet je�eli
pozbawi go to tchu i nie uda mu si� ju� zaczerpn�� go
ponownie.</p><p>Kiedy wyszed� z �azienki,
panuj�c� w sypialni cisz� wype�nia� jedynie cichy,
wyr�wnany oddech. Potter ju� spa�.</p><p>Severus podszed� do
��ka i w�lizn�� si� pod przykrycie,
spogl�daj�c na le��cy obok niego w ciemno�ciach,
ciep�y kszta�t. Na �agodn� lini� karku, stercz�ce
na wszystkie strony w�osy i wystaj�ce spod ko�dry nagie
rami�, kt�re unosi�o si� i opada�o przy ka�dym
oddechu.</p><p>Ostro�nie przysun��
si� bli�ej. Harry nie poruszy� si�. Spa�, odwr�cony do
niego ty�em. Severus m�g� wi�c przysun�� si� do
niego jeszcze bli�ej.</p><p>Uni�s� d�o�,
dotykaj�c nagiego ramienia Harry'ego i powoli przesuwaj�c po nim
palcami w delikatnej, niemal niewyczuwalnej pieszczocie.</p><p>Przysun�� si� jeszcze
bli�ej, przywieraj�c do g�adkich, nagich plec�w i...
si�gn�� po niego. Owin�� r�k� wok�
pasa Harry'ego i najdelikatniej jak m�g�, przysun�� go do siebie,
uk�adaj�c si� tak, aby m�g� czu� go ca�ym swoim
cia�em... i aby m�g� ogrzewa� si� jego niegasn�cym
�arem. Jego wargi odnalaz�y rami� Harry'ego i przywar�y do
sk�ry, wch�aniaj�c jej smak i zapach wszystkimi, skaml�cymi z
potrzeby zmys�ami.</p><p>- Nie mog� tego zmieni� -
wyszepta�, maj�c wra�enie, jakby ca�e powietrze
zosta�o wyssane z jego p�uc. Przesun�� g�ow�,
odnajduj�c wargami gor�c� szyj� i sk�adaj�c na
niej �agodny poca�unek. - Nie mog�...</p><p>Pozostaniesz w moich wspomnieniach. I
b�dziesz w nich ju� zawsze. Przy mnie.</p><p>***</p><p>Rano zapach Harry'ego wydawa�
si� jeszcze intensywniejszy. By� wsz�dzie. S�czy�
si� z jego sk�ry niczym niewidzialny dym, wsi�kaj�c w
po�ciel oraz przykrycie i k��bami unosz�c si� nad
��kiem.</p><p>Severus le�a� na boku,
podpieraj�c si� na �okciu i... obserwowa� go. Jego
pogr��on� we �nie twarz. Rozchylone lekko wargi.
Opadaj�ce na czo�o i rozsypane w nie�adzie na poduszce
w�osy. Nagie rami�, le��ce swobodnie na ko�drze,
unosz�ce si� i opadaj�ce wraz z r�wnym, spokojnym oddechem.
Emanuj�ce od niego rozlu�nienie... W tej jednej chwili
przypomina� niezwykle kunsztowne i wyszukane dzie�o. Dzie�o
przedstawiaj�ce bezgraniczn� ufno�� oraz
ca�kowit� bezradno��... i Severus nie potrafi�
oderwa� od niego oczu. Widok ten by� dla niego... odpr�aj�cy.</p><p>Powoli uni�s� d�o� i
delikatnie dotkn�� ciemnych, rozczochranych w�os�w,
przeczesuj�c je palcami. Czu�, jak wilgotne od snu kosmyki
prze�lizguj� si� pomi�dzy nimi. Widzia�, jak jego
d�o� niemal ginie w g�stwinie stercz�cych na wszystkie
strony w�os�w. Na przemian g�adzi� je i �apa� w
gar��, a wtedy tak przyjemnie �askota�y mu sk�r�... i
przez ca�y czas mia� wra�enie, jakby to w�a�nie one
by�y r�wnie� przyczyn� tego �askotania, kt�re odczuwa�
w l�d�wiach, a kt�re coraz szybciej roznosi�o si� po ca�ym
ciele.</p><p>Nie odrywaj�c wzroku od powiek
Harry'ego, got�w w ka�dej chwili zabra� r�k�,
przesun�� d�o� i pog�adzi� jego rozgrzany od snu
policzek. Czu� �ar promieniuj�cy od sk�ry, �ar, kt�ry
ogrzewa� jego ch�odne palce i niemal bucha� mu w twarz. Przysun��
j� wi�c bli�ej, zanurzaj�c nos i usta w ciemnych
w�osach i g��boko wci�gaj�c w nozdrza ich zapach.
Pachnia�y czekolad�. S�odk�, paruj�c�
czekolad�. Wo� by�a tak intensywna, i� wydawa�o
si�, �e to w�a�nie ona sprawia, �e ca�y pok�j
faluje.</p><p>Nasyciwszy ju� swe zmys�y,
Severus przesun�� twarz ni�ej, na szyj� Harry'ego i niemal
zakr�ci�o mu si� w g�owie, kiedy poczu�
wdzieraj�cy mu si� w nozdrza zapach wanilii. Wysun��
j�zyk i poliza� t� nieskaziteln� sk�r�, czuj�c na
j�zyku smak wymieszanej z potem s�odyczy. To najprawdopodobniej ona
sprawi�a, �e tym razem w powietrzu pojawi�y si� iskry. Tak
samo, jak w ciele Severusa.</p><p>Nie odrywaj�c nosa od
ciep�ej sk�ry, przesun�� twarz na nagie rami�,
d�oni� zsuwaj�c z Harry'ego przykrycie, by m�c mie� go
przed sob� w ca�ej okaza�o�ci, jego drobn�
sylwetk�, wystaj�ce �opatki, d�ugie zag��bienie
kr�gos�upa ci�gn�ce si� a� do po�ladk�w i te
apetyczne biodra, w kt�re tak bardzo uwielbia� wbija� palce,
ugniataj�c dr��ce pod nim cia�o i bez oporu
przyci�gaj�c je ku swojej wypr�onej erekcji.</p><p>Obliza� wargi i
przymkn�� powieki, ponownie zag��biaj�c twarz w jego
gor�cej szyi oraz odurzaj�cym zapachu, czuj�c, jak iskry
zamieniaj� si� w dr�enie i jak dr�enie przeistacza si�
w krople lawy, kt�re sp�ywaj� po jego sk�rze, wypalaj�c w niej
rany... i jak to co�, co nie pozwala�o mu oddycha�, maj�c
Pottera tak blisko siebie, to co�, co wi�zi�o mu oddech w
p�ucach, kiedy na niego patrzy�, to co�, co szarpa�o
si� w nim, kiedy czu� go na j�zyku i w nozdrzach... jak to
co� rozprzestrzenia si� w nim coraz bardziej i bardziej,
zamieniaj�c g��d, kt�ry zawsze odczuwa� w... pora�aj�ce
nerwy, konsumuj�ce wszystkie zmys�y pragnienie, z kt�rym Severus nie
mia� ju� si�y walczy�. Wype�nia�o go,
p�yn�o w jego �y�ach, szarpa�o
l�d�wiami i pr�bowa�o rozerwa� go na strz�py... i
wiedzia�, �e je�eli zaraz nie dotknie Pottera, je�eli go nie
skosztuje, je�eli nie zatopi w nim swoich ust i z�b�w, i palc�w, i
j�zyka... to oszaleje.</p><p>Nie by� w stanie
d�u�ej mu si� opiera�. Si�gn�� po niego
d�o�mi dr��cymi z potrzeby. D�o�mi, kt�re
pragn�y jedynie dotyka� go. Ustami, kt�re pragn�y
ca�owa� i smakowa� go. Palcami, kt�re pragn�y
zanurza� si� w jego �arze i sprawia� mu
przyjemno��. I w ko�cu penisem, kt�ry jedyne, czego
pragn��, to... by� w nim.</p><p>I zastanawia� si�, czy to
wci�� by�o jeszcze pragnienie... czy ju� mo�e
ob��d?</p><p>***</p><p>Dumbledore po�kn��
haczyk. Wystarczy�a niewielka wzmianka o planowanym ataku na
Mi�dzynarodow� Federacj� Quidditcha, aby ca�kowicie
skupi� si� na obronie tego obiektu. A wykorzystuj�c
panuj�cy w budynku zam�t oraz biegaj�cych wsz�dzie auror�w
i pracownik�w instytutu, Severusowi wystarczy�y dwie celnie rzucone Avady,
aby pozby� si� wskazanych przez Czarnego Pana przyn�t w postaci
najmniej przydatnych �miercio�erc�w.</p><p>Jasna strona ma swoj�
ma�� wygran�, a Czarny Pan nic na tym nie traci.</p><p>Pozosta�a jednak jeszcze jedna
sprawa, kt�r� Severus zamierza� za�atwi� przy okazji tej
misji.</p><p>Czuj�c, �e Eliksir
Wielosokowy, kt�ry wypi� jeszcze przed przybyciem na miejsce, przestaje
dzia�a�, przyspieszy� kroku, by jak najszybciej
znale�� si� w um�wionym miejscu spotkania na ty�ach budynku.
Uliczka by�a w�ska i ciemna. Wiedzia�, �e ma niewiele
czasu, zanim zjawi� si� tu aurorzy przeszukuj�cy teren i �e
b�dzie musia� za�atwi� to w miar� szybko.</p><p>Mocniej zacisn��
d�o� wok� r�d�ki i wyszed� zza rogu.</p><p>- Na Merlina, to ty. - Blackwood odetchn��
i opu�ci� r�d�k�, kt�r� obronnie wycelowa�
w Severusa, kiedy ten niespodziewanie wy�oni� si� z
ciemno�ci. - Jak posz�o? Za�atwi�e� ich?</p><p>Severus niemal niezauwa�alnie
skin�� g�ow�, obserwuj�c opadaj�ce w d�
rami� m�czyzny. Och, wiele ryzykowa�, sprowadzaj�c go
tutaj i wmawiaj�c, �e potrzebuje jego pomocy, na wypadek, gdyby
�miercio�ercy zdo�ali wycofa� si� i dotrze� w
miejsce, sk�d mogliby si� aportowa�. Mia� czeka� tutaj
i zabi� ich obu, gdy tylko pojawi� si� w zasi�gu wzroku.
Ryzykowa� naprawd� wiele, poniewa� zadanie, kt�re
przydzieli� mu Czarny Pan, by�o tajne i nikt poza nim nie mia�
prawa o nim wiedzie�. Ale to ryzyko by�o niczym w por�wnaniu z tym,
co otrzyma w zamian...</p><p>R�ka Blackwooda opad�a.</p><p>- Expelliarmus.</p><p>Niespodziewanie rzucone zakl�cie
nie mia�o wi�kszych problem�w z rozbrojeniem nieprzygotowanego na nie
m�czyzny. Severus z�apa� jego r�d�k� w tym
samym momencie, w kt�rym zaskoczony Blackwood wykrzykn��:</p><p>- Co ty...?</p><p>- Infirmitate!</p><p>M�czyzna zgi��
si� wp� i opad� na kolana. Wygl�da� tak, jakby nagle
straci� wszystkie si�y i nie by� w stanie utrzyma� si�
na nogach.</p><p>Powoli uni�s� g�ow� i
przekrwionym wzrokiem spojrza� na Severusa, kt�rego twarz nie
wyra�a�a w tej chwili niczego opr�cz pogardy. W br�zowych oczach
ukrytych pod kotar� brudnych, k�dzierzawych w�os�w
zap�on�o zrozumienie.</p><p>- Zwabi�e� mnie tu
specjalnie... - wycharcza� z trudem. - Czego chcesz?</p><p>- Jedynie twojej �mierci -
odpowiedzia� spokojnie Severus, podchodz�c o krok bli�ej i nie
przestaj�c celowa� w niego r�d�k�.</p><p>Na twarzy Blackwooda odmalowa�o
si� pe�ne przera�enia zdumienie.</p><p>- Co? Niemo�liwe. Czarny Pan
nigdy by...</p><p>- Czarny Pan nie ma z tym nic
wsp�lnego - odpar� zimno Snape, podchodz�c jeszcze bli�ej. -
Jeste� tutaj, poniewa�... - odsun�� ko�cem
r�d�ki cz�� zas�aniaj�cych twarz
m�czyzny w�os�w, aby m�c dok�adnie widzie� jego twarz
- ...zapragn��e� niew�a�ciwej osoby. -
K�dzierzawe brwi Blackwooda zmarszczy�y si�. Severus pochyli�
si� i wysycza� mu prosto w twarz g�osem zimniejszym ni�
l�d. - Potter jest tylko m�j. Twoje brudne r�ce nigdy go nie dotkn�.
Nigdy.</p><p>Widzia�, jak oczy Blackwooda
rozszerzaj� si� z niedowierzania. Niemal s�ysza� jego
galopuj�ce szale�czo my�li. Jak pr�buje posk�ada�
fakty. Pr�buje zrozumie�.</p><p>- Potter? A wi�c ten wielki plan
Czarnego Pana dotycz�cy Pottera... to o to chodzi�o! Naprawd� to
zrobi�e�, Severusie. Zdoby�e� go!</p><p>W oczach Snape'a zamigota�y
kryszta�ki lodu.</p><p>- Ty, na szcz�cie, nie
do�yjesz rozwi�zania tego planu - wycedzi�, celuj�c prosto
mi�dzy oczy unieruchomionego m�czyzny.</p><p>- Zaczekaj! - wychrypia�
desperacko Blackwood. - To by�... to by� tylko �art. To, co
wtedy powiedzia�em. Potter nic mnie nie obchodzi. Mo�esz go sobie
wzi��. Uwolnij mnie i zapomnijmy o tym incydencie.</p><p>Ciemno��, kt�ra
nap�yn�a do oczu Severusa, wydawa�a si�
wype�nia� r�wnie� ca�� przestrze�.</p><p>- Masz mnie za idiot�? -
zapyta� pogardliwie. - Widzisz... nawet gdyby� zdo�a�
okie�zna� swoje chore zap�dy... nawet gdyby� przyrzek�
pod Veritaserum, �e go nie dotkniesz... nawet gdyby� si�
w�asnor�cznie wykastrowa�... to ja i tak b�d�
wiedzia�, �e go pragniesz... �e w twoim wynaturzonym umy�le
pojawi�y si� jakiekolwiek my�li zwi�zane z nim. Tak
wi�c sam widzisz... nie mog� pozwoli� ci �y�. Nie
mog� pozwoli� nawet na to, aby� oddycha� tym samym
powietrzem, co on.</p><p>Blackwood wpatrywa� si� w
niego z absolutnym niedowierzaniem.</p><p>- Severusie, nie m�wisz
powa�nie. Przecie� to tylko jaki�...</p><p>- Zamknij si�! - Severus
wbi� r�d�k� w jego czo�o, odpychaj�c mu
g�ow� w ty� i zmuszaj�c m�czyzn� do
uniesienia wzroku. - Nic o nim nie wiesz. Nigdy nie b�dzie ci dane
zobaczy�, jak wznosi si� i opada, jak ja�nieje blaskiem
spe�nienia. Nigdy nie ujrzysz tego bezgranicznego pragnienia w jego
oczach, tego oddania... Potrafisz je sobie wyobrazi�? Oczywi�cie,
�e nie. Sk�d mia�by� je zna�?</p><p>Na twarzy Blackwooda odmalowa�a
si� bezwzgl�dna, os�upia�a groza.</p><p>- Ty co� do niego czujesz -
powiedzia� zaszokowany. - Zwariowa�e�!</p><p>Severus pochyli� si�,
przybli�aj�c usta do jego ucha.</p><p>- Tak - wyszepta�. -
Zwariowa�em.</p><p>B�ysn�o zielone
�wiat�o i twarz Blackwooda na zawsze zamar�a w wyrazie
bezbrze�nego zdumienia.</p><p>Severus schowa�
r�d�k�, jeszcze raz spojrza� na nieruchome, martwe
cia�o u swoich st�p i aportowa� si�.</p><p>***</p><p>Oczy Szyszymory by�y niezwykle
cennym, rzadkim i trudnym do zdobycia sk�adnikiem, dlatego Severus
zosta� zmuszony do skorzystania z us�ug zawodowego �owcy zjaw,
p�ac�c mu tym, w czym by� najlepszy - kilkoma skomplikowanymi,
niemo�liwymi do uwarzenia dla zwyk�ych �miertelnik�w eliksirami.
By� to jedyny sk�adnik, kt�ry potrafi� tolerowa� wszelkie
rodzaje trucizn, nie zmieniaj�c zasadniczo swoich
w�a�ciwo�ci.</p><p>Severus nas�czy� oczy
Szyszymory wywarem z owoc�w oraz li�ci belladonny, jadu czarnej mamby oraz
rozgniecionych kolc�w jadowych szkaradnicy i od�o�y� na
najodpowiedniejszy dla dodania moment. Musia� jeszcze tylko
znale�� spos�b na odsuni�cie w czasie efekt�w ich
dzia�ania, aby eliksir nie zabi� nosiciela od razu po wypiciu.
Powinien uaktywni� si� najp�niej w dwie godziny po wypiciu.
B�dzie musia� jeszcze poeksperymentowa� na oddzielnym eliksirze,
aby wyszuka� najodpowiedniejszy element blokuj�cy receptory, a
jednocze�nie taki, kt�ry nie zamieni nosiciela w ro�lin�. I
b�dzie potrzebowa� na to wiele czasu...</p><p>Niestety chwilowo nie mia� go
zbyt du�o. Zimowe ferie dobieg�y ko�ca i Hogwart znowu
zosta� zalany przez pow�d� �miech�w i krzyk�w
ha�a�liwej bandy dzieciak�w i Severus musia� powr�ci� do
swych codziennych obowi�zk�w obejmuj�cych nauczanie, uk�adanie
test�w, sprawdzanie bezwarto�ciowych wypracowa� oraz przygotowywanie
Notta do inicjacji i wst�pienia w szeregi �miercio�erc�w.</p><p>I w�a�nie podczas jednej z
wypraw do Zakazanego Lasu, podczas kt�rych znowu musia� ogl�da�,
jak ch�opak p�awi si� w bezu�ytecznym okrucie�stwie,
nieukierunkowanym i stanowi�cym jedynie zb�dne marnotrawstwo mocy,
wydarzy�o si� co�, czego nie przewidzia�. Nott, upojony
p�yn�c� w jego �y�ach Czarn� Magi�,
postanowi� w swej niedojrza�ej g�upocie zaatakowa� jedne z
najniebezpieczniejszych stworze� �yj�cych w Zakazanym Lesie -
Krakwaty. I to oczywi�cie Severus musia� ratowa� mu sk�r�,
co niemal przep�aci� �yciem.</p><p>Nigdy nie s�dzi�, �e
Potter posiada pod t� strzech� w�os�w jakie� przydatne
informacje, a ju� w szczeg�lno�ci informacje, kt�re mog�
uratowa� �ycie Severusowi.</p><p>A jednak.</p><p>Co prawda Severus by� pewien,
�e sam w zupe�no�ci by sobie poradzi�, a gdyby by�o z
nim ju� naprawd� �le, to got�w by� nawet uda� si�
do Dumbledore'a, ale Potter... zaskoczy� go. I nawet nie tyle swoj�
wiedz�, co... reakcj�. Wydawa� si� wr�cz chory z
przera�enia. Jakby sama my�l, �e m�g�by straci�
Severusa, by�a wystarczaj�ca, aby odebra� mu ch�� do
dalszego �ycia...</p><p>I do tego te s�owa:</p><p>Pos�uchaj... je�eli
kto� lub co� zrani ciebie, to... tak jakby zrani� mnie. Nie
umiem tego wyt�umaczy�. Ale ja te� to odczuwam. Jeste� dla
mnie wszystkim...</p><p>Znowu s�owa, kt�rych nie
powinien by� wypowiada�; kt�rych Severus nie mia� ochoty
s�ucha� i najch�tniej zamkn��by przed nimi sw�j
umys� i nie pozwoli�, by wci�� rozbrzmiewa�y mu w g�owie,
tak wyra�nie, jakby zosta�y wewn�trz niej wyryte.</p><p>I nie chcia� pami�ta�
tego potwornego uczucia, kt�re nie pozwoli�o mu zasn�� przez
ca�� noc i zmusi�o do sp�dzenia jej w swym fotelu przed
kominkiem... uczucia, �e mo�e cokolwiek Potterowi "zawdzi�cza�"...</p><p>Nie, ch�opak mia� tylko
du�o g�upiego szcz�cia. Nic mu nie jest winien.</p><p>Absolutnie nic.</p><p>***</p><p>Schowek. Teraz!</p><p>Severus wypu�ci� z
d�oni kamie�, kt�ry zaciska� w ukrytej w kieszeni d�oni, i
przyspieszy� kroku, aby zd��y� dotrze� w um�wione
miejsce, zanim jeszcze z klas i bocznych korytarzy zaczn� wylewa�
si� uczniowie. Wiedzia�, �e Potter przybiegnie do niego od razu,
kiedy tylko odczyta wiadomo��. Podejrzewa�, �e gdyby
m�g�, to przylecia�by nawet na miotle, by by� jeszcze szybciej.
Zawsze taki ch�tny, tak niebywale spragniony...</p><p>Severus zatrzyma� si� przed
niewyr�niaj�cymi si� niczym drzwiami, rozejrza� szybko po
korytarzu i w�lizn�� do �rodka, zapalaj�c
r�d�k� stoj�c� na p�ce �wiec�.</p><p>Przesta� ju� liczy�,
ile razy w ci�gu tygodnia bra� go... w swoich komnatach, w pustych
klasach, w tym w�a�nie schowku. Czasami nawet kilka razy w ci�gu
dnia. Ale ile razy nie poch�ania�by go ca�ego, ile razy nie
nas�cza�by nim wszystkich swoich zmys��w... nie potrafi�
si� nim nasyci�. Wci�� potrzebowa� wi�cej i
wi�cej, pr�buj�c wykorzysta� ka�d� chwil�, kt�ra
jeszcze mu pozosta�a... ka�d� pojedyncz� chwil�.
Dop�ki go jeszcze mia�.</p><p>Nie musia� d�ugo
czeka�. Potter zjawi� si� niemal tu� za nim. Wszed� do
�rodka nieco niepewnie, jak zwykle. W tym swoim wymi�tym szkolnym
mundurku i torb� z ksi��kami przewieszon� przez rami�.
Ostro�nie, jakby wchodzi� do jaskini bestii, kt�ra tylko czeka, aby
rzuci� si� na niego i go po�re�.</p><p>I nie by�o to wcale dalekie od
prawdy.</p><p>Torba z ksi��kami
wyl�dowa�a na pokrytej li��cymi ich nogi p�omieniami
pod�odze w tej samej chwili, w kt�rej r�ce Severusa
wyci�gn�y si� po niego, chwytaj�c go, odwracaj�c
i przyciskaj�c do drzwi, przez kt�re w�a�nie wszed�, a z
gard�a m�czyzny wydoby� si� wyg�odnia�y,
zwierz�cy pomruk, jakby Harry by� posi�kiem, kt�ry
w�a�nie sam przyby� do jego pieczary, zapraszaj�c go do
konsumpcji.</p><p>I zrobi� to.</p><p>Dr��cymi z pragnienia
d�o�mi podwin�� mu sweter i koszul�, jednocze�nie
�ci�gaj�c w d� jego spodnie, tylko tyle, aby
ods�oni� jasne, kusz�ce po�ladki, zapraszaj�co wypi�te
w jego stron�. Z trudem panuj�c nad szarpi�cym si� w jego
wn�trzu zwierz�ciem, si�gn�� po
r�d�k�, kt�r� rzuci� na drzwi zakl�cie
zamykaj�ce i wyciszaj�ce, a nast�pnie pospiesznie
nawil�y� swojego penisa i kiedy tylko schowa�
r�d�k� z powrotem, pochwyci� nagie biodra, drapie�nie
zaciskaj�c palce na mi�kkim ciele, i wbi� si� w niego.</p><p>- Oooooch... - Z ust Pottera
wyrwa� si� skaml�cy j�k, kiedy pulsuj�cy z potrzeby
penis Severusa zag��bia� si� w jego ciele, w jego
gor�cym, wilgotnym wn�trzu, tak doskonale ju� do niego dopasowanym,
jakby urodzi� si� do tego, aby go przyjmowa�.</p><p>Ale nawet, gdy Severus dotar�
ju� do samego ko�ca, a jego j�dra dotkn�y
g�adkich po�ladk�w, wci�� by�o mu ma�o.
Pragn�� si�gn�� jeszcze g��biej. Jeszcze
dalej. Stopi� si� z nim.</p><p>Napar� wi�c na Harry'ego
ca�ym cia�em, wgniataj�c go w drewnian� powierzchni�
drzwi z nieposkromion�, dzik� si��, a�
us�ysza� j�k i trzask p�kaj�cych okular�w. Uni�s�
p�on�ce powieki, spogl�daj�c na jego przyci�ni�t�
do drzwi, odwr�con� w bok twarz oraz zgi�te palce wbijaj�ce
si� w drewno i zobaczy�, jak p�kni�te szk�a
zsuwaj� si� z jego nosa i spadaj� na pod�og�.</p><p>S�odki Merlinie,
wygl�da� teraz niczym te potrzaskane kawa�ki szk�a...
zgnieciony w jego u�cisku, tak mocno, i� Severus czu�
ka�d� ko�� jego szczup�ego cia�a
wbijaj�c� mu si� w sk�r�. Wyczuwa� nawet dr�enie
jego ud, kiedy usi�owa� sta� na palcach, aby u�atwi�
mu dost�p... taki uleg�y...</p><p>Nie czeka� d�u�ej. Nie
m�g�.</p><p>Zanurzy� twarz w jego
rozczochranych w�osach, wysuwaj�c si� z niego i wbijaj�c
ponownie. I jeszcze raz. I jeszcze. S�ysza�, jak biodra Harry'ego
uderzaj� w drzwi pod naporem si�y, z jak� w niego wchodzi�,
s�ysza� jego g�o�ne kwilenie, s�ysza� nawet jak
drapie paznokciami drewnian� powierzchni�... ale nic nie mog�o
si� r�wna� z pomrukiem przyjemno�ci, jaki Potter wyda� z
siebie, kiedy Severus wsun�� mu w otwarte od j�k�w usta swoje
d�ugie palce, zanurzaj�c je w ciep�ej wilgoci i pozwalaj�c,
by mi�kkie wargi zamkn�y si� wok� nich, a z�by
zagryz�y na sk�rze.</p><p>Ale wtedy do uszu Severusa wdar�
si� jeszcze jeden d�wi�k. D�wi�k... poruszaj�cej
si� klamki.</p><p>Zamar�, dysz�c
ci�ko w kark Pottera, ale nie wysuwaj�c si� z niego.</p><p>Kto� pr�bowa� dosta�
si� do schowka.</p><p>Wyci�gn�� palce z ust
ch�opaka i si�gn�� po swoj� r�d�k�,
zdejmuj�c z drzwi zakl�cie wyciszaj�ce.</p><p>Z zewn�trz dobieg�
przyt�umiony g�os:</p><p>- Harry! Harry? Jeste� tam? Co
si� sta�o? Odezwij si�! Chyba nie zaatakowa�y ci�
szpiczaki? Mo�e p�j�� po kogo�? Harry! Wszystko w
porz�dku?</p><p>Lovegood.</p><p>Severus przewr�ci� oczami.
Musia�a widzie�, jak Potter wchodzi do schowka i zapewne czeka�a
przez pewien czas, a� wyjdzie, ale kiedy si� nie pojawia�...</p><p>Przesun�� nieco twarz,
parz�c gor�cym oddechem ucho Pottera i szepcz�c mu w nie
rozkazuj�cym tonem:</p><p>- Pozb�d� si� jej.</p><p>Harry odchrz�kn��,
pr�buj�c zapewne odzyska� g�os po ca�ej serii j�k�w,
kt�re m�czyzna wydoby� z niego w ci�gu ostatnich kilku
minut, po czym powiedzia� w drzwi:</p><p>- Nic mi nie j...</p><p>Severus pchn��.</p><p>Ch�opak niemal
po�kn�� w�asny j�zyk, by nie zaj�cze�.</p><p>O nie, Severus z pewno�ci�
nie zamierza� przerywa�. Nic nie odci�gnie go od posi�ku.</p><p>- Nic mi... - zacz�� i
przerwa� na chwil�, by przyj�� kolejne pchni�cie, po
kt�rym niemal osun�� si� na pod�og� - ...nie jest. Ja
tylko...</p><p>Severus zatrzyma� si� na
chwil� i stop� przesun�� mu obie nogi nieco na boki, by
rozstawi� je jeszcze szerzej.</p><p>- ...zrobi�o mi si�
niedobrze i musia�em...</p><p>Z�apa� w obie d�onie
jego szczup�e biodra i zacz�� naciera� na nie
gwa�townymi, ostrymi ruchami. Przez chwil� Potter po prostu
wciska� otwarte usta w drewnian� powierzchni� drzwi, nie
b�d�c w stanie wyda� z siebie �adnego d�wi�ku,
poza d�ugim, bezg�o�nym kwileniem.</p><p>- Harry? Wszystko dobrze?</p><p>Severus nie potrafi�
powstrzyma� szyderczego u�mieszku, kt�ry wyp�yn�� mu
na wargi.</p><p>- Taaak... ja... ja musia�em
szybko... - Patrzenie na to, jakie trudno�ci sprawia�o
ch�opakowi posk�adanie kilku wyraz�w w jedno, sensowne zdanie,
by�o zaskakuj�co zabawne. - ...poszuka� jakiego� ustronnego
miejsca do...</p><p>Z�apa� go za w�osy i
nie przestaj�c si� w nim porusza�, odci�gn�� jego
g�ow� do ty�u, niemal wciskaj�c usta w jego ucho i
szepcz�c:</p><p>- Je�eli zaraz tego nie
za�atwisz, to o ka�de nast�pne pchni�cie b�dziesz
musia� mnie b�aga�.</p><p>- ...do b�agania - wyrzuci�
z siebie na wydechu i Severus musia� zacisn�� wargi. - To znaczy
do... no wiesz, do czego. Nic mi nie b�dzie.</p><p>Severus odsun�� nieco
bia�y ko�nierzyk koszuli i zacisn�� d�o� na jego
rozgrzanej szyi, by po chwili zatopi� w niej z�by, poruszaj�c
si� w nim jeszcze szybciej i niemal czuj�c, jak p�ynna lawa
przelewa mu si� przez l�d�wie.</p><p>- Jeste� pewien? Mog�
i�� po Tonks...</p><p>- Jestem. Nie... nie czekaj na mnie.
Zaraz... wyjd�.</p><p>- Skoro tak m�wisz... To... do
zobaczenia.</p><p>Niemal us�ysza�, jak Potter
wzdycha z ulgi. Z powrotem przysun�� wargi do jego ucha,
szepcz�c w nie:</p><p>- Grzeczny ch�opiec.</p><p>- S...Severusie... ja... - zacz��
niewyra�nie, podczas gdy m�czyzna ponownie napar� na niego
ca�ym cia�em, wbijaj�c si� w niego wargami, palcami i
penisem. Coraz mocniej i szybciej, i szybciej, i szybciej i ju� prawie,
ju� prawie... - Ja... musisz wyciszy�... nie wytrzymam... zaraz...</p><p>- A mo�e prze�wiczymy
twoj� kontrol�? - wydysza� mu do ucha Severus, zagryzaj�c
z�by na mi�kkim p�atku ucha i pogr��aj�c si�
w jego rozgrzanym ciele ka�dym szalej�cym z g�odu
zmys�em...</p><p>Ale zrobi� to. Ostatni�
resztk� nie poch�oni�tego Potterem umys�u, rzuci� na
drzwi zakl�cie wyciszaj�ce... poniewa� to nie o jego
kontrol� si� martwi�.</p><p>I uwolni� j�.
Spi�trzon� i pop�kan� i czu�, jak sp�ywa mu po
ciele niczym g�sta, p�on�ca lawa, zatapiaj�c jego
cia�o i umys� w odm�tach szale�stwa, w kt�rych istnia�
tylko zapach Pottera, i jego dr��ce cia�o, i jego
przeci�g�e skamlenie, kiedy dochodzi�, wytryskuj�c na
drzwi... i jego mi�kka sk�ra, w kt�rej Severus zatapia� palce i
z�by, pr�buj�c zdusi� w�asny j�k, kiedy orgazm
z�apa� go w swe roz�arzone szpony i nie chcia� wypu�ci�,
dop�ki nie wype�ni� Pottera sw� sperm� a� do ostatniej
kropli i nie poczu�, jak roztapia si� w nim.</p><p>I dopiero, kiedy rozszarpuj�ce
go szpony wycofa�y si�, pozostawiaj�c w mi�niach
bolesne rany, zorientowa� si�, �e oplata go ramionami tak mocno,
jakby pr�bowa� zmia�d�y� go w swym u�cisku i
przyciskaj�c usta do jego ucha, szepcze jak w letargu:</p><p>- M�j. Tylko m�j.</p><p>***</p><p>Potter zawsze potrafi�
znale�� jaki� spos�b, aby wyprowadzi� Severusa z r�wnowagi.
I najwyra�niej robi� to celowo, bo jak inaczej wyt�umaczy�
fakt przyj�cia od tej rudej wyw�oki prezentu w postaci krawatu i
przyj�cia w nim na spotkanie z Severusem? Ten nieobliczalny ch�opak
musia� mie� g��boko ukryte sk�onno�ci samob�jcze,
skoro pr�bowa� czego� takiego i jeszcze o�miela� si�
sprzeciwia� rozkazowi �ci�gni�cia go z siebie. By�o
wi�c oczywiste, �e rozp�ta tym piek�o. A teraz sta� po
prostu na �rodku zdemolowanego salonu, w�r�d rozwiewaj�cej
si� z wolna mg�y. Mg�y nieobliczalnego gniewu, kt�ry
potrafi� sia� spustoszenie wi�ksze od tornada, oraz
po��dania silniejszego ni� erupcja wulkanu. Sta� w�r�d
szcz�tek fotela, posiekanych na kawa�ki ksi��ek oraz
rozwalonych drzwi. I rozgl�da� si� wok�,
u�miechaj�c si� do Severusa tak, jakby w�a�nie przed
chwil� nie pr�bowali si� nawzajem pozabija�.</p><p>- Chyba zareagowa�e� zbyt
gwa�townie, nie s�dzisz? - zapyta�, spogl�daj�c na
m�czyzn� z bezczelnym u�miechem. - Wydaje mi si�,
�e czeka ci� teraz du�o sprz�tania.</p><p>Brwi Severusa poszybowa�y w
g�r�.</p><p>- Mnie?</p><p>Zanim Potter zd��y�
otworzy� usta, aby odpowiedzie�, m�czyzna odwr�ci�
si� i podszed� do blatu, na kt�rym sta� imbryk oraz kilka
fili�anek.</p><p>- Ch�tnie popatrz�, jak
dobrze opanowa�e� zakl�cia porz�dkuj�ce -
powiedzia� ze z�o�liw� nut� w g�osie,
zapalaj�c r�d�k� p�omie� pod imbrykiem. - A ja w
tym czasie zajm� si� zaparzeniem herbaty. Wydaje mi si�, �e
to b�dzie najodpowiedniejszy podzia� obowi�zk�w.</p><p>Nie min�a nawet chwila,
kiedy Severus poczu� oplataj�ce go od ty�u ramiona i ciep�e
cia�o przylegaj�ce do jego plec�w.</p><p>- Po co tu sprz�ta�, skoro
jutro znowu mo�esz wszystko rozwali� z mojego powodu? -
us�ysza� ciche pytanie.</p><p>Zerkn�� w d�, na
zaciskaj�ce mu si� w pasie d�onie. Powoli uni�s�
r�k� i przykry� ni� splecione palce Harry'ego. By�y
rozgrzane wci�� p�on�cym w nich obu ogniem. I przez jedn�
szalon� chwil� w jego umy�le pojawi�a si� my�l,
jak jego komnaty mog� wygl�da�, kiedy te palce b�d�
ju� zimne...</p><p>- Ca�kiem mo�liwe.</p><p>***</p><p>Ciemno��. Wype�niona
lodem i ogniem, truj�ca, jadowita ciemno��, po�eraj�ca
od �rodka wszystkie wn�trzno�ci, wy�eraj�ca je niczym
kwas i �ciekaj�ca do gard�a, by wyp�ywa� przez usta,
przez oczy... tylko w ten spos�b mo�na by�o opisa� stan, w jakim
znalaz� si� Severus, kiedy ujrza� ich razem. W schowku. Jej pomi�t�,
rozpi�t� bluzk�, rozczochrane w�osy, wyra�ne
�lady na szyi, pozostawione przez wpijaj�ce si� w ni�
wargi... i to przera�enie na twarzy tego wiaro�omnego,
bezwarto�ciowego g�wniarza, kiedy zosta� przy�apany na
gor�cym uczynku, przyci�ni�ty do niej, z poczuciem winy niemal
na samym wierzchu umys�u.</p><p>Najgorsze by�y wizje. Wizje, w
kt�rych jej palce wplataj� si� w jego w�osy, w kt�rych jej uda
dr�� pod naporem jego pchni��, w kt�rych otwarte usta
wymieniaj� si� gor�cym oddechem, a wargi smakuj� sw� s�odycz,
w kt�rych on szepcze jej imi� z pragnieniem, z oddaniem... dziel�c
si� z ni� sob�, swoim ciep�em i zapachem, sw�
jasno�ci�...</p><p>Te wizje pali�y oczy,
p�on�y w gardle, nie pozwalaj�c mu oddycha�,
zaczerpn�� tchu, zobaczy� cokolwiek innego poza
szkar�atn� ciemno�ci� i us�ysze� cokolwiek innego
ni� wype�niaj�ce umys�, przejmuj�ce wycie. I nie
opuszcza�y go nawet na chwil�, cokolwiek robi�, zaciskaj�c
na jego szyi p�tl�, coraz mocniej i mocniej, �ami�c i
krusz�c ka�d� tam�, jak� pr�bowa� stawia�,
aby je powstrzyma�.</p><p>Ale wtedy Potter pope�ni�
ten b��d i przyszed� do niego. I w momencie, w kt�rym go
dotkn��, w momencie, w kt�rym o�mieli� si� go
obj�� tymi splugawionymi ni� d�o�mi... Severus
pragn�� jedynie sprawi� mu cierpienie. Pragn��, aby jego
cia�o i dusza r�wnie� sp�on�y, zamieniaj�c
si� w dymi�ce zgliszcza, pragn�� wypali� z niego jej
smr�d...</p><p>I zrobi� to w jedyny znany sobie
spos�b. W spos�b, kt�rego u�ywa� ju� tak wiele razy, �e
sta� si� dla niego czym�, co przychodzi samoistnie, czym�,
w czym by� naprawd� dobry.</p><p>Tortury.</p><p>Czym�, przy czym ju� tak
wiele razy od��cza� swe emocje, �e przychodzi�o mu to
ju� bez wi�kszego trudu... przy czym stawa� si� pozbawionym
wszelkich skrupu��w �miercio�erc�, mog�cym karmi�
sw� ciemno�� niemal�e do syta, dop�ki krzyki nie
ucich�y, zamieniaj�c si� w rz�enie. Dopiero wtedy z
jego oczu opada� szkar�atny mrok i nadp�ywa�
zamra�aj�cy �y�y ch��d...</p><p>Tak by�o r�wnie� tym razem.
Ockn�� si� dopiero wtedy, kiedy zobaczy� pozostawione przez
Pottera w my�lodsiewni wspomnienia z tamtego wieczoru.</p><p>I zrozumia�, co zrobi�. I
komu to zrobi�.</p><p>Ale wiedzia�, �e by�o
ju� za p�no.</p><p>*</p><p>Nie chc� si� z tob�
spotka�. Nie chce teraz z tob� rozmawia�. Po prostu... odwal
si�.</p><p>Severus spodziewa� si�
tego. �al wyp�ywaj�cy z ka�dego s�owa przys�anego
mu przez Pottera zdawa� si� niemal promieniowa� z kamienia,
osiadaj�c niczym szron na jego sk�rze.</p><p>Wzi�� kolejny �yk
prosto z butelki, czuj�c, jak alkohol przyjemnie rozlewa si� w jego
�y�ach, ogrzewaj�c nieco jego zamarzni�te wn�trze.
Tylko on m�g� st�pi� chocia� odrobin� to nieprzyjemne
pulsowanie w klatce piersiowej i uczucie, jakby coraz mocniej co� go w
niej uwiera�o.</p><p>Po raz kolejny zrobi� z siebie
g�upca. Po raz kolejny pozwoli� si� za�lepi� tej
przekl�tej s�abo�ci, kt�ra rozrasta�a si� w nim coraz
�mielej, niczym niemo�liwy do wyrwania chwast. Do czego by�o mu
to potrzebne? Do tego, �eby siedzie� tutaj, niczym �a�osny
pijaczyna i przypomina� sobie wyraz tych pop�kanych zielonych oczu?
Do tego, �eby nie m�c przesta� o nim my�le� i
wci�� zastanawia� si�, jak bardzo musi go teraz
nienawidzi�?</p><p>Zawsze do tej pory by�o mu to
oboj�tne. Tylko ludzie s�abi i pozbawieni pewno�ci siebie
przejmuj� si� opini� innych. Tylko ci, kt�rzy nie potrafi�
poradzi� sobie bez wszechobecnego uznania.</p><p>Tylko ci, kt�rzy nie potrafi�
dalej funkcjonowa� bez wpatrzonych w siebie, wype�nionych blaskiem
oczu.</p><p>Na �ciany i sufit
wpe�z� wype�niony mrokiem l�d. Ciemne brwi zmarszczy�y
si�, a spomi�dzy warg wyrwa�o si� zachrypni�te:</p><p>- Cholera!</p><p>I by�o to ostatnie s�owo,
zanim usta Severusa ponownie wype�ni�y si� wypalaj�cym
wszystko alkoholem.</p><p>***</p><p>Nie patrzy� na niego.
Wiedzia�, �e Potter znajduje si� w klasie, ale w og�le nie
mia� zamiaru na niego spogl�da�. Nie chcia� sobie
przypomina� wczorajszego wieczoru. Nie chcia� sobie przypomina�
tego, co mu zrobi�. W zupe�no�ci wystarcza�o mu to...
wyj�ce w jego duszy uczucie. Uczucie, kt�re miota�o nim, odk�d
tylko wytrze�wia�. Co�, co k�sa�o jego
wn�trzno�ci, rozrywaj�c je niemal na strz�py. Co�, co
sprawia�o, �e nie potrafi� odczuwa� niczego poza
pe�zaj�cym w �y�ach gniewem, kt�rym ciska� we
wszystkich kierunkach, nie mog�c si� od niego uwolni� i
zatamowa� jego wyp�ywu, jakby wci�� nie by� w stanie
odnale�� celu, w kt�ry powinien go skierowa�, by poczu�
ulg�. By uwolni� si� od niego i tego po�eraj�cego go
�ywcem uczucia.</p><p>Ale w pewnym momencie wszystko
wymkn�o mu si� spod kontroli. W momencie, w kt�rym Potter
postanowi� si� wtr�ci�.</p><p>Nie powinien by� tego
robi�. Nie po tym, jak Severus przez ca�� lekcj� celowo
unika� jego spojrzenia. Celowo go nie zauwa�a�, za wszelk�
cen� staraj�c si� odci�gn�� od niego ten
szarpi�cy nim gniew i nie dopu�ci� do tego, by znalaz�
si� w jego zasi�gu.</p><p>Ale Potter zawsze taki by�.
Zawsze musia� by� tym, kt�ry jako pierwszy wchodzi do wzburzonej
wody. Nigdy nie potrafi� po prostu siedzie� cicho, nigdy nie potrafi�
odpu�ci�. Zawsze si� wychyla�, bez wzgl�du na
niebezpiecze�stwo, bez wzgl�du na to, jak wielk� burz�
mo�e rozp�ta�.</p><p>Ale tym razem... tym razem to nie
by�a ju� nawet burza. To by� kataklizm.</p><p>Kataklizm, kt�ry narasta� z
ka�dym ci�ni�tym w gniewie s�owem, z ka�dym rzuconym
niczym b�oto oszczerstwem. A� w ko�cu osi�gn��
taki punkt, w kt�rym nie da�o si� ju� zawr�ci�, nie
da�o si� ju� cofn�� zniszcze�, kt�re wyrz�dzi�,
i w kt�rym nawet jedno nieprzemy�lane zdanie mog�o przechyli�
czar� i zamieni� si� w niszcz�c� wszystko,
niemo�liw� do zatrzymania lawin�.</p><p>I dok�adnie tak si�
sta�o w momencie, w kt�rym Potter wypowiedzia� s�owa:</p><p>- ...ale dla profesora Dumbledore'a
rzeczy, kt�re mam do powiedzenia, na pewno by�yby niezwykle
interesuj�ce.</p><p>Wszystko znikn�o, utopione
w gotuj�cej si� czerwieni. �ciany klasy, �awki oraz
uczniowie stali si� zaledwie niewyra�nymi cieniami. Powietrze
wype�ni�o si� truj�cymi oparami, wysysaj�c tlen i
pozostawiaj�c jedynie ci�ar tego, co si� pomi�dzy
nimi wydarzy�o. Wszystko inne przesta�o si� liczy�.
Pozosta� tylko Potter i jego ostre niczym od�amki rozbitego lustra
zielone oczy, wype�nione �alem i rozczarowaniem. Oczy, kt�re
widzia� na dnie butelki przez ca�� noc.</p><p>Skoczy� do przodu,
opieraj�c d�onie na blacie �awki i pochyli� si�,
zanurzaj�c swoje spojrzenie w tych oczach. Musia� w ko�cu
stawi� im czo�a. Nie mia�y prawa wzbudza� w nim tego
potwornego uczucia. Nie mia�y prawa wzbudza� w nim jakiegokolwiek
uczucia, poniewa� nied�ugo i tak b�d� puste. Nie mia�y
prawa cokolwiek dla niego znaczy�!</p><p>- Grozisz mi, Potter? A kim ty
jeste�, �eby mnie szanta�owa�? W og�le si� nie
liczysz! Nic mnie nie obchodzisz! Ani ty, ani twoje zdanie! Jeste� tylko
�a�osn� kopi� swojego skretynia�ego ojca! Niczym
wi�cej! Masz si� za kogo� wyj�tkowego? My�lisz,
�e kogokolwiek obchodzisz? Wbij sobie wreszcie do g�owy, �e
jeste� n�dznym, bezwarto�ciowym, nic nieznacz�cym zerem!
�e jeste� i zawsze b�dziesz dla mnie nikim! Rozumiesz? Nikim!</p><p>Ulga, kt�r� poczu�, kiedy
wyrzuci� z siebie te s�owa, by�a niemal os�abiaj�ca.
Ale nie trwa�a d�ugo. Sp�yn�a na pod�og� i
zamieni�a si� w lodow� ka�u��, kiedy ujrza�
wyraz twarzy Pottera... kiedy ujrza� jego �zy.</p><p>Poczu� si� wtedy tak, jakby
co� wbi�o mu si� bole�nie w �o��dek i
rozerwa�o wn�trzno�ci, pozostawiaj�c otwart�,
rw�c� ran�. Mia� wra�enie, �e wszystko rozsypuje
mu si� w palcach i nie pozosta�o ju� nic, co da�oby
si� uratowa�.</p><p>I w tej jednej chwili odda�by
wszystko, aby cofn�� te s�owa.</p><p>Dzwonek by� niczym wybawienie.
Pozwoli� mu pozosta� tylko z Potterem i chocia�
spr�bowa�... porozmawia� z nim. Ale do Harry'ego nic ju� nie
dociera�o. By� zamkni�ty, odleg�y, �adne s�owo,
kt�re Severus wypowiedzia� p�niej, nie trafi�o do jego
umys�u. I nawet je�eli Severus mia� ochot�
potrz�sn�� nim, zas�oni� mu usta d�oni�, by
powstrzyma� je od wypowiadania s��w, kt�re wbija�y si� w
niego niczym sztylety, przycisn�� go do siebie i powiedzie� mu,
�eby si� zamkn�� i po prostu pos�ucha� tego
szale�czego odg�osu, kt�ry wydaje jego serce, kiedy jest blisko
niego... to nie m�g� tego zrobi�. To by�oby jak przyznanie
si� do przegranej. A on by� Severusem Snape'em. Nigdy nie
przegrywa�. Nawet ze sob�.</p><p>Po prostu pozwoli� mu wsta�
i pozostawi� na �awce sw�j kamie�. Pozwoli� mu po raz
ostatni spojrze� w swoje oczy i wypowiedzie�:</p><p>- Do widzenia... profesorze Snape.</p><p>Pozwoli� mu odwr�ci�
si� i... odej��.</p><p>Ale w momencie, kiedy tylko drzwi
zamkn�y si� za nim i w pomieszczeniu zaleg�a cisza... nogi
samowolnie ponios�y Severusa wprost do wyj�cia, a d�o�
wyci�gn�a si� ku klamce, pragn�c nacisn�� na
ni�, otworzy� drzwi szarpni�ciem i zatrzyma� go.</p><p>Ale powstrzyma� si�. Przez
chwil� po prostu sta� z r�k� na klamce, walcz�c ze
sob�. I zwyci�y�.</p><p>Zsun�� d�o� z
ch�odnego metalu i odwr�ci� si�, spogl�daj�c na
po�yskuj�cy na blacie zielony kamie�. Podszed� do
�awki i wzi�� go do r�ki, przygl�daj�c mu
si� ze zmarszczonymi brwiami.</p><p>Zrani� go. Tak straszliwie go
zrani�...</p><p>Jaki demon sk�oni� go do
wypowiedzenia tych okrutnych s��w? To nie tak mia�o
wygl�da�. Nie tego chcia�. Nie w taki spos�b...</p><p>W czarnych oczach pojawi�
si� srebrny rozb�ysk gniewu.</p><p>To nie �aden demon by�
sprawc�. Tylko g�upcy zas�aniali si� podobnymi wym�wkami,
pr�buj�c zrzuci� z siebie przynajmniej cz�� winy za
swe uczynki. To on wypowiedzia� te s�owa. To on go torturowa�.
To on pr�bowa� obarczy� go win� za w�asny, powolny upadek,
za uczucia, kt�re w nim wzbudza�, wy�ywaj�c si� na nim za
wszystko, co odczuwa� z jego powodu. Za sw� w�asn�
s�abo��.</p><p>Jeszcze mocniej zacisn��
kamie� w d�oni.</p><p>I teraz p�aci za to
najwy�sz� cen�.</p><p>Podni�s� wzrok na drzwi.</p><p>Ale mo�e to i lepiej, �e
Pottera nie b�dzie teraz w pobli�u. B�dzie mu �atwiej
zmierzy� si� z tym zadaniem i doko�czy� eliksir, kiedy nie
b�dzie go widzia�, nie b�dzie go czu�... Przecie�
nied�ugo i tak... zniknie z jego �ycia. Ju� na zawsze.</p><p>Czy� nie lepiej by�oby
zacz�� przyzwyczaja� si� do tego ju� teraz?</p><p>***</p><p>Na niemal ca�y kolejny
dzie� zaszy� si� w swoim laboratorium. Eksperymentowa� z
r�nymi sk�adnikami blokuj�cymi przeka�niki neuronowe,
pr�buj�c uzyska� jak najlepszy i najmniej otumaniaj�cy efekt.
Zosta�o mu zaledwie dziesi�� dni do uko�czenia eliksiru.
Musia� si� pospieszy�. I ca�kowicie skupi� na zadaniu,
nie rozpraszany przez Pottera i jego zachcianki.</p><p>Tego dnia spotka� go przypadkiem
na korytarzu. Jego twarz pokryta by�a cieniem, a napi�cie pod
sk�r� tak wyra�ne, �e niemal fizycznie wyczuwalne. I kiedy
Severus go mija�, k�tem oka dostrzeg�, jak ch�opak przymyka
oczy i wzdycha, jakby samo wymini�cie go na korytarzu by�o dla niego
zadaniem ponad si�y.</p><p>Tego samego wieczoru z�apa�
si� r�wnie� na tym, �e si�ga po kamie� i zaciska na
nim d�o�, oczekuj�c na wiadomo��, na te s�owa,
kt�re otrzymywa� ka�dego wieczoru od kilku miesi�cy... i wtedy
przypomnia� sobie, �e przecie� Potter odda� mu kamie�
i �adnej wiadomo�ci ju� nie otrzyma.</p><p>Nast�pnego dnia zobaczy� go
w bibliotece. Siedzia� nad ksi��kami ze spuszczon�
g�ow�. Bez swoich przyjaci�. Sam. Severus m�g� wi�c
wzi�� z p�ki pierwsz� lepsz� ksi��k�,
otworzy� j� na oboj�tnie kt�rej stronie, stan��
tu� za rega�em, w wystarczaj�co bliskiej odleg�o�ci,
aby Potter wyczu� jego obecno��, ale wystarczaj�co daleko,
aby nie wyda�o si� to podejrzane, i po prostu... obserwowa� go.
Nie pozwoli� mu zapomnie� o sobie. Nie pozwoli�, aby chocia�
przez jedn� chwil� pomy�la�, �e to koniec. �e
Severus pozwoli mu ot tak po prostu odej�� od siebie.</p><p>Nigdy.</p><p>I wiedzia�, �e Potter
doskonale zdaje sobie spraw� z jego obecno�ci. Widzia� to w jego
napi�tych ruchach, w przygarbionej postawie, w tym, �e przez
pi�tna�cie minut nie przewr�ci� kartki, w kt�r� tak uparcie
stara� si� wpatrywa�.</p><p>Czy on naprawd�
s�dzi�, �e tak �atwo si� od tego uwolni? �e od
tego w og�le da si� uwolni�?</p><p>Wr�ci� tam nast�pnego dnia.
Severus zobaczy� go przy tym samym stoliku, z g�owa podpart� na
r�ku i nieobecnym, zamy�lonym spojrzeniem wbitym w sypi�cy za
oknem �nieg. Nie przypomina� sobie, aby kiedykolwiek wcze�niej
widzia� takie... przygn�bienie na jego twarzy. Tak mocno
zaci�ni�te usta. Tak bardzo zmarszczone brwi. Tak�
melancholi� w tych zielonych, o wiele ciemniejszych ni� zwykle oczach.
Jakby co� je zasnuwa�o. Cie�. K�ciki ust
�ci�gni�te w d�, jakby wyssano z nich ca��
rado��. I w zamian nas�czono je gorycz�.</p><p>Severus obliza� wargi i
zacisn�� je, czuj�c, jak do jego gard�a r�wnie�
nap�ywa co� przypominaj�cego gorycz.</p><p>Potter ewidentnie nie radzi�
sobie z t� sytuacj�. Pr�bowa�, ale ka�da jego my�l,
ka�dy czyn nas�czone by�y Severusem i m�czyzna
widzia� to bardzo wyra�nie w ka�dym jego sp�oszonym, a
jednocze�nie ziej�cym dumn� zawzi�to�ci�
spojrzeniu. I widzia� tak�e, �e ch�opak pr�buje
czyta�, ale kompletnie nie jest w stanie. Czy wyczuwa� jego
obecno��? To oczywiste. Kiedy tylko zorientowa� si�,
�e Severus znowu go obserwuje, napr�y� si� ca�y,
jak gotowe do ucieczki zwierz�.</p><p>Ale przed tym... przed nim nie
by�o ucieczki. Potter m�g� sobie pr�bowa� do woli, ale Severus
by� zbyt dobrym my�liwym.</p><p>Problem polega� na tym, �e
polowanie... uzale�nia�o.</p><p>W ko�cu nadszed�
pi�tek. A wraz z nim lekcja Eliksir�w z sz�storocznymi. Lekcja, kt�r�
Severus dobrze sobie zaplanowa�. Musi by� ostro�ny. Musi
do�o�y� nieco stara� i powstrzyma� si� przed
z�o�liwo�ciami. Musi zaskoczy� Pottera. Pokaza� mu, co
jest w stanie dla niego zrobi�. Wykona� kolejny ma�y krok w jego
kierunku.</p><p>Nawet nie spodziewa� si�,
ile wysi�ku b�dzie go to kosztowa�o. Powinien dosta�
jaki� cholerny medal za to, �e uda�o mu si�
powstrzyma� przed potraktowaniem tych nieudacznik�w tak, jak na to
zas�u�yli, i nie wylaniem tego, co oni nazywali
"eliksirami", na te ich puste g�owy. Zamiast warcze� i
po�era� ich jak zawsze, musia� po prostu chodzi�
pomi�dzy tymi �a�osnymi stworzeniami i dawa� im rady.
Niczym znajduj�cy si� w stadzie owiec wilk, kt�ry musi
powstrzymywa� sw� natur�, by ich wszystkich nie rozszarpa�.
Mo�e jeszcze powinien pokaza� im, jak maj� unika� jego
k��w?</p><p>Ale zrobi� to. I prawie
wszystko, co sobie zaplanowa�, uda�o mu si�. Prawie.</p><p>Nie potrafi� powstrzyma�
si� tylko przed jednym. Przed dotkni�ciem go.</p><p>Przez ca�� lekcj�
Potter wydawa� si� odleg�y, odseparowany, jakby za wszelk�
cen� pr�bowa� odgrodzi� si� barier�. I nagle
znalaz� si� tak blisko... na wyci�gni�cie r�ki. I
Severus widzia� to. Widzia�, jak Potter niemal wibruje z
napi�cia, k�ad�c fiolk� na jego biurku. Ze wzrokiem
utkwionym gdzie� w �cianie, dr��cymi palcami i
zaci�t� min�... I Severus chcia� tylko musn�� te
palce. Zobaczy�, jak ch�opak zareaguje... czy te zielone oczy
spojrz� na niego tak samo jak dawniej?</p><p>Tak.</p><p>To wci�� w nich by�o.
Zobaczy� to, kiedy Potter niemal straci� dech pod wp�ywem jego
dotyku, kiedy zobaczy� ten nag�y, jasny rozb�ysk w jego oczach i
reakcj� tak gwa�town�, jakby przeszy� go pr�d.</p><p>Wci�� nale�a� do
niego. Ca�ym sob�. Ka�d� kom�rk� cia�a, kt�re tak
�ywo reagowa�o na blisko�� Severusa. Nawet, je�eli
pr�bowa� to w sobie zdusi�. Nawet je�eli pr�bowa�
zaprzecza�. Wci�� dr�a�.</p><p>Severus obserwowa� go, kiedy
niemal wybiega� z klasy. Rozbity. Wstrz��ni�ty.
Os�abiony.</p><p>A p�niej spojrza� na
sw� w�asn� d�o�.</p><p>R�wnie� dr�a�a.</p><p>*</p><p>Kiedy Severus wychodzi� z sali,
znajduj�ce si� po drugiej stronie korytarza drzwi do �azienki
otworzy�y si� samoczynnie. I wyj�tkowo gwa�townie.</p><p>W pierwszej chwili
pomy�la�, �e to przeci�g, ale nie poczu� �adnego
wiatru. Potem pomy�la�, �e to jeden z duch�w albo mo�e
Irytek. Ale nawet Irytek nie by� a� tak g�upi, aby pr�bowa�
jakichkolwiek sztuczek w pobli�u Severusa. Dyrektor mo�e i by�
wobec niego pob�a�liwy, ale Severus ju� kilka razy pokaza�
mu, �e zna� takie zakl�cia, przed kt�rymi nawet poltergeist
czu� respekt.</p><p>Odwr�ci� si� i
podszed� do �azienki, aby zamkn�� drzwi, ale wtedy w jego
nozdrza uderzy� zapach. Tak znajomy, tak aromatyczny, �e wszystko
wok� nagle zawirowa�o.</p><p>Wanilia.</p><p>Powietrze wype�ni�o
si� iskrami i czerwon� mg��. I g��bokim,
wype�niaj�cym przestrze� dudnieniem. Jego umys�
zadzia�a� b�yskawicznie, wychwytuj�c poszarpane nici
przera�enia, nap�ywaj�ce spod �ciany.</p><p>Potter. By� tutaj. Tu�
obok. Ukryty pod t� swoj� przekl�t� peleryn�.
Wystarczy�o tylko wyci�gn�� r�k� i
�ci�gn�� j� z niego i...</p><p>Nie. To nie czas na to. Jeszcze nie
teraz. To zbyt du�y krok. Musi dzia�a� ostro�nie.</p><p>Mg�a opad�a, zast�piona
niemal�e p�ynn� ciemno�ci�. Ale dudnienie
pozosta�o. By�o teraz tylko nieco s�absze. Zduszone. Jakby
kto� z�apa� je w d�o� i �cisn��.</p><p>Jeszcze raz wci�gn��
g��boko do p�uc otaczaj�c� go wo� i powoli
zamkn�� drzwi �azienki. I po prostu odszed�.</p><p>***</p><p>Potter nie pojawi� si� na
kolacji. Severus skierowa� wi�c swe kroki do biblioteki, pewien,
�e znowu si� w niej ukrywa, ale tam r�wnie� go nie by�o.</p><p>Wygl�da�o wi�c na to,
�e dzisiaj ju� wi�cej go nie zobaczy...</p><p>Ca�� noc pracowa� nad
eliksirem. Uda�o mu si� stworzy� idealny wywar z jadu czarnej
wdowy i zasuszonych paznokci druzgotka. Sparali�owa� receptory
chochlika kornwalijskiego na wystarczaj�co d�ugi okres, aby trucizna,
kt�r� mu poda�, zacz�a dzia�a� dopiero po
p�torej godzinie.</p><p>Kiedy tylko opu�ci� laboratorium
i rozejrza� si� po swojej komnacie... od razu zapragn�� z
niej wyj��. Co� si� w niej zmieni�o. Co�
niewielkiego, niemal niezauwa�alnego, ale z dnia na dzie�
wydawa�o si� coraz bardziej wyra�ne. Nie potrafi� jedynie
okre�li� �r�d�a tej zmiany.</p><p>Wszystko by�o na swoim miejscu.
Idealnie pouk�adane na p�kach ksi��ki. Nie porozwalane na
pod�odze. Czysta, schludna pod�oga. Nie za�cie�ana
fragmentami porozrzucanych ubra� i but�w, o kt�re nieraz si�
potyka�. Idealna cisza i spok�j. Bez ci�g�ego, bezsensownego
paplania przerywanego nieopanowanymi wybuchami �miechu. Doskona�e
miejsce do �ycia. Do �ycia, kt�re zawsze tu prowadzi�. Z
ksi��k� w jednej r�ce, szklan� whisky w drugiej i
swoimi eliksirami wok�.</p><p>Wi�c czego jeszcze chcia�?
Czego mu tu brakowa�o?</p><p>Wyszed� w poszukiwaniu
odpowiedzi. Nogi zaprowadzi�y go do Wielkiej Sali na �niadanie.
Siedzia� w niej tak d�ugo, dop�ki p�miski z potrawami nie
znikn�y ze sto��w, ale Potter nie zjawi� si�. Poszed�
wi�c do biblioteki. Tam te� go nie by�o.</p><p>Sobota wi�za�a si� z
brakiem lekcji. A co za tym sz�o, Severus mia� ca�y dzie�
tylko dla siebie. Eliksir nie wymaga� teraz �adnej uwagi.
Pozosta�o mu jedynie dodanie do niego wywaru, kt�ry uwarzy�
dzisiejszej nocy, ale mo�e to zrobi� na samym ko�cu.</p><p>Wr�ci� wi�c do komnat.
Rozejrza� si� po wype�nionym jedynie cichym trzaskiem ognia w
kominku salonie i opad� na sw�j fotel. Przywo�a� do siebie
butelk�, szklank� oraz gruby plik pergamin�w zawieraj�cych testy
drugo-, trzecio- oraz pi�toroczniak�w i pogr��y� si� w
pracy. W pracy, kt�ra zaj�a mu niemal ca�e przedpo�udnie i
cz�� popo�udnia. Niemal, poniewa� wci��
�apa� si� na tym, �e coraz cz�ciej chodzi do
biblioteki. Wiedzia�, �e robi to zbyt nagminnie, ale to by�o
silniejsze. Wychodzi� z komnaty, szed� na obch�d, zagl�da�
do klas, do Wielkiej Sali i zawsze zatrzymywa� si� przed
wej�ciem do biblioteki. Lecz kiedy nie dostrzega� w�r�d
pochylonych nad sto�ami, pogr��onych w lekturze uczni�w znajomej
ciemnej czupryny, wychodzi� i rozgl�da� si� po korytarzach.
Wci�� go poszukiwa�.</p><p>Ale nie odnalaz� go.</p><p>Po kolacji wr�ci� do siebie.
Wszed� do komnat i ponownie si� rozejrza�, jakby spodziewa�
si�, �e znajdzie go tutaj. Siedz�cego w czarnym fotelu przed
kominkiem, z nog� przewieszon� przez oparcie i peleryn�-niewidk�
zwisaj�c� niemal do samej ziemi. Z r�kami za�o�onymi
za g�ow�, kt�r� odwr�ci�by w jego stron� i
twarz�, kt�ra rozja�ni�aby si� w u�miechu. I
wypowiadaj�cego tym mi�kkim g�osem:</p><p>"Dobry wiecz�r,
Severusie..."</p><p>Severus zacisn�� usta,
przeszed� szybko przez salon i skierowa� swe kroki do sypialni, z
g�o�nym trzaskiem zamykaj�c za sob� drzwi.</p><p>***</p><p>Severus dostrzeg� go od razu,
kiedy tylko Potter wszed� do Wielkiej Sali podczas niedzielnego
�niadania. Wygl�da� na... zm�czonego. Szed� pochylony,
ze zgarbionymi ramionami i blad� twarz�. I Severus ju� zbyt
wiele razy widzia� go w podobnym stanie, aby od razu nie rozpozna�
przyczyn.</p><p>Nie spa� w nocy.</p><p>Czy�by znowu mia� koszmar
podobny do tych, kt�re m�czy�y go wcze�niej? Koszmar, kt�ry
odcisn�� si� pi�tnem na jego twarzy, sprawiaj�c,
�e zasnuwa� j� cie� g��bszy ni� zwykle, i z
powodu kt�rego Potter wygl�da� niczym chodz�cy obraz zagubienia.</p><p>Na dodatek wzi�� tylko
kilka k�s�w, po czym wyszed� pospiesznie, wci�� z tym
nietypowym dla niego wyrazem zaniepokojenia na twarzy. I Severus nie m�g�
tego zignorowa�.</p><p>Odczeka� chwil�, aby nie
wzbudzi� podejrze�, po czym wsta� szybko i ruszy� do
biblioteki. Z ka�dym krokiem, kt�ry go do niej przybli�a�,
powietrze wok� niego g�stnia�o. Nie by� pewien, czy go tam
zastanie. A je�eli Potter znowu postanowi� zaszy� si�
gdzie� na ca�y dzie�? Je�eli znowu b�dzie musia�
go szuka�? Je�eli znowu mu umknie i ju� wi�cej go dzisiaj
nie zobaczy?</p><p>Wpad� do biblioteki, w ostatniej
chwili powstrzymuj�c si�, by nie pchn�� drzwi z tak�
si��, �e uderzy�yby o �cian�. I tak zwr�ci�
ju� na siebie dostateczn� uwag� siedz�cej przy biurku
Pince, kt�ra poderwa�a g�ow� z zamiarem upomnienia
wpadaj�cego w tak gwa�towny spos�b do biblioteki ucznia, ale kiedy
zobaczy�a, �e to Snape, natychmiast zacisn�a usta i tylko
pos�a�a mu zniesmaczone spojrzenie.</p><p>O tej porze biblioteka by�a
jeszcze opustosza�a. Severus szybko ruszy� pomi�dzy
p�kami, do miejsca przy oknie, ukrytego za dosy� sporych rozmiar�w
rega�em, przy kt�rym zawsze siada� Potter i...</p><p>...z jego ust wyrwa�o si�
westchnienie.</p><p>Zobaczy� go. Spa� z
g�ow� z�o�on� na ramionach. Okulary przekrzywi�y
mu si� na nosie, a spomi�dzy rozchylonych lekko warg
wyp�ywa� cichy, spokojny oddech.</p><p>I Severus wiedzia�, �e
powinien zachowa� dystans. Wiedzia�, �e powinien po prostu stan��
w tym samym miejscu, co zawsze i obserwowa� go, ale jaka�
niezrozumia�a si�a kaza�a mu podej�� bli�ej, na
tyle blisko, �e w jego nozdrza uderzy� unosz�cy si�
wst�gami wok� Pottera zapach wanilii i m�g� widzie�
jasn� sk�r� jego szyi oraz blizn� na czole, przykryt�
opadaj�c� niemal na oczy grzywk�. I cie�, kt�ry jego
opuszczone rz�sy rzuca�y na policzki. I nagle zorientowa�
si�, �e jego d�o� samoczynnie si� unosi i si�ga
ku niemu, pr�buj�c dotkn�� ciemnych, rozkopanych w�os�w i
znowu poczu� ich g�adko�� i jak prze�lizguj� mu
si� pomi�dzy palcami... ale wtedy nadesz�o opanowanie.
Cofn�� d�o� i ukry� obie r�ce w fa�dach swej
szaty, aby nie zrobi� czego� nierozs�dnego.</p><p>Nie. Mo�e pozwoli� sobie
jedynie na to. Jedynie na obserwacj�. Musi wykaza�
cierpliwo��. Nied�ugo znowu b�dzie mia� go w swych
d�oniach i palcach. Znowu b�dzie m�g� przeczesywa� jego
w�osy i g�adzi� ciep�� sk�r� i
b��dzi� po niej wargami, i czu� jej smak i zapach i...</p><p>Odzyska to wszystko. Ale jeszcze nie
teraz. Teraz najwa�niejsze jest doko�czenie eliksiru. Tylko na tym
powinien si� skupi�. A nie na staniu tutaj jak kompletny dure�
i... kontemplowaniu go.</p><p>Ma wiele pracy. Musi przygotowa�
sprawozdanie dla Dumbledore'a, testy dla Krukon�w, kilka eliksir�w dla Pomfrey,
zajrze� na Nokturn po sk�adniki, kt�re zu�y� przy
eksperymentach, i spotka� si� z Nottem, ale... mo�e jeszcze
chwil� tu posta�.</p><p>***</p><p>Severus poruszy�
r�d�k� i ogie� pod kocio�kiem zgas�.
Ciemnozielona mikstura zastyg�a.</p><p>To koniec. Uda�o mu si�.
Dokona� tego! Uwarzy� Admorsusexcetr�. Najsilniejszy eliksir
po�wi�cenia na �wiecie. I stworzy� z niego zab�jcz�
bro�, wysysaj�c� moc ze wszystkiego, z czym b�dzie
mia� kontakt, jednocze�nie to zabijaj�c.</p><p>Powinien odczuwa� eufori�.
Zadowolenie. A przynajmniej satysfakcj�.</p><p>A mia� wra�enie, �e
nie odczuwa niczego. Przysz�o��, kt�ra do tej pory wydawa�a
si� jasna i oczywista, w kt�rym� momencie pogr��y�a
si� w mroku i nie potrafi� ju� jej dostrzec. Ale wierzy�,
�e rozja�ni si� natychmiast, kiedy tylko wykona sw�j plan i
Czarny Pan b�dzie le�a� martwy u jego st�p. I wiedzia�,
�e �w mrok sprowadza to drugie cia�o, kt�re tak�e b�dzie
le�a�o u jego st�p.</p><p>Ale to go nie powstrzyma. Ca�e
�ycie �y� w mroku. Potrafi� si� w nim porusza�.
Potrafi� go okie�zna�.</p><p>Jego umys� mimowolnie
zacz�� powraca� do ka�dego momentu, od chwili, w kt�rej po
raz pierwszy wszed� do schowka i dotkn�� tego bezgranicznego
pragnienia, do chwili, w kt�rej obraz Pottera siedz�cego w jego fotelu
sta� si� dla niego czym�, bez czego jego �wiat wydawa�
si� niekompletny. Istnia� dalej, ale wydawa� si�
pop�kany i zniekszta�cony niczym rozbite lustro. Nadal mo�na
si� w nim przegl�da�, ale wszystko jest... nie takie. Tak jakby
w pop�kanych miejscach pojawi�y si� szczeliny, na pierwszy rzut
oka niewielkie, ale tak naprawd� si�gaj�ce mrocznych
g��bin, w kt�rych jakiekolwiek �wiat�o staje si�
zaledwie wspomnieniem. Szczelin, kt�rych nie da si� niczym
wype�ni�.</p><p>Ale jego dusza mia�a mn�stwo
takich p�kni��. Nauczy� si� je ignorowa�.
Nauczy� si� o nich zapomina�. Po prostu przeskakiwa� nad
nimi, nie my�l�c nad tym, jak s� g��bokie i �e
jeden nieostro�ny krok m�g�by go poprowadzi� na samo dno
otch�ani. Zawsze tak �y�. I teraz te� b�dzie tak...
egzystowa�.</p><p>Wyraz jego twarzy wyostrzy�
si�. Rysy przypomina�y teraz wyrze�bion� z granitu
mask�. Co�, co do tej pory pali�o si� w jego oczach,
przygas�o, zduszone, niczym pozbawiony tlenu p�omie�. Jakby za
wszelk� cen� pr�bowa� zas�oni� wszelkie szczeliny,
wszelkie p�kni�cia, przez kt�re m�g�by przedosta� si�
tlen, rozpalaj�c ogie� na nowo.</p><p>Musi si� zas�oni�.
Przed wszystkim, co do tej pory... przed nim.</p><p>Potter by� tylko... tylko...
tylko przystankiem. Przystankiem na jego d�ugiej drodze, kt�ry po prostu
nale�y min�� i o nim zapomnie�. Przystankiem, kt�ry
okaza� si� nieco d�u�szy, ni� zamierza� i o ma�o
nie zawr�ci� go z drogi, zbyt d�ugo powstrzymuj�c go przed
wyruszeniem w dalszy trakt.</p><p>Oderwa� wzrok od �ciany i
spojrza� na eliksir.</p><p>To jest jego pragnienie. To
w�a�nie jest jego pragnieniem. Absolutna niezale�no��.
Pokonanie wszystkich, przez kt�rych jego �ycie wygl�da tak, jak
wygl�da. Do tego d��y� przez ca�y czas. Do tego
sprowadza� si� ka�dy jego krok. I nie pozwoli, by teraz, kiedy
ju� niemal to osi�gn��, zosta�o mu to odebrane.</p><p>Si�gn�� po fiolk�
i nape�ni� j� eliksirem, a nast�pnie zakorkowa�
j� i zacisn�� w d�oni, przygl�daj�c jej si�
z zaci�tym wyrazem twarzy.</p><p>Czas na ostateczny krok.</p><p>***</p><p>Poczeka�, a� Potter wyjdzie
z biblioteki, i ruszy� za nim, odnosz�c dziwne wra�enie, jakby z
ka�dym krokiem zbli�a� si� do przepa�ci...</p><p>Musia� z�apa� go sam
ma sam. Okazja wydawa�a si� idealna, kiedy zrozumia�, �e
Potter kieruje si� do Pokoju �ycze�. Mia� zamiar
wej�� tam za nim, porozmawia� z nim i... doprowadzi� sprawy
do ko�ca.</p><p>A teraz sta� po prostu jak
g�upiec, wpatruj�c si� z niedowierzaniem we wn�trze Pokoju
�ycze�, we wn�trze w�asnego salonu i pozwalaj�c na to,
aby drzwi zatrzasn�y mu si� przed nosem. Pozwalaj�c na to,
aby ch��d wype�ni� si� ciep�em, a czaj�ca si�
w k�tach ciemno�� rozja�ni�a si�.</p><p>A wi�c to tutaj Potter
przychodzi�, kiedy musia� przebywa� na "szlabanie".
Tutaj stworzy� sobie namiastk� jego komnat, schronienie, w kt�rym
czu� si� najbezpieczniej. To tutaj pragn�� �y�,
pomimo tego, jak bardzo si� od siebie oddalili. To tutaj otacza�
si� wspomnieniami, zadr�cza� si� nimi, zamiast pr�bowa�
si� od nich uwolni�.</p><p>Wci�� by� mu tak
oddany... po tym wszystkim, co Severus mu zrobi�, jak go potraktowa�,
jak wiele cios�w mu zada�... wci�� nie wyobra�a� sobie
istnienia bez niego.</p><p>Wci�� szuka� drogi
powrotnej do niego. Niczym porzucony z daleka od domu szczeniak. Wci��
chcia� by� jego.</p><p>To przypomina�o iskry.
Rozsypa�o si� po jego ciele, kumuluj�c si� w klatce
piersiowej i rozgrzewaj�c j� do tego stopnia, i� przez
chwil� zapomnia� o oddychaniu. Jego d�onie zacisn�y
si� mimowolnie w nieopanowanym, gwa�townym pragnieniu
wype�nienia ich tym, czego nie mog�y dotkn��, nie
mog�y mie�... Ale opanowa� si� szybko. Rozprostowa�
palce i wzi�� g��boki oddech.</p><p>Zaczeka z tym. Ma przecie�
jeszcze niemal ca�y tydzie� na podj�cie ostatecznego kroku. Nie
musi tego robi� teraz.</p><p>Zrobi to wtedy, kiedy b�dzie na
to gotowy. Kiedy nie pozostanie ju� nic, poza drog� naprz�d.</p><p>Odwr�ci� si� i, z
powiewaj�c� za nim peleryn�, znikn�� w
ciemno�ciach opustosza�ego korytarza.</p><p>***</p><p>Kilka kolejnych dni min�o
niemal�e b�yskawicznie. Jakby czas ucieka� mu przez palce.
Czasami widywa� Pottera na posi�kach, czasami na korytarzach. I coraz
mniej czasu sp�dza� we w�asnych komnatach. Sprawdza�
wypracowania w klasach, robi� obchody i wraca� p�nymi
wieczorami. A kiedy tylko wchodzi� do swych komnat, czu� tam
obecno�� Harry'ego wyzieraj�c� z ka�dego k�ta,
s�ysza� jego �miech utrwalony w �cianach, widzia� jego
zielone oczy odbijaj�ce si� w lustrze i musia� od razu
wychodzi�.</p><p>By� mo�e popada� w
szale�stwo...</p><p>*</p><p>Tej nocy mia� sen erotyczny.</p><p>Potter dysza� mu w szyj�.
Nagi i l�ni�cy od potu nabija� si� na jego penisa,
dr��c przy ka�dym pchni�ciu, a Severus wsuwa� si�
w niego ca�ym sob�, zaciskaj�c na nim swe d�onie, na jego
gor�cej sk�rze, na jego wilgotnych w�osach i odczuwaj�c ka�de
pchni�cie jako eksplozj� mocy, rozlewaj�c� si� po jego
wn�trzu p�ynnym ogniem. I w�r�d ochryp�ych okrzyk�w i
nieprzytomnego skamlenia, Harry szepta� mu wprost do ucha:</p><p>"Ju� zawsze b�dziesz
we mnie. Ka�dego dnia, ka�dej nocy. Zawsze."</p><p>"Nie. To ju� ostatni raz.
Nie mamy wi�cej czasu.", odpowiada� Severus, a wtedy Harry
odchyla� g�ow�, u�miecha� si� do niego i
patrz�c mu prosto w oczy, wypowiada� mi�kkim g�osem:</p><p>"Severusie, przecie� wiesz,
�e nigdy si� ode mnie nie uwolnisz..."</p><p>Severus obudzi� si� pokryty
sperm� i zlany potem. I przez chwil� po prostu le�a� bez
ruchu, dysz�c ci�ko i szeroko otwartymi oczami wpatruj�c
si� w sufit, dop�ki nie nadesz�o opanowanie, a wraz z nim
nap�ywaj�ca do gard�a gorycz.</p><p>Ten sen wystarczaj�co
wytr�ci� go z r�wnowagi, aby ca�y dzie� jawi� mu
si� jako nieko�cz�cy si� koszmar, i nie s�dzi�,
�e spotka go dzisiaj co� jeszcze gorszego.</p><p>A jednak.</p><p>Severus niemal dosta� furii,
kiedy dowiedzia� si� od Dumbledore'a, �e ten bezmy�lny
smarkacz uczy si� po nocach Czarnej Magii. Jakby ju� nie
wystarczaj�co jasno wyt�umaczy� mu, do czego mo�e go to
doprowadzi�. Czarna Magia potrafi�a zniszczy� ka�dego, a
kiedy ju� raz wpad�o si� w jej szpony, nie by�o �adnej
ucieczki. Zagnie�d�a�a si� w duszy jak robak,
po�eraj�c powoli ka�d� pozytywn� emocj� i
pozostawiaj�c jedynie trawi�cy wszystko mroczny g��d, kt�ry
wci�� domaga� si� po�ywienia i nigdy nie m�g�
zosta� zaspokojony do ko�ca.</p><p>Nie pozwoli, by Potter sta�
si� jej ofiar�. Dumbledore mo�e sobie pieprzy� o
w�asnym wyborze, ale Potter nie potrafi go dokona�. Cho�by nie
wiadomo jak do�wiadczony i doros�y sam si� sobie wydawa�,
to wci�� by� tylko naiwnym, kieruj�cym si� emocjami
dzieciakiem, kt�ry zosta� pozostawiony samemu sobie i przez ca�e
�ycie musia� podejmowa� decyzje, do kt�rych nie dor�s�, nie
maj�c przy sobie nikogo, kto podj��by je za niego, kto
pokierowa�by nim i zdj�� z niego cz��
odpowiedzialno�ci.</p><p>Inni mogli sobie dokonywa� tych
wybor�w, mogli nawet skaka� z wie�y astronomicznej, je�eli mieli
na to ochot� - ich los by� mu ca�kowicie oboj�tny, ale
Potter... Potter...</p><p>O nie. Nie pozwoli, by Czarna Magia
po�ar�a jego �wiat�o. By go skala�a. Nigdy.</p><p>Od razu po wyj�ciu z gabinetu
Dumbledore'a, uda� si� do Dzia�u Ksi�g Zakazanych i
za�o�y� blokad�, powstrzymuj�c� kogokolwiek przed
niezauwa�onym wtargni�ciem do sekcji. Dumbledore ju� dawno
powinien by� to zrobi�, ale oczywi�cie ten stary pomyleniec
wiedzia� swoje, uwa�aj�c, �e ka�dy z uczni�w ma sw�j
rozum i sam potrafi decydowa� za siebie.</p><p>Dopiero, kiedy zabezpieczy�
dzia� i upewni� si�, �e Potter ju� si� do niego
nie dostanie, m�g� spokojnie wr�ci� do swojej komnaty.</p><p>*</p><p>Snape oderwa� spojrzenie od
zegara, przeni�s� je na drzwi, a nast�pnie na w po�owie
opr�nion� butelk�, kt�ra sta�a przed nim na stoliku.</p><p>By�a za pi�tna�cie dziewi�ta.</p><p>A to oznacza�o, �e
siedzia� tu i pi� ju� od godziny. Obraz rozmywa� mu
si� przed oczami, a wirowanie w g�owie wci��
przybiera�o na sile. Ale nadal by�o zbyt s�abe.</p><p>Pochyli� si� do przodu,
spr�bowa� si�gn�� po butelk�, co uda�o mu
si� dopiero za drugim razem, i nala� sobie do pe�na.
Cz�� trunku wyl�dowa�a na blacie.
Si�gn�� po szklank� w tym samym momencie, w kt�rym do jego
uszu dobieg�o odleg�e pukanie.</p><p>Gwa�townie podni�s�
g�ow�, spogl�daj�c na drzwi szeroko otwartymi oczami.</p><p>Potter?! Czy�by...?</p><p>Zerwa� si�,
odtr�caj�c szklank� i butelk�, kt�re przewr�ci�y
si� na st�, rozlewaj�c swoj� zawarto��, i
rzuci� si� do drzwi poprzez li��ce jego stopy
p�omienie i wlewaj�c� si� do pomieszczenia
jasno��. Wpad� do gabinetu, przemierzy� go w kilku krokach
i z rozmachem otworzy� drzwi na korytarz.</p><p>I wtedy wszystko
pogr��y�o si� w mroku, a ogie� zosta�
zast�piony zamarzaj�cymi szybko soplami lodu. Twarz Severusa
przeszy� cie�, a usta wykrzywi� nieprzyjemny grymas.</p><p>- Czego chcesz? - warkn�� w
stron� stoj�cej na korytarzu �lizgonki.</p><p>- Uch... Chcia�am tylko
zapyta�, czy m�g�by pan na chwil� przyj��?
Ch�opcy z czwartego roku pobili si� w dormitorium i
pomy�la�am...</p><p>- Nie mam czasu! Zejd� mi z
oczu! - wysycza�, po czym z ca�ej si�y trzasn��
drzwiami. Odwr�ci� si� i lekko si� chwiej�c, wr�ci� do
salonu. Podszed� do barku i wyj�� z niego kolejne dwie butelki.
Opad� na fotel, otworzy� whisky, nala� do szklanki bursztynowego
p�ynu i jednym haustem wypi� ca�� jej zawarto��,
pr�buj�c ugasi� w ten spos�b p�on�c� w nim
w�ciek�o�� na samego siebie.</p><p>Zachowywa� si� jak
�a�osny, op�tany dure�. Przecie� Potter nie
przyszed�by do niego. Siedzia� teraz w Pokoju �ycze�, w
swoim ma�ym sanktuarium. Po co mia�by tu przychodzi�? Dlaczego w
og�le pomy�la�, �e to on? Dlaczego tak bardzo chcia�,
�eby to by� on? Dlaczego nie potrafi� prze�y� nawet
jednego dnia bez my�lenia o nim, bez poszukiwania go w ka�dym
zakamarku zamku, w ka�dym skrzypieniu drzwi, w ka�dym
wy�aniaj�cym si� zza zakr�tu cieniu? Dlaczego
n�ka� go nawet w snach? Dlaczego ten cholerny, przekl�ty,
denerwuj�cy smarkacz tak zawr�ci� mu w g�owie? Jak to
zrobi�?</p><p>Severus wypi� kolejn�
szklank�. Z trudem m�g� ju� skupi� wzrok, ale
wci�� wpatrywa� si� w drzwi, czuj�c, jak
w�ciek�o�� ro�nie w nim z ka�dym oddechem, z
ka�dym �ykiem, z ka�d� my�l�,
kr���c� wok� Pottera.</p><p>Ale przecie� tak
w�a�nie b�dzie. Te drzwi na zawsze pozostan�
zamkni�te. Musi si� do tego przyzwyczai�. Tak w�a�nie
b�dzie wygl�da�o jego �ycie. Jego ca�e �ycie. Nie
b�dzie m�g� go ju� poszukiwa�, poniewa� Pottera nie
b�dzie. Zniknie na zawsze. Stanie si� tylko wspomnieniem.</p><p>Otworzy� kolejn�
butelk� i wychyli� kolejn� szklank�.</p><p>Musi do tego przywykn��. Do
tej ciszy. Do tego brakuj�cego elementu. Do diab�a, przecie�
min�y dopiero nieca�e dwa tygodnie, a on ju� niemal
si�gn�� dna! Jak w takim razie ma wygl�da� reszta jego
�ycia?</p><p>Spojrza� na trzyman� w
r�ku szklank�, kt�ra ko�ysa�a mu si� lekko w
d�oni. Przysun�� j� do ust i wypi� ca��
naraz. Potem jeszcze jedn� i kolejn� a� w ko�cu wszystko
ucich�o, a k�saj�ce go, rozszarpuj�ce wn�trzno�ci
emocje odp�yn�y i jego umys� wype�ni� si�
wyciszaj�c�, mi�kk� wat�.</p><p>Wybi�a dziesi�ta.</p><p>Spojrza� na zegar, ale nie
potrafi� dostrzec wskaz�wek, wi�c ponownie skierowa� spojrzenie
na trzyman� w r�kach szklank�. Zamiesza� resztk�
bursztynowego p�ynu i wypi� go jednym �ykiem. Spr�bowa�
odstawi� szklank� na st�, ale nie trafi� i naczynie
spad�o na pod�og�, roztrzaskuj�c si� na kawa�ki.
Nie zwr�ci� na to uwagi. Podni�s� si� i chwiejnie ruszy� do
gabinetu. Kilka razy na co� wpad�, zrzuci�, rozbi�, ale
kompletnie go to nie obchodzi�o. Chcia� po prostu dotrze� do
celu i zdoby� to, co pozwoli mu w ko�cu przespa� ca��
noc. I uda�o mu si�. Zacisn�� w d�oni Eliksir
Bezsennego Snu i ruszy� w drog� powrotn� do swojej sypialni.</p><p>Nigdy wi�cej sn�w z Potterem.
Nigdy. Wi�cej.</p><p>***</p><p>Walentynki. Najbardziej
bezu�yteczne �wi�to, jakie istnia�o, zaraz po Bo�ym
Narodzeniu. Severus zaszy� si� na ca�y dzie� w swoich
komnatach, nie maj�c zamiaru obserwowa� tego festiwalu tandety oraz uczu�
rozmienianych na drobne, sprowadzonych do balonik�w oraz lataj�cych,
�piewaj�cych serduszek. C� one mog�y mie� wsp�lnego z
tym niegasn�cym ogniem? Z t� niewyobra�aln� moc�?</p><p>Dzie� zak��ci� mu
jedynie alarm dobiegaj�cy z Dzia�u Ksi�g Zakazanych w porze
kolacji. Potter pr�bowa� sforsowa� jego barier�. Jak�e
musia� si� zdziwi�, kiedy mu si� to nie uda�o.
C�, po raz kolejny okaza�o si�, �e to Severus mia�
racj�. Gdyby go nie powstrzyma�, ch�opak nigdy sam by nie
zrezygnowa�.</p><p>Zreszt� to i tak nie mia�o
ju� teraz �adnego znaczenia. Pozosta�y mu dwa dni. Dwa dni do
ostatecznego terminu, kt�ry poda� Czarnemu Panu. Musi zacz��
dzia�a�. Zrobi to samo, co poprzednio. Zaczai si� na niego i
wejdzie za nim do Pokoju �ycze�, a kiedy b�dzie ju� z nim w
�rodku, kiedy b�dzie mia� go przed sob�, na
wyci�gni�cie r�ki... wtedy wszystko b�dzie jak dawniej. Na
jedn� kr�tk� chwil�.</p><p>Zbyt kr�tk�.</p><p>*</p><p>Ogie� trzaska� cicho.
Rozrasta� si�. Pe�za� po �cianach i suficie,
poch�aniaj�c je i obejmuj�c dwie, przyci�ni�te do
siebie sylwetki. Powietrze g�stnia�o, wype�niaj�c si�
�arem oraz iskrami, kt�re sycza�y i gas�y w zderzeniu z ciemnymi
szatami, otulaj�cymi stoj�ce pod �cian�,
wci�ni�te w siebie postacie.</p><p>Severus wynurzy� twarz z
w�os�w Harry'ego. S�odki Merlinie, nie pami�ta�, aby
pachnia�y a� tak intensywnie... Za ka�dym razem, kiedy
wci�ga� w p�uca ich aromat, pok�j zaczyna� wirowa�, a
on zapomina�, co mia� powiedzie�, co mia� zrobi�,
odurzony blisko�ci� Harry'ego, zbyt mocno zatopiony w nim swoim
umys�em, d�o�mi, palcami.</p><p>Kiedy w ko�cu uda�o mu
si� z�apa� oddech, zapyta�:</p><p>- Wierzysz mi? Wiesz, �e to, co
powiedzia�em w klasie, nie jest prawd�?</p><p>Poczu�, jak ch�opak spina
si� i przez d�ugi czas zastanawia nad odpowiedzi�. Zbyt
d�ugi.</p><p>- Ja... nie wiem.</p><p>Severusowi nie podoba�a si�
ta odpowied�. Czy� nie da� mu ju� wystarczaj�co wiele
sygna��w, nawet gdy nie zamierza� tego czyni�?</p><p>Przyci�gn�� go do
siebie jeszcze bardziej, przyciskaj�c wargi do sk�ry na czubku jego
g�owy.</p><p>Gdyby tak m�g� zatrzyma�
czas...</p><p>- Nie jeste� dla mnie nikim -
wyszepta� cichym, zachrypni�tym g�osem. Harry nie
odpowiedzia�. Severus odsun�� si� wi�c odrobin�,
spogl�daj�c w d�, na jego twarz. - S�yszysz? Sp�jrz na
mnie. - Harry uni�s� g�ow� i Severus m�g� patrze�
teraz wprost w jego szeroko otwarte oczy. Pragn��, by mu
uwierzy�. Pragn�� wla� prawd� wprost do jego
umys�u, tak g��boko, by nigdy o tym nie zapomnia�, nawet
wtedy, kiedy b�dzie sta� przed Czarnym Panem, czekaj�c na
�mier�...</p><p>Ale Severus doskonale wiedzia�,
�e to niemo�liwe. �e kiedy nadejdzie jutro... to, co ich
��czy�o stanie si� tylko odleg�ym wspomnieniem...
�e Potter nie b�dzie pami�ta� tych s��w, nie
b�dzie pami�ta� niczego... Wszystko zostanie wymazane przez
p�on�ce w nim poczucie zdrady, po�eraj�ce go od �rodka
niczym �miertelna choroba... wyzieraj�ce z jego szeroko otwartych
oczu, kt�rymi b�dzie patrzy� na Severusa, stoj�cego u boku
Czarnego Pana... A Severus nie b�dzie m�g� odwr�ci� wzroku, aby
nie wydawa�o si� to podejrzane, b�dzie musia� na niego patrze�,
b�dzie musia� patrze� jak Czarny Pan podchodzi do niego, jak
�apie go za ramiona i odbiera mu �ycie, �wiat�o... moc... i
jak w zielonych oczach ju� na zawsze zastyga to jedno, jedyne uczucie...</p><p>I wiedzia�, �e b�dzie
je widzia� ju� do ko�ca �ycia. Za ka�dym razem, kiedy
zamknie oczy.</p><p>Ale teraz... wci�� jeszcze
by� tutaj... I mia� ostatni� mo�liwo��...
�eby si� nim delektowa�.</p><p>Uni�s� d�o� i
dotkn�� jego policzka, przesuwaj�c po nim samymi opuszkami
palc�w. Pie�ci� jego sk�r�, nos, skronie, wargi, pr�buj�c
odtworzy� �lady swoich dawnych w�dr�wek i tym razem
zapami�ta� je ju� na zawsze, zapami�ta� ka�de
zag��bienie, ka�dy fragment drogi, kt�r�
pod��a�y.</p><p>- Nie jeste� - powt�rzy�,
�api�c d�o� Harry'ego, przysuwaj�c do swych ust i
ca�uj�c j� z czu�o�ci�.</p><p>Znowu mia� go przy sobie. Znowu
m�g� si� nim nasyca�, chocia� przez t� jedn�
chwil�.</p><p>I robi� to. Poch�ania�
go ka�dym zmys�em, samodzielnie zrywaj�c oplataj�ce go nici
kontroli i pozwalaj�c sobie na o wiele wi�cej ni� do tej pory,
pozwalaj�c, by jego d�onie i wargi b��dzi�y
wsz�dzie, gdzie by� w stanie dosi�gn��, by jego palce
dr�a�y, a usta wypowiada�y s�owa, kt�rych w innym wypadku
nigdy by nie wypowiedzia�... poniewa� wiedzia�, �e to
ostatni raz, kiedy mo�e go mie�.</p><p>- Tak straszliwie ci�
pragn�... - wyszepta� w ko�cu g�osem przesyconym
potrzeb�. Dotkn�� podbr�dka Harry'ego, unosz�c mu twarz i
zanurzaj�c swoje zamglone z po��dania spojrzenie w jego oczach:
- Najch�tniej wzi��bym ci� tu i teraz...</p><p>Co� wewn�trz niego
szarpn�o si�, kiedy znowu to ujrza�. To
niewyobra�alne pragnienie wyryte w zielonych oczach. Skierowane jedynie ku
niemu.</p><p>- Wi�c zr�b to... -
us�ysza� i wtedy wszystko odp�yn�o. Na jedn�,
d�ug� chwil� zapomnia� o wszystkim, o tym, co robi� i
co jeszcze zrobi, i po prostu da� si� ponie�� tej gorej�cej
w nim... mocy.</p><p>***</p><p>Powietrze niemal sycza�o.
Nagromadzone w nim napi�cie osiada�o iskrami na meblach oraz szatach
Severusa, kt�ry wpatrywa� si� w stoj�c� na stoliku
fili�ank�, wype�nion� herbat� oraz
Admorsusexcetr� i... czeka�.</p><p>Dokona� tego. Uwarzy� ten
przekl�ty eliksir, zdoby� zaufanie Pottera, wla� mu go do
fili�anki za jego zgod� i przyzwoleniem i teraz wystarczy�o
tylko poczeka�, a� ch�opak go wypije... Jeszcze tylko kilka
kr�tkich chwil i wszystko zniknie. Nie b�dzie ju� odwrotu. Ten wyj�cy,
szamocz�cy si� w nim potw�r pozostanie tylko wspomnieniem. Ten
potw�r, kt�rego Severus ledwie utrzymywa� w ryzach. Ten potw�r, kt�ry
chcia� str�ci� fili�ank� na pod�og� i
wszystko zaprzepa�ci�.</p><p>Nie pozwoli mu na to!</p><p>Walczy� z nim, od kiedy tylko
Harry wszed� do jego komnat. Objawia� si� w nerwowych reakcjach,
nad kt�rymi trudno by�o mu zapanowa�, w dr�eniu r�k, kiedy
si�ga� po fiolk� z eliksirem, w przyspieszonym pulsie, kt�ry
sprawia�, �e jego krew kr��y�a znacznie szybciej, a
czas wydawa� si� zwalnia� i ci�gn�� w
niesko�czono��... To on sprawia�, �e Severus mia�
wra�enie, jakby opada� w przepa��, kiedy Harry
u�miecha� si� do niego promiennie, i musia�
zamkn�� przed tym oczy i wypi� ca�� szklank�
whisky, aby wra�enie usta�o.</p><p>I wtedy Potter si�gn��
po fili�ank�. I Severus nie potrafi� oderwa� wzroku od jego
d�oni unosz�cej si� do ust i nie potrafi� powstrzyma�
wra�enia, jakby z ka�dym centymetrem przepa�� zamyka�a
mu si� nad g�ow�, pogr��aj�c go w ciemno�ci.
I nagle us�ysza� sw�j w�asny g�os, wypowiadaj�cy:</p><p>- Wiesz... w ca�ym swoim
�yciu nie spotka�em wi�kszego tch�rza ni� tw�j ukochany
ojciec chrzestny. Nigdy nie odwa�y� si� zaatakowa�
samotnie. Zawsze musia� mie� jak najwi�ksz� widowni�,
�eby wszyscy mogli ogl�da� jego szczeniackie popisy i
zadzieranie nosa.</p><p>D�o� Harry'ego
znieruchomia�a. Pomieszczenie wype�ni�o si� lodowatymi
p�omieniami, odbijaj�cymi si� w czarnych oczach Severusa.</p><p>Nie r�b tego! Pozw�l mu to
wypi�! To tylko s�abo��. Pokonaj j�! Pokonaj, inaczej
wszystko przegrasz.</p><p>Potter co� mu odpowiedzia�,
ale Severus s�ysza� jedynie szum w uszach. I widzia� jedynie
fili�ank�, kt�r� ch�opak znowu zacz��
podnosi�. I kiedy tylko jego wargi zetkn�y si� z brzegiem
naczynia, usta Severusa ponownie zareagowa�y samoczynnie, wyrzucaj�c
z siebie pe�ne jadu s�owa:</p><p>- Tw�j ojciec by� jeszcze
gorszy. Arogancki do granic mo�liwo�ci. Uwielbia� si�
popisywa�. Wiecznie otoczony wianuszkiem takich samych przyg�up�w jak
on, kt�rym imponowa� swoimi niebezpiecznymi, idiotycznymi pomys�ami.
Chodzi� po szkole, zachowuj�c si� jak pan i w�adca,
wyobra�aj�c sobie, �e wszystko mu wolno, a prawda jest taka,
�e by� napuszonym, �a�osnym prostakiem.</p><p>Twarz Harry'ego wykrzywi�a
si� w wyrazie gniewu. Fili�anka odsun�a si� od jego
warg i pomieszczenie przeci�a b�yskawica. Wszystko
zacz�o wirowa�, porwane przez tajfun lodu i ognia, a w samym
�rodku cyklonu pozostali tylko oni dwaj. D�onie Severusa tak mocno
zacisn�y si� na oparciach fotela, i� pod sk�r�
zarysowa�y si� b��kitne �y�y.</p><p>Co ty wyprawiasz, do jasnej cholery?
Opanuj si�! Nie spieprz wszystkiego, co osi�gn��e�!
Zdu� to, zdepcz, zgnie�! Na t� jedn� chwil�. Zaraz
b�dzie po wszystkim. Tylko kilka �yk�w i b�dzie po wszystkim...</p><p>Jego oczy poch�on��
ogie�, kiedy patrzy�, jak ch�opak ponownie podnosi
fili�ank� do ust.</p><p>Zacisn�� wargi z tak�
si��, �e by�o to niemal bolesne</p><p>On nic dla ciebie nie znaczy. Jest
tylko przyn�t�, odskoczni�, �rodkiem do zrealizowania
celu... Nie potrzebujesz go. Nie potrzebujesz jego �miechu, zapachu, jego
entuzjazmu, oddania, ciep�a... Nie potrzebujesz jego obecno�ci! Nie
potrzebujesz!</p><p>Fili�anka ponownie
zetkn�a si� z wargami Harry'ego. I wszystko nagle zamar�o.
��cznie z oddechem Severusa. Ale nawet pomimo braku powietrza, pomimo
nieko�cz�cego si� krzyku w umy�le, jego usta otworzy�y
si�, wyrzucaj�c z siebie s�owa:</p><p>- Nie tylko by�
�a�osnym prostakiem, ale r�wnie� najgorsz� kanali�,
jak� kiedykolwiek spotka�em na swojej drodze. Razem z Blackiem
za�miewali si� ze swych marnych dowcip�w i w tych swoich
mikroskopijnych m�d�kach uroili sobie, �e s� ponad
reszt�, �e nie dotycz� ich �adne zakazy ani regu�y,
�e na zawsze pozostan� lepsi od innych... a teraz obaj nie
�yj�. Jakie� to przykre...</p><p>TRZASK!</p><p>Fili�anka wyl�dowa�a
na stole, a jej zawarto�� na blacie. I Severus mia�
jednocze�nie wra�enie, jakby ton��, nie mog�c
zaczerpn�� tchu, i jakby wyp�yn�� na powierzchni�
i w ko�cu m�g� nabra� powietrza.</p><p>- Dosy�! Odwo�aj to!
Natychmiast to odwo�aj! Nic nie wiesz o moim ojcu! To ty jeste�
�a�osnym prostakiem, a nie on! M�wisz te wszystkie rzeczy teraz,
kiedy ju� go nie ma i nie mo�e si� obroni�. Dlaczego wtedy
mu si� nie postawi�e�? Dlaczego nie wyzwa�e� go na
pojedynek, skoro tak go nienawidzi�e�?</p><p>Severus zdawa� sobie
spraw�, �e Potter stoi nad nim, wykrzykuj�c te wszystkie,
pe�ne dzieci�cej z�o�ci s�owa, ale nie by� w
stanie zareagowa�. Wpatrywa� si� tylko w rozlan� ciecz,
czuj�c, jak wszystko, co budowa�, sypie mu si� w palcach.
Ka�dy kamie�, kt�ry z takim wysi�kiem uk�ada�,
rozsypywa� si� w proch.</p><p>I dlaczego? Tylko dlatego, �e
da� si� pokona� tej pieprzonej s�abo�ci! Temu
niewdzi�cznemu smarkaczowi, kt�ry sta� teraz przed nim i
o�miela� si� podnosi� na niego g�os, tak jak
o�mieli� si� wedrze� w jego �ycie i wszystko mu
pokrzy�owa�, wszystko zniszczy�! Wszystko!</p><p>Zerwa� si� z fotela,
kieruj�c ku niemu kipi�ce w�ciek�o�ci�
spojrzenie.</p><p>- Poniewa� by� tch�rzem -
wysycza� mu prosto w twarz, targany od �rodka j�trz�cym
si� gniewem. - Nigdy nie przyj��by mojego wyzwania na pojedynek
sam na sam. Zawsze zas�ania� si� swoimi durnymi
przyjaci�mi, gra� odwa�nego tylko w otoczeniu swojego fanklubu.
Bez nich by� jak kaleka, kt�ry nie trafi�by w cel, nawet gdyby
da� mu map�. Bez nich by� nikim!</p><p>- M�wisz tak, bo mu
zazdro�ci�e�!</p><p>Uderzy� go z ca�ej
si�y. Trzasn�� go w twarz, wk�adaj�c w to uderzenie
ca�� swoj� frustracj� i gorycz. Najch�tniej
star�by go na proch. Usun�� ze swego �ycia. Ukara� za
wszystko, co mu odebra�. Zniszczy� tak samo, jak on zniszczy�
jego...</p><p>Ale wtedy Harry odwr�ci� twarz i
Severus ujrza� b�l przepe�niaj�cy zielone oczy i zaczerwieniony
policzek i nagle u�wiadomi� sobie, co zrobi�.</p><p>I po prostu sta�, wpatruj�c
si� w sw� w�asn� d�o� i w plecy Harry'ego,
wiedz�c, �e je�eli ch�opak teraz st�d wyjdzie,
je�eli go tu zostawi, w samym �rodku tego niszcz�cego wszystko cyklonu,
je�eli zabierze mu teraz siebie... to tak, jakby zabra� mu oddech.</p><p>- Sp�jrz na mnie - wyszepta�,
nie potrafi�c powstrzyma� dr�enia w�asnego g�osu. Ale
Harry nie zrobi� tego. Chwiejnie ruszy� w kierunku drzwi i Severus
poczu� si� tak, jakby grunt usuwa� mu si� spod n�g.</p><p>- S�yszysz? - zapyta�,
ruszaj�c za nim niczym w transie. Widzia�, jak zatrzymuje si�
przy drzwiach i pr�buje je otworzy�. Widzia� jego dr��ce
ramiona i pochylon� g�ow�. I widzia� swoj�
w�asn� d�o�, wyci�gaj�c� si� po niego.</p><p>- Chc�, �eby� na mnie
spojrza�.</p><p>Nie rozpoznawa� w�asnego
g�osu. Nie rozpoznawa� w�asnych reakcji. Nawet d�onie,
kt�re zacisn�� na ramionach Harry'ego, odwracaj�c go do siebie,
wydawa�y mu si� obce.</p><p>To wszystko jednak przesta�o
mie� znaczenie, kiedy ujrza� jego twarz. Blad�. Mokr� od
�ez. Od �ez, kt�rych on by� przyczyn�. Pozbawion�
blasku, kt�ry Severus zdusi� w�asnymi r�koma. Zgaszon�.</p><p>- Zostaw mnie - us�ysza�
cicho wypowiadane s�owa. - Ranisz mnie.</p><p>I Severus pu�ci� go. Ale
tylko po to, by �agodnie uj�� w d�onie jego twarz i
unie�� j�, spogl�daj�c wprost w jego wilgotne oczy. W
oczy, kt�re jako jedyne potrafi�y sprawi�, �e zapomina�,
kim jest i co robi�. Kt�re jako jedyne potrafi�y wnie��
odrobin� �wiat�a do jego �ycia.</p><p>I poczu�, jak w tej samej chwili
wype�nia go b�l. Tak dotkliwy, i� nie pozwala� mu oddycha�.
B�l, kt�ry wibrowa� mu pod sk�r� przez ca�e dwa tygodnie, kt�re
sp�dzi� bez niego. B�l, kt�ry sprawia�, �e �adne
pomieszczenie nie l�ni�o, je�eli nie by�o w nim Harry'ego.
B�l, kt�ry towarzyszy�by mu ju� do samego ko�ca...</p><p>- Severusie...?</p><p>Wszystko run�o.
Rozsypa�o si� w drobny py�. Ca�e miesi�ce pracy,
ka�dy wysi�ek, kt�ry musia� podj��, ka�da
decyzja, kt�r� okupi� krwi� w�asn� lub innych,
wszystko, co po�wi�ci� dla tego pragnienia, ca�e jego
�ycie... opada�o w otch�a�, wydaj�c z siebie
przejmuj�cy wrzask agonii.</p><p>Cierpienie by�o niewyobra�alne.
Ale podj�� ju� decyzj�.</p><p>Nie m�g� tego zrobi�.</p><p>Te dwa tygodnie... tylko mu to
u�wiadomi�y... nie potrafi ju� bez niego �y�. Nie
potrafi�. Harry sta� si� dla niego wszystkim. Sta� si�
dla niego wa�niejszy ni� wolno��, ni� jego w�asne
�ycie... Sta� si� jego pragnieniem.</p><p>Wiedzia�, �e to ju�
koniec. Poni�s� pora�k�. Ca�kowit� kl�sk�.
Wpad� we w�asne sid�a. Jakim by� g�upcem, skoro
pomy�la�, �e si� nie zaanga�uje... Sta� teraz
po�r�d innych g�upc�w, kt�rzy szydzili z niego, tak jak on
niegdy� szydzi� z nich. I wiedzia�, �e ta kl�ska
b�dzie go kosztowa� �ycie... �e ju� jutro... zginie.</p><p>Ale maj� jeszcze dzisiejsz�
noc. Da mu ca�ego siebie. Da mu wszystko, czego pragnie. Ten ostatni raz.
Ostatni raz. Bez kontroli. Bez masek. Bez niczego, co mog�oby
s�u�y� za mur.</p><p>Tylko oni dwaj. Tylko Harry i jego
ciep�o, jego usta, w kt�re Severus wpatrywa� si� jak
zahipnotyzowany, maj�c wra�enie, �e jeszcze niczego w ca�ym
swoim �yciu nie pragn�� tak bardzo jak tego, by ich skosztowa�,
by nareszcie si� w nich zanurzy�, nie my�l�c o niczym, nie
my�l�c o konsekwencjach...</p><p>Pochyli� si� wi�c do
przodu, obejmuj�c wargami te mi�kkie usta i w�lizguj�c
si� j�zykiem do gor�cego wn�trza... zasysaj�c ich
�ar, penetruj�c g�adkie podniebienie, wgryzaj�c si� w
jego wargi z tak� zach�anno�ci�, jakby tylko one
ratowa�y go przed upadkiem w otch�a�... oplataj�c jego
wilgotny, �liski j�zyk w�asnym i ss�c go w swych ustach...
czuj�c jak jego s�odycz sp�ywa mu do gard�a, jak
przesi�ka jego smakiem i pragn�c jeszcze wi�cej, jeszcze wi�cej...</p><p>I si�ga� po to,
wsuwaj�c j�zyk jeszcze g��biej, po�eraj�c jego
usta bez �adnej kontroli, zatapiaj�c si� w nim wszystkimi
zmys�ami... pozwalaj�c, by to uczucie poch�on�o go, tak
jak on poch�on�� Harry'ego... pozwalaj�c, by go
spali�o i by jego umys� zamieni� si� w jednostajny,
og�uszaj�cy krzyk: "Nigdy nie oddam... nigdy, nigdy,
nigdy!"</p><p>Wszystko p�on�o.
Rega�y, ksi��ki, fotele, dywan. Ogie� po�era�
wszystko niczym wyg�odnia�a bestia o nienasyconym apetycie. Bestia,
kt�ra w ko�cu, po wielu miesi�cach ci�g�ego hamowania
si�, mog�a zaspokoi� sw�j g��d i nic nie by�o w stanie
jej przed tym powstrzyma�. P�omienie rycza�y i trzaska�y,
po�eraj�c dwie przyci�ni�te do siebie sylwetki, najpierw
przy drzwiach, potem w drodze do sypialni, potem zupe�nie nagie na
��ku, stopione ze sob� niczym woskowe figury. I tylko czasami
spo�r�d tej kakofonii wy�ania� si� zachrypni�ty
g�os:</p><p>- O bo�e...</p><p>Jak m�g� mu si�
opiera�? Jak m�g� my�le�, �e uda mu si� przed nim
obroni�, �e uda mu si� obroni� przed t� moc�?</p><p>- Taki wra�liwy...
niebywa�e.</p><p>Jak w og�le m�g�
pomy�le�, by go po�wi�ci�? By� cenniejszy
ni� skarb. By� cudem, kt�ry nale�a�o chroni�.</p><p>- Jeste� tylko m�j. A reszta
niech idzie do diab�a.</p><p>Wszystko inne zosta�o
zag�uszone j�kami i dyszeniem, trzaskiem po�ogi i uderzeniami
serca. A p�niej z faluj�cego �aru, z paruj�cych zgliszcz,
kt�re pozosta�y po komnatach Severusa, wy�oni�y si� dwa,
wci�ni�te w siebie cia�a.</p><p>Po��czone jednym, wsp�lnym
oddechem.</p><p>I cichy szept Harry'ego:</p><p>- Kocham ci�...</p><p>Szept, kt�ry przyni�s�...
otrze�wienie. Niczym k�piel w lodowatym strumieniu, poniewa�
Severus u�wiadomi� sobie nagle z ca��
przera�aj�c� moc�, �e te s�owa... s�owa,
kt�re us�ysza� po raz pierwszy w �yciu... s�yszy zarazem po
raz ostatni...</p><p>Obj�� Harry'ego mocniej,
wpatruj�c si� w sufit.</p><p>Wiedzia�, co musi zrobi�.</p><p>- Dipsas. Has�o do moich komnat.</p><p>Przymkn�� powieki.</p><p>Jutro wszystko si�
zako�czy.</p><p>Wszystko... przestanie istnie�.</p><p>***</p><p>Kiedy nadchodzi�o wezwanie,
Mroczny Znak pali� �ywym ogniem. Jakby w tej w�a�nie chwili
formowa� si�, wytrawiaj�c si� na sk�rze. B�l
rozchodzi� si� a� do obojczyka. Severus po cz�ci
nauczy� si� z nim radzi�, jednak nie da�o si�
wytrzymywa� tego w niesko�czono��. Ale pr�bowa�.
Siedzia� na ��ku, zgi�ty wp�, z r�k�
przyci�ni�t� do wij�cego si� na sk�rze Znaku, z
zaci�ni�tymi ustami i pulsowaniem w skroniach.</p><p>B�l przychodzi� falami. Kiedy
odp�ywa�, Severus spogl�da� na �pi�cego obok
Harry'ego i patrzy� na niego tak d�ugo, dop�ki b�l znowu nie
zaatakowa�.</p><p>Musi to przetrzyma�.
Min�a ju� godzina. Czarny Pan w ko�cu da za wygran� i
po prostu b�dzie czeka� na wiadomo�� od niego. Ale kiedy
jej nie otrzyma, znowu zaatakuje. Severus mia� niewiele czasu. By�
ju� niemal ranek. Przeka�e Czarnemu Panu wiadomo�� dopiero
wtedy, kiedy zdob�dzie wspomnienie. Wspomnienie, w kt�rym wszystko, co
budowa� miesi�cami, zawali si�. Kiedy w zielonych oczach,
zamiast pragnienia, ujrzy jedynie odraz�.</p><p>Wtedy b�dzie got�w.
Poniewa� nie pozostanie ju� nic, co mog�oby go tutaj
zatrzyma�.</p><p>Severus przymkn�� powieki.
Z jego warg wyrwa�o si� westchnienie.</p><p>Harry musi go znienawidzi�.
Uzna� za potwora, za pozbawionego skrupu��w psychopat�. Tylko w
ten spos�b Severus zapewni mu bezpiecze�stwo. Nie by�o innego
wyj�cia.</p><p>Kiedy jutro na �niadaniu
Dumbledore og�osi, �e Severus zgin��, Harry musi by�
na to gotowy. Wszelkie uczucia, kt�rymi go obdarzy�, musz�
umrze� wraz z nim. Musi zniszczy�, zbezcze�ci� wszystkie
wspomnienia, zabra� mu ostatni� iskierk� nadziei, sprawi�,
by czu� do niego jedynie pogard� i obrzydzenie. Je�eli tego nie
zrobi... ska�e go na �ycie w agonii. Harry by� zbyt s�aby.
