<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>fable</genre><author><first-name>Кандрат</first-name><last-name>Крапіва</last-name></author><book-title>Байкі</book-title><annotation><p>Сваiмi байкамi Кандрат Крапiва унёс вялiкi уклад у скарбнiцу беларускай лiтаратуры. Цiкава апiсаныя бытавыя сцэны, жывыя дыялогi прываблiваюць чытача i вымушаюць яго смяяцца. А пасмяяўшыся — задумацца…</p></annotation><date/><coverpage><image l:href="#cover"/></coverpage><lang>be</lang><src-lang>be</src-lang></title-info><document-info><author><nickname>Bartimeyse</nickname></author><program-used>doc2fb, FictionBook Editor Release 2.6, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2013-11-06">2013-11-06</date><id>F7963424-E03B-479F-BF06-D79E9AE0F4A8</id><version>1.0</version></document-info><publish-info><book-name>Байкi / Кандрат Крапіва.- Мінск : Мастацкая літаратура, 1996. - 127, [1] с.</book-name><publisher>Мастацкая літаратура</publisher><city>Мінск </city><year>1996</year></publish-info></description><body><title><p>Кандрат Крапіва</p><p>Байкі</p></title><section><title><p>Дыпламаваны баран</p></title><poem><stanza><v>Ў адным сяле (не важна — дзе)</v><v>Хадзіў Баран у чарадзе.</v><v>Разумных бараноў наогул жа нямнога,</v><v>А гэты дык дурней дурнога —</v><v>Не пазнае сваіх варот:</v><v>Відаць, што галава слабая.</v><v>А лоб дык вось наадварот —</v><v>Такога не страчаў ніколі лба я:</v><v>Калі няма разумніка другога,</v><v>Пабіцца каб удвух,</v><v>Дык ён разгоніцца ды ў сцену — бух!</v><v>У іншага дык выскачыў бы й дух,</v><v>А ён — нічога.</v><v>I вось за дурасць гэту</v><v>Яго вучоным раз празвалі нейк насмех,</v><v>А каб двара не перабег,</v><v>На шыю прывязалі мету.</v><v>— Вось, — кажуць, — і дыплом табе.</v><v>Што гэта за «дыплом», Баран — ні «мя», ні «бэ»,</v><v>Аднак жа перад Кошкаю пачаў ён ганарыцца:</v><v>— А што ж ты думала, сястрыца!</v><v>Хіба мне пахваліцца няма чым?</v><v>Дыплом я заслужыў, здаецца ж, галавою,</v><v>I не раўнуйся ты са мною.</v><v>— Аб гэтым лепей памаўчы,—</v><v>Сказала яму Кошка.—</v><v>Каб ты быў разумнейшы трошка</v><v>Ды розумам раскінуць мог авечым,</v><v>То ўбачыў бы, што ганарыцца нечым,</v><v>Бо заслужыў ты свой дыплом</v><v>Не галавой, а лбом.</v></stanza><stanza><v>Другі баран — ні «бэ», ні «мя»,</v><v>А любіць гучнае імя.</v></stanza></poem></section><section><title><p>Ганарысты парсюк</p></title><poem><stanza><v>Бывае, праўда вочы коле…</v><v>Раз гнаў пастух свіней у поле.</v><v>          Адзін вялізарны Парсюк,</v><v>          Які абегаў вёску ўсю,</v><v>За раніцу абшнырыў завуголле,</v><v>Цяпер такі меў выгляд важны,</v><v>Што носа не дастаць і сажнем —</v><v>Вышэй за ўсіх ён сам сябе лічыў,</v><v>          А што ў самога на лычы,</v><v>          Не бачыў гэтага, аднак.</v><v>          І вось адзін тут Падсвінак,</v><v>          Які заўважыў бруд раней,</v><v>І кажа: — Дзядзечка, твой лыч у брудзе!</v><v>Нязграбна гэта й між свіней,</v><v>          А што ж, калі заўважаць людзі?</v><v>Парсюк наставіў хіб, Парсюк раз'юшан:</v><v>— Цераз цябе я чырванець прымушан!</v><v>Такое мне сказаць асмеляцца нямногія,</v><v>          Дык гэта ж — дэмагогія! —</v><v>Парсюк наш лаецца — не дараваць клянецца:</v><v>— І месца мокрага, — крычыць, — не застанецца!</v><v>          Ты мой свінячы гонар закрануў! —</v><v>          І так ён Падсвінака грызянуў,</v><v>          Што той за сажняў пяць адскочыў.</v></stanza><stanza><v>          Парсюк не надта быў ахвочы</v><v>          Глядзецца праўдзе ў вочы.</v></stanza></poem></section><section><title><p>Махальнік Іваноў</p></title><poem><stanza><v>Таму ўжо будзе, мусіць, з год,</v><v>Вучэбную стральбу праходзіла пяхота.</v><v>Дык вось страляў аднойчы ўзвод</v><v>Ці, можа, нават рота.</v><v>А тут раптоўна Шэф вярхом аднекуль — шасць:</v><v>Цікава паглядзець, а як страляе часць?</v><v>Ці вока вернае, ці цвёрдая рука</v><v>Ў чырвонага стралка?</v><v>Зайгралі «пападзі»,</v><v>Гарыць чырвоны флаг.</v><v>Стралкі — на лінію. Ляглі ўсе па упорах.</v><v>Вось выстраліў адзін,</v><v>Вось разам — пах-пах-пах!</v><v>I лезе ў нос, і дражніць востры пах</v><v>(Калісьці Шэф таксама нюхаў порах).</v><v>Вось скончылі. Адбой.</v><v>Начальнікі здаволены стральбой:</v><v>Той тры папаў, той пяць.</v><v>Ахвота тут і Шэфу пастраляць.</v><v>Ён пяць патронаў у кішэнь,</v><v>Нагледзеў лепшую мішэнь,</v><v>Прылёгшы на упор,</v><v>I стрэльбу да пляча прыпёр.</v><v>Зажмурыў вока — бах! Пад носам землю ўзрыла.</v><v>Другі раз. Гэта ўбок завыла.</v><v>Яшчэ за імі тры,—</v><v>Усе «за малаком».</v><v>— Ах, чорт вас пабяры! —</v><v>Злуецца Шэф цішком.—</v><v>Хоць бы адну папаў, а то скандал страшэнны!</v><v>Але махальнікі падходзяць да мішэні,</v><v>Давай яму махаць</v><v>(У іх быў добры нюх):</v><v>Дзве, тры, чатыры, пяць!</v><v>У самы, значыць, круг.</v><v>Шэф хоча вынікі другім праверыць разам,—</v><v>Махальнікаў назначыў зноў жа тых</v><v>I ўзяў патронаў… халастых.</v><v>Дык што ж вы думалі? — ніводнай не прамазаў.</v><v>Як далажыў махальнік Іваноў:</v><v>«У цэнтру самую ўсе пяць загналі зноў».</v><v>І дзіва дзіўнае было там цэлай часці,</v><v>Што можна з халастых ды «ўсе пяць куль» папасці.</v><v>А ваенком дык Іванова нават пахваліў:</v><v>— Ты, — кажа, — Іваноў, сапраўдны падхалім.</v></stanza><stanza><v>У падхалімаў так вядзецца век-вяком!</v><v>Ці б'е начальства ў цэль, ці шле «за малаком»,</v><v>Ды знойдуцца заўсёды Івановы,</v><v>Што памахаць яму гатовы.</v></stanza></poem></section><section><title><p>Асёл Ісуса Хрыста</p></title><poem><stanza><v>Калi ўязджаў Iсус Хрыстос</v><v>У Iерусалiм</v><v>Асёл яго на спiне вёз,</v><v>Натоўп iшоў за iм.</v><v>Крычаў 'асанна' у хвалу</v><v>Збавiцелю свайму,</v><v>I ў галаву прыйшло Аслу,</v><v>Што гэта ўсё — яму.</v><v>'I шлях, усыпаны лiсцём, —</v><v>Ён думаў,— гэта мне',</v><v>Ступаў, здаволены жыццём,</v><v>Па мяккiм дыване.</v><v>Пакуль на iм Iсус Хрыстос</v><v>Па свеце вандраваў,</v><v>Заўсёды быў Аслу авёс</v><v>I свежая трава.</v><v>Калi ж айцец сваё дзiця</v><v>Ўзяў 'на небеса',</v><v>Не стала больш Аслу жыцця—</v><v>Нi славы, нi аўса.</v><v>Ў пашане быў i на вiду,</v><v>А вось вам эпiлог:</v><v>Асёл вазiў цяпер ваду,</v><v>Жаваў чартапалох.</v><v>I сумна ён махаў хвастом,</v><v>I думаў сумна ў такт:</v><v>'Калi я працаваў з Хрыстом,</v><v>Усё было не так.</v></stanza></poem></section><section><title><p>Аршын</p></title><poem><stanza><v>Зайшоў я ў краму раз набраць на палітон.</v><v>Вядома, Крамнік: — Будзьце так ласкавы!</v><v>Вось вам сукно, вось вам бастон.</v><v>Тавар не вельмі што цікавы,</v><v>А Крамнік хваліць: — Добрае наўздзіў!</v><v>Пасля й цану ж загарадзіў!</v><v>Я сяк, я й і так, ды мусіў заплаціць нарэшце:</v><v>Другога выхаду няма,—</v><v>Не за гарамі ўжо зіма.</v><v>— Ну, мерайце, — кажу, — ды рэжце!</v></stanza><stanza><v>Куляецца аршын, маланкай ходзяць рукі —</v><v>Так спрытна шэльма мерае.</v><v>— Ах! добрае сукно! Мо возьмеце й на брукі?</v><v>Але яму не надта веру я,—</v><v>Бяру аршын і правяраю сам.</v><v>Дык што ж вы думалі? Ну й жулікі! Ну й чэрці!</v><v>Недахапіла ў мяне там</v><v>Ні больш, ні менш — тры чвэрці.</v></stanza><stanza><v>А Крамнік божыцца, клянецца:</v><v>— Няхай язык адсохне, — прысягае.</v><v>I жонка, і дачка, і цешча памагае,</v><v>Аж кулакамі б'юць у грудзі,</v><v>Даводзячы, што гэта мне здаецца</v><v>I што няма вярней, як іх аршын.</v><v>Аднак я доўга не марудзіў</v><v>I спрэчку зразу давяршыў,</v><v>Сказаўшы Крамніку: — З табой я цалкам згодзен:</v><v>Няма вярнейшага аршына,</v><v>Ды толькі ў тым бяды прычына,</v><v>Што сам ты — злодзей.</v><v>«Аршын» марксісцкі ёсць, і ён зусім нядрэнны,</v><v>Калі ўладае ім разумны ды сумленны;</v><v>Калі ж пачне хто іншы мераць,</v><v>Дазвольце мне тады не верыць.</v></stanza></poem><p><emphasis>1928</emphasis></p></section><section><title><p>Варона-мітынгоўшчыца</p></title><poem><stanza><v>Крылатыя насельнікі старонкі нейкай</v><v>Цярпелі доўга здзекі.</v><v>Там панаваў страшэнны ўціск,</v><v>Там часта чуцен быў жалобны піск</v><v>Бязвіннае ахвяры.</v><v>I вось паўстаў крылаты пралетарый,—</v><v>I бура ўміг з зямлі змяла</v><v>Цара драпежніка арла.</v><v>Уціхла бура, кончана змаганне,</v><v>I вольных дзён настала ранне.</v><v>Увесь птушыны род там без разбору нацый</v><v>За творчай працай:</v><v>Хто гнёзды ўе, хто ловіць мошак —</v><v>Сваіх пісклівых корміць крошак,</v><v>Другі вартуе ў садзе дрэў —</v><v>Бароніць іх ад чарвякоў,</v><v>I працу ўсіх працаўнікоў</v><v>Бадзёрыць гучны спеў.</v><v>Адной вароне праца не пад густ.</v><v>I вось, усеўшыся на куст,</v><v>Ад рэшты грамадзян паводдаль,</v><v>— Ура! — крычыць яна. — Ура!</v><v>Няхай жыве свабода!</v><v>Між тым, абедаць бы пара,</v><v>Бо есці хочацца Вароне.</v><v>— Ужо й не рана, здэцца, сёння,</v><v>Ці зараз пададуць абед? —</v><v>Спытала ў Ластаўкі яна.</v><v>— Ніхто, сястрыца, не падасць табе,—</v><v>Вароне адказала тая,—</v><v>Бо кожны з нас абед у працы здабывае,</v><v>I не працуеш толькі ты адна.</v><v>— Ну, це брашы, а я ж вось мітынгую.</v><v>— Дык і знайдзі варону ты другую,</v><v>Якая б тут табе паслугавала,</v><v>А ў нас няма паслугачоў.</v><v>Бывай здарова! — Ластаўка сказала.—</v><v>Дарэмна траціць час я не хачу.</v><v>I давялося той адной</v><v>Дзяўбці смярдзючы конскі гной.</v></stanza><stanza><v>Дык вось, чытач, ты сам здароў</v><v>Павінен добра тое ведаць,</v><v>Што, каб прымусіць працаваць такіх «варон»,</v><v>Не трэба ім даваць абедаць.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Далікатныя парасяты</p></title><poem><stanza><v>Няхай не слухае, каму не міла,</v><v>А я тут расказаць хачу,</v><v>Што ад людзей нядаўна чуў:</v><v>Як Цётка парасят карміла.</v><v>Не ведаю — у будні дзень ці ў свята,</v><v>Пусціла ў сенцы Цётка Парасяты,</v><v>Ім замяшала есці</v><v>Ды на хвілінку выйшла дзесьці.</v><v>Вярнулася яна і стала ля парога спужана:</v><v>Памыяў на падлозс лужына,</v><v>I цеста ўсё парыта,</v><v>I бруд кругом каля карыта.</v><v>Тут, раззлаваўшыся без меры,</v><v>Кабета адчыніла дзверы</v><v>Ды аблавухіх панічоў</v><v>Давай шалёстаць скарачом.</v><v>Калі ж наробяць яны піску!</v><v>Ну — рэжуць іх, няйначай.</v><v>На піск на той здалёк і зблізку</v><v>Набегла шмат радні свінячай,</v><v>I парасячы піск не чуцен у свінячым гудзе:</v><v>Наставіўшы хібы і папусціўшы пену,</v><v>На дзверы лезуць і на сцену.</v><v>Іх ледзьве адагналі людзі.</v></stanza><stanza><v>Дык вось, браткі,</v><v>Калі такія свінюкі</v><v>(А свінюкоў нямала ёсць па свеце)</v><v>Ды завядуцца ў сельсавеце</v><v>Ці ў кааператыве ў вас,—</v><v>Ганіце вон, на мой адказ.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Дзед i Баба</p></title><poem><stanza><v>Ехаў Дзедка на кірмаш,</v><v>З ім на возе — Баба.</v><v>Конік з выгляду — дарма,</v><v>Ды цягнуў ён слаба:</v></stanza><stanza><v>Меў не болей двух гадоў,</v><v>Як суседзі кажуць.</v><v>Баба ж тая — сем пудоў,</v><v>Сама меней, важыць.</v></stanza><stanza><v>Пад узгорак або ў гразь —</v><v>Конь насілу возьме.</v><v>Стала Баба памагаць…</v><v>Седзячы на возе.</v></stanza><stanza><v>Што ж, каню другі гадок.</v><v>Дык яна — за білы</v><v>Ды нагамі ў перадок</v><v>Пхне, як мае сілы.</v></stanza><stanza><v>— Кінь, дурная, бо зганю! —</v><v>Дзед тут Бабе кажа.—</v><v>Ты паможаш так каню,</v><v>Як хваробе кашаль.</v></stanza><stanza><v>— Ах ты, ёлупень стары! —</v><v>Баба Дзеда лае.—</v><v>Стой жа тут, хоць ты згары!</v><v>Мне бяда малая.</v></stanza><stanza><v>Потым — гоп яна з калёс,</v><v>Села ля дарогі,</v><v>А каня як чорт панёс,—</v><v>Дзе ўзяліся й ногі!</v></stanza><stanza><v>Ва ўстановах часам ёсць</v><v>Вось такія ж «бабы»:</v><v>Здэцца, й робяць яны штось,</v><v>Але справы — слабы.</v></stanza><stanza><v>Ды такая не ўцячэ!</v><v>Скажам ёй нарэшце:</v><v>— Мо без вас было б лягчэй?</v><v>Паспрабуйце злезці!</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Дэкрэт</p></title><poem><stanza><v>— Здароў, Максім!</v><v>Забыўся, брат, на нас зусім.</v><v>Расказвай, што чуваць.</v><v>— Браточак, не магу!</v><v>— Ты мо сюды адпачываць?</v><v>— Ды не, бягу!</v><v>Я жду бяды з усіх бакоў.</v><v>— А што з табою? Можа, не сакрэт?</v><v>— Ды ў цэнтры (чуў мо?) выдалі дэкрэт —</v><v>На мяса здаць усіх быкоў,</v><v>Якім мінула дзесяць год.</v><v>Пастой… Прысядзь ды вытры пот…</v><v>Дык ты ж чаго падмазаў пяты?</v><v>— А мне ўжо бачыш, дваццаць пяты,</v><v>Дык страх такі напаў, не ведаю, дзе дзецца.</v><v>— Не разумею я… То ты ж не бык, здаецца,</v><v>I не ўцякаць табе я моцна буду раіць.</v><v>— Яно то так, але ж — гады…</v><v>Каб не нажыць якой бяды.</v><v>Дзкрэты як у нас, часамі, разбіраюць?</v><v>Не разбяруцца, зловяць — чык,</v><v>Тады й даводзь, што ты не бык.</v></stanza></poem><p><emphasis>1928</emphasis></p></section><section><title><p>Жаба ў каляіне</p></title><poem><stanza><v>Пагода — проста нібы дым,</v><v>У вёсцы рух, у вёсцы ўздым:</v><v>Упарта кліча сенажаць.</v><v>I ні старым, ні маладым</v><v>Тут некалі ляжаць.</v><v>Грабель мільганнем, звонам кос</v><v>Трымцяць лілёвыя прасторы,</v><v>I вось, нібы ў зялёным моры,</v><v>Плыве бухматы воз.</v><v>Далонню ўцёршы потны лоб,</v><v>Як паміж рыфаў, паміж коп</v><v>Лахматы капітан яго вядзе.</v><v>Ён важнасць твару надае</v><v>I, каб не стала, загадзе</v><v>Сваёй адзінай «конскай сіле»,</v><v>Якая й так напружвае ўсё жылле,</v><v>Ён пугай пары паддае.</v><v>Яно хоць «сілы» троха й шкода,</v><v>Ды некалі — стаіць пагода,</v><v>Аж смагне, ныючы, асірацелы куст.</v><v>А Жабе гэта не пад густ;</v><v>I сонца горш цяпер пячэ,</v><v>Скарэй і бусел напаткае,</v><v>I як яна тут ні ўцякае,</v><v>Як ні скача,</v><v>У цень нікуды не ўцячэ.</v><v>Ад крыўды Жаба ледзь не плача.</v><v>А ўсё двухногі гэты госць</v><v>З сваім вялізным возам!</v><v>Апанавала Жабу злосць,</v><v>I падказаў ёй жабін розум:</v><v>«Ага, ну-ну!</v><v>Ты пажыві яшчэ хвіліну,—</v><v>Вось толькі сяду ў каляіну,</v><v>Плячом пад кола таркану</v><v>I к чорту воз перавярну.</v><v>Тады — капут, і ты мяне не зловіш,</v><v>Бо галаву, напэўна, зломіш».</v><v>I — скок Жабоцька смела</v><v>Ды ў каляіну села.</v><v>Тут колам — хрась!..</v><v>I кроў і гразь…</v><v>Пад кола, жаба, не падлазь.</v></stanza><stanza><v>Ці не такі ж і кожнай жабы лёс,</v><v>Што пнецца на хаду кульнуць савецкі воз?</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Зубы</p></title><poem><stanza><v>У Мамы зубы забалелі.</v><v>(Каб вы такой прыемнасці не мелі.)</v><v>За сківіцу ўхапіўшыся рукою,</v><v>Не знойдзе месца сабе Маці</v><v>Ні на дварэ, ні ў хаце</v><v>I енчыць, ходзячы з пакою да пакою.</v><v>Шчака ўзнялася, як гара,</v><v>Аж проста зайздрасць бярэ Волю.</v><v>I вось, скрывіўшыся, надзьмуўшы губкі,</v><v>Яна таксама енчыць «з болю»:</v><v>— Ой, мама, боля зубкі!