�y� tylko po to, by zabija�.

Le�a� na nagrzanym s�o�cem piasku.

Wyczuwa� drgania, przenoszone przez przyci�ni�te do pod�o�a w�osowate czu�ki i szczecinki. Cho� drgania wci�� by�y odleg�e, Idr czu� je wyra�nie i dok�adnie, na ich podstawie zdolny by� okre�li� nie tylko kierunek i tempo poruszania si� ofiary, ale i jej wag�. Dla wi�kszo�ci podobnie poluj�cych drapie�nik�w waga zdobyczy mia�a znaczenie pierwszorz�dne � podkradanie si�, atak i po�cig oznacza�y utrat� energii, kt�ra musia�a by� zrekompensowana energetyczn� warto�ci� po�ywienia. Wi�kszo�� podobnych Idrowi drapie�nik�w rezygnowa�a z ataku, gdy zdobycz by�a zbyt ma�a. Ale nie Idr. Idr egzystowa� nie po to, by je�� i podtrzymywa� gatunek. Nie po to go stworzono.

�y� po to, by zabija�.

Ostro�nie przesuwaj�c odn�a wylaz� z wykrotu, przepe�z� przez zmursza�y pie�, trzema susami pokona� wiatro�om, jak duch przemkn�� przez polan�, zapad� w poro�ni�te paproci� poszycie lasu, wtopi� si� w g�stwin�. Porusza� si� szybko i bezszelestnie, ju� to biegn�c, ju� to skacz�c niby ogromny pasikonik.

Zapad� w chru�niak, przywar� do pod�o�a segmentowanym pancerzem brzucha. Drgania gruntu stawa�y si� coraz wyra�niejsze. Impulsy z wibrys�w i szczecinek Idra uk�ada�y si� w obraz. W plan. Idr wiedzia� ju�, kt�r�dy dotrze� do ofiary, w kt�rym miejscu przeci�� jej drog�, jak zmusi� do ucieczki, jak d�ugim skokiem spa�� na ni� od ty�u, na jakiej wysoko�ci uderzy� i ci�� ostrymi jak brzytwy �uwaczkami. Drgania i impulsy budowa�y ju� w nim rado��, jakiej dozna, gdy ofiara zaszamocze si� pod jego ci�arem, eufori�, jak� sprawi mu smak gor�cej krwi. Rozkosz, jak� odczuje, gdy powietrze rozerwie wrzask b�lu. Dygota� lekko, rozwieraj�c i zwieraj�c szczypce i nogog�aszczki.

Wibracje pod�o�a by�y bardzo wyra�ne, sta�y si� te� zr�nicowane. Idr wiedzia� ju�, �e ofiar by�o wi�cej, prawdopodobnie trzy, by� mo�e cztery. Dwie wstrz�sa�y gruntem w spos�b zwyk�y, drgania trzeciej wskazywa�y na ma�� mas� i wag�. Czwarta za� � o ile faktycznie by�a jaka� czwarta � powodowa�a wibracje nieregularne, s�abe i niepewne. Idr znieruchomia�, wypr�y� i wystawi� anteny nad trawy, bada� ruchy powietrza.

Drgania gruntu zasygnalizowa�y wreszcie to, na co Idr czeka�. Ofiary rozdzieli�y si�. Jedna, ta najmniejsza, zosta�a z ty�u. A ta czwarta, ta niewyra�na, znik�a. By� to fa�szywy sygna�, k�amliwe echo. Idr zlekcewa�y� je.

Ma�a zdobycz jeszcze bardziej oddali�a si� od pozosta�ych. Grunt zadygota� silniej. I bli�ej. Idr wypr�y� tylne odn�a, odbi� si� i skoczy�.

Dziewczynka krzykn�a przera�liwie. Miast ucieka�, zamar�a w miejscu. I krzycza�a bez przerwy.

Wied�min rzuci� si� w jej stron�, w skoku dobywaj�c miecza. I natychmiast zorientowa� si�, �e co� jest nie tak. �e zosta� wyprowadzony w pole.

Ci�gn�cy w�zek z chrustem m�czyzna wrzasn�� i na oczach Geralta wylecia� na s��e� w g�r�, a krew trysn�a z niego szeroko i rozbryzgliwie. Spad�, by natychmiast wylecie� ponownie, tym razem w dw�ch buchaj�cych krwi� kawa�kach. Ju� nie krzycza�. Teraz przeszywaj�co krzycza�a kobieta, podobnie jak jej c�rka zamar�a i sparali�owana strachem.

Cho� nie wierzy�, �e mu si� uda, wied�min zdo�a� j� ocali�. Doskoczy� i pchn�� z moc� odrzucaj�c obryzgan� krwi� kobiet� z dr�ki w las, w paprocie. I z miejsca poj��, �e i tym razem to by� podst�p. Fortel. Szary, p�aski, wielono�ny i niewiarygodnie szybki kszta�t oddala� si� ju� bowiem od w�zka i pierwszej ofiary. Sun�� w kierunku drugiej. Ku wci�� piszcz�cej dziewczynce. Geralt rzuci� si� za nim.

Gdyby nadal tkwi�a w miejscu, nie zd��y�by na czas. Dziewczynka wykaza�a jednak przytomno�� umys�u i rzuci�a si� do dzikiej ucieczki. Szary potw�r dop�dzi�by j� jednak szybko i bez wysi�ku � dop�dzi�by, zabi� i zawr�ci�, by zamordowa� r�wnie� kobiet�. I tak by si� sta�o, gdyby nie by�o tam wied�mina.

Dogoni� potwora, skoczy�, przygniataj�c obcasem jedno z tylnych odn�y. Gdyby nie natychmiastowy odskok, straci�by nog� � szary stw�r wykr�ci� si� z niesamowit� zwinno�ci� a jego sierpowate szczypce k�apn�y, chybiaj�c o w�os. Nim wied�min odzyska� r�wnowag�, potw�r odbi� si� od ziemi i zaatakowa�. Geralt obroni� si� odruchowym, szerokim i do�� chaotycznym ciosem miecza, odtr�ci� potwora. Obra�e� mu nie zada�, ale odzyska� inicjatyw�.

Zerwa� si�, dopad�, tn�c od ucha, rozwalaj�c pancerz na p�askim g�owotu�owiu. Nim oszo�omiony stw�r si� opami�ta�, drugim ciosem odsiek� mu lew� �uwaczk�. Potw�r rzuci� si� na niego, machaj�c �apami, usi�uj�c pozosta�� �uwaczk� ub�� go jak tur. Wied�min odr�ba� mu i t� drug�. Szybkim odwrotnym ci�ciem odchlasta� jedn� z nogog�aszczek. I ponownie r�bn�� w g�owotu��w.

Do Idra dotar�o wreszcie, �e jest w niebezpiecze�stwie. �e musi ucieka�. Musia� ucieka�, ucieka� daleko, zaszy� si� gdzie�, zapa�� w ukrycie. �y� tylko po to, by zabija�. �eby zabija�, musia� si� zregenerowa�. Musia� ucieka� Ucieka�

Wied�min nie da� mu uciec. Dogna�, przydepta� tylny segment tu�owia, ci�� z g�ry, z rozmachem. Tym razem pancerz g�owotu�owia ust�pi�, z p�kni�cia trysn�a i pola�a si� g�sta zielonawa posoka. Potw�r szamota� si�, jego odn�a dziko m��ci�y ziemi�.

Geralt ci�� mieczem, tym razem ca�kiem oddzielaj�c p�aski �eb od reszty.

Oddycha� ci�ko.

Z oddali zagrzmia�o. Zrywaj�cy si� wicher i szybko czerniej�ce niebo zwiastowa�y naci�gaj�c� burz�.

Albert Smulka, nowo mianowany �upan gminny, ju� przy pierwszym spotkaniu skojarzy� si� Geraltowi z bulw� brukwi � by� okr�g�awy, niedomyty, grubosk�rny i og�lnie raczej nieciekawy. Innymi s�owy, niezbyt r�ni� si� od innych urz�dnik�w stopnia gminnego, z jakimi przychodzi�o mu si� kontaktowa�.

��Wychodzi, �e prawda � powiedzia� �upan. - �e na k�opoty nie masz jak wied�min.

��Jonas, m�j poprzednik � podj�� po chwili, nie doczekawszy si� ze strony Geralta �adnej reakcji � nachwali� si� ciebie nie m�g�. Pomy�le�, �em go mia� za �garza. Znaczy, �em mu nie ca�kiem wiar� dawa�. Wiem, jak to rzeczy w bajki obrasta� potrafi�. Zw�aszcza u ludu ciemnego, u tego co i rusz albo cud, albo dziw, albo inny jaki� wied�min o mocach nadludzkich. A tu masz, pokazuje si�, prawda szczera. Tam, w boru, za rzeczu�k�, ludzi pogin�o, �e nie zliczy�. A �e tamt�dy do miasteczka droga kr�tsza, tedy i chodzili, durnie� Na zgub� w�asn�. Nie zwa�aj�c na przestrogi. Ninie taki czas, �e lepiej nie szwenda� si� po pustkowiach, nie �azi� po lasach. Wsz�dzie potwory, wsz�dzie ludojady. W Temerii, na Tukajskim Pog�rzu, dopiero co straszna rzecz si� wydarzy�a, pi�tna�cioro ludzi ubi� w w�glarskiej osadzie jaki� upi�r le�ny. Rogowizna zwa�a si� ta osada. S�ysza�e� pewnie. Nie? Ale prawd� m�wi�, �ebym tak skona�. Nawet czarnoksi�nicy pono �ledztwo w owej Rogowi�nie czynili. No, ale co tam baja�. My ninie tu w Ansegis bezpieczni. Dzi�ki tobie.

Wyj�� z komody szkatu��. Roz�o�y� na stole arkusz papieru, umoczy� pi�ro w ka�amarzu.

��Obieca�e�, �e straszyd�o zabijesz � powiedzia�, nie unosz�c g�owy. - Wychodzi, klimkiem nie rzuca�e�. S�owny�, jak na w��cz�g� A i tamtym ludziom �ycie uratowa�e�. Babie i dziewusze. Podzi�kowa�y cho�? Pad�y do n�g?

Nie pad�y, zacisn�� szcz�ki wied�min. Bo jeszcze nie ca�kiem oprzytomnia�y. A ja st�d odjad�, zanim oprzytomniej�. Zanim pojm�, �e wykorzysta�em je jako przyn�t�, w zarozumia�ym zadufaniu przekonany, �e zdo�am obroni� ca�� tr�jk�. Odjad�, zanim do dziewczynki dotrze, zanim zrozumie, �e to z mojej winy jest p�sierot�.

Czu� si� �le. Zapewne by� to skutek za�ytych przed walk� eliksir�w. Zapewne.

��Tamto monstrum � �upan posypa� papier piaskiem, po czym strz�sn�� piasek na pod�og� � prawdziwa ohyda. Przyjrza�em si� padlinie, gdy przynie�li� Co to takiego by�o?

Geralt nie mia� w tym wzgl�dzie pewno�ci, ale nie zamierza� si� z tym zdradza�.

��Arachnomorf.

Albert Smulka poruszy� wargami, nadaremnie usi�uj�c powt�rzy�.

��Tfu, jak zwa�, tak zwa�, pies z nim ta�cowa�. To tym mieczem go zasiek�e�? T� kling�? Mo�na obejrze�?

��Nie mo�na.

��Ha, bo zaczarowany brzeszczot pewnie. I musi drogi� �akomy k�sek� No, ale my tu gadu-gadu, a czas bie�y. Umowa wykonana, pora na zap�at�. A wprz�d formalno�ci. Pokwituj na fakturze. Znaczy, postaw krzy�yk albo inny znak.

Wied�min uj�� podany mu rachunek, obr�ci� si� ku �wiat�u.

��Patrzajcie go � pokr�ci� g�ow� �upan, wykrzywiaj�c si�. - Niby co, czyta� umie? Geralt po�o�y� papier na stole, popchn�� w stron� urz�dnika.

��Ma�y b��d � rzek� spokojnie i cicho � wkrad� si� do dokumentu. Umawiali�my si� na pi��dziesi�t koron. Faktura wystawiona jest na osiemdziesi�t.

Albert Smulka z�o�y� d�onie, opar� na nich podbr�dek.

��To nie b��d � te� zni�y� g�os. - To raczej dow�d uznania. Zabi�e� straszne straszyd�o, nie�atwa to pewnikiem by�a robota� Kwota nikogo tedy nie zdziwi�

��Nie rozumiem.

��Akurat. Nie udawaj niewini�tka. Chcesz mi wm�wi�, �e Jonas, gdy tu rz�dzi�, nie wystawia� ci takich faktur? G�ow� daj�, �e�

- �e co?�� przerwa� Geralt. - �e zawy�a� rachunki? A r�nic� o kt�r� uszczupla� kr�lewski skarbiec, dzieli� si� ze mn� po po�owie?

��Po po�owie?�� �upan skrzywi� usta. - Bez przesady, wied�minie, bez przesady. My�la�by kto, �e� taki wa�ny. Z r�nicy dostaniesz jedn� trzeci�. Dziesi�� koron. Dla ciebie to i tak du�a premia. A mnie wi�cej si� nale�y, cho�by z racji funkcji. Urz�dnicy pa�stwowi winni by� maj�tni. Im urz�dnik pa�stwowy maj�tniejszy, tym presti� pa�stwa wy�szy. Co ty mo�esz zreszt� o tym wiedzie�. Nu�y mnie ju� ta rozmowa. Podpiszesz faktur� czy nie?

Deszcz dudni� o dach, na zewn�trz la�o jak z cebra. Ale nie grzmia�o ju�, burza oddala�a si�.

Dwa dni p�niej

Zatoka je�y�a si� masztami i pe�na by�a �agli, bia�ych i r�nokolorowych. Wi�ksze statki sta�y na os�oni�tej przyl�dkiem i falochronem redzie. W samym porcie, przy drewnianych molach, cumowa�y jednostki mniejsze i te zupe�nie malutkie. Na pla�ach ka�de niemal wolne miejsce zajmowa�y �odzie. Lub resztki �odzi.

Na kra�cu przyl�dka, smagana bia�ymi falami przyboju, wznosi�a si� latarnia morska z bia�ej i czerwonej ceg�y, odnowiony relikt z czas�w elfich.

Wied�min szturchn�� ostrog� bok klaczy. P�otka unios�a �eb, rozd�a nozdrza, jakby i ona cieszy�a si� zapachem morza, niesionym przez wiatr. Ponaglona, ruszy�a przez wydmy. Ku bliskiemu ju� miastu.

Miasto Kerack, g��wna metropolia identycznie nazwanego kr�lestwa, po�o�one na dw�ch brzegach przyuj�ciowego odcinka rzeki Adalatte, podzielone by�o na trzy wyodr�bnione, wyra�nie r�ni�ce si� strefy.

Na lewym brzegu Adalatte lokowa� si� kompleks portu, doki i o�rodek przemys�owo-handlowy, obejmuj�cy stoczni� i warsztaty, jak te� przetw�rnie, magazyny i sk�ady, targi i bazary.

Przeciwleg�y brzeg rzeki, teren zwany Palmyr�, zape�nia�y budy i chaty biedoty i ludu pracuj�cego, domy i kramy drobnych handlarzy, rze�nie, jatki oraz liczne o�ywaj�ce raczej dopiero po zmroku lokale i przybytki, Palmyra by�a bowiem r�wnie� dzielnic� rozrywek i zakazanych przyjemno�ci. Do�� �atwo te�, jak wiedzia� Geralt, mo�na tu by�o straci� sakiewk� lub dosta� no�em pod �ebro.

Dalej od morza, na lewym brzegu, za wysok� palisad� z grubych bali sytuowa�o si� w�a�ciwe Kerack, kwarta� w�skich uliczek pomi�dzy domami bogatych kupc�w i finansjery, faktoriami, bankami, lombardami, zak�adami szewskimi i krawieckimi, sklepami i sklepikami. Mie�ci�y si� tu te� ober�e i lokale rozrywkowe wy�szej kategorii, w tym przybytki oferuj�ce co prawda dok�adnie to samo, co w portowej Palmyrze, ale za to po znacznie wy�szych cenach. Centrum kwarta�u stanowi� czworok�tny rynek, siedziba miejskiego ratusza, teatru, s�du, urz�du celnego i dom�w miejskiej elity. Po�rodku ratusza sta� na cokole okropnie obsrany przez mewy pomnik za�o�yciela grodu, kr�la Osmyka. By�a to jawna lipa, nadmorski gr�d istnia� na d�ugo przed tym, nim Osmyk przyw�drowa� tu diabli wiedz� sk�d.

Powy�ej, na wzg�rzu, sta� zamek i pa�ac kr�lewski, w formie i kszta�cie do�� nietypowy, by�a to bowiem dawna �wi�tynia, przebudowana i rozbudowana po tym, jak porzucili j� kap�ani, rozgoryczeni kompletnym brakiem zainteresowania ze strony ludno�ci. Po �wi�tyni osta�a si� nawet kampanila, czyli dzwonnica z wielkim dzwonem, w kt�ry aktualnie panuj�cy w Kerack kr�l Belohun kaza� bi� codziennie w po�udnie i � ewidentnie na z�o�� poddanym � o p�nocy.

Dzwon odezwa� si�, gdy wied�min wjecha� pomi�dzy pierwsze cha�upy Palmyry.

Palmyra �mierdzia�a ryb�, praniem i garkuchni�, t�ok na uliczkach by� potworny, przejazd kosztowa� wied�mina mn�stwo czasu i cierpliwo�ci. Odetchn��, gdy wreszcie dotar� do mostu i przejecha� na lewy brzeg Adalatte. Woda cuchn�a i nios�a czapy zbitej piany, efekt pracy po�o�onej w g�rze rzeki garbarni. St�d niedaleko ju� by�o do drogi, wiod�cej ku otoczonemu palisad� miastu.

Zostawi� konia w stajniach przed miastem, p�ac�c za dwa dni z g�ry i zostawiaj�c stajennemu bakszysz, by zagwarantowa� P�otce w�a�ciw� opiek�. Skierowa� kroki ku stra�nicy. Do Kerack mo�na by�o si� dosta� tylko przez stra�nic�, po poddaniu si� kontroli i towarzysz�cym jej ma�o przyjemnym procedurom. Wied�mina konieczno�� ta z�o�ci�a nieco, ale rozumia� jej cel � mieszka�c�w grodu za palisad� niezbyt radowa�a my�l o wizytach go�ci z portowej Palmyry, zw�aszcza w postaci schodz�cych tam na l�d marynarzy z obcych stron.

Wszed� do stra�nicy, drewnianej budowli o zr�bowej konstrukcji, mieszcz�cej, jak wiedzia�, kordegard�. My�la�, �e wie, co go czeka. Myli� si�.

Odwiedzi� w �yciu liczne kordegardy. Ma�e, �rednie i du�e, w zak�tkach �wiata bliskich i ca�kiem dalekich, w regionach cywilizowanych bardziej, mniej lub wcale. Wszystkie kordegardy �wiata �mierdzia�y st�chlizn� potem, sk�r� i uryn� jak r�wnie� �elaziwem i smarami do jego konserwacji. W kordegardzie w Kerack by�o podobnie. A raczej by�oby, gdyby klasycznych kordegardzianych woni nie t�umi� ci�ki, dusz�cy, si�gaj�cy sufitu od�r b�dzin. W jad�ospisie za�ogi tutejszej kordegardy, nie mog�o by� w�tpliwo�ci, dominowa�y grubonasienne ro�liny str�czkowe, jak groch, b�b i kolorowa fasola.

Za�oga za� by�a ca�kowicie damska. Sk�ada�a si� z sze�ciu kobiet. Siedz�cych za sto�em i poch�oni�tych po�udniowym posi�kiem. Wszystkie panie �ar�ocznie siorba�y z glinianych misek co�, co p�ywa�o w rzadkim paprykowym sosie.

Najwy�sza ze stra�niczek, wida� komendantka, odepchn�a od siebie misk�, wsta�a. Geralt, kt�ry zawsze uwa�a�, �e brzydkich kobiet nie ma, nagle poczu� si� zmuszony do rewizji tego pogl�du.

��Bro� na �aw�!

Jak wszystkie obecne, stra�niczka by�a ostrzy�ona na zero. W�osy zd��y�y ju� troch� odrosn��, tworz�c na �ysej g�owie nieporz�dn� szczecin�. Spod rozpi�tej kamizeli i rozche�stanej koszuli wygl�da�y mi�nie brzucha, przywodz�ce na my�l wielki zesznurowany baleron. Bicepsy stra�niczki, by pozosta� przy masarskich skojarzeniach, mia�y rozmiary wieprzowych szynek.

��Bro� na �aw� k�ad�! - powt�rzy�a. - G�uchy�?

Jedna z jej podkomendnych, nadal schylona nad misk� unios�a si� nieco i pierdn�a, dono�nie i przeci�gle. Jej towarzyszki zarechota�y. Geralt powachlowa� si� r�kawic�. Stra�niczka patrzy�a na jego miecze.

��Hej, dziewczyny! Chod�cie no!

�Dziewczyny� wsta�y, do�� niech�tnie, przeci�gaj�c si�. Wszystkie, jak zauwa�y� Geralt, nosi�y si� w stylu raczej swobodnym i przewiewnym, a g��wnie umo�liwiaj�cym che�pienie si� muskulatur�. Jedna mia�a na sobie kr�tkie sk�rzane spodnie, z nogawkami rozprutymi na szwach, by pomie�ci�y uda. A za str�j od talii w g�r� s�u�y�y jej g��wnie krzy�uj�ce si� pasy.

��Wied�min � stwierdzi�a. - Dwa miecze. Stalowy i srebrny.

Druga, jak wszystkie wysoka i szeroka w barach, zbli�y�a si�, bezceremonialnym ruchem rozchyli�a koszul� Geralta, z�apa�a za srebrny �a�cuszek, wyci�gn�a medalion.

��Znak ma � potwierdzi�a. - Wilk na znaku, z z�bcami wyszczerzonymi. Wychodzi, po prawdzie, wied�min. Przepu�cimy?

��Regulamin nie zakazuje. Miecze zda��

��W�a�nie � Geralt spokojnym g�osem w��czy� si� do konwersacji. - Zda�em. Oba b�d� jak s�dz�, w strze�onym depozycie? Do odbioru za pokwitowaniem? Kt�re zaraz otrzymam?

Stra�niczki, szczerz�c z�by, otoczy�y go. Jedna szturchn�a, niby niechc�cy. Druga pierdn�a gromko.

��Tym se pokwituj � parskn�a.

��Wied�min! Najemny potwor�w pogromca! A miecze odda�! Od razu! Pokorny jak g�wniarz!

��Ku�k� pewnie te� by zda�, gdyby kaza�.

��Tedy ka�my mu! Co, dziewuchy? Niechaj wyjmie z rozporka!

��Podziwujemy si�, jakie to u wied�min�w ku�ki!

��B�dzie tego � warkn�a komendantka. - Rozigra�y si�, pindy. Gonschorek, sam tu! Gonschorek!

Z pomieszczenia obok wy�oni� si� �ysawy i niem�ody jegomo�� w burej opo�czy i we�nianym berecie. Od razu po wej�ciu rozkas�a� si�, zdj�� beret i zacz�� si� nim wachlowa�. Bez s�owa wzi�� owini�te pasami miecze, da� Geraltowi znak, by szed� za nim. Wied�min nie zwleka�. W wype�niaj�cej kordegard� mieszaninie gaz�w gazy jelitowe zaczyna�y ju� zdecydowanie przewa�a�.

Pomieszczenie, do kt�rego weszli, dzieli�a solidna �elazna krata. Jegomo�� w opo�czy zachrobota� w zamku wielkim kluczem. Powiesi� miecze na wieszaku obok innych mieczy, szabel, kord�w i kordelas�w. Otworzy� obszarpany rejestr, bazgra� w nim powoli i d�ugo, kaszl�c bezustannie, z trudem �api�c oddech. Na koniec wr�czy� Geraltowi wypisany kwit.

��Mam rozumie�, �e moje miecze s� tu bezpieczne? Pod kluczem i stra��?

Bury jegomo��, dysz�c ci�ko i sapi�c, zamkn�� krat�, pokaza� mu klucz. Geralta to nie przekona�o. Ka�d� krat� mo�na by�o sforsowa�, a d�wi�kowe efekty flatulencji pa� ze stra�y zdolne by�y zag�uszy� pr�by w�amania. Nie by�o jednak wyj�cia. Nale�a�o za�atwi� w Kerack to, po co tu przyby�. I opu�ci� gr�d co rychlej.

Ober�a czy te� � jak g�osi� szyld � austeria �Natura Rerum� mie�ci�a si� w niezbyt wielkim, acz gustownym budynku z cedrowego drewna, krytym stromym dachem z wysoko stercz�cym kominem. Front budynku zdobi� ganek, do kt�rego wiod�y schody, obstawione roz�o�ystymi aloesami w drewnianych donicach. Z lokalu dolatywa�y kuchenne zapachy, g��wnie przypiekanych na rusztach mi�s. Zapachy by�y tak n�c�ce, �e wied�minowi z miejsca zda�a si� �Natura Rerum� Edenem, ogrodem rozkoszy, wysp� szcz�liwo�ci, mlekiem i miodem p�yn�cym ustroniem b�ogos�awionych.

Rych�o okaza�o si�, i� Eden �w � jak ka�dy Eden � by� strze�ony. Mia� swego cerbera, stra�nika z ognistym mieczem. Geralt mia� okazj� zobaczy� go w akcji. Cerber, ch�op niski, ale pot�nie zbudowany, na jego oczach odp�dzi� od ogrodu rozkoszy chudego m�odziana. M�odzian protestowa� � pokrzykiwa� i gestykulowa�, co najwyra�niej cerbera denerwowa�o.

��Masz zakaz wst�pu, Muus. I dobrze o tym wiesz. Tedy odst�p. Nie b�d� powtarza�. M�odzian cofn�� si� od schod�w na tyle szybko, by unikn�� popchni�cia. By�, jak zauwa�y� Geralt, przedwcze�nie wy�ysia�y, rzadkie i d�ugie blond w�osy zaczyna�y mu si� dopiero w okolicach ciemienia, co og�lnie sprawia�o wra�enie raczej paskudne.

��Ch�do�� was i wasz zakaz!�� wrzasn�� m�odzian z bezpiecznej odleg�o�ci. - �aski nie robicie! Nie jeste�cie jedyni, p�jd� do konkurencji! Wa�niacy! Parweniusze! Szyld poz�acany, ale wci�� �ajno na cholewkach! I tyle dla mnie znaczycie, co to �ajno w�a�nie! A g�wno zawsze b�dzie g�wnem!

Geralt zaniepokoi� si� lekko. Wy�ysia�y m�odzian, cho� paskudny z aparycji, nosi� si� ca�kiem z pa�ska, mo�e nie za bogato, ale w ka�dym razie elegantszo od niego samego. Je�li wi�c to elegancja by�a kryterium przes�dzaj�cym�

��A ty dok�d, �e zapytam?�� ch�odny g�os cerbera przerwa� tok jego my�li. I potwierdzi� obawy.

��To ekskluzywny lokal � podj�� cerber, blokuj�c sob� schody. - Rozumiesz znaczenie s�owa? To tak jakby wy��czony. Dla niekt�rych.

��Dlaczego dla mnie?

��Nie suknia zdobi cz�owieka � stoj�cy dwa stopnie wy�ej cerber m�g� spojrze� na wied�mina z g�ry. - Jeste�, cudzoziemcze, chodz�c� tej m�dro�ci ludowej ilustracj�. Twoja suknia nie zdobi ci� ani troch�. By� mo�e inne jakie� ukryte przymioty ci� zdobi�, wnika� nie b�d�. Powtarzam, to jest lokal ekskluzywny. Nie tolerujemy tu ludzi odzianych jak bandyci. Ani uzbrojonych.

��Nie jestem uzbrojony.

��Ale wygl�dasz, jakby� by�. �askawie skieruj wi�c kroki dok�d� indziej.

��Powstrzymaj si�, Tarp.

W drzwiach lokalu pojawi� si� �niady m�czyzna w aksamitnym kaftanie. Brwi mia� krzaczaste, wzrok przenikliwy, a nos orli. I niema�y.

��Najwyra�niej � pouczy� cerbera orli nos � nie wiesz, z kim masz do czynienia. Nie wiesz, kto do nas zawita�.

Przed�u�aj�ce si� milczenie cerbera �wiadczy�o, �e faktycznie nie wie.

��Geralt z Rivii. Wied�min. Znany z tego, �e chroni ludzi i ratuje im �ycie. Jak przed tygodniem, tu, w naszej okolicy, w Ansegis, gdzie ocali� matk� z dzieckiem. A kilka miesi�cy wcze�niej, w Cizmar, o czym g�o�no by�o, zabi� ludo�ercz� leukrot�, sam przy tym odnosz�c rany. Jak�e m�g�bym wzbrania� wst�pu do mego lokalu komu�, kto tak zacnym trudni si� procederem? Przeciwnie, rad jestem takiemu go�ciowi. I za honor mam, �e zechcia� mnie odwiedzi�. Panie Geralcie, austeria �Natura Rerum� wita was w swoich progach. Jestem Febus Ravenga, w�a�ciciel tego skromnego przybytku.

St�, za kt�rym usadzi� go ma�tre, nakryty by� obrusem. Wszystkie sto�y w �Natura Rerum� � w wi�kszo�ci zaj�te � nakryte by�y obrusami. Geralt nie pami�ta�, kiedy ostatni raz widzia� obrusy w ober�y.

Cho� ciekaw, nie rozgl�da� si�, nie chc�c wypa�� jak prowincjusz i prostak. Pow�ci�gliwa obserwacja ujawni�a jednak wystr�j skromny, acz gustowny i wykwintny. Wykwintn� � cho� nie zawsze gustownie � by�a te� klientela, w wi�kszo�ci, jak oceni�, kupcy i rzemie�lnicy. Byli kapitanowie statk�w, ogorzali i brodaci. Nie brakowa�o pstro odzianych pan�w szlachty. Pachnia�o te� mile i wykwintnie: pieczonym mi�siwem, czosnkiem, kminkiem i du�ymi pieni�dzmi.

Poczu� na sobie wzrok. Gdy by� obserwowany, jego wied�mi�skie zmys�y sygnalizowa�y to natychmiast. Spojrza�, k�tem oka i dyskretnie.

Obserwuj�c� � te� bardzo dyskretnie, dla zwyk�ego �miertelnika nie do zauwa�enia � by�a m�oda kobieta o lisio rudych w�osach. Udawa�a ca�kowicie poch�oni�t� daniem � czym� smakowicie wygl�daj�cym i nawet z oddali kusz�co woniej�cym. Styl i mowa cia�a nie pozostawia�y w�tpliwo�ci. Nie dla wied�mina. Szed� o zak�ad, �e by�a czarodziejk�.

Ma�tre chrz�kni�ciem wyrwa� go z rozmy�la� i nag�ej nostalgii.

��Dzi� � oznajmi� uroczy�cie i nie bez dumy � proponujemy giez ciel�c� duszon� w warzywach, z grzybami i fasolk�. Comber jagni�cy pieczony z bak�a�anami. Boczek wieprzowy w piwie podany z glazurowanymi �liwkami. �opatk� dzika pieczon�, podan� z jab�kami w powid�ach. Piersi kacze z patelni, podane z czerwon� kapust� i �urawin�. Kalmary nadziewane cykori�, z bia�ym sosem i winogronami. �abnic� z rusztu w sosie �mietanowym, podan� z duszonymi gruszkami. Oraz jak zwykle nasze specjalno�ci: udko g�sie w bia�ym winie, z wyborem owoc�w pieczonych na blasze, i turbota w karmelizowanym atramencie m�twy, podanego z szyjkami rak�w.

��Je�li gustujesz w rybach � przy stole nie wiedzie� kiedy i jak pojawi� si� Febus Ravenga � to gor�co polecam turbota. Z porannego po�owu, rozumie si� samo przez si�. Duma i chluba szefa naszej kuchni.

��Turbot w atramencie zatem � wied�min zwalczy� w sobie irracjonaln� ch�� zam�wienia na raz kilku da�, �wiadom, �e by�oby to w z�ym gu�cie. - Dzi�kuj� za rad�. Ju� zaczyna�em doznawa� m�ki wyboru.

��Jakie wino � spyta� ma�tre � raczy mi�y pan �yczy�?

��Prosz� wybra� co� stosownego. Ma�o wyznaj� si� w winach.

��Ma�o kto si� wyznaje � u�miechn�� si� Febus Ravenga. - A ca�kiem nieliczni si� do tego przyznaj�. Bez obaw, dobierzemy gatunek i rocznik, panie wied�minie. Nie przeszkadzam, �ycz� smacznego.

�yczenie nie mia�o si� spe�ni�. Geralt nie mia� te� okazji przekona� si�, jakie wino mu wybior�. Smak turbota w atramencie m�twy r�wnie� mia� tego dnia pozosta� dla niego zagadk�.

Rudow�osa kobieta nagle da�a sobie spok�j z dyskrecj�, odnalaz�a go wzrokiem. U�miechn�a si�. Nie m�g� oprze� si� wra�eniu, �e z�o�liwie. Poczu� dreszcz.

��Wied�min, zwany Geraltem z Rivii?

Pytanie zada� jeden z trzech czarno odzianych osobnik�w, kt�rzy cichcem podeszli do sto�u.

��To ja.

��W imieniu prawa jeste� aresztowany.

Przyznana Geraltowi obro�czyni z urz�du unika�a patrzenia mu w oczy. Z uporem godnym lepszej sprawy wertowa�a teczk� z dokumentami. Dokument�w by�o tam niewiele. Dok�adnie dwa. Pani mecenas uczy�a si� ich chyba na pami��. By zab�ysn�� mow� obro�cz� mia� nadziej�. Ale by�a to, jak podejrzewa�, nadzieja p�onna.

��W areszcie � pani mecenas podnios�a wreszcie wzrok � dopu�ci�e� si� pobicia dw�ch wsp�wi�ni�w. Powinnam chyba zna� pow�d?

��Primo, odrzuci�em ich seksualne awanse, nie chcieli zrozumie�, �e nie znaczy nie. Secundo, lubi� bi� ludzi. Tertio, to fa�sz. Oni sami si� pokaleczyli. O �ciany. By mnie oczerni�.

M�wi� wolno i oboj�tnie. Po tygodniu sp�dzonym w wi�zieniu ca�kiem zoboj�tnia�. Obro�czyni zamkn�a teczk�. By zaraz znowu j� otworzy�. Po czym poprawi�a kunsztown� koafiur�.

��Pobici � westchn�a � skargi nie wnios� jak si� zdaje. Skupmy si� na oskar�eniu instygatorskim. Asesor trybunalski oskar�y ci� o powa�ne przest�pstwo, zagro�one surow� kar�.

Jak�eby inaczej, pomy�la�, kontempluj�c urod� pani mecenas. Zastanawia� si�, ile mia�a lat, gdy trafi�a do szko�y czarodziejek. I w jakim wieku szko�� t� opu�ci�a.

Obie funkcjonuj�ce czarodziejskie uczelnie � m�ska w Ban Ard i �e�ska w Aretuzie na wyspie Thanedd � opr�cz absolwent�w i absolwentek produkowa�y te� odpad. Mimo g�stego sita egzamin�w wst�pnych, pozwalaj�cego w za�o�eniu odsia� i odrzuci� przypadki beznadziejne, dopiero pierwsze semestry selekcjonowa�y naprawd� i ujawnia�y tych, co umieli si� zakamuflowa�. Takich, dla kt�rych my�lenie okazywa�o si� do�wiadczeniem przykrym i gro�nym. Utajonych g�upc�w, leni�w i mentalnych ospalc�w p�ci obojga, jacy w szko�ach magii nie mieli czego szuka�. K�opot polega� na tym, �e zwykle by�a to progenitura os�b maj�tnych lub z innych przyczyn uwa�anych za wa�ne. Po wyrzuceniu z uczelni trzeba by�o co� z t� trudn� m�odzie�� zrobi�. Z ch�opcami wyrzucanymi ze szko�y w Ban Ard nie problemu � trafiali do dyplomacji, czeka�y na nich armia, flota i policja, najg�upszym pozostawa�a polityka. Odrzut magiczny w postaci p�ci pi�knej tylko pozornie trudniejszy by� do zagospodarowania. Cho� usuwane, panienki przekroczy�y progi czarodziejskiej uczelni i w jakim� tam stopniu magii zakosztowa�y. A zbyt pot�ny by� wp�yw czarodziejek na w�adc�w i wszystkie sfery �ycia polityczno-ekonomicznego, by panienki zostawia� na lodzie. Zapewniano im bezpieczn� przysta�. Trafia�y do wymiaru sprawiedliwo�ci. Zostawa�y prawniczkami.

Obro�czyni zamkn�a teczk�. Po czym otworzy�a j�

��Zalecam przyzna� si� do winy � powiedzia�a. - Mo�emy w�wczas liczy� na �agodniejszy wymiar�

��Przyzna� si� do czego?�� przerwa� wied�min.

��Gdy s�d zapyta, czy si� przyznajesz, odpowiesz twierdz�co. Przyznanie si� do winy b�dzie uznane za okoliczno�� �agodz�c�

��Jak wi�c w�wczas zamierzasz mnie broni�?

Pani mecenas zamkn�a teczk�. Niby wieko trumny.

��Idziemy. S�d czeka.

S�d czeka�. Bo z sali s�dowej w�a�nie wyprowadzano poprzedniego delikwenta. Niezbyt, jak stwierdzi� Geralt, radosnego.

Na �cianie wisia�a upstrzona przez muchy tarcza, na niej widnia�o god�o Kerack, b��kitny delfin nageant. Pod god�em sta� st� s�dziowski. Zasiada�y za nim trzy osoby. Chuderlawy pisarz. Wyblak�y pods�dek. I pani s�dzia, stateczna z wygl�du i oblicza niewiasta.

�aw� po prawicy s�dzi�w zajmowa� pe�ni�cy obowi�zki oskar�yciela asesor trybunalski. Wygl�da� powa�nie. Na tyle powa�nie, �eby wystrzega� si� spotkania z nim w ciemnej ulicy.

Po przeciwnej za� stronie, po lewicy sk�adu s�dziowskiego, sta�a �awa oskar�onych. Miejsce jemu przypisane.

Dalej posz�o szybko.

��Geralta, wo�anego Geraltem z Rivii, z zawodu wied�mina, oskar�a si� o malwersacj�, o zab�r i przyw�aszczenie d�br nale�nych Koronie. Dzia�aj�c w zmowie z innymi osobami, kt�re korumpowa�, oskar�ony zawy�a� wysoko�� wystawianych za swe us�ugi rachunk�w w zamiarze zagarni�cia tych nadwy�ek. Co skutkowa�o stratami dla skarbu pa�stwa. Dowodem jest doniesienie, notitia criminis, kt�re oskar�enie za��czy�o do akt. Doniesienie owo�

Znu�ony wyraz twarzy i nieobecny wzrok s�dzi �wiadczy�y wyra�nie, �e stateczna niewiasta jest my�lami gdzie indziej. I �e ca�kiem inne frasuj� j� zagadnienia i problemy � pranie, dzieci, kolor firanek, zagniecione ciasto na makowce i wr�ce kryzys ma��e�ski rozst�py na dupsku. Wied�min z pokor� przyj�� fakt, �e jest mniej wa�ny. �e nie konkurowa� mu z czym� takim.

��Pope�nione przez oskar�onego przest�pstwo � ci�gn�� bez emocji oskar�yciel � nie tylko kraj rujnuje, ale i porz�dek spo�eczny podkopuje i roztacza. Porz�dek prawny domaga si�

��W��czone do akt doniesienie � przerwa�a s�dzia � s�d musi potraktowa� jako probatio de relato, dow�d z relacji osoby trzeciej. Czy oskar�enie mo�e przedstawi� inne dowody?

��Innych dowod�w brak� Chwilowo� Oskar�ony jest, jak ju� wykazano, wied�minem. To mutant, b�d�cy poza nawiasem spo�eczno�ci ludzi, lekcewa��cy prawa ludzkie i stawiaj�cy si� ponad nimi. W swym kryminogennym i socjopatycznym fachu obcuje z elementem przest�pczym, a tak�e z nielud�mi, w tym z rasami ludzko�ci tradycyjnie wrogimi. �amanie prawa wied�min ma w swej nihilistycznej naturze. W przypadku wied�mina, Wysoki S�dzie, brak dowod�w jest najlepszym dowodem� Dowodzi perfidii oraz�

��Czy oskar�ony � s�dzi najwyra�niej nie ciekawi�o, czego jeszcze dowodzi brak dowod�w. - Czy oskar�ony przyznaje si� do winy?

��Nie przyznaj� si�. - Geralt zlekcewa�y� rozpaczliwe sygna�y pani mecenas. - Jestem niewinny, �adnego przest�pstwa nie pope�ni�em.

Mia� troch� wprawy, miewa� do czynienia z wymiarem sprawiedliwo�ci. Zapozna� si� te� pobie�nie z literatur� przedmiotu.

��Oskar�a si� mnie skutkiem uprzedzenia�

��Sprzeciw!�� wrzasn�� asesor. - Oskar�ony wyg�asza mow�!

��Oddalam.