Zbyt s�aby, by prze�y� jego strat�, a musi �y�
dalej, musi by� silny, by pewnego dnia uwolni� si� od nich
wszystkich. Od Dumbledore'a, od Czarnego Pana. Musi by� twardy, odporny na
wszystko, wykuty ze stali, by prze�y�. I Severus mu to zapewni.</p><p>Obliza� wargi i ponownie
spojrza� na Harry'ego.</p><p>Przypomnia� sobie s�owa,
kt�re us�ysza� od niego zaledwie kilka godzin temu:</p><p>"Zawsze b�d� do ciebie
wraca�."</p><p>Severus wyci�gn��
d�o� i delikatnie musn�� palcami rozgrzany od snu policzek
Harry'ego.</p><p>Tym razem do mnie nie wr�cisz.</p><p>***</p><p>Nie mia� zbyt wiele czasu.
Powinien po prostu wyj�� i zostawi� go samego, �eby na
niego nie patrze�, �eby si� z nim nie �egna� i po
prostu odcisn�� w sobie to wspomnienie, kiedy �pi w jego
��ku. Ale wiedzia�, �e nie mo�e tego zrobi�.
Musi wszystko przygotowa�. Musi... da� mu jasno do zrozumienia,
�e chce, aby dzisiaj pojawi� si� w jego komnatach.</p><p>- Wiesz, �e mo�esz tu
przyj�� w ka�dej chwili? - powiedzia� Severus,
muskaj�c wargami czo�o Harry'ego. - Kiedy tylko b�dziesz
chcia�. Nawet dzisiaj.</p><p>Wiedzia�, �e Harry nie
b�dzie w stanie czeka�. By� niecierpliwy i je�eli
dosta� pozwolenie, to jest tylko kwesti� godzin, kiedy si� tu
zjawi.</p><p>Ch�opak przytakn��,
odchylaj�c g�ow� i pozwalaj�c, by usta Severusa
znalaz�y si� na jego szyi.</p><p>- Wiem. B�d� za tob�
t�skni�.</p><p>- Wiem - odpar� Severus. -
B�dziesz.</p><p>Pomieszczenie pociemnia�o na
chwil�, a pieszcz�ce szyj� Harry'ego wargi Severusa
wykrzywi�a gorycz.</p><p>- Czy wczoraj... dosta�e�
wszystko to, czego pragn��e�? - zapyta�, zatrzymuj�c
wargi milimetr od sk�ry Harry'ego. Dopiero po chwili Severus zda� sobie
spraw�, �e wstrzymuje oddech, czekaj�c na odpowied�.</p><p>Musia� to wiedzie�.
Musia� by� pewien, �e da� mu wszystko. Absolutnie wszystko.</p><p>- O tak, nawet wi�cej -
odpowiedzia� Harry, u�miechaj�c si� lekko. - Znacznie
wi�cej, ni� kiedykolwiek pragn��em.</p><p>Severus wypu�ci� powietrze
i z�o�y� d�ugi poca�unek na jego �uchwie. A
nast�pnie odsun�� si� i spojrza� na niego z g�ry.</p><p>Merlinie, nie s�dzi�,
�e tak ci�ko b�dzie mu si� z nim rozsta�...</p><p>- Chod�my - powiedzia� w
ko�cu, wypuszczaj�c Harry'ego z u�cisku. - Lepiej,
�eby� wr�ci�, zanim twoi przyjaciele si� obudz�. - Po
tych s�owach wymin�� go i skierowa� si� prosto do
salonu.</p><p>Podszed� do drzwi
prowadz�cych do gabinetu i zatrzyma� si� przy nich,
krzy�uj�c ramiona i ukrywaj�c twarz za kurtyn� w�os�w.
Nie m�g� ryzykowa�, �e jakakolwiek uroniona emocja odzwierciedli
si� na jego twarzy i ch�opak j� zauwa�y. Harry zabra�
swoje rzeczy i zatrzyma� si� obok niego.</p><p>- No to... do zobaczenia -
wyduka�.</p><p>Po tych s�owach
ciemno�� pog��bi�a si�, a Severus poczu�,
jak w jego wn�trzu ro�nie co� lodowatego, wype�niaj�c
go ch�odem i sprawiaj�c, �e coraz trudniej by�o mu oddycha�.</p><p>Nie patrzy� na niego. Nie chcia�
na niego spogl�da�, ale wiedzia�, �e powinien to
zrobi�, aby ch�opak nawet przez chwil� nie pomy�la�,
�e cokolwiek jest nie w porz�dku.</p><p>Podni�s� wi�c
g�ow�, spogl�daj�c mu prosto w oczy i wiedz�c, �e
po raz ostatni widzi w nich to ciep�o, ten blask...</p><p>Po raz ostatni.</p><p>Wtedy zobaczy�, jak Harry
odwraca si�, i mia� wra�enie, �e czas nagle zwolni�, a
wszystko w jego ciele zacz�o wrzeszcze� i szamota�
si� i nagle odkry�, �e jego d�o� zaciska mu si�
na nadgarstku, a Harry odwraca si� do niego z zaskoczeniem maluj�cym
si� na twarzy i wtedy Severus u�wiadomi� sobie, �e ju�
w og�le nie jest w stanie oddycha�.</p><p>Pozw�l mu odej��. Nie
mo�esz go zatrzyma�. To ju� koniec.</p><p>Podda� si� i po prostu
przyci�gn�� Harry'ego do siebie, zamykaj�c jego wargi w
�arliwym poca�unku. Chcia� tylko jeszcze raz zanurzy�
si� w jego �arze. Jeszcze raz poczu� jego smak, by pozosta�
mu na wargach a� do samego ko�ca...</p><p>Harry j�kn��, kiedy
Severus oderwa� usta i g��boko nabra� powietrza, kt�re
ulecia�o mu z p�uc.</p><p>- Odprowadz� ci� - wyszepta�
z trudem.</p><p>Z�apa� jego d�o�
i poprowadzi� go za sob� a� do drzwi wychodz�cych na
korytarz. Zatrzyma� si� i si�gn�� po
r�d�k�, zdejmuj�c z nich zakl�cie blokuj�ce, po
czym schowa� j� z powrotem i odwr�ci� si� do Harry'ego.
Przez jaki� czas po prostu mu si� przygl�da�,
przesuwaj�c spojrzeniem po jego twarzy. Po chwili jednak zatrzyma� je
na policzku, kt�ry wci�� by� nieznacznie zaczerwieniony, i
powoli uni�s� d�o�, dotykaj�c sk�ry Harry'ego.
Pog�adzi� j� delikatnie. By�a g�adka i rozgrzana.</p><p>- Nie chcia�em ci�
uderzy� - wyszepta�. - Ale czasami wszystko wymyka nam si� spod
kontroli i nie mamy na to wp�ywu. To silniejsze od nas.</p><p>Jak okrutnie prawdziwe by�y te
s�owa... nawet je�li wiedzia�, i� Harry ich nie zrozumie...</p><p>- Nie szkodzi - odpowiedzia� niepewnie
ch�opak. - To niewa�ne. Ju� o tym zapomnia�em.</p><p>Severus u�miechn��
si� s�abo.</p><p>- To dobrze.</p><p>Opu�ci� r�k�, a
nast�pnie si�gn�� do klamki i spojrza� na Harry'ego,
kt�ry pos�a� mu ciep�y u�miech i zarzuci� na siebie
peleryn�, znikaj�c pod ni�. Severus otworzy� mu drzwi i
przez kilka chwil po prostu sta� przy nich, ws�uchuj�c si�
w jego oddalaj�ce si� kroki. A z ka�dym z nich pomieszczenie
gas�o coraz bardziej, jakby pozbawiono je nagle ca�ego �wiat�a.</p><p>Severus zamkn�� drzwi i
opar� si� czo�em o chropowate drewno. Otacza� go
ch�odny, g�sty niczym smo�a mrok. Mrok, kt�ry wdziera� mu
si� do ust, pozbawiaj�c go oddechu, kt�ry wnika� pod ubranie,
pokrywaj�c cia�o g�si� sk�rk� i wprawiaj�c je w
dr�enie. Mrok, kt�ry wysysa� wszystko, co napotka� na swej drodze,
pozostawiaj�c po sobie jedynie unosz�ce si� w powietrzu
wst�gi bezpowrotnej straty.</p><p>***</p><p>Laboratorium pokryte by�o
szronem. Na butelkach i fiolkach osadzi�a si� szad� i z
ka�d� chwil� temperatura wydawa�a si� jeszcze bardziej
opada�, tak samo jak sypi�ce si� z szaty Snape'a kryszta�ki
lodu. M�czyzna sta� pochylony nad my�lodsiewni�, z
r�d�k� przy�o�on� do skroni, przymkni�tymi
powiekami i ca�kowitym skupieniem na twarzy. Jego usta ci�gle
si� porusza�y, jakby m�wi� co� do siebie. Co jaki�
czas nawija� na r�d�k� kilka z�otych pasem i
umieszcza� je w my�lodsiewni. Cierpienie widoczne na jego obliczu
pog��bia�o si� z ka�d� chwil�, ale nie
przerywa�. Zaci�ni�ta na brzegu misy d�o� by�a
niemal bia�a od wysi�ku, �y�a na jego skroni pulsowa�a
coraz bardziej.</p><p>W pewnym momencie jego twarz
skrzywi�a si�, pi�� uderzy�a z
w�ciek�o�ci� w brzeg misy, a z jego ust wyrwa�o
si� ciche przekle�stwo. Odetchn�� jednak kilka razy i
powr�ci� do przerwanej czynno�ci. Jednak po pewnym czasie ponownie
uderzy� pi�ci� w mis� i tym razem potrzebowa�
d�u�szej chwili odpoczynku, podczas kt�rej sta� nad
my�lodsiewni� ze spuszczon� g�ow�, opieraj�c
si� o ni� obiema r�kami, oddycha� ci�ko i zaciska�
powieki.</p><p>W ko�cu, kiedy do
my�lodsiewni opad�a ju� ostatnia z�ota wst�ga, Severus
otworzy� oczy i w tym samym momencie zachwia� si� i musia�
cofn�� kilka krok�w i oprze� o �cian�, aby si�
nie przewr�ci�. Przez chwil� mia� problem ze skupieniem wzroku,
ale kiedy ju� mu si� to uda�o, jego brwi zmarszczy�y
si�, twarz wykrzywi�a w wyrazie niezadowolenia, a do oczu
nap�yn�� gniew.</p><p>Nie wysz�o tak, jak chcia�.
Cz�� by�a jeszcze w miar� logiczna, ale ca�a
reszta? Nieuporz�dkowany, infantylny be�kot. Niekt�rych
wspomnie� w og�le nie uda�o mu si� dotkn��, a co dopiero
pr�bowa� je zmieni�. Powinien to wszystko poprawi�,
spr�bowa� na spokojnie od nowa, ale nie mia� na to czasu. A poza tym
by� ju� wyko�czony. Jego umys� ledwie ju� dysza�
od wysi�ku. Musi to zostawi� tak, jak jest. Ale czy Potter w to
uwierzy? Przecie� tyle rzeczy si� nie zgadza�o, pojawi�o
si� tak wiele sprzecznych sygna��w... Jedyn� jego nadziej�
by�o to, �e Potter oka�e si� wystarczaj�co naiwny, aby
si� na to nabra�... �e da si� ponie�� emocjom i nie
b�dzie zastanawia� si� nad logicznym rozwi�zaniem. Nie
b�dzie zawraca� sobie g�owy interpretacj� gest�w Severusa,
a skupi si� jedynie na tym, co zobaczy i us�yszy i przepe�niony
poczuciem zdrady, zapomni o wszystkim, co Severus kiedykolwiek mu
ofiarowa�.</p><p>Pozosta�a jeszcze jedna
kwestia...</p><p>Severus si�gn�� na
p�k� po jedn� ze �wiec i rzuci� na ni� szybkie
zakl�cie, a nast�pnie Lumos i �wieca zap�on�a na
zielono.</p><p>Sygna�. Wystarczaj�co jasny
i przyci�gaj�cy wzrok.</p><p>Ustawi� j� na blacie i
jeszcze raz spojrza� na wype�nion� po brzegi
my�lodsiewni�.</p><p>Zacisn�� usta i po raz
ostatni skierowa� r�d�k� w stron� z�otych
wst�g. Wystarczy� jeden rozb�ysk, by wspomnienia zawirowa�y
i na powierzchni zacz�y formowa� si� przeplataj�ce
si� ze sob� obrazy: twarz Harry'ego, Czarnego Pana i fiolki eliksiru.</p><p>Przyn�ta. Wystarczaj�co
zach�caj�ca, by zanurzy� si� w nieznanym.</p><p>M�czyzna odwr�ci�
si� i ruszy� do wyj�cia. Kiedy �cianka zasuwa�a
si� za nim, wysun�� stop�, zatrzymuj�c rega� w
miejscu, dzi�ki czemu powsta�a w�ska szczelina, przez kt�r�
s�czy�o si� zielone �wiat�o, jednak dostatecznie
niewielka, by nie by�o jej wida� go�ym okiem.</p><p>Odsun�� si� i kilka
razy przeszed� wzd�u� salonu, obserwuj�c j� z
ka�dego k�ta.</p><p>Idealnie.</p><p>Teraz wystarczy�o tylko
wyj�� i poczeka�, a� uruchomi si� alarm.</p><p>***</p><p>Kolejne wezwanie nadesz�o
szybciej, ni� si� spodziewa�. Rami� zacz�o
bole� go ju� wczesnym popo�udniem, podczas lekcji Eliksir�w z
pierwszorocznymi Krukonami i Puchonami. Z najwi�kszym wysi�kiem
uda�o mu si� doprowadzi� lekcj� do ko�ca, ale kiedy
tylko drzwi klasy zamkn�y si� za ostatnim uczniem,
zgi�� si� wp�, przyciskaj�c d�o� do
rw�cego ramienia i sp�dzi� tak pi�tna�cie minut,
pr�buj�c wyciszy� sw�j umys� i przetrwa� atak.</p><p>Na szcz�cie by�a to
ostatnia ju� lekcja.</p><p>Severus przez ca�y dzie�
omija� swoje komnaty szerokim �ukiem. Musia� znajdowa�
si� jak najdalej od nich, by Potter odwa�y� si� do nich
wej��.</p><p>Kiedy b�l odrobin� usta�,
ruszy� wi�c do gabinetu Dumbledore'a z wiadomo�ci� o
otrzymanym wezwaniu i jego spodziewanej nieobecno�ci.</p><p>I w�a�nie wtedy poczu�
w�druj�cy wzd�u� kr�gos�upa zimny dreszcz.</p><p>Alarm.</p><p>Potter wszed� do jego komnat.</p><p>A wi�c teraz wszystko si�
dope�ni...</p><p>***</p><p>Severus sta� w swoim gabinecie
przy drzwiach prowadz�cych do salonu, z r�k� na klamce,
przymkni�tymi powiekami i opuszczon� g�ow�. Powietrze
wok� niego wydawa�o si� g�stnie�, zaginaj�c i
odbijaj�c pr�buj�ce przedosta� si� przez jego aur�
promienie �wiat�a i pogr��aj�c ca��
sylwetk� w coraz g��bszym mroku.</p><p>Wszystko zdawa�o si�
wyostrza�. Z ka�dym pojedynczym oddechem m�czyzny
szczeg�y otoczenia stawa�y si� coraz wyra�niejsze, tak
jakby co� zasysa�o wszelkie zak��cenia, pozostawiaj�c tylko
j�. Czyst� kontrol�.</p><p>Tylko ona pomo�e mu
przetrwa� t� chwil�. Musi si� w ni� przyodzia�,
owin�� jak p�aszczem, najszczelniej jak to mo�liwe, aby
nic, absolutnie nic nie przedosta�o si� g��biej, nie
dotkn�o go, poniewa� podejrzewa�, i� wtedy
rozsypa�by si� w proch. Musi zachowa� kamienny wyraz twarzy. Na
jego obliczu nie mo�e pojawi� si� nawet najmniejsze
p�kni�cie. I najwa�niejsze - cokolwiek si� wydarzy,
jakiekolwiek ciosy na niego spadn�, nie mo�e odezwa� si�
ani s�owem, poniewa� g�os m�g�by go zdradzi�. Musi
znie�� wszystko w milczeniu. Wszystko.</p><p>Otworzy� oczy. Wydawa�y
si� jeszcze ciemniejsze ni� zwykle, jakby w chwili obecnej nie
by�o w nich niczego poza ozi�b��
oboj�tno�ci�. Nie odbija�o si� w nich �adne
�wiat�o. Przypomina�y dwie g��bokie otch�anie, na
dnie kt�rych uwi�ziono wszelkie emocje.</p><p>Wzi�� g��boki
wdech i wkroczy� do salonu.</p><p>Wej�cie do laboratorium
by�o uchylone. Na pod�og� pada�o zielone �wiat�o.
Severus podszed� bli�ej i w�lizn�� si� do
�rodka.</p><p>Zobaczy� go.</p><p>Ch�opak sta� nad
my�lodsiewni� z zaci�ni�t� na brzegu misy
d�oni� i twarz� zanurzon� w faluj�cym morzu
z�ota.</p><p>Severus zatrzyma� si� przy
wej�ciu. Opar� d�o� o znajduj�cy si� obok
rega� i... czeka�.</p><p>Cokolwiek si� wydarzy...
cokolwiek...</p><p>D�o� Harry'ego co
jaki� czas �ciska�a si� konwulsyjnie, a do uszu Severusa
dociera�y st�umione poj�kiwania oraz ciche, niewyra�ne, ale
wielokrotnie powtarzane "nie".</p><p>Ju� samo to wibruj�ce w
powietrzu s�owo mia�o tak� si�� oddzia�ywania,
i� Severus czu�, jak jego bariery dr��, a przecie� to
by� zaledwie wst�p do tego, co za chwil� si� tu wydarzy.</p><p>To nie potrwa d�ugo. Za moment
b�dzie po wszystkim.</p><p>Po wszystkim.</p><p>Nagle czas spowolni� sw�j bieg,
a Severus wstrzyma� oddech, kiedy Harry wyprostowa� si�
gwa�townie, wynurzaj�c si� ze szpon�w wspomnie�. Cisza,
kt�ra zapad�a, wydawa�a si� niemal pustosz�ca. Jedynym, co
j� zak��ca�o, by�o dudnienie serca. G�uche i
ci�kie, jakby w kt�rym� momencie zamieni�o si� w
uwieraj�cy w piersi kamie�.</p><p>Severus czeka� w
napi�ciu... ale Harry po prostu sta� bez ruchu, plecami do niego.
Wydawa� si� nawet nie oddycha�. Tak jakby co� w nim
umar�o.</p><p>Na kr�tk� chwil� cisz�
przerwa� g�uchy trzask. Co�, co ch�opak trzyma� w
d�oni, uderzy�o w pod�og�. I Severus zobaczy�, jak
Potter cofa si� chwiejnie i odwraca, a to, co ujrza� w zielonych
oczach, by�o jak pot�ne, zwalaj�ce z n�g uderzenie.</p><p>Odraza. Nienawi��.
Obrzydzenie. Wszystko skierowane ku niemu.</p><p>Uderzenie by�o tak silne,
�e ca�a bariera zachwia�a si� i wszystko w nim
zacz�o wibrowa�, szarpa� si�. Ale b�yskawicznie
to powstrzyma�, ca�� si�� woli utrzymuj�c
kontrol�, niczym tarcz�, kt�r� pr�bowa� si�
os�ania� przed ciosami, kt�re posypa�y si� na niego z ust
Pottera:</p><p>- Nie zbli�aj si� do mnie,
�miercio�erco! - Harry wyszarpn�� z kieszeni
r�d�k� i wycelowa� ni� w Severusa. Jego
d�o� dr�a�a tak bardzo, �e koniec r�d�ki
kre�li� w powietrzu nieregularne kr�gi, rozsypuj�c czerwone
iskry nienawi�ci. - Jak mog�e�? Jak mog�e� mi to
zrobi�? Jak mog�e� tak mnie oszuka�? Jak mog�e�
mnie tak podle wykorzysta�? Jak mog�e� mnie nienawidzi�?
Przez ca�y ten czas! Jak mog�e�?!</p><p>Snape milcza�. Jego
zaci�ni�te w cienk� lini� usta by�y niemal bia�e,
kiedy patrzy� na wykrzywion� w pogardzie twarz Harry'ego, na jego
oczy.</p><p>Oddanie. �ar. Blask. Pragnienie.
Wszystko znikn�o. Bezpowrotnie. Teraz jego oczy by�y zimne jak
l�d.</p><p>- Odpowiedz mi, ty zdrajco! Dlaczego,
do cholery, milczysz? Dla ciebie to wszystko by�o tylko gr�!
�a�osn� rozgrywk�! Nigdy nic dla ciebie nie znaczy�em!
Nic!!! Przez ca�y czas k�ama�e�! Przez ca�y cholerny
czas!</p><p>Po policzkach Harry'ego
sp�yn�y �zy.</p><p>Severus nie pozwoli�, aby na
jego twarzy drgn�� chocia� jeden mi�sie�, pomimo
i� czu�, jak co� ostrego rozcina jego wn�trzno�ci i
rozszarpuje rany. Nie porusza� si�, tak jak i nie poruszy�by
si� wykuty z kamienia pos�g, poniewa� gdyby spr�bowa� to
zrobi�, pop�ka�by i rozpad� si� na kawa�ki.</p><p>- Wykorzysta�e� mnie!
Wykorzysta�e� moje pragnienie dla swojego pragnienia!
My�la�em, �e chocia� ty... �e chocia� ty nie
uwa�asz mnie za narz�dzie! �e jako jedyny nie pr�bujesz si�
mn� pos�u�y�! A jeste� taki sam! Jeste� jeszcze
gorszy! Jeste� potworem! �aden cz�owiek nie m�g�by... nie
m�g�by... przez ca�y ten czas... o bo�e! - Harry
z�apa� r�d�k� obiema d�o�mi. Wydawa�
si� rozsypywa�, tak jak s�cz�ce si� z niej coraz
gwa�towniej iskry. - Jak mog�e�? Jak mog�e�
pokazywa� mu nasze chwile? Przecie� to by�y nasze wspomnienia!
Jak mog�e�...?!</p><p>Ka�de wykrzyczane s�owo
przypomina�o szarpni�cie ostro zako�czonym harpunem i Severus
czu� si� tak, jakby co� z niego wyrywano, a ziej�c� w
okaleczonym miejscu ran� przypalano rozgrzanym do czerwono�ci
�elazem.</p><p>- No odpowiedz mi! Pochwal si�,
jakim by�em dla was po�miewiskiem! Opowiedz, jak �miali�cie
si� z tego, jakim by�em za�lepionym kretynem! Opowiedz, jak
�wietnie si� bawi�e�, kiedy pokazywa�e� mu nasze
intymne chwile, ty chory popapra�cu!</p><p>Czy ten b�l pozostanie w nim ju�
do ko�ca? Czy ju� do ko�ca b�dzie mia� przed oczami
t� p�on�c� w zielonych oczach jadowit� pogard�?
Czy to co�, co z powodu w�asnej g�upoty do siebie
dopu�ci�, zawsze tak... okalecza�o? To... to...
przekle�stwo?</p><p>W takim razie my�l, �e to
wszystko ju� nied�ugo zniknie, �e umrze wraz z jego ostatnim
oddechem, wydawa�a si� wr�cz... koj�ca.</p><p>- Jak mog�em cokolwiek w tobie
widzie�? Jeste� odra�aj�cy! Jeste�... jeste�...
nikim! Nienawidz� ci�! S�yszysz? Nienawidz�!!! Nigdy ci
tego nie wybacz�! Nigdy!!!</p><p>Drzwi trzasn�y. W
pomieszczeniu zapanowa�a cisza. G�adka niczym tafla jeziora, w
kt�rego g��binach nast�pi�a niszcz�ca wszelkie
�ycie erupcja. Severus przymkn�� powieki i z jego piersi
wyrwa�o si� d�ugie westchnienie.</p><p>Ju�. Po wszystkim.</p><p>Kataklizm przemin��, a on
wci�� tu sta�. Pomimo i� jego wn�trze
przypomina�o rozbite na tysi�ce od�amk�w lustro, kt�re jedynie
si�a woli utrzymywa�a w ca�o�ci.</p><p>Zdj�� r�k� z
rega�u i zacisn�� d�o� na p�on�cym pod
materia�em szaty Mrocznym Znaku. Dopiero teraz zauwa�y�, �e
jego palce by�y zakrwawione, a paznokcie po�amane. Nie zwr�ci�
na to jednak uwagi. Podwin�� r�kaw i spojrza� na rozleg�e
zaczerwienienie wok� wij�cego si� po sk�rze Znaku.</p><p>Teraz by� got�w.</p><p>Uni�s� g�ow� i
rozejrza� si� po pomieszczeniu, a nast�pnie podszed� do
jednego z rega��w i spomi�dzy kilku znajduj�cych si� na nim
tom�w, wyj�� plik kartek, kt�re swego czasu wyrwa� z jedynej
znajduj�cej si� w Hogwarcie ksi�gi przybli�aj�cej
pot�g� zakl�cia Legilimens Evocis. Na pierwszej z nich,
nosz�cej numer dwie�cie pi��dziesi�ty trzeci,
widnia� wyra�ny napis: "Legilimens Evocis: Jak
sfa�szowa� my�li i zmieni� ich znaczenie".</p><p>U�o�y� je na stole,
wyci�gn�� r�d�k� i po chwili kartki ju�
p�on�y, zwijaj�c si� i zmieniaj�c w czarny
popi�. Schowa� r�d�k� z powrotem i jeszcze raz
powi�d� wzrokiem po pomieszczeniu.</p><p>Nie m�g� tu zostawi�
niczego, co mog�oby wskazywa� jego prawdziwe intencje.</p><p>Wtedy dostrzeg� ma�e,
pogniecione czerwone pude�ko, le��ce na pod�odze przed
my�lodsiewni�. To samo pude�ko, kt�re wypad�o z d�oni
Pottera. Severus podszed� do niego i przez jaki� czas po prostu
przygl�da� mu si�. Wiedzia�, �e nie powinien po nie
si�ga�. Nie teraz. Nie po tym, co przed chwil� zasz�o.
M�g�by znale�� tam co�, co...</p><p>Zrobi� to jednak. Pomimo
ostrzegawczego krzyku w swym umy�le, schyli� si� i
dr��c� r�k� podni�s� je z pod�ogi.
Otworzy�. W �rodku znajdowa�a si� niewielka kartka. Rozwin��
j� ostro�nie i czuj�c si� jak ton�cy, kt�ry zamiast
p�yn�� do brzegu, z w�asnej woli pozwala si�
porwa� rozbijaj�cym si� o ska�y falom, zacz��
czyta�:</p><p>Severusie...</p><p>Nie umiem ubiera� w s�owa
tego, co czuj�, ale chcia�bym, �eby� wiedzia�, �e
niezale�nie od tego, gdzie jestem i co robi�, zawsze jeste� w
moich my�lach, w moim sercu, w ka�dym moim oddechu.</p><p>Nienawidz� za Tob�
t�skni�. Kiedy nie ma Ci� w pobli�u, czuj� si�
niekompletny. Jakby co� ze mnie wyrwano. Jakby gas�o
�wiat�o.</p><p>Pewnie uznasz to za g�upie i
sentymentalne, ale nie obchodzi mnie to. Jeste� dla mnie wszystkim, czego
potrzebuj� i wszystkim, dla czego warto �y�. Bez Ciebie nie
istniej�. Nie potrafi� ju� istnie� bez Twojego spojrzenia,
bez dotyku, nawet bez Twoich z�o�liwych komentarzy... Merlinie, chyba
zw�aszcza bez nich.</p><p>I im d�u�ej nad tym
my�l�, pr�buj�c zrozumie�, co si� ze mn� dzieje,
tym wi�ksz� mam pewno��, �e... �e zakocha�em
si� w Tobie.</p><p>Mo�esz si� �mia�.
Mo�esz u�miecha� si� szyderczo. Wiem, �e pewnie
w�a�nie to robisz. Ale to jest silniejsze. To co�...
pot�nego. Nigdy przedtem nie czu�em czego� takiego. I
wiem, �e gdyby� chcia� wyrwa� to uczucie, to tylko z
sercem. Poniewa� ono zawsze we mnie b�dzie. Cokolwiek by� nie
zrobi�.</p><p>Zawsze b�d�.</p><p>Tw�j Harry</p><p>G��boki wdech, kt�ry
wzi��, przypomina� ostatni oddech przed �miertelnym
uderzeniem w ska�y, i Severus uton�� w morzu czerwieni, kt�re
zamkn�o mu si� nad g�ow�, poch�aniaj�c
wszystko.</p><p>***</p><p>Mrok Zakazanego Lasu by�
nieprzenikniony. Za ka�dym razem, kiedy Severus w niego wst�powa�,
czu� si� tak, jakby wst�powa� w otch�a�. I
rozci�ga� si� teraz przed nim niczym mroczna kurtyna, za
kt�r� mog�o znajdowa� si� wszystko.</p><p>Odwr�ci� si� i
spojrza� na pozostawiony za plecami Hogwart. Cicho sypi�cy �nieg
bezszelestnie zasypywa� jego �lady. W oddali widzia�
p�on�ce w niekt�rych oknach �wiat�a. P�on�y
r�wnie� we wschodniej wie�y. Wie�y Gryffindoru.</p><p>Nigdy wi�cej ju� go nie
zobaczy.</p><p>To ostatnie p� roku, kt�re z
nim sp�dzi�... by�o jak powiew wolno�ci w�r�d mur�w,
kt�re przez ca�e �ycie by�y dla niego wi�zieniem.
Przypomina�o... szcz�cie. Gdyby Severus wiedzia�, jak ono
smakuje...</p><p>Na jego ustach pojawi� si�
pe�en goryczy grymas. Niewielki, tl�cy si� resztkami si�
blask w jego oczach zgas� ca�kowicie.</p><p>Jaki� si�
zrobi�e� sentymentalny...</p><p>Nie pozosta�o ju� nic. Nic
opr�cz ciemno�ci.</p><p>Ale to w�a�nie ona
by�a jego domen�. Wkroczy w ni� z tak� sam� dum�,
z jak� nosi� j� przez ca�e �ycie. Tylko, �e tym
razem... ju� z niej nie wr�ci.</p><p>Ale to przynajmniej jego w�asny
wyb�r. Nie Czarnego Pana, nie Dumbledore'a, nie jakiego� przypadkowego
�cierwa. Jego. Tylko jego.</p><p>Przynajmniej tyle kontroli nad swym
�yciem m�g� zachowa�...</p><p>Oderwa� spojrzenie od
�wiate� wie�y i powoli odwr�ci� si� w stron�
rozci�gaj�cego si� przed nim mroku.</p><p>Ju� czas.</p><p>Przymkn�� powieki i...
aportowa� si�.</p><p>***</p><p>Ju� pierwsza kl�twa
zwali�a go z n�g. Przetoczy�a si� przez jego cia�o niczym
chla�ni�cie batem, pora�aj�c wszystkie nerwy. Druga
by�a jeszcze gorsza. Nie s�ysza� niczego, poza w�asnym
krzykiem. Nie dostrzega� niczego, poza rozb�yskuj�c�
potwornym b�lem ciemno�ci�. Jego rzucane drgawkami cia�o
trawi�a gor�czka, jakby �ywcem wyrywano z niego
wn�trzno�ci i wbijano szpile, kt�re si�ga�y a� do
ko�ci i przebija�y je na wylot. Czu� sw�d spalonej sk�ry.
W�asnej sk�ry.</p><p>Jego umys� skamla�,
niezdolny do jakiejkolwiek obrony. Ale Czarny Pan nie pr�bowa� go
przeszukiwa�. Pragn�� go po prostu unicestwi�. Jego gniew
nie zna� granic. K�sa� i uderza�, dusi� i
rozrywa�. Sk�r�, cia�o, zmys�y. Dusz�.</p><p>Kl�twa za kl�tw�.
Kl�twa za kl�tw�.</p><p>Ale Severus ich nie
s�ysza�. Nie widzia�. Le�a� na dnie otch�ani,
�ywcem rozszarpywany przez �yj�ce w niej stworzenia, i tylko
gdzie� u samej g�ry, daleko poza jego zasi�giem, tam, gdzie powinno
istnie� �wiat�o... widzia� co�, co przypomina�o
dwie, l�ni�ce w mroku, zielone iskry.</p><p>A� w ko�cu nadesz�a
ciemno��.</p><p>*</p><p>Wynurzenie si� z niej
przypomina�o wynurzenie si� z oceanu lawy. Wszystko w nim
p�on�o, szarpa�o si� i pulsowa�o.</p><p>Z trudem uni�s� powieki i do
ciemno�ci wdar�a si� odrobina �wiat�a. I twarz pochylonego
nad nim Czarnego Pana, wykrzywiona nieludzk�
w�ciek�o�ci�. Jego pozbawione warg usta porusza�y
si�, ale Severus nie s�ysza� wypowiadanych przez niego
s��w. By� zbyt zamroczony.</p><p>Przymkn��
oci�a�e powieki, nie b�d�c w stanie utrzyma� ich
otwartych, i wtedy poczu� rozrywaj�ce zmys�y
chla�ni�cie na policzku, kt�re z powrotem wtr�ci�o go na
dno otch�ani wype�nionej jedynie wrzaskiem i agoni�. I
kolejn� kl�tw�. I kolejn�.</p><p>I znowu nadesz�a
ciemno��.</p><p>*</p><p>Mrok wydawa� si�...
ch�odny. Lawa zamieni�a si� w ocean lodu. Wynurzenie si� z
niego wymaga�o czasu i ogromnego wysi�ku. Oci�a�e
mi�nie, brak powietrza, ci�g�e skurcze. Ale powierzchnia
by�a coraz bli�ej. Coraz bli�ej.</p><p>Najpierw pojawi� si�
zapach. Zapach �niegu. Wiatru. Kory drzew. Dopiero po chwili do��czy�o
do niego wra�enie wilgoci. I braku czucia.</p><p>Powieki wydawa�y si�
sklejone. Spr�bowa� je rozdzieli�. Uda�o mu si� to dopiero
po d�u�szej chwili. Pierwszym, co zobaczy�, by�a... biel.
Sypka, zimna biel. I wystaj�cy spod niej ciemny korze�.</p><p>Wok� panowa�a aksamitna
cisza. S�ysza� jedynie sw�j w�asny, p�ytki oddech.</p><p>�y�.</p><p>Jakim cudem?</p><p>Przecie�... umiera�.</p><p>A teraz le�a� na ziemi,
twarz� do niej, z policzkiem przyci�ni�tym do �niegu i
umys�em tak ci�kim, jakby kto� nasypa� mu do niego
kamieni.</p><p>B�l odszed�. Ca�kowicie.
Pozostawi� po sobie rozszarpane nerwy, wycie�czone mi�nie,
zmaltretowane zmys�y. Ale odszed�.</p><p>Co si� wydarzy�o?</p><p>Wzi�� g��boki
wdech i powoli uni�s� g�ow�, zmuszaj�c os�abione
mi�nie do pracy i podpieraj�c si� na �okciach.</p><p>Gdzie si� znajdowa�?</p><p>Powi�d� spojrzeniem po
wyrastaj�cych spod �niegu ciemnych drzewach o grubych konarach.</p><p>Zakazany Las.</p><p>Wyt�y� wzrok.
Pomi�dzy drzewami co� majaczy�o. Odleg�e �wiat�a.
I zarysowuj�ce si� na tle rozja�niaj�cego si� nieba
wie�e zamku.</p><p>Hogwart.</p><p>***</p><p>Nie wyobra�a� sobie
powrotu. Dla niego nie by�o ju� powrotu.</p><p>Przecie� mia�
zgin��... a nie ponownie ockn�� si� w �wiecie, do
kt�rego nie mia� ju� wst�pu.</p><p>A jednak by� tutaj. W swym
w�asnym ��ku. Z w�asnor�cznie uwarzonymi eliksirami
leczniczymi na szafce obok i dobiegaj�cym z salonu odg�osem
trzaskaj�cego kominka.</p><p>Dlaczego?</p><p>Czarny Pan nigdy nie wybacza�.
Potrafi� zabija� bez mrugni�cia okiem, a tych, kt�rzy
najbardziej go zawiedli, torturowa� i okalecza� niemal do ko�ci.
Tymczasem on nie mia� na sobie �adnych �lad�w po torturach, poza
d�ug� blizn� na policzku. I umys�em wzdrygaj�cym
si� na sam� my�l o tym, co prze�y�...</p><p>Nawet, gdy zaleczy si� wszystkie
rany, usunie wszelkie bruzdy i p�kni�cia... p�kni�cie,
kt�re powsta�o w duszy nigdy si� nie zabli�ni.</p><p>�y�... a wi�c to
oznacza�o, �e to jeszcze nie koniec. �e Czarny Pan nadal ma
wobec niego plany... Ale przecie� Severus pokaza� mu to wspomnienie.
Czarny Pan nie by� g�upcem. Doskonale zdawa� sobie spraw� z
tego, �e wszystko zosta�o stracone w momencie, w kt�rym Potter
dowiedzia� si� prawdy. Teraz ju� nic nie da�o si�
zrobi�.</p><p>Chyba nie postrada� jeszcze
rozumu do ko�ca? Chyba nie oczekiwa�, �e Severus spr�buje
odzyska� zaufanie Pottera? �e spr�buje dokona� niemo�liwego
i "w podzi�ce za �ask�, kt�r� otrzyma�"
przyprowadzi go do niego? Dlaczego wobec tego nie da� mu �adnych
wytycznych, tylko porzuci� na granicy zamku jak bezpa�skiego psa?
Czego oczekiwa�?</p><p>I nawet kiedy gor�czka
trawi�a jego cia�o, to umys� wci�� poszukiwa�
odpowiedzi.</p><p>Nie potrafi� jednak
znale�� rozwi�zania. Ka�dy scenariusz wydawa� mu
si� nieprawdopodobny. Ci�gle brakowa�o mu tego spajaj�cego
wszystko elementu.</p><p>Wiedzia�, �e z
ca�� pewno�ci� b�dzie obserwowany. Czarny Pan na pewno
wyznaczy� szpieg�w, kt�rzy b�d� mu donosi� o ka�dym
jego kroku. By� mo�e po to, by sprawdzi�, czy wci�� ma
jakikolwiek kontakt z Potterem i czy warto by�oby spr�bowa� jeszcze
raz...</p><p>Czarny Pan nie poddawa� si�
tak �atwo. Nie uznawa� pora�ki. Bez w�tpienia
wci�� mia� nadziej�, �e w Potterze pozosta�y
jeszcze jakiekolwiek uczucia i zamierza� to sprawdzi�.</p><p>Ale to by� najbardziej
absurdalny pomys�, na jaki m�g�by wpa��. Severus
u�y� wszelkich �rodk�w, by zabi� w Harrym wszystko.
Wszystko. Po tym, co mu zgotowa�, w Potterze nie pozosta�o nic, poza
lodem. I Severus dopilnuje, by tak zosta�o. By w zielonych oczach
utrzyma� si� jedynie obraz bezwzgl�dnego potwora, kt�rego Potter
ujrza� w my�lodsiewni, by ju� nigdy nic w nich nie
zal�ni�o, poniewa� wtedy... wszystko, co zrobi�, p�jdzie na
marne.</p><p>Nawet je�eli to oznacza�o,
�e znowu b�dzie musia� stawi� czo�a tej jadowitej
pogardzie i pal�cej nienawi�ci, kt�r� ch�opak teraz do
niego pa�a�.</p><p>I b�dzie musia� j�
odwzajemni�. Aby Potter nawet przez jedn� sekund� nie
pomy�la�, �e to, co zobaczy�, mog�o nie by�
prawd�, a przynajmniej nie ca�� prawd�.</p><p>Wystarczy, �e Severus zapomni
si� chocia� na jedno spojrzenie i Czarny Pan si� o tym dowie.</p><p>Merlinie, c� za okrutna gra go
czeka...</p><p>***</p><p>D�o� zaciskaj�ca
si� na klamce dr�a�a lekko. Patrzy� na ni�, nie
mog�c uwierzy� w to, �e nale�y do niego. �e on,
Severus Snape, mo�e odczuwa� jakikolwiek dyskomfort zwi�zany z
wkroczeniem do sali wype�nionej uczniami, przej�ciem pomi�dzy
�awkami i potoczeniem wzrokiem po ich twarzach, a� jego spojrzenie
zatrzyma si� na nim... a ich oczy spotkaj� si�. Po raz pierwszy
od tamtej chwili... I w pewnym sensie to naprawd� b�dzie pierwszy
raz... jakby w miejscu ostatnich pi�ciu miesi�cy pojawi�a
si� ogromna wyrwa i tylko Severus wiedzia�, co naprawd� si�
wydarzy�o i jak wszystko wygl�da�o, zanim zosta�o przez
ni� poch�oni�te.</p><p>I wiedzia�, �e gdy tylko
zobaczy Pottera, wszystko o�yje, wszystko w nim b�dzie
wo�a� i wyci�ga� po niego r�ce, ale nie mo�e na
to pozwoli�.</p><p>Jego d�o� jeszcze mocniej
zacisn�a si� na klamce.</p><p>Nie mo�e mu powiedzie� nic
osobistego. Nie m�g�by tego zrobi�. Nie po tym... Po postu nie. Ani
jednej osobistej uwagi, tylko powierzchowne, og�lnikowe szyderstwa, dla
odpowiednich, s�ysz�cych je uszu. I zrobi to od razu, gdy tylko
wejdzie do klasy.</p><p>Musi wzbudzi� w sobie...
oboj�tno��. Niech��. Odraz�.</p><p>I to znacznie wi�ksz�
ni� kiedykolwiek przedtem.</p><p>Potter jest tylko jego uczniem. Od
tej chwili jest tylko tym. Tym samym bezczelnym, irytuj�cym, aroganckim
smarkaczem, kt�rym by� dla niego przez wszystkie te lata.</p><p>Niczym wi�cej!</p><p>Ma�e ognisko mo�e i da
si� ugasi� kanistrem wody, ale gdy masz do czynienia z
po�og�, potrzebujesz prawdziwego oceanu...</p><p>Czegokolwiek Czarny Pan od niego
oczekuje, nie dostanie tego. Severus podejmie t� bezwzgl�dn�
gr�, w kt�rej nienawi�� i pogarda wygraj�. W zak�adaniu
masek nie mia� sobie r�wnych. By� najlepszy. I da im perfekcyjne
przedstawienie.</p><p>Przymkn�� powieki. Kolory
zacz�y blakn��, a na �ciany wpe�za� mrok.
Na sekund� przebi�a si� przez niego czerwie�, ale ju�
po chwili wszystko zla�o si� w idealn� czer�.
�wiat�a w korytarzu zgas�y, pogr��aj�c Severusa w
ca�kowitej ciemno�ci.</p><p>Kiedy m�czyzna
otworzy� oczy, p�on�a w nich jedynie czysta
nienawi��.</p><p>Nacisn�� na klamk� i
wszed� do klasy.</p><p>*</p><p>Severus patrzy� bez s�owa,
jak Potter wychodzi z klasy, a zaraz za nim Granger. I kiedy tylko drzwi
zatrzasn�y si� za nimi, wyci�gn��
r�d�k� i rzuci� na nie zakl�cie blokuj�ce, a
ciemno��, kt�ra unosi�a si� wok� niego niczym dodatkowy
p�aszcz, rozwia�a si� i pozosta� tylko on.</p><p>Z g��bokim westchnieniem
opad� na krzes�o, opieraj�c �okie� na blacie biurka i
przyciskaj�c d�o� do czo�a.</p><p>Wiedzia�, �e dok�adnie
tak b�d� wygl�da�y ju� wszystkie lekcje z Potterem.
Pe�ne nienawistnych spojrze� i obel�ywych s��w. Pe�ne
wrogo�ci i odrazy. Unosz�cych si� w powietrzu niczym
na�adowane elektryczno�ci� chmury, kt�rych ka�de
zetkni�cie ko�czy si� niszcz�cym gradem b�yskawic,
og�uszaj�cym hukiem i sw�dem spalenizny.</p><p>Ch�opak zmieni� si�
nie do poznania. Severus nigdy nie mia� problem�w z odczytywaniem jego
intencji i zamiar�w, ale teraz... teraz jego twarz sta�a si� dla
niego ca�kowicie zamkni�ta. Nie by�o na niej �adnych
emocji. Nie by�o na niej niczego. Jakby Potter przywdzia�
stalow� mask�, spod kt�rej wida� by�o jedynie zarys
pogr��onych w mroku oczu. I Severus nie m�g� powiedzie�,
�e jest zdziwiony albo zaskoczony. Spodziewa� si� tego.
W�asnymi d�o�mi wyku� dla niego t� mask�.
By�a jego dzie�em. I teraz musi stawia� jej czo�a.
Ka�dego dnia. Ka�dego cholernego dnia przez reszt� swojego
n�dznego �ycia.</p><p>Gdyby tylko m�g�... zdar�by
j� z niego, zdepta� i zacz�� go szarpa�, by si�
ockn��, by wr�ci�... By w jego oczach pojawi� si�
chocia� cie�, niewielki cie� jakichkolwiek emocji, kt�rymi
zawsze emanowa�, by dr�a� i spala� si� w gniewie,
nawet je�eli mia�by to by� jedynie ogie� nienawi�ci...
wszystko by�o lepsze od...</p><p>Zaci�ni�ta
pi�� m�czyzny trzasn�a w biurko.</p><p>Ale nie m�g�.</p><p>I Severus zaczyna� powoli
zastanawia� si� nad tym, czy Czarny Pan nie zamkn�� go w
najgorszym koszmarze...</p><p>Wci�� pami�ta�
moment, w kt�rym Potter zachwia� si� i niemal przewr�ci�.
Najwidoczniej maska, kt�r� nosi� ch�opak, by�a dla niego
zbyt ci�ka. A Severus doskonale wiedzia�, jak potrafi�y
by� uci��liwe. Zak�ada� je przez ca�e swoje
�ycie. By� �wiadomy tego, jak bardzo wyka�cza�y
fizycznie...</p><p>Jedn� z nich nosi�
przecie� tak�e i teraz. I w dodatku najci�sz� ze
wszystkich dotychczasowych. Ale uda�o mu si� j� utrzyma�.
Zsun�a si� tylko odrobin�, w momencie, w kt�rym prawie
nie�wiadomie si�gn�� po r�d�k� i
naprawi� mu t� piekieln� fiolk�. Na szcz�cie klasa
by�a ju� wtedy ca�kowicie opustosza�a.</p><p>Uni�s� g�ow� i
spojrza� na stoj�c� na jednej z �awek fiolk�,
wype�nion� do po�owy liliowym p�ynem. Powoli podni�s�
si� z krzes�a i kierowany niezrozumia�� si��,
podszed� do �awki i wzi�� eliksir w d�o�, a wtedy
w jego nozdrza buchn�� wci�� unosz�cy si� w
powietrzu aromat wanilii i czekolady. Severus przymkn�� powieki i
wci�gn�� go g��boko w p�uca.</p><p>A wtedy klas� przykry�a
czerwona mg�a, a powietrze wype�ni�o si� gor�cem.
�awk� Harry'ego zacz�y poch�ania� p�omienie.
A stoj�cego nad ni� Severusa poch�on�� ogie�
wspomnie�...</p><p>***</p><p>Codziennie czeka� na wezwanie od
Czarnego Pana, na jakikolwiek sygna� z jego strony, ale nic nie
nadchodzi�o. Nie zauwa�y� r�wnie�, by zmieni� si�
stosunek �lizgon�w do niego. Wci�� mieli do niego ten sam,
pe�en szacunku dystans. A to oznacza�o, �e nie wiedzieli nic o
tym, co si� wydarzy�o.</p><p>Severus ka�dego dnia
przegl�da� r�wnie� "Proroka" w poszukiwaniu
jakichkolwiek informacji, kt�re pozwoli�yby mu odkry�, co planuje
Czarny Pan, ale wygl�da�o na to, �e albo ca�kowicie
zawiesi� wszelkie ataki, albo ci niekompetentni reporterzy postanowili
trzyma� wszystko w tajemnicy, aby nie sia� jeszcze wi�kszej
paniki i nie �ci�ga� na Ministerstwo fali krytyki za to, �e
nie robi nic, aby tym atakom zapobiec.</p><p>Pozosta� jeszcze Dumbledore, ale
staruszek sam by� jak �lepiec w tunelu, pozbawiony swojego
najlepszego �r�d�a informacji, i nie potrafi� powiedzie� mu
niczego konkretnego. Podczas tych dw�ch dni rekonwalescencji, kt�re Severus
sp�dzi� w swoim ��ku, odwiedzany przez Pomfrey i
Dumbledore'a, by� oczywi�cie zmuszony wyjawi� mu pow�d swojego
z�ego stanu zdrowia. Dyrektor bez s�owa przyj�� jego
wyja�nienie, �e Czarny Pan zaatakowa� go najprawdopodobniej
dlatego, �e zacz�� domy�la� si� jego roli
podw�jnego szpiega i ledwie uda�o mu si� uj�� z
�yciem. I chocia� Dumbledore by� r�wnie znakomitym
Oklument�, jak on, to Severus i tak wyczuwa� od niego s�abe
sugestie gniewu i rozczarowania, nawet je�li pr�bowa� je
zatuszowa�.</p><p>I kiedy dyrektor ssa� te swoje
cholerne dropsy cytrynowe, spogl�daj�c na niego wzrokiem udawanej,
ob�udnej troski o jego zdrowie, Severus pragn�� jedynie tego,
�eby si� nimi ud�awi�.</p><p>Wiedzia� bowiem doskonale,
�e by�a to troska hodowcy, kt�ry chce, aby zwierz� by�o w
jak najlepszej formie, kiedy przeznaczy je na ub�j, poniewa� wie, �e
wtedy otrzyma za nie o wiele wy�sz� cen�.</p><p>Codzienne obowi�zki sta�y
si� dla niego jeszcze bardziej m�cz�ce ni� wcze�niej.
Ka�dy ucze� szko�y wydawa� mu si� pozbawionym rozumu
nieudacznikiem, a pozostali cz�onkowie grona pedagogicznego
za�lepionymi, zamkni�tymi we w�asnym �wiecie malkontentami.
A najwi�kszym z nich by�a McGonagall, kt�ra przy ka�dej okazji
wypomina�a mu odebranie jej domowi wszystkich punkt�w. Zreszt� Sprout
zia�a do niego r�wnie niedorzeczn� niech�ci�. Dosz�o
ju� nawet do tego, �e nie chcia�a przekaza� mu str�k�w
wnykopie�k�w, kt�re ostatnio wyhodowa�a, a kt�rych potrzebowa� w
produkcji eliksir�w, poniewa� stwierdzi�a, �e jest
"pozbawionym wsp�czucia g�azem". Severus ju� nie
chcia� jej m�wi�, �e sama przypomina g�az. I to otoczak.
Najwi�kszy jaki widzia� w ca�ym swoim �yciu. Wiedzia�
bowiem, �e to mo�e zako�czy� si� jedynie
oficjaln� wojn� z ca�ym gronem pedagogicznym, a mia� w
chwili obecnej zbyt wiele spraw na g�owie, by wik�a� si�
jeszcze w jakie� �mieszne przepychanki z tymi �a�osnymi
lud�mi. Bez s�owa zatrzasn�� wi�c drzwi i ruszy�
w drog� powrotn� do swych komnat.</p><p>Ale zd��y�
przej�� zaledwie jeden korytarz i min�� zakr�t, kiedy
kto� na niego wpad�. Na u�amek sekundy pojawi�a si�
ciemno�� i nag�e uderzenie gor�ca, kiedy jego zmys�y
zarejestrowa�y ciemn� czupryn�, b�ysk okular�w, znajomy
zapach oraz ciche j�kni�cie:</p><p>- Och...</p><p>Zrobi� krok w ty�,
patrz�c na mrugaj�cego z oszo�omieniem ch�opca.</p><p>Potter...</p><p>Uderzenie gor�ca by�o
jeszcze silniejsze, kiedy Harry podni�s� wzrok i Severus ujrza� te
zielone oczy. Tak blisko.</p><p>Severus mia� zaledwie
chwil�, by opanowa� to gor�co, odes�a� je najdalej,
jak potrafi�, i przywdzia� na twarz ch�odn�, kamienn�
mask�. Ale zak�adane w pospiechu maski maj� to do siebie,
�e cz�sto nie do ko�ca dok�adnie zas�aniaj� to,
co powinny zas�ania�.</p><p>Potter szybko odzyska�
r�wnowag� i niemal w tej samej chwili, w kt�rej zrozumia�, na kogo
wpad�, wyraz jego twarzy zmieni� si�, a w oczach pojawi�a
si� ch�odna oboj�tno��. Cofn�� si� i
wyprostowa�, spogl�daj�c Severusowi prosto w oczy, jakby
chcia� rzuci� mu wyzwanie. M�czyzna zacisn��
szcz�k�, jeszcze bardziej wyciszaj�c sw�j umys�, by
wszystko, co wrza�o g��boko w nim, nie przedosta�o si�
na powierzchni�.</p><p>Przez pewien czas po prostu stali
naprzeciw siebie, mierz�c si� wzrokiem, niczym dwaj przeciwnicy na
wyimaginowanej arenie. I nawet je�eli wydawa�o si�, �e w
korytarzu panuje cisza, to jednak wcale tak nie by�o, poniewa�
wsz�dzie wok� wyra�nie s�ycha� by�o... dudnienie
serca. Coraz szybsze i coraz g�o�niejsze. I zapach... wij�ce
si� w powietrzu wst�gi wanilii, oplataj�ce Severusa niczym
paj�czyna, zaciskaj�ce si� wok� niego, wdzieraj�ce
si� do nozdrzy...</p><p>Harry poruszy� si�, ale
Severus by� szybszy. Zrobi� krok w lewo, zagradzaj�c mu
drog�.</p><p>Ch�opak znieruchomia�,
wyra�nie zaskoczony tym ruchem. Po chwili wahania, zrobi� krok w
drug� stron�, ale Severus ponownie zagrodzi� mu drog�.</p><p>Bicie serca wype�nia�o
ca�y korytarz, wydawa�o si� dudni� nawet w murach,
wprawiaj�c ca�y zamek w dr�enie. Dopiero po chwili przebi�
si� przez nie odg�os krok�w.</p><p>Severus z trudem oderwa�
spojrzenie od tych zielonych oczu, kt�re przyci�ga�y go z niemal
magnetyczn� si��, i zerkn�� w g��b
korytarza. Dostrzeg� zbli�aj�c� si� Sinistr�.</p><p>Bicie serca ucich�o.
Pozosta�o jedynie ciche, wibruj�ce echo, zepchni�te gdzie�
bardzo g��boko.</p><p>Ruszy� przed siebie,
wymijaj�c ch�opaka i nie zwracaj�c uwagi na
wyci�gaj�ce si� w jego kierunku i czepiaj�ce szat szpony
tego niesamowitego zapachu.</p><p>- Och, dobry wiecz�r, Severusie.</p><p>Nie odpowiedzia� na powitanie.
Kiedy min�� zakr�t, rozejrza� si� po korytarzu. Z
rozmachem otworzy� pierwsze drzwi, jakie napotka� i znalaz�
si� w niewielkim, pogr��onym w ciemno�ci schowku.
Opar� si� o ch�odne kamienie i w tej samej chwili �ciany
pokry�y si� lodowatym ogniem w�ciek�o�ci,
rozja�niaj�c pomieszczenie i ukazuj�c surowe oblicze
m�czyzny i jego pociemnia�e z gniewu spojrzenie.</p><p>Ostatni raz dopu�ci� do
tego, by kierowa�y nim instynkty. Ostatni raz pozwoli�, by
blisko�� ch�opaka pozbawi�a go rozs�dku. Po raz
ostatni si� ods�oni�. Po raz ostatni!</p><p>Przymkn�� oczy i wyda�
z siebie g��bokie westchnienie, a wtedy p�omienie nieco
opad�y.</p><p>Ale by� tak blisko... na
wyci�gniecie r�ki... i nie m�g� pozwoli�...</p><p>Do jasnej cholery!</p><p>P�omienie zgas�y,
pogr��aj�c schowek w ca�kowitej ciemno�ci.</p><p>Za wszelk� cen� b�dzie
go unika�. Nie mo�e si� ju� do niego zbli�a�. Nie
ufa� swoim reakcjom. Nie ufa� sobie.</p><p>Tak b�dzie... bezpieczniej.</p><p>***</p><p>Sypialnia pogr��ona
by�a w niemal ca�kowitym mroku. Jedyne o�wietlenie
stanowi�a pojedyncza �wieca stoj�ca na szafce nocnej obok
��ka. Jej dr��cy blask wy�ania� z ciemno�ci
kontury mebli. Pomieszczenie wydawa�o si� opustosza�e, ale w
powietrzu p�yn�y ciche poj�kiwania. Dopiero po chwili
wpatrywania si� w ciemno�� mo�na by�o dostrzec zarys
niewielkiej figurki stoj�cej na szafce pod �cian�. Delikatny
blask �wiecy odbija� si� w srebrno-z�otych kszta�tach
lwa i w�a, wij�cych si� w u�cisku. To
w�a�nie ze statuetki dochodzi�y te oddzia�uj�ce na
zmys�y odg�osy: pe�ne przyjemno�ci poj�kiwania i
zmys�owe pomruki.</p><p>Ale to nie wszystko. W powietrzu
unosi� si� jeszcze jeden odg�os. Ciche, t�umione dyszenie.
Jednak nie dochodzi�o ono z figurki, tylko z g�stego mroku obok, w
kt�rym znajdowa� si� stoj�cy pod �cian� fotel. I siedz�cy
na nim m�czyzna.</p><p>Jego r�ka porusza�a
si� szybko po obna�onej, masywnej erekcji, wystaj�cej ze spodni.
Jego si�gaj�ce ziemi szaty szele�ci�y cicho przy
ka�dym ruchu, a j�zyk raz po raz nawil�a� wyschni�te
wargi. Z wp�otwartych ust s�czy� si� coraz
ci�szy oddech. B�yszcz�cymi w ciemno�ci oczami
wpatrywa� si� w ��ko, ani na chwil� nie
odrywaj�c od niego zamglonego spojrzenia.</p><p>Potter, ca�kowicie nagi, jedynie
w zawi�zanym na szyi zielonym krawacie, z roz�o�onymi szeroko
nogami, masturbuj�cy si� na jego ��ku... dla niego, tylko
dla niego. Jego wygi�te w �uk cia�o, krople potu
sp�ywaj�ce po jasnej klatce piersiowej, wp�przymkni�te
oczy...</p><p>Wypowiadaj�cy: Wszystkiego
najlepszego, Severusie...</p><p>Kl�cz�cy na ciemnej
po�cieli z wypi�tymi po�ladkami, czekaj�cy na jego
wtargni�cie, b�agaj�cy go o to... I rozszerzaj�cy
d�o�mi swoje wej�cie, by Severus mia� jak najdoskonalszy
widok...</p><p>D�o� m�czyzny
drapie�nie zacisn�a si� na trzonie nabrzmia�ego,
pulsuj�cego penisa. Jego oczy wpatrywa�y si� w ��ko z
niemal chorobliw� fascynacj�.</p><p>Potter, wij�cy si� pod nim,
skaml�cy ochryple, wpatrzony w niego zamglonymi z pragnienia oczami,
nieprzytomnie si� do niego u�miechaj�cy...</p><p>J�cz�cy jego imi�...</p><p>Severusie... Severusie...
Severusieee...</p><p>Wybuchaj�cy szlochem... a potem
zaspokojony, rozgrzany, zasypiaj�cy w jego ��ku... wtulony w
niego...</p><p>Z figurki dobieg� d�ugi,
zachrypni�ty krzyk spe�nienia. Ciemno�� rozb�ys�a
czerwieni�, Severus zesztywnia�, konwulsyjnie �cisn��
swojego penisa i rozla� si� we w�asnej d�oni, pozwalaj�c,
by pustosz�ca eksplozja poch�on�a jego cia�o i
umys�. Jego powieki opad�y, usta otworzy�y si� w niemym
krzyku, a skumulowanie ci�nienie w l�d�wiach niemal
rozsadzi�o jego erekcj�.</p><p>Nie wiedzia�, jak d�ugo
dochodzi�. Ale kiedy tylko jego umys� powr�ci� do chwili
obecnej, a mg�a orgazmu opad�a, us�ysza� cichy, mi�kki
szept:</p><p>Dobranoc, Severusie...</p><p>W tej samej chwili w jego d�oni
znalaz�a si� r�d�ka. Kr�tkim machni�ciem zgasi�
jedyn� znajduj�c� si� w pomieszczeniu �wiec�, ale
zanim jeszcze spowi� go nieprzenikniony, g�sty mrok, skierowa�
r�d�k� na figurk� i rzuci� na ni� niewerbalnie
zakl�cie. Nast�pi� moment ciszy, jakby nagranie cofa�o
si�. I po chwili w ciemno�ci ponownie rozleg� si� ten sam,
mi�kki szept:</p><p>Dobranoc, Severusie...</p><p>A potem ponownie. I ponownie. Cichy
szept w ciemno�ci.</p><p>Dobranoc, Severusie...</p><p>Dobranoc...</p><p>Dobranoc...</p><p>A� w ko�cu zacz��
przypomina� nieko�cz�ce si� echo, kt�re ju� na zawsze
wsi�kn�o w �ciany tej zimnej, czarnej otch�ani, na
kt�rej dnie znajdowa� si� teraz Severus.</p><p>***</p><p>Kiedy Severus wy�oni�
si� zza zakr�tu i dostrzeg� czekaj�cych na niego przed
klas� sz�storocznych Gryfon�w i �lizgon�w, wystarczy�o mu
zaledwie pobie�ne spojrzenie, by zauwa�y�, �e w�r�d
uczni�w nie ma... Pottera.</p><p>Mimowolnie zwolni� kroku, a
ca�y korytarz pogr��y� si� w g�stym, lepkim
mroku, si�gaj�cym niemal jego kolan. Jego wzrok przesun��
si� w bok i nagle z ciemno�ci wy�oni�o si�
�wiat�o, padaj�ce na dwie przyci�ni�te do siebie
sylwetki.</p><p>Granger, ca�a zap�akana,
opiera�a si� o rami� pr�buj�cego nieudolnie j�
pociesza� Weasleya.</p><p>W ciszy, kt�ra zapad�a
unosi�o si� jedynie g�uche, niewiarygodnie szybkie dudnienie.
Severus z trudem przedziera� si� przez mrok, maj�c
wra�enie, �e co�, co w nim pe�za, czepia si� jego
szat, pr�buj�c wci�gn�� go w grz�zawisko.</p><p>I gdy tylko zamkn�� drzwi
za wlewaj�c� si� do sali fal� uczni�w, natychmiast
skierowa� si� do stolika, przy kt�rym usiedli Weasley i Granger i
staraj�c si� nada� swojemu tonowi odcie� gniewu, wyrzuci�
z siebie:</p><p>- Gdzie jest Potter?</p><p>Widzia�, jak dziewczyna
prze�yka �lin�, jakby to, co mia�a powiedzie�, nie
chcia�o jej przej�� przez gard�o. Ale zanim
zd��y�a otworzy� usta, uprzedzi� j� Weasley:</p><p>- Harry straci�
przytomno�� na Historii Magii. Jest w skrzydle szpitalnym.</p><p>Klasa rozb�ys�a nagle niesamowicie
jasnym i mro�nym �wiat�em, jakby przeci�a j�
b�yskawica, pozostawiaj�c po sobie pop�kane �ciany i
sypi�cy si� tynk. Co� w Severusie szarpn�o si�,
ale zd��y� nad tym zapanowa� w tej samej chwili, kiedy do
jego uszu dobieg�o parskniecie i dono�ny g�os Zabiniego:</p><p>- Podobno run�� z impetem i
przywali� g�ow� w pod�og�. Mo�e w ko�cu
co� mu si� w niej naprawi. Niez�e zrobi� z siebie
widowisko. Szkoda, �e mnie tam nie by�o. Wyobra�acie sobie? Taki
cudowny widok... - Po tych s�owach, ku uciesze �lizgon�w, Zabini
wsta� i przyk�adaj�c r�k� do czo�a,
zacz�� udawa� omdlenie.</p><p>Ale Severus niemal go nie
dostrzega�. Przed oczami mign�a mu wizja pot�uczonych
okular�w i sp�ywaj�cej po czole krwi...</p><p>A wi�c by� a� tak
os�abiony... a� tak wiele kosztowa�o go utrzymanie tej
niewzruszonej, zbudowanej ze stali i lodu fasady, za kt�r� si�
ukrywa�...</p><p>Dopiero g�o�niejszy wybuch
�miechu �lizgon�w sprowadzi� go z powrotem do klasy.
Spojrza� na swych podopiecznych, czuj�c k�saj�cy jego
wn�trzno�ci �ar gniewu. Jego d�onie zacisn�y
si� mimowolnie i musia� szybko si� odwr�ci�, poniewa�
u�wiadomi� sobie, �e jego maska opada i nie jest w stanie
d�u�ej jej utrzyma�. I w momencie, w kt�rym to zrobi�,
wyraz jego twarzy diametralnie si� zmieni�. Na u�amek sekundy
rozb�ys�a skumulowanymi emocjami, zmieniaj�cymi si� niczym
w kalejdoskopie, ale ju� po chwili ponownie by�a zaci�ta i
niedost�pna. Przypomina�o to bezg�o�n� eksplozj�,
kt�ra dokonuje si� na dnie morza. To, co wida� na powierzchni, jest
tylko dalekim echem piek�a rozgrywaj�cego si� na samym dnie.</p><p>Wiedzia�, �e obserwuj�
go wszyscy �lizgoni. Na pewno oczekuj� stosownego komentarza. I z
pewno�ci� ich nie zawiedzie...</p><p>Si�gn�� po
r�d�k� i machn�� ni� w stron� tablicy. Na
ciemnej powierzchni pojawi�y si� litery. Nast�pnie odwr�ci�
si� z powrotem w stron� klasy. Jego twarz wykrzywia� teraz
zimny, szyderczy grymas.</p><p>- Mam nadziej�, �e wasze
wyniki b�d� znacznie lepsze, skoro nie ma dzisiaj w�r�d was
osoby, kt�ra najbardziej zani�a�a poziom tej klasy -
wypowiedzia�, wk�adaj�c w s�owa tyle kpiny, ile tylko
zdo�a�. Zobaczy� pe�ne zadowolenia u�mieszki na
twarzach �lizgon�w. - Na tablicy i w ksi��kach na stronie
trzysta dziewi�tnastej znajdziecie wszelkie informacje dotycz�ce Eliksiru
Odka�aj�cego. Macie czas do ko�ca zaj��. Zaczynajcie.</p><p>Po tych s�owach podszed� do
swojego biurka, usiad� przy nim, wyci�gn�� z szuflady
pierwsz� lepsz� ksi��k�, roz�o�y�
j� przed sob� i pochyli� si� nad ni�, wbijaj�c w
litery niewidz�ce spojrzenie i pogr��aj�c si� w
my�lach.</p><p>Wiedzia�, �e to, co zamierza
zrobi�, by�o ryzykowne i nieprzemy�lane, ale musia�
dowiedzie� si�, w jakim Potter jest stanie.</p><p>P�jdzie do niego dzisiejszej nocy.</p><p>Nic innego si� nie liczy�o.</p><p>***</p><p>Severus wyci�gn�� z
ukrytej w szacie kieszeni niewielk� buteleczk�.
Przy�o�y� j� do ust i wypi� dwa �yki.
Spojrza� na przezroczysty p�yn i po chwili ponownie
przy�o�y� butelk� do ust, tym razem wypijaj�c
ca�o��. Zakorkowa� j� i w�o�y� z
powrotem w szaty. Po kr�tkiej chwili powietrze wok� niego
zacz�o falowa�, a sylwetka zlewa� si� z przestrzeni�.
Tak jakby traci� kontury i wtapia� si� w otoczenie. Zanim jednak
stopi� si� z nim ca�kowicie, wyci�gn�� jeszcze
r�d�k� i kieruj�c j� na siebie, wyszepta�:</p><p>- Invisibilis Verum.</p><p>Schowa� r�d�k� z
powrotem i si�gn�� do klamki. Delikatnie uchyli� drzwi i
w�lizn�� si� do pogr��onego w ciemno�ci
szpitala. Jedynie wpadaj�ce przez wysokie okna promienie
ksi�yca dawa�y odrobin� �wiat�a, a raczej
roz�wietla�y mrok.</p><p>Severus bezszelestnie
zbli�y� si� do jedynego zaj�tego ��ka.
Zmarszczy� brwi, kiedy jego spojrzenie pad�o na blad�,
pogr��on� w g��bokim �nie twarz, na ciemne plamy
wok� oczu, zapadni�te policzki, czarne w�osy, rozrzucone w
nie�adzie na bia�ej poduszce.</p><p>Prawa d�o�
m�czyzny drgn�a i unios�a si� nieco, ale
zatrzyma� j� i zacisn�� w pi��.
Przymkn�� na chwil� powieki.</p><p>Nie mo�esz tego zrobi�...
Mia�e� go tylko zobaczy�...</p><p>Otworzy� oczy. Jego spojrzenie
niemal z czu�o�ci� otuli�o twarz Harry'ego. D�ugie
palce rozprostowa�y si�.</p><p>Tylko ten jeden raz...</p><p>Nie by� w stanie si�
powstrzyma�. Jego d�o� �agodnie dotkn�a twarzy
Harry'ego i w momencie, kiedy to zrobi�, kiedy jego ch�odne palce
musn�y g�adk� sk�r�... ca�a przestrze�
wype�ni�a si� czerwieni�. Gor�c� i
faluj�c�, niczym p�ynny, przelewaj�cy si� przez
gard�o �ar. Wszystko wok� wydawa�o si� wirowa�,
coraz szybciej i szybciej.</p><p>Przez pewien czas Severus po prostu
sta� nad nim, delikatnie g�adz�c policzek Harry'ego, ale po
chwili oderwa� r�k� i z�apa� le��c� na
przykryciu blad� d�o�. Z dziwnym, przypominaj�cym ostatni
oddech pokonanego westchnieniem, opad� na stoj�ce obok
��ka krzes�o i nie odrywaj�c spojrzenia od twarzy
Harry'ego, uj�� t� d�o� w obie r�ce,
przyci�gaj�c j� do swych ust i ca�uj�c z oddaniem.
Wszystko wirowa�o teraz jeszcze szybciej i wydawa�o si�, �e
p�omienie li�� ju� nawet sufit. Na przemian
�ciska� i ca�owa� bezw�adn� r�k�, tak
jakby... jakby przeprasza�.</p><p>W ko�cu znieruchomia�, z
d�oni� przyci�ni�t� do cienkich warg i wzrokiem
utkwionym w twarzy Harry'ego.</p><p>Wiem, �e jest ci
ci�ko... Mnie te� nie jest �atwo, wiedz�c, �e masz
mnie za potwora...</p><p>P�omienie odrobin�
opad�y. Severus oderwa� d�o� Harry'ego od swych ust, ale
nie pu�ci� jej. Wci�� �ciska� j� tak, jakby
ba� si�, �e kto� mu j� zabierze.</p><p>...ale tak musi by�. To jedyny
spos�b, aby ci� ochroni�.</p><p>Wzdrygn�� si�, kiedy
poczu�, jak drobna d�o� Harry'ego zaciska si� na jego
palcach. Szybko przeni�s� spojrzenie na jego twarz. Na wargach
ch�opca widnia� delikatny u�miech. W tej samej chwili Harry
mrukn�� co� niezrozumiale i przekr�ci� si� na
bok, przyci�gaj�c r�k� Snape'a do swojej twarzy i
przytulaj�c si� do niej.</p><p>Severus znieruchomia�. M�g�
wyci�gn�� r�k�. M�g� j� po prostu
wyci�gn�� i odej��. Dlaczego wi�c tego nie
zrobi�, a zamiast tego po prostu siedzia� jak og�uszony, poch�aniaj�c
spojrzeniem twarz Harry'ego, jakby wci�� nie m�g� si�
ni� nasyci�?</p><p>G�upiec...</p><p>***</p><p>Niepotrzebnie to zrobi�.</p><p>Wiedzia� to od razu, kiedy
poczu� na sobie pierwsze, d�u�sze spojrzenie Pottera w Wielkiej
Sali. A kiedy poczu� dwa kolejne, podczas lekcji, wiedzia�, �e
pope�ni� b��d. B��d, kt�ry m�g� go
kosztowa� bardzo wiele.</p><p>Twarz Harry'ego zmieni�a
si�. Nie by�a ju� tak samo nieprzyst�pna, zamkni�ta i
nieczytelna, jak wcze�niej. Zacz�� si� otwiera�.
Co� wydarzy�o si� tamtej nocy, kt�r� Severus przy nim
sp�dzi�. Ale przecie� Potter nie m�g� tego
pami�ta�. Spa� tak mocno, �e tylko cienka granica
dzieli�a go od �pi�czki. Jak to si� sta�o? Dlaczego
jego maska zacz�a p�ka�?</p><p>Severus widzia� to, widzia�
wzrok, kt�rym Harry zacz�� go obdarza�, i czu�, jak
w�ciek�o�� na samego siebie niemal wypala mu prze�yk.</p><p>Czy Czarny Pan ju� wie? Czy
obserwatorzy mogli odnie�� jakiekolwiek wra�enie, �e nie
s� to ju� te same pe�ne pogardy, zimne spojrzenia, co
wcze�niej? �e co� si� w nich zmieni�o? �e wkrad�o
si� do nich... wahanie? Jakby co� go nagle otrze�wi�o, z
jego oczu opad�a przys�aniaj�ca wszystko zas�ona
nienawi�ci i zacz�� si�... zastanawia�.</p><p>Do jasnej cholery, gdyby Severus
zgin��, nic takiego nie mia�oby miejsca! Potter nie mia�by
z nim �adnego kontaktu, nie zacz��by si� otwiera� i
wci�� czu�by do niego jedynie obrzydzenie! Nie by�by w
niebezpiecze�stwie... a przynajmniej nie w takim, w jakim mo�e
znale�� si� teraz, je�li Czarny Pan uzna, �e
pozosta�a w nim jakakolwiek iskierka, kt�r� wystarczy tylko rozdmucha�.</p><p>Severus zacz��
�apa� si� ju� nawet na tym, �e co jaki� czas
nerwowo podwija� r�kaw i spogl�da� na Mroczny Znak, w
ka�dej chwili spodziewaj�c si� wezwania... Co wtedy zrobi? Co
zrobi, gdy Czarny Pan wezwie go i ka�e mu doprowadzi� plan do ko�ca?</p><p>Powie mu, �eby poszed� do
diab�a.</p><p>Na jego wargi wyp�yn��
gorzki u�miech. Si�gn�� po wype�nion�
bursztynowym p�ynem szklank� i odchyli� si� w fotelu,
przysuwaj�c j� do ust, ale w tym samym momencie jego d�o�
znieruchomia�a, a cia�o przeszy� zimny dreszcz, kiedy nagle
poczu� ciep�o w wewn�trznej kieszeni szaty.</p><p>Odstawi� szklank� tak
gwa�townie, �e po�ow� niemal wyla�.
Si�gn�� do kieszeni i wyj�� z niej kamie�.
Kamie�, kt�ry ju� nigdy nie powinien si� rozjarzy�...</p><p>W �rodku l�ni�a
wiadomo��:</p><p>Mo�esz po mnie
przyj��. Zwo�aj swoich kumpli �miercio�erc�w. Nie jestem
teraz w stanie nawet unie�� r�d�ki, wi�c
b�dziesz mia� u�atwione zadanie. No chod�! Przyjd� po
mnie!</p><p>Oczy Severusa rozszerzy�y
si�. Przestrze� wype�ni� o�lepiaj�cy
rozb�ysk, po kt�rym nadszed� przenikliwy mrok. Jasno�� i
ciemno�� zacz�y migota� w szalonym ta�cu,
odbijaj�c si� we wpatrzonych w kamie� oczach Severusa.</p><p>Tego w�a�nie si�
obawia�...</p><p>Jego cia�o zareagowa�o
samoczynnie, podrywaj�c si� z fotela. D�o�
zacisn�a si� na kamieniu.</p><p>Gdzie jeste�, Potter?</p><p>Drzwi zamkn�y si� z
g�o�nym trzaskiem i kiedy Severus otrzyma� wiadomo��
zwrotn�, by� ju� w po�owie korytarza.</p><p>*</p><p>Tak jak si� tego
spodziewa�...</p><p>Potter by� kompletnie pijany.
Severus znalaz� go w �wi�skim �bie, ledwie
trzymaj�cego si� na nogach i zupe�nie nie zdaj�cego sobie
sprawy z tego, na jak wielkie niebezpiecze�stwo si� narazi�,
przychodz�c tutaj. Na jak wielkie niebezpiecze�stwo narazi� ich
obu. Gdyby ktokolwiek ich tutaj razem zobaczy�, to by�by koniec...</p><p>Wprost nie m�g� uwierzy�,
jak lekkomy�lnie zachowa� si� Potter. Doprowadzi� do tego,
�e Severus musia� tu za nim przyj��,
wyci�gn�� go si�� z tej speluny i aportowa�
si� z nim przed bram� zamku. Przyciskaj�c go do siebie. Tak
mocno, �e niemal wyczuwa� szale�cze bicie jego serca. Maj�c
go tak blisko siebie... po raz pierwszy od...</p><p>Do��!</p><p>Pu�ci� go i
odsun�� si� niemal od razu, kiedy tylko poczu� pod stopami
przysypan� �niegiem ziemi�. Ch�opak zachwia� si�,
pozbawiony podpory, i poderwa� g�ow�, spogl�daj�c na
niego zamglonym wzrokiem.</p><p>Severus wstrzyma� oddech.</p><p>Znowu widzia� te oczy... z tak
bliska... i znowu zobaczy� w nich to... te emocje, kt�rych ju� nigdy
nie powinien ujrze�...</p><p>I w tej samej chwili wydarzy�o
si� co�, czego Severus si� nie spodziewa�.</p><p>Potter uni�s� d�o�,
pr�buj�c dotkn�� jego twarzy...</p><p>Severus zareagowa� b�yskawicznie.
Odtr�ci� j� brutalnie i odsun�� si� od niego,
przeszywaj�c go lodowatym spojrzeniem, chocia� co� na samym dnie
jego duszy spala�o si�, wydaj�c z siebie wrzask agonii.
Szczeg�lnie, kiedy oczy Pottera rozszerzy�y si� i ponownie
wype�ni�y... tym wszystkim, co Severus ujrza� w nich wtedy,
kiedy Harry wyszed� z jego my�lodsiewni. Tym wszystkim, czego
ju� nigdy wi�cej mia� nie widzie�... poniewa� tarcza,
kt�r� wtedy os�ania� si� przed gradem cios�w, by�a
ju� tak zniszczona, �e nie nadawa�a si� do niczego i
wystarczy�o nawet niewielkie uderzenie, aby przebi� j� na
wylot...</p><p>- Jak mog�e� mi to
zrobi�? - Harry wybuchn�� tak nagle, �e Severus nawet nie
zd��y� si� na to przygotowa�. Po prostu sta�
oniemia�y, patrz�c, jak ch�opak rzuca si� do przodu,
unosz�c pi�ci, ale zanim zdo�a� go
dosi�gn��, opad� na kolana, �api�c go za
szat�. - Jak mog�e�? Jak... - szlocha�, trzymaj�c w
d�oniach po�y jego szaty i osuwaj�c mu si� a� do st�p.
Zanim dotkn�� czo�em czarnych but�w, wsz�dzie wok�
szala�y ju� p�omienie. Ostre i k�uj�ce. -
Pragn��em tylko ciebie. Tylko ciebie... - Severus patrzy�
szeroko otwartymi oczami na to dr��ce, skulone cia�o u swoich
st�p. P�omienie ju� niemal si�ga�y jego twarzy. - Tylko
ciebie... Ciebie.</p><p>Wyci�gn��
r�k�, pragn�c dotkn�� tych czarnych, rozkopanych
w�os�w. Wple�� w nie palce. Pog�aska� je.</p><p>Ukoi� jego b�l.</p><p>Nie.</p><p>Jego dr��ce palce
zatrzyma�y si� tu� nad g�ow� Harry'ego.</p><p>Severus zacisn�� mocno
powieki, bior�c w piek�ce p�uca g��boki oddech.
P�omienie nieco opad�y. Zrobi�o si� ch�odniej.</p><p>Nie mo�e wszystkiego
zaprzepa�ci� jednym nierozwa�nym gestem.</p><p>Cofn�� d�o� i
zacisn�� j� w pi��, prostuj�c si�.</p><p>- Wstawaj. Natychmiast -
wydusi�, poniewa� �ci�ni�te gard�o
utrudnia�o mu m�wienie.</p><p>Ale Harry nie chcia� tego
robi�. Nie chcia� mu tego u�atwi�. Wci�� tylko
wciska� zap�akan� twarz w jego szat� i szlocha�:</p><p>- Co si� sta�o? Nie
rozumiem... Przecie� patrzy�e� na mnie w taki spos�b... I
pami�tam... jak nie mog�e� oderwa� ode mnie r�k...
Pami�tam twoje ciep�o... Co zrobi�e�? Co zrobi�e�?</p><p>To pytanie przynios�o ze
sob� lodowaty powiew.</p><p>- Nic nie zrobi�em -
odpowiedzia� z naciskiem Severus.</p><p>Musi go odtr�ci�.
Odsun�� od siebie. Ca�kowicie. Nigdy wi�cej nie
dopu�ci� do... czego� takiego.</p><p>- To by�a dla mnie tylko gra,
kt�ra ju� si� zako�czy�a. Nie jeste� mi wi�cej
potrzebny - wycedzi� okrutnie.</p><p>S�dzi�, �e to
wystarczy. �e Potter w ko�cu opanuje si� i...</p><p>- Nie wierz� ci. - Szloch
zamieni� si� w �kanie. - Nie wierz�...</p><p>Severus przymkn�� powieki,
zacisn�� dr��ce pi�ci i obliza�
wyschni�te wargi. Nie otworzy� oczu. Nie chcia� na niego
patrze�. Wsz�dzie, tylko nie na niego.</p><p>- Nic dla mnie nie
znaczy�e�. Nic.</p><p>S�owa rani�y jego
prze�yk. Nie spodziewa� si�, �e co� takiego jest
mo�liwe.</p><p>S�ysza� cichn�ce,
coraz s�absze �kanie:</p><p>- Nie wierz� ci...</p><p>- I dobrze ci radz�... trzymaj
si� ode mnie z daleka - kontynuowa� brutalnie. - Nie zbli�aj
si� do mnie. Nie patrz na mnie. Nie my�l o mnie. Zapomnij o moim
istnieniu.</p><p>- Dlaczego to m�wisz? Nie rozumiem...
- Severus jeszcze mocniej zacisn�� d�onie w pi�ci. Czu�,
jak mocno paznokcie wbijaj� mu si� w sk�r�. - ...przecie�
tamtej nocy...</p><p>Wystarczy!</p><p>Odsun�� si�
gwa�townie, odwracaj�c si� plecami do Harry'ego.</p><p>Musi to zako�czy�. Zgasi
t� iskierk�. Zgasi j� za wszelk� cen�!</p><p>- Sp�jrz na siebie - powiedzia�
cicho, zamieniaj�c ka�de s�owo w sopel lodu. - Jeste�
�a�osny.</p><p>P�omienie
odp�yn�y, wypierane przez g��bok� czer�.
Tak samo tward� i nieprzeniknion�, jak jego spojrzenie. Nawet
�nieg pod jego stopami przybra� trupi� barw�.</p><p>Zrobi�o si� cicho.</p><p>I Severus niemal s�ysza�,
jak te sople wbijaj� si� w cia�o Harry'ego i przeszywaj� go
na wylot, pozostawiaj�c po sobie tylko pr�ni�.</p><p>Czu�, jak po wewn�trznej
stronie jego d�oni sp�ywaj� czerwone krople...</p><p>Dopiero po wydaj�cej si�
nie mie� ko�ca chwili us�ysza� za sob� cichy,
z�amany szept:</p><p>- Nie martw si�. Zapomn� o
tobie.</p><p>�nieg przybra� barw�
krwi.</p><p>Wszystkie d�wi�ki
odp�yn�y, pozostawiaj�c tylko s�abn�ce z wolna
echo:</p><p>Zapomn� o tobie...</p><p>Zapomn�...</p><p>Dopiero po chwili przez szum w jego
uszach przebi�y si� s�owa:</p><p>- Wracam do zamku. A ty... nie
wa� si� za mn� i��.</p><p>Zmusi� si�, by
odwr�ci� g�ow�. Harry brn�� z trudem przez �nieg,
zataczaj�c si� i chwiej�c. I wystarczy�o tylko kilka
krok�w, by ch�opak osun�� si� w �nieg i co� w Severusie
nagle zamar�o, kiedy przed jego oczami znowu pojawi�a si� wizja
bezw�adnego, pozbawionego �ycia cia�a opadaj�cego na
ziemi� niczym zerwana ze sznurk�w kukie�ka...</p><p>I nie pami�ta� nawet, jak
to si� sta�o, ale ju� trzyma� go w swych ramionach,
ju� rzuca� na nich obu najsilniejsze zakl�cie maskuj�ce,
jakie zna�, i kierowa� si� w stron� oddalonych
�wiate� zamku.</p><p>Pr�bowa� si� na niego
zamkn��, ale... przypomina�o to pr�b� powstrzymywania
wdzieraj�cej si� do �rodka wody poprzez zamkni�cie drzwi.
Szczelin by�o zbyt wiele, by nie mog�a swobodnie przedosta�
si� do wn�trza.</p><p>Odczuwa� go ka�dym
zmys�em. Ka�dym, skaml�cym z pragnienia zmys�em.
Wype�nione nim d�onie, uderzaj�cy w nozdrza zapach,
ogrzewaj�ce sk�r� ciep�o... Harry wtula� si� w jego
szyj�, mrucz�c co� niezrozumiale i za ka�dym razem, kiedy
to robi�, Severus czu� w�druj�ce po kr�gos�upie
dreszcze i wdzieraj�ce si� przemoc� do umys�u
wspomnienia...</p><p>Teraz, kiedy Harry by� w jego
ramionach, Severus mia� niepoprawne wra�enie, �e jest
zupe�nie jak dawniej... Ale wiedzia�, �e to tylko pozory. Bowiem
ju� nigdy nie b�dzie jak dawniej.</p><p>To, co ich ��czy�o,
by�o z g�ry skazane na pora�k�. Nie mia�o �adnej
szansy, by przetrwa� i Severus by� tego �wiadomy od samego
pocz�tku. Dlaczego wi�c pozwoli�, by a� tak si�
rozros�o? Dlaczego pozwoli�, by wypu�ci�o korzenie
si�gaj�ce a� do serca, skoro teraz musia� patrze� na
to, jak obumieraj�, pozbawione wzajemnej blisko�ci? Dlaczego to on
musia� odmawia� im wody, wiedz�c, �e je�eli od�yj�,
to doprowadz� wszystko do ruiny? Dlaczego musia� by� takim
g�upcem, by na to wszystko pozwoli�?</p><p>Znowu us�ysza� cichy pomruk
przyjemno�ci. Ostro�nie podrzuci� go wy�ej, by mie� go
jeszcze bli�ej siebie. Przymkn�� powieki, zanurzaj�c twarz
w ciemnych, pachn�cych czekolad� w�osach.</p><p>Czasami warto by�o by�
g�upcem. Chocia� przez chwil�.</p><p>Kiedy� wy�mia�by
si� za to stwierdzenie... ale teraz, kiedy ni�s� go w swoich
ramionach... po raz pierwszy, od kiedy przebudzi� si� w Zakazanym
Lesie... czu� w sobie...</p><p>...�ycie.</p><p>Przez t� jedn� chwil�.</p><p>*</p><p>Pok�j Wsp�lny Gryffindoru okaza�
si� na szcz�cie o tej porze ca�kowicie opustosza�y.
Severus podszed� do stoj�cej przed kominkiem kanapy i ostro�nie
u�o�y� na niej Harry'ego, ale ch�opak nie chcia� go
pu�ci�. Z trudem uda�o mu si� oderwa� jego r�ce
od swojej szyi i wyprostowa� si�.</p><p>W ciemnych oczach Serverusa wi�o
si� co� przera�aj�cego. Co�, co ju� niemal
resztkami si� utrzymywa� w ryzach.</p><p>Nie chcia� nawet na niego
spojrze�. Po prostu odwr�ci� si� i pospiesznie wyszed� z
Pokoju Wsp�lnego.</p><p>Przemierzy� zamek tak szybko,
�e szybciej uda�oby si� go pokona� jedynie biegiem,
pozostawiaj�c za sob� smug� �aru, kt�ry z ka�dym
krokiem wydawa� si� pot�gowa�, jakby Severus powoli
wypuszcza� go na wolno��, po wcze�niejszym sp�taniu i
uwi�zieniu. W chwili, kiedy dotkn�� klamki swojego gabinetu,
�ar by� ju� tak wielki, �e powietrze parowa�o i
wszystko wok� wydawa�o si� topi�.</p><p>Severus zamkn�� za
sob� drzwi i b��dnym wzrokiem rozejrza� si� po zalanym
krwist� czerwieni� pomieszczeniu, a nast�pnie rzuci�
si� do przodu, wydaj�c z siebie odg�os przypominaj�cy ryk
zranionego zwierz�cia i uwalniaj�c sp�tane p�omienie, kt�re
wystrzeli�y a� pod sufit. Jednym ruchem zrzuci� wszystko, co
sta�o na biurku, potem dopad� do p�ek, str�caj�c
ramionami wszystkie stoj�ce na nich butelki, s�oiki i fiolki.</p><p>P�omienie karmi�y si�
jego niekontrolowan� w�ciek�o�ci�, kiedy miota�
si� po gabinecie, zrzucaj�c, rozbijaj�c i niszcz�c
wszystko, co tylko znalaz�o si� w zasi�gu jego wzroku. Wszystko
p�on�o. Severus ju� prawie znikn�� w tym
o�lepiaj�cym morzu czerwieni.</p><p>Ogie� rozrasta� si� i
rozrasta�, a� w ko�cu poch�on�� wszystko.</p><p>***</p><p>Wy�onienie si� z niego
by�o niemal bolesne. Przypomina�o zaczerpni�cie oddechu po zbyt
d�ugim przebywaniu pod wod�. P�uca pali�y, a wszystko
wok� wirowa�o. Harry widzia� zatrzaskuj�ce si� przed
nim drzwi i mia� wra�enie jakby opada� i opada�... dop�ki
nie poczu� pod stopami twardej pod�ogi i nie zachwia� si�,
pr�buj�c usta� na os�abionych nogach.</p><p>Otworzy� powieki.</p><p>Wr�ci�. Znowu by� w
komnatach Snape'a.</p><p>I nawet, je�li mia�
wra�enie, i� min�o kilka godzin, to jego rozko�ysany
umys� podpowiada� mu, �e tak naprawd� by�o to zaledwie
kilka minut...</p><p>Widzia� pod stopami wytarty
dywan. I kiedy przesun�� wzrok dalej, pr�buj�c nie zwraca�
uwagi na szale�cze wirowanie mebli, ujrza�... czarne buty. I skraj ciemnej,
opadaj�cej a� do pod�ogi peleryny. Peleryny nale��cej
do...</p><p>B�yskawicznie poderwa�
g�ow� i spojrza� prosto w czarne, szeroko otwarte oczy
naprzeciw. W oczy wype�nione niedowierzaniem, wzburzeniem i ulg�
zarazem. Spojrza� na t� blad� twarz, na uniesione brwi, na
wp�otwarte usta, przez kt�re s�czy� si� ci�ki
oddech, i nagle zrozumia�, �e po raz pierwszy... widzi j� bez
maski.</p><p>�e przez ca�y ten czas...</p><p>Przez ca�y czas...</p><p>O bo�e!</p><p>R�d�ka wypad�a z jego
trz�s�cej si� d�oni i uderzy�a w pod�og�.</p><p>Ten m�czyzna... ten
stoj�cy przed nim m�czyzna... to wszystko, co zobaczy�...
to wszystko...</p><p>...a wi�c to w�a�nie
by�a prawda!</p><p>�zy piek�y i
szczypa�y. Przypomina�y sp�ywaj�ce po policzkach krople
lawy... wp�ywa�y do ust, parz�c prze�yk, szarpi�c za
gard�o i �ciskaj�c je tak, �e nie m�g�
z�apa� tchu. Jego cia�o dr�a�o niczym w febrze.</p><p>Ca�a ta prawda... ca�y jej
ogrom... by� zbyt... Przypomina�a pocisk, kt�ry przechodzi na wylot
przez cia�o i rozrywa po kolei wszystko, co napotka na swej drodze,
pozostawiaj�c po sobie jedynie otwart�, poszarpan� ran�...
przez kt�r� wycieka �ycie.</p><p>Ten m�czyzna...
po�wi�ci� dla niego wszystko. Swoje pragnienie, ca��
swoj� prac�, swoj� wolno��. Chcia�
po�wi�ci� dla niego w�asne �ycie...</p><p>Nie s�dzi�... nigdy...
�e a� tak... �e to b�dzie... wszystko, co zrobi�...
dla niego... tylko dla niego...</p><p>Tyle cierpienia... tak wiele
cierpienia... wszystko po to, by go chroni�.</p><p>Tyle okrutnych s��w...
nienawi�ci... poci�tej na drzazgi, kt�rymi ciska� w niego przy
ka�dej okazji... ale nie wiedzia�... nie wiedzia�, jak
g��boko si� wbijaj�... sk�d mia�by? Nie
wiedzia�...</p><p>O bo�e! O bo�e...</p><p>B�l by� niewyobra�alny.
Sprawi�, �e Harry zgi�� si� wp� i upad� na
kolana, ukrywaj�c twarz w d�oniach i dotykaj�c czo�em
pod�ogi. Jego cia�em wstrz�sa� rozpaczliwy szloch, kt�ry
nawet w po�owie nie potrafi� ukoi� agonii serca.</p><p>Jak m�g� by� tak
za�lepiony, by nie zauwa�y�... tego wszystkiego, co Severus mu
dawa�, tego, jak na niego patrzy�, jak p�on��? Jak
m�g� by� tak g�upi, tak naiwny?</p><p>Jak m�g� w niego nie
wierzy�?</p><p>To by� jego Severus. To zawsze
by� jego Severus. Nigdy nie odszed�.</p><p>Szloch niemal rozrywa� mu
p�uca. Wyrywa� si� z jego cia�a g�o�nym, bolesnym
�kaniem, rani�c prze�yk, rozszarpuj�c gard�o...</p><p>Harry pragn�� jedynie
cofn�� si� do tamtej chwili... w kt�rej zobaczy� go w
drzwiach, ledwie trzymaj�cego si� na nogach... gdyby wtedy
wiedzia�... podbieg�by do niego, upad� na kolana i
ca�owa� mu stopy, za to, co dla niego zrobi�. Zabra�by od
niego ca�y ten b�l... cho�by mia� go zliza�,
wys�czy� jak jad i samemu narazi� si� na
niewyobra�alne cierpienia...</p><p>Gdyby tylko m�g�...</p><p>W pewnej chwili przez krzyk jego
serca przedar� si� cichy szelest.</p><p>Harry gwa�townie uni�s�
powieki. �kanie zamar�o mu w gardle, kiedy zobaczy� przed
sob� odziane w czer� kolana, kl�cz�ce na pod�odze....</p><p>...i poczu� ch�odne palce
wplataj�ce mu si� we w�osy. �agodnie i ostro�nie.</p><p>Nigdy nie odszed�...</p><p>Nigdy.</p><p>63. The last night</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><emphasis>Close the door</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Leave your fears behind</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Let me give you</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
What you're giving me</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis/></p><empty-line/><p><emphasis>
You are the only thing</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
That makes me want to live at all</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
When I am with you</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
There's no reason to pretend</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
When I am with you</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I feel flames again</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis/></p><empty-line/><p><emphasis>
Just put me inside you</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I would never ever leave</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
Just put me inside you</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis>
I would never ever leave</emphasis></p><empty-line/><p><emphasis/></p><empty-line/><p><emphasis>
You</emphasis>*</p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p><strong><emphasis>Cz�� 1</emphasis></strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Chroni� go.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przez ca�y
czas.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko, co robi�, co m�wi�... ka�dy gest, spojrzenie... to
wszystko, co Harry bra� jedynie za objaw pozbawionej skrupu��w,
chorej nienawi�ci. Nienawi�ci tak wielkiej, i� wydawa�o
si� wr�cz niemo�liwym, by jakakolwiek istota ludzka mog�a j�
w sobie piel�gnowa� a� tak d�ugo i a� tak zajadle.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak m�g� tego nie widzie�? Jak m�g� nie dostrzec tego, co
kry�o si� pod truj�cymi kolcami, za obna�onymi z�bami?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak m�g� mu nie zaufa�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pami�ta� swoj� ozi�b�o��, swoj�
pal�c� pogard�, s�owa, kt�rymi celowa� tak, by jak
najdog��bniej zrani�, by mu odda�, zniszczy� go,
rozdepta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak pies, kt�ry z zaciek�o�ci� gryzie d�o�
weterynarza.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie m�g� tego znie��. Nie by� w stanie
ud�wign�� tego ci�aru. Mia� wra�enie, jakby
wgniata� go a� w pod�og�, mia�d�y�
p�uca, nie pozwalaj�c z�apa� tchu. I tylko ch�odna
d�o� wpleciona w jego w�osy... g�adz�ca je... tylko
ona utrzymywa�a go jeszcze na powierzchni, nie pozwalaj�c mu si�
podda� i zaton�� w bagnie rozgoryczenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przepraszam - wyszepta� sp�kanymi wargami, czuj�c na
j�zyku s�ony smak �ez. Prze�kn�� je z trudem,
maj�c wra�enie, �e wypalaj� mu prze�yk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak wiele by odda�, by cofn�� czas, by wszystko
wygl�da�o zupe�nie inaczej... jak wiele...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego cia�o przeszy� niekontrolowany dreszcz, kiedy poczu�, jak
d�o� Severusa powoli przesuwa si� na jego policzek,
g�adz�c go z tak niesamowit� delikatno�ci�, jakby
m�czyzna obawia� si�, �e Harry jest jedynie
zjaw�, kt�ra w ka�dej chwili mo�e rozp�yn��
si� w nico��, znikaj�c z jego �ycia ju� na
zawsze. I... nie, to nie by�o wra�enie. Ta d�o�
naprawd� dr�a�a. Dr�a�a tak bardzo, jak Harry
dr�a� w �rodku, i w tej sytuacji m�g� zrobi� tylko
jedno. Z�apa� j�, �cisn�� i uspokoi�. I
przytuli� si� do niej, tak jakby by�a jedyn� realn�
rzecz� we wszech�wiecie stworzonym z niedom�wie�, sekret�w i
k�amstw.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry'emu wydawa�o si�, �e �omotanie w piersi sta�o
si� jeszcze bole�niejsze. Jakby w miejscu jego serca pojawi�a
si� rana i ka�de uderzenie podra�nia�o j�, a b�l
rozchodzi� si� falami po ca�ym ciele. Powoli uni�s�
g�ow�, przesuwaj�c rozmytym wzrokiem po czarnej szacie i
d�ugim rz�dzie male�kich guziczk�w, coraz wy�ej i
wy�ej, a� w ko�cu jego spojrzenie pad�o na ukryt� w
cieniu w�os�w twarz Severusa. I nagle poczu� si� tak, jakby
ca�e powietrze ulecia�o mu z p�uc, a serce szarpn�o
si�, wywo�uj�c kolejn� niepowstrzyman� eksplozj�
b�lu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wygl�da� na kompletnie rozbitego. Jakby ca�kowicie
straci� grunt, po kt�rym dotychczas st�pa�, i teraz chwia�
si� niebezpiecznie na kraw�dzi, nie maj�c poj�cia, gdzie
postawi� stop�, aby nie run�� w przepa��. I
patrzy� na Harry'ego w taki spos�b, jak jeszcze nikt... nigdy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Musia�em pozwoli� ci odej��. - Szept, kt�ry wydoby�
si� spomi�dzy warg Severusa, by� tak cichy, tak
przyt�umiony przez gorycz, kt�r� by� nasi�kni�ty,
�e Harry ledwie by� w stanie go zrozumie�. - Przy mnie nie
by�by� bezpieczny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Te ciche s�owa... to, co si� za nimi kry�o... niczym bezdenna
otch�a� wype�niona po brzegi czym� tak intensywnym, �e
powietrze wok� Severusa wydawa�o si� drga� i
wibrowa�. Co� tak niewyobra�alnie silnego, �e Harry
poczu�, jak jego cia�o pokrywa si� g�si� sk�rk�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego d�onie ca�kowicie bez udzia�u �wiadomo�ci
wystrzeli�y do przodu i zacisn�y si� na czarnej szacie. I
Harry ju� wspina� si� po piersi Severusa, pragn�c
dosi�gn�� twarzy, ust, w�os�w...</p><empty-line/><empty-line/><p>
I dosi�gn��. Z�apa� w d�onie jego twarz, by nie
pozwoli� mu si� odsun�� i z czu�o�ci�
poca�owa� d�ug�, g��bok� blizn� na jego
policzku. Jedyny widoczny dow�d m�wi�cy o tym, jak wiele ten
m�czyzna po�wi�ci�, by go chroni�. Jedyne
p�kni�cie w jego pow�oce, kt�re stworzy�a
�wiat�o��. Nie ciemno��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Do uszu Harry'ego dotar�o d�ugie, g��bokie westchnienie.
Severus obj�� go i zagarn�� bli�ej, przyciskaj�c
go do siebie z tak� si��, �e Harry na moment straci�
oddech. Ale nawet pomimo zakleszczenia w gor�cym u�cisku, nie
oderwa� warg od sk�ry Severusa, z ut�sknieniem przypominaj�c
sobie jej smak i aromat.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mog�e� mi powiedzie�... nie musia�e�... -
szepta�, ca�uj�c ciemne brwi i skronie m�czyzny.
Poczu�, jak d�onie Severusa uwalniaj� go, a nast�pnie
otulaj� jego twarz, ostro�nie zdejmuj�c mu okulary i
odrzucaj�c je na pod�og�. Ci�ki, przyspieszony oddech
po�askota� go w nos tu� przed tym, jak gor�ce wargi
przywar�y do jego powiek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mog�em. Jeste� zbyt... - odpar� s�abo
m�czyzna, b��dz�c ustami po oczach i skroniach
Harry'ego. - Nie potrafi�by�... On by si� dowiedzia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ten zapach... Harry czu�, jak kr�ci mu si� w g�owie, kiedy
aromat zi� wdziera� mu si� do nozdrzy, podczas gdy on
walczy� z d�o�mi Severusa, pr�buj�c przej��
inicjatyw� i wyca�owa� ka�d� cz�� jego
twarzy. Wype�ni� nim pustk�, kt�r� odczuwa� przez
ostatnie dwa tygodnie. T� lodowat�, przera�aj�c�
pustk�. Wype�ni� j� sk�r� Severusa, jego g�osem i
zapachem, jego spojrzeniem, dotykiem oraz blisko�ci�.
Wype�ni� j� tak, by nie pozostawi� ju� miejsca na nic
innego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak bardzo t�skni�em... - wymrucza�, wplataj�c
d�onie w ciemne w�osy i sk�adaj�c wyg�odnia�e
poca�unki na jego brodzie i �uchwie. - Tak straszliwie za tob�
t�skni�em... Severusie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przywar� wargami do jego szyi, smakuj�c s�on� sk�r�.
Czu� r�ce Severusa, w�druj�ce po jego twarzy, w�osach,
szyi, ramionach... pr�buj�ce go odsun��, ale zamiast tego
jedynie przyci�gaj�ce go jeszcze bli�ej ku spragnionym ustom.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To zakl�cie... - Szept Severusa by� tak ci�ki, �e
a� wibrowa�. Wydawa�o si�, �e ka�de s�owo
przychodzi mu z nieopisanym trudem. - Jak ty... jak ci si� uda�o...?</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wiem. Po prostu musia�em si� dowiedzie� -
odpowiedzia� niewyra�nie Harry, nie odrywaj�c ust od szyi
m�czyzny. - Dlaczego mi nie powiedzia�e�? Mogli�my...
tak wiele dni. Przepad�o...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie - szept Severusa sta� si� ni�szy. Bardziej charcz�cy.
- Nie rozumiesz. - Harry czu� jego silne d�onie. Czu�, jak
�api� go za ramiona i pr�buj� odci�gn��. Severus
walczy�. Wydawa�o si�, �e pr�buje to przerwa�,
zako�czy� ten szale�czy upadek w przepa��. Ale
jednocze�nie nie potrafi� przesta� ca�owa� jego twarzy
i Harry by� pewien, �e czuje, jak wargi Severusa dr�� przy
ka�dym poca�unku. - To nie powinno si� wydarzy�. Nigdy. Nie
powiniene�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�onie napar�y mocniej, ale Harry wczepi� si� w szaty
m�czyzny z tak� si��, �e by� niemal got�w
gry��, gdyby Severus pr�bowa� go odsun��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Po�wi�ci�e� wszystko... dla mnie - wyszepta�,
wdychaj�c g��boko upajaj�cy zapach Severusa. Czu�
zawroty g�owy i pulsowanie w skroniach, a nieokie�znane fale
gor�ca ju� dawno roztopi�y jego samoopanowanie. - Przez
ca�y ten czas... przez ca�y ten cholerny czas... zale�a�o
ci na mnie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wydawa�o si�, �e Severus na moment przesta� oddycha�.
Spr�bowa� wsta�, uwolni� si� od blisko�ci Harry'ego,
od jego namolnych d�oni i gor�cych ust, ale nie by� w stanie.
Harry si�gn�� po jego d�o� i uni�s� do swojej
twarzy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Dzi�kuj� - wyszepta� i poca�owa� jego ch�odne
palce. - Dzi�kuj�. Za to, co zrobi�e�. Dla mnie. Jeszcze
nikt, nigdy... - Musia� wzi�� g��boki oddech, poniewa�
jego gard�o �cisn�o si� bole�nie. Ale jak, po
tym, co zobaczy�... mia� wyrazi� to, co czuje? Jak mia� mu
podzi�kowa�, skoro nie istnia�y �adne s�owa, kt�re
by�yby odpowiednie? - Powinienem by� si� domy�li�. -
Poca�owa� wewn�trzn� stron� d�oni i przywar�
do niej policzkiem. - Kiedy wyszed�em ze szpitala... wszystko wr�ci�o
i ja nie rozumia�em tego, co� mi si� nie zgadza�o... ale
moje zachowanie by�o niewybaczalne i powinienem by�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta� - Severus przerwa� mu chrapliwym g�osem -
Zachowywa�e� si� tak, jak tego po tobie oczekiwa�em i... -
z�o�y� poca�unek pod jego okiem - ...b�dziesz dalej
si� tak zachowywa�. - Tym razem jego wargi przywar�y do skroni,
jakby Severus w og�le nie kontrolowa� swoich ust i pozwala� im
b��dzi� w ob��ka�czej w�dr�wce po sk�rze
Harry'ego, smakuj�c i odnajduj�c to, co utraci�y dawno temu. -
To niczego nie zmienia - zako�czy� cicho, owiewaj�c gor�cym
oddechem jego policzek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak to niczego nie zmienia? To zmienia wszystko. Wszystko!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jak mia� teraz i�� na spotkanie ze �mierci�,
wiedz�c jak wiele Severus dla niego po�wi�ci�? Jak
mia� teraz wypi� eliksir, wiedz�c ile kosztowa�o Severusa,
�eby go chroni�? Jak mia� go teraz opu�ci�,
wiedz�c... wiedz�c...</p><empty-line/><empty-line/><p>
O bo�e!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powiniene� by� mi powiedzie�. Stracili�my tyle czasu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mo�emy. - Usta Severusa by�y ju� na jego podbr�dku. -
Musisz wr�ci�... Nie mo�emy. Priorytety... - powiedzia�
niewyra�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Harry w og�le go nie s�ucha�. Teraz ju� nic nie
potrafi�oby go od niego odci�gn��. Nie, kiedy
wiedzia�, �e to... ostatni raz. Kiedy wiedzia�, jak du�o
czasu min�o i �e ju� nigdy wi�cej nie b�dzie
m�g�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�buj�c zag�uszy� przenikliwe wycie, kt�re wydoby�o
si� z jego duszy, przesun�� g�ow� i odsuwaj�c
nosem �askocz�ce go ciemne kosmyki w�os�w, poliza� jego
ucho.</p><empty-line/><empty-line/><p>
J�k, kt�ry wyrwa� si� z ust Severusa, sprawi�, �e
cia�o Harry'ego pokry�o si� g�si� sk�rk�, a
d�onie, kt�rymi m�czyzna �ciska� ramiona
ch�opca, wbi�y si� w jego cia�o niczym szpony. I Harry
us�ysza� przepe�niony udr�k� szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry, pos�uchaj mnie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
W g�owie Harry'ego nast�pi�a gwa�towna reakcja por�wnywalna
do zderzenia si� na miotle z p�dz�cym Hogwart Ekspresem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Czy on w�a�nie us�ysza�...? Czy Severus naprawd�
powiedzia�... powiedzia�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powiedzia�e� do mnie 'Harry'... - wyszepta�, wpatruj�c
si� w Severusa z mieszanin� niedowierzania i wzruszenia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zanim zd��y� si� zorientowa�, m�czyzna
wykorzysta� jego chwilowe zamroczenie, b�yskawicznie uwalniaj�c
si� z jego u�cisku i z pewnymi trudno�ciami podni�s�
si� z pod�ogi. Poprawi� swoj� szat�, zmru�y�
oczy i odsun�� si� jeszcze o krok, tak jakby chcia�
znale�� si� jak najdalej od Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A teraz porozmawiamy powa�nie - powiedzia� wywa�onym tonem.
Jego g�os by� opanowany, tak jak ca�a jego postawa, jedynie oczy
go zdradza�y. Wci�� b�yszcza�y dziwnie, kiedy
wpatrywa� si� w Harry'ego. - Nie obchodzi mnie, co sobie
ubzdura�e�, ale musisz zrozumie�, �e nie mo�emy
ju� tego robi�. To nie jest zabawa. Ka�de, nawet najbardziej
niewinne spojrzenie mo�e sprowadzi� na nas k�opoty. To zbyt
niebezpieczne, a ty nigdy nie potrafi�e� ukrywa� swoich emocji.
Oczekuj�, �e b�dziesz zachowywa� si� dok�adnie
tak samo jak wcze�niej. Nic nie mo�e si� zmieni�.
Zrozumia�e� mnie? Nic.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry patrzy� na niego szeroko otwartymi oczami. Zdawa� sobie
spraw� z tego, �e Severus co� do niego powiedzia�, ale
wszystko by�o niewyra�ne, poniewa� w jego g�owie
wci�� wibrowa�o echo tylko jednego, jedynego s�owa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Powiedzia�e� do mnie 'Harry'...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus westchn�� cicho i przymkn�� na chwil� powieki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To, czego si� dowiedzia�e�, wcale niczego ci nie u�atwi -
warkn�� Severus, przewiercaj�c Harry'ego zniecierpliwionym
spojrzeniem. - Wr�cz przeciwnie. Teraz b�dzie ci o wiele trudniej,
poniewa� ja nie mam zamiaru przesta� odgrywa� swojej roli. Swoim
w�cibstwem zrujnowa�e� wszystko, co stara�em si�
osi�gn��, i po raz kolejny narazi�e� si� na
niebezpiecze�stwo. Ale zapewniam ci�, �e b�dziesz si�
trzyma� ode mnie z daleka. A je�eli nie zrobisz tego z w�asnej
woli, to wiedz, �e znam kilka zakl��, kt�re ci to
u�atwi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie wiedzia� nawet kiedy i w jaki spos�b, ale w u�amku sekundy
zerwa� si� na r�wne nogi i znalaz� przy Severusie,
obejmuj�c go ramionami w pasie z tak� si��, jakby
chcia� go zmia�d�y� w u�cisku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- W�a�nie dlatego nie mog�em powiedzie� ci prawdy. -
G�os Severusa wyda� si� odleg�y i zm�czony. - Nie potrafisz
si� kontrolowa�. Nigdy nie potrafi�e� panowa� nad
swoimi emocjami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... - wyszepta� cicho Harry, podnosz�c g�ow� i
spogl�daj�c wprost na pochylon� nad sob�,
�ci�gni�t� twarz i zmru�one, czarne oczy. Widzia�
w nich p�omienie. Widzia�, jak Severus pr�buje je zdusi�, ale
nic to nie dawa�o, poniewa� one wci�� tam by�y. Za
ka�dym razem, kiedy na niego patrzy�, za ka�dym razem, kiedy
znajdowa� si� blisko, zbyt blisko...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Musisz to zrozumie�. - G�os Severusa sta� si�
ci�szy, tak jakby ponownie nas�cza� si� uczuciami,
kt�rych m�czyzna za wszelk� cen� nie chcia� do siebie
dopu�ci�, ale oddzia�ywanie Harry'ego by�o silniejsze.
Silniejsze ni� jakakolwiek maska, kt�r� stara� si�
przywdzia�. - Powiniene� st�d natychmiast wyj��. I
nigdy nie wraca�. - D�o� Severusa ju� by�a na jego
szyi, ju� pie�ci�a j� w tak delikatny, niesamowity spos�b,
przenosz�c si� na kark i muskaj�c ciemne kosmyki w�os�w. -
Zapomnie� o tym wszystkim. - Ale jego gesty przeczy�y s�owom.
Oczy r�wnie�. Przesuwa�y si� po twarzy Harry'ego
rozgor�czkowanym spojrzeniem, a jego dolna warga zacz�a
niebezpiecznie dr�e�. - To jedyny spos�b, �eby�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... - przerwa� mu Harry, nie odrywaj�c wzroku od wbitych w
siebie czarnych oczu i obserwuj�c, jak p�omienie rozrastaj�
si�, wype�niaj�c gor�cem ich wieczny ch��d.
Przywar� do odzianego w czer� cia�a jeszcze mocniej, nie
pozwalaj�c, by dr��ce d�onie m�czyzny ponownie
go od siebie odsun�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie mo�emy. - Wydawa�o si�, �e ka�de wypowiedziane
przez Severusa s�owo przychodzi mu z najwi�kszym trudem. Jego
d�onie wbi�y si� w ramiona Harry'ego niczym szpony. -
Pos�uchaj mnie. Nie mo�emy wr�ci� do tego, co by�o. To zbyt
niebezpieczne. Musisz mnie nienawidzi�, musisz... Pu��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... kocham ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To by� u�amek sekundy. Chwila ca�kowitej ciszy, a po niej...
eksplozja.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Do diab�a! - warkni�cie, kt�re wydoby�o si� z ust
Severusa, przypomina�o ostatnie tchnienie pokonanego, zanim jego usta
poch�on�y wargi Harry'ego, a gor�cy j�zyk
zag��bi� si� w nim z tak�
zach�anno�ci�, jakby umiera� z pragnienia i tylko w ten
spos�b m�g� je ugasi�. Harry opl�t� go swym w�asnym
j�zykiem, zanurzaj�c si� w skaml�cej z potrzeby
t�sknocie i w tej jednej chwili wszystko przesta�o mie� znaczenie.