</v><v>(А Волі — года паўтара.)</v></stanza><stanza><v>Калі плаксівага я стрэну юнака-паэта,</v><v>Дык мне заўсёды сцэнка гэта</v><v>На памяць просіцца сама —</v><v>Паэт нагадвае мне Волю:</v><v>Ён стогне ад зубнога болю,</v><v>А зубак то ў яго няма.</v><v>Эх, дзівакі! Хай той ад болю вые,</v><v>Ў каго ёсць карані гнілыя.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Кормны i надворны</p></title><poem><stanza><v>Аб іх скажу я, што магу…</v><v>Ў адным хляве і берлагу</v><v>I нават ад адной свінні</v><v>Радзіліся яны —</v><v>Адзін Руды, другі Падласы.</v><v>Пассаць абодва былі ласы,</v><v>I дружна так яны спачатку</v><v>Клалі матку,</v><v>Уплёўшыся за цыцкі ўдвох,</v><v>А тая ляжа — рох ды рох.</v><v>Пасля, сумуючы па цыццы,</v><v>Ў адным капаліся карытцы</v><v>I разам елі ды пілі —</v><v>Ну, аднакашнікі былі,</v><v>Хоць бульбяную елі кашу.</v><v>Пасля ганялі іх на пашу;</v><v>Як уцячы ж рабілі спробу,</v><v>Пастух абодвух пугай сцёбаў.</v><v>Так цэла лета. Але ўвосень</v><v>Канец настаў такіх адносін —</v><v>Ім разлучыцца давялося.</v><v>— Трэ да ладу прывесці свінні,—</v><v>Сказаў раз муж да гаспадыні,—</v><v>Карміць пара, але якога?</v><v>— Ды ўжо ж няйначай, як Рудога:</v><v>Рахманы ён і не маркотны</v><v>I да яды нек больш ахвотны…</v><v>Заперлі Рудага ў хляўчук.</v><v>Аднак жа я сказаць хачу,</v><v>Хоць пад сакрэтам, вам аб гэтым,</v><v>Што неахайны той хляўчук</v><v>Рудому здаўся кабінетам.</v><v>Руды ў пяшчоце дый у ласцы:</v><v>Штодзень тры разы бульбы ў ражцы</v><v>Даюць яму, ды шчэ й з мукою —</v><v>Пайшло свінчо зусім рукою:</v><v>Руды наш стаў дабёр і гладак,</v><v>Аж чуць цягае ўжо азадак,</v><v>Не верыцца, што ёсць і косці,</v><v>I закруціўся зграбна хвосцік.</v><v>Зажыў Руды. Але з Падласым</v><v>Зусім не тое гэтым часам:</v><v>Наш гаспадар яго акінуў —</v><v>Падласы еў адну мякіну,</v><v>Тарчком на ім расло шчацінне,</v><v>I спачувалі яму свінні,</v><v>А ён сланяўся й скрыгаў горна,</v><v>Што лёс зрабіў яго надворным…</v><v>Раз нешта здарылася цётцы</v><v>К Рудому не ўшчыніць варотцы.</v><v>Убачыў гэту рэч Падласы</v><v>I, каб не траціць марна часу,</v><v>Рашыў зайсці к Рудому ў госці</v><v>(Ён ведаў, што Руды не посціць):</v><v>— Ругу! ругу! — дзень добры, братка!</v><v>Які ты зграбны стаў ды гладкі!..</v><v>Што ж не вітаеш ты мяне?</v><v>— А ты што прэшся ў кабінет,</v><v>Свіное рыла, без дакладу? —</v><v>Сказаў Руды і адвярнуўся задам.</v></stanza><stanza><v>Нямала ёсць яшчэ брыды,</v><v>Як той Руды,</v><v>Што так вітаюцца з «надворным»</v><v>Задам кормным.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Ліслівае цяля</p></title><poem><stanza><v>«Ліслівае цяля дзве маткі ссе».</v><v>Вы гэту прыказку напэўна чулі ўсе.</v><v>Але на практыцы выходзіць,</v><v>Што і цялятам часта шкодзіць</v><v>Залішне многа малака.</v><v>У дзядзькі аднаго, вяскоўца-кулака,</v><v>Было штук пяць кароў.</v><v>А кожны ж ведае, здароў,</v><v>Які ў кароў вясковых абавязак:</v><v>Трасянку есці ў дзень тры разы,</v><v>Настойваць гной, вадзіць цялят</v><v>Ды малака даваць патроху.</v><v>Такія ж абавязкі акурат</v><v>У кулака Цімоха</v><v>Спаўнялі гэтыя сумленна,</v><v>I скора нек пасля каляд</v><v>З іх дзве ўжо прывялі цялят.</v><v>Ды толькі для Цімоха тое дрэнна,</v><v>Што у Гнядой — бычок і у Рабой — бычок</v><v>(Яны былі супроць дачок),</v><v>А гаспадар хацеў цялушку гадаваць,</v><v>Бычкоў рашыў ён прадаваць.</v><v>Вось аднае нядзелі</v><v>I зараўла Гняда:</v><v>Ёй не на ўме яда,</v><v>Ёй не на ўме вада.</v><v>Аднак жа на пратэст не паглядзелі:</v><v>Бязлітасны мяснік панёс</v><v>Яе Пярэстага на воз.</v><v>Між тым Рабая</v><v>Аб гэтым нават і не дбае:</v><v>Пры ёй рыжман яе малакасос.</v><v>Але й яе спаткаў не лепшы лёс.</v><v>У пераплёце загародкі</v><v>Жардзін са дзве было кароткіх,</v><v>I вось у дзірку ля сцяны</v><v>Пралез Бычок-дурніца</v><v>Ды да Гнядой пачаў маніцца.</v><v>Нюхнуліся яны,</v><v>I пачаліся ў іх цялячыя пяшчоты.</v><v>Бычок з вялікаю ахвотай,</v><v>Падлезшы да Гнядой пад вымя,</v><v>Губамі мяккімі, вільготнымі сваімі</v><v>Пачаў там так прыемна казытаць,</v><v>Так міла хвосцікам матаць,</v><v>Як быццам гэта той, Пярэсты,</v><v>I аддала яна ўсё малако, дарэшты.</v><v>Назаўтра бедаваў Цімох,</v><v>Што Рыжы здох.</v><v>Тут аднаго хачу, нарэшце, я:</v><v>Над байкаю мая каб не прапала праца,—</v><v>Хай помніць кожнае ліслівае цяля,</v><v>Што можна ссаць, ды можна й абассацца.</v></stanza></poem><p><emphasis>1928</emphasis></p></section><section><title><p>Мандат</p></title><poem><stanza><v>Аслу раз выдалі мандат,—</v><v>Няйначай, памылкова.</v><v>(Такія і ў людзей памылкі — не наўда,</v><v>Але аб іх пасля размова).</v><v>Ад шчасця гэтага ў Асла</v><v>Аж галава кругом пайшла,</v><v>I вылецеў з яе апошні розум —</v><v>Як п'яны стаў Асёл, хоць быў цвярозым:</v><v>Такога ўраз задаў разумнік тону,</v><v>Такога шуму нарабіў, такога звону,</v><v>Што не спрачаліся жывёлы ані крышку</v><v>I палічылі ўсе Асла за шышку.</v><v>— Ну й розум! Вось дык галава! —</v><v>Не раз гучалі хвалы словы.</v><v>Другі дык ледзь не цалаваў</v><v>Капыцікі асловы.</v><v>А «галава» з мандатам у паўметра</v><v>Стаіць над яслямі ў хляве:</v><v>Ніводнай думкі ў галаве —</v><v>Жуе сабе авёс, псуе сабе паветра.</v><v>Пры гэтым бедныя жывёлы</v><v>I чхнуць баяцца без дазволу.</v><v>Адзін вось толькі Лыска,</v><v>Калі Асла пабачыць блізка,</v><v>Заўсёды брэша: «Гаў-гуў-гуў!</v><v>Цярпець я дурня не магу!»</v><v>Ды Лыска той сядзеў на ланцугу.</v></stanza><stanza><v>Бывае іншы раз і з нашым братам,</v><v>Што галаву заменьваюць мандатам,</v><v>Ды мы справаджваем такіх аслоў</v><v>Без лішніх слоў.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Мачаха</p></title><poem><stanza><v>Здароў і дуж быў селянін Антось,</v><v>I рукі залатыя ў дзядзі,</v><v>I нават галава нішто,</v><v>Ды толькі лёс яго не гладзіў:</v><v>Дзве жонкі ўжо ляглі ў магілу,</v><v>А пасля іх дзяцей — як бобу,</v><v>I самых гэтакіх бубноў,</v><v>Што аднаму дагледзець не пад сілу.</v><v>Ну, што рабіць? Ён ажаніўся зноў</v><v>I ўзяў, браткі мае, аздобу:</v><v>Ні з твару цётка, ні з грудзей,</v><v>I ўсё не так, як у людзей,</v><v>Не надта вабіць і Антося,</v><v>Ды што ж, калі ўжо так прыйшлося…</v><v>Жыве Антось — бяда, дый годзе,</v><v>I не відаць канца бядзе:</v><v>Хоць жонка хараством — як пудзіла ў гародзе,</v><v>А што ні год малое прывядзе.</v><v>I пачалося тут сіротам пекла:</v><v>Не раз іх «мама» тая пугай секла.</v><v>Сваіх заўсёды вунь як песціць,</v><v>А тым шкадуе, бедным, есці;</v><v>Таго штурхне, таго рване за вушы,</v><v>Усіх без меры працай душыць.</v><v>Адзенне ж тое — лахманы!</v><v>Нікому й не паскардзяцца яны,</v><v>Бо і за скаргу гэтаксама</v><v>Не гладзіць іх ліхая «мама».</v><v>А языком яна перад людзьмі —</v><v>Не трэба й роднай лепшай мамы,</v><v>Хоць ты вось так яе вазьмі</v><v>Ды прылажы да раны:</v><v>— Я за сірот, здаецца б, аддала душу,—</v><v>Чуць на руках іх не нашу,—</v><v>Так распінаецца кабеціна ў мане,</v><v>Што ні канца, ні краю:</v><v>— Хаця б яны глядзелі так мяне,</v><v>Як буду я старая.</v><v>Яны ў мяне не пасынкі, не падчарыцы — госці.</v><v>А што ў іх толькі скура й косці,</v><v>Дык гэта ўжо завод такі,</v><v>Такія ж іх былі і мацяркі.</v><v>Ох, мачахі! I добрыя ж усе яны без меры,</v><v>Ды толькі чорт ім верыў.</v></stanza><stanza><v>Ёсць у мяне адзін знаёмы «заг»,—</v><v>Два скачуць у яго, а іншыя ў слязах.</v><v>Аднак я думаю, што хутка дзеткі самі</v><v>Прапішуць іжыцу такой вось «маме».</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Мурашка i Жук</p></title><poem><stanza><v>Раз летнім днём цераз дарогу</v><v>Мурашка пруцік валакла</v><v>Ды прыпынілася была,</v><v>Чакаючы сяброўку на падмогу.</v><v>I гэтым часам</v><v>Пачуўся нейкі гук,</v><v>Як бы спяваў хто басам,</v><v>А з гукам сеў паблізу Жук.</v><v>Глядзіць Мурашка палахліва:</v><v>Што за дзіва!</v><v>Такі бліскучы ягамосць —</v><v>Наставіў вусы ці то рогі,</v><v>Ідзе паважна ўдоўж дарогі,</v><v>Пагардліва наўкола пазірае,</v><v>Адзенне тое лакам ззяе —</v><v>Ці не замежны госць?</v><v>— Ну што, малеча, цяжка</v><v>— Цягнуць такое на гарбе?—</v><v>— Прамовіў Жук, заўважыўшы Мурашку.</v><v>— А мы працуем на сябе.</v><v>— Ды чуў… Пра гэта ўсюды трубяць.</v><v>— Павага, слава, чэсць!</v><v>— Хто не працуе, той не есць.</v><v>— Давай, давай! Работа дурняў любіць.</v><v>— Без працы хіба можна жыць?</v><v>— Працуй. А мне на ліха праца?</v><v>— I без яе як мае быць</v><v>Магу я смачна есці, піць,</v><v>Па модзе апранацца,</v><v>А слава… Што мне слава!</v><v>— Ці-ка-ва.</v><v>— Калі цікава, дык хадзем,</v><v>Я пакажу ахвотна,</v><v>Дзе я жыву і што я ем,</v><v>Якім я водарам дышу,</v><v>Як час праводжу бесклапотна</v><v>I на гарбе цяжару не нашу.</v><v>I ты жыццё мо перайначыш,</v><v>Як гэта ўсё пабачыш.</v><v>Да мэты прасцяком</v><v>Паўзе Мурашка за Жуком:</v><v>Хоць вокам глянуць на той рай —</v><v>На Жукавы палацы.</v><v>Мо праўда ёсць на свеце край,</v><v>Дзе можна жыць без працы.</v><v>Жук важна крочыць перадом,</v><v>За ім Мурашка сціпла.</v><v>Жук ганарліва: — Вось мой дом!</v><v>I тут… Мурашка ўліпла,</v></stanza><stanza><v>Такі ж не мелюць языком,</v><v>А праўду кажуць людзі:</v><v>Як папаўзеш ты за Жуком,</v><v>Дык апынешся ў брудзе.</v></stanza></poem><p><emphasis>1964</emphasis></p></section><section><title><p>Пажар</p></title><poem><stanza><v>Нядрэнныя Брандмайстар вочы мае:</v><v>Надоечы здалёк</v><v>Убачыў ён дымок,</v><v>А дыму ж без агню, напэўна, не бывае.</v><v>— Пажар! Пажар! — сігнал трывожны.—</v><v>Гарыць! Скарэй! Гарыць!</v><v>I жвава рухаецца кожны</v><v>З трывогай на твары.</v><v>Гатова ўсё праз дзве хвіліны:</v><v>Вяроўкі, бусакі, драбіны…</v><v>Вось вынырнуў з агульнай кучы</v><v>Начальніка шалом бліскучы.</v><v>— За мной! Галопам — маррш! —</v><v>Скамандаваў Брандмайстар наш.</v><v>Абоз імчыцца па завулку,</v><v>Грыміць, і трубіць, і звініць.</v><v>Там дышлем цюкнулі бабульку,</v><v>Там зад адціснулі свінні.</v><v>Наперадзе насос, за ім жа бочкі тураць.</v><v>Прыджгалі: — Стой! — Нарыхтаваўшы кішку,</v><v>Пажарнікі збянтэжыліся крышку:</v><v>— А дзе ж пажар? То ж дзядзька люльку курыць.</v><v>— Табака добрая, чаму не пакурыць?</v><v>Аднак было б там лаянкі багата,</v><v>Ды толькі зноў — «Пажар! Гарыць!»</v><v>……………………………………………..</v><v>На гэты раз Брандмайстарава хата.</v><v>Ён, кажуць, праз дурную спешку</v><v>Закінуў сам у стружкі галавешку.</v></stanza><stanza><v>Быў крытык мой адзін заўзяты,</v><v>I ён цяпер сядзіць без хаты.</v></stanza></poem><p><emphasis>1929</emphasis></p></section><section><title><p>Плывец-тэарэтык</p></title><poem><stanza><v>Ён быў выдатны тэарэтык —</v><v>Па спорту воднаму мастак,</v><v>I што няправільна, не гэтак,</v><v>А трэба правільна вось так,</v><v>Заўсёды хораша тлумачыў</v><v>Аматарам-плыўцам.</v><v>Але як плавае ён сам,</v><v>Таго ніхто не бачыў.</v><v>Вось раз на ранішняй зарадцы</v><v>У хвалях быстрае ракі</v><v>Трэніраваліся спартсмены-юнакі,</v><v>А ён стаяў на кладцы;</v><v>Іх недахопы падмячаў,</v><v>Як лепей плаваць, навучаў,</v><v>Што значыць кроль, што значыць брас,</v><v>Калі гаворка йдзе пра найвышэйшы клас,</v><v>Як авалодаць батэрфляем,</v><v>Якому мы увагі не ўдзяляем;</v><v>Тлумачыў хлопцам без канца,</v><v>Як правільна даваць нырца,</v><v>Каб у глыбінях апынуцца,</v><v>I як з глыбінь назад вярнуцца.</v><v>Так доўга б ён чытаў яшчэ натацыі</v><v>З уласнай дысертацыі,</v><v>Ды, як на злосць, пачаў з ім нехта спрэчку.</v><v>Наш майстар так расхваляваўся,</v><v>Спрачаючыся з юнакамі,</v><v>I так размахваць стаў рукамі,</v><v>Што аж на кладцы не ўтрымаўся</v><v>I… шабултых у рэчку.</v><v>— Ну, ён цяпер пакажа клас! —</v><v>Сказалі хлопцы ўраз..</v><v>Ды што за чорт! Чакаюць… Ждуць…</v><v>Яго няма, а бурбалкі ідуць.</v><v>Усплыў. Зяхнуў,</v><v>Рукой махнуў,</v><v>Як быццам развітаўся,</v><v>I зноў на дно падаўся.</v><v>Тут непярэліўкі, і хлопцы праз хвіліну</v><v>Цягнулі майстра за чупрыну.</v><v>А не было б тае бяды,</v><v>Каб плаваць ён вучыў паводдаль ад вады.</v></stanza></poem><p><emphasis>1965</emphasis></p></section><section><title><p>Вараны</p></title><poem><stanza><v>Ў адной камуне ці арцелі,</v><v>Дзе трактара яшчэ не мелі,</v><v>Каб узараць-засеяць гоні,</v><v>Было штук дваццаць коней —</v><v>Натуры рознай усе чыста:</v><v>Адзін — гуляка, той — гультай, а гэты — наравісты.</v><v>Вось толькі быў там Вараны,</v><v>Па думцы іншых — «конь дурны»,</v><v>Па-мойму ж проста — конь сумленны:</v><v>Ён прыказку «Узяўся ты за гуж,</v><v>Дык не кажы — не дуж»</v><v>Заўсёды памятаў нядрэнна</v><v>I прытварацца не хацеў.</v><v>А дужы быў які! Аб Варанога сіле</v><v>Легенды цэлыя хадзілі.</v><v>Затое цэлы дзень ён быў у хамуце.</v><v>Як толькі бедны Вараны</v><v>Адчэпіцца ад бараны,</v><v>Дык тут жа ў плуг яго ці ў воз,</v><v>I не на ўме яму ні сена, ні авёс.</v><v>Ён за гадоў так восем, штосьці,</v><v>Зрабіўся — скура толькі й косці,</v><v>Аж рэбры лёсткамі тарчаць.</v><v>Другі ж, гуляючы, балуецца аўсом,</v><v>Дык у яго і шыя калясом,</v><v>I спіна круглая, і на крыжы раўчак.</v><v>Не могучы жыцця такога знесці,</v><v>Давай прасіцца Вараны нарэшце:</v><v>«Не трэба, — кажа, — мне аўса, я буду рад і сену,</v><v>А толькі дайце змену</v><v>Ці невялічкую якую перадышку,</v><v>Ну, хоць накрышку,</v><v>Хоць на дзянёк, хоць на другі,</v><v>Прашу я вашай ласкі».</v><v>Яму адказваюць: «Таварыш дарагі!</v><v>Вы забываеце пра вашы абавязкі:</v><v>Чамусьці раптам на карысць арцелі</v><v>Вы працаваць не захацелі.</v><v>Забыліся, таварыш, дысцыпліну…»</v><v>I зноў тут Вараны папружыў спіну,</v><v>I зноў штодзень яму</v><v>Без жалю плечы трэ хамут</v><v>(Бо не ў зямлю ж жывому лезці).</v><v>Але ён доўга не пажыў:</v><v>Не выцерпеў нарэшце</v><v>I… капытамі палажыў.</v><v>Тады, сабраўшыся ўсе чыста,</v><v>Так хораша, так урачыста</v><v>Таварышы каняку пахавалі,</v><v>Прамовамі, вянкамі</v><v>I нават музыкай, здаецца, ўшанавалі.</v><v>Але, гаворачы між намі,</v><v>Карысці з гэтага для Варанога</v><v>Было не надта многа:</v><v>Калі ўжо шанаваць, дык трэ было жывога.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Вол i Авадзень</p></title><poem><stanza><v>Гарачым летнім днём</v><v>Вол з ворыва вяртаўся.</v><v>Напрацаваўся, аж хістаўся.</v><v>За ім жа куча аваднёў</v><v>Ляцела роем.</v><v>Вядома тут, з якім настроем</v><v>Ісці мог Вол:</v><v>Глядзеў сярдзіта навакол,</v><v>Махаў хвастом, круціў рагамі</v><v>I біў па чэраве нагамі.</v><v>— А, сябар!.. Добры дзень! —</v><v>Сказаў лісліва Авадзень,</v><v>Усеўшыся Валу на спіну: —</v><v>Як я цябе люблю! Які ты мілы!</v><v>Цябе я, сябар, да магілы</v><v>Ніколі не пакіну.</v><v>Я ўсюды за цябе пайду —</v><v>Ў агонь, і ў нетру, і ў ваду.</v><v>Цяпер жа вось да стойла давяду.