���skutkiem uprzedzenia do mojej osoby i profesji, czyli skutkiem praeiudicium, praeiudicium za� z g�ry implikuje fa�sz. Nadto oskar�a si� mnie na podstawie anonimowego donosu, i to zaledwie jednego. Testimonium unius non valet. Testis unus, testis nullus. Ergo, to nie jest oskar�enie, lecz domniemanie, czyli praesumptio. A domniemanie pozostawia w�tpliwo�ci.

��In dubio pro reo!�� ockn�a si� obro�czyni. - In dubio pro reo, Wysoki S�dzie!

��S�d � s�dzia hukn�a m�otkiem, budz�c wyblak�ego pods�dka � postanawia wyznaczy� por�czenie maj�tkowe w wysoko�ci pi�ciuset koron novigradzkich.

Geralt westchn��. Ciekawi�o go, czy obaj jego wsp�towarzysze z celi doszli ju� do siebie i czy wyci�gn�li z zasz�o�ci jakie� nauki. Czy te� b�dzie musia� ich obi� i skopa� ponownie.

Na samym skraju ludnego targowiska sta� niedbale sklecony z desek stragan, obs�ugiwany przez babule�k�-starowink� w s�omianym kapeluszu, okr�glutk� i rumian� niby dobra wr�ka z bajki. Nad babule�k� widnia� napis: �Szcz�cie i rado�� � tylko u mnie. Og�rek gratis�. Geralt zatrzyma� si�, wysup�a� z kieszeni miedziaki.

��Nalej, babciu � za��da� ponuro � p� kwaterki szcz�cia.

Nabra� powietrza, wypi� z rozmachem, odetchn��. Otar� �zy, kt�re siwucha wycisn�a mu z oczu.

By� wolny. I z�y.

O tym, �e jest wolny, dowiedzia� si�, rzecz ciekawa, od osoby, kt�r� zna�. Z widzenia. By� to ten sam przedwcze�nie wy�ysia�y m�odzian, kt�rego na jego oczach przep�dzono ze schod�w austerii �Natura Rerum�. A kt�ry, jak si� okaza�o, by� trybunalskim gryzipi�rkiem.

��Jeste� wolny � zakomunikowa� mu wy�ysia�y m�odzian, splataj�c i rozplataj�c chude i poplamione inkaustem palce. - Wp�acono por�czenie.

��Kto wp�aci�?

Informacja okaza�a si� poufn� wy�ysia�y gryzipi�rek odm�wi� jej podania. Odm�wi� te� � i te� obcesowo � zwrotu zarekwirowanej sakwy Geralta. Zawieraj�cej mi�dzy innymi got�wk� i czeki bankierskie. Maj�tek ruchomy wied�mina, oznajmi� nie bez zjadliwo�ci, zosta� przez w�adze potraktowany jako cautio pro expensis, zaliczka na poczet koszt�w s�dowych i przewidywanych kar.

Wyk��ca� si� nie mia�o celu ani sensu. Geralt musia� by� rad, �e przy wyj�ciu oddano mu chocia� rzeczy, kt�re przy zatrzymaniu mia� w kieszeniach. Osobiste drobiazgi i drobne pieni�dze. Tak drobne, �e nikomu nie chcia�o si� ich kra��.

Przeliczy� ocala�e miedziaki. I u�miechn�� si� do starowinki.

��I jeszcze p� kwaterki rado�ci, poprosz�. Za og�rek dzi�kuj�.

Po babcinej siwusze �wiat wypi�knia� zauwa�alnie. Geralt wiedzia�, �e to rych�o minie, przyspieszy� wi�c kroku. Mia� sprawy do za�atwienia.

P�otka, jego klacz, usz�a szcz�liwie uwadze s�du i nie wesz�a w poczet cautio pro expensis. By�a tam, gdzie j� zostawi�, w stajennym boksie, zadbana i nakarmiona. Czego� takiego wied�min nie m�g� pozostawi� bez nagrody, niezale�nie od w�asnego stanu posiadania. Z gar�ci srebrnych monet, jakie ocala�y we wszytej w siod�o skrytce, kilka od razu dosta� stajenny. Kt�remu ta szczodro�� a� dech odebra�a.

Horyzont nad morzem ciemnia�. Geraltowi zdawa�o si�, �e dostrzega tam iskierki b�yskawic.

Przed wej�ciem do kordegardy przezornie nabra� w p�uca �wie�ego powietrza. Nie pomog�o. Panie stra�niczki musia�y dzi� zje�� wi�cej fasoli ni� zwykle. Du�o, du�o wi�cej fasoli. Kto wie, mo�e by�a niedziela.

Jedne � jak zwykle � jad�y. Inne zaj�te by�y gr� w ko�ci. Na jego widok wsta�y od sto�u. I otoczy�y go.

��Wied�min, patrzajcie � powiedzia�a komendantka, staj�c bardzo blisko. - Wzi�� i przylaz�.

��Opuszczam miasto. Przyszed�em odebra� swoj� w�asno��.

��Je�li pozwolim � druga stra�niczka szturchn�a go �okciem, pozornie niechc�cy � to co nam za to da? Wykupi� si� trza, brate�ku, wykupi�! He, dziewuchy? Co mu ka�emy zrobi�?

��Niechaj ka�d� w go�� rzy� poca�uje!

��Z polizem! I po�lizgiem!

��Ale! Jeszcze czym� zarazi!

��Ale musi nam � kolejna napar�a na niego biustem twardym jak ska�a � przyjemno�� jak� uczyni�, nie?

��Piosnk� niech nam za�piewa � inna pierdn�a gromko. - A melodyj� pod ten m�j ton podbierze!

��Albo pod m�j!�� inna pierdn�a jeszcze g�o�niej. - Bo m�j d�wi�czniejszy! Reszta dam a� za boki bra�a si� ze �miechu.

Geralt utorowa� sobie drog�, staraj�c si� nie nadu�ywa� si�y. W tym momencie drzwi magazynu depozyt�w otwar�y si� i objawi� si� w nich jegomo�� w burej opo�czy i berecie. Depozytariusz, Gonschorek, bodaj�e. Na widok wied�mina otworzy� szeroko usta.

��Wy?�� wyb�ka�. - Jak�e to? Wasze miecze�

��W rzeczy samej. Moje miecze. Poprosz� o nie.

��W�dy� W�dy��� Gonschorek zach�ysn�� si�, chwyci� za pier�, z trudem �apa� powietrze. - W�dy ja tych miecz�w nie mam!

��S�ucham?

��Nie mam��� Twarz Gonschorka poczerwienia�a. I skurczy�a si�, jakby w paroksyzmie b�lu. - Zabrane przecie�

- �e jak?�� Geralt poczu�, jak ogarnia go zimna w�ciek�o��.

��Zabra� ne�

��Jak to, zabrane?�� Ucapi� depozytariusza za wy�ogi. - Przez kogo, psiakrew, zabrane? Co to ma, do cholery, znaczy�?

��Kwit�

��W�a�nie!�� Poczu� na ramieniu �elazny chwyt. Komendantka stra�y odepchn�a go od zach�ystuj�cego si� Gonschorka.

��W�a�nie! Kwit poka�!

Wied�min nie mia� kwitu. Kwit z przechowalni broni zosta� w jego sakwie. Sakwie, zarekwirowanej przez s�d. Jako zaliczka na poczet koszt�w i przewidywanych kar.

��Kwit!

��Nie mam. Ale�

��Nie ma kwitu, nie ma depozytu � nie da�a mu doko�czy� komendantka. - Miecze zabrane, nie s�ysza�e�? Sam �e� pewnie zabra�. A ninie jase�ka tu odstawiasz? Wycygani� cosik chcesz? Nic z tego. Zabieraj si� st�d.

��Nie wyjd�, zanim�

Komendantka, nie zwalniaj�c chwytu, odci�gn�a Geralta i obr�ci�a go. Twarz� ku drzwiom.

��Wypierdalaj.

Geralt wzdraga� si� przed uderzeniem kobiety. Nie mia� jednak �adnych opor�w wobec kogo�, kto mia� bary jak zapa�nik, brzuch jak baleron i �ydki jak dyskobol, a do tego wszystkiego pierdzia� jak mul. Odtr�ci� komendantk� i z ca�ej si�y waln�� j� w szcz�k�. Swoim ulubionym prawym sierpowym.

Pozosta�e zamar�y, ale tylko na sekund�. Zanim jeszcze komendantka run�a na st�, rozbryzguj�c doko�a fasol� i paprykowy sos, ju� je mia� na karku. Jednej bez zastanowienia rozkwasi� nos, drug� paln�� tak, �e a� chrupn�y z�by. Dwie pocz�stowa� Znakiem Aard, niby lalki polecia�y na stojak z halabardami, zwalaj�c wszystkie z nieopisanym hukiem i �oskotem.

Oberwa� w ucho od ociekaj�cej sosem komendantki. Druga stra�niczka, ta z twardym biustem, chwyci�a go od ty�u w nied�wiedzi u�cisk. Waln�� j� �okciem, a� zawy�a. Komendantk� pchn�� na st�, kropn�� zamaszystym sierpowym. T� z rozkwaszonym nosem grzmotn�� w splot s�oneczny i zwali� na ziemi�, s�ysza�, jak wymiotuje. Inna, uderzona w skro�, hukn�a ostrzy�on� potylic� o s�up, obmi�k�a, oczy momentalnie zasz�y jej mg��.

Ale na nogach trzyma�y si� jeszcze cztery. I kres przyszed� jego przewagom. Dosta� w ty� g�owy, zaraz po tym w ucho. A po tym w krzy�e. Kt�ra� podci�a mu nogi, gdy upad�, dwie zwali�y si� na niego, przygniot�y, �omoc�c ku�akami. Pozosta�e nie �a�owa�y kopniak�w.

Uderzeniem czo�em w twarz wyeliminowa� jedn� z przygniataj�cych, ale natychmiast przyt�oczy�a go druga. Komendantka, pozna� po kapi�cym z niej sosie. Ciosem z g�ry przyla�a mu w z�by. Splun�� jej krwi� prosto w oczy.

��N�! - rozdar�a si�, miotaj�c ostrzy�on� g�ow�. - N� mi dajcie! Jaja mu ur�n�!

��Po co n�! - wrzasn�a inna. - Ja mu je odgryz�!

��Sta�! Baczno��! Co to ma znaczy�? Baczno��, m�wi�!

Stentorowy i wymuszaj�cy pos�uch g�os przedar� si� przez zgie�k bitewny, zmitygowa� stra�niczki. Wypu�ci�y Geralta z obj��. Wsta� z trudem, obola�y nieco. Widok pola boju poprawi� mu nieco humor. Nie bez satysfakcji przyjrza� si� swym dokonaniom. Le��ca pod �cian� stra�niczka otworzy�a ju� oczy, ale nadal nie by�a w stanie nawet usi���. Druga, zgi�ta, wypluwa�a krew i maca�a palcem z�by. Trzecia, ta z rozkwaszonym nosem, usi�owa�a wsta�, ale co i rusz pada�a, po�lizn�wszy si�, w ka�u�� w�asnych fasolowych wymiocin. Z ca�ej sz�stki tylko po�owa trzyma�a si� na nogach. Wynik m�g� wi�c satysfakcjonowa�. Nawet w �wietle faktu, �e gdyby nie interwencja, on sam dozna�by powa�nych okalecze� i nie wiada, czy zdolny by�by wsta� o w�asnych si�ach.

Tym za�, kto interweniowa�, by� dostatnio odziany i promieniuj�cy autorytetem m�czyzna o szlachetnych rysach. Geralt nie wiedzia�, kto to. Doskonale zna� natomiast jego towarzysza. G�adysza w fantazyjnym kapelusiku z wpi�tym we� pi�rem egreta, o si�gaj�cych ramion blond w�osach ufryzowanych na �elazkach. Nosz�cego dublet w kolorze czerwonego wina i koszul� z koronkowym �abotem. Z nieod��czn� lutni� i nieod��cznym bezczelnym u�miechem na u�ciech.

��Witaj, wied�minie! Ale� ty wygl�dasz! Z t� obit� g�b�! Ze �miechu p�kn�!

��Witaj, Jaskier. Ja te� si� ciesz�, �e ci� widz�.

��Co tu si� dzieje?�� M�czyzna o szlachetnych rysach wzi�� si� pod boki. - No? Co z wami? Regulaminowy meldunek! Ale ju�!

��To ten!�� komendantka wytrz�sn�a z uszu resztki sosu i oskar�ycielsko wskaza�a na Geralta.

��On winien, wielmo�ny panie instygator! Awanturowa� si� i sierdzi�, a potem do bicia wzi��. A wszystko przez miecze jakie� z depozytu, co na nie kwitu nie mia�. Gonschorek potwierdzi� Hej, Gonschorek, czego si� tam kurczysz w k�cie? Zesra�e� si�? Rusz�e dup�, wsta�, rzeknij wielmo�nemu panu instygatorowi� Ej�e! Gonschorek? Co ci to?

Wystarczy�o uwa�niej spojrze�, by odgadn��, co jest Gonschorkowi. Nie by�o potrzeby bada� pulsu, do�� by�o popatrze� na bia�� jak kreda twarz. Gonschorek by� martwy. Zwyczajnie i po prostu nie �y�.

��Wdro�ymy �ledztwo, panie z Rivii � powiedzia� Ferrant de Lettenhove, instygator trybuna�u kr�lewskiego. - Skoro sk�adacie formaln� skarg� i pow�dztwo, musimy je wdro�y�, tak ka�e prawo. We�miemy na spytki wszystkich, kt�rzy podczas aresztowania i w s�dzie mieli dost�p do twoich rzeczy. Aresztujemy podejrzanych�

��Tych, co zwykle?

��S�ucham?

��Nic, nic.

��No tak. Sprawa zostanie z pewno�ci� wyja�niona, a winni kradzie�y mieczy zostan� poci�gni�ci do odpowiedzialno�ci. Je�li faktycznie do kradzie�y dosz�o. Zar�czam, �e zagadk� wyja�nimy i prawda wyjdzie na jaw. Pr�dzej czy p�niej.

��Wola�bym pr�dzej � wied�minowi niezbyt podoba� si� ton g�osu instygatora. - Moje miecze to moja egzystencja, nie mog� bez nich wykonywa� mego zawodu. Wiem, �e moja profesja przez wielu postrzegana jest �le, a moja osoba cierpi skutkiem negatywnego wizerunku. Bior�cego si� z uprzedze�, przes�d�w i ksenofobii. Licz�, �e fakt ten nie b�dzie mia� wp�ywu na �ledztwo.

��Nie b�dzie mia� � odrzek� sucho Ferrant de Lettenhove. - Albowiem panuje tu praworz�dno��.

Gdy pacho�kowie wynie�li cia�o zmar�ego Gonschorka, na rozkaz instygatora dokonano rewizji magazynu broni i ca�ej kanciapy. Jak �atwo by�o zgadn��, po mieczach wied�mina nie by�o tam �ladu. A wci�� bocz�ca si� na Geralta komendantka stra�y wskaza�a im podstawk� ze szpikulcem, na kt�ry nieboszczyk nadziewa� zrealizowane kwity depozytowe. W�r�d tych kwit wied�mina wnet si� odnalaz�. Komendantka przewertowa�a rejestr, by po chwili podetkn�� im go pod nosy.

��Prosz� � wskaza�a z triumfem � jak w�, pokwitowanie odbioru. Podpis: Gerland z Rybli. Przecie m�wi�a �em, jako wied�min by� tu i sam swe miecze zabra�. A teraz cygani, pewnie �eby odszkodowanie zgarn��! Przez niego Gonschorek kopyta wyci�gn��! Od turbacji ��� go zala�a i szlag go trafi�.

Ani ona, ani �adna ze stra�niczek nie zdecydowa�a si� jednak po�wiadczy�, �e kt�ra� Geralta podczas odbierania broni faktycznie widzia�a. Ci�giem jacy� si� tu kr�c� brzmia�o wyja�nienie, a one by�y zaj�te, bo jad�y.

Nad dachem budynku s�du ko�owa�y mewy, wrzeszcz�c przera�liwie. Wiatr odp�dzi� na po�udnie burzow� chmur� znad morza. Wysz�o s�o�ce.

��Chcia�bym zawczasu ostrzec � powiedzia� Geralt � �e moje miecze ob�o�one s� silnymi czarami. Tylko wied�mini mog� ich dotyka�, innym odbieraj� si�y witalne. Objawia si� to g��wnie poprzez zanik si� m�skich. Znaczy si�, niemoc p�ciow�. Ca�kowit� i permanentn�.

��B�dziemy mie� to na uwadze � kiwn�� g�ow� instygator. - Na razie jednak prosi�bym, by�cie nie opuszczali miasta. Jestem sk�onny przymkn�� oko na awantur� w kordegardzie, dochodzi tam zreszt� do awantur regularnie, panie stra�niczki do�� �atwo ulegaj� emocjom. A poniewa� Julian� To znaczy pan Jaskier r�czy za was, pewien jestem, �e i wasza sprawa w s�dzie rozwik�a si� pomy�lnie.

��Moja sprawa � zmru�y� oczy wied�min � to nic innego jak n�kanie. Szykany, bior�ce si� z uprzedze� i niech�ci�

��Zbadane b�d� dowody � uci�� instygator. - I na ich podstawie podj�te zostan� czynno�ci. Tak chce praworz�dno��. Ta sama, dzi�ki kt�rej jeste�cie na wolno�ci. Za por�czeniem, a wi�c warunkowo. Winni�cie, panie z Rivii, przestrzega� tych warunk�w.

��Kto wp�aci� owo por�czenie?

Ferrant de Lettenhove ch�odno odm�wi� ujawnienia incognito wied�minowego dobrodzieja, po�egna� si� i w asy�cie pacho�k�w uda� si� w stron� wej�cia do s�du. Jaskier tylko na to czeka�. Ledwie opu�cili rynek i weszli w uliczk�, wyjawi� wszystko, co wiedzia�.

��Prawdziwie pasmo niefortunnych traf�w, druhu Geralcie. I pechowych incydent�w. A je�li o kaucj� idzie, to wp�aci�a j� za ciebie niejaka Lytta Neyd, w�r�d swoich znana jako Koral, od koloru pomadki do ust, jakiej u�ywa. To czarodziejka, kt�ra wys�uguje si� Belohunowi, tutejszemu kr�likowi. Wszyscy zachodz� w g�ow�, dlaczego to zrobi�a. Bo nie kto inny, a ona w�a�nie pos�a�a ci� za kratki.

��Co?

��Przecie� m�wi�. To Koral na ciebie donios�a. To akurat nikogo nie zdziwi�o, powszechnie wiadomo, �e czarodzieje s� na ciebie ci�ci. A tu nagle sensacja: czarodziejka ni z tego, ni z owego wp�aca por�czenie i wydobywa ci� z lochu, do kt�rego za jej spraw� ci� wtr�cono. Ca�e miasto�

��Powszechnie? Ca�e miasto? Co ty wygadujesz, Jaskier?

��U�ywam metafor i peryfraz. Nie udawaj, �e nie wiesz, przecie� mnie znasz. Rzecz jasna, �e nie �ca�e miasto�, a wy��cznie nieliczni dobrze poinformowani w�r�d b�d�cych blisko kr�g�w rz�dz�cych.

��I ty te� jeste� niby ten b�d�cy blisko?

��Zgad�e�. Ferrant to m�j kuzyn, syn brata mojego ojca. Wpad�em tu do niego z wizyt� jak to do krewniaka. I dowiedzia�em si� o twojej aferze. Natychmiast si� za tob� wstawi�em, nie w�tpisz w to chyba. R�czy�em za twoj� uczciwo��. Opowiedzia�em o Yennefer�

��Dzi�kuj� serdecznie.

��Daruj sobie sarkazm. Musia�em o niej opowiedzie�, by u�wiadomi� kuzynowi, �e tutejsza magiczka szkaluje ci� i oczernia przez zazdro�� i zawi��. �e to ca�e oskar�enie jest fa�szywe, �e ty nigdy nie zni�asz si� do finansowych machlojek. Skutkiem mojego wstawiennictwa Ferrant de Lettenhove, instygator kr�lewski, najwy�szy rang� egzekutor prawa, jest ju� przekonany o twojej niewinno�ci�

��Nie odnios�em takiego wra�enia � stwierdzi� Geralt. - Wr�cz przeciwnie. Czu�em, �e mi nie dowierza. Ani w sprawie rzekomych malwersacji, ani w sprawie znikni�cia mieczy. S�ysza�e�, co m�wi� o dowodach? Dowody to dla niego fetysz. Dowodem na przekr�ty b�dzie zatem donos, a dowodem mistyfikacji z kradzie�� mieczy podpis Gerlanda z Rybli w rejestrze. Do tego ta mina, gdy ostrzega� mnie przed opuszczeniem miasta�

��Oceniasz go krzywdz�co � orzek� Jaskier. - Znam go lepiej ni� ty. To, �e ja za ciebie r�cz�, jest dla niego warte wi�cej ni� tuzin d�tych dowod�w. A ostrzega� s�usznie. Dlaczego, jak my�lisz, obaj, on i ja, pod��yli�my do kordegardy? By ci� powstrzyma� przed narobieniem g�upstw! Kto�, powiadasz, wrabia ci�, fabrykuje lipne dowody? Nie dawaj zatem ktosiowi do r�ki dowod�w niezbitych. A takim by�aby ucieczka.

��Mo�e i masz racj� � zgodzi� si� Geralt. - Ale instynkt m�wi mi co� innego. Powinienem da� drapaka, zanim mnie tu ca�kiem osacz�. Najpierw areszt, potem kaucja, zaraz po tym miecze� Co b�dzie nast�pne? Psiakrew, bez miecza czuj� si� jak� Jak �limak bez skorupy.

��Za bardzo si� przejmujesz, moim zdaniem. A zreszt� ma�o tu sklep�w? Machnij r�k� na tamte miecze i kup sobie inne.

��A gdyby tobie ukradziono twoj� lutni�? Zdobyt� jak pami�tam, w do�� dramatycznych okoliczno�ciach? Nie przej��by� si�? Machn��by� r�k�? I poszed� kupi� sobie drug� w sklepie za rogiem?

Jaskier odruchowo zacisn�� d�onie na lutni i powi�d� doko�a sp�oszonym wzrokiem. Nikt spo�r�d przechodni�w na potencjalnego rabusia instrument�w jednak nie wygl�da� i niezdrowego zainteresowania jego unikaln� lutni� nie przejawia�.

��No tak � odetchn��. - Rozumiem. Tak jak moja lutnia, twoje miecze te� s� jedyne w swoim rodzaju i niezast�pione. Do tego� jak to m�wi�e�? Zaczarowane? Wywo�uj�ce magiczn� impotencj� Psiakrew, Geralt! Teraz mi to m�wisz? Ja przecie� cz�sto przebywa�em w twojej kompanii, mia�em te miecze na wyci�gni�cie r�ki! A czasem bli�ej! Teraz wszystko jasne, teraz rozumiem� Ostatnio mia�em, cholera, pewne trudno�ci�

��Uspok�j si�. To bujda z t� impotencj�. Wymy�li�em to na poczekaniu, licz�c, �e plotka si� rozejdzie. �e z�odziej si� zl�knie�

��Jak si� zl�knie, got�w utopi� miecze w gnoj�wce � trze�wo skonstatowa� bard, wci�� lekko poblad�y. - I nigdy ich nie odzyskasz. Zdaj si� raczej na mego kuzyna Ferranta. Jest tu instygatorem od lat, ma ca�� armi� szeryf�w, agent�w i szpicli. Znajd� z�odzieja w mig, zobaczysz.

��Je�li jeszcze tu jest � zgrzytn�� z�bami wied�min. - M�g� prysn��, gdy siedzia�em w kiciu. Jak si�, m�wi�e�, zowie ta czarodziejka, dzi�ki kt�rej tam trafi�em?

��Lytta Neyd, ksywka Koral. Domy�lam si�, co zamierzasz, przyjacielu. Ale nie wiem, czy to najlepszy pomys�. To czarodziejka. Czarownica i kobieta w jednej osobie, s�owem, obcy gatunek, nie poddaj�cy si� racjonalnemu poznaniu, funkcjonuj�cy wed�ug niepoj�tych dla zwyk�ych m�czyzn mechanizm�w i pryncypi�w. Co ci zreszt� b�d� m�wi�, sam dobrze o tym wiesz. Masz wszak w tej kwestii przebogat� eksperiencj� Co to za ha�as?

W�druj�c bez celu ulicami, trafili w okolice placyku rozbrzmiewaj�cego nieustannym stukotem m�otk�w. Funkcjonowa� tu, jak si� okaza�o, wielki warsztat bednarski. Przy samej ulicy, pod zadaszeniem, pi�trzy�y si� r�wne s�gi sezonowanych klepek. St�d, noszone przez bosych wyrostk�w, klepki w�drowa�y na sto�y, gdzie mocowano je w specjalnych koby�kach i opracowywano o�nikami. Opracowane klepki sz�y do innych rzemie�lnik�w, ci wyka�czali je na d�ugich heblowych �awach, stoj�c nad nimi okrakiem po kostki w wi�rach. Gotowe klepki trafia�y w r�ce bednarzy, kt�rzy sk�adali je do kupy. Geralt przez chwil� przygl�da� si�, jak pod wp�ywem nacisku zmy�lnych klub i skr�canych �rubami �ci�g powstaje kszta�t beczki, natychmiast utrwalany za pomoc� nabijanych na wyr�b �elaznych obr�czy. A� na ulic� bucha�a para z wielkich kot��w, w kt�rych beczki parzono. Z g��bi warsztatu, z podw�rza, dolatywa� zapach drewna pra�onego w ogniu � tam beczki hartowano przed dalsz� obr�bk�.

��Ilekro� widz� beczk� � oznajmi� Jaskier � zachciewa mi si� piwa. Chod� za r�g. Wiem tam pewien sympatyczny szynk.

��Id� sam. Ja odwiedz� czarodziejk�. Zdaje si�, �e wiem, kt�ra to, ju� j� widzia�em. Gdzie j� znajd�? Nie r�b min, Jaskier. To ona jest, jak si� zdaje, pra�r�d�em i praprzyczyn� moich k�opot�w. Nie b�d� czeka� na rozw�j wypadk�w, p�jd� i zapytam wprost. Nie mog� tu tkwi�, w tym miasteczku. Cho�by z tego powodu, �e z groszem raczej chudo u mnie.

��Na to � rzek� dumnie trubadur � znajdziemy remedium. Wespr� ci� finansowo� Geralt? Co si� dzieje?

��Wr�� do bednarzy i przynie� mi klepk�.

��Co?

��Przynie� mi klepk�. Pr�dko.

Uliczk� zagrodzi�o trzech pot�nych drab�w o zakazanych, niedogolonych i niedomytych g�bach. Jeden, barczysty tak, �e niemal kwadratowy, trzyma� w r�ku okut� pa��, grub� jak handszpak kabestanu. Drugi, w ko�uchu w�osem na wierzch, ni�s� tasak, a za pasem mia� toporek aborda�owy. Trzeci, smag�y jak �eglarz, uzbrojony by� w d�ugi i paskudnie wygl�daj�cy n�.

��Hej, ty tam, rivski �mierdzielu!�� rozpocz�� ten kwadratowy. - Jak si� czujesz bez miecz�w na plecach? Jakby z go�� dup� pod wiater, co?

Geralt nie podj�� dyskursu. Czeka�. S�ysza�, jak Jaskier k��ci si� z bednarzami o klepk�.

��Ju� nie masz k��w, odmie�cze, jadowita wied�mi�ska gadzino � ci�gn�� kwadratowy, z ca�ej tr�jki wyra�nie najbieglejszy w sztuce oratorskiej. - Gada bez k��w nikt si� nie zl�knie! Bo to tyle co robal albo insza minoga glizdowata. My takie plugastwo pod but bierzem i na miazg� mia�d�ym. Coby nie po�mia�o wi�cej do miast naszych zachodzi�, pomi�dzy poczciwe ludzie. Nie b�dziesz, padalcze, naszych ulic �luzem swoim kazi�! Bij jego, zuchy!

��Geralt! �ap!

Chwyci� w locie rzucon� mu klepk�, uskoczy� przed ciosem pa�ki, przyla� kwadratowemu w bok g�owy, zawirowa�, trzasn�� zbira w ko�uchu w �okie�, zbir wrzasn�� i upu�ci� tasak. Wied�min uderzy� go w zgi�cie kolana i obali�, po czym przewin�� si� obok i zdzieli� klepk� w skro�. Nie czekaj�c, a� zbir upadnie, i nie przerywaj�c ruchu, ponownie wywin�� si� spod pa�ki kwadratowego, paln�� w palce zaci�ni�te na dr�gu. Kwadratowy zarycza� z b�lu i upu�ci� pa�k�, a Geralt uderzy� go kolejno w ucho, w �ebra i w drugie ucho. A potem kopn�� w krocze, z rozmachem. Kwadratowy pad� i zrobi� si� kulisty, zwijaj�c si�, kurcz�c i dotykaj�c ziemi czo�em.

Smag�y, najzwinniejszy i najszybszy z tr�jki, zata�czy� wok� wied�mina. Zr�cznie przerzucaj�c n� z r�ki do r�ki, zaatakowa� na ugi�tych nogach, tn�c krzy�owo. Geralt bez trudu unika� ci��, odst�powa�, czeka�, a� wyd�u�y krok. A gdy to si� sta�o, zamaszystym ciosem klepki odbi� n�, piruetem okr��y� napastnika i zdzieli� go w potylic�. No�ownik upad� na kolana, a wied�min �upn�� go w praw� nerk�. �upni�ty zawy� i wypr�y� si�, a wtedy wied�min waln�� go klepk� poni�ej ucha, w nerw. Znany medykom jako splot przyuszniczy.

��Ojej � powiedzia�, staj�c nad zwijaj�cym si�, krztusz�cym i d�awi�cym od krzyku. -To musia�o bole�.

Zbir w ko�uchu wyci�gn�� zza pasa toporek, ale nie wstawa� z kolan, niepewny, co czyni�. Geralt rozwia� jego w�tpliwo�ci, wal�c go klepk� w kark.

Uliczk� rozpychaj�c gromadz�cych si� gapi�w, nabiegali pacho�kowie ze stra�y miejskiej. Jaskier mitygowa� ich, powo�uj�c si� na koneksje, gor�czkowo wyja�nia�, kto by� napastnikiem, a kto dzia�a� w samoobronie. Wied�min gestami przywo�a� barda.

��Dopilnuj � pouczy� � by wzi�to drani w �yka. Wp�y� na kuzyna instygatora, by ich solidnie przycisn��. Albo sami maczali palce w kradzie�y mieczy, albo kto� ich naj��. Wiedzieli, �e jestem bezbronny, dlatego odwa�yli si� napa��. Klepk� oddaj bednarzom.

��Musia�em t� klepk� kupi� � przyzna� si� Jaskier. - I chyba dobrze zrobi�em. Nie�le, jak widzia�em, w�adasz deseczk� Powiniene� nosi� stale.

��Id� do czarodziejki. W odwiedziny. Mam i�� z klepk�?

��Na czarodziejk� � skrzywi� si� bard � przyda�oby si�, fakt, co� ci�szego. Na przyk�ad k�onica. Pewien znany mi filozof mawia�: id�c do kobiety, nie zapomnij wzi�� ze sob��

��Jaskier.

��Dobrze, dobrze, wyt�umacz� ci, jak trafi� do magiczki. Ale wprz�d, je�li mog� doradzi�

��No?

��Odwied� �a�ni�. I balwierza.

Woda w basenie fontanny zawirowa�a i zakipia�a, rozpryskuj�c z�ociste kropelki. Lytta Neyd, zwana Koral, czarodziejka, wyci�gn�a r�k�, wyskandowa�a zakl�cie stabilizuj�ce. Woda wyg�adzi�a si� jak zlana olejem, zat�tni�a rozb�yskami. Obraz, z pocz�tku niewyra�ny i mglisty, nabra� ostro�ci i przesta� drga�, cho� nieco zniekszta�cony przez ruch wody, by� wyra�ny i czytelny. Koral pochyli�a si�. Widzia�a w wodzie Targ Korzenny, g��wn� ulic� miasta. I krocz�cego ulic� m�czyzn� o bia�ych w�osach. Czarodziejka wpatrzy�a si�. Obserwowa�a. Szuka�a wskaz�wek. Jakich� szczeg��w. Detali, kt�re pozwoli�yby jej na w�a�ciw� ewaluacj�. I pozwoli�y przewidzie�, co si� wydarzy.

Na to, czym jest prawdziwy m�czyzna, Lytta mia�a wyrobiony pogl�d, wykszta�cony przez lata do�wiadcze�. Umia�a rozpozna� prawdziwego m�czyzn� w stadzie mniej lub bardziej udanych imitacji. Nie musia�a bynajmniej ucieka� si� w tym celu do kontaktu fizycznego, kt�ry to spos�b testowania m�sko�ci mia�a zreszt� jak wi�kszo�� czarodziejek, nie tylko za trywialny, ale i ba�amutny, wiod�cy na zupe�ne manowce. Bezpo�rednia degustacja, jak stwierdzi�a po pr�bach, mo�e i jest jakim� tam sprawdzianem smaku, ale nazbyt cz�sto pozostawia niesmak. Niestrawno��. I zgag�. A bywa, �e torsje.

Lytta umia�a rozpozna� prawdziwego m�czyzn� nawet z oddalenia, na podstawie b�ahych i nieznacz�cych pozornie przes�anek. Prawdziwy m�czyzna, wypraktykowa�a czarodziejka, pasjonuje si� �owieniem ryb, ale wy��cznie na sztuczn� muszk�. Kolekcjonuje militarne figurki, erotyczne grafiki i w�asnor�cznie wykonane modele �aglowc�w, w tym i te w butelkach, a pustych butelek po drogich trunkach nigdy nie brak w jego domostwie. Potrafi �wietnie gotowa�, udaj� mu si� istne arcydzie�a sztuki kulinarnej. No i, generalnie rzecz ujmuj�c, sam jego widok sprawia, �e ma si� ochot�.

Wied�min Geralt, o kt�rym czarodziejka wiele s�ysza�a, o kt�rym zdoby�a wiele informacji, a kt�rego w�a�nie obserwowa�a w wodzie basenu, spe�nia�, jak si� wydawa�o, tylko jeden z powy�szych warunk�w.

��Mozaik!

��Jestem, pani mistrzyni.

��B�dziemy mia�y go�cia. �eby mi wszystko by�o gotowe i na poziomie. Ale wpierw przynie� mi sukni�.

��Herbacian� r��? Czy morsk� wod�?

��Bia��. On si� nosi na czarno, zafundujemy mu jin i jang. I pantofelki, wybierz co� pod kolor, byle ze szpilk� co najmniej cztery cale. Nie mog� pozwoli�, by patrzy� na mnie zanadto z g�ry.

��Pani mistrzyni� Ta bia�a suknia�

��No?

��Jest taka�

��Skromna? Bez ozd�bek i fata�aszk�w? Ech, Mozaik, Mozaik. Czy ty si� nigdy nie nauczysz?

W drzwiach milcz�co powita� go zwalisty i brzuchaty drab ze z�amanym nosem i oczami ma�ej �winki. Zlustrowa� Geralta od st�p do g��w i jeszcze raz, odwrotnie. Po czym odsun�� si�, daj�c znak, �e mo�na.

W przedpokoju czeka�a dziewczyna o g�adko uczesanych, przylizanych wr�cz w�osach. Bez s�owa, gestem tylko zaprosi�a go do �rodka.

Wszed�, prosto na ukwiecone patio z popluskuj�c� fontann� po�rodku. W centrum fontanny sta� marmurowy pos��ek przedstawiaj�cy nag� ta�cz�c� dziewczyn� czy te� dziewczynk� raczej, wnosz�c ze znikomie rozwini�tych drugorz�dnych atrybut�w p�ci. Pr�cz tego, �e wyrze�biona d�utem mistrza, statuetka zwraca�a uwag� jeszcze jednym detalem � ��czy� j� z coko�em tylko jeden punkt: du�y palec stopy. W �aden spos�b, oceni� wied�min, nie da�oby si� takiej konstrukcji ustabilizowa� bez pomocy magii.

��Geralt z Rivii. Witam. I zapraszam.

Na to, by m�c uchodzi� za klasycznie pi�kn� czarodziejka Lytta Neyd mia�a zbyt ostre rysy. R� w odcieniu ciep�ej brzoskwini, jakim delikatnie mu�ni�te by�y jej ko�ci policzkowe, ostro�� t� �agodzi�, ale jej nie kry�. Podkre�lone koralow� pomadk� wargi mia�y za� wykr�j tak idealny, �e a� za idealny. Ale nie to si� liczy�o.

Lytta Neyd by�a ruda. Ruda klasycznie i naturalnie. Stonowana, jasnordzawa czerwie� jej w�os�w budzi�a skojarzenia z letnim futrem lisa. Gdyby � Geralt by� o tym absolutnie przekonany � z�apa� rudego lisa i posadzi� go obok Lytty, oboje okazaliby si� umaszczeni tak samo i nie do odr�nienia. A gdy czarodziejka porusza�a g�ow� w�r�d czerwieni zapala�y si� akcenty ja�niejsze, ��tawe, identycznie jak w lisiej sier�ci. Tego typu rudo�ci towarzyszy�y z regu�y piegi, i z regu�y w nadmiarze. Tych jednak u Lytty stwierdzi� si� nie da�o.

Geralt poczu� niepok�j, zapomniany i u�piony, ale nagle budz�cy si� gdzie� tam w g��bi. Mia� w naturze dziwn� i trudn� do wyt�umaczenia sk�onno�� do rudow�osych, par� razy ju� ta w�a�nie pigmentacja ow�osienia popchn�a go do pope�nienia g�upstwa. Nale�a�o si� zatem strzec i wied�min mocno to sobie postanowi�. Zadanie mia� zreszt� u�atwione. W�a�nie mija� rok od czasu, gdy pope�nianie tego typu g�upstw przesta�o go kusi�.

Erotycznie stymuluj�ca rudo�� nie by�a jedynym atrakcyjnym atrybutem czarodziejki. �nie�nobia�a suknia by�a skromna i ca�kiem bez efekt�w, a mia�o to sw�j cel, cel s�uszny i bez najmniejszych w�tpliwo�ci zamierzony. Prostota nie rozprasza�a uwagi patrz�cego, koncentruj�c j� na atrakcyjnej figurze.

I na g��bokim dekolcie. M�wi�c zwi�le, w �Dobrej Ksi�dze� proroka Lebiody, w wydaniu ilustrowanym, Lytta Neyd z powodzeniem mog�aby pozowa� do ryciny poprzedzaj�cej rozdzia� �O nieczystym po��daniu�.

M�wi�c jeszcze zwi�lej, Lytta Neyd by�a kobiet�, z kt�r� tylko kompletny idiota m�g�by chcie� zwi�za� si� na d�u�ej ni� dwie doby. Ciekawym by�o, �e to za takimi w�a�nie kobietami ugania�y si� zwykle watahy m�czyzn sk�onnych wi�za� si� na ca�kiem d�ugo.

Pachnia�a frezj� i morel�.

Geralt sk�oni� si�, po czym uda�, �e bardziej ni� figura i dekolt czarodziejki interesuje go pos��ek w fontannie.

��Zapraszam � powt�rzy�a Lytta, wskazuj�c st� z malachitowym blatem i dwa wiklinowe fotele. Poczeka�a, a� usi�dzie, sama, siadaj�c, pochwali�a si� zgrabn� �ydk� i trzewiczkiem z jaszczurczej sk�ry.

Wied�min uda�, �e ca�� jego uwag� poch�aniaj� karafki i patera z owocami.

��Wina? To Nuragus z Toussaint, moim zdaniem ciekawsze ni� przereklamowane Est Est. Jest te� C�te-de-Blessure, je�li przedk�adasz czerwone. Nalej nam, Mozaik.

��Dzi�kuj�. - Przyj�� od przylizanej dziewczyny puchar, u�miechn�� si� do niej. -Mozaik. �adne imi�.

Spostrzeg� w jej oczach przera�enie.

Lytta Neyd postawi�a puchar na stoliku. Ze stukni�ciem, maj�cym skupi� jego uwag�.

��C� to � poruszy�a g�ow� i rudymi lokami � sprowadza s�ynnego Geralta z Rivii w me skromne progi? Umieram z ciekawo�ci.

��Wp�aci�a� za mnie kaucj� � powiedzia� celowo oschle. - Por�czenie, znaczy. Dzi�ki twojej hojno�ci wyszed�em z krymina�u. Do kt�rego trafi�em te� dzi�ki tobie. Prawda? To za twoj� spraw� sp�dzi�em w celi tydzie�?

��Cztery dni.

��Cztery doby. Chcia�bym, je�li to mo�liwe, pozna� powody, kt�re tob� kierowa�y. Obydwa.

��Obydwa?�� Unios�a brwi i puchar. - Jest tylko jeden. I wci�� ten sam.

��Aha. - Uda�, �e ca�� uwag� po�wi�ca Mozaik, krz�taj�cej si� po przeciwnej stronie patio. - Z tego samego zatem powodu, dla kt�rego na mnie donios�a� i wsadzi�a� do ciupy, z ciupy mnie potem wydoby�a�?

��Brawo.

��Zapytam wi�c: dlaczego?

��By ci udowodni�, �e mog�.