Jutrzejszy poranek. Ka�de niedom�wienie pomi�dzy nimi. Tajemnice,
kt�re obaj wci�� jeszcze skrywali.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pozostali tylko oni. Nic poza tym. By� tylko Severus i jego oddech. I jego
usta. I d�o� wplataj�ca si� we w�osy Harry'ego. I
druga, zaciskaj�ca si� na jego biodrze z tak� si��,
�e na pewno pozostan� siniaki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powinien by� mu powiedzie�. Powinien ukry� go w swych komnatach
i nie pozwoli�, by Harry kiedykolwiek z nich wyszed�. Powinien
zamkn�� go w swych ramionach i nigdy nie wypu�ci�. Powinien
otuli� ich obu swoj� czarn� peleryn� i ukry� przed
ca�ym �wiatem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
�eby ju� zawsze mogli by� razem. Bezpieczni. �eby
�aden z nich nie musia� ju� wi�cej walczy�. �eby
nikt nie m�g� ich dosi�gn��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry us�ysza� g�uchy, przeci�g�y pomruk i nagle usta
Severusa znikn�y, a w�druj�ce mu po po�ladkach
d�onie zamar�y i kiedy zdo�a� otworzy� rozgrzane
powieki, ujrza� na wprost dwie wype�nione ciemno�ci�
szczeliny, przez kt�re Harry spogl�da� teraz daleko w g��b
duszy Severusa. I to, co tam ujrza�... to, co ujrza�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
G�os uwi�z� mu w gardle, a umys� wype�ni�a
g�sta mg�a, kiedy m�czyzna opar� swoje czo�o o
jego, owiewaj�c mu twarz ci�kim, nas�czonym pragnieniem
oddechem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co ty ze mn� robisz... - Ochryp�y szept Severusa by� ledwie
s�yszalny, ale wystarczy�, aby wype�ni� l�d�wie
Harry'ego p�ynn� law�. Zakwili� cicho, wczepiaj�c
si� palcami w szat� na ramionach m�czyzny i ocieraj�c
si� o szorstki materia�. A wtedy to poczu�. Twarde wybrzuszenie
w spodniach Severusa. I us�ysza� zduszony syk, kiedy, nie
potrafi�c zapanowa� nad reakcjami swojego cia�a, napar� na
to wybrzuszenie biodrami, czuj�c jak ro�nie jeszcze bardziej, jak
zaczyna pulsowa� pod wp�ywem jego dotyku i jak paznokcie Severusa
zatapiaj� si� w jego ciele z taka si��, jakby
pragn�y rozedrze� go na strz�py.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Przesta�... - wydysza� Severus, zaciskaj�c r�k� na
jego biodrze. Harry gwa�townie wci�gn�� powietrze
nas�czone gor�cym oddechem Severusa i musia� zacisn��
oczy, gdy jego biodra zadr�a�y pod wp�ywem
wype�niaj�cego je w b�yskawicznym tempie �aru.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- O bo�e... - zaszlocha�. - Jestem taki twardy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Harry...! - Severus wyj�cza� jego imi� w taki spos�b, jakby
odczuwa� ogromne, nieukojone cierpienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry dozna� wra�enia, jakby porazi� go piorun.
Os�upia�y, spojrza� na Severusa szeroko otwartymi oczami i
rozchyli� usta... i w tej samej chwili poczu� d�o�
m�czyzny zaciskaj�c� mu si� drapie�nie na kroczu
i to, ten jeden niespodziewany dotyk wystarczy�, aby wszystko w nim
wezbra�o i przela�o si�. I mia� tylko sekund�, aby
nabra� tchu, wczepi� si� w Severusa, przylgn�� do
niego i szeroko otworzy� usta, zanim skumulowana fala orgazmu
uderzy�a w niego z tak� si��, �e nogi ugi�y
si� pod nim i prawie upad�, chocia� mia� wra�enie,
jakby unosi� si� w powietrzu. Jakby co� niesamowicie
wyg�odzonego pochwyci�o go w swoje szpony i zgniata�o w swym
u�cisku, rozrywaj�c jednocze�nie na kawa�ki, i to by�o
najcudowniejsze uczucie na �wiecie. Uczucie, kt�re wypchn�o
jego biodra do przodu, a d�o� poprowadzi�o w d�, niemal
nie�wiadomie wsuwaj�c j� w spodnie m�czyzny, i Harry
zdo�a� jedynie musn�� twardego, dr��cego penisa
Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale to wystarczy�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Us�ysza� d�ugi, gard�owy pomruk. Severus szarpn��
si� gwa�townie, napieraj�c na niego z tak� si��,
�e niemal go zmia�d�y�. Harry owin��
d�o� wok� gor�cej jak wulkan, pulsuj�cej erekcji i
�cisn��. Czu�, jak Severus si� trz�sie, jak jego
biodra podryguj� spazmatycznie, a z ust wydobywa si�
g�o�ny, konwulsyjny j�k. I poczu� oplataj�ce go mocno
ramiona, zagarniaj�ce go jeszcze bli�ej, a� w ko�cu stali
si� niemal jedno�ci�, stapiaj�c si� ze sob�.
Dr��c tym samym rytmem. Dysz�c jednym oddechem. Dziel�c si�
wsp�lnym biciem serca. Po��czeni t�sknot�. Silniejsz�
ni� jakikolwiek zdrowy rozs�dek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry odzyska� zmys�y jako pierwszy. Wynurzenie si� z oceanu
dozna� by�o niemal bolesne. Jego bij�ce szale�czo serce
trzepota�o w piersi z tak� pasj�, jakby pragn�o
si� z niej wyrwa�, uwolni� si� z narzuconych przez
cia�o ogranicze� i znale�� si� wewn�trz
cia�a naprzeciw. I nigdy, przenigdy go nie opu�ci�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- We� mnie - wyszepta�, nawet na chwil� nie odrywaj�c
si� od Severusa. Czu� jego mi�nie, dr��ce pod
materia�em czarnej szaty. - Tak jak ostatnim razem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna gwa�townie wci�gn�� powietrze. Harry
uni�s� powieki. Oczy Severusa nadal by�y zamglone i Harry
widzia� gasn�ce powoli p�omienie orgazmu, ale na ich miejsce
wyrasta�y kolejne, jeszcze gor�tsze, jeszcze bardziej
wyg�odnia�e. Jednak najbardziej uderzaj�ce by�o
oszo�omienie, kt�re ujrza� na jego twarzy. Jakby Severus
ca�kowicie zagubi� si� w swym pragnieniu i nawet nie
pr�bowa� z nim walczy�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� nigdy wi�cej o to nie poprosz� - szepta� dalej Harry,
poddaj�c si� poch�aniaj�cemu go, badawczemu spojrzeniu
Severusa. - Odejd� i b�d� si� trzyma� z daleka.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Widzia�, jak �renice m�czyzny biegaj� po jego twarzy,
jak zag��biaj� si� w jego oczach, pr�buj�c
wyczyta� z nich fa�sz - jedyn� rzecz, kt�rej mog�yby
si� uchwyci�, aby nie pozwoli� zepchn�� si� w
przepa��, z kt�rej nie by�oby ju� powrotu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale nie odnalaz�y go.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przecie� naprawd�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...odejdzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kiedy Severus w ko�cu si� odezwa�, jego g�os wydawa�
si� zdarty, jakby usta wypowiada�y s�owa bez udzia�u woli.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ju� nigdy si� do mnie nie zbli�ysz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry desperacko pokr�ci� g�ow�, jeszcze mocniej
wbijaj�c palce w cia�o Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Obiecujesz?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jeszcze dwa tygodnie temu Severus �egna� si� z nim, daj�c
mu najcudowniejsz� noc ze wszystkich. Teraz Harry po�egna si� z
nim w taki sam spos�b.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Obiecuj�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
To s�owo przypomina�o naci�ni�cie na spust.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus rzuci� si� do przodu, niczym spuszczone ze smyczy
zwierz�, kt�re zbyt d�ugo zmaga�o si� z
kr�puj�cymi je p�tami, nie mog�c dosi�gn��
tego, co przez ca�y czas znajdowa�o si� tu� przed nim i
dra�ni�o wszystkie jego zmys�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale teraz... nareszcie... zosta�o uwolnione.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I mog�o to po�re�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z ust Harry'ego wyrwa� si� kr�tki j�k zaskoczenia, kiedy
poczu� silne szarpni�cie za w�osy, odchylaj�ce mu
g�ow� do ty�u i gor�ce usta wpijaj�ce mu si� w
szyj�. Severus zaatakowa� jego sk�r� szybkimi, niemal bolesnymi
poca�unkami, przesuwaj�cymi si� w g�r�, a� do brody, a
potem do ust, kt�re poliza� �agodnie, by nast�pnie zatopi�
z�by w dolnej wardze, wydaj�c z siebie wyg�odnia�y pomruk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Atak by� tak gwa�towny i zach�anny, �e Harry nie mia�
�adnej szansy na odparcie go i m�g� jedynie podda� si�
iskrom, kt�re rozpala�y si� w nim przy ka�dym zetkni�ciu
si� warg Severusa z jego sk�r�. Dopiero, kiedy usta
m�czyzny ponownie przesun�y si� na jego szyj�,
doszed� do siebie na tyle, by chocia� spr�bowa�
przej�� inicjatyw�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oderwa� d�onie, kt�re zaciska� kurczowo na szatach
m�czyzny, i na o�lep wymaca� male�kie guziczki przy
ko�nierzu, staraj�c si� je rozpi��,
w�lizn�� r�ce pod materia� i dotkn��
ch�odnej sk�ry, ale zanim zd��y� to zrobi�,
us�ysza� rozdra�nione warkni�cie, jego g�owa
zosta�a uwolniona, a palce Snape'a zacisn�y mu si� na
przegubach d�oni, odci�gaj�c je brutalnie na boki i nie
pozwalaj�c mu odpi�� ani jednego guzika. Harry
b�yskawicznie opu�ci� g�ow� i na chwil�
zapomnia�, jak si� oddycha, kiedy jego wzrok pad� na oblicze
m�czyzny...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wygl�da� jak op�tany. Jakby tylko krok dzieli� go
od szale�stwa. Jego oczy p�on�y dziko, nozdrza
drga�y, wch�aniaj�c zapach Harry'ego, a wp�otwarte usta
wygl�da�y na tak spragnione, jakby niemo b�aga�y
chocia� o skrawek sk�ry Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Co� we wn�trzu Harry'ego szarpn�o si�, widz�c
tak silne... tak czyste...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Rzuci� si� do przodu, pragn�c wyca�owa� te usta,
t� twarz, ten nos...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - us�ysza� ostre, chrapliwe warkni�cie i poczu�, jak
r�ce Severusa odpychaj� go. Zaskoczony, cofn�� si� o
kilka krok�w, ale zanim zd��y� zorientowa� si�, co
si� dzieje, Severus zn�w przy nim by�. Z�apa� jego
koszul� i szarpn�� z tak nieopanowan� si��,
�e Harry us�ysza� odg�os rw�cego si�
materia�u i ju� w tej samej chwili gor�ce wargi
m�czyzny b��dzi�y po jego obna�onym ramieniu,
napieraj�c na niego i sprawiaj�c, �e Harry musia� si�
cofa�, aby nie zosta� zmia�d�onym przez jego usta i
d�onie i wibruj�ce cia�o przy jego w�asnym ciele.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ugryzienie u podstawy szyi sprawi�o, �e nogi niemal ugi�y
si� pod nim, a z ust wyrwa� si� niekontrolowany j�k i jego
d�onie samowolnie si�gn�y po Severusa, dr��c z
potrzeby dotykania go. I nawet je�eli wci�� s�ysza� ostrzegawczy
warkot m�czyzny, nie przestawa� walczy� z guzikami jego
ko�nierza, pr�buj�c je rozpi��...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Uda�o si�!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zebra� ca�� swoj� si��, by naprze� na
Severusa i dobra� si� do jego ods�oni�tej szyi,
wpijaj�c si� w ni� ustami i mrucz�c z przyjemno�ci, gdy
tylko poczu� s�odko-gorzki smak ch�odnej sk�ry. Ale nie
cieszy� si� ni� d�ugo.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Tym razem Severus zareagowa� znacznie gwa�towniej.
Odepchn�� go z tak� si��, �e Harry uderzy�
plecami w biblioteczk�. Na u�amek sekundy ca�e powietrze
ulecia�o z jego p�uc i zanim zd��y� ponownie
zaczerpn�� tchu, poczu� szczup�e cia�o
wgniataj�ce go w znajduj�ce si� za nim p�ki i usta
wpijaj�ce si� ob��ka�czo w jego twarz, szyj� i
rami�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie potrafi� powstrzyma� przeci�g�ych poj�kiwa�,
wyrywaj�cych si� raz po raz z jego gard�a. Pr�bowa�
walczy� dalej, ale m�czyzna by� zbyt silny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pozw�l mi - uda�o mu si� w ko�cu wyszepta�, z trudem
�api�c urywany oddech. - Prosz�, pozw...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie zdo�a� jednak doko�czy�, gdy� Severus
zamkn�� jego usta w brutalnym poca�unku, mia�d��c
jego wargi i niemal si� w nie wgryzaj�c. Harry zatopi� paznokcie
w jego ramionach, zaciskaj�c powieki i widz�c eksploduj�ce pod
nimi gwiazdy. Nie by� w stanie zaczerpn�� tchu. M�g�
oddycha� jedynie w usta Severusa, uwi�ziony przez jego wargi,
d�onie i ca�e napieraj�ce na niego cia�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Mia� wra�enie, �e min�a ca�a
wieczno��, zanim m�czyzna w ko�cu oderwa� usta,
pozwalaj�c, by do ich obola�ych p�uc wdar�o si�
ch�odne, nie przesi�kni�te ogniem powietrze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Tak d�ugo nie mog�em ci� mie�... - G�os Severusa
by� tak zachrypni�ty, �e Harry z trudem rozr�nia�
s�owa. Czu� na twarzy jego przyspieszony, ci�ki oddech. -
Przez tak wiele nocy zastanawia�em si�, jakby to by�o znowu
ci� dotkn��, poczu�... zag��bi� si� w
tobie... chocia� ten jeden, jedyny raz... czy w�wczas oszala�bym
ju� do reszty?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry nie s�dzi�, �e mo�na �y� dalej, kiedy serce
rozsypa�o si� w proch, a dusza roztrzaska�a si� na
kawa�ki.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Przest�puj�c nad przepa�ci� ciszy, bezdechu i
ca�kowitego oszo�omienia, ton�c w po�yskuj�cych
odm�tach czarnych oczu, zdo�a� wydusi� jedynie:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�wi�em, �e zawsze b�d� do ciebie wraca�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie. - Oddech Severusa sta� si� jeszcze ci�szy, a szept
mroczniejszy. - Wracasz, bo nie potrafi� si� od ciebie uwolni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach usta Severusa ponownie zaatakowa�y twarz Harry'ego,
zasypuj�c jego policzki i skronie gradem zach�annych poca�unk�w.
Harry poczu� silne d�onie, zaciskaj�ce si� na jego
ramionach, odrywaj�ce go od biblioteczki i kieruj�ce w przeciwn�
stron�. Zacz�� si� cofa� pod wp�ywem si�y, z
jak� Severus b��dzi� wargami po jego twarzy i ciele,
odpinaj�c jednocze�nie resztk� guzik�w podartej koszuli. Harry
uchwyci� si� jego ramion, pr�buj�c zachowa� r�wnowag�,
ale by�o to niezwykle trudne, szczeg�lnie, gdy w tym samym czasie
pr�bowa� dosi�gn�� ustami szyi m�czyzny. Albo
ucha. Albo czegokolwiek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Severus nie pozwala� mu na to. Rozchyli� jego koszul�,
pochyli� si� do przodu i w momencie, kiedy jego gor�cy
j�zyk tr�ci� sutek Harry'ego, ch�opak niemal
osun�� si� na pod�og�. Na szcz�cie w tej
samej chwili Severus przycisn�� go do �ciany i Harry m�g�
jedynie zakwili� bezradnie, podczas gdy jaka� odleg�a
cz�� jego �wiadomo�ci zarejestrowa�a, �e
Severus najprawdopodobniej pr�buje otworzy� drzwi do sypialni, co
okaza�o si� trudnym wyzwaniem, skoro jego d�onie nie
potrafi�y oderwa� si� od Harry'ego nawet na u�amek sekundy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie puszczaj mnie - wyszepta� chrapliwie Harry, kiedy
m�czyzna odsun�� si� na chwil�, aby
dosi�gn�� klamki. - Chc� ci� czu�... na sobie. W
sobie. Wsz�dzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus wyda� z siebie �akomy pomruk i rzuci� si� na niego
jeszcze �apczywiej, jakby s�owa Harry'ego jedynie wzmog�y
nieukojony g��d, kt�ry konsumowa� go od �rodka. Jego
poca�unki by�y tak gwa�towne, �e niemal bolesne. Harry
zacisn�� powieki, maj�c wra�enie, �e wszystko
wok� wiruje, zatapiaj�c si� w powodzi �aru, i
pozostaj� tylko te twarde, nieust�pliwe wargi wpijaj�ce mu
si� w twarz, wgryzaj�ce w policzki, przyciskaj�ce do czo�a,
oczu i skroni, zasysaj�ce sk�r� na szyi i ramionach, zaciskaj�ce
si� na sutkach i tr�caj�ce je j�zykiem i to by�o
tak... nie m�g� wytrzyma�... nie m�g� ju�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Niczym ton�cy, kt�ry usi�uje z�apa� ostatni dech przed
zanurzeniem si� w ciemnych odm�tach, wczepi� si� palcami w
szat� na piersi Severusa, ci�gn�� za ni� ostatkiem
si� i pr�buj�c j� rozerwa�, ale wtedy Severus wypu�ci�
z ust jego sutek, z�apa� go za nadgarstek i uderzy� jego
d�oni� w �cian� z tak nieopanowan�, gniewn�
si��, �e niemal mu j� zgni�t�. Harry
j�kn�� i jeszcze mocniej zacisn�� powieki, a wtedy
poczu�, jak druga d�o� m�czyzny �apie go za
brod�, �ciska jego szcz�k� i unosi mu twarz w g�r�. I
us�ysza� nad sob� gor�cy, chrapliwy szept Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Sp�jrz na mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry uni�s� rozpalone powieki, ale jego wzrok by� zbyt zamglony
t�sknot� i po��daniem, aby m�g� dok�adnie
dojrze� twarz Severusa. Poczu� tylko, jak palce m�czyzny
jeszcze bole�niej wbijaj� mu si� w szcz�k� i
us�ysza� st�umiony j�k, pe�en niewypowiedzianego
zachwytu, jakby Severus zobaczy� w oczach Harry'ego co�, czego
ju� nigdy nie spodziewa� si� ujrze�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Bardzo powoli �elazny u�cisk na nadgarstku Harry'ego zacz��
si� rozlu�nia�, jakby bestia w Severusie uspokoi�a si�
nieco. I Harry poczu�, �e Severus przesuwa swoj� d�o�
w g�r�, �api�c jego d�o� i splataj�c ich palce
razem, a nast�pnie �agodnie odrywa j� od �ciany, by
przyci�gn�� j� do swych ust i uca�owa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A potem znowu zaatakowa�, wpijaj�c si� w Harry'ego z�bami i
palcami, niczym zwierz�, kt�re tylko na chwil� przerwa�o
posi�ek i teraz zamierza�o nadrobi� zaleg�o�ci, po
czym z warkni�ciem oderwa� ich obu od �ciany.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I Harry odkry� nagle, �e ju� prawie nic nie widzi. �e jego
zmys�y s� tak zaj�te Severusem, �e wszystko inne wydaje
si� jedynie z�udzeniem naszpikowanym niewidzialnymi przeszkodami.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wiedzia� jak ani w jaki spos�b, ale nagle by� ju� w sypialni
i chyba po drodze uderzy� si� bole�nie r�k� w
klamk�, i znowu czu� rozgrzany, �liski j�zyk
penetruj�cy jego usta i zach�anne d�onie ugniataj�ce jego
cia�o i... i nagle poczu� za plecami zimn� �cian�.
Uderzy� w ni� z ca�ej si�y, jakby Severus pragn��
go w ni� wgnie��, ale ju� po chwili ostre szarpni�cie
oderwa�o go od niej i Harry zosta� odwr�cony ty�em i rzucony na
ni� ponownie. J�kn��, uderzaj�c policzkiem w
ch�odne kamienie i w tej samej chwili poczu� d�onie Severusa na
swoich plecach, unosz�ce jego koszul� i... i gor�cy j�zyk
w�druj�cy po jego kr�gos�upie i wargi wpijaj�ce mu
si� w sk�r� na �opatkach i mia� wra�enie, �e te
usta s� wsz�dzie... na krzy�u, barkach, ramionach, ponownie na
�opatkach i coraz wy�ej, na karku, szyi... i nagle ponownie
us�ysza� ten gor�cy szept tu� przy swoim uchu:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�em... si�gn�� po ciebie. By�e� tak
blisko... przez ca�y czas... Wystarczy�o wyci�gn��
r�k�... ale nie mog�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Severusie... - Z ust Harry'ego wyrwa� si� udr�czony j�k.
S�uchanie szeptu m�czyzny by�o dla niego tortur�.
Severus zsun�� porwan� koszul� z jego ramion i
pozwoli� jej opa�� na pod�og� i Harry poczu�, jak
m�czyzna przywiera do jego nagich plec�w, zaciskaj�c jedn�
d�o� na jego biodrze, a drug� przyciskaj�c do brzucha i przesuwaj�c
j� w g�r�, coraz wy�ej, na klatk� piersiow�.
Ugniata� jego sk�r� z tak� si��, jakby chcia�
j� zedrze�, jakby chcia�, aby jego d�o�
wnikn�a w cia�o Harry'ego. I to by�o niemal bolesne, ale
nie tak bolesne, jak doznania, kt�re wywo�ywa� ten niski,
zachrypni�ty szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Mog�em jedynie obserwowa� ci� z daleka... i w swych wizjach...
po�era�em ci�... ca�ego... a� nie pozosta�o w
tobie niczego, co nie nale�a�oby do mnie. - D�o�
przesun�a si� na jego szyj� i policzek. - Tylko do mnie. -
Twarz Harry'ego zosta�a odwr�cona w bok. - Na zawsze.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Po tych s�owach twarde, gor�ce wargi wpi�y si� w jego usta
z tak� si�� i zach�anno�ci�, jakby Severus
pragn�� dokona� tego, o czym powiedzia�. Jakby chcia�
go w siebie wch�on��, po�re�, zmia�d�y�.
Poca�unek by� g��boki, gwa�towny i niemal bolesny.
Przypomina� bardziej konsumpcj� ni� pieszczot�, jakby
Severus by� drapie�nikiem, kt�ry wgryza si� w ofiar�,
pragn�c odebra� jej oddech i �ycie. Harry j�cza� w
jego usta, czuj�c j�zyk Severusa smagaj�cy jego policzki,
podniebienie, ugniataj�cy jego w�asny j�zyk, docieraj�cy
tak g��boko, �e w�lizgiwa� mu si� niemal do
gard�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry pr�bowa� nad��y�, pr�bowa� odpowiedzie�,
pr�bowa� przej�� inicjatyw�... ale przepad�. W
cierpko-s�odkim smaku Severusa, w jego odurzaj�cym zapachu, w jego
nieokie�znanej sile, w jego osza�amiaj�cej blisko�ci, kt�ra
sprawia�a, �e czu� mrowienie nawet w palcach u st�p.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I dopiero, kiedy zacz�o kr�ci� mu si� w g�owie
od braku tlenu, a wargi pali�y �ywym ogniem... dopiero wtedy
poczu�, �e Severus go puszcza i niemal zach�ysn��
si� wdzieraj�cym mu si� do p�uc ch�odnym powietrzem,
lecz zanim zd��y� cho�by otworzy� oczy, d�onie
Severusa oderwa�y go od �ciany i niecierpliwym szarpni�ciem
pos�a�y na ��ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I upadaj�c na mi�kk� po�ciel, Harry mia�
wra�enie, jakby zanurza� si� w g�stej mgle,
wype�nionej cisz�, spokojem i biciem serca. We mgle, w kt�rej
istnia� jedynie on i Severus. Nie by�o Voldemorta, eliksiru ani
jutrzejszego dnia. Nie by�o �wiata.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dla Harry'ego... na te kilka kr�tkich chwil... ca�y �wiat zawar�
si� w dotyku jednego m�czyzny. I pozwoli� mu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
...zapomnie�.</p><p>63. The last night</p><empty-line/><empty-line/><p><strong><emphasis>Cz�� 2</emphasis></strong></p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wyl�dowa� na mi�kkim materacu, twarz� do
po�cieli, i niemal w tej samej chwili poczu� na sk�rze dotyk
szorstkiej peleryny, opadaj�cej na ��ko wok� niego, a
jego plecy i �opatki zasypa� grad op�ta�czych
poca�unk�w. Poj�kuj�c cicho z przyjemno�ci,
wcisn�� twarz w poduszk�, ale doznania bardzo szybko sta�y
si� zbyt intensywne, gdy Severus zacz�� na przemian ssa� i
liza� jego sk�r�, i Harry musia� zaczerpn�� tchu, aby
nie odp�yn��. Z trudem zdo�a� unie��
si� na �okciach, podczas gdy wilgotne usta schodzi�y coraz
ni�ej, a� dotar�y do krzy�a, a drapie�ne palce
zsun�y mu na uda spodnie wraz ze slipami i w tej samej chwili...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Merlinie!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry gwa�townie otworzy� oczy i niemal zach�ysn��
si� powietrzem, gdy poczu� usta Severusa przyciskaj�ce si�
do jego obna�onych po�ladk�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
O bo�e, te wargi... tak gor�ce... i do tego te ch�odne palce...
tak �agodnie g�adz�ce jego sk�r�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale okaza�o si�, �e to jedynie wst�p, kiedy palce Severusa
pochwyci�y konwulsyjnie jego po�ladki, zaciskaj�c si� na
nich i ugniataj�c je przez chwil� niczym ciasto, a nast�pnie
zacz�y je rozchyla� i...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zanurzy� twarz w po�cieli, zaciskaj�c na niej z�by,
aby st�umi� krzyk, kiedy poczu� gor�cy, mokry j�zyk
przesuwaj�cy si� pomi�dzy jego po�ladkami, najpierw w
d� a� do j�der, a potem z powrotem w g�r�. Ale prawdziwe
tortury zacz�y si�, kiedy j�zyk Severusa zatrzyma�
si� przy jego wej�ciu, podra�niaj�c je szybkimi, wilgotnymi
li�ni�ciami i to by�o tak bardzo... nie m�g�... o
bo�e!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Aaaa... prosz�... ochhhhh...!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pr�bowa� uciec od tego j�zyka, ale d�onie Severusa
przytrzymywa�y jego po�ladki, nie�pozwalaj�c�mu si�
poruszy�, i m�g� jedynie skamle� z udr�ki, z twarz�
wci�ni�t� w po�ciel, czuj�c jak ten rozgrzany
j�zyk zatacza ko�a wok� jego wilgotnego wej�cia, z
ka�d� chwil� pulsuj�cego coraz mocniej i mocniej... i jak
jego cia�o wibruje pod wp�ywem pe�nych satysfakcji pomruk�w m�czyzny...
i ju� nie m�g�, nie m�g�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie kontroluj�c w�asnych reakcji, zacz�� si� wi�
i szlocha�, ocieraj�c swoj� bole�nie tward�
erekcj� o prze�cierad�o, i musia� bardzo szybko
unie�� biodra, aby p�on�cy w jego l�d�wiach
�ar nie przela� si� i nie wytrysn��. Gwa�townie
wci�gn�� powietrze, pr�buj�c zapanowa� nad niebezpiecznie
szybko wzbieraj�cym napi�ciem, ale Severus nawet na moment nie
przerwa� tych odbieraj�cych zmys�y tortur.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Na szcz�cie chyba zrozumia�, �e jego zabiegi
doprowadzi�y Harry'ego niemal do samej granicy wytrzyma�o�ci,
poniewa� pozostawi� jego po�ladki w spokoju i zacz��
schodzi� ni�ej, zsuwaj�c jego spodnie do kolan i
ca�uj�c dr��ce uda.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- To by�o... - wydysza� Harry, pr�buj�c zapanowa� nad
oddechem i zachrypni�tym g�osem. - To by�o... cholera!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uznam to za komplement - us�ysza� wydyszan� ci�kim
g�osem odpowied�, zanim kolejne poca�unki
pogr��y�y go w morzu s�odkiej przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usta Severusa by�y wsz�dzie. B��dzi�y po sk�rze
Harry'ego w szalonym ta�cu, pieszcz�c przestrze� pod kolanami, a
potem �ydki i Harry nie by� w stanie zrobi� nic, poza wciskaniem
twarzy w materac i j�czeniem w niego. By� niczym pulsuj�ca
emocjami pochodnia, odbieraj�c ka�dy dotyk Severusa coraz
intensywniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I kiedy ju� wydawa�o mu si�, �e wi�cej nie zniesie,
�e usta Severusa dotar�y ju� wsz�dzie, nawil�aj�c
ka�dy skrawek jego sk�ry, poczu� jak m�czyzna przesuwa
si� z powrotem w g�r�, zawisaj�c nad nim i szepcz�c mu
prosto do ucha:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�g�bym to robi� przez ca�� noc... spija� pot z
twojej sk�ry... s�czy� go jak whisky, a� uderzy�by mi do
g�owy... ale czy zdo�a�bym p�niej wytrze�wie�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale zanim serce Harry'ego wr�ci�o na swoje miejsce po tym wyznaniu, jego
cia�o przeszy�a fala gor�cych dreszczy, kiedy poczu�
j�zyk Severusa na swoim karku, przesuwaj�cy si� powoli w
d�, pomi�dzy �opatkami, wzd�u� kr�gos�upa i
krzy�a, docieraj�c a� do szczeliny pomi�dzy po�ladkami
i znacz�c sw� w�dr�wk� ciep�ym, wilgotnym �ladem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z ust Harry'ego wyrwa� si� niekontrolowany szloch, a biodra po raz
kolejny poderwa�y si� w g�r�. Nie by� w stanie
zapanowa� nad swym cia�em. Wierci� si� tak bardzo, jakby
Severus sprawia� mu nieopisan� udr�k�, zamiast
przyjemno�ci i po cz�ci by�a to prawda. Oddech, kt�ry
nie�wiadomie wstrzymywa�, ulecia� z jego p�uc dopiero
wtedy, kiedy Severus oderwa� si� od niego i przewr�ci� go na
plecy, ale niemal w tym samym momencie Harry poczu� jego gor�ce wargi
na swoich udach i wilgotny j�zyk, przesuwaj�cy si� w kierunku
jego napr�onego penisa. Coraz bli�ej i bli�ej...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Uni�s� piek�ce powieki w tym samym momencie, w kt�rym usta
m�czyzny przycisn�y si� do podstawy jego erekcji, a
ch�odne palce wsun�y si� pod jego rozgrzane j�dra,
zaciskaj�c si� na nich i ugniataj�c je. I nawet je�eli
wszystko, co widzia�, by�o rozmazane, to i tak... to, co
zobaczy�... wra�enie... Merlinie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
G�owa Severusa pomi�dzy jego nogami, czarne, d�ugie w�osy
rozsypane na jego udach i podbrzuszu, wp�przymkni�te powieki,
d�o� o d�ugich palcach oplataj�ca trzon jego
dr��cego penisa i j�zyk... tak gor�cy i mokry...
wysuwaj�cy si� spomi�dzy cienkich warg i przesuwaj�cy
si� wzd�u� ca�ej erekcji, od podstawy a� do...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powieki Harry'ego opad�y, zatrzaskuj�c go w �wiecie popio�u
i ognia, jego g�owa uderzy�a w materac, a z ust wyrwa� si�
krzyk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Severus nie przestawa�. Wodzi� j�zykiem w g�r� i w
d�, jakby nie zdawa� sobie sprawy z tego, jakie tortury zadawa�
Harry'emu. A raczej jakby nie potrafi� przesta� ich zadawa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry wygi�� si� w �uk, wbijaj�c stopy i d�onie w
materac, kiedy zupe�nie niespodziewanie g��wka jego penisa
zosta�a poch�oni�ta przez usta Severusa, zanurzaj�c
si� w gor�cu i wilgoci i poczu� ssanie tak silne, �e oczy
uciek�y mu w g��b czaszki, lecz zanim Severus wyssa� z
niego nieoczekiwany, bolesny orgazm, zdo�a� wykrzycze� ochryple:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie wytrzymam...! Zaraz...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Podzia�a�o.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Usta znikn�y, a jego rozgrzan�, wilgotn� erekcj�
owion�o ch�odne powietrze i Harry niemal zaszlocha� z
ulgi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Materac ugi�� si�, tak jakby m�czyzna
przemie�ci� si� i po kilku chwilach og�uszaj�cej
ciszy, podczas kt�rych Harry pr�bowa� z�apa� rw�cy si�
oddech, zdecydowa� si� w ko�cu otworzy� oczy. I
spojrza� wprost w twarz pochylaj�cego si� nad nim Severusa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego policzki by�y zaczerwienione. Wp�otwarte, wilgotne wargi
wygl�da�y na spuchni�te. Oczy - tak czarne, �e
wydawa�o si�, jakby by�y zaledwie niewielkimi szczelinami, za
kt�rymi znajduj� si� bezdenne, nieko�cz�ce si�
czelu�cie - poch�ania�y go, wci�ga�y w sw�
niebezpieczn� g��bi� i Harry nie potrafi� si� im
sprzeciwi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pragn�� tylko jednego. Zaton�� w nich.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wci�� tak samo kruchy... - us�ysza� nad sob�
ci�ki, nas�czony ogniem szept Severusa. - Wystarczy jeden dotyk
i rozpadasz si� w moich d�oniach. - Ch�odne palce
dotkn�y jego policzka, g�adz�c go delikatnie, a te cudowne
oczy przesun�y si� po jego twarzy, pieszcz�c j�
spojrzeniem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zawsze tak na mnie dzia�a�e� - odpar� cicho Harry, z
trudem wydobywaj�c z siebie g�os. Rozchyli� posiniaczone wargi,
pozwalaj�c, by d�ugie palce Severusa w�lizn�y mu
si� do ust. Obliza� je, czuj�c na j�zyku ich cierpko-gorzki
smak i z trudem panuj�c nad dr�eniem, kt�re
wstrz�sn�o jego cia�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Severusa wpatrywa�y si� w niego z tak ogromn�
zach�anno�ci�, �e niemal b�yszcza�y.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wci�� tak doskona�y... - wyszepta�, wysuwaj�c
wilgotne palce z ciep�ego wn�trza ust Harry'ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
W tym samym momencie d�onie Harry'ego wystrzeli�y w g�r�,
zaciskaj�c si� na szacie m�czyzny i przyci�gaj�c
go jeszcze bli�ej, a� ich twarze znalaz�y si� kilka
centymetr�w od siebie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zdejmij j� - wydysza�, owiewaj�c jego policzki swoim
gor�cym oddechem. - Chc� poczu� twoj� sk�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zobaczy�, jak przez twarz Severusa przebiega ten jak�e znajomy, krzywy
u�mieszek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- I wci�� tak samo niecierpliwy... - wyszepta�
m�czyzna, mru��c oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, uwielbia� to robi�. Odk�d Harry si�ga�
pami�ci�. Zawsze go tylko torturowa�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale dosy� tego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry szarpn��, przyci�gaj�c go jeszcze bli�ej i
przywieraj�c wargami do blizny na policzku Severusa, a nast�pnie do
jego skroni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Poczu�, �e Severus pr�buje si� uwolni�, ale nie
pozwoli� mu na to. Przesun�� g�ow�, obj��
wargami p�atek ucha Severusa i zamkn�� go w swych ustach,
li��c go i ss�c na przemian.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Us�ysza� gard�owy j�k m�czyzny. Cia�o nad
nim spi�o si� i Severus poderwa� si� gwa�townie,
unosz�c Harry'ego ze sob� do pozycji siedz�cej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie odrywaj�c warg od ucha Severusa, Harry zacz�� rozpina�
guziki jego szaty, walcz�c jednocze�nie z pr�buj�cymi
powstrzyma� go d�o�mi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Prosz�, chc� ci� dotkn�� - szepta�,
atakuj�c ustami szyj� i coraz bardziej ods�oni�te
rami� m�czyzny. - Zdejmij. Chc� ci� ca�ego.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Warkn�� ostrzegawczo, kiedy d�onie Severusa z�apa�y
jego r�ce, odci�gaj�c je od guzik�w.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Za chwil� - us�ysza� ci�ki od pragnienia g�os
m�czyzny. - Jeszcze z tob� nie sko�czy�em.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie! - Harry wyrwa� d�onie i z�apa� za po�y szaty,
pr�buj�c j� rozerwa�, byle tylko dosta� si� do sk�ry
Severusa. - Teraz moja kolej. - Rzuci� si� do przodu, wpijaj�c
si� wargami w obojczyk m�czyzny i napieraj�c na niego z
tak� si��, �e Severus musia� podeprze� si�
r�k�, �eby nie przewr�ci� si� na ��ko.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Co za uparty ch�opak... - us�ysza� ciche westchni�cie i
poczu� d�o� m�czyzny, wplataj�c� mu
si� we w�osy i zaciskaj�c� si� na nich.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Sk�ra Severusa pachnia�a tak zniewalaj�co... Harry czu�
zio�a i cynamon i co� cierpkiego i... i wszystkie te aromaty, kt�re
zawsze unosi�y si� wok� Severusa niczym dodatkowa peleryna i
kt�re przywo�ywa�y wspomnienia... tak wiele wspomnie�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Zawsze dostaj� to, czego chc� - wyszepta� z ustami
wci�ni�tymi w szyj� m�czyzny, rozpinaj�c kolejne
guziki szaty.</p><empty-line/><empty-line/><p>
D�o� wpleciona w jego w�osy zacisn�a si� mocniej
i Harry mrukn�� cicho, czuj�c uk�ucie b�lu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ale tylko wtedy, gdy ci na to pozwol� - odpar� Snape.</p><empty-line/><empty-line/><p>
"Tak ci si� tylko wydaje" - pomy�la� Harry, ale nie
powiedzia� ju� tego g�o�no.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oderwa� wargi od szyi m�czyzny i ponownie przysun��
je do jego ucha.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wiedzia�, jaki jest Severus. Niedost�pny. Skryty. Otoczony sw�
peleryn� niczym barier�, kt�rej nikt nie mo�e przekroczy�.
Nigdy si� nie obna�a�. Nie ods�ania�. �adnego
skrawka siebie. Ani duszy, ani cia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I tylko Harry... tylko on jeden pozna� go ca�ego. Tylko on
zobaczy� go bez maski, bez peleryny, bez �adnego okrycia. Tylko on
jeden zobaczy� prawdziwego Severusa Snape'a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I tylko on zna� spos�b na to, jak tego dokona�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chc� poczu� twoje nagie uda na swoich po�ladkach, kiedy
b�dziesz we mnie wchodzi�... - wyszepta� �arliwie wprost do
jego ucha i w tej samej chwili us�ysza� gwa�townie wci�gane
powietrze. - Chc� czu� twoje cia�o, twoj� sk�r�...
wsz�dzie na sobie... ocieraj�c� si� o mnie przy ka�dym
pchni�ciu... - Delikatnie poliza� p�atek ucha Severusa i
poczu�, �e m�czyzna zaczyna niekontrolowanie
dr�e�. - Chc� przesi�kn�� twoim zapachem, twoim
potem... tak g��boko, by ju� nigdy nie da�o si� go
zmy�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Z gard�a Severusa wydoby� si� niski, zachrypni�ty pomruk.
Wykorzystuj�c sw� chwilow� przewag�, Harry delikatnie
wsun�� d�o� pod na wp� rozpi�t� szat�
m�czyzny i musn�� palcami twardy sutek.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, reakcja by�a niemal natychmiastowa.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus j�kn�� g�o�no, a jego cia�o
zesztywnia�o na moment i Harry poczu�, �e r�ka
m�czyzny puszcza jego w�osy i przesuwa si� na d�, po
jego karku i plecach, a potem znika. Odsun�� si� i spojrza�
w d�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus rozpina� swoj� szat�. I kiedy Harry przesun��
sw�j wzrok na jego twarz, poczu� tak silne i gwa�towne uderzenie
gor�ca, �e zakr�ci�o mu si� w g�owie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus dysza� ci�ko, wpatruj�c si� w niego
nienaturalnie rozszerzonymi oczami. Harry obliza� wargi i skierowa� wzrok
na jego klatk� piersiow�. Wsun�� drug� d�o�
pod materia� szaty, dotykaj�c g��bokiej blizny
przecinaj�cej mostek i ko�cz�cej si� na �ebrach. Nie
potrafi� zapanowa� nad dr�eniem r�k. Tak bardzo za tym
t�skni�... Za ka�d� z tych blizn, za t� jasn�,
lekko szaraw� sk�r�, za ciemnymi brodawkami, wy�aniaj�cymi
si� powoli spod czerni materia�u, za naci�gni�t�
wok� �eber sk�r�, za tym szczup�ym, wr�cz chudym
cia�em...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zagryz� warg�, delikatnie obrysowuj�c kciukiem br�zow�
brodawk� i tr�caj�c j�. Severus zacz��
dysze� jeszcze ci�ej, jakby ka�dy oddech przynosi� mu
jedynie b�l. Ale Harry nie potrafi� przesta�. Obj�� palcami
drugi sutek i �cisn�� go lekko, czuj�c jak twardnieje pod
wp�ywem jego dotyku i jak oddech Severusa zanika na chwil�, by po
chwili uderzy� go w twarz swym gor�cem.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie m�g� ju� d�u�ej czeka�. Chcia� go jak
najszybciej! Teraz!</p><empty-line/><empty-line/><p>
Zsun�� r�ce w d� i zacz�� rozpina� dolne
guziki szaty. Nie wiedzia�, czyje r�ce bardziej dr�a�y, ale
mia� wra�enie, �e z ka�dym guzikiem temperatura podnosi
si�, a atmosfera zag�szcza tak bardzo, �e i on zacz��
mie� powa�ne problemy z oddychaniem. Pom�g� Severusowi
zsun�� z ramion szat� i znajduj�c� si� pod
ni� koszul� i nie czekaj�c na nic wi�cej, rzuci�
si� do przodu, atakuj�c ustami ch�odn� sk�r�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Merlinie, jak straszliwie t�skni� za jego smakiem! Lekko
s�onawym, odrobin� gorzkim, ze szczypt�, ale jedynie
szczypt� s�odyczy, kt�r� zaczyna�o si� czu�
dopiero po kilku poca�unkach, tak jakby by�a ukryta g��boko
pod sk�r� i dopiero kontakt z ustami Harry'ego pozwala� jej
wyp�yn�� na powierzchni�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ca�owa� jego pier� i blizny, mrucz�c z przyjemno�ci i
przesuwaj�c d�o�mi po barkach i �opatkach Severusa, nie
potrafi�c powstrzyma� swoich r�k przed badaniem i
zapami�tywaniem ich faktury i budowy, ka�dej ko�ci
wystaj�cej spod sk�ry i ka�dej nier�wno�ci, kt�r�
napotyka�y jego palce. Obejmowa� wargami skrawki sk�ry i ssa�,
coraz mocniej i mocniej, w miar� jak j�ki Severusa przybiera�y
na sile, a d�o�, kt�ra ponownie zanurzy�a si� w jego
w�osach, zaciska�a si� na nich i odci�ga�a jego
g�ow�, by cho� na chwil� da� sobie odrobin�
wytchnienia. By cho� na moment uwolni� si� od jego
wyg�odnia�ych ust i zach�annych d�oni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale Harry walczy�. Za ka�dym razem, kiedy Severus go
odci�ga�, rzuca� si� do przodu jeszcze agresywniej,
przywieraj�c do jego sk�ry i cia�a i nie potrafi�c pozby�
si� wra�enia, �e to wci�� za ma�o, �e
chcia�by jeszcze wi�cej, �e najch�tniej stopi�by
si� z nim, ale nie pozwalaj� mu na to fizyczne ograniczenia i nigdy
nie nasyci si� nim do ko�ca.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oderwa� si� od niego dopiero wtedy, kiedy ca�kowicie
pozbawi� si� tchu i z braku tlenu zacz�o mu si�
kr�ci� w g�owie. Dysz�c ci�ko, z
zaczerwienionymi policzkami i obola�ymi, wilgotnymi wargami,
po�o�y� g�ow� na jego ramieniu, oplataj�c go
r�kami i przyciskaj�c si� do niego z tak� si��,
jakby pragn��, by ich cia�a wch�on�y si�
wzajemnie i nie pozosta�o ju� nic, co mog�oby ich
rozdzieli�. Poczu�, �e ramiona Severusa r�wnie� go
oplataj�, a d�onie przesuwaj� si� po jego plecach i szyi w
niecierpliwym ta�cu i dopiero po kilku chwilach zrozumia�, �e te
z trudem artyku�owane sylaby wydobywaj�ce si� z ust Severusa,
oznaczaj�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Rozbierz si�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Uhm - mrukn�� nieprzytomnie, pr�buj�c uwolni� si� z
obj�� Severusa. - Kiedy tylko mnie pu�cisz.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Us�ysza� ciche sykni�cie i ramiona Severusa znikn�y,
a po chwili tak�e ca�e jego cia�o, gdy m�czyzna
przesun�� si� na bok, by Harry m�g� usi���
na ��ku, opu�ci� nogi na pod�og� i
si�gn�� do swoich but�w, pozbywaj�c si�
b�yskawicznie zar�wno ich, jak i skarpetek oraz spodni, uwa�aj�c
jednocze�nie, by ukryta w nogawce buteleczka nie zabrz�cza�a
przy upadku na pod�og�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus tak�e zsun�� si� z ��ka, aby
zdj�� buty, a kiedy si� wyprostowa� i Harry spojrza�
na jego nag� klatk� piersiow� i przesun�� wzrok
ni�ej, przez ciemne w�oski, ci�gn�ce si� od p�pka
i gin�ce pod paskiem czarnych spodni i zatrzyma� swoje spojrzenie na
jego kroczu... przez chwil� my�la�, �e si� udusi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Merlinie... widzia� to tak wyra�nie. Olbrzymie wybrzuszenie w
spodniach Severusa, zdaj�ce si� niemal przebija� przez
materia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Niecierpliwie si�gn�� ku niemu obiema r�kami, pragn�c
jak najszybciej uwolni� go ze spodni.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego r�ce dr�a�y tak bardzo, �e niemal nie kontrolowa�
swoich ruch�w. Uda�o mu si� rozpi�� guzik, ale kiedy
si�gn�� do zamka i pr�bowa� go rozsun��,
us�ysza� g�o�ny syk Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ostro�nie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Spojrza� w g�r�. Severus obserwowa� go swymi czarnymi jak
smo�a oczami. W�osy opad�y mu na twarz, ukrywaj�c j� w
cieniu i Harry'emu wydawa�o si�, �e nie widzi nic poza dziwnym
blaskiem, kt�ry p�on�� g��boko na dnie jego
�renic.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pod wp�ywem tego spojrzenia, jego �o��dek wykona�
kilka solidnych przewrot�w, zanim w ko�cu uspokoi� si� na tyle,
by Harry m�g� szeroko otwartymi oczami obserwowa�, jak Snape
odtr�ca jego r�ce i sam si�ga do rozporka, rozsuwaj�c go
powoli, jakby ka�dy ruch sprawia� mu b�l... I kiedy Harry go
ujrza�... jak prostuje si� spr�y�cie w jego kierunku,
zaczerwieniony na czubku, nabrzmia�y, masywny, pokryty drobn�
siatk� �y�, wyrastaj�cy z g�stwiny czarnych
w�osk�w... fala �aru, kt�ra zatopi�a jego umys� i
l�d�wie, by�a tak obezw�adniaj�ca, �e przez
chwil� nie by� w stanie nawet si� poruszy�,
pozwalaj�c, by jego d�onie samowolnie zacisn�y si� na
spodniach m�czyzny, zsuwaj�c mu je do ud, a potem do kolan i
nie wiedzia� nawet kiedy, ale Severus ju� sta� przed nim ca�kowicie
nagi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I Harry m�g�... nareszcie m�g�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Dr��c niczym w febrze, uni�s� d�o� i ostro�nie
owin�� j� wok� trzonu penisa Severusa. Czu�, jak
pulsuje mu pod palcami, t�tni�c przep�ywaj�c� przez
niego krwi�, rozgrzany tak bardzo, �e niemal parzy�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Taki gor�cy... - wyszepta�, oblizuj�c wyschni�te nagle
wargi. - Taki twardy... spragniony...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Powietrze wype�ni� niski, gard�owy pomruk i Harry mia�
wra�enie, �e ten d�wi�k wnika mu pod sk�r�,
podra�niaj�c wszystkie zako�czenia nerwowe, a umys�
wype�niaj�c mg��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Bo�e, tak bardzo pragn�� go skosztowa�... chocia�
odrobin�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Pochyli� si� do przodu, otwieraj�c usta, ale nagle poczu�
d�o� �api�c� go za w�osy i
odci�gaj�c� jego g�ow� do ty�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nie r�b tego... - Szept Severusa przypomina� bardziej ochryp�y
j�k. - Ja...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus nie musia� doka�cza�, aby Harry zrozumia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie wypuszczaj�c z d�oni jego penisa, ukl�kn�� na
��ku i uni�s� drug� d�o� do jego twarzy,
dotykaj�c ch�odnego policzka i �agodnie g�adz�c go
palcami. Spojrzenie Severusa, dziwnie odleg�e i nieco zamroczone,
zag��bi�o si� w jego oczach i Harry mia�
wra�enie, jakby Severus spada�... wprost w niego, zanurzaj�c
si� w jego duszy ca�ym sob�... bez niczego, co
zamortyzowa�oby upadek, jakby by�o mu ju� wszystko jedno, czy
zdo�a si� wydosta�, czy nie... jakby Harry by� jedynym,
czego potrzebowa� do istnienia.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego twarz niespodziewanie znalaz�a si� znacznie bli�ej i Harry
poczu� jego ciep�e wargi na swoich, obejmuj�ce je �agodnie
i j�zyk zag��biaj�cy mu si� w ustach i nagle
opada� razem z nim. W d�, w d�, tam gdzie nikt ich nie
znajdzie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jego plecy dotkn�y ch�odnej po�cieli, a Severus
przykry� go swoim cia�em i na jaki� czas �wiat
przesta� istnie�, dop�ki pieszcz�ce jego usta wargi nie
znikn�y, a Severus nie przesun�� si� na bok,
si�gaj�c po co� r�k� i dopiero po trzasku zamykanej
szafki, Harry zrozumia�, po co. Westchn�� cicho, kiedy
poczu� wilgotn� d�o� Severusa, rozchylaj�c� mu
nogi i drug�, wsuwaj�c� mu si� pod kark i
unosz�c� jego g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Otworzy� oczy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus. By� tutaj. Przy nim. Tak blisko, jak nigdy wcze�niej. I
patrzy� na niego tymi niezwyk�ymi oczami. I Harry wiedzia�, co
si� za nimi kryje. Co� tak nieprawdopodobnie silnego,
nieokie�znanego, tak... pi�knego...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nikt nigdy nie patrzy� na niego w taki spos�b. I Harry wiedzia�...
�e ju� nie spojrzy...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Jednak w tej samej chwili wszelkie my�li rozproszy�y si�,
poniewa� erekcja m�czyzny napar�a na jego wej�cie i
Severus wszed� w niego. Powoli i delikatnie. I Harry czu�, jak
Severus wype�nia go swoim penisem i swoim pragnieniem, wype�nia ca��
t� przera�aj�c� pustk�, kt�r� odczuwa� w
sobie przez dwa ostatnie tygodnie... wype�nia go tak, jakby zosta� do
tego stworzony... jakby przez ca�e �ycie czeka� na to, by w
ko�cu znale�� miejsce, w kt�rym b�dzie tak doskonale
pasowa�... i tym miejscem by� Harry.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Owin�� ramiona wok� szyi Severusa i pozwoli�, by
m�czyzna zag��bi� si� w nim, wydaj�c z
siebie g�o�ne westchnienie... i Harry widzia�
rozlewaj�c� mu si� po twarzy przyjemno�� i co�
jeszcze... emocje. Silne, mieni�ce si� emocje, kt�rych
m�czyzna nie pr�bowa� nawet ukry�, a kt�re
p�yn�y po jego twarzy falami i Harry pr�bowa� je
wychwyci�, ale by�o ich zbyt wiele...</p><empty-line/><empty-line/><p>
I zobaczy� ich jeszcze wi�cej, kiedy Severus ostro�nie
wysun�� si� z niego i nie odrywaj�c spojrzenia od jego
oczu, zag��bi� si� w nim ponownie, wydaj�c z siebie
co� po�redniego pomi�dzy j�kiem a westchnieniem i
pozwalaj�c, by jego powieki przymkn�y si� z rozkoszy.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Bo�e, by� tak gor�cy... i by� w nim, g��boko w
nim... i ta przyjemno�� by�a zbyt silna, zbyt... wyczekiwana.
Harry zamkn�� oczy, rozkoszuj�c si� cudownym uczuciem
rozpierania i sposobu, w jaki to ch�odne, nieco ko�ciste cia�o
ociera�o si� o jego sk�r�, stapiaj�c si� z ni� i
jak ci�ki, wilgotny oddech Severusa �askota� mu
rami�... i jak twarde wargi wbi�y si� w nie, gdy Severus
ponownie wysun�� si� z niego na moment i zanurzy�, tak
g��boko, jak tylko by� w stanie, a Harry przyj�� go w
ca�o�ci, unosz�c biodra i dr��c.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Severus by� przy nim, nad nim i w nim, ale to jeszcze by�o zbyt
ma�o. Harry pragn�� wype�ni� nim swe d�onie, swe
usta. Zacz�� b��dzi� palcami po jego plecach, na
pami�� odszukuj�c wra�liwych miejsc na sk�rze, podczas gdy
pchni�cia Severusa przyspieszy�y i Harry mia� coraz wi�ksze
problemy z zachowaniem przytomno�ci umys�u.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale uda�o mu si�. Odnalaz� je. Dok�adnie pod praw�
�opatk�. I wystarczy�o, �e lekko je musn��, by
Severus spi�� si�, znieruchomia� i wyda� z siebie
gard�owy j�k, zaciskaj�c z�by na ramieniu Harry'ego. Och,
ale nawet ten b�l by� przyjemny... poniewa� przynosi� ze
sob� s�odkie uczucie satysfakcji... �e tylko on, Harry, ma tak
wielk� w�adz� nad tym m�czyzn�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Kolejne wra�liwe miejsce odnalaz� na lewym boku, tu� pod
pach�. I tym razem reakcja Severusa by�a jeszcze
gwa�towniejsza... jego cia�em wstrz�sn�� tak silny
dreszcz, �e Harry poczu�, jak przechodzi r�wnie� na niego i
Severus znowu na chwil� zamar�, pr�buj�c z�apa� urwany
nagle oddech. I Harry us�ysza� przepe�niony ogniem szept,
ogrzewaj�cy mu sk�r� na ramieniu:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ty ma�y z�o�liwcu...</p><empty-line/><empty-line/><p>
I Severus pchn��. Ale ju� wcale nie delikatnie. Harry j�kn��,
wyginaj�c si� gwa�townie w �uk, kiedy poczu�
gor�cy niczym lawa czubek erekcji m�czyzny uderzaj�cy w
ten najwra�liwszy punkt w jego wn�trzu.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Merlinie, sk�d Severus tak doskonale wiedzia�, gdzie go
znale��? Sk�d wiedzia�, jak w niego wej��, by roztopi�
wszystkie mi�nie w jego ciele?</p><empty-line/><empty-line/><p>
J�k Harry'ego uton�� jednak w ustach Severusa, kt�re
zamkn�y mu si� na wargach w kr�tkim, nami�tnym
poca�unku. I Harry nie chcia�, by Severus przerywa�,
poniewa� wiedzia�, �e kiedy tylko oderwie usta, znowu zrobi...</p><empty-line/><empty-line/><p>
O bo�e! Kolejne pchni�cie by�o niczym smagni�cie biczem.
Jakby jego l�d�wie przeszy� pr�d, tak bolesny, �e to
a� niemo�liwe, �e nie przepali� mu sk�ry. I Harry znowu
poczu�, jak Severus unosi mu g�ow�, przyci�gaj�c go do
jeszcze �arliwszego poca�unku.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I znowu pchn��. Jeszcze gwa�towniej, jeszcze mocniej.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry krzykn��, zatapiaj�c paznokcie w jego plecach. Mia�
wra�enie, jakby by� na karuzeli. Smagni�cie. I jego usta
ton�ce pod naporem warg Severusa. Uderzenie. I znowu uczucie, jakby Snape
pragn�� wgry�� mu si� w wargi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry stara� si� z�apa� oddech, ale Severus nie
pozwala� mu na to. Powietrze przecina�y na przemian jego krzyki i
urywane pomruki, kiedy pr�bowa� krzycze� w obezw�adniaj�ce
go usta m�czyzny. Jego uda trz�s�y si�, a ca�e
cia�o dr�a�o z wysi�ku i t� nieko�cz�c�
si� tortur� przerwa� dopiero zdyszany szept Severusa:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Czy mi si� wydaje, czy masz ju� dosy�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry prze�kn�� �lin� i nie b�d�c w stanie
otworzy� sklejonych od kurczowego zaciskania oczu, pokiwa�
�arliwie g�ow�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
A niech go...!</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Nadal b�dziesz pr�bowa� si� ze mn� dra�ni�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry rozchyli� odrobin� powieki, spogl�daj�c wprost w
�widruj�ce, rozpalone oczy i odpar� nieco zdartym g�osem:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Wiesz, �e tak.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Nie s�dzi�, �e to mo�liwe, aby oczy Severusa mog�y
rozpali� si� jeszcze bardziej, ale nie zdo�a� zobaczy�
nic wi�cej, gdy� Severus wszed� w niego jednym p�ynnym
pchni�ciem, obj�� go i uni�s� w g�r�, siadaj�c na
pi�tach i sadzaj�c Harry'ego okrakiem na swoich kolanach. Dopiero
teraz Harry poczu�, jak bardzo wilgotna i spocona by�a sk�ra
m�czyzny, ale po jego plecach r�wnie� sp�ywa�y krople
potu. Severus przyci�gn�� go do siebie jeszcze bli�ej i
wtedy Harry ponownie us�ysza� ten niski, �arliwy szept,
wnikaj�cy mu niemal pod sk�r�:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Teraz ty poka�, na co ci� sta�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Oczy Harry'ego rozb�ys�y. Wpl�t� jedn� r�k� w
wilgotne w�osy Severusa, przywieraj�c do niego jeszcze mocniej,
drug� opl�t� go za szyj� i powoli uni�s� si� na
kolanach, czuj�c jak rozgrzany penis wysuwa si� z niego,
pozostawiaj�c po sobie pustk�, kt�r� Harry natychmiast zapragn��
na powr�t wype�ni� t� tward�, pulsuj�c�
law�. Opad� na niego z tak� si��, �e jego
w�osy owion�� przeci�g�y syk pe�en dzikiej
przyjemno�ci.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Och, Harry wiedzia�, jak to robi�. Doskonale wiedzia�, jak
zaspokoi� Severusa i wszystkie jego perwersyjne potrzeby... wiedzia�,
jak wznosi� si� i opada�, z jak� szybko�ci�, z
jak� si�� i nat�eniem, w jaki spos�b unosi�
biodra, delikatnie zmieniaj�c ich po�o�enie w trakcie nabijania
si� na tward� erekcj� m�czyzny.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I uwielbia� obserwowa� wtedy twarz Severusa... spos�b, w jaki
otwiera� usta, odchylaj�c g�ow� do ty�u, w jaki
�apczywie �apa� powietrze... chwile, w kt�rych jego powieki
unosi�y si�, by nakarmi� si� widokiem Harry'ego i ponownie
opada�y, zbyt ci�kie od dozna�, by pozosta� otwarte.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale najprzyjemniejszy ze wszystkiego by� spos�b, w jaki ich spocone,
�liskie cia�a ociera�y si� o siebie. Jego penis -
uwi�ziony pomi�dzy dwoma rozgrzanymi cia�ami,
wci�ni�ty pomi�dzy g�adkie podbrzusze Harry'ego i pokryte
kr�tkimi, k�uj�cymi w�oskami podbrzusze Severusa - niemal
skamla� z przyjemno�ci, pulsuj�c coraz silniej i silniej, jakby
w ka�dej chwili m�g� eksplodowa� i tylko kr�tkie przerwy
ratowa�y Harry'ego przed wzbieraj�cym w l�d�wiach
�arem. Pozwala�o mu to przed�u�a� t�
najdoskonalsz� chwil�, rozkoszuj�c si� ka�d�
minut� zbli�enia, ka�d� sekund�...</p><empty-line/><empty-line/><p>
Ale w ko�cu nadszed� taki moment, w kt�rym Harry musia�
przerwa�, w kt�rym jego uda dr�a�y od wysi�ku, a po ciele
sp�ywa� pot i by� zbyt zm�czony, by kontynuowa�, nawet
je�eli jego cia�o wrzeszcza�o z potrzeby i pragn�o
jeszcze wi�cej, jeszcze, jeszcze...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcesz wi�cej...? - wyszepta� do ucha Severusa, tr�caj�c
nosem wilgotne kosmyki hebanowych w�os�w i pr�buj�c z�apa�
urywany oddech. - Czy mo�e masz ju� dosy�?</p><empty-line/><empty-line/><p>
M�czyzna przesun�� twarz i wzrok Harry'ego zosta� pochwycony
przez rozpalone spojrzenie ciemnych oczu. Jednak zbyt p�no dostrzeg�
w nich drapie�ny b�ysk.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- A ty? - zapyta� cicho Severus, �api�c niespodziewanie jego
po�ladki, unosz�c je w g�r� i wchodz�c w Harry'ego z
tak� si��, �e uderzenie, kt�re nast�pi�o w jego
wn�trzu, pos�a�o iskry nawet w koniuszki palc�w u st�p,
wywo�uj�c wstrz�s tak silny, �e m�g� on
zako�czy� si� tylko jednym. Trz�sieniem ziemi.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry zacisn�� powieki, czuj�c wyp�ywaj�ce spod nich
�zy. Jego cia�o zamieni�o si� w reaktor dozna� i
ju� sam nie wiedzia�, gdzie ko�czy si�
przyjemno��, a zaczyna on, gdzie nast�puj� eksplozje, a
gdzie poch�ania go ogie�. Gdzie si� podzia�y jego
porozrywane na strz�py zmys�y, a gdzie utrzymuj�ce go w pionie
mi�nie. Wydawa�o mu si�, �e s�yszy odleg�y
szept Severusa, ale otaczaj�cy go szum bezd�wi�cznych wybuch�w i
w�asnego krzyku skutecznie uniemo�liwi� mu zrozumienie go.
Mia� wra�enie, �e dochodzi i dochodzi i �e ta
przyjemno�� nigdy si� nie zako�czy, dop�ki ostatnia kropla
spermy nie wytrysn�a na ich cia�a.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Min�o kilka d�ugich chwil, zanim napi�te do granic
mo�liwo�ci mi�nie rozlu�ni�y si�, z jego
piersi wyrwa�o si� g��bokie westchnienie, a g�owa
opad�a mu bezw�adnie na rami� Severusa. Dr�a� tak
bardzo, jakby jego cia�o trawi�a wysoka gor�czka. Dopiero po
jakim� czasie zorientowa� si�, �e d�o� Severusa
uspokajaj�co g�adzi go po plecach i w�osach.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Musia� kilka razy prze�kn�� �lin�, by w
ko�cu uda�o mu si� wydoby� z siebie cichy, ochryp�y
szept:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Chcia�bym, �eby jutro nigdy nie nadesz�o. Nie chc�
ci� opuszcza�. Moje miejsce jest tutaj, przy tobie...</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Ciii... - D�o� Severusa wplot�a si� w jego w�osy, a
druga przesun�a na kark, g�adz�c go �agodnie
koniuszkami palc�w. - Nie my�l o tym. Wci�� tu jeste�my.
Jeszcze nigdzie si� nie wybierasz. - Szept Severusa by� cichy i
koj�cy, ale nie by� w stanie powstrzyma� �ez, kt�re
niepostrze�enie wymkn�y si� spod powiek Harry'ego i
spad�y na nagie rami� m�czyzny. Na u�amek sekundy w
powietrzu zawis�a cisza. Ale niemal natychmiast przerwa� j�
zachrypni�ty szept Severusa: - Chod� do mnie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Harry poczu� d�onie Severusa obejmuj�ce jego twarz i
przyci�gaj�ce j� do w�asnej... a po chwili gor�ce
wargi, zamykaj�ce jego usta w czu�ym, delikatnym poca�unku. I
Harry nie wiedzia�, jak nazwa� to uczucie, kt�re w nim wtedy wezbra�o...
ale by�o tak ciep�e, tak... jasne... �e nawet najwi�ksze
ciemno�ci nie mog�yby go zgasi�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Westchn��, kiedy wargi Severusa oderwa�y si� na moment od
jego warg i m�czyzna wyszepta� wprost w jego usta:</p><empty-line/><empty-line/><p>
- Pomimo wszelakich masek, kt�re przyjdzie nam za�o�y�... zawsze
b�dziesz m�j.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I Harry ponownie poczu� oplataj�ce go mocno ramiona. I
napieraj�ce na niego cia�o, kieruj�ce ich obu z powrotem na
��ko. Jego nagie plecy dotkn�y ch�odnej
po�cieli, a Severus opad� na niego, przygniataj�c go do materaca
i wysuwaj�c si� z niego tak powoli, jakby ka�dy centymetr,
kt�rym znajdowa� si� poza gor�cym wn�trzem Harry'ego
przynosi� mu jedynie cierpienie.</p><empty-line/><empty-line/><p>
- M�j! - Z tym ostatnim s�owem, b�d�cym czym� pomi�dzy
zwierz�cym warkni�ciem a pozbawionym tchu okrzykiem, wszed� w
Harry'ego ostrym, g�adkim pchni�ciem, zag��biaj�c
si� w nim z tak nieposkromion� potrzeb�, jakby pragn��
na zawsze pozostawi� w nim sw�j �lad, wypali� go tak
g��boko, by nigdy nie wyblakn�� i by Harry nigdy o nim nie
zapomnia�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Cia�o Severusa spi�o si�, a z jego ust wyrwa�
si� d�ugi, skaml�cy j�k, podobny do wycia rannego
zwierz�cia i Harry poczu� rozlewaj�c� si� po jego
wn�trzu fal� gor�ca, jedn� i drug� i kolejn�... i
wydawa�o si�, �e Severus nie przestanie dochodzi� i �e
zgniecie go w swych ramionach, dr��c tak bardzo, jakby mia�
rozpa�� si� na kawa�ki i tylko u�cisk Harry'ego
utrzymywa� go w ca�o�ci. Jego biodra podrygiwa�y
konwulsyjnie, a usta haustami �apa�y powietrze i dopiero po bardzo
d�ugiej chwili jego cia�o rozlu�ni�o si� i Severus
opad� na Harry'ego, wgniataj�c go w materac i przyciskaj�c
otwarte usta do jego nagiego ramienia z tak� si��, jakby
pr�bowa� go pogry��.</p><empty-line/><empty-line/><p>
I nagle powietrze wype�ni�o si� jedynie paruj�c�
cisz�. Tak�, kt�ra powstaje, kiedy po�ar ju� ucichnie i
nagle okazuje si�, �e jego si�a by�a tak ra��ca,
�e nie pozosta�o ju� nic, co mog�oby si� chocia�
tli�.</p><empty-line/><empty-line/><p>
Wszystko sp�on�o.</p><p>64. What have you done</p><empty-line/><p>Let me wake up in your arms</p><p>Hear you say it's not alright</p><p>Let me never see the sun</p><p>Let us be so dead and so gone</p><p>So far away from life</p><p>Close my eyes</p><p>Hold me tight</p><p>And bury me deep inside your heart*</p><empty-line/><p>Cz�� 1</p><empty-line/><p>Harry nieznacznie rozchyli�
rozgrzane powieki. Otacza�a go g�sta cisza, przypominaj�ca
niewidzialn� zas�on� odgradzaj�c� go od
zewn�trznego �wiata. S�ysza� jej szelest w oddechu Severusa
owiewaj�cym mu czo�o i poruszaj�cym kosmykami w�os�w, kt�re
�askota�y mu skronie.</p><p>Widzia� w oddali drgaj�cy
leniwie p�omie� �wiecy, jednak wszystko by�o tak rozmyte,
i� mia� wra�enie, jakby jej �wiat�o zamieni�o
si� we mg��, snuj�c� si� wst�gami w kierunku
sufitu.</p><p>Nie. Wzrok nie by� mu w tej
chwili do niczego potrzebny. Ponownie przymkn�� powieki i
g��boko wci�gn�� do p�uc intensywnie zio�owy
zapach Severusa, wtulaj�c twarz w jego nag� pier� i oplataj�c
go ramieniem w pasie, tak jakby chcia� przygarn�� go do siebie
jeszcze bli�ej.</p><p>S�ysza� powolny rytm serca
Severusa, pulsuj�cy pod sk�r� w regularny, uspokajaj�cy spos�b.
Przypomina� tykanie zegara, kt�re Harry s�ysza� w dormitorium
przed za�ni�ciem.</p><p>Nie mia� poj�cia, czy
Severus �pi, czy nie. Nie wiedzia�, ile czasu min�o.
Ba� si� poruszy�. Ba� si�, �e nawet
najl�ejszy ruch mo�e zburzy� t� chwil�. Chwil�
zawieszenia pomi�dzy dwoma przepa�ciami. Chwil�
kr�tkotrwa�ego spokoju. Chwil� na zaczerpni�cie oddechu
pomi�dzy huraganem, a wybuchem wulkanu.</p><p>Westchn��
g��boko, owiewaj�c ciep�ym oddechem sk�r�
m�czyzny. Czu�, jak czarne, �liskie macki my�li
pr�buj� przedrze� si� do jego umys�u i zburzy� ten
spok�j, ale nie pozwala� im na to. Nie zniszcz� go.</p><p>By� teraz tutaj. Z Severusem.
Bezpieczny. Nic wi�cej si� nie liczy�o. Nie w tej chwili.</p><p>Potem mog� go nawet
rozedrze� na strz�py.</p><p>D�o� Severusa,
obejmuj�ca jego ramiona i zanurzona w jego w�osach, poruszy�a
si�, przeczesuj�c palcami ciemne kosmyki.</p><p>- Wydajesz si� by�
spi�ty - us�ysza� cichy szept.</p><p>Harry obliza� wargi.</p><p>- Nie chcia�em ci�
obudzi� - odpar� cicho. Mia� wra�enie, �e ka�dy
d�wi�k przypomina wbijany w cisz� sztylet, rozcinaj�cy
otaczaj�c� ich zas�on� na kawa�ki.</p><p>- Nie �pi� ju� od
jakiego� czasu.</p><p>- Ja te� nie - mrukn��
Harry.</p><p>- Zauwa�y�em - odpar�
Severus z nut� kpiny w g�osie. - Wiercisz si� tak, �e przez
jaki� czas zastanawia�em si�, czy ci� nie
spetryfikowa�.</p><p>Harry u�miechn��
si� pod nosem.</p><p>- Dlaczego tego nie
zrobi�e�?</p><p>- Poniewa� istnia�o ryzyko,
i� w�wczas zakleszczy�by� mnie w tak silnym u�cisku,
�e ju� w og�le nie da�bym rady si� od ciebie uwolni�.</p><p>- M�g�by� u�y� na
mnie kt�rej� ze swoich kl�tw - wyszepta� Harry, czuj�c,
�e jego serce zaczyna bi� nieco mocniej, kiedy przed oczami
pojawi� mu si� obraz Severusa w szatach �miercio�ercy, bez
wahania rzucaj�cego najbrutalniejsze i najbole�niejsze kl�twy na
swoje ofiary.</p><p>Odpowied� nadesz�a dopiero
po d�u�szej chwili.</p><p>- M�g�bym. Wi�c lepiej mnie
nie prowokuj.</p><p>Harry poderwa� g�ow�,
spogl�daj�c prosto w zmru�one oczy Severusa.</p><p>- Naprawd� rzuci�by�
na mnie kl�tw�?</p><p>- Ujm� to w ten spos�b... -
zacz�� Severus, oblizuj�c wargi i badawczo przypatruj�c
si� zaintrygowanej twarzy Harry'ego. - Czy s�ysza�e�
histori� o lwie, kt�ry przygarn�� m�od� gazel� i
zacz�� si� ni� opiekowa�?</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�, zaskoczony tym nag�ym pytaniem. Wiedzia� o lwach
tylko tyle, ile uda�o mu si� obejrze� w programach telewizyjnych
podczas wakacji u Dursley�w, kiedy nikogo poza nim nie by�o w domu. By�y
to gro�ne drapie�niki, kt�re swoje ofiary rozrywa�y na
strz�py. Nigdy nie s�ysza�, by...</p><p>- Czy z w�asnej woli
zbli�y�by� si� do tego lwa? - zapyta� po chwili
Severus.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>- Raczej nie.</p><p>- Dlaczego?</p><p>- Poniewa� to lew. M�g�by
mnie po�re�.</p><p>- Jak wi�c s�dzisz:
dlaczego zaopiekowa� si� kim�, kogo jedyn�
�yciow� funkcj� by�o zostanie jego posi�kiem?</p><p>Harry wzruszy� ramionami.</p><p>- Mo�e ta gazela by�a, nie
wiem... jaka� wyj�tkowa.</p><p>Nasta�a chwila ciszy, ale zanim
Harry zd��y� ponownie spojrze� na Severusa,
us�ysza� kolejne pytanie:</p><p>- Czy my�lisz, �e lew
sta� si� przez to mniej niebezpieczny?</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�.</p><p>- A czy my�lisz, �e
by�by w stanie po�re� t� gazel�... gdyby g��d
zajrza� mu w oczy?</p><p>Harry zamy�li� si�.
Czu� na sobie badawcze spojrzenie Severusa, poch�aniaj�ce jego
twarz i nie pozwalaj�ce odwr�ci� wzroku.</p><p>- Nie - odpar� po chwili
zdecydowanym tonem. - W ko�cu... to on sam j� wybra�.
Sprzeciwi� si� swoim instynktom. My�l�, �e
po�ar�by wszystkich wok�. Ale gazel� zostawi�by
nietkni�t�.</p><p>Harry zobaczy�, jak w
k�ciku ust Severusa pojawia si� zmarszczka przypominaj�ca
u�miech.</p><p>- Jeste� tego absolutnie pewien?
- zapyta� m�czyzna, przygl�daj�c si� Harry'emu
b�yszcz�cymi oczami.</p><p>Harry czu� si� dziwnie pod
wp�ywem tego spojrzenia. Jakby... jakby Severus poddawa� go pr�bie.</p><p>- Tak - odpar� z naciskiem.</p><p>- C� za niespotykana... wiara -
powiedzia� cicho Severus i Harry odni�s� dziwne wra�enie,
�e mia� zamiar powiedzie� co� zupe�nie innego.</p><p>- Jak to si�
sko�czy�o? Co si� sta�o z gazel�?</p><p>Twarz Severusa
�ci�gn�a si�.</p><p>- Oddali�a si�, kiedy lew
odpoczywa�. I zosta�a po�arta przez innego lwa.</p><p>Serce Harry'ego zatrzyma�o
si� na moment. I dozna� nieprzyjemnego wra�enia, jakby
gwa�townym szarpni�ciem zamieni�o si� miejscami z
�o��dkiem.</p><p>- A co... co si� sta�o z
lwem?</p><p>- Nikt tego nie wie.</p><p>Harry opu�ci�
g�ow� i przytuli� policzek do piersi Severusa.</p><p>- A wi�c ta historia ko�czy
si� �le.</p><p>- C�... nie mog�a
zako�czy� si� inaczej.</p><p>Harry zacisn�� usta,
jeszcze mocniej wtulaj�c si� w zag��bienie pomi�dzy
ramieniem, a klatk� piersiow� Severusa. Przymkn�� powieki,
poddaj�c si� g�adz�cej go po w�osach d�oni. W
takich chwilach jak ta, kiedy Severus by� tu� obok, kiedy nie
przys�ania�o go nic, poza okrywaj�c� ich obu ko�dr�,
kiedy po prostu obejmowa� Harry'ego i pozwala� mu si� do siebie
tuli�... w takich chwilach Harry'emu zdarza�o si�
zapomina�, kim naprawd� jest le��cy obok niego
cz�owiek. Zdarza�o si�, �e nie potrafi�
poj��, jak to mo�liwe, �e ta sama d�o�, kt�ra tak
delikatnie g�adzi teraz jego w�osy, potrafi zadawa�
niewyobra�alne cierpienia, �e potrafi z tak�
bezwzgl�dno�ci� rzuca� kl�twy, odbiera�
�ycie...</p><p>Ale Severus zawsze znalaz�
jaki� spos�b, by mu o tym przypomnie�, nawet w najmniej spodziewanym
momencie. Nawet nie wprost...</p><p>I teraz Harry nie potrafi�
powstrzyma� obraz�w nap�ywaj�cych mu do g�owy. Obraz�w,
kt�re ujrza� w umy�le Severusa. Obraz�w, kt�re porazi�y
wszystkie jego zmys�y i pokry�y cia�o g�si�
sk�rk�.</p><p>- Dlaczego
przy��czy�e� si� do Voldemorta?</p><p>Pytanie pad�o nagle. Nie
planowa� go.</p><p>Poczu�, jak mi�nie
Severusa napinaj� si�.</p><p>Nie spodziewa� si�
odpowiedzi. Pami�ta�, jak kilka razy pr�bowa� nawi�za�
do tego tematu, ale Severus za ka�dym razem zr�cznie go omija�.</p><p>Ju� otwiera� usta, aby
cofn�� pytanie, ale wtedy us�ysza� niski, zachrypni�ty
szept:</p><p>- By� odpowiedzi� na wszystkie
moje pragnienia. Da� mi to, czego szuka�em. Rozumia� mnie. A
raczej tak mi si� wtedy wydawa�o... My�la�em, �e przy
jego boku nareszcie b�d� m�g� sta� si� tym, kim
zechc�. �e przy�wieca mu jaki� cel. �e chce
zmieni� �wiat. Ale bardzo szybko okaza�o si�, jak bardzo
si� pomyli�em. Zbyt p�no dostrzeg�em, �e by�
jedynie ogarni�tym obsesj� szale�cem, a ja z w�asnej woli
sta�em si� jego marionetk�. I �e dla kogo�, kto raz
wst�pi� w jego szeregi, nie ma drogi powrotnej...</p><p>Severus przerwa� i Harry dopiero
teraz wypu�ci� wstrzymywane powietrze. Prze�kn��
�lin� i powiedzia� tak cicho, jak tylko by� w stanie:</p><p>- Ale tobie si� uda�o.</p><p>Nie wiedzia� dlaczego, ale to
stwierdzenie sprawi�o, �e wargi Severusa wykrzywi� gorzki
grymas.</p><p>- Tak. Uda�o mi si�.
Odnalaz�em t� drog�. Zwr�ci�em si� do jedynego
czarodzieja, kt�rego Czarny Pan kiedykolwiek si� obawia�. Ale
okaza�o si�, �e by�a to �lepa uliczka. Wynurzy�em
si� z jednego bagna, by zanurzy� si� w nast�pnym. Jeszcze
bardziej grz�skim i kr�puj�cym ruchy.</p><p>- Ale przecie� mog�e�
odej�� - przerwa� mu Harry. - W ka�dej chwili, kiedy
wszyscy my�leli, �e Voldemort zgin��. Nie
musia�e� tu zostawa�. Dumbledore nie m�g�by ci�
zatrzyma�.</p><p>- Nie musia� mnie
zatrzymywa� - powiedzia� cicho Severus i Harry'emu wydawa�o
si�, �e w jego g�osie pojawi�a si� gorycz. - W
desperacji ludzie pope�niaj� czasami najwi�ksze b��dy
swojego �ycia. A Dumbledore by� przebieg�y. W zamian za
darowanie mi �ycia i ochron�, wym�g� na mnie z�o�enie
Wieczystej Przysi�gi. Mia�em mu s�u�y� do dnia, w
kt�rym Czarny Pan raz na zawsze wyzionie ducha.</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>Wieczysta Przysi�ga? Chyba
gdzie� rzuci�o mu si� to w oczy podczas przekopywania si�
przez ksi�gi w Dziale Zakazanym...</p><p>- To ten magiczny rytua�, kt�ry
sprawia, �e je�eli z�amie si� t� przysi�g�,
to si� umiera? - zapyta�, podrywaj�c g�ow� i
spogl�daj�c na Severusa.</p><p>M�czyzna wydawa�
si� by� zaskoczony tym pytaniem, jakby nie spodziewa� si�,
�e Harry mo�e cokolwiek wiedzie� na ten temat, ale jego
zaci�ni�te usta sugerowa�y, �e nie ma zamiaru mu
odpowiedzie�.</p><p>Ale nie musia�. Poniewa�
Harry ju� wszystko rozumia� i to by�o... by�o...</p><p>- I Dumbledore kaza� ci j�
z�o�y�? - zapyta�, patrz�c na Severusa szeroko
otwartymi oczami. - A potem... posy�a� ci� do Voldemorta,
wiedz�c, �e je�eli p�jdziesz, to mo�esz zgina�, ale
je�eli mu si� sprzeciwisz i nie p�jdziesz, to tak�e zginiesz?
Przecie� to... to... - Nie potrafi� znale�� odpowiednich
s��w.</p><p>Pami�ta�
nienawi��, kt�ra przebija�a we wspomnieniach Severusa.
Truj�c�, pal�c� nienawi��. I o ile zawsze rozumia�
nienawi�� do Voldemorta, to tak samo wielka nienawi�� do
Dumbledore'a, nawet je�eli opieraj�ca si� na ewidentnych
powodach, wydawa�a mu si� jednak odrobin� przesadzona. Ale teraz
wszystko sta�o si� oczywiste. I nie potrafi� uwierzy�, po
prostu nie potrafi�, �e Dumbledore, ten sam Dumbledore, kt�ry
ukazywa� siebie jako dobrodusznego, sprawiedliwego staruszka o
roziskrzonych oczach, m�g� w tak perfidny spos�b wykorzystywa�
drugiego cz�owieka, nawet je�eli �w cz�owiek mia� sporo na
sumieniu.</p><p>- To nieludzkie - zdo�a� w
ko�cu wykrztusi�.</p><p>- �aden cz�owiek, kt�ry
dzier�y w swych r�kach w�adz�, nie dosta� si� na
sam szczyt tylko z powodu mi�ego usposobienia i zami�owania do
drops�w cytrynowych - odpar� kwa�no Snape. - A Dumbledore zawsze
potrafi� manipulowa� lud�mi w taki spos�b, �e nie
zauwa�yliby sznurk�w, do kt�rych s� uwi�zani, nawet gdyby
si� o nie potkn�li.</p><p>Harry opu�ci�
g�ow� i ponownie po�o�y� j� na piersi Severusa.</p><p>W�a�ciwie to nigdy si�
nad tym nie zastanawia�, ale to rzeczywi�cie by�o dla niego nieco
dziwne, �e najmroczniejszy czarodziej �wiata obawia si�
mi�ego staruszka z d�ug� siw� brod�. Nawet pomimo
ca�ej wiedzy Dumbledore'a i mocy, kt�r� posiad�... no
w�a�nie. Przecie� moc nie bierze si� znik�d. Trzeba
j� szlifowa� jak diament ca�ymi latami. A �eby
szlifowa� diament, trzeba mie� naprawd� ostre d�uto.</p><p>- Dlaczego w og�le... - Harry
zawaha� si�. "Wpakowa�e� si� w to wszystko"
nie brzmia�o raczej zach�caj�co. - Dlaczego w og�le
zacz��e� interesowa� si� Czarn� Magi�?</p><p>Min�a d�u�sza
chwila, zanim nadesz�a odpowied� i Harry zacz�� ju�
w�tpi�, czy w og�le nadejdzie.</p><p>- By�em wtedy w twoim wieku -
powiedzia� cicho Severus. Jego g�os wydawa� si� nieco
odleg�y, jakby pr�bowa� wr�ci� my�lami do tamtego okresu. -
Poch�ania�em wiedz� haustami i wci�� by�o mi
ma�o. Ale oczywi�cie najbardziej interesowa�o mnie to, czego nie
mo�na by�o dowiedzie� si� na lekcjach. Jak doskonale wiesz,
nie nale�a�em raczej do os�b towarzyskich... - Severus zawiesi�
na chwil� g�os. - A odstawanie od grupy nigdy nie sprzyja budowaniu
pozytywnych relacji z tymi, dla kt�rych przynale�no�� do grupy
jest warto�ci� nadrz�dn� i wyznacznikiem warto�ci. Z
tego te� powodu nie by�em zbyt lubiany w szkole, a to z kolei
zrodzi�o nieukierunkowan� agresj�, kt�ra musia�a w
ko�cu znale�� dla siebie uj�cie. Zacz��em
wi�c eksperymentowa�... - Nast�pi�a d�u�sza
chwila ciszy, tak jakby Severus selekcjonowa� swoje my�li,
decyduj�c, kt�re mo�e Harry'emu pokaza�, a kt�rych nie. - Zacz��em
otwiera� swoj� dusz� na to, co mog�o nakarmi� t�
agresj�. Schodzi�em coraz ni�ej i ni�ej, a ka�dy
kolejny stopie� by� jak otwieranie kolejnych drzwi i wpuszczanie
ciemno�ci coraz g��biej i g��biej. A� w
ko�cu nadszed� taki moment, w kt�rym przesta�em to
kontrolowa�. Chocia� wci�� �udzi�em si�,
�e w ka�dej chwili mog� przesta�. - Czy mu si�
wydawa�o, czy g�os Severusa sta� si� jeszcze bardziej
zachrypni�ty? - Stworzy�em wtedy kilka silnych, trwale
okaleczaj�cych kl�tw. W�o�y�em w nie ca��
swoj� dusz�. Ale testowanie ich na zwierz�tach nie
wystarcza�o. Pragn��em okaleczy� nimi tych, kt�rych
nienawidzi�em. I w�a�nie wtedy pojawi� si� Czarny
Pan...</p><p>Severus nie powiedzia� nic
wi�cej, ale nie musia�, poniewa� Harry b�yskawicznie
dopasowa� do siebie elementy uk�adanki i wszystkie niewiadome
z�o�y�y si� nagle w jedn�, sp�jn� ca�o��.</p><p>- To dlatego tak konsekwentnie
zabrania�e� mi si� uczy� Czarnej Magii - powiedzia�
cicho, wpatruj�c si� w drgaj�cy mi�kko, rozmyty
p�omie� �wiecy. - Nie chcia�e�, �ebym pod��y�
t� sam� drog�.</p><p>- A ty r�wnie konsekwentnie mi
si� sprzeciwia�e� - odpar� cierpko Severus. - No bo
przecie� ka�dy, kto pr�buje ci czegokolwiek zabroni�, jest tylko
przeszkadzaj�cym ci w rozwoju, nic nie rozumiej�cym g�upcem, a
jakiekolwiek zakazy czy regu�y s� dla wszystkich opr�cz ciebie.</p><p>Harry zacisn�� usta.</p><p>- Chyba troch� to wyolbrzymiasz,
Severusie - mrukn�� niewyra�nie.</p><p>- Wyolbrzymiam? - W g�osie
Severusa zabrzmia�o tak nas�czone kpin� zdumienie, �e Harry
niemal poczu� je na swojej sk�rze. - Powiedz mi wi�c, czy
chocia� raz w ca�ym swoim �yciu pos�ucha�e� rady
kogo�, kto mia� zupe�nie inne zdanie ni� ty, w sytuacji, w
kt�rej by�e� przekonany, �e to w�a�nie ty masz
racj�?</p><p>Harry zamy�li� si�.</p><p>My�la� o tym, jak podczas
pierwszej lekcji latania wzbi� si� w powietrze, nawet pomimo
wyra�nego zakazu pani Hooch i protest�w Hermiony. No ale przecie�
musia� odebra� przypominajk� Neville'a... O tym, jak profesor
McGonagall zabroni�a mu szuka� na w�asn� r�k�
Kamienia Filozoficznego. No ale przecie� nie m�g� pozwoli�, by
zdoby� go Voldemort... O tym, �e nie wolno mu by�o
podr�owa� do szko�y lataj�cym samochodem. No ale
przecie� musia� si� jako� dosta� do Hogwartu... O tym,
�e nie wolno mu by�o opuszcza� domu wujostwa. No ale
przecie� oni byli dla niego straszni... O zakazach dotycz�cych
poruszania si� noc� po zamku, szczeg�lnie wtedy, kiedy wszyscy
podejrzewali, �e po szkole grasuje zbieg�y morderca. No ale
przecie� zawsze by�o co� bardzo wa�nego do
za�atwienia... O tym, �e nie wolno mu by�o przebywa� w
Hogsmeade. No ale wszyscy mogli chodzi� do Hogsmeade, wi�c i on
mia� do tego prawo... O przepisach wprowadzanych przez Dolores Umbridge.
No ale przecie� one i tak by�y ca�kowicie pozbawione sensu i
stworzone tylko po to, by utrudni� im �ycie...</p><p>C�. Wychodzi�o chyba na
to, �e za ka�dym razem potrafi� znale�� "no
ale" i post�pi�, w jego mniemaniu, w najlepszy spos�b. Ale gdyby
nie to... nie trafi�by do dru�yny Quidditcha, nie powstrzyma�by
Voldemorta, nie dotar�by do Hogwartu, nie odnalaz�by Komnaty Tajemnic
i nie dokona�by ca�ej masy innych rzeczy. Wi�c w ostatecznym
rozrachunku... wychodzi�o na to, �e post�powa�
s�usznie.</p><p>- Mo�e i masz troch�
racji... - powiedzia� cicho, unosz�c nieco g�ow� i
spogl�daj�c prosto w przypatruj�ce mu si� czarne oczy. -
Ale gdybym s�ucha� tych wszystkich rad, to nigdy nie uda�oby mi
si� dokona� czego� tak niemo�liwego... - zawiesi� na
chwil� g�os i obliza� wargi - ...jak zdobycie ciebie. -
Zobaczy� niewielki rozb�ysk g��boko na dnie
przypatruj�cych mu si� oczu. - Tak samo, jak nigdy nie z�apa�bym
swojego pierwszego Znicza, ani nie...</p><p>- Nawet si� nie wa� por�wnywa�
mnie do Znicza, Potter - wycedzi� Severus, �widruj�c go
rozdra�nionym spojrzeniem.</p><p>Harry szybko ukry� u�miech,
przyciskaj�c policzek do jego piersi.</p><p>- No ale musisz przyzna�,
�e bardzo pom�g� mi w tym seks. Pewnie gdyby�my si� tak
cz�sto nie pieprzyli, to odda�by� mnie Voldemortowi...</p><p>Odni�s� wra�enie, �e
powietrze och�odzi�o si� nagle i temperatura spad�a do
mocno poni�ej zera. Zerkn�� na Severusa, kt�ry wpatrywa�
si� w niego twardym, zupe�nie niepodatnym na jego �arty
spojrzeniem.</p><p>- Uwa�asz, �e to zabawne?</p><p>Harry odchrz�kn��,
pr�buj�c prze�kn�� �askocz�ce go w gard�o
parskni�cie.</p><p>- Teraz wszystko wydaje mi si�
zabawne - odpar� ze s�abym u�miechem. - Ca�e to... -
Machn�� r�k� w nieokre�lonym kierunku. - To
wszystko... to jak my�la�em, �e mnie nienawidzisz... to, jak
bardzo rzeczywisto�� mo�e r�ni� si� od prawdy...
- Nie zauwa�y� nawet, kiedy i w jaki spos�b do jego g�osu
wdar�a si� gorzka nuta. Przesun�� d�oni� po sk�rze
Severusa, dotykaj�c palcami przecinaj�cej mostek blizny. - To, jak
kto� tak zimny mo�e by� jednocze�nie tak ciep�y... i
jak mo�na tego nie zauwa�y�. - Us�ysza�, jak Severus
wci�ga powietrze. Harry przymkn�� powieki i jeszcze mocniej
przycisn�� policzek do jego piersi.</p><p>- Do tego trzeba by� Gryfonem -
odpar� Severus doskonale wywa�onym tonem i Harry mia� du�y
problem z rozszyfrowaniem jego intencji.</p><p>- Bardzo zabawne - mrukn��
w ko�cu.</p><p>- Dlaczego s�dzisz, �e
�artuj�? - zapyta� powa�nie Severus. - Jeste� typowym
przedstawicielem swojego domu, z tym �e wszelkie jego negatywne cechy
wydaj� si� mie� znacznie wi�kszy wp�yw na twoje
post�powanie ni� jakiegokolwiek innego Gryfona - powiedzia�
m�czyzna i nawet, je�eli wydawa�o si�, �e na
pocz�tku jego stwierdzenie mia�o by� jedynie zaczepk�, to
teraz zacz�o przeradza� si� w co� znacznie
powa�niejszego. - Ale licz� na to, �e od teraz zaczniesz
panowa� nad swoim lekkomy�lnym zachowaniem, poniewa� doskonale
zdajesz sobie spraw� z tego, o jak� stawk� toczy si� gra. -
Ostatnie zdanie nie by�o pytaniem. Raczej stwierdzeniem. Z sugesti�
rozkazu. - Masz by� czujny i mie� oczy szeroko otwarte. Pomimo
wszelkich �rodk�w ostro�no�ci, niebezpiecze�stwo nie
zniknie. - G�os Severusa sta� si� jeszcze ni�szy i twardszy
i Harry poczu�, �e m�czyzna przyci�ga go bli�ej
do siebie, jeszcze mocniej otaczaj�c go ramieniem. - Ale przysi�gam,
�e zabij� ka�dego, kto spr�buje si� do ciebie
zbli�y�.</p><p>Serce Harry'ego zabi�o tak
mocno, jakby pragn�o po�ama� mu �ebra.</p><p>- Wiem - wyszepta� cicho,
prze�ykaj�c �lin� i pr�buj�c uspokoi� to, co
k�u�o go w piersi. - Dlatego zabi�e� Blackwooda. Bo
chcia�... on chcia�...</p><p>- Tak. Blackwood pope�ni�
ten jeden, niewybaczalny b��d. Dlatego spotka�a go
�mier�.</p><p>Harry przypomnia� sobie
niewyobra�alne zaskoczenie na ukrytej pod strzech� potarganych
w�os�w twarzy. I przypomnia� sobie r�wnie� zupe�nie inny
wyraz tej twarzy. Bezlitosny, przepe�niony chorym uniesieniem.</p><p>- To wspomnienie z nim i z
tob�... - zacz�� nieco niepewnie, nie bardzo wiedz�c jak
uj�� w s�owa to, co go trapi�o. - Co si�
w�a�ciwie sta�o z tymi ch�opcami?</p><p>- Zabi�em ich - odpar�
kr�tko Severus i Harry mia� naprawd� ogromny problem z wychwyceniem
jakichkolwiek emocji w jego g�osie, tak jakby m�czyzna
pr�bowa� je skrz�tnie ukry�.</p><p>- Ale czy oni...?</p><p>- Musia�em ich zabi�,
inaczej Blackwood wykorzysta�by ich w najbrutalniejszy i najohydniejszy
spos�b, zanim pozbawi�by ich �ycia.</p><p>Harry doskonale wiedzia�, o
jakim sposobie m�wi� Severus, ale jego umys� wci�� nie
potrafi� obj�� bezmiaru okrucie�stwa, kt�re ujrza� we
wspomnieniach m�czyzny.</p><p>- Masz na my�li, �e...</p><p>- Tak, Potter. Zgwa�ci�by
ich. Ka�dy, kto mia� pecha pozna� Blackwooda, wiedzia�,
�e nic nie sprawia�o mu tak ogromnej przyjemno�ci jak zabawianie
si� ze swoimi ofiarami. Oszcz�dz� ci jednak szczeg��w, w
jaki spos�b to robi�.</p><p>Harry mocniej zacisn��
powieki, odcinaj�c si� od nap�ywaj�cych szybko obraz�w,
kt�re pokrywa�y jego cia�o g�si� sk�rk� i
wi�zi�y oddech w p�ucach.</p><p>- To potworne - wyszepta� po
chwili, chocia� wiedzia�, �e to s�owo nawet w po�owie
nie oddaje tego, co sta�o si� udzia�em bezbronnych ofiar tego op�tanego
psychopaty.</p><p>- Kiedy Czarny Pan wys�a�
nas na jedn� z misji, przeczuwa�em, �e wynikn� z tego tylko
problemy. I nie myli�em si�. Blackwood upatrzy� sobie pewn�
plac�wk�... - G�os Severusa by� g�uchy i bardzo
odleg�y, jakby samo wspomnienie wystarczy�o, aby do jego duszy
wkrad�a si� ciemno��. - Oczywi�cie musia�em
odegra� nale�ycie swoj� rol� i udawa� �e
zni�y�em si� do jego wynaturzonego poziomu... do poziomu zwyk�ego
zwierz�cia, pozbawionego jakichkolwiek ludzkich odruch�w, kt�ry swoje
�ycie zamieni� w ja�ow� wegetacj�, a dusz� w
truj�cy �ciek... Ale nawet pomimo zamkni�tych drzwi i
wyciszaj�cych zakl��... - Severus zawiesi� g�os, a
Harry wstrzyma� oddech. - ...do tej pory pami�tam ich b�agania i
krzyki. - Szept Severusa by� ledwie s�yszalny, ale wystarczy�,
�eby Harry poczu� bolesny dreszcz przenikaj�cy ca�e jego
cia�o. By� przekonany, �e jest pierwsz� osob�, kt�rej
Severus powiedzia� o tym wspomnieniu.</p><p>- To by�o twoje najgorsze
wspomnienie? - zapyta� cicho. Mia� wra�enie, �e jakikolwiek
g�o�niejszy d�wi�k mo�e rozbi� ten kruchy,
szklany pomost, kt�ry rozci�ga� si� teraz pomi�dzy nimi.</p><p>- Nie. - Severus westchn��
ci�ko. - Najgorsz� chwil� by�a ta, w kt�rej
wyszed�e� st�d rano po naszej ostatniej nocy i
s�ysza�em twoje oddalaj�ce si� kroki... i wiedzia�em,
�e ci� straci�em.</p><p>Harry przypomnia� sobie to, co
widzia� we wspomnieniach. Moment, w kt�rym Severus sta� z czo�em
opartym o drzwi i d�oni� zaci�ni�t� na klamce i
wszystko wok� niego gas�o, poch�aniane przez nieprzebyt�,
g�st� ciemno��.</p><p>Czy on tak samo b�dzie si�
czu�, kiedy... kiedy ju� nied�ugo...?</p><p>- Dla mnie najgorsz� chwil�
by�a ta, w kt�rej wyszed�em z my�lodsiewni. I zobaczy�em
ci�, takiego niewzruszonego, podczas gdy ja rozpada�em si� na
kawa�ki... i pobieg�em p�niej na b�onia. Wsz�dzie by�
�nieg i... i by�o tak straszliwie zimno. I kiedy Hagrid mnie
znalaz� i ockn��em si� w szpitalu... by�em ju�
zupe�nie kim� innym. Jakby napad�o mnie ca�e stado
Dementor�w i wyssali ze mnie wszystko, a� nie zosta�o prawie nic.</p><p>D�o� Severusa mocniej zacisn�a
mu si� we w�osach.</p><p>- Wiesz, �e musia�em to
zrobi�.</p><p>- Wiem.</p><p>- Musia�em ci�
odsun��. Jak najdalej.</p><p>- Wiem.</p><p>- Nawet za cen� tego, kim
si� sta�e�.</p><p>Harry zacisn�� usta.
Severus nie musia� mu tego t�umaczy�.</p><p>- Nie wiem, kim si� sta�em.
Mia�em wra�enie, jakbym by� w jakiej� �pi�czce. I
dopiero, kiedy zemdla�em i ockn��em si� w szpitalu...
dopiero wtedy poczu�em si� tak, jakbym wybudzi� si� z tej
�pi�czki. Ja... musia�em wyczu� w jaki� spos�b
twoj� obecno��.</p><p>- Niepotrzebnie to zrobi�em -
powiedzia� nagle Severus i Harry wyczu� w jego g�osie delikatny
zgrzyt.</p><p>Poderwa� g�ow� i
spojrza� na niego, marszcz�c brwi.</p><p>- Niepotrzebnie? Uwa�asz,
�e to... - wskaza� na siebie, a p�niej na Severusa - ...�e
to jest niepotrzebne? - Zagryz� warg�, nie potrafi�c znale��
odpowiednich s��w. - Nigdy nie spotka�o mnie nic pi�kniejszego.</p><p>Zobaczy�, �e usta Severusa
rozchylaj� si�, ale zanim zd��y�o si� z nich
co� wydoby�, m�czyzna odzyska� nad nimi kontrol�
i zacisn�� je mocno.</p><p>- Nie oszukasz mnie -
kontynuowa� Harry, patrz�c prosto w czarne, po�yskuj�ce
dziwnie oczy. - To ty pierwszy przyszed�e� do szpitala.
Zaryzykowa�e�, poniewa� tak bardzo chcia�e� mnie
zobaczy�. Trzyma�e� mnie za r�k�. Nie mog�e�
mnie zostawi�.</p><p>Rysy m�czyzny
wyostrzy�y si� nagle, a brwi zmarszczy�y.</p><p>- By�e� nieprzytomny...
musia�em... Do diab�a, w tamtej chwili nie my�la�em
racjonalnie. Nie wiedzia�em, �e moja obecno�� a� tak
na ciebie wp�ynie. Gdybym wiedzia�, to...</p><p>- Post�pi�by� inaczej?
- zapyta� szybko Harry, uwa�nie obserwuj�c czarne �renice, kt�re
przesuwa�y si� po jego twarzy.</p><p>Severus nie odpowiedzia�.</p><p>I to by�a wystarczaj�ca
odpowied�. Wystarczaj�ca do tego, by serce Harry'ego
wype�ni�o si� ciep�em.</p><p>- Wiesz... - powiedzia� Harry,
wci�� nie odrywaj�c spojrzenia od twarzy m�czyzny -
...zaraz po tym, jak si� ockn��em i to wszystko
zacz�o wraca�... mia�em sen erotyczny. O tobie.</p><p>Severus wygl�da� tak, jakby
zach�ysn�� si� powietrzem. Ale bardzo szybko si�
opanowa�.</p><p>- A wi�c to by� ten pow�d,
dla kt�rego postanowi�e� upi� si� do nieprzytomno�ci.</p><p>Harry ponownie po�o�y�
g�ow� na piersi m�czyzny.</p><p>- Wiem, �e to by�o
g�upie i nieodpowiedzialne...</p><p>Severus skwitowa� to jedynie
g�o�nym prychni�ciem.</p><p>- Ale mam co� na swoje
usprawiedliwienie - doda� Harry, zerkaj�c na Severusa.</p><p>- Tak?</p><p>- W tamtej chwili nie
my�la�em racjonalnie.</p><p>Oczy Snape'a b�ysn�y
z�owrogo i Harry szybko ukry� u�miech, opuszczaj�c
g�ow� i wtulaj�c si� w m�czyzn�.</p><p>Przez jaki� czas panowa�a
cisza. Wydawa�a si� jednak iskrzy�, tak jakby wszystkie emocje,
kt�rymi nasi�kn�a podczas rozmowy, wci�� unosi�y
si� w powietrzu, nie daj�c o sobie zapomnie�. Po pewnym czasie,
kiedy zacz�a si� ju� wycisza�, a iskry zamieni�y
si� w delikatny szron spokoju, kt�ry osiad� na po�cieli i ich
sk�rze, Harry odezwa� si� cicho:</p><p>- Severusie... mog� ci�
jeszcze o co� zapyta�?</p><p>- Czy je�li powiem
"nie", to powstrzyma ci� to w jakikolwiek spos�b?</p><p>Harry zastanowi� si�.</p><p>- Nie.</p><p>Severus skwitowa� to milczeniem,
ale to milczenie mia�o w sobie pazury.</p><p>- No wi�c... - zacz��
niepewnie Harry, nie bardzo wiedz�c, jak uj�� w s�owa to, o
co chcia� zapyta� - ...tak si� zastanawia�em... bo wiem,
�e j� przeczyta�e�... to znaczy t� kartk�,
kt�r� upu�ci�em przed my�lodsiewni�... i jestem
ciekawy... co o niej my�lisz?</p><p>- C�... - zacz��
Severus wywa�onym tonem, tak jakby pr�bowa� ubra� sw�
wypowied� w odpowiednie s�owa. - Bior�c pod uwag� twoje
zdolno�ci oratorskie... my�l�, �e wznios�e�
si� na wy�yny elokwencji.</p><p>- Czyli... podoba�o ci si�?
- zapyta� niepewnie Harry.</p><p>- Powiedzmy, �e raczej...
prze�ladowa�o mnie to.</p><p>- Ale... pogniot�em j�
troch� - wyduka� Harry.</p><p>- Nie szkodzi. Wyprostowa�em.</p><p>Merlinie, dlaczego kiedy
dochodzi�o do rozm�w o uczuciach, to obaj przypominali pr�buj�cych
prowadzi� si� nawzajem upo�ledzonych �lepc�w w ciemnym
tunelu?</p><p>- I wstawi�e� j� do gabloty
- kontynuowa� Harry, przypominaj�c sobie ukryte za szk�em
prezenty, kt�re podarowa� Severusowi. - Widzia�em. W laboratorium...</p><p>Nagle Harry dozna�
wra�enia, jakby powietrze si� och�odzi�o, a d�o�
m�czyzny mocniej zacisn�a mu si� we w�osach.</p><p>- Tak, widzia�e� -
wyszepta� Severus. - Chocia� nie powinno ci� tutaj by�...</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si� i ch�opak poczu� oblewaj�cy go zimny pot i
opadaj�ce na jego sk�r� ch�odne od�amki otaczaj�cej
ich szklanej bariery.</p><p>O cholera! Nie powinien by� o
tym wspomina�! Dlaczego to zrobi�? Dlaczego?!</p><p>- W�ama�e� si� do
moich komnat... - kontynuowa� Snape, a temperatura spad�a tak bardzo,
jakby nagle do pomieszczania wdarli si� Dementorzy. Jego g�os
tak�e stawa� si� coraz ch�odniejszy. - Nie my�l,
�e o tym zapomnia�em. Czeka�em tylko, a� sam poruszysz ten
temat. W�ama�e� si� tu w konkretnym celu...</p><p>"Nie, prosz�, nie pytaj o
to!" - krzyk w my�lach Harry'ego coraz bardziej przybiera� na
sile, a przyjemne ciep�o, kt�re jeszcze chwil� temu otula�o jego
serce, sta�o si� zaledwie wspomnieniem.</p><p>- Pr�bowa�e� zdoby�
to, od czego powiniene� trzyma� si� z daleka...</p><p>Harry zacisn�� powieki i
przylgn�� do Severusa z tak� si��, jakby ba�
si�, �e zaraz co� go od niego odci�gnie. Czu�, jak
okrywaj�ce ich zas�ony spokoju opadaj� na pod�og�.
Ca�kowicie porwane.</p><p>- A teraz powiedz mi... do czego
potrzebowa�e� tego eliksiru? - Napi�cie w g�osie Severusa
niemal dotyka�o sk�ry Harry'ego.</p><p>Jak to dobrze, �e
m�czyzna nie widzia� w tej chwili jego twarzy. Harry nie
by�by w stanie ukry� huraganu emocji, kt�ry przywo�a�o to
pytanie, poniewa� z ca�� przera�aj�c� moc�
u�wiadomi� sobie nagle, �e pow�d, dla kt�rego si� tutaj
zakrad�... przesta� mie� znaczenie w chwili, w kt�rej
dowiedzia� si� prawdy. Poniewa� teraz, kiedy ju�
wiedzia�... kiedy le�a� tu� przy Severusie, w jego
obj�ciach, kiedy wszystko w ko�cu wydawa�o si�... tak
pi�kne... teraz ten pow�d sta� si� tak bardzo nieistotny, tak
odleg�y, tak nierealny... �e nawet dla niego by�
niezrozumia�y.</p><p>Chocia�... ten
pora�aj�cy strach, towarzysz�cy mu przez ostatnie dni,
wci�� by� realny. Wibrowa� tu� pod sk�r�.
Zepchni�ty na samo dno, zdzicza�y strach, kt�rego uda�o mu
si� pozby� jedynie na kilka kr�tkich, sp�dzonych razem chwil...
a kt�ry teraz, po tym pytaniu, przebudzi� si� na nowo.</p><p>- Potter?</p><p>Harry dopiero po chwili
us�ysza� przedzieraj�cy si� z trudem do jego uszu g�os
Severusa i poczu�, �e m�czyzna unosi g�ow� i
spogl�da na niego.</p><p>Cholera, zbyt d�ugo nie
odpowiada�!</p><p>Jeszcze bardziej wtuli� twarz w
jego pier�, aby Severus nie m�g� dostrzec wyrazu jego oczu, po czym
odchrz�kn��, nerwowo szukaj�c w g�owie wiarygodnego
wyt�umaczenia.</p><p>- Ja... pomy�la�em sobie,
�e mo�e mi si� przyda�. Kiedy�. W
przysz�o�ci. �e mo�e b�d� m�g� go jako�
u�y�, je�eli Voldemort zaatakuje Hogwart.</p><p>Cisza i ch��d, kt�re
nadp�yn�y od Severusa, sprawi�y, �e Harry
zagryz� warg� i zacisn�� powieki, wiedz�c, i� to
wyja�nienie by�o tak naiwne, �e nawet on mia�by
trudno�ci z uwierzeniem w nie.</p><p>Musia� co� jeszcze
doda�.</p><p>- Pomy�la�em, �e
mo�e... skoro to trucizna... nie wiem, �e mo�na na przyk�ad
nas�czy� ni� strza�� albo co� innego i
zrani� ni� Voldemorta. My�lisz, �e to by�oby
mo�liwe? W ko�cu to ty uwarzy�e� ten eliksir.</p><p>- Mo�liwe, z
pewno�ci�, ale czy wykonalne albo skuteczne? W�tpi� -
odpar� cicho Severus i czy Harry'emu si� tylko wydawa�o, czy
jego g�os zabrzmia� jako� tak... odlegle? - To zbyt niewielka
dawka, aby wyrz�dzi� mu jak�kolwiek krzywd�. Czarny Pan bez
trudu by j� zwalczy�. Mo�e go co najwy�ej os�abi�
na kr�tk� chwil�.</p><p>- Na kr�tk� chwil�... -
Harry uczepi� si� ostatniego zdania. Czyli jednak istnia�a
jakakolwiek szansa. Jakakolwiek inna droga, cho�by by�a
nieprawdopodobnie stroma i prowadzi�a jedynie nad przepa��.
Pozosta�o jedno pytanie: czy mo�e sobie pozwoli� na t�
walk�? Czy warto zaryzykowa� i spr�bowa� innego sposobu? Jeszcze
kilka godzin temu odpowiedzia�by, �e nie i z zamkni�tymi oczami
poszed� na �mier�. Ale teraz... wszystko si� zmieni�o.
- Czyli mo�na go tym os�abi�. A os�abiony, nie b�dzie
ju� tak pot�ny...</p><p>- Nawet os�abiony, Czarny Pan
wci�� pozostaje najpot�niejszym czarodziejem wszech
czas�w.</p><p>Harry poczu� uk�ucie buntu.</p><p>- Ale przecie� musi istnie�
jaki� spos�b. Ten eliksir musi na niego jako� zadzia�a�.
Przecie� to ty go uwarzy�e� i...</p><p>- Dlaczego tak si� interesujesz
tym eliksirem? - Pytanie pad�o nagle, tn�c powietrze niczym lodowy
skalpel i Harry poczu�, �e j�zyk przykleja mu si� do
podniebienia.</p><p>Zagalopowa� si�.</p><p>Ale by� ciekaw. Chcia�
si� dowiedzie� czegokolwiek. To by�a jego ostatnia szansa. Za
kilka godzin...</p><p>Prze�kn��
�lin�.</p><p>Co mia� odpowiedzie�? Jakie
k�amstwo wymy�li� tym razem?</p><p>- Sp�jrz na mnie. - W g�osie
Snape'a wyczu� zniecierpliwienie. I co� jeszcze. Co�, co
pr�bowa�o wedrze� si� do jego duszy, rozrywaj�c j�
dr��cymi palcami.</p><p>Niepok�j.</p><p>- Po prostu jestem ciekawy - odpar�
cicho, staraj�c si� brzmie� tak beztrosko, jakby m�wi� o
pogodzie.</p><p>Nie chcia� spogl�da�
na Severusa. Nie m�g�. Wiedzia�, �e je�eli to zrobi,
m�czyzna wszystkiego si� domy�li.</p><p>- My�lisz, �e uwierz�
w te brednie? Masz natychmiast na mnie spojrze�. - G�os Severusa
zmieni� si�. Sta� si� zimny. Ostry.</p><p>- A dlaczego mia�bym si�
tym nie interesowa�? - odpar� pytaniem Harry, maj�c
wra�enie, �e grunt powoli usuwa mu si� spod st�p.</p><p>Musi st�d uciec! Ju� za
du�o czasu min�o... Nie mo�e tu zosta� ani chwili
d�u�ej! Inaczej Severus...</p><p>Czuj�c, �e poc� mu
si� r�ce, oderwa� je od sk�ry Severusa i z bij�cym mocno
sercem, uni�s� si� na �okciu.</p><p>- Musz� si� napi� -
wyszepta�, uwalniaj�c si� z u�cisku Severusa i
podnosz�c z po�cieli. - Zaraz wr�c�.</p><p>Ani razu nie spogl�daj�c w
stron� m�czyzny, wsun�� na siebie spodnie i buty i
si�gn�� po porwan� koszul�.</p><p>Wystarczy, �e si� st�d
wydostanie. Potem jako� to b�dzie... Mia� eliksir. Mia�
szans�.</p><p>Mia� cel.</p><p>Gdyby sprawy nie przybra�y
takiego obrotu, nie mia� poj�cia, jak zdo�a�by z
w�asnej woli st�d wyj��. Opu�ci� te ciep�e
ramiona, to ��ko, te komnaty... wiedz�c, �e nigdy tutaj
nie powr�ci. Przed�u�a� t� chwil� i
przed�u�a�, spychaj�c gdzie� bardzo g��boko
zadanie, kt�re go czeka�o.</p><p>Wyczuwa� na sobie
sztyletuj�ce go spojrzenie ciemnych oczu. Nienawidzi� tego uczucia.
Uczucia, jakby to spojrzenie rozbiera�o go na kawa�ki.
Pod��a�o za nim, obserwuj�c ka�dy jego ruch,
analizuj�c.</p><p>Ruszy� ku drzwiom, czuj�c
zapieraj�ce dech w piersiach pragnienie, by si� odwr�ci�. By
spojrze� na niego po raz ostatni. By jeszcze raz przylgn��
wargami do jego ust i odcisn�� na nich sw�j �lad.</p><p>Ale nie m�g�. To by�by jego
koniec.</p><p>Na dr��cych nogach
wszed� do s�abo o�wietlonego salonu i z trudem odszuka�
swoj� porzucon� na pod�odze r�d�k� i okulary.
Szybko rzuci� zakl�cie reperuj�ce i za�o�y�
koszul� na ramiona, ale w momencie, w kt�rym podnosi� z ziemi
peleryn�-niewidk�, poczu� �wist magii, peleryna
wyrwa�a mu si� z r�k, a jego serce zatrzyma�o si�
gwa�townie.</p><p>Poderwa� si� i
spojrza� w stron� sypialni.</p><p>Severus sta� z uniesion�
r�d�k�, ubrany jedynie w czarne spodnie, trzymaj�c w
d�oni peleryn� Harry'ego, a jego wzrok...</p><p>Harry prze�kn��
�lin� i wci�gn�� g��boko powietrze,
pr�buj�c uciszy� nag�y atak paniki, kt�ry wype�ni� go
dusz�cym przera�eniem.</p><p>- Wybierasz si�
dok�d�? - zapyta� Severus doskonale opanowanym, ch�odnym
g�osem. - To mo�e wyda� ci si� nieprawdopodobne, Potter,
ale posiadam w swych komnatach dosy� spory zapas r�nego rodzaju trunk�w,
kt�re w dostatecznym stopniu ugasi�yby twoje pragnienie. Nie musisz od
razu wybiera� si� a� nad jezioro, aby si� czego�
napi�. - Ironia, kt�r� w�o�y� w ostatnie s�owo,
zawis�a w powietrzu niczym zbyt mocno napompowany balon, kt�ry w ka�dej
chwili grozi� eksplozj�.</p><p>Harry czu�, �e zaczyna
si� dusi�.</p><p>By� idiot�, je�eli
s�dzi�, �e Severus chocia� na u�amek sekundy da
si� nabra� na jego k�amstwa. Ale ten jeden u�amek sekundy w
zupe�no�ci by mu wystarczy�...</p><p>- Ja chcia�em...
zaczerpn�� �wie�ego powietrza. - Tak, brn��
dalej. Chocia� doskonale wiedzia�, jak mo�e si� to
sko�czy�. - Nagle zrobi�o mi si� duszno i...</p><p>- Doprawdy? - G�os Severusa
ocieka� lodem. - Jak to wi�c przewiduj�co z twojej strony,
�e za�o�y�e� buty... - Harry czu� na sobie
sztyletuj�cy wzrok m�czyzny. Czu�, jak niemal wypala mu
rany na sk�rze, rozcinaj�c j� niczym skalpelem i pr�buj�c
wedrze� mu si� w dusz�. - Po raz ostatni m�wi�, �e
masz na mnie spojrze�!</p><p>Harry skuli� si�, niemal
wgnieciony w ziemi� tonem Severusa.</p><p>Bo�e, niech on przestanie...
niech przestanie...</p><p>Jego oczy dr�a�y, kiedy
wpatrywa� si� w pod�og�, zaciskaj�c pi�ci i
pr�buj�c pozbiera� si� do kupy.</p><p>- Co si� dzieje? -
Us�ysza� nag�e pytanie, kiedy w �aden spos�b nie
zareagowa� na wydany przed chwil� rozkaz. I tym razem w g�osie
m�czyzny wyczu� coraz wyra�niejsze, coraz bardziej
chropowate p�kni�cie. - Co g�upiego zrobi�e�, Potter?