</v><v>Але чаму такі ты злосны?</v><v>— Адстань, пракляты крывапівец!</v><v>I без цябе мне млосна,</v><v>Цябе ж я ведаю, паршывец! —</v><v>Сказаў сярдзіта Вол ў адказ.</v><v>Патом</v><v>Хвастом</v><v>Па спіне — раз! —</v><v>Зваліўся той, як сноп, далоў…</v><v>Нямала ёсць павадыроў,</v><v>Якія любяць люд працоўны</v><v>За тое толькі, бозумоўна,</v><v>Што любяць яго кроў.</v><v>Прамоў тых здрадніцкі-ўрачыстых</v><v>Даволі чулі мы і ад фашыстаў.</v><v>Але яны даждуцца дня —</v><v>Змахнуць і іх, як Авадня.</v></stanza></poem><p><emphasis>1923</emphasis></p></section><section><title><p>Давялося Свінні на неба глядзець…</p></title><poem><stanza><v>Жыла-была адна Свіння.</v><v>Паслушная сваёй прыродзе,</v><v>Яна ў гнаі капалася штодня</v><v>Ды рылася ў гародзе.</v><v>Часамі нават на лугу альбо на полі</v><v>Бываць прыходзілася ёй,</v><v>Але што ў небе ёсць, над галавой,</v><v>Свіння не бачыла ніколі.</v><v>Яна хоць чула нейкія гаворкі</v><v>Пра сонца, месяц і пра зоркі,</v><v>Ды гэта ўсё нічога ёй не гаварыла.</v><v>З-пад лапушных сваіх вушэй</v><v>Яна і глянуць не магла вышэй</v><v>Свайго свінога рыла.</v><v>Аж неяк раз Свіння хацела ўлезці</v><v>У моркаву суседскую ў гарод,</v><v>Узбілася дубка на плот</v><v>Пярэднімі нагамі ды грудзьмі</v><v>I… неба ўбачыла як мае быць, нарэшце.</v><v>— Дык вось яно, хвалёнае людзьмі! —</v><v>Захрукала расчаравана. —</v><v>Ні лужыны, ні яміны, ні калдабана,</v><v>Ніводнай нават кучы гною!</v><v>А выхваляюць жа — прастор ды прыгажосць!</v><v>Аж проста разбірае злосць,</v><v>Што кормяць нас такой маною!</v><v>Ну, шырыня, раўніна, гладзь…</v><v>Ну дык і што ж? За што іх выхваляць?</v><v>Якая мне карысць ад гэтай сіні?</v><v>Што неба роўнае — няма чаго дзівіцца:</v><v>Каб там было чым пажывіцца,</v><v>Яго б даўно парылі свінні.</v><v>А сонца ж вунь! Пра хараство яго</v><v>Нямала людзі языкамі клепюць,</v><v>А тут і хараства ўсяго,</v><v>Што вочы толькі слепіць.</v><v>Ну вось, пабачыла… Цяпер я з небам квіта.</v><v>Няхай туды імкнуцца праз вякі</v><v>Энтузіясты-дзівакі,</v><v>А мне мілей маё карыта.</v></stanza></poem><p><emphasis>1938</emphasis></p></section><section><title><p>Дзіця, Вожык i Змяя</p></title><poem><stanza><v>Выходным днём у саснячку</v><v>Жанчына з дзіцянём гуляла,</v><v>Лягла пад сонца, задрамала,</v><v>А небяспека напаткала</v><v>Яе маленькую дачку.</v><v>З узгорка ўніз вядзе сцяжынка, —</v><v>Ідзе па ёй мая Дзяўчынка</v><v>Ды ловіць матылькі.</v><v>А гэтым часам пры сасонцы</v><v>Гадзюка грэецца на сонцы,—</v><v>Блішчыць на ёй узор лускі.</v><v>Дзяўчынка рада: «Цаца! Цаца!»</v><v>I хоча ўжо рукой хапіць,</v><v>А «цаца» пачала звівацца,</v><v>Лісліва, ціхенька сіпіць:</v><v>— Хачу, дзіця, з табой пасябравацца:</v><v>Цябе я ласкава, пяшчотна абаўю,</v><v>Пазнаеш ты любоў маю.</v><v>Аж раптам тут ля самых ножак</v><v>Зафыркаў злосна Вожык</v><v>I кінуўся адважна на Змяю.</v><v>Змяя ўзвілася бліскавіцай,</v><v>Зубамі хоча ўпіцца,</v><v>Мільгае промнямі лускі,</v><v>А ён, узброены ігліцай,</v><v>Зубоў змяіных не баіцца</v><v>I рве Гадзюку на кускі.</v><v>Дзяўчынка сціснула ад гневу кулачкі,</v><v>Крычыць на Вожыка:</v><v>— Пачвара, недарэка!</v><v>Ты цацу сапсаваў маю!</v><v>За гэта я цябе наб'ю. Ты — бека!</v><v>— Дзіця, — адказвае ёй Вожык, —</v><v>Хоць бека я, калючы, непрыгожы,</v><v>Але ж я знішчыў смерць тваю.</v><v>Як падрасцеш, ацэніш ты паслугу</v><v>I мне падзякуеш, як другу.</v></stanza><stanza><v>Дзіця дзіцём — і розум у яго такі.</v><v>Я не дзяцей тут меў на мэце,</v><v>А ёсць яшчэ дарослыя дзядзькі</v><v>На свеце,</v><v>Што і змяю гатовы прытуліць,</v><v>Якая іх умее пахваліць.</v><v>Такім мілей ліслівы гад паўзучы,</v><v>Чым верны друг, хоць і калючы.</v></stanza></poem><p><emphasis>1950</emphasis></p></section><section><title><p>Еш, дурань, бо то з макам</p></title><poem><stanza><v>Была ў мяне калісьці цётка —</v><v>Ну й добрая ж (хай лёгка ёй ікнецца)!</v><v>У душу гатова ўлезці, здэцца:</v><v>Вось так і клыпае, як тая кураводка,—</v><v>Схаваць гатова пад крыло.</v><v>Даўно ўжо гэта ўсё было,</v><v>I цётку помню мала я,</v><v>Але што цётухна Магрэта</v><v>Была ў нас гаспадыня «ўдалая»,</v><v>Дык добра помню гэта.</v><v>Калі ў яе часамі страва</v><v>Выходзіла няўдала,</v><v>Тады заўсёды яна справу</v><v>Акрасай папраўляла.</v><v>Пры гэтым гутаркі было там больш, як смаку:</v><v>Насыпле канапель ці маку,—</v><v>Якая, чорта, там яда!..</v><v>Бывала (веры ці дасце?),</v><v>Ясі, а ў роце аж расце,</v><v>Але ясі патом: адмовішся — бяда!</v><v>Калі яна заўважвала, бывала,</v><v>Што ем я не са смакам,</v><v>Абавязкова трактавала:</v><v>— Еш, дурань, бо то з макам!</v></stanza><stanza><v>Забыцца мне пра цётухну пара,</v><v>Бо ўжо даўно яе аплакаў,</v><v>Але ў жыцці я чуў яшчэ не раз:</v><v>— Еш, дурань, бо то з макам!</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Заява</p></title><poem><stanza><v>Другі, бывае, дабрадзей,</v><v>Пашану страціўшы ў людзей,</v><v>На тым часамі спаганяе,</v><v>Што прозвішча мяняе.</v><v>Не помню месяца і дня,</v><v>Нядаўна нек адна свіння</v><v>Свайму там старшыні ці «заву»</v><v>Так накрамзоліла заяву:</v><v>«Ад грамадзянкі вёскі Свінюхі,</v><v>Хляўцоўскае акругі,</v><v>Што перанесла здзекі пугі,</v><v>Як панаваў пастух Трахім,</v><v>Ад аблавухае свінні Каравай</v></stanza><subtitle>Заява</subtitle><stanza><v>Я, прылажыўшы ніжэй капыты,</v><v>Заяўляю аб тым,</v><v>Што з усёю сваёю раднёю</v><v>Не хачу болей звацца Свіннёю.</v><v>Бо „свіння“ і за лаянку часта ўжываецца,</v><v>А мне гэта не падабаецца.</v><v>Вось і прашу даць імя мне новае,</v><v>Падмацаваўшы яго пастановаю,</v><v>Каб не кожны хам</v><v>Калоў вочы нам:</v><v>I каб спагнаць заўсёды мела права я,</v><v>Калі асмеліцца абразіць хто».</v><v>I распісалася пярэднім правым капытом:</v><v>«Свіння Каравая».</v></stanza><stanza><v>А старшыня той розум меў:</v><v>— Завіся, — кажа, — ты хоць — леў,</v><v>Аднак жа, як свінню ні кліч,</v><v>Яе заўсёды выдасць лыч!</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Каршун i Цецярук</p></title><poem><stanza><v>Не надта так даўно, не так далёка,</v><v>А ў нашай жа рэспубліцы, пад бокам,</v><v>У цёмным і густым бары</v><v>Ды жыў Каршун стары.</v><v>У мастакі Каршун палез</v><v>I стаў хваліцца на ўвесь лес,</v><v>Што ён — спявак вялікі.</v><v>— Ах, ёлкі твае палкі! —</v><v>Паміж сабою шэпчуць галкі.</v><v>— Нашто хваліць праціўны голас дзікі?</v><v>— Ён звар'яцеў пад старасць, небарак,—</v><v>Ім патурае сіваграк,</v><v>Але на вушка ўсё — баяцца ўслых:</v><v>«Няхай ты, — думаюць, — згары!»</v><v>Дый зразумела нам, бо той каршун стары</v><v>Начальствам быў у іх,</v><v>I ведалі даволі ўсе наўкола,</v><v>Што хоць паганы меў ён голас,</v><v>Ну дык затое ж кіпцюры!</v><v>Вось перад ім і сталі гнуцца ў крук,</v><v>Бо хто ж асмеліцца пярэчыць?</v><v>Наадварот, — паслухайце, што кажа Цецярук:</v><v>— Няма на свеце прыямнейшай рэчы,</v><v>Як слухаць песні Каршуна.</v><v>Выдатных спевакоў мне чуць не першыня.</v><v>Прыходзілася чуць, напрыклад, Салаўя,—</v><v>I аб якой тут кажуць прыгажосці,</v><v>Не разумею проста я,</v><v>Хоць ты мяне зарэж,</v><v>Набраўся толькі, слухаючы, злосці:</v><v>Цырыкае, пішчыць, а што — не разбярэш,</v><v>Як і не наш ён усё роўна.</v><v>Вось Шпак</v><v>Дык трохі ўжо не так;</v><v>Зусім нішто спявае Грак,</v><v>А паважаная Варона</v><v>Мацней за іх за двух.</v><v>Але найлепш за ўсіх — шаноўны старшыня.</v></stanza><stanza><v>За што ж бы Цецярук хваліў так Каршуна?</v><v>Перш-наперш, ён быў глух,</v><v>Чаго б нікому я не зычыў,</v><v>А па-другое, Каршуну</v><v>Дык ён тут проста… ну…</v><v>Каля хваста казыча,</v><v>У Каршуна каб быць у ласцы.</v><v>Яму, напэўна, гэта ўдасца,</v><v>Бо шмат здарэнняў і падзей</v><v>Такіх я бачыў між людзей.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Кувада</p></title><epigraph><p>Карова целіцца, а ў быка зад баліць.</p><text-author>Народная прыказка</text-author></epigraph><poem><stanza><v>Паміж балот Мазырскага Палесся,</v><v>Дзе шчэ не так даўно «лясун гайсаў па лесе»</v><v>Ды забабоны плавалі на чоўне,</v><v>Дзе звычаяў дагістарычных схоўня</v><v>Была аж да часоў савецкае улады,—</v><v>Там знойдзен выпадак кувады.</v><v>Расказваюць пра гэта нашы краязнаўцы:</v><v>Бывала там, калі раджаць Жанчыне давядзецца,</v><v>Дык Чалавек яе кладзецца</v><v>Таксама з ёй на лаўцы.</v><v>Ён хоча працу падзяліць.</v><v>Ён хоча аблягчыць пакуты,</v><v>Дык і жывот яго баліць,</v><v>I схваткі штомінуты.</v><v>Свой абавязак маткі ціха</v><v>Выконвае Жанчына-парадзіха,</v><v>Хоць і цярпіць вялізарныя мукі,</v><v>А ён, «няшчасны», ломіць рукі.</v><v>Калі глядзець — сапраўды Дзядзьку крута:</v><v>То скурчыцца, то выцягнецца прутам</v><v>Ды пачынае лбом аб сцену біцца.</v><v>Крычыць: — Бабулечка, — жывот!</v><v>Зязюлька, — паясніца!</v><v>Аж з твару зменіцца і з голасу спадзе,</v><v>Пакуль малое Жонка прывядзе.</v></stanza><stanza><v>Вось так жа памагаюць часам</v><v>Куваднікі працоўным масам:</v><v>Пакуль працоўныя сацыялізм будуюць,</v><v>Яны ўсё ныюць, хныкаюць, бядуюць.</v><v>Такому б я сказаў: — Слюнцяй, не скавычы!</v><v>Не можаш памагчы,</v><v>Дык лепей памаўчы!</v></stanza></poem><p><emphasis>1929</emphasis></p></section><section><title><p>Лётчык i Блыха</p></title><poem><stanza><v>Збіраўся Лётчык у палёт</v><v>Цяжкі і небяспечны —</v><v>Па-пад тайгой адвечнай</v><v>З Масквы аж на Далёкі Ўсход</v><v>Хацеў рэкорд выдатны ён паставіць,</v><v>Каб авіяцыю савецкую праславіць.</v><v>Вось зборы, клопаты ды вывучэнне карт:</v><v>Пракласці трасу як,</v><v>калі прызначыць старт,</v><v>На колькі ўзяць харчоў, як лепей апрануцца</v><v>(Зімовы быў сезон).</v><v>I трэба ж тут Блысе паблізу апынуцца!</v><v>Не ўспеў наш Лётчык аглянуцца,</v><v>Як — скок Блыха ў яго камбінезон!</v><v>(Блыху занёс сюды не вецер,</v><v>А нейкі пёс — бульдог ці сетэр.)</v><v>Праз пару дзён,</v><v>Уранні,</v><v>На світанні,</v><v>Пад воплескі ды пажаданні</v><v>Узняўся ў неба наш Пiлот</v><v>З цяжкім, адказным грузам,</v><v>I вестку радыё панесла над Саюзам:</v><v>Герой адправіўся ў палёт!</v><v>Ляціць герой, а на працягу трасы</v><v>З ім думкамі заводы і калгасы:</v><v>Якая тоўшча хмар і сіла тых вятроў?</v><v>I сам ён ці здароў?</v><v>Мо пагражае хлопцу небяспека?</v><v>(Нам дораг лёс такога чалавека.)</v><v>А што ж рабіла там Блыха?</v><v>З героем і яна ляцела,</v><v>Ды толькі знаць аб гэтым не хацела.</v><v>Блысе палёт той — чапуха.</v><v>Ёй выбрацца хутчэй бы з кажуха,</v><v>Дарвацца да жывога цела.</v><v>З трывогаю заўважвае Пілот</v><v>На крылах лёд, —</v><v>Напружвае ўсе сілы ля штурвала,</v><v>Блысе ж і гора мала:</v><v>Яна ўжо за кашуляй, на спіне</v><v>То тут, то там, нібы жыгала,</v><v>Балюча тне.</v><v>Ах ты, плюгавае стварэнне!</v><v>Ды некалі Блыху ганяць:</v><v>Хутчэй бы самалёт узняць,</v><v>Пазбавіцца абледзянення.</v><v>Вышэй! Яшчэ вышэй!</v><v>Няма ў Пілота іншай мары,</v><v>Як вырвацца з праклятай хмары.</v><v>Вышэй! А кроў і з носа, і з вушэй,</v><v>I цела ўсё нібыта</v><v>Якімсьці волавам наліта,—</v><v>Патрэбен кісларод.</v><v>Прыкрыўшы маскай смаглы рот,</v><v>Герой працягвае палёт</v><v>I прабіваецца да сонца.</v><v>А дзесьці ўнізе там хвалюецца народ,</v><v>Узбуджаны бясконца:</v><v>Прыйшлі героя прывітаць,</v><v>Ды нешта доўга не відаць…</v><v>Ура! Ляціць! Абдымкі, музыка, прамовы,</v><v>Гарачыя, ад сэрца, словы,—</v><v>Народ героем горд:</v><v>Адолеўшы і ост, і норд,</v><v>Наперакор марозу, ветру,</v><v>Пакрыўшы тысячы суровых кіламетраў,</v><v>Паставіў новы ён рэкорд,</v><v>— Што, што? Мне гэта слухаць дзіўна! —</v><v>Затрапяталася Блыха. —</v><v>Які рэкорд? Вар'яты! Ха-ха-ха!</v><v>Я ж суткі цэлыя была з ім неадрыўна</v><v>На той жа ўсё спіне,</v><v>Дык пра палёт ляпей вядома мне:</v><v>Я, праўда, насмакталася ў ахвоту,</v><v>Але ж не бачыла ніякага палёту.</v><v>Дык што ж іх гэтак узняло?</v><v>Дзе гонару таго крыніцы?</v><v>Ўсяго ж маршруту ў нас было —</v><v>Ад каўняра да паясніцы.</v><v>Сям-там у нас такія блохі ёсць,</v><v>Што нашых поспехаў стараюцца не бачыць</v><v>I ўсё навыварат тлумачаць.</v><v>Такі мне ў крытыцы сустрэўся ягамосць.</v><v>Няздольны ахапіць савецкіх спраў вышыні,</v><v>Ён мераў нас на свой аршын блышыны.</v><v>Кузурак гэтых подленькая злосць,</v><v>Агідны іх смяшок слінявы Не апаганяць нашай славы,</v><v>Не зменшаць нашых перамог,</v><v>Ды ўсё ж ляпей пазбавіцца ад блох.</v></stanza></poem><p><emphasis>1949</emphasis></p></section><section><title><p>Мода</p></title><poem><stanza><v>Якімсьці чынам, невядома,</v><v>З вар'яцкага шпіталя ці то дома</v><v>Ды збегла раз няшчасная кабета,</v><v>Якая з малых год</v><v>Была паклонніцаю мод</v><v>I розум страціла праз гэта.</v><v>Было, між іншым, лета.</v><v>Яна тут зараз цераз плот</v><v>I скокнула ў гарод</v><v>Ды, завязаўшы нек па-свойму хустку,</v><v>Давай тут прыбіраць старанна галаву:</v><v>Лісцё ўтыкае морквы і капусту,</v><v>I кроп, і іншую траву.</v><v>Пасля па вуліцы прайшла, як быццам каралева,</v><v>Хоць грудзі голыя і цела ўсё свіціцца,</v><v>Аж сэрца, гледзячы, сціскаецца ад жалю.</v><v>Аднак жа паабапал — справа, злева —</v><v>За ёю бегла разявак мо з трыццаць,</v><v>Галёкалі, іржалі.</v><v>I нават нейкія два франты,</v><v>Згубіўшы свой «шляхетны» сорам,</v><v>Таксама любаваліся уборам,</v><v>Хвалілі, што «пікантны».</v><v>А колькі модніцам-кабетам</v><v>Іх пахвала абыдзецца і грошай і турбот,</v><v>Няшчасныя не думалі аб гэтым.</v><v>Назаўтра ўжо ва ўсіх паклонніц мод,</v><v>Якія пераймаць заўсёды рады,</v><v>Дык не адзін заўважан быў распорак,</v><v>А ззаду й спераду — па сорак.</v><v>На галаве ж у іх не грады</v><v>I нават не гарод,</v><v>А проста — цэлае шматполле:</v><v>Бульбянік тут развесіў голле,</v><v>Там далей — іншы кораньплод;</v><v>На самай макаўцы ячмень</v><v>Пад вецярком сабе шумеў,</v><v>А далей сырадэля</v><v>Так міла белым тварыкам глядзела,</v><v>I роем навакол гулі</v><v>Двухногія чмялі.</v></stanza><stanza><v>Якія ж выведу я тут маралі?</v><v>Каб на галовах не аралі,</v><v>Заводзячы севазварот шматпольны?</v><v>Ды не, браткі, зусім</v><v>Я клапачуся не аб гэтым,</v><v>I байку прысвячаю ўсім,</v><v>Хто слепа модзе пакланіцца здольны:</v><v>Дзяўчатам ды кабетам,</v><v>А больш за ўсіх дык маладым паэтам.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Мядзведзі</p></title><poem><stanza><v>Паслухай вось, суседзе,</v><v>Што бацька мой расказваў мне.</v><v>Калісьці ў нашай старане</v><v>Вялося шмат мядзведзяў.</v><v>Цяпер-то рэдка тут яны,—</v><v>Згубілі войны ды аблавы,—</v><v>Тады ж па вёсках цыганы</v><v>Вадзілі іх дзеля забавы.</v><v>«Міхалка, дагары ляжы!</v><v>Міхалка, паскачы нам Юрку!</v><v>Міхалка, зараз пакажы,</v><v>Як баба крэхча на прымурку!»</v><v>Мядзведзь пакажа. Чаму не — уга!