Wypi� �yk wina. W rzeczy samej bardzo dobrego.

��Udowodni�a� � kiwn�� g�ow� � �e mo�esz. W zasadzie mog�a� mi to po prostu zakomunikowa�, cho�by i spotkawszy na ulicy. Uwierzy�bym. Wola�a� inaczej i dobitniej. Zapytam wi�c: co dalej?

��Sama si� zastanawiam � drapie�nie spojrza�a na niego spod rz�s. - Ale zostawmy rzeczy swemu biegowi. Na razie powiedzmy, �e dzia�am w imieniu i na rzecz kilku moich konfratr�w. Czarodziej�w, kt�rzy maj� wobec ciebie pewne plany. Czarodzieje owi, kt�rym nieobce s� moje talenty dyplomatyczne, uznali mnie za osob� w�a�ciw� do tego, by o ich planach ci� poinformowa�. To chwilowo wszystko, co mog� ci wyjawi�.

��To bardzo ma�o.

��Masz racj�. Ale chwilowo, wstyd przyzna�, sama wi�cej nie wiem, nie spodziewa�am si�, �e zjawisz si� tak szybko, �e tak szybko odkryjesz, kto wp�aci� por�czenie. Co mia�o, jak mnie zapewniano, pozosta� tajemnic�. Gdy b�d� wiedzia�a wi�cej, wyjawi� wi�cej. B�d� cierpliwy.

��A sprawa moich mieczy? To element tej gry? Tych tajemnych czarodziejskich plan�w? Czy te� kolejny dow�d na to, �e mo�esz?

��Nic nie wiem o sprawie twoich mieczy, cokolwiek by to mia�o znaczy� i czegokolwiek dotyczy�.

Nie do ko�ca uwierzy�. Ale nie dr��y� tematu.

��Twoi konfratrzy czarodzieje � powiedzia� � prze�cigaj� si� ostatnio w okazywaniu mi antypatii i wrogo�ci. Ze sk�ry wy�a��, by mi dokuczy� i uprzykrzy� �ycie. W ka�dej z�ej przygodzie, jaka mnie spotyka, mam prawo szuka� odcisk�w ich umaczanych palc�w. Pasmo niefortunnych traf�w. Wtr�caj� mnie do wi�zienia, potem wypuszczaj�, potem komunikuj�, �e maj� wobec mnie plany. Co twoi konfratrzy wymy�l� tym razem? Boj� si� nawet snu� domys�y. A ty, wielce, przyznam, dyplomatycznie, ka�esz mi by� cierpliwym. Ale przecie� nie mam wyj�cia. Musz� wszak czeka�, a� wywo�ana twym donosem sprawa trafi na wokand�.

��Ale tymczasem � u�miechn�a si� czarodziejka � mo�esz w pe�ni korzysta� z wolno�ci i cieszy� si� z jej dobrodziejstw. Przed s�dem odpowiada� b�dziesz z wolnej stopy. Je�li sprawa w og�le trafi na wokand�, co wcale nie jest takie pewne. A nawet je�li, to nie masz, uwierz, powod�w do zmartwie�. Zaufaj mi.

��Z zaufaniem � zrewan�owa� si� u�miechem � mo�e by� trudno. Poczynania twoich konfratr�w w ostatnich czasach mocno nadwer�y�y moj� ufno��. Ale postaram si�. A teraz sobie ju� p�jd�. By ufa� i cierpliwie czeka�. K�aniam si�.

��Nie k�aniaj si� jeszcze. Jeszcze chwila. Mozaik, wino.

Zmieni�a pozycj� na fotelu. Wied�min nadal uparcie udawa�, �e nie widzi widocznego w rozci�ciu sukni kolana i uda.

��C� � rzek�a po chwili � nie ma co owija� w bawe�n�. Wied�mini nigdy nie byli dobrze notowani w naszym �rodowisku, ale wystarcza�o nam ignorowanie was. By�o tak do pewnego czasu.

��Do czasu � mia� dosy� kluczenia � gdy zwi�za�em si� z Yennefer.

��Ot� nie, mylisz si� � utkwi�a w nim oczy barwy jadeitu. - Podw�jnie zreszt�. Primo, to nie ty zwi�za�e� si� z Yennefer, lecz ona z tob�. Secundo, zwi�zek ten ma�o kogo bulwersowa�, nie takie ekstrawagancje w�r�d nas ju� notowano. Punktem zwrotnym by�o wasze rozstanie. Kiedy� to si� sta�o? Rok temu? Ach, jak�e szybko mija ten czas�

Zrobi�a efektown� pauz�, licz�c na jego reakcj�.

��R�wny rok temu � podj�a, gdy jasnym si� sta�o, �e reakcji nie b�dzie. - Cz�� �rodowiska� niezbyt wielka, ale wp�ywowa� raczy�a ci� w�wczas zauwa�y�. Nie dla wszystkich by�o jasne, co tam w�a�ciwie mi�dzy wami zasz�o. Jedni z nas uwa�ali, �e to Yennefer, oprzytomniawszy, zerwa�a z tob� i wyp�dzi�a na zbity pysk. Inni odwa�ali si� suponowa�, �e to ty, przejrzawszy na oczy, pu�ci�e� Yennefer w tr�b� i uciek�e�, gdzie pieprz ro�nie. W efekcie, jak wspomnia�am, sta�e� si� obiektem zainteresowania. Oraz, jak s�usznie odgad�e�, antypatii. Ba, byli tacy, kt�rzy chcieli ci� jako� ukara�. Szcz�ciem dla ciebie wi�kszo�� uzna�a, �e szkoda zachodu.

��A ty? Do kt�rej cz�ci �rodowiska nale�a�a�?

��Do tej � Lytta skrzywi�a koralowe wargi � kt�r� twoja mi�osna afera, przedstaw sobie, wy��cznie bawi�a. Czasem �mieszy�a. Czasem dostarcza�a i�cie hazardowej rozrywki. Osobi�cie zawdzi�czam ci znaczny przyp�yw got�wki, wied�minie. Zak�adano si�, jak d�ugo wytrzymasz z Yennefer, stawki by�y wysokie. Ja obstawi�am, jak si� okaza�o, najtrafniej. I zgarn�am pul�.

��W takim razie lepiej b�dzie, je�li sobie p�jd�. Nie powinienem ci� odwiedza�, nie powinni�my by� razem widywani. Gotowi pomy�le�, �e ukartowali�my ten zak�ad.

��Obchodzi ci�, co gotowi pomy�le�?

��Ma�o. A twoja wygrana mnie cieszy. My�la�em zrefundowa� ci pi��set koron wy�o�one w charakterze por�czenia. Ale skoro zgarn�a� pul� obstawiaj�c mnie, to ju� nie czuj� si� w obowi�zku. Niech to si� wyr�wna.

��Wzmianka o zwrocie por�czenia � w zielonych oczach Lytty Neyd pojawi� si� z�y b�ysk � nie zdradza, mam nadziej�, zamiaru, by wymkn�� si� i zwia�? Bez czekania na spraw� s�dow�? Nie, nie, takiego zamiaru nie masz, nie mo�esz mie�. Dobrze wszak wiesz, �e taki zamiar pos�a�by ci� z powrotem do pud�a. Wiesz o tym, prawda?

��Nie musisz mi udowadnia�, �e mo�esz.

��Wola�abym nie musie�, m�wi� to z r�k� na sercu.

Po�o�y�a r�k� na dekolcie, w oczywistym zamiarze przyci�gni�cia tam jego wzroku. Uda�, �e nie zauwa�y�, znowu pobieg� wzrokiem w stron� Mozaik. Lytta odchrz�kn�a.

��Wzgl�dem za� wyr�wnania, czyli podzia�u wygranej w zak�adzie � powiedzia�a � to faktycznie masz racj�. Nale�y ci si�. Nie odwa�� si� proponowa� ci pieni�dzy� Ale co powiesz na nieograniczony kredyt w �Natura Rerum�? Na czas twego tutaj pobytu? Za moj� przyczyn� twoja poprzednia wizyta w austerii sko�czy�a si�, nim si� zacz�a, wi�c teraz�

��Nie, dzi�kuj�. Doceniam ch�ci i intencje. Ale dzi�kuj�, nie.

��Jeste� pewien? C�, niew�tpliwie jeste�. Niepotrzebnie wspomnia�am� o pos�aniu ci� do pud�a. Sprowokowa�e� mnie. I omami�e�. Twoje oczy, te dziwne zmutowane oczy, tak przecie� z pozoru szczere, nieustannie b��dz�� I mami�. Ty nie jeste� szczery, o nie. Wiem, wiem, w ustach czarodziejki to komplement. To chcia�e� w�a�nie powiedzie�, prawda?

��Brawo.

��A sta� by ci� by�o na szczero��? Gdybym takiej za��da�a?

��Gdyby� o tak� poprosi�a.

��Ach. Niech i tak b�dzie. Prosz� zatem. Co sprawi�o, �e w�a�nie Yennefer? �e ona, nikt inny? Umia�by� to okre�li�? Nazwa�?

��Je�li to znowu przedmiot zak�adu�

��To nie przedmiot zak�adu. Dlaczego w�a�nie Yennefer z Vengerbergu?

Mozaik zjawi�a si� jak cie�. Z now� karafk�. I ciasteczkami. Geralt spojrza� jej w oczy. Natychmiast odwr�ci�a g�ow�.

��Dlaczego Yennefer?�� powt�rzy�, wpatrzony w Mozaik. - Dlaczego w�a�nie ona? Odpowiem szczerze: sam nie wiem. S� takie kobiety� Wystarczy jednego spojrzenia�

Mozaik otworzy�a usta, delikatnie poruszy�a g�ow�. Przecz�co i z przera�eniem. Wiedzia�a. I b�aga�a, by przesta�. Ale ju� za daleko zaszed� w grze.

��S� kobiety � nadal w�drowa� wzrokiem po figurze dziewczyny � kt�re przyci�gaj�. Jak magnes. Od kt�rych oczu nie mo�na oderwa�

��Zostaw nas, Mozaik � w g�osie Lytty da� si� s�ysze� zgrzyt lodowej kry, tr�cej o �elazo. - A tobie, Geralcie z Rivii, dzi�kuj�. Za wizyt�. Za cierpliwo��.

I za szczero��.

Kr�tka poranna burza i deszcz od�wie�y�y powietrze na kr�tko, potem niesiony bryz� od Palmyry smr�d odpadk�w, przypalonego t�uszczu i psuj�cych si� ryb znowu sta� si� dokuczliwy.

Geralt przenocowa� w gospodzie Jaskra. Zajmowany przez barda pokoik by� przytulny. W sensie dos�ownym � �eby dosta� si� do ��ka, trzeba by�o mocno przytuli� si� do �ciany. Szcz�ciem ��ko mie�ci�o dw�ch i da�o si� na nim spa�, cho� pot�pie�czo trzeszcza�o, a siennik ubity by� na p�twardo przez przyjezdnych kupc�w, znanych amator�w seksu intensywnie pozama��e�skiego.

Geraltowi, nie wiedzie� czemu, w nocy przy�ni�a si� Lytta Neyd.

�niada� udali si� na pobliski targ, do smatruza, gdzie, jak zd��y� wybada� bard, podawano rewelacyjne sardynki. Jaskier stawia�. Geraltowi to nie wadzi�o. W ko�cu wcale cz�sto bywa�o odwrotnie � to Jaskier, b�d�c sp�ukany, korzysta� z jego szczodro�ci.

Zasiedli wi�c za z grubsza oheblowanym sto�em i wzi�li si� za usma�one na chrupko sardynki, kt�re przyniesiono im na drewnianym talerzu, wielkim niczym ko�o od taczki. Jaskier, jak zauwa�y� wied�min, co jaki� czas rozgl�da� si� l�kliwie. I zamiera�, gdy zda�o mu si�, �e jaki� przechodzie� nazbyt natarczywie si� im przypatruje.

��Powiniene�, my�l� � mrukn�� wreszcie � jednak zaopatrzy� si� w jak�� bro�. I nosi� j� na widoku. Warto by wyci�gn�� nauk� z wczorajszego zaj�cia, nie s�dzisz? O, sp�jrz, widzisz tam wystawione tarcze i kolczugi? To warsztat p�atnerski. Miecze te� ani chybi tam maj�.

��W tym mie�cie � Geralt ogryz� grzbiet sardynki i wyplu� p�etw� � bro� jest zakazana, przybyszom bro� si� odbiera. Wygl�da na to, �e tylko bandyci mog� tu chadza� uzbrojeni.

��Mog� i chadzaj� � Bard ruchem g�owy wskaza� przechodz�cego obok draba z wielkim berdyszem na ramieniu. - Ale w Kerack zakazy wydaje, przestrzega ich poszanowania i karze za ich �amanie Ferrant de Lettenhove, b�d�cy, jak wiesz, moim stryjecznym bratem. A poniewa� kumoterstwo jest �wi�tym prawem natury, na tutejsze zakazy my obaj mo�emy sobie bimba�. Jeste�my, stwierdzam niniejszym, uprawnieni do posiadania i noszenia broni. Sko�czymy �niada� i p�jdziemy kupi� ci miecz. Pani gospodyni! Znakomite te rybki! Prosz� usma�y� jeszcze dziesi��!

��Jem te sardynki � Geralt wyrzuci� ogryziony kr�gos�up � i konstatuj�, �e utrata mieczy to nic, tylko kara za �akomstwo i snobizm. Za to, �e zachcia�o mi si� luksusu. Trafi�a si� robota w okolicy, umy�li�em wi�c wpa�� do Kerack i poucztowa� w �Natura Rerum�, ober�y, o kt�rej w ca�ym �wiecie g�o�no. A by�o gdziekolwiek zje�� flak�w, kapusty z grochem albo rybnej polewki�

��Tak nawiasem � Jaskier obliza� palce � to �Natura Rerum�, cho� kuchni� s�yn�ca zas�u�enie, jest tylko jedn� z wielu. S� lokale, gdzie je�� daj� nie gorzej, a bywa, �e lepiej. Cho�by �Szafran i Pieprz� w Gors Velen albo �Hen Cerbin� w Novigradzie, z w�asnym browarem. Wzgl�dnie �Sonatina� w Cidaris, niedaleko st�d, najlepsze owoce morza na ca�ym wybrze�u. �Rivoli� w Mariborze i tamtejszy g�uszec po brokilo�sku, t�go szpikowany s�onin� mniam. �Paprzyca� w Aldersbergu i ich s�ynny comber z zaj�ca ze smardzami à la kr�l Videmont. �Hofmeier� w Hirundum, ech, wpa�� tam jesieni� po Saovine, na pieczon� g� w sosie gruszkowym� Albo �Dwa Piskorze�, kilka mil za Ard Carraigh, zwyczajna karczma na rozstaju, a podaj� najlepsze wieprzowe golonki, jakie w �yciu jad�em� Ha! Popatrz, kto do nas zawita�. O wilku mowa! Witaj, Ferrant� Znaczy, hmm� panie instygatorze�

Ferrant de Lettenhove zbli�y� si� sam, gestem rozkazuj�c pacho�kom, by zostali na ulicy.

��Julianie. Panie z Rivii. Przybywam z wiadomo�ciami.

��Nie ukrywam � odrzek� Geralt � �e si� ju� niecierpliwi�em. Co zeznali przest�pcy? Ci, kt�rzy na mnie wczoraj napadli, korzystaj�c, �e by�em bezbronny? M�wili o tym ca�kiem g�o�no i otwarcie. To dow�d, �e w kradzie�y moich mieczy maczali palce.

��Dowod�w na to, niestety, brak � instygator wzruszy� ramionami. - Trzej uwi�zieni to zwyk�e m�ty, do tego ma�o rozgarni�te. Napa�ci dokonali, fakt, o�mieleni tym, �e by�e� bez broni. Plotka o kradzie�y rozesz�a si� niewiarygodnie szybko, zas�uga, jak si� zdaje, pa� z kordegardy. I zaraz znale�li si� ch�tni� Co zreszt� ma�o dziwi. Nie nale�ysz do os�b szczeg�lnie lubianych� I nie zabiegasz o sympati� i popularno��. W areszcie dopu�ci�e� si� pobicia wsp�wi�ni�w�

��Jasne � kiwn�� g�ow� wied�min. - To wszystko moja wina. Ci wczorajsi te� doznali obra�e�. Nie skar�yli si�? Nie wyst�pili o odszkodowanie?

Jaskier za�mia� si�, ale zaraz zamilk�.

- �wiadkowie wczorajszego zaj�cia � rzek� cierpko Ferrant de Lettenhove � zeznali, �e tych trzech bito bednarsk� klepk�. I �e bito niezwykle okrutnie. Tak okrutnie, �e jeden z nich� zanieczy�ci� si�.

��To pewnie ze wzruszenia.

��Bito ich � instygator nie zmieni� wyrazy twarzy � nawet w�wczas, gdy ju� byli obezw�adnieni i nie stanowili zagro�enia. A to oznacza przekroczenie granic obrony koniecznej.

��A ja si� nie boj�. Mam dobr� adwokat.

��Mo�e sardynk�? - przerwa� ci�kie milczenie Jaskier.

��Informuj� � przem�wi� wreszcie instygator � �e �ledztwo jest w toku. Wczorajsi aresztowani w kradzie� mieczy zamieszani nie s�. Przes�uchano kilka os�b, kt�re mog�y mie� udzia� w przest�pstwie, ale dowod�w nie znaleziono. �adnych trop�w nie byli w stanie wskaza� informatorzy. Wiadomo jednak� i to jest g��wna rzecz, z kt�r� przybywam� �e w miejscowym p�wiatku plotka o mieczach wywo�a�a poruszenie. Pojawili si� podobno i przyjezdni, ��dni zmierzy� si� z wied�minem, zw�aszcza nieuzbrojonym. Zalecam wi�c czujno��. Nie mog� wykluczy� kolejnych incydent�w. Nie jestem te� pewien, Julianie, czy w tej sytuacji towarzystwo pana z Rivii�

��W towarzystwie Geralta � przerwa� bojowo trubadur � bywa�em w du�o bardziej niebezpiecznych miejscach, w opa�ach, kt�rym tutejsza �ulia do pi�t nie dorasta. Zapewnij nam, kuzynie, je�li uznasz to za celowe, zbrojn� eskort�. Niechaj dzia�a odstraszaj�co. Bo gdy obaj z Geraltem spu�cimy lanie kolejnym szumowinom, b�d� potem biadoli� o przekroczeniu granic obrony koniecznej.

��Je�li to istotnie szumowiny � powiedzia� Geralt. - A nie p�atni siepacze, przez kogo� wynaj�ci. Czy �ledztwo prowadzi si� tak�e i pod takim k�tem?

��Pod uwag� brane s� wszystkie ewentualno�ci � uci�� Ferrant de Lettenhove. -�ledztwo b�dzie kontynuowane. Eskort� przydziel�.

��Cieszymy si�.

- �egnam. �ycz� powodzenia.

Nad dachami miasta dar�y si� mewy.

Odwiedzin u p�atnerza, jak si� okaza�o, mo�na by�o r�wnie dobrze zaniecha�. Geraltowi wystarczy� rzut oka na oferowane miecze. Gdy za� dowiedzia� si� ich cen, wzruszy� ramionami i bez s�owa opu�ci� sklep.

��My�la�em � Jaskier do��czy� na ulicy � �e si� rozumiemy. Mia�e� kupi� cokolwiek, byle nie wygl�da� na bezbronnego!

��Nie b�d� trwoni� pieni�dzy na cokolwiek. Nawet je�li to twoje pieni�dze. To by� ch�am, Jaskier. Prymitywne miecze masowej produkcji. I paradne mieczyki dworskie, nadaj�ce si� na bal maskowy, gdyby� zapragn�� przebra� si� za szermierza. Wycenione za� tak, �e tylko �miech pusty porywa.

��Znajd�my inny sklep! Albo warsztat!

��Wsz�dzie b�dzie to samo. Jest zbyt na bro� byle jak� i tani�, kt�ra ma pos�u�y� w jednej porz�dnej bitce. I nie pos�u�y� tym, co zwyci꿹, bo zebrana z pola boju nie nadaje si� ju� do u�ycia. I jest zbyt na po�yskuj�ce ozd�bki, z kt�rymi paraduj� eleganci. A kt�rymi nawet kie�basy nie da si� ukroi�. Chyba �e pasztetowej.

��Jak zwykle przesadzasz!

��W twoich ustach to komplement.

��Niezamierzony! Sk�d zatem, powiedz mi, wzi�� dobry miecz? Nie gorszy od tych, kt�re ukradziono? Albo lepszy?

��S� a jak�e, mistrzowie mieczniczego fachu. Mo�e i trafi�aby si� u nich jaka� porz�dna g�ownia na sk�adzie. Ale ja musz� mie� miecz dopasowany do r�ki. Kuty i wykonany na zam�wienie. To trwa kilka miesi�cy, a bywa, �e rok. Nie mam tyle czasu.

��Jaki� miecz jednak sprawi� sobie musisz � zauwa�y� trze�wo bard. - I to raczej pilnie, wed�ug mnie. Co wi�c pozostaje? Mo�e�

Zni�y� g�os, rozejrza� si�

��Mo�e� Mo�e Kaer Morhen? Tam z pewno�ci��

��Z ca�� pewno�ci� � przerwa� Geralt, zaciskaj�c szcz�ki. - A jak�e. Tam jest wci�� do�� kling, pe�ny wyb�r, wliczaj�c srebrne. Ale to daleko, a prawie nie ma dnia bez burzy i ulewy. Rzeki wezbra�y, drogi rozmi�k�y. Podr� zaj�aby mi z miesi�c. Poza tym�

Kopn�� ze z�o�ci� porzucon� przez kogo� dziuraw� �ubiank�.

��Da�em si� okra��, Jaskier, okpi� i okra�� jak ostatni frajer. Vesemir wydrwi�by mnie niemi�osiernie, druhowie, gdyby akurat w Warowni byli, te� mieliby u�ywanie, nabijaliby si� ze mnie przez lata ca�e. Nie. To nie wchodzi, cholera jasna, w rachub�. Musz� sobie poradzi� inaczej. I sam.

Us�yszeli flet i b�benek. Wyszli na placyk, na kt�rym odbywa� si� targ warzywny, a grupa wagant�w dawa�a przedstawienie. Repertuar mieli przedpo�udniowy, to znaczy prymitywnie g�upi i w og�le nie �mieszny. Jaskier wkroczy� mi�dzy stragany, tam z godnym podziwu, a niespodzianym u poety znawstwem natychmiast zaj�� si� ocen� i degustacj� pyszni�cych si� na ladach og�rk�w, burak�w i jab�ek, za ka�dym razem wszczynaj�c dyskusje i flirty z handlarkami.

��Kiszona kapusta!�� oznajmi�, nabieraj�c rzeczonej z beczki za pomoc� drewnianych szczypiec. - Spr�buj, Geralt. �wietna, prawda? Rzecz to smaczna i zbawienna, taka kapusta. Zim� gdy brak witamin, chroni przed szkorbutem. Jest nadto doskona�ym �rodkiem antydepresyjnym.

��Jak niby?

��Zjadasz garniec kiszonej kapusty, popijasz garncem zsiad�ego mleka� i wnet depresja staje si� najmniejszym z twoich zmartwie�. Zapominasz o depresji. Czasem na d�ugo. Komu si� tak przypatrujesz? Co to za dziewczyna?

��Znajoma. Zaczekaj tu. Zamieni� z ni� s�owo i wr�c�.

Dostrze�on� dziewczyn� by�a Mozaik, kt�r� pozna� u Lytty Neyd. Nie�mia�a, g�adko przylizana uczennica czarownicy. W skromnej, acz eleganckiej sukni koloru palisandru. I koturnach na korkach, w kt�rych porusza�a si� wcale wdzi�cznie, zwa�ywszy na zalegaj�ce nier�wny bruk �liskie warzywne odpadki.

Podszed�, zaskakuj�c j� przy pomidorach, kt�re wk�ada�a do koszyka, zawieszonego pa��kiem na zgi�ciu �okcia.

��Witaj.

Lekko zblad�a na jego widok, mimo i tak bladej cery. A gdyby nie stragan, cofn�aby si� o krok lub dwa. Wykona�a ruch, jakby chcia�a skry� koszyk za plecami. Nie, nie koszyk. R�k�. Ukrywa�a przedrami� i d�o�, szczelnie zawini�te jedwabn� chust�. Nie przegapi� sygna�u, a niewyt�umaczalny impuls kaza� mu dzia�a�. Chwyci� r�k� dziewczyny.

��Zostaw � szepn�a, usi�uj�c si� wyrwa�.

��Poka�. Nalegam.

��Nie tutaj�

Pozwoli�a odprowadzi� si� dalej od targowiska, w miejsce, gdzie mogli by� cho� troch� sami. Odwin�� chust�. I nie zdo�a� si� powstrzyma�. Zakl��. S��ni�cie i szpetnie.

Lewa d�o� dziewczyny by�a odwr�cona. Przekr�cona w nadgarstku. Kciuk stercza� w lewo, wierzch d�oni skierowany by� w d�. A strona wewn�trzna ku g�rze. Linia �ycia d�uga i regularna, oceni� odruchowo. Linia serca wyra�na, ale pokropkowana i przerywana.

��Kto ci to zrobi�? Ona?

��Ty.

��Co?

��Ty!�� Wyszarpn�a d�o�. - Wykorzysta�e� mnie, �eby z niej zadrwi�. Ona czego� takiego p�azem nie puszcza.

��Nie mog�em�

��Przewidzie�? - spojrza�a mu w oczy. �le j� oceni�, nie by�a ani nie�mia�a ani zal�kniona. - Mog�e� i powiniene�. Ale wola�e� poigra� z ogniem. Warto chocia� by�o? Mia�e� satysfakcj�, poprawi�e� samopoczucie? By�o si� czym chwali� w karczmie kolegom?

Nie odpowiedzia�. Nie znajdowa� s��w. A Mozaik, ku jego zaskoczeniu, nagle u�miechn�a si�.

��Nie mam ci za z�e � powiedzia�a swobodnie. - Mnie sam� rozbawi�a twoja gra, gdybym si� tak nie ba�a, tobym si� �mia�a. Oddaj koszyk, spiesz� si�. Mam jeszcze zakupy do zrobienia. I jestem um�wiona u alchemika�

��Zaczekaj. Tego nie mo�na tak zostawi�.

��Prosz� � g�os Mozaik zmieni� si� lekko. - Nie wdawaj si�. Tylko pogorszysz��� A mnie � doda�a po chwili � i tak si� upiek�o. Potraktowa�a mnie �agodnie.

- �agodnie?

��Mog�a mi przekr�ci� obie d�onie. Mog�a przekr�ci� stop�, pi�t� do przodu. Mog�a stopy zamieni�, lew� na praw� i vice versa, widzia�am, jak to komu� zrobi�a.

��Czy to�?

��Bola�o? Kr�tko. Bo niemal natychmiast straci�am przytomno��. Co tak patrzysz? Tak by�o. Mam nadziej� na to samo, gdy mi b�dzie d�o� odkr�ca�. Za kilka dni, gdy nacieszy si� zemst�.

��Id� do niej. Zaraz.

��Z�y pomys�. Nie mo�esz�

Przerwa� jej szybkim gestem. Us�ysza�, jak ci�ba szumi, zobaczy�, jak si� rozst�puje. Waganci przestali gra�. Dostrzeg� Jaskra, daj�cego mu z daleka gwa�towne i rozpaczliwe znaki.

��Ty! Wied�mi�ska zarazo! Wyzywam ci� na pojedynek! B�dziemy walczy�!

��Szlag mnie trafi. Odsu� si�, Mozaik.

Z t�umu wyst�pi� niski i kr�py typ w sk�rzanej masce i kirysie z cuir bouilli, utwardzonej byczej sk�ry. Typ potrz�sn�� dzier�onym w prawicy tr�jz�bem, raptownym ruchem lewej r�ki rozwin�� w powietrzu ryback� sie�, zamacha� ni� i strzepn��.

��Jestem Tonton Zroga, zwany Retiariusem! Wyzywam ci� na b�j, wied��

Geralt uni�s� r�k� i uderzy� go Znakiem Aard, wk�adaj�c we� tyle energii, ile tylko m�g�. T�um wrzasn��. Tonton Zroga, zwany Retiariusem, wylecia� w powietrze i fikaj�c nogami, opl�tany we w�asn� sie�, zmi�t� sob� stragan z obwarzankami, ci�ko gruchn�� o ziemi� i z g�o�nym brz�kiem wyr�n�� g�ow� w �eliwny pos��ek kucaj�cego gnoma, nie wiedzie� czemu ustawiony przed sklepem oferuj�cym dodatki krawieckie. Waganci nagrodzili lot gromkimi brawami. Retiarius le�a�, �ywy, cho� s�abe raczej znaki �ycia daj�cy. Geralt, nie spiesz�c si�, podszed� i z rozmachem kopn�� go w okolice w�troby. Kto� chwyci� go za r�kaw. Mozaik.

��Nie. Prosz�. Prosz�, nie. Tak nie wolno.

Geralt dokopa�by sieciarzowi jeszcze, bo dobrze wiedzia�, czego nie wolno, co wolno, a co trzeba. I pos�uchu w takich sprawach nie zwyk� dawa� nikomu. Zw�aszcza ludziom, kt�rych nigdy nie skopano.

��Prosz� � powt�rzy�a Mozaik. - Nie odgrywaj si� na nim. Za mnie. Za ni�. I za to, �e sam si� zagubi�e�.

Us�ucha�. Wzi�� j� za ramiona. I spojrza� w oczy.

��Id� do twojej mistrzyni � oznajmi� cierpko.

��Niedobrze � pokr�ci�a g�ow�. - B�d� skutki.

��Dla ciebie?

��Nie. Nie dla mnie.

Biodro czarodziejki zdobi� kunsztowny i bajecznie kolorowy w detalach tatua�, przedstawiaj�cy pasiasto ubarwion� ryb�.

Nil admirari, pomy�la� wied�min. Nil admirari.

��Nie wierz� oczom � powiedzia�a Lytta Neyd.

Za to, co si� sta�o, za to, �e wysz�o tak, jak wysz�o, win� ponosi� on sam, nikt inny. W drodze do willi czarodziejki mija� ogr�d, nie opar� si� pokusie, by zerwa� jedn� z rosn�cych na klombie frezji. Pami�ta� zapach, dominuj�cy w jej perfumach.

��Nie wierz� oczom � powt�rzy�a Lytta, staj�c w drzwiach. Powita�a go w�asn� osob� zwalistego od�wiernego nie by�o. Mo�e mia� wychodne.

��Przyszed�e�, zgaduj�, by zwymy�la� mnie za d�o� Mozaik. I przynios�e� mi kwiat. Bia�� frezj�. Wejd�, nim dojdzie do sensacji, a miasto rozhuczy si� od plotek. M�czyzna na moim progu z kwiatem! Najstarsi ludzie nie pami�taj� czego� takiego.

Nosi�a lu�n� czarn� sukni�, kombinacj� jedwabiu i szyfonu, cieniute�k� faluj�c� przy ka�dym ruchu powietrza. Wied�min sta�, zapatrzony, wci�� z frezj� w wyci�gni�tej d�oni, pragn�c si� u�miechn�� i za nic w �wiecie nie mog�c. Nil admirari, powt�rzy� w my�lach maksym�, kt�r� zapami�ta� z Oxenfurtu, z uniwersytetu, z kartusza nad wej�ciem do katedry filozofii. Maksym� powtarza� w my�lach przez ca�� drog� do willi Lytty.

��Nie krzycz na mnie � wyj�a frezj� z jego palc�w. - Naprawi� dziewczynie r�k�, gdy tylko si� zjawi. Bezbole�nie. Mo�e j� nawet przeprosz�. Ciebie przepraszam. Tylko na mnie nie krzycz.

Pokr�ci� g�ow� ponownie spr�bowa� si� u�miechn��. Nie wysz�o.

��Ciekawam � zbli�y�a frezj� do twarzy i wpi�a w niego swe jadeitowe oczy � czy znasz symbolik� kwiat�w? I ich sekretn� mow�? Wiesz, co m�wi ta frezja, i ca�kiem �wiadomie przekazujesz mi jej przes�anie? Czy te� kwiat jest czysto przypadkowy, a przes�anie� pod�wiadome?

Nil admirari.

��Ale to przecie� bez znaczenia � podesz�a do niego, bardzo blisko. - Albo bowiem czytelnie, �wiadomie i wyrachowanie sygnalizujesz mi, czego pragniesz� Albo kryjesz si� z pragnieniem, kt�re twoja pod�wiadomo�� zdradza. W obu wypadkach winnam ci podzi�kowanie. Za kwiat. I za to, co on m�wi. Dzi�kuj� ci. I zrewan�uj� si�. Te� ci co� sprezentuj�. O, t� tasiemeczk�. Poci�gnij za ni�. �mia�o.

Co ja robi� najlepszego, pomy�la�, poci�gaj�c. Pleciona tasiemeczka g�adko wysnu�a si� z obdzierganych oczek. Do samego ko�ca. A w�wczas jedwabno-szyfonowa suknia sp�yn�a z Lytty niczym woda, mi�ciutko uk�adaj�c si� wok� kostek. Przymkn�� na moment oczy, jej nago�� porazi�a go jak nag�y rozb�ysk �wiat�a. Co ja robi�, pomy�la�, obejmuj�c jej szyj�. Co ja robi�, pomy�la�, czuj�c smak koralowej pomadki na ustach. To, co robi�, kompletnie pozbawione jest sensu, my�la�, delikatnie kieruj�c j� ku kom�dce przy patio i sadzaj�c na malachitowym blacie.

Pachnia�a frezj� i morel�. I czym� jeszcze. Mo�e mandarynk�. Mo�e wetiweri�.

Chwilk� to trwa�o, a pod koniec kom�dka do�� silnie si� chybota�a. Koral, cho� obejmowa�a go mocno, ani na moment nie wypu�ci�a frezji z palc�w. Zapach kwiatu nie t�umi� jej zapachu.

��Tw�j entuzjazm pochlebia mi � oderwa�a usta od jego ust i dopiero teraz otwar�a oczy. - I mocno komplementuje. Ale mam ��ko, wiesz?

Fakt, mia�a ��ko. Ogromne. Przestronne niczym pok�ad fregaty. Prowadzi�a go tam, a on szed� za ni�, nie mog�c si� napatrze�. Nie ogl�da�a si�. Nie w�tpi�a, �e idzie za ni�. �e p�jdzie bez wahania tam, dok�d go poprowadzi. Nie odrywaj�c wzroku.

��ko by�o ogromne i mia�o baldachim, po�ciel by�a z jedwabiu, a prze�cierad�o z satyny.

Wykorzystali ��ko, bez cienia przesady, w ca�o�ci, w ka�dym calu. W ka�dej pi�dzi po�cieli. I ka�dej fa�dce prze�cierad�a.

��Lytto�

��Mo�esz m�wi� do mnie Koral. Ale na razie nic nie m�w.

Nil admirari. Zapach frezji i moreli. Rude w�osy rozsypane na poduszce.

��Lytto�

��Mo�esz mnie nazywa� Koral. I mo�esz mi to zrobi� jeszcze raz.

Biodro Lytty zdobi� kunsztowny i bajecznie kolorowy w detalach tatua�, przedstawiaj�cy pasiasto ubarwion� ryb�, dzi�ki ogromnym p�etwom tr�jk�tn� w kszta�cie. Ryby takie, zwane skalarami, bogacze i snobuj�cy si� nuworysze zwykli trzyma� w akwariach i basenach. Ryby te zawsze wi�c kojarzy�y si� Geraltowi � i nie tylko jemu � ze snobizmem i pretensjonalnym zad�ciem. Zdziwi�o go zatem, �e Koral wybra�a w�a�nie taki, a nie inny tatua�. Zdziwienie trwa�o moment, wyja�nienie przysz�o szybko. Lytta Neyd by�a z pozoru i wygl�du i owszem, ca�kiem m�oda. Ale tatua� pochodzi� z lat jej prawdziwej m�odo�ci. Z czas�w, gdy przywo�one zza m�rz ryby skalary by�y prawdziwie rarytetn� atrakcj� bogaczy by�o niewielu, dorobkiewicze dopiero si� dorabiali i ma�o kogo sta� by�o na akwaria. Jej tatua� jest wi�c jak metryka, pomy�la� Geralt, pieszcz�c skalara opuszkami palc�w, dziw, �e Lytta wci�� go nosi, miast magicznie usun��. C�, pomy�la�, przenosz�c pieszczot� w odleglejsze od ryby rejony, mi�� jest rzecz� wspomnienie lat m�odzie�czych. Nie jest �atwo wyzby� si� takiego memento. Nawet gdy ju� przebrzmia�e i patetycznie banalne.

Uni�s� si� na �okciu i przyjrza� dok�adnie, wypatruj�c na jej ciele innych, r�wnie nostalgicznych pami�tek. Nie znalaz�. Nie liczy�, �e znajdzie, chcia� po prostu popatrze�. Koral westchn�a. Znudzona, wida�, abstrakcyjnymi, a ma�o rzeczowymi peregrynacjami jego d�oni, chwyci�a j� i zdecydowanie skierowa�a w miejsce konkretne i jedynie s�uszne we w�asnym wida� mniemaniu. I bardzo dobrze, pomy�la� Geralt, przyci�gaj�c czarodziejk� ku sobie i zanurzaj�c twarz w jej w�osy. Pasiasta ryba, te� mi co�. Jakby nie by�o istotniejszych rzeczy, kt�rym warto po�wi�ci� uwag�. O kt�rych warto by my�le�.

Mo�e i modele �aglowc�w, pomy�la�a chaotycznie Koral, z trudem opanowuj�c rw�cy si� oddech. Mo�e i militarne figurki, mo�e �owienie ryb na sztuczn� muszk�. Ale to, co si� liczy� Co naprawd� si� liczy� To spos�b, w jaki mnie obejmuje.

Geralt obj�� j�. Tak, jakby by�a dla� �wiatem ca�ym.

Pierwszej nocy snu zaznali niewiele. A nawet gdy Lytta usn�a, wied�min mia� z za�ni�ciem k�opoty. Ramieniem opasa�a go w talii tak mocno, �e z trudem oddycha�, nog� zarzuci�a w poprzek jego ud.

Drugiej nocy by�a mniej zaborcza. Nie trzyma�a i nie obejmowa�a go tak silnie, jak poprzednio. Nie ba�a si� ju� wida�, �e nad ranem ucieknie.

��Zamy�li�e� si�. Min� masz m�sk� i pos�pn�. Pow�d?

��Zastanawia mnie� Hmm� Naturalizm naszego zwi�zku.

��Co takiego?

��M�wi�em. Naturalizm.

��U�y�e�, zdaje si�, s�owa �zwi�zek�? Zaiste, zadziwia znaczeniowa pojemno�� tego poj�cia. Nadto naszed� ci�, jak s�ysz�, smutek postkoitalny. Stan faktycznie naturalny, dotyka wszystkich wy�szych istot. Mnie, wied�minie, te� si� w�a�nie dziwna �ezka w oku kr�ci� Rozchmurz si�, rozchmurz. �artowa�am.

��Przywabi�a� mnie� Jak samca.

��Co takiego?

��Przywabi�a� mnie. Jak owada. Frezjowo-morelowo-magicznymi feromonami.

��Ty powa�nie?

��Nie z�o�� si�. Prosz�, Koral.

��Nie z�oszcz� si�. Przeciwnie. Po namy�le musz� przyzna� ci racj�. Tak, to naturalizm w czystej postaci. Tyle �e jest ca�kiem odwrotnie. To ty mnie omami�e� i uwiod�e�. Od pierwszego wejrzenia. Naturalistycznie i animalistycznie odta�czy�e� przede mn� samczy taniec godowy. Podskakiwa�e�, tupa�e�, stroszy�e� ogon�

��Nieprawda.

���stroszy�e� ogon i trzepa�e� skrzyd�ami jak cietrzew. Pia�e� i gdaka�e��

��Nie gdaka�em.

��Gdaka�e�.

��Nie.

��Tak. Obejmij mnie.

��Koral?

��Co?

��Lytta Neyd� To te� nie jest twoje prawdziwe miano, prawda?

��Moje prawdziwe by�o k�opotliwe w u�yciu.

��Jak niby?

��A powiedz szybko: Astrid Lyttneyd Asgeirrfinnbjornsdottir.

��Rozumiem.

��W�tpi�.

��Koral?

��Aha?

��A Mozaik? Sk�d jej przydomek?

��Wiesz, wied�minie, czego nie lubi�? Pyta� o inne kobiety. A ju� zw�aszcza gdy pytaj�cy le�y ze mn� w ��ku. I wypytuje, miast skupia� si� na tym, na czym w�a�nie trzyma d�o�. Nie odwa�y�by� si� na co� takiego, b�d�c w ��ku z Yennefer.

��A ja nie lubi� wymieniania pewnych imion. Zw�aszcza w chwili, gdy�

��Mam przesta�?

��Tego nie powiedzia�em. Koral poca�owa�a go w rami�.

��Gdy trafi�a do szko�y, mia�a na imi� Aik, rodowego miana nie pami�tam. Nie do��, �e imi� dziwaczne, to jeszcze cierpia�a na zanik pigmentu sk�ry. Policzek mia�a upstrzony jasnymi �atkami, faktycznie wygl�da�o to jak mozaika. Wyleczono j� rzecz jasna, ju� po pierwszym semestrze, czarodziejka nie mo�e mie� �adnych skaz. Ale z�o�liwe z pocz�tku przezwisko przylgn�o. I szybko przesta�o by� z�o�liwe. Ona sama je polubi�a. Ale do�� o niej. M�w do mnie i o mnie. No, ju�.