I przysi�gam, �e je�eli jeszcze raz spr�bujesz obrazi� mnie
r�wnie �a�osnym k�amstwem, to nie r�cz� za siebie.</p><p>Harry zacisn�� usta.
Ju� prawie nie m�g� oddycha�. Nie, kiedy Severus znajdowa�
si� tak blisko, zaledwie kilka krok�w od niego, a on nie m�g�...
musia�...</p><p>Wystarczy�o tylko...
wyrzuci� to z siebie. Ca�y ten ci�ar. Ten
parali�uj�cy strach. Zamkn�� oczy i po prostu... tuli�
si� do tych czarnych szat. I ju� nigdy nie musie� wynurza�
si� z obejmuj�cej go ciemno�ci.</p><p>Jego gard�o by�o tak
�ci�ni�te i pali�o tak bardzo, jakby kto� wla� mu
w nie kwas, kt�ry prze�ar� je na wylot, sprawiaj�c, �e
Harry nie by� w stanie wydusi� z siebie s�owa.</p><p>Odwr�ci� si�
gwa�townie, nie chc�c, by Severus to zobaczy�.</p><p>To nie nale�a�o do niego.
To by� jego sekret. Jego ci�ar. Ci�ar, kt�ry
ju� za par� godzin zniknie na zawsze.</p><p>I wtedy us�ysza� g�os
Severusa. Znacznie bli�ej. Tu� za sob�.</p><p>- Co si� sta�o? - Jego ton
sta� si� subtelniejszy, jakby Severus nie chcia� go
sp�oszy�. I Harry wyczuwa� w nim znacznie wi�ksze...
zdenerwowanie. - Co pr�bujesz przede mn� ukry�? Co chcia�e�
zrobi�?</p><p>Harry zacisn�� powieki.</p><p>Nie. Niech do niego nie podchodzi!
Niech go zostawi! Niech pozwoli mu odej��.</p><p>- Potter? - Ostro�ny dotyk na
ramieniu sprawi�, �e Harry gwa�townie otworzy� oczy.</p><p>Zaledwie kilka godzin temu wszystko
wygl�da�o tak inaczej. Wystarczy�o tylko wzi�� eliksir
i p�j��.</p><p>A teraz?</p><p>Zamkn�� oczy, odwr�ci�
si� i rzuci� do przodu, oplataj�c ramionami nag� klat�
piersiow� Severusa i wtulaj�c si� w niego z tak�
si��, jakby pragn�� si� z nim stopi�.</p><p>- Ja... naprawd� musz�
zaczerpn�� powietrza... duszno mi. Nie martw si�. Nic si�
nie sta�o.</p><p>B�agam, uwierz w to i mnie
pu��. B�agam, b�agam, b�agam...</p><p>Severus poruszy� si� i Harry
poczu� �agodny dotyk na brodzie, unosz�cy jego twarz. Jeszcze
mocniej zacisn�� powieki, chocia� niewiele brakowa�o, a
rozchyli�by je, kiedy poczu� gor�cy j�zyk,
w�lizguj�cy mu si� do ust niczym w��. Kolana
ugi�y si� pod nim, a sk�r� pokry�a misterna siatka
dreszczy. Twarde, wilgotne wargi przywar�y ciasno do jego warg, a oddech
Severusa zmiesza� si� z oddechem Harry'ego.</p><p>Bo�e, to by�o tak
cudowne... uwielbia�, kiedy Severus ca�owa� go w ten spos�b...</p><p>Jego d�onie mimowolnie
pow�drowa�y w g�r�, wplataj�c si� we w�osy
m�czyzny, a wtedy Snape przygarn�� go do siebie jeszcze
bli�ej, pog��biaj�c poca�unek i penetruj�c
wn�trze ust Harry'ego z takim pragnieniem, jakby pr�bowa� wyssa�
z niego dusz�.</p><p>I nagle, w u�amku sekundy...
wargi i j�zyk znikn�y.</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
nagle zabrano mu powietrze i gwa�townie uni�s� powieki.</p><p>Ujrza� przed sob� dwoje
idealnie czarnych oczu, wpatruj�cych si� w niego z najwy�szym
skupieniem.</p><p>I dok�adnie w tej samej chwili
wszystko zacz�o wirowa�, rozmazuj�c mu si� przed
oczami. Jego dusza otworzy�a si�, niezdolna do obrony, poddaj�c
si� napieraj�cej czerni i z pe�nym ot�pienia
przera�eniem zrozumia�, �e w tym w�a�nie momencie...
przegra�.</p><p>Otoczy�a go ciemno��.
Nieprzenikniona ciemno��, przez kt�r� spada� i spada�
i mia� wra�enie, �e trwa to w niesko�czono��.
Gdzie� w oddali trzaska�y drzwi, widzia� migaj�ce w oknach
�wiat�a, kt�re mija� z ogromn� pr�dko�ci�,
ale nie potrafi� si� zatrzyma�.</p><p>W ko�cu uderzy� o
ziemi� z tak� si��, i� ca�e powietrze
ulecia�o mu z p�uc i odkry�, �e znajduje si� na samym
dnie g��bokiej studni, w pomieszczeniu bez drzwi i okien, a jego
jedynym towarzyszem jest g�sty, wilgotny mrok. I �e czai si� w
nim co� lepkiego, co� o �wiszcz�cym oddechu,
owiewaj�cym mu twarz lodowatym podmuchem.</p><p>Z przera�eniem wycofa�
si� pod �cian�, podkulaj�c nogi i ukrywaj�c
g�ow� pomi�dzy kolanami.</p><p>By� sam. Zupe�nie sam.</p><empty-line/><p>64. What have you done</p><p>Cz�� 2</p><p>Ciemno�� przypomina�a
oleist� substancj� wlewaj�c� mu si� do ust i nosa.
Lepk� i g�st�, o nieprzyjemnym, cierpkim smaku,
przesi�kni�t� zapachem rozk�adu. Zdawa�a si�
jedynie pot�gowa� prze�eraj�cy mu wn�trzno�ci
strach, owiewaj�cy jego twarz cuchn�cym, �wiszcz�cym
oddechem.</p><p>Co mia� zrobi�? Jak
walczy� z czym�, czego nawet nie widzia�? Co wydawa�o
si� niematerialne, a jednocze�nie tak bardzo realne, i�
mia� wra�enie, �e wystarczy wyci�gn��
r�k�, aby dotkn�� tej czaj�cej si� w mroku grozy.
Dok�d uciec, skoro znajdowa� si� w miejscu pozbawionym
wyj�cia? Str�cony na samo dno... czego? Gdzie znajdowa�o
si� owo "miejsce"?</p><p>Wydawa�o mu si�, �e
zna odpowied�, ale nie mia� w sobie wystarczaj�co du�o
odwagi, aby chocia� pomy�le� o tym, by jej udzieli�.</p><p>M�g� tylko kuli� si� i
czeka�... ale na co?</p><p>Cisza by�a
przyt�aczaj�ca. Wype�nia� j� jedynie ten paskudny,
�wiszcz�cy oddech i niski, charcz�cy warkot, niemal
zwierz�cy...</p><p>Dopiero po jakim� czasie Harry
zorientowa� si�, �e do jego uszu dobiega jeszcze jeden
d�wi�k. Pocz�tkowo zniekszta�cony i przypominaj�cy
powracaj�ce echo, ale z czasem coraz wyra�niejszy. Jakby... nawo�ywanie.</p><p>I... tak, wyczuwa� to coraz
wyra�niej. Czyj�� obecno��. Emocje. Silne. Coraz
silniejsze.</p><p>Strach. Ale nie nale��cy do
niego. Ten strach by� zupe�nie inny. Gor�cy niczym roztopiony
�elazny pr�t i jednocze�nie wystarczaj�co twardy, by
przebi� si� przez wszystko, co stan�oby na jego drodze.</p><p>I zbli�a� si�.</p><p>Poszukiwa� go.</p><p>Ale nie odnajdzie go. Nie odnajdzie,
je�eli Harry nie da mu jakiego� znaku. Jakiegokolwiek.</p><p>Severusie...</p><p>Wszystko zamar�o. Ale tylko na
u�amek sekundy. I Harry poczu� uderzenie gor�ca. I �ar,
owijaj�cy si� wok� niego niczym peleryna i
wyci�gaj�cy go z czelu�ci.</p><p>I strach zmieniaj�cy si� w
ulg�, otulaj�cy go przyjemnym ciep�em i unosz�cy, coraz
wy�ej i wy�ej, z dala od mroku i tego, co si� w nim kry�o.</p><p>A potem znowu dotkn��
stopami pod�ogi. Podtrzymuj�ca go si�a znikn�a i
upad� na kolana. Powoli otworzy� oczy i zamruga�, pora�ony
jasno�ci�. Wsz�dzie wok� niego znajdowa�y si�
szyby. A za nimi ujrza�...</p><p>...siebie. Szed� boso
korytarzem, ubrany w szpitaln� pi�am�, trzymaj�c w
d�oni pi�ro, pergamin i buteleczk� z atramentem. Widzia�
swoj� pozbawion� wyrazu twarz o pustych oczach. Twarz kogo�, kto
straci� wszystko i chcia� odzyska� chocia� odrobin�.
Nawet je�eli cen� za to mia�o by� utracenie tego, co mu
pozosta�o.</p><p>Zobaczy�, jak wchodzi do
sowiarni, odgarnia �nieg spod �ciany, siada i zaczyna pisa�.</p><p>Nie! Severus nie mo�e tego
zobaczy�!</p><p>My�l o czym� innym, o
czym� innym...!</p><p>Zacisn�� powieki i
zas�oni� uszy r�kami, za wszelk� cen� pr�buj�c
przypomnie� sobie uczucie, kt�re towarzyszy�o mu podczas �cigana
Z�otego Znicza. Ale z�ota kulka rozmy�a si� po zaledwie
u�amku sekundy, zamieniaj�c si� w roz�o�ony na
kolanach pergamin i jego d�o�, zawieszon� nad pust� kartk�.</p><p>Nie potrafi�. By� zbyt
s�aby, by mu przeszkodzi�. Wyczuwa� jego si��. Unosi�a
si� wok� niczym zaginaj�ca przestrze�, g�sta aura,
zmuszaj�c go... zmuszaj�c go, by patrzy� i przypomina�
sobie. Ka�de, s�owo, ka�d� swoj� my�l.</p><p>I nie by� w stanie tego
przerwa�.</p><p>D�o� opad�a,
kre�l�c na pergaminie pierwsze litery i w tej samej chwili Harry
us�ysza� swoje w�asne my�li, chocia� z ka�d�
chwil� stawa�y si� one coraz bardziej niewyra�ne,
zag�uszane dziwnym, coraz g�o�niejszym brz�czeniem...</p><p>Spotkam si� z tob� za dwa
tygodnie...</p><p>G�o�ny trzask,
przypominaj�cy uderzenie b�yskawicy sprawi�, �e Harry
wzdrygn�� si� i szybko spojrza� na szyb� przed
sob�. Dr�a�a.</p><p>...b�dziesz m�g�
zrobi� ze mn�, co zechcesz...</p><p>Dr�enie zmieni�o si� w
wibracje. Harry odsun�� si� na �rodek, z przera�eniem
patrz�c na pojawiaj�ce si� na szkle p�kni�cia.</p><p>...Snape ma wr�ci� do Hogwartu
ca�y i zdrowy...</p><p>Wiedzia�, �e to ju�
koniec. �e jeszcze chwila i...</p><p>...je�li dowiem si�,
�e co� mu si� sta�o...</p><p>Zd��y�
os�oni� g�ow� r�kami w tej samej chwili, w kt�rej
nast�pi� pot�ny huk i szyby eksplodowa�y,
zasypuj�c go od�amkami. Skuli� si� na �rodku
pod�ogi, s�ysz�c jedynie brz�k opadaj�cego wok�
szk�a. I dopiero kiedy nasta�a ca�kowita cisza,
odwa�y� si� zabra� r�ce i otworzy� oczy.</p><p>Wspomnienia dalej przewija�y
si� wok� niego, ale wydawa�y si� chaotyczne, jakby
kieruj�ca nimi si�a by�a zbyt rozdarta wype�niaj�cymi
j� emocjami, by nad nimi zapanowa� i by dok�adnie im si�
przyjrze�.</p><p>I Harry widzia�
przenikaj�cy je ogie�. Coraz silniejszy i silniejszy, spalaj�cy
doszcz�tnie ka�d� pojawiaj�c� si� chwil� i
zag�uszaj�cy swym trzaskiem echo jego w�asnych my�li.</p><p>Chwil�, w kt�rej otrzyma�
odpowied� od Voldemorta.</p><p>...Je�eli si� nie zjawisz,
nigdy wi�cej go nie zobaczysz. Nigdy...</p><p>Chwil�, w kt�rej
przypatrywa� si� z oddali stoj�cemu w drzwiach, rannemu
Severusowi.</p><p>�y�... �y�...
Dotrzyma� s�owa...</p><p>Lekcje z Lun� i Tonks...</p><p>Jak mam go pokona�? Jak?
Zosta�o tak ma�o czasu...</p><p>Ostatnia lekcja Eliksir�w...</p><p>Na nast�pn� lekcj�? To
by�a moja ostatnia lekcja Eliksir�w.</p><p>Zobaczy� siebie, stoj�cego
przed drzwiami klasy i wpatruj�cego si� w nie z takim wyrazem twarzy,
�e mimowolnie poczu� dreszcz.</p><p>Tyle wspomnie�...</p><p>Wreszcie ujrza� skulonego pod
�cian� ch�opca w pelerynie niewidce i pomimo, �e ogie�
strawi� ju� niemal wszystko, po�eraj�c ca��
scen� gor�cymi p�omieniami, zdo�a� us�ysze�
jeszcze niewyra�ne, zag�uszone trzaskiem po�ogi echo swych
my�li:</p><p>Nie pozosta�o ju� nic. Nic,
poza t� jedn�, jedyn� drog�.</p><p>Wypi� eliksir...</p><p>Nie zdo�a� zobaczy�
ju� nic wi�cej. P�omienie poch�on�y wszystko,
��cznie z pod�og�, na kt�rej kl�cza� i
poczu� jak co� wyci�ga go na powierzchni� tego
wszechogarniaj�cego �aru i odpycha. Zachwia� si�,
polecia� kilka krok�w do ty�u i wpad� na �cian�,
walcz�c z zawrotami g�owy.</p><p>Zn�w by� w komnacie Snape'a.</p><p>Wype�nia�a go cisza. Cisza,
kt�ra zdawa�a si� iskrzy�.</p><p>Harry powoli otworzy� oczy. I
kiedy ujrza� przed sob� twarz Severusa, musia� si�
zastanowi�, czy jeszcze kiedykolwiek uda mu si� zaczerpn��
tchu.</p><p>M�czyzna
wygl�da� jak sparali�owany. Jego przys�oni�te
g�stym cieniem oczy po prostu wpatrywa�y si� w przestrze�
znajduj�c� si� gdzie� za Harrym, a twarz przypomina�a
wykut� z granitu mask�, za kt�r� szaleje �mierciono�ne
tornado my�li.</p><p>Lecz zanim Harry
zd��y� doj�� do siebie na tyle, by chocia�
pomy�le� o tym, �e najlepszym w tej chwili wyj�ciem
by�aby po prostu �lepa ucieczka przed siebie, czarne oczy
wyostrzy�y si�, a spojrzenie Severusa skupi�o si� na nim.</p><p>I Harry nie wiedzia�, jak
nazwa� to, co zobaczy� w tych oczach, ale by� przekonany,
�e nie zapomni tego do ko�ca �ycia.</p><p>Severus ruszy� przed siebie
niczym szar�uj�ca w ataku bestia i w zaledwie trzech krokach
znalaz� si� przy Harrym, �api�c go za koszul� i
szarpi�c nim z tak gwa�town� si��, �e Harry przez
chwil� nie wiedzia�, gdzie podzia�a si� pod�oga.</p><p>- CO� TY ZROBI�?! -
rykn�� mu prosto w twarz, potrz�saj�c nim tak mocno,
i� Harry zacz�� si� niemal dusi�. - Ty impulsywny,
nieodpowiedzialny, bezrozumny idioto! Masz poj�cie do czego
doprowadzi�e�?!</p><p>Harry z�apa� obiema
d�o�mi zaciskaj�c� mu si� na ko�nierzu
pi�� Severusa, pr�buj�c rozewrze� jego palce i uwolni�
si� z u�cisku.</p><p>- Pu�� mnie!</p><p>Jeszcze nigdy nie widzia� go w
takim stanie. Policzki m�czyzny by�y zaczerwienione w
nieopisanej furii, oczy p�on�y dziko, a chorobliwe spojrzenie,
kt�re w niego wbija�, wydawa�o si� by� niemal ob��ka�cze.</p><p>Wygl�da� przera�aj�co.</p><p>Kolejnym szarpni�ciem
przyci�gn�� Harry'ego jeszcze bli�ej do siebie i
wysycza� mu prosto w twarz:</p><p>- Co ty sobie
wyobra�a�e�? Celowo pokaza�em ci te wspomnienia!
Odebra�em ci wszystko, �eby� prze�y�, a nie po to,
�eby� pcha� si� w jego r�ce niczym bezwolna,
przeznaczona na rze� owca! Zrobi�em wszystko, �eby� mnie
znienawidzi�! Znienawidzi�! A ty co zrobi�e�?!
Poda�e� mu si� na srebrnej tacy! Ty przekl�ty smarkaczu!</p><p>S�owa Severusa trafia�y
g��boko, uderzaj�c z nieokie�znan� si�� i
rozdrapuj�c to, co Harry tak cierpliwie pr�bowa� zaleczy� przez
kilka ostatnich tygodni. To on powinien wrzeszcze� na Snape'a za wszystko,
co mu zgotowa�! Za ka�d� chwil� b�lu!</p><p>Czu�, jak niespodziewana
w�ciek�o�� wylewa si� z niego, zamieniaj�c
si� w nas�czony gniewem, rozpaczliwy krzyk.</p><p>- A ty co zrobi�e�?!
Chcia�e� zgin��, �ebym nigdy nie dowiedzia�
si� prawdy! Chcia�e� i�� na �mier� i
zostawi� mnie z tym ca�ym chaosem i nienawi�ci�! Chcia�e�
zostawi� mnie samego, ty cholerny draniu! - wykrzycza�,
uderzaj�c pi�ci� w klatk� piersiow�
m�czyzny i wbijaj�c paznokcie drugiej r�ki w
zaciskaj�c� mu si� na ubraniu d�o�, za wszelk�
cen� pr�buj�c si� uwolni�. Ale Snape nie pozwoli� mu
na to. Z�apa� go za nadgarstek i niemal zmia�d�y� mu
go w u�cisku, odci�gaj�c jego r�k� na bok i
warcz�c mu prosto w twarz:</p><p>- Taka by�a moja rola!
Mia�e� by� bezpieczny! Ale ty jak zawsze musia�e�
si� wpieprzy� i wszystko pokrzy�owa�! Jak jaki�
narwany, bezrozumny g�upiec, kt�ry zawsze musi postawi� na swoim! Sk�d
ci w og�le przysz�o do g�owy, �eby napisa� do Niego list?!
I to po tym wszystkim, co ci zgotowa�em! Ca�kowicie
postrada�e� rozum!</p><p>Harry czu� b�l w �ciskanej
przez Severusa r�ce, ale to jedynie podsyca�o w nim
w�ciek�o��. Skoczy� do przodu, wbijaj�c
p�on�ce gniewem spojrzenie w czarne, twarde i ostre niczym stal oczy
naprzeciw.</p><p>- Nie mog�em pozwoli� ci
zgin��! Nie rozumiesz tego?!</p><p>- Nie, to ty nie rozumiesz! -
przerwa� mu m�czyzna, jeszcze bardziej wzmacniaj�c
u�cisk. - Jak mog�e� ukrywa� przede mn� co�
takiego?! Co w�a�ciwie chcia�e� zrobi�?!
Wymkn�� si� po cichu z moich komnat i polecie� do Czarnego
Pana bez ani jednego s�owa?! Przekroczy�e� wszelkie dopuszczalne
granice! Zniszczy�e� wszystko! Wszystko, co dla ciebie po�wi�ci�em!
Wszystko posz�o na marne, poniewa� jak zwykle musia�e�
odegra� rol� pieprzonego bohatera, kt�ry ma za nic swoje �ycie!</p><p>- Nie! Zrobi�em to, co
uwa�a�em za s�uszne! Dla ciebie zrobi�bym wszystko! To
by�a moja decyzja, a ty nie masz prawa jej kwestionowa�, skoro sam
post�pi�e� tak samo!</p><p>Do oczu Severusa nap�yn�a
ciemno��. Jeszcze g�stsza i bardziej niebezpieczna ni� do
tej pory.</p><p>- Tak, i teraz tego
�a�uj�. Gdybym wiedzia�, jak nisko cenisz swoje �ycie,
zabra�bym ci� do niego bez wahania i uwolni�bym si� od was
obu raz na zawsze. - U�cisk sta� si� tak silny, �e Harry
straci� na chwil� oddech, ton�c w mroku spojrzenia
m�czyzny. - Niech b�dzie przekl�ty dzie�, w kt�rym
pojawi�e� si� w moim �yciu.</p><p>Harry poczu� uk�ucie. Tak
przera�aj�co bolesne, �e jego wolna r�ka sama
pow�drowa�a w g�r�, zamachn�a si� i...</p><p>TRZASK!</p><p>Si�a, kt�r� Harry
w�o�y� w uderzenie, odwr�ci�a twarz Severusa w bok,
ukrywaj�c j� pod kurtyn� w�os�w.</p><p>Zapad�a cisza. Tak g�sta,
jakby ca�y �wiat wstrzyma� oddech.</p><p>Harry szeroko otwartymi oczami
wpatrywa� si� w m�czyzn�, czuj�c pieczenie w
d�oni, kt�r� go spoliczkowa�.</p><p>Bo�e. Nie chcia� tego
zrobi�. Nie chcia�. Ale to by� jedyny spos�b, by... by
przesta�.</p><p>Severus ju� taki by�. Kiedy
czu� si� zdradzony i zraniony, uderza� tak mocno i tak
zawzi�cie, �e zapomina� o wszystkim, dop�ki nie zniszczy� i
nie zmia�d�y� tego, kto wywo�a� w nim te... reakcje. I
Harry o tym wiedzia�. Wiedzia�, �e wszystko, co m�wi�
by�o nieprawd�, ale nawet nieprawdziwe s�owa potrafi�
wypali� g��bokie rany, gdy wypowiadane s� z takim
przekonaniem...</p><p>Musia� to przerwa�.</p><p>A teraz czu� si� okropnie.
Jakby co� ci�kiego wla�o mu si� do
�o��dka i zamieni�o w uwieraj�cy go kamie�. I ten
ci�ar sprawi�, �e ledwie utrzymywa� si� na dr��cych
nogach.</p><p>Jego bij�ce gwa�townie
serce zatrzyma�o si� na chwil�, gdy Severus poruszy�
si�, powoli odwracaj�c g�ow� z powrotem i Harry ujrza�
jego spojrzenie.</p><p>Ca�kowicie niewzruszone.
Przypominaj�ce zahartowan� w ogniu i lodzie stal.</p><p>- Nie r�b tego, prosz�... -
Szept, kt�ry wydoby� si� z ust Harry'ego, nawet jemu samemu
wyda� si� zbyt g�o�ny w otaczaj�cej ich g�stej
ciszy. - Pragn��em jedynie, �eby� wr�ci� ca�y i
zdrowy. Tylko tyle.</p><p>- Milcz! - Severus nie
wypowiedzia� tego g�o�no, ale nie musia�. Jego g�os
przypomina� ostrze. - Jeszcze jedno s�owo, Potter, a zrobi�
co�, czego obaj b�dziemy �a�owa�.</p><p>Harry zagryz� warg�,
ugodzony bezlitosnym tonem g�osu m�czyzny. Czy naprawd�
jeszcze kilka chwil temu by�o pomi�dzy nimi tak... dobrze? Czy to
wszystko, co wydarzy�o si� od wczorajszego wieczoru, nie by�o
jedynie snem, stworzonym przez jego umys� dla dodania sobie otuchy przed
tym, co mia�o nast�pi�?</p><p>Nie. To by�o prawdziwe. I
w�a�nie dlatego czu� si� teraz tak, jakby co� si�
w nim rozsypywa�o, kiedy Severus patrzy� na niego tym tn�cym
wzrokiem.</p><p>Ostro�nie... musi by�
ostro�ny.</p><p>Powoli podni�s� swoj�
dr��c� d�o� i uni�s� j� do twarzy Severusa,
dotykaj�c zaczerwienionego policzka.</p><p>Ka�dy inny na jego miejscu
ju� dawno skaleczy�by si� tym ostrzem. Wprawnym,
bezwzgl�dnym i zdolnym do przeci�cia wszystkiego, co
stan�o mu na drodze. I tylko jedna d�o� mog�a z�apa�
to ostrze, nie cofaj�c si� przed zranieniem. Tylko jedna
d�o� mog�a je utrzyma�, nie obawiaj�c si�
skaleczenia. I tylko ona mog�a je uspokoi� i zmusi� do
zaprzestania walki.</p><p>Severus pu�ci� koszul�
Harry'ego i z�apa� jego d�o�, odsuwaj�c j� od
swojej twarzy.</p><p>- Zostaw mnie.</p><p>Harry zacisn�� usta,
czuj�c bolesny ucisk w klatce piersiowej. M�czyzna uwolni�
jego drug� r�k� i odsun�� si�, wci��
obserwuj�c go tym samym, niewzruszonym wzrokiem. Powoli zrobi� kilka
krok�w w ty� i opad� na sw�j zielony fotel, wydaj�c ciche
westchnienie. Opar� �okcie na kolanach, pochylaj�c si� do
przodu i przyciskaj�c splecione d�onie do ust. Nieruchomy wzrok
wbi� w kominek i siedzia� tak przez kilka chwil. Zupe�nie bez s�owa.</p><p>Harry podszed� do drugiego
fotela. Czu� si� tak, jakby st�pa� po bardzo kruchym
lodzie, kt�ry w ka�dej chwili m�g� za�ama� mu si� pod
stopami. I wiedzia�, �e je�eli to nast�pi, to ju�
nigdy nie uda mu si� wydosta� spod lodu i jedyne, co mu pozostanie,
to zimna, ciemna otch�a� oboj�tno�ci. A� do samego ko�ca.</p><p>Opad� na fotel i pochyli�
si� do przodu, opieraj�c �okcie na kolanach, wplataj�c
palce we w�osy i wpatruj�c si� w swoje stopy.</p><p>- Przepraszam, �e ci nie
powiedzia�em - zacz�� cichym, z�amanym g�osem - ale
kiedy dowiedzia�em si� prawdy, by�o ju� za p�no. Za
p�no na wszystko. - Westchn�� i obliza� wargi. Przez
pewien czas panowa�a cisza, kiedy pr�bowa� dobra� odpowiednie
s�owa. - Wiedzia�em, �e on b�dzie na mnie czeka�. Jak
mia�em ci o tym powiedzie�? Ba�em si� twojej reakcji -
przerwa� na chwil�, aby wzi�� g��boki oddech,
chocia� �ci�ni�te gard�o utrudnia�o mu to. - I
kiedy pozna�em prawd�... chcia�em da� nam minimaln�
szans� i spr�bowa� z nim walczy�. I tak nie mia�em nic do
stracenia, skoro nie mog� by� z tob�. Ja... przepraszam.</p><p>Po tych s�owach minimalnie
uni�s� g�ow�, aby spojrze� na Severusa, ale
m�czyzna nadal siedzia� nieruchomo, wpatruj�c si� w
kominek, jakby nie dotar�o do niego ani jedno s�owo, kt�re
wypowiedzia� Harry.</p><p>Kiedy w ko�cu si�
odezwa�, jego g�os by� zachrypni�ty i cichy.</p><p>- Przez ca�y czas...
brakowa�o mi tylko tego jednego elementu. A okaza�o si�, �e
to ty jeste� tym elementem. - Ucich� na chwil�, kr�c�c
g�ow�, jakby z niedowierzaniem. - Naprawd� to zrobi�e�.
Wys�a�e� do Niego list. Ale... dlaczego? Sk�d
wiedzia�e�? Sk�d mia�e� pewno��, �e tam
jestem? - Spojrza� na Harry'ego z oczekiwaniem.</p><p>Harry obliza� wargi i
wzi�� g��boki oddech.</p><p>- Bardzo dobrze ci�
pozna�em, Severusie - odpar� cicho, patrz�c mu prosto w oczy. -
Wiedzia�em, �e kiedy dostaniesz wezwanie, od razu do niego p�jdziesz.
Nigdy nie zosta�by� w Hogwarcie, ukrywaj�c si� przed
Voldemortem jak szczur w piwnicy. Ka�dy �lizgon wspieraj�cy
Voldemorta odwr�ci�by si� od ciebie, a ty nie pozwoli�by�
na utrat� swojej pozycji i szacunku w ich oczach. Nie jeste� te�
osob�, kt�ra ucieka i nigdy by� tego nie zrobi�. Zawsze stawiasz
czo�a niebezpiecze�stwu. Nie umia�by� �y�,
ci�gle ogl�daj�c si� przez rami� i do ko�ca
�ycia si� ukrywaj�c. Powr�t do Hogwartu i kontynuowanie misji
tak�e nie wchodzi�y w gr�. Nie po tym, kiedy ca�kowicie
straci�e� moje zaufanie. Nie m�g�by� ju� go
odbudowa� i Voldemort zdawa� sobie z tego spraw�. A on nie
wybacza. Wiedzia�em, �e ci� zabije. Tak wi�c... ka�da
droga, kt�r� pod��a�em w my�lach, ko�czy�a
si� twoj� �mierci�. Mog�em wi�c zrobi� tylko
jedno. Powstrzyma� to. - Kiedy sko�czy� m�wi�, ponownie
musia� zaczerpn�� tchu.</p><p>Severus przypatrywa� mu si�
spod przymru�onych powiek. Nie powiedzia� s�owa. Nie
poruszy� si�. Po prostu patrzy� na niego i Harry z
ka�d� chwil� czu� si� coraz bardziej niepewnie, nie potrafi�c
rozszyfrowa� tego spojrzenia.</p><p>Nagle podni�s� si�.
Zrobi� to tak gwa�townie, �e Harry w obronnym odruchu tak�e
zerwa� si� z fotela i cofn�� o krok, got�w broni�
si�, gdyby Severus znowu chcia� go zaatakowa�.</p><p>Wystarczy�y dwa kroki, aby
m�czyzna znalaz� si� przy nim i serce Harry'ego
zatrzyma�o si�, a mi�nie ca�ego cia�a
napi�y i w tej samej chwili... dwie ch�odne d�onie
uj�y jego twarz, unosz�c j� w g�r�, a spojrzenie
czarnych oczu zag��bi�o si� w jego �renicach i Harry
ujrza� na twarzy Severusa co� tak pot�nego, tak
pi�knego, �e wszystko inne przesta�o mie� jakiekolwiek
znaczenie.</p><p>Lecz zanim zd��y�
dok�adniej si� temu przyjrze�, d�onie zsun�y mu
si� na barki i Severus opl�t� go swoimi ramionami, przygarniaj�c
go do siebie i zamykaj�c w �elaznym u�cisku z tak�
zach�anno�ci�, �e Harry na chwil� straci� dech w
p�ucach.</p><p>- On mi ciebie nie zabierze... Nie
pozwol� mu na to. - Szept Severusa by� niezwykle cichy, ale
odbi� si� g�o�nym echem w sercu Harry'ego, zalewaj�c
jego cia�o fal� ciep�a, kt�re rozlu�ni�o go i
uspokoi�o. Ale i tak nie by�o w stanie odegna� wilgotnego
ch�odu, kt�ry pe�za� na dnie jego duszy.</p><p>Bo�e, gdyby by�o
jakiekolwiek wyj�cie... Jakiekolwiek!</p><p>Ale nawet Severus... nawet on nie
m�g� powstrzyma� Voldemorta. Nikt nie m�g�.</p><p>- To, co powiedzia�em... -
zacz�� Severus, ale zaci�� si�, jakby mia�
problem z wys�owieniem si�. - Nie mia�em...</p><p>- Wiem, Severusie - odpar� cicho
Harry, przymykaj�c oczy i obejmuj�c ramionami nag� klatk�
piersiow� m�czyzny. - Wiem.</p><p>Nie. Nie by�o innego wyj�cia.
A je�eli szybko tego nie zako�czy, nie b�dzie ju�
�adnego.</p><p>- Ja... - zacz�� niepewnie,
oblizuj�c wargi i wdychaj�c g��boko unosz�cy si�
wok� zio�owy zapach Severusa. - Ja musz� tam i��,
Severusie. Wiesz o tym.</p><p>Atmosfera zmieni�a si� tak
gwa�townie, i� Harry dozna� wra�enia, jakby do komnaty
wdar� si� nagle mro�ny wiatr z zewn�trz. Cia�o
m�czyzny napi�o si�, a jego u�cisk sta�
si� silniejszy.</p><p>- Nie. Nie dostanie ci� -
wycharcza� Severus i Harry us�ysza� w jego g�osie tak
wielk� nienawi��, i� mimowolnie zadr�a�. - Nawet
gdyby z w�ciek�o�ci zniszczy� ca�y Czarodziejski
�wiat, a� nie pozosta�by kamie� na kamieniu, to nie dotknie
ci� nawet jednym palcem. I nawet gdyby w niesko�czono��
szuka� ci� w�r�d zgliszczy i popio��w, nie odnajdzie
ci�.</p><p>S�owa Severusa nie
pomaga�y. Sprawia�y jedynie b�l, kt�ry pulsowa� w piersi coraz
mocniej i mocniej, niczym tykaj�ca bomba.</p><p>- Ale ja nie chc�, �eby
wszystkich... - zacz��, lecz m�czyzna nie pozwoli� mu
doko�czy�.</p><p>- Jeste� dla niego �atwym
celem. B�dzie utrzymywa� ci� przy �yciu, dop�ki nie
odbierze ci mocy. To jest jego plan. Jego obsesja. P�niej ci�
zabije.</p><p>- Mog� to wykorzysta� -
powiedzia� szybko Harry, boj�c si�, �e i tym razem Severus
nie b�dzie chcia� go s�ucha�. - To da mi szans�,
�eby go os�abi�. B�d� mia� troch� czasu...</p><p>- Nie! - G�os
m�czyzny podni�s� si�, a jego ton nabra� tej
bezlitosnej ostro�ci, kt�r� ju� tyle razy ci�� bez
opami�tania. - Nie p�jdziesz do Czarnego Pana! I nawet niech ci przez
my�l nie przejdzie, �e b�dzie inaczej! Czy wyrazi�em
si� jasno?!</p><p>Harry mimowolnie zacisn��
pi�ci.</p><p>Nie. W taki spos�b nigdy nie
dojd� do porozumienia. Dlaczego Severus tego nie rozumia�? Dlaczego?</p><p>- Voldemort musi zap�aci�
za wszystko - powiedzia� niemal rozpaczliwie. - Zawsze b�dzie
tkwi� pomi�dzy nami i zatruwa� nasze �ycie. I tak
kiedy� musia�bym si� z nim zmierzy�. Najwy�szy czas to
zako�...</p><p>- Wystarczy! - przerwa� mu
warkni�ciem Severus. Odsun�� si� nieco od Harry'ego i
spojrza� na niego twardym wzrokiem. Harry mia� trudno�ci z
wyczytaniem z jego twarzy czegokolwiek, zupe�nie jakby Severus
za�o�y� mask�, ukrywaj�c pod ni� wszelkie emocje.
Wiedzia� tylko jedno... nie podoba�o mu si� to spojrzenie. -
Poniewa� jeste� kompletnie pozbawiony rozs�dku, a twoja
nieust�pliwo�� i sk�onno�� do samodestrukcji przy�miewa
ci umys�, jestem zmuszony podj�� pewne kroki...</p><p>Harry otworzy� szeroko oczy.</p><p>- Co? Jakie kro...</p><p>Nie zdo�a� jednak
doko�czy�. Us�ysza� jedynie szept zakl�cia i
zapad�a ciemno��.</p><p>*</p><p>Ciemno�� powoli si�
przeja�nia�a. Co� twardego i zimnego przyciska�o mu
si� do policzka. Nie. Do ca�ego cia�a.</p><p>Spr�bowa� poruszy� palcami.</p><p>Wszystko by�o na swoim miejscu.</p><p>Otwarcie sklejonych powiek
wymaga�o niemal nadludzkiego wysi�ku, a podniesienie g�owy...</p><p>Zobaczy� kafelki. I skraj
czego�, co wygl�da�o jak... - podni�s� g�ow�
nieco wy�ej - ...jak odwr�cona do g�ry nogami umywalka.</p><p>I to wystarczy�o, by wszystkie
wydarzenia uderzy�y w niego z tak� si��, i� niemal
si� zach�ysn��. Jego mi�nie krzykn�y
rozpaczliwie, kiedy zerwa� si� do pozycji siedz�cej.</p><p>�azienka. To by�a
�azienka Snape'a!</p><p>Ten paskudny, podst�pny...!</p><p>Poj�kuj�c z wysi�ku,
podni�s� si� i na dr��cych nogach podszed� do drzwi.
Wiedzia�, �e to bezcelowe, ale i tak szarpn�� za
klamk�.</p><p>Nie. Nie! Nie m�g� mu tego
zrobi�. Nie m�g�...</p><p>Zacisn�� z�by i rozpaczliwie
zacz�� ci�gn�� za klamk�, chocia� r�wnie
dobrze m�g�by pr�bowa� przebi� si� przez dwumetrowy mur.</p><p>Czu� wibruj�c� mu pod
palcami pot�n� magi�. Drzwi by�y zapiecz�towane.
I to tak silnymi zakl�ciami, �e w powietrzu wok� nich
unosi�a si� iskrz�ca si� mgie�ka. Nie mia� takiej
mocy, by je prze�ama�, zreszt�...</p><p>Jego r�d�ka!</p><p>Rozpaczliwie poklepa� si�
po kieszeniach i gdy tylko wyczu� pod palcami pod�u�ne
wybrzuszenie, niemal osun�� si� z ulgi na pod�og�.
Kiedy tylko zlokalizowa� r�d�k�, natychmiast pochyli�
si� do nogawki i czuj�c, �e male�ka fiolka nadal spoczywa w
ukrytej kieszonce, przymkn�� powieki i westchn��.</p><p>Mia� wszystko, ale co mu to
dawa�o? Jedynie pewno��, �e nie ma �adnych szans
si� st�d wydosta�. Severus nie zostawi�by mu
r�d�ki, gdyby nie by� przekonany, �e Harry nie jest w
stanie z�ama� jego zabezpiecze�. Podejrzewa� nawet, �e
gdyby spr�bowa� w jakikolwiek spos�b zaingerowa� w piecz�cie,
sko�czy�oby si� to dla niego jedynie bolesnymi magicznymi
urazami.</p><p>Pozosta�o mu tylko jedno.</p><p>Rzuci� si� na drzwi,
uderzaj�c w nie pi�ciami i krzycz�c rozpaczliwie:</p><p>- Wypu�� mnie! Natychmiast
mnie st�d wypu��! Nie mo�esz mnie tu trzyma�!
Wypu�� mnie! S�yszysz?!</p><p>Przez jaki� czas panowa�a
cisza. Dopiero po chwili Harry us�ysza� zza drzwi zbli�aj�ce
si� kroki.</p><p>Opar� czo�o o
drewnian� powierzchni�, oddychaj�c szybko i p�ytko.</p><p>Musi si� uspokoi�. Severus
nie nale�a� do os�b, kt�re da si� do czegokolwiek zmusi�
krzykami.</p><p>- Severusie, prosz� -
odezwa� si� znacznie ciszej, niemal b�agalnie. - Nie r�b tego.</p><p>W tej samej chwili us�ysza�
g�os m�czyzny, kt�ry zabrzmia� wyj�tkowo
wyra�nie pomimo dziel�cych ich drzwi.</p><p>- Zostaniesz tam, dop�ki nie
wymy�l�, w jaki spos�b ci� powstrzyma�. I to moje ostatnie
s�owo w tej sprawie.</p><p>Harry poczu�, jak do jego piersi
wpe�za lodowate przera�enie.</p><p>- Nie mo�esz mnie tu
wi�zi�! - wrzasn��, ponownie rzucaj�c si� na
drzwi. - Ty przebieg�y draniu!</p><p>Osun�� si� na
pod�og�, wci�� uderzaj�c r�kami w drzwi,
chocia� doskonale zdawa� sobie spraw� z tego, jak bezcelowe to
by�o. Ale gniew i �al by�y silniejsze ni� rozs�dek.
Znacznie silniejsze.</p><p>Wiedzia�, dlaczego Severus to
zrobi�. Nie m�g� podj�� jakiegokolwiek ryzyka, kiedy na
szali by�o �ycie Harry'ego i nic innego go nie obchodzi�o. Do
diab�a z nim! Do diab�a!</p><p>- Znajd� jakie�
wyj�cie. - G�os Severusa by� tym razem cichszy, jakby
przyt�umiony. - Musisz mi zaufa�.</p><p>Harry us�ysza�
oddalaj�ce si� kroki i trzask drzwi. Usiad� na pod�odze,
opieraj�c si� plecami o drzwi i ukry� twarz w d�oniach.</p><p>Nie. Ten jeden jedyny raz Severus si�
myli�. Z tej sytuacji nie by�o wyj�cia. Nie mog�
przecie� na zawsze zosta� w Hogwarcie. Severusa wi�za�a
Wieczysta Przysi�ga i kiedy Voldemort go wezwie, b�dzie zmuszony
stawi� si� na jego wezwanie. I Voldemort go zabije. A zreszt�
nawet gdyby... nawet gdyby powiedzia� o wszystkim Dumbledore'owi,
chocia� Harry doskonale wiedzia�, �e tego nie zrobi, to i tak
pod��y�by na wezwanie z w�asnej woli. Gdyby tego nie
zrobi�, zosta�by w Hogwarcie nikim, a jego duma na to nie pozwoli.
Woli zgin��. Ucieczka tak�e nie wchodzi�a w gr�.
Voldemort wsz�dzie by ich znalaz�. Maj� zwi�zane r�ce.
By�a tylko jedna droga i Harry musia� ni�
pod��y�...</p><p>Ale jak ma si� st�d
wydosta�? Severus nie zamkn��by go w miejscu, z kt�rego istnieje
jakakolwiek droga ucieczki, wi�c nawet nie pr�bowa� sprawdza�
�cian. Drzwi zosta�y zablokowane. Nie by�o �adnych okien.
Nie by�o niczego, co pozwoli�oby mu si� st�d uwolni�.</p><p>Kt�ra w og�le by�a godzina? Jak
wiele czasu sp�dzi� nieprzytomny? A je�eli jest ju� za
p�no? Je�eli dawno przespa� godzin� spotkania i Voldemort
obmy�la w�a�nie najbole�niejszy spos�b zabicia Severusa...?</p><p>Harry poderwa� g�ow�,
przera�ony nag�� wizj�.</p><p>A je�eli... je�eli zamierza
w swej furii zaatakowa� Hogwart?</p><p>Nie, do tego by si� chyba nie
posun��. Nie, kiedy Dumbledore sta� na stra�y zamku. Nie
zaatakowa�by otwarcie. Ale m�g�by z w�ciek�o�ci
przypu�ci� szturm na niestrze�one plac�wki i wymordowa�
tysi�ce niewinnych ludzi. Nie�wiadomych tego, �e gin� tylko
i wy��cznie dlatego, �e Harry wci�� �yje...</p><p>Zacisn�� powieki i
opu�ci� g�ow�, opieraj�c czo�o o kolana.</p><p>Wszystko posz�o na marne.
Ocalenie Severusa, wszelkie przygotowania... to okropne uczucie �ciskania
w �o��dku, kt�re stawa�o si� coraz silniejsze z
ka�dym dniem, przybli�aj�cym go do spotkania z jego najwi�kszym
wrogiem. Dwa tygodnie �ycia w ci�g�ym, narastaj�cym
strachu. I kiedy ju� si� z tym pogodzi�, kiedy prawie uda�o
mu si� pokona� ten strach, wiedz�c, �e pr�dzej czy
p�niej i tak by do tego dosz�o, �e �mier� wcale nie
jest najgorszym, co mog�oby go spotka� w por�wnaniu z tym, jak wiele
istnie� mo�e ocali�... w�a�nie wtedy Severus ponownie
wkroczy� w jego �ycie, przys�aniaj�c mu ca�y widok i
za wszelk� cen� powstrzymuj�c od rzucenia si� w przepa��.</p><p>I nic innego go nie obchodzi�o.
Najwyra�niej dla niego naprawd� ca�y �wiat m�g�by
przesta� istnie�...</p><p>Harry westchn�� i
uni�s� g�ow�, rozgl�daj�c si� wok�.</p><p>R�wnie dobrze mo�e
zaprzesta� walki. Z�o�� i gniew nie pomog� mu si�
st�d wydosta�, nie zmusz� te� Severusa do tego, by szybciej
go uwolni�. Sprawiaj� jedynie, �e robi si� coraz bardziej
zm�czony i senny. Przespa� si� przecie� jedynie
troch�. I poza wczorajszym obiadem, nie mia� w ustach niczego niemal
od dw�ch dni.</p><p>Skoro i tak ma tu siedzie� nie
wiadomo do kt�rej, to r�wnie dobrze m�g�by co� zje��... Ale
sk�d mia�by teraz wzi�� co� do jedzenia?</p><p>Zmarszczy� brwi.</p><p>Racja, skrzaty... Jakie to
szcz�cie, �e zawsze m�g� je wezwa�.</p><p>Odetchn�� g��boko
i zawo�a�:</p><p>- Zgredku!</p><p>Niemal w tej samej chwili na
�rodku pod�ogi pojawi� si� skrzat. Z ogromnym rondlem w
jednej r�ce i szczotk� do szorowania w drugiej. Kiedy tylko
ujrza� Harry'ego, jego pomarszczona twarz rozja�ni�a si� w
u�miechu, przez co wygl�da� jak szczerz�ce si�
zgni�e jab�ko.</p><p>- Harry Potter wzywa� Zgredka?
Zgredek w�a�nie sprz�ta� po �niadaniu, ale rzuci�
wszystko, �eby przyby� do Harry'ego Pottera!</p><p>Harry popatrzy� na rondel, a
jego oczy rozszerzy�y si� w zrozumieniu.</p><p>- Po �niadaniu? To oznacza,
�e jest dopiero po �smej?</p><p>Skrzat pokiwa� �arliwie
swoj� wielk� g�ow�.</p><p>- Czyli dopiero zacz�y
si� lekcje... jeszcze nie jest za p�no. - Oczy Harry'ego
zacz�y biega� po pomieszczeniu, na nowo roz�wietlone
nadziej�, chocia� nadziej� t� t�umi�a
niemo�no�� wydostania si� z wi�zienia, w kt�rym
zamkn�� go Severus i dopiero po pewnym czasie zatrzyma�y
si� na wpatruj�cym si� w niego Zgredku. I w tej samej chwili
Harry przypomnia� sobie, dlaczego w�a�ciwie go wezwa�.</p><p>- Jestem g�odny, Zgredku.
Przynie� mi co� do jedzenia.</p><p>- Ale� oczywi�cie! Dla
Zgredka to prawdziwy zaszczyt przynie�� jedzenie Harry'emu Potterowi!
Niech Harry Potter nigdzie si� nie rusza. Zgredek zaraz wr�ci!</p><p>Po tych s�owach
znikn�� z g�o�nym pykni�ciem.</p><p>Harry westchn�� i
opar� si� o �cian�.</p><p>- Nie martw si� -
mrukn�� cicho do siebie. - I tak nie mog� si� nigdzie
ruszy�.</p><p>Wydawa�o si�, �e
min�o zaledwie kilka sekund, kiedy w pomieszczeniu pojawi�
si� skrzat z olbrzymi� tac� jedzenia.</p><p>- Zgredek wykona� zadanie! -
zawo�a� rado�nie, stawiaj�c tac� na pod�odze
przed Harrym. By�o tam niemal wszystko. T�uczone ziemniaki,
paruj�ce kie�baski, pudding ry�owy z sosem malinowym, sok z dyni
i ciasteczka rabarbarowe.</p><p>Harry poczu� si� tak
g�odny, jakby nie jad� co najmniej od tygodnia. Nie
namy�laj�c si� d�ugo, zabra� si� za jedzenie i
dopiero po trzech kie�baskach przypomnia� sobie o Zgredku. Skrzat sta�
tu� obok, przypatruj�c mu si� swoimi wy�upiastymi oczami i
u�miechaj�c z samozadowoleniem z dobrze wykonanego zadania.</p><p>- Czy Harry Potter �yczy sobie
co� jeszcze? - zapyta� z nadziej� w g�osie.</p><p>Harry pokr�ci�
g�ow�, bior�c du�y �yk soku dyniowego.</p><p>- Nie, Zgredku. Spisa�e�
si� �wietnie. Mo�esz si� ju� aportow... -
Przerwa� nagle, gwa�townie wci�gaj�c powietrze i
krztusz�c si� sokiem.</p><p>- Co si� sta�o Harry'emu
Potterowi? Zgredek pomo�e!</p><p>- Nic. Nic si� nie sta�o -
odpar� Harry, �api�c oddech. Szeroko otwartymi oczami spojrza�
na Zgredka, czuj�c, jak jego serce przyspiesza, a d�onie
zaczynaj� dr�e�. - Zgredku, powiedz mi co�... -
Niedba�ym ruchem r�ki machn�� w bli�ej
nieokre�lonym kierunku. - Mo�esz si� st�d aportowa�
poza zamek?</p><p>Zgredek popatrzy� na niego z
takim zdziwieniem, jakby Harry zapyta�, czy ptaki potrafi�
fruwa�.</p><p>- Oczywi�cie. Jestem skrzatem.</p><p>Harry czu�, jak jego krew
zaczyna buzowa� w �y�ach.</p><p>- A mo�esz zabra�
kogo� ze sob�?</p><p>- Oczywi�cie. To nic trudnego.</p><p>Harry przez chwil� po prostu
patrzy� na niego z niedowierzaniem.</p><p>Merlinie, dlaczego wcze�niej o
tym nie pomy�la�? W Hogwarcie nie mo�na by�o si�
aportowa�, ale nigdy wcze�niej nie zastanawia� si�, w jaki
spos�b udaje si� to skrzatom. Przecie� tyle razy go wzywa�...</p><p>Spokojnie, tylko spokojnie. Musi
teraz b�yskawicznie obmy�li� plan.</p><p>- Mam dla ciebie kolejne zadanie,
Zgredku - powiedzia�, wpychaj�c sobie do ust ostatni k�s
jedzenia. - Przynie� mi n�. Najostrzejszy jaki znajdziesz.
Najlepiej, gdyby by� magiczny, ale zwyk�y te� b�dzie dobry.</p><p>Zgredek pokiwa� g�ow�
i aportowa� si� z trzaskiem.</p><p>Harry szybko dopi� sok i
zerwa� si� na r�wne nogi.</p><p>Merlinie, nareszcie mia�
szans�! W �yciu nie spodziewa� si�, �e pomoc mo�e
nadej�� z tak nieoczekiwanej strony.</p><p>Rozejrza� si� po
pomieszczeniu i wyci�gn�� r�d�k�. Przykl�kn��
przy tacy i wzi�� do r�ki serwetk� oraz widelec. Po kilku
pr�bach uda�o mu si� transmutowa� je w kawa�ek pergaminu i
pi�ro. Zanurzy� pi�ro w soku malinowym i napisa� pospiesznie:</p><p>Przepraszam, Severusie, ale nie ma
innego wyj�cia. Musz� do niego i��. Musz� si� z
nim zmierzy�, poniewa� on zawsze b�dzie sta� pomi�dzy
nami. Ale ju� si� nie boj�. Dzi�ki Tobie sta�em
si� silniejszy. Dzi�kuj� za wszystko.</p><p>Tw�j Harry</p><p>Zdo�a� si�
wyprostowa� w tej samej chwili, w kt�rej w pomieszczeniu pojawi�
si� Zgredek, �ciskaj�c obiema r�kami po�yskuj�cy
n�.</p><p>- Zgredek wykona� zadanie! -
zapiszcza�, podaj�c Harry'emu n�. Harry przejecha� palcem
po stalowym ostrzu. Wyczu� dziwne wibracje.</p><p>- Sk�d go
wzi��e�? - zapyta�, przygl�daj�c si� ostrzu
zmru�onymi oczami.</p><p>- Z du�ego pokoju z mn�stwem
rzeczy - odpar� skrzat i to chyba mia�o wystarczy� za ca�e
wyja�nienie.</p><p>Harry ukl�kn��,
po�o�y� n� na pod�odze i z ukrytej w kieszonce
nogawki wyci�gn�� male�k� buteleczk�.
Odkorkowa� j� kciukiem, podni�s� n� i ostro�nie wyla�
na ostrze jedn� czwart� zawarto�ci butelki. Eliksir
sp�yn�� po stali, ale zamiast skapn�� na
pod�og�... znikn��. Tak jakby wnikn�� w ostrze.
Zamruga�, zaskoczony, ale powt�rzy� czynno�� r�wnie�
na drugiej stronie. Zakorkowa� butelk�, w kt�rej zosta�a jeszcze
po�owa eliksiru i ponownie umie�ci� j� w nogawce.</p><p>Stoj�cy obok niego Zgredek
przypatrywa� si� jego poczynaniom z ogromnym zainteresowaniem.</p><p>Harry wsun�� n� za
pas i wyprostowa� si�, rozgl�daj�c si� po
pomieszczeniu.</p><p>Mia� wszystko. Nie
pozosta�o ju� nic, co m�g�by zrobi�. Teraz wszystko
zale�a�o tylko od niego. By� zdany jedynie na siebie.</p><p>Spojrza� na stoj�cego obok
skrzata i powiedzia�:</p><p>- Zgredku, musisz zabra� mnie w
pewne miejsce. To niezwykle wa�ne.</p><p>- Harry Potter nie powinien
opuszcza� szko�y - odpar� z przekonaniem skrzat. - Tylko tutaj
Harry Potter jest bezpieczny.</p><p>- Nie rozumiesz, Zgredku. Je�eli
si� tam nie zjawi� w przeci�gu najbli�szych trzydziestu
minut, stanie si� co� strasznego i zginie bardzo du�o ludzi.
Pomo�esz mi, prawda?.</p><p>Skrzat zmarszczy� czo�o i
mrukn��:</p><p>- Czy to jakie� straszne
miejsce? Czy Harry Potter b�dzie w niebezpiecze�stwie?</p><p>- Nie. Obiecuj� ci, �e nic
mi nie b�dzie - sk�ama� g�adko Harry. - Po prostu mnie tam
zabierz. To wszystko.</p><p>Skrzat jeszcze bardziej
zmarszczy� czo�o. Wygl�da� jakby bardzo g��boko
si� zastanawia�.</p><p>- Skoro Harry Potter tak m�wi, to
Zgredek mu wierzy - o�wiadczy� w ko�cu, spogl�daj�c na
niego z ufno�ci� w oczach. - Ale gdzie jest to "pewne
miejsce"?</p><p>Harry zastanowi� si�.
Wiedzia�, �e czarodzieje nie s� w stanie aportowa� si�
w miejsca, w kt�rych nigdy wcze�niej nie byli. Ale skrzaty to co innego.
Pami�ta�, jak Zgredek aportowa� si� w domu jego wujostwa,
chocia� w�tpi�, by kiedykolwiek wcze�niej w nim by�.</p><p>- Na wzg�rzach Dartmoor - odpar�
Harry. - Jest tam pewna dolina. A w niej kamienny kr�g. A na jej
obrze�ach las. Chcia�bym, �eby� mnie tam zabra�.</p><p>Zgredek uni�s� oczy w g�r�,
jak gdyby pr�bowa� zlokalizowa� to miejsce w swoim umy�le, po
czym skin�� g�ow� i wyci�gn�� swoj�
drobn� r�k�.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�.</p><p>Dlaczego, kiedy unosi�
r�k�, aby z�apa� d�o� Zgredka, jego w�asna
wyda�a mu si� nagle tak straszliwie... ci�ka?</p><p>*</p><p>Severus zatrzyma� si� tak
nagle, jakby uderzy� w niewidzialn� �cian� . Odwr�ci�
si� z rozmachem i zamar�. Jego oczy rozszerzy�y si�, a
twarz poblad�a.</p><p>W chwil� p�niej ju�
bieg�.</p><p>*</p><p>Gwa�towne szarpni�cie w
okolicach �o��dka nie by�o wcale przyjemne i kiedy Harry
uderzy� stopami w ziemi�, w pierwszej chwili mia� wra�enie,
�e zaraz zwr�ci ca�e �niadanie. Z�apa� jednak r�wnowag�
i oddychaj�c ci�ko, wyprostowa� si�.</p><p>By� w lesie.</p><p>W lesie? Sk�d...?</p><p>No tak. Ostatnim, o czym
wspomnia� Zgredkowi, by� las. A niech to...!</p><p>B�yskawicznie rozejrza�
si� po okolicy. S�o�ce ju� wzesz�o, ale tutaj
by�o niemal tak ciemno, jakby by� �rodek nocy. Pozbawione
li�ci, ciemne drzewa majaczy�y wok�, przypominaj�c
nastroszone cienie o ga��ziach ostrych jak brzytwy, a roztopiony
�nieg wsi�kn�� w ziemi� tworz�c
grz�sk�, czarn� ma�. Harry wyt�y� wzrok. W
oddali, pomi�dzy drzewami co� prze�witywa�o. I by�o
tego du�o. Bardzo du�o. Niczym stopiona masa czerni. Poruszaj�ca
si� powoli. W szpiczastych kapturach i d�ugich szatach.</p><p>Harry poczu� mimowolny dreszcz,
przesi�kaj�cy przez cienk� koszul�.</p><p>I dopiero po chwili do jego uszu
dotar� zd�awiony szept Zgredka:</p><p>- Co to takiego, Harry Potterze?</p><p>- Nic takiego - odpar�
g�ucho Harry, uwalniaj�c d�o� z u�cisku skrzata. - A
teraz uciekaj st�d. Aportuj si� z powrotem do Hogwartu.</p><p>- Ale Zgredek nie mo�e
zostawi� Harry'ego Pottera sam...</p><p>- R�b, co ci m�wi�! - warkn��
Harry. Zgredek cofn�� si�, przestraszony i spu�ci�
wzrok, po czym aportowa� si� z g�o�nym trzaskiem.</p><p>Harry spojrza� przed siebie,
nabieraj�c w p�uca przesi�kni�tego zapachem rozk�adu
powietrza, jakby sama obecno�� takiej masy �miercio�erc�w
sprowadza�a �mier� na ca�� dolin�.</p><p>Tym razem naprawd� zosta�
zupe�nie sam.</p><p>Nie m�g� ju� zawr�ci�.
Pozosta�a tylko jedna droga. I prowadzi�a naprz�d.</p><p>Zacz�� biec.</p><p>*</p><p>Severus bieg� przez korytarze
Hogwartu. Peleryna powiewa�a za nim, kiedy mija� kolejne zakr�ty
i zbiega� po kolejnych stopniach.</p><p>Wpad� gwa�townie do
gabinetu i w biegu dopad� do drugich drzwi, niemal je wywa�aj�c.</p><p>*</p><p>Harry bieg�.</p><p>Wilgotne ga��zie
ch�osta�y go w twarz, a buty zapada�y si� w grz�skie
poszycie, ale bieg� dalej.</p><p>Musi dotrze� na czas. Musi!</p><p>*</p><p>Kilkoma inkantacjami Severus
zdj�� z drzwi od �azienki wszystkie zabezpieczenia i niemal
wyszarpn�� je z zawias�w, otwieraj�c je zamaszy�cie, a
wtedy... zatrzyma� si� tak gwa�townie, �e niemal si�
przewr�ci�.</p><p>Pomieszczenie by�o puste.</p><p>Jego blada twarz skierowa�a
si� w stron� le��cej na �rodku pod�ogi tacy.
Podszed� do niej w dw�ch krokach i schyli� si� po
le��cy na niej skrawek pergaminu zapisany czerwonymi,
przypominaj�cymi krew literami.</p><p>Czarne, b�yszcz�ce dziwnie
oczy przebieg�y po linijkach. I w jednej chwili ca�y blask
ulotni� si�, poch�oni�ty przez lodowat�
ciemno��.</p><p>Severus zawr�ci� i rzuci�
si� z powrotem ku drzwiom.</p><p>*</p><p>Harry dotar� na skraj lasu.
Zdyszany, opar� si� r�kami o kolana, pr�buj�c nabra�
powietrza w obola�e p�uca. Ale kiedy tylko uni�s�
g�ow�, poczu� wpe�zaj�c� mu do serca
lodowat� panik�...</p><p>...by�y ich setki. Morze
faluj�cej czerni. A w�r�d nich Voldemort, zasysaj�cy
ciemno�� wok� siebie niczym czarna dziura.</p><p>I czekali na niego.</p><p>65. Never let you go</p><empty-line/><p>The world I know can hate you</p><p>The world I know can break you</p><p>But as you go remember I'm by your
side</p><p>The love within you can heal these
tears that burn</p><p>And through it all remember I'm by
your side</p><p>I will never let you go</p><p>As you go, I will never let you go*</p><empty-line/><p>Prolog</p><empty-line/><p>Ka�dy krok wydawa� si�
ci�szy, a ka�dy stopie� coraz wy�szy. Jakby
brodzi� w g�stej smole, uniemo�liwiaj�cej mu ruchy i za
wszelk� cen� pr�buj�cej go zatrzyma�. Serce pracowa�o
oszala�ym rytmem, bole�nie uderzaj�c o �ebra, a na szyi
zaciska�a si� p�tla, odcinaj�c dop�yw powietrza i
wzmagaj�c lodowaty strach pe�zaj�cy swobodnie w jego
wn�trzu.</p><p>Ale strach ten nie przypomina�
niczego, co zna�. Do tej pory zawsze sobie z nim radzi�.
Zgniata� go gniewem albo bezwzgl�dno�ci�, zabija�
ciskanymi kl�twami lub te� rozdmuchiwa� w niszczycielski
p�omie� zemsty. Tym razem jednak... czu� si� bezbronny.</p><p>Niemal ju� widzia�
nadci�gaj�c� ciemno��, kiedy ujrzy bezw�adne
cia�o. Niemal j� czu�, oplataj�c� mu umys� i
zamykaj�c� go w g�stym mroku. Ju� na zawsze. Nigdy wi�cej
�adnego �wiat�a. Nigdy.</p><p>Jedynie szale�stwo.</p><p>Nie! Nie pozwoli na to! Nie dostanie
go! Najpierw wyrwie Pottera z Jego szpon�w. A p�niej wyrwie Mu serce.</p><p>Chmura chaotycznych my�li
g�stnia�a z ka�d� chwil�, kszta�tuj�c je
wszystkie w jeden, wyra�ny, nieugi�ty cel kieruj�cy
dzia�aniami Severusa.</p><p>Wiedzia�, co trzeba zrobi�.</p><p>Ale samodzielny atak r�wna�by
si� samob�jstwu. Potrzebowa� zas�ony dymnej. Tarczy. A raczej
setek tarcz, kt�re przyj�yby uderzenia, odwracaj�c od niego
uwag�. I nawet gdyby ka�da z tych tarcz zosta�a roztrzaskana...
po�wi�ci wszystko i wszystkich, aby do niego dotrze�.</p><p>Wszystkich.</p><p>Mg�a przys�aniaj�ca
jego oczy rozwia�a si� w momencie, w kt�rym kamienny gargulec
odskoczy� na bok, ods�aniaj�c wej�cie do gabinetu
dyrektora. W kilku krokach znalaz� si� w �rodku i chwil�
p�niej sta� ju� przed jego biurkiem, patrz�c w rozszerzone
z zaskoczenia jasnob��kitne oczy i s�ysz�c za plecami
trzask uderzaj�cych w �cian� drzwi, kt�re niemal
wywa�y�.</p><p>- Potter uda� si� do
Czarnego Pana! - wyrzuci� z siebie na wydechu. - Musimy go
powstrzyma�, dop�ki nie jest za p�no! Zawiadom Zakon Feniksa i
Ministerstwo Magii, ja zbior� wszystkich zdolnych do walki uczni�w.
Je�eli wyruszymy natychmiast, zdo�amy go jeszcze ocali�.</p><p>Spojrzenie dyrektora pociemnia�o.
Wsta� gwa�townie, opieraj�c r�ce na biurku i wbijaj�c
w Severusa przenikliwy wzrok.</p><p>- Jak do tego dosz�o, Severusie?
- zapyta� z naciskiem, przygl�daj�c mu si� znad okular�w. -
Co si� wydarzy�o?</p><p>Severus zacisn�� usta, a
jego twarz zamieni�a si� w granitow� mask�,
poprzecinan� g��bokimi p�kni�ciami, wywo�anymi
przez rozgrywaj�cy si� w jego wn�trzu kataklizm.</p><p>Ukrywa� to przed nim... przez
ca�y czas to ukrywa�. Kiedy sk�ada� mu obietnic�,
kiedy by� w jego ��ku, kiedy mu si� oddawa�...
wiedzia�, �e do niego p�jdzie... przez ca�y czas
wiedzia�... i to by�a jego, Severusa wina, �e nie odkry�
tego wcze�niej, �e da� mu si� omami�, za�lepiony
pragnieniem bycia w nim... pragnieniem, by zn�w poczu� go ca�ym
sob�. Kiedy Severus porusza� si� w nim, zapomniawszy o
ca�ym �wiecie, Harry wiedzia�, �e nad ranem ten �wiat
przestanie dla niego istnie�...</p><p>Zacisn�� powieki i
natychmiast zamkn�� przed tym umys�, by rozszala�y potw�r w
jego wn�trzu nie wydosta� si� na wolno�� i nie
zdemolowa� ca�ego gabinetu.</p><p>- Napisa� do niego list! -
warkn��, uderzaj�c pi�ci� w biurko Dumbledore'a.
- I zgodnie z wytycznymi uda� si� do Dartmoor. Ukrywa� to przed
wszystkimi, ale w ostatniej chwili odkry�em jego zamiary i
zamkn��em go w miejscu, z kt�rego nie by�o wyj�cia. Ale
kto� pom�g� mu w ucieczce! Na pod�odze znalaz�em tac�
z posi�kiem i jestem pewien, �e...</p><p>- Wystarczy - powiedzia� nagle
Dumbledore, pochylaj�c g�ow� i wpatruj�c si� w biurko.
Zmarszczki na jego twarzy pog��bi�y si�. -
My�la�em, �e b�dziemy mieli wi�cej czasu... ale to
zmienia wszystko. Byli�my g�upcami, s�dz�c, �e tak
�atwo mo�na pokierowa� czym� tak pot�nym i
nieprzewidywalnym, a teraz los okrutnie sobie z nas szydzi. Musimy
podj�� natychmiastowe kroki. - B�yskawicznie odwr�ci�
si� i skierowa� w stron� kominka. Si�gn�� po
niewielki pojemnik stoj�cy na gzymsie i wrzuci� w ogie�
gar�� krwistoczerwonego proszku. Pomieszczenie spowi� ob�ok
purpurowego �wiat�a i Severus musia� przymkn��
powieki, w obawie przed o�lepieniem. Kiedy je uni�s�, ujrza� w
kominku kilkana�cie twarzy. Rozpozna� w�r�d nich Arthura
Weasleya, Kingsleya Shacklebolta, Dedalusa Diggle'a, Remusa Lupina oraz
Olimpi� Maxime. - Moi drodzy... dzie�, na kt�ry czekali�my,
nadszed� szybciej, ni� si� spodziewa�em. Przygotujcie
si� do walki. Przeka�cie sygna� dalej i zbierzcie wszystkich w
punkcie aportacyjnym. Mamy pi�tna�cie minut. Powodzenia.</p><p>Kiedy przebrzmia�o
kilkana�cie potwierdze� i wszystkie twarze jedna po drugiej
znikn�y, badawcze spojrzenie dyrektora przenios�o si� na
Severusa.</p><p>- Musimy dowiedzie� si� wszystkiego,
co mog�oby nam pom�c. M�wisz, �e na pod�odze by�a taca ze
�niadaniem? Tylko jedna istota mog�a przedosta� si� do
magicznie zapiecz�towanego pomieszczenia. Zgredku!</p><p>Nie min�o nawet kilka
sekund, gdy na �rodku gabinetu pojawi� si� ma�y, pomarszczony
skrzat.</p><p>D�onie Severusa
zacisn�y si� w pi�ci, a do oczu
nap�yn�a truj�ca ciemno��.</p><p>- Wzywano Zgredka? - zapyta�
skrzat piskliwym g�osem, spogl�daj�c wielkimi, przestraszonymi
oczami na obu m�czyzn.</p><p>- Zgredku, powiedz mi, czy
przynosi�e� dzisiaj �niadanie Harry'emu Potterowi? -
zapyta� Dumbledore powa�nym tonem.</p><p>- T-tak - odpar� cicho skrzat i
w tej samej chwili Severus poczu�, jak pe�zaj�cy w nim mrok
rozrasta si�, wlewaj�c mu si� do gard�a i zaciemniaj�c
umys� chmur� czarnego jak smo�a gniewu.</p><p>- A czy pomog�e� Harry'emu
Potterowi wydosta� si� z zamku?</p><p>Skrzat spu�ci� wzrok,
gniot�c chudymi d�o�mi swoje ubranie.</p><p>- Odpowiadaj, ty brudny szczurze -
sykn�� jadowicie Severus, zaciskaj�c dr��c�
d�o� na r�d�ce.</p><p>Skrzat skuli� si� jeszcze
bardziej. Wygl�da� teraz niczym przera�ona, trz�s�ca
si� kupka �achman�w.</p><p>- T-tak - odpar� tak cicho,
�e z trudem mo�na by�o zrozumie�, co m�wi.</p><p>Severus poczu� na sobie
ostrzegawcze spojrzenie dyrektora, ale by� obecnie w takim stanie, �e
nawet Petrificus Totalus nie zdo�a�by go unieruchomi�.
R�d�ka b�yskawicznie znalaz�a si� w jego d�oni,
a s�owa kl�twy u�o�y�y na j�zyku, zanim nawet
zd��y� unie�� d�o�, ale w tej samej chwili
skrzat wyda� z siebie przera�liwy wrzask i Severus nagle nie
celowa� ju� w niego, tylko w zas�aniaj�cego go sob�
dyrektora.</p><p>- Od��
r�d�k�, Severusie - powiedzia� Dumbledore zdecydowanym
g�osem, patrz�c mu prosto w oczy.</p><p>- Odsu� si� -
warkn�� Snape, przekrzykuj�c lamentuj�cego i
chlipi�cego skrzata. - Nie ochronisz go. I tak jest ju� trupem.
Zabra� go tam, rozumiesz to? Zabra� go do Niego! Gdyby nie on, Potter
wci�� by�by bezpieczny w Hogwarcie!</p><p>Wszystkie skrzaty pracuj�ce w
tym zamku zap�ac� swoim �yciem za to, �e mu go
odebra�y. Nie b�dzie mia� nad nimi lito�ci. A to plugawe
�cierwo b�dzie cierpia�o najd�u�ej.</p><p>Nieprzenikniony, g�sty mrok
zala� mu oczy, wlewaj�c si� do duszy.</p><p>- Z drogi! - rykn��
Severus, celuj�c w Dumbledore'a, kt�ry nie poruszy� si� nawet o
krok, wpatruj�c si� w Snape'a surowo.</p><p>- Zgredek nie chciaaaa� -
lamentowa� skrzat, zawodz�c i wyj�c tak bardzo, �e
wisz�ce na �cianach portrety zacz�y z oburzeniem
kr�ci� g�owami. - Ale Harry Potter powiedzia�, �e to
bardzo wa�ne. �e zginie bardzo du�o os�b. Zgredek chcia�
tylko pom�c. Nie wiedzia�, �e b�dzie tam tak wielu z�ych
czarodziej�w...</p><p>Dyrektor b�yskawicznie
odwr�ci� si� do niego.</p><p>- Uspok�j si�, Zgredku, i
powiedz nam, ilu ich widzia�e�.</p><p>- Bardzo, bardzo du�o.
Wi�cej ni� Zgredek zdo�a�by policzy� w ci�gu
ca�ego dnia.</p><p>Dusz�ce opary
w�ciek�o�ci opad�y odrobin�, wdzieraj�c si�
do p�uc Severusa ch�odnym opanowaniem.</p><p>Tak jak podejrzewa�...</p><p>- Czarny Pan si�
zabezpieczy� - powiedzia� g�ucho. - Doskonale wiedzia�,
�e pod��ymy za Potterem, wi�c otoczy� si�
tarcz� w postaci armii.</p><p>Chce da� sobie czas na to, co
planuje, chce... odci�gn�� nasz� uwag� -
doko�czy� ju� w my�lach, u�wiadamiaj�c sobie
nagle z ca�� przera�aj�c� moc�, �e... jego
tam nie b�dzie!</p><p>To by�a tylko przyn�ta.
Ca�a ta armia. Setki �miercio�erc�w. Ca�y Czarodziejski
�wiat zaj�ty walk�, podczas gdy on b�dzie zupe�nie
gdzie indziej. Ukryty bezpiecznie z Potterem, czekaj�c na... czekaj�c
na...</p><p>...na niego, Severusa. Poniewa�
go potrzebuje. Potrzebuje Admorsusexcetry. Chce doprowadzi� sw�j plan do
ko�ca. Teraz, kiedy ma Pottera w gar�ci, mo�e zrobi� z nim,
co zechce. Wi�c dlaczego nie mia�by zrobi� tego, czego pragnie
najbardziej? Wyssa� jego moc.</p><p>Jego galopuj�ce my�li
przerwa� g�os dyrektora:</p><p>- Opowiedz nam wszystko, co
widzia�e�, Zgredku.</p><p>Wci�� pochlipuj�c,
Zgredek zacz�� opowiada�. O ogromnej armii odzianych w
czer� postaci. O no�u, kt�ry przyni�s� Harry'emu Potterowi. O
zielonej miksturze, kt�r� Harry Potter na niego wyla�...</p><p>W tej samej chwili Severus
dozna� wra�enia, jakby ziemia rozst�pi�a mu si� pod
nogami. Jego oczy rozszerzy�y si�, a twarz poblad�a.</p><p>Potter...</p><p>Jego pi�ci
zacisn�y si� tak mocno, i� paznokcie wbi�y si� w
sk�r�.</p><p>Mia� drug� fiolk�...
Po raz pierwszy w �yciu uda�o mu si� go oszuka�. Po raz
pierwszy i ostatni.</p><p>Ca�y plan run��.</p><p>Je�eli Czarny Pan odkryje,
�e Potter ma eliksir przy sobie... wszystko p�jdzie na marne. Severus nie
b�dzie mu do niczego potrzebny i mo�e by� ju� za
p�no... za p�no na cokolwiek.</p><p>- Severusie, dobrze si� czujesz?
- Pytanie pad�o nagle. Jego zamglone spojrzenie wyostrzy�o si� i
spocz�o na przygl�daj�cym mu si� uwa�nie
dyrektorze.</p><p>- Albusie! - krzyk McGonagall
przeszy� powietrze, zwracaj�c ich twarze w stron� rozwartych
szeroko drzwi, przez kt�re wbieg�a nauczycielka, a zaraz za ni�
Weasley z twarz� blad� jak �ciana i zap�akana Granger. -
Albusie, musisz to zobaczy�! - wysapa�a, podaj�c dyrektorowi
skrawek pergaminu. - Panna Granger znalaz�a to w dormitorium Pottera.</p><p>Dumbledore poprawi� okulary i
rzuci� okiem na pergamin.</p><p>- Harry... on... - wyszepta�a
zalana �zami Granger. - Powiedzia�, �e nie b�dzie go na
dw�ch pierwszych lekcjach. Ale ja si� martwi�am. Musia�am to
sprawdzi�. Nie my�la�am, �e b�dzie chcia�
p�j��... - Nie doko�czy�a jednak, wybuchaj�c
gwa�townym szlochem i chowaj�c twarz w d�oniach.</p><p>Dyrektor bez s�owa
wr�czy� list Severusowi.</p><p>- To prywatne! - wykrzycza�
Weasley zd�awionym g�osem. Severus spojrza� na kilka pierwszych
zda�:</p><p>Mam nadziej�, �e kiedy
czytacie ten list, Voldemorta ju� nie ma. Mam nadziej�, �e
wszystko posz�o zgodnie z planem i nareszcie b�dziecie mogli
spa� spokojnie, wiedz�c, �e wojna si�
sko�czy�a... Moja �mier� by�a konieczna.</p><p>Jego d�o� samowolnie
zgniot�a list, upuszczaj�c go na pod�og�.</p><p>Gabinet pogr��y�
si� w ciemno�ci, kt�ra poch�on�a wszelkie kolory i
d�wi�ki. Pozosta�o jedynie g�uche dudnienie.</p><p>Moja �mier�...</p><p>�mier�...</p><p>Cho�by mia� rozedrze�
na p� ca�y �wiat... i cho�by musia�
zag��bi� ramiona w jego wn�trzno�ciach,
zanurzaj�c je ca�e we krwi, to w�asnymi r�koma wydrze go z
tej czelu�ci, w kt�r� skoczy�... a kiedy tylko go odzyska,
wymierzy mu tak� kar�, by Potter ju� nigdy nie odwa�y�
si� doprowadzi� go do takiego... stanu.</p><p>Nogi samoczynnie ponios�y go
wprost w kierunku Granger.</p><p>- Pos�uchaj mnie, dziewczyno -
warkn��, �api�c j� za rami� i szarpi�c z
tak� si��, �e natychmiast si� opanowa�a. - Potter
nie poradzi sobie sam. Wyruszysz natychmiast z Weasleyem i zbierzesz jak
najwi�ksz� ilo�� os�b, kt�re s� gotowe
stan�� do walki przeciwko Czarnemu Panu. Nie obchodzi mnie, z kt�rego
b�d� roku i czy potrafi� rzuca� jakiekolwiek ofensywne
zakl�cia. Im wi�cej r�d�ek, tym wi�ksze szanse.
Rozumiesz, �e stawk� jest �ycie Pottera?</p><p>Granger przez chwil� po prostu
wpatrywa�a si� w niego szeroko otwartymi oczami, po czym
kiwn�a g�ow�.</p><p>- Rozumiem, profesorze - odpar�a
cicho, ocieraj�c �zy wierzchem d�oni. Kiedy podnios�a
wzrok, by na niego spojrze�, w jej oczach l�ni�o zdecydowanie. -
Pomog� panu go uratowa�.</p><p>Severus wzdrygn�� si�.
Pu�ci� jej rami� i wyprostowa� si�.</p><p>- Chod�, Ron - powiedzia�a
do stoj�cego obok Weasleya, �api�c go za r�k� i
wybiegaj�c z gabinetu.</p><p>- Severusie, nie mo�esz ich
zabra�! - zaprotestowa�a McGonagall, kiedy tylko oboje znikn�li
na schodach. - Przecie� to s� dzieci! Rozumiem, �e aby
uratowa� Pottera potrzebujemy jak najwi�cej os�b zdolnych
w�ada� r�d�k�, ale nie mo�emy wystawia� na
niebezpiecze�stwo uczni�w! Ich rodzice umie�cili ich tutaj, aby
zapewni� im bezpiecze�stwo, a nie po to, �eby�...</p><p>- Je�eli jeszcze nie
zauwa�y�a�, to w�a�nie trwa wojna - przerwa� jej
ostro Severus. - Pr�dzej czy p�niej Czarny Pan i tak zapuka�by
do ich dom�w, a teraz przynajmniej mog� zrobi� co�
po�ytecznego i przyczyni� si� do zwyci�stwa. Ka�da
r�d�ka da nam przewag�.</p><p>Wiedzia�, �e posy�a
ich na pewn� �mier�. Wiedzia�, �e b�dzie
mia� ich krew na r�kach, ale nie obchodzi�o go to. Mo�e
si� nawet wyk�pa� w tej krwi, byle tylko dotrze� do
Pottera.</p><p>- Albusie! - McGonagall zwr�ci�a
si� do Dumbledore'a. - Powstrzymaj do szale�stwo.</p><p>- Minerwo, nie mamy teraz czasu na
k��tnie. Harry tak�e jest zaledwie niewykwalifikowanym uczniem, a
teraz znalaz� si� sam w�r�d setek wyszkolonych zab�jc�w i
potrzebuje naszej pomocy. Je�eli cz�� uczni�w z
w�asnej woli b�dzie chcia�a wzi�� udzia� w
bitwie, to nie mog� im tego zabroni�. Prosz� ci�, by�
natychmiast zawiadomi�a wszystkich nauczycieli. Zosta�o naprawd�
niewiele czasu. Spotkamy si� w punkcie aportacyjnym.</p><p>McGonagall zacisn�a
dr��ce usta.</p><p>- Mam nadziej�, �e wiesz,
co robisz, Albusie - odpowiedzia�a roztrz�sionym g�osem, po czym
odwr�ci�a si� i rzucaj�c Snape'owi pot�piaj�ce
spojrzenie, wybieg�a z gabinetu.</p><p>- Zgredku - Dumbledore pochyli�
si� nad wci�� ukrywaj�cym si� za jego szat�
skrzatem - b�dziesz mi potrzebny. Wska�esz nam dok�adne miejsce,
w kt�re aportowa�e� si� z Harrym. I postaraj si�
porozmawia� ze skrzatami. Mo�e kt�ry� b�dzie chcia�
si� do nas przy��czy�. Wiesz, gdzie znajduje si� punkt
aportacyjny? - Zgredek niepewnie pokiwa� g�ow�. - Doskonale.
Poczekasz tam na nas. A teraz ruszaj.</p><p>Rozleg� si�
g�o�ny trzask i skrzat rozp�yn�� si� w powietrzu.</p><p>Cisza, kt�ra nagle zapad�a,
wydawa�a si� niemal iskrzy�.</p><p>Severus spojrza� na Dumbledore'a.
Dyrektor sta� odwr�cony do niego ty�em, z r�kami
za�o�onymi za plecami. Wydawa� si� by�
pogr��ony w my�lach.</p><p>Wszystko by�o gotowe.
Wystarczy�o jedynie si� tam uda� i... wkroczy� w
otch�a�.</p><p>Na co wi�c czekali?</p><p>- Zawsze fascynowa�o mnie to,
jak wielk� pot�g� jest mi�o�� - powiedzia�
nagle dyrektor. Jego g�os by� zachrypni�ty i zm�czony, ale
tli�a si� w nim pewna doza... niedowierzania. - Jak wiele potrafi
pokona�, jak ogromn� moc ofiarowa�, a jednocze�nie... jak
bardzo os�abi�, nawet najsilniejszego cz�owieka. - Severus
zmarszczy� brwi. - Wkrada si� niepostrze�enie, niczym kropla do
wn�trza ska�y i kruszy najtwardsze serca. Roztapia nawet
najgrubsz�, najtrwalsz� pow�ok� lodu. - Dumbledore
odwr�ci� si� powoli, spogl�daj�c na Snape'a swoimi
iskrz�cymi oczami. - A twoja pow�oka, Severusie, by�a jedn�
z najwytrzymalszych, jakie zna�em.</p><p>Nawet wpadaj�cy wprost do
gabinetu grom nie uderzy�by w Severusa z tak� si��, z
jak� zrobi�o to tych kilka wypowiedzianych cicho s��w.</p><p>- Wiedzia�e�? -
zapyta� s�abym g�osem, patrz�c wprost w te ch�odne,
b��kitne oczy i maj�c wra�enie, �e ca�y gabinet
pogr��y� si� w ciemno�ci, pozostawiaj�c jedynie
ich dw�ch.</p><p>- Co wiedzia�em? Jak
wchodzi� do Wielkiej Sali, a ty przerywa�e� posi�ek i nie
mog�e� oderwa� od niego wzroku? Czy mo�e jak twoje oczy
rozja�nia�y si�, kiedy tylko o nim wspomina�em? Czy jak
bardzo by�e� rozbity za ka�dym razem, kiedy le�a� w
szpitalu? - W spojrzeniu Dumbledore'a nie by�o ju� iskier. Jedynie
ch�odna, ostra stanowczo��. - Mo�e i jestem starym
g�upcem, Severusie, ale nie jestem �lepym ignorantem. A
mi�o�� to nie jest co�, co mo�na ukry� r�wnie
�atwo jak nienawi�� czy ch�� zem...</p><p>- Zamilcz! - S�owa same
wyrwa�y mu si� z ust. Nie m�g� s�ucha�, jak Dumbledore
w tak spokojny spos�b obna�a jego s�abo��.
S�abo��, kt�rej nienawidzi�, a jednocze�nie
piel�gnowa� w sobie niczym najdoskonalsze zjawisko. - Nie mam zamiaru
tego wys�uchiwa�! - powiedzia� z odraz�, odwracaj�c
si� plecami do m�czyzny.</p><p>- A jednak mnie wys�uchasz,
Severusie. - G�os dyrektora sta� si� ostrzejszy. - Wiem, �e
nie darzysz mnie sympati�. Nie zdziwi�bym si� nawet, gdyby�
pragn�� mojej �mierci...</p><p>Severus odwr�ci� si�
gwa�townie, wbijaj�c w Dumbledore'a pociemnia�e z gniewu
spojrzenie:</p><p>- Dlaczego na to
pozwoli�e�? Jaki mia�e� w tym cel? - zapyta� tak
zajadle, jakby pragn�� jedynie k�sa�.</p><p>Dyrektor odetchn��
g��boko, opad� na fotel i spojrza� znad swoich okular�w
po��wek na stoj�cego przed nim m�czyzn�.</p><p>- Z pocz�tku podejrzewa�em,
�e mamy szpiega. Nie zaj�o mi jednak du�o czasu, by
odkry�, �e to w�a�nie ty, Severusie,
dzia�a�e� na nasz� niekorzy��. Zrozumia�em,
�e robi�e� wszystko, �eby przybli�y� si� do
Czarnego Pana. Nie rozumia�em tylko, dlaczego tak ci na tym
zale�a�o, �e by�e� nawet got�w nas zdradzi�, aby
to osi�gn��. - Dyrektor przerwa� na chwil�,
pocieraj�c skronie. - Kiedy jednak Harry zosta� zaatakowany przez
Draco, zauwa�y�em pewn� zmian� w twoim zachowaniu. Twoja
reakcja na ca�e zaj�cie by�a, delikatnie m�wi�c...
zdumiewaj�ca. Zacz��em ci� wi�c uwa�nie
obserwowa� i bardzo szybko odkry�em natur� tej zmiany. - Oczy
Dumbledore'a rozja�ni� delikatny b�ysk, a jego spojrzenie
musn�o twarz Severusa z czym� na kszta�t...
zaintrygowania. - Nigdy wcze�niej nie widzia�em, �eby kto�
mia� na ciebie tak ogromny wp�yw, Severusie. Tylko dlatego nie przeci��em
tego od razu, pomimo, i� ka�dy na moim miejscu zrobi�by to bez
wahania. A kiedy poprosi�e�, bym zatrzyma� Harry'ego na
�wi�ta w Hogwarcie... wtedy ju� wiedzia�em, �e to
co� tak pot�nego, �e nie mog�o si� r�wna� z
�adnym zakl�ciem, przysi�g� czy pragnieniem. Tam, gdzie ja
poleg�em, zwyci�y�o co� znacznie silniejszego ode
mnie. Jak m�g�bym z tym walczy�? Jak m�g�bym pr�bowa� to
przerwa�? To zasz�o ju� zbyt daleko, znacznie dalej ni� by�em
w stanie si�gn��. Mog�em tylko przygl�da�
si�, jak bardzo zmieniasz si� pod wp�ywem Harry'ego i mie�
nadziej�, �e to uczucie oka�e si� wystarczaj�co silne,
by pokona� to, co w sobie nosi�e�. - Dyrektor
westchn��, marszcz�c brwi i przygl�daj�c si�
Severusowi badawczym spojrzeniem. - Odk�d do mnie przyby�e�,
pr�bowa�em to ujarzmi�, ale by�e� zbyt dziki, by mi
si� podporz�dkowa�. Mia�e� w sobie zbyt du��
ciemno��, Severusie, zbyt wiele gniewu... i wiedzia�em, �e
tylko Harry posiada moc zdoln� ci� powstrzyma�. Tylko on
m�g� okie�zna� tw�j gniew i przekszta�ci� go w
u�yteczn� bro�. Bro�, kt�ra b�dzie walczy�a po
naszej stronie. Bro�, kt�rej Czarny Pan nie posiada i nigdy posiada�
nie b�dzie. - Dumbledore pochyli� si� nieznacznie, a jego jasne
oczy nabra�y barwy zasnutego chmurami nieba. - I uda�o mu si�.
Wdar� si� do twojego serca niczym cier�, kt�rego wyrwanie grozi
zbyt du�� utrat� krwi, aby m�c to prze�y�. Dzi�ki
Harry'emu, stan��e� po naszej stronie. A maj�c ci� w
swych szeregach, mamy szans� zwyci�y�.</p><p>Z ka�dym kolejnym s�owem
Severus mia� wra�enie, jakby ca�a krew odp�ywa�a z
jego twarzy, pozostawiaj�c jedynie wyja�owion�, odart� z
obronnej pow�oki, nag� sk�r�.</p><p>Nikt, kto spr�bowa�by go
ods�oni� w taki spos�b, nie uszed�by z �yciem. Nikt, poza
Dumbledore'em. Tym pozbawionym wszelkich skrupu��w manipulatorem, kt�ry
po�wi�ci�by ka�dego, byle tylko osi�gn��
sw�j cel. Dla kt�rego ka�dy przejaw uczucia, nawet
najpot�niejszego ze wszystkich, by� jedynie �rodkiem to
zrealizowania zamierzenia. Kt�ry by� w stanie wykorzysta� nawet
swoj� najdrogocenniejsz� kart�, aby zwyci�y�, nie
zwa�aj�c na to, �e w trakcie rozgrywki mog�a zosta�
zniszczona.</p><p>Severus rzuci� si� do
przodu, opieraj�c r�ce na blacie i przybli�aj�c twarz do
spokojnej twarzy dyrektora.</p><p>- P�aw si� w swym
ma�ym zwyci�stwie, ty pomylony starcze - wysycza�,
wk�adaj�c w s�owa tyle jadu, i� niemal poczu� jak
sp�ywa mu do gard�a. Twarz Dumbledore'a by�a nieporuszona i
opanowana. I tylko Severus potrafi� dostrzec to, co kry�o si� za
tymi stalowoniebieskimi oczami spogl�daj�cymi na niego jak na
krn�brnego nastolatka znad okular�w po��wek. Widzia� to ju�
zbyt wiele razy w innych oczach - czerwonych jak morze krwi, przeci�tych
pod�u�nymi �renicami.</p><p>Lodowate, bezwzgl�dne
za�lepienie.</p><p>- Skoro tak dobrze mnie
pozna�e�, to doskonale wiesz, do czego jestem zdolny - wyszepta�
przez z�by, niemal przewiercaj�c swoim spojrzeniem te stalowe oczy
naprzeciw. - Mo�e i wyruszamy na t� wojn� razem, ale nasze
�cie�ki biegn� w zupe�nie r�nych kierunkach i
ka�dy z twoich auror�w, kt�ry spr�buje wej�� mi w drog�,
sko�czy jako pokarm dla padlino�erc�w.</p><p>- Wiesz, �e mog� ci�
powstrzyma� - odpar� spokojnie Dumbledore. - Obowi�zuje ci�
przysi�ga, Severusie.</p><p>- Spr�buj - wyszepta�
�miertelnie powa�nym g�osem. - Ale wtedy zamiast ma�ego
zwyci�stwa poniesiesz jedynie sromotn� pora�k�.</p><p>Dyrektor zmarszczy� brwi, ale
Severus nie mia� zamiaru dopu�ci� go do g�osu.</p><p>Jak ten stary g�upiec
�mia� mu grozi�? Jak �mia� chocia�
pomy�le� o tym, �e zdo�a go powstrzyma�?</p><p>- Je�eli Potterowi co�
si� stanie, b�dziesz pierwszym, kt�ry mi za to zap�aci -
wysycza� prosto w jego haczykowaty nos i nie czekaj�c na
jak�kolwiek odpowied�, odwr�ci� si� i ruszy� w
stron� wyj�cia.</p><p>- Severusie... - Dumbledore nie
wym�wi� tego g�o�no, ale wystarczaj�co stanowczo, by Snape
zatrzyma� si� przy drzwiach.</p><p>Niech spr�buje... niech tylko
spr�buje...</p><p>- Wszystko jest teraz w twoich
r�kach. Wierz�, �e go odnajdziesz. Tylko razem tworzycie
bro�, kt�ra ma szans� go pokona� - us�ysza�
�agodny g�os za plecami, ale nie odwr�ci� si�, by spojrze�
na dyrektora. - Uwa�aj na siebie.</p><p>Severus nie odpowiedzia�.
Wyszed� z gabinetu, kieruj�c si� wprost do punktu aportacyjnego.</p><p>***</p><p>Pomimo p�aszcza cia�em
Hermiony wstrz�sa�y dreszcze. Nawet ciep�e rami� Rona,
kt�rym j� obejmowa�, nie potrafi�o da� jej schronienia. Do
jej uszu dobiega� gwar wielu r�nych g�os�w, prowadzone szeptem
rozmowy. Otworzy�a zaci�ni�te powieki i po raz kolejny
rozejrza�a si� po polanie.</p><p>Byli tu niemal wszyscy.
Cz�onkowie Zakonu Feniksa, aurorzy, pracownicy ministerstwa, nauczyciele,
nieznani jej czarodzieje i czarownice, a nawet skrzaty domowe. Widzia�a
Hagrida i madame Maxime. Niedaleko nich rodzice Rona rozmawiali z Lupinem i
Kingsleyem Shackleboltem. Bill obejmowa� ramieniem Fleur, a Charlie i
Percy wydawali si� namawia� Ginny do pozostania w zamku.</p><p>Po lewej stronie stali uczniowie
Hogwartu. Zadziwiaj�ce jak wiele os�b wykaza�o ch��
uczestnictwa w bitwie. Kiedy bieg�a razem z Ronem przez korytarze
Hogwartu, by�a przekonana, �e to na nic. �e nikt nie b�dzie
chcia� nara�a� swojego �ycia dla Harry'ego. Ale bardzo
szybko zrozumia�a, �e nie o Harry'ego tu chodzi�o.</p><p>Niemal ka�dy zna�
kogo�, kto straci� w wojnie blisk� osob�, a niekt�rzy
stracili tak�e cz�onk�w w�asnych rodzin. W ko�cu
nadesz�a szansa, aby si� zjednoczy� i pokona� Voldemorta.
Nawet ukryci bezpiecznie w Hogwarcie nie mogli by� pewni kolejnego dnia.
Wojna sta�a niemal u bram zamku, pukaj�c w nie coraz
g�o�niej i natarczywiej. Ale �aden z nich, budz�c si�
dzisiejszego poranka, nie przypuszcza�, �e nadejdzie tak szybko. �e
jeszcze tego samego dnia b�d� stali tutaj, w�r�d tylu innych,
szykuj�c si� do walki. �e zako�czenie tego trwaj�cego
latami horroru nadejdzie na trzy miesi�ce przed ko�cem roku
szkolnego.</p><p>Przewa�ali sz�sto i
si�dmoroczniacy, ale widzia�a r�wnie� wiele os�b z pi�tego roku.
McGonagall chodzi�a w�r�d uczni�w i odsy�a�a do zamku
ka�dego poni�ej czwartego roku. Gryfon�w i Krukon�w by�o
najwi�cej, widzia�a nawet Seamusa, kt�ry zjawi� si� tutaj
pomimo nienawi�ci, kt�r� �ywi� do Harry'ego i rozmawia�
teraz z Neville'em i Deanem. Widzia�a zap�akan� Anastassy, kt�r�
Greg ci�gn�� za r�k� w stron� McGonagall.
Widzia�a Ginny, kt�ra uwolni�a si� od braci i podbieg�a do
Grega, �api�c go za d�o� i przytulaj�c si� do
jego ramienia. Podniesione g�osy kaza�y jej odwr�ci�
g�ow�. Zobaczy�a Tonks i Lun�. Sprzecza�y si� ze
sob�. W pewnym momencie Luna odwr�ci�a si� i podesz�a do
grupki Krukon�w ze swojego roku, a Hermiona z zaskoczeniem obserwowa�a,
jak Tonks podchodzi do niej, szarpni�ciem wyci�ga j� z
t�umu i zaczyna si�� ci�gn�� do Hogwartu i
dopiero interwencja profesor Sinistry przerwa�a t� dziwn�
sprzeczk�.</p><p>Puchoni stanowili mniej liczn�
grup�. Zachariasz Smith obraca� w palcach swoj�
r�d�k�, przygl�daj�c jej si� w zamy�leniu,
a Susan Bones i Hanna Abbott trzyma�y si� za r�ce, s�uchaj�c
t�umacz�cej im co� z o�ywieniem profesor Sprout. Ale
prawdziwym zaskoczeniem by�o to, �e zjawi�o si� tak�e
kilkoro uczni�w Slytherinu. Hermiona nie zna�a ich nazwisk, ale
widywa�a ich czasami na korytarzach. Zawsze trzymali si� troch�
na uboczu, nie bior�c udzia�u w fortelach i chuliga�skich
wybrykach pozosta�ych uczni�w swojego domu.</p><p>Pomimo wielu r�nic, wszystkich
na tej polanie ��czy� wsp�lny cel i Hermiona niemal czu�a
ich zjednoczon� moc, unosz�c� si� wok� niczym
niewidzialny dym, wymieszan� jednak ze strachem, niepewno�ci� i
gniewem.</p><p>Westchn�a i znowu
przymkn�a powieki, jeszcze bardziej wtulaj�c si� w
rami� Rona. Niebo zasnute by�o ci�kimi chmurami,
sprawiaj�c, �e wydawa�o si� by� znacznie ciemniej
ni� w rzeczywisto�ci.</p><p>Otworzy�a oczy. Tak wiele
twarzy... nieznanych twarzy, kt�re widzia�a po raz pierwszy i kt�rych
mog�a ju� nigdy wi�cej nie zobaczy�. Widzia�a
maluj�cy si� na nich niepok�j, trwog� i groz� tego, co
mia�o nadej��.</p><p>Co ich tam czeka�o? A
je�eli to wszystko na nic? Je�eli Harry ju� dawno nie �yje?
Je�eli przyb�d� za p�no?</p><p>Jej palce mocniej zacisn�y
si� wok� trzymanej w d�oni r�d�ki. Czu�a, jak
rozpacz ponownie pr�buje wpe�zn�� do jej serca. Ta sama rozpacz,
kt�ra zakleszczy�a j� w u�cisku, kiedy znalaz�a list, nie
pozwalaj�c jej z�apa� tchu i obarczaj�c win� za to, co
si� sta�o, siebie i w�asn� ignorancj�.</p><p>Jak mog�a by� tak
g�upia? Jak mog�a do tego dopu�ci�? Dlaczego nie
zareagowa�a wcze�niej? Dlaczego pozwoli�a, by Harry
cierpia� w samotno�ci? Jak mog�a nie dostrzec tego, co si�
z nim dzia�o? W jak wielkiej desperacji musia� by�, skoro
zdecydowa� si� na taki krok? Co musia�o si� dzia� w
jego g�owie? Dlaczego poszed� tam sam? Przecie� wiedzia�,
�e wystarczy�oby s�owo, a poszliby z nim. Przez tyle lat
walczyli rami� w rami�, zawsze razem, zawsze... By�a jego
przyjaci�k�... powinna by�a mu pom�c! Nawet, je�li nie
rozumia�a do ko�ca, co si� z nim dzieje, powinna mu
pokaza�, �e nie jest sam. �e ma kogo�, komu mo�e
zaufa�. A teraz... a teraz go nie ma. I mo�e go ju� nigdy
wi�cej nie zobaczy�...</p><p>W ostatniej chwili zakry�a
d�oni� usta, powstrzymuj�c nap�ywaj�cy do gard�a
szloch.</p><p>- Snape idzie - us�ysza�a
nag�y szept Rona.</p><p>Odwr�ci�a g�ow�.
Ujrza�a zmierzaj�c� w ich stron� ciemn� sylwetk�.
Peleryna powiewa�a za nim przy ka�dym zdecydowanym kroku,
przywodz�c na my�l szykuj�cego si� do ataku
drapie�nego ptaka o czarnych, �opoc�cych skrzyd�ach. A
kiedy znalaz� si� bli�ej i ujrza�a jego twarz...
musia�a jeszcze g��biej wtuli� si� w rami� Rona,
aby uchroni� si� przed przeszywaj�cym j� dreszczem.</p><p>Jeszcze nigdy nie widzia�a na twarzy
jakiegokolwiek cz�owieka tak zimnej, wr�cz lodowatej, wykutej ze
stali zaci�to�ci. Twarz Snape'a przypomina�a kamienn�
mask�, zza kt�rej widoczne by�y jedynie czarne niczym otch�anie,
demoniczne oczy, kt�re obrzuci�y wszystkich zgromadzonych takim spojrzeniem,
jakby jedynym miejscem, do kt�rego chcia�y ich zaprowadzi�, by�o
piek�o.</p><p>I w tej jednej chwili Hermiona
zrozumia�a, �e stoj�cy przed ni� m�czyzna jest w
stanie zrobi� wszystko, aby wyrwa� Harry'ego z r�k Voldemorta.</p><p>Nie wiedzia�a tylko, dlaczego
zamiast nadziei, do jej serca wkrad� si� jedynie dziwny niepok�j...</p><p>- Dumbledore! - wyszepta� jej do
ucha Ron i nagle wszyscy ucichli, wpatruj�c si� w
zbli�aj�c� si�, odzian� w jasnob��kitn�
szat� sylwetk�. Ale nawet kiedy dyrektor zatrzyma� si� na samym
�rodku polany i zacz�� przemawia� do zebranych swym
dono�nym g�osem, Hermiona zupe�nie nie potrafi�a
skupi� si� na jego s�owach, wci��
przygl�daj�c si� stoj�cemu nieopodal Snape'owi, kt�ry
wydawa� si� by� zupe�nie nieobecny, jakby
wykorzystywa� ka�d� sekund�, ka�de uderzenie serca na
zaplanowanie strategii.</p><p>Ockn�a si� dopiero,
kiedy poczu�a d�o� Rona wsuwaj�c� si� w jej
d�o� i zaciskaj�c� bardzo mocno. Spojrza�a na niego
nieobecnym wzrokiem.</p><p>- Gotowa? - zapyta� cicho.
Wyczu�a strach w jego g�osie. Pomimo tak wielu potyczek i walk, kt�re
stoczyli, �adne z nich nie by�o gotowe na to, co mia�o
nadej��.</p><p>Ale musieli spr�bowa�.</p><p>Dla Harry'ego.</p><p>Skin�a g�ow�.</p><p>S�ysza�a wok� siebie
trzaski aportacji. W jej drug� d�o� wsun�a si�
drobna, pomarszczona r�czka. Spojrza�a w ogromne oczy Zgredka, a
p�niej na otaczaj�ce j� twarze. Neville, Luna, Ginny, Greg,
Cho, Fred i George. Byli tu wszyscy razem. Skrzaty nie by�y w stanie
przenie�� wi�cej os�b przy jednej aportacji.</p><p>Zacisn�a powieki.</p><p>Nast�pi�o nieprzyjemne
szarpni�cie, ziemia uciek�a spod jej st�p i wszystko zla�o
si� w jedn�, bezkszta�tn� mas�. A kiedy
wyl�dowa�a w b�otnistej trawie i podnios�a rozbiegany
wzrok, aby zobaczy�, gdzie jest, zrozumia�a, �e znalaz�a
si�... w samym �rodku piek�a.</p><p>65. Never let you go</p><empty-line/><p>The world I know can hate you</p><p>The world I know can break you</p><p>But as you go remember I'm by your
side</p><p>The love within you can heal these
tears that burn</p><p>And through it all remember I'm by
your side</p><p>I will never let you go</p><p>As you go, I will never let you go*</p><empty-line/><p>�miercio�ercy mieli
przewag� liczebn�. Zrozumia�a to natychmiast, kiedy tylko
ujrza�a morze zakapturzonych postaci. Dumbledore nie powiedzia� im
tego. Owszem, zasugerowa�, �e mo�e ich by� wielu, ale...
co� takiego?</p><p>Z miejsca, w kt�re si� aportowa�a,
widzia�a dok�adnie ca�� dolin�. Widzia�a
�cian� ognia wyczarowan� przez dyrektora, kt�ra na chwil�
powstrzyma�a oddzia�y �miercio�erc�w, aby pozostali mogli
bezpiecznie si� aportowa�. Widzia�a pospiesznie nak�adane
przez McGonagall i kilku innych nauczycieli zakl�cia ochronne, ale
doskonale wiedzia�a, �e nie wytrzymaj� one zbyt d�ugo. Nie
przy takiej liczbie przeciwnik�w...</p><p>- Do diab�a, Tonks! Co z
tob�?</p><p>Rozejrza�a si� i
spojrza�a prosto w popielatobr�zowe oczy Dedalusa. By� jednym z
najlepszych auror�w, jakich zna�a. I najstarszych. Ocali� jej
�ycie niezliczon� ilo�� razy podczas r�nego rodzaju
akcji, w kt�rych brali udzia�. Nigdy jej nie zawi�d�, a ona zawsze
robi�a wszystko, by mu dor�wna�. Jako auror mia�a obowi�zki
do wype�nienia, a teraz w�a�nie czeka� j�
najtrudniejszy sprawdzian ze wszystkich.</p><p>Ale...</p><p>- W kt�re miejsce zostali aportowani
uczniowie? - zapyta�a, przekrzykuj�c huk pierwszych kl�tw
rozbijaj�cych si� o prowizoryczn� barier� ochronn�.</p><p>M�czyzna spojrza� na
ni� z zaskoczeniem.</p><p>- Sk�d mam, do cholery,
wiedzie�? Wiem tylko, �e musimy si� pospieszy�! Dumbledore
i pozostali nie wytrzymaj� ju� d�ugo! Chod�!</p><p>Z�apa� j� za
rami�, ale ona wyrwa�a je, cofaj�c si�. Zdumienie, kt�re
pojawi�o si� na jego twarzy, by�o niczym cios prosto w
�o��dek.</p><p>- Co ty wyprawiasz, dziewczyno?</p><p>- Przepraszam - wyszepta�a,
odwracaj�c si� i rzucaj�c biegiem wzd�u� linii drzew.</p><p>Musi j� znale��. Musi
j� znale�� i zabra� st�d! Najdalej jak to
mo�liwe! Nie powinna by�a w og�le pozwoli�... nigdy... ale
wok� by�o zbyt wielu �wiadk�w. Co mia�a zrobi�?</p><p>Kilka razy o ma�o nie
zderzy�a si� z aportuj�cymi si� aurorami i czarodziejami,
kt�rzy nagle pojawiali si� na jej drodze. By�o ich coraz wi�cej.
Powietrze wype�ni�o si� �wistem zakl�� i
okrzykami. Kotara ognia opad�a i dwie wrogie armie zmiesza�y si�
ze sob�, roz�wietlaj�c niebo rozb�yskami i
nas�czaj�c powietrze �un� �mierci.</p><p>Przebiegaj�c przez wzniesienie,
ujrza�a Dumbledore'a, kt�ry sta� samotnie z uniesion�
r�d�k�, kontroluj�c ogromny ognisty wir, coraz bardziej
rozrastaj�cy si� na boki i niczym bicz dosi�gaj�cy
wszystkich �miercio�erc�w, kt�rzy otoczyli go szczelnym kordonem,
pr�buj�c przebi� si� przez t� Szata�sk�
Po�og�.</p><p>Nagle tu� przed ni�
aportowa�o si� dw�ch �miercio�erc�w. Wiedzia�a,
�e ma tylko sekund�, zanim odzyskaj� zmys�y po aportacji,
wi�c nie czekaj�c na nic, cisn�a w pierwszego z nich
zakl�ciem odcinaj�cym dop�yw powietrza, a kiedy
m�czyzna upad� w traw�, trzymaj�c si� za
szyj� i dusz�c, b�yskawicznie skoczy�a pomi�dzy
drzewa, umykaj�c przed kl�tw� drugiego ze
�miercio�erc�w.</p><p>- Dopadn� ci�, ty suko! -
us�ysza�a za sob� tubalny ryk i drzewo przed ni� niemal
eksplodowa�o, kiedy uderzy�o w nie zakl�cie. Zatrzyma�a
si� gwa�townie, prawie upadaj�c w traw� i os�aniaj�c
si� r�kami przed sypi�cymi si� drzazgami. Na o�lep
wycelowa�a i pos�a�a Repulso w kierunku, w kt�rym powinien
znajdowa� si� �miercio�erca. Zakl�cie uderzy�o w
znajduj�ce si� wok� drzewa, rozsadzaj�c je i wype�niaj�c
powietrze dymem, prochem oraz resztkami kory, ale w ostatniej chwili
zd��y�a skoczy� w bok, przeturla� si� po ziemi i
ukry� za grubym, powalonym na ziemi� konarem.</p><p>Mia�a wra�enie, �e
ka�dy oddech rani jej p�uca, jakby w powietrzu zamiast tlenu,
znalaz�y si� jedynie ig�y. Czu�a piek�ce
rozci�cia na twarzy, posiekanej resztkami fruwaj�cych wsz�dzie
drzazg.</p><p>Zapad�a wzgl�dna cisza,
je�li nie liczy� odleg�ych eksplozji, wybuch�w i kakofonii
wykrzykiwanych zakl��.</p><p>Podnios�a si� i bardzo
powoli wysun�a g�ow� zza pnia, przeszywaj�c badawczym
spojrzeniem zadymion� okolic�.</p><p>Powinien gdzie� tam
le�e�... Powinien...</p><p>- Tu ci� mam, ty podst�pna
zdziro!</p><p>Tonks odwr�ci�a g�ow�,
czuj�c przeszywaj�cy jej cia�o, lodowaty dreszcz i
spojrza�a prosto w czubek wycelowanej w siebie r�d�ki.</p><p>*</p><p>Powietrze dr�a�o,
naelektryzowane wype�niaj�c� j� magi�. Snopy
zakl�� wzbija�y si� w g�r�, zderzaj�c si� ze
sob�, lub niczym p�on�ce strza�y, mkn�y wprost
ku znajduj�cym si� na ziemi wrogom.</p><p>Ziemia pali�a si�,
zamienia�a w smolist� ma� lub w sypki piasek,
poch�aniaj�c ka�dego, kto okaza� si� zbyt powolny lub
po prostu nieostro�ny. Sylwetki walcz�cych raz po raz
roz�wietla�y eksplozje i erupcje, wrzaski umieraj�cych
miesza�y si� z wykrzykiwanymi kl�twami, a zakl�cia ochronne
z zabijaj�cymi.</p><p>�miercio�ercy nacierali
niczym stado rozw�cieczonych, z�aknionych krwi bestii, ale
zorganizowana obrona drugiej strony, skutecznie odpiera�a ich ataki.
Ministerialne zakl�cia ochronne rozpo�ciera�y si�
wok� niczym rozk�adane pospiesznie parasole, dr��c pod
wp�ywem uderzaj�cego w nie deszczu kl�tw. Ziemia wybucha�a
pod stopami, zasypuj�c g�owy walcz�cych gradem
ciemnobr�zowej brei.</p><p>Aurorzy utworzyli szczelny kordon,
ciskaj�c zakl�ciami z tak� pr�dko�ci�, �e
powietrze przed nimi wydawa�o si� parowa�. Ich ataki
okaza�y si� na tyle skuteczne, �e bez przerwy przesuwali
si� w prz�d, zmuszaj�c du�� grup�
�miecio�erc�w do cofania si�.</p><p>Ale pozostali mieli mniej
szcz�cia. Ich cia�a uderza�y w ziemi�,
wstrz�sane konwulsjami, podpalane lub zamieniane w nieruchome pos�gi.
Hermiona widzia�a na w�asne oczy, jak jedna z czarownic rozpad�a
si� dos�ownie na proch, a fala uderzeniowa odrzuci�a j� i
Rona na kilka metr�w w ty�. Upadaj�c, wrzasn�a z b�lu,
czuj�c chrupni�cie w barku, ale bardzo szybko si�
podnios�a, rozgl�daj�c si� wok� i szukaj�c
pozosta�ych.</p><p>Na lewo od niej Luna, Neville, Seamus
i Dean walczyli z dw�jk� �miercio�erc�w. Cho i reszta Krukon�w
znikn�a jej z oczu ju� jaki� czas temu, kiedy tu�
obok eksplodowa� krajobraz, zmieniaj�c znajduj�cych si� w
samym epicentrum czarodziej�w w zw�glone, porozrzucane szcz�tki.</p><p>- Reducto! - wykrzykn�a,
powalaj�c jednego ze �miercio�erc�w i obserwuj�c, jak
skumulowane zakl�cia Seamusa i Deana trafiaj� w drugiego.</p><p>- Uwa�ajcie!</p><p>Instynktownie zas�oni�a
g�ow� r�kami, czuj�c �wist pot�nego
zakl�cia. Obok niej przebieg� auror, wymieniaj�c kl�twy z
pi�tk� znajduj�cych si� nieopodal �miercio�erc�w.</p><p>- Chod�my st�d! -
wrzasn�� Ron, �api�c j� za r�k� i
ci�gn�c z powrotem w stron� walcz�cych przyjaci�.</p><p>Nie by�o czasu na nic. Na
zastanowienie si�, na oddech, na zaplanowanie strategii. �wiat
wydawa� si� zaledwie rozmazan�, wibruj�c� od
uderze�, wybuch�w i krzyk�w plam�. Jakby wszystko, poza tym
wype�nionym �mierci�, popio�em i ogniem miejscem,
przesta�o istnie�. Ka�dy oddech wydawa� si�
wieczno�ci�. Jakby czas rozci�ga� si�, zmuszaj�c
zmys�y do wykonywania kilkudziesi�ciu rzeczy na raz. Poruszanie
nogami, wypowiadanie zakl��, czujno��, obserwacja, unik,
reakcja... wszystko w jednym momencie. Pomi�dzy jednym a drugim oddechem.