</v><v>Без меры жвавы наш Міхалка,</v><v>Бо ў носе кольца ланцуга,</v><v>А ў цыгана ж якая палка!</v><v>«Міхалка, казака танцуй!»</v><v>Панёс Міхась (бо давядзецца рэбрам).</v><v>Сапе Мядзведзь, звініць ланцуг,</v><v>Цыган паважна звоніць срэбрам.</v><v>Міхалка скача — пот ліе,</v><v>А Цыгану даход дае.</v></stanza><stanza><v>Хто тут — Мядзведзь, а хто — Цыган,</v><v>Што заграбае чыстаган,</v><v>Не цяжка дагадацца:</v><v>Вы гляньце цераз акіян —</v><v>На іх «свабоднае» мастацтва.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Памагаты</p></title><poem><stanza><v>Жыў на вёсцы Бацька й Сын,—</v><v>Iм жа трэба есці.</v><v>Раз хацелі везці ў млын,</v><v>Дык на чым жа везці?</v><v>Бедняку не першыня</v><v>Гэтакія рэчы:</v><v>Як няма свайго каня,</v><v>То бяры на плечы.</v><v>Дык і ім не навіна</v><v>Разгадаць загадку:</v><v>Недалёка ад млына,</v><v>Можна цераз кладку.</v><v>Мех на плечы ўзяў Юнак,</v><v>Што ты ні кажы там:</v><v>Сіла сілаю, аднак…</v><v>Мех вялікі з жытам.</v><v>Да мяшкоў ён, праўда, спец —</v><v>Добра ўсё спачатку,</v><v>Але вось ужо Хлапец</v><v>Узышоў на кладку.</v><v>Памаленьку туп ды туп</v><v>Па жардзіне гнуткай,</v><v>А ўжо Бацька тут як тут</v><v>З дапамогай хуткай.</v><v>Толькі зменіць Сын нагу,</v><v>Кладка так і дыша…</v><v>«Я ж яму тут памагу,</v><v>Каб чаго не выйшла».</v><v>Хлопца трошкі мех хістаў —</v><v>Хоць бы даў ён рады!</v><v>Вось наш Бацька тут і стаў</v><v>Падаваць парады:</v><v>— Эх, нясе… курам на смех,</v><v>А сабе на шкоду.</v><v>Ды папраў ты трохі мех,</v><v>Бо зляціць у воду!</v><v>Зноў зваліў на правы бок.</v><v>Ну, прапала праца!</v><v>Ох, як бачу, галубок,</v><v>Будзеш ты купацца.</v><v>Хоць страляй яму ты ў лоб,</v><v>Так як тое дрэва.</v><v>Ці ты чуеш, асталоп?!</v><v>Пасунь мех улева!</v><v>Кудзе! Будзе! Стой! Назад!</v><v>Вось наўчы уроду!</v><v>Ўправа! Ўлева! Ах ты, гад!..</v><v>Шабулдых у воду.</v><v>З Сына мокрага цячэ,</v><v>Мех зусім заліўся,</v><v>Ну, а Бацька тут яшчэ</v><v>Горай наваліўся:</v><v>— Я ж казаў табе даўно:</v><v>«Паляціш, зараза».</v><v>Мех, Сынок, пайшоў на дно,</v><v>Хоць бы й ты з ім разам.</v><v>Так (няхай ён затане!)</v><v>«Памагаты» нейкі</v><v>Ледзь надоечы й з мяне</v><v>Не зрабіў калекі.</v></stanza><stanza><v>Напісаў… Дрыжу як ліст…</v><v>Стаў мне свет нямілы:</v><v>«Вось дзе, — скажуць, — ухіліст!</v><v>Зразу — два ухілы».</v><v>Скажуць, гну я не туды,</v><v>Супраць кіраўніцтва.</v><v>Чым давесці мне тады?</v><v>Як абараніцца?</v><v>Памагатым у адказ</v><v>Я сказаў бы: «Братцы!</v><v>Пацярпіце на той час,</v><v>Як я йду па кладцы!»</v></stanza></poem><p><emphasis>1932</emphasis></p></section><section><title><p>Поп i Папугай</p></title><poem><stanza><v>   Сяло.</v><v>У ім — царква ды дом папоўскі,</v><v>А ў доме, як вядзецца, Поп.</v><v>I дзіва дзіўнае было б,</v><v>Каб ён не гроб,</v><v>Тым больш што Баця быў такоўскі:</v><v>Па барадзе — казёл, па голасе — Казлоўскі.</v><v>Бывала, ў алтары</v><v>Як возьме чарыцу малую</v><v>Ды як закоціць «алілую»,</v><v>Дык бабы плачуць, як бабры.</v><v>За гэтыя «святыя» песні</v><v>Яму, хоць плакалі, ды неслі.</v><v>У гаспадарцы ў Баці спор</v><v>(Яго не забывае паства):</v><v>Дабра, жывёлы повен двор —</v><v>Кароўкі, свінкі, птаства.</v><v>— Чаго ў цябе, айцец Яўлампій, не хапае? —</v><v>Яму сусед Памешчык гаварыў.—</v><v>Вось хіба толькі Папугая…</v><v>I Папугая ён аднойчы падарыў</v><v>(Нібыта для таго, как забаўляць папіху,</v><v>Хоць сам жа ён і забаўляў паціху).</v><v>I вось пачуў аднойчы бог —</v><v>Ды што за ліха! —</v><v>Пяюць удвох!</v><v>А гэта перад службай</v><v>Поп трэніраваўся.</v><v>I Папугай пад лад прыстасаваўся.</v><v>За спевы тыя Какаду</v><v>Давалі смачную яду,</v><v>Дык лепш ён за дзячка стараўся:</v><v>Цягнуў за Бацем з той пары</v><v>I кандакі, і трапары,</v><v>I нават «Іжэ херувімы»</v><v>Адолеў ён за зіму, —</v><v>Так налаўчыўся Папугай,</v><v>Хоць ты яму парафію давай.</v><v>«Святая птушка бога славіць, —</v><v>Пайшла гаворка паміж баб, —</v><v>I так жа добра, што магла б</v><v>Сама абедню правіць».</v><v>А тут якраз, як на бяду,</v><v>Памёр раптоўна Баця,</v><v>Пакінуўшы жалобу ў хаце</v><v>Ды Папугая Какаду,</v><v>Які, заўважце, ў часе адпявання</v><v>Цягнуў за іншымі</v><v>«Надгробнае рыданне».</v><v>Каму на вусны смерць прыляпала пячаць,</v><v>Таму без руху спачываць,</v><v>Ну, а жывым на ўме жывое:</v><v>Злюбіліся ў сяле тым двое,</v><v>Ды вось бяда — няма каму звянчаць.</v><v>Старыя раяць шлюб адкласці,</v><v>А маладыя прагнуць шчасця, —</v><v>Вось тут, як кажуць, і кукуй!</v><v>Ды некаму прыйшла тут думка неблагая:</v><v>Няма Папа, дык возьмем Папугая, —</v><v>Спяе і ен «Ісаія лікуй».</v><v>I вось Жаніх той і Нявеста</v><v>Сваё ў царкве занялі месца.</v><v>Каб шлюбны выканаць закон,</v><v>Даставіў Сват у клетцы Папугая</v><v>I семак даў — няхай паласуецца ён,</v><v>Дык весялей мо заспявае.</v><v>А Попка з радасці такой</v><v>Як гаркне: «Са святымі упакой»,</v><v>«Надгробнае рыданне»…</v><v>Нявеста тут адразу — гоп!</v><v>Жаніх жа той магутнаю рукою</v><v>Дурную птушку згроб:</v><v>— Вось я ж цябе, нягоднік, супакою!</v><v>I, як расказвае паданне,</v><v>Дастаўся Попка кошцы на сняданне.</v></stanza><stanza><v>Каб не маглі мараль як-небудзь перайначыць,</v><v>Я мушу байку растлумачыць:</v><v>Паехаў быў вучоны нештавед</v><v>Аж у Амерыку, за свет,</v><v>I розуму такога там набраўся,</v><v>Аж нос яго задраўся.</v><v>Вярнуўшыся, і ён, як Попка той,</v><v>Пачаў спяваць «за упакой».</v></stanza></poem><p><emphasis>1949</emphasis></p></section><section><title><p>Пра Цыгана i кабылу</p></title><poem><stanza><v>Аб тым нямала ўжо трубілі,</v><v>Што кожны з цыганоў сваю кабылу хваліць,</v><v>А на чужую горы валіць…</v><v>Не ездзіць Цыгану на хваленай кабыле:</v><v>Яму — прадаць ды зарабіць.</v><v>Аб бессумленнасці яго не будзем мы трубіць,</v><v>Бо разумеем цыганоў,</v><v>Не разумеем толькі тых паноў,</v><v>Якія без падставы,</v><v>А проста так, для таннай славы</v><v>Сваёю хваляцца кабылай</v><v>(Іх асабліва шмат сярод пісак).</v><v>Другая кляча</v><v>На трох нагах, бывае, скача,</v><v>А ён крычыць: «Глядзіце — вось рысак!</v><v>Якое хараство! Якая шпаркасць! Сіла!»</v><v>Затакаваўшыся, не бачыць ён,</v><v>Што хмара круціцца варон,</v><v>Што карканнем вітаюць падлу госці,</v><v>Што кляча ўся ў каросце,</v><v>Бязногая і гуз якісьці на баку.</v><v>Так языком датуль ён чэша,</v><v>Пакуль не пойдзе пеша,</v><v>«Надгробнае» адпеўшы «рысаку».</v></stanza><stanza><v>Перш, чымсьці з пахвальбой імкнуцца недзе,</v><v>Не шкодзіць паглядзець, на чым з нас кожны едзе.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Рахітык</p></title><poem><stanza><v>На паплаўцы</v><v>Каля дарогі</v><v>Гулялі часта два хлапцы —</v><v>Алесь і Грышка клышаногі,</v><v>Вясёлы, жвавы ды румяны</v><v>Алесь</v><v>Здароўем дыша ўвесь,</v><v>Імпэтам нестрыманым,—</v><v>Вось чырвань, здэцца, капне з шчок.</v><v>А Грышка, хоць старэйшы трошкі,</v><v>Але крывыя мае ножкі</v><v>Ды галаву з гаршчок.</v><v>Але ж удвух яны заўсёды</v><v>Жылі-гулялі не без згоды,</v><v>Пакуль была гульня адна:</v><v>Рыгор за жарабца, Алесь за фурмана.</v></stanza><stanza><v>А раз нек выйшла між хлапцамі,</v><v>Што захацелі быць абодва жарабцамі:</v><v>I шыя ў кожнага дугой,</v><v>I землю кожны б'е нагой,</v><v>I вочы скошаны пад лоб,—</v><v>Пусціліся ўгалоп.</v><v>Алесь імчыцца, як на крыллі,</v><v>Зямлі нагамі не даткнецца,</v><v>А Грышка хліпае ў бяссіллі</v><v>Ды з кожным крокам астаецца,—</v><v>Хоць ты лажыся памірай.</v><v>Нарэшце злосць аж цераз край.</v><v>Тут камень ён схапіў з-пад ног,</v><v>Прыпаў каленам на траву</v><v>I з сілаю, наколькі мог,</v><v>Пусціў Алесю ў галаву.—</v><v>Бягун прысеў дый застагнаў…</v></stanza><stanza><v>Алеся Грышка абагнаў.</v><v>Дзе Грышку бачыў я, вы хочаце спытацца?</v><v>Сярод работнікаў мастацтва.</v></stanza></poem><p><emphasis>1929</emphasis></p></section><section><title><p>Саманадзейны Конь</p></title><epigraph><p>Вялікаму каню — вялікі хамут.</p><text-author>Народная прыказка</text-author></epigraph><poem><stanza><v>Меў нейкі Селянін мізэрнага Каня —</v><v>З сабаку, можа, так, мо, з добрае шчаня.</v><v>Малому веліччу быць хочацца заўсёды,—</v><v>У мацеры-прыроды</v><v>Такі спрадвеку ўжо закон.</v><v>Так вось і гэты Конь…</v><v>Яно не ганьба хоць — сабе дабра жадаць,</v><v>Але ў Каня ўжо, як відаць,</v><v>Жаданне ў манію вялічча перайшло.</v><v>I стаў ён скардзіцца на ўсё сяло:</v><v>I «і-га-га!» і «і-го-го!» —</v><v>Хамут нібы не да яго.</v><v>— Я сам, — іржэ, — такі каніска,</v><v>А вось хамут дык жарабячы блізка —</v><v>Не засупоніўшы і то ён нават цесны:</v><v>Ні ўлезці мне ў яго, ні вылезці — хоць трэсні!</v><v>У горад Селянін прыехаў на кірмаш.</v><v>I вось убачыў тут асілак наш,</v><v>Што грузныя ламавікі</v><v>Пудоў па сто вязуць мукі.</v><v>— Ну вось цяпер ці бачыш ты,—</v><v>Пытае ён Гаспадара,—</v><v>Якія ў коней хамуты?</v><v>Табе б купіць даўно пара</v><v>Хоць трошкі большы для мяне,</v><v>I я б за іх цягнуў тады ўдвайне:</v><v>Не сто пудоў, а цэлых дзвесце.</v><v>Тут, каб Каню свайму давесці,</v><v>Што гэта глупства і мана,</v><v>Каб выгнаць, зноў жа, наравы</v><v>З дурной канёвай галавы,</v><v>Той гаспадар і просіць фурмана,</v><v>Каб ён у воз вялікі свой запрог яго каняку.</v><v>Фурман гатоў за пэўную падзяку,—</v><v>Асілак наш ужо ў вялікім хамуце.</v><v>Ахвоты той хамут хоць шмат яму паддаў,</v><v>Але тут здарыўся скандал:</v><v>Пралезлі праз хамут канёвы персі й ногі,</v><v>I затрымаўся ён аж ледзь на жываце.</v><v>А тут яшчэ пракляты воз</v><v>I з месца не скрануць — як да зямлі прырос.</v><v>I просіць у бядзе наш дурань дапамогі.</v><v>З тае пары другога хамута</v><v>Не патрабуе Конь ніколі:</v><v>Свайго яму якраз даволі,</v><v>Хамут стаў — проста любата.</v></stanza><stanza><v>Мне часта крыкуны мільгаюць у вачах —</v><v>Да славы прагныя, ды вузкія ў плячах.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Старшыня</p></title><poem><stanza><v>На ферме на адной савецкай</v><v>Былі каровы ды авечкі,</v><v>Свіней паўнюсенькі свінюх</v><v>I рознай хатняй птушкі мноства.</v><v>Ну, словам, там жывёлаводства</v><v>Паставілі на вышыню.</v><v>Жывёлаводчы меў саўгас характар.</v><v>Варочаў глебу працавіты трактар,</v><v>А на падмогу коні ды валы</v><v>У гаспадарцы той былі</v><v>(Ці шмат, — таго я не скажу).</v><v>Яшчэ там быў сабака Жук.</v><v>З валом Рабым любіў ён падражніцца —</v><v>Нібыта сябравалі ўдвух.</v><v>Але… Рабога клікаў плуг,</v><v>А Жука вабіла разніца:</v><v>Натуры быў ён сапсаванай</v><v>I за крадзеж не раз балюча луплен,—</v><v>Як кажуць, элемент дэкласаваны,</v><v>Ну, адным словам — люмпен:</v><v>Віляў, бадзяўся, валачыўся</v><v>Альбо драмаў, ляжаў у хаце,</v><v>Аднак нядрэнна ўмеў брахаць ён,</v><v>Падчас прамоўцаю лічыўся.</v><v>Загадчык раз жывёлы сход</v><v>Для перавыбараў назначыў.</v><v>Вось і пусціў наш Жук у ход</v><v>Тут талент свой сабачы.</v><v>— Пра вас, — крычыць, — адно скажу я,</v><v>Што ўсе вы — дробныя буржуі:</v><v>Нягледзячы, што й батракі,</v><v>Да абрастання — сквапы.</v><v>Не падыму за вас рукі.</v><v>Свае мазольнай лапы.</v><v>— Чаму? — пытаў Падласенькі.</v><v>— Бо ўсе вы — дробнаўласнікі.</v><v>Вунь у каня ёсць свой хамут,</v><v>Вол мае ўласнае ярмо.</v><v>Ну, ды яму</v><v>Яшчэ дармо,</v><v>Але ў казы (глядзі, брыда!)</v><v>Свая ёсць нават барада.</v><v>Нарэшце маеце ўсе вы</v><v>Яшчэ і ўласныя хлявы.</v><v>Але ж цяпер скажыце мне —</v><v>Вось ці была ў сабакі хата?</v><v>— Ну, не! Вядома, не,—</v><v>Жывёлы кажуць вінавата.</v><v>— Дык вось давайце кандыдатаў…</v><v>Баран тут першы кажа: — Бе!</v><v>Цябе, браток, цябе!</v><v>За ім і коні: — Гі-го-го!</v><v>Яго! Няўжо ж каго! Яго!</v><v>Пасля валы й каровы: — Му!</v><v>Яму начальствам быць, яму!</v></stanza><stanza><v>I вось з таго, браточкі, дня</v><v>Наш Жук — «таварыш старшыня».</v><v>Ён справіў зараз галіфэ,</v><v>Пад лапу тоўсты ўзяў партфель,</v><v>На шыі гальштук ззяе ў срэбры,</v><v>I не тарчаць у Жука рэбры.</v><v>Задраўшы нос і хвост кручком,</v><v>Так важна ходзіць ён маўчком;</v><v>Калі ж вітаецца з ім хто,—</v><v>Дык толькі ледзь кіўне хвастом,</v><v>I толькі той для Жука блізкі сябар,</v><v>Хто дасць у лапу хабар.</v><v>Не будку мае Жук — палацы</v><v>(Хоць не свае, вядома, працы).</v><v>Ён забурэў, ён растаўсцеў.</v><v>Але нашто ж кантроля вока?</v><v>Сабаку далі па хвасце,</v><v>I гонар вылез яму бокам.</v><v>Калі часамі вам, браткі,</v><v>Такія стрэнуцца «жукі»,</v><v>Дык вы, напэўна, ім дасце</v><v>Таксама добра па хвасце.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Сука ў збане</p></title><poem><stanza><v>Сцяпан і брат яго Васіль</v><v>Шнурок надоечы касілі.</v><v>А пацягаць касу да полудня ад ранку —</v><v>Не то што выпіць кавы шклянку</v><v>Ды павадзіць пяром па гэтай вось паперы,—</v><v>Змарыліся касцы без меры,</v><v>Аднак жа не даюць спакою косам —</v><v>Пракос праходзяць за пракосам.</v><v>А Фінця-сука ў халадку</v><v>Ляжыць, як пані, на баку</v><v>Пад вербалозавым кустом,</v><v>Памахвае сабе хвастом:</v><v>То пазяхне, то дрэмле зноў,</v><v>То ловіць мух, то скакуноў.</v><v>Ужо спаўдня, і ўжо касцу</v><v>Аж гоніць з голаду асцу.</v><v>Паклаўшы косы пад пракос</v><v>I ўцёршы лоб і потны нос,</v><v>Касцы падселі к кусту,</v><v>Дасталі з торбы хлеба лусту,</v><v>Збан малака ды кожны сваю лыжку</v><v>I пачалі сярбаць пакрышку.</v><v>А Фінця ім глядзела ў рот</v><v>(I ёй падцягвала жывот)</v><v>Ды прагавітымі вачыма</v><v>За лыжкаю сачыла,</v><v>Хвастом віляла і прасіла,</v><v>Але як не касіла,</v><v>То не пазвалі й да збана —</v><v>Апаражнілі ўдвух да дна.</v><v>Скурыўшы дзве «сабачых ножкі»,</v><v>Васіль прылёг на трошкі;</v><v>Сцяпана зноў жа сон змарыў</v><v>(Хоць ён, здаецца, не курыў),</v><v>А Фіцця гэтым часам</v><v>Даўно ў збане ўжо з мордай ласай,</v><v>Ды толькі ёй лізаць няміла,</v><v>Бо галаву ўшчаміла.</v><v>Яна й сюды, яна й туды,—</v><v>Ніяк не збыць ліхой бяды,</v><v>Хоць адракайся галавы,—</v><v>I стала выць.</v><v>Пакуль касцы праз сон пачулі тыя гукі,</v><v>Пакуль дасталі з гладыша,</v><v>Дык чуць не вылезла душа</v><v>У беднай сукі.</v><v>I, як агню, з тых дат яна</v><v>Баіцца кожнага збана.</v></stanza><stanza><v>Цераз мяжу і фабрыкант, і пан</v><v>Так сквапна шчэрацца на наш савецкі збан:</v><v>Гатовы праглынуць, не толькі палізаць,—</v><v>Так точаць іх пражэрства мукі,</v><v>Не ўпэўнены адно драпежніцкія сукі,</v><v>Ці з галавою вернуцца назад.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>Тата-Заяц</p></title><poem><stanza><v>Пасуцца па начах заўсёды коні нашы</v><v>З вясны да восені — даволі-такі часу.</v><v>Вось раз у досвітак на пашы</v><v>З кабылай аднаго калгаса</v><v>Сустрэўся Заяц каля куста,</v><v>I вельмі ўжо яму да густу</v><v>Прыйшлася гнедая кабыла.