��Co, ju�?

��M�w o mnie. Jaka jestem. Pi�kna, prawda? No, powiedz!

��Pi�kna. Ruda. I piegowata.

��Nie jestem piegowata. Usun�am piegi za pomoc� magii.

��Nie wszystkie. O niekt�rych zapomnia�a�. A ja je wypatrzy�em.

��Gdzie je� Ach. No tak. Prawda. Jestem wi�c piegowata. I jaka jeszcze jestem?

��S�odka.

��S�ucham?

��S�odka. Jak wafelek z miodem.

��Nie dworujesz sobie ze mnie aby?

��Sp�jrz na mnie. W moje oczy. Czy widzisz w nich cho�by cie� nieszczero�ci?

��Nie. I to mnie najbardziej niepokoi.

��Usi�d� na brzegu ��ka.

��Bo?

��Chc� si� zrewan�owa�.

��S�ucham?

��Za piegi, kt�re wypatrzy�e� tam, gdzie je wypatrzy�e�. Za do�o�enie stara� i dok�adn�� eksploracj�. Chc� si� zrewan�owa� i odwdzi�czy�. Mog�?

��Ale� jak najbardziej.

Willa czarodziejki, jak wszystkie bez ma�a w tej cz�ci miasta, dysponowa�a tarasem, z kt�rego roztacza� si� widok na morze. Lytta lubi�a siadywa� tam i godzinami obserwowa� statki na redzie, do czego s�u�y�a jej poka�nych rozmiar�w luneta na statywie. Geralt raczej nie podziela� jej fascynacji morzem i tym, co po nim p�ywa�o, ale lubi� towarzyszy� jej na tarasie. Siada� blisko, tu� na ni�, z twarz� tu� przy jej rudych lokach, ciesz�c si� zapachem frezji i moreli.

��Tamten galeon, kt�ry rzuca kotwic�, sp�jrz � wskazywa�a Koral. - Na fladze b��kitny krzy�, to �Chluba Cintry�, zapewne w rejsie do Koviru. A tamta koga to �Alke�, z Cidaris, bierze pewnie �adunek sk�r. A tam, o, �Tetyda�, holk transportowy, tutejszy, dwie�cie �aszt�w �adowno�ci, kabota�owy, kursuje mi�dzy Kerack a Nastrogiem. Tam, zobacz, na red� wp�ywa w�a�nie novigradzki szkuner �Pandora Parvi�, pi�kny, pi�kny statek. Sp�jrz w okular. Zobaczysz�

��Widz� bez lunety. Jestem mutantem.

��Ach, prawda. Zapomnia�am. O, tam, to galera �Fuchsia�, trzydzie�ci dwa wios�a, mo�e wzi�� do �adowni czterysta �aszt�w. A tamten zgrabny tr�jmasztowy galeon to �Vertigo�, przyp�yn�� z Lan Exeter. A tam, dalej, z amarantow� flag� to reda�ski galeon �Albatros�, trzy maszty, sto dwadzie�cia st�p mi�dzy stewami� O, tam, zobacz, zobacz, �agle stawia i wychodzi w morze kliper pocztowy �Echo�, znam kapitana, sto�uje si� u Ravengi, gdy tu cumuje. Tam znowu, sp�jrz, pod pe�nymi �aglami, galeon z Poviss�

Wied�min odgarn�� w�osy z plec�w Lytty. Powoli, jedn� po drugiej, rozpi�� haftki, zsun�� sukni� z ramion czarodziejki. Po czym ca�kowicie po�wi�ci� d�onie i uwag� parze galeon�w pod pe�nymi �aglami. Galeon�w, podobnych kt�rym pr�no by szuka� po wszystkich morskich szlakach, redach, portach i rejestrach admiralicji.

Lytta nie protestowa�a. I nie odrywa�a oka od okularu lunety.

��Zachowujesz si� � powiedzia�a w pewnej chwili � jak pi�tnastolatek. Jakby� po raz pierwszy je widzia�.

��Dla mnie zawsze jest po raz pierwszy � wyzna� z oci�ganiem. - A pi�tnastolatkiem tak naprawd� nie by�em nigdy.

��Pochodz� ze Skellige � powiedzia�a mu p�niej, ju� w ��ku. - Morze mam we krwi. I kocham je.

��Marz� niekiedy � podj�a, gdy milcza� � by wyp�yn��. Sama jedna. Postawi� �agiel i wyj�� w morze� Daleko, daleko, a� po horyzont. Woko�o tylko wody i niebo. Obryzguje mnie s�ona piana fal, wicher szarpie w�osy prawdziwie m�sk� pieszczot�. A ja jestem sama, zupe�nie sama, niesko�czenie samotna w�r�d obcego i wrogiego mi �ywio�u. Samotno�� w�r�d morza obco�ci. Nie marzysz o niej?

Nie, nie marz�, pomy�la�. Mam j� na co dzie�.

Przyszed� dzie� letniego przesilenia, a po nim magiczna noc, najkr�tsza w roku, podczas kt�rej kwit� po lasach kwiat paproci, a natarte nasi�rza�em nagie dziewcz�ta ta�czy�y na mokrych od rosy polanach. Noc kr�tka jak mgnienie oka. Noc szalona i jasna od b�yskawic.

Rankiem po solstycjum obudzi� si� sam. W kuchni czeka�o �niadanie. I nie tylko.

��Dzie� dobry, Mozaik. Pi�kna pogoda, nieprawda�? Gdzie jest Lytta?

��Masz dzi� wolne � odrzek�a, nie patrz�c na niego.

��Moja niezr�wnana mistrzyni b�dzie zapracowana. Do p�na. Przez czas, kt�ry po�wi�ci�a� przyjemno�ciom, nazbiera�o si� pacjentek.

��Pacjentek.

��Leczy bezp�odno��. I inne choroby kobiece. Nie wiedzia�e�? No, to ju� wiesz. Mi�ego dnia.

��Nie wychod� jeszcze. Chcia�bym�

��Nie wiem, co chcia�by� � przerwa�a. - Ale to raczej z�y pomys�. Lepiej, by� si� do mnie nie odzywa�. Udawa�, �e mnie w og�le nie ma.

��Koral nie skrzywdzi ci� ju�, zar�czam. Zreszt� nie ma jej tu, nie widzi nas.

��Ona widzi wszystko, co chce zobaczy�, wystarczy jej do tego kilka zakl�� i artefakt. I nie �ud� si�, �e masz na ni� jakikolwiek wp�yw. Do tego trzeba czego� wi�cej ni�� -Ruchem g�owy wskaza�a sypialni�. - Prosz� ci�, nie wymieniaj przy niej mojego imienia. Nawet mimochodem. Bo przypomni mi to. Cho�by i za rok, ale przypomni.

��Skoro tak ci� traktuje� Nie mo�esz po prostu odej��?

��Dok�d?�� �achn�a si�. - Do manufaktury tkackiej? Do terminu u krawca? Czy od razu do lupanaru? Ja nie mam nikogo. Jestem nikim. I b�d� nikim. Tylko ona mo�e to zmieni�. Znios� wszystko� Ale nie dok�adaj, je�li mo�esz.

��Na mie�cie � spojrza�a na niego po chwili � spotka�am twego kole�k�. Tego poet�, Jaskra. Pyta� o ciebie. Niepokoi� si�.

��Uspokoi�a� go? Wyja�ni�a�, �e jestem bezpieczny? �e nic mi nie zagra�a?

��Dlaczego mia�abym k�ama�?

��S�ucham?

��Nie jeste� tu bezpieczny. Jeste� tu, z ni�, z �alu po tamtej. Nawet gdy jeste� z ni� blisko, tylko o tamtej my�lisz. Ona wie o tym. Ale gra w t� gr�, bo j� to bawi, a ty udajesz �wietnie, jeste� diabelnie przekonuj�cy. My�la�e� jednak o tym, co b�dzie, gdy si� zdradzisz?

��Dzi� te� nocujesz u niej?

��Te� � potwierdzi� Geralt.

��To ju� b�dzie tydzie�, wiesz?

��Cztery dni.

Jaskier przeci�gn�� palcami po strunach lutni w efektownym glissando. Rozejrza� si� po gospodzie. Poci�gn�� z kufla, otar� nos z piany.

��Wiem, �e to nie m�j interes � rzek�, niezwykle jak na niego dobitnie i twardo. -Wiem, �e nie powinienem si� wtr�ca�. Wiem, �e nie lubisz, gdy kto� si� wtr�ca. Ale pewnych rzeczy, przyjacielu Geralcie, nie powinno si� przemilcza�. Koral, je�li chcesz zna� moje zdanie, nale�y do tych kobiet, kt�re stale i w widocznym miejscu winny nosi� ostrzegawcze etykietki. G�osz�ce: �Patrze�, ale nie dotyka�. Co� takiego w zwierzy�cu umieszcza si� na terrarium, w kt�rym trzymaj� grzechotniki.

��Wiem.

��Ona igra z tob� i bawi si� tob�.

��Wiem.

��Ty za� najzwyczajniej w �wiecie odreagowujesz Yennefer, o kt�rej nie mo�esz zapomnie�.

��Wiem.

��Dlaczego wi�c�

��Nie wiem.

Wieczorami wychodzili. Czasami do parku, czasami na wzg�rze g�ruj�ce nad portem, czasami po prostu spacerowali po Korzennym Targu.

Odwiedzili razem austeri� �Natura Rerum�. Kilka razy. Febus Ravenga nie posiada� si� z rado�ci, z jego rozkazu kelnerzy nadskakiwali im, jak umieli. Geralt pozna� nareszcie smak turbota w atramencie m�twy. A potem udka g�siego w bia�ym winie i giczy ciel�cej w warzywach. Tylko z pocz�tku � i kr�tko � przeszkadza�o mu natr�tne i ostentacyjne zainteresowanie innych go�ci z sali. Potem wzorem Lytty lekcewa�y� je. Wino z lokalnej piwnicy bardzo w tym pomaga�o.

P�niej wracali do willi. Koral zrzuca�a sukni� ju� w przedpokojach, ca�kiem naga kierowa�a si� do sypialni.

Szed� za ni�. Patrz�c. Uwielbia� patrze� na ni�.

��Koral?

��Co?

��Fama g�osi, �e zawsze mo�esz widzie� to, co chcesz zobaczy�. Wystarczy ci kilka zakl�� i artefakt.

��Famie � unios�a si� na �okciu, spojrza�a mu w oczy � trzeba b�dzie, zdaje si�, znowu skr�ci� jaki� staw. To powinno oduczy� fam� mielenia j�zorem.

��Bardzo ci� prosz�

- �artowa�am � uci�a. W jej g�osie nie by�o nawet �ladu weso�o�ci.

��A c� takiego � podj�a, gdy milcza� � chcia�by� zobaczy�? Lub wywieszczy�? Jak d�ugo b�dziesz �y�? Kiedy i jak umrzesz? Kt�ry ko� wygra Wielk� Tretogorsk�? Kogo kolegium elektor�w wybierze na hierarch� Novigradu? Z kim teraz jest Yennefer?

��Lytto.

��O co ci chodzi, mo�na wiedzie�? Opowiedzia� jej o kradzie�y mieczy.

B�ysn�o. A po chwili z gruchotem przetoczy� si� grom.

Fontanna popluskiwa�a cichutko, basen pachnia� mokrym kamieniem. Marmurowa dziewczynka skamienia�a w tanecznej pozie, mokra i l�ni�ca.

��Pos��ek i fontanna � pospieszy�a z wyja�nieniem Koral � nie s�u�� zaspokojeniu mojej mi�o�ci do pretensjonalnego kiczu ani nie s� wyrazem uleg�o�ci wobec snobistycznych m�d. S�u�� konkretniejszym celom. Pos��ek przedstawia mnie. W miniaturze. Gdy mia�am dwana�cie lat.

��Kto by wtedy przypu�ci�, �e tak �adnie si� rozwiniesz.

��To silnie powi�zany ze mn� magiczny artefakt. Fontanna za�, a dok�adniej woda, s�u�y mi do dywinacji. Wiesz, jak mniemam, co to jest i na czym polega dywinacja?

��W zarysach.

��Kradzie� twojej broni mia�a miejsce jakie� dziesi�� dni temu. Do odczytywania i analizy wydarze� minionych, nawet tych bardzo dawnych, najlepsza i najpewniejsza jest onejromancja, ale do tego konieczny jest do�� rzadki talent �nienia, kt�rym nie dysponuj�. Sortilegia, czyli kleromancje, raczej nam nie pomog�, podobnie jak piromancja czy aeromancja, kt�re skuteczne s� raczej w przypadku odgadywania los�w ludzi, pod warunkiem, �e ma si� co�, co do tych ludzi nale�a�o� w�osy, paznokcie, cz�ci odzie�y i temu podobne. Do przedmiot�w, w naszym przypadku mieczy, nie da si� zastosowa�.

��A zatem � Lytta odgarn�a z czo�a rudy lok � pozostaje nam dywinacja. Ta, jak zapewne wiesz, pozwala widzie� i przewidywa� wydarzenia przysz�e. Dopomog� nam �ywio�y, bo sezon nasta� i�cie burzowy. Po��czymy dywinacj� z ceraunoskopi�. Zbli� si�. Ujmij moj� r�k� i nie puszczaj jej. Pochyl si� i wpatruj w wod�, ale pod �adnym pozorem jej nie dotykaj. Koncentruj si�. My�l o twoich mieczach! Intensywnie my�l o nich!

S�ysza�, jak skanduje zakl�cie. Woda w basenie reagowa�a, z ka�dym zdaniem wypowiadanej formu�y pieni�c si� i faluj�c coraz silniej. Z dna j�y si� podnosi� wielkie b�ble.

Woda wyg�adzi�a si� i zm�tnia�a. A potem wyklarowa�a zupe�nie.

Z g��biny patrz� ciemne, fio�kowe oczy. Kruczoczarne loki kaskad� opadaj� na ramiona, l�ni�, odbijaj� �wiat�o jak pawie pi�ra, wij�c si� i faluj�c przy ka�dym poruszeniu�

��O mieczach � przypomnia�a Koral, z cicha i zjadliwie. - O mieczach mia�e� my�le�. Woda zawirowa�a, czarnow�osa i fio�kowooka kobieta rozp�yn�a si� w wirze. Geralt westchn�� cicho.

��O mieczach � sykn�a Lytta. - Nie o niej!

Wyskandowa�a zakl�cie w b�ysku kolejnej b�yskawicy. Pos��ek w fontannie rozjarzy� si� mlecznie, a woda znowu uspokoi�a i sklarowa�a. I wtedy zobaczy�.

Sw�j miecz. Dotykaj�ce go d�onie. Pier�cienie na palcach.

�z meteorytu. Wspania�e wywa�enie, waga g�owni precyzyjnie r�wna wadze r�koje�ci�

Drugi miecz. Srebrny. Te same d�onie.

�stalowy trzpie� okuty srebrem� Na ca�ej d�ugo�ci klingi znaki runiczne�

��Widz� je � szepn�� g�o�no, �ciskaj�c d�o� Lytty. - Widz� moje miecze� Naprawd�

��Milcz � odpowiedzia�a jeszcze silniejszym u�ciskiem. - Milcz i koncentruj si�. Miecze znik�y. Miast nich zobaczy� czarny las. Kamienn� po�a�. Ska�y. Jedna ze ska�, ogromna, g�ruj�ca, wysoka i smuk�a� Wysieczona wichrami w dziwaczny kszta�t�

Woda pieni si� kr�tko.

Szpakowaty m�czyzna o szlachetnych rysach, w czarnym aksamitnym kaftanie i z�otej brokatowej kamizeli, obie d�onie opiera na mahoniowym pulpicie. Lot numer dziesi��, oznajmia g�o�no. Absolutna osobliwo��, niebywa�e znalezisko, dwa miecze wied�mi�skie�

Wielki czarny kot obraca si� w miejscu, usi�uje dosi�gn�� �apk� ko�ysz�cego si� nad nim medalionu na �a�cuszku. Na z�otym owalu medalionu emalia, b��kitny delfin nageant.

Rzeka p�ynie w�r�d drzew, pod baldachimem ga��zi i zwieszaj�cych si� nad wod� konar�w. Na jednym z konar�w stoi nieruchomo kobieta w d�ugiej i obcis�ej sukni.

Woda spieni�a si� kr�tko i niemal natychmiast znowu wyg�adzi�a.

Widzia� morze traw, bezkresn�, si�gaj�c� horyzontu r�wnin�. Widzia� j� z g�ry, jakby z lotu ptaka� Lub ze szczytu wzg�rza. Wzg�rza, po kt�rego zboczu schodzi� szereg niewyra�nych postaci. Gdy odwraca�y g�owy, widzia� nieruchome twarze, niewidz�ce martwe oczy. Oni s� martwi, zda� sobie nagle spraw�. To jest poch�d trup�w�

Palce Lytty zn�w �cisn�y mu d�o�. Z si�� obc�g�w.

B�ysn�o. Nag�y poryw wiatru szarpn�� ich w�osami. Woda w basenie wzburzy�a si�, zakot�owa�a, wezbra�a pian�, wznios�a grzywaczem wielkim jak �ciana. I zwali�a wprost na nich. Odskoczyli oboje od fontanny, Koral potkn�a si�, podtrzyma� j�. Gruchn�� grom.

Czarodziejka krzykn�a zakl�cie, machn�a r�k�. W ca�ym domu zap�on�y �wiat�a.

Woda w basenie, przed chwil� wrz�cy maelstrom, by�a g�adka, spokojna, poruszana tylko leniwie ciurkaj�cym strumykiem fontanny. A na nich, cho� przed momentem zala�a ich istna fala p�ywowa, nie by�o nawet kropelki.

Geralt odetchn�� ci�ko. Wsta�.

��To na ko�cu��� mrukn��, pomagaj�c wsta� czarodziejce. - Ten ostatni obraz� Wzg�rze i szereg� ludzi� Nie rozpozna�em� Nie mam poj�cia, co to mog�o by�

��Ja te� nie � odpowiedzia�a nieswoim g�osem. - Ale to nie by�a twoja wizja. Ten obraz przeznaczony by� dla mnie. Te� nie mam poj�cia, co m�g� oznacza�. Ale mam dziwne uczucie, �e nic dobrego.

Gromy cich�y. Burza odchodzi�a. W g��b l�du.

��Szarlataneria, ca�a ta jej dywinacja � powt�rzy� Jaskier, podkr�caj�c ko�ki lutni. - Oszuka�cze zwidy na u�ytek naiwnych. Si�a sugestii, nic wi�cej. My�la�e� o mieczach, to i zobaczy�e� miecze. Co jeszcze jakoby widzia�e�? Poch�d trup�w? Straszliw� fal�? Ska�� o dziwacznym kszta�cie? Znaczy, jakim?

��Co� jakby ogromny klucz � zastanowi� si� wied�min. - Albo p�trzecia heraldycznego krzy�a�

Trubadur zamy�li� si�. A potem zamoczy� palec w piwie. I nakre�li� co� na blacie sto�u.

��Podobne do tego?

��Ha. Nawet bardzo.

��A niech mnie!�� Jaskier szarpn�� struny, zwracaj�c uwag� ca�ej karczmy. - A niech mnie g� kopnie! Ha-ha, przyjacielu Geralcie! Ile �e� to razy wyci�ga� mnie z k�opot�w? Ile� razy dopom�g�? Wy�wiadczy� przys�ug�? Nie zliczy�! No, to teraz kolej na mnie. Za moj� to mo�e spraw� odzyszczesz twe s�ynne or�e.

��H�? Jaskier wsta�.

��Pani Lytta Neyd, twoja najnowsza konkieta, kt�rej niniejszym zwracam honor jako wybitnej wr�bitce i niedo�cig�ej jasnowidzce, w swej dywinacji w spos�b ewidentny, klarowny i nie budz�cy w�tpliwo�ci wskaza�a miejsce, kt�re znam. Idziemy do Ferranta. Natychmiast. Musi um�wi� nas na audiencj�, poprzez swoje sekretne koneksje. I wystawi� ci przepustk� na opuszczenie miasta, bram� s�u�bow� by unikn�� konfrontacji z tymi heterami z kordegardy. Wybierzemy si� na ma�� wycieczk�. Ma�� i w sumie niedalek�

��Dok�d?

��Rozpozna�em ska�� z twojej wizji. Fachowo zwie si� to ostaniec krasowy. A okoliczni mieszka�cy nazywaj� j� Gryfem. Charakterystyczny punkt, wr�cz drogowskaz wiod�cy do siedziby osoby, kt�ra faktycznie mo�e co� wiedzie� o twoich mieczach. Miejsce, do kt�rego si� wybieramy, nosi nazw� Rawelin. M�wi ci to co�?

Ska�� o nazwie Gryf rozpoznali od razu, by�a widoczna ju� z daleka.

Miejsce, do kt�rego zmierzali, po�o�one by�o mniej wi�cej w po�owie drogi pomi�dzy Kerack a Cidaris, nieco na uboczu od ��cz�cego oba miasta traktu, wij�cego si� w�r�d las�w i skalistych pustaci. Droga zaj�a im jaki� czas, kt�ry zabili gadanin�. G��wnie w wykonaniu Jaskra.

��G�osi wie�� gminna � m�wi� poeta � �e u�ywane przez wied�min�w miecze maj� w�a�ciwo�ci magiczne. Pomijaj�c zmy�lenia o niemocy p�ciowej, co� na rzeczy by� tu musi. Wasze miecze to nie s� zwyk�e miecze. Skomentujesz to?

Geralt wstrzyma� klacz. Znudzonej przed�u�aj�cym si� pobytem w stajniach P�otce coraz to chcia�o si� galopowa�.

��I owszem, skomentuj�. Nasze miecze to nie s� zwyk�e miecze.

��Twierdzi si� � Jaskier uda�, �e nie s�yszy drwiny � �e magiczna moc waszej wied�mi�skiej broni, zgubna dla potwor�w, z kt�rymi walczycie, tkwi w stali, z kt�rej miecze s� kute. Z samego surowca, czyli z rud pochodz�cych ze spad�ych z nieba meteoryt�w. Jak to jest? Meteoryty magiczne wszak nie s�, s� zjawiskiem naturalnym i naukowo wyja�nionym. Sk�d wi�c niby ta magia?

Geralt spojrza� na niebo, ciemniej�ce od p�nocy. Wygl�da�o, �e zbiera si� na kolejn� burz�. I �e szykuje si� zmokni�cie.

��Je�li dobrze pami�tam � odpowiedzia� pytaniem � studiowa�e� wszystkie siedem sztuk wyzwolonych?

��A dyplom uzyska�em summa cum laude.

��W ramach wchodz�cej w sk�ad quadrivium astronomii s�ucha�e� wyk�ad�w profesora Lindenbroga?

��Starego Lindenbroga, zwanego Opa�kiem?�� za�mia� si� Jaskier. - No pewnie! Wci�� mam go przed oczyma, jak drapie si� w ty�ek i puka wska�nikiem w mapy i globusy, marudz�c monotonnie. Sphera Mundi, eeee, subdividitur na cztery Elementarne Plany: Plan Ziemi, Plan Wody, Plan Powietrza i Plan Ognia. Ziemia wraz z Wod� formuje kul� ziemsk� kt�r� zewsz�d, eeee, otacza Powietrze, czyli Aer. Nad Powietrzem, eeee, rozci�ga si� Aether, Powietrze Ogniste vel Ogie�. Nad Ogniem za� s� Subtelne Niebiosa Syderalne, Firmamentum sferycznej natury. Na owym lokuj� si� Erratica Sydera, gwiazdy b��kaj�ce si�, i Fixa Sydera, gwiazdy nieruchome�

��Nie wiem � parskn�� Geralt � co bardziej podziwia�, talent do ma�powania czy pami��. Wracaj�c za� do interesuj�cego nas zagadnienia: meteoryty, kt�re nasz poczciwy Opa�ek okre�la� jako gwiazdy spadaj�ce, Sydera Cadens, czy jako� tak, urywaj� si� z firmamentu i lec� w d�, by zary� si� w naszej starej dobrej ziemi. Po drodze za� penetruj� wszystkie pozosta�e plany, czyli p�aszczyzny �ywio��w, jak te� i para�ywio��w, bo takowe te� jakoby istniej�. �ywio�y i para�ywio�y nasycone s� jak wiadomo, pot�n� energi� �r�d�em wszelkiej magii i nadprzyrodzonej mocy, a penetruj�cy je meteoryt energi� ow� wch�ania i zachowuje. Stal, jak� da si� z meteorytu wytopi�, jak r�wnie� g�ownia, kt�r� da si� z takiej stali wyku�, moc �ywio��w w sobie zawiera. Jest magiczna. Ca�y miecz jest magiczny. Quod erat demonstrandum. Poj��e�?

��No pewnie.

��To zapomnij. Bo to bujda.

��Co?

��Bujda. Wymys�. Meteoryt�w nie znajduje si� pod ka�dym krzakiem. Wi�cej ni� po�owa mieczy u�ywanych przez wied�min�w by�a wykonana ze stali z rud magnetytowych. Sam takich u�ywa�em. S� r�wnie dobre, jak te ze spad�ych z nieba i penetruj�cych �ywio�y syderyt�w. Nie ma absolutnie �adnej r�nicy. Ale zachowaj to dla siebie, Jaskier, bardzo ci� prosz�. Nie m�w o tym nikomu.

��Jak to? Mam milcze�? Tego ��da� nie mo�esz! Jaki� sens wiedzie� o czym�, je�li wiedz� nie mo�na si� pochwali�?

��Prosz� ci�. Wol�, by mieli mnie za nadprzyrodzon� istot� uzbrojon� w nadprzyrodzony or�. Takim mnie wynajmuj� i takiemu p�ac�. Zwyk�o�� za� r�wna si� nijako��, a nijako�� to tanio��. Dlatego prosz�, g�b� na k��dk�. Obiecujesz?

��Niech ci b�dzie. Obiecuj�.

Ska�� o nazwie Gryf rozpoznali od razu, by�a widoczna ju� z daleka.

Faktycznie, przy odrobinie wyobra�ni mog�a kojarzy� si� z osadzon� na d�ugiej szyi g�ow� gryfa. Bardziej jednak � jak zauwa�y� Jaskier � przypomina�a gryf lutni lub innego instrumentu strunowego.

Gryf, jak si� okaza�o, by� osta�cem dominuj�cym nad gigantycznym wywierzyskiem. Wywierzysko � Geralt przypomina� sobie opowie�ci � nazywano Elfi� Twierdz�, z racji do�� regularnego kszta�tu, sugeruj�cego ruiny pradawnej budowli, z murami, wie�ami, basztami i ca�� reszt�. �adnej twierdzy, elfiej czy innej, nie by�o tu jednak nigdy, kszta�ty wywierzyska by�y dzie�em Natury, dzie�em, trzeba by�o przyzna�, fascynuj�cym.

��Tam, w dole � wskaza� Jaskier, staj�c w strzemionach. - Widzisz? To jest w�a�nie nasz cel. Rawelin.

I ta nazwa by�a wyj�tkowo trafna, krasowe osta�ce wytycza�y zadziwiaj�co regularny kszta�t wielkiego tr�jk�ta, wysuni�tego przed Elfi� Twierdz� niczym bastion. Wewn�trz owego tr�jk�ta wznosi�a si� budowla, przypominaj�ca fort. Otoczona czym�, co przypomina�o ogrodzony ob�z warowny.

Geralt przypomnia� sobie s�uchy, kr���ce o Rawelinie. I o osobie, kt�ra w Rawelinie rezydowa�a.

Skr�cili z go�ci�ca.

Za pierwsze ogrodzenie wiod�o kilka wej��, wszystkich strzegli uzbrojeni po z�by stra�nicy, po pstrej i r�norodnej odzie�y �atwi do rozpoznania jako �o�nierze najemni. Zatrzyma� ich ju� pierwszy posterunek. Cho� Jaskier g�o�no powo�ywa� si� na um�wion� audiencj� i dobitnie podkre�la� dobre stosunki z szefostwem, kazano im zsi��� z koni i czeka�. Do�� d�ugo. Geralt zacz�� si� ju� nieco niecierpliwi�, gdy wreszcie zjawi� si� drab o aparycji galernika, ka��cy im i�� za sob�. Wnet okaza�o si�, �e drab prowadzi ich drog� okr�n�, na zaplecze kompleksu, z centrum kt�rego dobiega� gwar i d�wi�ki muzyki.

Przeszli przez mostek. Tu� za nim le�a� cz�owiek, ma�o przytomnie macaj�cy wok� siebie r�kami. Twarz mia� pokrwawion� i tak napuch��, �e oczy ca�kiem niemal nikn�y w opuchli�nie. Oddycha� ci�ko, a ka�dy oddech wydyma� u rozbitego nosa krwawe ba�ki. Prowadz�cy ich drab nie po�wi�ci� le��cemu najmniejszej uwagi, zatem tak�e Geralt i Jaskier udawali, �e nic nie widz�. Znajdowali si� na terytorium, gdzie nie nale�a�o przejawia� nadmiernej ciekawo�ci. W sprawy Rawelinu nie zaleca�o si� w�cibia� nosa � w Rawelinie, jak wie�� nios�a, w�cibiony nos zazwyczaj rozstawa� si� z posiadaczem i zostawa� tam, gdzie go w�cibiono.

Drab wi�d� ich przez kuchni�, w kt�rej jak w ukropie uwijali si� kucharze. Bulgota�y kot�y, w kt�rych, jak dostrzeg� Geralt, gotowa�y si� kraby, homary i langusty. Wi�y si� w kadziach w�gorze i mureny, dusi�y w garach ma��e i omu�ki. Skwiercza�y na ogromnych patelniach mi�siwa. S�u�ba porywa�a na�adowane gotowym jad�em tace i misy, by unie�� je w korytarze.

Nast�pne pomieszczenia przepaja�a dla odmiany wo� damskich perfum i kosmetyk�w. Przed szeregiem luster, paplaj�c nieustannie, poprawia�o urod� kilkana�cie kobiet w r�nych stadiach negli�u, wliczaj�c ten zupe�ny. Tak�e i tutaj Geralt i Jaskier zachowali kamienne oblicza i nie pozwolili oczom nadmiernie pl�sa�.

W kolejnym pomieszczeniu poddano ich drobiazgowej rewizji. Dokonuj�cy jej osobnicy byli powa�ni z wygl�du, profesjonalni w zachowaniu i stanowczy w dzia�aniu. Sztylet Geralta podleg� konfiskacie. Jaskrowi, kt�ry nigdy �adnej broni nie nosi�, odebrano grzebie� i korkoci�g. Ale � po zastanowieniu � pozostawiono lutni�.

��Przed wielebno�ci� stoj� krzes�a � pouczono ich na koniec. - Na nich usi���. Siedzie� i nie wstawa�, p�ki wielebno�� nie rozka�e. Nie przerywa�, gdy wielebno�� m�wi. Nie m�wi�, p�ki wielebno�� znaku nie da, �e mo�na. A teraz wej��. Tymi drzwiami.

��Wielebno��? - mrukn�� Geralt.

��By� niegdy� kap�anem � odmrukn�� poeta. - Ale nie b�j si�, nie nabra� nawyk�w. Podw�adni musz� go jednak jako� tytu�owa�, a nie znosi nazywania szefem. My tytu�owa� go nie musimy.

Gdy weszli, drog� natychmiast zast�pi�o im co�. Co� by�o wielkie niczym g�ra i intensywnie �mierdzia�o pi�mem.

��Si� masz, Mikita � powita� g�r� Jaskier.

Nazwany Mikit� olbrzym, ewidentnie stra� przyboczna wielebnego szefa, by� metysem, wynikiem skrzy�owania ogra i krasnoluda. Efektem by� �ysy krasnolud wzrostu dobrze powy�ej siedmiu st�p, ca�kowicie bez szyi, z k�dzierzaw� brod�, wystaj�cymi jak u ody�ca z�bami i r�koma si�gaj�cymi kolan. Niecz�sto widywa�o si� podobn� krzy��wk�, gatunki, jak si� uwa�a�o, by�y ca�kowicie odmienne genetycznie � co� takiego jak Mikita nie mog�o powsta� naturalnie. Nie oby�o si� bez pomocy wyj�tkowo silnej magii. Magii, nawiasem m�wi�c, zakazanej. Kr��y�y pog�oski, �e sporo czarodziej�w lekcewa�y zakaz. Geralt mia� w�a�nie przed oczami dow�d na prawdziwo�� pog�osek.

Usiedli, zgodnie z obowi�zuj�cym tu protoko�em, na dw�ch wiklinowych krzes�ach. Geralt rozejrza� si�. W najdalszym k�cie komnaty, na wielkim szezlongu, dwie roznegli�owane panienki zajmowa�y si� sob� wzajem. Przygl�da� si� im, karmi�c jednocze�nie psa, ma�y, niepozorny, zgarbiony i nijaki m�czyzna w lu�nej, kwieci�cie haftowanej szacie i fezie z kutasem. Nakarmiwszy psa ostatnim kawa�kiem homara, m�czyzna wytar� r�ce i odwr�ci� si�.

��Witaj, Jaskier � przem�wi�, siadaj�c przed nimi na czym�, co do z�udzenia przypomina�o tron, cho� by�o z wikliny. - Uszanowanie, panie Geralcie z Rivii.

Wielebny Pyral Pratt, uchodz�cy � nie bez podstaw � za szefa przest�pczo�ci zorganizowanej ca�ego regionu, wygl�da� jak emerytowany kupiec b�awatny. Na pikniku emerytowanych kupc�w b�awatnych nie rzuca�by si� w oczy i nie by�by do zidentyfikowania jako kto� spoza bran�y. Przynajmniej z odleg�o�ci. Obserwacja z bli�szego dystansu pozwala�a zobaczy� u Pyrala Pratta to, czego kupcy b�awatni nie miewali. Star� i zblak�� blizn� na ko�ci policzkowej, �lad po ci�ciu no�em. Nie�adny i z�owr�cy grymas w�skich ust. Jasne, ��tawe oczy, nieruchome jak u pytona.

D�ugo nikt nie przerywa� milczenia. Sk�d� zza �ciany dolatywa�a muzyka, s�ycha� by�o gwar.

��Rad widz� i witam obu pan�w � odezwa� si� wreszcie Pyral Pratt. W jego g�osie wyra�nie da�a si� s�ysze� stara i nierdzewiej�ca mi�o�� do tanich i kiepsko destylowanych alkoholi.

��Zw�aszcza ciebie rad witam, �piewaku. - Wielebny u�miechn�� si� do Jaskra. - Nie widzieli�my si� od wesela mojej wnuczki, kt�re� u�wietni� wyst�pem. A ja w�a�nie my�la�em o tobie, bo kolejnej z moich wnuczek co� za m�� pilno. Tusz�, �e po starej przyja�ni i tym razem nie odm�wisz. Co? Za�piewasz na weselu? Nie dasz si� prosi� tak d�ugo, jak poprzednio? Nie b�d� ci� musia�� przekonywa�?

��Za�piewam, za�piewam � pospieszy� z zapewnieniem Jaskier, bledn�c lekko.

��A dzi� � kontynuowa� Pratt � wpad�e� zapyta� o moje zdrowie, jak mniemam? Ot� do dupy ono jest, to moje zdrowie.

Jaskier i Geralt nie skomentowali. Ogrokrasnolud �mierdzia� pi�mem. Pyral Pratt westchn�� ci�ko.

��Dosta�em � obwie�ci� � wrzod�w �o��dka i jad�owstr�tu, wi�c rozkosze sto�u ju� nie dla mnie. Zdiagnozowano mi chor� w�trob� i zakazano picia. Nabawi�em si� dyskopatii, w r�wnej mierze kr�g�w szyjnych i l�d�wiowych, a to wyeliminowa�o mi z rozrywek �owiectwo i inne sporty ekstremalne. Leki i kuracje poch�aniaj� ogrom pieni�dzy, kt�rem dawniej zwyk� wydawa� na gry hazardowe. Fujarka, owszem, powiedzmy, �e jeszcze mi staje, ale ile� z ni� roboty, by stan�a! Rzecz wcze�niej znu�y, ni� ucieszy� To co mi pozostaje? H�?

��Polityka?

Pyral Pratt za�mia� si�, a� zatrz�s� si� kutas u fezu.

��Brawo, Jaskier. Jak zwykle w sedno. Polityka, o tak, to jest teraz co� dla mnie. Pocz�tkowo nie by�em do rzeczy nastawiony przychylnie. My�la�em pr�dzej nierz�dem si� para� i w domy publiczne inwestowa�. W�r�d polityk�w si� obraca�em i licznych pozna�em. I przekona�em si�, �e lepiej przestawa� z kurwami, bo kurwy maj� chocia� jaki� sw�j honor i jakie� zasady. Z drugiej jednak strony z bardaka nie porz�dzisz tak dobrze, jak z ratusza. A rz�dzi� by si� chcia�o, je�li nie �wiatem, jak to m�wi�, to cho� powiatem. G�osi stare porzekad�o, nie mo�esz ich pokona�, to si� do nich przy��cz�

Przerwa�, spojrza� na szezlong, wyci�gaj�c szyj�.

��Nie markowa�, dziewczynki!�� krzykn��. - Nie udawa�! Wi�cej, wi�cej zapa�u! Hmm� Na czym to ja stan��em?

��Na polityce.

��No tak. Ale polityka polityk�, a tobie, wied�minie, twoje s�ynne miecze ukradziono. Czy aby nie w tej sprawie mam honor ci� wita�?

��W tej w�a�nie jako �ywo.

��Ukradli miecze � pokiwa� g�ow� Pratt. - Strata bolesna, jak mniemam? Rzecz oczywista, �e bolesna. I niepowetowana. Ha, zawszem twierdzi�, �e w Kerack z�odziej na z�odzieju. Ludzie tameczni, daj im jeno szans�, ukradn�, rzecz to znana, wszystko, co nie jest solidnie przybite gwo�dziami. Na wypadek za� kontaktu z rzeczami przybitymi zawsze nosz� przy sobie brechsztangi.

- �ledztwo, tusz�, trwa?�� podj�� po chwili. - Ferrant de Lettenhove dzia�a? Sp�jrzcie jednakowo� prawdzie w oczy, panowie. Ze strony Ferranta cud�w oczekiwa� nie nale�y. Bez obrazy, Jaskier, ale tw�j krewniak lepszym by�by ksi�gowym, ni� jest �ledczym. U niego nic, tylko ksi��ki, kodeksy, paragrafy, regulaminy, no i te jego dowody, dowody i jeszcze raz dowody. Jak w tej facecji o kozie i kapu�cie. Nie znacie? Zamkn�li raz koz� w ob�rce z g��wk� kapusty. Rano kapusty ani �ladu, a koza sra na zielono. Ale dowod�w brak i �wiadk�w nie ma, tedy sprawa umorzona, causa finita. Nie chcia�bym by� z�ym prorokiem, wied�minie Geralcie, ale sprawa kradzie�y twoich mieczy mo�e znale�� podobne zako�czenie.

Geralt i tym razem nie skomentowa�.

��Pierwszy miecz � Pyral Pratt potar� podbr�dek upier�cienion� d�oni� � jest stalowy. Stal syderytowa, ruda pochodz�ca z meteorytu. Kuta w Mahakamie, w krasnoludzkich hamerniach. D�ugo�� ca�kowita czterdzie�ci i p� cala, sama g�ownia d�uga na dwadzie�cia siedem i �wier�. Wspania�e wywa�enie, waga g�owni precyzyjnie r�wna wadze r�koje�ci, waga ca�ej broni z pewno�ci� poni�ej czterdziestu uncji. Wykonanie r�koje�ci i jelca proste, ale eleganckie.

��I drugi miecz, podobnej d�ugo�ci i wagi, srebrny. Cz�ciowo, oczywi�cie. Stalowy trzpie� okuty srebrem, tak�e ostrza s� stalowe, czyste srebro jest za mi�kkie, by dobrze je naostrzy�. Na jelcu i ca�ej d�ugo�ci klingi znaki runiczne i glify, uznane przez moich rzeczoznawc�w za niemo�liwe do odczytania, ale niew�tpliwie magiczne.

��Precyzyjny opis. - Geralt mia� twarz jak z kamienia. - Jakby� miecze widzia�.

��Bo te� i widzia�em. Przyniesiono mi je i zaproponowano kupno. Reprezentuj�cy interesy obecnego w�a�ciciela po�rednik, osoba maj�ca nienagann� reputacj� i osobi�cie mi znana, r�czy�, �e miecze s� nabyte legalnie, �e pochodz� ze znaleziska w Fen Carn, staro�ytnej nekropolii w Sodden. W Fen Carn wygrzebano bez liku skarb�w i artefakt�w, tote� w zasadzie nie by�o podstaw do kwestionowania wiarygodno�ci. Ja jednak mia�em podejrzenia. I mieczy nie kupi�em. S�uchasz mnie, wied�minie?

��W napi�ciu. Czekam na konkluzj�. I na szczeg�y.

��Konkluzja jest nast�puj�ca: co� za co�. Szczeg�y kosztuj�. Informacja nosi metk� z cen�.