Pomi�dzy jednym a drugim uderzeniem serca. I wystarczy�o
sp�ni� si� chocia� o u�amek sekundy, by zmys�y
zamar�y na zawsze.</p><p>Hermiona widzia�a k�tem
oka, jak auror, kt�ry ich wymin��, powali� pi�ciu
�miercio�erc�w, zanim na jego drodze stan�� przeciwnik,
kt�rego nie by� w stanie pokona�.</p><p>Bellatriks.</p><p>Jej zakl�cie rozwali�o go
na kawa�ki.</p><p>- W nogi! - wykrzykn�� Ron
w stron� Luny i Gryfon�w, ci�gn�c Hermion� za sob�
pomi�dzy walcz�cymi. S�ysza�a za sob� jej wysoki,
lodowaty �miech. Wwierca� si� w m�zg niczym natr�tny
kornik.</p><p>- A gdzie to si� wybieracie,
dzieciaczki? - G�os Bellatriks ocieka� truj�c�
s�odycz�. - �adnie to tak ucieka� przed cioci�
Bellatriks? Chc� si� tylko przywita�...</p><p>Eksplozja na lewo od nich niemal
zwali�a ich z n�g. Hermiona prawie upad�a na martwe cia�o Hestii
Jones i tylko dzi�ki sile Rona by�a w stanie biec dalej. Seamus, Dean
i reszta byli tu� za nimi, kiedy p�dz�cy niczym huragan powiew
wiatru przewr�ci� ich wszystkich na ziemi�. Hermiona poderwa�a
g�ow�, patrz�c z niedowierzaniem, jak �miercio�ercy
padaj�, powaleni si�� uderzenia.</p><p>- To robota Kingsleya - wysapa�
Ron, podnosz�c si� na kolana. - Widz� Dumbledore'a!</p><p>Hermiona pod��y�a za
jego spojrzeniem i na chwil� jej serce zamar�o.</p><p>Kilkudziesi�ciu
�miercio�erc�w okr��y�o dyrektora, odgradzaj�c go
od reszty walcz�cych, ale Szata�ska Po�oga, kt�r�
wok� siebie wyczarowa�, wydawa�a si� skutecznie
utrzymywa� ich na dystans.</p><p>Niedaleko nich McGonagall
posy�a�a o�lepiaj�ce kl�twy w kierunku dwojga
�miercio�erc�w. Hermiona rozpozna�a w nich rodze�stwo
Carrow.</p><p>Pot�ny ryk
�ci�gn�� jej uwag� z powrotem w stron� dyrektora.
P�omienne bestie zaatakowa�y �miercio�erc�w
kr���cych wok� niego niczym hieny i nagle powietrze
wype�ni�o si� smrodem palonych cia� i upiornym wrzaskiem
b�lu. Ciemne sylwetki rozbieg�y si�, p�on�c �ywcem
niczym przemieszczaj�ce si� szybko pochodnie. Aurorzy wykorzystali
chwilowy zam�t, atakuj�c ze zdwojon� si��, ale
zakapturzonych postaci wydawa�o si� w og�le nie ubywa�. Jakby
wype�zali spod ziemi, przypominaj�c stado karaluch�w i przynosz�c
ze sob� jedynie zniszczenie.</p><p>Widzia�a profesora Flitwicka i
profesor Sprout walcz�cych z Yaxleyem i kilkoma innymi
�miercio�ercami. Widzia�a zbudowane z b�ota,
pot�ne sylwetki, wyczarowane przez profesor McGonagall, kt�re
rzuca�y si� na przeciwnik�w, pogr��aj�c ich pod
zwa�ami ziemi. Widzia�a wilko�aka Greybacka, kt�ry dopad�
Erniego Macmillana, rozrywaj�c jego cia�o na strz�py.
Widzia�a pe�zaj�cych w b�ocie rannych, dobijanych przez
zakapturzone postacie, s�ysza�a charczenia, rz�enia i
kr�tkie, urywane nagle okrzyki b�lu.</p><p>Podnios�a si� z ziemi, spogl�daj�c
na swoje spodnie i r�ce. Pokrywa�a je brunatno-czerwona ma�,
jakby ca�e pole bitwy zamieni�o si� w krwawe bagno. Gdzie�
na lewo rozleg�o si� upiorne skamlenie, kiedy Lupin wraz z kilkoma czarodziejami
wytworzy� wok� grupki �miercio�erc�w �wietliste pole
i Hermiona patrzy�a szeroko otwartymi oczami, jak cia�a wewn�trz
zapada�y si� w sobie, jakby co� je z ogromn� si��
mia�d�y�o.</p><p>Widzia�a przelatuj�ce nad
jej g�ow� ogromne g�azy, upadaj�ce pomi�dzy
�miercio�erc�w i tocz�ce si� po nich niczym kule bilardowe,
zgniataj�c ich cia�a i roztrzaskuj�c czaszki.</p><p>Widzia�a umieraj�cych
przyjaci�. Susan Bones, kt�r� zmiot�a ognista kula,
grzebi�c j� pod cia�ami czarodziej�w, kt�rzy stali wok�
niej. Angelin� Johnson, kt�ra zgin�a rozszarpana przypadkowym
zakl�ciem. Lee Jordana, kt�ry powali� trzech
�miercio�erc�w, zanim trafi�a go Kl�twa
U�miercaj�ca rzucona przez Do�ohowa.</p><p>Ale w ca�ym tym chaosie
brakowa�o tego, dla kt�rego tu przybyli. Nigdzie, nawet przez u�amek
sekundy nie dostrzeg�a ani Harry'ego, ani Voldemorta.</p><p>- UWAGA! - Krzyk Neville'a niemal
rozdar� jej uszy.</p><p>Jej sp�oszone spojrzenie
przeczesa�o ca�� okolic�, widz�c rozbiegaj�cych
si� we wszystkie strony czarodziej�w. Zbli�aj�cy si� coraz
pot�niejszy huk wydawa� si� dobiega� spod samej
ziemi, kt�ra zacz�a nagle dygota� pod stopami. Zar�wno aurorzy
jak i �miercio�ercy, nie mog�c z�apa� r�wnowagi,
przewracali si�. Hermiona upad�a na kolana, zanurzaj�c
d�onie w nas�czonym krwi� pod�o�u i wtedy... ziemia
zacz�a nagle opada�. Spojrza�a przed siebie. Le��cy
na ziemi czarodzieje znikali nagle w tworz�cym si� uskoku.</p><p>- UCIEKAJCIE!</p><p>Powietrze wype�ni�o
si� panicznymi wrzaskami. Ziemia rozst�powa�a si�,
poch�aniaj�c ka�dego, kto znalaz� si� na linii
urwiska, z kt�rego wznosi�y si� k�saj�ce j�zyki ognia.</p><p>- Hermiono!</p><p>Ziemia pod jej kolanami
znikn�a i poczu�a, jak opada w d�, ale Ron
szarpn�� ni� z ca�ej si�y, przyci�gaj�c do
siebie. Oboje wyl�dowali w b�ocie, czuj�c pora�aj�cy
�ar p�omieni. Podnie�li si� i na wp�
pe�zn�c, na wp� biegn�c, zacz�li ucieka� przed
wci�� osuwaj�c� si� ziemi�. Dopiero kiedy
znale�li si� kilka metr�w od uskoku, zatrzymali si� i spojrzeli
na ognist� barier�. Luna, Neville, Dean i Seamus zostali po drugiej
stronie.</p><p>Wszyscy zacz�li si�
rozdziela�. Widzia�a niewielkie grupki auror�w i
�miecio�erc�w, nacieraj�ce na siebie. Niekt�rzy uciekali do
lasu.</p><p>Hermiona pod��y�a
wzrokiem za uskokiem, widz�c jak dociera do granicy drzew i musia�a
os�oni� oczy d�o�mi, kiedy ujrza�a
o�lepiaj�cy rozb�ysk. Las zacz��
p�on��. Ale to nie by� zwyk�y ogie�.
P�omienne bestie Szata�skiej Po�ogi po�era�y ca�e
po�acie drzew, rozrastaj�c si� w tak b�yskawicznym tempie,
i� by�a pewna, �e nikt, kto tam wbieg�, nie zd��y�
uciec.</p><p>Jeszcze raz spojrza�a na
drug� stron� uskoku. Wydawa�o jej si�, �e widzi braci
Rona i Ginny, ale r�wnie dobrze mog�o to by� z�udzenie.
Widzia�a za to bardzo wyra�nie, jak Bellatriks wybucha gromkim
�miechem, ruszaj�c w po�cig za czw�rk� oddalaj�cych
si� sylwetek. A potem wszystko przykry� g�sty dym i nie
zobaczy�a ju� nic wi�cej.</p><empty-line/><p>*</p><p>Kiedy tylko Severus poczu� pod
stopami ziemi�, natychmiast przykl�kn��. Jego
r�d�ka zadrga�a, kiedy pot�ne zakl�cie
�wisn�o mu na g�ow�, uderzy�o w znajduj�ce
si� obok drzewo i rykoszetem trafi�o w aurora, kt�ry aportowa�
si� za nim.</p><p>Spojrza� przed siebie, ale
jedyne, co dostrzeg�, to g�sty dym i przeszywaj�ce go niczym
b�yskawice strumienie zakl��. Powietrze dr�a�o od
wype�niaj�cej je magii, zniekszta�caj�c i
pot�guj�c otaczaj�ce go d�wi�ki - krzyki i wrzaski,
rzucane na o�lep kl�twy i czary, biegaj�ce w pop�ochu
sylwetki. Kilka metr�w od niego rozleg� si� huk i pobliskie drzewo
eksplodowa�o, zasypuj�c go gradem od�amk�w. Os�oni�
si� peleryn� i b�yskawicznie schroni� za najbli�szym
pniem.</p><p>Wci�� pami�ta�
zaskoczenie na otaczaj�cych go twarzach, kiedy na u�amek sekundy
przed aportacj�, pu�ci� ich d�onie, pozwalaj�c, by
dyrektor, McGonagall, Kingsley, Lupin i kilkoro innych najsilniejszych auror�w
aportowa�o si� bez niego. Ich zadaniem by�o odwr�cenie uwagi
�miercio�erc�w i wprowadzenie poplecznik�w Czarnego Pana w
pop�och, aby inni mogli bez przeszk�d dosta� si� na miejsce.
Nikt poza dyrektorem nie wiedzia� jednak, �e Severus ma zupe�nie
inne plany.</p><p>Musia� od czego�
zacz��. A raczej... od kogo�.</p><p>W oddali, na lewo od niego nad
koronami unosi�a si� czerwona �una ognia. Kto�
podpali� las, najprawdopodobniej po to, by wywabi� wszystkich, kt�rzy
znale�li schronienie w�r�d drzew.</p><p>Severus zmru�y� oczy,
uni�s� r�d�k� i zanurzy� si� w dusz�cych
oparach.</p><p>*</p><p>Tonks zacisn�a powieki w
tej samej chwili, w kt�rej us�ysza�a pierwsze sylaby kl�twy,
kt�rej skutki widzia�a ju� zbyt wiele razy, aby obraz
mi�ni wystaj�cych spod roztopionej sk�ry nie wyry� jej
si� w g�owie, prze�laduj�c j� nocami.</p><p>- Liqi...</p><p>- Expelliarmus!</p><p>Gwa�townie otworzy�a oczy.
�miercio�erca, odrzucony si�� zakl�cia, uderzy� w
pobliskie drzewo i zsun�� si� po nim niczym po�amana
kukie�ka.</p><p>Do jej �ci�ni�tych
bole�nie p�uc wdar�o si� szczypi�ce w gard�o,
kwa�ne powietrze. Odwr�ci�a g�ow� i ujrza�a
stoj�c� nieopodal grupk� sz�storocznych Krukon�w.</p><p>- Nic ci nie jest? - zapyta�a
Cho Chang, podbiegaj�c i wyci�gaj�c do niej r�k�. Jej
twarz by�a osmalona, ale dziewczyna nie wydawa�a si� by�
ranna, w przeciwie�stwie do Padmy Patil, kt�r� podtrzymywa�
jasnow�osy ch�opak.</p><p>Tonks potrzebowa�a chwili, aby galopuj�ce
szale�czo serce uspokoi�o si� odrobin�, a rozchwiane
zmys�y powr�ci�y na miejsca.</p><p>- Nie, nic - odpar�a ochryple,
przyjmuj�c wyci�gni�t� r�k� i podnosz�c
si� z ziemi. - Widzieli�cie gdzie� Lun�?</p><p>Cho pokr�ci�a
g�ow�.</p><p>- Nie. Kiedy si� aportowali�my,
wsz�dzie byli �miercio�ercy. Rozdzielili�my si� i
uciekli�my do lasu i... co to za ha�as? - Rozejrza�a si�,
skonsternowana.</p><p>Tonks tak�e go
s�ysza�a. Ryk przypominaj�cy stado galopuj�cych centaur�w.
Nadci�gaj�cych z ogromn� pr�dko�ci�.</p><p>Odwr�ci�a si� i nad
koronami drzew ujrza�a krwaw� �un�. Coraz
ja�niejsz� i gor�tsz�.</p><p>Jej serce zamar�o.</p><p>- Uciekajcie st�d! -
krzykn�a. - To Szata�ska Po�oga!</p><p>*</p><p>Unosz�ce si� wsz�dzie
k��by dymu utrudnia�y mu widoczno��, ale
stanowi�y jednocze�nie znakomit� ochron�. Widzia�
przebiegaj�ce w pobli�u sylwetki auror�w i uczni�w, otacza�a go
kakofonia wrzask�w i j�k�w. Jego wyostrzone zmys�y szala�y,
atakowane ze wszystkich stron ha�asem, hukiem, zapachem krwi i
o�lepiaj�cymi rozb�yskami. Ka�dy ruch wymaga�
przemy�lenia, ka�dy krok m�g� by� jego ostatnim.</p><p>Severus doskonale zdawa� sobie
spraw� z tego, �e �miercio�ercy nie przyjm� go z
otwartymi ramionami, ale wci�� nie by� pewien, co m�g�
powiedzie� im Czarny Pan i jak bardzo wp�ynie to na wszelkie
konfrontacje z nimi. Na razie musia� utrzyma� absolutn�
czujno�� na wypadek, gdyby...</p><p>Zatrzyma� si� nagle, kiedy
przest�puj�c nad cia�em nieznanego mu czarodzieja,
dostrzeg� wy�aniaj�cy si� z mg�y ��ty
promie�.</p><p>- Protego! - krzykn��,
cofaj�c si� o krok i wbijaj�c wzrok w g�st�
przestrze�. Wystarczy� u�amek sekundy i sugestia ciemnego
kaptura, aby zrozumia� z kim ma do czynienia. - Sectumsempra!</p><p>�miercio�erca zawy� i
upad� na ziemi�, dygocz�c spazmatycznie, a z rozci��
na jego sk�rze trysn�a krew.</p><p>Severus dopad� do niego, �api�c
go za szat� na piersi i poci�gaj�c w g�r�, a� ich
twarze znalaz�y si� na wprost siebie. Rozpozna� go.</p><p>- Gdzie jest Czarny Pan, Jugson? -
wysycza� lodowato, zag��biaj�c spojrzenie w jego oczach i
penetruj�c zewn�trzne obszary umys�u. Odpowied� powinna
wyp�yn�� na sam� powierzchni� od razu po zadaniu
pytania i nawet gdyby to �a�osne �cierwo pr�bowa�o j�
ukry�, to i tak by�oby ju� za p�no.</p><p>M�czyzna spojrza� na
niego przekrwionymi oczami i wycharcza�:</p><p>- My�lisz, �e ci powiem,
zdrajco?</p><p>Nic. �adnej, nawet
najl�ejszej sugestii. Jedynie lepkie, triumfalne rozbawienie. Severus
wycofa� si�, w ostatniej chwili uwalniaj�c si� od ekspansji
naj�wie�szego wspomnienia Jugsona, wype�nionego
przeszywaj�cym dziewcz�cym wrzaskiem i g�ow� okolon�
kruczoczarnymi lokami, tocz�c� si� powoli po b�otnistej
trawie.</p><p>Do oczu Severusa
nap�yn�a smolista czer�. Przystawi�
r�d�k� do szyi �miercio�ercy i wyszepta�
jadowicie:</p><p>- Powiesz, albo zadam ci takie
cierpienia, �e �mier� wyda ci si� wybawieniem.</p><p>M�czyzna zacz��
si� chrapliwie �mia�, krztusz�c si� w�asn�
krwi�.</p><p>- Spr�buj, ale to i tak na nic. Nikt
ci nic nie powie. Tylko jedna osoba zna miejsce jego pobytu. I sama ci�
znajdzie.</p><p>Brwi Severusa zmarszczy�y
si�.</p><p>Wyczuwa�, �e m�wi
prawd�. Ale ta prawda nic mu nie dawa�a. M�g�by
dog��bnie spenetrowa� jego umys�, rozdrapuj�c go swymi
szponami tak, aby pozosta�y z niego jedynie paruj�ce zgliszcza, ale
znajdowa� si� na polu bitwy. By� ca�kowicie
ods�oni�ty. Ka�dy m�g�by go zaatakowa�, gdyby tylko...</p><p>- Co z Potterem? - wysycza� mu w
twarz, jeszcze mocniej szarpi�c bezw�adnym cia�em. - Powiedz mi
tylko, czy �yje!</p><p>W oczach m�czyzny
zamigota�o co� przera�aj�cego, a w k�ciku warg
pojawi�a si� ba�ka krwi. �mia� si�.
Min�a chwila, zanim z jego ust dobieg� ochryp�y,
wype�niony satysfakcj� szept:</p><p>- Zwyci�yli�my...</p><p>Oczy Severusa wype�ni�y
si� truj�c�, k�saj�c� ciemno�ci�,
uwalniaj�c z klatki drapie�c� o b�yszcz�cych
k�ach i d�ugich pazurach i jego d�onie zacisn�y si�
na gardle m�czyzny z tak� si��, i� niemal
us�ysza� p�kaj�ce �ci�gna i gasn�cy,
�miertelny charkot.</p><p>- Convorto!</p><p>Magiczne zmys�y Severusa
wrzasn�y ostrzegawczo zanim jeszcze zobaczy� czerwony
promie�.</p><p>- Protego! - Pospiesznie
rozci�gni�ta bariera by�a zbyt s�aba i rozpad�a
si�, odrzucaj�c Severusa do ty�u. Upad� w b�oto i
instynktownie przeturla� si� w bok w tej samej chwili, w kt�rej
kolejna kl�twa uderzy�a wprost w miejsce, w kt�rym przed chwil�
le�a�. Kiedy tylko odzyska� pozycj� do ataku,
b�yskawicznie odnalaz� wzrokiem poruszaj�cego si� na
granicy widzenia �miercio�erc�, wycelowa� i
krzykn��: Crucio!</p><p>Ale m�czyzna uchyli�
si�, posy�aj�c jednocze�nie kolejn� kl�tw�.
Severus odparowa� atak, ciskaj�c w m�czyzn�
Sectumsempr�, ale i ta chybi�a.</p><p>Cholera, by� szybki.
Wyj�tkowo szybki.</p><p>Ale i na to by� spos�b...</p><p>Przy kolejnym ataku, zamiast w
poruszaj�c� si� we mgl� sylwetk�, wycelowa� w...
ziemi�.</p><p>- Terraventus! - wysycza�.
Powietrze wype�ni�o si� drobinkami ziemi, tworz�c
wok� �miercio�ercy g�sty, sto�kowaty lej,
wiruj�cy z ogromn� pr�dko�ci�. Severus
s�ysza� jego urywane okrzyki, kiedy pr�bowa� cisn�� w
niego kolejn� kl�tw�, ale drobiny piachu i b�ota
wciska�y mu si� do ust i oczu, uniemo�liwiaj�c jakikolwiek
atak.</p><p>Severus wyprostowa� si� i
przez chwil� po prostu przygl�da� si� szamocz�cemu
si� po�r�d �ywio�u m�czy�nie, tak jak
patrzy si� na z�apanego w paj�cz� sie� robaka.</p><p>- Crucio! - powiedzia� lodowato,
celuj�c r�d�k� prosto w jego pier�. Cia�o
wyda�o g�uchy odg�os, upadaj�c na ziemi�, a
przestrze� wype�ni�o upiorne wycie b�lu. Severus powstrzyma�
wiruj�cy wci�� �ywio� machni�ciem
r�d�ki i podszed� do nieruchomego cia�a Jugsona. Jego
puste oczy wpatrywa�y si� przestrze�. Przest�pi� nad
nim i dotar� do wij�cego si� w spazmach i skaml�cego
�a�o�nie drugiego �miercio�ercy.</p><p>Doskonale rozpoznawa� t�
twarz. Do�ohow. Jeden z najbardziej zas�u�onych poplecznik�w
Czarnego Pana.</p><p>Z pewno�ci� musia�
wiedzie� co� wi�cej ni� Jugson. Ale tym razem Severus nie
mia� zamiaru traci� czasu na bezproduktywne dyskusje. Wiedzia�,
�e �aden z nich nie powie mu niczego z w�asnej woli. Bardzo
wyra�nie ujrza� to na powierzchni umys�u Jugsona. Traktowali go
jak zdrajc�. Czarny Pan go potrzebowa�, wi�c nie mogli go
zabi�, ale doskonale zdawa� sobie spraw� z tego, �e
b�d� na niego polowa�. Podejrzewa�, �e Czarny Pan
da� im woln� r�k�. O tak, to by�o do niego podobne.
Zaplanowa� dla niego perfekcyjnie okrutn� gr� naszpikowan�
pu�apkami, wiedz�c, �e niezale�nie od tego, w jakim Severus
znajdzie si� stanie, i tak nie zawr�ci.</p><p>- Witaj, Do�ohow - wysycza�
z odraz�, kl�kaj�c obok i celuj�c r�d�k� w
jego pier�. - Infirmitate - wypowiedzia� i cia�o
m�czyzny zwiotcza�o, tak jakby pozbawiono je si�y
napi�tych niczym postronki mi�ni. Rozgl�daj�c
si� uwa�nie wok�, Severus si�gn�� do ukrytej
g��boko w szacie kieszeni, w kt�rej zawsze trzyma� kilka silnych,
dobrze zabezpieczonych eliksir�w, poczynaj�c od odtrutek, a
sko�czywszy na Veritaserum, kt�re w�a�nie wzi�� w
d�o�.</p><p>Kiedy jednak odkorkowa� kciukiem
butelk� i przysun�� j� do twarzy m�czyzny,
k�tem oka dostrzeg� poruszaj�cy si� we mgle cie�.</p><p>Odwr�ci� g�ow� i
uni�s� r�d�k�, got�w do rzucenia kl�twy, ale bardzo
szybko rozpozna� twarz swojej niedosz�ej ofiary, pomimo
pokrywaj�cej j� sadzy i kropli zaschni�tej krwi.
Wystarczaj�co wiele razy widzia� na lekcjach jej skupione oblicze.</p><p>- Dr�twota! - wrzasn�a
rozpaczliwie Cho Chang, celuj�c r�d�k� za siebie. Severus
poderwa� si�, chowaj�c eliksir do kieszeni szaty i rzucaj�c
okiem na pod��aj�ce za ni�, odziane w czer� sylwetki.</p><p>Wype�niony zdzicza�ym
strachem wzrok dziewczyny pad� na niego, a jej oczy rozszerzy�y
si� od nap�ywaj�cej do nich nadziei.</p><p>- Profesorze Sn...</p><p>Celnie rzucona kl�twa
trafi�a j� prosto w plecy. Nadzieja prys�a, zmieniaj�c
si� w zaskoczenie i p�kaj�cy w �renicach b�l. Upad�a
na kolana, niczym pozbawiona si� kukie�ka, wprost u jego st�p.</p><p>Nadal jednak dysza�a.</p><p>- Mam j�! - Severus
us�ysza� pe�en uniesienia g�os m�odego Notta. -
Trafi�em j�, tato!</p><p>Ub�ocona d�o�
z�apa�a go za szat�. Severus zerkn�� w d� w tej
samej chwili, w kt�rej z mg�y wy�onili si� dwaj Nottowie, a
zaraz za nimi o�mioro innych �miercio�erc�w.</p><p>- Witaj, Severusie - powita� go
Nott, przeci�gaj�c sylaby. Severus zerkn�� na trzyman�
przez niego r�d�k�. Ca�a jego d�o� pokryta
by�a krwi�. Wci�� �wie��. Sp�ywa�a
po uniesionym ramieniu, wsi�kaj�c w r�kaw szaty. - Musz� przyzna�,
�e znakomicie wyszkoli�e� mojego syna. Dzi�ki jego
umiej�tno�ciom, uda�o nam si� rozbi� ca��
grup� tych pe�zaj�cych wsz�dzie ma�ych larw. -
Wskaza� r�d�k� na le��c� na ziemi
dziewczyn�.</p><p>- Rozwalili�my ich na
kawa�ki. - G�os m�odego Notta ocieka� samozadowoleniem. -
Jeszcze tylko ona. - Podszed� bli�ej, wyci�gaj�c
r�d�k�. Severus widzia� na jego twarzy m�ciw�,
pozbawion� skrupu��w satysfakcj�. Wiedzia�, �e
dziewczyna �yje jeszcze tylko dlatego, �e ch�opak nie mo�e
si� zdecydowa�, kt�rego zakl�cia u�y�, aby zada�
jej jak najwi�cej cierpie�. A zna� ich wiele. Severus sam go ich
nauczy�.</p><p>- Gratulacje - odpar�
ch�odnym, doskonale opanowanym tonem. - Czarny Pan z pewno�ci�
doceni wasz wk�ad w bitw�. Zabicie kilkoro niewyszkolonych dzieciak�w
to ju� niemal zwyci�stwo. Jestem pewien, �e zostaniecie za to
odpowiednio wynagrodzeni.</p><p>Widzia�, jak Nott marszczy brwi
w umys�owym wysi�ku, ale w tej samej chwili us�ysza�
uradowany g�os jego syna.</p><p>- Ju� wiem!</p><p>Poci�gni�cie za szat�
skierowa�o jego wzrok ponownie w d�, wprost na wpatruj�ce
si� w niego, szeroko otwarte oczy. Wype�nione cichym, pozbawionym
nadziei b�aganiem.</p><p>- Profes...</p><p>- Scindite! - wysycza� Nott i
powieki dziewczyny opad�y, zatrzaskuj�c jej �wiadomo��
w agonii cierpienia, a cia�o zamieniaj�c w rzucany drgawkami
och�ap.</p><p>Severus zna� to zakl�cie.
Rozrywa�o powoli narz�dy wewn�trzne, doprowadzaj�c do tego,
�e ofiara wykrwawia�a si�.</p><p>Tylko wy�wiczona przez lata do
perfekcji blokada, kt�r� zak�ada� ju� tak wiele razy,
wi���c wszelkie uczucia g��boko na dnie duszy,
utrzyma�a jego �ciskaj�c� r�d�k�
d�o� na miejscu i nie pozwoli�a mu jej unie��.</p><p>Ale sp�tane emocje uwolni�y
si� w inny spos�b.</p><p>Ujrza� przed oczami zaspan�
twarz. Potargane, czarne w�osy rozrzucone na poduszce i rozgrzane od snu
policzki. Powieki unios�y si�, ods�aniaj�c
krystaliczn� ziele�. Na wargi wyp�yn�� senny
u�miech.</p><p>Dzie� dobry, Severusie...</p><p>Uderzenie by�o tak silne,
�e niemal zwali�o go z n�g. Zachwia� si�, powracaj�c
do rzeczywisto�ci i czuj�c gryz�cy dym, wdzieraj�cy mu
si� do p�uc. Obraz przed jego oczami wyostrzy� si� i
Severus skierowa� je wprost na stoj�cego kilka metr�w dalej Notta.</p><p>- Gdzie jest Potter? - zapyta�
najbardziej opanowanym tonem, na jaki go by�o sta�.</p><p>Zobaczy� lodowaty rozb�ysk
w oczach �miercio�ercy. Zakrwawiona d�o� jeszcze mocniej
�cisn�a r�d�k�.</p><p>- Czarny Pan mia� racj� -
powiedzia� stalowym g�osem. - Wiedzia�, �e b�dziesz go
szuka�. - Na jego twarzy pojawi� si� krzywy u�mieszek. -
Ale nigdy go nie znajdziesz. Tylko jedna osoba zna miejsce pobytu Czarnego Pana
i gdy nadejdzie czas, sama ci� odszuka.</p><p>- W takim razie mo�ecie
powiedzie� tej osobie, �e mam to, czego potrzebuje Czarny Pan -
odpar� Severus, patrz�c prosto w zimne oczy Notta. - I �e jestem
got�w mu to odda�, by przyczyni� si� do naszego zwyci�stwa.</p><p>�miercio�erca
wygl�da� tak, jakby rozbawi�y go s�owa Snape'a.</p><p>- Masz nas za idiot�w, Severusie?
Czarny Pan ostrzega� nas przed tob�. Nikt ci nie zaufa, plugawy
zdr...</p><p>Jego s�owa zag�uszy�y
dobiegaj�ce z prawej strony krzyki. W powietrzu �wisn�y
zakl�cia. Severus przypad� do ziemi. Jedna z kl�tw uderzy�a
w m�odego Notta, a druga trafi�a w wysokiego, pot�nie
zbudowanego �miercio�erc�.</p><p>Z mg�y wy�oni�o
si� pi�cioro auror�w, ciskaj�c zakl�ciami z tak�
szybko�ci�, �e ich r�d�ki by�y zaledwie smugami
�wiat�a. �miercio�ercy zwarli szereg, kontratakuj�c.
Severus z�apa� bezw�adne cia�o Do�ohowa i
os�aniaj�c si� nim jak tarcz�, zacz�� ciska�
zakl�ciami w nacieraj�cych auror�w. Jednego z nich powali�
Sectumsempr�, ale ju� nie zd��y� odbi�
zakl�cia, kt�re trafi�o w Do�ohowa, przewracaj�c ich obu na
ziemi�. Zrzuci� z siebie martwe cia�o i b�yskawicznie
uskoczy� na bok, zasypywany grudkami ziemi. W miejscu, w kt�rym jeszcze
przed chwil� le�a�, zia� niewielki krater.</p><p>- Avada Kedavra! - rykn��,
trafiaj�c prosto w pier� najbli�ej stoj�cego aurora,
kt�rego twarz zamieni�a si� w mask� zaskoczenia, a jego
cia�o z impetem uderzy�o w ziemi�. - Protego! - Bariera
zadr�a�a pod wp�ywem si�y skierowanego w niego
zakl�cia, ale z najwi�kszym wysi�kiem zdo�a� j�
utrzyma�. Znajduj�cy si� dwa metry od niego Nott powali�
nacieraj�cego na nich napastnika w tej samej chwili, w kt�rej ostatni
pozosta�y przy �yciu auror cisn�� w niego zakl�ciem,
kt�re pos�a�o jego cia�o w g�r� i rzuci�o o
ziemi� z tak� si��, �e Severus us�ysza� chrupni�cie
�amanego karku i ju� wiedzia�, �e Nott z
pewno�ci� si� po tym nie podniesie. Kilkoro ocala�ych
�miercio�erc�w, widz�c, �e ich przyw�dca zgin��,
niemal natychmiast ulotni�o si� z miejsca bitwy, a Severus
wykorzysta� powsta�e przy tym zamieszanie, ciskaj�c
Kl�tw� U�miercaj�c� prosto w ostatniego aurora. Kiedy
nieruchome cia�o pad�o na ziemi�, Severus b�yskawicznie
rozejrza� si� wok�, got�w do obrony. Ale w pobli�u nie
pozosta� ju� nikt �ywy.</p><p>Oddychaj�c ci�ko,
wyprostowa� si� i odrzuci� do ty�u spocone w�osy. W
kt�rym� momencie jakie� zakl�cie min�o go o
w�os, rozcinaj�c mu szat� na ramieniu i sk�r� pod ni�,
ale rana by�a p�ytka i niegro�na. Potoczy� wzrokiem po
le��cych na ziemi cia�ach. Wydawa�y si� by�
wsz�dzie. Zastyg�e w pozie obronnej albo te� porozrywane,
le��ce w ka�u�ach krwi.</p><p>Tupot biegn�cych st�p
sprawi�, �e jego mi�nie ponownie napi�y
si�, a d�o� trzymaj�ca r�d�k� unios�a.
Z mg�y wy�oni�o si� kilkoro kolejnych auror�w. Severus dostrzeg�
w�r�d nich Shacklebolta. Opu�ci� nieco r�d�k�,
by nie wygl�da�o na to, �e bezpo�rednio grozi pi�ciu
aurorom, ale nie na tyle nisko, by nie m�g� w ka�dej chwili
cisn�� w nich zakl�ciami, gdyby go do tego zmusili.</p><p>- Co tu si� sta�o,
Severusie? - zapyta� Kingsley, rozgl�daj�c si� po polu
bitwy.</p><p>- C�, na drzemk� mi to
raczej nie wygl�da - odpar� szyderczo Snape, tr�caj�c
stop� martwe cia�o Notta, kt�rego g�owa wygi�ta by�a
pod dziwnym k�tem. Merlinie, jakim cudem cz�owiek, kt�ry biega po
polu bitwy i natykaj�c si� na martwe cia�a, pyta "co
si� sta�o?" m�g� zaj�� tak daleko? - Ale
je�li ci na tym zale�y, to spr�buj ich obudzi� i przepyta�.
Mo�e ci odpowiedz�.</p><p>- To nie czas na kpiny -
warkn�� powa�nie Kingsley, wpatruj�c si� badawczo w
Severusa. - To nie ja stoj� w�r�d cia� wrog�w po kostki we krwi.
No, chyba �e zd��y�e� si� tu aportowa�, aby
sprawdzi�, czy jeszcze dysz�. - Spojrzenie Kingsleya by�o tak
natarczywe, jakby pragn�� wypali� dziur� w czaszce Snape'a
i zajrze� do �rodka. Ale najwyra�niej zapomnia�, �e to
Severus by� Mistrzem Legilimencji. - Dlaczego nie aportowa�e�
si� razem z nami? - zapyta� auror. Severus ujrza� unosz�ce
si� w g�r� r�d�ki. Wszystkie celowa�y prosto w niego.</p><p>Podszed� o krok bli�ej,
zatrzymuj�c si� na wprost Kingsleya i zanurzaj�c stalowe
spojrzenie w jego oczach.</p><p>- Zejd� mi z drogi, Kingsley -
wysycza� przez zaci�ni�te z�by g�osem zimniejszym
ni� zbocza g�ry lodowej. - Je�eli pragniesz odpowiedzi, to zwr��
si� do Dumbledore'a. Z pewno�ci� ci ich udzieli.</p><p>Ich skrzy�owane spojrzenia
�ciera�y si� ze sob� z tak� si��, i�
powietrze pomi�dzy nimi wydawa�o si� iskrzy�.</p><p>Severusie...</p><p>Severus odwr�ci� si� nagle
i rozejrza� wok� desperackim wzrokiem, ale poza nimi nikogo tu nie
by�o. Kiedy spojrza� ponownie na Kingsleya, zauwa�y�,
�e auror ma zmarszczone brwi i r�wnie� obserwuje okolic�, ale
najwyra�niej niczego nie zauwa�y�, bo ponownie wbi�
podejrzliwe spojrzenie w Severusa.</p><p>Severusie...</p><p>- Z drogi - warkn��
stanowczo Snape, odsuwaj�c aurora na bok. Niczym zahipnotyzowany, nie
zwa�aj�c na wycelowane w siebie r�d�ki, ruszy� za tym
g�osem i dopiero przeszywaj�ce wrzaski i seria rozb�ysk�w na
lewo od nich sprawi�a, �e do jego zamglonego spojrzenia
powr�ci�a ostro��. I Severus us�ysza� ten dobrze
znany, wysoki, perlisty �miech.</p><p>To ona! To musi by� ona! Czarny
Pan nikogo innego nie darzy� tak wielkim zaufaniem.</p><p>Mocniej zacisn��
d�o� na r�d�ce i wbieg� w dym, kieruj�c si�
prosto w stron� niesionego wiatrem �miechu.</p><p>*</p><p>Mia�a wra�enie, �e
p�uca pal� j� �ywym ogniem, a nogi przypominaj� dwie
kamienne kolumny, kt�rymi coraz trudniej by�o porusza�. Ka�dy
kolejny krok wymaga� nadludzkiego wysi�ku. Ale bieg�a dalej,
przeskakuj�c nad le��cymi na ziemi cia�ami, omijaj�c
grupki walcz�cych i staraj�c si� nie wpa�� na przebiegaj�cych
czarodziej�w. Ron bieg� p� kroku za ni�. S�ysza�a
jego ci�ki, �wiszcz�cy oddech, ale ten d�wi�k
dawa� jej si��. Wci�� tu byli. Razem. I
najwyra�niej uda�o im si� zgubi� �cigaj�cych ich
�miercio�erc�w. Obejrza�a si� przez rami�,
wbijaj�c badawcze spojrzenie w unosz�cy si� k��bami
dym.</p><p>- W lewo! - wycharcza� Ron.</p><p>Mechanicznie skr�ci�a w
lewo, widz�c przed sob� rozb�yski zakl�� i
s�ysz�c rozdzieraj�ce krzyki. Kiedy oddalili si� na tyle,
�e krzyki zamieni�y si� jedynie w niesione wiatrem echo, a rozb�yski
przypomina�y zaledwie oddalone, roz�wietlaj�ce niebo
b�yskawice, zatrzyma�a si�, opieraj�c r�ce na kolanach
i pr�buj�c z�apa� oddech.</p><p>Jej kolana dr�a�y z
wysi�ku, a zranione przy upadku rami� bole�nie pulsowa�o.</p><p>- Zgubili�my ich, Ron -
wyszepta�a, spogl�daj�c na pochylonego i krztusz�cego
si� dymem Rona. Kiedy si� wyprostowa�, niemal go nie
poznawa�a. Ca�a jego twarz umazana by�a b�otem, po tym, jak
przewr�ci� si� w traw�, w ostatniej chwili unikaj�c
zielonego promienia Zakl�cia U�miercaj�cego. Widzia�a
jedynie rozszerzone z niedowierzania oczy, kt�rymi wpatrywa� si� w
ni�, pr�buj�c z�apa� oddech i co� jej powiedzie�.</p><p>- Widzia�a�? -
wydysza� w ko�cu, prze�ykaj�c �lin� i
prostuj�c si�. - Snape'a! Widzia�a� go, Hermiono?
Walczy� razem ze �miercio�ercami! Zabi� aurora! Zawsze
wiedzia�em, �e jest po ich stronie! Parszywy zdrajca!</p><p>Hermiona spojrza�a ponad
ramieniem Rona, tak jakby chcia�a przebi� wzrokiem mg�� i
dojrze� to, czego nie byli w stanie zobaczy�.</p><p>- Nie. On to wszystko robi dla
Harry'ego - powiedzia�a cicho, wypowiadaj�c na g�os
k��bi�ce si� w jej g�owie my�li.</p><p>Jej spojrzenie pad�o na
os�upia�� twarz Rona.</p><p>- Jak to dla Harry'ego? Dlaczego
mia�by robi� co� takiego? O czym ty m�wisz?</p><p>- Na razie musisz wiedzie� tylko
tyle, �e Snape jest po naszej stronie, bez wzgl�du na to, jak to
wygl�da. Wyja�ni� ci to, kiedy tylko... PADNIJ!</p><p>Wystarczy�a jej tylko sugestia
zbli�aj�cego si�, zakapturzonego cienia i s�aby
rozb�ysk. Z�apa�a Rona za r�k�, ci�gn�c go
ku ziemi. Kl�twa �mign�a nad ich g�owami.</p><p>- W nogi! - wrzasn�� Ron,
podnosz�c si� pierwszy i ci�gn�c j� za sob�. -
Dr�twota! - wykrzykn��, na o�lep celuj�c
r�d�k� za siebie.</p><p>Znowu uciekali. Jak d�ugo
dadz� tak rad�? Nie mia�a ju� si�, a jakiegokolwiek
zakl�cia by nie u�yli, �miercio�ercy odbijali je z
tak� �atwo�ci�, jakby nie by�y niczym innym, jak tylko
nieszkodliwymi smugami kolorowych �wiate�.</p><p>Robi�o si� coraz
gor�cej. Zbli�ali si� do granicy p�on�cego lasu. Kiedy
tam dotr�, nie b�dzie ju� �adnej drogi ucieczki.</p><p>- Ron - wysapa�a. - Musimy...
musimy skr�ci�. To pu�apka. Prowadz� nas prosto w
�lep� uliczk�.</p><p>- Nie mamy gdzie! -
krzykn�� Ron, wskazuj�c jej jasne rozb�yski na lewo i na
prawo od nich.</p><p>Hermiona rozejrza�a si�.
Wydawa�o si�, �e s� walki trwaj� wsz�dzie. A
wbiegni�cie prosto pomi�dzy dwie walcz�ce strony r�wna�o
si� samob�jstwu.</p><p>Nagle Ron zatrzyma� si� tak
gwa�townie, �e z rozp�du wpad�a na niego i oboje
wyl�dowali w b�otnistej trawie. Desperackim wzrokiem spojrza�a
przed siebie, automatycznie unosz�c r�d�k� i
uk�adaj�c w g�owie s�owa zakl�cia, kiedy w
zmierzaj�cej w ich stron� sylwetce rozpozna�a... Lupina.</p><p>- Ron! Hermiona! -
wykrzykn��, opuszczaj�c r�d�k� i
podbiegaj�c do nich. Hermiona przyj�a jego
wyci�gni�t� d�o�, z trudem podnosz�c si� z
ziemi. Zobaczy�a wy�aniaj�cych si� zza jego plec�w auror�w.
Jej trzepocz�ce w piersi i bole�nie obijaj�ce si� o
�ebra serce zamieni�o si� w wosk, sp�ywaj�c niemal do
samych st�p.</p><p>- Jeste�my... �cigani -
wydysza� Ron, wskazuj�c za siebie.</p><p>Twarz Lupina zmieni�a si� w
jednej sekundzie.</p><p>- Ukryjcie si�! - wysycza�,
popychaj�c ich w stron�, z kt�rej przed chwil� przyszed�.
Hermiona z�apa�a d�o� Rona i poci�gn�a ich
oboje w d�, przypadaj�c do ziemi. Zobaczy�a jak Lupin roztacza
wok� siebie i trzech innych auror�w zakl�cie ochronne. A kiedy tylko
dwaj �cigaj�cy ich �miercio�ercy wy�onili si� z
dymu... dok�adnie w tej samej chwili ich cia�a uderzy�y o
ziemi�, trafione seri� kl�tw. Znacznie silniejszych ni�
mogli si� spodziewa�, �cigaj�c dw�jk� nastolatk�w.</p><p>Hermiona pierwsza podnios�a
si� z ziemi, chocia� zapanowanie nad wycie�czeniem
�ci�gaj�cym jej cia�o z powrotem w d� wydawa�o
si� niemal ponad jej si�y.</p><p>- Dobrze, �e nic wam nie jest -
powiedzia� Lupin, podchodz�c do nich. - Nie potrafi�
poj�� powodu, dla kt�rego dyrektor zgodzi� si� na wasze
uczestnictwo w bitwie, ale wed�ug mnie pope�ni� ogromny b��d.
Nie powinien nara�a� waszego �ycia...</p><p>- Co z Harrym? - przerwa�a mu
Hermiona. - Kto� go widzia�?</p><p>Lupin spojrza� na ni� z
przygn�bieniem, po czym pokr�ci� g�ow�.</p><p>- Przykro mi. Pyta�em ju�
chyba wszystkich, na kt�rych si� natkn��em, ale nikt go nie
widzia�. Przepad� bez �ladu.</p><p>- A moja rodzina? - zapyta�
zapalczywie Ron. - Widzia�e� ich?</p><p>- Niedaleko st�d
min��em Freda i George'a. Mo�liwe, �e byli tam tak�e
twoi rodzice i siostra, ale nie jestem pewien. Przebiegli�my obok,
�cigaj�c grupk� �miercio�erc�w. Nie mia�em czasu
si� zatrzyma�.</p><p>Ron wyra�nie si�
rozlu�ni�, ale Hermiony nie potrafi�o opu�ci�
nieprzyjemne uczucie, wpe�zaj�ce powoli do jej umys�u.</p><p>- Voldemorta tak�e nigdzie nie
ma - powiedzia�a pospiesznie. - My�li pan, �e s�
gdzie� indziej? �e Voldemort zabra� gdzie� Harry'ego?</p><p>Lupin spojrza� na ni�
przeci�gle.</p><p>- Bardzo mo�liwe - odpar� z
namys�em. - Ale je�eli to prawda... to niech Merlin ma nas w swojej
opiece.</p><p>Hermiona zagryz�a warg�.</p><p>Czy�by wszystko, co robili...
ca�e to po�wi�cenie, by�o na nic? Dlaczego go tu nie
by�o? Dlaczego Voldemort mia�by zabra� gdzie� Harry'ego? A
je�eli ju� go zabi� i...?</p><p>Nie. Nie zrobi� tego. Nie
zabi� go. Gdyby Harry zgin��, Voldemort z pewno�ci�
pojawi�by si� tutaj, aby og�osi� swoje zwyci�stwo. On
gdzie� tam jest... i tylko jedna osoba jest w stanie go
odnale��.</p><p>- Chod�, Ron - powiedzia�a,
ci�gn�� go za r�k�. - Dzi�kujemy, profesorze
Lupin, ale dalej sami musimy sobie poradzi�.</p><p>- Uwa�ajcie na siebie -
zakrzykn�� jeszcze Lupin, zanim stracili go z oczu.</p><p>- Gdzie idziemy? - zapyta� Ron,
biegn�c za ni�.</p><p>- Znale�� Snape'a -
powiedzia�a stanowczo, wbijaj�c badawcze spojrzenie w k��by
gryz�cego dymu.</p><p>*</p><p>Cia� przybywa�o. Severus
sun�� pomi�dzy nimi niczym cie�, z r�d�k� w
pogotowiu i wyostrzonymi zmys�ami, got�w w ka�dej chwili
zaatakowa�. Zr�cznie omija� miejsca rozbrzmiewaj�ce
wrzaskami torturowanych, kieruj�c si� coraz g��biej i
g��biej w nas�czone cuchn�cym oddechem �mierci pole
bitwy, prowadzony naprz�d tylko jedn�, jedyn� my�l�.</p><p>Potter.</p><p>�miercio�ercy atakowali na
o�lep, niczym stado wyg�odnia�ych wilk�w, bez zastanowienia
eliminuj�c ka�dego, kto wszed� im w drog�, i nie
oszcz�dzaj�c nikogo. Severus kilkakrotnie natkn�� si�
na �lady walki - jeszcze ciep�e, dymi�ce cia�a, niekt�re w
ca�o�ci, niekt�re porozrywane na strz�py, jakby wielu
�miercio�erc�w �a�owa�o, �e nie mo�e
u�ywa� siekier zamiast r�d�ek. Severus zna� ich
wszystkich doskonale. Sp�dzi� z nimi wystarczaj�co wiele czasu,
by pozna� ich taktyk� i s�abe strony. Atakowali bez finezji i
bez planu. Byle tylko zada� ofierze jak najwi�cej cierpie� przed
�mierci�. W pewnym sensie przypominali to, co sami po sobie
zostawiali - zbroczone krwi� och�apy mi�sa, poruszaj�ce
si� tylko i wy��cznie za pomoc� mechanicznej si�y
rozp�du, tratuj�ce wszystko, co napotka�y na swej drodze, dop�ki
nie sczez�y we w�asnych odchodach po spotkaniu z aurorem, kt�ry
okaza� si�, jakim� dziwnym trafem, przebieglejszy od nich.</p><p>Na razie straty po obu stronach
wygl�da�y na wyr�wnane, chocia� zakapturzonych cia�
wydawa�o si� by� nieco mniej. Severus nie mia� zamiaru
miesza� si� w walki, ale ci g�upcy, kt�rzy o�mielali
si� go atakowa�, nie dawali mu wyboru. Musia� zachowa�
wszystkie swoje doj�cia, zar�wno po jednej, jak i drugiej stronie. Nawet je�eli
wiedzia�, �e po tej drugiej stronie jest ca�kowicie spalony, to
nie zamierza� zamyka� sobie drzwi. Na razie stara� si�
wcisn�� w nie stop�. Kiedy nadejdzie okazja, pchnie je tak
mocno, i� z pewno�ci� otworz� si� na ca��
szeroko��.</p><p>Tym razem odleg�e echo
perlistego �miechu rozleg�o si� bardziej na p�noc.</p><p>By� ju� blisko. Bellatriks
zdawa�a si� wci�� oddala� i zmienia� kierunki,
ale on nie straci� tropu ani na chwil�.</p><p>Przyspieszy�. Gdzie� przed
nim rozleg�y si� huki i wrzaski wykrzykiwanych kl�tw, wi�c
b�yskawicznie skr�ci�, jeszcze g��biej zaszywaj�c
si� w skrywaj�cy go dym.</p><p>Po przej�ciu kilkunastu metr�w,
zn�w j� us�ysza�. Znacznie bli�ej.</p><p>Jego zmru�one i skrupulatnie
badaj�ce okolic� oczy roz�wietli� kr�tki, ostry
rozb�ysk. Niczym wy�adowanie elektryczne, zanim nadci�gnie
prawdziwa burza.</p><p>We mgle, par� metr�w przed
sob� dostrzeg� kilka niskich g�az�w, uk�adaj�cych
si� w co� na kszta�t okr�gu. Zatrzyma� si� z
uniesion� r�d�k�. Pomi�dzy g�azami co� si�
porusza�o...</p><p>Zanim Severus zd��y�
wykona� jakikolwiek kolejny krok, pot�na sylwetka oderwa�a
si� od ziemi, obw�chuj�c powietrze i Severus w jednej chwili
zrozumia�, z kim ma do czynienia. Ale wilko�ak r�wnie� to
zrozumia�.</p><p>- No prosz�, kogo my tu mamy...
- wycharcza� Greyback, porzucaj�c zakrwawione, rozszarpane
cia�o, kt�rym si� w�a�nie posila�, a nast�pnie
podnosz�c si� i odwracaj�c. Dolna po�owa jego twarzy
pokryta by�a brunatnoczerwon� posok� i kawa�kami
mi�sa.</p><p>- Zejd� mi z drogi -
wycedzi� Severus, mierz�c go spojrzeniem, kt�re ka�dego innego
wprowadzi�oby przynajmniej w lekki niepok�j. Ale wilko�ak jedynie
wykrzywi� usta w parodii u�miechu.</p><p>- Dok�d ci si� tak spieszy,
Severusie? - Greyback przechyli� lekko g�ow�, obdarzaj�c go
zaciekawionym spojrzeniem, zwykle zarezerwowanym dla tych, kt�rzy jeszcze nie
zdaj� sobie sprawy z tego, �e ju� nied�ugo jego k�y
b�d� wydziera� mi�so z ich cia�. Kawa�ek po
kawa�ku. A najlepiej, gdy wci�� jeszcze b�d� si�
szamota�... - Chcesz pom�c nam z tym szlamowatym plugastwem, czy te�
pragniesz do��czy� do auror�w? Po kt�rej tak w�a�ciwie
jeste� stronie?</p><p>Severus tak bardzo zmru�y�
oczy, i� w tej chwili wydawa�y si� jedynie w�skimi
szczelinami, zza kt�rych spogl�da�a ciemno��.</p><p>- Nie mam czasu wdawa� si�
z tob� w dyskusje - wysycza� odpychaj�co, robi�c krok w
prawo i s�ysz�c st�umiony warkot dobiegaj�cy od
pot�nej sylwetki wilko�aka. Jego cia�o wygl�da�o
tak, jakby zatrzyma�o si� w po�owie transformacji pomi�dzy
cz�owiekiem a besti�. Mia� si�� drapie�nika i
umys� �miercio�ercy. Na szcz�cie �adna z tych
cech nie by�a do ko�ca rozwini�ta. Gdy zmieszasz ze sob�
dwa eliksiry, naczynie nie stanie si� nagle dwa razy pojemniejsze.</p><p>- To, �e nie mo�emy
ci� zabi�, nie oznacza, �e nie mo�emy zada� ci wielu
r�nych rodzaj�w b�lu. - Jego g�os ju� niemal ca�kowicie
przypomina� warkot.</p><p>- Zaraz sam poznasz jeden z nich,
je�li natychmiast nie usuniesz si� z drogi - odpar� lodowato
Severus, jeszcze mocniej �ciskaj�c r�d�k� i
celuj�c ni� prosto pomi�dzy jego zniekszta�cone
po�owiczn� transformacj� oczy.</p><p>Nie mia� ochoty z nim
walczy�. Musia� zachowa� wszystkie si�y na Bellatriks. I na
to, co nadejdzie p�niej...</p><p>Wygl�da�o na to, �e
bestia w ko�cu zrozumia�a, na czyim terytorium si�
znalaz�a, i powoli zacz�a si� wycofywa�.</p><p>Severus, nie spuszczaj�c
r�d�ki z twarzy Greybacka, ruszy� na wprost w kierunku, z
kt�rego ostatnio dobiega� �miech Bellatriks. Lecz kiedy go
mija�, us�ysza� cichy warkot, jakby wilko�ak za
wszelk� cen� chcia� mie� ostatnie zdanie:</p><p>- Kiedy Czarny Pan ju� zabije
Pottera, radz� ci ucieka� jak najdalej st�d, poniewa� wielu
b�dzie chcia�o ci� dopa��.</p><p>Severus zatrzyma� si�,
wbijaj�c w niego spojrzenie o stalowej pewno�ci siebie.</p><p>- W takim razie ci�
rozczaruj�. - Przybli�y� si�, aby m�czyzna
doskonale us�ysza� jego s�owa. - Czarny Pan nie zabije Pottera.</p><p>Ujrza�, jak po��czone
ze sob� brwi wilko�aka marszcz� si�, pr�buj�c
rozgry�� te s�owa, ale jego umys� by� zbyt mocno
zatruty pop�dem drapie�cy, by poradzi� sobie z tak trudnym
zadaniem.</p><p>Severus opu�ci� nieco
r�d�k� i odwr�ci� si� do niego bokiem, ruszaj�c
dalej, ale kiedy zn�w us�ysza� jego przypominaj�cy warczenie
g�os, zatrzyma� si� w p� kroku.</p><p>- Jak �miesz w to
w�tpi�, zdrajco? Oczywi�cie, �e go zabije. Moim zdaniem
w�a�nie w tej chwili obdziera go ze sk�ry. Bardzo powoli, aby
ch�opak cierpia� straszliwe katusze za wszystkie plany, kt�re
zniweczy�. - Severus zacz�� si� odwraca� w stron�
wilko�aka. A jego oczy... jego oczy... - A p�niej odda nam resztki
jego zmaltretowanego cia�a. Jestem pewien, �e b�d�
smakowa� wybornie... C� to b�dzie za ucz...</p><p>To, co si� p�niej
sta�o, uton�o w zalewaj�cej wszystko, czerwonej posoce
szale�stwa.</p><p>Wilko�aki by�y silne i
szybkie. Ale te cechy nie dawa�y przewagi w obliczu pojedynku z kim�,
kogo prowadzi �lepa, p�omienna furia, wykuta w ku�ni sza�u
i daj�ca niemal nadludzk� si��.</p><p>Powietrze wype�ni�o
si� rykiem, kurzem i krwi�. Severus nie widzia� niczego poza
czerni�, konsumuj�c� jego dusz�, nie pragn��
niczego poza zmia�d�eniem ko�ci, zgnieceniem czaszki, zadaniem
niewyobra�alnego b�lu. Gdzie� na granicy ciemno�ci
s�ysza� przera�aj�ce skamlenie, ale jego umys�
przypomina� w tej chwili jedynie czysty, rozgrzany do czerwono�ci,
�elazny pr�t, bezlitosny i ostry niczym grot strza�y.
Maj�cy tylko jeden cel.</p><p>Zabi�.</p><p>Zabi�.</p><p>Widzia� swe w�asne
d�onie, �ciskaj�ce g�ow� wilko�aka i
uderzaj�ce ni� o g�az. Raz. Drugi. Trzeci.</p><p>Bez ko�ca.</p><p>- Zdychaj... - ochryp�y,
m�ciwy charkot, kt�ry wydoby� si� z jego w�asnych ust,
wdar� si� w ciemno��, wy�awiaj�c go z powodzi
krwi w tej samej chwili, w kt�rej zmia�d�ona czaszka ust�pi�a,
pokrywaj�c jego r�ce brunatn� posok�, a� po
�okcie.</p><p>K�uj�ce, gorzkie powietrze
wdar�o mu si� do p�uc, przywracaj�c opanowanie i
rozwiewaj�c ciemno��.</p><p>Odsun�� si� i
spojrza� na swe dzie�o. Bezw�adne cia�o opiera�o
si� o jeden z g�az�w. Z rozbitej, zmia�d�onej g�owy
wylewa�a si� krew, przypominaj�c sp�ywaj�cy po kamieniach,
niewielki potok.</p><p>Ciemno�� powoli
odp�ywa�a, przeganiana przez ziele� wpatrzonych w niego oczu.
Widzia� je. Tak wyra�nie. Tu� przed sob�.</p><p>- Nie dotknie ci� -
wycharcza� ochryp�ym g�osem, wyci�gaj�c
r�k�, ale jego d�o� odnalaz�a jedynie powietrze.</p><p>Zacisn�� powieki,
walcz�c z zawrotami g�owy i powracaj�cym gwa�townie
czuciem.</p><p>Wszystko w nim
p�on�o. Mia� wra�enie, jakby na niewielk�
chwil� krew w jego �y�ach zmieni�a si� w p�ynny
o��w, dewastuj�c je pompowan� przez nie adrenalin�.
Mi�nie pulsowa�y, a zw�one p�uca dopiero teraz
nadrabia�y zaleg�o�ci z kilkudziesi�ciu ostatnich sekund,
podczas kt�rych wype�nia�a je jedynie ognista ��dza mordu.</p><p>Jego cia�o pokrywa�y
zadrapania i siniaki. Czu�, jak powoli wyp�ywaj� na
powierzchni� sk�ry.</p><p>Dr��c�
d�oni� si�gn�� do ukrytej w szacie kieszeni i
pospiesznie wypi� kilka �yk�w bladofioletowego eliksiru.</p><p>Pomog�o.</p><p>Kiedy otworzy� oczy, ponownie
wype�nia�a je jedynie bezlitosna, zdeterminowana czer�.</p><p>Rozejrza� si� w
poszukiwaniu swojej r�d�ki. Znalaz� j� w b�ocie,
kilka metr�w dalej. Podni�s� j� i wytar� w peleryn�, a
nast�pnie rozejrza� si� czujnie wok� i nie mog�c
pozwoli� sobie ju� na ani jedn� chwil� zw�oki,
wsun�� si� w dym, przyczajony niczym szykuj�cy si� do
ataku drapie�ca.</p><p>Bellatriks gdzie� tam by�a.
Oddali�a si�, ale wci�� s�ysza� jej niesiony
wiatrem �miech.</p><p>Nie umknie mu.</p><p>*</p><p>Tonks zatrzyma�a si�
gwa�townie.</p><p>Ten �miech... poznawa�a go.</p><p>Bellatriks!</p><p>Powietrze przeci��
ochryp�y wrzask, kt�ry sprawi�, �e jej cia�o pokry�o
si� g�si� sk�rk�. Nie nale�a� on jednak ani do
aurora, ani do �adnego doros�ego czarodzieja. To by� ucze�.</p><p>Zrobi�a krok w tamt�
stron�, ale zawaha�a si�.</p><p>Powinna tam pobiec. Powinna im pom�c.
By�a aurorem. To by� jej obowi�zek, ale... starcie z Bellatriks
by�o zbyt ryzykowne. Nie mia�a �adnego wsparcia. A je�eli
zginie i jej nie odn...</p><p>- Expelliarmus!</p><p>Moment, w kt�rym rozpozna�a ten
g�os, przypomina� k�piel w lodowatym strumieniu.</p><p>Zerwa�a si� do biegu,
my�l�c jedynie o tym, �e jej najwi�kszy koszmar
w�a�nie nabiera� realnych kszta�t�w.</p><p>Luno...</p><p>Luno...</p><p>Nie mog�a oddycha�.</p><p>Bo�e, tam by�a Bellatriks!
To ju� koniec. Koniec.</p><p>66. When love and death embrace</p><empty-line/><p>Where are you now?</p><p>Are you lost?</p><p>Will I find you again?</p><p>Are you alone?</p><p>Are you afraid?</p><p>Are you searching for me?*</p><empty-line/><p>- St�j! - Hermiona zatrzyma�a
si�, nas�uchuj�c. - S�ysz� czyje� g�osy.</p><p>Jej nogi dr�a�y z
wysi�ku. W przeci�gu kilku ostatnich minut a� trzy razy
natkn�li si� na dymi�ce zgliszcza pozosta�e po starciu
auror�w ze �miercio�ercami. Wci�� pami�ta�a wzrok
jednego z konaj�cych m�czyzn, kiedy podesz�a bli�ej,
aby sprawdzi�, czy kto� prze�y�. Spojrza� na ni�
tak, jakby patrzy� z dna najbole�niejszej, najpotworniejszej
otch�ani, jak� mo�na sobie wyobrazi�. Nie m�g�
m�wi�, ale widzia�a w jego oczach bezg�o�ne b�aganie.
B�aganie o �mier�.</p><p>A ona nie mog�a zrobi� nic,
by mu pom�c...</p><p>P�niej znowu uciekali, kiedy
zostali zauwa�eni. Uda�o im si� zgubi� po�cig i
oddali� od linii walk, ale wci�� natykali si� na
przebiegaj�ce w po�piechu grupki. Musieli by� bardzo ostro�ni.
�miercio�ercy wydawali si� by� wsz�dzie.</p><p>Hermiona zmarszczy�a brwi,
ws�uchuj�c si� w zbli�aj�ce si� g�osy.
Powinna z�apa� Rona i jak najszybciej si� st�d
oddali�, ale potrzebowa�a... informacji. Jakichkolwiek. Mia�a
wra�enie, �e oboje b��dz� w ciemno�ci i po
cz�ci tak w�a�nie by�o.</p><p>- Zaczekaj - wyszepta�a do Rona,
opadaj�c na kolana i kieruj�c r�d�k� na swoje nogi. -
Tacitus Gressus.</p><p>- Co robisz?</p><p>- Zaraz wr�c�. Nie ruszaj
si� st�d - odpar�a szeptem, przesuwaj�c si� na
czworaka w stron� g�os�w.</p><p>- Hermiono! - Ron kucn��,
przywo�uj�c j� szeptem z powrotem. - Wracaj! Nie id� tam!</p><p>Nie myli�a si�.
S�ysza�a ich coraz wyra�niej. Kilkoro �miercio�erc�w,
przeczesuj�cych okolic� w poszukiwaniu kolejnych ofiar.
Zatrzyma�a si�, k�ad�c si� na ziemi i staraj�c si�
nawet nie drgn��. Widzia�a ich ciemne sylwetki poruszaj�ce
si� w g�stym dymie. Pr�bowa�a zrozumie�, o czym
rozmawiaj�, ale do jej uszu dobiega�y tylko fragmenty zda�.
Mia�a nadziej�, �e wspomn� o Harrym albo chocia� o
Voldemorcie, ale nie m�wili o niczym, co mog�oby jej pom�c, wi�c
wycofa�a si� szybko, nas�uchuj�c, czy nie
skr�caj� w ich stron�, ale oddalili si�.</p><p>- I co? - zapyta� Ron, kiedy
tylko uda�o jej si� do niego wr�ci�. Wyprostowa�a si�,
spojrza�a na niego i pokr�ci�a g�ow�.</p><p>- Nic. Ani s�owa o Harrym -
westchn�a, bior�c g��boki, dr��cy oddech.</p><p>By�a ju� tak bardzo
zm�czona... Chwilami mia�a wra�enie, jakby �ni�a.
Jakby to wszystko by�o tylko koszmarem, z kt�rego nied�ugo si�
obudzi. I znowu b�dzie w Hogwarcie. I b�d� tam wszyscy. Wszyscy,
kt�rzy... odeszli. I b�d� si� szykowa� do egzamin�w, jak
zawsze. A jej jedynym zmartwieniem b�dzie zdobycie jak najwy�szego
wyniku na owutemach w przysz�ym roku...</p><p>Zadr�a�a i
z�apa�a si� za ramiona, rozmasowuj�c je. Zerkn�a
na Rona. Patrzy� na ni� ze zmarszczonymi brwiami i... czym�, co
wygl�da�o jak poirytowanie.</p><p>- Nie wiem, po co to
zrobi�a�. Czego si� spodziewa�a�? I tak niczego
si� od nich nie dowiesz - powiedzia� z gorycz�, spluwaj�c
na ziemi�.</p><p>Dziewczyna spojrza�a na niego
bez s�owa. Ron r�wnie� wygl�da� na potwornie
zm�czonego, ale wcale nie mia�a mu tego za z�e. Sama ledwie
trzyma�a si� na nogach, a wydawa�o si�, �e s�
r�wnie daleko od odnalezienia Harry'ego, jak w chwili, w kt�rej tu przybyli.
Wszystko sz�o... nie tak.</p><p>- Znajdziemy go, Ron - powiedzia�a
cicho, �api�c go za r�k� i �ciskaj�c mocno.</p><p>- Jak? Sama widzia�a� te
wszystkie trupy! - Rozpaczliwie machn�� r�k�,
wskazuj�c zadymion� okolic�. - Sk�d wiesz, �e nie
przegrali�my? Mo�e wszyscy ju� dawno zgin�li, a tylko my tu
zostali�my i biegamy w k�ko jak zagubione psy?</p><p>- Przesta�! -
Wyszarpn�a r�k� z jego u�cisku. - Na pewno tak
si� nie sta�o. Lupin by nam powiedzia�...</p><p>- Lupin sam nic nie wie! Moim zdaniem
powinni�my da� sobie spok�j z tym bezcelowym bieganiem i
poszuka� mojej rodziny!</p><p>- Twoja rodzina na pewno trzyma
si� razem i wspiera wzajemnie, a Harry jest tam sam!</p><p>Oczy Rona zap�on�y
dziko.</p><p>- Harry jest moim najlepszym
przyjacielem i zawsze wszystko dla niego po�wi�ca�em, ale tym
razem nic nie mo�emy zrobi�! Ty nie masz tu rodziny! Nie wiesz, jak
to jest si� o kogo� ba�!</p><p>Jej r�ka poderwa�a
si�, zanim zd��y�a opanowa� zalewaj�c� jej
piersi fal� p�omiennego gniewu. Ron, zaskoczony, cofn��
si� pod wp�ywem ciosu, kt�ry wymierzy�a mu pi�ci�
w obojczyk.</p><p>- Boj� si� o ciebie, ty
kretynie! - krzykn�a, podnosz�c r�k�, aby
uderzy� ponownie. - Boj� si� o Harry'ego! Boj� si�,
�e ju� go nie zobaczymy, �e mo�emy tu oboje
zgin��, �e kt�re� z tych cia�, kt�re spotykamy,
mo�e nale�e� do Luny albo do Neville'a, albo do...</p><p>- Mo�e troch� ciszej, panno
Granger, chyba �e chcecie �ci�gn�� tu wszystkich
�miercio�erc�w z okolicy.</p><p>Hermiona odwr�ci�a si�
gwa�townie, unosz�c r�d�k�.</p><p>*</p><p>Szybciej...</p><p>Szybciej.</p><p>Szybciej!</p><p>W biegu mija�a rozmazane
sylwetki walcz�cych, przeskakiwa�a nad cia�ami i ciska�a
zakl�ciami, je�eli tylko dostrzeg�a sugesti� czarnego
kaptura.</p><p>- Tonks, uwa�aj! - Okrzyk
walcz�cego ze �miercio�erc� Artura Weasleya ostrzeg�
j� o zbli�aj�cej si� kl�twie. Zrobi�a unik i
biegn�c w pozycji pochylonej, powali�a �miercio�erc�
zakl�ciem ��dl�cym. Wymin�a Molly i jej
c�rk�, a kilka metr�w dalej dostrzeg�a w dymie Freda i George'a
Weasley�w, rzucaj�cych w dw�ch �miercio�erc�w
eksploduj�cymi o�lepiaj�co kulkami.</p><p>Bellatriks si�
przemieszcza�a. Tonks s�ysza�a jej przybli�aj�cy
si� i oddalaj�cy �miech.</p><p>Przyspieszy�a. Ciska�a
zakl�ciami w ka�dego, kto stan�� jej na drodze.
Widzia�a �un� rozb�yskuj�cych czar�w. A to
oznacza�o, �e jest jeszcze szansa... �e nadal si� broni.</p><p>W biegu odbi�a
rykoszetuj�ce zakl�cie i wydawa�o si�, �e dym nagle
rozst�pi� si�, ukazuj�c jej drobn� posta�,
kl�cz�c� na ziemi z wyci�gni�t�
r�d�k� i bujnymi blond w�osami, potarganymi teraz i
zlepionymi b�otem.</p><p>- Protego maxima! -
krzykn�a, zatrzymuj�c si� tu� przed ni� i
os�aniaj�c j� przed p�dz�cym w jej stron�
strumieniem b��kitnego �wiat�a. Tarcza, kt�r�
wyczarowa�a, zadr�a�a i rozbi�a si�, ale kl�twa
zosta�a zniwelowana.</p><p>Mia�a tylko sekund�.</p><p>Odwr�ci�a g�ow�,
spogl�daj�c wprost w rozszerzone z zaskoczenia, b��kitne
oczy.</p><p>- Uciekaj st�d! -
wrzasn�a. Merlinie, gdyby tylko mia�a odrobin� wi�cej
czasu, aby j� pochwyci� i nie pu�ci�, dop�ki nie aportuje
si� z ni� w miejsce, w kt�rym by�aby bezpieczna.</p><p>Odwr�ci�a si� z powrotem w
tej samej chwili, w kt�rej z mg�y wy�oni�a si� Bellatriks.
Jej twarz wykrzywi�a si� chwilowym zaskoczeniem, kiedy zamiast
bezbronnej ofiary, kt�r� ju� niemal mia�a na haczyku,
ujrza�a celuj�cego w ni� aurora. Ale to zaskoczenie
b�yskawicznie zmieni�o si� w rozbawienie.</p><p>- Witaj, moja droga siostrzenico -
wycedzi�a, u�miechaj�c si� w taki spos�b, jakby jedyne, czego
jej brakowa�o, aby wzbudza� jeszcze wi�ksz� groz�,
by�y k�y. - Nie wiesz, �e to nie�adnie przerywa�
komu� po�cig za tak� ma��, zwinn�
ma�peczk�?</p><p>Tonks obliza�a zaschni�te
od biegu i dymu wargi.</p><p>- A czy ty nie wiesz, droga
"cioteczko", �e to nie�adnie pr�bowa� chwyta�
cudze ma�pki?</p><p>Zaskoczenie. Dok�adnie to
chcia�a osi�gn��. I natychmiast je wykorzysta�a.</p><p>- Fractum! - wykrzykn�a,
robi�c krok w prz�d.</p><p>Bellatriks z najwi�kszym trudem
zdo�a�a odbi� zakl�cie.</p><p>- �MIESZ MNIE ATAKOWA�, TY
PARSZYWY ODMIE�CU?! CRUCIO!</p><p>Tonks skoczy�a w bok,
b�yskawicznie �api�c r�wnowag� i rzucaj�c w Bellatriks
zakl�ciem pora�aj�cym. I nie czekaj�c na jego skutki,
natychmiast zacz�a ciska� kolejnymi. Jeden po drugim. Raz za
razem, by przeciwnik nie mia� szansy nawet pomy�le� o ataku.</p><p>Naciera�a, przesuwaj�c
si� do przodu, zupe�nie nie dbaj�c o obron�, byle tylko
j� zniszczy�, spopieli� na miejscu, raz na zawsze, by ju�
nigdy nie mog�a podnie�� na ni� r�ki! Jej d�o�
niemal dr�a�a z w�ciek�o�ci, wype�nione ogniem
oczy zdawa�y si� ��dli�, ale Bellatriks odbija�a
niemal ka�de zakl�cie, chocia� ich si�a zmusza�a
j� do nieustannego cofania si�.</p><p>- Conbustum! - wykrzykn�a
w ko�cu ochryple, rzucaj�c jedno z najsilniejszych zakl��,
jakie zna�a. Jego �ar o�lepi� niemal j� sam�, ale
Bellatriks zdo�a�a wyczarowa� przed sob� tarcz�
ochronn� i chocia� Tonks naciera�a, wk�adaj�c w nie
ca�� sw� moc, nie by�a w stanie jej stopi�, dop�ki zza
plec�w po swojej prawej stronie nie us�ysza�a g�osu Luny:</p><p>- Reducto!</p><p>Us�ysza�a pe�en
w�ciek�o�ci krzyk Bellatriks, kt�ra musia�a uskoczy�
na bok, aby odbi� zakl�cie Luny, pozbywaj�c si� swojej
ochronnej tarczy i czar Tonks trafi� w znajduj�cy si� za
ni�, wysuszony krzak, kt�ry natychmiast stan�� w
o�lepiaj�cych p�omieniach.</p><p>Eksplozja by�a zbyt silna. Tonks
przymkn�a powieki i jej zmys� widzenia na u�amek sekundy
zosta� rozchwiany, kiedy walczy�a z bia�ymi plamami, kt�re
pojawi�y si� przed jej oczami.</p><p>Rozejrza�a si�
b�yskawicznie, pr�buj�c wy�owi� z powodzi �wiat�a
ciemn� sylwetk�, ale nigdzie jej nie by�o. Nigdzie!</p><p>Konsumuj�ca
w�ciek�o�� zmieni�a si� w groz�, kiedy
odwr�ci�a si�, poszukuj�c wzrokiem Luny.</p><p>Znikn�a.</p><p>- No, no, musz� przyzna�,
�e twarda z ciebie suka...</p><p>Pomimo �aru emanuj�cego z
p�on�cego krzewu, cia�o Tonks pokry�o si� szronem,
kiedy odwr�ci�a powoli g�ow� i ujrza�a dwie sylwetki.</p><p>Bellatriks sta�a za Lun�,
trzymaj�c j� za w�osy i przyk�adaj�c
r�d�k� do jej gard�a, a jej u�miech przypomina�
teraz nadp�ywaj�cego szybko, wyg�odnia�ego rekina.</p><p>*</p><p>- Profesor Sinistra -
westchn�a Hermiona, opuszczaj�c r�k� i niemal
czuj�c sp�ywaj�c� po sk�rze ulg�.</p><p>- Nic wam nie jest? - zapyta�a
nauczycielka, podchodz�c bli�ej.</p><p>Hermiona pokr�ci�a
g�ow�. Co prawda jej rami� wci�� pulsowa�o, ale
rana nie by�a na tyle powa�na, by o niej wspomina�.</p><p>- Widzieli�cie po drodze
jakich� rannych? Odtransportowuj� ich do Hogwartu.</p><p>Hermiona pokr�ci�a
g�ow�. Natykali si� jedynie na samych zabitych. Albo na takich,
kt�rym nie mo�na ju� w �aden spos�b pom�c...</p><p>- Zabiera�a pani kogo� z
mojej rodziny? - zapyta� pospiesznie Ron.</p><p>- Nie. Ale spotka�am twoich
rodzic�w, braci bli�niak�w i siostr�. Nic im nie by�o.</p><p>Hermiona zobaczy�a
g��bok� ulg� na twarzy Rona.</p><p>- A co z profesorem Dumbledore'em i
reszt�? - zapyta�a.</p><p>Profesor Sinistra rozejrza�a
si� czujnie po okolicy.</p><p>- Chod�my st�d.
Pozostawanie d�u�ej w jakimkolwiek miejscu jest zbyt niebezpieczne.</p><p>Oboje ruszyli za ni�,
pr�buj�c dostrzec co� w g�stym dymie.</p><p>- Dyrektor znajduje si� w samym
�rodku doliny. Nie mo�e si� ani wydosta�, ani zmieni�
pozycji. U�ywa Szata�skiej Po�ogi, aby os�oni�
si� przed hord� wrog�w. Auror, kt�ry przekaza� mi t�
informacj�, powiedzia�, �e nigdy w �yciu nie widzia�
czego� takiego. Podobno ziemia wok� us�ana jest spopielonymi
trupami �miercio�erc�w, kt�rych dosi�g�o zakl�cie
dyrektora.</p><p>Profesor Sinistra zatrzyma�a
si�, aby zbada� le��ce na ziemi cia�o czarodzieja, ale
nawet bez tego Hermiona by�a pewna, �e m�czyzna nie
prze�y�. Prawie po�owa jego sk�ry by�a zw�glona.
B�yskawicznie odwr�ci�a g�ow�, aby powstrzyma� torsje.</p><p>Profesor westchn�a
ci�ko, podnios�a si� i ruszy�a dalej.</p><p>- Kiedy ostatnio widzia�am
Minerw�, walczy�a z rodze�stwem Carrow - kontynuowa�a
nauczycielka, sun�c przez dym z tak� szybko�ci�, i�
wydawa�o si�, �e k��by rozst�puj� si�
przed ni�. - Profesor Flitwick niestety poleg�, a profesor Sprout
jest ci�ko ranna. W tej chwili pr�bujemy si� utrzyma� i
czekamy na posi�ki. Hagrid pozosta� w Hogwarcie. Zbiera armi�
centaur�w. Nied�ugo tu przyb�d�.</p><p>Hermiona spojrza�a na Rona i
zobaczy�a, jak na jego twarzy wstrz�s z powodu nat�oku tych
wszystkich informacji walczy z nap�ywaj�c� do serca
nadziej�. Czy ona wygl�da�a tak samo? Prawdopodobnie tak. Kiedy
tylko przyb�dzie Hagrid z centaurami, b�d� mieli szans� na
zwyci�stwo. Oby nie by�o za p�no!</p><p>- Longbottom! - okrzyk profesor Sinistry
w jednej chwili sprowadzi� j� na ziemi�. Nauczycielka
podbieg�a do le��cego na ziemi Neville'a.</p><p>R�ka z r�d�k�,
kt�r� w nich celowa�, opad�a na ziemi�, a jego blada twarz
wykrzywi�a si� z b�lu. By� ranny. I dopiero, kiedy Hermiona
podesz�a bli�ej, zobaczy�a, jak powa�nie. Jego lewa noga...
jej nie by�o.</p><p>Cofn�a si�,
zakrywaj�c usta d�oni�.</p><p>Ron sta� obok niej z twarz�
blad� jak papier.</p><p>- Nie my�la�em, �e
jeszcze was zobacz� - wymamrota� cicho Neville, spogl�daj�c
na nich przekrwionymi z b�lu oczami. - Chocia� wygl�dacie raczej jak
duchy ni� ludzie. - Spr�bowa� si� u�miechn��, ale
jego usta wykrzywi�y si� jedynie gorzkim grymasem. - Kiepsko to
wygl�da, co nie? Ale i tak mia�em wi�cej szcz�cia
ni� Dean - powiedzia�, wskazuj�c g�ow� za siebie. -
Hermiona pobieg�a za jego spojrzeniem, podczas gdy profesor Sinistra
po�o�y�a na ziemi swoj� torb� z medykamentami,
przeszukuj�c jej zawarto��.</p><p>Kilka metr�w dalej le�a�o
cia�o Deana. A przynajmniej musia�a uwierzy� Neville'owi na
s�owo, �e to cia�o Deana, poniewa� nie zosta�o z niego
nic, poza krwawym... czym�. Zrobi�o jej si� s�abo, ale jej
wzrok b�yskawicznie pad� na siedz�c� obok na ziemi,
ko�ysz�c� si� w prz�d i w ty�, znajom�
sylwetk�.</p><p>- Seamus! - wykrzykn�a,
podbiegaj�c do niego i przykucaj�c obok. Nie wydawa� si�
ranny, ale jego wzrok utkwiony by� gdzie� w oddali. Ramiona, kt�rymi
obejmowa� podkurczone nogi, by�y umazane krwi� a� do
�okci. - S�yszysz mnie? - zapyta�a, k�ad�c d�o�
na jego ramieniu i lekko nim potrz�saj�c. - Seamus! Pani profesor,
co� jest z nim nie tak - powiedzia�a, dr��cym g�osem,
spogl�daj�c na profesor Sinistr�, kt�ra odkorkowywa�a
w�a�nie jedn� z buteleczek. Nauczycielka rzuci�a na nich
szybkie spojrzenie i powiedzia�a ci�kim g�osem:</p><p>- Teraz mu nie pomo�esz.
Zabieram ich obu do Hogwartu.</p><p>- To Bellatriks - powiedzia�
Neville zachrypni�tym g�osem. - �ciga�a nas, odk�d
si� rozdzielili�my. Nie mieli�my szans... - przerwa� na
chwil�, bior�c p�ytki oddech i krzywi�c si� z b�lu. -
Ale Luna odci�gn�a j� st�d.</p><p>Hermiona poderwa�a si� i spojrza�a
na nadal stoj�cego w tym samym miejscu Rona.</p><p>- W kt�r� stron�
pobieg�y?</p><p>Neville z trudem podni�s�
dr��c� d�o� i wskaza� kierunek, ale w tym samym
momencie profesor Sinistra podwin�a poszarpan� nogawk�
jego spodni i pola�a zakrwawiony kikut nieznanym eliksirem.</p><p>Neville zawy� z b�lu,
opadaj�c na b�otnist� ziemi�, ale niemal natychmiast
nauczycielka rzuci�a na niego Silencio, rozgl�daj�c si�
czujnie na boki.</p><p>- Straci� przytomno��.
Ale to dobrze - powiedzia�a, podnosz�c si� i zarzucaj�c
torb� na rami�. - Mniejsze ryzyko na rozszczepienie przy aportacji. -
Spojrza�a na Hermion� i po raz pierwszy jej napi�ta twarz
z�agodzi�a si�. - Chod�cie ze mn�. Widzieli�cie
ju� zbyt du�o krwi. To nie wasza wojna. Opatrz� was i poczekacie
bezpiecznie w Hogwarcie.</p><p>Hermiona zagryz�a warg�.</p><p>- Je�li nie nasza to czyja? -
zapyta�a cicho, patrz�c prosto w oczy nauczycielki. - S� tu
wszyscy nasi przyjaciele. Nie mo�emy tak po prostu ich tu zostawi� i
pozwoli� im walczy� samotnie. Prosz� si� nie martwi�,
b�dziemy na siebie uwa�a�. Chod�, Ron. - Podesz�a do
Rona, bior�c go za r�k� i ci�gn�c w kierunku, kt�ry
wskaza� im Neville.</p><p>Ron prze�kn��
�lin�. Widzia�a, jak obraca si� jeszcze,
spogl�daj�c na pochylaj�c� si� nad Neville'em profesor
Sinistr�, ale bardzo szybko zr�wna� si� z ni�,
wbijaj�c spojrzenie w snuj�ce si� powoli k��by dymu i
unosz�c r�d�k�.</p><p>- Chyba nie chcesz mi
powiedzie�, �e zamierzasz walczy� z Bellatriks? -
wyszepta�. Zna�a go ju� doskonale. Wiedzia�a, �e to
zadane zdawkowym tonem pytanie, ukrywa w sobie ca�y wachlarz emocji - od
zdenerwowania po parali�uj�cy strach.</p><p>- Dlaczego nie? W ko�cu
zrobiliby�my co� po�ytecznego - odpar�a cicho,
rozgl�daj�c si� po ziemi, w poszukiwaniu tego, czego ujrzenia
ba�a si� najbardziej.</p><p>Nie s�dzi�a, �e
a� tak oddalili si� od linii walk. Ale z drugiej strony to
walcz�cych po prostu mog�o by� ju� znacznie mniej,
s�dz�c po ilo�ci cia�, na kt�re si� natykali.
Wci�� s�ysza�a odleg�e krzyki i wrzaski, a niebo raz
po raz roz�wietla�y pot�ne zakl�cia.</p><p>Ron penetrowa� wzrokiem okolic�,
a ona przeczesywa�a poznaczon� �ladami st�p, b�otnist�
ziemi�.</p><p>Nagle jej cia�o przeszy�
lodowaty pr�d, kiedy kilka metr�w na lewo dostrzeg�a le��ce
w b�ocie jasnoblond w�osy. Powinna tam podej��. Powinna
podej��, ale cia�o nie chcia�o jej s�ucha�. Sta�a
tylko bez ruchu, wpatruj�c si� w rozwiewaj�cy si� powoli
dym, kt�ry ods�oni� dwie przyci�ni�te do siebie sylwetki.
Cia�o na g�rze wydawa�o si� os�ania� drobn�,
jasnow�os� posta� pod nim i Hermiona przesta�a
oddycha�, kiedy ujrza�a spopielone, nagie plecy.</p><p>Nie by�o w�tpliwo�ci.
Przybyli za p�no.</p><p>*</p><p>- Opu��
r�d�k�, albo temu male�kiemu anio�kowi stanie
si� bardzo brzydka krzywda...</p><p>Tonks zacisn�a z�by,
czuj�c pe�zaj�cy we wn�trzu l�d, kt�ry zakleszczy� jej
serce w odbieraj�cym oddech u�cisku. D�o�, w kt�rej
trzyma�a r�d�k�, dr�a�a. Mia�a
wra�enie, jakby jej umys� walczy� z cia�em w morderczej
bitwie.</p><p>Luna sta�a bez ruchu, z
g�ow� odchylon� do ty�u i obna�onymi z b�lu
z�bami. Tonks widzia�a jej b��kitne oczy, wpatruj�ce
si� w ni� czystym, pozbawionym strachu spojrzeniem.</p><p>- Wiesz... to, co zrobi�a�,
nie by�o zbyt m�dre. - Delikatny g�os Luny rozbrzmia� w
powietrzu, sprawiaj�c, �e Bellatriks spojrza�a na ni� z
zaskoczeniem, jakby dziwi�o j� to, �e robaki potrafi�
m�wi�. - Jeszcze kto� pomy�li, �e jeste� tch�rzem,
skoro si� mn� zas�aniasz.</p><p>Tonks widzia�a, jak twarz
Bellatriks wykrzywia si� w�ciek�o�ci�.
Szarpn�a mocniej, sycz�c prosto w ucho Luny:</p><p>- Mo�e zaczn� od twojego
niewyparzonego j�zyczka, co? Jestem pewna, �e moja siostrzenica
wiedzia�aby, jak go wykorzysta�... - Jej dono�ny �miech
niemal rani� uszy.</p><p>Tonks zagryz�a warg�,
jeszcze mocniej �ciskaj�c trzyman� w d�oni
r�d�k�. Jej serce wydawa�o si� bi� niemal w
gardle. Szarpa�o si� niczym uwi�ziony w klatce ptak,
sprawiaj�c, �e coraz trudniej by�o jej oddycha�.</p><p>W ka�dej innej sytuacji
wiedzia�aby, jak zareagowa�. Jak wiele razy �wiczy�a
podobne akcje. W jak wielu podobnych wydarzeniach bra�a udzia�. Ale
teraz... teraz patrzy�a tylko na r�d�k� przyciskaj�c�
si� do gard�a Luny i jej zmys�y szala�y, i nie
mog�a... nie mog�a...</p><p>Widzia�a, jak d�o�
Luny niepostrze�enie w�druje w g�r�, �api�c
wisz�cy na jej szyi wisiorek i zamykaj�c si� wok� amuletu.</p><p>Tonks poczu�a uk�ucie w
piersi. Luna tak bardzo lubi�a te dziwne, nieprzydatne wisiorki.
Wierzy�a w nie. Wierzy�a, �e dzi�ki nim nic si� jej
nie stanie, �e j� uratuj�...</p><p>- Licz� do trzech -
powiedzia�a ostro Bellatriks, ponownie szarpi�c za w�osy Luny i
jeszcze mocniej wciskaj�c koniec r�d�ki w jej
ods�oni�t� szyj�. - I wypruj� jej flaki...</p><p>Dr��ca d�o� Tonks
zacz�a opada�.</p><p>I kiedy usta Bellatriks
rozci�gn�y si� w upiornym u�miechu, powietrze
przeszy� przera�aj�cy wrzask. Tonks zd��y�a
jedynie zobaczy� �wiat�o wydobywaj�ce si� z naszyjnika
Luny, zanim ca�y �wiat uton�� w kakofonii niemal
rozrywaj�cego b�benki wycia.</p><p>Bellatriks odruchowo
z�apa�a si� za uszy i Tonks zobaczy�a, jak Luna rzuca
si� na ziemi�. I to jej wystarczy�o.</p><p>Jej r�d�ka sama
unios�a si� w g�r�, ale zanim zd��y�a
wypowiedzie� zakl�cie, ujrza�a skierowan� w siebie
r�d�k� i usta Bellatriks, poruszaj�ce si� i
wypowiadaj�ce s�owa kl�twy. I chocia� lata szkole�
nauczy�y j�, �e obrona jest najwa�niejsza, tym razem... nie
mia�a na ni� czasu.</p><p>- Avada Kedavra! -
wrzasn�a bez zastanowienia.</p><p>Ujrza�a dwa promienie. Zielony
trafi� Bellatriks prosto w pier�, odrzucaj�c jej cia�o do
ty�u, niby szmacian� lalk�, a jasnob��kitny...</p><p>Tonks poczu�a silne uderzenie,
ca�y �wiat przewr�ci� si� do g�ry nogami i nagle
otoczy�a j�... cisza.</p><p>*</p><p>- Ron... - Hermiona pr�bowa�a
powiedzie� to g�o�niej, ale szept by� ledwie
s�yszalny, tak jakby wok� jej gard�a zacisn�a
si� p�tla, nie pozwalaj�c jej wym�wi� s�owa.</p><p>Mog�a tego nie robi�.
Mog�a tu nie podchodzi�. Mog�a tego nie widzie�. Powinna
odej�� jak najszybciej, kiedy tylko ujrza�a te dwa cia�a,
ale musia�a si� upewni�... musia�a.</p><p>- Ron, zosta�, tam gdzie stoisz.
Nie podchod� tutaj. - Nie poznawa�a w�asnego g�osu.</p><p>- Co si� sta�o, Hermiono?</p><p>Us�ysza�a jego
zbli�aj�ce si� kroki.</p><p>Odwr�ci�a si� i wbi�a
w niego dr��ce spojrzenie.</p><p>- Ron, ja... tak bardzo mi przykro.</p><p>Jego oczy rozszerzy�y si�.
Rzuci� si� do przodu, odsuwaj�c j� na bok, i kiedy
spojrza� w d�...</p><p>To nie by�a Luna. Odkry�a
to od razu, kiedy podesz�a bli�ej.</p><p>- Nie... - Ten cichy, z�amany
szept by� gorszy ni� wrzask. Wydawa� si� dobiega� nie
z gard�a, a z samej duszy. - Nie. Nie Bill...</p><p>Kiedy zobaczy�a, jak Ron opada
na kolana, jej serce opad�o wraz z nim.</p><p>- Zas�oni� Fleur
w�asnym cia�em - wyszepta�a cicho, przykl�kaj�c obok i
k�ad�c d�o� na jego dr��cym ramieniu.</p><p>Tak �a�owa�a, �e
nie mo�e go obj��, ale musia�a zachowa�
czujno��. W tej sytuacji tylko ona by�a w stanie zapewni�
im bezpiecze�stwo, poniewa� on wydawa� si� w og�le nie
pami�ta� o otaczaj�cym �wiecie, wpatruj�c si� z
niedowierzaniem w cia�o swojego brata i bezg�o�nie
poruszaj�c dr��cymi wargami.</p><p>Merlinie, jak wiele by da�a, by
to powstrzyma�, by zako�czy� to szale�stwo, by ju�
nikt z ich bliskich nie cierpia�... ale tylko odnalezienie Harry'ego
mog�o przybli�y� ich do zwyci�stwa, chocia� doskonale
zdawa�a sobie spraw� z tego, �e wi�za�o si� ono
r�wnie� ze spotkaniem z Voldemortem. A na to nikt z nich nie by�
odpowiednio przygotowany.</p><p>Nag�y ruch po lewej zwr�ci�
jej uwag�. B�yskawicznie odwr�ci�a g�ow� i na
chwil� straci�a dech w p�ucach, kiedy ujrza�a ciemn�
sylwetk� i wycelowan� w Rona r�d�k�.</p><p>- Expelliarmus! -
wrzasn�a, odpychaj�c Rona na bok. Zakl�cie
�wisn�o tu� pod jej ramieniem, uderzaj�c w
ziemi� i rozbryzguj�c na boki wilgotne b�oto.</p><p>R�d�ka
�miercio�ercy wyl�dowa�a kilka metr�w od nich i kiedy
zerwa�a si�, aby po ni� pobiec, zobaczy�a, jak
m�czyzna rzuca si� na zaskoczonego Rona, przygniataj�c go
do ziemi i zaciskaj�c r�ce na jego szyi. Wycelowa�a w niego,
krzycz�c:</p><p>- Reduc...</p><p>Na lewo od siebie dostrzeg�a
jasno��ty promie� kl�twy i musia�a b�yskawicznie
si� schyli�, aby jej unikn��.</p><p>By�o ich dw�ch.</p><p>Podnios�a si� i desperacko
rozejrza�a, pr�buj�c zlokalizowa� drugiego
�miercio�erc�. Zobaczy�a, jak Ron szamoce si�,
pr�buj�c zrzuci� z siebie przeciwnika, ale ten wymierzy� mu cios
prosto w twarz. Nie zdo�a�a ju� jednak dostrzec nic wi�cej
poza o�lepiaj�cym blaskiem rzuconej w ni� kl�twy.</p><p>- Protego!</p><p>Tarcza zadr�a�a, ale
zdo�a�a powstrzyma� atak. Hermiona cofn�a si�
kilka krok�w, niemal upadaj�c w b�oto.</p><p>Kolejna kl�twa rozbi�a jej
tarcz� w drobny mak.</p><p>- Protego!</p><p>Druga by�a znacznie
s�absza, ale wytrzyma�a kolejne uderzenie.</p><p>Rozbieganym wzrokiem dostrzeg�a
Rona. Jego twarz zalana by�a krwi�, ale nadal walczy�,
wymierzaj�c pi�ciami ciosy w pier� i brzuch
siedz�cego na nim �miercio�ercy.</p><p>- Dr�twota! -
wrzasn�a, celuj�c w �r�d�o nieustaj�cych atak�w,
ale �miercio�erca bez wi�kszego trudu odbi� jej
zakl�cie i w momencie, w kt�rym wymierzy�a w tego, kt�ry walczy�
z Ronem, kolejna kl�twa niemal trafi�a j� w twarz. Poczu�a
sw�d pal�cych si� w�os�w.</p><p>Mia�a tylko jedno, jedyne
wyj�cie. Odci�gn�� go st�d.</p><p>Rzuci�a si� przed siebie,
celuj�c przez rami� w nacieraj�cego na ni�
m�czyzn�.</p><p>- Impedimento!</p><p>Us�ysza�a za sob� huk
i �miech �cigaj�cego j� �miercio�ercy.</p><p>- Pud�o, �licznotko!</p><p>Ale tu� po tym do jej uszu
dotar� kolejny huk, dochodz�cy zza plec�w i dwa znajome g�osy,
krzycz�ce:</p><p>- Zostaw naszego brata, ty
�cierwojadzie!</p><p>Ulga by�a tak
os�abiaj�ca, �e Hermiona niemal potkn�a si� i
przewr�ci�a w b�oto, ale kolejna kl�twa, kt�ra
�wisn�a jej tu� obok ramienia, skutecznie poderwa�a
j� do dalszego biegu.</p><p>- Reducto! Dr�twota! Petrificus
Totalus!</p><p>Rzuca�a zakl�cia na
o�lep, byleby go tylko spowolni�, byle da� sobie troch�
oddechu. Niemal wpad�a na nisk�, kr�p� czarownic�, ale
zanim zd��y�a j� ostrzec, kl�twa �cigaj�cego
j� �miercio�ery trafi�a w kobiet�, odrzucaj�c
j� na kilka metr�w, jednak Hermiona nie mog�a si�
zatrzyma�. Bieg�a dalej, skr�caj�c gwa�townie, aby go
zmyli�. Przeskoczy�a nad le��cymi na ziemi zw�okami
przypominaj�cymi drobne cia�ko kt�rego� z pracuj�cych w
Hogwarcie skrzat�w i zbyt p�no dostrzeg�a rozb�yski
zakl�� przed sob�.</p><p>Wbieg�a wprost pomi�dzy
kilkoro walcz�cych ze sob� auror�w i �miercio�erc�w.</p><p>- Co ty wyprawiasz, dziewczyno? -
us�ysza�a krzyk jednego z nich, kiedy zanurkowa�a ku ziemi,
przebieg�a pomi�dzy nimi niemal na czworakach i pu�ci�a
si� dalej biegiem. Odwr�ci�a si� dopiero po kilkudziesi�ciu
metrach, ale �cigaj�cego nigdzie nie by�o wida�.
Najwyra�niej on nie mia� tyle szcz�cia co ona. Wola�a
jednak nie zawraca�, aby to sprawdzi�.</p><p>Zatrzyma�a si� i przez
chwil� dysza�a ci�ko, opieraj�c si� r�kami
o kolana. Kiedy odzyska�a oddech, wyprostowa�a si� i
rozejrza�a uwa�nie. S�ysza�a dobiegaj�ce z oddali
okrzyki i eksplozje. I nagle, gdzie� niedaleko, w powietrze wzbi�o
si� bolesne wycie, kt�re sprawi�o, �e jej cia�o
przeszy� lodowaty dreszcz.</p><p>Rozpoznawa�a ten g�os...</p><p>�cisn�a mocniej
r�d�k� i ruszy�a w tamt� stron�.</p><p>*</p><p>Powinna by� gdzie� tutaj.
Jej �miech dobiega� dok�adnie z tego miejsca. �miech
przerwany przez ten dziwny, przeszywaj�cy wrzask. Wrzask, kt�ry nie
przypomina� ani krzyku torturowanej ofiary, ani niczego, co Severus
zna�, chocia� mia� niejasne przeczucie, �e gdzie� go
ju� kiedy� s�ysza�.</p><p>Powoli wsun�� si� w
kolejny k��b dymu, uwa�nie rozgl�daj�c si�
wok�. Min�� spalony doszcz�tnie krzak.</p><p>Musia� by� ostro�ny.
Na pewno nie tylko on us�ysza� ten odg�os. Echo ponios�o go
tak daleko, i� by� niemal pewien, �e w tej samej chwili
zmierzaj� tu wszyscy znajduj�cy si� w okolicy �miercio�ercy.
Niczym stado wilk�w, kt�re przyci�ga tu obietnica obfitego posi�ku.</p><p>Tam!</p><p>Kilka metr�w dalej dostrzeg�
le��ce na ziemi, odziane w czer� cia�o. Severus
podszed� bli�ej, rozgl�daj�c si� na boki i dopiero,
kiedy by� ju� niemal nad zw�okami, spojrza� na zamar��
w wyrazie bezbrze�nego zdumienia twarz... Bellatriks.</p><p>B�oto, w kt�rym sta�,
zrobi�o si� nagle znacznie bardziej grz�skie ni�
wcze�niej. Jakby pr�bowa�o go poch�on��.
D�o�, w kt�rej trzyma� r�d�k�, opad�a, a
oczy przys�oni� mroczny cie�, gasz�c po�yskuj�cy
na ich dnie, s�aby blask.</p><p>Jego jedyny klucz do Pottera...
Jedyny...</p><p>Nogi mimowolnie poprowadzi�y go
w d�. Przykl�kn��, wyci�gaj�c r�k� i
dotykaj�c ch�odnej d�oni martwej kobiety.</p><p>Czy�by... czy�by Czarny Pan
pope�ni� b��d, powierzaj�c miejsce swojego pobytu
osobie, kt�ra mog�a przecie� zosta� pokonana?</p><p>Niemo�liwe.</p><p>Mo�e nie chodzi�o o to, co
Bellatriks wiedzia�a, a o to, co mog�a mie� przy sobie...</p><p>Jego d�o�
pow�drowa�a wzd�u� jej boku, poszukuj�c ukrytej
kieszeni.</p><p>Wskaz�wk�. Jak�kolwiek
wskaz...</p><p>Jego zmys�y krzykn�y
ostrzegawczo. Zerwa� si� gwa�townie, ale nie
zd��y� ju� unie�� r�d�ki. Kl�twa
trafi�a w niego z tak ogromn� si��, i� p�uca
skurczy�y si� na chwil�, odcinaj�c dop�yw powietrza, a
on upad� na ziemi�, maj�c wra�enie, jakby ca�e jego
cia�o zamieni�o si� w reaktor b�lu.</p><p>Chwila nieuwagi. Wystarczy�a
tylko jedna chwila...</p><p>Jego wn�trzno�ci
p�on�y, rzucane drgawkami cia�o szamota�o si�,
jakby samoistnie pr�bowa�o uwolni� si� od tortur, g�owa raz
po raz uderza�a w ziemi� i ca�y �wiat zdawa� si�
by� tylko nieko�cz�cym si� wrzaskiem, wydobywaj�cym
si� z jego gard�a.</p><p>Kto� si� nad nim
zatrzyma�. Widzia� skraj czarnej szaty i zniekszta�cony,
drwi�cy g�os, szydz�cy z niego.</p><p>Ujrza� uniesion�
r�d�k�, szykuj�c� si� do zadania kolejnego
ciosu. Chcia� unie�� swoj�, ale cia�o nie
s�ucha�o go, szarpane gwa�townymi spazmami i uczuciem, jakby
kto� �ywcem wyrywa� z niego wn�trzno�ci.</p><p>Spojrza� wy�ej, na twarz
stoj�cego nad nim �miercio�ercy, pragn�c dowiedzie�
si�, kogo ma prze�ladowa� z za�wiat�w i w chwili, w kt�rej
go rozpozna�... drwina znikn�a z twarzy Macnaira,
zast�piona zdumieniem, a jego cia�o run�o tu� obok,
twarz� w b�oto.</p><p>W drgaj�cy spazmatycznie,
czerwony od eksploduj�cego b�lu �wiat wdar�a si�
czyja� twarz. Znajoma twarz.</p><p>- Profesorze Snape, s�yszy mnie
pan?</p><p>Granger. Na Merlina. Ze wszystkich
os�b, Granger. Mia� szans� z tego wyj��...!</p><p>Eliksiry. Mia� je w ukrytej
kieszeni. Ale jego zmys�y niemal przesta�y ju�
funkcjonowa�, zmaltretowane torturami. Nie m�g� wydoby� z siebie
g�osu, nie m�g� nawet unie�� d�oni.</p><p>Ca�� si�� woli
zmusi� drgaj�ce mi�nie prawej r�ki do pracy,
odrywaj�c j� od ziemi i przyci�gaj�c bli�ej. Jego
d�o� trz�s�a si� niekontrolowanie, ale
zdo�a� j� podnie�� i przycisn�� do piersi.</p><p>Zadzia�a�o. Dziewczyna
b�yskawicznie zrozumia�a, co chcia� jej pokaza� i po
kr�tkim przeszukaniu, odkry�a ukryt� kiesze�, wyjmuj�c z
niej wszystkie eliksiry.</p><p>Jego cia�o zamienia�o
si� powoli w szarpany wy�adowaniami b�lu, bezw�adny konar, a
z�by trzeszcza�y, kiedy usi�owa� je zaciska�, aby
powstrzyma� krzyk. Widzia�, jak Granger odkorkowuje po kolei i
w�cha wszystkie eliksiry, sprawdzaj�c ich kolor i konsystencj�.</p><p>Jego powieki opad�y, nie
potrafi�c ju� d�u�ej walczy� z zakleszczaj�cym go
coraz bardziej b�lem. Niemal ju� nie czu� ko�czyn, a
wn�trzno�ci...</p><p>Nagle do jego wp�otwartych ust
wla� si� eliksir. Severus czu�, jak sp�ywa mu do
gard�a, odcinaj�c b�l z tak� szybko�ci�, jakby
kto� zamyka� mu drog�. Jego pulsuj�ce mi�nie
rozlu�nia�y si�, a do ko�czyn powraca�o czucie.
P�uca zacz�y funkcjonowa�, a wra�enie, �e
p�onie od �rodka, zosta�o zast�pione przyjemnym
ch�odem, rozlewaj�cym si� po ca�ym ciele �agodn�
ulg�.</p><p>Przez chwil� oddycha�
g��boko, zbieraj�c porozrzucane zmys�y i przywracaj�c
swojemu umys�owi �cis�� kontrol� nad cia�em.</p><p>Uni�s� powieki i zobaczy�
wci�� pochylon� nad sob� Granger. Jej napi�ta twarz
wyra�nie si� rozlu�ni�a, kiedy zobaczy�a, �e
�yje.</p><p>- Wsz�dzie pana szuka�am -
powiedzia�a dr��cym g�osem, odsuwaj�c si�.</p><p>Severus podni�s� si� do
pozycji siedz�cej, chocia� jego ruchy wci�� by�y mocno
ograniczone. Pr�bowa� powstrzyma� zawroty g�owy, ale nie
by�o to proste. Zamruga� kilkakrotnie, a nast�pnie skupi�
swoje spojrzenie na Granger. Dziewczyna kl�cza�a obok, wpatruj�c
si� w niego z przestrachem, ulg� i determinacj� zarazem.
Nietypowa mieszanka.</p><p>- Ma pan jakie� informacje o
Harrym? - zapyta�a szybko, kiedy tylko poczu�a na sobie jego
taksuj�ce spojrzenie - Nigdzie go nie ma. Voldemorta tak�e.
Musia� go gdzie� zabra�.</p><p>Severus nie odpowiedzia�.
Zerkn�� na le��ce obok cia�o Macnaira.
�miercio�erca mia� zamkni�te oczy, ale Severus
wyra�nie widzia�, �e wci�� oddycha. Dziewczyna
musia�a go tylko og�uszy�.</p><p>Pomimo bolesnego pulsowania
mi�ni, podni�s� si� na kolana, z�apa�
r�kami jego g�ow� i jednym szybkim szarpni�ciem
przekr�ci� j� o sto osiemdziesi�t stopni, �ami�c
mu kark.</p><p>Granger pisn�a,
cofn�a si� i upad�a w b�oto.</p><p>Severus rzuci� jej ostre
spojrzenie, zawieraj�c w nim ca�� sw� dezaprobat� dla
jej braku ostro�no�ci i u�ycia tak marnego i s�abego
zakl�cia.</p><p>- Oddaj mi eliksiry -
warkn��, pr�buj�c przywr�ci� zachrypni�temu g�osowi
normalne brzmienie.</p><p>Dziewczyna schyli�a si�,
pozbiera�a fiolki i dr��cymi r�kami poda�a mu je bez
s�owa. Zanim Severus schowa� je z powrotem, rzuci� okiem na
Eliksir Dolorelevum, kt�ry mu zaaplikowa�a. Zosta�a po�owa,
wi�c wygl�da�o na to, �e Granger nie do��,
�e go rozpozna�a, to jeszcze jakim� cudem obliczy�a
odpowiedni� dawk�, aby zniwelowa� kl�tw� i nie
zmieni� go przy tym w ro�lin�.</p><p>Do jego umys�u
nap�yn�a absurdalna my�l, �e gdyby byli w Hogwarcie,
to za wykazanie si� tak obszern� wiedz� m�g�by nawet
z�ama� swe zasady i przyzna� jej kilka punkt�w, ale wtedy jego
spojrzenie pad�o na jej dr��ce d�onie i szeroko otwarte
oczy, kt�rymi wpatrywa�a si� w niego z mieszanin�
przera�enia i upartej odwagi. Nie byli w Hogwarcie. Wok� trwa�a
wojna, a ona w�a�nie by�a �wiadkiem tego, jak jej
nauczyciel zabi� go�ymi r�kami cz�owieka... Tutaj wszelkie
warto�ci ulega�y przedefiniowaniu.</p><p>- Opanuj si�, dziewczyno -
powiedzia� ostro, szczelnie zasuwaj�c kieszonk�, w kt�rej
ukry� eliksiry. - Je�li nie dasz mi powodu, tw�j kark pozostanie
nietkni�ty.</p><p>Granger prze�kn�a
�lin� i zamruga�a.</p><p>- Nie o to chodzi. Po prostu... wiem,
�e pan to robi dla niego.</p><p>Severus przeszy� j�
morderczym spojrzeniem. Wydawa�o si�, �e skuli�a si� w
sobie, ale wci�� patrzy�a mu prosto w oczy.</p><p>Podejrzewa�, �e si�
domy�li. Kt� inny, jak nie ona? Ale teraz nie mia�o to
znaczenia. Najmniejszego.</p><p>Nie zareagowa�. Odwr�ci�
g�ow� i spojrza� na martwe cia�o Bellatriks,
s�ysz�c jednocze�nie, jak dziewczyna z ulg� wypuszcza
wstrzymywane powietrze.</p><p>- Podejrzewam, �e Bellatriks
mog�a by� jedyn� osob�, kt�ra mia�a jakiekolwiek
informacje o miejscu ich pobytu, ale kto� dopad� j� przede
mn� - powiedzia�, pochylaj�c si� i si�gaj�c po
swoj� le��c� w b�ocie r�d�k�. - Ale to
niczego nie zmienia. Znajd� go.</p><p>Wyczu� na sobie jej spojrzenie.
Odwr�ci� g�ow� i zobaczy�, jak marszczy brwi w
zamy�leniu. Jej oczy porusza�y si�, jakby b�yskawicznie
przekopywa�a sw�j umys� w poszukiwaniu u�ytecznych informacji.</p><p>- Nie wiem, czy to pomo�e, ale
pods�ucha�am rozmow� kilkorga �miercio�erc�w. M�wili o
Malfoyu.</p><p>Oczy Snape'a zmieni�y si�
niczym gwa�townie nadci�gaj�ca burza, roz�wietlane
�mierciono�nymi b�yskawicami, wype�niaj�c si�
zupe�nie now�, o wiele pot�niejsz� si��.</p><p>Malfoy! Oczywi�cie!</p><p>Jego d�o� wystrzeli�a
do przodu, z ca�ej si�y �api�c j� za rami� i
�ciskaj�c tak mocno, �e niemal krzykn�a.</p><p>- Powiedz mi wszystko, co wiesz! -
wycedzi�, szarpni�ciem przyci�gaj�c j� bli�ej.</p><p>- Nic wi�cej nie wiem -
odpar�a pospiesznie. - S�ysza�am tylko, jak wspominali, �e
Malfoy nie bierze udzia�u w bitwie i gdzie� czeka. Na pocz�tku
wyda�o mi si� to nieistotne, ale...</p><p>Pu�ci� j�,
odpychaj�c j� od siebie.</p><p>Oczywi�cie, �e to by�
Malfoy. Bellatriks nic nie wiedzia�a. By�a zbyt niezr�wnowa�ona,
aby Czarny Pan m�g� powierzy� jej takie zadanie. A od kiedy Severus
popad� w nie�ask�, z pewno�ci� to w�a�nie
Malfoy sta� si� praw� r�k� Czarnego Pana.</p><p>Granger roztar�a rami�,
przygl�daj�c mu si� ze zmarszczonymi brwiami, jakby ujrza�a
na jego twarzy co�, co wprawi�o j� w g��bok�
konsternacj�.</p><p>- My�li pan, �e on jeszcze
�yje? Harry? - zapyta�a cicho, patrz�c mu prosto w oczy. -
�e mamy szans� na zwyci�stwo?</p><p>Severus zrobi� krok jej w
stron�, podkopuj�c przypadkowo jedn� z fiolek, kt�r�
Granger musia�a przegapi�. Jej oczy rozszerzy�y si�, kiedy
zobaczy�a wyraz jego twarzy.</p><p>- Nie wiem, czy wy macie jakiekolwiek
szanse, ale ja zmiot� z powierzchni ziemi ka�dego, kto stanie mi na
drodze. I je�eli w tej wojnie ma by� jakikolwiek zwyci�zca... to
zapewniam ci�, �e nie zostanie nim ani Dumbledore, ani Czarny Pan.</p><p>Dziewczyna przez chwil� po
prostu wpatrywa�a si� w niego szeroko otwartymi oczami i Severus
widzia� wyra�nie, jak wype�niaj� si� one po kolei
niedowierzaniem, przera�eniem i b�lem...</p><p>- Czyli ju� go nie
zobacz�... - wyszepta�a cicho, prze�ykaj�c �lin�.</p><p>Severus nie mia� zamiaru
traci� ju� ani chwili d�u�ej. Odsun�� si� i
przykl�kn��, wy�awiaj�c z b�ota porzucon�
fiolk� i wycieraj�c j� o skraj peleryny. Ale dziewczyna
najwyra�niej nie mia�a zamiaru da� za wygran�. Kiedy
Severus chowa� fiolk� do kieszeni, us�ysza� jej zduszony
szept:</p><p>- Kiedy ju� go pan
znajdzie...niech pan mu powie, �e myli�am si� co do pana. I
�e... ju� rozumiem.</p><p>Severus rzuci� jej
przeszywaj�ce spojrzenie, wykrzywiaj�c wargi w szyderczym grymasie,
aby da� jej do zrozumienia, �e tego typu, bezu�yteczny
be�kot kompletnie go nie interesuje.</p><p>I w tej samej chwili powietrze
zadr�a�o, wype�niaj�c �wiat zieleni� i
dobiegaj�cym z niewiadomego kierunku, m�ciwym g�osem:</p><p>- Avada Kedavra!</p><p>Niespodziewanie rzucona kl�twa
trafi�a prosto w plecy stoj�cej nad nim Granger...</p><p>...i Severus patrzy�
og�uszony, jak jej oczy uciekaj� w g��b czaszki,
nape�niaj�c si� lodowat� pustk�, a twarz zastyga,
pozbawiona ulatuj�cej z niej duszy.</p><p>Bezw�adne cia�o opad�o
prosto na niego, os�aniaj�c go przed kolejn� kl�tw�,
ale zanim zd��y�a nadlecie�, Severus b�yskawicznie
odnalaz� cel i pos�a� prosto w stoj�cego w�r�d
k��b�w dymu �miercio�erc� najbrutalniejsz� kl�tw�,
jak� zna�:</p><p>- Lacrima!</p><p>Powietrze przeszy�o
rozsadzaj�ce b�benki wycie, kiedy cia�o m�czyzny
upad�o w b�oto, wij�c si� w nim niczym larwa, z kt�rej
powoli, cal po calu, z niemal chirurgiczn� precyzj�, usuwana jest
sk�ra...</p><p>Rozejrza� si� wok�,
ale nie dostrzeg� ju� nikogo, kto m�g�by mu zagrozi�,
wi�c ostro�nie odsun�� na bok martwe cia�o i podni�s�
si�.</p><p>Spojrza� na d�ugie,
jasnobr�zowe w�osy, rozrzucone na ziemi i wpatrzone w pustk�,
piwne oczy. Jej zastyg�e rysy bardziej przypomina�y teraz twarz
woskowej lalki ni� poch�oni�tej nauk�, skupionej uczennicy,
kt�r� zawsze uwa�a� za niezwykle przem�drza��, a
kt�ra ostatecznie okaza�a si�... wyj�tkowo... b�yskotliwa.</p><p>Mog�a osi�gn��
wiele. Ze swym p�dem do wiedzy i nieograniczonym umys�em mog�a
zdoby� niemal wszystko. I ten pusty, nieruchomy wyraz twarzy... nie
pasowa� do niej.</p><p>Ale taka by�a cena. I Severus od
pocz�tku wiedzia�, �e mo�e by� naprawd� wysoka.</p><p>Przykl�kn�� i
po�o�y� d�o� na jej oczach, zamykaj�c
wci�� jeszcze ciep�e powieki.</p><p>Wrzask powalonego
�miercio�ercy przekszta�ci� si� ju� w zaledwie
przed�miertne rz�enie, kiedy Severus wyprostowa� si�,
zamierzaj�c jak najszybciej oddali� si� z tego miejsca, ale
tupot st�p we mgle zmusi� go do uniesienia r�d�ki i zachowania
najwy�szej czujno�ci.</p><p>Najpierw z dymu wysun�a
si� d�o� �ciskaj�ca r�d�k�, ale bardzo
szybko okaza�o si�, �e nale�y ona do... Weasley�wny.</p><p>Jej oczy rozszerzy�y si� z
zaskoczenia, kiedy dostrzeg�a nauczyciela, ale bardzo szybko
nap�yn�a do nich ulga.</p><p>- Ron! Ch�opaki, chod�cie!