</v><v>Ну і яна яго нібыта палюбіла.</v><v>Не ведаю, за што ёй заяц люб,</v><v>Але ж ён хваліцца: — Фактычны, — кажа, — шлюб. —</v><v>Пачне смяяцца хто, дык Заяц пратэстуе, —</v><v>Быў шлюб нібыта не ўпустую:</v><v>Не болей як праз год</v><v>Ад шлюбу ёсць ужо прыплод —</v><v>Жарэбчык-сысунок буланы,</v><v>Такі рухавы, спрытны, слаўны</v><v>Вядома, Тата-заяц рад —</v><v>Бяжыць туды, сюды, назад</v><v>I пад сабою ног не чуе;</v><v>Сяброў, знаёмых і радню</v><v>Абабяжыць ён дзесяць раз на дню:</v><v>— Вам, — кажа, — сына паказаць хачу я.</v><v>Сабраў кумоў, братоў, сватоў</v><v>I паказаў ім з-за кустоў:</v><v>— Ну, гляньце, — кажа, — чым не я?</v><v>I хвост такі кароценькі, куртаты,</v><v>I шэрсць, і вушы, як у таты,</v><v>I спрыт жа мой, і выпраўка мая!</v><v>А кпіны слухаць там і розную брыду —</v><v>Ды ну іх, — кажа, — к ліху!</v><v>Я ім яшчэ не тое давяду:</v><v>Вазьму і палюблю сланіху.</v><v>— I давядзі! — зайцы крычаць. —</v><v>Даўно пара!</v><v>Качаць разбойніка! Качаць!</v><v>Няхай жыве! Ура!</v><v>Такі ж удалы маладзец!</v><v>Палюбіць ён, каго захоча.</v><v>Але калгасны жарабец</v><v>Тут раптам калі зарагоча…</v><v>I тата той, і сваякі</v><v>Разбегліся ва ўсе бакі.</v></stanza><stanza><v>Такія сярод нас — зусім не навіна.</v><v>Вы толькі заўважайце:</v><v>Прэтэнзій у яго — хапіла б на слана,</v><v>Заслуг жа — як у зайца.</v></stanza></poem><p><emphasis>1935</emphasis></p></section><section><title><p>Угоднiкі-маўчальнiкi</p></title><poem><stanza><v>Хоць я на іх не маю вока</v><v>I знацца з імі не хачу,</v><v>Аднак жа байку прысвячу</v><v>Угоднікам і абібокам.</v><v>Вы байку гэту чулі, можа,</v><v>А можа, й не.</v><v>Калісьці ў нашай старане</v><v>Ды жыў Угоднік божы.</v><v>Каб на зямлі не награшыць</v><v>I бліжай быць да бога,</v><v>Угоднік так павінен быў рашыць:</v><v>Нічога не рабіць, не гаварыць нічога,</v><v>Не думаць нават, толькі спаць.</v><v>I вось гадоў мо сорак пяць</v><v>Так на адным праспаў ён месцы.</v><v>Як прынясуць, бывала, есці,</v><v>Дык пабярэцца моўчыкам ды зноў на бок.</v><v>Калі ж памёр вялікі абібок,</v><v>Святы Угоднік Лотра,—</v><v>Рай адчыніў яму сам Пётра.</v></stanza><stanza><v>Яшчэ б тут можна байкаю пацешыць,</v><v>Ды не хачу трывожыць «праведнікаў» сноў я.</v><v>Не буду — спіце на здароўе!</v><v>«Хто спіць, дык той не грэшыць».</v><v>Заслуга ў нас, аднак, не ў тым,</v><v>Каб быць маўчальнікам святым</v><v>I гнісці ў абывацельскім «раю»,</v><v>Іначай кажучы, ў балоце,</v><v>А ў тым, каб з лепшымі ісці ў страю,</v><v>Гарэць-змагацца на рабоце.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Чорт</p></title><epigraph><p>Кажух ляжыць, а дурань дрыжыць.</p><text-author>Народная прыказка</text-author></epigraph><poem><stanza><v>На свеце жыў Янук-сынок</v><v>У нейкіх Мамы й Таты;</v><v>Гадкоў яму было мо пяць.</v><v>Вось раз, калі куткі ахутаў змрок,</v><v>Бацькі уклалі хлопца спаць,</v><v>А самі выйшлі з хаты:</v><v>Каровы Матка падаіць,</v><v>А Бацька коні напаіць.</v><v>Але малому Януку</v><v>Вачэй ніяк не зводзіць сон,</v><v>Бо нешта чорнае ў кутку</v><v>На лаве ля красён</v><v>Убачыў раптам ён:</v><v>Касматае, з зялёнымі вачыма,</v><v>Дым чорны ў страха верне з ляпы</v><v>I з кіпцюрамі лапы.</v><v>Шавеліцца і крэкча страх, нібы падняцца цяжка.</v><v>Абмёр пад коўдраю хлапчына,</v><v>Пабеглі па плячах мурашкі,</v><v>I сталі валасы дубка</v><v>У небаракі Янука,</v><v>Аж зуб на зуб не пападзе.</v><v>Чуць не памёр наш блазан у бядзе,</v><v>Пакуль не ўчуў, што Бацька йдзе.</v><v>Тады з пасцелі — скок ды сам бягом адтуль.</v><v>— А татачка, вунь чорт! А міленькі, ратуй!</v><v>— Дзе чорт? Вось гэта? Ха-ха-ха!</v><v>Ну й дурань жа ты, Янка!</v><v>Свайго спужаўся кажуха.</v><v>А Янку трэсла ліхаманка.</v></stanza><stanza><v>Чытач чакае звыклае маралі?</v><v>Дык я ж пра тых — «у футарале»,</v><v>Што ў промнях сонца яснага</v><v>Баяцца ценю ўласнага.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Шчыры Поп</p></title><poem><stanza><v>Вось не забыцца мне ніколі,</v><v>Як раз угодніку Міколе</v><v>Служыў малебен Поп адзін,</v><v>Як шчыра ён кадзіў.</v><v>Святы угоднік Мікалай</v><v>Лічыўся «шэфам» аднаго сяла,</v><v>Дык фэст дзевятага спраўлялі мая</v><v>(Бязглузды забабон там-сям яшчэ трывае).</v><v>Зважаючы на добрую пагоду,</v><v>Нямала там сабралася народу:</v><v>Адзін сапраўды йшоў маліцца,</v><v>Той замуж трэ было, а гэтаму жаніцца.</v><v>Там як бы ні было, а на папова шчасце</v><v>Ў царкве і яблыку няма дзе ўпасці.</v><v>Ён з радасцю пачаў малебен правіць</v><v>Ды, каб Міколу добра ўславіць,</v><v>Калі пачаў хадзіць,</v><v>Калі пачаў кадзіць!</v><v>У фанатычным тым уздыме</v><v>Угодніка схаваў у дыме,</v><v>Дзяка, і клірас, і алтар,</v><v>I сам гаворыць, як з-за хмар.</v><v>На ўсю царкву не пах ужо — смурод,</v><v>I чхае, й кашляе народ;</v><v>Таго ўжо тузае і рве,</v><v>А там паехалі аж разам дзве.</v><v>Трывалі доўга людзі так, а потым — ходу,</v><v>I Поп з угоднікам застаўся без народу.</v></stanza><stanza><v>Здараюцца ж на свеце людзі:</v><v>Ёсць пара крытыкаў, вядомых нам,</v><v>Якія кураць фіміям,—</v><v>Ад іх таксама нудзіць.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Рак</p></title><poem><stanza><v>Паважны чалавек адзін</v><v>З далёкіх і чужых краін</v><v>Прыехаў вандраваць па Беларусі.</v><v>Чаго — сказаць я не бяруся:</v><v>Ці то яго цікавіў Мінск, ці то Мазыр і Прыпяць,</v><v>А толькі ён зайшоў бутэльку піва выпіць.</v></stanza><stanza><v>— Што ў вас да піва ёсць? — пытае ён Слугу.</v><v>— Што загадаеце, падаць я вам магу,—</v><v>Адказвае Слуга. — Ёсць тараны, ёсць ракі.</v><v>— А гэта што такія за прысмакі?</v><v>Іх не чуваць у нашай старане.</v><v>Нясі, галубчык, мне якіх штук пяць на спробу.</v><v>Падаў Слуга. Паважная Асоба,</v><v>Абцерабіўшы раку шыю й клешні</v><v>(Не хоча з драбязой займацца ён, канечне),</v><v>Давай упісваць рэшту.</v><v>Ды вось не есца толькі нешта:</v><v>Расце, здаецца, ў роце рак.</v><v>Аж вочы плюшчыць дзядзька-небарак,</v><v>Але, запіўшы півам, лыкнуў.</v><v>«Давай яшчэ папробую, а мо й прывыкну</v><v>Да гэтых, — думае, — прысмакаў».</v><v>Але й з другім не лепей ракам:</v><v>Назад, здаецца, з рота ён паўзе.</v><v>— Паслухайце, — Асоба кажа тут Слузе,—</v><v>Што гэта ў вас за людзі?</v><v>I што ў людзей за густ?</v><v>Вось я ніяк прывыкнуць не магу</v><v>I ракам рот дарэмна запаскудзіў.</v><v>Слуга ў адказ: — Які вы, дзядзька, смешны!</v><v>Не дзіва мне, што не знайшлі вы смаку</v><v>У нашым раку:</v><v>У нас ядуць тут шыю і клешні,</v><v>А вы — жывот ды бруд усякі.</v><v>Калі трапляецца ў жыцці вам рак,</v><v>То, каб не каяцца нарэшце,</v><v>Уведайце наперад, дзе ў ім смак,</v><v>Тады ўжо толькі ешце.</v><v>Іначай знойдзеце ў лупіне,</v><v>Што кожны, плюнуўшы, адкіне.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Сава, Асёл ды Сонца</p></title><poem><stanza><v>Сава лятала паначы,</v><v>З сабою птушкам смерць насіла,</v><v>Хаўтурны спеў ім пеючы,—</v><v>Сама там драла іх, сама ж і галасіла,</v><v>Ды так не ўбачыла, як нахапіўся дзень,</v><v>I Сонца яркага прамень</v><v>Да рэшты асляпіў ёй вочы.</v><v>Сава ўцячы тут хоча,</v><v>Ды толькі вось ляцець не можа,</v><v>А поблізу няма дупла нідзе.</v><v>Заплакала Сава ў бядзе —</v><v>Ну, хто ж Саве паможа?</v><v>На шчасце ёй тут лёс паслаў</v><v>Знаёмага Асла.</v><v>I кажа ён: — Не плач, сястрыца,</v><v>Ды надта не бядуй,—</v><v>З бяды мы вырабімся самі,</v><v>I Сонцу нам не прыйдзецца скарыцца:</v><v>Я вушы доўгія на Сонца навяду</v><v>I засланю яго вушамі.</v><v>Як цемра ўсю пакрые галу,</v><v>Як згіне прыкрае святло,</v><v>Дык ты й ляці сабе ў дупло</v><v>Тады памалу.</v><v>I наш Асёл за працу ўзяўся шчыра:</v><v>Як можна вушы свае шырай</v><v>Ён растапырыў, распрастаў</v><v>I проці Сонца стаў.</v><v>Калі ж налева глянуў коса —</v><v>Святла там яркая палоса.</v><v>Ён — гоп у левы бок.</v><v>Пасля глядзіць — святло і справа;</v><v>Тады назад ён — скок.</v><v>Нарэшцо бачыць — дрэнна справа:</v><v>Скакаў, скакаў і ўжо насілу ходзіць,</v><v>А Сонцу ўсё ніяк не шкодзіць,—</v><v>Ні каплі не памог Саве,</v><v>А вочы пасляпіў сабе.</v><v>I вось Аслу нарэшцо ясна стала:</v><v>Каб Сонца засланіць — вушэй асліных мала.</v></stanza><stanza><v>Вось гэту праўду едкіх слоў</v><v>Нясу, абураны, я на фашысцкіх соў</v><v>I іх заступнікаў-аслоў.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Сваяўство</p></title><poem><stanza><v>Для сябра ці для сваяка</v><v>I на вярбе растуць, часамі, бэры,</v><v>I па вядру казёл дае, бывае, малака.</v><v>Хто гэтаму не даў бы веры,</v><v>Дык факты тут яго пераканаюць скора.</v><v>Нядаўна нек, учора ці заўчора,</v><v>Я чуў — Свіння Казла хваліла,</v><v>Уславіла падрад разоў са сто.</v><v>Хваліла, ды не ў гэтым сіла,</v><v>А справа ў тым — за што?</v><v>Яна Цялят сабрала чараду</v><v>I пачала:</v><v>— Вы знаеце, — пытаецца, — Казла —</v><v>Такую бараду</v><v>З развілінамі рог?</v><v>Ах, што за працаўнік! Ах, што за маладзец!</v><v>Ох, ох! Рох, рох!</v><v>Працуе ён не то што за Вала —</v><v>За трох!</v><v>Спытайцеся сабе ў авец…</v><v>Ці верыце яшчэ вы, мілыя мае?</v><v>Ен нават малака дае.</v><v>Цяляты тут Свінні ў адказ:</v><v>— А не дуры ты, цёця, нас!</v><v>Казлова малако сама еш на здароўе,</v><v>А нам ляпей кароўе.</v><v>А што ён працаўнік, і гэтакі й такі,</v><v>Дык ясна тут, як двойчы два:</v><v>Вы з ім, здаецца ж, сваякі —</v><v>Жывёлы з аднаго хлява.</v></stanza></poem><p><emphasis>1927</emphasis></p></section><section><title><p>Стары i Малады</p></title><poem><stanza><v>Не так даўно ў гаспадара</v><v>Жарэбчык быў і Конь Стары.</v><v>Яны задраліся нек раз,</v><v>I вось з тае пары</v><v>Пайшлі між коней нелады.</v><v>Аднойчы ў плузе на раллі</v><v>Жывёлы спрэчку завялі.</v><v>Гарачы, порсткі Малады</v><v>Тут не на жарт</v><v>Напаў на сталага Каня:</v><v>— Куды ты, падла, варт!</v><v>Калі паўзеш, дык парахня</v><v>Вунь пасыпае сцежку ўслед,</v><v>I толькі ты паскудзіш свет,</v><v>Глядзіць у землю морда кісла</v><v>I губа ніжняя адвісла.</v><v>На чорта ўжо цябе й трымаць!</v><v>Даўно пара да каналупа,</v><v>Бо сорам весці на кірмаш…</v><v>Ад слоў такіх Стары стаў слупам:</v><v>— Ах ты, шчаня!</v><v>Так бэсціць сталага Каня!</v><v>Ты не глядзі, што я стары,</v><v>Што быццам сыплецца з мяне</v><v>На капыты,</v><v>Але ж да гэтай вось пары</v><v>Ні разу ў баране</v><v>Не стаў, як ты.</v><v>Разумны ты ды малайчына</v><v>Да той пары, пакуль ляйчына</v><v>Не пападзе табе пад хвост,</v><v>Ну, а тады — панёс</v><v>Ці з плугам будзеш ты, ці з возам,—</v><v>I дзе твой дзенецца ўвесь розум!</v><v>Няхай, па-твойму, я слабы,</v><v>А хто ж цябе вось прыдабыў?</v><v>Хто дастаўляў табе авёс</v><v>I сена, на якім ты рос?</v><v>Ты здольны толькі да яды,</v><v>А ў працы гэтых маладых</v><v>Я так прыцісну, што аж сок…</v><v>— Пакуль з нас сок, дык з вас пясок…</v></stanza><stanza><v>Вось так за словам слова,</v><v>Нарэшце мала ім і звадкі —</v><v>Ужо намерваюць азадкі.</v><v>I… выйшла б дзела ў іх канёва,</v><v>Каб не Араты йшоў за плугам.</v><v>— Но-но! А то вось я зраблю падлік заслугам.—</v><v>Пачаў ён іх мірыць.—</v><v>Сябры па працы вы, а проста як звяры.</v><v>Той ганарыцца, што стары,</v><v>А той — што малады.</v><v>Ды хіба ж для працоўных розніца — гады?</v><v>Паверце, што найбольшая з заслуг —</v><v>Цягнуць цяпер у згодзе гэты плуг.</v></stanza></poem><p><emphasis>1926</emphasis></p></section><section><title><p>Сямейная спрэчка</p></title><poem><stanza><v>Табе вось не якая трасца,—</v><v>Сказаў Пярэсты раз Падласцы,—</v><v>I больш не здольна ні на што ты,</v><v>Як на цялячыя пяшчоты:</v><v>Яшчэ мароз, мяцеліца,</v><v>Яна тады ацеліцца,</v><v>I сёмуха аж блізіцца —</v><v>Яна ўсё з целем ліжацца.</v><v>А калі ж цельная была,</v><v>Хадзілі, проста як ля шкла.</v><v>Вось толькі й клопату брыдзе,</v><v>Што нацадзіць за цэлы дзень</v><v>Якую кварту</v><v>Ці то-бок літру малака,—</v><v>I харчаваць цябе не варта.</v><v>Зусім рэч іншая ў быка:</v><v>Вось я штодзень, як той загарак,</v><v>Іду то ў возе, то ў сасе,—</v><v>Балюча ныюць косці ўсе,</v><v>Ярмо ашмуляла мне карак,</v><v>Бо я ж адзін на гэтым карку</v><v>Нясу ўсю нашу гаспадарку.</v><v>I каб не я, сышло б да рэшты.</v><v>— Пакінь плявузгаць ты, Пярэсты,</v><v>Сабою надта выхваляцца,</v><v>Не страш ты бабу цяжкай працай,—</v><v>Падласка кажа да быка.—</v><v>I я магу ярмо цягаці,</v><v>Радзі ж вось ты хоць паўцяляці</v><v>Ці дай хоць кварту малака.</v></stanza></poem><p><emphasis>1925</emphasis></p></section><section><title><p>У Папа ды быў сабака</p></title><poem><stanza><v>У папа ды быў сабака,</v><v>Поп яго любіў.</v><v>Ён не краў у баці сала,—</v><v>Поп яго не біў.</v></stanza><stanza><v>Баця жыў ля школы блізка,</v><v>Проста двор у двор,</v><v>I наведваў часта Лыска</v><v>Школьны калідор.</v></stanza><stanza><v>Да пажывы Цюцька ласы</v><v>Раз у школу йдзе,</v><v>Ён абшнырыў усе класы,</v><v>Ды няма нідзе.</v></stanza><stanza><v>Хоць у думках невясёлы,</v><v>Хоць і посціць пост,</v><v>Але выйшаў Лыска з школы —</v><v>Абаранкам хвост.</v></stanza><stanza><v>Напаткаўся ён Мілорду,</v><v>Які тут гуляў;</v><v>Прывітаўся морда ў морду,</v><v>«Добры дзень!» маўляў.</v></stanza><stanza><v>(Мне пяром размову гэту</v><v>Цяжка й перадаць.)</v><v>— Дзядзька Лыска за асвету</v><v>Ўзяўся, як відаць?</v></stanza><stanza><v>— Ды прызнацца ўжо не сорам,</v><v>Пхнёмся пакрысе:</v><v>Сем тут класаў з калідорам…</v><v>Я прайшоў усе.</v></stanza><stanza><v>I пайшло ад сукі сучцы —</v><v>Хто каго ні стрэў,</v><v>Што той Лыска у навуцы</v><v>Сам сабаку з'еў;</v></stanza><stanza><v>Не капціў дарэмна свету,</v><v>Жыў ды не драмаў;</v><v>Што вышэйшую асвету</v><v>Лыска атрымаў;</v></stanza><stanza><v>Што ў становішчы сабачым</v><v>Гэта ж — о-го-го!</v><v>Што мы шмат яшчэ пабачым</v><v>Цудаў ад яго.</v></stanza><stanza><v>Вось і чын у Лыскі новы</v><v>(А ранейшы знік):</v><v>Навуковай установы</v><v>Лыска працаўнік.</v></stanza><stanza><v>У папа ды быў сабака,</v><v>Поп яго любіў,</v><v>Ды вучоным знакамітым</v><v>Чорт яго зрабіў.</v></stanza></poem><p><emphasis>1928</emphasis></p></section><section><title><p>Філосаф i рака</p></title><poem><stanza><v>Блукаў Філосаф па зямлі.</v><v>Чаго блукаў? Мо праўды ён шукаў</v><v>I сцежак тых, што да яе вялі,</v><v>Мо вывучаў складанасць тых падзей,</v><v>Што выклікаюць у людзей</v><v>То радасць, то трывогі.</v><v>А толькі збіўся ён з дарогі,</v><v>Пайшоў да вёскі нацянькі</v><v>I апынуўся ля ракі.</v><v>Вось вёска ўся на відавоку,</v><v>Сям-там дымяцца каміны,</v><v>I смачны пах даносіцца здалёку:</v><v>Няйначай як пякуць бліны,</v><v>А можа, нават і мачанку</v><v>(Філосаф наш ад ранку</v><v>Не каштаваў ніякай стравы).</v><v>Ды вось бяда —</v><v>Наперадзе вада</v><v>I не відаць ніякай пераправы.