��No wiesz � �achn�� si� Jaskier. - Ja do ciebie po starej przyja�ni, z przyjacielem w biedzie�

��Interes jest interes � przerwa� mu Pyral Pratt. - Powiedzia�em, informacja, kt�r� posiadam, ma swoj� cen�. Chcesz si� dowiedzie� czego� o losie twych mieczy, wied�minie z Rivii, musisz zap�aci�.

��Jaka cena jest na metce?

Pratt wyci�gn�� spod szaty du�� z�ot� monet� i wr�czy� j� ogrokrasnoludowi. Ten za� bez widocznego wysi�ku z�ama� j� w palcach, jakby to by� herbatnik. Geralt pokr�ci� g�ow�.

��Bana� na poziomie jarmarcznego teatrzyku � wycedzi�. - Wr�czysz mi p� monety, a kto�, kiedy�, mo�e nawet za kilka lat, zjawi si� z drug� po��wk�. I za��da, by spe�ni� jego �yczenie. Kt�re b�d� musia� spe�ni� bezwarunkowo. Nic z tego. Je�li to mia�a by� cena, to targu nie ubijemy. Causa finita. Idziemy, Jaskier.

��Nie zale�y ci na odzyskaniu mieczy?

��Nie a� tak.

��Podejrzewa�em to. Ale spr�bowa� nie zawadzi�o. Z�o�� inn� ofert�. Tym razem nie odrzucenia.

��Idziemy, Jaskier.

��Wyjdziesz � Pratt wskaza� ruchem g�owy � ale innymi drzwiami. Tymi. Rozebrawszy si� wprz�d. W samych kalesonach.

Geraltowi zdawa�o si�, �e panuje nad twarz�. Musia� si� myli�, bo ogrokrasnolud zarycza� nagle ostrzegawczo i post�pi� ku niemu, unosz�c �apy i �mierdz�c w dw�jnas�b.

��To s� jakie� kpiny � o�wiadczy� g�o�no Jaskier, u boku wied�mina jak zwykle zuchowaty i pyskaty.

��Dworujesz sobie z nas, Pyral. Dlatego teraz po�egnamy si� i wyjdziemy. I to tymi samymi drzwiami, kt�rymi weszli�my. Nie zapominaj, kim jestem! Wychodz�!

��Nie s�dz� � pokr�ci� g�ow� Pyral Pratt. - To, �e nie jeste� specjalnie m�dry, ju� kiedy� ustalili�my. Ale na to, by teraz spr�bowa� wyj��, jeste� za m�dry.

By podkre�li� wag� s��w szefa, ogrokrasnolud pokaza� im zaci�ni�t� pi��. Rozmiar�w arbuza. Geralt milcza�. Ju� od d�u�szej chwili przygl�da� si� olbrzymowi, wypatruj�c na nim miejsca wra�liwego na kopniak. Bo wygl�da�o, �e bez kopania si� nie obejdzie.

��No, dobra. - Pratt gestem zmitygowa� ochroniarza. - Ust�pi� troch�, wyka�� dobr� wol� i pragnienie kompromisu. Zgromadzi�a si� tu dzi� ca�a okoliczna elita przemys�u, handlu i finansjery, politycy, szlachta, duchowie�stwo, nawet jeden ksi���, incognito. Obieca�em im spektakl, jakiego nie widzieli, a wied�mina w gaciach nie widzieli z pewno�ci�. Ale niechaj b�dzie, ust�pi� krzyn�: wyjdziesz go�y do pasa. W zamian otrzymasz obiecane informacje, i to zaraz. Nadto, jako bonus�

Pyral Pratt podni�s� ze sto�u arkusik papieru.

��Jako bonus, dwie�cie novigradzkich koron. Na wied�mi�ski fundusz emerytalny. Prosz�, oto czek na okaziciela, na bank Giancardich, do inkasa w ka�dej ich filii. I co ty na to?

��Dlaczego pytasz?�� zmru�y� oczy Geralt. - Da�e� ju�, zdaje si�, do zrozumienia, �e odm�wi� nie mog�.

��Dobrze ci si� zdaje. M�wi�em, to oferta nie do odrzucenia. Ale, jak mniemam, obop�lnie korzystna.

��Jaskier, bierz czek. - Geralt rozpi�� i zdj�� kurtk�. - M�w, Pratt.

��Nie r�b tego. - Jaskier poblad� jeszcze bardziej. - Albo to wiesz, co ci� tam czeka, za tymi drzwiami?

��M�w, Pratt.

��Jak ju� wspomina�em � wielebny rozpar� si� na swym tronie � odm�wi�em po�rednikowi kupna mieczy. Ale poniewa� by�a to, jak ju� m�wi�em, osoba dobrze mi znana i zaufana, zasugerowa�em inny, bardzo op�acalny spos�b ich spieni�enia. Poradzi�em, by ich obecny posiadacz wystawi� je na aukcji. W domu aukcyjnym braci Borsodych, w Novigradzie. To najwi�ksza i najbardziej renomowana aukcja kolekcjonerska, z ca�ego �wiata zje�d�aj� tam amatorzy rarytas�w, antyk�w, rzadkich dzie� sztuki, unikatowych wyrob�w i wszelkich osobliwo�ci. �eby wej�� w posiadanie jakiego� fenomenu do swej kolekcji, dziwacy ci licytuj� jak szaleni, r�ne egzotyczne cudactwa id� u Borsodych za niebotyczne nieraz sumy. Nigdzie nie da si� sprzeda� dro�ej.

��M�w, Pratt. - Wied�min �ci�gn�� koszul�. - S�ucham ci�.

��Aukcje w domu Borsodych odbywaj� si� raz w kwartale. Najbli�sza b�dzie prowadzona w lipcu, pi�tnastego. Z�odziej niezawodnie zjawi si� tam z twoimi mieczami. Przy odrobinie szcz�cia zdo�asz mu je odebra�, zanim je wystawi.

��I to tyle?

��To ca�kiem niema�o.

��To�samo�� z�odzieja? Albo po�rednika?

��To�samo�ci z�odzieja nie znam � uci�� Pratt. - A po�rednika nie wyjawi�. To s� interesy, obowi�zuj� prawa, regu�y i nie mniej od nich wa�ne uzanse. Straci�bym twarz. Zdradzi�em ci do��, dostatecznie du�o za to, czego od ciebie ��dam. Wyprowad� go na aren�, Mikita. A ty chod� ze mn� Jaskier, te� sobie popatrzymy. Na co czekasz, wied�minie?

��Mam, rozumiem, wyj�� bez broni? Nie do��, �e go�y do pasa, ale i z go�� r�k�?

��Obieca�em go�ciom � wyja�ni� Pratt, powoli, jak dziecku � co�, czego dot�d nikt nie widzia�. Wied�mina z broni� ju� widywano.

��Jasne.

Znalaz� si� na arenie, na piasku, w kr�gu wytyczonym przez wkopane w grunt bale, zalanym migotliwym �wiat�em licznych lampion�w, zawieszonych na �elaznych pr�tach. S�ysza� krzyki, wiwaty, brawa i gwizdy. Widzia� nad aren� twarze, otwarte usta, podniecone oczy.

Na wprost niego, na przeciwleg�ym kra�cu areny, co� si� poruszy�o. I skoczy�o.

Geralt ledwie zd��y� z�o�y� przedramiona w Znak Heliotropu. Czar odbi� i odtr�ci� atakuj�c� besti�. Widownia wrzasn�a jednym g�osem.

Dwunogi jaszczur przypomina� wiwern�, ale by� od niej mniejszy, rozmiar�w du�ego doga. Mia� natomiast znacznie wi�kszy ni� wiwerna �eb. Du�o bardziej z�bat� paszcz�k�. I du�o d�u�szy ogon, u ko�ca cienki jak bat. Ogonem tym jaszczur energicznie wywija�, zamiata� nim piasek, siek� bale. Pochyliwszy �eb, skoczy� na wied�mina ponownie.

Geralt by� got�w, uderzy� go Znakiem Aard i odrzuci�. Ale jaszczur zd��y� smagn�� go ko�cem ogona. Widownia zawrzasn�a znowu. Zapiszcza�y kobiety. Wied�min poczu�, jak na go�ym barku ro�nie mu i puchnie wa�ek gruby jak kie�basa. Wiedzia� ju�, dlaczego kazano mu si� rozebra�. Rozpozna� te� przeciwnika. By� nim wigilozaur, specjalnie hodowany magicznie zmutowany jaszczur, u�ywany do str�owania i ochrony. Sprawa nie wygl�da�a najlepiej. Wigilozaur traktowa� aren� jako miejsce, kt�rego ochron� mu powierzono. Geralt za� by� intruzem, kt�rego nale�a�o obezw�adni�. A w razie konieczno�ci wyeliminowa�.

Wigilozaur okr��y� aren�, ocieraj�c si� o bale, sycz�c w�ciekle. I zaatakowa�, szybko, nie daj�c czasu na Znak. Wied�min zwinnie odskoczy� z zasi�gu z�batej paszczy, ale nie zdo�a� unikn�� smagni�cia ogonem. Poczu�, jak obok poprzedniego zaczyna puchn�� mu drugi wa�ek.

Znak Heliotropu znowu zablokowa� atakuj�cego wigilozaura. Jaszczur ze �wistem wywija� ogonem. Geralt z�owi� uchem zmian� w �wi�cie, us�ysza� j� na sekund� przed tym, jak koniec ogona chlasn�� go przez plecy. B�l a� go o�lepi�, a po plecach pop�yn�a krew. Widownia szala�a.

Znaki s�ab�y. Wigilozaur okr��a� go tak szybko, �e wied�min ledwie nad��a�. Uda�o mu si� umkn�� przed dwoma smagni�ciami ogona, trzeciego nie unikn��, dosta� znowu w �opatk� i zn�w ostr� kraw�dzi�. Krew la�a si� ju� po plecach strumieniami.

Widownia hucza�a, widzowie darli si� i podskakiwali. Jeden, by widzie� lepiej, mocno wychyli� si� przez balustrad�, opieraj�c si� o �elazny pr�t z lampionem. Pr�t z�ama� si� i razem z lampionem run�� na aren�. Pr�t wbi� si� w piasek, lampion za� spad� na �eb wigilozaura i stan�� w ogniu. Jaszczur str�ci� go, sypi�c wok� kaskad� iskier, zasycza�, tr�c �bem o bale areny. Geralt w mig spostrzeg� sposobno��. Wyrwa� pr�t z piasku, z kr�tkiego rozbiegu skoczy� i z impetem wrazi� �elazo w czaszk� jaszczura. Pr�t przeszed� na wylot. Wigilozaur zaszamota� si�, niezbornie wymachuj�c przednimi �apami usi�owa� pozby� si� dziurawi�cego mu m�zg �elastwa. W nieskoordynowanych podskokach grzmotn�� wreszcie o bale i wgryz� si� w drewno. Przez czas jaki� ciska� si� w konwulsjach, ry� piasek pazurami i smaga� ogonem. Wreszcie znieruchomia�.

�ciany dr�a�y od wiwat�w i braw.

Wyszed� z areny po spuszczonej drabince. Rozentuzjazmowani widzowie obiegli go ze wszech stron. Kt�ry� poklepa� go po opuch�ym barku, z trudem powstrzyma� si�, by nie da� mu w z�by. M�oda kobieta poca�owa�a go w policzek. Inna, jeszcze m�odsza, star�a mu krew z plec�w batystow� chusteczk�, kt�r� zaraz rozwin�a, z triumfem demonstruj�c towarzyszkom. Inna, du�o starsza, zdj�a z pomarszczonej szyi koli�, usi�owa�a mu j� wr�czy�. Wyraz jego twarzy sprawi�, �e cofn�a si� w t�um.

Za�mierdzia�o pi�mem, przez ci�b�, niczym okr�t przez sargassy, przedar� si� ogrokrasnolud Mikita. Os�oni� sob� wied�mina i wyprowadzi� go.

Wezwany medyk opatrzy� Geralta, za�o�y� szwy. Jaskier by� bardzo blady. Pyral Pratt spokojny. Jakby nic si� nie sta�o. Ale twarz wied�mina znowu musia�a m�wi� wiele, bo pospieszy� z wyja�nieniem.

��Nawiasem m�wi�c � powiedzia� � to tamten pr�t, uprzednio podpi�owany i naostrzony, spad� na aren� z mojego rozkazu.

��Dzi�ki, �e tak spiesznie.

��Go�cie byli w si�dmym niebie. Nawet burmistrz Coppenrath by� zadowolony, a� promienia�, a trudno skurwiela usatysfakcjonowa�, na wszystko nosem kr�ci, ponury jak burdel w poniedzia�ek rano. Stanowisko rajcy mam, ha, ju� w kieszeni. A mo�e i wy�ej si�d�, je�li� Nie wyst�pi�by� za tydzie�, Geralt? Z podobnym spektaklem?

��Tylko wtedy � wied�min poruszy� w�ciekle bol�cym barkiem � je�li zamiast wigilozaura to ty, Pratt, b�dziesz na arenie.

- �artowni�, ha, ha. S�ysza�e�, Jaskier, jaki z niego �artowni�?

��S�ysza�em � potwierdzi� poeta, patrz�c na plecy Geralta i zaciskaj�c z�by. - Ale to nie by� �art, to by�o ca�kiem powa�nie. Ja te�, r�wnie powa�nie, komunikuj� ci, �e uroczysto�ci za�lubin twojej wnuczki wyst�pem nie u�wietni�. Po tym, jak potraktowa�e� Geralta, mo�esz o tym zapomnie�. Jak i o innych ewentualnych okazjach, wliczaj�c chrzciny i pogrzeby. W tym tw�j w�asny.

Pyral Pratt spojrza� na niego, a w jego gadzich oczach co� zab�ys�o.

��Nie przejawiasz szacunku, �piewaku � wycedzi�. - Znowu nie przejawiasz szacunku. Prosisz si� o lekcj� w tym wzgl�dzie. O nauczk�

Geralt zbli�y� si�, stan�� przed nim. Mikita sapn��, uni�s� ku�ak, za�mierdzia� pi�mem. Pyral Pratt gestem nakaza� mu spok�j.

��Tracisz twarz, Pratt � powiedzia� wolno wied�min. - Ubili�my interes, klasycznie, wed�ug regu� i nie mniej od nich wa�nych uzans�w. Twoi go�cie s� usatysfakcjonowani spektaklem, ty zyska�e� presti� i perspektywy na urz�d w radzie miejskiej. Ja zdoby�em potrzebn� informacj�. Co� za co�. Obie strony zadowolone, teraz wi�c powinni�my rozsta� si� bez �alu i gniewu. Miast tego posuwasz si� do gr�b. Tracisz twarz. Idziemy, Jaskier.

Pyral Pratt poblad� lekko. Po czym odwr�ci� si� do nich plecami.

��Mia�em ch�� � rzuci� przez rami� � podj�� was wieczerz�. Ale wygl�da, �e si� spieszycie. �egnam tedy. I cieszcie si�, �e pozwalam wam obu opu�ci� Rawelin bezkarnie. Brak szacunku zwyk�em bowiem kara�. Ale nie zatrzymuj� was.

��Bardzo s�usznie. Pratt odwr�ci� si�.

- �e co?

Geralt spojrza� mu w oczy.

��Nie jeste�, cho� lubisz mniema� inaczej, specjalnie m�dry. Ale na to, by spr�bowa� mnie zatrzyma�, jeste� za m�dry.

Ledwie min�li wywierzysko i dojechali do pierwszych przydro�nych topoli, gdy Geralt wstrzyma� konia, nadstawi� ucha.

��Jad� za nami.

��Psiakrew!�� zaszcz�ka� z�bami Jaskier. - Kto? Bandziory Pratta?

��Niewa�ne, kto. Dalej, gnaj co ko� wyskoczy do Kerack. Schro� si� u kuzyna. Z samego rana id� z czekiem do banku. Potem spotkamy si� �Pod Krabem i Belon��.

��A ty?

��O mnie si� nie martw.

��Geralt�

��Nie gadaj, tylko ostrog� koniowi. Jazda, le�!

Jaskier us�ucha�, pochyli� si� w kulbace i zmusi� konia do galopu. Geralt zawr�ci�, czeka� spokojnie.

Z mroku wy�onili si� je�d�cy. Sze�ciu je�d�c�w.

��Wied�min Geralt?

��Jam jest.

��Pojedziesz z nami � zachrypia� najbli�szy. - Tylko bez g�upstw, dobrze?

��Pu�� wodze, bo ci� skrzywdz�.

��Bez g�upstw!�� Je�dziec cofn�� r�k�. - I bez gwa�tu. My�my s� legalni i za porz�dkiem. Nie �adne rzezimieszki. My z ksi���cego rozkazu.

��Jakiego ksi�cia?

��Dowiesz si�. Jed� za nami.

Pojechali. Ksi���, przypomnia� sobie Geralt, jaki� ksi��� go�ci� w Rawelinie, incognito, jak twierdzi� Pratt. Sprawy nie mia�y si� najlepiej. Kontakty z ksi���tami rzadko bywa�y przyjemne. I prawie nigdy nie ko�czy�y si� dobrze.

Nie ujechali daleko. Tylko do pachn�cej dymem i b�yskaj�cej �wiate�kami okien karczmy na rozstaju. Weszli do izby karczemnej, prawie pustej, je�li nie liczy� kilku kupc�w przy sp�nionej wieczerzy. Wej�cia do alkierza strzeg�o dw�ch zbrojnych w b��kitnych p�aszczach, identycznych w barwie i kroju jak te noszone przez eskort� Geralta. Weszli do �rodka.

��Wasza ksi���ca �askawo��

��Wyj��. A ty siadaj, wied�minie.

Siedz�cy za sto�em m�czyzna nosi� p�aszcz podobny jak jego wojsko, lecz bogaciej haftowany. Twarz os�ania� kapturem. Nie musia�. Kaganek na stole o�wietla� tylko Geralta, zagadkowy ksi��� kry� si� w cieniu.

��Widzia�em ci� na arenie u Pratta � powiedzia�. - Imponuj�cy zaiste by� pokaz. Ten wyskok i cios z g�ry, wzmocniony ca�ym ci�arem cia�a� �elazo, cho� przecie byle jaki pr�t, przesz�o przez czerep smoka jak przez mas�o. My�l�, �e gdyby to by�a, dajmy na to, bojowa rohatyna albo spisa, to i przez kolczug� by przesz�a, mo�e nawet przez blach� Jak my�lisz?

��Noc ju� p�na. Nijak my�le�, gdy sen morzy. M�czyzna z cienia parskn��.

��Nie mitr�my tedy. I przejd�my do sprawy. Jeste� mi potrzebny. Ty, wied�min. Do wied�mi�skiej roboty. A tak si� jako� dziwnie sk�ada, �e ja tobie potrzebny jestem r�wnie�. Mo�e nawet bardziej.

��Jestem kr�lewicz Xander, ksi��� Kerack. Pragn�, i to przemo�nie, by� Xanderem Pierwszym, kr�lem Kerack. W tej chwili, ku memu �alowi i ku szkodzie kraju, kr�lem Kerack jest m�j ojciec, Belohun. Staruch wci�� w pe�ni si�, mo�e kr�lowa�, tfu, na psa urok, jeszcze ze dwadzie�cia lat. Nie mam czasu ani ch�ci czeka� tak d�ugo. Ba! Cho�bym i czeka�, nie jestem nawet pewien sukcesji, zgred mo�e w ka�dej chwili wyznaczy� innego nast�pc� tronu, ma obfit� kolekcj� potomk�w. I w�a�nie zabiera si� za p�odzenie kolejnego, na �wi�to Lammas zaplanowa� kr�lewskie gody, z pomp� i przepychem, na kt�ry tego kraju nie sta�. On, sk�piec, kt�ry za potrzeb� chodzi do parku, �eby oszcz�dza� emali� na nocniku, wydaje na weseln� uczt� g�r� z�ota. Rujnuj�c skarbiec. B�d� lepszym kr�lem. S�k w tym, �e chc� by� nim zaraz. Tak pr�dko, jak tylko si� da. I do tego ty mi jeste� potrzebny.

��W�r�d us�ug, kt�re �wiadcz�, nie ma dokonywania przewrot�w pa�acowych. Ani kr�lob�jstwa. A to w�a�nie zapewne ksi��� raczy� mie� na my�li.

��Chc� by� kr�lem. Abym m�g� nim zosta�, m�j ojciec musi przesta� nim by�. A moi bracia musz� by� z sukcesji wyeliminowani.

��Kr�lob�jstwo plus bratob�jstwo. Nie, mo�ci ksi���. Musz� odm�wi�. �a�uj�.

��Nieprawda � warkn�� z cienia kr�lewicz. - Nie �a�ujesz. Jeszcze nie. Ale po�a�ujesz, obiecuj�.

��Ksi��� raczy przyj�� do wiadomo�ci, �e straszenie mnie �mierci� mija si� z celem.

��Kto tu m�wi o �mierci? Jestem kr�lewiczem i ksi�ciem, nie morderc�. Ja m�wi� o wyborze. Albo moja �aska, albo nie�aska. Zrobisz to, czego za��dam, a b�dziesz cieszy� si� moj� �ask�. A jest ci ona, uwierz, w�a�nie nader potrzebna. Teraz, gdy czeka ci� proces i wyrok za finansowy przekr�t. Kilka najbli�szych lat sp�dzisz, zapowiada si�, przy wio�le na galerze. Ty�, zdaje si�, my�la�, �e� si� ju� wywin��? �e twoja sprawa ju� jest umorzona, �e wied�ma Neyd, kt�ra dla kaprysu pozwala ci si� ch�do�y�, odwo�a oskar�enie i po krzyku? Jeste� w b��dzie. Albert Smulka, �upan z Ansegis, z�o�y� zeznanie. To zeznanie ci� pogr��a.

��To zeznanie jest fa�szywe.

��Trudno b�dzie tego dowie��.

��Dowie�� trzeba winy. Nie niewinno�ci.

��Dobry �art. Naprawd� �mieszny. Ale nie �mia�bym si�, b�d�c w twojej sk�rze. Sp�jrz na to. To � kr�lewicz rzuci� na st� plik papier�w � s� dokumenty. Po�wiadczone zeznania, relacje �wiadk�w. Miejscowo�� Cizmar, wynaj�ty wied�min, zabita leukrota. Na fakturze siedemdziesi�t koron, w rzeczywisto�ci wyp�acono pi��dziesi�t pi��, g�rka po po�owie podzielona z miejscowym urz�dasem. Osada Sotonin, paj�k olbrzym. Zabity, wed�ug rachunku, za dziewi��dziesi�t, faktycznie, zgodnie z zeznaniem w�jta, za sze��dziesi�t pi��. W Tiberghien zabita harpia, fakturowano sto koron, w rzeczywisto�ci wyp�acono siedemdziesi�t. I twoje wcze�niejsze wyczyny i przekr�ty: wampir z zamku Petrelsteyn, kt�rego w og�le nie by�o, a kosztowa� burgrabiego okr�glutki tysi�c oren�w. Wilko�ak z Guaamez, za sto koron jakoby odczarowany i magicznie odwilko�aczony, sprawa bardzo podejrzana, bo to co� za tanio za takie odczarowanie. Echinops, czy raczej co�, co przynios�e� do w�jta w Martindelcampo i nazwa�e� echinopsem. Ghule z cmentarza pod miejscowo�ci� Zgraggen, kt�re kosztowa�y gmin� koron osiemdziesi�t, cho� nikt nie widzia� trup�w, bo zosta�y po�arte przez, ha-ha, inne ghule. Co ty na to, wied�minie? To s� dowody.

��Ksi��� raczy si� myli� � zaprzeczy� spokojnie Geralt. - To nie s� dowody. To s� sfabrykowane oszczerstwa, do tego sfabrykowane nieudolnie. Nigdy nie by�em wynajmowany w Tiberghien. O osadzie Sotonin nawet nie s�ysza�em. Wszelkie rachunki stamt�d s� wi�c jawnymi falsyfikatami, dowie�� tego nie b�dzie trudno. A zabite przeze mnie ghule ze Zgraggen zosta�y, i owszem, po�arte przez, ha-ha, inne ghule, bo takie, nie inne, s� ha-ha, ghuli obyczaje. A pochowani na tamtejszym cmentarzu nieboszczycy od tamtej pory nie niepokojeni w proch si� obracaj� bo niedobitki ghuli si� stamt�d wynios�y. Reszty zawartych w tych papierach bredni nawet komentowa� mi si� nie chce.

��Na podstawie tych papier�w � kr�lewicz po�o�y� d�o� na dokumentach � wytoczy ci si� proces. �w b�dzie trwa� d�ugo. Czy dowody oka�� si� prawdziwe? Kto wiedzie� mo�e? Jaki w ko�cu zapadnie wyrok? A kogo to obchodzi? To bez znaczenia. Wa�ny jest smr�d, kt�ry si� rozejdzie. A kt�ry wl�k� si� b�dzie za tob� do ko�ca twych dni.

��Niekt�rzy ludzie � podj�� � brzydzili si� tob� ale tolerowali z musu, jako mniejsze z�o, jako zab�jc� zagra�aj�cych im potwor�w. Niekt�rzy nie znosili ci� jako mutanta, czuli odraz� i abominacj� jako do nieludzkiego tworu. Inni bali si� ciebie panicznie i nienawidzili za sw�j w�asny strach. Wszystko to p�jdzie w zapomnienie. Rozg�os sprawnego mordercy i reputacja z�ego czarownika ulec� jak puch z wiatrem, zapomniane zostan� odraza i l�k. Zapami�taj� ci� wy��cznie jako pazernego z�odzieja i wydrwigrosza. Ten, kto wczoraj ba� si� ciebie i twoich zakl��, kto odwraca� wzrok, kto na tw�j widok spluwa� lub si�ga� po amulety, jutro zarechocze, szturchnie kompana �okciem. Popatrz, idzie wied�min Geralt, ten n�dzny szalbierz i kr�tacz! Je�li nie podejmiesz si� zadania, kt�re ci zlec�, zniszcz� ci�, wied�minie. Zrujnuj� ci reputacj�. Chyba �e mi us�u�ysz. Decyduj. Tak czy nie?

��Nie.

��Niech ci si� nie zdaje, �e w czymkolwiek pomog� ci koneksje, Ferrant de Lettenhove albo ruda kochanka czarownica. Instygator nie narazi w�asnej kariery, a wied�mie Kapitu�a zabroni anga�owania si� w spraw� kryminaln�. Nikt ci nie pomo�e, gdy s�dowa machina wkr�ci ci� w tryby. Rozkaza�em, by� decydowa�. Tak czy nie?

��Nie. Ostateczne nie, mo�ci ksi���. Ten ukryty w alkierzyku mo�e ju� wyj��. Kr�lewicz, ku zdziwieniu Geralta, parskn�� �miechem. I uderzy� d�oni� w st�.

Skrzypn�y drzwiczki, z przyleg�ego alkierzyka wy�oni�a si� posta�. Znajoma mimo mroku.

��Wygra�e� zak�ad, Ferrant � powiedzia� ksi���. - Po wygran� zg�o� si� jutro do mego sekretarza.

��Dzi�kuj� waszej ksi���cej �askawo�ci � odrzek� z lekkim uk�onem Ferrant de Lettenhove, instygator kr�lewski � lecz zak�ad traktowa�em wy��cznie w kategoriach symbolicznych. By podkre�li�, jak dalece pewny jestem swoich racji. Nie chodzi�o mi bynajmniej o pieni�dze�

��Pieni�dze, kt�re wygra�e� � przerwa� ksi��� � to dla mnie te� tylko symbol, taki sam jak wybity na nich znak novigradzkiej mennicy i profil aktualnego hierarchy. Wiedz te�, wiedzcie obaj, �e ja r�wnie� wygra�em. Odzyska�em co�, co uwa�a�em za utracone bezpowrotnie. Wiar� w ludzi, mianowicie. Ferrant, Geralcie z Rivii, by� absolutnie pewien twojej reakcji. Ja za�, wyznaj�, mia�em go za naiwnego. Przekonany by�em, �e si� ugniesz.

��Wszyscy co� wygrali � stwierdzi� Geralt kwa�no. - A ja?

��Ty te� � spowa�nia� ksi���. - Powiedz mu, Ferrant. Obja�nij mu, o co tu sz�o.

��Jego �askawo�� obecny tu ksi��� Egmund � wyja�ni� instygator � raczy� na chwil� wcieli� si� w Xandera, swego m�odszego brata. Jak r�wnie�, symbolicznie, w pozosta�ych braci, pretendent�w do tronu. Ksi��� podejrzewa�, �e Xander lub kto� inny spo�r�d rodze�stwa b�dzie chcia� celem zdobycia tronu pos�u�y� si� b�d�cym na podor�dziu wied�minem. Postanowili�my wi�c co� takiego� zainscenizowa�. I teraz wiemy, �e gdyby do tego faktycznie dosz�o� Je�liby kto� faktycznie z�o�y� ci niegodn� propozycj�, ty nie p�jdziesz na lep ksi���cych �ask. I nie ul�kniesz si� gr�b ani szanta�u.

��Rozumiem � kiwn�� g�ow� wied�min. - I czo�a chyl� przed talentem. Ksi��� raczy� doskonale wczu� si� w rol�. W tym, co raczy� m�wi� o mnie, w opinii, jak� o mnie mia�, nie wyczu�em gry aktorskiej. Przeciwnie. Czu�em sam� szczero��.

��Maskarada mia�a sw�j cel � przerwa� niezr�czn� cisz� Egmund. - Osi�gn��em go i ani my�l� si� przed tob� t�umaczy�. A korzy�ci i ty odniesiesz. Finansowe. Mam ot� faktycznie zamiar wynaj�� ci�. I sowicie twe us�ugi op�aci�. Powiedz mu, Ferrant.

��Ksi��� Egmund � rzek� instygator � l�ka si� zamachu na �ycie ojca, kr�la Belohuna, do jakiego mo�e doj�� podczas zaplanowanych na �wi�to Lammas kr�lewskich god�w. Ksi��� by�by spokojniejszy, gdyby w�wczas nad bezpiecze�stwem kr�la czuwa�� kto� taki jak wied�min. Tak, tak, nie przerywaj, wiemy, �e wied�mini to nie ochroniarze ani stra� przyboczna, �e racj� ich bytu jest obrona ludzi przed zagro�eniami ze strony monstr�w magicznych, nadprzyrodzonych i nienaturalnych�

��To wed�ug ksi��ki � przerwa� niecierpliwie ksi���. - W �yciu bywa�o r�nie. Wied�mini najmowali si� do ochrony karawan, w�druj�cych przez roj�ce si� od potwor�w g�usze i ost�py. Bywa�o jednak, �e zamiast potwor�w kupc�w atakowali zwykli rabusie, a wied�mini wcale nie byli od tego, by ich pochlasta�. Mam podstawy do obaw, �e podczas god�w kr�la mog� napa�� bazyliszki. Podejmiesz si� obrony przed bazyliszkami?

��To zale�y.

��Od czego?

��Od tego, czy aby inscenizacja nie trwa nadal. A ja w�a�nie nie jestem obiektem kolejnej prowokacji. Ze strony kt�rego� z pozosta�ych braci, dla przyk�adu. Talent do wcielania si� w role nie jest, zak�adam, rzadko�ci� w rodzinie.

Ferrant �achn�� si�. Egmund waln�� pi�ci� w st�.

��Nie przeginaj pa�y � warkn��. - I nie zapominaj si�. Pyta�em, czy si� podejmiesz. Odpowiadaj!

��M�g�bym � kiwn�� g�ow� Geralt � podj�� si� obrony kr�la przed hipotetycznymi bazyliszkami. Niestety, w Kerack okradziono mnie z moich mieczy. S�u�by kr�lewskie wci�� nie zdo�a�y wpa�� na trop z�odzieja i chyba niewiele czyni� w tym kierunku. Bez mieczy obroni� nikogo nie zdo�am. Musz� wi�c odm�wi� z przyczyn obiektywnych.

��Je�li to wy��cznie kwestia mieczy, to problemu nie b�dzie. Odzyskamy je. Prawda, panie instygatorze?

��Bezwzgl�dnie.

��Sam widzisz. Instygator kr�lewski bezwzgl�dnie potwierdza. Jak wi�c b�dzie?

��Niech wpierw odzyskam miecze. Bezwzgl�dnie.

��Uparty z ciebie osobnik. Ale niech ci b�dzie. Zaznaczam, �e za twe us�ugi otrzymasz zap�at� i zapewniam, �e nie znajdziesz mnie sk�pym. Wzgl�dem za� innych korzy�ci, to niekt�re uzyskasz od razu, awansem niejako, w dow�d mej dobrej woli. Twoj� spraw� w s�dzie mo�esz ju� uwa�a� za umorzon�. Formalno�ciom musi sta� si� zado��, a biurokracja nie zna poj�cia po�piechu, ale mo�esz si� ju� uwa�a� za osob� woln� od podejrze� i maj�c� swobod� poruszania si�.

��Wdzi�cznym niepomiernie. A zeznania i faktury? Leukrota z Cizmar, wilko�ak z Guaamez? Co z dokumentami? Tymi, kt�rymi ksi��� raczy� pos�u�y� si� jako� teatralnym rekwizytem?

��Dokumenty � Egmund spojrza� mu w oczy � chwilowo zostan� u mnie. W bezpiecznym miejscu. Bezwzgl�dnie.

Gdy wr�ci�, dzwon kr�la Belohuna w�a�nie oznajmia� p�noc.

Koral, odda� jej trzeba honor, na widok jego plec�w zachowa�a rezerw� i spok�j. Umia�a nad sob� panowa�. Nawet g�os si� jej nie zmieni�. Prawie si� nie zmieni�.

��Kto ci to zrobi�?

��Wigilozaur. Taki jaszczur�

��Jaszczur za�o�y� te szwy? Pozwoli�e� si� szy� jaszczurowi?

��Szwy za�o�y� medyk. A jaszczur�

��Do diab�a z jaszczurem! Mozaik! Skalpel, no�yczki, pinceta! Ig�a i katgut! Eliksir Pulchellum! Odwar aloesowy! Unguentum ortolanil Tampon i wyja�owiony opatrunek! I przygotuj synapizm z miodu i gorczycy! Ruszaj si�, dziewczyno!

Mozaik uwin�a si� w podziwu godnym tempie. Lytta zabra�a si� do operacji. Wied�min siedzia� i cierpia� w milczeniu.

��Medykom, nie znaj�cym si� na magii � wycedzi�a czarodziejka, zak�adaj�c szew � powinno si� jednak zabroni� praktykowa�. Wyk�ada� w uczelni, owszem. Zszywa� zw�oki po sekcji, tak. Ale do �ywych pacjent�w nie powinno si� ich dopuszcza�. Ale raczej tego nie doczekam, wszystko idzie w przeciwnym kierunku.

��Nie tylko magia leczy � zaryzykowa� opini� Geralt. - A kto� leczy� musi. Wyspecjalizowanych mag�w uzdrowicieli jest garstka, a zwykli czarodzieje leczy� nie chc�. Nie maj� czasu albo uwa�aj� �e nie warto.

��S�usznie uwa�aj�. Skutki przeludnienia mog� by� fatalne. Co to jest? To, czym si� bawisz?

��Wigilozaur by� tym oznaczony. Mia� to trwale przymocowane do sk�ry.

��Zdar�e� z niego jako nale�ne zwyci�zcy trofeum?

��Zdar�em, by ci pokaza�.

Koral przyjrza�a si� owalnej mosi�nej plakietce rozmiaru dzieci�cej d�oni. I wyt�oczonym na niej znakom.

��Ciekawy zbieg okoliczno�ci � powiedzia�a, przyklejaj�c mu do plec�w gorczycznik. -Bior�c pod uwag� fakt, �e w�a�nie wybierasz si� w tamte strony.

��Wybieram si�? Ach, tak, prawda, zapomnia�em. Twoi konfratrzy i ich plany odno�nie mojej osoby. Czy�by owe plany skonkretyzowa�y si�?

��Nie inaczej. Otrzyma�am wiadomo��. Jeste� proszony o przybycie na zamek Rissberg.

��Jestem proszony, wzruszaj�ce. Na zamek Rissberg. Siedzib� s�awnego Ortolana. Pro�bie, jak wnosz�, odm�wi� nie mog�.

��Nie radzi�abym. Prosz� by� przyby� pilnie. Zwa�ywszy na twoje obra�enia, kiedy b�dziesz m�g� wyruszy�?

��Zwa�ywszy na obra�enia, ty mi powiedz. Medyczko.

��Powiem. P�niej� Teraz za�� Nie b�dzie ci� czas jaki�, b�d� t�skni� Jak si� teraz czujesz? Czy b�dziesz m�g�� To wszystko, Mozaik. Id� do siebie i nie przeszkadzaj nam. Co mia� znaczy� ten u�mieszek, pannico? Mam ci go zamrozi� na ustach na sta�e?

Zaprawd�, wied�min wiele mi zawdzi�cza�. Co dzie�, to wi�cej.

Wizyta u Pyrala Pratta w Rawelinie, zako�czona, jak wiecie, burzliwie i krwawo, przynios�a jednak i pewne profity. Geralt wpad� na trop z�odzieja swych mieczy. Moj� poniek�d to zas�ug� bom to ja, dzi�ki memu sprytowi, do Rawelinu Geralta pokierowa�. A nazajutrz to ja, nikt inny, Geralta w now� bro� wyposa�y�em. Nie mog�em patrze�, jak chodzi bezbronny. Powiecie, �e wied�min nie bywa bezbronny nigdy? �e to wy�wiczony w ka�dym rodzaju walki mutant, od normalnego cz�eka dwa razy silniejszy i dziesi�� razy szybszy? Kt�ry trzech uzbrojonych drab�w klepk� d�bow� bednarsk� w mig na ziemi rozci�ga? �e na domiar magi� w�ada, swymi Znakami, kt�re broni� s� ca�kiem nielich�? Prawda. Ale co miecz, to miecz. W k�ko mi powtarza�, �e bez miecza jak go�y si� czuje. Wi�c go w miecz wyposa�y�em.

Pratt, jak ju� wiecie, wywdzi�czy� si� nam obu z wied�minem finansowo, niezbyt hojnie, ale zawsze. Nazajutrz z rana, jak mi Geralt zleci�, pospieszy�em z czekiem do filii Giancardich. Da�em czek do inkasa.

Stoj�, rozgl�dam si�. I widz�, �e kto� bacznie mi si� przygl�da. Niewiasta, niestara, ale te� i nie m��dka, w odzieniu gustownym i eleganckim. Niedziwny mi damski zachwycony wzrok, m� m�sk� i drapie�n� urod� wiele kobiet znajduje nieodpart�.

Niewiasta podchodzi nagle, przedstawia si� jako Etna Asider i rzecze, �e mnie zna. Te� mi sensacja, wszyscy mnie znaj� s�awa wyprzedza mnie, dok�dkolwiek zmierzam.

��Wie�� mnie dosz�a � m�wi � o z�ej przygodzie, kt�ra spotka�a twego druha, panie poeto, wied�mina Geralta z Rivii. Wiem, �e bro� utraci� i �e nowa mu pilnie potrzebna. Wiem te�, jak trudno o dobry miecz. Tak si� sk�ada, �e ja takim mieczem dysponuj�. Po m�u nieboszczyku, miejcie bogowie �ask� dla duszy jego. Jak raz do banku zachodz�, by miecz �w spieni�y�, bo co wdowie po mieczu? Bank miecz wyceni� i chce przyj�� go w komis. Mnie wszelako grosz gotowy potrzebny pilnie, bo mi mus nieboszczyka d�ugi pop�aci�, inaczej zagryz� mnie wierzyciele. Tedy�

Po tych s�owach bierze niewiasta pokrowiec z adamaszku i miecz ze� odwija. Cudo, powiadam wam. Lekki jak pi�rko. Pochwa gustowna i elegancka, r�koje�� ze sk�ry jaszczurczej, jelec z�ocony, w g�owicy jaspis jak go��bie jajo. Dobywam z pochwy i oczom nie wierz�. Na klindze, tu� nad jelcem, punca o kszta�cie s�o�ca. A zaraz dalej inskrypcja: �Nie dobywaj bez przyczyny, nie chowaj bez honoru�. Znaczy, g�ownia kuta w Nilfgaardzie, w Viroledzie, mie�cie ku�niami mieczniczymi na �wiat ca�y s�yn�cym. Dotykam ostrza opuszkiem kciuka � jak ta brzytwa, m�wi� wam.

�em nie w ciemi� bity, nic po sobie pozna� nie daj�, oboj�tnie patrz�, jak si� bankowi klerkowie uwijaj� a jaka� babina mosi�ne klamki poleruje.

��Bank Giancardich � rzecze wd�wka � miecz wyceni� na dwie�cie koron. W komisie. Je�li jednak za got�wk� do r�ki, oddam za sto pi��dziesi�t.

��Ho, ho � ja na to. - Sto pi��dziesi�t to worek pieni�dzy. Za tyle to dom mo�na kupi�. Je�li ma�y. I na przedmie�ciu.

��Ach, panie Jaskier � za�amuje niewiasta r�ce, �z� roni. - Drwicie ze mnie. Okrutny z wa�ci cz�ek, by tak wdow� wykorzystywa�. Alem� ja w potrzasku, tedy niech wam b�dzie: za sto.