Znalaz�am profesora Snape'a! Mo�e on widzia� Herm... - Jej
spojrzenie ze�lizn�o si� w d�, a z twarzy
odp�yn�a ca�a krew.</p><p>Severus zd��y� jedynie
opu�ci� swoj� r�d�k� i odsun��
si� na bok, kiedy kilka par st�p zmieni�o si� w
nadbiegaj�cych szybko Rona, Freda i George'a Weasley�w oraz Grega
Lipswica, kt�rzy widz�c przed sob� nauczyciela, zatrzymali si�
nagle, a ich wzrok bardzo szybko przeni�s� si� na le��ce u
jego st�p trzy cia�a i...</p><p>...wydawa�o si�, �e
powietrze wype�ni�o si� wibruj�c� cisz�, jakby
�wiat potrzebowa� chwili na nabranie tchu i u�wiadomienie sobie
wszystkiego, co si� wydarzy�o... i t� cisz� przerwa�
nagle d�wi�k upadaj�cej na ziemi� r�d�ki Rona i
g�uchy, wype�niony niedowierzaniem szept:</p><p>- Hermiono...?</p><p>Rzuci� si� do przodu z
takim wyrazem twarzy, jakby w�a�nie spada� w otch�a� i
nic nie mog�o powstrzyma� upadku. Z�apa� wiotkie cia�o,
podrywaj�c je z ziemi i potrz�saj�c nim.</p><p>- Hermiono! Nie wyg�upiaj
si�... wsta�, prosz� ci�... Hermiono, s�yszysz mnie?</p><p>Jego dr��ce palce
g�adzi�y blad� twarz, wp�otwarte usta, d�ugie,
spl�tane w�osy. Zachowywa� si� tak, jakby naprawd�
wierzy� w to, �e ona tylko �pi. I �e za chwil�
si� obudzi... wystarczy j� do tego przekona�...</p><p>- Nie r�b mi tego. Obiecuj�,
�e b�d� si� przyk�ada� do nauki... zdam wszystkie
owutemy na wybitny... tylko otw�rz oczy... prosz�...</p><p>Przycisn�� j� do
siebie z tak� si��, jakby mia� nadziej�, �e kiedy
j� rozgrzeje, zamkni�te powieki otworz� si�.</p><p>Severus nie widzia� jego twarzy,
ale w g�osie s�ysza� �zy. Sp�ywaj�ce przez
gard�o s�onym strumieniem rozpaczy.</p><p>- Hermiono... prosz�... nie
mo�esz... nie mo�esz... - szepta� niewyra�nie,
ko�ysz�c j� w ramionach. - To nie tak... mieli�my go
odnale��... razem... nie mo�esz... bez ciebie... - Jego
g�os z�ama� si�, niczym p�kni�ta
ga���. Co�, czego nie mo�na ju�
z�o�y� z powrotem i co czeka tylko jeden los... uschni�cie.
Zgi�� si� w p�, opadaj�c z ni� tak nisko ku
ziemi, jakby chcia� si� w ni� zapa��. Jakby
pragn��, by poch�on�� go ch��d i
ciemno��. Jego ramiona dr�a�y tak bardzo, jakby kto�
zabra� im podparcie, skazuj�c na samotne d�wiganie tego, co
pozosta�o, a z ust wydobywa� si� przeszywaj�cy,
spazmatyczny szloch, rozdzieraj�cy powietrze na pojedyncze cz�steczki
b�lu, kt�re opada�y na ziemi� w postaci magicznego szronu.</p><p>Ginny oderwa�a si� od
swoich braci i, �kaj�c g�o�no, podesz�a do
siedz�cego na ziemi i trzymaj�cego w ramionach bezw�adne
cia�o Hermiony Rona. Osun�a si� na kolana obok niego,
k�ad�c mu d�o� na ramieniu.</p><p>- Ron, ona...</p><p>- Nie dotykaj mnie! -
wycharcza�, odpychaj�c j� �okciem z tak�
si��, �e upad�a na zamarzaj�c� powoli
ziemi�, wprost pod nogi Severusa. Podnios�a si�, ocieraj�c
d�oni� p�yn�ce po twarzy �zy.</p><p>Severus rozejrza� si�
badawczo wok�.</p><p>Znajdowali si� na otwartym
terenie, a ca�e to przestawienie trwa�o ju� zdecydowanie zbyt
d�ugo. W ka�dej chwili kt�ry� z nich m�g�
do��czy� do swojej przyjaci�ki. Zwabione ha�asem
wilki z pewno�ci� znajdowa�y si� coraz bli�ej... A on
nie mia� zamiaru p�aci� za ich b��dy.</p><p>- Powinni�cie si� st�d
jak najszybciej ulotni� - powiedzia� rozkazuj�co. - Zabierzcie
jej cia�o i...</p><p>- Zabi�e� j�... -
G�os, kt�ry wydoby� si� z ust Rona, przypomina�
zwierz�cy charkot. Severus spojrza� na siedz�cego na ziemi
ch�opaka, wpatruj�cego si� w niego zaczerwienionymi,
przekrwionymi oczami, w kt�rych p�on�o w tej chwili tylko
jedno, jedyne uczucie... konsumuj�c� go od �rodka,
zatruwaj�ca umys� nienawi��. - To ty j�
zabi�e�, skurwielu! Jeste� po ich stronie!</p><p>D�o� Severusa mocniej
zacisn�a si� na r�d�ce, kiedy obserwowa�, jak
ch�opak odk�ada cia�o i podnosi si� na dr��cych
nogach. Z jego oczu wyziera�o co�, czego nie mo�na nazwa�
niczym innym, jak... szale�stwem.</p><p>*</p><p>Otacza�a go cisza. I
ciemno��. I... zimno. Przeszywaj�cy, lodowaty ch��d, kt�ry
wydawa� si� wbija� swoje pazury coraz g��biej i
g��biej, rozrywaj�c jego cia�o na kawa�ki i wpuszczaj�c
do �rodka pe�zaj�cy, wij�cy si�... strach.</p><p>Co� twardego przyciska�o mu
si� do boku. Spr�bowa� unie�� powieki, ale wydawa�y
si� zamarzni�te, jakby na jego rz�sach osiad� szron.
Dopiero po kilku pr�bach uda�o mu si� je rozklei�.</p><p>Otworzy� oczy.</p><p>Pierwszym, co zobaczy�,
by�a... bia�a mg�a. Poprzecinana nier�wnymi
p�kni�ciami.</p><p>Zamruga� kilka razy, ale nie
chcia�a znikn�� i dopiero wtedy zrozumia�... jego okulary
by�y zaszronione, a jedno szk�o ca�kowicie pop�kane.</p><p>Podni�s� wzrok wy�ej. W
powietrzu... co� si� unosi�o. Ciemne sylwetki.
Kr���ce nad nim niczym kruki. I w miar�, jak szron
znika� pod wp�ywem ciep�ego oddechu, widzia� ich coraz
wi�cej... i wi�cej... i wi�cej...</p><p>I jego otulone lodowym kokonem serce
przesta�o na moment bi�, kiedy nagle u�wiadomi� sobie, kim
s�...</p><p>To byli Dementorzy.</p><p>I wtedy, w jednym, wdzieraj�cym
si� gwa�townie do p�uc oddechu... Harry przypomnia� sobie
wszystko.</p><empty-line/><p>67. Holding my last breath</p><p>You know i can't stay long</p><p>All i wanted to say was, "I love
you and I'm not afraid"</p><p>Can you hear me?</p><p>Can you feel me in your arms?</p><p>Holding my last breath</p><p>Safe inside myself*</p><empty-line/><p>By�y ich setki. Morze
faluj�cej czerni. A w�r�d nich Voldemort, zasysaj�cy
ciemno�� wok� siebie niczym czarna dziura.</p><p>I czekali na niego.</p><p>Strach by�
parali�uj�cy. Przypomina� lodow� pow�ok�, kt�ra
pokry�a jego cia�o g�si� sk�rk�,
�cisn�a p�uca i zatrzyma�a bicie serca. Pr�bowa�
z nim walczy�, ale nie by� w stanie si� poruszy�, nie
potrafi� zrobi� nawet kroku w ich stron�, ogarni�ty
panicznym l�kiem, kt�rego nic nie potrafi�o
przezwyci�y�.</p><p>Chcia� zawr�ci�. W tej jednej
chwili niczego nie pragn�� bardziej, ni� powr�ci� do komnat
Severusa, zaton�� w jego ramionach i pozwoli� mu... to
rozwi�za�.</p><p>Ale wiedzia�, �e nie
by�o ju� �adnego innego rozwi�zania. Na wszystko by�o
zbyt p�no.</p><p>Przygotowywa� si� do tej
chwili przez ca�e �ycie. Wiedzia�, �e w ko�cu
nadejdzie. Wszyscy mu o tym przypominali. Pr�bowa� udawa�, �e ma
kontrol� nad swoim �yciem. �e nie musi tak by�... Ale sam
budowa� dla siebie iluzj�. I tym bole�niejsze by�o
powr�cenie do rzeczywisto�ci.</p><p>To w�a�nie by�a jego
droga. Wytyczona dla niego od dnia narodzin. Nie by�o ju� czasu na
wahanie, na odwr�t, na zmian� decyzji. Wiedzia�, �e to jedyny
spos�b, aby Severus prze�y�. Aby wszyscy prze�yli...</p><p>Z nadludzkim wysi�kiem
zrobi� pierwszy krok. Jakby jego nogi zapad�y si�
g��boko w ziemi�, niczym w grz�skie bagno i
potrzebowa� ca�ej si�y woli, aby wyci�gn�� z
niego stop� i postawi� j� na ziemi.</p><p>A potem... potem wszystko
przypomina�o sen. Jakby wydarzy�o si� w zupe�nie innym
�yciu. Jakby to nie on schodzi� ze wzg�rza, witany przez coraz
g�o�niej podnosz�c� si� wrzaw� i poruszenie
po�r�d morza ciemnych sylwetek... kt�re rozst�powa�y si�
przed nim, usuwaj�c si� na boki niczym fale i pozostawiaj�c po�rodku
w�skie przej�cie, na kt�rego ko�cu czeka�... Ten, Kt�rego
Imienia Nie Wolno Wymawia�.</p><p>Kiedy Harry go ujrza�...
wiedz�c, �e pomi�dzy nimi nie ma niczego, co mog�oby go
przed nim ochroni�... uderzenie by�o tak silne, �e
zatrzyma� si� mimowolnie, czuj�c jak jego serce opada a� do
st�p. Pr�bowa� je podnie��, ale by� zbyt sparali�owany,
by to zrobi�. Na dodatek blizna piek�a go tak bardzo, jakby kto�
przyk�ada� mu do czo�a roz�arzony pogrzebacz. Odruchowo
przycisn�� do niej d�o�, ale wiedzia�, �e b�l nie
ust�pi, opu�ci� wi�c r�k� i przez chwil� po
prosu sta�, wpatruj�c si� w Voldemorta i usi�uj�c
odci�� si� od wrzask�w. I nie dr�e� tak bardzo.</p><p>Musi... nie mo�e okaza�
strachu. Tylko ich nim nakarmi. Dok�adnie tego po nim oczekuj�.
�e b�dzie si� ba�. �e b�dzie przed nimi
pe�za�...</p><p>Zacisn�� pi�ci.
Czu�, jak paznokcie wbijaj� mu si� w sk�r�, ale b�l
by� otrze�wiaj�cy. Wci�� jeszcze �y�.
Czu�. Wci�� mia� kontrol� nad tym, co si� dzieje.
Jeszcze go nie dostali...</p><p>Ruszy� dalej, ignoruj�c
unosz�ce si� wok� krzyki. Widzia� skierowane ku sobie,
wykrzywione nienawi�ci� twarze. Otoczy�a go kakofonia wrzask�w,
ryku i przekle�stw. Do jego uszu dociera�y strz�py gr�b i
obietnic tego, co si� z nim stanie, kiedy tylko Czarny Pan ju� z nim
sko�czy i im go odda. W�r�d twarzy dostrzega� kilka, kt�re
zna�. Rodze�stwo Carrow, Do�ohow, Yaxley, Greyback...</p><p>Pr�bowa� i�� prosto i
nie zwraca� na nich uwagi, ale wci�� go popychali i szturchali.
Coraz agresywniej. Jakby pr�bowali go zaszczu�, sprawdzi� jego
granice. Czu� si� jak owca w�r�d stada zdzicza�ych,
wyg�odnia�ych wilk�w, kt�re nie mog� si� powstrzyma�
przed k�apaniem z�bami, warczeniem i szarpaniem za kostki swojej
ofiary.</p><p>Wszystko wirowa�o. Kt�ry�
ze �miercio�erc�w popchn�� go na przeciwleg�y szereg i
Harry poczu� ich d�onie, �api�ce go za ubranie i
szarpi�ce z tak� si��, jakby chcieli go wci�gn��
pomi�dzy siebie i rozszarpa� na strz�py go�ymi r�kami.</p><p>Pr�bowa� si� wyrwa�,
ale wtedy rzucili go w przeciwn� stron� i poczu� czyje�
paznokcie wbijaj�ce mu si� w sk�r� na szyi i zadrapuj�ce
go.</p><p>Szarpn�� si� z
ca�ej si�y, aby si� uwolni�, a wtedy czyje� r�ce
popchn�y go z tak� si��, �e polecia� do
przodu i z impetem upad� w b�oto. W t�umie rozleg� si�
ryk rozbawienia.</p><p>B�oto by�o przyjemnie
ch�odne. Harry zanurzy� w nim palce i na moment zacisn��
powieki, pr�buj�c uspokoi� rozszala�e bicie serca i rw�cy
si� oddech. I wtedy zaleg�a cisza.</p><p>Harry podni�s� si� na
kolana i r�ce, czuj�c jak ub�ocone ubranie lepi mu si� do
cia�a. Wzi�� g��boki, dr��cy oddech i
otworzy� oczy.</p><p>Ujrza� zatrzymuj�ce
si� przed sob� stopy i skraj czarnej szaty. Jego g�owa momentalnie
si� poderwa�a, a wzrok pod��y� wy�ej,
wzd�u� zaci�ni�tych na r�d�ce, nieludzko
wychudzonych, bladych palc�w o d�ugich, ostrych szponach i zatrzyma�
si� na gadziej twarzy Voldemorta, wpatruj�cego si� w niego z
wyrazem chorej, trudnej do opisania satysfakcji.</p><p>Harry zerwa� si� z ziemi z
tak� szybko�ci�, �e zakr�ci�o mu si� w
g�owie i na chwil� straci� dech w p�ucach.</p><p>Widzia� je teraz tak
wyra�nie, tu� przed sob�. Czerwone oczy o pionowych
�renicach, roz�arzone p�on�c� w nich, wyzbyt�
wszelkich ludzkich odruch�w bezwzgl�dno�ci�. Pozbawione warg
usta rozci�gn�y si� w m�ciwym, upiornym
u�miechu.</p><p>Harry przypomnia� sobie
wszystkie koszmary, kt�re nawiedza�y go niezliczon� ilo��
razy.</p><p>Ale tym razem... tym razem nie
mia� szans si� obudzi�.</p><p>Jego serce podskoczy�o do
gard�a, kiedy czerwone oczy rozjarzy�y si� nagle i
d�o� Voldemorta wystrzeli�a do przodu, �api�c go za
szcz�k� i �ciskaj�c mocno, tak mocno, i� Harry
poczu� jego szpony wbijaj�ce mu si� w sk�r�. Blizna
zapiek�a tak bardzo, i� przez chwil� Harry mia�
wra�enie, �e jego g�owa eksploduje.</p><p>- No prosz�... Harry Potter
zaszczyci� nas swoj� obecno�ci� - powiedzia�
nas�czonym triumfem, zimnym g�osem i roze�mia� si�
g�o�no. Harry zacisn�� na chwil� powieki, maj�c
wra�enie, �e ten �miech wdziera mu si� do umys�u.
S�ysza�, jak niesie si� dalej, rozrasta, wzmagany setkami
garde�, a potem ucicha powoli. I kiedy przebrzmia� ju�
zupe�nie, us�ysza� suchy, wyprany z emocji g�os Voldemorta:
- Witamy.</p><p>Harry zacisn�� usta. Oczy
Voldemorta wbija�y mu si� w �renice z tak�
natarczywo�ci�, jakby pragn�y mu je wypali�.</p><p>- Rozczarowujesz mnie - odezwa�
si� Voldemort, kiedy Harry nie odpowiedzia�. - Gdzie si�
podzia�y twoje dobre maniery? Nie przywitasz si� z nami?</p><p>- Daruj sobie - odpar�
ch�odno Harry, staraj�c si� nie okaza� ani odrobiny tego,
co szala�o teraz w jego wn�trzu. - Ja dotrzyma�em s�owa.
Przyszed�em tutaj sam, w przeciwie�stwie do ciebie.</p><p>Pod�u�ne nozdrza Voldemorta
rozszerzy�y si�. Rozejrza� si� po zgromadzonych wok�
twarzach, zwracaj�c si� do swych s�ug:</p><p>- S�yszeli�cie?
Ch�opiec przyby� tutaj sam.</p><p>W powietrze wzbi� si�
gromki �miech, a kiedy przebrzmia�, palce zaciskaj�ce si�
na szcz�ce Harry'ego wbi�y si� w ni� jeszcze mocniej i
Voldemort wysycza� mu prosto w twarz:</p><p>- My�lisz, �e moi
�miercio�ercy przybyli tu, by podziwia� krajobraz?</p><p>Harry zmarszczy� brwi.</p><p>Co to mia�o znaczy�?</p><p>Nozdrza Voldemorta ponownie
zadrga�y, tak jakby w�szy�.</p><p>- Wyczuwam tw�j strach, ch�opcze
- wysycza� po chwili. - Jego smr�d unosi si� wok� ciebie.
Czuj� go. Czuj� t� rozkoszn� wo�... Nakarmi�
si� nim dzisiaj do syta. - Harry w ostatniej chwili powstrzyma�
j�k, kiedy szpony jeszcze mocniej wbi�y mu si� w sk�r�. -
Odbior� ci wszystko. Nie pozostanie z ciebie nic, poza n�dzn�
kreatur�, pe�zaj�c� u moich st�p i b�agaj�c�
o �mier�... ale to b�dzie dopiero pocz�tek. B�dziesz
patrzy�, jak obracam w py� wszystko, w co wierzysz. Zniszcz� w
tobie ka�dy promyk nadziei, a� nie pozostanie nic poza
ciemno�ci�. A na ko�cu odbior� ci tak�e i j�.
Staniesz si� tylko wspomnieniem, Harry Potterze. Twoja krew b�dzie
kr��y� w mych �y�ach, a twoja moc w mym ciele. I to
w�a�nie ty przyczynisz si� do mego zwyci�stwa.</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, czuj�c jak jego serce zwalnia, a z twarzy odp�ywa
ca�a krew. Ale wci�� mia� go przy sobie. Wci��
czu� jego ucisk, ukryty pod koszul�, umocowany za paskiem...
wci�� mia� nadziej�. I cokolwiek Voldemort powie... nie
pozbawi go jej.</p><p>- Jeszcze zobaczymy - powiedzia�
cicho, nie odrywaj�c spojrzenia od rozlewaj�cej mu si� przed
oczami czerwieni. I nap�ywaj�cej do niej furii.</p><p>Voldemort pu�ci� jego
szcz�k� i z�apa� go za w�osy, szarpni�ciem
odchylaj�c mu g�ow� do ty�u i wbijaj�c
r�d�k� w szyj�. Ale kiedy si� odezwa�, nie
zwraca� si� do niego, tylko do �miercio�erc�w:</p><p>- Przygotujcie si�. Mog� tu
przyby� w ka�dej chwili. Wiecie, co macie robi�.</p><p>W powietrzu rozleg�y si�
g�o�ne potwierdzenia i szelest szat, kiedy �miercio�ercy
si�gn�li po swoje r�d�ki.</p><p>- I pami�tajcie, nie wolno wam
go zabi�. Potrzebny mi jest �ywy.</p><p>Harry poczu� uk�ucie w
piersi.</p><p>O kim m�wi�?</p><p>Nie mia� jednak czasu si�
nad tym zastanowi�, gdy� Voldemort przysun�� si�
bli�ej, szepcz�c mu prosto do ucha:</p><p>- A teraz, Harry, zabawimy si�
na osobno�ci...</p><p>I w tej samej chwili Harry
poczu� silne szarpni�cie w okolicach p�pka. I ca�y
�wiat znikn��.</p><p>*</p><p>Uderzenie w ziemi�
przypomina�o upadek z du�ej wysoko�ci. Kolana Harry'ego
ugi�y si� i gdyby nie �elazny u�cisk palc�w
Voldemorta w jego w�osach, z pewno�ci� upad�by na
ziemi�. Zanim jednak usta�o oszo�omienie, poczu�, �e
lodowata d�o� puszcza go, a wbijaj�ca mu si� w szyj�
r�d�ka, znika.</p><p>Zamruga� kilka razy,
pr�buj�c zapanowa� nad wiruj�cym wok� �wiatem i
skupi� spojrzenie na przypatruj�cym mu si� z upiornym
u�miechem Voldemorcie.</p><p>Ale w tej samej chwili jego wzrok
przyci�gn�o co� zupe�nie innego. Co�, co porusza�o
si� na granicy widzenia. Cie�? Zjawa?</p><p>Harry podni�s� powoli
g�ow�. I zamar�.</p><p>Dementorzy.</p><p>By�o ich... nie potrafi�
nawet okre�li�, ilu.</p><p>Unosili si� w powietrzu
wok� nich, tworz�c niemo�liw� do przebycia
�cian�. S�ysza� ich �wiszcz�ce oddechy, widzia�
faluj�ce kaptury, czu�, czu�...</p><p>Gwa�townie wyszarpn��
z kieszeni r�d�k�, kieruj�c j� w g�r� i
maj�c wra�enie, �e jego cia�o kostnieje z zimna. I
czego�, co ich obecno�� wyrywa�a z niego, a czego nie chcia�
okaza�. Nie przed Voldemortem. Jakby nawet pomimo odleg�o�ci,
ich pokryte liszajami, o�lizg�e szpony dosi�ga�y go i
owija�y si� wok� jego serca, zaciskaj�c si� na nim i
zwalniaj�c jego bicie.</p><p>- Widz�, �e
zauwa�y�e� naszych go�ci - odezwa� si� leniwie
Voldemort. - Mam nadziej�, �e ich obecno�� nie b�dzie
ci przeszkadza�a. Stanowi� niewielkie zabezpieczenie, gdyby kto�
pr�bowa� nam przeszkodzi�. A tego by�my nie chcieli, prawda?</p><p>Harry z najwi�kszym trudem
oderwa� od nich wzrok i spojrza� na stoj�cego przed nim
Voldemorta. By�o tak zimno, �e jego palce niemal skostnia�y.
Cienka koszula nie stanowi�a �adnej ochrony i zimno k�sa�o
jego cia�o, wgryzaj�c si� coraz g��biej i
g��biej i sprawiaj�c, �e dr�a� mimowolnie od �rodka,
nie potrafi�c nad tym zapanowa�. Mro�ne powietrze
zamienia�o wyp�ywaj�ce z jego ust powietrze w par�, kt�ra
unosi�a si� w g�r� i osiada�a mu na okularach.</p><p>Zobaczy�, jak Voldemort unosi
r�d�k� i wypowiada skomplikowan� inkantacj�. Nic
si� jednak nie wydarzy�o, poza powiewem pot�nej magii,
kt�r� Harry poczu� na swojej sk�rze.</p><p>Spojrza� na trzyman� przez
siebie r�d�k�.</p><p>Teraz. Teraz ma szans�.
Mo�e go zaatakowa�. Nie b�dzie czeka� na ruch Voldemorta,
bo to sprawia jedynie, �e czuje si� tak... tak... bezbronny.</p><p>- Expelliarmus!</p><p>Czerwony promie� zakl�cia
�wisn�� w powietrzu i rozpad� si� tu� przed
Voldemortem, kt�ry rozbi� je bez najmniejszego wysi�ku.</p><p>Harry poczu� na sobie spojrzenie
czerwonych oczu i ujrza� rozci�gaj�ce si� w u�miechu
usta.</p><p>- Musimy zachowa� pozory,
prawda? - zapyta� z rozbawieniem. - Nie mam nic przeciwko. Poudawajmy
przez chwil�, �e to pojedynek. No dalej. Rzu� we mnie
zakl�ciem. Poka� mi swoj� moc.</p><p>Harry skrzywi� si�, kiedy
Voldemort wybuchn�� iskrz�cym, k�uj�cym �miechem.</p><p>Nie pozwoli mu...!</p><p>- Depulso! - wykrzykn��.
Voldemort niedbale machn�� swoj� r�d�k� i niemal
w tej samej chwili Harry poczu� na ramieniu bolesne chla�ni�cie.</p><p>Z oszo�omieniem spojrza� na
swoj� r�k�. Zakl�cie Voldemorta rozci�o jego
koszul� i sk�r� pod ni�.</p><p>Jak... jak to zrobi�? Jak
zdo�a� jednocze�nie odbi� jego atak i cisn�� w
niego kontrzakl�ciem?</p><p>Zanim jednak zd��y�
pomy�le� o rzuceniu kolejnego zakl�cia, Voldemort ponownie
machn�� r�d�k� i Harry poczu�, jak sk�ra na jego
drugiej r�ce tak�e p�ka.</p><p>Sykn�� z b�lu i
z�apa� si� za rami�.</p><p>- Za d�ugo si�
zastanawiasz, Harry - wysycza� Voldemort, przygl�daj�c mu
si� zmru�onymi oczami. - Dumbledore niczego ci� nie
nauczy�?</p><p>Harry uni�s�
r�d�k�.</p><p>- Reduc...</p><p>Kolejne rozci�cie przebi�o
prawe przedrami� i Harry mimowolnie szarpn�� r�k�,
niemal upuszczaj�c r�d�k�. Rany piek�y i
pulsowa�y.</p><p>- Doprawdy, czy�by Dumbledore
a� tak wierzy� w twoj� pot�g�, �e nie
nauczy� ci� nawet, jak si� pojedynkowa�? Musisz by�
szybszy. Nie pozwoli� mi zrobi�... tak.</p><p>Harry nie widzia� zakl�cia,
ale mimowolnie wyczarowa� przed sob� tarcz� i tym razem jego
sk�ra pozosta�a nietkni�ta.</p><p>- No widzisz. Robisz post�py.</p><p>Harry zacisn�� z�by i
ponownie uni�s� r�d�k�. Czu�, jak spi�owy potw�r
gniewu zaczyna pustoszy� jego wn�trze i wyci�ga� pazury ku
wykrzywionej szyderczym grymasem gadziej twarzy Voldemorta.</p><p>Nie mo�e mu pozwoli�...!
Zma�e ten u�mieszek z jego g�by!</p><p>- Aculeatum dolor! -
wykrzykn��, jednocze�nie rzucaj�c si� w bok. Jego
zakl�cie chybi�o, ale zakl�cie Voldemorta r�wnie�.</p><p>- To w�a�nie nazywam
inicjatyw�! - roze�mia� si� Voldemort, ciskaj�c w
Harry'ego kolejnym zakl�ciem, kt�re chybi�o o milimetr, kiedy Harry
przetoczy� si� na bok.</p><p>- Spiritus angustiam! -
wrzasn�� Harry, kiedy tylko odzyska� r�wnowag�, ale
Voldemort odbi� jego zakl�cie. Zdo�a� r�wnie�
odbi� nast�pne i nast�pne, nawet je�li Harry atakowa�
nieprzerwanie, przywo�uj�c w pami�ci wszystkie zakl�cia,
kt�rych uczy� si� przez ostatnie dwa tygodnie. Kolory promieni
zmienia�y si�, magia wybucha�a przed Voldemortem,
rozpryskuj�c si� na boki w r�nobarwnych pasmach, ale on jedynie
porusza� lekko nadgarstkiem, niczym dyrygent na wytwornym koncercie,
odbijaj�c ka�dy czar, ka�d� kl�tw� i ka�de
zakl�cie i �mia� si�, �mia� si�,
�mia�...</p><p>I kiedy Harry zacz��
ju� traci� oddech, a jego g�owa pulsowa�a od bezowocnej
utraty mocy, Voldemort zdecydowanym ruchem szarpn�� swoj�
r�d�k�, wypowiadaj�c jedno s�owo, kt�re
zabrzmia�o jak trza�ni�cie bicza:</p><p>- Wystarczy!</p><p>Harry poczu� b�l. Jakby co�
naje�onego kolcami ch�osn�o go w r�k�, w kt�rej
trzyma� r�d�k�, rozcinaj�c sk�r� od nadgarstka
a� po �okie�. R�d�ka wypad�a mu z d�oni.
Z�apa� si� za przedrami�, czuj�c pod palcami
ciep�� krew i s�ysz�c w uszach g�uche dzwonienie.</p><p>Do jego g�owy
nap�ywa�y my�li. Szumia�y jak potok, ale nie wydawa�y
si� pochodzi� od niego. Wdziera�y mu si� do umys�u,
rozchylaj�c go pokrytymi liszajami, lodowatymi palcami...</p><p>Merlinie, jak mia� z nim
walczy�? Jak mia� go pokona�? Po co by�y mu te godziny
studiowanych zakl��, skoro �adne z nich nie mog�o mu w tej
chwili pom�c? Voldemort by� zbyt pot�ny... Je�eli Harry do
tej pory wychodzi� ca�o ze spotka� z nim, to tylko i
wy��cznie dzi�ki szcz�ciu i ochronie innych. Teraz
nie mia� ani jednego, ani drugiego. Nie m�g� go nawet
dotkn��. M�g� liczy� tylko na siebie. I na to, co
ukry� za paskiem spodni. Musia� tylko poczeka� na odpowiedni
moment, aby wbi� mu go prosto w serce. Tylko w ten spos�b m�g� go
os�abi�. To by�a jedyna szansa. Jedyna.</p><p>- C�, je�eli to wszystko,
na co ci� sta�... - odezwa� si� Voldemort, podchodz�c
o krok bli�ej. Harry podni�s� g�ow�, spogl�daj�c
na niego zaci�tym spojrzeniem. Jego broda dr�a�a z zimna,
z�by szcz�ka�y, a krople krwi sp�ywa�y po jego
d�oni i opada�y ku ziemi. - ...to teraz ja poka�� ci
swoj� moc. Crucio!</p><p>Harry pami�ta� ten b�l.
Co� takiego trudno jest zapomnie�. Czasami nawiedza� go w snach,
ale by� on zaledwie odleg�ym echem tego, co prze�y�. A
teraz powr�ci�. I wydawa� si� o wiele, wiele gorszy...</p><p>Jego blizna eksplodowa�a i
ca�y �wiat rozmy� si� w roz�wietlanej
b�yskawicami czerwieni. Wszystkie mi�nie jego cia�a
p�on�y, jakby przep�ywa� przez nie pr�d, jakby
o�lizg�e szpony wbi�y mu si� w cia�o, rozrywaj�c
go na kawa�ki i wyrywaj�c z niego dusz�.</p><p>Krzycza� i krzycza� i nie
by� w stanie przesta�, byle to tylko odesz�o,
znikn�o, byle przesta�o bole�. Ju�, ju�
wystarczy, ju� koniec, ju� wi�cej nie wytrzyma...</p><p>Jego g�owa raz po raz
uderza�a w tward� ziemi�, a podrzucane drgawkami cia�o
miota�o si� i kiedy pod powiekami zacz�y wykwita� mu
bia�o-czarne plamy, b�l nagle wypu�ci� go ze swych szpon�w i do
�ci�ni�tych p�uc Harry'ego wdar�o si� lodowate
powietrze.</p><p>Zapad�a cisza.</p><p>A on by� w stanie jedynie
le�e� i wpatrywa� si� w niebo, pokryte wisz�cymi w
powietrzu, potwornymi cieniami. Ka�dy oddech bola�. Jakby
nadwyr�one mi�nie nie by�y w stanie poprawnie funkcjonowa�,
wci�� pami�taj�c tortury, kt�rym zosta�y poddane.</p><p>Ale Voldemort nie pozwoli� mu na
d�u�szy odpoczynek. Po dos�ownie kilku sekundach Harry znowu
us�ysza� wypowiedziane zimno s�owo:</p><p>- Crucio!</p><p>I zn�w p�on��.
Mia� wra�enie, jakby �ywcem wyrywano z niego
wn�trzno�ci. Wrzeszcza� i szamota� si�, byleby tylko
odci�gn�� od siebie ten potworny b�l. Ale on wci��
by�, jeszcze silniejszy, jeszcze intensywniejszy i nie pozwala� mu
zaczerpn�� tchu. Przez jego cia�o przechodzi�y
gwa�towne skurcze. Zamkn�� oczy, pogr��aj�c
si� w agonii i kiedy pomy�la�, �e oszaleje... b�l
odp�yn�� i zn�w nasta�a cisza.</p><p>Harry haustami �apa�
powietrze, jego serce �omota�o w klatce piersiowej, a pot
sp�ywa� mu po plecach. Le�a� na ziemi, zupe�nie
niezdolny do jakiegokolwiek ruchu.</p><p>- Sp�jrz na siebie - powiedzia�
z pogard� Voldemort. - Jeste� tak �a�o�nie s�aby
i zupe�nie bezradny. Mog� zrobi� z tob� wszystko. Nie
jeste� dla mnie �adnym przeciwnikiem. Mo�e i masz w sobie
jak�� ukryt� moc, o kt�rej nie wiem, ale jeste� zbyt
g�upi, by umie� j� wykorzysta�. Jak mo�esz by�
dla mnie jakimkolwiek zagro�eniem? - Po tych s�owach Voldemort
roze�mia� si� okrutnie, a d�wi�k ten pos�a�
bolesne echo, kt�re wnikn�o w uszy Harry'ego, rozrywaj�c mu
g�ow� od �rodka. - Twoja bezwarto�ciowa matka niepotrzebnie
odda�a za ciebie �ycie, poniewa� i tak ci je dzisiaj
odbior�. I nikt ci� tym razem nie os�oni w�asnym
cia�em.</p><p>- To ty jeste� �a�osny
- powiedzia� cicho Harry zachrypni�tym, zdartym g�osem - Nigdy
nie pozna�e� mi�o�ci, dlatego jej nie rozumia�e�
i nie docenia�e� jej si�y. Uwa�a�e�, �e
jeste� niezniszczalny. Zlekcewa�y�e� j�, a to
w�a�nie ona ci� pokona�a. To czyni ci� s�abym,
Tom.</p><p>- Jak �miesz tak do mnie
m�wi�?! - rykn�� z w�ciek�o�ci� Voldemort. -
Dumbledore zatru� ci umys� tymi bredniami, ale ja ci�
o�wiec� - W jego g�osie s�ycha� by�o okrutn�
satysfakcj�, kiedy podchodzi� bli�ej i zatrzyma� si�
tu� nad Harrym. - Powiem ci prawd� o tym, co uwa�a�e�
za "mi�o��". To na m�j rozkaz Severus
zbli�y� si� do ciebie, to na m�j rozkaz ci� dotyka�,
to na m�j rozkaz ci� pieprzy� i sprawia�, �e
dochodzi�e�, kwil�c jego imi�. Rozebra� ci� dla
mnie do naga i przywi�d� do mnie. Dzi�ki niemu pozna�em
wszystkie twoje s�abo�ci. Tak w�a�nie wygl�da twoja
mi�o��.</p><p>Do umys�u Harry'ego wdar�o
si� nieproszone wspomnienie.</p><p>Czarne, po�yskuj�ce w
ciemno�ci oczy, tak blisko... ciep�y oddech na twarzy...
otaczaj�ce go szczelnie ramiona...</p><p>On mi ciebie nie zabierze...</p><p>Severus poruszaj�cy si� w
nim i wpatruj�cy si� w niego tak, jakby Harry by� ca�ym
jego �wiatem. Zagarniaj�cy go do siebie, zanurzony w nim,
dr��cy...</p><p>M�j!</p><p>Harry zacisn�� powieki,
b�yskawicznie zamykaj�c przed tym umys�. Nie m�g�... nie
m�g� go nara�a�. Mogli go znale�� i...</p><p>- Nie masz mi nic do powiedzenia? -
zapyta� Voldemort, pochylaj�c si� nad nim. - Tak
w�a�nie my�la�em.</p><p>Harry otworzy� oczy,
napotykaj�c lodowate spojrzenie w�owych oczu Voldemorta.
Delikatnie poruszy� palcami prawej r�ki. Odzyskiwa� w nich
czucie.</p><p>- Wiesz, co najbardziej mnie
zdumiewa? - zapyta� Czarny Pan i Harry'ego przeszy� dreszcz, kiedy
poczu� na policzku mu�ni�cie zimnego palca. - �e pomimo
wszystkiego, czego si� o nim dowiedzia�e�... wci��
jeste� got�w odda� za niego �ycie.</p><p>R�ka Harry'ego mimowolnie
pow�drowa�a ku r�koje�ci ukrytego za paskiem no�a,
zaciskaj�c si� na nim.</p><p>- Ale on ci� nie uratuje.
Cokolwiek zrobi, ty i tak tu dzisiaj zginiesz. Je�eli oka�e si�,
�e pozosta� mi wierny, przyniesie eliksir i b�d� m�g�
doko�czy� to, co spartaczy�. Wypij� twoj� krew i
nas�cz� si� tw� moc�. Ale je�li w jego sercu
pojawi� si� chocia� cie� tej post�puj�cej,
wyniszczaj�cej choroby zwanej mi�o�ci� i nie przyniesie mi
eliksiru... c�, pozostaj� dwa wyj�cia. Albo czeka ci�
�mier� w bolesnych i d�ugich m�czarniach. Albo zmusz�
go, aby przyni�s� mi eliksir, bo inaczej b�dzie ci� czeka�a
�mier� w bolesnych i d�ugich m�czarniach. C� za
doskona�y paradoks, nie uwa�asz? Chocia� w�tpi�,
�e b�d� musia� si� do tego ucieka�. Nie
uwierz� w to, �e takie zero jak ty mog�oby mi go odebra�.
Przez tyle lat by� jednym z mych najwierniejszych s�ug.
Wykonywa� najokrutniejsze, najbrutalniejsze zlecenia.
Spogl�da�em w jego serce wiele razy. Jest czarne jak wype�niona
smo�� otch�a�. Wszystko, co do niej wpada, ginie. I nic nie
by�oby w stanie si� przez ni� przebi�. I ty, z t�
swoj� bezbronn� s�abo�ci� i bezradn�
naiwno�ci� mia�by� posi��� w�adz�
nad t� otch�ani�?</p><p>Harry prze�kn��
�lin�, wpatruj�c si� wprost w p�on�ce oczy
Voldemorta i staraj�c si� nie my�le� o niczym.
Zupe�nie o niczym.</p><p>- Dzisiaj Severus udowodni, komu tak
naprawd� jest wierny. Przygotowa�em dla niego d�ug� i
niezwykle trudn� �cie�k�. Ale nawet on nie b�dzie
m�g� si� tutaj dosta�. Cokolwiek by nie zrobi�, nie
pozwol� mu si� tutaj zbli�y�, dop�ki nie b�dzie po
wszystkim. Dop�ki twoje pozbawione mocy cia�o nie b�dzie styg�o
u moich st�p. Wszystko zako�czy si� dzisiaj. A ty b�dziesz
grzecznym ch�opcem i wypijesz eliksir. I nawet nie b�d�
musia� ci� do tego namawia�, poniewa� jeste�
ca�kowicie zniewolony przez to odra�aj�ce uczucie, kt�re
p�onie w twoim sercu. To w�a�nie ono stanie si� twoj�
zgub�. A moim zwyci�stwem. Czy teraz o�mielisz si�
powiedzie�, �e go nie doceniam?</p><p>Harry zacisn�� powieki,
czuj�c zawroty g�owy od wstrzymywanego powietrza. Jego d�o�
jeszcze mocniej �cisn�a r�koje�� no�a.</p><p>Teraz! Teraz! Teraz! Nie b�dzie
drugiej szansy.</p><p>- Jeste� tylko n�dznym,
naiwnym g�upcem, Harry Potterze - wyszepta� bezlito�nie
Voldemort, przysuwaj�c twarz jeszcze bli�ej, jakby chcia�
wyry� te s�owa na obliczu Harry'ego. - Niczym wi�cej.</p><p>Harry wyszarpn�� n�
zza paska. Ostrze przeci�o powietrze z tak�
szybko�ci�, i� trudno by�o je dostrzec. Dopiero kiedy
utkwi�o w piersi Voldemorta, czas gwa�townie zwolni�, a serce
Harry'ego zacz�o dudni� z tak� si��, i�
s�ysza� jego echo we w�asnych uszach.</p><p>Oczy Voldemorta rozszerzy�y
si�. Powoli opu�ci� g�ow�, spogl�daj�c na
n� tkwi�cy tu� obok miejsca, w kt�rym bi�o jego serce.
D�o� Harry'ego nadal zaciska�a si� na r�koje�ci,
ale kiedy tylko to zrozumia�, zabra� j� z tak�
szybko�ci�, jakby si� sparzy�.</p><p>Wszystko wok� zamar�o.
Harry wpatrywa� si� w n� i ciemnobordow� plam�
rozrastaj�c� si� na czarnej szacie Voldemorta.</p><p>Zachwiej si�, przewr��,
stra� si�y! Zdychaj, do diab�a!</p><p>Ale Voldemort nie zrobi�
�adnej z tych rzeczy. Zamiast tego, powoli uni�s� g�ow� i
serce Harry'ego opad�o a� do �o��dka, kiedy
ujrza� na jego twarzy bezwzgl�dny, triumfalny u�miech.</p><p>- Pope�ni�e� straszliwy
b��d - wysycza�, �api�c za r�koje��
no�a i wyci�gaj�c go ze swej piersi.</p><p>Harry rozpaczliwie rozejrza�
si� po ziemi w poszukiwaniu swojej r�d�ki. Le�a�a
metr od niego. N� zabrz�cza�, kiedy uderzy� w
zmarzni�t� ziemi�. Harry rzuci� si� po swoj� r�d�k�.
Zacisn�� wok� niej os�abione palce, ale w tej samej chwili
stopa Voldemorta przygniot�a mu d�o�, mia�d��c
j� i Harry zawy�, czuj�c przeszywaj�cy b�l.</p><p>Lodowate palce z�apa�y go
za gard�o, owijaj�c mu si� wok� szyi niczym paj�cze
nogi i Harry zosta� oderwany od ziemi i uniesiony, zawisaj�c w
u�cisku Voldemorta niczym kukie�ka na sznurkach.</p><p>- Ty g�upcze! My�lisz,
�e pokonasz mnie czym� tak prymitywnym jak n�?</p><p>Dusi� si�. Jego p�uca
p�on�y, walcz�c o oddech. Mia� wra�enie, �e
jego szyja zaraz p�knie, utrzymuj�c ca�y ci�ar
cia�a. Rozpaczliwie macha� nogami w powietrzu, usi�uj�c
rozewrze� poturbowanymi palcami �miertelny u�cisk na gardle, ale
Voldemort by� zbyt silny. Nap�ywaj�ca zewsz�d
ciemno�� wyci�ga�a po niego swe o�lizg�e szpony,
ale on widzia� jedynie p�on�ce czerwieni�, diabelskie oczy
i s�ysza� przesi�kni�ty w�ciek�o�ci�
syk:</p><p>- B�agaj. B�agaj mnie o to,
abym pozwoli� ci zaczerpn�� tchu.</p><p>Nie! Nigdy!</p><p>Zacz�o mu si�
kr�ci� w g�owie. �wiat powoli odp�ywa�,
pogr��aj�c si� w p�omieniach i rozb�yskach b�lu.</p><p>I w tej samej chwili �elazny
u�cisk znikn�� i Harry run�� na tward�
ziemi�. Do jego poparzonych p�uc wdar�o si� zimne
powietrze, tn�c jego pulsuj�cy prze�yk i gard�o. Szeroko
otwartymi oczami wpatrywa� si� w kr���cych w g�rze
Dementor�w, bior�c p�ytkie, urywane wdechy i maj�c
wra�enie, �e le�y na wbijaj�cych mu si� w cia�o
kolcach.</p><p>- Zacz�o si�! -
Us�ysza� dobiegaj�cy jakby z oddali, rozradowany g�os
Voldemorta, po kt�rym nap�yn�� wysoki, zimny �miech,
przebijaj�c si� przez nadw�tlone zmys�y Harry'ego i
rozbrzmiewaj�c echem w jego g�owie.</p><p>Chcia� si�
podnie��. Walczy� dalej. Spr�bowa�. Ale nie mia�
si�y. Jego cia�o przypomina�o kamienn� rze�b�,
nad kt�r� nie mia� �adnej kontroli. Pr�bowa�
unie�� r�k�, ale mia� wra�enie, �e wa�y
ton�.</p><p>- Wstawaj! - Us�ysza� ostre
warkni�cie, ale w tej chwili by�o to dla niego r�wnie niewykonalne,
jak wykrzesanie z siebie chocia� iskierki nadziei na to, �e po tym,
jak zawi�d� jego jedyny plan, ma jeszcze jakiekolwiek szanse na prze�ycie.
- Powiedzia�em, wstawaj! - Nieznana si�a poderwa�a go z ziemi i
Harry zawis� w powietrzu, czuj�c si� jak szmaciana lalka,
utrzymywana w pionie jedynie przez przytwierdzony do kr�gos�upa,
niewidzialny kij. - Sp�jrz!</p><p>Harry pod��y� wzrokiem
za wyci�gni�tym ramieniem Voldemorta. Dementorzy rozsun�li
si� na boki, niczym kurtyna i Harry dopiero teraz zrozumia�, �e
znajduj� si� w samym �rodku szerokiej, pustej doliny, otoczonej
ze wszystkich stron zalesionymi wzg�rzami. Za jednym z nich... - wyt�y�
wzrok - ...dostrzeg� jasne rozb�yski i wzbijaj�cy si� w
niebo, czarny dym. Nie mia� poj�cia, co mog�o to oznacza�,
ale w jednej chwili ogarn�y go z�e przeczucia.</p><p>Czuj�c na sobie wzrok
Voldemorta, spojrza� na niego przekrwionymi oczami i poczu�
sp�ywaj�c� po plecach fal� zimnego przera�enia, kiedy
pozbawione warg usta rozci�gn�y si� w paskudnym
u�miechu.</p><p>- Tak jak si� tego
spodziewa�em. Przyszli za tob�. Wszyscy.</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
podtrzymuj�ca go si�a znikn�a i teraz opada� bardzo,
bardzo d�ugo, na samo dno nico�ci, w ka�dej chwili spodziewaj�c
si� �miertelnego zderzenia z jej dnem.</p><p>- Wszyscy twoi drodzy przyjaciele.
Wszyscy ci g�upcy, kt�rzy uwierzyli w moc Z�otego Ch�opca i
maj� nadzieje, �e ich po�wi�cenie da ci czas, aby mnie
pokona�.</p><p>Nie. To niemo�liwe.
Niemo�liwe! Sk�d mieliby...? Dlaczego? Jak si� tu...? Co z Ronem
i Hermion�? Co z reszt�? Czy Dumbledore odkry�...? Wezwa�
Zakon? Ministerstwo? Czy�by to Zgredek go wyda�?</p><p>Nag�e zderzenie z dnem
sprawi�o, �e p�uca Harry'ego przesta�y funkcjonowa�, a
na gardle zacisn�a si� zimna, stalowa p�tla, kiedy
u�wiadomi� sobie, kto jeszcze mo�e tam by�.</p><p>Severus!</p><p>Nie, tylko nie on! Z�api�
go! B�d� torturowa�! By�o ich zbyt wielu. Widzia� te
zast�py. Nie mieli szans. Nikt nie mia� szans z tak� armi�.
Wszyscy zgin�!</p><p>Jego usta otworzy�y si�,
�api�c haustami powietrze i pr�buj�c uspokoi�
ogarni�te panik� serce, kiedy wpatrywa� si� w odleg�e
rozb�yski zakl�� i dobiegaj�ce do jego uszu, niesione
wiatrem echo odg�os�w wydobywaj�cych si� z kilkuset garde�.</p><p>- Czuj� tw�j strach -
odezwa� si� cicho Voldemort, przeci�gaj�c powoli sylaby i
upajaj�c si� tym, co widzia� na twarzy Harry'ego. -
Pe�zaj�cy po ziemi, brudny i s�aby, po�eraj�cy
ci� od �rodka. Niewa�ne jak bardzo b�dziesz pr�bowa�
udawa� nieustraszonego. Twoje przegni�e uczuciami serce nie jest w
stanie znie�� cierpienia innych i dlatego zawsze b�d�
mia� nad tob� przewag�. Ale ich po�wi�cenie jest
daremne. Nie odnajd� ci�. B�d� tam wszyscy walczy� i
gin�� za ciebie, jeden po drugim. A ty prze�yjesz, �eby
ogl�da� ich �mier�. A kiedy b�dzie ju� po
wszystkim, zrobi� stos z ich trup�w i podpal� je, a smr�d ich
p�on�cych cia� pokryje ca�� okolic�.</p><p>- Odwo�aj ich! -
wykrzykn�� rozpaczliwie Harry, pr�buj�c uwolni� si� od
przytrzymuj�cej go si�y. - Przyszed�em do ciebie! Masz, co
chcia�e�! Za�atwmy to pomi�dzy sob�!</p><p>Voldemort jedynie si�
roze�mia�. Harry mia� wra�enie, �e ten �miech
tnie jego serce na kawa�ki.</p><p>- M�j drogi Harry... - wyszepta�
gro�nie, kiedy jego �miech ju� przebrzmia�. - Nie tyle ich
nie odwo�am, co z przyjemno�ci� im pomog�.</p><p>Przytrzymuj�ca Harry'ego
si�a znikn�a, kiedy Voldemort przesta� celowa� w
niego r�d�k� i skierowa� j� ku ziemi. Harry
upad� na kolana i r�ce, przygl�daj�c si� z
przera�eniem, jak Voldemort wypowiada d�ug� i skomplikowan�
inkantacj�, a ziemia zaczyna dr�e� i p�ka�.</p><p>- Vobis ad infernum. -
zako�czy� i z jego r�d�ki wydoby�a si�
niewidzialna, zniekszta�caj�ca przestrze� fala, kt�ra
wnikn�a w ziemi� i niczym strza�a pomkn�a w
stron� rozb�yskuj�cych na niebie zakl��. Harry
us�ysza� og�uszaj�cy huk, dobiegaj�cy spod jego kolan,
jakby ziemia, rozdzierana na p�, wyda�a z siebie ryk b�lu.</p><p>Musi to powstrzyma�! Musi!</p><p>B�yskawicznie odnalaz�
wzrokiem swoj� porzucon� niedaleko r�d�k� i bez
namys�u rzuci� si� w jej stron�. Z�apa� j�,
niemal si� przewracaj�c, kiedy os�abione nogi ugi�y
si� pod nim i wycelowa� w Voldemorta, wykrzykuj�c ochryple:</p><p>- Scorpio stimulus!!!</p><p>Voldemort poderwa�
g�ow� i w ostatniej chwili zdo�a� unie��
r�d�k�, odbijaj�c zakl�cie Harry'ego.</p><p>I Harry zdo�a�
zobaczy� jeszcze tylko w�ciek�y rozb�ysk w jego czerwonych
oczach i r�wnie czerwony promie�, p�dz�cy w jego stron�,
zanim poczu� odbieraj�ce oddech, pot�ne uderzenie w
�o��dek, kt�re odrzuci�o go do ty�u i �wiat
pogr��y� si� w ciemno�ciach.</p><p>*</p><p>S�ysza� krzyki.
Odleg�e, wype�nione cierpieniem wrzaski, kt�re sprawia�y,
�e ogarnia� go przenikliwy ch��d.</p><p>W ciemno�ci co� si�
porusza�o. Widzia� skrzydlate cienie, kt�re wydawa�y si�
zasysa� przestrze�, pr�buj�c wci�gn�� go w lepki,
grz�ski mrok. Widzia� wyci�gaj�ce si� ku niemu
r�ce. Chcia� uciec, wyrwa� si� im, znale��
si� jak najdalej st�d, poniewa� nie m�g� znie��
tego, co ze sob� przynosi�y. Nie wiedzia� jak to nazwa�,
ale by�o przera�aj�ce i kroczy�o ku niemu. A on
pragn�� jedynie zwin�� si� w k��bek i
udawa�, �e go nie ma. Mo�e go nie zauwa�y, mo�e
odejdzie... ale to wyczuwa�o jego uczucia. Rozpacz, kt�ra
wstrz�sa�a jego cia�em. Strach, kt�ry oplata� go za
szyj� i �ciska�, tamuj�c oddech. Jakby lodowata
d�o� zaciska�a mu si� na sercu, wbijaj�c w nie swe
szpony i pr�buj�c mu je wyrwa�. Albo zmia�d�y�.</p><p>S�ysza� p�acz.
�a�osne zawodzenie w ciemno�ci. Znowu by� sam,
zamkni�ty w dusznym schowku. Uderza� w drzwi, drapa�,
chcia� wyj��. Nie chcia� by� tu sam. Dlaczego nie
otworz�? Dlaczego po niego nie przyjd�? S�ysza� ich
�miech zza drzwi. S�ysza� Dudleya na�miewaj�cego
si� z niego i chrupi�cego swoje ulubione chipsy. Ich zapach
wdziera� si� przez szpary w drzwiach i �o��dek
Harry'ego skr�ca� si� mimowolnie. By� taki g�odny.
M�g�by zje�� nawet ten wysuszony na wi�r chleb, kt�ry ciotka
Petunia gromadzi�a w jednym z pojemnik�w, na wypadek gdyby Dudziaczek
chcia� wybra� si� do parku, nakarmi� kaczki. Cokolwiek, co
zape�ni�oby jego skaml�cy �o��dek.</p><p>Nagle ciemno��
przeszy� kolejny krzyk. Wspomnienie zielonego �wiat�a. I
�aru, kt�ry otuli� go, nie dopuszczaj�c, by �wiat�o go
dosi�g�o. Oplataj�ce go ramiona.</p><p>- Odsu� si�, g�upia...</p><p>A potem ramiona znikn�y.
Pozosta� jedynie ch��d, kt�ry obejmowa� go, kiedy siedzia�
na zimnej pod�odze z podkulonymi nogami, wpatruj�c si� w drzwi
schowka.</p><p>I wspomina� to ciep�o.</p><p>A potem, potem...</p><p>Mrok uformowa� si� w
co�, co rozpoznawa�. Znajomy kszta�t. Znajomy ch��d. I
nawet je�li by� to tylko stworzony z mroku cie�... to w jego
obj�ciach by�o... ciep�o.</p><p>*</p><p>Wy�onienie si� z
ciemno�ci przypomina�o zaczerpni�cie tchu po zbyt d�ugim
przebywaniu pod wod�. Nast�pi�o nagle, jakby Harry zosta�
przywr�cony do �ycia po zach�y�ni�ciu si� ni�.
Jego p�uca bola�y, a cia�o pulsowa�o.</p><p>Pr�bowa� podnie��
g�ow� i si� rozejrze�, ale nie by� w stanie si�
poruszy�. M�g� jedynie wodzi� oczami i mruga�,
pr�buj�c przegoni� mg��, kt�ra wydawa�a si�
przykrywa� ca�� okolic�. �wiat by�
zniekszta�cony. Jakby odbija� si� w rozbitym lustrze. I dopiero,
kiedy Harry u�wiadomi� sobie, gdzie jest i co si� sta�o,
zrozumia�, �e jego okulary musia�y p�kn�� przy upadku.</p><p>Wci�� widzia�
wisz�ce nad sob�, upiorne cienie. S�ysza� w uszach
dzwonienie, jego g�owa pulsowa�a tak bardzo, i� mia�
wra�enie, �e zaraz eksploduje. Musia� si� w ni� porz�dnie
uderzy�...</p><p>Wzdrygn�� si�
mimowolnie, kiedy poczu� co� zimnego sun�cego wzd�u�
jego �ydki. Z najwi�kszym wysi�kiem przekr�ci�
g�ow� odrobin� w bok i zobaczy�... ogromnego
w�a, prze�lizguj�cego si� po jego rozrzuconych
bezw�adnie na ziemi nogach.</p><p>- Skoro w ko�cu si�
ockn��e�, to mo�e przywitasz si� z Nagini? -
us�ysza� lepki, gro�ny g�os Voldemorta.</p><p>Harry st�kn��,
przesuwaj�c g�ow� jeszcze odrobin� i spogl�daj�c
na stoj�c� nieopodal, wysok� sylwetk�.</p><p>- Rozczarowa�e� mnie,
ch�opcze. To, co zrobi�e�, nie by�o zbyt m�dre.</p><p>Nie mia� si�y
odpowiedzie�. Bola�o go ca�e cia�o. Chcia� po prostu
zamkn�� oczy i odp�yn�� z powrotem w
ciemno��. Nic nie czu�. O niczym nie wiedzie�. O niczym nie
pami�ta�.</p><p>Znikn��.</p><p>- Zaraz zrozumiesz, jak
ko�cz� ci, kt�rzy pr�buj� mi si� przeciwstawia�. To,
co do tej pory prze�y�e�, wyda ci si� niczym, w por�wnaniu
z tym, co jeszcze dla ciebie przyszykowa�em.</p><p>Harry przymkn�� rozpalone
powieki.</p><p>Dlaczego Voldemort nie m�g� go
po prostu zabi�? By�oby po wszystkim.</p><p>Gdzie� na obrze�ach jego
zdruzgotanej �wiadomo�ci kr��y�a my�l o
niewielkiej fiolce ukrytej w nogawce spodni, ale by� zbyt s�aby i
zbyt ot�pia�y, by ta my�l cokolwiek teraz dla niego
znaczy�a.</p><p>Chcia� po prostu
zasn��. I ju� wi�cej si� nie obudzi�.</p><p>Ale nie mo�e... musi zabra�
go ze sob�, cokolwiek si� stanie... fiolka by�a jego
ostatni� szans�. Ale dlaczego n� go nie os�abi�?
Mo�e eliksir trzeba by�o wypi�, mo�e jednak nie
wsi�kn�� w n�...? Pr�bowa� sobie cokolwiek
przypomnie� o jego dzia�aniu, ale by� zbyt ot�pia�y.
Zreszt� jakie to mia�o teraz znaczenie? Wszystko zawiod�o, nie
mia� ju� �adnych szans. Wszyscy zgin�, a on nie
potrafi� ich ocali�. Ogarn�o go poczucie
beznadziejno�ci, zupe�nie jakby kto� gasi� wszystkie
�wiate�ka w tunelu, pogr��aj�c go w otch�ani
rozpaczy, w kt�rej s�ycha� by�o jakie� odleg�e,
rozdzieraj�ce okrzyki... s�ysza� je... zna� je...</p><p>Dementorzy...</p><p>Harry niejasno zdawa� sobie
spraw� z tego, �e to oni tak na niego oddzia�ywali. Wysysali
nadziej�, a� nie pozostawa�o nic, poza czarn�
rozpacz�. Byli zbyt blisko...</p><p>Z najwi�kszym trudem
rozklei� piek�ce powieki i ujrza� wycelowan� w siebie
r�d�k� oraz dwie czerwone, p�on�ce otch�anie.
Us�ysza� cicho wypowiadane s�owa i w tej samej chwili wszystko
znikn�o, poch�oni�te przez ciemno��.</p><p>I z tej ciemno�ci...
wy�oni�y si� r�ce. Wynurzy�y si� spod ziemi,
jakby nie nale�a�y do �wiata �ywych. Blade, o
pomarszczonej, zielonkawej sk�rze i d�ugich, ��tych, ostrych
jak brzytwy pazurach. Z�apa�y go za nogi i r�ce,
zag��biaj�c mu si� w sk�rze i pr�buj�c
wci�gn�� pod ziemi�.</p><p>Harry zacz�� si�
szamota�, pr�buj�c si� wyrwa�, ale by�o ich zbyt
wiele. Wbija�y mu si� w cia�o, rozdrapywa�y sk�r�,
czepia�y si� ubrania, zaciska�y na szyi, dusi�y,
szarpa�y za w�osy. Cuchn�y zgnilizn� i odorem siarki,
pokryte o�lizg��, lepk� mazi�, kt�ra zostawa�a mu
na palcach, kiedy pr�bowa� oderwa� je od swojej twarzy i uwolni�
si� od ich nieustannego ataku.</p><p>Ale by�y zbyt silne, by�y
wsz�dzie. Ich u�cisk bola�, paznokcie rani�y, a
rozci�cia piek�y. Dwie z nich zacisn�y mu si� na szyi
z tak� si��, i� zacz�o brakowa� mu
powietrza, ale nie by� w stanie si� od nich uwolni�. Dusi�
si� i charcza�, wo�aj�c rozpaczliwie:</p><p>Severusie!</p><p>Pr�bowa� je rozewrze�,
krzycza�, krzycza� z ca�ych si�, ale one wciska�y mu
si� do ust i m�g� tylko j�cze� i szarpa� si�.</p><p>Severusie</p><p>S�ysza� w uszach bicie
w�asnego serca. Przekr�ci� g�ow� na bok, walcz�c
z bia�ymi plamami, kt�re zacz�y wykwita� mu przed oczami z
braku powietrza i wtedy... zobaczy� go.</p><p>Sta� tu� obok, otulony
swoj� czarn� peleryn�. Jego twarz ukryta by�a w cieniu
w�os�w i Harry nie m�g� jej dostrzec. Ale w tym samym momencie
Severus pochyli� si� nad nim i Harry by� pewien, �e
wystarczy wyci�gn�� r�k�, a uda mu si� go
dosi�gn��...</p><p>Kr�ci�o mu si� w
g�owie, p�uca piek�y bole�nie, b�agaj�c o
upragnione powietrze, kt�rego ich pozbawiono. Jego wycie�czone walk�
cia�o znieruchomia�o i Harry przesta� si� szarpa�,
wpatruj�c si� spod wp�przymkni�tych powiek w twarz
Severusa.</p><p>Widzia�... widzia� na niej
co� tak pi�knego... tylko Severus tak na niego patrzy�... tylko
on.</p><p>Chcia� wyci�gn��
do niego r�k�. Dotkn��... chocia� skrawka jego szaty.
By� tak blisko...</p><p>Ale r�ce przytrzymywa�y go
mocno. Zbyt mocno.</p><p>- Nie boj� si� -
wyszepta� z najwi�kszym trudem, po�wi�caj�c na te
s�owa resztk� swojego tchu.</p><p>Severus u�miechn��
si� w odpowiedzi.</p><p>I Harry nie zobaczy� ju�
nic wi�cej. Ogarn�a go nieprzenikniona, g�sta
ciemno��.</p><empty-line/><p>68. The world is in your eyes</p><empty-line/><p>The yearning to be near you</p><p>I do what I have to do</p><p>Deep within I'm shaken by the
violence</p><p>Of existing for only you*</p><empty-line/><p>Pochwycony w kleszcze rozpaczy
umys� poszukuje wszystkiego, co mog�oby ul�y� cierpieniu,
przeobra�aj�c to, z czym sobie nie radzi, w uczucie, kt�re jest
r�wnie silne, ale pozwala... odreagowa�. Uwolni� si� od
ci�aru, chocia� na kr�tk� chwil�. Zawsze kto�
musi by�... winny.</p><p>- To ty j� zabi�e�,
skurwielu! Jeste� po ich stronie! - wycharcza� Ron, przeszywaj�c
Severusa spojrzeniem, kt�re ju� dawno wykroczy�o poza ramy
niepoczytalno�ci i niebezpiecznie szybko zbli�a�o si� do
szale�stwa.</p><p>George, Fred i Greg wpatrywali
si� w Rona wstrz��ni�ci. Ginny zamar�a, patrz�c
na brata tak, jakby nagle zacz�� m�wi� w innym j�zyku.
Wygl�dali niczym rozstawieni na scenie aktorzy, kt�rzy nagle zrozumieli,
�e jeden z nich postanowi� ca�kowicie zmieni� scenariusz. I
je�eli szybko nie zareaguj�, to ca�a sztuka legnie w gruzach. A
Severus przygl�da� si� ze spokojem wpatrzonym w niego,
p�on�cym nienawi�ci� oczom, maj�c wra�enie,
�e ogl�da przedstawienie wyre�yserowane przez szale�ca.</p><p>Ron potoczy� przekrwionymi
oczami po ziemi i zanim ktokolwiek zd��y� go powstrzyma�,
rzuci� si� ku swojej r�d�ce, odwracaj�c si� w
stron� Severusa i ciskaj�c w niego zakl�ciem pora�enia
cia�a.</p><p>Ale Severus nie mia�
�adnego problemu z odbiciem zakl�cia, kt�re zrykoszetowa�o i
�wisn�o tu� obok Weasley�wny. Dziewczyna
krzykn�a i natychmiast przykucn�a, os�aniaj�c
g�ow� r�kami. Fred i George rzucili si� ku bratu,
�api�c go wp� i pr�buj�c odebra� mu
r�d�k�.</p><p>- Co ty wyprawiasz, Ron?</p><p>Ale ch�opak wydawa�
si� by� ca�kowicie za�lepiony. Wyrwa� si� im,
uderzaj�c �okciem w brzuch jednego z braci, a pi�ci�
trafiaj�c w twarz drugiego i ponownie wycelowa� w Severusa,
wykrzykuj�c rozpaczliwie:</p><p>- Reducto!</p><p>M�czyzna
b�yskawicznie odbi� zakl�cie, posy�aj�c w kierunku
rozw�cieczonego ch�opaka zakl�cie rozbrajaj�ce, kt�re
trafi�o go prosto w pier� i odrzuci�o na kilka metr�w do ty�u.
Weasley upad� na plecy, a z jego ust wyrwa� si� g�o�ny
j�k.</p><p>Fred i George niemal natychmiast
rzucili si� ku niemu, �api�c go za r�ce i przyciskaj�c
do ziemi, aby nie m�g� si� ju� podnie��.</p><p>- Ron, przesta�. Odwali�o
ci? - zapyta� jeden z nich, wycieraj�c r�kawem krew
p�yn�c� ze swojego rozbitego nosa.</p><p>- NIE! Pu��cie mnie! Nic
nie wiecie! - wrzeszcza� Ron, szamocz�c si� i pr�buj�c
wyrwa�. - On zabija� auror�w! Widzia�em to! Jestem pewien,
�e to on j� zabi�! Jest zdrajc�! Zwyk�ym morderc�!</p><p>Fred i George znieruchomieli i
odwr�cili g�owy. Severus poczu� na sobie kilka par zdumionych
spojrze�.</p><p>�wietnie, tylko tego mu
brakowa�o...</p><p>- To prawda? - zapyta� Fred
Weasley, puszczaj�c brata, podnosz�c si� z ziemi i
wpatruj�c si� w Snape'a podejrzliwym spojrzeniem.</p><p>Severus rozejrza� si�.
Ujrza� unosz�ce si� r�d�ki. Wszyscy trzej Weasleyowie
oraz ch�opak z Ravenclawu stali obok siebie, celuj�c w niego.</p><p>C� za niewdzi�czni,
bezrozumni g�wniarze! Powinien ulotni� si� st�d od razu, kiedy
tylko si� pojawili. Weasleyowie zawsze sprowadzali jedynie k�opoty.
Nie zamierza� im si� t�umaczy�. Ani traci� czasu na
bezsensowne potyczki.</p><p>- Ginny, chod� tu -
wyszepta� ostro�nie Greg i kiedy tylko spojrzenie Snape'a pad�o
na podnosz�c� si� powoli z ziemi i wpatruj�c� w niego z
niedowierzaniem, rudow�os� dziewczyn�, jego wy�wiczona
przez lata szybko�� drapie�nika zaprocentowa�a.
Doskoczy� do niej, b�yskawicznie �api�c j� za
gard�o, przystawiaj�c r�d�k� do jej g�owy i
os�aniaj�c si� ni� przed wycelowanymi w siebie
r�d�kami.</p><p>- Zostaw j�! -
krzykn�� Greg, jeszcze mocniej zaciskaj�c dr��c�
d�o� na swojej broni.</p><p>- Na waszym miejscu
opu�ci�bym te nieprzydatne patyczki, chyba, �e chcecie
narazi� swoj� siostr� na niebezpiecze�stwo - wysycza�,
tocz�c bezwzgl�dnym spojrzeniem po zaskoczonych twarzach.</p><p>- M�wi�em, �e jest
zdrajc�! Ob��kany, pieprzony bydlak! - rykn�� Ron,
celuj�c w Snape'a z tak� zawzi�to�ci�, jakby
pragn�� go spopieli� samym tylko spojrzeniem.</p><p>Fred i George wydawali si�
by� rozdarci pomi�dzy pragnieniem rzucenia si� na Snape'a nawet
z go�ymi pi�ciami, je�eli zasz�aby taka potrzeba, a
pomi�dzy konieczno�ci� zapewnienia siostrze bezpiecze�stwa.</p><p>- Pu�� j�, ju� je
odk�adamy - powiedzia� Fred, podnosz�c lew� d�o�
w ge�cie poddania si� i jednocze�nie opuszczaj�c
r�d�k�.</p><p>- Nie, on i tak j� zabije! Tak
jak zabi� Hermion�! - wykrzykn�� Ron, podchodz�c o
krok bli�ej.</p><p>- Ron, uspok�j si� i
od�� t� cholern� r�d�k�! -
warkn�� George, ruszaj�c w stron� brata, ale w tej samej
chwili do ich uszu dotar�o kilka wykrzyczanych w pobli�u
zakl�� i powietrze roz�wietli�y ostre rozb�yski, a po
dw�ch urwanych wrzaskach z mg�y wynurzyli si� Molly i Arthur
Weasleyowie.</p><p>- Fred, George! Mieli�cie
si� nie oddala�! - wykrzykn�a Molly, podbiegaj�c do
syn�w. Jej suknia by�a ub�ocona i podarta, tak jakby
w�a�nie przedar�a si� przez pole kolczastych krzew�w. -
Wiesz, ile czasu was szukali�my? Ron! Merlinowi niech b�d�
dzi�ki, �e ci� odnale�li! Gdzie wasza sios...? - Jej
rozbiegane spojrzenie pad�o na cofaj�cego si� powoli Severusa. -
Severusie, co ty wyprawiasz? - zapyta�a g�osem nas�czonym
zdumieniem, w tej samej chwili, w kt�rej jej m�� wycelowa� w
Snape'a r�d�k�. Najwyra�niej o wiele szybciej
kojarzy� fakty.</p><p>- Pu�� nasz�
c�rk�, Severusie - powiedzia� ostro.</p><p>Severus jeszcze mocniej
zacisn�� d�o� na szyi swojego zak�adnika,
szarpi�c j� do ty�u i robi�c kolejny krok. Dziewczyna
j�kn�a z b�lu.</p><p>- Twoje szczeniaki mnie
zaatakowa�y. Na przysz�o�� radz� ci je trzyma� na
smyczach, albo wszystkie je powybijam.</p><p>- Nie b�dziesz grozi� moim
dzieciom - wycedzi�a Molly Weasley, staj�c obok swojego
m�a i podnosz�c r�d�k�.</p><p>Severusie...</p><p>W pierwszej chwili Severus
chcia� odwr�ci� g�ow� w poszukiwaniu �r�d�a tego
jak�e znajomego, ciep�ego g�osu, ale bardzo szybko si�
zreflektowa�. Nie mo�e straci� czujno�ci. Nawet na
chwil�. To tylko il...</p><p>Severusie...</p><p>Merlinie, jak bardzo chcia�by mu
odpowiedzie�. �eby wytrzyma�. �e jest ju� blisko,
coraz bli�ej...</p><p>- Severusie! - ostry g�os Artura
Weasleya wyrwa� go z ciep�a, �ci�gaj�c z powrotem na
us�ane cia�ami pole walki.</p><p>- Odsu�cie si�! -
wysycza�, cofaj�c si� jeszcze bardziej i zanim kt�rekolwiek z
nich zd��y�o wykona� jakikolwiek gest, powietrze
zaroi�o si� od wylatuj�cych z dymu kl�tw.</p><p>Weasleyowie rozpierzchli si�,
odbijaj�c kl�twy i ciskaj�c zakl�ciami w
kr���ce we mgle, ciemne sylwetki, ale Molly Weasley zdawa�a
si� nie widzie� niczego, poza swoj� c�rk�. Jednak Severus
nie mia� zamiaru pozbywa� si� swojego zak�adnika. Czy
j� zostawi i ucieknie, czy zabierze ze sob�, i tak mog�
pod��y� za nim. Ale maj�c j� przy sobie, przynajmniej
b�dzie mia� pewnego rodzaju zabezpieczenie.</p><p>Odbi� rykoszetuj�ce
zakl�cie i ponownie przystawi� r�d�k� do
szarpi�cej mu si� w r�kach dziewczyny.</p><p>- Imperio - wyszepta�,
wt�aczaj�c do jej g�owy rozkazy.</p><p>Natychmiast przesta�a si�
szamota�, zastygaj�c bez ruchu.</p><p>- Impedimento! -
wykrzykn�a w jego stron� Molly Weasley, kiedy ju�
uda�o jej si� powali� nacieraj�cego na ni�
�miercio�erc�.</p><p>Severus uni�s�
r�d�k�, aby odbi� zakl�cie, ale Ginny by�a
szybsza:</p><p>- Protego!</p><p>Zakl�cie jej matki odbi�o
si� od wyczarowanej przez ni� tarczy i Severus by� pewien,
�e d�ugo nie zapomni zszokowanej i przera�onej miny Molly
Weasley.</p><p>- Grzeczna dziewczyna -
powiedzia�, wykrzywiaj�c kpi�co wargi i wycofuj�c si�
z zasi�gu ra�enia. Zanim jednak zaszy� si� w k��bach
dymu, ujrza� kolejn� czw�rk� �miercio�erc�w
nacieraj�c� na Weasley�w. - Za mn�.</p><p>Dym by� znakomit�
os�on�. Wiedzia�, �e minie sporo czasu, zanim Weasleyowie
rozprawi� si� z atakiem i zaczn� go �ciga�.
Zreszt� w tych warunkach w�tpi�, czy uda im si� go
znale��.</p><p>Spojrza� na biegn�c�
ko�o niego rudow�os� Gryfonk�.</p><p>Szczeg�lnie, �e mia� za
�yw� tarcz� ich c�rk� i m�g� kaza� jej
zrobi� wszystko.</p><p>*</p><p>Wiedzia�, �e zatrzymywanie
ka�dego napotkanego �miercio�rcy i pytanie go, czy wie gdzie
jest Malfoy, je�li oczywi�cie uda ju� mu si� go
powali� albo odeprze� jego atak, jest r�wnie bezcelowe, jak pytanie
ich o miejsce pobytu Czarnego Pana. Musia� znale�� kogo�
wy�szego rang�. I zmusi� go do wsp�pracy.</p><p>Bellatriks, Greyback i Nott nie
�yli. Kto wi�c mu pozosta�?</p><p>Jego oczy zmru�y�y
si�.</p><p>Yaxley!</p><p>I chyba wiedzia�, gdzie
mo�e go znale��...</p><p>Spojrza� na unosz�c�
si� w g�rze, jasn� �un� i skierowa� si� wprost w
jej stron�. Z ka�dym krokiem powietrze wydawa�o si� coraz
gor�tsze, a dym g�stszy.</p><p>Co jaki� czas mija�y ich
przebiegaj�ce w pobli�u grupki czarodziej�w, albo pojedynczy aurorzy,
ale za ka�dym razem Severus zaszywa� si� w spowijaj�cym
okolic� dymie, poci�gaj�c za sob� towarzysz�c� mu
dziewczyn�.</p><p>- Ginny? Co ty tu robisz?</p><p>Cholera, ukrywaj�c si�
przed aurorami, nadzia� si� na niewielk� grupk� Gryfon�w i
Puchon�w. Rozpozna� zaskoczon� twarz Lavender Brown i Hanny Abbott,
ale nie mia� czasu si� zatrzymywa�. Min�� ich szybkim
krokiem, warcz�c w ich stron�:</p><p>- Zje�d�ajcie st�d!</p><p>�ar stawa� si� coraz
wyra�niejszy. Zamiast auror�w, w okolicy pojawia�o si� coraz
wi�cej zakapturzonych postaci i Severus musia� naprawd�
uwa�a�, aby omin�� ich bez wykrycia. Chocia� Weasley
okaza�a si� by� wyj�tkowo przydatna w tej kwestii,
odbijaj�c niemal ka�d� zab��kan� kl�tw�
i kr���c wok� niego niczym ma�y, agresywny psiak,
szczerz�cy k�y na wszystkich, kt�rzy mogliby mu zagrozi�.</p><p>By�oby znacznie pro�ciej,
gdyby uwierzyli, �e Severus jest po ich stronie, ale po tym, co Czarny Pan
musia� im o nim powiedzie�, przekonanie do tego cho�by jednego z
nich wydawa�o si� niemal niemo�liwe, a co dopiero wszystkich...</p><p>Z ka�dym krokiem
s�ysza� coraz g�o�niejszy, jednostajny huk,
przypominaj�cy odg�os znajduj�cego si� niezwykle blisko
huraganu. I rozbrzmiewaj�ce co jaki� czas okrzyki rzucanych kl�tw,
przerywane wrzaskami cierpi�cych.</p><p>I ogie�. Widzia� go coraz
wyra�niej. Konsumuj�cy wszystko �ywio�, pozostawiaj�cy
po sobie wypalon� ziemi� i zw�glone cia�a
�miercio�erc�w. Ale to, co ujrza�, kiedy dym rozst�pi�
si� nagle, wypuszczaj�c go ze swych trzewi, przekroczy�o jego
wyobra�enia.</p><p>Zobaczy� hord� odzianych w
czer� postaci, otaczaj�cych zwartym kr�giem stoj�c� na
wzniesieniu samotn� posta� w jasnob��kitnej szacie. Nie
mogli jednak podej�� bli�ej z powodu rycz�cej tr�by
ognia, otaczaj�cej dyrektora niczym �mierciono�ny kokon, kt�ry
po�era� ka�dego, kto pr�bowa� si� zbli�y�.
Ich kl�twy rozbija�y si� o wiruj�c� po�og�,
wch�aniane przez �ywio�. Ziemia wok� zas�ana
by�a na wp� spalonymi trupami, wype�niaj�c powietrze
cuchn�cym odorem zgnilizny i siarki.</p><p>Ten widok okazywa� si� dla
wielu �miercio�erc�w wystarczaj�cym dowodem na pot�g�
Dumbledore'a - jedynego czarodzieja, kt�rego obawia� si� sam Czarny
Pan. Lecz cz�sto okazywa� si� tak�e ostatnim widokiem w ich
�yciu.</p><p>Severus rozejrza� si�.</p><p>Cz�� nie zaj�tych
pr�bami zm�czenia dyrektora �miercio�erc�w stanowi�a swego
rodzaju stra�, os�aniaj�c� reszt� przed mog�cymi
zjawi� si� tu aurorami. Severus widzia� tak�e i ich trupy,
le��ce w�r�d nadpalonych cia�.</p><p>Mogli go zaatakowa�, je�li
spr�buje si� zbli�y�. Ale nie mia� innego wyj�cia.
Musia� tylko... - spojrza� na stoj�c� obok dziewczyn�
- musia� wzbudzi� w nich niepewno��, co do swoich intencji.</p><p>Woln� r�k�
z�apa� j� za w�osy, przyci�gaj�c do siebie i
prowadz�c przed sob� niczym tarcz�, z przystawion� do
g�owy r�d�k�.</p><p>- St�j! - us�ysza�
g�os Rowle'a.</p><p>Bardzo dobrze. Z takimi idiotami jak
on nie powinno by� wi�kszych problem�w.</p><p>- Opu�� t�
r�d�k�, Rowle. Szukam Yaxleya. �cigaj� mnie aurorzy.
Odkryli, �e jestem po waszej stronie i pr�buj� mnie zabi�.</p><p>Zobaczy� na twarzy
�miercio�ercy niezdecydowanie i �cieraj�ce si� ze
sob� my�li.</p><p>- A po co ci ta ma�a suka? -
zapyta� wskazuj�c g�ow� na stoj�c� spokojnie
Ginny.</p><p>- Zabezpieczenie - wycedzi�
Severus. - Nie mam czasu ci si� t�umaczy�. Gdzie on jest?</p><p>Spojrzenie �miercio�ercy
zag��bi�o si� w oczach Severusa, pr�buj�c wyczu�
fa�sz, potem przenios�o si� na Ginny, a p�niej na
�cian� otaczaj�cego ich dymu.</p><p>- Na lewo - wymamrota�
�miercio�erca. - Ale je�eli co� knujesz... -
powiedzia�, podchodz�c bli�ej i wyszczerzaj�c bezz�bne
usta tak, jakby chcia� gry��. - To musisz by�
szale�cem, wchodz�c samotnie pomi�dzy nas wszystkich.</p><p>- Takim samym szale�cem, jak on?
- zapyta� Severus, wskazuj�c g�ow� na Dumbledore'a i
wykrzywiaj�c szyderczo wargi.</p><p>Po minie Rowle'a wywnioskowa�,
�e m�czyzna kompletnie nie zrozumia� jego riposty. Ale i
bardzo szybko przesta� zwraca� na niego uwag�, kiedy na skraju
�ciany dymu pojawi�y si� sylwetki kilkorga czarodziej�w i
wszyscy stra�nicy rzucili si� do wyeliminowania zagro�enia.</p><p>Severus b�yskawicznie
ruszy� dalej, wci�� trzymaj�c dziewczyn� przed
sob�.</p><p>Bij�cy od wiru �ar niemal
przypala� sk�r�, kiedy przesuwa� si� za plecami
atakuj�cych Dumbledore'a �miercio�erc�w, poszukuj�c
charakterystycznych, jasnosiwych w�os�w Yaxleya.</p><p>A� do tej pory jego plan
wydawa� si� oczywisty i klarowny, ale wci�� brakowa�o
mu tego ostatecznego elementu, kt�ry pom�g�by mu przekona� te
krwio�ercze bestie, �e jest po ich stronie. Czego�, co
uciszy�oby ich raz na zawsze, by ju� nikt nie stan�� mu na
drodze do odnalezienia Pottera.</p><p>Czas ucieka�. Severus niemal
czu�, jak przep�ywa mu przez palce. Dyskusja z Yaxleyem mog�a
poch�on�� kolejne minuty, a zaatakowanie go otwarcie w�r�d
tylu �miercio�erc�w, aby wyci�gn�� z niego informacje,
kt�rych m�g� przecie� wcale nie posiada�, by�o r�wnoznaczne
samob�jstwu.</p><p>Musia�... im pom�c.</p><p>Odwr�ci� g�ow�,
spogl�daj�c na dyrektora. Severus niemal czu� bij�c�
od niego moc. Dumbledore zatacza� r�d�k� szerokie
kr�gi, wzbijaj�c w powietrze j�zyki rycz�cego ognia. Dop�ki
dyrektor otacza� si� pier�cieniem szata�skiej po�ogi,
nikt nie m�g� mu nic zrobi�. I nikt nie zna� sposobu, aby to
powstrzyma�.</p><p>Rozejrza� si� po coraz
bardziej zirytowanych twarzach �miercio�erc�w.</p><p>Potrzebowa� czego�, co
zatrzyma to wiruj�ce szale�czo, �mierciono�ne ko�o.
Czego�, co mo�na wrzuci� w szprychy i patrze� jak wszystko
si� rozpada.</p><p>Do jego oczu nap�yn�a
g��boka, g�sta ciemno��, a d�o� mocniej
zacisn�a si� na rudych w�osach.</p><p>Chyba mia� co� takiego...</p><p>Jego spojrzenie
przyci�gn�a jasnow�osa g�owa Yaxleya. Ruszy�
przed siebie, ci�gn�c Weasley�wn� za sob�.</p><p>- Witaj, Yaxley - powiedzia�,
podchodz�c do zlanego potem m�czyzny. - Wydaje mi si�,
�e macie tu niewielki problem.</p><p>- Severus... - Usta
�miercio�ercy rozci�gn�y si� w kpi�cym
u�miechu. - No prosz�... Zaskakuj�ce, �e jeszcze
�yjesz, skoro wszyscy chc� ci� dopa��...</p><p>- Mam wiele talent�w - odpar�
spokojnie Severus, patrz�c mu prosto w oczy.</p><p>- Po co tu przyszed�e�?
Wiesz, �e wystarczy jedno moje s�owo i zaniesiemy ci� Czarnemu
Panu na tacy.</p><p>Severus bez mrugni�cia
wytrzyma� jego k�saj�ce spojrzenie.</p><p>- Ale w�wczas to, co pragnie
zdoby� Czarny Pan, przepadnie na zawsze. I nie chcia�bym by� w
sk�rze tego, kt�ry go tego pozbawi.</p><p>Co� w szarych czach Yaxleya
zamigota�o.</p><p>- No wi�c powiedz mi, dlaczego
nie mia�bym ci� po prostu zabi� i ci to odebra�?</p><p>- Spr�buj - odpar� spokojnie
Severus. - Je�eli jeste� a� tak pewien, �e Czarny Pan
wynagrodzi ci� za zabicie jedynej osoby, kt�ra mo�e mu pom�c
odebra� moc Pottera, to �ycz� ci powodzenia. Obaj dobrze wiemy,
�e nie mo�esz mnie zabi� - wyszepta� Severus,
podchodz�c nieco bli�ej. - Nie takie rozkazy otrzymali�cie.</p><p>- Ale mo�emy sprawi�,
�e b�dziesz b�aga� o �mier� - odpar� Yaxley
i Severus ujrza� unosz�ce si� wok� r�d�ki
�miercio�erc�w, kt�rzy b�yskawicznie zareagowali na niewerbalny
rozkaz Yaxleya.</p><p>- Powiedz mi... - wyszepta�
Severus jeszcze ni�szym, niemal kamiennym g�osem. - Skoro
uwa�asz si� za tak doskonale poinformowanego... czy s�dzisz,
�e ryzykowa�bym swoje �ycie, przychodz�c tutaj, gdybym nie
by� po waszej stronie? - Wyczu� wahanie. Doskonale. - My�lisz,
�e bra�bym ze sob� t� g�upi� smarkul� jako
�yw� tarcz�? Znasz Weasleya? To jego c�rka.</p><p>Spojrzenie Yaxleya przenios�o
si� na wpatruj�c� si� t�po w pustk�
dziewczyn�. W tej samej chwili jeden ze �miercio�erc�w
wysun�� si� zza pozosta�ych, podszed� bli�ej i
pochyli� si� do ucha Yaxleya. Severus rozpozna� go.
Towarzyszy� Nottowi, ale gdy zostali zaatakowani przez auror�w i Nott
zgin��, uciek� z pola walki razem z tymi, kt�rzy pozostali przy
�yciu.</p><p>Merlinie, gdyby wtedy
stan�� po niew�a�ciwej stronie...</p><p>Ponownie poczu� na sobie
przeszywaj�cy wzrok Yaxleya.</p><p>- Powiedzmy, �e uwierzy�em
ci na tyle, aby nie rozwali� ci� od razu i aby� mia�
szans� przedstawi� swoje argumenty... - wyszepta� gard�owym
g�osem m�czyzna, podchodz�c o krok bli�ej i
wbijaj�c w niego lodowate spojrzenie. - Czego chcesz?</p><p>- Jednej ma�ej informacji. W
zamian za przys�ug� - odpar� Severus. - Powiesz mi, gdzie
przebywa Malfoy. A ja pozb�d� si� waszego niewielkiego
problemu...</p><p>Spojrzenie m�czyzny
poszybowa�o ku wiruj�cej �cianie ognia i stoj�cemu w samym
�rodku Dumbledore'owi, a z jego ust wydoby�o si� rozbawione
prychni�cie.</p><p>- Jak niby chcesz tego dokona�?
Sp�jrz - potoczy� d�oni� wok�. - Tylu z nas nie
potrafi�o nawet do niego podej��, a ty chcesz go
powstrzyma� w pojedynk�? Nie roz�mieszaj mnie. My�lisz,
�e ci� nie znam, Severusie? Zawsze by�e� podst�pnym
w�em, ale tylko szaleniec m�g�by pomy�le�, �e
uwierz� w takie brednie.</p><p>- Nie zamierzam do niego
podchodzi� - odpar� spokojnie Severus, patrz�c wprost w
�widruj�ce go oczy. - Daj mi tylko wolne pole i przeka�
wszystkim, �e maj� zakaz atakowania.</p><p>Widzia�, jak jasne brwi
m�czyzny marszcz� si� w wyrazie konsternacji. Niemal
wyczuwa� jego �cieraj�ce si� my�li, ich echo
tworzy�o kr�gi na samym wierzchu jego umys�u.</p><p>Cz�sto zastanawia� si�
nad tym, dlaczego tak wiele os�b, kt�re by�y dostatecznie inteligentne,
aby wspi�� si� naprawd� wysoko, przyk�ada�y tak
niewielk� uwag� do nauki podstawowych zasad oklumencji,
wystawiaj�c swe my�li na wierzch niczym obrazy i freski w galerii i
tym samym skazuj�c si� na... upadek.</p><p>Severus zna� decyzj�
Yaxleya zanim m�czyzna zd��y� jeszcze otworzy�
usta.</p><p>- Spr�buj... - wysycza� mu
prosto w twarz. - Spr�buj jakiejkolwiek sztuczki, a kawa�ki twojego
cia�a zasypi� ca�� okolic�.</p><p>Odwr�ci� si� do
najbli�szego �miercio�ercy, przekazuj�c mu wytyczne i
ka��c poinformowa� wszystkich pozosta�ych.</p><p>Stoj�ce w pobli�u ciemne
sylwetki rozst�pi�y si� nieco, aby zrobi� mu
przej�cie.</p><p>Severus spojrza� na otoczonego
swoj� pot�n�, ognist� barier� dyrektora.
M�czyzna odwr�cony by� ty�em, nie m�g� wi�c
dostrzec stoj�cego w�r�d �miercio�erc�w Severusa.</p><p>Dumbledore... Owszem, dyrektor
pozna� go bardzo dobrze przez wszystkie te lata. Potrafi�
dotrze� swym przeszywaj�cym wzrokiem w wyj�tkowo ciemne rejony,
potrafi� obedrze� go niemal do naga. Ale zapomnia� o jednym.
�e kiedy zbyt mocno skupimy si� na obserwacji, mo�emy nie
zauwa�y�, �e sami jeste�my obserwowani r�wnie skrupulatnie.</p><p>Dumbledore by� manipulatorem.
By� za�lepionym sw� krucjat� przyw�dc�, kt�ry bez
mrugni�cia okiem wykorzystywa� ka�dego, by
zwyci�y�.</p><p>Usta Severusa wykrzywi�y
si� szyderczo.</p><p>W gruncie rzeczy obaj byli do siebie
podobni.</p><p>Ale z jedn�, znacz�c�
r�nic�...</p><p>Pochyli� si� do ucha
stoj�cej przed nim Weasley, wskazuj�c palcem odzian� w
b��kit sylwetk� i szepcz�c rozkazuj�co:</p><p>- Biegnij do niego.</p><p>Dumbledore nigdy nie by�
morderc�.</p><p>Dziewczyna ruszy�a biegiem.
�miercio�ercy rozst�pili si�, patrz�c z zaskoczeniem
na drobn�, samotn� figur� zmierzaj�c� wprost w
wiruj�c� po�og�.</p><p>Nigdy nie mia� na r�kach
krwi kogo� niewinnego. Nie patrzy� w gasn�ce,
b�agaj�ce oczy.</p><p>Nie. To inni musieli patrze� w
nie za niego.</p><p>Zbli�aj�c si� do
�ciany ognia, Ginny mimowolnie unios�a r�ce, pr�buj�c
os�oni� si� przed k�saj�cym �arem.</p><p>Ogie� zaatakowa�,
wgryzaj�c si� w jej lewe rami� i poch�aniaj�c
po�ow� twarzy i wtedy z jej ust wyp�yn��
d�wi�czny, przeszywaj�cy krzyk, a Dumbledore odwr�ci�
si� gwa�townie. I w tej samej chwili po�oga opad�a,
wypuszczaj�c ze swych szpon�w cia�o dziewczyny i nagle zapad�a
g�sta cisza, kiedy cia�o upad�o na ziemi�, odprowadzane
wstrz��ni�tym spojrzeniem Dumbledore'a.</p><p>- AVADA KEDAVRA!</p><p>Og�uszaj�cy ryk
kilkudziesi�ciu garde� i o�lepiaj�cy zielony rozb�ysk
ze wszystkich stron sprawi�, �e Severus musia� na chwil�
przys�oni� oczy, ale i tak doskonale widzia�, jak kl�twa za
kl�tw� trafia w odziane w b��kit cia�o, uderzaj�c
w nie raz po raz, jakby nie by�o niczym wi�cej, tylko
uwi�zan� na sznurkach kukie�k�, podryguj�c�
spazmatycznie w palcach �mierci.</p><p>Severus opu�ci�
r�k� w tej samej chwili, w kt�rej wok� niego rozbrzmia�
ryk triumfu. Jego czarne jak smo�a oczy wpatrywa�y si� w
le��ce na ziemi cia�o dyrektora.</p><p>Powinien odczuwa�
satysfakcj�, Triumf. Mo�e nawet ulg�.</p><p>A nie odczuwa� niczego.
Zupe�nie niczego.</p><p>- No no, Severusie! Jestem pod
wra�eniem! - Rozradowany g�os Yaxleya oderwa� jego spojrzenie od
tego, co zosta�o z dyrektora. Otaczaj�cy ich �miercio�ercy
zaczynali si� rozbiega�, by jak najszybciej dopa�� resztki
armii Dumbledore'a. - Zawsze zastanawia�em si�, dlaczego Czarny Pan
traktowa� ci� jak swoj� praw� r�k�. I chyba w
ko�cu otrzyma�em odpowied�.</p><p>Severus pos�a� mu
ch�odne, opanowane spojrzenie.</p><p>- Gdzie jest Malfoy? - zapyta�
lodowato.</p><p>Yaxley westchn��,
przygl�daj�c mu si� uwa�nie.</p><p>- Prawd� powiedziawszy, to
zupe�nie nie rozumiem, dlaczego Czarny Pan kaza� mu siedzie� w
jednym miejscu, podczas gdy mu musieli�my nara�a� swoje
ty�ki - mrukn��, wskazuj�c na otaczaj�ce ich,
zw�glone cia�a. - W ko�cu dopadli�my ju� Pottera... -
Severus poczu�, jak jego puls przyspiesza, ale nie da� tego po sobie
pozna� nawet jednym drgnieniem mi�nia. - Ale on zawsze
mia� jak�� dziwn� obsesj� na jego punkcie. Widzisz to
wzg�rze? - zapyta� �miercio�erca, wskazuj�c niewielkie
wzniesienie na prawo od nich. Zaraz za nim, jaki� kilometr st�d stoi
samotne drzewo. Malfoy mia� spotka� si� tam z tob� zaraz po
bitwie. Ale wed�ug mnie... - jego spojrzenie pad�o na martwe
cia�o Dumbledore, a usta wykrzywi� szyderczy u�miech -
...ju� jest po bitwie.</p><p>Severus przygl�da�
si�, jak odchodzi. Nie min�a chwila, a na polanie pozosta�
tylko on i martwe cia�a. Rozejrza� si� po spalonej,
paruj�cej ziemi.</p><p>Dostrzeg� j�.
Le�a�a z rozrzuconymi ko�czynami, jej cia�o
podrygiwa�o lekko. Powoli podszed� i spojrza� w d�.</p><p>Po�owa jej twarzy i cia�a
od szyi do pasa by�a g��boko poparzona. Lewego oka w og�le nie
by�o wida�. Prawe by�o szeroko otwarte i wpatrywa�o
si� w niebo z wyrazem t�pego, niemego b�lu. Ogie� musia�
poparzy� tak�e jej struny g�osowe, poniewa� jej usta
by�y otwarte, ale nie wydobywa� si� z nich �aden
d�wi�k. Ale Severusowi wystarczy�o, �e s�ysza�
krzyk jej umys�u.</p><p>Si�gn�� w
g��b swej szaty i wyci�gn�� jedn� z fiolek.
Odkorkowa� j�, pochyli� si� nad ni� i wla� do jej
otwartych ust Eliksir Morfeusza. Krzyk ucich�, a drgaj�ce cia�o
rozlu�ni�o si�. Umys� pogr��y� si� w
�pi�czce.</p><p>Je�li znajd� j�
wystarczaj�co szybko, to ma szans� prze�y�.</p><p>Severus wyprostowa� si� i
spojrza� na rozwiewaj�cy si� powoli dym. Dzi�ki niemu szala
przechyli�a si� na stron� zwolennik�w Czarnego Pana.
Wsz�dzie widzia� poruszaj�ce si� ciemne sylwetki i
rozb�yski rzucanych przez nie kl�tw.</p><p>Je�eli ktokolwiek ocaleje, aby
j� znale��...</p><p>Twarz Severusa wyostrzy�a
si�, a do jego oczu nap�yn�a g�sta
ciemno��, wch�aniaj�ca wszelkie �wiat�o.
Zacisn�� usta i odwr�ci� si� powoli, aby odej��,
ale w tej samej chwili do jego uszu dop�yn�� g�uchy tumult,
jakby rozp�dzonego stada bawo��w. Severus obejrza� si� i
ujrza� armi� centaur�w, zbiegaj�c� z jednego ze wzg�rz i
szar�uj�c� wprost na ustawiaj�c� si� pospiesznie
w bojowy szyk grup� odzianych w czer� sylwetek. Niebo zaroi�o
si� od strza� i r�nobarwnych rozb�ysk�w zakl��.</p><p>Zanim jednak obie armie
wymiesza�y si� ze sob�, Severus odwr�ci� g�ow� z
powrotem i spojrza� na wskazane mu przez Yaxleya wzg�rze.</p><p>Nie mia�o znaczenia, kto
zwyci�y w tej bezsensownej wojnie. Kompletnie nie mia�o to
znaczenia.</p><p>Poniewa� dla niego
zwyci�stwo mog�o mie� tylko jeden, jedyny smak.</p><p>Wanilii z domieszk� czekolady.</p><p>***</p><p>Drzewo by�o niskie i ponure. Z
daleka wygl�da�o niczym czarna, wynurzaj�ca si� z ziemi
d�o� o d�ugich, ostrych szponach. Pozbawione li�ci i
roz�o�ystej korony, przypomina�o zaledwie upiorny cie�.
Jakby krew wszystkich, kt�rzy dzisiaj zgin�li wnikn�a w
ziemi�, zatruwaj�c korzenie ka�dej rosn�cej w okolicy
ro�liny i zamieniaj�c je w co�, co mog�o w ka�dej
chwili o�y� i owin�� swoje wilgotne ga��zie
wok� n�g, wci�gaj�c w swe trzewia wszystko, co �ywe.</p><p>I u st�p tego w�a�nie tworu
natury sta�a samotna sylwetka. Jej d�ugie, jasne w�osy
falowa�y na wietrze, kiedy wpatrywa�a si� w
zbli�aj�cego si� Severusa.</p><p>Lucjusz Malfoy, nawet w takim miejscu
jak to, nie zamierza� rezygnowa� z lakierowanych but�w i podbitej
aksamitem peleryny. Jakby tylko czeka� na to, aby dumnym krokiem
zwyci�zcy przej�� si� pomi�dzy trupami pokonanych
wrog�w, kiedy tylko bitwa dobiegnie ko�ca i kiedy b�dzie m�g�
wyruszy�, aby wykona� swe zadanie. Zadanie, kt�re wyznaczy� mu
sam Czarny Pan, a kt�re z pewno�ci� nie obejmowa�o sytuacji, w
kt�rej �cigana przez niego zwierzyna, kt�ra ju� dawno powinna
le�e� na wp� �ywa w�r�d pozosta�ych zdrajc�w i
czeka� na jego przybycie, sama do niego przyjdzie. I to w wyj�tkowo
dobrym stanie.</p><p>R�d�ka znalaz�a
si� w jego d�oni zanim w og�le jeszcze pomy�la� o tym, aby
j� wyci�gn��.</p><p>Severus zobaczy� to ju� z
daleka, ale on nie musia� wyci�ga� swojej. Mia� j� w
d�oni przez ca�y czas.</p><p>Nie zamierza� pertraktowa�.
Nie zamierza� si� z nim dogadywa�. Mia� tylko jeden cel. I
je�eli Malfoy jest jedyn� osob�, kt�ra zna drog� do tego
celu, to Severus ju� znajdzie spos�b, aby mu j� pokaza�.
Cho�by mia�a to by� ostatnia rzecz jak� Malfoy b�dzie
w stanie zrobi�, zanim scze�nie u jego st�p. Ale Severus nie
zamierza� go lekcewa�y�. Wiedzia�, �e z tego spotkania
tylko jeden z nich b�dzie w stanie wyj�� o w�asnych
si�ach.</p><p>Zatrzymali si� naprzeciw siebie,
celuj�c w siebie r�d�kami. Ich oczy zmru�y�y
si�, a ka�dy mi�sie� cia�a napi�� si�,
przygotowuj�c si� do rzucenia kl�twy na najl�ejszy nawet,
nieprzewidziany ruch przeciwnika.</p><p>Szare oczy Malfoya zdawa�y
si� p�on�� od wewn�trz czym� zimniejszym i
twardszym ni� jakiekolwiek inne oczy, kt�re Severus dzisiaj ujrza�. I
Severus doskonale wiedzia�, co to takiego. Co�, co
nap�dza�o znacznie bardziej ni� strach przed gniewem Czarnego
Pana albo prymitywna ��dza mordu. Co�, co dawa�o znacznie
wi�ksz� si��, ni� mo�na by�o przewidzie�.</p><p>- Czy�by� si�
zgubi�, Severusie? - zapyta� cicho Malfoy, uk�adaj�c wargi
w szyderczy grymas.</p><p>Severus nie odpowiedzia�.
Zamiast tego zmarszczy� brwi i wyszepta� gro�nie:</p><p>- Czy zdajesz sobie spraw� z
tego, Lucjuszu, �e wypowiadanie tego typu �a�osnych komentarzy
przed pojedynkiem jest oznak� panicznego l�ku?</p><p>Szare oczy zap�on�y,
a d�o� Lucjusza mocniej �cisn�a trzyman� w
r�ku r�d�k�.</p><p>- Nie wiem, jak ci si�
uda�o dotrze� a� tak daleko, ale tutaj twoja droga si�
ko�czy - odpar�, wk�adaj�c w s�owa
wype�nion� jadem aluzj�. - A teraz oddaj mi eliksir.</p><p>Wargi Severusa zadrga�y lekko,
tak jakby Lucjusz w�a�nie opowiedzia� zaskakuj�co dobry
�art.</p><p>- Wiesz, �e tego nie
zrobi�. Zabierzesz mnie do Czarnego Pana. To twoje jedyne wyj�cie, w
przeciwnym wypadku nawet nie zobaczysz fiolki.</p><p>- Jest tylko jedno miejsce, w kt�rym
chcia�bym ci� zobaczy�. I tylko tam mog� ci�
zabra�. Do grobu - powiedzia� Lucjusz, patrz�c na Severusa z
nienawi�ci�. - Pami�tasz chyba moj� obietnic�?</p><p>- Jak�e m�g�bym
zapomnie�... - odpar� lodowato Severus, mocniej zaciskaj�c palce
na swojej r�d�ce. - A czy ty, Lucjuszu, pami�tasz jak
sko�czyli ci, kt�rzy weszli mi w drog�?</p><p>To podzia�a�o. W szarych
oczach ponownie pojawi�o si� to emanuj�ce pora�aj�cym
ch�odem uczucie.</p><p>Doskonale. Musi go sprowokowa�,
doprowadzi� do utraty panowania nad sob�. To Malfoy musi by�
tym, kt�ry zaatakuje jako pierwszy. W przeciwnym wypadku wszystko legnie w
gruzach.</p><p>- My�lisz, �e jeste�
taki przebieg�y? - powiedzia� cicho Lucjusz. - �e twoje marne
umiej�tno�ci s� w stanie mierzy� si� z prawdziw�
pot�g�? Co� ci powiem, Severusie. Kiedy Czarny Pan si�
Ciebie pozby�, to w�a�nie mnie wybra� na sw�
praw� r�k�. I zdradzi� mi wszystko. O tym, jak
zabawia�e� si� z Potterem i o tym, co mia�e� z nim
zrobi�. I o tym, jak zawiod�e�. A to, �e Dumbledore i
ca�a jego armia zjawili si� tutaj niemal od razu po przybyciu
ch�opaka i to, �e by�e� na tyle zdeterminowany, �e
uda�o Ci si� do mnie dotrze�, dowodzi tylko jednego... �e
naprawd� okaza�e� si� zdrajc�. - Przerwa� na chwil�,
tak jakby oczekiwa� reakcji Severusa, ale m�czyzna
przygl�da� mu si� tylko ze zmarszczonymi brwiami i twarz�
pozbawion� jakichkolwiek odczu�, kompletnie nieporuszony jego
s�owami. - Jak ten n�dzny ch�opak zdo�a� ci�
a� tak omota�, �e zdradzi�e� Czarnego Pana, nas
wszystkich i spad�e� na samo dno... tego nigdy nie pojm�. Ale to
ju� niewa�ne. Potter jest ju� martwy i mam nadzieje, �e
b�dzie kona� w d�ugich m�czarniach. �a�uj�, �e
nie b�dzie mi dane s�ucha� jego rozpaczliwego wo�ania:
"Severusie! Pom� mi! Nie wytrzymam d�u�ej! To tak
strasznie boli!" B�dzie wierzga� i szamota� si� w
rozpaczy, szukaj�c ci�, ale ty nie przyjdziesz mu na ratunek.
Ju� nigdy ci� nie zobaczy. Zdechnie jak �a�osne,
kwil�ce stworzenie, kt�rym jest.</p><p>Na twarzy Severusa nie drgn��
nawet jeden mi�sie�. Jego twarz przypomina�a kamienn�
mask�, a w oczach p�on�� wy��cznie l�d. Ca�a
jego postawa wyra�a�a jedynie bezwzgl�dne opanowanie i tylko
pulsuj�ca na czole �y�a zdradza�a targaj�ce nim
emocje.</p><p>Kiedy spodziewana reakcja nie nadesz�a,
na obliczu Malfoya pojawi�o si� gniewne rozczarowanie.</p><p>Obra� t� sam�
strategi�, ale najwyra�niej zapomnia�, z kim ma do czynienia...</p><p>- Niez�a pr�ba - odpar�
spokojnie Severus, nas�czaj�c sw�j g�os leniw�
dominacj�. - Nie przyszed�em z tob� dyskutowa�. Mam
eliksir. I doskonale wiesz, �e dobrowolnie ci go nie oddam. Ja z kolei
doskonale wiem, �e jeste� got�w nawet z�ama� rozkazy
Czarnego Pana, by pom�ci� �mier� �ony i
szale�stwo syna. Cokolwiek zrobi�, i tak czeka nas walka. Wiesz,
�e ja nie odpuszcz�, ale ty r�wnie� nie zamierzasz. Co prowadzi
do impasu, kt�ry jeden z nas i tak b�dzie musia� w ko�cu
przerwa�.</p><p>Na twarzy Malfoya pojawi�
si� okrutny u�miech.</p><p>- Zapominasz jednak o jednym,
Severusie. O czym�, co stanowi moj� przewag�. Je�eli mnie
zabijesz, nigdy nie dotrzesz do Pottera. Kt�rykolwiek z nas zginie w tej
potyczce, ja i tak zwyci��.</p><p>Oczy Severusa zmru�y�y
si�, przypominaj�c dwie wype�nione ciemno�ci� szpary.</p><p>- A my�lisz, �e dlaczego
wci�� jeszcze oddychasz? To ty najwyra�niej
zapomnia�e�, �e zabicie przeciwnika nie jest jedynym sposobem na
zwyci�stwo. Kiedy ju� wyci�gn� z ciebie wszystkie
informacje, z przyjemno�ci� sprawi�, �e do��czysz
do swojego syna - powiedzia�, robi�c krok w jego stron�. - Ale
nie spotkasz go w swoich koszmarach. O nie... Ty Lucjuszu masz zupe�nie
inne l�ki, prawda? Pozna�em je wszystkie i nie zawaham si�, by
je wykorzysta�.</p><p>Twarz Malfoya odrobin�
poblad�a, ale bardzo szybko si� opanowa�.</p><p>- O nie, Severusie. To ty
zap�acisz mi dzisiaj za wszystkie swoje uczynki. Zap�acisz za
wszystko, co mi odebra�e� i za wszystkie b��dy, kt�re
pope�ni�e�.</p><p>- Ty za sw�j b��d
zap�aci�e� najwy�sz� cen�. - Severus
spojrza� sugestywnie na r�k� Lucjusza, na kt�rej znajdowa�
si� Mroczny Znak - Ale ja nie zamierzam tego zrobi�.</p><p>Twarz Malfoya wykrzywi�a
si� bole�nie i Severus ju� wiedzia�, �e uda�o mu
si� zburzy� tam�, a fale gorej�cej nienawi�ci, kt�re
spi�trzy�y si� w szarych oczach, wyla�y si� z
gard�a Lucjusza dono�nym, przeszywaj�cym do szpiku ko�ci
okrzykiem:</p><p>- LACRIMA!</p><p>- Protego Maxima! -
wykrzykn�� Severus, os�aniaj�c si� przed
o�lepiaj�cym rozb�yskiem rzuconej przez Malfoya kl�twy.</p><p>Najsilniejsza magiczna tarcza
rozpad�a si� jednak niczym szk�o pod naporem nas�czonej
pragnieniem zemsty si�y zakl�cia.</p><p>Severus zachwia� si� i
zrobi� kilka krok�w w ty�, pr�buj�c z�apa�
r�wnowag�, kiedy dok�adnie w tej samej chwili z gard�a Lucjusza
wydoby� si� og�uszaj�cy ryk:</p><p>- AVADA KEDAVRA!</p><p>Nie zd��y�
z�apa� r�wnowagi, aby m�c si� uchyli� lub odskoczy�.
Zielony promie� kl�twy uderzy� w Severusa z si��
rozp�dzonego poci�gu, podrzucaj�c jego cia�o w g�r� i
obracaj�c je kilka razy w powietrzu, zanim upad�o na ziemi�,
twarz� do niej.</p><p>Zapad�a og�uszaj�ca
cisza. Wszystko si� zatrzyma�o, zamar�o w ca�kowitym
bezruchu, jakby nawet wiatr obawia� si� zbli�y� do
otoczonej czerni�, le��cej na ziemi sylwetki.</p><p>Lucjusz opu�ci�
r�d�k�, szeroko otwartymi oczami wpatruj�c si� w
nieruchome cia�o. Wygl�da�, jakby nie by� w stanie
uwierzy� w to, czego dokona�. Ale bardzo szybko zastyg�e na jego
twarzy zaskoczenie zacz�o si� rozp�ywa�, wypierane
przez wyraz absolutnego triumfu.</p><p>Ruszy� w kierunku
le��cego na ziemi cia�a, u�miechaj�c si� do
siebie z okrutn� satysfakcj�. Czarna, ub�ocona peleryna
okrywa�a je niczym ca�un, kiedy Lucjusz przystan�� nad nim
i pochyli� si�, wypowiadaj�c kpi�cym tonem zwyci�zcy:</p><p>- M�wi�em, �e mi za to
zap�acisz. Uwa�a�e� si� za takiego sprytnego, co?
Gdzie teraz jest ta twoja przebieg�o��, ty �a�osny
zdrajco? Nigdy nie by�by� w stanie mnie pokona�. Nigdy. A Czarny
Pan z pewno�ci� odpowiednio mnie wynagrodzi, kiedy osobi�cie
przynios� mu eliksir.</p><p>Schowa� swoj�
r�d�k� w fa�dy szaty i wyci�gn�� r�ce
ku cia�u, pragn�c je przeszuka�. I w tej samej chwili twarz mu
poblad�a, kiedy jego d�onie zanurzy�y si� w ciemnym materiale
szaty niczym w czarnej sadzawce, przenikaj�c przez nie jak przez
ch�odn� wod�.</p><p>A delikatny powiew magii tu�
przy karku, wydaj�cy si� zaledwie wilgotn� bryz�,
wnikn�� w jego cia�o niczym lodowaty szpon, opanowuj�c
wszystkie nerwy i pora�aj�c je. Jego nogi i r�ce zwar�y
si� razem, a on upad� na plecy, wpatruj�c si� w niebo
szeroko otwartymi oczami, pe�nymi zamar�ej w nich,
niezrozumia�ej grozy.</p><p>Le��ce obok, odziane w
czer� cia�o zacz�o si� z wolna rozp�ywa� i
w tej samej chwili tu� obok Lucjusza pojawi�a si� sylwetka,
kt�ra stawa�a si� coraz wyra�niejsza w miar�, jak
wytapia�a si� z t�a.</p><p>Severus zakorkowa� butelk�
z mikstur� niweluj�c� skutki dzia�ania Eliksiru Kameleona i
schowa� j� w fa�dy swojej szaty. Spojrza� na
rozwiewaj�cy si� cie� samego siebie i w chwili, kiedy znikn��
zupe�nie, na jego twarzy pojawi� si� wyraz kra�cowego
zm�czenia, a on zgi�� si� w p�, dysz�c
ci�ko, tak jakby nagle pozbawiono go po�owy mocy. Opar�
r�ce na kolanach, z trudem �api�c oddech. Po chwili jednak
wyprostowa� si� i znowu si�gn�� do swej szaty, wyci�gaj�c
ma�� buteleczk� i bior�c niewielki �yk.</p><p>Tyle musi my wystarczy�. Nie
wiedzia�, w jakim stanie go znajdzie... musi zachowa� jak
najwi�cej. Dla niego.</p><p>Eliksir pom�g�, rozlewaj�c
si� w jego �y�ach p�omiennym ciep�em i
sprawiaj�c, �e poczu�, jak cz�� utraconej mocy
regeneruje si�. Ale i tak b�dzie potrzebowa� chwili zanim
odzyska pe�ni� si�. Tak d�ugo utrzymywane Zakl�cie
Cienia kosztowa�o go zbyt wiele mocy. Ale op�aci�o si�.</p><p>Przeni�s� spojrzenie na
nieruchome, le��ce na wznak cia�o Lucjusza Malfoya. Zwyk�e
Zakl�cie Pe�nego Pora�enia Cia�a, rzucone z
odleg�o�ci kilku milimetr�w wystarczy�o, aby m�czyzna
sta� si� dla niego zupe�nie nieszkodliwy.</p><p>Chocia� musia� mu
przyzna�, �e d�ugo si� opiera�. Severus wiedzia�,
�e nie mo�e rzuci� zakl�cia jako pierwszy, gdy� wtedy
Lucjusz ujrza�by dwa r�wnoleg�e promienie i domy�li�by
si� podst�pu. Musia� po�wi�ci� sw�j cie�,
aby ca�kowicie u�pi� czujno�� m�czyzny. I
uda�o mu si�.</p><p>Nie m�g� ryzykowa�
otwartego pojedynku. By� mo�e w innych okoliczno�ciach... ale
ryzyko by�o zbyt du�e. Gdyby jakim� cudem Lucjusz
zdo�a� go zrani�... nie m�g� na to pozwoli�! Nie w
sytuacji, w kt�rej potrzebowa� wszystkich swoich si�, aby wyrwa�
go z Jego szpon�w.</p><p>Przykucn�� obok
nieruchomego cia�a, spogl�daj�c w rozszerzone, wpatruj�ce
si� w niebo szare oczy.</p><p>- Gdyby� swe chorobliwe
pragnienie zemsty skierowa� przeciwko temu, kt�ry wydaje rozkazy i jest
prawdziwym powodem wszystkiego, co ci� spotka�o, a nie przeciwko
temu, kt�ry te rozkazy wykonuje... by� mo�e ca�a ta wojna nie
mia�aby miejsca. Ale ty nigdy nie potrafi�e� spojrze�
prawdzie w oczy. By�e� zbyt za�lepiony w�asn�,
samozwa�cz� krucjat� i po�eraj�c� ci� od
�rodka zawi�ci�. I to w�a�nie one doprowadzi�y
ci� do upadku. - Severus pochyli� si� jeszcze ni�ej,
zanurzaj�c swoje spojrzenie w czarnych �renicach m�czyzny
i przyk�adaj�c r�d�k� do jego g�owy. - A ja
sprawi�, �e na zawsze b�dziesz o tym pami�ta�. To
b�dzie twoja pokuta.</p><p>Severus przymkn�� powieki i
wzi�� g��boki oddech, czuj�c jak mrowienie w skroniach
i dr�enie palc�w w ko�cu zanika. Dzi�ki eliksirowi jego moc
regenerowa�a si� dziesi�� razy szybciej. Czu�, jak
wraca, jak wype�nia go swym ciep�em.</p><p>Min�o kilka minut zanim w
ko�cu uni�s� powieki. Czer� w jego oczach przybra�a
odcie� aksamitnego lodu, kiedy wyszepta� niskim, mrocznym
g�osem:</p><p>- Legilimens Evocis.</p><p>Jego umys� zanurzy�
si� w rozchwianym umy�le Lucjusza z tak� sam�
�atwo�ci�, z jak� n� wbija si� w roztopione
mas�o. Ale ten umys� by� lepki i brudny, a jego �ciany
zbudowane by�y z zaschni�tej krwi.</p><p>Severus zag��bi�
si� niczym nurek w g�stym, cuchn�cym morzu wspomnie�,
poszukuj�c odpowiedzi.</p><p>Gdzie jest Potter? Gdzie jest Czarny
Pan?</p><p>Spodziewa� si�, �e
odnajdzie j� od razu, kiedy zacznie szuka�... jednak tak si� nie
sta�o. Ale ona musi gdzie� tu by�! Je�eli Lucjusz jako
jedyny posiada� wiedz� na temat miejsca pobytu Czarnego Pana, to ta
wiedza powinna by� na samym wierzchu jego umys�u. Powinna
wyp�yn�� od razu, kiedy Severus j� przywo�ywa�.