</v><v>«Не будзем смутку наддавацца, —</v><v>Сказаў Філосаф наш, пачаўшы раздзявацца. —</v><v>Мне толькі варта зняць штаны,</v><v>I я паспею на бліны».</v><v>Аднак, раздзеўшыся, пачаў ён сумнявацца:</v><v>Ці то ў штанах, ці без штаноў —</v><v>Філосаф ёсць філосаф:</v><v>Паразважаць заўжды гатоў</v><v>Аб чалавечых лёсах.</v><v>«Які ж мяне самога лёс чакае?</v><v>Хоць розум мой глыбінь шукае,</v><v>Але ж вада тут чорная такая…</v><v>Таму адзначым: гэты глыб</v><v>Не для філосафаў — для рыб».</v><v>I тут, у гэтыя хвіліны</v><v>Сумненняў і разваг,</v><v>Пачуўся раптам роў асліны:</v><v>Асёл, прыспешыўшы хаду,</v><v>Імчаўся з берага ў ваду</v><v>(Відаць, усмаг).</v><v>Напіўшыся, стаяў, крапіў хвастом бакі</v><v>Аж на сярэдзіне ракі</v><v>(Аслу было тут па калені).</v><v>Філосаф зноў у задуменні:</v><v>«Чаму ж мы дна ў рацэ не бачым?</v><v>Даследуем і растлумачым:</v><v>Таму мы ў ёй не бачым дна,</v><v>Што ў вадаёме муць адна».</v><v>Так іншы твор са зместам цьмяным</v><v>Мы лічым ледзь не акіянам.</v></stanza></poem><p><emphasis>1963</emphasis></p></section><section><title><p>Шляхі да ісціны</p></title><poem><stanza><v>Жылі ў суседстве два Іваны.</v><v>Адзіц — мудрэц —</v><v>Шукаў ва ўсім пачатак і канец,</v><v>Другі — прастак —</v><v>Жыў проста так.</v><v>Вось раз ідзе прастак з двара —</v><v>Касцюмчык, гальштук, папяроска.</v><v>— Куды? — пытае цёзка.</v><v>— Ды мне пара…</v><v>Вунь там у скверыку чакае</v><v>Чарнявая такая.</v><v>— Я бо гляджу — надраіў чуб.</v><v>Жаніцца думаеш?</v><v>— А хоць бы й так?</v><v>— Дык ты ж не знаеш, што такое шлюб.</v><v>— Я па-вучонаму адказваць не бяруся,</v><v>Як ажанюся — разбяруся.</v><v>— Прастак дык ён і ёсць прастак.</v><v>А я хачу спачатку разабрацца.</v><v>Цяжкая, праўда, праца,</v><v>Вунь, бачыш, колькі кніг!</v><v>Усё пра шлюб сабрана ў іх</v><v>Ад самага Адама.</v><v>Дык вось мая праграма:</v><v>Пакуль да сутнасці не дабяруся —</v><v>Не ажанюся.</v><v>Ад першабытнае сям'і пачну.</v><v>— Ну-ну!</v><v>Жадаю поспеху.</v><v>— Табе таксама.</v><v>Пакуль мудрэц, сабраўшы кніжак стог,</v><v>I дзень і ноч пад імі сох,</v><v>Пакуль дабраўся да матрыярхату,</v><v>Прастак прывёў чарняўку ў хату.</v><v>Яшчэ прайшло мо год ці два,</v><v>Штудзіруе разумнік том за томам,</v><v>Трашчыць аж галава,</v><v>А ўсё канца няма крыніцам невядомым.</v><v>Раз, глянуўшы на свет, разумны аж здзівіўся:</v><v>Сынок у «дурня» нарадзіўся.</v><v>Ішлі гады сваёй хадою…</v><v>Пад старасць наш мудрэц,</v><v>Абросшы сівай барадою,</v><v>Знайшоў-такі пачатак і канец,</v><v>Але на сівізну кудзелі</v><v>Нявесты не глядзелі.</v></stanza></poem><p><emphasis>1965</emphasis></p></section></body><binary id="cover" content-type="image/jpeg">/9j/2wBDAAUDBAQEAwUEBAQFBQUGBwwIBwcHBw8LCwkMEQ8SEhEPERETFhwXExQaFRERGCEYGh0dHx8fExciJCIeJBweHx7/2wBDAQUFBQcGBw4ICA4eFBEUHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh4eHh7/wAARCAD2AdQDASIAAhEBAxEB/8QAHQAAAQQDAQEAAAAAAAAAAAAAAAUGBwgBAgQDCf/EAE8QAAAFAwEEBgcFBQUGBQMFAAECAwQFAAYREgcTITEUIjJBUWEII0JScYGRFTNicqEWQ4KxwSRTkqLRNGOywvDxFyVz0uEJg+ImNUSjw//EABsBAAIDAQEBAAAAAAAAAAAAAAACAQMEBQYH/8QAMBEAAgIBBAEEAQMEAAcAAAAAAAECEQMEEiExQQUTIlEyI2FxFDNCoRVDUoGRwfD/2gAMAwEAAhEDEQA/ALj4res4pu39DvJ22ncbHyz+LdnIIouGau7OU3dx8KWX7Ael3XRC2tGmfzT1NsiHIBHrGHwAO+oAcekqYdo8dHoIM/sFV0VBVcc5KQw43mfLn4VCdyJ3Uhcgxl1NnsxIomxu5PWcw/l45MXPeGKf03aFmlkogY22nDfokeDmWVwsYEFMZ0mA/DnWWcm+y9Y6LRQV7wEvIqsEHIpLEzoBbBd6AcxL4hSlKXBBRax0pCXZNVE0d+ciqoFEE+PWx4cBqlVwotJKUSaRpTJipo3bhwfcIjq7XWN40p7bI+amm5Jpmd9KooRyLZ1p6x26pUutrDtCXv1csmqMeTgJYi2ljXnbt6R5n9vPwdJEMJTAJRKYvEQARAeOBxTjqlHoq3p9ibRVG0gg5SZPm/R1HAlPoIftkHwAOYfxVdQhynKBijkBDIDV2OXNFUlR6BWaxRVooVzSKIuWpiF0lPzIYQzpN3DXsYwAAiPAA4jUJ7QPSJtG31FW0SQ8s8TMYgDkCIag/H3/ACClboCXYuQKt6hYAReFKAqICbiXP8/lShVKZX0hLwlFRVdx9uLJ5Nui9HMB0s95D6tQDjhnjU7bAdqpb2QXayKgJuwVwiQeOerkSavaEA49w47qp37R9pMdFaiIAHPlWqKhVS6iGASjyEBrQIbiFa1vQOKVxAbF4WPbl2uWa8+zO76JndJ70xSDn3igOB+dc7nZ1Y67QrdS2Y3CYYIcEQ1l/i507BEBHmFHPhSNEnz/ANucW+traRJWzGEX+z0zF6EGDGP1yYKXPf2vOukLSvWyLTj46TFYqNzDn7P/ABl+548siKnGre3ds9jrh2gwN1ugKP2VqMojp++MH3Q/wiJhrq2j23bMuxGVuNkLokc2VFPrY3YDgwmDwN1AwPdSuVDtlVXGzO8GEUstIHgIJcETKINpB8XWvxEQT5+HnWdlO0vaDs+hWiqto9It8XyvTniYZ3huWkDZEC6dJvjTCl3cnNPnMlMySq6zgoFBZxxEieMlAQHlT72IbUVLXZSEaRgSVgjKFFcih+KRhDrCUBHFU7mvBCLSyO0y1WuztO9+mCePWJlIMYOY/uY7jVTDaXcMFcd0OHMSzdxCLlXfHIsQpy7wwiJxA2oMAIjyxwqddo9ptLs2JSSuzZzlgpIhKKs8+BfWJE90wm4/Go/+0IgwR1zKbPmTBJikC6YC1OfeiH3mrUHsdWrPdvwDjQ8tiuze9rCuWLu2KWbTENKNiA9btx3RwIpjraT89I6R5gPOpv2wXQpZ2zqWn0UwUXQSAESD3qGMBS/qOflTC2KbbIu8XBYpyCTZQD7hthMSAc3slx3cA4Vr6XZlFtnrZmkqkChnhVSkPnrae8MeGf1pVk4dluLG8k1FFObr2pTsw5XRMdUqTlTeK+8t+Y3nU0eivsmcXmdG87zbEUgkR/8ALmaqfFc/v/lDu4VWp2wAZQdXIVAznsdoS8PKvqZaLRqwteLZM0kUm6LRMiZEg6gABQ5eVSors06rNOkrFBJJNFIqSKZUyFDBSlDAAFeoVqY1Il7XG0tW2Xc27IJyogAETAeKhxHBSh8RqzdtdnPScnSF2tAVTEcAcBHyqnc9tcvecvcYyC+1JdQVDH+z47UUge6XUXiUMePmI0vRsVtKtzocvIWo6RaJq79VRN7vVU+8ROUnE/zziqp6j6Rqjpv+qSRaeq/7Xtm9+X/db18JWbSOa+oj0lXH3gB+84AOM/6eFckvtskWDJueIcNJEU3Wl0RXjkuOQCXiUfjSsy9IiKArgkjE6FUg6gN3Gop/mcpcVEdQpEPSZERjKbCL2KzWUd/ZLJmkBhVVVeasFxwNwAeVLeyLYPbtzWL09SceFXUcroJvG5eougA46pT+yI6sD31ttB9IJzOWZJxbC2E0hepGQIdR4BwOQwCU3ZDBRwPeYK9o7bnE2XZ0JBtU0gKyYJIgq4WKJhECh1tAeP5qJZUStNP/ALi462E7KLXjVVrkkHjxPth0hxutGn3dGKU7S2tWXbyqVrOZ904VQDQmDkwHMkQBHSUTYybAYDI+FR7Gxu0TbXKCsQF4a21Ocg9TwZb/ANIn/QVJTH0admKUT0V6xfPnpuJ36rs4LCbx4CBf0pKlNliWHDFJ8vyTBGyLKRakcsnKThE4ZKokcDFH5hSLdN82pa4j9vTrJkOQLpOp1sjy4VVi7oSS2I3JptPaILlgsqXp0fnLpIn4sdT5iAUy516wnknUk4MZ51jD0xXrGER/vPD5Yqx5Gl0Z3GF92Whl/SF2cMhEiMoLg3cYC4IPzpsufSPjzMlXzGDedCQxvnR0zbkM/ixiu7YlA7MrntdvdClsRDeWixMg8MRPQQqhQyJsCOMY45qs+3Dao+uq7l28cos0gW5hSas0DCVMSh7RgDgOfOq0nLyXxlj8R/2WKjvSZtMN2Mg2WDxOgPV/n/OpWsXaFal6sCPICUScau0kI4UL45Cq97IdibG/fR/N9ssGjOSdvFXUdIEJ63R7Ij4l1auHhUENLJumz9pP7OvpM9uyiSwbp2mOCG904D7o+NEYSQbMWQ+k5xAa+fvpY7SbjmtpEvAKuN1GxTo6DdvnJOHDXj3h8asfae1GdtBRGJ2sMDtETFAG04iG8aufMRLnT86j299gjm/PSCWnEzFPaT8CP1nZeRs80i+Y8/hV2Cbd2USx7XRUPp66wat8fNPaH2lSLXZd+yAZRAJDpyKifPXjSOr5U5fSRteEjNpD2AsmFFrGw7YAeLJE1AKnaMJh7sZ0/KojSaCc4JgYSmMOCgIVocbGSssDCTmzCYsUtzXCDkLnZp7pdJsqYm8U9lf8Px8anH0dY5/dT9XaPPyhZB64T3bIu91Cgl3Z8x7/AIVR6WAI1uxjxcCqUU9+sIB7Rv8ASrJbL9ke0S0iQ20fZjOs55g6RByMc5Hc78hi9chutp/lxrPKFjv4lvnGtuxVdrK6CJkE5uGeABmoAQ2PS+1KXNed6zDtkg5MJmTNDtEQ9jPujU/24+dSUG0ev41aOcLpFMq1WwJkjCHEo44cKTLvvKDtZv8A29cyjoxfVMm5BUXUHwAhePzqVAzkcS8S3sd1aFm2fGC/cKu1nxklXOnXuyfeqj7usxTfw8KkdK3zOIZ82knnSHcg2Mi4XAuAIBtXVTAeRQ1cqhj/AMU4uJg5i+3jtgpcrtUW0dHLnFM7ZsUR0lMXuNkROPjTTt/0nbn6eipOxcOrHCb1vR9RFdPlxH+VIlQ8luIv2swly7Np8YOQFwqmY+9auEzGEDJhjScDezgQ4h/Krb+jftBa33s8ZKKvTLy7FMG78FB64nD2x/Nzp7rNoO7bfSFw2byUa8RAxQULqKYohkMVG0Z6P1tW3diNzWRLScA9SPqFEFN+3OTvIJDccD8atEsmISlEeVFAb3AZFMR7+dFXbisS7uuGNtaBcTMstumyBe7tHN3FAO8RqrMltJ2rX7fpWNpmWZt01TYSZewQBxqVOIY+vLhVidsrZVxYroyTZNfcmIqbWHZKA8TB5h/LNVn2TrTiDaYkIoplpSPScn3iKXX3qvVKQ3vcTaw/LWfJK6LsaHbeO12ZtmTcMd22euSACW/KUDLay9rrdgeYdwVHc9tmuWet0YGTfIrPBkDpiINSAoYhdOkxuGBxq5Y7qQXMmvEuDNZtss6mAUKmqVVwUxEzgsU2DGLnHZx86f2z5/a6MNd1xuoIGd0tI/8AsvSg3iZNXqzHT0+Zi1lqX+So0SdEaJmanerKShFlGq6ZSKnIj1cCmIcC8h591TTsdmtloNIRmN3OG1yi3I26SbUQOfVSNq6pu1p61RCud3L3AkJU13gJgnoQKlqU0m/CXjzxXbYsFGOZ165m0EoxMuUUumJ9s/aH8hw0lq1Q2iJ2W/b2tdTZ4Cza8ETN+ZkVIxLrfMuKVkpleN3SVxJItVVT6CromEUTj3CIj2M+delgPTv7JhniptSizJI5zeI6QpWetm7xsdu6RIsioGk5Dhkpg8BCrVCzO2exRAQAQEBAeVendUfg/dWGcyUpv3lumU/s7wOudpn2FA/uw7j93teNPZm6bvWybpoumugoGoihDZKYPIaaE/AOJ7HEoFETYAoBxzyqJNqm0jZNDtBirgTYTJhyToDVEi4l+I8ieXEKdu020pC8IgkY0n3EQgIiK25LkVvADcQ6viHfVObk2b3K8v8AmLUtJonLHgya3DshdIF4Z0ZN7f4ansU0+ztjl8Tf2c3by9lPXi27aK70q7X8pvaLmra25s1jbb2cpW1AuVElmgb5s/AuVRW56/nyEO8OFfP4IyVI8dpyaXRDIjpAgD3l/wBPKrTeittjk5iT/Y65nxXZ92ZVm5VPhUcY9WPv94gPOqZKh07HVtl2jSMdAw7Jmp0N4/ZldOTcjaeRiF+fCnlsDkSyOzdkYFDnFE50x1fHP9arNtnlEZ3aQ4hX5unPmjpZjHtkfxK6i+HW62j409tnENtR2cNRlTR/R4dFPLpq7fkBDHtGxnqm880vKaaFotLnAZEeAVDG1nbNb7Ujy0bemG57gWTFMFAUACoCPeA4HJvKo8uPbLd9/iZpZiCsDEAGFXahcrHz7vgX4ePMKhuegm1gXM0nCFGXJkwidUNZBE34q09jqA5b+U2k7PgYTri8J18DziCu+PhNYvWMTSbhpCrFejRtbDafbS5HqG4l4zQR3p7CoGAcHDwzgeFVyuLalbF8xLaLmCCmkDo6irMAyf8ACZMxe/xCn3ZjVra6KcnCbPLnaiYCmTdMUBLkB7jAHbDyGq2y+astjTP2ytZZ/swn2EIkdZ+6aGRRIUMiImwA/pmk/ZVfv7XJumL2NeRsmyAoqort1EtZR5GADAGM+HGm96S18LwEG0t+JfC1k5QR1KJ9tFAO0YPAR5APjTbrMtUVj2v7PWtqOLfbrT6UlIHE4ybdFT1aQgGSBpzms7OtnsndtjSclasg1Xetn4A9YCGDCljI6eFN+/mk4m2QlGjZykxMqZIhzB1BN+blr+o0ubALpLs72iIucrmj1/VvgTJqE6fEAPjyNgaSUkMlZInooXLNs5i6bOMIlX6GL1q1WS+6cl6v+EerUc39ctxGvASzU29k27VYQ3J+Wjsqflz4fhq1JbPC474/a1pDBb6a7YyK8gHUeuyG0+yHY5czZHyqPfSQ2MIJRMbOWbGH3qKpGizRPUYRKcdAK/Lhny491LFWM+CEtkt2Q1q7X0CLqKrW84dAmpr/AHJx7Cv8JsfWrgbbrQXu+zSqRg5fsjA4bD74e0X5lz88VXlnsTbWRtSj425i/bUJLgKILaNGDmxqEo+8Xhj41ayxbbNa0CWFJKO37VE4g1FybUokl3EE3tY8aJJNUyY5JY5qUe0UDu+20ZBHeNxBJRJRUQKACIiY3sjnGBqzXoi7Q/tKA/YaZkt7KRhP7PvB66iIez8S/wAqbPpC28hbF9C/IhpjZ3iGgnZXKXrlD4h1vrULtZYLL2jRl12yqLlVuIHVTKfVvgHqnT4e8FY8beP4eDs6mMNRiWRH0PMYKg70nJz+yfYCIiCibfpJxN2eOspP60tDtvtpWDbSDBm/cLrGKUWh0t0oTPf18Bj51B+3i5Hk9ciDdiCwyMq4SSaN+e7R04/U3HypsmbcqRg02BwlvmuETD6IlpowOypCUXIB5OYWUdOVh4mMGoQKGfgH61M4gAhgQyFJFlRAQNpRUNq1CzaJoiPiJSgA0s1tg3XJim7k2Me59k9g3HIDISdvomdibUZZE5kTHHj2tAhnn301FfRy2bG1mRbSaBjd5Xpjd+fazUyfKipcObBZJLyQmPo0bLzp6VWsmobVq1Gem/lypbt3YVs1g50kw2g+kOCJ6CA7UFYpeOcgBs/KpR4Vjh4UbaB5JvyePqUEc4KmmQM8OBSgFVw2l+kRIovXDawoxm+ZoK7s8g4EwkUH8BQxw881LG2WAu26bfJbdtyKEW3fGEsg9MAiomkHskAB5iPCqf3TaTyBcq2azMu7VarKIpnAvrFR1YEdPw/Sol8RG6G3d83I3Q9dyoN1jPDCZR6mUDDpKPn8cZHxqXPQxTjpuRuK2JiNbPWa7Yrkqa6QGwYpgIbGeXaD6U7vRt2WXdblyBNTcWRkxM1OmdJY5TKHE2OGkM4wIZ41PUdaNuR1wqz7CHZs5FZHcqroJAQyhcgODY58gpUrGTKsemBAJ7NbKZRdpKOGUVNPzqPEymzxKACUmrno58PKoT2G7PpfaZNycYxIJE0WCinSRDqJK8BTAfzYEPnV4/SP2fL7R7DQgWhSFXLIoK70w43aerBxDx6ojwpy7OLIgLDttvCQDIiKSRAA6ggG8WMAdow941ZVFkZ0I/o/QMlbux+3oCbbnbP2SBklEzGzjChsfpim76TeztC67NUnGKOJ2HJvkFADiokUdR0x+IZEKmEAoOUTFEogAgIYEB76ZIqUqKq7OtslnrbNhte+mbt2y6zVE4oAciiOMgUcjwEgcM+QUm7M9tLOx0nNtN005eFRVMMaoZ0UixCGMI6BDjniI+FTRKbANmEjP/a7iBMUwiYTN0lzpoGEeYiQogFbymwjZq4tt5DMbdbxvSMHK5bBhZJQvZMU/MMeFVe2afdS6IdcXU4moOciWWyybUSnVjKyKqrFVQ6phNq5lJw8KhDbSkd7fZ1y26+gRVSRSSZ9EOGdIacJl/w4q4NuyO1izGxYGVto95Io8GsozXTRUUJ/vimEMG8w50kbRAmJaRipy7CWxZSUcrlo4kHXSnAn/KXBP51MVRPuX4Iysu0bFgtjb9vtbYN0ZGXcHcNGwY6c3Jo0p/lHq04LA2wIR8JD7PNnVsy8kDUm5BdwJRXEvbOYEy8M9YeZgAKg7bGdQ21OVVTlv2mMupkjpqmOgdReyXnwAfDnU9eiLstmYaVWvW4WirJU6Aos0FQwpg3aMId2Qx50rCRLmraJPM8nSjrTbnDiO86U7x+iZB/xVDtw7XbK2ZXIdtbsKNxvFD/+ayrpx65Qe8Cq6R1fwhpqYNqUDd14GC24mQLAwqiYdNfAGpdb/dp+7w5mGonu/wBHG14O0JaadSsrJLtGhzpEOYpS6u4eqHH4Uy4KEyFNsd7q7Srm+01kyR8WKRk2CJQ/zG/ENNUbd3EWsYDOlRTP6vWQun7sB63lwrjvFhL20Zm1eRTmPBdIF0Drlwc5B4gJe8OPGnLssjzbS7xiLNBJdokqmp0xVv7pU+19ShST5LUhb2HXlthkH7G04S8WMQXR/ZU5Edaan4E+A1dmwyXklFCneqsOs/A3VUjSnKQxfMDd/wAKrW89Fe4GrsoQtzsjtyABklF0zJqJmDljGrOPlVjtmEVdEJZ7SMu6ZRmZJDJelJpiXUTuznmPnVqdlcx1UVnFFWFJocpTkEhwASmDAgNNHZ3ZDOziSZW5wUF67MqUePUSz1CcRHkAj9aeABW1CRNlH/SFtVxbW0p+IlOKDswyRT46q4qHNqL8CABuHlmnt6ONlM7ztq4Du3LsrNVFNkUR5lNr3h8fEATqxl7WrC3fDKxc0zKskYogQ+MHSHGNRR7hpA2J2Kts9tVxAqvEnhRenWRVInpEUxAoFAweIYpZQsfeOG27YgreZJtYeMbNCEJoLoJxx8edR/tf2bg/iXsrb7NJWSFTpRm5yZKqrp0icPxaalusDQ42qFUqGpYca+jdnsNFCANnaDFMo5DUUpgLyxw4UOLpGEQD9qWox6QcBdp6lG4iPLrYyX+IAp1V4vSpmaKFUKUxdI5AQyHKooEyv+0a/wC4ZufTaWHMig0bqilvUkCqoLj7QmOYMYAeGAzmuvY/dUw3lFog7LIAc4qt0x6m85m3fu8OOMj5UlbGbfnpNmsZGOBvHrGAwO3HV0mLnqgTmOc1JLXZ49iZUZyDnThJjwFN2iB2wgPMAAuDFz45Gsu2Un8lRpdIfMRKM5ViR6xWBVE/f3lHvAQ7hCo/2mvIjZrs6uCViSpM30kucxBDtrOlh5/zH5Un/sPtM+3XcqxuaCgQdHyu3YoKKkU/EOvHX+AUohsqJKmA93XHJTgc90Y27TKPkAcquXBRtRT9OxLtlYKXn0GaKLNgiZcxnawJHOX2urxHjTOsvp691Q54kRLIi9SBLQP4i/8AzV55nYVZDuPdos27tou4TMQVeknUAQHxAwjmqvbKYo2zbaE5m7it9zIR8BInZdJSD1KavVLvf9P4am+BooTL6gJ6ztobz7SSMd6ykCvEnIBgp8m1AIDTo9J/beN6xjW3rWSEseUgLPTKJm9Yr/d/lDnTl9JvbnaM9Z4W/bjQH7h5p3q6qOBaY44AR7x8qqyi7MIqI8RFUolz502NXFS+yyMJeSZLZ2lQzS22JfuMARsthP8AiN2c9QDaeFdFz3aF626DaPKAINFcb1X951Tdbq+1g3hyqEGbFVIwFWNugEfWcfD+XGn02fIRyKUAwS6a5TWHcJe0dQTDpMP61b0mydpOfoY7P49ScnbkkGqD1RrukGxzAU4EObrH093L/iq3IAUCgGADHdTA2I2q2sfZ+wh1VkgkFg6S+HWGTLn7Q/oAfKnLO3TbsGGZWaYtB91RYAH6VUiiVvoWAKUDCYShx78VG187OLWmrrPc1yrunSqpUmrRsCglITGrgGniIjkwj/8AFN6V22qTD9WI2dW48nn5eBlhD1Cf4hwPL44ptT1j7froeM51xPRMQ5ajvEGxHBtKZvygUePzHhSuf0i2OGvydEzXRYkBPWKvaSrUqLAyOhIpOG7MHEpg8wHjUG7AtjjhJpcUldDcUhVScRbcBDSfSGSKLfMxer5BSqaA9JdqQTJXBBvAAMjrU/8AcWm1a+2m8myTtOeaHcIIHMio5OTJQNgBxqIAF7x+lVTy14LcelT6mmWC2Syys3s5g5BwoKix2pSKnEMajlyUR+oU6+GONU12SekilZsAe3JmLCRSbKH6Go2WAuCGMJtI888+dSXafpJQ80cd9EKIYH7oi2tQC+OMBmp92MQ/ocz8EvXxbDG64tJo6MdFZBYq7ZwTtoqF5CFOAA0l4jyDnUI3jt7jI1ZNtERyixzk1As8HcpB5Z48aQpTbyV/swkQSJuLiMoLMgJ9ZLBigO+KPhpHh51DzxI/ocy7Q0vSAv4Lnvx1BN1kvsaFTwCmO25P1NRTeQcqY5vsK1YxKbSRQEyf3eff/wBer8qQJZoZGaWVTRAWrvSkRHf6ciVPOfqX9a6djtrDtB2wxsDJrLKxhSFfPEz8uqXs/MeGe8KyNPKzoJrBDkcNmubzuV2DeMt9d0V+T1bwjY2gFP8A1eWA1Zqy+zXZVb9syRZ16ZSSuAqAEVcKiIkL+Qo8v51IkcxaRzJJkxbpoN0SgVMhC4AoBUI7UDPkNpcqq6E37Lg0jVJwERHe7jeOC8PwZ4nxxEpa0wxKDOdk1E8qongogIAPdWwc6hS871kI27d/Cyyv2S0esGRkQFAjUd6ZPUXresMOhQuNHAK67f2i3G7VtpN9BumbZ5KuGrmRUFHcrETKv2OvqLxIXmX2RrQmZ9pMWQoyFVulL7uKPahJNr034yEJIv00VBQORtpcJgjjAZ+7N3iNLM9d8lbr8tt/tk+n1HzNA5HCKbYiqS6i2ClKOAIUihdWNWcaeGanew2E7ZDwoyFQBGvbinQjCHvCbbaboPEnIg7SMYUAQFYRMYCdYwCGNWOXdU+AGkoBkRwHMf8A4p4ysVxo9OFMWHsVq22jSt2PDIuVHQh0Ygk4o9XBhz41X/bXfW1e1du0bZcdfpisptZE6I/ZyIi1IqqJALxAdWkA5jzp9XRAbc7aewchG7QVblbHk0UX7b7LRSMVAxusYMAOaiXIKBP2MUAcB5CA03tpFxJWpYsxcSxsdAZKLF8zgXqh8zCAfOqpeiNfl0xe2aRsu937xQ82h0hFNy4Mfdr43oadXLUU48A76LBRsufWusuR49nn5VCPpgyVzWxs+b3lbNzPoleMckIdujgUnIKGKHXAeeMcPiNMG3IO8rusa5b1iJxi1hb2Q3ztV89VTUitJhKcCAACBihgccS5qLJULLXBjGrOQoAwd1VT9Gu756+9qDxlHXfJktm145Fu2biACD4NIp7xQDAPW1Bq/Tzpmy89tPbekulswbbUZ0WwuSE6UpjV1k95jTy8qlSJ9svB1fGtRMHcNV09IG9docvdzfZpsnOIzCDYHsk6TUTKYgdxMmwBc01PSRebUrK2YWpczi+pNnMCCbCRbNFNCR1NJz7zhzHhipciNpbXtVQ/0oJJSX2mSisg5V6KzeA1SKmPZIAcfnVkfRgPcr/Y8xuCYuJ1Nv5UpnJDPjiO5EBEoEAeI6eFecH6P9rBMLzd0OHNwPl1t+cio6G+vmI6A58fEai7JjwUljXbqInWUgG9SXaLFWbCoXt4HqjX0ptSVRmrbjJdAA3T1qmuXA5wBigP9aRbz2bWZd0WSPmoNsoRIABFRMu7USxy0mDiHw5Us2fAtrZtpjAslFVGzJPdJGVHJtADwAR8g4fKkUebJlLcqFevNdJNZMU1SFOQeZTBkBr2oq3aV2V69N6zkZnZcSeRbZewyxDayhxBA3A4fDOkaz6HmysLPtY1zyiAhMyoZLrDiih7IB+bmNT67boO26jZ0iRZFQNJyHLkDB4CFblKUpQKUAAoBgAColjsncZLzrYawHOth51EFwyGFFFFWEGACjFZoqEgCiiipAKKKKKAKBDNFFCA8k0yk4FKAB4AFetYDnWaADFaiOKzmtR4jSsAqtHpVbXo+1YeQs62ypHm5PPTVSgGG/ZKOrxOJac/pPbZW+z+KG34dfVcj9IQT082pB/ej/Tzqg8q5cunCzp4qdw9WU3ii6o5Ew0tF8ImzjrI7l4sqmQR18OscRCpRhbE2oXNb7ZvbmzYUGSqXB2KRSdI/GYymOdPf0RtijO7nKt23MgKkY1UIDJMf36gcRH8ocvOrsoIpoIERQTKmkmGkpShgACp3DyyUfK28LKuu2rjcw86xOg/RHKhNZT+zq5hkOXnT/2b7JdrLxqhcNvwL5LpafqnQqFR6hvzDmvoDKW5AyzkHElDMHaxQEpDrNymMACAAIZEPKlNBIiKZU0ygUhQwUADAAFDuXQvvfsUtgvRs2qDLdJeTKDTrpCc/ThOoJTZ16RxwEvD/wCanHZ9sGtqMZNnt3pGuKbMkAOTO1RVRAw89JRAAH4jUzYDwrAhSe2xHlfg44yNjopsDeOZNWaJQ4JoJFTKHyAK80JiKXfnYJyDY7ohdRkQUATAHiIfMK3k1Y9ozOtIKIJtycTmWEAKH1qPpllJbQG528Y1bw8MTUVF86ZCK62Q7SRREolL+IedQ+CIqxWvy8zRbsluQcevLT71A50EUg9WkXlvFDZwUuR+dd2zm1/2asiNgngounCCYi5U0ZBRQxhMY3HxERrj2Z7OISxUFTM1Xb6QclAHT92qJ1lccgz3B5BT34VNA2NN3s7sZ46UdubShVF1ByY5mSYiP6Vw3FspsScjSsXFusWxSGAxVGaJUVAEPxFABp9VgabYmKpyi7TZD6/o87P1WblJVORdKqImTRUcvDn3Aj3lDOKrDtdtG49nEnF29IPGCwPSmBBZAogIkKJCgIgIcBq/3Kq0enXBb+Atu6EigB2L/oypu8CKYx+pKpljjRswanJuq+yAJYppeN3a2E1myhdzjhgSiYo5Hz0VYb0K7WSjWVyTqulRys/FqmYeJiJkADafqeoJkgBZJBkxa9IbvW+ROPDdqCI4yPjxp++ijej+z7/f2ZMAc8dLPzEItzBJ1jGkfIcBWbBwzXrVeMuRwqPLwva0LdvGSjJxoCKowIyDt2qBd2o2IoYgJ8RyY2oxuGO+pC7qgnbZsldbRNqibtVqoVgnbSqCDsFQKVF5vtSeS5ybxxjFa07OVFUJhNoFkllIVuz2NvnDx3FjIN0xatt6RsmbSUesb8oh5V2PNrOya428BaXRFtzcRD7sEkikBkooYyeDe6fUYwUlMNm913rfltSt+RchFpNbaPHv1Wj4ERUcFUxj1Y6tBy8aQJT0d7sVPdDqAGOgmW9IjEx4pAqsKLcQOkYioH6gnPkePHxqKHpCrtYUso0tcVuW/stkju4FLS7kIds2IQgLI56+oQExdJh4VyR+1LZ61Uk10bZE0AeFZP1Icse20AY6ujn7RusXnwp67NrVvUXW0aQuaKBo7uJi2IiUVyG1HBqKZwyURDgPf31DQ7FdpBbffswtgxlVraYsww5S4qpuinMTte730NWNFlh7JvW1T/bDFW2FLYUgUSyLhBwgjpKmYogChDJCIZwGPHupa2P7SYXaZby0vEIOWu4XFFVu5AAUIOAEBEAEeAgICFQVL7MNoEi2l2NtWwvbMXPJNmT9B5IEdKABT5UcZExhwBOroA3HPIakLZLYd6WRtSfu37trLwswwIVZw2QK2KiqgAETAU9QiOSZDh4U8SuUSDvTDbg99J+0o/pbhp0pBkiK7c2lRLU4MGoo9whmuvbVK376P99QT6NvmauKGkCKG6LLud8IimJQMAjjh2wwNSVtX9HudvnaT+2p77SauEFEzME/s3V0YqZtRC51hqwPHIhWr70c5W7rvaz21C/FLlTaiG6aJMgQT0h7OMjwHv8AGpbJOH0r7vczETaFlwUW8lnE4snJOmLb71Vsl1t38zf8FQlt1mrpT2kW7tOHZ9LWgdiqgkIug6i6qZhMX2Q9nIVZFrsKmm+19PaGS/1gWTWApGwR6ekrQOHRwHPLTw1c+/nxpa9ITZLJbVoyPi07rGIYNVBVUQFkVYFVMYKbIiAgIAJg4D30qRKkkNb0wZFCd9F1aXajlF4Zi4JjwMco/wBajLYo7d7R9klu7J4kV0GLYqrq43ock0d8oKaAeZ/5VI8j6PV0vtlTbZ2vtOVNFIL6gKMcUcpBgSJdrOCmDIcae2zfZMjYOyx3aNvyooSTopjKSu564qj7enPdyAM8AoITogD0AkwbbRLzbE4lI0IAfJYabu0qEVuT02nUIjKOolVy7SAr1sfSqjhAo6ij3cqm7Yz6PE5s1vU1wMNoSjhFzkJBsMeUvSS88atQ6ePHlSe89Gq43G00l/jtNUCYTcFWIv8AZpdQAUcAHbx2OryqSdwxbNu11sH9IeUtO5RGWjJlZEqk26/2rQb7s5je0UOQhT+/+oAUp9jUaoXAgEwkICHflJSnn6QexGL2rx7NXpYRswxASoO91rASDzIYMhkM8aad4ej7ed4WZD21cG1NdduxKBlCmYgcqigagKYBEwCGCjipoWx5+iQoRX0fLX0jnQkoT6KnqWMVH2wjZ6+2aWWFsObgGZbpLGO2MLcEt0Q3EScBHPHI586kOnSK2YCs0UUxBjvrNFFABWBrNFAGKyNY8KyPKoXbAKKKKcDAVmtSjW1JEAooopqAKKKKLAKKKKACiiioYGBCvJfWCZhTABPgdOfGvUAoGkaslMqjtLs6Csa25LaPtCSRnbzknQqM2oqm3KSvspl94hA6w/Cq6bNLPmNo20BGO0AQroxlV1OQJJ+0arsbctjzradPR660+LGOZoGKVEqWo28ERyb6afpXXZmxK2bXsaUt9qddZ1KNDN3T1QcHEBKPAuOyUBHOKG6LlOh+WlER1v28xhYhJNNk0SBNMpA4cOY/McjS1VGLKZbQdn91OIYbnmIpaOMPSEyiVdESeybcm+8IfxLxCputDaxczsAQar23dDrPXboKKMXBf4Fc1XvSD2ZS6J5oqNCbXYhkOi5oiXg1QPoOKrYyiRfPWTIY86eMPdNuy5NcZNR70P8AcuCGEPjgeFOsiZW8co9i3WBrhlZNjFsFn790m3bIEE6ihzYAoB31E10ekBYjWGdKR0ko4cAZRJsJUskUUKTVjOeVS2Qo2Sr9jxgnEx2hFTCbVlXriA+WrOKUAHAYxwCmNs72kwF4tVzs3CZFWwlBYonAQAR4Bge/iA0jbQtrUfEqniLcTTlpXOlU2vS3ah7yh+QfCoUxnFkonUIUMnMBQ8RHFJErdFuxTQzqRmWLdAD6NZli41eHPnVary2i2s5UQUm7vkbldZyMVCj6jOn2RL8PGuaVvubTYtSxlvREWg5MHQ2Jkt+5wPvasiA+WKreRros9n9yVLl9I/ZfDju0JVeVXHgCbNAw5+ZsBUoW7JhMQTGV6Ms1K7bkX3KwYOnqDODB41XjZhskuG67xSvbaPHkZNGvGPhwSKTPWyUyhS8C492pu2lT5LYsl+/AdLgS7pv/AOqbgX6c6ne1yxdkJNRh5Ik2ibYp19cwwNlCk0ZouTNHMiunrET/AIC+AeNNvbAf9qdmGtxPO1hKmXpKQqaiay/vNJu/OkeGKjh2qhbjITlOdmcXRlBcHER1G5hnyETGpNY3vGXDFP4SWU3aamTnEh+QjxyXyyUtcrLOWae5HYhgx440zk2atxcxiqx0xSSUIOSifOFAMOFK8ZWUct7pK7ZqmQkyKAqVYBymoYuDgYQH2g0l4+VOVtHoo2glGLPFHKRw0EMThoD2RqM7lFvHtV1wc5X6Vug99TSUuqmwrdY2R0kfQ/ZRcg3ds/hrhNwUeNSmVDwPyN+tOyo29GqLXiNi9utXGdZ2wL8Q5Ap18f5qkqunjVKjhTZjHlWcVms1akhDXAVnFZoqaQGKxWw03Lsn1I5VpGRzcHco+EQQSEcFKUO0oYe4ofrUN7VZKQviYKwJq8G6ZiFDUOoeORroEgVn35ZdInhHEpJtE1yoKK6VDjgoD312JiA8QEBpAuqKB2hvUskUJ7vfTRhxlY2abbt6sRh+8THs/wDX0rM9Y4yqSNkdIskN8H/JKA1ik6Al28u1Fw2HJQOJPmFKVdCD3xsxTTg6YAFZCjFZp0qICiiigAooopgCiiioAKKKKkAoooqACisBzrNQgCiiimAxis0ZoqKAKKKKGAUUUVABRRRUgFFFeZzlIGTmAoeY4pW6A3EaxTLuXajY9vH3clPNt77iBt6P+XNJFv7a9n03LljGsxu1jjhMVi6SnHwz3fOkeSPgf25/RJnCscK1KYBABAcgNbcKPyF6GZtEsGKu9Irg5E2su34s5ApMqIj4D7xfEo1FlzWOZllGYtldRcW+n7TjE9+Up/fAo9cmOeONWHrQQpNo8Z0UfTuLaVbr2TBpcSUyw3QqnbzaJiGMAdwa/wCQU3JC97An44HEpZj2IlRL6xxHKhuxHxwHd5DV+nrFm9QMg8aIOEjhgxFEwMA/EBqo/pcy0Vb0oW34plHpKOEhMsVFmkTckHhpEQLkRNx8MBjxpXG3RphmvwRPeEzdw2mi2LcBpW1VtG7UfF66f4dPvfCo+km7wjMiCR1DtgyoAqjw4+AjxziusgnLDpob1IrQ6mv1p9OKVbLtSeuUyYoJLJx6A4OotwRIA+Jh4YxVtFh0W1dKTRiyYdKWZpEUDeAiGkTfxBxxipusXZW82rmO7eqOIm10kSJsSFHIqHL2jD72agq4bbXt0hHRFEliFUMnoL10VPmHABxU2eiBdIxl8pxIzKbeFftx3bZVTgVyX92HgPHh5YquaoSTslK0vRjtqBm0JIkq5OCZcGIRICauGB48cZqXIGz7fhCk6DHk3pBEwLq9dTIjkR1DxpwFEB45ran7Me40qNvSKancbOTrCnrQaukl18FyYCAOBEPhnPyqS8Uk3XGDM21JRJVd0LtsoiB8Z0iYohnFRkg5QaQ+Ge2Sl9FMLxMxWtXVJlWdES0FVTKIYARAQ4+Wagq2Y5m72gMI184UYMHLkiB1Uz5MmQw4A3wAcVO7tR4oxn2irHfSKI7o7f2T6TaR/XVUN3VbziOULJFDAnEBXT3n3auof+9cv0+SUtjO9rMUnTiS/eWwzarZ5d3DojcrEx/VKtlOuQPe0eyOO/rfGlrYX6NsxITyNwbSGIs45Ed43jxU1KrHz+890O/zqwfo8X81v7ZwyelUDp7MoNnyXeVQpQ4/AQwNSQIgAahEMB3jXTjFHFnnmzmUM1j2QnHdt2yCeRzgpSFAK6GyoLN01S8jlAwfOo2RmH993S9hmaJP2ZZLaHrgwcHeAzuyeWoMD5VJaJQKQCgGAAMAFTB22USVHpiisZrNW8ChRRRmp4AwblSAhHojc7qWOnlwKJECGH2SBkwgHhkTDml4w01od1IftNLtV+u2TW1Ij4ZIHCs2eXRZjV2OgKyFJEo8UbHT3PWEDBqJ7wDXpvl8b7/+v2tP+tMs23wDxnetyHlUbTU03h133ThDfbo6gJJjq6vvFpQvaWXaMVVjpLkblIbeDr058Kr3d1zuV2xrkXZD0PiGe0bs9T5f1rm5n7js6Wmx7E+Rz+jFeb2X2nTMPvR6Gq2M53fuKAYA/wBas2FU69Eo52t9ftNIOESJzRFmTJvq9afBgET48Mhp+NXDzXQwypGTVL5m9FYCs1oTMgUUUVIBRRRUgFFFFQAUUUUAFFFFSAUVgBrNQmAUUUUwGKzRRUWAUUUUWAUUUVABWBrI1qPOoYDa2kXhGWPa7idlDjoT4JpgPWUMPIAqk98be7gu2TN0xyZkyAcJN0hwAfm8atN6UNrrXJstfGbqaVWBRclL7+O6vnhKidd8CZEx3ucaQ4/Ckcd3k14UvI8JB0u8TECuVVyjzHVkR+dc0VEOklelo9TA53WoTnH586xbsY6SEAfud2I9lNEmoxviPL6U9YuXbxBgS6KCRzcMIpiZY3141nl8ToL5FifR52rO1YD7EvdFw0VZE/s79fgVwn4D+IP1qSZjajZ8c33v2h0kR7BEA1Cf4d1VkhUbnkyqKsoSQV9hPfhp/nTLv1K+4FwK8tHOGYB+8x1P0pIe754M8sOFu7/8FzbW2p2ncMu3iWrhZJ64KYUkliaRNp4iHPmFPotUe9EVrMXLtZQkdz/Y4vWu5Wxw1HLgC/EavCXnWqDtGHNBRlSCq1+m7ayLm0hulVVugLLQRIA7ayhjAUAHyANX1CrKVVj/AOoC4UGGttmAqAmZZU48OqIgAAHz4jTR4dkY+XRAFssmj22xUIgRdyUm7JqDtfGpGIWLU2ZJWOqyeHebzfkwgVLWb8SmfDkHKkfYMj023NyiggVyVTUcVQ7Xwp8SsQm36WuO6UT3ev3uXJQtZnM6Uce4ia7DxtmwzqFRVF8tI7pZRJQP9j8s+1+lNJGAlEgbTaCS6SK5zCXWQQIp8u7GA4hU0w+zh/cDxCWSbCuG9Jn1fV0B2tYfCrKxlp2NobRLWORVFMTbvUmY4I/AO7OB4DVnuWZ8vwdFeNmO3+9oGPbJTUetNxiQgicVDZXS/Kpjr8OPEM+dW5tmaY3DEISkcc4oKhyOUSmKPeAgPfTGRtTZ83fEthM7YrlVQyhW2rTrMXGr+YU+SMyR8YogzAEgKAiQA4YqHOimfyFfurFc0Y4B4xScAAl1lzjPKurFWrlWUdFTvSEtZ9bG079pYngymUzruG/dvUi5Nj8wdb45qMltxLP1klm++aSgbz/0FdPvVZX0v0txssLPJlyvFPklQH3iHHdGL8wP+lVch3/2fbsQ70bzdlETlzjWnqwKfkIVytXiUZpnf0GZ5MO1+BU9Hi+v/Dva/wBBWJu4eS9Q849VH3T/AF+gZqxErc77andadtWbJLsIdoUFpGQIBimMXON2AY4ibu48uNVIB5F/agTHQvVFemBTd9UyeTZLq7vaNzq+2yS14q1bFjWEYimGtAiq6xeIrKCUMnEe/wAvLFasbcuzDqoRg015HBAQ7CDi0IyMbkQaoFApCFD6iI94j40o1oB+uIV6Voic8KzWKyFWoUKKKxmpsAEKr56Qu2KS2dXElHRsNvx0FdqqFDXrT7PH3asGI8KYVzWqSVupd6npbrKMkyKOBTz6sDH9X58eOKqyRtFuJ07IbidvKV4zMPbzi3XbaSO8BYiJFTCBkg4h2fPA14396SkhbF0DbLaA6XIACe8BTmRQwcU/iFSJamyy2Yi7CTScgaQmUVzKqLqJlJoAeyBSlDSGPqPjSTObJLcm75cTD2RQbznShWSUIACJwMbqFMGeYeWKyuzavb8oj8NtAXdCSEROtVmomHrkOGnc0p33FlNsyCDYmD+17sQ9XwKQxv6VKzCwrciOirvIwsg4TyJlCpgBdXiJc8fmI1D21FrK/tgEfGHEGg4EyG84lIY3H6VkeyH4o24F7l8CFsFgXC+1ZNi+ZGRdQ7wgpiCn7gqZ90bHgP65q5lVo2SSURbN+rOLmkWbY0m3KpHqmH2S9QNRvy8u7nVj2D1o+bJuWblJwioGSHTMAgIV0sbtHN1i+Z1Vmta2q+LMQUUUUwBRRRQAUUUUAFFFFABRRRQwMFrI1gtA0segM0UUVYBqA1sFagFbVWgCiiimAKKKKACtTVkabe0W6o+zrUez8koUiLZMRABNjUbuAKVslK3Q1du99QFt2s9iZB4AvHzQ5E0A7XW4Z/XvqjzdkwbKKogiCQmHh7W+MPjW97XVP3zczmRWFZdV2roIAh1SlzwAPAKlzZJskRJNMlpEEpB4kQDrIj2EDdwh7w1lnkpnSxYlCFoXLLt9hYWyOYvNwkC0w1TImVZYMgkU3cUO6kwZxGURiLylHbZR2CCRzn3Qhr08+WAGpU9JiNYN9ikrDNyqJZJ0rqeShRwP9PhUSbDbKcSLcBnhaqRDHdaE1B1Dp7XwwPIaMiqO76Ewu20OGd9IhJjJs0GDlm0Zhp3gAiY/9OH1Gli6NvOz657O6G5XBUzz1KrZVHqLlN2h/DpDrB51vtfsS1mzPpEa1VYoJNDj09qkkpu9RTFN1TeJTf8ADVabMgESpSKqEU4mgBXS33jbTvSf3nMcGo2V5Hit5c70Zj2wFgqs7YYdHQYvFGyqwhxdGLjCurv1AIDUriIAGRHFUs2d7VNpTFI0LasIm/jBVEG6jluOoPZEREOdPdOE2l3yc7W5b1Mz1IiJUo8QSKiryIAlL1hqxOjK8VlhnFywDeRTjV5lgk8VEATQM4KBzCPIADPGoQ9NyOYvbBYLGSFSRScG6N5FEvX/AJFqtt92DdsHNQ9rmuczlPpBt6ZMTaWipR1GU7uReOedXF2p25+0GyVMjOV6QLVNJYjof3hShgxviIZ+tCYOGwqNstl17dfguqu3csFCgJiEPuxKoPIO+puX2i2K/Ij0yOXRMIGQUUBP+zk90pNfE2ryqErQtIXJJFFJb7sTET3nV1mJ7X0qVTWI8Si2waAOQSl3pR7JR8qqyeDVGxctvbzZNsSKsI+Yv2yRyFKZ8CeSqmDmbHd9aVIq5GTl8yui3LgK7+zkyMlo8VsEcIGVL60pdX3nVqD9oOz12KrcwCJkRE28MbtFDyqHZBnIw846wLhIqSnLPOpWO/JHRe2/o5W8V2M1aE613jN22fJqJDxPpKYu67XVzq4/rUlIGTMi1+0B/tgF627Hq576oha14wX2s2WjnjqznqKe86eKw7vs9YunA6ij3ZqxNrW8pcjtvOO9rhX2lIFFkkybjWj1Te+HV7s4omrFlCib7OcIubfbqIgYCEE6IauY6DiTP+Wliopnr6w2BtaDlmVqXqdJAmsoY9zuGmmve9yorgorc+sPaDcFKUKn3lFUVLSzY4PS8jHErsbWQbn0aZFoJ/MoqgT/AJqqI6ZIluyVt985FuBXBipEHhpEw+zjljIVOu1667ke2Hk0uVRo4etijo9ouvV/y1X22G68rd0jLvHG+Mq5WKU/LfnMPA4Z5FDAVTlbkdHRr2lt/c3l3X7OKlSeskt6KJAXJ7/tkMPnwwNfQyxCCnZcKkc2oSx6HW8eoFfOvaMLyT6Dn1jtF0DEfxgI8P8Ar41enZLfUNMtW1vJKqFfs2pC6Fe0cpAAMhVmPhGXXcuyQyhhUfOvWuchvXH8+VdFWxOewoCiuVZ60RcEbquUiLKdghjgBjfAKssirOqsCIAHEcVzunTZBMFF100iiOkBObHEeQce+kWXVl3TPctWgbtcdInA/WKmP9R/QPOl3UTts73swzbYADCscxsFIl1hHhxGmncUvNsyrSpGRt0LZUoE0fd6eIGN8adraKaIJIJpE3ZUPuwL3eNaT4KiwMCSQLdx0xDtF9oPpVTU5fkW45JSqiF2svIWPDoTrU/7QtCpnCTRTwCqSxsGEQDw1CbPwCotZSl5bSXL0ySSMBFLuAWXeLAKSh9JvVgU3l54r22k2QEO8irihHcgCzpVY78U3ShSL+sNguS8uGOdNBG2ZK6ZQFZJ9KFZ5/2YFDdn3fn8RrJKVOjuYoJx3fZa225ogMnEcnIpyazcpToKE/epmzj6CBg+VQTfL96I3PKr53opimnj2DD1AxTxt1GUtCBkukiiCrVkb7OyPYSOp2TfDT9KiG8roPKTqpmZRdNEj6h4dU6oF6n+fj51UlYuNbEzv2F7NTykO2lZA6y62gu7yOvQn7un+QZCpjiNnb22pBvJxss+atljBkExPgmQ0icSAOOA4+tPTY3ZzC3LGiUkUt65IiBllPeUHnUjYAS4EAroqNnKyZV9DKtJa6IxMjKdkm0ynn1bsie7MJfPuEaepVAxXnuwENPAuO4tbAXPEAxjxqyCp2ZXye1FcD506QFMUGYuCCbCggcAEgeOO+uhFUioCZMwGABEuQHvDgNWp2RR70UUUxAUUUUMAHlQHKgaAoAKKKKKAwWgawA1mkj0BmiiirACiiioAKKKKACiisCNQwMDUNel/CqzOx10VJbdi3cJrG8wAeNTNTL22R4Smyq4mQIHWOdkcUykDI6wDJf1CkY0HTsqXs5Qh2TQrQirpUAWATdXAgId4D31PFsKJJSTRzHAc4KuCgYw9o5e+q8WlKsWrQn/AJgBXKYiVVMwcwHmJa9pfabdaMSvD2FHr8FdB3wBqUAO/SHdXFz4Jzz7j1UMmJaVRXlEk+mZtFZtkmdpxsmIuFlMPE0jBghM8h86c9nxrQ+zJtIIPzgCqZBSKiXSYwAHI4VS+MYPZyXXWcOBcv8AeioBljCYwiA8QN4VavZxeUtF7O1SEaJKqtFSComuGPV9+kfCt+f5Y9qOVhj7VSXg55WMmZJQyTAF3IChuvWHyHxrs2CQKbaZdRb50mo+KGFOiiU5Ey95TGAcANd8ltzgmZEmKqWXaqR96milr63IKY2yK97YNfruSj1140ggIg1eKYyPs/U3dVOLDLGmXZ9UsvSomC8VoGzIZydo3QbNtQoopmJo3p+8CB3+fjTP2cAja1tzN0KQM67ePPWpEFmdM5S9bqFA3IvWz8QzTOPNyT16QJWNPdt7PDn3PRVdaDIhuW79koeNPGL2E3/PEK7u3aC9bGVDHREjCpuS8erqyADwxWhRtcsxbtpHt1S8wxeRtxP4ZBFIxF2yDM7rfO1BULx+GMB9as5sgjZ1tZEeSdVEDnR+5xyAS8OfZ58Q8aQbB2BWXaq6LhXpUwq3Prbmen1bo3iABgP0qXgDAAABwCrNhRly7qKs3LbL20r1YQi+Cxq6wqNnqmkNertFMbxqarMYt3Vv/ZXAdH7ylbaHZsPe0GMZKoAIkHW3WAOsipjAGL51HuzFZ/b8zN29KmFVyitvynN1UzkxjUXx+FUZcfRMZ7jO0OyEgw6DIgT26hq6bPQDKz0Adrf3eNOhI3D/AKGrbLgg4IoqqGUlU6YN22L9ob7oA7lVVPRvN3/lNVMZUWRnZS+4bDcImVUjnIimmcNPDUGB7hHxptOY2ehXioNjnIU5MYEw6R8R+FXCU2bM7etlyEq9BQ6ptPSUeYe6AF8fGo2v23IhoiSQI6B63SKBlgMGkeHMQDw8a1Y5jNkdwo3sSHKWIet02QnLkSG63HA8fgA052DG5mjNVaUdoLhvB0CQeJi+I+FOTZ5DpNIM75dJLeEHWoUoZLoP1S/PHGpHaWtFnQ1KCCiY9gQqqc7ZdvSiQlfTR5cdqxsIycAkZ07MdTwwQmrFeEJHpJyLFBVmVMjFExBLp7BihqAR+tPW42IQt9R6rdMotUBObccufDV8wrR+i2VdkkUsf2gym848xxgKw5szTo3YMacbITQQcPdpUfwFUHMj6sPfKU3a/wCKpttFd81vVF1HK7tw3UBUEveAvMvzzUSdM+zFoJZEFVBjpJymoPtbsyn+huFWSaxLC1WxpZ1gx3IAdNMO2fPsl8+NbHKjHNWTyjJsvUbx0gQ64FEgCbtZ8KU6ZWzmKM3i0XroNb5YgCucfYEPYDyD+tPWtGJ2cyao55FYEGqp9egQIJs88Y78VHkABp+ePdDki6CMacyaZADJVQLqyIePP6hThvpRwtHLN23A52yunzMGMB86a+xyVM8incS7W6P0VyommmPUVUz19Xw62P4aolP3MqxmjHCsW8e72FZyL9J893ym7MU6SQmwmUwd+nxpaAOFM/aHNqQ0UZ20e4UQEhSEDra1DcgP5d4+VO5EROkQw4yJQEa0w5bRnlFpJvybZDVprByiI57q3wGc0D4VaytDGvBs0g49w7+yemRu8M5dEAmsxTDzMBfDnUfqbRLBOkmSKUYJquCakjnOUukfDHP9Kl2+BOW0JYUxOBuhqgAkOBBDqDxyPKqxWcrYMkkg5YKIsZFBMiboHZS6NafVMbqiOn5hgawZ8ajXJ1dDumnXgWG0VL35dEilvBIwKJCqiTiByhzKOa7bRhoKW2iQ7aEaGdN4hcemnLxTAxSjgBHvxxp43xIJRGzd5INGxGjuRApE9zx3gn5GDHlXj6MkYgLKZuAyKZDOHRm7XLLcnSQJjBRH28881Xhx26LM2f4OZM5QAoYKGA8K3rXhWwV1IqjimaKKKYDkkzrEZKi2TA6wkEEwHlq7s+VMy04Bzar0whPrOmB8EWRWAClIoOkCGLw4BjBR4+FPj1m+/BSVckcDmHdooEAVFeJgEe1y/wBKrnyPHgWQrbFJVuvl3sYVRw2O1WKYSGTMOcY4fSlWrEIFFFFMAUUUVFAFA0UUMDzJXpWgBW4cqSHEQCiiirACiiilQBRRRUsArA1msDzpWBgaQbsnY+FZaXpjCZcpipplDJj8OOApacGAgZ/So6dwDW5bqTmpgVRUbF0N2mcAkHveY+Ncr1L1DHpY89l2HG5P9ipUxs/n3ky5asIEyUUUoimoHW1lD2fHPa1U+tnVhv4QWi0sAxoNx6jjHYL7qnl4DyDlVoUIdkiqCqKKZMZ7vGtCsGqpVQFLJT8DZDtV5nU+tZ8mPb1Z0YTinx0RHIbPLOMsD5YW7SQV1KJyLJTSY5v+AfpTK2gWCBI5+8aXh0LcBvXQKtuuKP8ACbR+lPjaFs5dQbORnbRMuZsZIBXitWopALkdSGc6R8Q7/Koei5hW+LAk7UZAO8cK+tz29wUuf/bWjR58uT5RycfwPJwlG14GdaEg+tJ8yvJtIR8isGtTdOkt4QQN7P4T+NSNA3ZBbWpsFXGygHkqKe6FVm5M3BP8edP8xqHp60Zuz12ckYFhbg4LvEx7GB/1qVNnkn0OabzcLvmA9RQUusRFT+nHVXopTT+UeV4Znm7LZ2ZZ1u2o1OlBRSLIFdIqYyYwiBQDiIiIjTkAtIlqTzaei03aRDJKclEj9og+FLgCFa8b3KzBJmaKwHOs1aIYHFR/ttgnUlaKr+MHQ/YZWIIcBMQOJg/QB+VP/FcU0zCQh3jEwZK4QOmPHHMBDnStDJkM7INpArtgh1fW7v7tQVNRiY7RTavEeVTG2eoPADdCFUZZS7y3nCiJfUu2roSON56wqJkjd3ljT88VOGzXaxFPXjMpjfeN8K9TsHNj9Az/AJqzThRo2WSndTZwZq7bmj+ltFvWe7jHa+HDlUdPLfggtWTZvlelp9IMIKY7BTdTTq8NBS5qcG6pVkCjkDgYv1pk7QEGW+asgRRyqAkIgHV10j+JEJWQxbdsyCUcKseUQZOTesSMbIiBQAA+WKerFu4bkIgHWSJnjnkAcaWLbiJCJRdNs71MG5QBES9YgjxH/StZFk5JHKikO6UEohkQ5Z4DSXYSlaIdvl0n+2TBdFYygrkVSJkvuk4U0TvZD7VOzWSMik23ekwF6pxHA6qdk2i1Wu05lVwULFE0EAnD1pw62fgFNy6mxXD4ih5AxDrlMkRuA+yAfzxXPzzSkd/RY37djJlRRewcyEiTWkR9oIKfaTDHVwPnwAasbsXseUbx8Zct8v3i74C7xqyH/wDihjUGrVzPj6VXmAjnLyabREUXeAd8Ch0TcSiTAYyPloERq7MxKsPs0ztxgBAolTTD2+FdCLvkw6qdVH6s7NnciD+KHhg4Lqa/rkPrmnO5UBJA5zDpKUoiI+FNjZ0gVvFmKVMfvBDUIcwDgA/Sli501FoRygmqCIqk0CfwARwP6VdF3CzlNfKhryDl5F9EQ+2YxUBT9Z0ntnN+EwD1Q+Q1De0G8pgJlxDFEqq0OqRysLPqbwhi9nrV07WJ22YBCXXBVeSkFgBMQ1gcEVNJusUo8/8AtUBL3C0fpA9SlF4mWUZH6WosmYSLm4cyj2cf1rDjjvbO3igsUaJOQv8ALIN3Chn5nbAyQnVbb0uSCAFKU3W62sPdyHCrX27JsnTcWzZcqqjYiZVQD2ckAQ+oDmqU2IzM5ijzMhGseKaqQcP9oHV6s/iXHIKtFbC7yJXJELgHTHa6J/VqZECAiXUYwd3EuK04Htsza9blEkqiuZDe+r+euumtidnKNFilOmcpgAQEBDA1SC3TP47bI/ipBQ5wCTVbO9B9QaFeqCfZCrwjyqm+0+1bpZ7TnUo+ZunrM80kdqqdApt/qNn2cYwHV+FJnjaOr6PKtQl4PO57ucNdnkTb4ZM9iF3QD+8Pgp92n2e195jh31Z3Y7GGiNm8KxOmQhkm4dgxxDA8Q7fWAcCGQ7hyFVLfRUyttXuFvDRkq4URlU8psA3Rg1GKY3W7PZ8eerNXcj0OjMG7feKqbtMpNao5ObAYyI+NLhjwL6lxNL/7ydIVnkFZorUkcoxWOdbDSTPv0mMeoZRTQJgEpfjUSbXRKVmY98qtIOWiiY+pOPXDljupQHAnqLtllzrPkSNnG9XkXqyq4/7tIB0AY3u50jjxp/qPUWyooJIqruRIBhKUM5+fL9arix5Ro8bhdqRxGTpMuvW7SQULywVQwFz8sgPypcpu3FMEgrfdykqCe5TKGEi+I0uNTKGbpmVDBxIAm+OONWx4EZ7BWaKKYgKKKKLAKKKBqGwMVkK1EayWljK0BmiiirAAKBrTNbhSpgFFFFSBjFYHlW1I9zzCEFDrSK5THAnAqZeZzDyAKqyPbByfglK3QjS0h/8AqHSqPqm+kE8e2obn9ApUQJpJnHEaRgZMUyg4XV3bhypv8Cf2uGSh5UuNza0shxr5lrdTLU5XOR0a2pIymYgjoA2RDtB8eVe3lTSBmtFTL9UHxihKrEUTEetujlDAk+AhyrsCeTJLptFRAqZm6ix1RNgC6BABAfrVuJVGhHCxdEAFMQEM45hUdQ2y+3revuUumPS0faiYgdppDdpqGNk5y/Hw7qkJqqRVAixSCTeFA2B8+NYcEKrp1DgCjmlnKeOLUX2EHTIrvmwjzTJq0cGSSKdMUw1J9mq72+1fsLhcQU2ItysEjgj+NPPdVr5y9LMt3WnMTrchlD6hBRTUJaifbXCx0/a7a+LKMV6MeJgcCX20vOun6X6hGDafksn7m1iBat1LWhMuXJYxZZ+uubQBB4HIJhz3j3aatRbUshNQ7eQQASAqQpjJm7RBEM4GqkxK5pJ+QI9dBA5yFUA5uQ5/pipD2ZXs4ZPCCoqmKZzGTWIPDOkefxxXqcU1CT2sjU4sjxRySjSfRYoOVYHnXHFPmskwQfM1Sqt1yAdM5R4GKIZAa7AHxroJ2rOaFYGs1qNDAqTtqtCLR22rFKxEEHaHSnBE/b1F7XmOophH4027gsR/aBXDlogLpuoG83/eZP8AL5BU97eCOI+QaXGKSZmLVuJHJjfiMXAB58BpHt1Jact92sZUHZCdfHcmh4avMKrcqNMFY1LD21HOiKCBN6ZJtoQKobrGApQAB+lOx5drY03BTT1AXEsAFat2wKlKU6+71H63Koa2i2AeJXLKwjECtk2+FwTP1kzGNgpvhim3bQysXdkWykF13IoJGVTAv7jUYf54/Sq3