I tym to sposobem, drodzy moi, problem wied�mina rozwi�za�em.

Mkn� �Pod Kraba i Belon�, Geralt ju� tam siedzi, nad jajecznic� z bekonem, ha, pewnie u ry�ej wied�my na �niadanie znowu by� serek i szczypiorek. Podchodz� i � trach!�� miecz na st�. A� go zatka�o. �y�k� rzuci�, bro� z pochwy wyci�ga, ogl�da. Twarz ma jak z kamienia. Alem przywyk� do jego mutacji, wiem, �e si� go emocje nie imaj�. Cho�by nie wiem, jak by� zachwycony i szcz�liwy, pozna� po sobie nie da.

��Ile� za to da�?

Chcia�em odrzec, �e nie jego interes, ale w por� przypomnia�em sobie, �e to jego w�asnymi pieni�dzmi p�aci�em. Wi�c si� przyzna�em. On r�k� mi u�cisn��, s�owa nie powiedzia�, twarzy wyrazu nie zmieni�. Taki ju� jest. Prosty, ale szczery.

I m�wi mi, �e wyje�d�a. Sam.

��Chcia�bym � uprzedzi� me protesty � by� zosta� w Kerack. I mia� tu oczy i uszy otwarte.

Opowiedzia�, co si� wczoraj przydarzy�o, o swej nocnej rozmowie z ksi�ciem Egmundem. I ca�y czas viroleda�skim mieczem si� bawi�, jak dziecko zabawk� now�.

��Nie planuj� � podsumowa� � ksi�ciu s�u�y�. Ani uczestniczy� w sierpniowych kr�lewskich godach w charakterze stra�y przybocznej. Egmund i tw�j kuzyn pewni s�, �e z�odzieja moich mieczy wkr�tce schwytaj�. Nie podzielam ich optymizmu. I to mi w zasadzie jest na r�k�. Maj�c moje miecze, Egmund mia�by na mnie haka. Wol� dopa�� z�odzieja sam, w Novigradzie, w lipcu, przed aukcj� u Borsodych. Odzyskam miecze i wi�cej nie poka�� si� w Kerack. Ty za�, Jaskier, trzymaj g�b� na k��dk�. O tym, co powiedzia� nam Pratt, nikt nie mo�e si� dowiedzie�. Nikt. Twego kuzyna instygatora wliczaj�c.

Przysi�g�em, �e milcza� b�d� jak gr�b. On za� patrzy� na mnie dziwnie. Zupe�nie, jakby nie dowierza�.

��A �e r�nie mo�e by� � podj�� � musz� mie� plan rezerwowy. Chcia�bym wtedy jak najwi�cej wiedzie� o Egmundzie i o jego rodze�stwie, o wszystkich mo�liwych pretendentach do tronu, o samym kr�lu, o ca�ej kr�lewskiej rodzince. Chcia�bym wiedzie�, co zamierzaj� i co knuj�. Kto trzyma z kim, jakie frakcje s� tu czynne i tak dalej. Jasne?

��Lytty Neyd � ja na to � anga�owa� w to nie chcesz, jak wnioskuj�. I uwa�am, �e s�usznie. Rudow�osa pi�kno�� ma z pewno�ci� doskona�e rozeznanie w interesuj�cych ci� sprawach, ale z tutejsza, monarchi� zbyt wiele j� wi��e, by zdecydowa�a si� na podw�jn� lojalno��, to raz. Dwa, nie u�wiadamiaj jej, �e wnet znikniesz i wi�cej si� nie pojawisz. Bo reakcja mo�e by� gwa�towna. Czarodziejki, jak ju� zd��y�e� wypraktykowa�, nie lubi� gdy kto� znika.

��Wzgl�dem reszty � przyrzek�em � mo�esz na mnie liczy�. B�d� mia� uszy i oczy w pogotowiu i wycelowane tam, gdzie trzeba. A tutejsz� kr�lewsk� rodzink� ju� pozna�em i plotek te� nas�ucha�em si� do��. Mi�o�ciwie tu panuj�cy Belohun dopracowa� si� licznej progenitury. �ony zmienia� do�� cz�sto i �atwo, gdy tylko upatrzy� sobie now� stara wygodnie �egna�a pad�, dziwnym losu zrz�dzeniem zapadaj�c nagle na niemoc, wobec kt�rej medycyna okazywa�a si� bezsiln�. Tym sposobem kr�l ma na dzie� dzisiejszy czterech legalnych syn�w, ka�dy z innej matki. Bezliku c�rek nie licz�, jako �e do tronu pretendowa� nie mog�. Nie licz� te� b�kart�w. Warto jednak nadmieni�, �e wszystkie znacz�ce stanowiska i urz�dy w Kerack obsadzone s� przez ma��onk�w c�rek, kuzyn Ferrant jest wyj�tkiem. A nie�lubni synowie rz�dz� handlem i przemys�em.

Wied�min, bacz�, s�ucha pilnie.

��Czterech syn�w z prawego �o�a � opowiadam dalej � to w kolejno�ci starsze�stwa pierworodny, imienia nie znam, na dworze nie wolno go wymienia�, po k��tni z ojcem wyjecha� i �lad po nim zagin��, nikt go wi�cej nie widzia�. Drugi, Elmer, to trzymany w zamkni�ciu umys�owo chory pijak, niby jest to tajemnica stanu, ale w Kerack zna j� ka�dy. Realnymi pretendentami s� Egmund i Xander. Nienawidz� si�, a Belohun sprytnie to rozgrywa, obu trzyma w sta�ej niepewno�ci, w kwestii sukcesji potrafi te� nieraz ostentacyjnie faworyzowa� i mami� obietnicami kt�rego� z b�kart�w. Teraz za� szepcze si� po k�tach, �e przyrzek� koron� synowi urodzonemu z nowej �onki, tej w�a�nie, kt�r� oficjalnie po�lubi w Lammas.

��Ja i kuzyn Ferrant � m�wi� dalej � s�dzimy jednak, �e s� to obiecanki-cacanki, za pomoc� kt�rych stary chrzan my�li nak�oni� m��deczk� do ��kowych zapa��w. �e Egmund i Xander s� jedynymi realnymi dziedzicami tronu. A je�li b�dzie to wymaga�o coup d��tat, to w wykonaniu kt�rego� z tych dwu. Obu pozna�em, poprzez kuzyna. Obaj s�� takie wra�enie odnios�em� �liscy jak g�wno w majonezie. Je�li wiesz, co chc� przez to powiedzie�.

Geralt potwierdzi�, �e wie, �e sam odni�s� takie wra�enie, rozmawiaj�c z Egmundem, tylko nie umia� tego r�wnie pi�knie uj�� w s�owa. Po czym zamy�li� si� g��boko.

��Wr�c� niebawem � m�wi wreszcie. - A ty tu dzia�aj i miej baczenie na sprawy.

��Nim si� po�egnamy � ja na to � b�d� druhem, opowiedz mi co nieco o uczennicy twojej magiczki. Tej przylizanej. To prawdziwy p�czek r�y, krzynk� nad nim popracowa�, a rozkwitnie przecudnie. Umy�li�em wi�c, �e to ja si� po�wi�c�

Jemu za� twarz si� zmieni�a. I jak nie gruchnie pi�ci� w st�, a� kufle podskoczy�y.

- �apy od Mozaik z daleka, grajku � tak on do mnie, bez krzty respektu. - Wybij j� sobie z g�owy. Nie wiesz, �e uczennicom czarodziejek surowo zabrania si� nawet najniewinniejszych flirt�w? Za najmniejsze takie przewinienie Koral uzna j� za niegodn� uczenia i ode�le do szko�y, a to dla uczennicy straszna kompromitacja i utrata twarzy, s�ysza�em o samob�jstwach na tym tle. A z Koral nie ma �art�w. Nie ma poczucia humoru.

Mia�em ch�� poradzi� mu, by spr�bowa� po�askota� jej kurzym pi�rkiem rowek w ty�ku, zabieg taki rozwesela nawet najwi�ksze ponuraczki. Alem zmilcza�, bo go znam. Nie znosi, by nieogl�dnie m�wi� o jego kobietach. Nawet tych na jedn� noc. Zakl��em si� wi�c na honor, �e cnot� przylizanej adeptki z porz�dku dziennego skre�l� i nawet umizga� si� nie b�d�.

��Je�li a� tak ci� spar�o � on na to, poweselawszy, na odchodnym � to wiedz, �e pozna�em w tutejszym s�dzie jedn� pani� adwokat. Wygl�da�a na ch�tn�. Do niej posu� w koperczaki.

Dobre sobie. �e niby co, mam dyma� wymiar sprawiedliwo�ci? Z drugiej jednak strony�

Wielce Szanowna Pani

Lytta Neyd

Kerack, Miasto G�rne

Willa �Cyklamen�

Zamek Rissberg, 1 lipca 1245 p. R.

Wielce Szanowny Pan

Algernon Guincamp

Zamek Rissberg

Rissberg nie przedstawia� si� ani gro�nie, ani nawet imponuj�co. Ot, zameczek, jakich wiele, rozmiarem �redni, zgrabnie wpasowany w strome zbocze g�ry, przytulony do urwiska, jasnym murem skontrastowany z wieczn� zieleni� �wierkowego lasu, g�ruj�cy nad szczytami drzew dach�wk� dw�ch czworok�tnych wie�, jednej wy�szej, drugiej ni�szej. Okalaj�cy zamek mur nie by�, jak si� okazywa�o z bliska, zbyt wysoki i nie wie�czy� go krenela�, umieszczone za� na rogach i nad bram� wie�yczki mia�y charakter bardziej ozdobny ni� obronny.

Wij�ca si� wok� wzg�rza droga nosi�a �lady intensywnego u�ytkowania. Bo te� i by�a u�ytkowana, i to wcale intensywnie. Wnet przysz�o wied�minowi wyprzedza� wozy, powozy, pojedynczych je�d�c�w i pieszych. Sporo podr�nych w�drowa�o te� z przeciwka, od strony zamku. Geralt domy�la� si� celu pielgrzymek. �e s�usznie, okaza�o si�, ledwie wyjecha� z lasu.

P�aski szczyt wzg�rza pod kurtyn� muru zajmowa�o skonstruowane z drewna, trzciny i s�omy miasteczko � ca�y kompleks mniejszych i wi�kszych zabudowa� i zadasze�, otoczony p�otem i zagrodami dla koni i inwentarza. Dobiega� stamt�d gwar, a ruch panowa� do�� o�ywiony, zupe�nie jak na jarmarku czy kiermaszu. Bo te� i by� to kiermasz, bazar, wielki targ, tyle �e nie handlowano tu drobiem, ryb� ani warzywem. Oferowanym pod zamkiem Rissberg towarem by�a magia � amulety, talizmany, eliksiry, opiaty, filtry, dekokty, ekstrakty, destylaty, konkokcje, kadzid�a, pachnid�a, syropy, proszki i ma�ci, do tego r�ne praktyczne, ob�o�one czarami przedmioty, narz�dzia, sprz�ty domowe, ozdoby, a nawet zabawki dla dzieci. Ten w�a�nie asortyment �ci�ga� tu rzesze nabywc�w. By� popyt, by�a poda� � a interes, co by�o wida�, kr�ci� si� jak naj�ty.

Droga rozwidla�a si�. Wied�min skierowa� si� na t� wiod�c� ku bramie zamku, znacznie mniej wyje�d�on� ni� ta druga, kieruj�ca interesant�w na plac targowy. Przejecha� przez brukowane przedbramie, ca�y czas szpalerem specjalnie ustawionych tu menhir�w, w wi�kszo�ci znacznie wy�szych ni� on na koniu. Wkr�tce powita�a go furta, w typie bardziej pa�acowa ni� zamkowa, ze zdobnymi pilastrami i frontonem. Medalion wied�mina zadrga� silnie. P�otka zar�a�a, stukn�a o bruk podkow� i stan�a jak wryta.

��To�samo�� i cel wizyty.

Uni�s� g�ow�. Zgrzytliwy i dudni�cy echem, ale niew�tpliwie kobiecy g�os dobieg�, jak si� zdawa�o, z szeroko otwartych ust wyobra�onej na tympanonie g�owy harpii. Medalion drga�, klacz prycha�a. Geralt czu� dziwny ucisk w skroniach.

��To�samo�� i cel wizyty � rozleg�o si� ponownie z dziury w reliefie. Troch� g�o�niej ni� poprzednio.

��Geralt z Rivii, wied�min. Jestem oczekiwany.

G�owa harpii wyda�a przypominaj�cy tr�bienie d�wi�k. Blokuj�ca portal magia znik�a, ucisk w skroniach usta� momentalnie, a klacz bez ponaglania ruszy�a z miejsca. Kopyta stuka�y na kamieniach.

Wyjecha� z portalu na okolony kru�gankami cul-de-sac. Natychmiast podbieg�o do� dw�ch pacho�k�w, ch�opc�w w u�ytkowo burym odzieniu. Jeden zaj�� si� koniem, drugi pos�u�y� za przewodnika.

��T�dy, panie.

��Zawsze u was tak? Taki ruch? Tam, na podzamczu?

��Nie, panie � pacholik rzuci� na niego sp�oszonym wzrokiem. - Jeno w �rody. �roda dzie� targowy.

Na arkadowym zwie�czeniu kolejnego portalu widnia� kartusz, a na nim kolejna p�askorze�ba, niezawodnie r�wnie� magiczna. Ta wyobra�a�a paszcz� amfisbeny. Portal zamyka�a ozdobna i solidnie wygl�daj�ca krata, kt�ra jednak pchni�ta przez pacholika otwar�a si� lekko i p�ynnie.

Drugi dziedziniec mia� znacznie wi�ksz� powierzchni�. I dopiero st�d mo�na by�o w�a�ciwie oceni� zamek. Widok z oddali, jak si� okazywa�o, by� bardzo myl�cy.

Rissberg by� znacznie wi�kszy, ni� zdawa�oby si� z pozoru. Wg��bia� si� bowiem mocno w �cian� g�rsk� wcina� si� w ni� kompleksem budynk�w, gmach�w surowych i brzydkich, jakich zwykle nie spotyka�o si� w architekturze zamk�w. Budynki wygl�da�y na fabryki i chyba by�y nimi. Stercza�y z nich bowiem kominy i rury wentylacyjne. Da�o si� wyw�szy� spalenizn�, siark� i amoniak, mo�na by�o te� wyczu� lekk� wibracj� pod�o�a, dow�d pracy jakich� podziemnych machin.

Pacholik chrz�kni�ciem odwi�d� uwag� Geralta od fabrycznego kompleksu. I�� bowiem mieli w inn� stron� � ku zamkowej wie�y, tej ni�szej, g�ruj�cej nad zabudowaniami o bardziej klasycznym, pa�acowym charakterze. Wn�trze te� okaza�o si� klasycznie pa�acowym � pachnia�o kurzem, drewnem, woskiem i starzyzn�. By�o jasno � pod sufitem, ospale niczym ryby w akwarium, p�ywa�y otoczone aureolami �wiat�a magiczne kule, standardowe o�wietlenie siedzib czarodziej�w.

��Witaj, wied�minie.

Witaj�cymi okazali si� dwaj czarodzieje. Zna� obu, acz nie osobi�cie. Harlana Tzar� wskaza�a mu kiedy� Yennefer, zapami�ta� go, bo jako jedyny chyba w�r�d magik�w goli� g�ow� na �yso. Algernona Guincampa zwanego Pinetym pami�ta� z Oxenfurtu. Z akademii.

��Witamy na Rissbergu � powita� Pinety. - Cieszymy si�, �e zechcia�e� przyby�.

��Drwisz ze mnie? Nie jestem tu z w�asnej woli. �eby zmusi� mnie do przybycia, Lytta Neyd wpakowa�a mnie do krymina�u�

��Ale p�niej ze� wyci�gn�a � przerwa� Tzara. - I sowicie wynagrodzi�a. Zrekompensowa�a dyskomforty z wielkim, hmm, oddaniem. Wie�� niesie, �e od tygodnia co najmniej pozostajesz z ni� w bardzo dobrych� stosunkach.

Geralt zwalczy� w sobie przemo�n� ch�� dania mu w pysk. Pinety musia� to zauwa�y�.

��Pax � uni�s� r�k�. - Pax, Harlanie. Zaprzesta�my swar�w. Darujmy sobie utarczki na docinki i uszczypliwo�ci. Wiemy, �e Geralt jest uprzedzony do nas, s�ycha� to w ka�dym jego s�owie. Wiemy, dlaczego tak jest, wiemy, jak zdo�owa�a go afera z Yennefer. I reakcja �rodowiska na t� afer�. Nie zmienimy tego. Ale Geralt to zawodowiec, b�dzie umia� by� ponad to.

��Umia� b�dzie � przyzna� cierpko Geralt. - Pytanie, czy zechce. Przejd�my wreszcie do rzeczy. Po co tu jestem?

��Jeste� nam potrzebny � rzek� sucho Tzara. - Wa�nie ty.

��W�a�nie ja. Mam si� czu� zaszczycony? Czy te� mam zacz�� si� ba�?

��Jeste� s�awny, Geralcie z Rivii � rzek� Pinety. - Twoje czyny i wyczyny powszechny konsensus faktycznie uznaje za spektakularne i podziwu godne. Na nasz podziw, jak sam miarkujesz, niespecjalnie mo�esz liczy�, nie jeste�my a� tak skorzy, by okazywa� admiracj�, zw�aszcza komu� takiemu, jak ty. Ale umiemy uzna� profesjonalizm i uszanowa� eksperiencj�. Fakty m�wi� za siebie. Jeste�, zaryzykowa�bym stwierdzenie, wybitnym� hmm�

��No?

��Eliminatorem. - Pinety znalaz� s�owo bez trudu, ewidentnie ju� zawczasu mia� je na podor�dziu. - Kim�, kto eliminuje zagra�aj�ce ludziom bestie i potwory.

Geralt nie skomentowa�. Czeka�.

��Tak�e naszym celem, celem czarodziej�w, jest dobrobyt i bezpiecze�stwo ludzi. Mo�na wi�c m�wi� o wsp�lnocie interes�w. Okazjonalne nieporozumienia nie powinny tego przes�ania�. Da� nam to niedawno do zrozumienia gospodarz tego zamku. Kt�ry s�ysza� o tobie. I chcia�by pozna� ci� osobi�cie. Za�yczy� sobie tego.

��Ortolan.

��Arcymistrz Ortolan. I jego najbli�si wsp�pracownicy. B�dziesz przedstawiony. P�niej. S�u��cy wska�e ci twoje komnaty. Racz od�wie�y� si� po podr�y. Odpocz��. Wkr�tce przy�lemy po ciebie.

Geralt my�la�. Przypomina� sobie wszystko, co kiedykolwiek s�ysza� o arcymistrzu Ortolanie. B�d�cym, jak chcia� powszechny konsensus, �yw� legend�.

Ortolan by� �yw� legend� osob� niezwykle zas�u�on� dla sztuki czarnoksi�skiej.

Jego obsesj� by�o popularyzowanie magii. W odr�nieniu od wi�kszo�ci czarodziej�w uwa�a�, �e beneficje i korzy�ci p�yn�ce z mocy ponadnaturalnych winny by� dobrem wsp�lnym i s�u�y� umacnianiu og�lnego dobrobytu, komfortu i szcz�liwo�ci powszechnej. Ka�dy cz�owiek, marzy� Ortolan, winien mie� zagwarantowany nieodp�atny dost�p do magicznych lek�w i eliksir�w. Czarodziejskie amulety, talizmany i wszelkie artefakty winne by� dost�pne powszechnie i darmowe. Przywilejem ka�dego obywatela winny by� telepatia, telekineza, teleportacja i telekomunikacja. Aby to osi�gn��, Ortolan bez przerwy co� wynajdywa�. To znaczy � robi� wynalazki. Niekt�re r�wnie legendarne, jak on sam.

Rzeczywisto�� bole�nie zweryfikowa�a mrzonki starego czarodzieja. �aden z jego maj�cych upowszechnia� i demokratyzowa� magi� wynalazk�w nigdy nie wyszed� poza faz� prototypu. Wszystko, co Ortolan wymy�li�, a co w za�o�eniu mia�o by� proste, okazywa�o si� potwornie skomplikowane. Co mia�o by� masowe, okazywa�o si� diabelnie drogie. Ortolan nie upada� jednak na duchu, fiaska, miast zniech�ci�, podnieca�y go do dalszych wysi�k�w. Prowadz�cych do kolejnych fiask.

Podejrzewano � samemu Ortolanowi, rzecz jasna, my�l taka nie za�wita�a nigdy � �e niepowodzenia wynalazcy cz�sto za przyczyn� miewa�y zwyk�y sabota�. Nie chodzi�o tu � przynajmniej nie jedynie � o zwyk�� zawi�� czarodziejskiego bractwa, o niech�� do popularyzowania sztuki, kt�r� czarodzieje woleli widzie� w r�kach elity � czyli w�asnych. Bardziej obawiano si� wynalazk�w o charakterze militarnym i zab�jczym. I s�usznie si� obawiano. Jak ka�dy wynalazca, Ortolan miewa� okresy fascynacji materia�ami wybuchowymi i zapalaj�cymi, bombardami, opancerzonymi rydwanami, samopa�ami, samobijami i gazami truj�cymi. Warunkiem dobrobytu, dowodzi� staruszek, jest powszechny pok�j mi�dzy narodami, a pok�j osi�ga si� poprzez zbrojenia. Najpewniejsza metoda zapobiegania wojnom to odstraszanie straszn� broni� im bro� straszniejsza, tym pok�j pewniejszy i d�ugo trwalszy. Poniewa� Ortolan argument�w s�ucha� nie zwyk�, utajono w�r�d jego wynalazczego zespo�u sabota�yst�w, kt�rzy gro�ne wynalazki torpedowali. Prawie �aden nie ujrza� �wiat�a dziennego. Wyj�tkiem by� os�awiony i b�d�cy przedmiotem licznych anegdot kulomiot. By� to rodzaj telekinetycznego arbalestu z wielk� bani� na o�owiane kulki. Kulomiot � zgodnie z nazw� � mia� miota� kulki do celu, i to ca�ymi seriami. Prototyp wyszed�, o dziwo, poza mury Rissbergu, zosta� nawet przetestowany w jakiej� potyczce. Z �a�osnym jednak efektem. Pos�uguj�cy si� wynalazkiem strzelec, zapytany o przydatno�� broni, mia� si� podobno wyrazi�, �e kulomiot jest jak jego te�ciowa. Ci�ki, brzydki, ca�kowicie bezu�yteczny i nic, tylko wzi�� i utopi� w rzece. Stary czarodziej nie przej�� si�, gdy mu to powt�rzono. Kulomiot to zabawka, o�wiadczy� pono, on ma ju� na desce projekty du�o bardziej zaawansowane, zdolne razi� masowo. On, Ortolan, da ludzko�ci dobrodziejstwo pokoju, cho�by wprz�d trzeba by�o po�ow� ludzko�ci wybi�.

�cian� komnaty, do kt�rej go wprowadzono, pokrywa� ogromny arras, arcydzie�o tkactwa, arkadyjska werdiura. Arras szpeci� niedok�adnie sprany zaciek, przypominaj�cy troch� wielk� ka�amarnic�. Kto�, oceni� wied�min, zapewne ca�kiem niedawno si� na arcydzie�o tkactwa wyrzyga�.

Za zajmuj�cym �rodek komnaty d�ugim sto�em zasiada�o siedem os�b.

��Mistrzu Ortolanie � Pinety uk�oni� si� lekko � pozw�l sobie przedstawi�. Geralt z Rivii. Wied�min.

Wygl�d Ortolana nie zdziwi� Geralta. Mniemano, �e by� najstarszym �yj�cym czarodziejem. Mo�e tak by�o w istocie, mo�e nie, ale pozostawa�o faktem, i� Ortolan by� najstarzej wygl�daj�cym czarodziejem. By�o to o tyle dziwne, �e nikt inny, a w�a�nie on by� wynalazc� s�ynnego dekoktu alraunowego, eliksiru, kt�rego czarodzieje u�ywali celem powstrzymania procesu starzenia si�. Sam Ortolan, gdy wreszcie dopracowa� si� niezawodnie dzia�aj�cej formu�y magicznego p�ynu, niewiele na nim skorzysta�, bo by� ju� w�wczas do�� wiekowy. Eliksir zapobiega� starzeniu, ale bynajmniej nie odm�adza�. Dlatego te� Ortolan, cho� od dawna za�ywa� lek, wci�� wygl�da� jak stary dziad � zw�aszcza na tle konfratr�w: s�dziwych czarodziej�w, wygl�daj�cych na m�czyzn w kwiecie wieku, i steranych �yciem czarodziejek, wygl�daj�cych jak dziewcz�ta. Tryskaj�ce m�odo�ci� i wdzi�kiem czarodziejki oraz lekko szpakowaci czarodzieje, kt�rych prawdziwe daty urodzenia gin�y w pomroce dziej�w, strzegli tajemnicy eliksiru Ortolana jak �renicy oka, a czasem nawet wr�cz zaprzeczali jego istnieniu. Ortolana za� utrzymywali w przekonaniu, �e eliksir jest dost�pny powszechnie, dzi�ki czemu ludzko�� jest praktycznie nie�miertelna i � co za tym idzie � absolutnie szcz�liwa.

��Geralt z Rivii � powt�rzy� Ortolan, mi�tosz�c w d�oni k�ak siwej brody. - A jak�e, a jak�e, s�yszeli�my. Wied�min. Defensor, jak powiadaj� obro�ca, ludziom ode Z�ego nios�cy ratunek. Na wszelkie potworne Z�o prezerwatyw� i antidotum konsyderowany.

Geralt przybra� skromn� min� i uk�oni� si�.

��A jak�e, a jak�e��� podj�� czarodziej, tarmosz�c brod�. - Wiemy, wiemy. Si�, by ludzi broni�, wed�ug wszelkiej assercji nie szcz�dzisz, ch�opcze, nie szcz�dzisz. I i�cie estymacji godzien tw�j proceder, estymacji godne rzemios�o. Witamy ci� na zamku naszym, radzi, �e ci� tu fata rzuci�y. Bo cho� sam tego mo�esz nie wiedzie�, ale� powr�ci� jako ten ptak do gniazda� Dobrze m�wi�, jako ten ptak. Radzi�my ci i mniemamy, i�e� i ty nam rad. H�?

Geralt by� w kropce, jak zwraca� si� do Ortolana. Czarodzieje nie uznawali form grzeczno�ciowych i nie oczekiwali ich od innych. Nie wiedzia� jednak, czy to przystoi wobec siwow�osego i siwobrodego starca, w dodatku �ywej legendy. Miast si� odzywa�, uk�oni� si� ponownie.

Pinety kolejno przedstawi� siedz�cych za sto�em czarodziej�w. Geralt niekt�rych zna�. Ze s�yszenia.

Axel Esparza, szerzej znany jako Axel Raby, mia� faktycznie czo�o i policzki pokryte dziobami po ospie, nie usuwa� ich, jak chcia�a plotka, przez zwyk�� przekor�. Lekko szpakowaty Myles Trethevey i nieco bardziej szpakowaty Stucco Zangenis przygl�dali si� wied�minowi z umiarkowanym zainteresowaniem. Zainteresowanie Biruty Icarti, umiarkowanie urodziwej blondynki, wygl�da�o na nieco wi�ksze. Tarvix Sandoval, barczysty, z postury rycerz raczej ni� czarodziej, patrzy� w bok, na arras, jakby i on podziwia� zaciek i docieka�, sk�d �w si� wzi�� i kto zawini�.

Miejsce najbli�ej Ortolana zajmowa� najm�odszy, jak si� wydawa�o, spo�r�d obecnych, Sorel Degerlund, o d�ugich w�osach i cokolwiek skutkiem tego zniewie�cia�ym typie urody.

��My r�wnie� � przem�wi�a Biruta Icarti � witamy s�ynnego wied�mina, obro�c� ludzi. Radzi�my wita�, albowiem i my tu, na tym zamku, pod auspicj� arcymistrza Ortolana trudzimy si�, by dzi�ki post�powi �ycie ludzi czyni� bezpieczniejszym i l�ejszym. Tak�e dla nas dobro ludzi to cel nadrz�dny. Wiek arcymistrza nie pozwala nadto przed�u�a� audiencji. Zapytam wi�c, jak si� godzi: czy masz jakie� �yczenia, Geralcie z Rivii? Czy jest co�, co mogliby�my dla ciebie zrobi�?

��Dzi�kuj� � Geralt sk�oni� si� ponownie � arcymistrzowi Ortolanowi. I wam, szanowni. A skoro o�mielacie mnie pytaniem� Tak, jest co�, co mogliby�cie dla mnie zrobi�. Mogliby�cie wyja�ni� mi� to. T� rzecz. Zdar�em j� z wigilozaura, kt�rego zabi�em.

Po�o�y� na stole owaln� p�ytk� o rozmiarach dzieci�cej d�oni. Z wyt�oczonymi znakami.

��RISS PSREP Mk IV/002 025 � odczyta� g�o�no Axel Raby. I przekaza� p�ytk� Sandovalowi.

��Mutacja, wytworzona tu, u nas, na Rissbergu � oceni� cierpko Sandoval. - W sekcji pseudogad�w. Jaszczur stra�niczy. Model czwarty, seria druga, egzemplarz dwudziesty pi�ty. Przestarza�y, od dawna produkujemy ulepszone. Co tu jeszcze jest do wyja�niania?

��M�wi, �e zabi� wigilozaura � skrzywi� si� Stucco Zangenis. - Nie o wyja�nienia wi�c chodzi, lecz o pretensje. Reklamacje, wied�minie, przyjmujemy i rozpatrujemy tylko od legalnych nabywc�w, wy��cznie na podstawie dowodu zakupu. Wy��cznie na podstawie dowodu zakupu serwisujemy i usuwamy usterki�

��Gwarancja na ten model dawno wygas�a � dorzuci� Myles Trethevey. - �adna nie obejmuje za� usterek powsta�ych w wyniku niew�a�ciwego lub niezgodnego z instrukcj� obs�ugi u�ytkowania wytworu. Je�li wytworem pos�ugiwano si� niew�a�ciwie, Rissberg nie ponosi odpowiedzialno�ci. �adnej odpowiedzialno�ci.

��A za to � Geralt wyj�� z kieszeni i rzuci� na st� drug� p�ytk� � ponosicie odpowiedzialno��?

Druga p�ytka by�a podobnego kszta�tu i rozmiaru, co poprzednia, ale pociemnia�a i za�niedzia�a. W wyt�oczenia wr�s� i wpiek� si� brud. Ale znaki wci�� by�y czytelne:

Zapad�o d�ugie milczenie.

��Idarran z Ulivo � powiedzia� wreszcie Pinety, zaskakuj�co cicho i zaskakuj�co niepewnie. - Ucze� Alzura. Nie s�dzi�em�

��Sk�d to masz, wied�minie?�� Axel Raby przechyli� si� przez st�. - W jaki spos�b to zdoby�e�?

��Pytasz, jakby� nie wiedzia� � odpar� Geralt. - Wyd�uba�em ze skorupy stwora, kt�rego zabi�em. A kt�ry wcze�niej zamordowa� co najmniej dwadzie�cioro ludzi w okolicy. Co najmniej, bo my�l�, �e du�o wi�cej. My�l�, �e mordowa� od lat.

��Idarran��� mrukn�� Tarvix Sandoval. - A przed nim Malaspina i Alzur�

��Ale to nie my � powiedzia� Zangenis. - Nie my. Nie Rissberg.

��Dziewi�ty model eksperymentalny � doda�a w zamy�leniu Biruta Icarti. - Wersja beta. Dwunasty�

��Dwunasty egzemplarz � podchwyci� Geralt, nie bez z�o�liwo�ci. - A ile takich by�o ��cznie? Ile ich wytworzono? Odpowiedzi na pytanie o odpowiedzialno�� nie uzyskam, to jasne, bo to nie wy, nie Rissberg, wy jeste�cie czy�ci i chcecie, bym w to uwierzy�. Ale zdrad�cie cho�, bo z pewno�ci� wiecie, ile jeszcze takich kr��y po lasach i morduje ludzi. Ile trzeba b�dzie takich odnale��. I zar�ba�. Chcia�em rzec: wyeliminowa�.

��Co to jest, co to jest?�� o�ywi� si� nagle Ortolan. - Co tam macie? Poka�cie! Ach� Sorel Degerlund nachyli� si� do ucha starca, d�ugo szepta�. Myles Trethevey, demonstruj�c p�ytk�, szepta� z drugiej strony. Ortolan szarpa� brod�.

��Zabi�? - krzykn�� nagle cienko. - Wied�min? Unicestwi� genialne dzie�o Idarrana? Zabi�? Zniszczy� bezmy�lnie?

Wied�min nie wytrzyma�. Parskn��. Szacunek dla wieku podesz�ego i siwizny nagle ca�kiem go opu�ci�. Parskn�� ponownie. A potem za�mia� si�. Szczerze i niepowstrzymanie.

Zamar�e twarze siedz�cych za sto�em czarodziej�w, miast pohamowa�, wprawi�y go w jeszcze wi�ksz� weso�o��. Do diab�a, pomy�la�, nie pami�tam, kiedy ostatnio �mia�em si� r�wnie szczerze. Chyba w Kaer Morhen, przypomnia� sobie, tak, w Kaer Morhen. Kiedy pod Vesemirem za�ama�a si� spr�chnia�a deska w wychodku.

��Jeszcze �mieje si�, smarkacz!�� wykrzykn�� Ortolan. - R�y niby osie�! Ch�ystku nierozumny! Pomy�le�, �em w obron� ci� bra�, gdy inni szkalowali! Co z tego, m�wi�em, �e on w ma�ej Yennefer rozamorowa� si�? I �e ma�a Yennefer kocha jego? Serce nie s�uga, m�wi�em, dajcie� im obojgu pok�j!

Geralt przesta� si� �mia�.

��A ty c�e� zrobi�, najg�upszy z siepaczy?�� rozwrzeszcza� si� na dobre starzec.�� Co� uczyni�? Czy pojmujesz, jakie� ty arcydzie�o, jaki� ty cud genetyki zrujnowa�? Nie, nie, tego tobie, profanowi, nie poj�� rozumem twym mia�kim! Nie poj�� ci idei ludzi genialnych! Takich jak Idarran w�a�nie, i jak Alzur, nauczyciel jego, kt�rzy geniuszem i talentem ekstraordynaryjnym byli udarowani! Kt�rzy dzie�a wielkie inwentowali i tworzyli, dobru ludzko�ci s�u�y� maj�ce, i nie zysk, nie mamon� niegodziw� maj�c na wzgl�dzie, nie plezyry ni zabawy, lecz post�p i dobro og�u! Ale c� ty z tych rzeczy apprehendujesz? Nic nie apprehendujesz, nic, nic, ni krztyny!

��A to� jeszcze powiem � zasapa� Ortolan � �e� ty ojc�w w�asnych dzie�o mordem nieroztropnym zha�bi�. Bo to Cosimo Malaspina, a po nim ucze� jego Alzur, Alzur w�a�nie, wied�min�w stworzyli. Oni to mutacj� zinwentowali, dzi�ki kt�rej tobie podobnych wykreowano. Dzi�ki kt�rej istniejesz, dzi�ki kt�rej po �wiecie chodzisz, niewdzi�czniku. Estymowa� by ci Alzura, jego nast�pc�w i ich dzie�a, nie za� niszczy�! Oj� Oj�

Stary czarodziej zamilk� nagle, przewr�ci� oczami i zast�ka� ci�ko.

��Musz� na stolec � oznajmi� j�kliwie. - Musz� na stolec pr�dko! Sorel! Mi�y ch�opcze! Degerlund i Trethevey zerwali si� z miejsc, pomogli starcowi wsta� i wywiedli go z komnaty.

Po kr�tkiej chwili wsta�a Biruta Icarti. Obrzuci�a wied�mina wiele m�wi�cym spojrzeniem, po czym wysz�a bez s�owa. Za ni� nie patrz�c na Geralta w og�le, pod��yli Sandoval i Zangenis. Axel Raby wsta�, skrzy�owa� r�ce na piersi. Patrzy� na Geralta d�ugo. D�ugo i raczej niemile.

��B��dem by�o zapraszanie ci� � powiedzia� wreszcie. - Wiedzia�em o tym. �udzi�em si� jednak, �e zdob�dziesz si� cho� na pozory okrzesania.

��B��dem by�o przyjmowanie waszego zaproszenia � odrzek� zimno Geralt. - Te� o tym wiedzia�em. Ale �udzi�em si�, �e otrzymam odpowied� na moje pytania. Ile jeszcze ponumerowanych arcydzie� jest na swobodzie? Ile jeszcze takich majstersztyk�w wytworzyli Malaspina, Alzur i Idarran? Ile ich wytworzy� czcigodny Ortolan? Ile jeszcze nosz�cych wasze plakietki potwor�w b�d� musia� zabi�? Ja, wied�min, prezerwatywa i antidotum? Nie dosta�em odpowiedzi i dobrze apprehenduj�, dlaczego. Wzgl�dem za� okrzesania: wal si�, Esparza.

Wychodz�c, Raby trzasn�� drzwiami. A� tynk posypa� si� ze sztukaterii.

��Dobrego wra�enia � oceni� wied�min � jak mi si� zdaje, nie wywar�em. Ale i nie oczekiwa�em, �e wywr�, tote� i rozczarowania nie ma. Ale to chyba nie wszystko, co? Tyle zachodu, by mnie tu �ci�gn�� I to by mia�o by� na tyle? C�, je�li tak� Znajdzie si� na waszym podgrodziu jaki� lokal z wyszynkiem? Mog� ju� sobie p�j��?

��Nie � odrzek� Harlan Tzara. - Nie mo�esz sobie p�j��.

��Bo to bynajmniej nie na tyle � potwierdzi� Pinety.

Komnata, do kt�rej go wprowadzono, nie by�a typowym pomieszczeniem, w jakim czarodzieje zwykli przyjmowa� interesant�w. Zazwyczaj � Geralt zd��y� zapozna� si� z tym obyczajem � magowie udzielali audiencji w salach o wystroju bardzo formalnym, cz�sto surowym i przygn�biaj�cym. Raczej nie do pomy�lenia by�o, by czarodziej przyj�� kogo� w pokoju prywatnym, osobistym, mog�cym dostarczy� informacji o charakterze, gustach i upodobaniach magika � zw�aszcza za� o rodzaju i specyfice uprawianej przez magika magii.

Tym razem by�o zupe�nie inaczej. �ciany komnaty zdobi�y liczne grafiki i akwarele, wszystkie co do jednej o erotycznym lub wr�cz pornograficznym charakterze. Na p�eczkach pyszni�y si� modele �aglowc�w, ciesz�ce oko precyzj� detali. Male�kie stateczki w butelkach dumnie wydyma�y miniaturowe �agle. Liczne gabloty i gablotki pe�ne by�y figurek �o�nierzyk�w, konnicy i piechoty, w przer�nych formacjach. Na wprost wej�cia, te� oszklony, wisia� spreparowany pstr�g potokowy. Sporych, jak na pstr�ga, rozmiar�w.

��Siadaj, wied�minie. - Pinety, jasnym si� to sta�o od razu, by� tu gospodarzem. Geralt usiad�, przypatruj�c si� spreparowanemu pstr�gowi. Ryba za �ycia musia�a wa�y� dobre pi�tna�cie funt�w. O ile nie by�a to wykonana z gipsu imitacja.

��Przed pods�uchem � Pinety powi�d� d�oni� w powietrzu � ochroni nas magia. Rozmawia� mo�emy wi�c swobodnie i wreszcie o prawdziwych powodach, dla kt�rych �ci�gn�li�my ci� tutaj, Geralcie z Rivii. Pstr�g, kt�ry tak ci� interesuje, by� z�owiony na sztuczn� much� w rzece Wst��ce, wa�y� czterna�cie funt�w i dziewi�� uncji. Zosta� wypuszczony �ywy, w gablocie znajduje si� jego magicznie sporz�dzona kopia. A teraz skup si�, prosz�. Na tym, co powiem.

��Jestem got�w. Na wszystko.

��Ciekawi nas, jakie masz do�wiadczenia z demonami.

Geralt uni�s� brwi. Na to got�w nie by�. A jeszcze niedawno s�dzi�, �e nic go nie zdziwi.

��A co to jest demon? Waszym zdaniem? Harlan Tzara skrzywi� si� i poruszy� gwa�townie. Pinety zmitygowa� go spojrzeniem.

��W uczelni oxenfurckiej � powiedzia� � dzia�a katedra zjawisk ponadnaturalnych. Mistrzowie magii bywaj� tam z go�cinnymi wyk�adami. Tycz�cymi, w�r�d innych, r�wnie� tematu demon�w i demonizmu, w wielu aspektach tego zjawiska, wliczaj�c fizyczny, metafizyczny, filozoficzny i moralny. Ale chyba niepotrzebnie ci o tym opowiadam, ty przecie� s�ucha�e� tych wyk�ad�w. Pami�tam ci�, cho� jako wolny s�uchacz siadywa�e� zwykle w ostatnim rz�dzie auli. Ponowi� zatem pytanie o twoje do�wiadczenia z demonami. A ty b�d� dobry i odpowiedz. Bez m�drkowania, je�li mo�emy prosi�. I udawanego zdziwienia.