Dlaczego tak si� nie dzia�o?</p><p>Schodzi� coraz ni�ej i
ni�ej, zag��biaj�c si� w przewijaj�ce si�
obrazy i wspomnienia, kartkowa� rozmowy i przemy�lenia,
szukaj�c, szukaj�c, coraz g��biej i g��biej...</p><p>Znajdziesz mnie... dopiero kiedy
ju� to zdob�dziesz. B�d� wiedzia�. Nie szukaj mnie. Im
mniej wiesz, tym lepiej. Severus jest sprytny. Uwa�aj na niego. On nie
mo�e mnie znale��. Przyb�dziesz do mnie, kiedy nadejdzie
czas.</p><p>Jak, Panie? Sk�d b�dziesz
wiedzia�? Jak do ciebie trafi�?</p><p>Tylko ty mo�esz do mnie
przyby�. Nikt inny. Jest tylko jedna droga. Znajdziesz spos�b. Tylko
najwierniejsi mog� odnale�� t� drog�. Nikt poza
tob� nie b�dzie m�g� z niej skorzysta�. Nikt poza
tob�.</p><p>G��biej. Jeszcze
g��biej.</p><p>Poprzez rozpacz i szale�stwo.
Poprzez morderstwa i parali�uj�cy strach.</p><p>Gdzie to by�o? Musia� mu
da� jak�� wskaz�wk�! Malfoy musia� wiedzie�
co� wi�cej!</p><p>Ale im g��biej
schodzi�, tym bardziej si� oddala�. Czu�
wype�niaj�cy go gniew, przepalaj�cy swym �arem wszystko, co
napotka�. Spalaj�cy wszystkie wspomnienia, kt�re nie chcia�y mu
da� odpowiedzi.</p><p>To niemo�liwe. On by� jego
kluczem. Gdzie s� te pieprzone drzwi!? Gdzie?!</p><p>Szuka� w ciemno�ciach, po
omacku, zupe�nie zatracaj�c si� w rozgrzebywaniu
najciemniejszych zakamark�w tego zatrutego umys�u, byleby
znale�� to, czego szuka�, a jego furia pot�gowa�a
si� z ka�d� chwil�.</p><p>Drzwi zatrzaskiwa�y si�
przed nim, ale on je rozsadza� i szuka� dalej i szuka�...
a� w ko�cu wszystko znikn�o, pogr��aj�c
si� w bezszelestnej ciszy i nieprzeniknionej ciemno�ci, a on w
ostatniej chwili wynurzy� si� z obumar�ego umys�u,
�api�c haustem zimne powietrze i pr�buj�c zapanowa� nad
zawrotami g�owy. Jego wzrok wyostrzy� si�, kiedy spojrza�
na nieruchom� twarz Lucjusza Malfoya. Z jego nosa s�czy�a
si� krew, a oczy...</p><p>- Cholera! - zakl��
Severus, opieraj�c r�ce na kolanach i spuszczaj�c
g�ow�, by wyr�wna� oddech. Jeszcze raz spojrza� w szare
oczy.</p><p>Nie by�o w�tpliwo�ci.
By�y martwe. Delikatny szmer umys�u ucich� i nawet je�eli
Severus pr�bowa� go wychwyci�, nie mia� ju� czego
poszukiwa�.</p><p>Zabi� go.</p><p>Oczy Severusa zala�a
ciemno��.</p><p>Merlinie, naprawd� go
zabi�! Jedyn� osob�, kt�ra mog�a doprowadzi� go do
Czarnego Pana!</p><p>Zaw�adn�a nim
konsumuj�ca, przera�aj�ca w�ciek�o��.
Przesta� si� kontrolowa�, teraz ju� nie pozosta�o nic,
co oddziela�oby go od tej wrz�cej lawy, kt�ra kipia�a na
obrze�ach jego umys�u od kiedy tylko odkry�, �e Potter
wymkn�� si� do Czarnego Pana.</p><p>- JAK? - wrzasn��,
uderzaj�c pi�ciami w martwe cia�o. - Jak mia�e�
si� z nim skontaktowa�?! Jak mia�e� si� do niego
dosta�?! W JAKI SPOS�B?!</p><p>To nie mog�o si� tutaj
zako�czy�. Tak wiele przeszed�, dotar� tak daleko, tylko po
to, by zderzy� si� ze �cian�, kt�rej w �aden spos�b
nie by� w stanie przekroczy�?</p><p>- Sk�d wiedzia�by, �e
masz eliksir? W jaki spos�b mia�by to poczu�?</p><p>W tej samej chwili jego oczy
rozszerzy�y si� gwa�townie. Znieruchomia�, przypominaj�c
sobie fragment wypowiedzi, kt�r� us�ysza� w umy�le swej
ofiary:</p><p>Tylko najwierniejsi mog�
odnale�� t� drog�...</p><p>Jednym szarpni�ciem
podwin�� r�kaw swojej szaty, spogl�daj�c na wyryty na
przedramieniu Mroczny Znak.</p><p>Niemal jak przez mgl�
przypomnia� sobie b�l, jaki poczu�, kiedy ten Znak zapiek� go po
raz pierwszy po powrocie Czarnego Pana. I to niespotykane wra�enie, kiedy
aportuj�c si� w nieznane, nie maj�c poj�cia dok�d
zmierza i gdzie si� znajdzie, pojawi� si� tu� przed jego
obliczem. Jakby Mroczny Znak by� pewnego rodzaju niewidzialn�
nici�, ��cz�c� go z Czarnym Panem.</p><p>To s� te drzwi!</p><p>Niemal jak we �nie wymaca�
r�d�k� Malfoya, z�apa� j� w d�o� i
podwin�� r�kaw jego szaty, ods�aniaj�c wyra�nie
wyryty na sk�rze znak czaszki i wype�zaj�cego z jej ust
w�a.</p><p>Przycisn�� koniec
r�d�ki do Znaku i wezwa� go.</p><p>Odpowied� nadesz�a niemal
od razu. Znak zacz�� si� porusza�, jakby wi� si�
na sk�rze.</p><p>Wezwanie. Skierowane tylko do jednej
osoby. Tylko do Malfoya.</p><p>Severus ukry�
r�d�k� Lucjusza w fa�dach swej szaty,
wyci�gn�� swoj�, z�apa� rami�
m�czyzny w �elazny u�cisk i... pod��y� za
Wezwaniem.</p><p>�wiat rozp�yn��
si�.</p><p>Przybywanie na wezwanie Czarnego Pana
nie przypomina�o typowej aportacji. Raczej karko�omny zjazd bardzo
w�skim i stromym, pogr��onym w ciemno�ci tunelem, jaki
tworzy� si� pomi�dzy Czarnym Panem, a
�miercio�erc�, kt�rego do siebie przyzywa�.</p><p>Gdyby Severus by� sam,
wyl�dowa�by na nogach, tak jak zwyk� to czyni� wiele razy w
przesz�o�ci. Ale podr�owanie w taki spos�b z martwym
cia�em by�o o wiele trudniejsze i kiedy tylko �wiat
rozwin�� si� mu przed stopami niczym dywan, Severus upad�
na twarde, zimne pod�o�e, na wp� przygnieciony bezw�adnym
cia�em Lucjusza.</p><p>Pierwszym, co poczu�, by�o
lodowate, przeszywaj�ce zimno, wnikaj�ce mu w cia�o niczym tysi�ce
male�kich igie�ek. Zanim ust�pi�y zawroty g�owy,
ujrza� nad sob� morze ciemnych, emanuj�cych odorem zgnilizny,
unosz�cych si� w powietrzu sylwetek.</p><p>Dementorzy!</p><p>Zrzuci� z siebie martwe
cia�o i uni�s� si� na �okciach, b�yskawicznie
obejmuj�c spojrzeniem otaczaj�c� go, zmarzni�t�
ziemi�, pokryt� delikatnym, iskrz�cym si� szronem.</p><p>I wtedy jego wzrok napotka�
czarne kosmyki, rozsypane w nie�adzie w�r�d srebrnobia�ego
szronu... i blad�, nieruchom� twarz, kt�r� okala�y... i
potrzaskane, przekrzywione okulary... i oczy. Zamkni�te.</p><p>Serce Severusa zatrzyma�o
si� w jednym gwa�townym, bolesnym uderzeniu, a �wiat
skurczy� si� do rozmiaru tych dw�ch w�skich linii, otulonych
czarnymi rz�sami.</p><p>Poza nimi nie by�o niczego.
Jedynie pr�nia.</p><p>I wtedy rz�sy
zadr�a�y, a zamkni�te powieki unios�y si� powoli i
�wiat wype�ni� si� zieleni�.</p><p>I Severus znowu m�g�
oddycha�.</p><p>Ponownie znalaz� si� w
�wiecie, w kt�rym pragn�� �y�. I ju� nigdy
wi�cej nie pozwoli mu go sobie odebra�.</p><p>69. I'll bleed for you, you'll bleed
for me</p><p>I am the white dove for a soldier</p><p>Ever marching as to war</p><p>I would give my life to save you</p><p>I stand guarding at your door</p><p>I give you all that I am</p><p>And I breathe where you breathe</p><p>Let me stand where you stand</p><p>With all that I am*</p><empty-line/><p>B�l by� potworny. Po pewnym
czasie zacz�� przypomina� law�, kt�ra
p�yn�a przez mi�nie i wypala�a rany w jego
wn�trzno�ciach. J�zyki ognia si�ga�y a� do
koniuszk�w palc�w, sprawiaj�c, �e Harry zupe�nie traci�
czucie. Ulga przychodzi�a tylko w�wczas, gdy jego umys� gas� na
chwil�. To nigdy nie trwa�o d�ugo, poniewa� Voldemort
b�yskawicznie go wybudza�, aby torturowa� go kolejnymi, coraz
bardziej wyszukanymi kl�twami, kt�re sprawia�y, �e mia�
ochot� zedrze� sobie p�atami sk�r�, byle tylko
przesta�o bole�. Byle przesta�o...</p><p>Jednak te kr�tkotrwa�e chwile
ulgi by�y dla Harry'ego niczym zanurzanie si� w lodowatej wodzie
tu� po sp�dzeniu d�ugich godzin na rozpalonym s�o�cu.
Organizm prze�ywa� gwa�towny szok, ale by� got�w na
kolejn� dawk� przeszywaj�cego �aru.</p><p>Za ka�dym razem... za ka�dym
razem mia� nadziej�, �e tym razem ju� si� nie wybudzi.
Ale potem nadp�ywa� ch��d, a wraz z nim
�wiadomo��, kiedy w nag�ym, bolesnym uderzeniu
przypomina� sobie, gdzie si� znajduje i �e ta lodowata, twarda
rzecz przyciskaj�ca mu si� do policzka to zmarzni�ta ziemia, na
kt�rej le�y, nie potrafi�c poruszy� �adnym
mi�niem cia�a, nie potrafi�c nawet otworzy� oczu.</p><p>Zreszt� i tak nie chcia�
ich otwiera�. Zmaltretowany umys� p�ata� mu figle i za
ka�dym razem, kiedy Harry unosi� powieki... widzia� t�
znajom�, wysok� sylwetk�... tak wyra�nie jakby Severus
naprawd� tu by�. I sta� tu� obok. Ale Harry wiedzia�,
�e to tylko i wy��cznie jego wyobra�nia. �e Severusa
tu nie ma i nie przyjdzie. �e jest tu sam. Tylko z Voldemortem, kt�ry
prawdopodobnie znowu kr��y wok� niego niczym s�p,
zastanawiaj�c si� nad kolejnym atakiem.</p><p>Zmusi� si� do uniesienia
powiek.</p><p>Znowu ujrza� t� blad�
twarz, otoczon� d�ugimi, ciemnymi w�osami i b�yszcz�ce
pomi�dzy nimi, wpatruj�ce si� w niego przenikliwie, czarne oczy.
I chocia� wiedzia�, �e to jedynie kolejna, desperacka projekcja
jego pod�wiadomo�ci, to patrzenie na niego przynosi�o...
ukojenie.</p><p>Tym razem jednak Severus nie
sta� nad nim, tylko le�a� nieopodal na ziemi. �wiat
by� poszatkowany i po�amany, ale Harry mia� wra�enie,
�e obok Severusa le�y co� jeszcze. Kto�. Kto�
jasnow�osy...</p><p>Znowu zamkn�� oczy.</p><p>Nie, ju� zupe�nie
pomiesza�o mu si� w g�owie.</p><p>Us�ysza� szelest i
skrzypienie szronu.</p><p>Kroki.</p><p>Pomimo tego, i� mia�
wra�enie, jakby jego powieki by�y z kamienia, uda�o mu si�
je na chwil� uchyli� i w �wiecie popielato-czerwonej mg�y
pojawi�a si� ciemna sylwetka, pochylaj�ca si� nad nim.</p><p>Wizje stawa�y si� coraz
wyra�niejsze, ale wci�� by�y... tylko wizjami. Nie
mog�y wype�nia� jego serca fa�szyw� nadziej�. Nie
mog�y by� a� tak realne. Nie mog�y... Merlinie!</p><p>Co� wsun�o mu
si� pod kark i poderwa�o jego g�ow� z ziemi, a na twarzy
poczu�... poczu� dotyk. Delikatny. Czu�y. Dr��cy.</p><p>Prawdziwy.</p><p>Dotyk kogo�, kto przez pewien
czas by� przekonany, �e straci� wszystko. Ale w ko�cu, po
bardzo d�ugiej w�dr�wce... odzyska� to.</p><p>Nie chcia� otworzy� oczu.
Nie chcia�. Ba� si�, �e je�eli to zrobi, wszystko
zniknie i znowu b�dzie sam.</p><p>Ale... ale...</p><p>Smuk�e palce
przesun�y si� po policzku Harry'ego tak ostro�nie, jakby
by� ze szk�a i w ka�dej chwili m�g� si� rozsypa�,
a nast�pnie musn�y skro� i odgarn�y w�osy
z czo�a.</p><p>Przegra�. Uni�s� rozpalone
powieki w tej samej chwili, w kt�rej ch�odna d�o�
z�apa�a oprawki jego przekrzywionych okular�w i wsun�a mu
je na nos.</p><p>I ujrza� go.</p><p>Szeroko otwartymi oczami
wpatrywa� si� w blad�, pokryt� zaschni�t�
krwi� twarz, tak blisko swojej... w te czarne oczy, przypatruj�ce mu
si� w taki spos�b, jakby to nie Severus, a on, Harry, by� zjaw�.
W te czarne oczy, wype�nione... wype�nione b�lem. I nie m�g�
uwierzy�, �e to... nie, to z pewno�ci� nie... jak to
mo�liwe?</p><p>- Severusie? - wyszepta�, ale
nie s�ysza� w�asnego g�osu. Jego usta otworzy�y
si� i zamkn�y, nie b�d�c w stanie wyda� z siebie
d�wi�ku. Jego struny g�osowe by�y ca�kowicie zdarte od
krzyku.</p><p>- Zabior� ci� st�d.</p><p>G�os Severusa by� tak
zachrypni�ty, �e Harry mia� problem z odr�nieniem
s��w. Ale rozpoznawa� go. Tak wiele razy s�czy� mu si�
do ucha niczym g�sty, lepki syrop, ci�ki od potrzeby i gor�cy
od spalaj�cego go ognia... Czy to by�a tylko kolejna zjawa i zaraz
si� obudzi, a nad nim b�dzie sta� pochylony Voldemort z
twarz� wykrzywion� perfidnym okrucie�stwem, czerpi�cy
przyjemno�� z jego rozpaczy, kiedy Harry zrozumie, �e to nie
by�o prawdziwe... �e to wszystko okaza�o si� tylko snem...?</p><p>Wtedy m�czyzna pochyli�
si� nagle, szczelnie owijaj�c go ramionami i przyciskaj�c do
siebie i Harry'ego uderzy� ten znajomy, osza�amiaj�cy zapach...
s�aba wo� zi�, ukryta pod dominuj�cym aromatem krwi i
wojny. I ju� nie mia� �adnych w�tpliwo�ci.</p><p>To nie by� sen.</p><p>Silne szarpni�cie w okolicach
�o��dka sprawi�o, �e Harry j�kn�� z
b�lu. Mia� wra�enie, �e zaczynaj� si� aportowa�,
ale zderzyli si� z niewidzialna �cian�, kt�ra zatrzyma�a
ich obu na miejscu.</p><p>Harry us�ysza�
ci�kie przekle�stwo, wyrywaj�ce si� z ust Severusa,
ale by� zbyt otumaniony, aby wiedzie�, co si� wok� niego
dzieje. Poczu� jedynie, �e jedno z ramion wysuwa si� spod niego
i po chwili do jego ust wla� si� gorzki p�yn,
sp�ywaj�c w gard�o ch�odnym strumieniem i skutecznie
wyp�ukuj�c czaj�cy si� w nerwach i mi�niach b�l,
kt�ry w ka�dej chwili m�g� zaatakowa�, wgryzaj�c si� w
nie ponownie.</p><p>Ulga by�a niemal
os�abiaj�ca. Harry czu�, jak jego cia�o rozlu�nia
si�, a znajduj�ce si� w jego wn�trzu rany zasklepiaj�.
Kiedy tylko jego organizm przyj�� ca�� dawk� eliksiru,
do jego ust zosta� wlany kolejny. Mia� nieprzyjemny, cierpki smak,
ale sprawi�, �e mi�nie Harry'ego zacz�y
funkcjonowa�, a parali�uj�ce os�abienie
odp�yn�o, zast�pione powracaj�cymi szybko
si�ami.</p><p>Harry przymkn�� powieki i
wzi�� g��boki, pe�en ulgi oddech. Ju� niemal
zapomnia�, jak to jest nie czu� b�lu. Mia� teraz wra�enie,
jakby jego cia�o zosta�o otulone mi�kk� ko�dr�,
przylegaj�c� do poranionej sk�ry i �agodz�c� podra�nienia.</p><p>Otworzy� oczy, napotykaj�c
skupione spojrzenie m�czyzny i jego okulary nagle
rozb�ys�y, a pop�kane szk�a zn�w by�y g�adkie i
przejrzyste i Harry po raz pierwszy m�g� dok�adnie zobaczy�
pochylaj�cego si� nad nim Severusa.</p><p>Wygl�da�, jakby wr�ci�
z piek�a. Jego twarz by�a poharatana i podrapana, w�osy zlepione
zaschni�t� krwi� i b�otem, usta wp�otwarte,
wypowiadaj�ce bezg�o�ne inkantacje, kiedy wodzi�
r�d�k� po ciele Harry'ego, a oczy... oczy...
wygl�da�y niczym wykute ze stali, pokryte czarn� emali�
tarcze, chroni�ce co�, co kry�o si� za nimi i
dr�a�o tak bardzo, i� w ka�dej chwili mog�o
rozpa�� si� na kawa�ki.</p><p>- Mo�esz wsta�? -
zapyta� chrapliwie Severus, rozgl�daj�c si� czujnie na boki
i z niepokojem spogl�daj�c na kr���cych w g�rze, coraz
bardziej niespokojnych Dementor�w. - Wyci�gn� ci� st�d, ale
masz mi by� bezwzgl�dnie pos�uszny. On gdzie� tu jest...
Obserwuje nas. - Wargi Severusa ledwie si� porusza�y, chocia�
jego �renice biega�y na wszystkie strony w szalonym ta�cu.</p><p>Harry powoli uni�s�
d�o�, dotykaj�c g��bokiej blizny, przecinaj�cej
policzek Severusa i pog�adzi� go. Przeszywaj�ce spojrzenie
m�czyzny natychmiast skupi�o si� na nim.</p><p>- Jak mnie znalaz�e�? -
zapyta� szeptem i tym razem jego zregenerowane struny g�osowe nie
zawiod�y. - S�ysza�e�, jak ci� wo�a�em?
Pr�bowa�em wytrzyma�, ale te r�ce... by�o ich zbyt wiele...
dusi�y mnie. Nie mog�em nic zrobi�. U�y�em
no�a... ale nie zdzia�a�. Przepraszam. Wszystko popsu�em.</p><p>Severus wygl�da� tak, jakby
chcia� odpowiedzie�, ale jedynie zacisn�� usta,
z�apa� d�o� Harry'ego i musn�� j� wargami,
przymykaj�c na chwil� powieki, jakby nie m�g� powstrzyma�
si� przed posmakowaniem jego sk�ry, po czym delikatnie, lecz stanowczo
odci�gn�� d�o� od swojej twarzy,
przygl�daj�c si� ze zmarszczonymi brwiami krwawi�cemu rozci�ciu
na jego nadgarstku. Przy�o�y� czubek r�d�ki do
rozci�cia i przymkn�� powieki, wypowiadaj�c d�ug�
inkantacj�, kt�rej Harry nie zna�, ale poczu� natychmiastowe
ciep�o, rozlewaj�ce si� po jego sk�rze i rana zacz�a
si� zasklepia�.</p><p>- C� za uroczy
obrazek...Wybaczcie, �e zak��cam t� sielsk� atmosfer�,
ale jeszcze troch�, a dosta�bym torsji z obrzydzenia.</p><p>Ten wysoki g�os, kt�ry
wydawa� si� dobiega� zewsz�d, sprawi�, �e Harry
mimowolnie zesztywnia�, w ka�dej chwili spodziewaj�c si�
kolejnej kl�twy.</p><p>Severus pu�ci� go i
zerwa� si�, wyci�gaj�c przed siebie r�d�k�
i rozgl�daj�c si� czujnie wok�, ale Voldemorta nie
by�o wida� nigdzie w pobli�u. Harry podpar� si�
r�kami o ziemi�, wci�� czuj�c os�abienie i lekkie
zawroty g�owy, kt�re pot�gowali kr���cy w g�rze
Dementorzy.</p><p>- Przyznam, �e jestem pod
wra�eniem, Severusie. Przeby�e� labirynt, kt�ry dla ciebie
przygotowa�em i jeszcze stoisz tu przede mn� o w�asnych
si�ach. Nie spodziewa�em si�, �e ci si� uda. A nawet
wi�cej - zrobi�em wszystko, aby ci si� nie uda�o... A
jednak tu jeste�. Przyszed�e� po niego. - Przerwa� na
chwil�, jakby pr�bowa� pozby� si� z j�zyka
nieprzyjemnego smaku ostatniego zdania. - Kiedy przyby�e� tutaj z
moim martwym ��cznikiem... wykaza�e� si�
niespotykan� determinacj�, ale wci�� nie mog�em
uwierzy�, �e zrobi�e� to dla niego. Chcia�em da�
ci szans�. Wci�� si� �udzi�em, �e kto�
z twoimi zdolno�ciami, z twoj� pozycj� i wielokrotnie
prezentowanym oddaniem nie mo�e mnie zdradzi�. Ale przedstawienie,
kt�re przed chwil� odegra�e�, nie pozostawi�o mi
�adnych w�tpliwo�ci. - G�os wydawa� si�
podnosi� coraz bardziej, nas�czaj�c si�
dr��c�, z trudem t�umion�
w�ciek�o�ci�. - Co si� z tob� sta�o,
Severusie? By�e� jednym z moich najlepszych s�ug.
Mog�e� zdoby� wszystko. Z twoim umys�em i intelektem,
mog�e� mie� u swoich st�p ca�y �wiat, a
wybra�e� tego... tego ch�opca. - Ostatnie s�owo niemal
wyplu�, pojawiaj�c si� nagle po prawej stronie, jakby
wy�oni� si� zza zas�ony, za kt�r� si� do tej pory
ukrywa�.</p><p>Harry zagryz� z�by,
czuj�c silne uk�ucie b�lu przeszywaj�ce jego blizn�.
Severus b�yskawicznie wycelowa� r�d�k� w Voldemorta,
przesuwaj�c si� tak, by ca�kowicie zas�oni� sob�
Harry'ego.</p><p>- Mylisz si� - wyszepta�
Severus cichym, chrapliwym g�osem. - B�d� mia� u swoich
st�p ca�y �wiat. W�a�nie po niego tu przyszed�em.</p><p>Twarz Czarnego Pana wykrzywia�a
si� kipi�ca w�ciek�o�ci� i pe�n�
pogardy odraz�.</p><p>- Oszuka�e� mnie,
Severusie. Mnie, swojego Pana. Mia�e� przyprowadzi� go do mnie
na srebrnej smyczy, wykonuj�cego ka�dy tw�j rozkaz, A NIE
ZADURZY� SI� W NIM, TY �A�OSNY G�UPCZE! - rykn��
z furi� i Harry musia� przycisn�� d�o� do
czo�a, gdy poczu� kolejne uderzenie b�lu. - Mam nadziej�,
�e wykaza�e� chocia� na tyle zdrowego rozs�dku, by
przynie�� ze sob� eliksir. Je�eli dasz mi go z w�asnej
woli, to mo�e wspania�omy�lnie daruj� ci �ycie. I nie
pr�buj ze mn� negocjowa�, poniewa� znam ci� na tyle dobrze,
by wiedzie�, �e nie przyby�by� tu, gdyby� nie
mia� go przy sobie.</p><p>Harry rozejrza� si� po
pokrytej szronem ziemi, w poszukiwaniu swojej r�d�ki. Dojrza�
j� trzy metry dalej.</p><p>- Je�eli tego nie zrobisz -
kontynuowa� Voldemort, unosz�c r�d�k� i celuj�c
ni� w Severusa - r�wnie dobrze mog� zabi� was obu ju�
teraz.</p><p>Potrzebowa� jej. Nie m�g�
tak po prostu siedzie� i czeka� na ruch Voldemorta. Ju� nie
chodzi�o o jego w�asne �ycie. Przyby� tu, wiedz�c,
�e i tak prawdopodobnie zginie. Pogodzi� si� z tym. Ale
Severus... Severus nie m�g� zgin��. Nie m�g�! Musi
odwr�ci� od niego uwag� Voldemorta. Za wszelk� cen�!</p><p>Podni�s� si� na
wci�� lekko dr��cych nogach i rzuci� si� w bok,
pr�buj�c dosi�gn�� r�d�ki, ale w momencie, kiedy
z�apa� j� koniuszkami palc�w, us�ysza� triumfalny ryk
Voldemorta:</p><p>- CRUCIO!</p><p>Harry zacisn�� powieki,
spodziewaj�c si� przeszywaj�cego, rozrywaj�cego
wn�trzno�ci b�lu, ale w tym samym momencie poczu�
nakrywaj�ce go i przyciskaj�ce do ziemi cia�o Severusa i
owijaj�ce si� wok� niego ramiona. Otworzy� szeroko oczy,
widz�c tu� przed sob� wykrzywion� b�lem twarz Severusa i
us�ysza� gard�owy pomruk cierpienia, wydobywaj�cy si�
spomi�dzy zaci�ni�tych niemal do krwi warg.</p><p>Severus... on... on...
os�oni� go!</p><p>Serce Harry'ego opad�o a�
do st�p i nawet je�li nie czu� fizycznego cierpienia, mia�
wra�enie, jakby co� w jego wn�trzu eksplodowa�o.</p><p>Jego oczy zala�a g�sta
czerwie�, kiedy niemal nie�wiadomie zacisn�� palce na
swojej r�d�ce, wycelowa� ni� ponad ramieniem
przykrywaj�cego go swoim cia�em Severusa i wykrzycza� ochryple:</p><p>- REDUCTO!</p><p>Voldemort wrzasn�� z
w�ciek�o�ci�, kiedy musia� przerwa� zakl�cie
torturuj�ce i odbi� zakl�cie Harry'ego. Harry wykorzysta�
ten u�amek sekundy przewagi, aby uwolni� si� z u�cisku
Severusa, wydosta� spod niego i zas�oni� go przed Voldemortem,
jednocze�nie ciskaj�c silnym zakl�ciem ��dl�cym,
kt�rego nauczy�a go Tonks:</p><p>- ACULAETUM DOLOR!</p><p>Voldemort odbi� jego
zakl�cie tek celnie, i� Harry ujrza� tylko zmierzaj�cy w
swoj� stron� ��ty promie�, ale zanim zd��y�
wyczarowa� przed sob� tarcz�, Severus odepchn�� go na
bok i Harry upad� na zamarzni�t� ziemi�,
os�aniaj�c g�ow� r�kami przed sypi�cymi si�
na wszystkie strony iskrami rozpadaj�cego si� zakl�cia, kt�re
uderzy�o w wyczarowan� przez Severusa barier� ochronn�.</p><p>- Jakie� to wzruszaj�ce...
- G�os Voldemorta wyda� si� nienaturalnie g�o�ny w
ciszy, kt�ra nagle zapad�a, kiedy zamarzaj�ce szybko iskry
sp�yn�y na ziemi� w postaci szronu. - Dwa przera�one
zwierz�tka chroni�ce si� nawzajem... n�dzne i
�a�o�nie s�abe. Naprawd� s�dzicie, �e
jeste�cie w stanie mi si� przeciwstawi�? Prawdziwa pot�ga
kryje si� w bezwzgl�dno�ci, pozbyciu si� wszystkich
s�abych stron, a emocje i uczucia s� czym�, co os�abia
najbardziej ze wszystkiego. �aden z najpot�niejszych
czarnoksi�nik�w ich nie posiada�. Dlatego w�a�nie
stali si� tak wielcy. A ty, Severusie, pozwoli�e�, by ta
odra�aj�ca choroba zaatakowa�a ci� i zniszczy�a
wszystko, nad czym pracowa�e�. Wci�� nie jestem w stanie
tego poj��...</p><p>Harry otrzepa� z ramion
kryszta�ki lodu i spojrza� na stoj�cego obok Severusa. Jego
twarz, wykrzywiona brutaln� zaci�to�ci�,
wygl�da�a niczym upiorna maska nienawi�ci. Harry
zadr�a� mimowolnie, ale tym razem nie z powodu przeszywaj�cego
ch�odu. Severus wygl�da� tak... tak... przera�aj�co.
Nawet maski �miercio�erc�w nie potrafi�y wzbudzi� takiej
grozy.</p><p>Kiedy si� odezwa�, jego
g�os brzmia� tak, jakby wydobywa� si� spod ziemi, z samych
jej trzewi:</p><p>- Ty r�wnie� nosisz w sobie
pragnienie. Pragnienie nie�miertelno�ci, panowania nad �wiatem,
zdobycia takiej mocy, jakiej nikt inny nie widzia�. Jeste� w stanie
zg�adzi� ka�dego, kto pr�bowa�by przeszkodzi� ci w
zrealizowaniu tego pragnienia. W gruncie rzeczy mamy ze sob� co�
wsp�lnego. Widzisz, jak te� mam pragnienie, za kt�re by�bym got�w
zr�wna� z ziemi� ca�y �wiat. A ty pr�bowa�e� mi
je odebra�...</p><p>Twarz Voldemorta wykrzywi�a
si� grymasem w�ciek�o�ci.</p><p>- Jak �miesz nas
por�wnywa�?! Nie mo�esz si� ze mn� r�wna�! Jeste�
tylko pionkiem, kt�ry stan�� mi na drodze i kt�rego mog�
zdmuchn�� bez najmniejszego wysi�ku! Wystarczy, �e
trafi� w tw�j czu�y punkt... - Harry poczu�, jak spojrzenie
Voldemorta przesuwa si� na niego. - Lacrima!</p><p>Rozpaczliwie uni�s�
r�d�k�, ale zanim jeszcze wypowiedzia� s�owa
kontrzakl�cia, wiedzia� ju�, �e to na nic.
Pami�ta� t� kl�tw� ze swojego snu. Pami�ta�,
co potrafi�a zrobi�...</p><p>Nagle tu� przed nim wyr�s�
cie� w postaci Severusa, kt�ry wyczarowa�
najpot�niejsz� magiczn� barier�, jak� Harry
kiedykolwiek mia� szans� zobaczy�, ale gdy kl�twa w
ni� uderzy�a, jej si�a zmiot�a barier�,
rozbijaj�c j� w drobny mak, a fala uderzeniowa pchn�a
Severusa z tak� moc�, i� jego buty zostawi�y wyryte w
szronie, p�torametrowej d�ugo�ci �lady, zanim opad�
na kolana tu� przed Harrym, a z jego ust wyrwa� si�
gard�owy j�k, gdy resztki kl�twy dosi�g�y jego sk�ry.</p><p>- Severusie! - wykrzykn��
Harry, przypadaj�c do niego i z przera�eniem spogl�daj�c na
jego wykrzywion� b�lem twarz, a p�niej na u�miechaj�cego
si� okrutnie Voldemorta, kt�ry ju� unosi� r�d�k�
do kolejnego ataku, kt�rego tym razem nie b�d� w stanie
odeprze�.</p><p>Nie! Nie pozwoli na to! Pr�dzej
zginie ni� pozwoli, by Severus...</p><p>Nie namy�laj�c si�
wiele, wyprostowa� si�, os�aniaj�c sob� Severusa i
celuj�c r�d�k� w Voldemorta.</p><p>- Je�eli spr�bujesz mu co�
zrobi�, to najpierw b�dziesz musia� zabi� mnie -
wysycza�, wk�adaj�c w s�owa tyle nienawi�ci, i�
by� zaskoczony, �e nie wyp�ywa mu ona jeszcze z ust. Voldemort
roze�mia� si� zimnym, triumfalnym rechotem, kt�ry wydawa�
si� jeszcze bardziej zamra�a� powietrze. Harry trz�s�
si� z w�ciek�o�ci. Nie by� w stanie nad tym
zapanowa�.</p><p>Merlinie, gdyby tylko istnia�a
jakakolwiek szansa, by go zabi�... cho�by najmniejsza...</p><p>Jego oczy rozszerzy�y si�
gwa�townie!</p><p>Eliksir! Mia� przecie�
jeszcze eliksir!</p><p>Ale zanim zd��y�
cokolwiek zrobi�, poczu� d�o� Severusa zaciskaj�c�
mu si� na ramieniu z si�� imad�a, mocne szarpni�cie do
ty�u i wydyszane do ucha instrukcje:</p><p>- Kiedy zobaczysz rozb�ysk,
zamknij oczy i uciekaj. Jak najszybciej i jak najdalej st�d.
B�d� tu� za tob�.</p><p>- Ale...</p><p>- Nie dyskutuj ze mn�!</p><p>Harry zamruga�, widz�c
unosz�c� si� r�d�k� Severusa i nagle
odni�s� wra�enie, �e �wiat zwalnia sw�j bieg. Ujrza�
te cienkie usta wypowiadaj�ce s�owa nieznanego mu zakl�cia i
poczu� jeszcze silniejsze szarpni�cie, kiedy Severus
odepchn�� go od siebie i nagle przestrze� wype�ni�o
ra��ce, bia�e �wiat�o.</p><p>Harry b�yskawicznie
zacisn�� powieki, ale i tak mia� wra�enie, jakby co�
przypali�o mu �renice i gdzie� nieopodal us�ysza�
wykrzykiwane ochryp�ym g�osem Zakl�cie Cienia:</p><p>- EFFIGIA!</p><p>Rzuci� si� do ucieczki.
Chocia� wiedzia�, �e poza kr�giem, w kt�rym
zamkn�� go Voldemort, by�a jedynie pusta, ja�owa
przestrze�, pozbawiona jakichkolwiek ro�lin czy cho�by kamieni,
ci�gn�ca si� a� po horyzont, na kt�rym g�rowa�y
niewielkie wzniesienia, to musia� spr�bowa�.</p><p>Odwr�ci� g�ow�,
pr�buj�c co� dostrzec i nawet, je�li jasno�� ju�
opad�a, to jego wzrok nadal nie by� do ko�ca sprawny i wszystko
przykrywa�a bia�a, rozmyta mg�a, w kt�rej Harry
dostrzeg�... kilka identycznych sylwetek Severusa, biegaj�cych we
wszystkie strony i ciskaj�cych w rozw�cieczonego Voldemorta
zakl�ciami.</p><p>Ostry, przeszywaj�cy
d�wi�k nad nim sprawi�, �e Harry zatrzyma� si�
gwa�townie, z przera�eniem obserwuj�c, jak horda Dementor�w
rusza w jego stron�.</p><p>Uni�s� r�d�k�,
pr�buj�c skupi� si� na najszcz�liwszej chwili swojego
�ycia, ale w tym samym momencie poczu� �api�c� go w
biegu d�o� i niemal si� przewr�ci�, kiedy Severus
poci�gn�� go za sob�.</p><p>- Kaza�em ci biec! -
wykrzycza�. - Nie ma na to czasu! Musimy wydosta� si� ze strefy
antyaportacyjnej!</p><p>Harry poderwa� g�ow� i
ujrza� obok siebie pozosta�e cienie Severusa, a nad sob�
d�ugie, �opocz�ce szaty i wyci�gaj�ce si� ku nim,
pokryte liszajami d�onie.</p><p>Zamkn�� oczy, czuj�c
ich lodowate oddechy na karku i w tej samej chwili... wpad� na
niewidzialn�, tward� niczym szk�o barier�. Uderzenie
by�o tak silne, jakby spad� z wysoko�ci na kamienn�
posadzk�. J�kn�� g�o�no i odepchni�ty
si�� rozp�du, przewr�ci� si� na ziemi�.</p><p>Na chwil� straci� wzrok i
orientacj�. Kiedy j� odzyska�, Severus ju� si�
podnosi�, poci�gaj�c go za sob�, ale nagle osun��
si� na ziemi� tu� obok niego, dysz�c ci�ko i
kaszl�c, tak jakby co� pozbawi�o go wszystkich si�.</p><p>Harry zrozumia�, co to
by�o, w momencie, w kt�rym tylko poderwa� g�ow�. Wszystkie
cienie, kt�re wyczarowa� Severus, rozp�yn�y si� po
zderzeniu z magiczn� barier�.</p><p>Pozostali sami.</p><p>Ods�oni�ci.</p><p>Harry s�ysza� nad sob�
�wiszcz�ce oddechy Dementor�w, kt�re przypomina�y niecierpliwe
sapanie upiornej bestii, czekaj�cej na jedno skinienie swego pana, aby
mog�a w ko�cu po�re� to, co n�ci�o jej zmys�y
ju� od tak d�ugiego czasu.</p><p>- Tego nie zaplanowa�e�,
prawda, Severusie? - zapyta� cicho Voldemort, zbli�aj�c si�
powoli i obracaj�c w d�ugich, zako�czonych szponami palcach...
r�d�k� Harry'ego! Do diab�a! Musia� j�
upu�ci�, kiedy si� przewr�ci� i Voldemort ja
przywo�a�. Do diab�a! Do diab�a! Do diab�a! -
Jeste�cie w pu�apce. Nie macie dok�d uciec. St�d nie ma
wyj�cia. Bardzo d�ugi czas przygotowywa�em si� do tej
chwili. I nawet twoje niespodziewane przybycie nie zniweczy moich plan�w.
Zbli�a si� wasz koniec.</p><p>Zakl�cie �wisn�o
tak nagle, �e Harry zd��y� si� tylko os�oni�
ramionami, ale nie poczu� b�lu. Zobaczy� tylko, jak r�d�ka
Severusa wy�lizguje si� z jego os�abionej d�oni i wpada
wprost w wyci�gni�t� r�k� Voldemorta.</p><p>- Teraz jeste�cie
ca�kowicie bezbronni. I macie tylko jedn� szans�, aby nie
skona� w niezwykle d�ugich, niewyobra�alnie bolesnych
m�czarniach, przygl�daj�c si� nawzajem swojej
�mierci... - ci�gn�� okrutnie Voldemort, wpatruj�c
si� w nich z wyrazem twarzy drapie�nika, kt�ry zap�dzi� swe
ofiary w miejsce, z kt�rego nie by�o innego wyj�cia, jak tylko
wpa�� wprost w jego naszpikowan� k�ami paszcz�. -
Dajcie mi eliksir.</p><p>Harry spojrza� na Severusa
szeroko otwartymi oczami. M�czyzna uni�s� g�ow�. Po
jego twarzy p�yn�� pot. W�osy przylepi�y si� do
czo�a, a wp�otwarte usta z trudem �apa�y powietrze, ale
to, co Harry ujrza� w jego oczach... to by�o niczym
mia�d��cy cios prosto w trzewia. Jego �o��dek
skr�ci� si�, kiedy Harry zrozumia�, �e Severus wie...
i �e zrobi wszystko, aby nie pozwoli� mu dokona� tego, po co tu
przyszed�.</p><p>Ale... ale... jakie mia� inne
wyj�cie?</p><p>Widzia� ogie� w jego
oczach. P�on�c� wci��, jasn� iskr�,
roz�wietlaj�c� czarne t�cz�wki, ale mia�a zbyt
ma�o tlenu, aby ponownie si� rozpali�. Severus straci� zbyt
wiele mocy, rozszczepiaj�c j� na kilka r�wnych cz�ci, aby
da� im czas i szans� na ucieczk�. Teraz Harry musia�
zrobi� to samo. Kupi� mu czas. Chocia� odrobin�. A potem,
je�eli ju� naprawd� nie b�dzie innego wyj�cia...
je�eli naprawd� nie b�dzie...</p><p>- Ka� Dementorom si� odsun��
- powiedzia� g�o�no Harry, prostuj�c si� na
uginaj�cych si� nogach. - Wiem, gdzie jest eliksir. Severus go nie
ma.</p><p>- Potter! - us�ysza� za
sob� ostrzegawczy syk i poczu� zaciskaj�c� si� na
nadgarstku d�o�, ale to go nie powstrzyma�o.</p><p>- Wiem te�, jak on dzia�a.
Wiem, �e musz� go wypi� z w�asnej woli, aby rytua�
si� powi�d� - kontynuowa�, staraj�c si�
zignorowa� coraz bardziej natarczywy u�cisk na przegubie i
dobiegaj�cy zza plec�w zachrypni�ty, cichy szept:</p><p>- Nawet si� nie wa�...</p><p>Nie m�g� spojrze� teraz na
Severusa. Teraz byli tylko oni. On i Voldemort.</p><p>Patrzy� wprost w zmru�one
podejrzliwie, czerwone oczy, gor�czkowo zastanawiaj�c si�, co
teraz zrobi�. Czu� nad sob� �wiszcz�ce oddechy i
mia� wra�enie, jakby nawet z tej odleg�o�ci Dementorzy byli
w stanie wyssa� z niego ca�� odwag�, pozostawiaj�c
jedynie skulone, kwil�ce co�, b�agaj�ce o to, aby strach
odszed� i aby wszystko si� ju� sko�czy�o.</p><p>Tak, zrobi wszystko, aby to si�
ju� sko�czy�o...</p><p>- Ka� im si�
odsun�� - powiedzia� wyra�nie, wpatruj�c si�
twardo w Voldemorta.</p><p>Czarny Pan zaledwie tylko
spojrza� na Dementor�w i Harry us�ysza� wysokie, skrzecz�ce
g�osy niezadowolenia, kiedy czarne sylwetki zacz�y
wycofywa� si� na swoje pocz�tkowe pozycje, tworz�c zwarty
kr�g nad ich g�owami.</p><p>W jaki spos�b ich kontrolowa�?
Tylko dzi�ki swojej mocy? Przecie� z pewno�ci� nie by�
w stanie wyczarowa� �adnego Patronusa. Nie kto� taki jak
Voldemort. Z pewno�ci� nie.</p><p>Kiedy Dementorzy si�
odsun�li, wyci�gaj�cy swe szpony, lodowaty strach
wypu�ci� na chwil� ze swego �miertelnego u�cisku
gard�o i p�uca Harry'ego, pozwalaj�c mu nabra� powietrza.</p><p>- Moja cierpliwo�� zaczyna
si� ko�czy� - wysycza� Czarny Pan.</p><p>Harry zacisn��
pi�ci, spogl�daj�c na wy�aniaj�c� si�
zza n�g Voldemorta, pe�zn�c� leniwie Nagini.</p><p>- Ja... - zacz��,
prze�ykaj�c �lin� i pr�buj�c zapanowa� nad
t�uk�cym si� w piersi sercem. - Zrobi� to. Wypij� go i
b�dziesz m�g� odebra� moj� moc, ale...</p><p>Silne poci�gni�cie za
r�k� sprawi�o, �e niemal opad� na kolana. Severus
szarpni�ciem przyci�gn�� go do siebie i Harry
zobaczy�, �e m�czyzna chowa w swe szaty ma��
fiolk�, kt�r� musia� przed chwil� za�y�.</p><p>- To nie czas na tw�j pieprzony,
gryfo�ski heroizm - wysycza� mu prosto w twarz. - Nie po to
przeby�em ca�� t� drog�, �eby� mi teraz
wszystko zniszczy�, ty narwany idioto!</p><p>- Nie prosi�em ci� o to -
wypali� Harry, pr�buj�c wyrwa� r�k�. - Pu��
mnie! Gdyby� nie przyszed�, ju� dawno by�oby po wszystkim.
Ju� niczego bym nie czu� i nie musia�bym patrze� na to, jak
on ci�... - urwa�, poniewa� nagle zabrak�o mu tchu, kiedy
uderzy�o go wspomnienie wykrzywionej cierpieniem twarzy Severusa. -
My�lisz, �e po co to zrobi�em? Chcia�em ci�
uratowa�!</p><p>- Uratowa�? - wycedzi�
Severus, piorunuj�c go takim spojrzeniem, jakby Harry w�a�nie go
obrazi�. - My�lisz, �e uratowa�by� mnie w taki spos�b?
Po�wi�caj�c si�? - Harry poczu�, jak d�o�
Snape'a �apie go za zakrwawion� koszul� i przyci�ga
bli�ej, a czarne oczy wdzieraj� mu si� niemal do duszy. - W ten
spos�b m�g�by� mnie jedynie zabi�, przekl�ty dzieciaku!</p><p>Harry mia� wra�enie, jakby
wszystko w nim zamar�o, zawisaj�c nad g��bok�
przepa�ci�, a �o��dek i serce zamieni�y si�
miejscami, kiedy poj�� sens s��w Severusa. I nawet je�li
wszystko w nim si� szarpa�o, wyrywaj�c si� ku niemu i
pragn�c zosta� poch�oni�tym przez te oczy i d�onie i usta...
to jedyne, co m�g� zrobi�, to uwolni� si� z jego
u�cisku i zrobi� kilka krok�w wstecz, z nadludzkim wysi�kiem
odrywaj�c od niego dr��ce od szalej�cych w nim emocji
spojrzenie i odwracaj�c si� z powrotem do Voldemorta, kt�ry
przygl�da� im si� z g��bokim obrzydzeniem wyrytym na
swej bladej, gadziej twarzy.</p><p>- C� za wzruszaj�ce
przedstawienie... Ciekawe, czy sta�oby si� jeszcze bardziej
interesuj�ce, gdybym jednym z was nakarmi� Nagini? - zaszydzi�
Voldemort, cho� w jego g�osie rozb�ys�a sugestia lodowatego
gniewu. - Albo dostan� eliksir, albo sam go znajd�, a wtedy
b�dziesz mnie b�aga� o to, abym pozwoli� ci go wypi�.</p><p>Harry przymkn�� na
chwil� powieki, pr�buj�c zapanowa� nad wiruj�cymi w
g�owie my�lami.</p><p>I tak nie mia� innego
wyj�cia... Voldemort zabra� im r�d�ki i zamkn��
ich w jakim� magicznym polu, kt�rego nie mogli przekroczy�,
otacza�a ich horda Dementor�w, nie mieli niczego, czym mogliby si�
obroni�. Czeka�a ich jedynie �mier� w d�ugich
m�czarniach.</p><p>By� ju� tak straszliwie
zm�czony. Nie by�o sensu d�u�ej udawa� i walczy�.
I tak by si� st�d nie wydostali.</p><p>Prze�kn��
�lin� i uni�s� powieki, spogl�daj�c wprost w
przewiercaj�ce go, pionowe �renice. Kiedy si� odezwa�,
by� zaskoczony, jak cichy i zdarty wydawa� si� by� jego
g�os:</p><p>- Ten eliksir...</p><p>- ...nie istnieje -
doko�czy� za niego Severus, wy�aniaj�c si� nagle zza
plec�w Harry'ego.</p><p>Harry odwr�ci� si�
gwa�townie, spogl�daj�c na m�czyzn� z
zaskoczeniem. Ale Severus nie patrzy� na niego. Jego spojrzenie by�o
wbite w Voldemorta.</p><p>- Nigdy go nie uko�czy�em -
wycedzi� ze stalow� pewno�ci� w g�osie,
zatrzymuj�c si� przed Harrym i os�aniaj�c go przed wzrokiem
Voldemorta. - Przez ca�y czas ci� zwodzi�em, aby zyska� na
czasie. Nie zdob�dziesz jego mocy. Nigdy nie uda ci si�
spe�ni� swojego pragnienia - zako�czy�, sprawiaj�c
wra�enie, jakby to, co m�wi�, napawa�o go okrutn�
satysfakcj�.</p><p>Twarz Voldemorta zmieni�a
si� w u�amku sekundy. Przypomina�o to uderzenie b�yskawicy,
kt�ra podpali�a tl�ce si� w nim przez ca�y czas rezerwy
gotowej do eksplozji furii.</p><p>- W takim razie nie jeste� mi
ju� do niczego potrzebny - wysycza� g�osem nas�czonym
rozpalon� do czerwono�ci, trzaskaj�c�
w�ciek�o�ci�, unosz�c r�d�k� i
celuj�c ni� w Severusa.</p><p>- Nie! - Harry z�apa� za
szat� m�czyzny, pr�buj�c wydosta� si� zza niego,
ale Severus przytrzyma� go ramieniem, nie pozwalaj�c mu na to.</p><p>Mia� wra�enie, �e
wszystko, co si� dzieje, to tylko jeden z koszmar�w, kt�re
m�czy�y go przez ca�e p� roku. �e nic nie dzieje
si� naprawd�. Ani wycelowana w Severusa r�d�ka, ani jego
bezsilna z�o��, ani otwieraj�ce si�, pozbawione warg
usta Voldemorta, uk�adaj�ce si� w pierwsze sylaby Kl�twy
U�miercaj�cej.</p><p>- Ava...</p><p>- ST�J!!! - wrzasn�� z
ca�ych si�, szarpi�c si� ostro do przodu, ale Severus w
ostatniej chwili powstrzyma� go przed wybiegni�ciem przed siebie. -
Nie mo�esz go zabi�! Je�li to zrobisz, to przegrasz! Jest got�w
po�wi�ci� dla mnie �ycie! Je�li go zabijesz, da mi
ochron�, tak� sam� jak ta, kt�ra pokona�a ci� za
pierwszym razem!</p><p>Voldemort zamar�, a na jego
twarzy pojawi�o si� wahanie, jakby nagle u�wiadomi� sobie,
�e Harry mo�e mie� racj�.</p><p>- Milcz, do diab�a! -
warkn�� gniewnie Severus, piorunuj�c go wzrokiem, ale Harry
ca�kowicie go zignorowa�.</p><p>- Nie b�dziesz m�g� mnie
tkn��! - krzykn�� rozpaczliwie, �ciskaj�c szaty
Severusa i wci�� pr�buj�c si� zza niego wydosta�. -
Ale ty to wiesz, prawda Tom? Przecie� nie mo�esz tego po raz drugi
zlekcewa�y�, bo wyszed�by� na kompletnego g�upca!</p><p>D�o� Czarnego Pana
opad�a, ale twarz przybra�a wyraz wyrachowanego okrucie�stwa.</p><p>Zanim jednak Harry zrozumia�, co
to oznacza, us�ysza� wypowiadany w mowie w�y rozkaz:</p><p>- Zabij zdrajc�.</p><p>Wij�ca si� wok� n�g
swego pana Nagini zasycza�a przeci�gle. Harry zobaczy�, �e
twarz Severusa blednie, ale wtedy nagle wszystko zacz�o si�
dzia� b�yskawicznie.</p><p>Us�ysza�
zbli�aj�cy si� szybko syk, ale Severus odepchn�� go i
skoczy� w drug� stron�. Harry wyl�dowa� na pokrytej
szronem ziemi, ale poderwa� si� z niej z szybko�ci� i
zwinno�ci� wy�wiczon� przez lata trenowania Quidditcha i
nie namy�laj�c si� ani przez u�amek sekundy, rzuci�
si� na w�a, kt�ry w tej samej chwili wyl�dowa�
tu� obok niego i w�a�nie odbija� si� ponownie od
ziemi, by skoczy� w stron�, w kt�r� rzuci� si� Severus
i zatopi� w nim swe k�y. Nagini wyda�a z siebie dziwny,
ochryp�y syk, kiedy Harry upad� na ni� ca�ym cia�em,
przygniataj�c j� do pod�o�a. Czu�, jak jej
umi�niony korpus wije si� i wierzga, wy�lizguj�c
si� spod niego, ale Harry zacisn�� ramiona wok� jej �liskiego
cielska, staraj�c si� j� utrzyma� za wszelk� cen�
i jednocze�nie da� Severusowi chocia� odrobin� czasu na
obmy�lenie planu, ale wtedy pot�ny ogon w�a
uderzy� w niego z si�� Wierzby Bij�cej i Harry ponownie
wyl�dowa� na ziemi, ca�kowicie oszo�omiony ciosem. Nagini
odpe�z�a, sycz�c w�ciekle, a Harry podni�s� si�
na kolana i r�ce, macaj�c r�k� lodowate pod�o�e w
poszukiwaniu okular�w, kt�re spad�y mu przy upadku.</p><p>Musi pom�c Severusowi! Musi co�
widzie�! Co si� dzia�o? Gdzie by� Severus?</p><p>Kiedy tylko poczu� pod palcami
okr�g�e oprawki, za�o�y� je na nos z tak�
szybko�ci�, i� niemal go sobie z�ama�,
rozgl�daj�c si� rozpaczliwie. I maj�c nadziej�,
�e kiedy go ujrzy, wci�� jeszcze....</p><p>Zobaczy� ich!</p><p>Kot�uj�ce si� dwa
cia�a. D�ugie, po�yskuj�ce cia�o w�a i
odzian� w czer� sylwetk� Severusa, splecione razem w
�miertelnym u�cisku i mocuj�ce si� z tak�
zawzi�to�ci�, i� wzbija�y w powietrze
po�yskuj�c� chmur� iskrz�cego si� szronu.</p><p>- Przesta�! - wrzasn��
rozpaczliwie w stron� Voldemorta, przygl�daj�cemu si�
wszystkiemu z okrutnym u�miechem na twarzy.</p><p>Zerwa� si� z ziemi,
pr�buj�c biec, ale kolana ugi�y si� pod nim i ponownie
upad�.</p><p>Nie m�g� oddycha�.</p><p>Severus! Severus!!!</p><p>Poderwa� si� do biegu, by
mu pom�c, by zrobi� cokolwiek, cokolwiek...</p><p>...ale w tej samej chwili powietrze
wype�ni�o si� przeszywaj�cym, przypominaj�cym pisk
skrzekiem i Harry z przera�eniem patrzy�, jak oba cia�a
zamieraj� i przestaj� si� szamota�. Ale zanim
zrozumia�, co si� dzieje, us�ysza� rozrywaj�cy
g�ow�, w�ciek�y ryk Voldemorta i dopiero kiedy dobieg�
bli�ej, ujrza� le��c� na ziemi, pokryt�
krwi� g�ow� Nagini, z kt�rej czaszki wystawa�... n�.
Ten sam n�, kt�ry Harry wbi� w pier� Voldemorta!</p><p>Severus... musia� go
znale��... i wbi� go w jej �eb. Merlinie, gdyby Harry nie
poprosi� Zgredka o n�... gdyby Voldemort nie rzuci� go niedbale
na ziemi�...</p><p>Harry patrzy� wstrz��ni�ty,
jak Severus z trudem wypl�tuje si� z martwego cielska, dysz�c
ci�ko i dr��c.</p><p>Bo�e, tak straszliwie
chcia�by do niego podbiec i go u�ciska�. Ulga, jak� teraz
odczuwa�, niemal go os�abia�a, ale jego magiczne zmys�y
wrzeszcza�y ostrzegawczo, zmuszaj�c go do odwr�cenia si� i
niemal cofni�cia, kiedy Voldemort, z twarz� wykrzywion�
furi� tak ogromn�, i� przypomina�a teraz potworn�
karykatur� samej siebie, uni�s� r�d�k�, kieruj�c
j� w stron� os�abianego Severusa i Harry wiedzia�, �e
tym razem �adne s�owa nie przekonaj� go, by j�
opu�ci�. I �e �mier� nie jest najgorszym, co Czarny
Pan mo�e teraz zrobi� swojemu by�emu s�udze za to, �e
zabi� jego najwierniejsz� towarzyszk�.</p><p>By�o tylko jedno, jedyne
wyj�cie.</p><p>B�yskawicznie
przykl�kn��, wydobywaj�c trz�s�cymi si�
palcami z ukrytej w nogawce kieszeni zielon� fiolk� i
wyci�gaj�c j� w stron� oszala�ego z gniewu Voldemorta.</p><p>- Mam eliksir! - wykrzykn��
rozpaczliwie, z trudem wydobywaj�c g�os ze �ci�ni�tego
gard�a. - Mia�em go przez ca�y czas! Severus k�ama�!
Uko�czy� go! Zrobi� wszystko, co ka�esz, ale go nie
zabijaj. B�dziesz mia� moj� moc. Nikt nie b�dzie w stanie
ci� pokona�. Wypij� go. Zrobi� to z w�asnej woli. Ale
musisz dotrzyma� s�owa.</p><p>Czerwone oczy przeszy�y go na
wskro� i blizna na jego czole p�k�a z b�lu, ale zanim
zrozumia�, co to oznacza, ujrza� jak oczy Voldemorta mru��
si�, przypominaj�c dwie w�skie szpary, zza kt�rych spogl�da
piek�o i jego d�o� wykona�a skomplikowany gest,
ciskaj�c w Severusa niewerbalnym zakl�ciem.</p><p>- NIEEE!!! - Harry rzuci�
si� do przodu, pr�buj�c przeci�� drog� zakl�cia,
ale nie zd��y�.</p><p>Upad� na zamarzni�t�
ziemi�, czuj�c jak przera�enie rozrywa mu p�uca i pozbawia
zmys��w.</p><p>Zapad�a cisza.</p><p>Podni�s� si� na
dr��cych r�kach, nie b�d�c w stanie si�
odwr�ci� i spojrze� za siebie.</p><p>Nie chcia� tego widzie�...
nie m�g�...</p><p>- Masz trzydzie�ci sekund -
dobieg� go przyt�umiony, rozkazuj�cy syk. - Daj� ci
trzydzie�ci sekund na wypicie tego eliksiru.</p><p>Harry poderwa� gwa�townie
g�ow�, spogl�daj�c na Voldemorta zamglonym wzrokiem.</p><p>Co?</p><p>Odwr�ci� si�.</p><p>Uwieraj�cy go w piersi
kamie� roztrzaska� si� i jego serce ponownie zacz�o
bi�.</p><p>Severus �y�. �y�!</p><p>Voldemort zamkn�� go w
magicznym polu si�owym, kt�re m�czyzna pr�bowa�
rozbi� r�d�k�, ale z pewno�ci� nie swoj�,
poniewa� Voldemort wci�� �ciska� w r�ku
r�d�ki ich obu. Pole wch�ania�o jednak ka�de
zakl�cie, kt�rego u�y� Severus. Zaprzesta� wi�c pr�b
uwolnienia si� i zacz�� krzycze� co� do Harry'ego,
miotaj�c si� po kuli tak, jakby pragn�� rozerwa�
j� cho�by i si�� swych mi�ni.</p><p>Ale Harry wiedzia�, �e to
na nic. By�o ju� za p�no.</p><p>Przysiad� na pi�tach i
rozmytym wzrokiem spojrza� na trzyman� w d�oni fiolk�.</p><p>To by� jedyny spos�b, �eby
go uratowa�. Mo�e w innym �yciu mogliby by� razem. Gdyby
Harry nie mia� blizny na czole, a Severus Mrocznego Znaku. Gdyby Voldemort
nigdy si� nie urodzi�...</p><p>Ale �aden z nich nie m�g�
zmieni� swojego losu. Mogli jedynie wsp�lnie pr�bowa� o nim
zapomnie�. Udawa�, �e maj� jeszcze du�o czasu. �e
maj� przed sob� przysz�o��. �e kiedy to wszystko
si� sko�czy... obaj wci�� jeszcze b�d�
�yli... i dalej b�d� uczy� si� od siebie nawzajem.</p><p>�e maj� szans�...</p><p>Harry jeszcze raz spojrza� na
zamkni�tego w kuli Severusa, kt�ry wci�� co� do niego
krzycza�, ale bariera poch�ania�a wszelkie d�wi�ki i
Harry go nie s�ysza�. Jego wzrok by� ju� tak zamglony,
i� niewiele widzia�. Przeni�s� go na fiolk�,
odkorkowuj�c j� dr��cymi palcami i podnosz�c do ust.
Prze�kni�cie �liny by�o tak bolesne, jakby w jego gardle
utkn�y �yletki, bezlito�nie tn�c je a� do krwi.</p><p>Po raz ostatni zerkn�� na
stoj�cego nieopodal Voldemorta, kt�rego twarz wyra�a�a w tej
chwili niecierpliwe wyczekiwanie, balansuj�ce na pograniczu triumfu.</p><p>Nie mieli szansy. Nigdy jej nie
mieli.</p><p>Harry nabra� w obola�e
p�uca nieco st�ch�ego powietrza, pr�buj�c powstrzyma�
dr��ce w k�cikach oczu �zy.</p><p>Przy�o�y� fiolk�
do spierzchni�tych warg.</p><p>I w tym samym momencie
dostrzeg�, �e w trupiobladej twarzy Voldemorta... co� si�
zmieni�o. Czerwone oczy rozszerzy�y si�, jakby cia�o
Voldemorta przeszy� przypominaj�cy pora�enie pr�dem,
niezwykle silny skurcz. Czarny Pan zachwia� si�, pochylaj�c
si� do przodu, jakby nagle straci� si�y i przycisn��
d�o� do piersi, dok�adnie w tym samym miejscu, w kt�re Harry
ugodzi� go no�em.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si� w os�upiaj�cym zrozumieniu.</p><p>Trucizna!</p><p>Uaktywni�a si�!</p><p>Merlinie, jak m�g�
zapomnie� o tym, �e Severus op�ni� jej dzia�anie?!</p><p>- Zatru�e� go -
wysycza� w�ciekle Voldemort, chocia� jego g�os by�
cichszy i znacznie s�abszy ni� wcze�niej. - Jeste�
g�upszy ni� s�dzi�em, je�li pomy�la�e�,
�e da ci to jak�kolwiek przewag�. Jestem
najpot�niejszym czarodziejem �wiata. �adna trucizna mnie
nie zabije. Zwalcz� j� bez najmniejszych przeszk�d.</p><p>Ale po wypowiedzeniu ostatniego
s�owa, jego nogi ugi�y si� i musia� oprze�
si� d�o�mi o kolana, aby unikn�� osuni�cia
si� na ziemi�.</p><p>Harry by� tak oszo�omiony
tym, co si� dzia�o, �e jego pierwsz� reakcj� by�o
spojrzenie na Severusa. Snape opanowa� si� znacznie szybciej,
wskazuj�c Harry'emu na r�d�k�, kt�r� trzyma� w
swojej d�oni, a potem na Voldemorta.</p><p>Harry poj�� aluzj�. To
by�a jego jedyna szansa. Mia� tylko chwil�, by dokona�...
czegokolwiek. Kilka sekund �ycia nagle wyd�u�y�o si�
do kilku minut i teraz wydawa�o mu si�, �e ma tak niewiarygodnie
du�o czasu... �e mo�e zrobi� wszystko!</p><p>B�yskawicznie zakorkowa�
fiolk� i cisn�� j� na ziemi�, podrywaj�c si�
do biegu i nie spuszczaj�c wzroku z r�d�ek znajduj�cych
si� w r�kach Voldemorta. Ale nawet os�abiony, Voldemort
pozostawa� Voldemortem i Harry nagle ujrza� rozb�ysk
kl�twy. Unikn�� jej jednak, rzucaj�c si� zwinnie w
prawo, tak jak unika� t�uczk�w podczas mecz�w Quidditcha. Kl�twy
Voldemorta by�y znacznie s�absze, ale wci��
wystarczy�o zaledwie dra�ni�cie, aby unieruchomi�
Harry'ego.</p><p>Harry czu� gwa�towne bicie
w�asnego serca, kiedy rzuca� si� w prawo i w lewo, niesiony
nieugi�t� determinacj�, wype�niony nieprawdopodobnie
wielk� si�� oraz p�yn�c� w jego �y�ach
adrenalin�, t� sam�, kt�r� odczuwa� za ka�dym
razem, kiedy goni� za Z�otym Zniczem. Ale tym razem stawk� nie
by�o jedynie wygranie meczu. Tym razem stawk� by�o �ycie
jego i Severusa.</p><p>Zgi�� si� w p�,
przebiegaj�c pod b��kitnym promieniem kl�twy, kt�ry
�wisn�� milimetry nad nim i z ca�ym impetem rzuci�
si� na Voldemorta, �api�c go za nadgarstek i kieruj�c jego
r�d�k� w g�r�, dzi�ki czemu kolejna kl�twa
wystrzeli�a w niebo, a drug� r�k� chwytaj�c
r�d�ki, kt�re Voldemort �ciska� w swojej d�oni.</p><p>Ujrza� przed oczami jego
wykrzywion� furi� twarz i wyszczerzone, ��te k�y,
kiedy z gard�a czarodzieja wydoby� si� pe�en
w�ciek�o�ci ryk.</p><p>Harry szarpn��
r�k�, wyrywaj�c mu si�� obie r�d�ki i
wci�� przytrzymuj�c w g�rze wyci�gni�t�
r�k� Voldemorta, kt�ry przysun�� twarz tak blisko, i�
Harry poczu� wdzieraj�cy mu si� do nozdrzy od�r siarki i
st�chlizny, a jego czo�o ponownie przeci�a piek�ca
b�yskawica b�lu.</p><p>- Nie pokonasz mnie - wycharcza�
Czarny Pan, kiedy Harry pr�bowa� pozby� si� bia�ych plam
potwornego b�lu, kt�re wykwita�y mu przed oczami. - Nie mo�esz mnie
zabi� �adn� kl�tw�. Moja moc jest tak ogromna, �e
jestem w stanie prze�y� nawet bez cia�a. Mo�esz
pr�bowa� do woli, ale to i tak na nic. To ja zwyci��.</p><p>Harry poczu� lodowat�
d�o� zaciskaj�c� mu si� na gardle niczym imad�o.
Rozsadzaj�cy g�ow� b�l sta� si� ju� tak silny,
i� by� niemal pewien, �e za chwil� jego czaszka eksploduje.
Nie by� w stanie nabra� powietrza, ale zdo�a� wbi�
spojrzenie w p�on�ce czerwieni� oczy Voldemorta. Mia�
wra�enie, jakby spogl�da� przez nie na pot�n�,
niemo�liw� do ugaszenia po�og�, jakby by�y oknami,
przez kt�re Harry by� w stanie dostrzec t� ogromn� moc,
p�on�c� w Voldemorcie, a kt�r� teraz przecina�y
ciemnozielone j�zyki b�lu, wywo�anego przez t�tni�c� w
jego krwi trucizn�. I Harry wiedzia�, �e jeszcze chwila i
Voldemort j� zwalczy. I pomimo, i� �ciska� w d�oni dwie
r�d�ki, swoj� i Severusa, mia� okropne,
skr�caj�ce wn�trzno�ci przeczucie, �e nie mo�e
zrobi� nic, by go pokona�. �e �adne, nawet najsilniejsze
zakl�cie, nie jest w stanie go zniszczy�. Tak naprawd�. Tak na
zawsze. Bo za kilka lat on znowu mo�e powsta� z popio��w. I
powr�ci�.</p><p>Mia� racj�. To jego moc
by�a �r�d�em jego pot�gi. Jego nie�miertelno�ci.
A teraz by�a os�abiona, zaatakowana od wewn�trz. Nie z
zewn�trz.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�, kiedy nagle do jego umys�u wdar�a si� wyrazista,
wstrz�saj�ca my�l.</p><p>Od wewn�trz! Oczywi�cie!</p><p>Uni�s� obie r�d�ki,
celuj�c prosto w czaszk� Voldemorta i czuj�c coraz wi�kszy
ch��d, wbijaj�cy mu si� w cia�o niczym lodowe ig�y.
Zerkn�� w g�r� i ujrza� tu� nad sob�
wyci�gni�te szpony Dementor�w. Byli znacznie bli�ej, jakby
utrzymuj�ca ich na dystans moc Voldemorta os�ab�a na tyle,
i� wystarczy� niewielki spadek koncentracji, aby te
wyg�odnia�e bestie rzuci�y si� na �er.</p><p>Ponownie wbi� spojrzenie w
p�on�ce oczy naprzeciw.</p><p>Ju� wiedzia�, co
zrobi�.</p><p>Jego �ycie i tak
zako�czy�o si�, zanim jeszcze tu przyby�. Dopilnowa�
tego. Zamkn�� wszystkie karty. Po�egna� si� z
przyjaci�mi. Nie czeka�o go nic, poza �mierci�... i to,
�e pomimo wszystkiego, wci�� pr�bowa� j� odsuwa�,
by�o najg�upsz� rzecz�, jak� zrobi�. Narazi�
Severusa... narazi� wszystkich...</p><p>Ale teraz to zako�czy. Nie
zamierza� ju� ucieka�. Ju� nie.</p><p>Nawet, je�li cen�
mia�a by� jego w�asna dusza... to Voldemort tak�e j�
zap�aci.</p><p>Za wszystko, co mu odebra�. Za
ka�d� kl�tw�, kt�ra zosta�a rzucona w jego imieniu. Za
ka�d� �mier�, do kt�rej si� przyczyni�. Za
wszystkich tych, kt�rzy zgin�li w m�czarniach, pr�buj�c mu
si� przeciwstawi�. Za piek�o, kt�re zgotowa� jemu i
Severusowi!</p><p>Za te wszystkie wieczory przy
kominku, kt�rych ju� nigdy nie b�d� mie�. Za wszystkie
noce, kt�rych ze sob� nie sp�dz�. Za spojrzenie i dotyk...
kt�rego ju� nigdy wi�cej nie poczuje. Za marzenia, kt�re by�y
tak blisko... a okaza�y si� niemo�liwe do zdobycia. Za wsp�lnie
sp�dzone �ycie. Brutalnie im odebrane i podeptane.</p><p>Legilimens Evocis.</p><p>Zakl�cie, kt�re uformowa�o
si� w umy�le Harry'ego nie potrzebowa�o nawet s��w.
Przypomina�o wzburzon�, nieokie�znan� fal� mocy, kt�ra
roztrzaska�a powstrzymuj�c� j� tam� i
pop�yn�a w�skim przesmykiem dw�ch r�d�ek,
wbijaj�c si� w umys� Voldemorta z si�� stalowego
ostrza i zag��biaj�c si� w nim niczym niemo�liwy do
wyszarpni�cia harpun.</p><p>Harry mia� wra�enie, jakby
wpad� do g�stego niczym smo�a, truj�cego morza czerni,
kt�re pr�bowa�o go poch�on��.</p><p>Za ka�dym razem, kiedy
przykrywa�a go fala, widzia� zalane krwi� twarze, rzucane
drgawkami cia�a. S�ysza� rozdzieraj�ce wrzaski, zako�czone
przed�miertnym charczeniem. Widzia� wok� siebie setki oczu,
b�agaj�cych, gasn�cych, przera�onych... S�ysza�
rozpaczliwy szloch i pozbawione nadziei zawodzenie.</p><p>Jedna z fal rzuci�a go we
wspomnienie, w kt�rym zobaczy� okrutnie okaleczone zw�oki kobiety i
m�czyzny oraz stoj�cego nad nimi, kilkuletniego ch�opczyka
z pokryt� smugami krwi, zap�akan� twarz�, kt�ry z
t�p�, os�upia�� zgroz� wpatrywa� si� w
skierowan� w siebie r�d�k�, a na b��kitnych
spodenkach, kt�re mia� na sobie, rozrasta�a si� ciemna plama
moczu, sp�ywaj�cego mu po nogach i mieszaj�cego si� z
rozlan� na pod�odze krwi�.</p><p>Harry w ostatniej chwili
wydosta� si� na powierzchni� wspomnienia, tu� przed tym,
zanim m�ody Tom Riddle sprawdzi�, czy obdzieranie ze sk�ry
cz�owieka wygl�da tak samo jak obdzieranie ze sk�ry kr�lika.</p><p>Ale obrazy dalej atakowa�y.
Przypomina�y wbijaj�ce si� w niego szpony, kt�re
rozszarpywa�y go kawa�ek po kawa�ku, wyrywaj�c z niego to,
co najcenniejsze.</p><p>Cz�owiecze�stwo.</p><p>Voldemort walczy�. Tylko z
powodu jego chwilowego os�abienia, spowodowanego
kr���c� mu w �y�ach i k�saj�c� go
od wewn�trz trucizn�, Harry by� jeszcze w stanie utrzyma�
si� na powierzchni i nie pozwoli�, by poch�on�o go
morze krwi, zalewaj�ce mu oczy i usta, wdzieraj�ce si� do nosa i
uszu, odcinaj�c dop�yw powietrza i pogr��aj�c go we
wszechogarniaj�cym, dusz�cym strachu.</p><p>Szamota� si� i
walczy�, ale wspomnienia atakowa�y go niczym rozw�cieczone
bestie, zadaj�c mu rany na duszy i wypalaj�c w czaszce potworne
obrazy okalecze� i wykrzywionych cierpieniem twarzy, a on miota�
si� pomi�dzy nimi, pr�buj�c si� czego� uchwyci� i
przezwyci�y� ten nurt. Wydosta� si� na
powierzchni� i zapanowa� nad t� szalej�ca kipiel� w
dole.</p><p>I wtedy kolejna fala znowu zmy�a
go pod powierzchni� i jego oczom ukaza�o si� owini�te w czer�
cia�o, miotaj�ce si� w spazmach po pod�odze lochu, twarz
przykryta czarnymi w�osami, spod kt�rych wida� by�o jedynie
otwarte usta i wydobywaj�cy si� z nich, zwierz�cy wrzask,
d�ugie palce, drapi�ce paznokciami o kamienn�
pod�og�... te same palce, kt�re z delikatno�ci�
przesuwa�y si� po jego sk�rze... te same usta, kt�re tym niskim,
ochryp�ym g�osem szepta�y mu do ucha, �e nale�y
wy��cznie do niego... to samo szczup�e cia�o, kt�re os�ania�o
go przed kl�twami Voldemorta...</p><p>Wynurzy� si� na
powierzchni� tak gwa�townie, jakby co� z�apa�o go za
r�k� i wyci�gn�o z krwawej kipieli. Wzburzone
wspomnienia wci�� pr�bowa�y poch�on�� go z
powrotem, ale on mia� wra�enie, jakby co� go podtrzymywa�o,
daj�c oparcie i wype�niaj�c przestrze� wok� niego
ciep�em. I si��.</p><p>Jeszcze raz spojrza� na
przep�ywaj�ce w dole wspomnienia.</p><p>Wiedzia� co zrobi�.
Przywo�a� to, co b�dzie w stanie nakarmi� istoty
�ywi�ce si� tylko i wy��cznie najgorszymi, najbardziej
traumatycznymi prze�yciami i emocjami. Otworzy� tam�, kt�rej
Voldemort nie b�dzie w stanie zamkn��. Wyci�gn��
na powierzchni� ca�y ten strach i rozpacz, kt�re towarzyszy�y mu
przez ca�e �ycie, kt�rymi by�a przesycona niemal ka�da
chwila jego istnienia, kt�re emanowa�y z ka�dego aktu przemocy i
terroru, z ka�dej rzuconej kl�twy, z ka�dego krzyku cierpienia,
kt�ry ustami torturowanych przez niego ofiar, wydawa�a jego w�asna
dusza.</p><p>I Harry wiedzia�, �e
istnieje tylko jeden klucz, kt�ry by� w stanie przywo�a� to
wszystko. Klucz do �ycia Tego, Kt�rego Imienia Nie Wolno Wymawia�. Klucz
do jego prze�y� od najwcze�niejszego dzieci�stwa. Klucz do
cierpienia, kt�re otacza�o go od chwili narodzin, a od kt�rego przez
ca�e �ycie pr�bowa� uciec, zadaj�c je innym.</p><p>Tom Marvolo Riddle.</p><p>Harry zd��y� jedynie
wzi�� g��boki oddech, zanim wspomnienia
poch�on�y go, wci�gaj�c g��boko w swe
cuchn�ce, lepkie i mroczne czelu�cie.</p><p>70. The Lion and The Serpent</p><p>I see the fire in the sky</p><p>See it all around me</p><p>Am I alive or just a ghost?</p><p>Haunted by my sorrows</p><p>I said the past is dead, the life I
had is gone</p><p>Said I'm not afraid, that I am brave
enough</p><p>I will not give up</p><p>Until I see the sun</p><p>Hold me now</p><p>'Til the fear is leaving</p><p>I am barely breathing</p><p>Crying out</p><p>These tired wings are falling</p><p>I need you to catch me*</p><empty-line/><p>Twarz Severusa zmieni�a si�
w kredowobia�� mask� przera�enia, kiedy os�upia�y
ze zgrozy, wpatrywa� si� w g�st� chmur� Dementor�w,
kt�rzy niczym zwabione krwi� rekiny, otoczy�y dwie
przyci�ni�te do siebie sylwetki. Widok przypomina� stado hien,
walcz�cych o padlin� i pr�buj�cych jednocze�nie wyszarpn��
dla siebie jak najwi�kszy kawa�ek mi�sa. Ich przegni�e usta
otwiera�y si�, wch�aniaj�c nieko�cz�cy si�
strumie� po�ywienia, jakby instynkt kaza� im wyssa� wszystko,
a� do ostatniej kropli, poniewa� na kolejn� tak� uczt�
mog�yby czeka� i kilkaset lat. Ich g��d by� wiecznie
nienasycony. Rozrywa�y dusz� na kawa�ki, dop�ki nie
pozosta�o nic, poza opuszczona skorup� cia�a. A tutaj by�y
ich setki. I ka�dy z nich pragn�� nakarmi� si� do
syta.</p><p>Bariera utrzymuj�ca Severusa w
tym samym miejscu zadr�a�a nagle i rozsypa�a si�,
pozbawiaj�c go oparcia. M�czyzna upad� na kolana i
r�ce, ale niemal natychmiast poderwa� g�ow� i
wype�nionymi l�kiem oczami dostrzeg� osuwaj�ce si� na
ziemi� dwa cia�a.</p><p>Zerwa� si� do biegu,
przyciskaj�c r�k� do wij�cego si� po sk�rze,
bledn�cego Mrocznego Znaku. B�l by� r�wnie silny, jak w momencie, w
kt�rym znak powstawa�, jakby wypalano mu go roz�arzonym �elazem.</p><p>Wiedzia�, co to oznacza.</p><p>Ale to nie by�o teraz
wa�ne. Nic nie by�o.</p><p>Zatrzyma� si�
gwa�townie, wbijaj�c pociemnia�e od g�stych emocji
spojrzenie w dwie le��ce na ziemi sylwetki, przys�oni�te
otaczaj�c� je, g�st� chmur� po�ywiaj�cych
si� Dementor�w i wyci�gn�� r�d�k�, kt�r�
zabra� Malfoyowi. Jego d�o� dr�a�a niekontrolowanie,
ale oczy pozosta�y nieporuszone, skupione tak silnie, i�
przypomina�y dwa, wypalone w temperaturze kilku tysi�cy stopni,
twarde niczym diament w�gle. Wype�nione wci�� tl�cym
si� w ich wn�trzu, niegasn�cym blaskiem: na u�amek sekundy
pojawi�a si� w nich spocona, promieniuj�ca spe�nieniem
twarz o zielonych, pe�nych uwielbienia oczach, wypowiadaj�ca dwa
s�owa... s�owa, kt�rych zawsze si� obawia�, ale kiedy w
ko�cu je us�ysza�...</p><p>- Expecto Patronum!</p><p>Rozb�ysk by� tak silny,
�e Severus musia� przys�oni� oczy drug�
r�k�. Lecz kiedy tylko j� opu�ci�, ujrza� jak
blask wylewaj�cy si� z jego r�d�ki formuje si� w...
z�ocistego lwa. Promieniuj�cego tak wielk� moc�, i�
zanim jeszcze zbli�y� si� do hordy Dementor�w,
cz�� z nich pierzch�a, wydaj�c z siebie
skrzecz�ce, dono�ne d�wi�ki. Patronus wpad�
pomi�dzy stworzenia, rozp�dzaj�c je na boki, ale by�o ich
zbyt wiele, aby sam jeden by� w stanie przep�dzi� je wszystkie.
Po�o�y� si� wi�c obok drobnego, le��cego bez
ruchu cia�a, os�aniaj�c je przed kr���cymi
wok� Dementorami i rycz�c na nich w�ciekle.</p><p>�ciskaj�ca r�d�k�
d�o� Severusa zacz�a dr�e� jeszcze bardziej,
kiedy usi�owa� postrz�pion� resztk� swojej mocy
utrzyma� Patronusa. Po jego wykrzywionej wysi�kiem twarzy sp�ywa�
pot, kiedy szeroko otwartymi oczami wpatrywa� si� w nieruchom�
sylwetk�, jakby wyczekiwa� jakiegokolwiek gestu, drobnego poruszenia
d�oni�, czegokolwiek, co da�oby mu nadziej�, �e
wci�� �yje, �e nie zd��yli odebra� mu duszy,
�e nie zgasili jego �wiat�a, pogr��aj�c go w
nieprzeniknionych ciemno�ciach ju� na zawsze.</p><p>Blask zacz�� przygasa�
pod naporem mroku emanuj�cego od kr���cych w g�rze,
rozw�cieczonych Dementor�w. Severus osun�� si� na kolana,
obiema d�o�mi �api�c swoj� r�d�k�, by
za wszelk� cen� utrzyma� ochron� i wtedy dostrzeg�
s�aby blask, wyp�ywaj�cy z r�d�ek, kt�re
wci�� znajdowa�y si� w le��cej nieruchomo na
zamarzni�tej ziemi d�oni Harry'ego. Blask, kt�ry wij�c si�
i pe�zn�c po ziemi, zacz�� formowa� si� w...
srebrzystobia�ego w�a.</p><p>Severus z oszo�omieniem
przygl�da� si�, jak w�� owija si� wok�
le��cego na ziemi lwa, oplataj�c go ca�ym sob�, jakby
pragn�� ochroni� go przed napieraj�c� zewsz�d
ciemno�ci� i w tej samej chwili przesta� widzie� cokolwiek,
poniewa� przestrze� wype�ni�a si� o�lepiaj�c�
powodzi� ciep�ego �wiat�a, kt�ra p�yn�a od
z��czonych w u�cisku Patronus�w i gor�cymi falami
rozchodzi�a si� na wszystkie strony, przep�dzaj�c
unosz�cy si� w powietrzu mrok. Severus s�ysza�
oddalaj�ce si� strz�py wydawanych przez Dementor�w
skrzecz�cych odg�os�w.</p><p>Nasta�a cisza.</p><p>Blask przygas� i splecione ze
sob� Patronusy zacz�y si� powoli rozwiewa�.</p><p>Severus podni�s� si� z
ziemi i podszed� do le��cych na ziemi sylwetek. Kr�tkim
spojrzeniem omi�t� cia�o le��cego obok Voldemorta. Jego
czerwone oczy powlek�y si� czerni� i wpatrywa�y si� w
pustk�. Przypomina�y rozbity fragment wazy, przez kt�ry mo�na
zajrze� do �rodka i przekona� si�, �e to, co
wcze�niej j� wype�nia�o, ca�kowicie
znikn�o. By�a pusta. Jego dusza zosta�a rozerwana na setki
male�kich kawa�k�w, a wraz z ni� znikn�a tak�e
jego moc.</p><p>Czarny Pan zosta� pokonany.</p><p>Severus oderwa� spojrzenie od
zapadaj�cej si� powoli, gadziej twarzy i przeni�s� je na
drobn� sylwetk�, le��c� u jego st�p niczym zniszczona
zabawka, potargana i ubrudzona, z rozrzuconymi bezw�adnie ko�czynami.
W jego d�oni wci�� tkwi�y dwie r�d�ki. Po
przykrytym czarnymi kosmykami czole sp�ywa�a kropla krwi. Jego
okulary le�a�y tu� obok, a oczy... szeroko otwarte, zielone oczy
wpatrywa�y si� t�po w przestrze�.</p><p>�wiat pogr��y�
si� w mroku, zalewaj�c oczy Severusa ciemno�ci�
g�stsz� i zimniejsz� ni� najg��bsze czelu�cie.
Osun�� si� na kolana, jakby nagle straci� wszystkie
si�y i wp�otwartymi ustami pr�bowa� z�apa� haust
powietrza, jakby na jego szyi nagle zacisn�a si� p�tla,
nie pozwalaj�c mu z�apa� tchu.</p><p>Desperacko pochwyci� w ramiona
bezw�adne cia�o Harry'ego, podrywaj�c go z ziemi i zanurzy�
spojrzenie w jego nieruchomych oczach... w tych oczach, kt�re zawsze
wype�nia�y si� blaskiem, kiedy tylko w nie
spogl�da�... kt�re zawsze patrzy�y na niego z mieszanin�
l�ku i zachwytu jednocze�nie... kt�re zawsze rozpala�y si�
tak niewiarygodnie pot�nym p�omieniem, niezale�nie od
tego, czy by� to p�omie� pragnienia czy nienawi�ci...</p><p>Ale teraz nie by�o w nich
niczego. Jedynie pusta, czekaj�ca na wype�nienie przestrze�, w
kt�rej odbija�y si� przep�ywaj�ce nad ich g�owami chmury.</p><p>- Nawet si� nie wa� mnie
zostawia� - wycharcza� ci�kim g�osem, brzmi�cym
tak, jakby wydobywa� si� z otch�ani. - Sp�jrz na mnie! -
Potrz�sn�� cia�em, ale kiedy nie nadesz�a �adna
odpowied�, wysun�� jedn� r�k� spod plec�w
Harry'ego i po�o�y� d�o� na jego zimnym policzku. -
Jak mam na imi�? - Nic. �adnej reakcji. - Do cholery, masz
powiedzie�, jak mam na imi�! - niemal wykrzycza�, ton�c w
milcz�cych oczach i sprawiaj�c wra�enie, jakby w ka�dej
chwili by� got�w rzuci� si� w nie, niczym w bezkresny, przepastny
ocean, w poszukiwaniu... cho�by najs�abszej oznaki obecno�ci.</p><p>Nie m�g� znale��
jednak niczego. Nawet najcichszego, najodleglejszego szmeru umys�u.</p><p>- Dokona�e� tego -
wyszepta�, niemal chorobliwie wpatruj�c si� w pokryt�
zadrapaniami i �ladami krwi, blad� twarz, po kt�rej tak wiele razy
b��dzi� palcami i wargami. - Tylko ty mog�e�
wpa�� na tak szale�czy pomys�, ale uda�o ci si�.
Pokona�e� go. Teraz musisz tylko znale�� drog�
powrotn�. - Dr��c� d�oni� pog�adzi�
ch�odny policzek, jakby pr�bowa� go rozgrza� swoim dotykiem. Aby
da� mu jaki� znak. - Jestem tutaj. Czekam na ciebie. Po prostu do
mnie wr��.</p><p>Severus wygl�da� tak, jakby
mrok poch�aniaj�cy jego oczy zacz�� wlewa� si�
r�wnie� do jego umys�u. Jakby z ka�d� mijaj�c�
sekund�, uwi�ziony gdzie� g��boko na dnie duszy,
skr�powany resztkami samokontroli strach, przeistacza� si� w
szale�stwo.</p><p>- Wiem, �e nigdy nie b�dzie
idealnie. Wiem, �e b�dziemy si� k��ci� codziennie i
mo�e nawet kiedy� si� nawzajem pozabijamy. Ale musisz
prze�y�, �eby si� o tym przekona�. Nie mo�esz
teraz ode mnie odej��. Nigdy ci na to nie pozwol�. Twoje miejsce
jest przy mnie. I zawsze ju� b�dzie. Nie opu�cisz mnie nawet na
krok, poniewa� nale�ysz do mnie... s�yszysz? Daj mi znak,
�e mnie s�yszysz, do diab�a! - Potrz�sn�� nim gwa�townie,
ale nic si� nie wydarzy�o. - Dlaczego milczysz? Jak �miesz mnie
tak zostawia�... teraz, kiedy...</p><p>Przysun�� si�
bli�ej, czuj�c uderzaj�cy w nozdrza, s�aby zapach wanilii,
kt�ry jednak wdar� mu si� we wszystkie zmys�y z tak ogromn�
si��, i� potrzebowa� troch� czasu, aby
z�apa� oddech i zapanowa� nad zawrotami g�owy. Obliza�
wyschni�te wargi i pochylaj�c si� jeszcze ni�ej, tak
i� niemal opar� si� czo�em o przeci�te blizn�
czo�o naprzeciw, wyszepta� ochryp�ym, �ami�cym
si� g�osem:</p><p>- Harry... nie zmuszaj mnie,
�ebym ci� b�aga�.</p><p>I wtedy zielone oczy poruszy�y
si� nieznacznie, na u�amek sekundy spoczywaj�c na jego twarzy i
natychmiast ponownie zag��bi�y si� w swoim �wiecie.</p><p>Ale ta jedna, nieoczekiwana reakcja
wystarczy�a, aby twarz Severusa roz�wietli�a si�
op�ta�czym, niemal bolesnym �arem nieokre�lonej emocji.</p><p>- Dobrze. A teraz sp�jrz na mnie
jeszcze raz i powiedz, jak mam na imi� - wyszepta� gor�czkowo,
zatapiaj�c p�on�ce spojrzenie w nienaturalnie powi�kszonych
�renicach. Przesun�� dr��c� d�o� z
ch�odnego policzka na w�osy i wpl�t� palce w czarne kosmyki, a
ledwie s�yszalny szept, kt�ry wydoby� si� z jego ust, by�
tak niewyra�ny i zachrypni�ty, jakby pochodzi� z
najodleglejszego, najciemniejszego zak�tka duszy:</p><p>- Powiedzia�e�, �e
zawsze b�dziesz do mnie wraca�...</p><p>Jego g�os ucich� nagle, jak
zbyt mocno naci�gni�ta struna, kt�ra p�k�a pod naporem
oddzia�uj�cych na ni� si�. I pozosta� jedynie wzrok.
Wzrok szale�ca. Wzrok, kt�ry nagle zadr�a�, rozpadaj�c
si� niczym kolorowe szkie�ka w kalejdoskopie, kiedy ujrza� w
oczach naprzeciw... kiedy ujrza�...</p><p>...jak �renice zmniejszaj�
si� gwa�townie, jakby w ko�cu, po trwaj�cych d�ugo
ciemno�ciach, nap�yn�o do nich �wiat�o,
roz�wietlaj�c je od �rodka i nape�niaj�c �wiadomo�ci�.</p><p>Usta Harry'ego otworzy�y
si� odrobin� i ponownie zamkn�y, jakby pr�bowa�
co� powiedzie�, ale s�owa napotyka�y barier� i nie
mog�y wyp�yn�� z gard�a. M�czyzna wbi�
p�on�ce spojrzenie w te dr��ce z wysi�ku wargi, jakby
samym tylko wzrokiem pr�bowa� zmusi� je do tego, by si� rozwar�y
i by w ko�cu us�ysze� z nich... us�ysze�...</p><p>...ten cichy, os�abiony i
zachrypni�ty szept:</p><p>- Severusie...</p><p>*</p><p>Ciemno��
wype�nia�a nieko�cz�ca si� kakofonia
rozdzieraj�cych dusz� krzyk�w. S�ysza� wrzask swojej mamy,
krzyki setek ofiar, zadr�czonych na �mier� i torturowanych do
granicy szale�stwa, a ka�dy z nich by� jak oddzielne
uk�szenie, zatapiaj�ce k�y w jego duszy i wyszarpuj�ce z
niego kolejne uczucia. Jedno za drugim, obdzieraj�c go z nich, a� w
ko�cu przesta� czu� cokolwiek, poza ch�odn�
oboj�tno�ci�.</p><p>Unosi� si� w mroku.
Zupe�nie sam. I wiedzia�, �e tak w�a�nie ma by�.
Musia� odpokutowa� za wszystko. Za ka�dy pojedynczy krzyk, za
ka�de odebrane �ycie, za ca�e cierpienie, kt�rego by�
sprawc�. Widzia� to wszystko tak dok�adnie. Niczym na spowolnionym
filmie, kt�ry wydawa� si� trwa� w niesko�czono��.</p><p>Wszystkie wspomnienia, kt�re
zobaczy�, przela�y si� przez jego umys� niczym
cuchn�cy �ciek, pozostawiaj�c po sobie brud i nieczysto�ci,
wype�niaj�c go najohydniejszymi resztkami, kt�re by�y zbyt
ci�kie i lepkie, by m�g� je wyp�uka� i osiad�y w
wielu niedost�pnych zakamarkach jego umys�u.</p><p>Krzyki nie cich�y. Wr�cz
przeciwnie. Wydawa�y si� tylko przybiera� na sile, a on nie
by� w stanie si� przed nimi obroni�. Napiera�y.
Gryz�y. Szarpa�y.</p><p>I wtedy w ciemno�ci
pojawi�o si� male�kie �wiate�ko. Emanowa�o
ciep�em i znajomym zapachem. Zapachem, kt�ry na pewno zna�, ale nie
pami�ta�, sk�d. Pod��y� za nim, lgn�c do
niego niczym �ma do �wiat�a. I kiedy znalaz� si�
bli�ej, odkry�, �e to ogromny, z�ocisty lew. Wydawa�o
mu si�, �e ju� go wcze�niej widzia�... ale by�
niekompletny. Czego� mu brakowa�o.</p><p>Harry pobieg� za nim, maj�c
wra�enie, �e lew pr�buje go gdzie� zaprowadzi�. Krzyki
zacz�y si� oddala�, a powietrze wype�nia�o
si� ciep�em. I kiedy nagle lew zatrzyma� si� i
podszed� do niego, uk�adaj�c mu si� u st�p i wydaj�c z
siebie przera�aj�cy ryk, Harry nagle poczu� uderzenie tak
silnego gor�ca, i� wszystko wok� rozjarzy�o si�
czerwieni�. I ju� wiedzia�, czego brakowa�o...</p><p>W�a.</p><p>Przypomnia� sobie figurk�.
Dwie srebrnobia�e sylwetki, lew i w��, z��czone w
u�cisku tak silnym, i� wydawa�y si� niemo�liwe do
rozdzielenia.</p><p>I w tym samym momencie z
otaczaj�cego go mroku zrodzi� si� �wietlisty w��,
kt�ry natychmiast opl�t� lwa i kiedy tylko obie istoty si�
po��czy�y, przestrze� wype�ni�a si� blaskiem
i Harry nie widzia� ju� nic wi�cej, dop�ki blask nie
przygas�, ponownie wype�niaj�c go ciemno�ci�.</p><p>Ale w tej ciemno�ci co�
si� porusza�o. S�ysza� jaki� g�os. Nie
potrafi� rozr�ni� s��w, ale wydawa�o mu si�,
�e ten g�os go wo�a. Zacz�� pod��a� w
jego kierunku, ale czaj�ce si� w zakamarkach wspomnienia
atakowa�y coraz bardziej, ponownie wype�niaj�c wszystko
zachrypni�tymi, nieko�cz�cymi si� wrzaskami i Harry
wci�� si� gubi�, nie potrafi�c znale��
wyj�cia.</p><p>Czu� dotyk. Na twarzy, kt�ra z
pewno�ci� nie mog�a nale�e� do niego, poniewa� on
ju� nie istnia�. Nie istnia� od momentu, w kt�rym rzuci� to
zakl�cie... ale jednak, mimo wszystko... wci�� tu by�.
Wci�� czu� dotyk. I g�os. Znajomy g�os. G�os,
kt�ry go przywo�ywa� i Harry bieg� coraz szybciej, pragn�c
si� do niego zbli�y�.</p><p>I wtedy, po raz pierwszy, uda�o
mu si� rozr�ni� s�owo... swoje imi�. Wypowiedziane w
taki spos�b, jakby kto�, kto je wymawia�, sta� nad
przepa�ci� i je�eli Harry nie zareaguje, to si� w ni�
rzuci.</p><p>Niemal si�
zach�ysn��, kiedy nagle ciemno�� otworzy�a
si� i Harry ujrza�... twarz Severusa. Tak blisko, jakby naprawd�
tu by�.</p><p>Ale to niemo�liwe. By�a
tylko ciemno��. I g�osy.</p><p>Czu�, jak napieraj� na
niego, pr�buj�c wci�gn�� go z powrotem, ale gdzie� na
granicy widzenia, pomimo i� obraz by� zniekszta�cony i zamazany,
wci�� widzia� jego twarz. Blad�, przykryt�
opadaj�cymi na ni�, czarnymi kosmykami. I oczy. Przypominaj�ce
dwa b�yszcz�ce, czarne kamienie, wbijaj�ce si� w niego tak
jak zawsze, kiedy... kiedy by� w nim. I cienkie wargi. Wypowiadaj�ce
tak niepasuj�cym do Severusa, niemal desperackim szeptem:</p><p>- Powiedzia�e�, �e
zawsze b�dziesz do mnie wraca�...</p><p>Tak. Pami�ta� te
s�owa.</p><p>Znajome wspomnienie otuli�o go,
wype�niaj�c przestrze� ciep�em.</p><p>Tak w�a�nie
powiedzia�. Zawsze b�dzie wraca�. Zawsze.</p><p>Ciemno��
rozst�pi�a si� tak gwa�townie, i� Harry poczu�
si� tak, jakby ostatkiem si� zdo�a� wydosta� si�
na powierzchni� wdzieraj�cej mu si� do ust i zniekszta�caj�cej
wszelkie d�wi�ki, smolistej wody.</p><p>Chcia� mu odpowiedzie�.
Da� zna�, �e go s�yszy, ale wszystkie mi�nie
jego cia�a przypomina�y roztopiony wosk. Po kilku pr�bach uda�o
mu si� jednak wypowiedzie� zdartym, ochryp�ym szeptem:</p><p>- Severusie...</p><p>I to, co si� wtedy
wydarzy�o...</p><p>Twarz m�czyzny
zmieni�a si� tak nagle, jakby zosta� pora�ony pr�dem.
P�on�ce w oczach szale�stwo przygas�o, zast�pione
czym� tak... czym� tak gor�cym i nieokie�znanym, i� Harry
niemal poczu�, jak wdziera mu si� pod sk�r�. Severus
przyci�gn�� go do siebie gwa�townym szarpni�ciem i
zamkn�� w u�cisku tak silnym, tak pe�nym dzikiej
zach�anno�ci, i� Harry straci� dech w piersi, zatopiony w
jego ramionach, z twarz� wci�ni�t� w jego obojczyk i wdzieraj�c�
mu si� do nozdrzy woni� zi�, czuj�c jego d�o�
zaciskaj�c� mu si� we w�osach i
przyci�gaj�c� jego twarz jeszcze bli�ej, jakby Severus
pr�bowa� wch�on�� go w siebie i nie pozwoli�, by
jeszcze kiedykolwiek spr�bowa� si� od niego oddali�.</p><p>Ale zanim Harry zd��y�
na dobre roztopi� si� w cieple bij�cym od Severusa, poczu�
jak m�czyzna rozlu�nia u�cisk, odsuwaj�c si�
odrobin� i w tej samej chwili jego twarz zosta�a zasypana
gor�cymi, op�ta�czymi poca�unkami, sk�adanymi na
skroniach, policzkach, czole i brodzie. Ale ju� po chwili
wyg�odnia�e usta odnalaz�y jego wargi i przycisn�y
si� do nich tak mocno, jakby pragn�y je po�re� i
Harry poczu� ciep�y j�zyk, li��cy jego wargi i
napieraj�cy na nie. I w momencie, w kt�rym tylko je rozchyli�,
zach�anny j�zyk w�lizn�� mu si� do ust,
gor�cy, wilgotny i dr��cy... penetruj�c ich wn�trze,
smagaj�c policzki, podniebienie i napieraj�c na jego w�asny,
os�abiony j�zyk... Ostre z�by wpi�y mu si�
bole�nie w wargi i Harry j�kn�� cicho, ale Severus
wydawa� si� w og�le tego nie s�ysze�, po�eraj�c
jego usta z nieposkromion�, dzik� �apczywo�ci� i Harry
poczu�, jak d�o� Severusa jeszcze mocniej zaciska mu si� we
w�osach, przyci�gaj�c go bli�ej do siebie i jak wij�cy
mu si� w ustach j�zyk Severusa dotyka niemal jego gard�a,
si�gaj�c jeszcze dalej, jeszcze g��biej, jakby
pragn�� skosztowa� jego duszy.</p><p>Harry pr�bowa�
odpowiedzie�, pr�bowa� nad��y�, ale by� zbyt
oszo�omiony. Zdo�a� jedynie unie�� os�abione
r�ce i owin�� je wok� szyi m�czyzny,
poddaj�c si� jego niepohamowanemu, nienasyconemu pragnieniu i
maj�c wra�enie, jakby �ar emanuj�cy z ust Severusa,
rozchodzi� si� po ca�ym jego ciele, pobudzaj�c
mi�nie i kr���c� w �y�ach krew.</p><p>Kiedy w ko�cu wargi Severusa
oderwa�y si� od jego ust, pozwalaj�c, by do obola�ych
p�uc wdar�o si� zimne powietrze i Harry uni�s�
zaci�ni�te mocno powieki... pierwszym, co zobaczy� by�y
wpatrzone w niego, p�on�ce niczym w gor�czce oczy. Tak blisko,
tak niezwykle blisko, i� mia� wra�enie, �e jeszcze chwila,
a poch�on� go, wci�gaj�c w swe odm�ty, a on bez oporu
im na to pozwoli. Byleby tylko zawsze p�on�y tak jak teraz.
Tylko dla niego.</p><p>- Zjad�bym troch�
czekolady... - wyszepta� s�abo i ujrza�, jak oczy naprzeciw
rozszerzaj� si� i po chwili nap�ywa do nich zrozumienie. Ale
Severus prawdopodobnie nie nosi� przy sobie czekolady. Szkoda... Gdyby
wiedzia�, �e b�dzie tu tyle Dementor�w, z pewno�ci�
zabra�by ze sob� kilka tabliczek...</p><p>Na chwil� przymkn��
powieki, bior�c g��boki oddech, a po chwili poczu�, jak do
jego zmaltretowanych przez Severusa warg przyciska si� co�
ch�odnego.</p><p>- Wypij to - us�ysza�
rozkaz. - Mo�e nie smakuje jak czekolada, ale jest znacznie
skuteczniejsze.</p><p>Otworzy� usta i pozwoli�,
by p�yn wla� mu si� do gard�a, przynosz�c ze sob�
ukojenie i rozgrzewaj�cy mi�nie �ar.</p><p>Kiedy prze�kn��
ostatni �yk, otworzy� oczy i nagle poczu�, �e Severus
odsuwa si� nieco i si�ga po co�, co le�a�o obok.
Us�ysza� wyszeptane cicho zakl�cie i po chwili na jego nosie
pojawi�y si� okulary i nagle �wiat sta� si� o wiele
wyra�niejszy. Harry zamruga� kilka razy, przygl�daj�c
si� poranionej twarzy Severusa, na kt�rej wci�� widnia�y
g��bokie zmarszczki, wyryte przez przelewaj�ce si� przez
ni� jeszcze przed chwil�, rw�ce rzeki silnych, niekontrolowanych
emocji. Nie zd��y� jednak przyjrze� si� niczemu
wi�cej, poniewa� ponownie zosta� otoczony przez jego ramiona i
przyci�ni�ty do odzianego w czer�, szczup�ego cia�a.</p><p>- Co si� sta�o? -
zapyta� w rami� Severusa, przymykaj�c powieki i pr�buj�c
przypomnie� sobie, co dok�adnie si� wydarzy�o i jak to
mo�liwe, �e wci�� �y�. Pami�ta� ten
lodowaty ch��d, kiedy Dementorzy usi�owali wyssa� z niego
dusz�. By�y ich tu setki. Co si� z nimi sta�o? Co si�
sta�o z Voldemortem?</p><p>Mo�e to by� sen? Mo�e
to wszystko nie dzia�o si� naprawd�? To niemo�liwe, �e
wci�� istnia�. Przecie� Dementorzy... przecie�...</p><p>S�ysza� spokojny oddech
Severusa owiewaj�cy my czubek g�owy ciep�ymi podmuchami.
Wok� panowa�a aksamitna cisza i Harry mia� wra�enie,
�e s� jedynymi istotami we wszech�wiecie. A mo�e to
znaczy�o... mo�e obaj zgin�li?</p><p>- Co si� sta�o? -
us�ysza� po chwili ochryp�y g�os Severusa. Brzmia�
tak, jakby zosta� wytrawiony przez rozgrzany do temperatury kilku
tysi�cy stopni, piekielny ogie� i teraz tli� si� resztkami
si�. - Pokona�e� Czarnego Pana. To w�a�nie si�
sta�o. Pogratulowa�bym ci, ale znacznie bardziej mam ochot�
z�oi� ci sk�r�.</p><p>Silny, niemal mia�d��cy
u�cisk zel�a� i Harry odwr�ci� g�ow�,
rozgl�daj�c si� po najbli�szej okolicy. Niemal
j�kn��, kiedy zobaczy� obok siebie nieruchome cia�o
Voldemorta, kt�re wydawa�o si� zapada� w sobie, jakby nie
by�o w stanie pozosta� w tym samym kszta�cie, kiedy utrzymuj�ca
je w ca�o�ci magia znikn�a.</p><p>- Czy on... nie �yje? -
zapyta� niepewnie, nie b�d�c w stanie uwierzy� w to, co
widzi.</p><p>Severus pod��y� za
jego spojrzeniem.</p><p>- Tak, zabi�e� go.
Uda�o ci si� zniszczy� jego dusz�. Merlin wie, w jaki
spos�b wpad�e� na ten pomys�, ale nikt, cho�by nie wiadomo
jak pot�ny, nie jest w stanie odrodzi� si� bez duszy.</p><p>Harry spojrza� na Severusa z
zamy�lonym wyrazem twarzy.</p><p>Nie m�g� w to uwierzy�. Po
prostu nie m�g�. Voldemort naprawd� ju� nie istnia�? Sama
my�l, �e ju� go nie by�o... wydawa�a si� zbyt...
nierealna. Niew�a�ciwa.</p><p>Ba� si�. �e wystarczy,
i� na chwil� w to uwierzy, �e chocia� na moment straci
czujno��... i on znowu powr�ci.</p><p>- A je�eli on jako�
b�dzie w stanie prze�y�? W Dementorach? - zapyta�,
zagryzaj�c warg� i pr�buj�c prze�kn��
pe�zaj�cy we wn�trzu niepok�j.</p><p>- Dementorzy nie nale�� do
�wiata �ywych. Byli tutaj jeszcze na d�ugo przed pojawieniem
si� Czarnego Pana. S� nie�miertelni i �adna dusza, kiedy
ju� raz zostanie przez nich wch�oni�ta, nie ma szans si�
uwolni�. �adna. A poza tym... - Severus podni�s� woln�
r�k�, pokazuj�c Harry'emu swoje lewe przedrami�. - Sp�jrz
na to.</p><p>Harry przypatrzy� si�
sk�rze Snape'a. W miejscu, w kt�rym znajdowa� si� Mroczny Znak,
pozosta�o jedynie nieco ja�niejsze znami�, odcinaj�ce
si� od reszty sk�ry.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si�.</p><p>- On naprawd� nie �yje -
wyszepta� z oszo�omieniem, czuj�c jak jego serce p�cznieje
od rozsadzaj�cej je, gor�cej rado�ci. I os�abiaj�cej
ulgi. �wiat bez Voldemorta. To by�o... niewiarygodne. - Ale gdzie
si� podziali Dementorzy? - Rozejrza� si� po niebie, jakby w
ka�dej chwili spodziewa� si� zobaczy� nas sob�
kr���ce w g�rze, ciemne sylwetki.</p><p>- Rzuci�em Zakl�cie
Patronusa. I nie wiem, jak to zrobi�e�, b�d�c niemal po
drugiej stronie, ale ty r�wnie� przywo�a�e� swojego
Patronusa.</p><p>Harry zmarszczy� brwi,
pr�buj�c sobie przypomnie� �wietlistego jelenia, ale nic takiego
nie pami�ta�.</p><p>- Widzia�em tylko lwa i
w�a, ale to nie jest... - zaci�� si�,
spogl�daj�c g��boko w oczy pochylaj�cego si� nad
nim Severusa. - Ale przecie�... jak to mo�liwe?</p><p>Severus wygl�da� na nieco
zmieszanego. Odchrz�kn�� i odpar�, staraj�c si�
zachowa� neutralny ton g�osu:</p><p>- Gdyby� uwa�a�
chocia� na jednej lekcji, to wiedzia�by�, �e Patronusy
mog� zmienia� kszta�t pod wp�ywem silnych emocji. I tw�j
zmieni� si� w w�a.</p><p>Oczy Harry'ego rozszerzy�y
si� gwa�townie.</p><p>- To znaczy, �e tw�j... -
zawaha� si� jednak przed doko�czeniem zdania, kiedy poczu�
na sobie ostrzegawcze spojrzenie m�czyzny. Doko�czy� je
jednak w my�lach.</p><p>Nie do wiary. Lew. Patronusem
Severusa jest lew...</p><p>Ta my�l by�a tak
niedorzeczna, �e Harry by� w stanie jedynie wpatrywa� si� w
Severusa z os�upieniem i uda�o mu si� j� zdusi�
dopiero, kiedy do jego umys�u nadp�yn�y kolejne wspomnienia.</p><p>- Ale jak to mo�liwe, �e ja
wci�� �yj�, kiedy on...? - zapyta� po chwili,
wskazuj�c g�ow� na nieruchome cia�o tu� obok nich.</p><p>- Zakl�cie, kt�re
rzuci�e�, by�o tak silne, i� nawet ja je poczu�em,
pomimo otaczaj�cej mnie bariery - odpar� spokojnie Severus. - Dementorzy
w pierwszej kolejno�ci rzucili si� na �r�d�o
po�ywienia, kt�rym by� Czarny Pan. Dop�ki tkwi�e� w jego
umy�le, by�e� wzgl�dnie bezpieczny. Ale kiedy wyssali
ju� z niego wszystko i ponownie powr�ci�e� do w�asnego
umys�u, zaatakowali tak�e ciebie. Ale wtedy Czarny Pan ju� nie
�y�, a utrzymuj�ca mnie bariera p�k�a i
zdo�a�em rzuci� Zakl�cie Patronusa. Odgoni�em ich,
zanim zd��yli wyssa� dusz� tak�e z ciebie.
Chocia� przez pewien czas my�la�em, �e...- Severus
zacisn�� usta i pochyli� g�ow�, ukrywaj�c
swoj� twarz w cieniu w�os�w.</p><p>Harry poczu� bolesne
uk�ucie w sercu. Uni�s� d�o�, odsuwaj�c w�osy
Severusa na bok i dotykaj�c jego policzka. M�czyzna jednak nie
podni�s� g�owy.</p><p>- Bez ciebie nigdy nie uda�oby
mi si� go pokona�... i prze�y�. Zgin��bym tutaj -
powiedzia� cicho Harry, przygl�daj�c si� zm�czonej
twarzy Severusa, kt�ra nagle si� unios�a i na dnie ciemnych oczu
b�ysn�a stal.</p><p>- Gdyby� mi si� nie
sprzeciwi�, to nic takiego nie mia�oby miejsca - wyszepta�
twardo. - B�d� pewien, �e wyci�gn� konsekwencje z
twojego niepos�usze�stwa. - Harry zagryz� warg�, doskonale
wiedz�c, �e Severus nie �artuje. - Ju� nigdy ode mnie nie
uciekniesz. Cho�bym mia� przywi�za� ci� do siebie
�a�cuchem...</p><p>Harry prze�kn��
�lin�.</p><p>Nie by� pewien, czy podoba mu
si� ta koncepcja. Mimo, i� wiedzia�, �e Severus ma
racj�. Chocia� z drugiej strony...</p><p>- Ale pokonali�my Voldemorta -
powiedzia� cicho, pr�buj�c si� usprawiedliwi�. Severus
zacisn�� usta i Harry zastanawia� si�, co to oznacza. Jakby
chcia� co� powiedzie�, ale si� powstrzyma�...</p><p>Harry przez chwil�
przygl�da� si� jego pokrytej zadrapaniami i zaschni�t�
krwi� twarzy, delikatnie g�adz�c palcami zimny policzek. Severus
wygl�da� tak, jakby przeszed� przez piek�o, aby do niego
dotrze�... i jakby, pomimo zwyci�stwa, wci�� co� go
niepokoi�o.</p><p>I ten niepok�j nagle przela�
si� r�wnie� na niego, kiedy Harry przypomnia� sobie nagle...
wybuchy i roz�wietlaj�ce niebo zakl�cia, kt�re widzia� z
oddali.</p><p>Jego oczy rozszerzy�y si�
gwa�townie, a p�uca �cisn�y i dozna�
wra�enia, jakby kto� uderzy� go z ca�ej si�y w
�o��dek.</p><p>- Co z reszt�? - zapyta�
pospiesznie, czuj�c narastaj�cy w sobie l�k, kiedy oczyma
wyobra�ni widzia� zebrane przez Voldemorta zast�py
�miercio�erc�w. - Co tam si� sta�o? Gdzie oni s�? -
Rozejrza� si�, poszukuj�c na horyzoncie oznak walki, ale
wsz�dzie panowa� spok�j, a przykryte chmurami niebo by�o
jednolicie szare. Ponownie spojrza� na Severusa, ale m�czyzna
nadal nie unosi� g�owy. Po chwili jednak dotkn�� jasnej
blizny po Mrocznym Znaku na swoim lewym przedramieniu i powoli uni�s�
twarz, spogl�daj�c na Harry'ego przys�oni�tymi matow�
czerni�, ukrytymi w cieniu oczami.</p><p>- Walka by�a nieunikniona -
powiedzia� niskim, pozbawionym emocji g�osem. - Dumbledore
og�osi� alarm. Zwo�a� Zakon Feniksa i du��
cz�� Ministerstwa. I wszystkich, kt�rzy chcieli wzi��
udzia� w bitwie. ��cznie z uczniami Hogwartu.</p><p>Harry poczu�, jak jego
cia�o pokrywa si� g�si� sk�rk�.</p><p>��cznie z uczniami? Czy to
oznacza�o, �e.. �e Hermiona, i Ron, i Luna, i Ginny, i
Neville... i wszyscy inni zaryzykowali swoje �ycie, �eby...?</p><p>Zareagowa� b�yskawicznie.</p><p>- Musimy si� do nich
aportowa�. Musimy im pom�c! - niemal krzykn��, zrywaj�c
si� z ziemi, chocia� jego nogi wci�� si� pod nim
ugina�y, a kolana dr�a�y. Severus r�wnie� wsta�, ale jego
postawa emanowa�a ch�odem i spokojem.</p><p>- Ju� za p�no. Walka
zako�czy�a si� z chwil�, w kt�rej Czarny Pan zosta�
pokonany. Wszyscy �miercio�ercy, kt�rzy prze�yli, z
pewno�ci� poczuli, �e Mroczny Znak znika. I uciekli.</p><p>- Ale musimy to sprawdzi�!