j3E7ifrm2ru1HsW5ZxJWSC4kM+KuOpUpB4HKGOGS8w8adF73LFWxZgTPT0JEzwoAwIX97q7JhDmBfGoLUkoyPcqDKN1JOdcmyoVM+pNIo8Chw4cO+kJjFAZqqjJu3CyJgPugE+Abl5gUvhxrLllGPRbptNPL2cLF/wBIh15WUHDtZ9vzkb6f8Jg9jj9flSXdEk6WKdJqTCqA6SH7zG9oaT72dtWTRtGwqupRYcqKHDUYf6fpXDZ6ktdV2pQLIv8Ab5FfQkfuIX2hqlY97OvvjihtZNnon2+sLedut/ud8ppYNgHrcuKpvnqx8qmVyzcvjvYoEwOmmQCJdTTgwcqaUVDo2fCpsxfBvmxTFVP3KKG6wjXb6P32jc9wyVzSpnG5Y/2dqnkd0KvI5yjyEMFLj8w1rUbRxZy5smuIaGYsG7cwgO6TAoiHeOKzLoEeR6rNQ+7BcokAfARrr5hTGuqaGTXWjIdqL9yzOBzaHYIlIcDYADiPHHfTx4jtM3crIk2rWuVxca0q3bqi6a+oV8NPl8aZZrJY3HFprg3RBcPvA/D1ut8qVJO7ZiL2npQKO+kknTkwOeyJOt11Cl78Bz4+XjWL/OZjdL5pByREFVW+lQpi693+Xwrn5YvG+D1GjccsOV0KdpN03La3mDYiJjMyiu8In7BEesUPmYvGpD2YCBJa6LneKqO1ElCNkDGHsJdsSfIylVcY3UeBuJVZB8bpYsypEE5/a3nW1fKpU2Hygr2FdaYmHffbJB9WOnXpTCtmDHticz1DJHJkaXgtO3EDNwMmrzDNeyPY/wDdz+dRvs8uBe5bX09I3Lwqv+TVpqR0OCQBnP5ufzrRDk5clR64pn7UoBGZthysSMPISbNBZSPImqKZyqiQSgJTZDA8aeNFXuNi45ODtdka+jvCKRWzaPVkIVSNl3SZVXgr8VlTY4GMPPlgAAeIAGKkrI+FFGoKEklQTm5ycmGKzWBNWgmwA0N0KaOFgSROobOkhRMPDuAM0wroXCXSIx3aibpBDppiFP7OB4Z86eLh2GSJJj6w9NraCckRaEjJrK4FMSmMYodbRqDUX6ZrLkluky+CoYWwV82gFCW3JlWWuh+YV3giHBBP2E9X4S93jmpqbpbpVUdWrUbV+gB/Sow2dKCeTkp5ZUoiqB1B4dftBpL9M1KaBgMgBgHmFNF2RNUIl8MGj+DUK9MG4LxMUS5AR7s112/JEfMRMK6arhMCgqBOQCIU37/RiRjxRdPTJCp3B50ytlBkWu0RZuDhbU6bmwCinA+j+fl5Zq0WiaSiI8a251gogHCs1YVmaKKKiwCgaKBosDzxxrYKACsgFVwjtJbM0UUVbZBgArNFFCVAFYGs1gahga1Gm104yaRI0g+qbGIstge/V/QuR+dOW/7mC2osjgqRFl1DYIQymngHERz5U0LN6Rc5l5iQbqopOte7TEfZ7Gc9/l5VwfW9V7eBwXk3aXFX6klwO5Zm1ftUhWSA4ELkgj5hXQyAyLUpDABAKGADNYNoTKRABxp4FAPKuGURI/agUrkyAlyIiA8a+a77yl+20Id5GYg26T9vhGrI8Q6QPqv4qqztB2hzk3tGFZnJIsotklhRQqvUU1dY3W9oomqQNpLiXnzJQKD7douVOjpqbsur8ZvxcP1pGhtmUFbbXfGcdNd/vFFU/wDLpr2np0FgwK+TpafQyzP4scGzLb5KHYM4R/bDp4uRL/biqjuxDGQAwiGdXd316T16XZMFeuJV+MYxST4NmfU9n3u2b5YCuNNsmkVMqRSplEc4KXAV4XmCR7bWBRbdGEDAHZ5AXUP8qmODDLMpRjX3+51F6dh08HNq6K2XDJjMXS5SOuUEk1ABPhxHvMIfCpK2N3ajY8+aDfuXAwUyXozhNYclIY/Api/WouJatwsSGlTC3EDicCGObOsQNgwh8KW3jB0S0GNyJuTKEMsYVwOTUCSpeQh5V6WWLE8Vo4En8Wpd9ok6WZpQ13uYFQxitkt4ZqskfqikbmUPKlCOkWq7MVmyTgEwE6YnTTwmHDjkfHhiue70lpWwIe6ibozpmmBTmIGBBMA5D58a5mTuWQgTxTIupo4IU4CpwIIf68cVnxyj7apFMIY8mRwlPjtEx7Jr4fx86hEPm63QXOhuCm8KYiBv7zVw7Xf8hqwaZt4HAeFVCj5oY9gZEwZUS0m1D2RN3ZqwGzC6FJBNKIkBR6URPJNCmrqh4+flV2DKovazPmhk1CeWMeF2SFWKzms1uswiBfltMbstd3BSGoEXBcaijgxRDkIVVnZteZLOvScsScAejtDdEKRXhvgzj9Qq4SlUW9MWOVjtrqTtBPoyz31qSpg++Hl+g1XJWi7D+RLk5MPY64/s+1Y9u/jtzlfIk1463y4dX5VBu0K7292bRRkrUKtH9Da9CTANPrBT7Wr8PWxSlAwrhuTfuJhZ0q6S0OfW9Xs9nxCk5RjDx/GEbNyqgoXSosfTp6oBw+lYpapLwdSGhnLl9HNAuFnRCyBnjcVDEDfqHAQL+InyrhmZ104Zu2rdyBgFQR6vVKUpefEPLlXBILFVOZsqKqySRRBQxiaUlDiOcfLnTSnZN8kzFsKwAJjmE4EKAAKfcHDvqqGCWTs6EsscXRwSk2uIqgjz/dqfhqx/oy7O5eJloa8pFh612zN9npj7urG8z74hqH8pqifZNYLd70a8L3yxtRBXVj23mnjoL5eNXhlChdmzaMum19TJVFt0+NKdPRgBTMXQYvwGug+DiZ8rapjG9ItJSJiTukEgE7wStiE8BN1dVStshg0bb2bQUMifeERZkHee+JusI/rUDXlMNNolhEXVXMzkiFA6wKavVGIHHT9M1OuzF42/8PW7wZLpbMpVFE3A/wB0AiIB/CHD5VMODPM69o0o9irRfniCb6WWROjHogXIqLmKOn5APHw4UwEDObNt5KI0fa10SRBWlnO90aS463W9kAL2S07yzDdF39qSxgFZX/YW4dsCG7IfEe+knawsonAPP2dbgEunodrCRPr4D8XwpEyEhlQdvAlalrXtHNFnwmbruHm7665+kCU+ovvadOn4VC07cUnN3LJFjYxRA6zjQosqXSJA/F4VO9tSryE2dmhdJnAvCnVj1Q7Z9XWMTT5G1fKoEscLhWueQCTQBhkguExdcNH8Jvy1T7Sl2dDDqJY7ryct52ooxg1nGSqtmy6fr/bOuftj8ALpp9REONlbL4meQykhPNwBwm47XSvZU/KYhcfSo9vljEdPBcrtdHeCAiVysY/SOqbrFL58+72aX7svGRu+HTg5EF0mCAAk0BLSiRMxS9rTxN7NWT1Ch2hXp5T6HbsuvdOPYJ886Dk90mn8VTrs+usJSPSRWX3qn95VSGzZAySpGiLtEEgNkhnSnHBtPPPeHCnXbTpeGboNWkk+TKBxNpSERLpABHTgc+FZp6peUPLRyl0XIKbzrYDBVdonalczIEQWXaCh+86Y36/+InkU3sjUiQe0WNc6CyCJ2BjmwBzDqTH+IOX8WKtjrIvpGSejyw7Q/nSm7S3nu/8AauCYkuhtyrpqJCQB6+R5BjOa415Vudrk5gEB4AIcuPtedMa4kd8XB5Eq5EVwEClNpAcDnlVnu34KlCh8uLhRBQoFIYw5wGjlW8o9VSjjgYpd7u9Z+tjjgcBUINLwkLdmCtpRYToKHEyZ8Z6uQAKTL22ilUaOVHDn1IAIgcpsCPEQAPpUt2OsY7pS+Fm9zNDdXeB292PKmf6Q+0JaWtELbiV8LORyr7XVqEVLwcPph2cjhQ6odndcabrpe4pua3zRF0qpr0E0ImUMX6UyhRc0TJs0u2XgUGIPZRNqoQSAuCh/v0BNz+Wk2amBxtgcpOHCqNqqp2+gtuk3OvSfngTaMcA7+OOFMa2bLuS8rEtuEQZhbf2P6xd3INNbpXVq07v2il63xpxH2REgkl3h2a5jpJaBXbPVN6fPaNg4m4j35qU6K5Mda0op9j/bTGeK+3/rML9QU/zEKUez8ab9oXlbkv1ll2KczDOspOk0t3vUfy+6JTUx4qOhpZKSjCyM+8WVAvRTut3vmZ/7wqiYAPZpn2bLhLxjmBumLXeKtBOCUsgfDpMhdXte186s7Eoulbks1nYRrLMjam7kmso5pUqN9iKDSAsuOhk5NSQRcKqKM3KpAKZUhuvgwB7Qdb6VI1TGXgoaNqKAopxQoooqQCiiioQBRRRU0AUUUUAFGawNYNQwIr2pIGkb8iI44HMn0U6ggXl2qXYVdJqY7VR0mJgIGhMvMKbF/wB3IRV0z4YDprCJSOln8Rjj1fGmdcU4LGFhGTMdLi4Dbx07z1g8i+FeD9eXu6l4nwvs7eCO7AkS3JqN3mFUTo75P7vjTYvCXRYESB8C6QKB63daj4/EWmZbAomgiO51UkeoYTA1QSPvF0+OAEyg5DUPlUY7XLkvKKQSQZrSTUjkf7Q5IprIchvZ/COeAcK5ei9N3Z1Ld/oujHalEe9qLoSFwPJZD/8AbmpN3Gpq+77an5hPq+WK7bjc7oDJl7Rz9fzpkWTNChGpJjn8Ak63jwpymcBJGI6HiUx+p516CWJqCj9HoNI9nB1LY3CXqvWUz9qbnS2Zsu964TRx+c4dYv8AAU1P9FqP3qfdURXm/RltrUIgC2QRkE94H8RC/wDup9HG8qn9Deo5f0tv2dLyISSttRFTjvTnAv8AEYR/rTTs5qVa2bihF2ShjpH3qSRjcNRyiX+ZSVKqqDSRaLo+An6nufCo3sYxkL6mGgqkFM7fBd4PETEMB/5FrpabLuUkczV4tri30OXZcvq2aTFpP0OlOxHW3T9sxuHVKbuyGn/DSTFmWZ9PZGy0dsnG4wp2SJewcfkanbZTEsJtNZquXqKSDvqfedbUPV1eGetUkT+x20pJ6YU0ZFJQeBV0FDEwXw1ZrNLWY8E2mcfU6dwltkuiK3zJoydsQbSzh+R8TWsUwFKCQ6REuBAOI5LzCpP9HxidS73LwjhRRMqOpQputpMP4va5U2JnYRPQQLubbkPtNEEy6G7gS6w/EU/D6Y41I/ovNyEtl+4HqqiuCJiGJpMXTnOf4hNWvBmw5nuhK2v/AGVZ9TKnGC2xfgmatRrkReJHkVmRTFE6SRFDBnj1hMAf8NJd83XDWdb7icnHRW7REO8esce4pQ7xGunvo5yjboUZuUZQ8avIyLlJs2QIJzqKGApQAPMapztGmldpF5tJN+sxMxZkUBkm2AR3YjjtGHmPAPhSFtn2yPL/AHKhG2+aRhCaUm+8xrHxHxpItmQawMYig93rqSUT1mbgp92X/lrFqJp9HY0mlcfyPa53HRnSKCvrN54KdvTw63xpKnnar9NQseQ7dAgBvFTAHXMAZ0hnGCh5YzXm/kUZu4HD1uGE27IQL189em9EXKkWNBi/7eBEPV561ZY478nS32Jcss5k1CoMQO4WOXQimkGoQHyAOVLtvWU5KU0rcQbwGeggMB7a59Juqb3fu+7upwbMLlhLduVV7HAzbKqJ6NY9g5fdzzKbvzTqvu5oZVq4bOm4OCPN1hqh6w5xT6xdJv4sV0VlrpHOyRbdtjw2BbN321KGbXNeUqkeAQXFJtDNS6Uh3Y4wIZ4AA93GrOT50oO0HPQ0SppNGglRSLwAoAGAAPlVbPRofXBZEAg3nzGbtnzpy6BkYmgUAIkThju1GOUfnUs7cL3tyIiU4yXkBbCqomuYSl1dUqgDy8xCj+TnSjKT+KIN2rTiscIMEZDeuzKnZm3iO74GL/TVS6htfQjbNStK3IcSMWzUrfpDg4gKojnWYC45D8eGaZdgzls3dfxnN6D05g0TUURa4NrUPq4G97h3DSTe6bEu0GRC32CqEafdkRQP2iZTLn/PVeabVKLOpodPCbbzQv8A0Wb2QKoS0D+2MsKIvHO6BFM/7gpeqUoeefnT0lGjNW3HSbpPHSwwscB6x/nVddn1zyEU2QiH6CyIN1N3hRPTr9030qRdpF1CythBk2Hin9579Imc/JiqVWR28a3NHnfFjriXjGrJcQICgifQTSAFAPDhURSk4s8eqorPBlnCBzLkeLGxuwwIaQD48ace2q+XBIwYxBYUlXQa3CgD1tQhwAceH9ai2DfIA2EdDgRVwOeYibvz5d1SnkqzVigrHoyjUFXASRjYWMkYxRUATa844fXIU64hBFJ3vBIQEwIOkQHiPCo4e3OyYICuu8KZcMlTRSEeHEMBj/rlSI1v+QBVNNsjrKUxvvBHGM8OVY54cmTs3xyRjwTM/fbgH/BH1a5if4jH0l+leRFx6Qpvlv3fX3fsf9g51GTadm5Rz99hVTj92Y39eHAeXw76UQutdgO4cK73ec+H0594+GeNZnpX9lqyJkgg8WcLdEB2mhu1i69fsl+vw/TzrxM7cx7sV259QZ8fd9nwMmHePHI0hxM8weKpgyNhU59InJwx3f8A40sGil1o1VaMSFX+8cCJd0THHSXxPnsl7udKsVA5DusvaM6hm64OW+tknw6JzFP/AHpfdL+AePfSse4JaYHo7L+xCZQu63qejq89XWwOOtzpB2dEYJK9DjraeTcmQu8Xenxgig9YAE3vU6rpOk+bNXj1JqtKMjbtwYdXUz1gIUwfrW2OT2zEsCn2MS+rdv22idPOzUkSIlOJlGfHAflqFJmek7wlmsc2YrqmOoUqiSf3vzLVu4u9kiIEIImBMA0CCpKSwtHZy8n07haRv2dPpqb1Ny0VMmIG8cAOB+YDV2PVfsLPRuPkSbLsKc2cEdzjO1gTRWAnYODrdo9nre1w6xuFTXYtwwT/AHLEgpqvQJrEUiBw/wANdVq3a2kGrpu/MBJFmBQck9kdWcGL5DgfpUZHlgsa9JYbRbt5BGZ/tCLQR0Ycl+8DV7uONa09xzGmTtgEe7/7lN+8nZYlFosm4KkoY+jUbkYvgbxqA5D0nZ6Cm3VvXJaTFKQAQ3Zk3GpFP3tenUIiHlTveXEveC8Y5TcIjHuQ+8QE26AQL3av64Gh/EqSPW71Y1gzLdsPDKLIOFwB6m3SAxiHKPDIe6NRmlJqQrAZ5oIIFK8y1SFICHORQ+VE/wAtO+NdS8I9kghnKW/XT1Cg4HBTaQyIgHnUPT066d3ed9NMNLdkmCxGgZ0c+NXQdjvgsnszeklZ5ok3DS2aanSaf93vCiUS1L1RZ6Oqi8paxrjcsehHen0ESxyTJ2f5jUqUmKF2UtmQooorQhQooooAKKKKACiiimA1LW1YCs0iQBWo1tWo1DdAVs28qlg9rC68mA9Bm4krdNQA7Bim4/601LcdIC9a2u5RO9jEgEWDjPEmeQYp8ems8TjYC2HqiYHL086Sg6M4IYnH+QVAoSC7VuhMsHiqaSJgWT48DaeYZrz3qGk9zLvO5o5folg7ZsxkxmFXjpHpSiPFAqptJEw+FOa9LZZ3hZxmxEQAmQ9SmXSU4/Gm/aztG4bELJM3AOnp0imOGewPOnrZUgs7j12T9Po6zVUpCCHtZDNePbWN7UizP+O4ZF2QVrNLGwRkDJZo+TTTTQHcnFU4adJ+HWKGrPmBaYTK4bStu3W2ZACG3BdCYcT5/nTx2+QiEtYi4AZJSRYiroeHHBvVF1/qHfVWbNQQVddDVT1rGzg5x1CHlXr8WSWpwLe+i705Pfa8kuvdp6jku6i4lY6I8NW90jTYtFjqvdNyuG7WVkER9X2SF1E6uof+s8a3YRacflUSmTKPtY1BSrZzRBveMSBnGTqHDV1tXZ6//LUwmkqR0s2Fq5MdLRTeRZ1R9V1h/MUuqmKmm2a7SYp2dTWh0oEVP4+AVIUxuStjKq7xQxDAAgBeHDjmonvlcorkkWqwpOCKFOBwEQERAc4pdFbkyddSxjjvFc7MrN2OpNVIEhObuETcR0jzqztnTK0/CNnHBHC4Jqf7zh/WqqbTXKa7MTlQWOmJtRDZ4jq4lwPKnzsR2kx6VtNWC29WkQIYgHUH1SH4tPmfVy51RrdK549y8HK1r3uLfdEzbVIW4Ljjvs+25Z1DOik1A7KYSkxkBEBwIZ5eNNjZ/NsbBtqSkJ506dpFcKIGXBPVvFCY1G+ZxPXg12oiLlU6zgDpibdFJrLgo4IYO/iI68eWKbF6bRYwbNfxUc1K4SWkDiID/cqajai+6YDVGgjkxJxapHLmkS3b90RU/dUDckG530fMMlWZvI6frSf/AOoVWT0nLkl722rmgym3kNDOdwLfsgYxe2YfHw/lTftG+VLI2gpN0nRkYsrlKRKkPYD1RtZS/PV/ipsWZcqkvKv37s+t05WUVMGeeo2oa7800h9Hji5WzzmWhX80um1OLRNmBSlEA4ZAOP615rxZoeZF0m/3hnRABUO/Rjl9a3iHh39vPsCBVgBRwYPaENXAKzdDpFMIGWUSAVFy6FALy4VSotnTk4I8LmFWJbK77CWex0dTslPnq/LxpPsmMZy8m4XkCOAjUmijkhFT6d9u+JgKOPd45pvXjLGfzC2OQdT6VJc3dibrYxbhIVqVBxEZbOhDv3na1FrVCG0w5cu4lx1su2TlTh2KEeKjF4zM/ayCro2tcdHWSMYva9kQ/irnsZCwoNz9oJRrJogSQ6So/MOT9GSKmbR39tUxS+dQm+vGbQtyEhhc5ZRuRSU9tPedXteVcv7RSLq1kGgcciqf4+9/14loUaMSdEwz+0GOmrbdFXEW0oqlKKJEU9six01k+t+UpQptXk/13a83j53JAmRPeOFfV6uHApS8Qx2gpqXW/cdLikXjEzNw3ZkTV1B1FtBcdUe7q/yrkkLwZLsE3YMc7xuVDdqKaiAqXTxxj8NRKHuI06XL7GS6scTJoCE5HOGK4IiLgvrE/bL7Xl2TU93QlgruibrUw4aJB/5gn/eF63j39361G2zKVhQi1xmo58/Xd75NrulikI3Ob2ut2cdWlx9cBnkgDdNq2EFOGhDsI6e0p89PHxxnxrDPHtq2dS/fdRVX+47j7SVH6ovXkEgDN06SXM43nrmughCdnwwXjXvcF37pJYwDvgxwFT28n1FN9KieROsm/MzQbkWKutrQyI5N5APMPlVjbY2U9B2BS5L2jUEHLUrl0zHe9chNGrrafa1aq0Qi/Jk1MMcK2eSotwSzqSl1DqGDIH1GHVkByPMKUoFrISYmK1EqKZBADrZznyAPHFIBkyqTQgbV1lNBAAO7Ihx/nUpwJY9q1SBPCYAQCgVPHazzNTajJLGqDDDcJY23Hx6BVWyXSTqEE4LqDq63HPD9K2anauynMiCRU+YgKYAJ8Fx+puPyr2l3DVkVUhHILmKHUApsAYREdQU3msiCRiJHQMKJxEQAhwMBOXDIedZ17k1ZY406HMUrcHgFHhvvWb1Lqbvq9nUXslDq6vOkG+UHrKQVRBYFUf3bgPb+Idwh/wBqcThQHjNIpUSJnARMIgYRAuMYABN31wzioKWwuVRtuTJLFEwHKImyOeOeQ4quDtjMblnTBY+eSSdPFWyChykVOmgKhxARxq0h7XzqbbcQjnjZlNXK66BBAOUmiTrB3On2lAL92Yf1quDCXcRUwzft00lFEFyqlKsXWXJRAQ4cqmZJ1Din9t3jI/ajhdQyjWPR6m7Epv8ADu62ZYUUQnY9Bu65p+SeG2dxysdFqlTQHe+rakKHABz3D5BT4ttELZgHUWrPITN2uxAyqBR1J5DiBAD4d9RlKv8AaJc1sNmUdFIx0YQCkEQEESgIjnVj/Wt2SduWE4POTEytM3OkfSUCD/Z2mQ5iPeOfCs7x2XRY7nq8o5UOV0JCEDrY0YryiukAKJhXEEUnJcjvPY9qoqHaUYzp4ZF88diI6G6e7KchC/PjXs7vu4pSL6CzxGop/wC0OHCZdY/LkH61UsDLpaqH2Pfa3MgN8watsuv9pDdjule339kv6fEaZW0hKTiZJmKj1YjkCCuGo5g3ZeXAQHvABpjxKUkyuNO44tUrkETCoUHHEgmxjUBRAKcA3A/u+5SEuyUOVwQqaQGBDJUiZEcgBQGujGOw4eae6VjTkpR44YuV3jzWKyguCqHT1nPq8Td/KlOxL7nih9lMmi6qIdfcN1P+X/SuraTZ8XGSKBoe4lJlmonkBURMkZMfdEo8qzszYMG1zNCyJnaSJimPvEEgPx4YKORDgP1q9xjL8kZ7HiN6OpVsqsKK4SLJPdp+wYn4TefjXnbqd13O7Kyi4g0jKICGVd1r3IGMXt/z+dWEsPZDZFwJJTH2weSQOUBM3TJusAPsn4ibPPnipogbehoJr0aHj27NMee7LgRqpRsJOzSzoo0JbbGLOcVDIJABziABqMPE3APPNLdaEDFb1fFUisKKKKYAooooAKKKKACiiimAwFZHlWA51keVAGKwNbd1ajSNAV69OeOK82WsHB+yjJFAfmmf/Sqg2vc6rNBKFkAwmX7k4/1q+PpRQv21sWnCAHXZkK8L/wDbMBh/y6q+e9yES3qio4KofkX/AErNOO5nW0j/AEmTTsudDb94s3D8qyTVwXdkEVeoYTd4k5VL1lz8pEbTjQr+RZrEdN1XDcc/fF4bv/mLVcrRvuBdW2dhc6yybgqO7SEE+qIF7wHnXnFTaJniQ/aLhdl22o/vAOX/AHnsl/DXEyemQyVu8Gic+P3Jym2Fy7US3PEQo9HbN3R1elKJ8FD6S+q/4sjUJ2QVs1njIuFP7T2TqH6oBjmHxqffR9mnqFnv4Rmj64ygiQVPYJ7RvxDTSm9l/wBoiaWtVcF1jud4KSnVPx7X691NjhSaNGgy7J2zmcJInjgZtjBuxEOsThShZrIoXi1DIKqt2DhyT826EOP1pmJOXiDxdgumLV0gPr0D9qsRcmcJ2bl0dSJYiMUO4V7kdWkmn8Xa5UuDTu6TOvrs0VByY87tkV2sedFFwmVRwlqACF5GzjFQtP3CsL1QDaS7gcGTUEA44xmlq7LtYSijz7IlQQMkfqnVHJRDyDFR+ybRztdV5LSQqFMfqkKG6MYfIcV0dLp/b5ZytbqVkVRHJJzjh1abRVcRT3v3fy6gfTRXrbzeVjrWSnEYtYiaUiqQrnRpMuUSkEPkGnh8RpOlpeEVXjhjSLNEYtPSgmmrvd8bUY2ow4D3v0pePeTd+imiqso5SEOokoqYxSjjGcCP+laH8fBglN5OxKRl9TwCNEDJqqm0qGHvDVnP8q6oNSQaruJJdUVCrepAw+2ABy+tebzclUIoywKgAIqBjslz2f5Ulzs286Kk2BDcIImHgAcsgH9aIVZmy45pHPKPUJR42WSIJgQNoMIhzDAcPpSTDOFIq40VlCZRFYPkHDh/KtmpnCShwIkBDCcB0eJcF/pRLprqt1VVAAhhwUuPzB/8VZJpoXTxlBj3TiiM7yc9GWKgk8anUIU3ZERHOKQ3zV5KQ7QiZykIisqnnOR55rEPPHeMBQfICdw0QHQb2sYyH6VvCv2zWHMUhD9KMprKU3IDmDOPpWZvadaOOMhsTjQEXRVV/wCzisiY5vM48wrmjHbpkKzJVIxiLcBKb2f+1LZ0DKXFHMnn9qwqVVT8g9oK8XC/7Q3ygm3SKIqr6ClLwA3/AHrXF2jn5Y/I8ptzwaAAh1gwIefCvU7wSFImQQKKZer5BxEaWJOx5ss2jHLMTAsKmB/APABryk7AuY8oq3KxMAJYBMQ9sOIUi1OBlf8AT5YnbeVwO5KPi2y4EIg2SKZEFO2trLjrD3cP5002sRKSw4Q3OM8t5T8a2kzZN0SzrLj7/SKfVr2Lar8Q+y3PFNPQoCDj/irLLVqC6Ny01u7GEytuTt9sikZFIqJlC6nB0zFznrHxj8gU4HRyOkRPwBNDmmQNJhLjICPhmpDd2wizi0WAvhIHTCnU3nHqaR7Pnk1KqlkWWS3FFlURQ6AgdwKpAEFDgUBEQMbvDyrl5Ndfg348codkc2TYyBlgmJWX6IDJ4uRsmopp0Kh2et4AOqng72h3mDCRtheRZyrFVuZMDnwOgolHUUDBz7qV7Utd0+tePUMskoKhN8oQ/wC7Op1xN/mClp5Z5WCYvWLcHjsQ1k3nY/w1n/4g/wDmvgZaZNX5KkHYgndgikuICRbUmI508eAYEO/iFPZZ4q3bgiioAKOAwVU4AYSl5gAauQccU3doUS9t+5Vg3JQAxhUASCIFH3QDHwKP1paaySUjDkcJBvDKEAFSCUNKQBwzkfgFdrJLekzDD4yobVxJvkxKmssCimvUqUuC6fER0/AQ+NeaS6sgiVJdUyibYBIUoAIFObzEfh/Outy3cgKaBlDKl32DDpDv8w+dKsezI2RWJ0dM/H2hESh9fjmmeSo0NtuQowJG6aCBliiiuCwCUDGUEqmcZARHq5pL2ovHLOOQbHETFVUMYg4ARxx45DmFdJpZG3mw9NW+8/d9rVjIcs9+MD3/ACqPZWQXl3W+7u4PcpMOK3ZE50csSkLiRSA4bwhakRsutgFvssN0HABJnUH4uGf5U0YxEoAcpQ3Rg76dTdQiYHDKugv7vT1h+VXZ5XQmOB1SQ3CoAKhMOVVdI6cqkyBQ7scB/wAtMiSbu3kmRF4uooTORMfjgR5h3D+tSEs4bsWyjl2YDlTLvNBFB0gId2Maf5VG5LoeonWOVNAxVFBUAhwAcAPIP+sVOmVi6r4j3gopT1KMYiCiqanHs9b/AL13XyjwaogurlPnulE9PD3g/wBaT7SBdcwP3iQoFwAgUhgLqz4+NcdyxiImdLpOEmvE3YcG+P8A3q9X5Oa80X0J6EnNNzmK3Ah01QwAmJxDuzXHGvJxrLqPVSqmAQ0qiUA6wZxSuioIkUMxRExSlwBlS9o3LIfOs2uyc/tEcJJRMSvE9I5AdId3CrGUbjpuSWVlI4Nz/wDkQwe1wp72KjFPYPC47mSU0dHcJj7JfeKIDxHvpl3BCt4c78TOE25tBVUkh5mPkA0/4aQIabdRUnv9yqDfWRXiPAnAwaqTIlKLiK4yktxYOybil7PvlAYuRSkDqEMdyzEm6BYurgXwyHWxVj7b2ltJB2kk9SSbJLAApLENko/H9Kp5a0dNy1xx5JMjqPWfHIRu4O3MKeTmAUzDgOJTYx5DUnobPtqUUYUEYFdYExLxBwmYh8e7x8KoS2+Sqan/AIltklAOUDFEBAe8K9MVDuxGVu6OdBatw2/KpthIZRB2qiOlH8Bjefd9KmMK1xe4ZBRRRTkhRRRQAUUUUAFFFFMAUUUUAFajRRVbATLmYN5S3n8e7ICjdy3OkqQeRiiAgIV89Nq9jlYX9JMGBkAbEAiiZVNWSAYvIMfCiikZs0/TIudIhv8Ac9ydezZ89atFY5FbCBzlNjHEBoopkapE8bDbzXeNXLB4hvHTfJgcAPgGA/SpRs0XraUUdNzJFb9IDeEER1Gxxoori50rNOOTS4JBuy3Wsm9UmUGkeWUYpgOpy23yamomR1AIgOKp3fG1K47pjXUEq0iItgc4lcN49ruiLYNkuoc6hx8aKK06VXdmexmR8Gi7L0MySQKfebzJuyBez+teh7XKddukk4HDo5Sjr4444oorfZJu0tht0h0mVZQSkABTERwIcM8q0Zw7cAcmDOohVQKPkJcB9BEB+VFFLZBYW0bZaqWKzfRzJku4VSLnpurT+maWrJ2WuFXa724VYh4monnoybYdAez5d3lRRXm8Xk6mZfj/AARJtZsmUjn7xPTElTA2nCZ1A6vhyqKZp0DciEe0TBIgKAOv2uVFFdrSTlPErOZkbbHLDxalyzzx8RfoqjQxc49uudTcswWWTSDWQM586KKsma8Z4Rcg2iW7+QOkoZ2dASInLjqZ55z8qQ0jCgiCiY7txvN4moTmUeFFFP4MXktzsTl/24sNZ5INUAkiKdGcOdAZW/FTpt+CbuzvU0l1U9AbsTCGTB4CA92KKK8lqP78jsYeYjKebC/tiYFYbufpJZ5booqc/e/+KQVdlchZt16mb9q6aKLFKO/OpvMfEuAoordjyzyJ7mVRilNUS2g13cZlRNA+cY4cqau2AAJaKpU+qd+4RZGN4JqGwb9KKK5Om/uL+UdF/ixsXnfbuEl1bctxg0aaCgBnByZOHDuqSdnSrlvYjFdVwo7dKFMqKi5xNz40UVdqv7UijE/kRrt/t9rIR7tVVFFJ8mGd+mHs95f1DHzqsse+kGQqFYuRSAe1545UUV6P0rnTo5mp/I7y3c+TTBNZFJUeIauXMMf1rLu8pBVTCaSSRhyOoOPMc/1oorc4R+ijfL7EBwq6fZXdOTqmDvNxH611x7UFATERooqwriOaMYJqNinMPGllu2I8TOopzRNpL8KKKw5DoRES+Xhnjw0amYxE2wgGRDt/Hx+eabRYgFljkBbG7Jqzp50UVrxLg5eWcpSaZq1fO24CHSVTfxUuRYCu0Fd6YXRxLkuvgBfkGKKKtkUSNpVw5iWyDZFTPDOaToqacNZZu6cgDjrcAGiihlcR03xci03Cs2K7RuRRsoJt+Adc5cYAoj5UBYT4uzBnfQOm3R3SxkRQybWGO/liiioRCHna+2+74Oy4i1bbdfZ5GKRvXmKChz6jiPtZxyqzHorbV5HaJCPGE6iY8vHYMs6LpAixDCOngGMCGPCiioFkTkFbUUU8RAooopwCiiigDAc6zRRSxAKKKKYD/9k=</binary>
</FictionBook>