��W moim zdziwieniu � odrzek� sucho Geralt � nie ma ni krztyny udawania, jest tak szczere, �e a� boli. Jak mo�e nie dziwi� fakt, �e o do�wiadczenia z demonami pyta si� mnie, prostego wied�mina, prost� prezerwatyw� i jeszcze prostsze antidotum. A pytania stawiaj� mistrzowie magii, kt�rzy o demonizmie i jego aspektach wyk�adaj� na uniwersytecie.

��Odpowiedz na postawione pytanie.

��Jestem wied�minem, nie czarodziejem. A to znaczy, �e wzgl�dem demon�w moje do�wiadczenie nie umywa si� do waszego. S�ucha�em twoich wyk�ad�w w Oxenfurcie, Guincamp. To, co istotne, dotar�o do ostatniego rz�du auli. Demony s� istotami z innych ni� nasz �wiat�w. Elementarnych Plan�w� wymiar�w, p�aszczyzn, czasoprzestrzeni czy jak tam je zwa�. Aby mie� z nim jakiekolwiek do�wiadczenie, demona trzeba wywo�a�, czyli przemoc� wyci�gn�� z jego planu. Dokona� tego mo�na tylko za pomoc� magii�

��Nie magii, lecz goecji � przerwa� Pinety. - R�nica jest zasadnicza. I nie t�umacz nam tego, co wiemy. Odpowiedz na postawione pytanie. Prosz� ci� o to ju� po raz trzeci. Sam dziwi�c si� swej cierpliwo�ci.

��Odpowiadam na pytanie: tak, mia�em do czynienia z demonami. Dwa razy wynajmowano mnie, bym takie� wyeliminowa�. Poradzi�em sobie z dwoma demonami. Z jednym, kt�ry wlaz� w wilka. I jednym, kt�ry op�ta� cz�owieka.

��Poradzi�e� sobie.

��Poradzi�em. Nie by�o to �atwe.

��Ale wykonalne � wtr�ci� Tzara. - Wbrew temu, co si� twierdzi. A twierdzi si�, �e demona w og�le nie spos�b unicestwi�.

��Nie twierdzi�em, bym kiedykolwiek unicestwi� demona. Zabi�em jednego wilka i jednego cz�owieka. Ciekawi� was szczeg�y?

��Bardzo.

��Przy wilku, kt�ry wcze�niej w bia�y dzie� zagryz� i rozszarpa� jedena�cioro ludzi, dzia�a�em wsp�lnie z kap�anem, magia i miecz zatriumfowa�y wesp� w zesp�. Gdy po ci�kiej walce zabi�em wreszcie wilka, siedz�cy w nim demon wyrwa� si� na swobod� w postaci wielkiej �wiec�cej kuli. I zniszczy� spory kawa� lasu, k�ad�c drzewa pokotem. Na mnie i kap�ana w og�le nie zwr�ci� uwagi, karczowa� puszcz� w przeciwnym kierunku. A potem znikn��, zapewne wr�ci� do swego wymiaru. Kap�an upiera� si�, �e to jego zas�uga, �e egzorcyzmami wyekspediowa� demona w za�wiaty. Ja jednak my�l�, �e demon odszed�, bo si� zwyczajnie znudzi�.

��A ten drugi przypadek?

��By� ciekawszy.

��Op�tanego cz�owieka zabi�em � podj�� bez ponaglania. - I nic. �adnych ubocznych spektakularnych efekt�w. �adnych kul, z�rz, b�yskawic, tr�b powietrznych, �adnego smrodu nawet. Nie mam poj�cia, co si� sta�o z demonem. Zabitego badali kap�ani i magicy, wasi konfratrzy. Niczego nie znale�li i nie stwierdzili. Cia�o spalono, bo proces rozk�adu wyst�pi� zupe�nie normalnie, a panowa� upa��

Urwa�. Czarodzieje popatrzyli po sobie. Twarze mieli kamienne.

��By�by to zatem, jak rozumiem � powiedzia� wreszcie Harlan Tzara � jedyny w�a�ciwy spos�b na demona. Zabi�, unicestwi� energumena, czyli cz�owieka op�tanego. Cz�owieka, podkre�lam. Nale�y zabi� go od razu, nie czekaj�c i nie deliberuj�c. R�ba� mieczem, ile si�. I tyle. Taka jest wied�mi�ska metoda? Wied�mi�ski warsztat?

- �le ci to idzie, Tzara. Nie umiesz. �eby kogo� dobrze zniewa�y�, nie wystarczy przemo�ne pragnienie, entuzjazm ani zapa�. Konieczny jest warsztat.

��Pax, pax � powt�rnie za�egna� k��tni� Pinety. - Chodzi nam po prostu o ustalenie fakt�w. Powiedzia�e� nam, �e zabi�e� cz�owieka, to twe w�asne s�owa. Wasz wied�mi�ski kodeks jakoby zabijania ludzi zabrania. Zabi�e�, twierdzisz, energumena, cz�owieka, kt�rego op�ta� demon. Po tym fakcie, czyli zabiciu cz�owieka, �e znowu ci� zacytuj�, nie zaobserwowano �adnych spektakularnych efekt�w. Sk�d zatem pewno��, �e nie by� to�

��Dosy� � przerwa� Geralt. - Dosy� tego, Guincamp, te aluzyjki wiod� donik�d. Chcesz fakt�w? Prosz�, s� nast�puj�ce. Zabi�em, bo tak by�o trzeba. Zabi�em, by ratowa� �ycie innych ludzi. A dyspens� na to wtedy akurat dosta�em od prawa. Udzielono mi jej pospiesznie, mimo tego w szumnych do�� s�owach. Stan wy�szej konieczno�ci, okoliczno�� wy��czaj�ca bezprawno�� czynu zabronionego, po�wi�cenie jednego dobra w celu uratowania dobra drugiego, zagro�enie rzeczywiste i bezpo�rednie. Fakt, by�o rzeczywiste i by�o bezpo�rednie. �a�ujcie, �e�cie nie widzieli tego op�tanego w akcji, tego, co wyrabia�, do czego by� zdolny. Ma�o wiem o filozoficznych i metafizycznych aspektach demon�w, ale ich aspekt fizyczny jest i�cie spektakularny. Mo�e zadziwi�, wierzcie mi na s�owo.

��Wierzymy � potwierdzi� Pinety, powt�rnie wymieniaj�c si� z Tzar� spojrzeniami. -Wierzymy jak najbardziej. Bo te� widywali�my to i owo.

��Nie w�tpi� � skrzywi� wargi wied�min. - I nie w�tpi�em w Oxenfurcie, na twoich wyk�adach. Wida� by�o, �e znasz si� na rzeczy. Podbudowa teoretyczna faktycznie przyda�a mi si� wtedy, z tym wilkiem i cz�owiekiem. Wiedzia�em, w czym rzecz. Oba te wypadki mia�y identyczne pod�o�e. Jak to ty m�wi�e�, Tzara? Metoda? Warsztat? A zatem by�a to czarodziejska metoda i warsztat te� czarodziejski. Jaki� czarodziej zakl�ciami przywo�a� demona, wyci�gn�� go si�� z jego planu, w oczywistym zamiarze wykorzystania go do swych magicznych cel�w. Na tym polega magia demoniczna.

��Goecja.

��Na tym polega goecja: wywo�a� demona, wykorzysta� go, a potem uwolni�. Tak chce teoria. Bo w praktyce zdarza si�, �e czarodziej, miast po wykorzystaniu uwolni� demona, magicznie wi�zi go w ciele jakiego� nosiciela. W ciele wilka, dla przyk�adu. Albo cz�owieka. Bo czarodziej, wzorem Alzura i Idarrana, lubi poeksperymentowa�. Poobserwowa�, co te� uczyni demon w cudzej sk�rze, gdy wypu�ci si� go na swobod�. Bo czarodziej, tak jak Alzur, jest chorym zbocze�cem, kt�rego cieszy i bawi patrzenie na siany przez demona mord. Zdarza�o si� tak, prawda?

��R�ne rzeczy si� zdarza�y � powiedzia� przeci�gle Harlan Tzara. - G�upio jest uog�lnia�, a nisko wypomina�. Przypomnie� ci wied�min�w, kt�rzy nie cofali si� przed rabunkiem? Nie wzdragali wynajmowa� jako p�atni zab�jcy? Mam ci przypomnie� psychopat�w, kt�rzy nosili medaliony z g�ow� kota, a kt�rych r�wnie� bawi� siany wok� mord?

��Panowie � uni�s� r�k� Pinety, powstrzymuj�c wied�mina, szykuj�cego si� do repliki. - To nie sesja rady miejskiej, nie licytujcie si� wi�c w przywarach i patologiach. Rozumniej chyba uzna�, �e nikt nie jest doskona�y, przywary ma ka�dy, a patologie nie s� obce nawet istotom niebia�skim. Podobno. Skupmy si� na problemie, kt�ry mamy, a kt�ry wymaga rozwi�zania.

��Goecja � zacz�� po d�ugim milczeniu Pinety � jest zakazana, bo to proceder szalenie niebezpieczny. Samo wywo�anie demona nie wymaga, niestety, ani najwi�kszej wiedzy, ani najwy�szych zdolno�ci magicznych. Wystarczy posiadanie kt�rego� z nekromantycznych grymuar�w, a tych sporo jest na czarnym rynku. Bez wiedzy i umiej�tno�ci trudno jednak nad wywo�anym demonem zapanowa�. Domoros�y goeta mo�e m�wi� o szcz�ciu, je�li wywo�any demon po prostu wyrwie si�, wyswobodzi i ucieknie. Wielu ko�czy rozszarpanymi na strz�py. Wywo�ywanie demon�w i jakichkolwiek innych istot z plan�w �ywio��w i para�ywio��w zosta�o zatem ob�o�one zakazem i gro�b� surowych kar. Istnieje system kontroli, kt�ry gwarantuje przestrzeganie zakazu. Jest jednak miejsce, kt�re spod kontroli zosta�o wy��czone.

��Zamek Rissberg. Oczywi�cie.

��Oczywi�cie. Rissbergu nie mo�na kontrolowa�. System kontroli nad goecj�, o kt�rym m�wi�em, zosta� wszak stworzony w�a�nie tutaj. W wyniku przeprowadzonych tu eksperyment�w. Dzi�ki przeprowadzanym tu testom system jest wci�� doskonalony. Prowadzi si� tu te� i inne badania, dokonuje innych eksperyment�w. O bardzo r�nym charakterze. Bada si� tu r�ne rzeczy i zjawiska, wied�minie. R�ne rzeczy si� tu robi. Nie zawsze legalne i nie zawsze moralne. Cel u�wi�ca �rodki. Taki napis mo�na by tu powiesi� nad bram�.

��Ale pod inskrypcj� � doda� Tzara � nale�a�oby dopisa�: �Co powsta�o na Rissbergu, na Rissbergu zostaje�. Eksperymenty robi si� tu pod nadzorem. Wszystko jest monitorowane.

��W spos�b oczywisty nie wszystko � stwierdzi� cierpko Geralt. - Bo co� umkn�o.

��Co� umkn�o. - Pinety imponowa� spokojem. - Na zamku pracuje obecnie osiemnastu mistrz�w. Do tego ponad p� setki uczni�w i adept�w. Wi�kszo�� tych ostatnich od stopnia mistrzowskiego dziel� tylko formalno�ci. Obawiamy si� Mamy podstawy przypuszcza�, �e komu� z tej licznej grupy zachcia�o si� zabawi� goecj�.

��Nie wiecie, komu?

��Nie wiemy. - Harlanowi Tzarze nie drgn�a powieka. Ale wied�min wiedzia�, �e k�amie.

��W maju i na pocz�tku czerwca � czarodziej nie czeka� na dalsze pytania � dokonano w okolicy trzech masowych zbrodni. W okolicy, to znaczy tu, na Pog�rzu, najbli�ej dwana�cie, najdalej jakie� dwadzie�cia mil od Rissbergu. Za ka�dym razem chodzi�o o le�ne osady, sadyby drwali i innych robotnik�w le�nych. W osadach wymordowano wszystkich mieszka�c�w, nie zosta� nikt �ywy. Ogl�dziny zw�ok upewni�y nas, �e zbrodni tych musia� dokona� demon. Dok�adniej, energumen, nosiciel demona. Demona, kt�rego wywo�ano tu, na zamku.

��Mamy problem, Geralcie z Rivii. Musimy go rozwi�za�. I liczymy, �e nam w tym pomo�esz.

P�otka, jak zwykle, chrapa�a i boczy�a si� ju� na sam widok derki, w jej parskaniu pobrzmiewa�y strach i protest. Nie lubi�a, gdy wied�min owija� jej �eb. Jeszcze bardziej nie lubi�a tego, co nast�powa�o wkr�tce po owini�ciu. Geralt nic a nic si� klaczy nie dziwi�. Bo te� nie lubi�. Nie wypada�o mu, rzecz jasna, chrapa� ani parska�, ale nie powstrzymywa� si� od wyra�ania dezaprobaty w innej formie.

��I�cie dziwi � zdziwi� si� po raz nie wiedzie� kt�ry Harlan Tzara � twoja awersja do teleportacji.

Wied�min nie podj�� dyskursu. Tzara tego nie oczekiwa�.

��Przesy�amy ci� � podj�� � ju� z g�r� tydzie�, a ty za ka�dym razem przybierasz min� wprowadzanego na szafot skaza�ca. Zwykli ludzie, tych mog� zrozumie�, dla nich przesy� materii to wci�� rzecz straszna i niewyobra�alna. My�la�em jednak, �e ty, wied�min, masz w kwestii magii wi�cej obycia. To nie s� ju� czasy pierwszych portali Geoffreya Moncka! Dzi� teleportacja to rzecz powszechna i absolutnie bezpieczna. Teleporty s� bezpieczne. A teleporty otwierane przeze mnie s� bezpieczne patentowanie.

Wied�min westchn��. Zdarzy�o mu si� nie raz i nie dwa obejrze� efekty dzia�ania bezpiecznych teleport�w, uczestniczy� te� w segregowaniu resztek ludzi, kt�rzy z teleport�w korzystali. St�d wiedzia�, �e deklaracj� o bezpiecze�stwie portali teleportacyjnych mo�na by�o umie�ci� w tej samej przegr�dce, co twierdzenia: m�j piesek nie gryzie, m�j synek to dobry ch�opiec, ten bigos jest �wie�y, pieni�dze oddam najdalej pojutrze, noc sp�dzi�am u przyjaci�ki, na sercu le�y mi wy��cznie dobro ojczyzny oraz odpowiesz tylko na kilka pyta� i zaraz ci� zwolnimy.

Nie by�o jednak wyj�cia ani alternatywy. Zgodnie z powzi�tym na Rissbergu planem, zadaniem Geralta mia�o by� codzienne patrolowanie wybranego rejonu Pog�rza i usytuowanych tam osad, kolonii, siedlisk i sadyb � miejsc, w kt�rych Pinety i Tzara obawiali si� kolejnego ataku energumena. Osady owe rozsiane by�y po ca�ym Pog�rzu, niekiedy do�� daleko jedna od drugiej. Geralt musia� przyzna� i zaakceptowa� fakt, �e bez pomocy magii teleportacyjnej skuteczne patrolowanie nie by�oby mo�liwe.

Portale Pinety i Tzara dla konspiracji skonstruowali na ko�cu kompleksu Rissbergu, w wielkim, pustym i prosz�cym si� o remont pomieszczeniu, w kt�rym �mierdzia�o st�chlizn� paj�czyny lepi�y si� do twarzy, a wysch�e mysie bobki chrupa�y pod butami. Po aktywowaniu czaru na pokrytej zaciekami i resztkami jakiej� mazi �cianie pojawia� si� ogni�cie �wiec�cy zarys drzwi � a raczej wr�t � za kt�rymi k��bi�a si� nieprzejrzysta, opalizuj�ca po�wiata. Geralt zmusza� opatulon� klacz do wej�cia w ow� po�wiat� � i wtedy robi�o si� nieprzyjemnie. W oczach rozb�yskiwa�o, po czym przestawa�o si� widzie�, s�ysze� i czu� cokolwiek � poza zimnem. Wewn�trz czarnej nico�ci, w�r�d ciszy, bezkszta�tu i bezczasu zimno by�o jedynym, co si� czu�o, wszystkie pozosta�e zmys�y teleport wy��cza� i gasi�. Na szcz�cie tylko na u�amek sekundy. U�amek mija�, realny �wiat rozb�yskiwa� w oczach, a chrapi�cy z przera�enia ko� t�uk� podkowami w twardy grunt rzeczywisto�ci.

��Ko�, �e si� p�oszy, to zrozumia�e � stwierdzi� po raz kolejny Tzara. - Tw�j l�k, wied�minie, jest jednak zupe�nie irracjonalny.

L�k nigdy nie bywa irracjonalny, powstrzyma� si� od sprostowania Geralt. Pomijaj�c zaburzenia psychiczne. To jedna z pierwszych rzeczy, kt�rej uczy�o si� ma�ych wied�min�w. Dobrze jest odczuwa� strach. Odczuwasz strach, znaczy, jest si� czego ba�, b�d� wi�c czujny. Strachu nie trzeba pokonywa�. Wystarczy mu nie ulega�. I warto uczy� si� ode�.

��Dzisiaj dok�d?�� spyta� Tzara, otwieraj�c pude�ko z laki, w kt�rym trzyma� r�d�k�. -W jaki rejon?

��Suche Ska�y.

��Przed zachodem s�o�ca postaraj si� zd��y� do Jaworka. Stamt�d ci� zabierzemy, ja albo Pinety. Got�w?

��Na wszystko.

Tzara powi�d� w powietrzu r�k� i r�d�k�, jakby dyrygowa� orkiestr�, Geraltowi wyda�o si� nawet, �e s�yszy muzyk�. Czarodziej �piewnie wyskandowa� zakl�cie, d�ugie, brzmi�ce jak recytowany wiersz. Na �cianie rozb�ys�y p�omieniste linie, ��cz�c si� w �wiec�cy czworok�tny zarys. Wied�min zakl�� pod nosem, uspokoi� t�tni�cy medalion, szturchn�� klacz pi�tami i zmusi� j� do wkroczenia w mleczn� nico��.

Czer�, cisza, bezkszta�t, bezczas. Zimno. I nagle rozb�ysk i wstrz�s, �omot kopyt o twardy grunt.

Zbrodni, o kt�re czarodzieje podejrzewali energumena, nosiciela demona, dokonano w okolicy Rissbergu, na bezludnych terenach zwanych Pog�rzem Tukajskim, poro�ni�tym pradawn� puszcz� pa�mie wzg�rz oddzielaj�cych Temeri� od Brugge. Nazw� pasmo zawdzi�cza�o, jak chcieli jedni, legendarnemu bohaterowi o imieniu Tukaj, albo, jak twierdzili drudzy, czemu� ca�kiem innemu. Poniewa� w rejonie innych wzg�rz nie by�o, utar�o si� m�wi� po prostu Pog�rze i taka te� skr�cona nazwa figurowa�a na wielu mapach.

Pog�rze rozci�ga�o si� pasem d�ugim na jakie� sto, szerokim za� na dwadzie�cia do trzydziestu mil. Zw�aszcza w cz�ci zachodniej obj�te by�o intensywnym u�ytkowaniem i produkcj� le�n�. Dokonywano szeroko zakrojonego wyr�bu, rozwija�y si� przemys�y i rzemios�a z wyr�bem i lasem zwi�zane. Na pustkowiu powsta�y osady, kolonie, sadyby i obozy ludzi le�nym rzemios�em si� trudni�cych, sta�e lub prowizoryczne, zagospodarowane jako tako lub byle jak, wi�ksze, �rednie, mniejsze lub ca�kiem malu�kie. Obecnie, jak szacowali czarodzieje, na ca�ym Pog�rzu istnia�o oko�o p� setki takich osad.

W trzech z nich dosz�o do masakr, z kt�rych nikt nie uszed� �ywy.

Suche Ska�y, kompleks otoczonych g�stymi lasami niskich wzg�rk�w wapiennych, by� najdalej na zach�d wysuni�tym skrajem Pog�rza, zachodni� rubie�� rejonu patrolowania. Geralt by� tu ju�, pozna� teren. Na zr�bie pod lasem zbudowano wapiennik, wielki piec s�u��cy do wypalania ska�. Finalnym produktem takiego wypalania by�o wapno palone. Pinety, gdy byli tu razem, wyja�nia�, do czego s�u�y owo wapno, ale Geralt s�ucha� nieuwa�nie i zd��y� zapomnie�. Wapno � jakiekolwiek � le�a�o do�� daleko poza sfer� jego zainteresowa�. Ale przy piecu powsta�a kolonia ludzi, dla kt�rych rzeczone wapno by�o podstaw� egzystencji. Powierzono mu ochron� tych ludzi. I tylko to by�o wa�ne.

Wypalacze rozpoznali go, jeden pomacha� mu kapeluszem. Odwzajemni� pozdrowienie. Robi� swoje, pomy�la�. Robi� to, co powinienem. To, za co mi p�ac�.

Skierowa� P�otk� ku lasowi. Mia� przed sob� jakie� p� godziny jazdy le�n� drog�. Oko�o mili dzieli�o go od nast�pnej osady. Zwanej P�ochaczow� R�bni�.

W ci�gu dnia wied�min przebywa� dystans od siedmiu do dziesi�ciu mil � w zale�no�ci od okolicy oznacza�o to odwiedzenie kilku do kilkunastu nawet sadyb i dotarcie w um�wione miejsce, z kt�rego przed zachodem s�o�ca kt�ry� z czarodziej�w teleportowa� go z powrotem na zamek. Nazajutrz schemat si� powtarza�, acz patrolowany by� inny rejon Pog�rza. Geralt wybiera� rejony losowo, wystrzegaj�c si� rutyny i schematu, kt�ry m�g� �atwo by� rozszyfrowany. Pomimo tego zadanie okaza�o si� do�� monotonne. Wied�minowi jednak monotonia nie wadzi�a, przywyk� do niej w swym fachu, w wi�kszo�ci przypadk�w tylko cierpliwo��, wytrwa�o�� i konsekwencja gwarantowa�y udane �owy na potwora. Jak do tej pory zreszt� � nie by�o to bez znaczenia � nikt nigdy nie mia� ch�ci p�aci� za jego cierpliwo��, wytrwa�o�� i konsekwencj� r�wnie hojnie, co czarodzieje z Rissbergu. Nie mo�na wi�c by�o narzeka�, trzeba by�o robi� swoje.

Nawet niezbyt wierz�c w sukces przedsi�wzi�cia.

��Zaraz po przybyciu na Rissberg � zwr�ci� uwag� czarodziejom � zaprezentowali�cie mnie Ortolanowi i wszystkim wy�szym rang� magikom. Nawet zak�adaj�c, �e winnego goecji i masakr w�r�d tych wy�szych rang� nie by�o, wie�� o wied�minie na zamku musia�a si� rozej��. Wasz winowajca, o ile istnieje, w mig pojmie, w czym rzecz, utai si� wi�c, zaniecha dzia�alno�ci. Ca�kiem. Albo zaczeka, a� odjad�, i wtedy j� wznowi.

��Zainscenizujemy tw�j odjazd � odrzek� Pinety. - Tw�j dalszy pobyt na zamku b�dzie sekretem. Bez obaw, istnieje magia gwarantuj�ca sekretno�� tego, co sekretem ma pozosta�. Potrafimy, wierz nam, pos�u�y� si� tak� magi�.

��Codzienne patrolowanie ma zatem, waszym zdaniem, sens?

��Ma zatem. R�b swoje, wied�minie. Reszt� si� nie turbuj.

Geralt solennie obieca� sobie nie turbowa� si�. W�tpliwo�ci jednak mia�. I nie do ko�ca wierzy� czarodziejom. Mia� swoje podejrzenia.

Ale nie zamierza� ich ujawnia�.

Na P�ochaczowej R�bni ra�no stuka�y siekiery i jazgota�y pi�y, pachnia�o �wie�ym drewnem i �ywic�. Zapami�ta�ym trzebieniem lasu zajmowa� si� tu drwal P�ochacz z liczn� rodzin�. Starsi cz�onkowie rodziny r�bali i pi�owali, m�odsi okrzesywali zwalone pnie z ga��zi, najm�odsi nosili chrust. P�ochacz zobaczy� Geralta, wbi� siekier� w pie�, otar� czo�o.

��Witajcie. - Wied�min podjecha� bli�ej. - Co u was? Wszystko w porz�dku? P�ochacz patrzy� na niego d�ugo i ponuro.

- �le jest � powiedzia� wreszcie.

��Bo?

P�ochacz milcza� d�ugo.

��Pi�� ukradli � warkn�� wreszcie. - Ukradli pi��! To jak to jest, h�? Czego wy po zr�bach je�dzicie, panie, co? A Torquil ze swoimi czego po lasach kluczy, h�? Niby str�ujecie, h�? A pi�y kradn�!

��Zajm� si� tym � ze�ga� g�adko Geralt. - Zajm� si� t� spraw�. Bywajcie. P�ochacz splun��.

Na nast�pnej R�bni, tym razem Dudkowej, wszystko by�o w porz�dku, nikt Dudkowi nie zagra�a� i chyba niczego nie ukrad�. Geralt nawet nie wstrzyma� P�otki. Zmierza� do kolejnej osady. Zwanej Warzelni�.

Przemieszczanie si� pomi�dzy osadami u�atwia�y le�ne drogi, rozryte ko�ami woz�w. Geralt natyka� si� na zaprz�gi cz�sto, zar�wno wy�adowane le�n� produkcj� jak i puste, po �adunek dopiero jad�ce. Spotyka�o si� te� grupy w�drowc�w pieszych, ruch by� zaskakuj�co du�y. Nawet w g��bi puszczy rzadko bywa�o ca�kiem bezludnie. Ponad paprocie, niczym grzbiet narwala z fal morskich, wy�ania� si� niekiedy zad baby, zbieraj�cej na czworakach jagody czy inne runo le�ne. Pomi�dzy drzewami snu�o si� czasem sztywnym chodem co�, co z postawy i oblicza przypomina�o zombi, w rzeczywisto�ci by�o jednak szukaj�cym grzyb�w dziadyg�. Niekiedy co� �ama�o chrust w�r�d op�ta�czego wrzasku � by�y to dzieci, pociechy drwali i w�glarzy, uzbrojone w �uki z patyk�w i sznurk�w. Zadziwia�o, ile szk�d za pomoc� tak prymitywnego sprz�tu pociechy zdolne by�y wyrz�dzi� w przyrodzie. Przera�a�a my�l, �e kiedy� pociechy podrosn� i si�gn� po sprz�t profesjonalny.

Osada Warzelnia, w kt�rej r�wnie� panowa� spok�j, nic nie zak��ca�o pracy i nie zagra�a�o pracuj�cym, nazw� sw� � jak�e oryginalnie � bra�a od warzonego tu pota�u, �rodka cenionego w przemy�le szklarskim i mydlarskim. Pota�, jak wyja�nili Geraltowi czarodzieje, otrzymywano z popio�u w�gla drzewnego, kt�ry w okolicy wypalano. Geralt odwiedza� ju� � i zamierza� odwiedzi� dzisiaj � okoliczne osady w�glarzy. Najbli�sza nosi�a nazw� D�bowiec, a droga do niej faktycznie wiod�a obok pot�nego skupiska ogromnych kilkusetletnich d�b�w. Nawet w po�udnie, nawet przy pe�nym s�o�cu i bezchmurnym niebie pod d�bami zawsze le�a� mroczny cie�.

To przy d�bach w�a�nie, nieca�y tydzie� temu, Geralt po raz pierwszy napotka� konstabla Torquila i jego oddzia�.

Gdy cwa�em wypadli zza d�b�w i obskoczyli go ze wszystkich stron, w zielonych maskuj�cych strojach, z d�ugimi �ukami na plecach, Geralt zrazu wzi�� ich za Le�niczych, cz�onk�w os�awionej ochotniczej paramilitarnej formacji, sami siebie zw�cych Stra�nikami Puszczy, a zajmuj�cych si� polowaniem na nieludzi, zw�aszcza elfy i driady, i mordowaniem ich na wyszukane sposoby. Bywa�o, �e podr�uj�cych lasami Le�niczy oskar�ali o sprzyjanie nieludziom lub handlowanie z nimi, za jedno i drugie grozi� z ich strony lincz, a udowodni� niewinno�� by�o trudno. Spotkanie przy d�bach zapowiada�o si� wi�c na drastycznie gwa�towne � Geralt odetchn�� tedy z ulg� gdy zieloni je�d�cy okazali si� wykonuj�cymi swe obowi�zki str�ami prawa. Dowodz�cy, smag�y typ o przenikliwym spojrzeniu, opowiedziawszy si� jako konstabl w s�u�bach bajlifa z Gors Velen, obcesowo i opryskliwie za��da� od Geralta wyjawienia to�samo�ci, a gdy j� pozna�, za�yczy� sobie zobaczy� wied�mi�ski znak. Medalion z z�batym wilkiem nie do��, �e uznany zosta� za dow�d satysfakcjonuj�cy, to wzbudzi� wyra�ny podziw str�a prawa. Estyma, jak si� wydawa�o, obj�a te� samego Geralta. Konstabl zsiad� z konia, poprosi� wied�mina o to samo i zaprosi� na chwil� rozmowy.

��Jestem Frans Torquil. - Konstabl odrzuci� pozory opryskliwego s�u�bisty, pokaza� si� cz�ekiem spokojnym i konkretnym. - Ty za� jeste� wied�min Geralt z Rivii. Ten sam Geralt z Rivii, kt�ry miesi�c temu w Ansegis zbawi� od �mierci kobiet� i dziecko, potwora ludojada ubiwszy.

Geralt zacisn�� wargi. Szcz�liwie zapomnia� ju� o Ansegis, o potworze z blaszk� i o cz�owieku, kt�ry zgin�� z jego winy. Gryz� si� tym d�ugo, zdo�a� wreszcie przekona� samego siebie, �e zrobi� tyle, ile by�o mo�na, �e dwoje uratowa�, a potw�r nie zabije ju� nikogo. Teraz wszystko wr�ci�o.

Frans Torquil chyba nie zauwa�y� chmury, kt�r� po jego s�owach zasz�o czo�o wied�mina. A je�li zauwa�y�, to si� nie przej��.

��Wychodzi, wied�minie � podj�� � �e my obaj z tych samych powod�w po tych komyszach je�dzimy. Z�e rzeczy si� zacz�y od wiosny dzia� na Tukajskim Pog�rzu, do bardzo nie�adnych dosz�o tu zdarze�. I czas temu koniec po�o�y�. Po rzezi w Kab��kach radzi�em czarownikom z Rissbergu, by wied�mina wynaj�li. Pos�uchali, jak wida�, cho� przecie s�ucha� nie lubi�.

Konstabl zdj�� kapelusz i otrzepa� go z igie�ek i nasionek. Nakrycie g�owy nosi� identycznego fasonu co Jaskier, tyle �e z filcu gorszej jako�ci. I miast pi�rem egreta udekorowane ster�wk� ba�anta �ownego.

��Szmat czasu ju� prawa i porz�dku na Pog�rzu pilnuj� � podj��, patrz�c Geraltowi w oczy. - Nie chwal�c si�, niejednego z�oczy�c� pojma�em, niejednym such� ga��� przyozdobi�em. Ale to, co si� tu ostatnio wyrabia� Na to potrzeba tu dodatkowo kogo� takiego jak ty. Kogo�, kto si� w czarach wyznaje i na monstrach si� zna, kto si� potwora ni upiora ani smoka nie zl�knie. I dobrze, b�dziemy wesp� str�owa� i ludzi ochrania�. Ja za moj� marn� pensj�, ty za pieni�dze czarownik�w. Wiele� to, ciekawym, p�ac� ci za t� robot�?

Pi��set novigradzkich koron, przelanych na konto bankowe awansem, nie mia� zamiaru zdradza� Geralt. Za tyle kupili moj� us�ug� i m�j czas czarodzieje z Rissbergu. Pi�tna�cie dni mojego czasu. A po up�ywie pi�tnastu dni, niezale�nie od tego, co si� wydarzy, przelew na drugie tyle. Hojnie. Wi�cej ni� satysfakcjonuj�co.

��Ano, pewnie p�ac� niema�o. - Frans Torquil szybko poj��, �e odpowiedzi si� nie doczeka. - Sta� ich na to. A tobie tyle powiem: �adne pieni�dze tu za du�e nie s�. Bo to paskudna sprawa jest, wied�minie. Paskudna, ciemna i nienaturalna. Z�o, kt�re tu szala�o, z Rissbergu przysz�o, g�ow� dam. Jak nic czarownicy pokie�basili co� w tej ich magii. Bo ta ich magia jest jak worek �mij: cho�by nie wiem, jak mocno zawi�zany, zawsze w ko�cu co� jadowitego wylezie.

Konstabl �ypn�� na Geralta, wystarczy�o mu tego �ypni�cia, by poj��, �e wied�min nie zdradzi mu niczego, �adnych szczeg��w umowy z czarodziejami.

��Zapoznali ci� z detalami? Opowiedzieli, co zasz�o w Cisach, Kab��kach i Rogowi�nie?

��Poniek�d.

��Poniek�d � powt�rzy� Torquil. - Trzy dni po Belleteyn, osada Cisy, ubitych dziewi�ciu drwali. Po�owa maja, sadyba pilarzy w Kab��kach, ubitych dwana�cioro. Pocz�tek czerwca, Rogowizna, kolonia kurzak�w. Ofiar pi�tna�cioro. Taki jest poniek�d stan na dzisiejszy dzie�, wied�minie. Bo to nie koniec. G�ow� stawi�, �e nie koniec.

Cisy, Kab��ki, Rogowizna. Trzy masowe zbrodnie. A zatem nie wypadek przy pracy, nie demon, kt�ry wyrwa� si� i uciek�, nad kt�rym goeta partacz nie zdo�a� zapanowa�. To premedytacja, dzia�anie zaplanowane. Kto� trzykrotnie uwi�zi� demona w nosicielu i trzy razy wys�a� go mordowa�.

��Ja ju� wiele widzia�em. - Mi�nie na szcz�kach konstabla zagra�y silnie. - Niejedno pobojowisko, nie jednego trupa i nie dwa. Napady, grabie�e, naloty bandyckie, krwawe zemsty rodowe i zajazdy, nawet jedno wesele, z kt�rego sze�ciu nieboszczyk�w wynie�li, pana m�odego wliczaj�c. Ale �eby �ci�gna siec, by potem okulawionych zarzyna�? �eby skalpowa�? Gard�a z�bami przegryza�? �ywcem rozszarpywa�, z brzuch�w kiszki wywleka�? A na koniec z g��w ur�ni�tych piramidki ustawia�? Z czym tu, pytam, do czynienia mie� przysz�o? Tego ci czarownicy nie rzekli? Nie wyja�nili, do czego im wied�min?

Do czego potrzebny jest wied�min czarodziejom z Rissbergu? Tak bardzo, �e do wsp�pracy trzeba by�o zmusi� go szanta�em? Z ka�dym demonem i z ka�dym nosicielem czarodzieje mogliby wszak gracko poradzi� sobie sami, i to bez specjalnego trudu. Fulmen sphaericus, Sagitta aurea, dwa pierwsze z brzegu czary w�r�d wielu, kt�rymi mo�na by potraktowa� energumena z odleg�o�ci stu krok�w i w�tpliwe jest, by prze�y� potraktowanie. Ale nie, czarodzieje wol� wied�mina. Dlaczego? Odpowied� jest prosta: energumenem sta� si� czarodziej, konfrater, kolega. Kt�ry� z koleg�w po fachu wywo�uje demony, pozwala im wej�� w siebie i leci mordowa�. Zrobi� to ju� trzykrotnie. Ale czarodziejom nijak paln�� koleg� piorunem kulistym czy przedziurawi� z�otym grotem. Na koleg� potrzebny jest wied�min.

Nie m�g� ani nie chcia� powiedzie� tego Torquilowi. Nie m�g� i nie chcia� m�wi� mu tego, co powiedzia� czarodziejom na Rissbergu. A na co oni zareagowali lekcewa�eniem. S�usznie nale�nym bana�owi.

��Wci�� to robicie. Wci�� bawicie si� t� jak j� nazywacie, goecj�. Wywo�ujecie te istoty, wyci�gacie z ich p�aszczyzn, zza zamkni�tych drzwi. Z t� sam� nieodmiennie �piewk�: b�dziemy je kontrolowa�, opanujemy, zmusimy do pos�usze�stwa, zaprz�gniemy do pracy. Z tym samym nieodmiennie usprawiedliwieniem: poznamy ich sekrety, zmusimy do wyjawienia tajemnic i arkan�w, dzi�ki czemu zwielokrotnimy si�� w�asnej magii, b�dziemy leczy� i uzdrawia�, wyeliminujemy choroby i kl�ski �ywio�owe, uczynimy �wiat lepszym, a cz�owieka szcz�liwszym. I nieodmiennie okazuje si�, �e to k�amstwo, �e idzie wam wy��cznie o w�asn� moc i w�adz�.

Tzara, wida� to by�o, rwa� si� do riposty, ale Pinety powstrzyma� go.

��Wzgl�dem za� istot zza zamkni�tych drzwi � podj�� Geralt � tych, kt�re dla wygody nazywamy demonami, to z pewno�ci� wiecie to samo, co my, wied�mini. Co stwierdzili�my ju� dawno temu, co zapisano w wied�mi�skich protoko�ach i kronikach. Demony nigdy, przenigdy nie zdradz� wam �adnych sekret�w ani arkan�w. Nigdy nie dadz� si� zaprz�c do pracy. One daj� si� wywo�ywa� i sprowadza� do naszego �wiata tylko w jednym celu: chc� mordowa�. Bo to lubi�. I wy o tym wiecie. Ale im to umo�liwiacie.

��Od teorii � rzek� Pinety po bardzo d�ugiej chwili milczenia � przejd�my mo�e do praktyki. My�l�, �e w wied�mi�skich protoko�ach i kronikach te� zapisano co nieco o takowej. A oczekujemy od ciebie, wied�minie, nie traktat�w moralnych bynajmniej, ale w�a�nie praktycznych raczej rozwi�za�.

��Rad by�em pozna�. - Frans Torquil poda� Geraltowi d�o�. - A ninie do roboty, w objazd. Str�owa�, ludzi ochrania�. Od tego jeste�my.

��Od tego.

Ju� w siodle, konstabl pochyli� si�.

��Za�o�� si� � rzek� cicho � �e o tym, co ci zaraz powiem, sam dobrze wiesz. Ale powiem to mimo wszystko. Uwa�aj, wied�minie. Miej baczenie. Gada� nie chcesz, ale ja swoje wiem. Czarownicy jak nic naj�li ci�, by� naprawi� to, co sami popsuli, posprz�ta� plugastwo, kt�rym sami naplugawili. Ale je�li co� p�jdzie nie tak, b�d� szuka� koz�a ofiarnego. A ty masz na takiego wszelkie zadatki.

Niebo nad lasem zacz�o ciemnie�, nag�y wiatr zaszumia� w koronach drzew. Zamrucza� daleki grom.

��Jak nie burze, to ulewy � stwierdzi� Frans Torquil przy ich kolejnym spotkaniu. - Co drugi dzie� grzmi i pada. A skutek taki, �e wszelkie �lady, gdy ich szuka�, przez deszcz zatarte. Wygodnie, prawda? Wr�cz jakby na zam�wienie. To te� mi pachnie czarnoksi�stwem, Rissbergiem konkretnie. M�wi si�, �e umiej� czarownicy pogod� zaczynia�. Magiczny wiatr wywo�a�, naturalny zasi� zakl��, by wia�, k�dy chc�. Przegania� chmury, wzbudzi� deszcz albo grad, a i burz� rozp�ta� na zawo�anie. Kiedy im to na r�k�. By, dla przyk�adu, �lady pozaciera�. Co ty na to, Geralt?

��Czarodzieje, fakt, potrafi� wiele � odrzek�. - Pogod� rz�dzili od zawsze, od Pierwszego L�dowania, kt�re podobno wy��cznie dzi�ki czarom Jana Bekkera nie zako�czy�o si� katastrof�. Ale obwinia� magik�w za wszystkie niedole i kl�ski to chyba przesada. M�wisz w ko�cu o zjawiskach naturalnych, Frans. Po prostu taki mamy sezon. Sezon burz.

Pop�dzi� klacz. S�o�ce chyli�o si� ju� ku zachodowi, przed zmierzchem zamierza� spatrolowa� jeszcze kilka osad. Najbli�sz� by�a kolonia w�glarzy, po�o�ona na polanie zwanej Rogowizn�. Gdy by� tam po raz pierwszy, towarzyszy� mu Pinety.

Teren masakry, ku zdumieniu wied�mina, miast by� ponurym i z daleka omijanym uroczyskiem, okaza� si� by� miejscem o�ywionej pracy, pe�nym ludzi.

W�glarze � sami siebie zw�cy kurzakami � trudzili si� w�a�nie przy budowie nowego mielerza, konstrukcji s�u��cej do wypa�u w�gla drzewnego. Mielerz �w by� kopulasto uformowanym stosem drewna, nie jak�� bez�adn� kup� bynajmniej, ale stosem u�o�onym pieczo�owicie i r�wniutko. Gdy Geralt i Pinety zjechali na polan�, zastali w�glarzy przy obk�adaniu owego stosu mchem i starannym przysypywaniu go ziemi�. Drugi mielerz, zbudowany wcze�niej, pracowa� ju�, czyli kopci� w najlepsze. Ca�a polana zasnuta by�a gryz�cym oczy dymem, ostry �ywiczny zapach atakowa� nozdrza.