Mo�esz si� myli�. Musz� do nich i��! Musz�
wiedzie�! Co z moimi przyjaci�mi? Widzia�e� ich? - Harry
przypad� do Severusa, zaciskaj�c pi�ci na jego szacie. Nie
podoba�o mu si� spojrzenie m�czyzny. Patrzy� na niego
z g�ry z tak doskonale opanowanym wyrazem twarzy, jakby znowu zmieni�
si� w pozbawionego emocji �miercio�erc�. Jakby to ju�
nie by�a jego twarz, tylko maska, kt�r� przybiera� zawsze,
kiedy...</p><p>- Powiedzia�em ci, �e
ju� za p�no - powt�rzy� cichym, lecz niezwykle zdecydowanym
g�osem. - Wojna poch�on�a wiele ofiar. Poleg�o wielu
auror�w, czarodziej�w i uczni�w. W tym r�wnie� Dumbledore.</p><p>CO?</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
co� nagle podci�o mu nogi.</p><p>Dumbledore? Ale... ale... jak to
mo�liwe? Przecie� dyrektor by� najbardziej...
najpot�niejszym... nie m�g�... to niemo�liwe.</p><p>- Jak? - zapyta�
zdr�twia�ymi wargami, czuj�c pe�zaj�ce we wn�trzu
zimno.</p><p>- Nawet on nie by� na tyle
pot�ny, aby obroni� si� przed kilkudziesi�cioma
Zakl�ciami U�miercaj�cymi rzuconymi jednocze�nie.</p><p>Harry spojrza� w g�r�, na
przykryte cieniem oczy Snape'a.</p><p>- By�e� przy tym? -
zapyta�, nie potrafi�c powstrzyma� nieprzyjemnego uczucia
skr�cania si� wn�trzno�ci.</p><p>- Tak. - Odpowied�
przypomina�a przecinaj�ce powietrze ostrze.</p><p>Harry opu�ci�
g�ow�, opieraj�c czo�o o szorstk� szat� na piersi
Severusa.</p><p>Nie chcia� wiedzie� nic
wi�cej. Wo�a� nie wiedzie�. Wola� nie pyta�.
Poniewa� ba� si�, �e mo�e us�ysze� co�,
co...</p><p>- Zabierz mnie tam. Prosz� -
wyszepta� cicho, staraj�c si� zapanowa� nad
�ami�cym si� g�osem i coraz wi�kszym strachem,
wij�cym mu si� w piersi niczym zimny, o�lizg�y
w��. - Chc� ich zobaczy�. Musz� wiedzie�, czy
�yj�.</p><p>- Musisz zrozumie� -
us�ysza� nad sob� zduszony, odleg�y g�os Severusa -
�e by�em zmuszony podj�� pewne kroki, aby ci�
odnale��... - Harry poczu�, jak strach prze�lizguje mu
si� do �o��dka, wbijaj�c w niego swe ostre szpony. -
Dla mnie nie ma drogi powrotnej.</p><p>Poczu� bolesne szarpni�cie.
Jakby szpony wyrwa�y z niego cz�� �ycia.</p><p>Zacisn�� powieki i jeszcze
mocniej wtuli� si� w pachn�c� zio�ami i krwi�
szat�. Jedyne miejsce, kt�re utrzymywa�o go przy zdrowych
zmys�ach.</p><p>- Wiesz, co to oznacza? -
us�ysza� zadane zduszonym szeptem pytanie.</p><p>Wiedzia�.</p><p>Mia� wra�enie, jakby
�wiat wok� rozpada� si� niczym potrzaskane lustro, w
kt�rym przegl�da� si� przez ca�e �ycie. I
pozosta�a jedynie pusta rama. Kt�r� od nowa b�dzie musia�
zape�ni�. Ca�kowicie nowymi planami.</p><p>Hogwart. Quidditch. Kariera aurora.
Przyjaciele. Czarodziejski �wiat.</p><p>Wszystkie le�a�y wok�
niego, odbijaj�c si� w rozbitych od�amkach. Pozosta� tylko
wysoki, odziany w czer� m�czyzna, stoj�cy naprzeciw niego,
po drugiej stronie ramy.</p><p>M�czyzna
wype�niaj�cy Harry'emu ca�y �wiat. �wiat, kt�ry w
og�le by nie istnia�, gdyby nie on... �wiat, kt�rym Severus si�
dla niego sta�.</p><p>- P�jd� za tob�
wsz�dzie - wyszepta� w czarn� szat� i nagle poczu�,
jak klatka piersiowa m�czyzny opada, jakby wypuszczono z niej
wstrzymywane dot�d powietrze. - Ale pozw�l mi ich tylko zobaczy�.
Hermion� i Rona. Musz� si� przekona�, czy nic im nie jest.
I... po�egna� si�.</p><p>Mia� wra�enie, jakby
cia�o Severusa napi�o si�. I zanim Harry
zd��y� zastanowi� si�, co to oznacza,
us�ysza� wypowiadane ci�kim g�osem s�owa:</p><p>- Granger nie prze�y�a.</p><p>Te trzy s�owa przypomina�y
trzy, zbudowane z ognia i lodu sztylety, kt�re wbi�y mu si� w cia�o
z tak� si�� i gwa�towno�ci�, i� niemal
osun�� si� na ziemi�, czuj�c jak przebijaj� mu
p�uca, �o��dek i serce.</p><p>Nagle znalaz� si� nad
otwart�, bezdenn� otch�ani�, spychany w ni� przez
niewyobra�alny b�l, kt�ry porazi� jego zmys�y niczym pr�d.</p><p>Nie widz�c przed oczami nic,
poza rozmazan� twarz�, otoczon� bujnymi, br�zowymi lokami,
poderwa� g�ow� i spojrza� w g�r�, a z jego ust
wydoby� si� przypominaj�cy j�k, szept:</p><p>- Nie... K�amiesz.</p><p>Jego gard�o
�cisn�o si� tak bardzo, i� mia� wra�enie,
jakby dusi�a go uwi�zana na szyi p�tla. Szczypa�o i
pulsowa�o, pr�buj�c wyrzuci� z siebie b�l w postaci
wzbieraj�cego, kipi�cego szlochu.</p><p>Odleg�a cz��
jego umys�u zarejestrowa�a silny u�cisk na swoich ramionach i
przedzieraj�cy si� przez chaos g�os:</p><p>- Mog� ci� jedynie
zapewni�, �e nie cierpia�a. Zgin�a szybko.</p><p>Harry oderwa� si� od
m�czyzny, kr�c�c g�ow�. W spowijaj�cej
�wiat, g�stej mgle ujrza� przed sob� jej
u�miechni�t� twarz, zerkaj�c� na niego znad
ksi��ek i rzucaj�c� mu karc�ce spojrzenia.</p><p>Otworzy� usta, ale jedynym, co
si� z nich wyrwa�o by� spazmatyczny szloch, przelewaj�cy mu
si� przez gard�o niczym parz�ca prze�yk lawa.</p><p>- Ona �yje! K�amiesz! Nie
wierz� ci!</p><p>Nie mog�a zgin��.
By�a zbyt inteligentna. Zawsze potrafi�a znale��
rozwi�zanie. Nie mog�a tak po prostu... nie!</p><p>Rzuci� si� do przodu,
uderzaj�c pi�ciami w klatk� piersiow�
m�czyzny i z ca�ej si�y zaciskaj�c rozmyte od
�ez oczy, aby tylko pozby� si� z g�owy obrazu skupionej
twarzy przyjaci�ki, k�ad�cej na stoliku przed nim nar�cze
ksi��ek.</p><p>- Nie! Prosz�, powiedz, �e
to nieprawda! Ona nie mog�a... - Szloch by� bolesny. Rozrywa� mu
gard�o, zatapiaj�c umys� w odm�tach ot�piaj�cej
grozy.</p><p>Zawsze by�a przy nim. Od samego
pocz�tku. Zawsze.</p><p>- Hermiono - wycharcza�, nie
b�d�c w stanie z�apa� tchu i osuwaj�c si� na
ziemi� po szacie Severusa. - Hermiono...!</p><p>Poczu� cia�o Severusa,
osuwaj�ce si� na ziemi� zaraz po nim i zakleszczaj�ce go w
mocnym, bezlitosnym u�cisku ramion.</p><p>- To moja wina... To ja powinienem
zgin�� - wyrzuca� z siebie w spazmach, trz�s�c
si� niczym w febrze. - Gdybym nie postanowi�... to wszystko przeze
mnie... oni wszyscy...</p><p>Ciemno�� ponownie
nadp�ywa�a. Wype�niona przera�aj�cymi wrzaskami
cierpienia, rozrywaj�cymi jego p�uca i serce, sprawiaj�cymi,
�e mia� ochot� jedynie wi� si� po lodowatej ziemi i
kona� tak samo d�ugo, jak oni. Byle znikn�li. Byle przesta�
ich s�ysze�... Byle przesta� widzie� rozrywane na
kawa�ki cia�a i wyzieraj�c� z przekrwionych oczu rozpacz...</p><p>I wtedy poczu� brutalne
szarpni�cie i przedzieraj�cy si� przez krzyki, ostry g�os,
kt�ry wbi� mu si� w umys� niczym rozgrzane do czerwono�ci
ostrze, wypalaj�ce otwart� ran�:</p><p>- Przesta�! Sp�jrz na mnie! -
Kolejne silne szarpni�cie, kt�re sprawi�o, �e przez rozmyt�
ciemno�� przedar�a si� blada twarz i wbijaj�ce si�
w niego, rozpalone skumulowanymi emocjami, czarne oczy. - A teraz
pos�uchasz mnie uwa�nie! Wojna by�a tylko kwesti� czasu.
Wszyscy j� podsk�rnie wyczuwali i przygotowywali si� do niej od
ponownego pojawienia si� Czarnego Pana, kt�ry zd��y�
zgromadzi� o wiele wi�ksz� armi� poplecznik�w ni�
poprzednio. Op�tanych jego wizj� �wiata, za�lepionych
nienawi�ci� do Mugoli. Jak my�lisz, czy po tym wszystkim, czego
dokonali, ot tak powr�ciliby do zwyczajnego �ycia, nawet gdyby ich
przyw�dca zosta� pokonany? - W g�osie Severusa wibrowa�y bardzo
silne emocje, a jego oczy p�on�y gor�czkowo, kiedy
wpatrywa� si� w Harry'ego, potrz�saj�c nim gwa�townie.
- Musieli zosta� rozbici, p�ki nie zgromadzili jeszcze wi�kszych
si�, aby zem�ci� si� za upadek swego przyw�dcy. Nigdy nie
zdo�a�by� pokona� ich wszystkich w pojedynk�.
Mordowali, palili i torturowali. Byli r�wnie niebezpieczni jak sam Czarny Pan,
a teraz, kiedy zosta�a ich zaledwie garstka, nie zdo�aj�
ju� powr�ci� do swej pot�gi i bardzo �atwo b�dzie ich
odnale�� i wys�a� do Azkabanu albo skaza� na
poca�unek Dementora. Wszyscy, kt�rzy zgin�li na tej bitwie
w�a�nie za to oddali swoje �ycie.</p><p>- Ale... nie mieli szans... -
szepta� rozpaczliwie Harry. - Nie mieli...</p><p>Severus szarpn�� nim
jeszcze brutalniej.</p><p>- S�uchaj mnie! Ka�da wojna
poch�ania ofiary i tak ju� jest. To nie ty ich zabi�e�! Nie
jeste� temu winien ani ty, ani nikt inny.</p><p>Harry odwr�ci� g�ow�,
spogl�daj�c w ziemi� i pragn�c uciec przed
sztyletuj�cym go, k�saj�cym bole�nie spojrzeniem czarnych
oczu, ale w tej samej chwili Severus z�apa� jego brod� w
�elazny u�cisk i bezlito�nie odwr�ci� jego twarz z powrotem
ku sobie, warcz�c w�ciekle:</p><p>- Patrz na mnie, do cholery! I
odpowiedz na moje pytania! Czy je�eli dyrektor pozwoli� im na
udzia� w walce, to oznacza, �e to on jest winny ich �mierci? Czy
je�eli to ja zasugerowa�em, �e uczniowie powinni
w��czy� si� w bitw�, to oznacza, �e ja jestem
winien ich �mierci? A mo�e to oni s� sobie winni, poniewa�
postanowili wybra� si� na wojn�, aby uwolni� si� od
trwaj�cego latami terroru, nawet je�li nie mieli poj�cia o
prawdziwej walce i nie znali �adnych ofensywnych zakl��? Czy
mo�e to wina �miercio�erc�w, poniewa� to oni rzucali
kl�twy? A mo�e to wina tego cholernego skrzata, kt�ry
zaprowadzi� nas na pole bitwy? Kto tak naprawd� jest winny ich
�mierci?! Kto rozp�ta� t� wojn�?! Kto jest
przyczyn�, dla kt�rej wszyscy wzi�li w niej udzia�?! Kto
zaprowadzi� terror, od kt�rego pragn�li si� uwolni�?! Kto
wys�a� �miercio�erc�w, �eby zabili ka�dego w polu
widzenia?! Kto jest temu winien? Kto jest odpowiedzi� na te wszystkie
pytania? Powiedz to! Chc� to us�ysze� z twoich ust!</p><p>Harry wpatrywa� si� w
Severusa szeroko otwartymi oczami, czuj�c jak piek�cy u�cisk
uwalnia jego gard�o, a p�uca ponownie zaczynaj� pracowa�. A
upiorne wycie w umy�le powoli przycicha, zast�powane obrazem gadziej
twarzy o p�on�cych, czerwonych oczach. Twarzy, kt�ra by�a
ju� martwa i nigdy nie powr�ci.</p><p>- Voldemort - wyszepta� niemal
bezg�o�nie.</p><p>Severus ponownie nim
szarpn��, wbijaj�c w jego oczy niemal op�ta�cze spojrzenie.</p><p>- Jeszcze raz! Kto jest temu
wszystkiemu winien?!</p><p>Harry prze�kn��
�lin� wymieszan� ze s�onymi �zami, kt�re
sp�ywaj�c po twarzy, zatrzymywa�y si� na jego wargach.</p><p>- Voldemort - powiedzia�
g�o�niej, ale Severus ponownie nim szarpn��, jakby chcia�
wytrz��� odpowied� prosto z jego t�uk�cego
si� w piersi serca.</p><p>- Jeszcze raz! Masz to
wykrzycze�! Kto jest temu winien?</p><p>Harry poczu�, jak pod
wp�ywem twardego, zdecydowanego spojrzenia Severusa, do jego rozchwianego
umys�u nap�ywa pewno��. A wraz z ni� gniew.</p><p>- Voldemort! - wyrzuci� z siebie
na wydechu, zaciskaj�c pi�ci na szacie m�czyzny i
maj�c wra�enie, jakby po jego ciele sp�ywa�
roztapiaj�cy si� szybko, twardy i ci�ki pancerz, kt�ry
jeszcze chwil� temu pr�bowa� go zmia�d�y� i
wgnie�� w ziemi�. - To Voldemort! To wszystko przez niego! Przez
niego! - krzycza�, �ciskaj�c czarn� szat�, jakby
by�a jedyn� sta�� rzecz� w przypominaj�cej
tornado wichurze emocji, kt�re musia�y znale�� uj�cie i
wylewa�y si� z niego, niczym erupcja wulkanu. - To wina Voldemorta!
VOLDEMORTA!</p><p>Opad� do przodu, opieraj�c
twarz o pier� Severusa i dysz�c ci�ko. Poczu�
wplataj�c� si� we w�osy d�o� i ciep�e usta
przyciskaj�ce si� do czubka jego g�owy. Nie wiedzia�, ile
czasu min�o. Sta� wtulony w Severusa, ws�uchuj�c si�
w jego spokojny, ciep�y oddech, owiewaj�cy mu w�osy i w bicie
w�asnego serca, powracaj�cego powoli do normalnego rytmu.</p><p>Po pewnym czasie Severus
poruszy� si� lekko, odrywaj�c wargi od jego g�owy i
szepcz�c z napi�ciem w g�osie:</p><p>- Dobrze, a teraz pos�uchaj mnie
uwa�nie. Zajm� si� wszystkim, ale musimy na chwil�
wr�ci� do Hogwartu, aby zabra� to, co b�dzie nam potrzebne. I
nikt nie mo�e nas zobaczy�.</p><p>Harry uni�s� g�ow�,
ocieraj�c wierzchem d�oni wilgotne �lady na policzkach i
spogl�daj�c w g�r�, na przygl�daj�cego mu si� z
uwag� m�czyzn�.</p><p>Sk�d mia� w sobie tyle
si�y? Jak to robi�, �e nigdy nie okazywa�
s�abo�ci, nawet wtedy gdy ca�y �wiat rozpada� si�
na kawa�ki? Wci�� utrzymywa� si� na powierzchni, trzymaj�c
go za r�k� i nie pozwalaj�c, by Harry uton��, w tej
czerwonej rzece krwi, w kt�rej tylu poleg�o. Przez ca�y ten czas
nigdy go nie pu�ci�, cho� sam o ma�o co nie poszed� na
dno. Jak to robi�, �e wci�� po tym wszystkim, co widzia�
i czego do�wiadczy�, patrzy� na niego z t� sam�
tward� zaci�to�ci�? To spojrzenie dotyka�o jego sk�ry
i nie pozwa�o mu zw�tpi�.</p><p>Zastanawia� si�, czy gdyby
mia� go kiedykolwiek straci�... czy by�oby to r�wnie bolesne jak
wszystkie tortury, kt�rym podda� go Voldemort?</p><p>Nie.</p><p>By�oby znacznie
bole�niejsze.</p><p>I zabi�oby go powoli, jak
odci�ty nagle dop�yw tlenu do p�uc...</p><p>Dop�ki Severus by� przy nim...
Harry mia� pow�d, by oddycha�.</p><p>Pokiwa� g�ow�,
prze�ykaj�c t� kwa�n�, nieprzyjemn� rzecz, kt�ra
podesz�a mu do gard�a, kiedy o tym pomy�la�.</p><p>I wzi�� g��boki,
d�ugi oddech.</p><p>- Jestem gotowy.</p><p>*</p><p>Aportowali si� u st�p
Wrzeszcz�cej Chaty. Okolica wci�� by�a pokryta
�niegiem. Harry rozejrza� si�, spogl�daj�c na
znajduj�ce si� w oddali domy, ale zwykle t�tni�ce
�yciem miasteczko wygl�da�o na wymar�e. Prawdopodobnie
wi�kszo�� mieszka�c�w zdecydowa�a si�
wzi�� udzia� w bitwie. Ale co si� z nimi sta�o?
Wci�� walczyli, czy mo�e...</p><p>Severus wywa�y� drzwi i za
pomoc� magii przetransportowa� do �rodka cia�o Voldemorta,
kt�re zabrali ze sob�, aby Czarodziejski �wiat mia� dow�d na to,
�e potw�r naprawd� zgin��. Nast�pnie
zapiecz�towa� drzwi i obaj zeszli do podziemnego tunelu
wiod�cego do Wierzby Bij�cej. Severus szed� pierwszy,
o�wietlaj�c drog� r�d�k� i ci�gn�c
Harry'ego za sob�. Przez ca�� drog� m�czyzna
zaciska� palce na nadgarstku Harry'ego, jakby obawia� si�,
�e je�eli pu�ci go chocia� na chwil�, to znowu
mo�e go straci�. Harry niemal bieg� za nim, pr�buj�c
nad��y� za jego d�ugimi, zdecydowanymi krokami, kiedy
sun�li przez ciemno��. Kiedy znale�li si� w jamie pod
korzeniami Wierzby Bij�cej, Severus u�y� skomplikowanego
zakl�cia, aby odblokowa� zamkni�te pod koniec trzeciego roku
przej�cie, lecz zanim zdecydowa� si� wyjrze� na
zewn�trz, si�gn�� w g��b swej szaty i
wyj�� z niej pogniecion� i poplamion�... Map�
Huncwot�w.</p><p>Harry nie m�g� uwierzy�
w�asnym oczom. Dopiero po chwili przypomnia� sobie, �e
przecie� m�czyzna odebra� mu j� wczoraj wieczorem,
tu� przed tym, zanim Harry rzuci� na niego Legilimens Evocis i dowiedzia�
si� prawdy... Merlinie, wydawa�o si�, jakby to mia�o miejsce
wieki temu...</p><p>Harry zareagowa�
b�yskawicznie. Zanim Severus zd��y� sprawdzi�, czy
droga do Hogwartu jest wolna, Harry wyrwa� mu map� z r�k i
zacz�� gor�czkowo przeszukiwa� wzrokiem, maj�c nadziej�
ujrze� kogokolwiek... kogokolwiek...</p><p>Najpierw zobaczy� profesor
McGonagall, rozmawiaj�c� w gabinecie dyrektora z Ministrem Magii,
Kingsleyem Shacleboltem i kilkoma innymi wysoko postawionymi urz�dnikami
magicznymi. Nast�pnie b�yskawicznie odnalaz� spojrzeniem Skrzyd�o
Szpitalne, wype�nione uczniami Hogwartu i mieszka�cami Hogsmeade.
Dostrzeg� w�r�d nich Lun� i Tonks i po jego plecach
sp�yn�a fala ulgi. Tonks le�a�a nieruchomo, ale Luna
porusza�a si�, kr�c�c si� pomi�dzy szpitalnymi
��kami. Harry zobaczy� kropki oznaczaj�ce Seamusa,
Neville'a, Lavender Brown, Parvati Patil, Hann� Abbot i wielu innych
uczni�w, pomi�dzy kt�rymi kr�cili si� uzdrowiciele ze
�wi�tego Munga. Cz�ci uczni�w jednak brakowa�o i
Harry czu�, jak wok� jego serca zaciska si� lodowata
p�tla, kiedy przypomina� sobie kolejne nazwiska, kt�rych nigdzie nie
m�g� dostrzec... Cho, Dean, Padma, Lee Jordan, Angelina... Ginny...</p><p>Hermiona...</p><p>Mimo, i� zna� prawd�,
mimo i� wiedzia�, �e ju� jej nie ma... to wci��
poszukiwa� jej wzrokiem.</p><p>I Ron...</p><p>Harry desperacko przegl�da�
map�, widz�c wype�nion� po brzegi Wielk� Sal�, w
kt�rej najprawdopodobniej znajdowa� si� tymczasowy szpital dla
czarodziej�w i auror�w, w kt�rym, ku swojej uldze, dostrzeg� tak�e
Lupina.</p><p>Nerwowo obejmowa� wzrokiem
wszystkie miejsca. Dormitoria, korytarze, �azienki. Wszystkie by�y
opustosza�e.</p><p>Poszukiwa�, poszukiwa�...</p><p>I wtedy na b�oniach
dostrzeg� go...</p><p>Z ulg� i jednocze�nie
rosn�cym w piersi niepokojem wpatrywa� si� w nieruchom�
kropk� z podpisem Ron Weasley, obserwuj�c jak obok przyjaciela
wci�� przemieszczaj� si� inni czarodzieje, kt�rych Harry
nie zna�.</p><p>- Wystarczy! - warkn��
Severus, wyrywaj�c mu map� z r�k i rzucaj�c na ni�
okiem. Przez chwil� poszukiwa� wzrokiem najkr�tszej i
najbezpieczniejszej drogi do zamku, po czym ponownie z�apa� Harry'ego
za nadgarstek i poci�gn�� za sob�. - Idziemy.</p><p>Severus rzuci� na nich
jakie� zakl�cie maskuj�ce, kt�rego Harry nie zna�, po czym
stukn�� r�d�k� w jeden z korzeni i Wierzba
Bij�ca zamar�a, jakby kto� j� nagle wy��czy�.
Drog� do zamku przebyli tak szybko, �e Harry nie mia� nawet
poj�cia, kiedy, a ju� w�lizgiwali si� do Sali
Wej�ciowej, w ostatniej chwili kryj�c si� za jednym z
pos�g�w, kiedy tu� za nimi do zamku wbieg�o kilkoro uzdrowicieli
ze �wi�tego Munga, zmierzaj�cych wprost do Wielkiej Sali. Kiedy
ci�kie wrota otworzy�y si�, w uszy Harry'ego uderzy�a
fala pe�nych cierpienia j�k�w rannych, ale Severus natychmiast
poci�gn�� go dalej, wprost ku schodom prowadz�cym do
loch�w.</p><p>Harry szed� za nim
ca�kowicie oszo�omiony. Wszystko wydawa�o si�...
wydawa�o si�... takie inne. Zamek, kt�ry zawsze t�tni�
�yciem, kt�rego sklepienia wype�nia� gwar rozm�w, �miechy i
tupot setek st�p... teraz by� pogr��ony w ciemno�ciach i
ciszy. Opustosza�y. M�odsi uczniowie zostali najprawdopodobniej
wsadzeni w Hogwart Ekspress i wys�ani do dom�w, aby nie ogl�da�
pok�osia tej okrutnej wojny.</p><p>Zamek, kt�ry przez tyle lat by�
jego domem... teraz stawa� si� wspomnieniem i Harry wci��
nie m�g� uwierzy�, �e ju� nigdy go nie zobaczy. �e to
ostatni raz. Ostatni raz przemierza te znajome korytarze i spogl�da na
p�on�ce na �cianach pochodnie, na mijane po drodze drzwi do
schowk�w, na kamienne, emanuj�ce wilgotnym ch�odem posadzki... na te
pot�ne, drewniane drzwi, kt�re tyle razy otwiera�y si� pod
jego dotykiem i kt�re za ka�dym razem przekracza� z tym samym
niecierpliwym oczekiwaniem oraz szale�czo bij�cym sercem.</p><p>Gabinet Severusa pogr��ony
by� w ca�kowitych ciemno�ciach. M�czyzna zapali�
r�d�k� kilka �wiec i odwr�ci� si� do Harry'ego,
wr�czaj�c mu map�.</p><p>- Obserwuj wszystkie okoliczne
korytarze i powiadom mnie od razu, je�eli tylko kogo� zauwa�ysz
- rozkaza�, po czym odwr�ci� si� do niego plecami i
skierowa� r�d�k� na wype�nione eliksirami i
r�norodnymi sk�adnikami p�ki, wypowiadaj�c
d�ug� i skomplikowan� inkantacj� i dopiero po chwili Harry
zrozumia�, �e Snape zdejmuje z nich wszystkie czary ochronne.
Nast�pnie podszed� do swojego biurka i przez chwil�
przeszukiwa� szuflady. W ko�cu wyci�gn�� z jednej z
nich torb�, kt�ra wygl�da�a zupe�nie jak ta, kt�rej Harry
u�ywa� do noszenia ksi��ek na lekcje, ale by�a nieco
mniejsza. Severus rzuci� na ni� jakie� zakl�cie, a
nast�pnie podni�s� swoj� r�d�k�,
rozgl�daj�c si� po gabinecie. Wystarczy�o jedno
machni�cie i Harry zobaczy� jak wi�kszo�� fiolek i
s�oik�w l�duje w torbie. Kolejne machni�cie i wszystkie szuflady
w biurku otworzy�y si�, a ich zawarto�� r�wnie�
wy�adowa�a w torbie.</p><p>- Za mn� - powiedzia�
Severus i ruszy� do swoich komnat. Harry prze�kn��
�lin� i pod��y� za nim, co jaki� czas
zerkaj�c na map�. Zobaczy�, �e Severus kieruje si� do
swojego barku. Si�gn�� po butelk� whisky i bez s�owa
wychyli� dwie szklanki, a nast�pnie wcisn�� zaskoczonemu
Harry'emu karafk� z zimn� wod� oraz szklank� i
rozkaza�: - Pij.</p><p>Och, woda chyba jeszcze nigdy nie
wyda�a mu si� tak cudownie orze�wiaj�ca. Harry wypi�
duszkiem trzy szklanki, a w tym czasie Severus zapakowa� do torby swoje
drogocenne ksi��ki, po czym otworzy� przej�cie do
laboratorium i machn�� r�d�k�. Wszystkie
kocio�ki, mo�dzierze, ksi�gi i prezenty od Harry'ego
r�wnie� znalaz�y si� w torbie, a nast�pnie rzeczy Severusa
z sypialni.</p><p>Harry podejrzewa�, �e
zakl�cie, kt�rego u�y� Severus dzia�a podobnie jak namiot,
w kt�rym mieszkali podczas Mistrzostw �wiata w Quidditchu, ale nie
chcia� teraz zawraca� mu g�owy pytaniami i po prostu sta�
bez s�owa na �rodku salonu, wpatruj�c si� w dwa fotele i
wygaszony kominek. I maj�c wra�enie, �e z ka�d�
chwil� jego serce wype�nia si� coraz bardziej nieprzyjemnym
ch�odem.</p><p>- Lubi�em tu przychodzi� -
powiedzia� cicho. Poczu� na sobie twarde spojrzenie Severusa. - Czy
tam, dok�d idziemy, te� b�dzie kominek?</p><p>- Je�eli tylko zechcesz, to
mo�emy mie� nawet dziesi�� komink�w. Ale podejrzewam,
�e ten konkretny ci�ko by�oby zapakowa� i zabra�
ze sob�.</p><p>Harry pu�ci� mimo uszu
t� k��liw� uwag� i odpar�:</p><p>- Nie potrzebuj� dziesi�ciu.
Wystarczy mi jeden. I... chcia�bym te� dwa fotele. Takie same jak te.</p><p>Na wargi Severusa
wyp�yn�� ten cudowny, krzywy u�miech, kt�rego Harry
my�la�, �e ju� nigdy nie zobaczy.</p><p>- Jeszcze nawet nie
zamieszkali�my ze sob�, a ju� stawiasz warunki? - zapyta�
kpi�co.</p><p>Przez u�amek sekundy Harry
poczu� si� tak, jakby znowu by� na szlabanie. Jakby �adna z
tych strasznych rzeczy si� nie wydarzy�a... Jakby Hermiona
wci�� jeszcze �y�a... jakby...</p><p>Z�apa� si� za
�o��dek i zgi�� si� wp�, zaciskaj�c
powieki i walcz�c z silnymi zawrotami g�owy i uczuciem, jakby
co� pr�bowa�o si� z niego wyrwa�. Wydrapa� sobie
drog� z g��bin jego umys�u, zalewaj�c jego oczy
krwi� i obrazami, kt�re rani�y bardziej ni� wbity prosto w serce
sztylet.</p><p>Nagini, otwieraj�ca paszcz�
i po�eraj�ca kobiet�, kt�ra wci�� jeszcze
�y�a i wiedzia�a, co si� z ni� dzieje...
przera�aj�cy, zdarty krzyk, kiedy jej g�owa zosta�a
po�kni�ta przez w�a, poch�aniaj�cego j�
coraz g��biej i g��biej...</p><p>I ta k�saj�ca
wn�trzno�ci, skr�caj�ca pewno��, �e to on do
tego doprowadzi�. I po prostu przygl�da� si� temu z
rozgrzewaj�c� go od �rodka satysfakcj�, zafascynowany
spektaklem, czuj�c wlewaj�cy mu si� do ust, gorzki brud
ci�kich, czarnych jak smo�a wyrzut�w sumienia.</p><p>Nie m�g� oddycha�. Nic
ju� nie widzia�. Nie powinien w og�le istnie�, po tym wszystkim,
co zrobi�. Nie powinien...</p><p>- Potter! Natychmiast do mnie wracaj!</p><p>Poczu�, jak co�... znajomy
umys�... rozgarnia smo�� na boki, docieraj�c do niego i
wyci�gaj�c go na powierzchni�.</p><p>�wiat�o pojawi�o
si� tak nagle, i� przez chwil� nic nie widzia�. Nie
mia� poj�cia, co si� dzieje. By� zbyt przera�ony, by
przesta� si� szamota�, pr�buj�c nie uton�� i
dopiero, kiedy otoczy�y go czyje� ramiona, zamykaj�c w
�elaznym u�cisku i nie pozwalaj�c mu si� poruszy�, z
powodzi �wiat�a wy�oni�a si� twarz Severusa i
p�uca Harry'ego otworzy�y si� pod naporem wdzieraj�cego
si� do nich powietrza.</p><p>- Nie pozw�l im mnie zabra� -
wydysza�, czuj�c, jak po jego dr��cym z wysi�ku ciele
sp�ywaj� krople potu. Czu� si� brudny. Czu� ich krew
oblepiaj�c� jego cia�o. Czu� j� wewn�trz siebie.
- Wyrwij to ze mnie! - Wyswobodzi� jedn� r�k� i
zacisn�� j� we w�osach Severusa, szarpni�ciem
przyci�gaj�c do siebie jego g�ow� i wpijaj�c si�
wargami w jego usta. Ca�e jego cia�o trz�s�o si�
niekontrolowanie, jakby dozna� wstrz�su anafilaktycznego, kiedy
wgryza� si� w te cienkie usta, smagaj�c j�zykiem ich
wn�trze i czuj�c, jak rozrastaj�ce si� w nim uczucie
ciep�a wyp�ukuje z niego brud.</p><p>Kiedy w ko�cu oderwa�
wargi, by� tak oszo�omiony, i� przez chwil� nie mia�
poj�cia, co si� wydarzy�o. Widzia� nad sob� jedynie
l�ni�ce, czarne oczy i wp�otwarte, zaczerwienione usta,
owiewaj�ce mu twarz parz�cym oddechem.</p><p>- Nigdy mi ciebie nie zabior� -
wyszepta� ochryple Severus. - Wyrw� ci� z najg��bszych
ciemno�ci. Sp�dzi�em w nich ca�e �ycie. Nigdy nie
pozwol� ci si� w nich zgubi�. Zrozumia�e�? - Severus
potrz�sn�� nim, jakby pragn�� by te s�owa na
zawsze wyry�y si� Harry'emu w umy�le. - Nigdy!</p><p>Harry szeroko otwartymi oczami
wpatrywa� si� w obsydianowe oczy naprzeciw. Emanuj�cy z nich
�ar przenikn�� w niego, ca�kowicie oczyszczaj�c go z
krwi i brudu.</p><p>Znowu by� tylko Harrym.</p><p>- Severusie... - wyszepta�,
nawet nie pr�buj�c zapanowa� nad rozlewaj�cym mu si� w
�y�ach, odpr�aj�cym ciep�em. - Gdybym ci�
nie zna�, to pomy�la�bym, �e w�a�nie
przyrzek�e� mi mi�o�� a� po gr�b.</p><p>Spojrzenie Severusa zmieni�o
si� w u�amku sekundy. P�on�cy w nich �ar
przygas�, a na jego twarzy pojawi�a si� irytacja.
Prychn�� kpi�co i pu�ci� go tak nagle, �e Harry
niemal osun�� si� na pod�og�.</p><p>- Gdyby� mnie zna�, to
wiedzia�by�, �e nic mi tak nie dzia�a na nerwy jak
paplaj�cy bez sensu Gryfoni - warkn�� ch�odno,
odsuwaj�c si� od niego i poprawiaj�c szat�. - Zbieraj
si�! - rozkaza�, odwracaj�c si� do Harry'ego plecami.</p><p>Harry wyprostowa� si�,
wci�� czuj�c lekkie zawroty g�owy i nieprzyjemny
u�cisk w �o��dku.</p><p>A Severus znowu by� Severusem...</p><p>Zadziwiaj�ce, jak
b�yskawicznie potrafi� zmienia� swoje zachowanie, kiedy tylko
Harry'emu nie grozi�o ju� niebezpiecze�stwo.</p><p>Zanim Harry zd��y� w
pe�ni doj�� do siebie, Severus rzuci� w niego
peleryn�-niewidk� i rozkaza�:</p><p>- Zak�adaj to i chod�my. I
tak jeste�my tu ju� zbyt d�ugo.</p><p>Harry zarzuci� na siebie
peleryn�-niewidk�, obserwuj�c, jak Severus zak�ada na
rami� torb� i wypija kilka �yk�w Eliksiru Kameleona, po czym,
wci�� obserwuj�c map�, wyszli na korytarz i skierowali
si� wprost do opuszczonej Wie�y Gryffindoru. Na g�rnych pi�trach
nie by�o nikogo, poza snuj�cymi si� gdzieniegdzie duchami. Przeszli
przez dziur� za portretem i wspi�li si� po schodach do
dormitorium. Severus umie�ci� w torbie wszystkie rzeczy z kufra
Harry'ego.</p><p>- To wszystko? - zapyta�,
�api�c go za nadgarstek i przygotowuj�c si� do
wyj�cia.</p><p>- Nie. Musz� zabra� jeszcze
jedn� rzecz - odpar� Harry, wyswabadzaj�c r�k� z
u�cisku m�czyzny i podchodz�c do swojego ��ka.
Pochyli� si� i si�gn�� pod poduszk�,
zaciskaj�c palce na ch�odnej, szklanej kuli, kt�r� dosta�
od Severusa na Gwiazdk�. Wyci�gn�� r�k� spod
peleryny, podaj�c prezent Severusowi, aby schowa� go do torby. -
Mo�emy ju� i�� - wyszepta�, po raz ostatni
ogarniaj�c spojrzeniem miejsce, w kt�rym sp�dzi�
wi�ksz� cz�� swojego �ycia. Poczu�
d�o� Severusa muskaj�c� jego palce, zanim ponownie
zacisn�a mu si� na nadgarstku.</p><p>Droga po schodach w d�
wydawa�a mu si� o wiele d�u�sza. Jakby ka�dy
stopie� przypomina� powolny upadek. Jakby stara� si�
ch�on�� wszystkimi zmys�ami ka�dy krok, poniewa�
wiedzia�, �e nigdy wi�cej tu nie powr�ci. Jakby ka�dy z
nich mia� by� ostatni.</p><empty-line/><p>Cz�� 2</p><empty-line/><p>Drzwi do Wielkiej Sali by�y
zamkni�te, kiedy wychodzili na zewn�trz. Tym razem jednak nie
skierowali si� do Wierzby Bij�cej. Severus poprowadzi� ich w
kierunku b�oni, poniewa� punkt aportacyjny znajdowa� si�
tu� za nimi. W wielu miejscach zalega� jeszcze �nieg i kiedy
tylko zeszli z mostu, Harry dostrzeg� biegaj�ce po b�oniach
sylwetki auror�w i czarodziej�w oraz u�o�one w oddali, na samej
granicy b�oni, nieruchome cia�a.</p><p>Nie potrafi� powstrzyma�
nieprzyjemnego szarpni�cia w okolicach �o��dka, kiedy
zda� sobie spraw�, �e to tymczasowe miejsce na sprowadzane z
pola bitwy cia�a poleg�ych. Nad niekt�rymi z nich dostrzega�
przygniecione rozpacz� sylwetki ich bliskich i w jednej z nich
rozpozna�...</p><p>Zatrzyma� si�
gwa�townie, czuj�c, �e serce podchodzi mu do gard�a.</p><p>Severus szarpn�� go za
r�k�.</p><p>- Nawet o tym nie my�l -
us�ysza� jego ostry g�os.</p><p>- Musz� z nim porozmawia� -
odpar� Harry, wpatruj�c si� w rude w�osy Rona,
kl�cz�cego w �niegu nad jednym z cia�.</p><p>- To nie jest dobry pomys�. -
Ton Severusa sta� si� nerwowy, ale Harry nie chcia� go
s�ucha�.</p><p>- Mog� go ju� nigdy
wi�cej nie zobaczy� - zaprotestowa� Harry, wyrywaj�c
r�k� z u�cisku m�czyzny. - Chc� si� z nim
po�egna�.</p><p>Nie czekaj�c na jak�kolwiek
odpowied� ze strony Severusa, ruszy� na prze�aj przez pokryte
p�atami �niegu b�onia, omijaj�c przebiegaj�cych w
pobli�u auror�w. S�ysza� pod��aj�ce za sob�
kroki Severusa, ale nie mia� zamiaru pozwoli� mu si�
zatrzyma�.</p><p>Stara� si� nie
spogl�da� na cia�a, kt�re omija�, chocia�
wydawa�o mu si�, �e dostrzega� w�r�d nich znajome
twarze. Skupia� si� jednak tylko i wy��cznie na wpatrywaniu
si� w rude w�osy swojego najlepszego przyjaciela, kt�ry
kl�cza� na ziemi, odwr�cony do niego ty�em i kiedy Harry
podszed� bli�ej, ujrza�... j�.</p><p>Hermiona wygl�da�a jak na
drugim roku. Jakby zosta�a spetryfikowana i za chwil� mia�a
wsta� i u�miechn�� si�, m�wi�c, �e ju�
wszystko w porz�dku i �eby si� nie martwi�. Ale Harry
wiedzia�, �e tego nie zrobi i... i czu� taki okropny, uwieraj�cy
ci�ar w piersi, kt�ry r�s� i puch� i w ka�dej chwili
m�g� p�kn��, odbieraj�c mu wszystkie si�y. I po
prostu sta�, wpatruj�c si� w jej mokre w�osy, rozrzucone na
�niegu i blad�, spokojn� twarz, walcz�c z pieczeniem w
gardle i szczypaniem powiek i usi�uj�c zdusi� w sobie rozrywaj�cy
wn�trzno�ci, k�uj�cy b�l.</p><p>Podszed� jeszcze bli�ej i
pozwoli�, by kolana ugi�y si� pod nim, kiedy opad�
tu� obok niej i wyci�gn�� r�k�, dotykaj�c
jej lodowatej d�oni. I nie potrafi� powstrzyma� uczucia, jakby
jego �o��dek wywraca� si� na drug� stron�,
kiedy spojrza� na twarz Rona. Zna� go od sze�ciu lat i jeszcze
nigdy nie widzia� na jego twarzy... takiego... takiej...</p><p>- Ron - wyszepta� cicho, z
trudem zapanowuj�c nad dr�eniem g�osu. - To ja, Harry.</p><p>Oczy Rona rozszerzy�y si�
gwa�townie, wype�niaj�c si� przera�eniem i
zdezorientowaniem. Rozejrza� si� wok� siebie, w poszukiwaniu
�r�d�a g�osu.</p><p>- Jestem naprzeciw ciebie. Mam na
sobie peleryn�-niewidk� - wyja�ni� szybko Harry i
zobaczy�, jak spojrzenie przyjaciela koncentruje si� na miejscu, w
kt�rym kl�cza�, pozostawiaj�c w �niegu odciski kolan.</p><p>- Harry - wyszepta� Ron
nienaturalnie �ci�ni�tym g�osem. - To naprawd� ty?</p><p>- Tak, wr�ci�em. I zabi�em
go. Ju� nigdy nikogo nie skrzywdzi.</p><p>Harry zobaczy�, jak oczy Rona
mru�� si�, jakby potrzebowa� d�u�szej chwili, aby
przetrawi� t� informacj�.</p><p>- Kogo zabi�e�? O czym ty
m�wisz?</p><p>- Voldemorta. Zabi�em go, Ron. I
tym razem ju� wi�cej nie powr�ci.</p><p>Twarz Rona wype�ni�a
si� pe�nym os�upienia zdumieniem.</p><p>- Ale... jak? Co si� sta�o?
Gdzie by�e�? Dlaczego si� ukrywasz? Wszyscy ci�
szukaj�. Jeste� ranny?</p><p>- Nie, nic mi nie jest.
Zostawi�em jego cia�o we Wrzeszcz�cej Chacie. Przeka� to
profesor McGonagall. Co si� sta�o ze �miercio�ercami?</p><p>Ron wydawa� si� by�
zupe�nie otumaniony tym, co us�ysza�.</p><p>- Oni... nagle wpadli w pop�och
i zacz�li ucieka�. I nie wiedzieli�my, co si� sta�o...
Naprawd� go zabi�e�?</p><p>- Tak, Ron. Ale zrobi�em to zbyt
p�no. Przepraszam... Przepraszam, �e nie zd��y�em jej
uratowa�.</p><p>Twarz przyjaciela ponownie
przykry� cie�, a jego usta zacisn�y si� w cienk�
lini�.</p><p>Harry spu�ci� wzrok,
walcz�c z rozmywaj�cym mu si� przed oczami obrazem.</p><p>Ba� si� zada�
nast�pne pytanie. Ba� si�, �e us�yszy co�, co...</p><p>- Co z twoj� rodzin�? -
zapyta� ledwie s�yszalnym szeptem.</p><p>Ron odpar� dopiero po chwili i
Harry us�ysza� w jego g�osie dr��ce, z trudem utrzymywane
w ryzach, szarpi�ce si� emocje.</p><p>- Fred i George szukaj�
cia�a Billa - odpar� Ron, zmienionym dziwnie g�osem i Harry
poczu�, jak na d�wi�k imienia jego brata, wszystko si� w
nim zapada. - Percy jest lekko ranny, a mama i tata s� w �wi�tym
Mungu, przy Ginny. Jest ca�a poparzona. Nie wiadomo, czy z tego wyjdzie. -
Co� w twarzy Rona zmieni�o si�, jakby przeci�a je
b�yskawica truj�cej nienawi�ci. - To wina tego skurwiela,
Snape'a. Od pocz�tku wiedzia�em, �e jest zdrajc�. Mam
nadziej�, �e jak najszybciej go dopadn� i zabij�.</p><p>Harry poczu� si� tak, jakby
otrzyma� prosto w tchawic� cios, kt�ry na moment pozbawi� go
oddechu.</p><p>I w tej samej chwili poczu�
d�o� Severusa, zaciskaj�ca mu si� na ramieniu i
szarpi�c� nim.</p><p>Odwr�ci� g�ow� i
ujrza� zmierzaj�c� w ich stron� sylwetk� Kingsleya.</p><p>- Ron, musz� i��. Nie
m�w nikomu, �e mnie widzia�e�. Napisz� do ciebie list -
wyszepta� pospiesznie, podnosz�c si� z kolan.</p><p>Ron wydawa� si� absolutnie
zaszokowany.</p><p>- Co? Dlaczego? Dok�d chcesz
i��? Wszyscy na ciebie czekaj�.</p><p>- Nie mam czasu. Odezw� si�
wkr�tce - odpar� szybko Harry, kiedy d�o� Severusa
z�apa�a go za nadgarstek i poci�gn�a za sob� i
us�ysza� cichy, zdenerwowany syk:</p><p>- Musimy i��!</p><p>- Czekaj! - zawo�a� za nim
Ron, zrywaj�c si� na r�wne nogi i rozgl�daj�c wok�,
zdezorientowany rozwojem wydarze�. - Harry, gdzie jeste�?</p><p>Harry niemal bieg�,
ci�gni�ty przez Severusa, zmierzaj�cego pospiesznie w
stron� granicy Zakazanego Lasu. Jego serce bi�o tak g�o�no,
i� mia� wra�enie, jakby ca�y �wiat dudni� mu w
uszach.</p><p>Wszystko by�o nie tak.
Chcia� si� tylko po�egna�, a teraz czu� si� tak,
jakby co� rozdrapywa�o mu wn�trzno�ci, kiedy
przypomina� sobie pe�ne nienawi�ci s�owa Rona.</p><p>Bezszelestnie wsun�li si� w
cie� drzew i Harry poczu�, �e Severus go puszcza, aby wypi�
antidotum na Eliksir Kameleona, poniewa� pozostawanie pod jego
wp�ywem uniemo�liwia�o aportacj�. Stara� si� nie
patrze� na �ci�gni�t� gniewem twarz
m�czyzny, kiedy Severus na powr�t stawa� si� widzialny.
Bez s�owa zdj�� z siebie peleryn�-niewidk� i �cisn��
j� pod pach�, czekaj�c, a� eliksir ca�kowicie
przestanie dzia�a� i b�d� mogli si� aportowa�.</p><p>- Harry! - Dr��cy
g�os, kt�ry nagle dobieg� zza jego plec�w sprawi�, �e po
ciele sp�yn�� mu lodowaty dreszcz. Odwr�ci� si�
gwa�townie, widz�c wy�aniaj�cego si� zza drzewa Rona,
celuj�cego r�d�k� prosto w stoj�cego obok Harry'ego
Severusa. Musia� pobiec po ich pozostawionych w �niegu
�ladach... - Odsu� si� od tego zdrajcy.</p><p>Hary zareagowa� instynktownie,
poniewa� jego umys� zala�a zimna fala przera�enia, ca�kowicie
uniemo�liwiaj�c mu kontrol� nad swoimi dzia�aniami.
B�yskawicznie przysun�� si� do Severusa, �api�c
go za r�k� i przylegaj�c do niego ca�ym cia�em, aby
os�oni� go przed mo�liwym atakiem. I poczu�, jak w tej
samej chwili Severus wyszarpuje swoj� r�d�k�, celuj�c
w Rona i sycz�c przez zaci�ni�te z�by:</p><p>- Opu��
r�d�k�, Weasley, to pozwol� ci st�d odej��
o w�asnych si�ach.</p><p>Ale Ron wydawa� si� w og�le
nie s�ysze� jego s��w. Wpatrywa� si� w Harry'ego z
pe�nym ot�pia�ej grozy niedowierzaniem.</p><p>- Co ty wyprawiasz, Harry? Dlaczego
tu z nim jeste�? Dlaczego... - urwa�, jakby kolejne s�owa nie
chcia�y mu przej�� przez gard�o. - Dlaczego, do cholery, go
obejmujesz?</p><p>Harry odwr�ci� g�ow�,
spogl�daj�c na przyjaciela ponad ramieniem i maj�c
wra�enie, jakby co� rozdziera�o mu serce na p�.</p><p>- Ron, nie mog�em ci
powiedzie�, bo i tak nigdy by� nie zrozumia�. Po prostu
opu�� r�d�k� i pozw�l nam odej��.</p><p>- Czego bym nie zrozumia�? - Ron
wydawa� si� coraz bardziej traci� nad sob� panowanie. -
�e rzuci� na ciebie jaki� urok i chce ci� porwa�,
�eby mie� kart� przetargow�, kiedy dopadnie go
Ministerstwo?!</p><p>- Nie, ty nie rozumiesz...</p><p>- To ty niczego nie, rozumiesz,
Harry! On jest zdrajc� i morderc�! Zabi� auror�w! Wiesz, do
czego doprowadzi�?</p><p>- Ron...</p><p>- Porwa� Ginny i
znale�li�my j� niemal �miertelnie poparzon� obok
cia�a dyrektora! Jego te� m�g� zabi�! I Hermion�!</p><p>- Ron!</p><p>- Znalaz�em go nad jej
cia�em! Jestem pewien, �e to on j� zabi�! Kto wie, jakich
jeszcze zbrodni si� dopu�ci�!</p><p>- Ron, ja nie potrafi� bez niego
�y�!</p><p>S�owa, kt�re wykrzycza�
Harry zawis�y w powietrzu niczym zamarzni�te kryszta�ki lodu,
wype�niaj�c przestrze� wibruj�c� cisz�.</p><p>Poczu�, jak palce Severusa
mocniej �ciskaj� jego d�o�.</p><p>Twarz Rona gwa�townie si�
zmieni�a. Sta�a si� tak blada jak znajduj�cy si� pod
jego stopami �nieg. I wype�ni�a si� odraz�.
K�saj�c�, wykr�caj�c� wn�trzno�ci
odraz�.</p><p>Cofn�� si� o dwa kroki
i wycharcza�:</p><p>- Nie... to niemo�liwe... jak
d�ugo? Ty i on... To... - Jego oczy nagle si� rozszerzy�y, jakby
uderzy�o go co�, co przez ca�y czas mia� na
wyci�gni�cie r�ki, a nie potrafi� tego dostrzec. - Ten
eliksir... to by�a prawda. Ok�amywa�e� mnie przez ca�y
czas. To do niego wymyka�e� si� przez ostatnie p� roku.
To... to obrzydliwe! Jak mog�e�?! - Jego twarz wykrzywi�a
si�, jakby zjad� cytryn� i nie m�g� uwierzy� w to,
�e mo�e ona komukolwiek smakowa�. - Postrada�e�
rozum?! On jest po ich stronie!!!</p><p>Harry patrzy� na nieregularnie
kr�gi, kt�re kre�li�a w powietrzu r�d�ka Rona i
wiedzia�, �e Severus nie og�uszy� go jeszcze tylko i
wy��cznie z jego powodu. Si�gn�� wi�c po
swoj� w�asn� r�d�k�, odpowiadaj�c
zdecydowanym g�osem:</p><p>- Nie, Ron. Severus jest po mojej
stronie.</p><p>Ujrza�, jak oczy Rona
wype�niaj� si� p�omiennym, nieopanowanym poczuciem zdrady i
zanim ch�opak zd��y� otworzy� usta, Harry
b�yskawicznie wyszarpn�� swoj� r�d�k� i
wycelowa�.</p><p>- Expelliarmus!</p><p>R�d�ka wyrwa�a
si� z r�ki Rona, przelecia�a kilka metr�w i wpad�a w
krzaki.</p><p>Harry poderwa� g�ow� i
spojrza� wprost w przypatruj�ce mu si� z uznaniem, ciemne oczy.
Poczu� rami� Severusa, przygarniaj�ce go bli�ej do siebie i
okrywaj�ce go czarn� peleryn�, jakby m�czyzna
stara� si� odgrodzi� go od ca�ego �wiata i
zamkn�� w swoim. Harry s�ysza� dobiegaj�cy gdzie�
z bliska krzyk Rona, ale wydawa� si� przyt�umiony, jakby
dochodzi� zza szyby:</p><p>- Je�eli z nim odejdziesz, to
przestaniesz dla mnie istnie�! S�yszysz?! B�dziesz dla mnie
martwy!</p><p>Ale Harry niemal go nie
s�ysza�. Zamkni�ty w ramionach Severusa, otoczony przez
czer�, kt�ra t�umi�a wszelkie d�wi�ki i �wiat�o,
niczym ochronny kokon, z kt�rego ju� nigdy nie chcia� zosta�
wyrwany. I pozwoli� jej si� poch�on��. Pozwoli�,
by zabra�a go ze �wiata, kt�ry ju� go nie potrzebowa� i
zamkn�a w �wiecie, do kt�rego teraz nale�a�.</p><p>Powietrze na u�amek sekundy
wype�ni�o si� iskrami i po chwili w miejscu, w kt�rym jeszcze
przed chwil� sta�y przyci�ni�te do siebie sylwetki,
pozosta�y jedynie dwie pary odci�ni�tych w �niegu st�p.</p><p>***</p><p>EPILOG</p><p>�wiat za oknem zasnuwa�y
g�ste sznury korali utkanych z grubych, ci�kich kropel,
��cz�ce ciemne, atramentowe chmury ze smaganymi ulew�
krzewami i drzewami, otaczaj�cymi dom niemal ze wszystkich stron.</p><p>Pada�o nieprzerwanie od dw�ch
dni i Harry zaczyna� si� zastanawia�, czy uda mu si�
jeszcze z�apa� ostatnie promienie s�o�ca przed nadej�ciem
jesieni. Obraz by� ju� prawie sko�czony. Pozosta�o mu
jedynie wype�ni� �wiat�ocienie, a do tego potrzebowa�
w�a�nie �wiat�a. Nie potrafi� tego zrobi� z
pami�ci, pomimo i� obserwowa� dom wiele razy, siedz�c w
ogrodzie albo lataj�c wok� niego na miotle.</p><p>Severus zaszy� si� w swoim
laboratorium, przygotowuj�c du�e zam�wienie na eliksiry lecznicze dla
kupca ze Skandynawii i Harry ch�tnie poszed�by mu pom�c, aby si�
czym� zaj��, ale po tym, jak ostatnio niemal wysadzi� w
powietrze ca�� piwnic�, wola� mu nie przeszkadza�.</p><p>Usiad� wi�c przy biurku,
wyg�adzaj�c du�y kawa�ek pergaminu i postanawiaj�c
odpisa� na ostatni list Luny. By�a jedyn� osob�, z
kt�r� Harry utrzymywa� kontakt od zako�czenia wojny. Severus
wysy�a� jego listy sowi� poczt� z r�nych miejsc
Irlandii, aby nikt nie by� w stanie ich namierzy� i odbiera� je
w tych samych punktach.</p><p>Przez chwil�
przygl�da� si� sp�ywaj�cym po szybie strumieniom wody,
zanim zanurzy� pi�ro w ka�amarzu i pochyli� si� nad
pergaminem, rozpoczynaj�c sw� opowie��.</p><p>Droga Luno,</p><p>wiem, �e min�o
ju� troch� czasu i powinienem napisa� wcze�niej, ale w
trakcie ostatniej k��tni rozbi�em ca�y zapas Eliksiru
Wielosokowego i przez miesi�c Severus nie m�g� nigdzie wychodzi�
i w zwi�zku z tym nie m�g� te� wys�a� mojego listu.
Ale tym razem zabezpieczy� butelki silnymi zakl�ciami, �eby
mie� pewno��, �e si� do nich nie dostan�.</p><p>Dzi�kuj�, �e
zaopiekowa�a� si� Hedwig�. Bardzo za ni�
t�skni� i �a�uj�, �e nie mog� mie� jej
przy sobie, ale jest zbyt charakterystyczna. Nie m�g�bym jej w og�le
wypuszcza� i by�aby tu nieszcz�liwa.</p><p>Twoja ostatnia wiadomo��
bardzo mnie ucieszy�a. To fantastycznie, �e Tonks si�
polepszy�o. To by�a paskudna kl�twa i mam nadziej�, �e
magomedycy znajd� w ko�cu spos�b na to, aby ca�kowicie przywr�ci�
jej s�uch.</p><p>Harry dopiero po o�miu
miesi�cach od wojny zdecydowa� si� napisa� sw�j pierwszy
list do Luny, daj�c jej tym samym znak, �e �yje i ma si�
dobrze. To w�a�nie od niej dowiedzia� si�, �e Tonks
straci�a s�uch z powodu kl�twy, kt�r� cisn�a w
ni� Bellatriks, Neville straci� jedn� nog�, ale magomedycy
za�o�yli mu protez� i m�g� si� porusza�
swobodnie, a Ginny sp�dzi�a p� roku w �wi�tym Mungu.
Prze�y�a, chocia� po�ow� jej cia�a i twarzy
szpeci�y blizny po oparzeniach, kt�rych nie da�o si�
usun�� za pomoc� �adnych znanych �rodk�w i
zakl��.</p><p>Bardzo chcia�bym przyjecha�
na �lub Ginny w przysz�ym roku i zobaczy� Was wszystkich, ale
wiem, �e Severus nigdy mi na to nie pozwoli. Nawet w pelerynie niewidce
nie mog� si� wychyla�, zreszt� wiem, �e nie
by�bym tam mile widziany, w szczeg�lno�ci, gdyby Ron odkry�
moj� obecno��... Czasami zastanawiam si� nad tym, aby
spr�bowa� wys�a� do niego list, ale wiem, �e podar�by
go bez czytania. Nie s�dzi�em, �e kiedykolwiek dojdzie do tego,
�e m�j najlepszy przyjaciel b�dzie mnie nienawidzi�...</p><p>Harry przesta� pisa� i
zacisn�� usta. Nie chcia� sobie tego przypomina�. Nie
chcia� pami�ta� s��w Rona, ani jego wzroku, kiedy
odchodzi� z Severusem... to wspomnienie wci�� by�o zbyt bolesne.
Przywo�ywa�o ciemno��...</p><p>Zacisn�� powieki i westchn��
g��boko.</p><p>Wiesz, czasami bardzo za nim
t�skni�. I za Hermion�. Pami�tam te czasy, kiedy
my�leli�my, �e nic nie mo�e nas rozdzieli�. �e
zawsze b�dziemy razem. �e uda nam si� wyj�� ca�o z
najwi�kszych k�opot�w, bo wspieramy si� nawzajem. A potem Hermiona
odesz�a i wszystko si� rozsypa�o. Jakby by�a cementem,
kt�ry spaja� nasz� przyja��, a kiedy jej zabrak�o to
wszystko run�o i ju� nie da si� tego odbudowa�. To
mi�e z twojej strony, �e chcesz z nim porozmawia�, ale
naprawd� szkoda twojego czasu, Luno, bo do niego i tak nic nie dotrze. On
mi nigdy nie wybaczy. Przesta�em dla niego istnie� i nic tego nie
zmieni.</p><p>Staram si� o tym nie
my�le�, ale czasami jest to trudne. Szczeg�lnie w nocy, kiedy
le�� w ciszy, ws�uchuj�c si� w oddech Severusa. Kiedy
zamykam oczy, powracam my�lami do czas�w Hogwartu, do jego zgie�ku i
wype�nionych magi� korytarzy. I czuj� w sobie
narastaj�c� nostalgi�, a potem u�wiadamiam sobie, �e
zamieni�em ca�y ten zgie�k na oddech jednego
m�czyzny... i wiem, �e gdyby kto� mi go odebra�...
r�wnie dobrze m�g�by zabra� i m�j oddech. I �aden zgie�k
�wiata nie by�by w stanie mi go przywr�ci�.</p><p>Ale pomimo tego moje my�li i tak
cz�sto tam powracaj�. Przedwczoraj w nocy mia�em sen, w kt�rym
znowu przechodzi�em korytarzami Hogwartu...</p><p>Harry wiedzia� od Luny, �e
McGonagall rozwiesi�a w Hogwarcie portrety ku pami�ci wszystkich,
kt�rzy zgin�li na wojnie.</p><p>...i widzia�em ich, Luno. Ale
nie na portretach. Widzia�em ich w Wielkiej Sali na uczcie. I wiesz co
si� sta�o? Hermiona roze�mia�a si�, wsta�a i
podbieg�a do mnie, ale zanim zd��y�em j�
przytuli�, obudzi�em si�. I kompletnie si� rozsypa�em.
P�aka�em tak g�o�no, �e obudzi�em Severusa...</p><p>I po tym �nie musia�em
odwiedzi� j� na cmentarzu. Wiem, �e nie powinienem
wychodzi�, ale czu�em wewn�trzn� potrzeb�.
Chcia�em z ni� porozmawia�. Musia�em... poczu� jej
obecno��. I kiedy wr�ci�em...</p><p>Harry otworzy� po cichu drzwi,
staraj�c si� nie wyda� �adnego odg�osu, aby nie
obudzi� Severusa, ale kiedy tylko przekroczy� pr�g i jego oczy
pad�y na o�wietlony jedynie p�on�cym w kominku ogniem
salon... natychmiast zapomnia� o wszelkich �rodkach
ostro�no�ci. Salon by� ca�kowicie zdemolowany. Meble
przesta�y istnie�, roztrzaskane na wi�ry, pod�oga za�cie�ana
by�a potarganymi ksi��kami i kawa�kami tynku oraz tapicerki,
jedna z zas�on, kt�ra jeszcze pozosta�a przymocowana do okna
p�on�a, podpalona przez przewr�con� �wiec�. I
po�rodku tego oceanu zniszczenia sta� on. Severus. Odwr�cony
ty�em, z przygarbionymi ramionami i butelk� whisky w r�ku.</p><p>Harry przypatrywa� mu si�
szeroko otwartymi oczami, nie maj�c poj�cia, jak zareagowa�, co
powiedzie�, co zrobi�.</p><p>- Co tu si�, do diab�a,
sta�o? - zapyta� dr��cym g�osem, wchodz�c do
salonu i uwa�aj�c, by nie potkn�� si� o fragment
zielonego fotela, le��cego na pod�odze.</p><p>Severus odwr�ci� si�
gwa�townie, wbijaj�c w niego zamglone, rozbiegane spojrzenie. Przez
chwil� wydawa� si� ocenia�, czy Harry jest tyko
halucynacj� spowodowan� upojeniem alkoholowym, czy te� naprawd�
przed nim stoi. I kiedy jego oczy rozszerzy�y si� na u�amek
sekundy, a nast�pnie zmru�y�y, tworz�c dwie w�skie,
czarne szczeliny, Harry ju� wiedzia�, �e Severus odzyska�
kontrol� nad swoim umys�em.</p><p>- Gdzie by�e�? -
wycharcza� zdartym g�osem, ruszaj�c ku niemu niczym
nadci�gaj�ce nieuchronnie tornado. Harry cofn�� si�
pod �cian�, przera�ony natarciem, ale w tej samej chwili Severus
przypad� do niego, zaciskaj�c r�k� na jego szyi i Harry
poczu� na twarzy jego cuchn�cy alkoholem oddech. - Wsz�dzie ci�
szuka�em! Mia�e� nigdy nie opuszcza� tego domu bez mojej
zgody, ty bezmy�lny, samolubny g�wniarzu!</p><p>- Przepraszam - wymamrota�
Harry, pr�buj�c z�apa� oddech i rozewrze� zaciskaj�ce
mu si� na szyi palce m�czyzny. - By�em na cmentarzu.
Chcia�em tylko odwiedzi� Hermion�, a ciebie nie by�o i
pomy�la�em, �e to potrwa tylko chwil� i
zd��� wr�ci� i...</p><p>Severus oderwa� go od
�ciany i rzuci� na ni� ponownie. Harry zacisn��
powieki, walcz�c z zawrotami g�owy i s�ysz�c z�owrogi,
pe�en nieopanowanego gniewu szept tu� przy swoim uchu:</p><p>- Nigdy wi�cej mnie tak nie
zostawiaj. Zawsze musz� wiedzie�, gdzie jeste�. Zawsze!
Je�eli jeszcze raz b�d� zmuszony ci� szuka�, to nie
r�cz� za to, co z tob� zrobi�, kiedy ju� ci�
znajd�. Zrozumia�e�?</p><p>...Sp�dzi�em ca�y
nast�pny dzie� na naprawianiu uszkodze�. Ja... jeszcze chyba
nigdy nie widzia�em go w takim stanie. Co prawda od czasu wojny obaj
si� zmienili�my, ale on popad� w jak�� obsesj�.
Ca�y czas mnie pilnuje, jakby ba� si�, �e wystarczy,
i� postawi� stop� poza domem, a znikn� i nigdy mnie
ju� nie odnajdzie. I ta my�l parali�uje go tak bardzo, �e
nie jest w stanie spu�ci� mnie z oka nawet na godzin�...</p><p>Harry przerwa� pisanie,
s�ysz�c w przedpokoju zbli�aj�ce si� kroki, kt�re
zatrzyma�y si� tu� obok otwartych na o�cie� drzwi.
Severus nie pozwala� mu ich zamyka�. I wiedzia�, �e je�eli
by si� odwr�ci�, to ujrza�by skraj jego czarnej peleryny,
wy�aniaj�cej si� zza framugi. Nie nachalnie, ale
wystarczaj�co subtelnie, aby Harry wiedzia�, �e Severus go
pilnuje.</p><p>Powr�ci� do pisania dopiero
wtedy, kiedy us�ysza�, �e kroki si� oddalaj� i Severus
z powrotem schodzi do swojego laboratorium.</p><p>Czasami mnie to denerwuje. Bycie pod
sta�ym nadzorem, jakby w ka�dej chwili co� mia�o
wyskoczy� na mnie z krzak�w i mnie porwa�. Czuj� si�...
sp�tany. Skr�powany jego obsesyjnym strachem. Nawet, kiedy wychodz�,
aby polata� na miotle... widz� go w dole, jak zajmuje si� swoimi
magicznymi zio�ami, kt�re p�niej wykorzystuje do warzenia mikstur. I
to nie powinno by� dziwne, �e Severus sp�dza w ogrodzie tak
wiele czasu, dogl�daj�c swoich ro�lin, poniewa� ma bardzo
wiele zam�wie� od zagranicznych kupc�w... ale wiem, �e robi to
r�wnie� dlatego, aby mie� mnie na oku. Kilkakrotnie prosi�em go,
aby rozci�gn�� ochronn� barier� z
siedemdziesi�ciu, do przynajmniej stu metr�w wok� domu, ale za
ka�dym razem odmawia. Nie da si� wykonywa� manewr�w na miotle na
tak niewielkiej przestrzeni, a nie wolno mi przekroczy� granicy,
poniewa� wtedy kto� m�g�by mnie zauwa�y�. Ale wiem,
�e nie powinienem go naciska�. Rzuci� na dom najsilniejsze
ochronne i maskuj�ce zakl�cia, jakie tylko uda�o mu si�
wyszuka� w naszej bibliotece. Wykona� naprawd� ogromn�
prac�, aby ukry� nas przed ca�ym �wiatem i nie
dopu�ci� do tego, by ktokolwiek wpad� na nasz �lad.
Ministerstwo mo�e go sobie szuka� listami go�czymi, ale nigdy
nas tutaj nie znajd�. A tak w og�le, to dzi�kuj� za te portrety
pami�ciowe, kt�re mi ostatnio przys�a�a�...</p><p>- Severusie! Patrz, co dosta�em
od Luny!</p><p>Harry wpad� do znajduj�cego
si� w piwnicy laboratorium, trzymaj�c w r�kach dwa ogromne
portrety pami�ciowe.</p><p>Severus poderwa� g�ow�
znad paruj�cego kocio�ka i obrzuci� je beznami�tnym
spojrzeniem.</p><p>- Wyznaczyli za nas nagrod�.
Zreszt� sam pos�uchaj. - Odchrz�kn�� i
zacz�� czyta�. - Poszukiwany Severus Snape. Niebezpieczny
�miercio�erca. Oskar�ony o zdrad�, zamordowanie trzech
auror�w i niezliczonej liczby Mugoli, pope�nienie kilkudziesi�ciu
zbrodni, w tym wielokrotne u�ycie Kl�tw Niewybaczalnych oraz
uprowadzenie Harry'ego Pottera. Nagroda za jak�kolwiek informacj� o
miejscu jego pobytu i pomoc w z�apaniu tego okrutnego mordercy -
pi�� tysi�cy galeon�w. - Harry zagwizda�. - Pi��
tysi�cy galeon�w? No no, ustawi�bym si� do ko�ca
�ycia. A tak w og�le, to skoro ju� mnie uprowadzi�e�, do
dlaczego do tej pory nie za��da�e� za mnie jakiego�
ogromnego okupu? Wyobra�asz sobie, ile Ministerstwo by�oby w stanie
zap�aci� za pogromc� Tego, Kt�rego Imienia Nie Wolno By�o
Kiedy� Wymawia�? - Harry zignorowa� mordercze spojrzenie, kt�re
pos�a� mu Severus i przeszed� do drugiego portretu. - Kurcze, to
chyba zdj�cie jeszcze z czas�w Turnieju Tr�jmagicznego! Zaginiony Harry
Potter. Bohater Wojenny, kt�ry uwolni� Czarodziejski �wiat od terroru
Tego Kt�rego Imienia Nie Wolno Wymawia�. Hary skrzywi� si�
niemi�osiernie, k�tem oka widz�c, �e Severus posy�a mu
jeden ze swoich najlepszych szyderczych u�miech�w. Zignorowa� go
jednak i kontynuowa�: Ostatni raz by� widziany w towarzystwie
poszukiwanego niebezpiecznego przest�pcy, Severusa Snape'a. Prawdopodobnie
zosta� przez niego uprowadzony. Mo�e by� wi�ziony i
przetrzymywany wbrew swej woli lub pod dzia�aniem kl�twy Imperius.
Nagroda za jak�kolwiek informacj� o miejscu jego pobytu - dwa
tysi�ce galeon�w. Ciekawe, czy gdybym sam si� zg�osi�, to
te� by mi j� wyp�acili, jak my�lisz? - zapyta�
drwi�co, rzucaj�c Severusowi dwuznaczne spojrzenie. - Zreszt�
zauwa�y�e�, �e w �wietle tego portretu wychodzisz na
pedofila, kt�ry porwa� czternastolatka?</p><p>Ale Severus wydawa� si� nie
by� w og�le rozbawiony jego �artami. Piorunowa� go jedynie coraz
bardziej mia�d��cym spojrzeniem, a� w ko�cu
wysycza� przez zaci�ni�te z�by:</p><p>- Je�eli zaraz nie zabierzesz mi
st�d tych �mieci, to b�d� musieli dopisa� mi do listy
jeszcze jedno morderstwo.</p><p>Czasami Severus w og�le nie potrafi
pozna� si� na �artach. A ju� szczeg�lnie
przewra�liwiony jest, kiedy uczy mnie warzy� jaki� skomplikowany
eliksir. Dlatego tak bardzo lubi� chwile samotno�ci, kiedy mog�
po prostu siedzie� w ciszy i malowa�, podczas gdy on zajmuje si�
swoimi miksturami. Potrzebowa�em odskoczni. Dawniej by� ni�
Quidditch, ale odk�d nie mam mo�liwo�ci, aby w niego gra�,
ba, nie mam nawet mo�liwo�ci, aby swobodnie polata� na miotle,
musia�em poszuka� czego� innego. Czego�, co da�oby mi
namiastk� wolno�ci. A proces tworzenia daje naprawd� ogromne
poczucie wolno�ci. Severus pom�g� mi zaadaptowa� jeden z pokoi
na pi�trze na pracowni�. Mam ca�� mas� farb i
magicznych p�dzli. Uda�o mi si� ju� stworzy� kilka
obraz�w i najbardziej lubi� ten moment, kiedy po przebudzeniu,
wchodz� do salonu i widz� m�j nowy obraz wisz�cy na �cianie
nad kominkiem. I wiem, �e skoro to nie ja go tam powiesi�em, to oznacza,
�e mog�a to zrobi� tylko jedna osoba. I czuj�... takie
ciep�o w �rodku. Chocia� przez ostatni incydent Severus
przesta� wiesza� moje nowe obrazy, a to chyba oznacza, �e
wci�� si� na mnie gniewa... Chcia�em tylko wydoby�
barw� p�on�cego ognia z Ognilizd, ale zapomnia�em o
za�o�eniu r�kawic ze smoczych �usek i troch�
narobi�em rabanu, kiedy Ognilizdy rzuci�y si� na mnie i mnie
poparzy�y. No i niestety Severus to us�ysza�...</p><p>Harry krzycza� i rzuca�
si� po pokoju, przewracaj�c sztalugi, obrazy oraz wiadra z farbami i
pr�buj�c oderwa� poparzonymi palcami przypominaj�ce pijawk�
stworzenie od swojego ramienia i zrzuci� kolejn�, kt�ra
przyssa�a si� do jego stopy. Mia� wra�enie, jakby do jego
�y� wlewano p�ynn� law�, kt�ra sprawia�a, �e
jego umys� p�on��, a oczy zasnuwa�y si�
paruj�c� mg��. Wpad� na krzes�o i zwali�
si� na pod�og� w tej samej chwili, w kt�rej drzwi do pracowni
otworzy�y si� gwa�townie, uderzaj�c o �cian�.</p><p>- Impervius! - Pomieszczenie
wype�ni�o si� dono�nym, chrapliwym okrzykiem i Harry
poczu�, �e obie pijawki odpadaj� od jego cia�a i z
pla�ni�ciem l�duj� obok na pod�odze. - Reducto!</p><p>Us�ysza� dwa niewielkie
wybuchy, ale tak bardzo kr�ci�o mu si� w g�owie, �e
nie by� w stanie nawet si� rozejrze�, aby zobaczy�, co
si� wydarzy�o i po prostu zamkn�� oczy, zwijaj�c
si� w k��bek na ch�odnej pod�odze. Czu�
p�yn�cy przez jego �y�y ogie�, kt�ry wydawa�
si� rozgrzewa� jego cia�o w zastraszaj�cym tempie i
doprowadza� je do coraz wy�szej gor�czki. Us�ysza�
szybko zbli�aj�ce si� kroki i po chwili jego rozpalonego
czo�a dotkn�a lodowata d�o�. Us�ysza� nad
sob� sykni�cie, ale nie zwr�ci� na nie uwagi, �api�c
t� zimn� d�o� i przesuwaj�c j� na sw�j policzek.
Ulga, kt�r� przynosi�a, by�a niemal os�abiaj�ca.</p><p>- Przepraszam - wyszepta�, kiedy
Severus zabra� d�o�. - Nie gniewaj si�. - Poczu�
wsuwaj�ce mu si� pod ramiona i nogi r�ce, kt�re unios�y go
z pod�ogi. - Nic mi nie jest - wymamrota�, opieraj�c
g�ow� o rami� Severusa i owijaj�c r�ce wok� jego
szyi.</p><p>Severus go gdzie� ni�s� i
dopiero, kiedy Harry poczu� dotykaj�cy jego sk�ry ch��d
po�cieli, zrozumia�, �e znalaz� si� w ��ku.
Czu�, jak przepocone ubranie klei mu si� do sk�ry, ale Severus szybko
uwolni� go ze wszystkich cz�ci garderoby i po chwili jego
oparze� dotkn�y trz�s�ce si�, blade d�onie,
smaruj�c je przynosz�c� ulg�, ch�odn�
ma�ci�. Na chwil� uchyli� powieki, aby zobaczy�,
dlaczego Severus w og�le si� do niego nie odzywa, ale kiedy ujrza�
blad�, napi�t� twarz, zaci�ni�te usta i
dr��ce w czarnych oczach emocje, zrozumia�, �e Severus jest
na niego z�y.</p><p>- Przepraszam - powt�rzy�,
ponownie zamykaj�c rozpalone powieki, poniewa� nie by� w stanie
utrzyma� ich otwartych i poczu�, �e Severus unosi jego
g�ow� i wlewa mu w usta jaki� gorzki p�yn, kt�ry sprawi�,
�e umys� Harry'ego sta� si� jeszcze ci�szy i
zamglony.</p><p>I kiedy Harry powoli
odp�ywa� w krain� sn�w, przez ca�y czas czu� dotyk
warg na swoich d�oniach. A potem te wargi zacz�y
sun�� po jego sk�rze, do ramienia i z powrotem. �askota�y
go i to by�o przyjemne.</p><p>Obudzi� si� dopiero w
�rodku nocy. Gor�czka niemal ca�kowicie opad�a, a Severus
spa� w fotelu obok ��ka, z twarz� pochylon� do przodu
i ukryt� pod kurtyn� ciemnych w�os�w.</p><p>...nie odzywa� si� potem do
mnie przez ca�y dzie�. No, je�li nie liczy� zwyczajowej
tyrady, �e jestem nieodpowiedzialnym, bezmy�lnym bla bla bla i
�e nie potrafi� wykona� nawet tak bezpiecznej czynno�ci jak
malowanie, nie nara�aj�c przy tym swojego �ycia. I �e
powinien mnie przywi�za� do siebie na �a�cuchu, �ebym
zawsze by� na widoku, bo z moimi zdolno�ciami mog� zrobi�
sobie krzywd� nawet przy schodzeniu po schodach. Ale i tak wieczorem,
kiedy siedzia� w swoim fotelu, podszed�em do niego i usiad�em mu
na kolanach tak jak zawsze to robi�em, maj�c nadziej�, �e
ju� si� na mnie nie gniewa. Nie chcia�em straci� naszego
wieczornego rytua�u, kt�ry jest najprzyjemniejsz�
cz�ci� dnia. Severus zazwyczaj siada w swoim fotelu przed
kominkiem, zag��biaj�c si� w kolejnej ksi��ce, a
wtedy ja wdrapuj� mu si� na kolana, przytulam do niego i prosz�,
�eby mi czyta�. I robi to. Uwielbiam s�ucha� jego
g�osu, nawet je�li czyta nudne rozprawy naukowe na temat magicznych
ro�lin albo niuans�w w sposobie przygotowania eliksir�w. Ale tym razem
by�o inaczej. Wiesz co zrobi�? Si�gn�� po
le��c� na stoliku ksi��k�, kt�r� musia�
zabra� wcze�niej z biblioteki i zacz�� mi czyta�
ca�y rozdzia� o Ognilizdach, w��czaj�c
niebezpiecze�stwo i skutki uboczne, kt�re mog� nast�pi� po
ich dotkni�ciu. To by�o bardzo wredne i uwa�am, �e przesadzi�.</p><p>Ale i tak ciesz� si� z tego
wieczoru. Poniewa� zdarzaj� si� takie wieczory, kt�rych w og�le
nie chcia�bym pami�ta�...</p><p>Harry przerwa� pisanie i
zapatrzy� si� w okno. Na zewn�trz zapada� zmrok i Harry
mia� wra�enie, jakby przez szyb� wlewa� si� g�sty
syrop nocy. Powinien zapali� stoj�c� obok �wiec�. By
rozgoni�a niepok�j, kt�ry zakrada� si� po �cianach i
pe�z� po suficie, pr�buj�c go dosi�gn�� i
z�apa� za gard�o. S�ysza� bicie w�asnego serca.
Coraz mocniejsze i szybsze.</p><p>Zagryz� warg� i ponownie
zanurzy� pi�ro w ka�amarzu, odrywaj�c spojrzenie od
majacz�cych w k�tach cieni.</p><p>Wiem, �e panuje pok�j. Wiem,
�e uwolnili�my Czarodziejski �wiat od strachu. Wiem, �e
jego ju� nie ma i �e nigdy nie wr�ci. Ale czasami... czasami
czuj� go w sobie. Czuj� jego nienawi��, czuj� jak ona
ro�nie we mnie, jak mnie wype�nia i ja wtedy... nie potrafi�
tego kontrolowa�. Luno, mam wra�enie, �e jestem nim.
Pami�tam jego wspomnienia, pami�tam jego emocje, pami�tam jego
my�li, jego l�d... pami�tam jego ciemno�� i co�
si� ze mn� dzieje i pogr��am si� w tym mroku.
Widz� ich twarze, s�ysz� ich krzyki. I chc� jeszcze
wi�cej, chc� ich cierpienia, jeszcze wi�cej i czuj� do
siebie odraz�. Czuj� jak ten l�d ogarnia moje wn�trze i tak
bardzo si� nienawidz�. Za wszystko, co im zrobi�em, chocia�
wiem, �e to nie ja, �e to on... ale wtedy tak nie my�l� i
wydaje mi si�, �e to wszystko naprawd� sta�o si�
przeze mnie i musz� to w sobie zabi�. Musz� si�
ukara�, musz� to z siebie wyrwa�, poniewa� przypomina jad,
kt�ry wypala mnie od �rodka, niszcz�c wszystkie moje uczucia i tak
bardzo wtedy potrzebuj�... czego�... kogo�... i si�gam po
niego. Gdziekolwiek jest. W swoim laboratorium, w ogrodzie, w kuchni...
potrzebuj� go, potrzebuj�, by to ze mnie wyrwa�, by
przegoni� mrok, by mnie ukara� za wszystko, co im zrobi�em. I
robi to. Wype�nia mnie gor�cem i swoim penisem, wype�nia mnie
b�lem, na kt�ry zas�u�y�em, pieprzy mnie dop�ki nie zaczynam
kwili�, a wtedy robi to jeszcze mocniej, wciskaj�c moj�
g�ow� w pod�og�, albo w �cian� i
wykr�caj�c mi r�ce, kiedy mimowolnie zaczynam si�
broni�, znacz�c moj� sk�r� zadrapaniami i odciskami swoich
palc�w, bez lito�ci wdzieraj�c si� zar�wno w moje cia�o jak
i w umys� i rozdzieraj�c wszystko tak d�ugo, dop�ki
ciemno�� nie podda si� i nie wycofa, a przez
wydr��on� szczelin� nie wniknie �wiat�o i znowu
jestem w stanie oddycha�. I zapominam o tym, jak brudny by�em jeszcze
chwil� temu. Nareszcie czuj� si� czysty. Tylko on potrafi mnie
oczy�ci�. Tylko on ma wystarczaj�co du�o si�y, aby
mnie zmia�d�y� i wycisn�� ze mnie ten jad, kt�ry wnika
do mojego umys�u i przejmuje nade mn� kontrol�. Tylko on potrafi
okie�zna� to, co we mnie ro�nie za ka�dym razem, kiedy
pogr��am si� w mroku. Zawsze pilnuje, by wsz�dzie
pali�y si� �wiece. Nigdy nie pozwala, by w jakimkolwiek
pomieszczeniu zapanowa�a ciemno��. Ale czasami poszukuj�
tej ciemno�ci. Chc� si� w niej pogr��y�.
Potrzebuj� jej. A �wiat�o mi przeszkadza. Ale ostatnim razem
naprawd� si� na mnie w�ciek�, kiedy to zrobi�em. Kiedy
zgasi�em �wiece i zas�oni�em okna i usiad�em pod
�cian�, pogr��aj�c si� w mroku, ale nie
mia�em du�o czasu, poniewa� od razu mnie znalaz�...</p><p>Harry us�ysza�
po�pieszne kroki, gdy nagle drzwi otworzy�y si� z hukiem,
wpuszczaj�c do pokoju �wiat�o z korytarza.</p><p>- Ty cholerny smarkaczu!</p><p>Z trudem wyp�yn�� na
powierzchni� zamykaj�cego mu si� nad g�ow� mroku i
skierowa� zamroczone spojrzenie na stoj�cego w drzwiach
m�czyzn�. Severus mia� na sobie tylko r�cznik,
owini�ty wok� bioder. Na jego ciele l�ni�y krople wody, a
wilgotne w�osy przyklei�y si� do czo�a i ramion.</p><p>Wszystko by�o zamazane, ale
Harry mia� wra�enie, �e m�czyzna podchodzi do niego i
szarpni�ciem stawia go na nogi, a p�niej ci�gnie go za
sob� przez korytarz, kt�rego �ciany i sufit zamyka�y mu si�
nad g�ow�, a z ka�dego k�ta wy�ania�a si�
zakrwawiona twarz i usi�uj�ce go pochwyci�, zako�czone
szponami r�ce.</p><p>Niemal si� zach�ysn��,
kiedy Severus brutalnie wrzuci� go pod prysznic i odkr�ci�
lodowat� wod�. Otrze�wienie przysz�o tak
b�yskawicznie, jak jeszcze nigdy i Harry przez chwil� krztusi�
si� wod�, pr�buj�c wydosta� si� spod prysznica, ale
Severus przytrzymywa� go mocno, nie pozwalaj�c mu uciec. Jego ubranie
nasi�kn�o wod�, przywieraj�c mu do cia�a, ale
wycofuj�cy si� pospiesznie mrok, pozostawi� w nim
ziej�c�, czarn� pustk� i br�d, kt�rego woda nie by�a w
stanie zmy�.</p><p>Harry uni�s� zalewane zimnymi
strumieniami powieki i odnalaz� wbite w siebie, l�ni�ce, czarne
oczy. Ca�e jego cia�o trz�s�o si� z zimna,
walcz�c ze wstrz�sem anafilaktycznym i zaciskaj�cymi mu si�
na szyi, lodowatymi palcami przera�enia.</p><p>Wyci�gn��
d�o� i si�gn�� pod r�cznik, zaciskaj�c
j� wok� ciep�ego cia�a i czuj�c, jak rozgrzewa jego
d�o� i twardnieje mu pod palcami.</p><p>- We mnie - wyszepta� z trudem,
przesuwaj�c d�oni� po emanuj�cej �arem erekcji
Severusa. - Wype�nij mnie.</p><p>Potrzebowa� jego gor�ca.
Potrzebowa� ognia, kt�ry zaleje jego wn�trze wrz�ca law�,
rozgrzewaj�c go, wyp�ukuj�c br�d i uciszaj�c... g��d.</p><p>Severus zareagowa�
b�yskawicznie. Odwr�ci� go, szarpni�ciem zsun�� jego
spodnie i slipy na uda, przycisn�� go do szklanej kabiny i...
wype�ni� go.</p><p>I Harry czu�, jak �ar
rozchodzi si� po jego ciele, jak ka�de pchni�cie rozpala w nim
iskry ognia, kt�re p�yn� przez �y�y, docieraj�c do
wszystkich, nawet najciemniejszych miejsc, rozja�niaj�c je. Jak penis
Snape'a trze o �cianki jego nieprzygotowanego wej�cia,
wywo�uj�c coraz pot�niejsze eksplozje gor�ca.
Lodowate strumienie wody sp�ywa�y mu po plecach, ale prawie w og�le
tego nie czu�. Liczy� si� tylko odg�os bioder
uderzaj�cych w jego biodra i d�onie Severusa zaciskaj�ce
si� na jego opartych o kabin� d�oniach, d�ugie palce
splecione z jego palcami, z�by wgryzaj�ce mu si� w rami� i
gor�ce pomruki podra�niaj�ce jego szyj�. I to
obezw�adniaj�ce uczucie zniewolenia, kiedy jego cia�o
poddawa�o si� pchni�ciom, kiedy przestawa�o walczy� i
po prostu przyjmowa�o ten zag��biaj�cy si� w nim
�ar, pozwalaj�c mu w sobie rosn�� i pragn�c, by
si�gn�� jeszcze g��biej, jeszcze dalej, by
wype�ni� ka�d� szczelin�, wla� si� w
ka�de zag��bienie i pozosta� w nim ju� na zawsze.</p><p>Nikt inny nie potrafi�by tego
dokona�. Nie by�by wystarczaj�co brutalny, wystarczaj�co
bezwzgl�dny. I wiem r�wnie�, �e w takich chwilach... to pomaga
r�wnie� jemu. Karmi jego w�asn� ciemno��. Jego
w�asne, nienasycone pragnienie, kt�re co jaki� czas musi zosta�
zaspokajane, aby nie przej�o nad nim kontroli.</p><p>Kto raz sta� si�
�miercio�erc�, nigdy nie przestaje nim by�. Nigdy nie
zwalczy w sobie g�odu krwi i cierpienia. Mo�e go zag�uszy�,
ale po pewnym czasie g��d stanie si� zbyt silny, by mo�na
by�o nad nim zapanowa� i wtedy nic nie b�dzie w stanie go
powstrzyma�. Dlatego tak wa�ne jest regularnie karmienie.</p><p>Obaj mamy swoje demony, kt�re nas
prze�laduj�. I czasami t� ciemn� sylwetk�, kt�ra
wype�nia ca�e moje lustro, ca�y m�j �wiat... zalewa
g�sta ciemno��, wnikaj�c we wszystkie szczeliny jego duszy,
wszystkie stworzone przez mrok blizny, wype�niaj�c je na powr�t
truj�c� nienawi�ci�. I wtedy jest pop�kany i
musz� bardzo uwa�a�, �eby si� nie skaleczy�...
ale i tak czasami mi si� nie udaje i rani� si� o jego ostre
od�amki.</p><p>Harry sta� jak
sparali�owany w salonie i patrzy� na Severusa odzianego w szaty
�miercio�ercy. Na jego zimy, odleg�y wzrok utkwiony w
�cianie, na r�k� zaci�ni�t� mocno na
r�d�ce, na jego wykrzywione wargi i pozbawione emocji, blade
oblicze.</p><p>Zdawa� si� zupe�nie
nie kontaktowa�, pogr��aj�c si� w swoim �wiecie,
w kt�rym istnia� jedynie mrok i Harry wiedzia�, �e po raz
kolejny jego demon go odnalaz�.</p><p>- Severusie - wyszepta�,
podchodz�c do niego powoli i przez ca�y czas obserwuj�c
d�o�, w kt�rej m�czyzna �ciska� swoj�
r�d�k�. - Musisz do mnie wr�ci�.</p><p>Ostro�nie dotkn�� jego
ramienia i wtedy spojrzenie Severusa oderwa�o si� od �ciany i
wykute z czarnego lodu oczy spocz�y na nim, przeszywaj�c go
niczym piorun i w tej samej chwili r�ka Severusa wystrzeli�a w
g�r�, zaciskaj�c mu si� na gardle z
mia�d��c� si��.</p><p>- To ja, Severusie - wycharcza� Harry,
pr�buj�c rozewrze� jego palce i z�apa� oddech. - Wr��
do mnie. B�agam.</p><p>Wci�� pami�ta�
pierwszy raz. Nie wiedzia� wtedy, co si� dzieje, dlaczego Severus
nagle zacz�� zachowywa� si� tak, jakby go nie
rozpoznawa� i kiedy Harry pr�bowa� go zatrzyma�, popchn��
go tak mocno, �e Harry rozwali� sobie �okie� o jedn� z
p�ek i dlaczego nie by�o go niemal przez p� nocy, a kiedy
wr�ci�, na jego szacie i d�oniach by�a krew... Nie pyta�,
co si� sta�o. Nie chcia� wiedzie�. Po prostu podszed�
i wtuli� si� w niego, dzi�kuj�c wszystkim duchom, za to,
�e do niego wr�ci� i staraj�c si� powstrzyma�
szarpni�cia �o��dka, kiedy Severus uni�s�
zakrwawion� d�o� i dotkn�� jego policzka i Harry
poczu� w sobie pora�aj�ce nerwy przera�enie,
u�wiadomiwszy sobie, i� jeszcze chwil� temu ta d�o�
mog�a kogo� zabi�...</p><p>Ale tym razem nie pozwoli mu
odej��. Nie pu�ci go. Nie pozwoli mu wkroczy� samotnie w
ciemno��.</p><p>- Uderz mnie, je�li chcesz.
Zra� mnie. Ukarz mnie. Ale nie odchod� - wyszepta�,
wbijaj�c twarde spojrzenie wprost w wype�nione czerni�
szczeliny, kt�re wydawa�y si� wdziera� niemal wprost do jego
duszy.</p><p>I Severus zrobi� to. Rzuci�
go na pod�og� i nakarmi� si� nim do syta.</p><p>I wr�ci�.</p><p>A potem bardzo d�ugo
ca�owa� jego twarz.</p><p>I wszystkie �lady, kt�re jego
z�by i palce pozostawi�y na ciele Harry'ego.</p><p>Wci�� musimy si�
nawzajem pilnowa�, poniewa� to, co nam grozi nie jest materialne i
nie mo�emy po prostu odgrodzi� si� od tego ochronn�
barier�, jak od ca�ego �wiata. To niewidzialny wr�g, kt�rego
nigdy nie pokonamy, poniewa� kiedy raz zapu�ci korzenie w twojej
duszy, to nigdy nie uda si� go ju� wypleni�. Dok�adnie tak,
jak m�wi� Severus. Mo�emy jedynie pr�bowa� si� nawzajem
ochrania�. Dlatego zawsze, kiedy zasypiam, czuj� na sobie jego wzrok.
Kiedy wyrywam si� ze snu w �rodku nocy, czuj� obejmuj�ce
mnie ramiona. Zawsze jest tu� obok. Opr�cz porank�w.</p><p>Za ka�dym razem, kiedy si�
budz�, jego ju� nie ma. Nie mam poj�cia, o kt�rej wstaje,
chocia� czasami wydaje mi si�, �e pami�tam, jak
ostro�nie uwalnia mnie ze swoich ramion i k�adzie moj�
g�ow� na poduszce, a nast�pnie bezszelestnie wy�lizguje
si� z sypialni. Nie mamy w niej okien, wi�c nigdy nie wiem, kt�ra
jest godzina i czasami okazuje si�, �e kiedy w ko�cu
wstaj�, jest ju� niemal przed po�udniem. Ale nie przeszkadza mi
to, �e go nie ma. Nie. Poniewa� wiem, �e kiedy tylko wyjd�
z sypialni i w pi�amie udam si� do kuchni... na stole b�dzie
czeka�o na mnie �niadanie. I cynamonowa kawa. I wiem, �e kiedy
wezm� tac� do r�k i wyjd� z ni� na taras, zobacz�
go w ogrodzie, pochylonego nad zio�ami...</p><p>Harry odstawi� tac� ze
�niadaniem na drewniany st� i rozejrza� si� po ogrodzie.
S�o�ce sta�o ju� wysoko i nawet pomimo cienia, Harry
czu�, jak ziemia i otaczaj�ce dom krzewy i drzewa pra��
si� w jego promieniach. Severus kuca� przy wnykopie�kach,
przycinaj�c przyschni�te p�dy. Nawet w upale mia� na sobie
czarne spodnie i czarn� koszul� o d�ugich r�kawach. Harry
zszed� boso po dw�ch stopniach i przeszed� przez nagrzan�
s�o�cem �cie�k�, zmierzaj�c wprost ku ukrytej
w�r�d zieleni, ciemnej postaci.</p><p>- Dzie� dobry, Severusie -
powiedzia� cicho, pochylaj�c si� i obejmuj�c go od
ty�u ramionami. Severus nie wydawa� si� zaskoczony. Nie
przerwa� pracy ani nie odwr�ci� g�owy.</p><p>- Zastanawiam si�, kiedy w
ko�cu pobijesz wszelkie rekordy i wstaniesz w po�udnie? W chwili
obecnej brakuje ci jedynie dziewi�tnastu minut, aby
osi�gn�� ten wynik.</p><p>- To twoja wina - obruszy�
si� Harry, opieraj�c brod� na jego obojczyku i wpatruj�c
si� w jego szczup�e d�onie, z wpraw� zajmuj�ce
si� niesfornymi p�dami. - Gdyby� nie zmusza� mnie co noc do
takich akrobacji, to nie by�bym p�niej taki zm�czony i
wstawa�bym o przyzwoitej porze.</p><p>- No popatrz, a ja zawsze
s�dzi�em, �e osiemnastolatkowie powinni by� w lepszej
formie ni� ich dwukrotnie starsi partnerzy.</p><p>- Och, ale ja nie mam
dwudziestoletniego do�wiadczenia, jak niekt�rzy - odgryz� si�
Harry.</p><p>- Potter, czy naprawd� chcesz
mnie zdenerwowa� ju� z samego rana? - zapyta� ostrzegawczo
Severus.</p><p>- Przecie� mamy po�udnie,
Severusie - odpar� Harry, parskaj�c �miechem.</p><p>To nie jest tak, �e jestem
�piochem, czy co�. Czasami pr�buj� wsta� wcze�niej i
raz mi si� to nawet uda�o, ale akurat wtedy pada� deszcz i
wyszed�em w pi�amie do ogrodu, bo zobaczy�em, �e zbiera
sk�adniki, w og�le nie przejmuj�c si� deszczem i tym, �e
mo�e si� przezi�bi� i oczywi�cie zako�czy�o
si� to karczemn� awantur�. Bo przecie� on mo�e
mokn��, ale ja ju� nie mog�. Chocia� nie powinienem
nazywa� tego awantur�, a raczej drobn� sprzeczk�.
Poniewa� nasze zwyczajowe k��tnie przypominaj� raczej ma�e
trz�sienia ziemi. Niszczycielskie tajfuny, kt�re zmiataj� wszystko na
swojej drodze, a� pozostaj� tylko paruj�ce zgliszcza i...
j�trz�cy si� pod nimi, nieugaszony �ar, kt�ry tylko czeka
na to, aby rozpali� si� gor�cym p�omieniem.
Zauwa�y�em, �e m�j op�r dzia�a na niego jeszcze bardziej
stymuluj�co. Zamienia si� wtedy w dzik�, nieokie�znan�
besti�. Nauczy�em si� j� kontrolowa�, ale czasami jest
to naprawd� trudne.</p><p>Harry sta� z
zaci�ni�tymi pi�ciami, ty�em do drzwi. Pok�j
wygl�da� jakby przesz�o przez nie tornado. I po cz�ci
by�a to prawda. Nie wiedzia� ile czasu min�o odk�d
wybieg� z sypialni i trafi� tutaj, rozwalaj�c i niszcz�c
wszystko, co znajdowa�o si� w pomieszczeniu.</p><p>Severus nigdy nie pozwala� mu
zbyt d�ugo pozosta� samemu po k��tni. I tym razem r�wnie�
nie trwa�o to d�ugo.</p><p>Harry us�ysza� kroki.</p><p>- Znowu b�d� musia� po
tobie sprz�ta�. - G�os Severusa by� cichy i �agodny.</p><p>Harry nie odwr�ci� si�, nie
wykona� �adnego gestu. Wbija� dr��cy wzrok w
�cian�, czuj�c w sobie p�omienie gniewu. Kiedy kroki
zbli�y�y si� i Severus stan�� tu� za nim, Harry
b�yskawicznie odsun�� si� i wysycza�:</p><p>- Odejd�. Chc� by�
sam.</p><p>Ale Severus nie zareagowa� na te
s�owa, tylko ponownie si� do niego zbli�y�.</p><p>- Chod� do sypialni -
wyszepta� i zanim Harry zd��y� si� odsun��,
poczu� oplataj�ce go od ty�u ramiona, kt�re zatrzyma�y go w
miejscu. Szarpn�� si�, pr�buj�c si� wyrwa�, ale
Severus wzmocni� u�cisk i przyci�gn�� go do swojej
klatki piersiowej, pochylaj�c mu si� do ucha i szepcz�c: -
Porozmawiamy o tym jutro. Teraz uspok�j si� i chod� ze mn� do
��ka.</p><p>Harry czu� jego erekcj�,
przyciskaj�c� mu si� do plec�w. S�ysza� jego chrapliwy
oddech tu� przy uchu. Zawsze tak by�o. Zawsze po k��tniach
przychodzi� po niego i zaci�ga� go do ��ka.</p><p>- Dlaczego mia�bym to
zrobi�? - zapyta� ozi�ble, pr�buj�c uwolni� si�
od jego ramion i zapachu. I ci�gn�cego si� w powietrzu,
g�stego jak syrop podniecenia. - Dlaczego mia�bym spe�ni�
twoj� pro�b�?</p><p>- Poniewa� to nie by�a
pro�ba - us�ysza� nisk�, gard�ow� odpowied�
i w tej samej chwili poczu� jego gor�cy j�zyk na swojej szyi,
jakby Severus nie by� w stanie ju� d�u�ej
powstrzymywa� swego g�odu. - Musz� ci� mie�.</p><p>To dzia�a�o niemal zawsze.
Harry nie potrafi� mu si� oprze�. Nie, kiedy te smuk�e
d�onie zagarnia�y go z tak� zach�anno�ci�, kiedy
ten niski g�os s�czy� mu si� do ucha niczym s�odki,
lepki eliksir.</p><p>Ale tym razem nie pozwoli mu
zwyci�y�. Tym razem to on zdob�dzie nad nim przewag�!</p><p>Z najwi�kszym wysi�kiem
wyrwa� si� z paj�czyny ramion, palc�w i j�zyka i
odwr�ci� do Severusa przodem, posy�aj�c mu najch�odniejsze
spojrzenie, jakie w chwili obecnej potrafi� z siebie wykrzesa�.</p><p>- B�agaj - wysycza�
wynio�le, patrz�c wprost w czarne, l�ni�ce oczy naprzeciw.
- B�agaj o to, abym pozwoli� ci mnie mie�.</p><p>W oczach Severusa
zap�on�o co� gor�cego. M�czyzna
znalaz� si� przy nim w jednym kroku, �api�c go za
w�osy i przyci�gaj�c do swoich warg. I Harry poczu�, jak
Severus atakuje j�zykiem jego usta, wgryzaj�c si� w nie
z�bami i zmuszaj�c go do rozchylenia ich, a potem poch�ania je w
poca�unku, tak gwa�townym i zach�annym, i� kolana Harry'ego
ugi�y si�, a ca�e cia�o pokry�o si�
mistern� siatk� dreszczy i dopiero po chwili zda� sobie
spraw� z tego, �e m�czyzna kieruje jego d�o� w
swoje spodnie, zmuszaj�c go do zaci�ni�cia palc�w wok�
swojej twardej, gor�cej erekcji i szepcz�c mu wprost w usta
ochryp�ym, ci�kim od potrzeby g�osem:</p><p>- Czy takie b�aganie wystarczy?</p><p>Nie wiem, w jaki spos�b to robi,
�e jednym gestem, jednym zdaniem, jednym dotykiem potrafi rozbi� w
py� ca�� moj� kontrol� i zapominam o wszystkim, o
wszystkich postanowieniach i o tym, co zrobi�... i po prostu mu ulegam.</p><p>Ale ja te� mam na niego sposoby.
Nauczy�em si� kilku zagra�, kt�re dzia�aj� niemal za
ka�dym razem. Chocia� nie s�dzi�em, �e pok��cimy
si� nawet o obraz. Pracowa�em nad nim niemal przez miesi�c. W
ko�cu, zadowolony z siebie, powiesi�em go w sypialni i poszed�em
pod prysznic, a kiedy wr�ci�em...</p><p>Harry wyszed� z �azienki i
kiedy zobaczy�, �e Severus le�y ju� w ��ku,
trzymaj�c w r�kach ksi��k�, jego pierwsz�
reakcj� by�o zerkni�cie na obraz, kt�ry przed chwil�
powiesi� na �cianie. By� ciekaw, jak Severus na niego zareaguje,
w jaki spos�b go skomentuje i czy w og�le obraz mu si� spodoba, ale kiedy
tylko jego wzrok pad� na �cian�...</p><p>Harry poczu�, jak do
�o��dka wlewa mu si� ch��d rozczarowania.</p><p>Obrazu nie by�o.</p><p>Wiedzia�, �e ryzykuje,
wieszaj�c go bez pytania. Severus by� niezwykle skrupulatny i
pedantyczny, je�eli chodzi�o o umiejscowienie wszystkich
znajduj�cych si� w sypialni rzeczy. Ale, do diab�a... to
by�a te� jego sypialnia!</p><p>Severus nie powinien by�...
powinien wykaza� chocia� odrobin�... akceptacji.</p><p>Harry zacisn�� usta i
oderwa� spojrzenie od pustej �ciany, odwracaj�c si� z
powrotem do le��cego w ��ku m�czyzny i by�
niemal pewien, �e wzrok Severusa b�yskawicznie zsun��
si� na ksi��k�.</p><p>Nie zastanawiaj�c si� ani
chwili d�u�ej, podszed� do ��ka i szarpni�ciem
zerwa� z niej poduszk�, a nast�pnie otworzy� jedn� z
szafek i wyci�gn�� z niej koc, po czym ostentacyjnie
odwr�ci� si� plecami do zaskoczonego m�czyzny i
ruszy� w stron� drzwi.</p><p>- Dok�d si� wybierasz? -
zapyta� ostro Severus.</p><p>- Id� spa� na kanap� -
o�wiadczy� Harry, otwieraj�c z rozmachem drzwi i
przekraczaj�c pr�g.</p><p>- Nigdzie nie idziesz. Natychmiast
wracaj do ��ka.</p><p>TRZASK!</p><p>Harry zatrzasn�� za sob�
drzwi i rozejrza� si� po salonie. Jak do tej pory wszystko
posz�o dobrze. Zapomnia� tylko o jednej, niewielkiej przeszkodzie -
nie mieli kanapy. W salonie sta�y tylko dwa fotele. Czarny i zielony.
Drewno w kominku jeszcze si� �arzy�o, daj�c s�abe
�wiat�o. Harry podszed� do swojego fotela, usiad� na nim,
podci�gaj�c nogi i uk�adaj�c poduszk� pod
g�ow�, po czym przykry� si� kocem, zwin�� w
k��bek i pr�bowa� znale�� jak�� w miar�
wygodn� pozycj�. Pozosta�o tylko czeka�.</p><p>Istnia�y dwa mo�liwe
scenariusze. W pierwszym z nich Severus wypada� z furi� z sypialni,
w�ciek�y za niepos�usze�stwo Harry'ego i za kompletny brak
szacunku, kt�ry mu okaza�. Ale skoro jeszcze do tej pory tego nie
zrobi�, wci�� istnia�a szansa na drugi scenariusz. Szansa
na to, �e Severus przemy�li to, co zrobi�, z�amie si�
i powiesi obraz z powrotem. Ale Harry z do�wiadczenia ju�
wiedzia�, �e komu� takiemu jak Severus doj�cie do tego
drugiego rozwi�zania mo�e zaj�c nawet ca�� noc,
wi�c najlepszym wyj�ciem b�dzie po prostu p�j�cie
spa�. I tak te� zrobi�.</p><p>Obudzi� go pochylaj�cy
si� nad nim cie�. Przez chwil� nie mia� poj�cia, gdzie
si� znajduje i w jednym, szalonym u�amku sekundy, pomy�la�
nawet, �e to Dementor, ale uspokoi� si�, kiedy us�ysza�
zachrypni�ty g�os:</p><p>- Jeden tydzie�. Masz jeden
tydzie�, aby si� nim nacieszy�. Potem ma znikn��.</p><p>Harry rozklei� zaspane powieki i
j�kn��, kiedy co� przeskoczy�o mu w karku. Wszystko go
bola�o. Fotel nie by� najwygodniejszym miejscem do spania.</p><p>Ale uda�o mu si�
odnie�� kolejne ma�e zwyci�stwo. Wywalczy�
tydzie�. Ciekawe, czy gdyby poszed� spa� do ogrodu, Severus
da�by mu dwa tygodnie...</p><p>Kiedy w ko�cu uda�o mu
si� podnie�� z fotela, Severusa ju� nie by�o. Harry
pocz�apa� do sypialni i spojrza� na zajmuj�cy
po�ow� �ciany obraz. Uwa�a�, �e nawet ca�kiem
dobrze uda�o mu si� uchwyci� ich dom i le��ce na
dachu, z��czone w u�cisku dwa, �wietliste Patronusy -
z�ocistego lwa i oplataj�cego go, srebrzystobia�ego
w�a, kt�rych wsp�lny blask roz�wietla� czaj�c�
si� w k�tach obrazu ciemno��, tworz�c wok� domu
ochronn� kopu�� i odgradzaj�c go od nap�ywaj�cego
ze wszystkich stron mroku, z kt�rego wy�ania�y si� ciemne
sylwetki w kapturach, wyci�gaj�c ku nim swe d�ugie, szponiaste
r�ce.</p><p>Harry odwr�ci� si� i
spojrza� na siedz�cego w ��ku Severusa, kt�ry przypatrywa�
mu si� z ukryt� w cieniu w�os�w twarz� i Harry nie
potrafi� dostrzec jej wyrazu. Dlatego po prostu wspi�� si�
na ��ko, podszed� do niego na kolanach i przywar� wargami
do jego zaci�ni�tych ust, sk�adaj�c na nich kr�tki
poca�unek.</p><p>- Dzi�kuj� - wyszepta�,
po czym po�o�y� si� na ��ku, k�ad�c
g�ow� na kolanach Severusa i wpatruj�c si� w obraz.</p><p>Tak, ten obraz zdecydowanie by�
jak na razie jego najlepszym dzie�em. Chocia� chyba rozumia�,
dlaczego Severus nie chcia� si� zgodzi� na to, aby wisia� w
ich sypialni. M�g� wywo�ywa�... niepok�j. Patrz�c na niego,
mia�o si� wra�enie, �e ciemno�� coraz bardziej
zaciska sw�j kr�g wok� domu, ale wystarczy�o podej��
bli�ej, aby zobaczy�, jak �wiat�o staje si� jeszcze
intensywniejsze, przeganiaj�c j� na sam skraj obrazu. Jak d�ugo
Patronusy b�d� ze sob� po��czone, mrok nigdy nie
wniknie do �rodka.</p><p>...ale wszystkie te k��tnie,
ci�g�e walki, czaj�ce si� w ciemno�ci upiory... to
wszystko przestaje mie� znaczenie, kiedy Severus si�ga po mnie... w
�rodku nocy, w �rodku dnia... kiedy zagarnia mnie do siebie i wchodzi
we mnie powoli i niespiesznie, a jego sk�ra ociera si� o moj� i jego
cienkie wargi stapiaj� si� z moimi ustami...</p><p>D�o� Harry'ego zawis�a
nad pergaminem, a oczy utkwi�y w padaj�cych za oknem sznurach deszczu.</p><p>Jak opisa� co�, co jest
doskona�e? Jak opisa� chwil�, kt�ra jest zwie�czeniem
wszystkich innych chwil, kt�re musia�y nast�pi�, aby ta jedna,
najdoskonalsza mog�a mie� miejsce?</p><p>Tak� w�a�nie
chwil� prze�y� w�a�nie tamtej nocy. Kiedy zerwa�
si� z koszmaru i swoim p�aczem obudzi� Severusa. A Severus...
tak, on doskonale wiedzia�, jak go uspokoi�.</p><p>Pie�ci� jego wargi z
tak� sam� delikatno�ci�, z jak� si� w nim
porusza�. Otula� jego j�zyk swoim j�zykiem z tak�
sam� czu�o�ci�, z jak� jego d�onie b��dzi�y
mu po ciele. Liza� jego wargi z takim pragnieniem, jakby stara�
si� zliza� z nich ca�y smak i utrwali� go, dop�ki zn�w nie
b�dzie m�g� ich skosztowa�. A kiedy ju� nasyci�
si� ich smakiem, przysun�� do swych ust d�o� Harry'ego
i poca�owa� jego nadgarstek oraz przecinaj�c� go,
g��bok� blizn�, kt�r� wyry�a na jego sk�rze jedna
z kl�tw Voldemorta. Prawdopodobnie ta sama, kt�ra pozostawi�a
blizn� na policzku Severusa. I Severus zawsze po�wi�ca� jej
wiele uwagi, ca�uj�c j� i li��c, jakby... jakby
chcia� wynagrodzi� Harry'emu ca�y b�l, kt�rego
do�wiadczy�. A przecie� nie musia� tego robi�,
poniewa� jego cia�o r�wnie� pokrywa�y blizny. I Harry
kocha� je wszystkie. Kocha� wodzi� po nich palcami i j�zykiem.
Ale tym razem Severus nie pozwoli� mu na to. Wysun�� si� z
niego i �agodnie obr�ci� go na brzuch, nakrywaj�c go swoim
cia�em i wchodz�c w niego ponownie. I Harry czu� jego
ci�ar, czu�, jak okrywa go sob�, jakby pr�bowa�
ukry� go przed ca�ym �wiatem, czu� jego d�onie,
splataj�ce si� z jego palcami i twarz zanurzaj�c� mu
si� we w�osach. I s�ysza� ciche skrzypienie
��ka, kiedy Severus unosi� biodra, wysuwaj�c si� z
niego odrobin�, a nast�pnie ponownie zag��biaj�c,
jakby nie by� w stanie wytrzyma� nawet ma�ej chwili,
b�d�c poza nim. I Harry us�ysza� sw�j w�asny
g�os, wypowiadaj�cy s�owa, kt�rych nie potrafi�
powstrzyma�:</p><p>- B�d� przy mnie. Przez
ca�� noc.</p><p>Twarz Severusa jeszcze bardziej
zanurzy�a mu si� we w�osach i Harry us�ysza�
zd�awiony, cichy szept przy swoim uchu:</p><p>- B�d� przy tobie zawsze.</p><p>I kiedy by�o ju� po
wszystkim i zasypia�em, przyci�ni�ty do jego boku, czu�em
jego d�o�, g�adz�c� moje w�osy i...</p><p>Harry przerwa� pisanie,
s�ysz�c zbli�aj�ce si� kroki. Severus zatrzyma�
si� za nim i Harry poczu� jego d�o� na swoim policzku.</p><p>- Sko�czy�e�? -
zapyta�.</p><p>- Jeszcze jedno zdanie - odpar�,
pocieraj�c twarz� o jego d�o� i czuj�c, jak
smuk�e palce dr�� z pragnienia. Wiedzia�, �e
przywiod�a go tu potrzeba. Wiedzia�, �e Severus ju� nie m�g�
wytrzyma�, �e musia� mie� go przy sobie przez ca�y
czas.</p><p>...i wiem, �e ju�
�aden koszmar mnie nie obudzi, poniewa� on b�dzie czuwa�,
aby je wszystkie odgoni�.</p><p>- Sko�czy�em.</p><empty-line/><p>KONIEC</p><empty-line/><p>You walked lightly into my life</p><p>Captivating and lovely to my mind,</p><p>At first, I never cared who you were</p><p>Now I don�t know who I am without you,</p><p>You kissed me</p><p>I felt my world change,</p><p>You held me</p><p>I heard my heart awaken,</p><p>You loved me</p><p>And my soul was born anew</p><p>You walked lightly into my life</p><p>Now my heart knows who you are</p><p>And with every breath</p><p>And every step</p><p>I take down lonely roads,</p><p>Your hand is my staff</p><p>Your voice is my guide</p><p>Your strength my shelter</p><p>You�re passion my awakening.</p><p>You walked lightly into my life,</p><p>And all my pain</p><p>You took as your own,</p><p>And all my fears</p><p>You cast into the sea,</p><p>All my doubt</p><p>Lost in your eyes,</p><p>You walked lightly into my life</p><p>And no matter if you choose to stay
or go,</p><p>My life is forever changed,</p><p>Just because you loved me</p><p>For a moment in time.</p><p>And because I choose</p><p>To love you</p><p>For the rest of mine.</p><p>"You walked lightly" by
Tracey Newson</p><empty-line/><p>I would die for you</p><p>I would die for you</p><p>I've been dying just to feel you by
my side</p><p>To know that you're mine</p><p>I will cry for you</p><p>I will cry for you</p><p>I will wash away your pain with all
my tears</p><p>And drown your fear</p><p>I will pray for you</p><p>I will pray for you</p><p>I will sell my soul for something
pure and true</p><p>Someone like you</p><p>See your face every place that I walk
in</p><p>Hear your voice every time I am
talking</p><p>You will believe in me</p><p>And I will never be ignored</p><p>I will burn for you</p><p>Feel pain for you</p><p>I will twist the knife and bleed my
aching heart</p><p>And tear it apart</p><p>I will lie for you</p><p>Beg and steal for you</p><p>I will crawl on hands and knees until
you see</p><p>You're just like me</p><p>Violate all The love that I'm missing</p><p>Throw away all the pain that I'm
living</p><p>You will believe in me</p><p>And I can never be ignored</p><p>I would die for you</p><p>I would kill for you</p><p>I will steal for you</p><p>I'd do time for you</p><p>I would wait for you</p><p>I'd make room for you</p><p>I'd sail ships for you</p><p>To be close to you</p><p>To be a part of you</p><p>'Cause I believe in you</p><p>I believe in you</p><p>I would die for you.</p><empty-line/><p>"#1 Crush" by Garbage</p></section></body></FictionBook>