��Jak dawno��� wied�min kaszln��. - Jak dawno temu, m�wi�e�, dosz�o�

��R�wno miesi�c temu.

��A ludzie pracuj� tu, jakby nigdy nic?

��Na w�giel drzewny � wyja�ni� Pinety � jest ogromne zapotrzebowanie. Tylko w�giel drzewny pozwala przy spalaniu uzyska� temperatur� umo�liwiaj�c� wytop metali. Piece hutnicze pod Dorian i Gors Velen nie mog�yby bez w�gla funkcjonowa�, a hutnictwo to najwa�niejsza i najbardziej rozwojowa ga��� przemys�u. Dzi�ki popytowi w�glarstwo to zaj�cie intratne, a ekonomia, wied�minie, jest jak natura, pr�ni nie znosi. Pomordowanych kurzak�w pochowano tam, o, widzisz kurhan? �wie�y piasek ��ci si� jeszcze. A na ich miejsce przyszli nowi. Mielerz dymi, �ycie toczy si� dalej.

Zsiedli z koni. Kurz�cy nie po�wi�cili im uwagi, zbyt byli zaj�ci. Je�li kto� si� nimi interesowa�, to kobiety i dzieci, kt�rych kilkoro biega�o mi�dzy sza�asami.

��A jak�e. - Pinety odgad� pytanie, nim wied�min je zada�. - W�r�d pochowanych pod kurhanem te� by�y dzieci. Troje. Trzy kobiety. Dziewi�ciu m�czyzn i wyrostk�w. Chod� za mn�.

Weszli mi�dzy s�gi susz�cego si� drewna.

��Kilku m�czyzn � m�wi� czarodziej � zabito na miejscu, roztrzaskano im g�owy. Reszt� obezw�adniono i unieruchomiono, ostrym narz�dziem przecinaj�c �ci�gna u st�p. Wielu, w tym wszystkie dzieci, mia�o dodatkowo po�amane r�ce. Obezw�adnionych pomordowano. Rozszarpywano gard�a, rozpruwano brzuchy, otwierano klatki piersiowe. Zdzierano sk�r� z plec�w, skalpowano. Jednej z kobiet�

��Wystarczy. - Wied�min patrzy� na czarne zacieki krwi, wci�� widoczne na brzozowych pie�kach. - Wystarczy, Pinety.

��Warto, by� wiedzia�, z kim� z czym mamy do czynienia.

��Ju� wiem.

��A wi�c tylko ostatnie detale. Nie doliczono si� cia�. Wszystkim pomordowanym uci�to g�owy. I u�o�ono je w piramid�, tutaj, w tym w�a�nie miejscu. G��w by�o pi�tna�cie, cia� trzyna�cie. Dwa cia�a znikn�y.

��Wed�ug identycznego niemal schematu � podj�� czarodziej po kr�tkiej pauzie � rozprawiono si� z mieszka�cami dw�ch innych siedlisk, Cis�w i Kab��k�w. W Cisach zabito dziewi�ciu ludzi, w Kab��kach dwana�cioro. Zabior� ci� tam jutro. Dzi� zajrzymy jeszcze do Nowej Smolarni, to niedaleko. Zobaczysz, jak wygl�da produkcja smo�y drzewnej i dziegciu. Gdy nast�pnym razem przyjdzie ci co� smarowa� dziegciem, b�dziesz wiedzia�, sk�d �w si� wzi��.

��Mam pytanie.

��S�ucham.

��Naprawd� musieli�cie ucieka� si� do szanta�u? Nie wierzyli�cie, �e z w�asnej woli przyb�d� na Rissberg?

��Zdania by�y podzielone.

��Wsadzi� mnie w Kerack do lochu, potem uwolni�, ale wci�� szachowa� s�dem, czyj to by� pomys�? Kto na to wpad�? Koral, prawda?

Pinety spojrza� na niego. Patrzy� d�ugo.

��Prawda � przyzna� wreszcie. - To by� jej pomys�. I jej plan. Wsadzi� ci�, uwolni�, szachowa�. A na koniec sprawi�, by post�powanie umorzono. Za�atwi�a to natychmiast po twoim wyje�dzie, kartotek� w Kerack masz ju� czyst� jak �za. Masz inne pytania? Nie? Jed�my wi�c do Nowej Smolarni, popatrzymy sobie na dziegie�. Potem otworz� teleport i wr�cimy na Rissberg. Wieczorem chcia�bym jeszcze wyskoczy� z much�wk� nad moj� rzeczk�. J�tka si� roi, pstr�g b�dzie �erowa�� �owi�e� kiedy�, wied�minie? Poci�ga ci� �owienie?

- �owi�, gdy mam ch�tk� na ryb�. Zawsze wo�� ze sob� sznur. Pinety milcza� d�ugo.

��Sznur � wyrzek� wreszcie dziwnym tonem. - Linka, obci��ona kawa�em o�owiu. Z wieloma haczykami. Na kt�re nadziewasz robaki.

��Tak. A co?

��Nic. Niepotrzebnie pyta�em.

Zmierza� do So�nicy, kolejnej osady w�glarzy, gdy las nagle zamilk�. Zaniem�wi�y s�jki, jak uci�te no�em ucich�y krzyki srok, raptownie urwa�o si� stukanie dzi�cio�a. Las zamar� w zgrozie.

Geralt poderwa� klacz do galopu.

Mielerz w So�nicy zbudowano w pobli�u karczowiska, w�glarze wykorzystywali odpad drzewny pozosta�y po wyr�bie. Wypa� rozpocz�� si� tu niedawno, ze szczytu kopu�y, niby z krateru wulkanu, bi� s�up ��tawego i mocno �mierdz�cego dymu. Zapach dymu nie t�umi� unosz�cego si� nad polan� odoru �mierci.

Geralt zeskoczy� z konia. I doby� miecza.

Pierwszego trupa, pozbawionego g�owy i obu st�p, zobaczy� tu� obok mielerza, krew zbryzga�a pokrywaj�c� kopiec ziemi�. Nieco dalej le�a�y trzy nast�pne cia�a, zmasakrowane do niepoznania. Krew wsi�k�a w ch�onny le�ny piasek, zostawiaj�c czerniej�ce plamy.

Bli�ej �rodka polany i ob�o�onego kamieniami paleniska le�a�y dwa kolejne trupy � m�czyzny i kobiety. M�czyzna mia� rozerwane gard�o, rozszarpane tak, �e widoczne by�y kr�gi szyjne. Kobieta g�rn� cz�ci� cia�a le�a�a w ognisku, w popiele, oblepiona kasz� z przewr�conego kocio�ka.

Nieco dalej, przy s�gu drewna, le�a�o dziecko, ch�opczyk, mo�e pi�cioletni. By� rozdarty na po�owy.

Kto� � a raczej co� � chwyci�o go za obie n�ki i rozdar�o.

Dostrzeg� nast�pnego trupa, ten mia� rozpruty brzuch i wywleczone jelita. Na pe�n� d�ugo��, czyli jaki� s��e� jelita grubego plus z g�r� trzy cienkiego. Jelita prost� po�yskliw� sino-r�ow� lini� ci�gn�y si� od trupa do sza�asu z iglastych ga��zi, znika�y w jego wn�trzu.

Wewn�trz, na prymitywnym bar�ogu, le�a� na wznak szczup�y m�czyzna. Od razu rzuca�o si� w oczy, �e zupe�nie tu nie pasowa�. Bogate odzienie mia� ca�e we krwi, kompletnie przesi�kni�te. Ale wied�min nie zauwa�y�, by tryska�o, sika�o lub ciek�o z kt�rego� z podstawowych naczy� krwiono�nych.

Pozna� go mimo pokrytej schn�c� krwi� twarzy. By� to �w d�ugow�osy, szczup�y i nieco zniewie�cia�y pi�kni�, Sorel Degerlund, przedstawiono mu go na audiencji u Ortolana. Wtedy te� mia� na sobie podobnie szamerowany p�aszcz i haftowany dublet, jak inni czarodzieje, siedzia� w�r�d innych za sto�em i tak jak inni patrzy� na wied�mina z kiepsko skrywan� niech�ci� A teraz le�a�, nieprzytomny, w w�glarskim sza�asie, ca�y we krwi, a napi�stek prawej r�ki okr�cony mia� ludzkim jelitem. Wywleczonym z jamy brzusznej trupa le��cego nieca�e dziesi�� krok�w dalej.

Wied�min prze�kn�� �lin�. Zar�ba� go, pomy�la�, p�ki nieprzytomny? Tego oczekuj� Pinety i Tzara? Zabi� energumena? Wyeliminowa� goet�, zabawiaj�cego si� wywo�ywaniem demon�w?

Z zamy�lenia wyrwa� go j�k. Sorel Degerlund, wygl�da�o, odzyskiwa� przytomno��. Poderwa� g�ow�, zaj�cza�, znowu opad� na bar��g. Uni�s� si�, wodzi� wko�o b��dnym wzrokiem. Zobaczy� wied�mina, otworzy� usta. Spojrza� na sw�j zabryzgany krwi� brzuch. Uni�s� r�k�. Zobaczy�, co w niej trzyma. I zacz�� krzycze�.

Geralt patrzy� na miecz, Jaskrowy nabytek ze z�oconym jelcem. Popatrywa� na cienk� szyj� czarodzieja. Na nabrzmia�� na niej �y��.

Sorel Degerlund odlepi� i zdar� jelito z r�ki. Przesta� krzycze�, j�cza� tylko, trz�s� si�. Wsta�, najpierw na czworaki, potem na nogi. Wypad� z sza�asu, rozejrza� si�, zawrzeszcza� i rzuci� do ucieczki. Wied�min chwyci� go za ko�nierz, osadzi� w miejscu i powali� na kolana.

��Co� tu��� wybe�kota� Degerlund, wci�� si� trz�s�c. - Co si� Co si� tu sta� Sta�o?

��My�l�, �e wiesz, co. Czarodziej g�o�no prze�kn�� �lin�.

��Jak si� Jak si� tu znalaz�em? Niczego� Niczego nie pami�tam� Niczego nie pami�tam! Niczego!

��W to raczej nie uwierz�.

��Inwokacja��� Degerlund chwyci� si� za twarz. - Inwokowa�em� On si� zjawi�. W pentagramie, w kredowym kr�gu� I wszed�. Wszed� we mnie.

��Chyba nie po raz pierwszy, co?

Degerlund zaszlocha�. Nieco teatralnie, Geralt nie m�g� oprze� si� takiemu wra�eniu. �a�owa�, �e nie zaskoczy� energumena, zanim demon go porzuci�. �al, zdawa� sobie z tego spraw�, by� ma�o racjonalny, �wiadom by�, jak gro�na mog�a by� konfrontacja z demonem, powinien by� rad, �e jej unikn��. Ale nie by� rad. Bo przynajmniej wiedzia�by w�wczas, co robi�.

�e te� trafi�o na mnie, pomy�la�. �e te� nie wpad� tu Frans Torquil ze swym oddzia�em. Konstabl nie mia�by opor�w ani skrupu��w. Ubabrany we krwi, zdybany z wn�trzno�ciami ofiary w gar�ci czarodziej z miejsca dosta�by stryczek na szyj� i zadynda� na pierwszym z brzegu konarze. Torquila nie powstrzyma�yby wahania ani w�tpliwo�ci. Torquil nie zastanawia�by si�, �e zniewie�ciale i raczej chuderlawo prezentuj�cy si� czarodziej w �aden spos�b nie by�by w stanie okrutnie rozprawi� si� z tyloma lud�mi, i to w czasie tak kr�tkim, �e skrwawione odzienie nie zd��y�o wyschn�� ani zesztywnie�. �e nie zdo�a�by rozedrze� dziecka go�ymi r�kami. Nie, Torquil nie mia�by rozterek.

A ja je mam.

Pinety i Tzara pewni byli, �e mie� nie b�d�.

��Nie zabijaj mnie��� zaj�cza� Degerlund. - Nie zabijaj mnie, wied�minie� Ja ju� nigdy� Nigdy wi�cej�

��Zamknij si�.

��Przysi�gam, �e nigdy�

��Zamknij si�. Jeste� do�� przytomny, by u�y� magii? Przywo�a� tu czarodziej�w z Rissbergu?

��Mam sigil� Mog� Mog� si� na Rissberg teleportowa�.

��Nie sam. Razem ze mn�. Bez sztuczek. Nie pr�buj wstawa�, zosta� na kolanach.

��Musz� wsta�. A ty� Je�li teleportacja ma si� uda�, musisz stan�� blisko mnie. Bardzo blisko.

- �e niby jak? Nu�e, na co czekasz? Wyci�gaj ten amulet.

��To nie amulet. M�wi�em, to sigil.

Degerlund rozche�sta� zakrwawiony dublet i koszul�. Na chudej piersi mia� tatua�, dwa zachodz�ce na siebie okr�gi. Okr�gi usiane by�y punktami r�nej wielko�ci. Wygl�da�o to troch� jak schemat orbit planet, kt�ry Geralt podziwia� kiedy� na uczelni w Oxenfurcie.

Czarodziej wym�wi� �piewne zakl�cie. Okr�gi za�wieci�y niebiesko, punkty czerwono. I zacz�y si� kr�ci�.

��Teraz. Sta� blisko.

��Blisko?

��Jeszcze bli�ej. Wr�cz przytul si� do mnie.

- �e co?

��Przytul si� do mnie i obejmij mnie.

G�os Degerlunda zmieni� si�. Jego za�zawione przed chwil� oczy zapali�y si� paskudnie, a wargi skrzywi�y wrednie.

��Tak, tak dobrze. Mocno i czule, wied�minie. Jakbym by� t� twoj� Yennefer.

Geralt poj��, co si� �wi�ci. Ale nie zd��y� ani odepchn�� Degerlunda, ani zdzieli� go g�owic� miecza, ani chlasn�� kling� po szyi. Zwyczajnie nie zd��y�.

W oczach rozb�ys�a mu opalizuj�ca po�wiata. W u�amku sekundy uton�� w czarnej nico�ci. W przenikliwym zimnie, w ciszy, bezkszta�cie i bezczasie.

Wyl�dowali twardo, pod�oga z kamiennych p�yt jakby wyskoczy�a im na spotkanie. Impet ich rozdzieli�. Geralt nie zdo�a� nawet dobrze si� rozejrze�. Poczu� intensywny smr�d, od�r brudu przemieszanego z pi�mem. Wielgachne i mocarne �apska capn�y go pod pachy i za kark, grube paluchy bez trudu zamkn�y si� na bicepsach, twarde jak �elazo kciuki bole�nie wpi�y si� w nerwy, w sploty ramienne. Zdr�twia� ca�y, wypu�ci� miecz z bezw�adnej r�ki.

Przed sob� zobaczy� garbusa z paskudn� i usian� wrzodami g�b� z czaszk� pokryt� rzadkimi k�pkami sztywnych w�os�w. Garbus, szeroko rozstawiwszy pa��kowate nogi, mierzy� do niego z wielkiej kuszy, a w�a�ciwie z arbalestu o dw�ch stalowych, po�o�onych jedno nad drugim �uczyskach. Oba wycelowane w Geralta czw�rgranne groty be�t�w by�y szerokie na dobre dwa cale i wyostrzone jak brzytwy.

Sorel Degerlund stan�� przed nim.

��Jak si� ju� zapewne zorientowa�e� � powiedzia� � nie trafi�e� na Rissberg. Trafi�e� do mojego azylu i pustelni. Miejsca, w kt�rym wraz z moim mistrzem przeprowadzamy eksperymenty, o kt�rych na Rissbergu nie wiedz�. Jestem, jak zapewne wiesz, Sorel Albert Amador Degerlund, magister magicus. Jestem, czego jeszcze nie wiesz, tym, kt�ry zada ci b�l i �mier�.

Znikn�y, jak zdmuchni�te wiatrem, udawane przera�enie i odgrywana panika, znikn�y wszelkie pozory. Wszystko tam, na polanie w�glarzy, by�o udawane. Przed obwis�ym w parali�uj�cym chwycie s�katych �ap Geraltem sta� oto zupe�nie inny Sorel Degerlund. Sorel Degerlund triumfuj�cy, przepe�niony pych� i but�. Sorel Degerlund szczerz�cy z�by w z�o�liwym u�miechu. U�miechu ka��cym my�le� o skolopendrach, przeciskaj�cych si� przez szpary pod drzwiami. O rozkopywanych grobach. O bia�ych robakach wij�cych si� w padlinie. O t�ustych ko�skich muchach poruszaj�cych n�kami w talerzu roso�u.

Czarodziej podszed� bli�ej. W d�oni trzyma� stalow� szpryc� z d�ug� ig��.

��Wyrolowa�em ci� jak dziecko, tam, na polanie � wycedzi�. - Jak to dziecko si� okaza�e� naiwny. Wied�min Geralt z Rivii! Cho� instynkt go nie myli�, nie zabi�, bo nie mia� pewno�ci. Bo jest dobrym wied�minem i dobrym cz�owiekiem. Powiedzie� ci, dobry wied�minie, kim s� ludzie dobrzy? To tacy, kt�rym los posk�pi� szansy skorzystania z dobrodziejstw bycia z�ymi. Wzgl�dnie tacy, kt�rzy szans� tak� mieli, ale byli za g�upi, by z niej skorzysta�. Niewa�ne, do kt�rej grupy si� zaliczasz. Da�e� si� podej��, wpad�e� w pu�apk� i gwarantuj�, �e nie wyjdziesz z niej �ywy.

Uni�s� szpryc�. Geralt poczu� uk�ucie, a zaraz po nim pal�cy b�l. B�l przeszywaj�cy i mrocz�cy oczy, wypr�aj�cy ca�e cia�o, b�l tak okropny, �e z najwy�szym wysi�kiem powstrzyma� si� od krzyku. Serce zacz�o mu bi� jak szalone, przy jego zwyk�ym t�tnie, czterokrotnie wolniejszym ni� t�tno zwyk�ego cz�owieka, by�o to wyj�tkowo przykr� sensacj�. W oczach mu pociemnia�o, �wiat wok� zawirowa�, rozmaza� si� i rozp�yn��.

Wleczono go, blask magicznych kul ta�czy� po surowych �cianach i sufitach. Jedna z mijanych �cian, ca�a pokryta zaciekami krwi, obwieszona by�a broni�, widzia� szerokie zakrzywione bu�aty, wielkie sierpy, gizarmy, topory, morgensterny. Wszystkie nosi�y �lady krwi. Tego u�ywano w Cisach, Kab��kach i Rogowi�nie, pomy�la� przytomnie. Tym masakrowano w�glarzy w So�nicy.

Odr�twia� zupe�nie, przesta� czu� cokolwiek, nie czu� nawet gniot�cego ucisku trzymaj�cych go �ap.

��Buueh-hhhrrr-eeeehhh-bueeeeh! Bueeh-heeh!

Nie od razu poj��, �e to, co s�yszy, to radosny rechot. Wlek�cych go sytuacja najwyra�niej bawi�a.

Id�cy przodem garbus z kusz� pogwizdywa�.

Geralt by� bliski utraty przytomno�ci.

Brutalnie posadzono go w fotelu z wysokim oparciem. Wreszcie m�g� zobaczy� tych, kt�rzy go tu przywlekli, ca�y czas mia�d��c pachy �apskami.

Pami�ta� olbrzymiego ogrokrasnoluda Mikit�, ochroniarza Pyrala Pratta. Ci dwaj troch� go przypominali, mogliby od biedy uj�� za bliskich krewnych. Byli podobnego jak Mikita wzrostu, podobnie �mierdzieli, podobnie nie mieli szyj, podobnie stercza�y im, niczym dzikom, z�by spod dolnych warg. Mikita by� jednak �ysy i brodaty, ci dwaj br�d nie mieli, ma�pie g�by pokrywa�a im czarna szcze�, a czubki jajowatych g��w zdobi�o co� wygl�daj�cego jak zmierzwione paku�y. Oczka mieli ma�e i przekrwione, uszy wielkie, szpiczaste i okropnie w�ochate.

Ich odzie� nosi�a �lady krwi. A oddech cuchn�� tak, jakby od wielu dni �ywili si� wy��cznie czosnkiem, g�wnem i zdech�ymi rybami.

��Bueeeeh! Bueeh-heeh-heeh!

��Bue, Bang, dosy� �miech�w, do pracy, obaj. Pasztor, wyjd�. Ale b�d� w pobli�u. Oba wielkoludy wysz�y, klapi�c wielkimi stopami. Nazwany Pasztorem garbus pospieszy� za nimi.

W polu widzenia wied�mina pojawi� si� Sorel Degerlund. Przebrany, wymyty, uczesany i zniewie�cia�y. Przysun�� krzes�o, siad� naprzeciw, za plecami maj�c st� zawalony ksi�gami i grymuarami. Patrzy� na wied�mina, u�miechaj�c si� nie�adnie. Bawi� si� przy tym i ko�ysa� medalionem na z�otym �a�cuszku, kt�ry nawija� sobie na palec.

��Potraktowa�em ci� � powiedzia� beznami�tnie � ekstraktem z jadu bia�ych skorpion�w. Niemi�e, prawda? Ani r�k� ruszy�, ani nog� ani palcem nawet? Ani mrugn��, ani �liny prze�kn��? Ale to jeszcze nic. Wkr�tce zaczn� si� niekontrolowane ruchy ga�ek ocznych i zaburzenia wzroku. Potem odczujesz skurcze mi�ni, skurcze naprawd� silne, zapewne naderw� ci si� wi�zad�a mi�dzy�ebrowe. Nie zdo�asz opanowa� zgrzytania z�bami, kilka z�b�w skruszysz, to pewne. Wyst�pi �linotok, a wreszcie trudno�ci w oddychaniu. Je�li nie podam ci antidotum, udusisz si�. Ale nie turbuj si�, podam. Prze�yjesz, na razie. Cho� s�dz�, �e wkr�tce b�dziesz �a�owa�, �e� prze�y�. Wyja�ni� ci, w czym rzecz. Mamy czas. Ale wcze�niej chcia�bym jeszcze sobie popatrze�, jak siniejesz.

��Obserwowa�em ci� � podj�� po chwili � wtedy, ostatniego dnia czerwca, na audiencji. Popisywa�e� si� przed nami arogancj�. Przed nami, lud�mi stokro� lepszymi od ciebie, lud�mi, kt�rym do pi�t nie dorastasz. Bawi�o ci� i podnieca�o, widzia�em to, igranie z ogniem. Ju� wtedy postanowi�em udowodni� ci, �e igranie z ogniem musi sko�czy� si� poparzeniami, a wtr�canie si� w sprawy magii i magik�w ma r�wnie bolesne konsekwencje. Przekonasz si� o tym niebawem.

Geralt chcia� si� poruszy�, ale nie m�g�. Ko�czyny i ca�e cia�o mia� bezw�adne i nieczu�e. W palcach r�k i n�g czu� przykre mrowienie, twarz mia� kompletnie zdr�twia��, wargi jak zasznurowane. Coraz gorzej widzia�, oczy zasnuwa� mu i zlepia� jaki� m�tny �luz.

Degerlund za�o�y� nog� na nog�, zako�ysa� medalionem. By� na nim znak, emblemat, b��kitna emalia. Geralt nie umia� rozpozna�. Widzia� coraz gorzej. Czarodziej nie k�ama�, zaburzenia wzroku nasila�y si�.

��Rzecz, uwa�asz, w tym � ci�gn�� od niechcenia Degerlund � �e planuj� wysoko zaj�� w czarodziejskiej hierarchii. W zamiarach tych i planach opieram si� na osobie Ortolana, znanego ci z wizyty na Rissbergu i pami�tnej audiencji.

Geralt mia� wra�enie, �e j�zyk puchnie mu i wype�nia ca�� jam� ustn�. Obawia� si�, �e to nie tylko wra�enie. Jad bia�ego skorpiona by� zab�jczy. On sam nigdy dot�d nie by� wystawiony na jego dzia�anie, nie wiedzia�, jakie skutki m�g� powodowa� dla organizmu wied�mina. Powa�nie si� zaniepokoi�, co si� walcz�c z niszcz�c� go toksyn�. Sytuacja nie przedstawia�a si� najlepiej. Ratunku, jak wygl�da�o, znik�d nie mo�na by�o oczekiwa�.

��Kilka lat temu � Sorel Degerlund nadal napawa� si� tonem swego g�osu � zosta�em asystentem Ortolana, na stanowisko to desygnowa�a mnie Kapitu�a, a zatwierdzi� zesp� badawczy Rissbergu. Mia�em, jak i moi poprzednicy, szpiegowa� Ortolana i sabotowa� co gro�niejsze jego idee. Przydzia�u nie zawdzi�cza�em li tylko magicznemu talentowi, lecz urodzie i urokowi osobistemu. Kapitu�a przydziela�a staruszkowi takich bowiem asystent�w, jakich �w lubi�.

��Mo�esz tego nie wiedzie�, ale za czas�w m�odo�ci Ortolana w�r�d czarodziej�w pleni�a si� mizoginia i moda na m�skie przyja�nie, kt�re nader cz�sto zamienia�y si� w co� wi�cej, a nawet du�o wi�cej. Za� m�ody ucze� lub adept, bywa�o, nie mia� wyboru, musia� by� starszym pos�uszny tak�e i w tym wzgl�dzie. Niekt�rym niezbyt si� to podoba�o, ale znosili jako dobrodziejstwo inwentarza. A niekt�rzy to polubili. Do tych ostatnich nale�a�, jak si� zapewne ju� domy�li�e�, Ortolan. Ch�opta�, kt�remu wtedy przystawa� jego ptasi przydomek, po do�wiadczeniach ze swym preceptorem na ca�e d�ugie �ycie zosta�, jak m�wi� poeci, entuzjast� i adherentem szlachetnych m�skich przyja�ni i szlachetnych m�skich mi�o�ci. Proz�, jak wiesz, okre�la si� rzecz kr�cej i dosadniej.

O �ydk� czarodzieja otar� si�, mrucz�c g�o�no, wielki czarny kot z ogonem napuszonym jak szczotka. Degerlund schyli� si�, pog�aska� go, zako�ysa� przed nim medalionem. Kot od niechcenia pacn�� w medalion �apk�. Odwr�ci� si�, na znak, �e nudzi go zabawa, zaj�� si� wylizywaniem futerka na piersi.

��Jak niew�tpliwie zauwa�y�e� � podj�� czarodziej � urody jestem nieprzeci�tnej, kobiety, bywa, zw� mnie efebem. Kobiety i owszem, lubi�, ale przeciw pederastii w zasadzie te� nic nie mia�em i nie mam. Z jednym warunkiem: je�li ju�, to musi pomaga� mi w robieniu kariery.

��M�j m�ski afekt z Ortolanem zbytnich po�wi�ce� nie wymaga�, staruszek dawno ju� przekroczy� zar�wno granic� wieku, w kt�rym si� mo�e, jak i tego, w kt�rym si� chce. Ale postara�em si�, aby mniemano inaczej. Aby my�lano, i� z kretesem straci� dla mnie g�ow�. �e nie ma takiej rzeczy, kt�rej odm�wi�by swemu pi�knemu kochankowi. �e znam jego szyfry, �e mam dost�p do jego tajemnych ksi�g i sekretnych notatek. �e obdarowuje mnie artefaktami i talizmanami, kt�rych wcze�niej nikomu nie ujawni�. I �e uczy mnie zabronionych zakl��. W tym i goecji. I je�li do niedawna wielcy z Rissbergu lekcewa�yli mnie, teraz nagle zacz�li powa�a�, uros�em w ich oczach. Uwierzyli, �e robi� to, o czym sami marz�. I �e odnosz� w tym sukcesy.

��Wiesz, co to jest transhumanizm? Co to jest specjacja? Specjacja radiacyjna? Introgresja? Nie? Nie masz si� czego wstydzi�. Ja te� nie za bardzo. Ale wszyscy s�dz� �e wiem du�o. �e pod okiem i auspicj� Ortolana prowadz� badania nad udoskonaleniem rodzaju ludzkiego. W szczytnym celu, �eby poprawi� i ulepszy�. Polepszy� kondycj� ludzi, wyeliminowa� choroby i niepe�nosprawno��, wyeliminowa� starzenie si�, bla, bla, bla. Oto cel i zadanie magii. I�� drog� wielkich dawnych mistrz�w, Malaspiny, Alzura i Idarrana. Mistrz�w hybrydyzacji, mutowania i modyfikowania genetycznego.

Obwie�ciwszy przybycie miauczeniem, czarny kot pojawi� si� znowu. Wskoczy� na kolana czarodzieja, wyci�gn�� si�, zamrucza�. Degerlund g�aska� go rytmicznie. Kot zamrucza� jeszcze g�o�niej, wysuwaj�c pazury i�cie tygrysich rozmiar�w.

��Co to takiego hybrydyzacja, wiesz z pewno�ci� bo to inne okre�lenie krzy�owania. Procesu uzyskiwania krzy��wek, hybryd, bastard�w, jak zwa�, tak zwa�. Na Rissbergu aktywnie z tym eksperymentuj� wyprodukowali ju� bez liku cudactw, straszyde� i potwork�w. Nieliczne znalaz�y szerokie zastosowanie praktyczne, jak cho�by oczyszczaj�cy miejskie �mieciowiska parazeugl, t�pi�cy szkodniki drzew paradzi�cio� czy po�eraj�ca larwy malarycznych komar�w zmutowana gambuzja. Albo wigilozaur, jaszczur stra�niczy, kt�rego zabiciem przechwala�e� si� podczas audiencji. Ale oni uwa�aj� to za drobnostki, za produkty uboczne. To, co ich naprawd� interesuje, to hybrydyzacja i mutacja ludzi i humanoid�w. Co� takiego jest zakazane, ale Rissberg drwi z zakaz�w. A Kapitu�a przymyka oko. Albo, co prawdopodobniejsze, trwa pogr��ona w b�ogiej i t�pej nie�wiadomo�ci.

��Malaspina, Alzur i Idarran, jest to udokumentowane, brali na warsztat stworzenia ma�e i pospolite, by stworzy� z nich giganty, jak te ich wije, paj�ki, ko�cieje i diabli wiedz� co jeszcze. C� wi�c, pytali, stoi na przeszkodzie, by wzi�� ma�ego i pospolitego cz�eczyn� i przerobi� go na tytana, na kogo� silnego, mog�cego pracowa� dwadzie�cia godzin na dob�, kogo nie imaj� si� choroby, kto w pe�nej sprawno�ci do�ywa setki? Wiadomo, �e chcieli to zrobi�, podobno to robili, podobno mieli sukcesy. Ale sekret swych hybryd zabrali do grobu. Nawet Ortolan, kt�ry studiowaniu ich prac po�wi�ci� �ycie, osi�gn�� niewiele. Bue i Bang, kt�rzy ci� tu przywlekli, przyjrza�e� si� im? To hybrydy, magiczne krzy��wki ogr�w i trolli. Niechybny kusznik Pasztor? Nie, ten akurat jest, �e tak powiem, na obraz i podobie�stwo, w pe�ni naturalny efekt skrzy�owania szkaradnej baby ze szpetnym ch�opem. Ale Bue i Bang, ha, ci wyszli wprost z prob�wek Ortolana. Spytasz: po diab�a komu takie paskudy, po jak� choler� co� takiego tworzy�? Ha, ca�kiem jeszcze niedawno sam tego nie wiedzia�em. Dop�ki nie zobaczy�em, jak rozprawiaj� si� z drwalami i w�glarzami. Bue potrafi jednym szarpni�ciem oderwa� g�ow� od szyi, Bang rozszarpuje dzieciaka, jakby to by� pieczony kurczak. A da� im jakie� ostre narz�dzia, ha! Wtedy potrafi� urz�dzi� jatk�, �e prosz� siada�. Ortolan, gdy go zapyta�, opowiada, �e niby hybrydyzacja to droga do eliminacji chor�b dziedzicznych, gl�dzi o zwi�kszaniu odporno�ci na choroby zaka�ne, takie tam starcze dyrdyma�y. Ja wiem swoje. I ty wiesz swoje. Takie egzemplarze jak Bue i Bang, jak to co�, z czego zerwa�e� blaszk� Idarrana, nadaj� si� tylko do jednego: do mordowania. I dobrze, bo mnie akurat potrzebne by�y narz�dzia do mordowania. Swych w�asnych zdolno�ci i mo�liwo�ci w tym wzgl�dzie nie by�em pewien. Nies�usznie zreszt�, jak si� potem okaza�o.

��Ale czarodzieje z Rissbergu krzy�uj�, mutuj� i genetycznie modyfikuj� dalej, od �witu do zmierzchu. I maj� liczne osi�gni�cia, naprodukowali takich hybryd, �e a� dech zapiera. Wszystko to s� w ich mniemaniu hybrydy u�yteczne, maj�ce u�atwi� i uprzyjemni� ludziom egzystencj�. Zaiste, s� o krok od stworzenia kobiety o idealnie p�askich plecach, by mo�na by�o ch�do�y� j� od ty�u i jednocze�nie mie� gdzie postawi� kieliszek szampana i k�a�� pasjansa.

��Ale wr��my ad rem, czyli do mojej kariery naukowej. Namacalnymi sukcesami nie mog�c si� pochwali�, musia�em stworzy� tych sukces�w pozory. Posz�o �atwo.

��Wiesz o tym, �e istniej� inne od naszych �wiaty, dost�p do kt�rych odci�a nam Koniunkcja Sfer? Universa zwane planami �ywio��w i para�ywio��w? Zamieszkane przez istoty zwane demonami? Osi�gni�cia Alzura et consortes t�umaczono ot� tym, �e uzyskali oni dost�p do owych plan�w i istot. �e zdo�ali te istoty wywo�a� i uczyni� sobie powolnymi, �e wydarli demonom i posiedli ich sekrety i wiedz�. My�l�, �e to bujda i wymys�, ale wszyscy w to wierz�. A co zrobi�, gdy wiara jest tak silna? �eby m�c uchodzi� za bliskiego odkrycia tajemnicy dawnych mistrz�w, musia�em utwierdzi� Rissberg w przekonaniu, �e umiem wywo�ywa� demony. Ortolan, kt�ry niegdy� faktycznie goecj� z powodzeniem uprawia�, nie chcia� mnie tej sztuki nauczy�. Pozwoli� sobie na obel�ywie nisk� ocen� moich umiej�tno�ci magicznych i zaleci� pami�ta�, gdzie jest moje miejsce. C�, dla dobra w�asnej kariery b�d� pami�ta�. Do czasu.

Czarny kot, znu�ony g�askaniem, zeskoczy� z kolan czarodzieja. Zmierzy� wied�mina zimnym spojrzeniem z�otych, szeroko otwartych oczu. I odszed�, zadzieraj�c ogon.

Geralt oddycha� z coraz wi�kszym trudem, czu� rw�cy cia�em dygot, nad kt�rym w �aden spos�b nie m�g� zapanowa�. Sytuacja nie przedstawia�a si� najlepiej i wy��cznie dwie okoliczno�ci rokowa�y dobrze, dwie pozwala�y mie� nadziej�. Po pierwsze, wci�� �y�, a p�ki �ycia, p�ty nadziei, jak mawia� w Kaer Morhen jego preceptor Vesemir.

Drug� dobrze rokuj�c� okoliczno�ci� by�o rozd�te ego i zadufanie Degerlunda. Czarodziej, wychodzi�o, zakocha� si� we w�asnych s�owach we wczesnej m�odo�ci i najwyra�niej by�a to mi�o�� jego �ycia.

��Nie mog�c wi�c zosta� goet� � opowiada� czarodziej, kr�c�c medalionem i wci�� nas�adzaj�c si� w�asnym g�osem � musia�em goet� udawa�. Pozorowa�. Wiadomo, �e wywo�any przez goet� demon cz�sto wyrywa si� i sieje zniszczenie. A wi�c posia�em. Kilka razy. Wyr�n��em w pie� kilka osad. A oni uwierzyli, �e to demon.

��Zdziwi�by� si�, jacy oni s� �atwowierni. Kiedy� uci��em z�apanemu wie�niakowi g�ow� i katgutem biodegradowalnym przyszy�em w to miejsce �eb wielkiego koz�a, maskuj�c �cieg gipsem i farb� Po czym zademonstrowa�em moim uczonym kolegom jako teriocefala, efekt niebywale trudnego eksperymentu w dziedzinie wytwarzania ludzi o zwierz�cych g�owach, eksperymentu udanego niestety tylko cz�ciowo, bo rzeczony efekt nie prze�y�. Uwierzyli, wystaw sobie. Uros�em w ich oczach jeszcze wy�ej! Wci�� czekaj� kiedy wytworz� co�, co przetrwa. Utwierdzam ich w tym mniemaniu, co i rusz przyszywaj�c jaki� �eb do bezg�owego trupa.

��Ale to dygresja by�a. O czym to ja? Aha, o wyr�ni�tych osadach. Tak jak oczekiwa�em, mistrzowie z Rissbergu wzi�li to za czyny demon�w lub op�tanych przez nie energumen�w. Ale pope�ni�em b��d, przesadzi�em. Jedn� osad� drwali nikt by si� nie przej��, ale my wyr�n�li�my kilka. Pracowali g��wnie Bue i Bang, ale i ja przy�o�y�em si� na miar� mo�liwo�ci.

��W tej pierwszej kolonii, w Cisach, czy jako� tak, nie popisa�em si� zanadto. Gdy zobaczy�em, co Bue i Bang wyrabiaj�, zwymiotowa�em, obrzyga�em ca�y p�aszcz. By� do wyrzucenia. P�aszcz z najlepszej we�ny, oprymowany srebrzystymi norkami, kosztowa� prawie sto koron. Ale potem sz�o mi coraz lepiej. Po pierwsze, odziewa�em si� stosownie, w stylu roboczym. Po drugie, polubi�em te akcje. Okaza�o si�, �e to spora przyjemno��, odr�ba� komu� nog� i patrze�, jak krew tryska z kikuta. Albo oko komu� wy�upi�. Albo wyszarpa� z rozprutego brzucha pe�n� gar�� paruj�cych flak�w� B�d� si� streszcza�. Razem z dzisiejszymi wysz�o tego bez ma�a p� setki os�b p�ci obojga w wieku zr�nicowanym.

��Rissberg uzna�, �e trzeba mnie powstrzyma�. Ale jak? Wci�� wierzyli w moj� moc jako goety i bali si� moich demon�w. I bali si� rozw�cieczy� zakochanego we mnie Ortolana. Rozwi�zaniem mia�e� wi�c by� ty. Wied�min.

Geralt oddycha� p�ytko. I nabiera� optymizmu. Widzia� ju� du�o lepiej, dreszcze ust�powa�y. By� uodporniony na wi�kszo�� znanych toksyn, jad bia�ego skorpiona, dla zwyk�ego �miertelnika zab�jczy, wyj�tkiem, jak si� na szcz�cie okazywa�o, nie by�. Objawy, pocz�tkowo gro�ne, w miar� up�ywu czasu s�ab�y i zanika�y, organizm wied�mina zdolny by�, jak si� okazywa�o, do�� szybko trucizn� neutralizowa�. Degerlund nie wiedzia� o tym lub w zadufaniu to zlekcewa�y�.

��Dowiedzia�em si�, �e chc� ci� na mnie nas�a�. Nie ukrywam, strach z lekka mnie oblecia�, s�ysza�em o wied�minach to i owo, o tobie za� w szczeg�lno�ci. Co tchu pobieg�em do Ortolana, ratuj, mistrzuniu ukochany m�j. Ukochany mistrzunio najpierw mnie zbeszta� i zburcza�, �e to niby bardzo brzydko, mordowa� drwali, �e to nie�adnie i �eby mu to by�o ostatni raz. Ale potem doradzi�, jak ci� podej�� i zwabi� w pu�apk�. Jak pojma�, u�ywaj�c sigila teleportacyjnego, kt�ry sam par� lat temu wytatuowa� na mym m�skim torsie. Zabroni� jednak zabijania ci�. Nie s�d�, �e z dobroci. On potrzebuje twoich oczu. Dok�adniej: chodzi mu o tapetum lucidum, warstw� tkanki wy�cie�aj�c� wn�trze twoich ga�ek ocznych, tkanki, kt�ra wzmaga i odbija �wiat�o kierowane na fotoreceptory, dzi�ki czemu, podobnie kotu, widzisz w nocy i w ciemno�ciach. Najnowsza id�e fixe Ortolana to wyposa�enie ca�ej ludzko�ci w zdolno�� kociego widzenia. W ramach przygotowa� do tak szczytnego celu zamierza wszczepi� twoje tapetum lucidum jakiej� kolejnej mutacji, kt�r� tworzy, a tapetum do przeszczepu musi by� pobrane od �ywego dawcy. Geralt ostro�nie poruszy� palcami i d�oni�.

��Ortolan, mag etyczny i mi�osierny, po usuni�ciu ga�ek ocznych w swej nieprzebranej dobroci zamierza darowa� ci� �yciem. Mniema, i� lepiej by� �lepcem ni� nieboszczykiem, nadto wzdraga si� na my�l o przysporzeniu b�lu twojej kochance, Yennefer z Vengerbergu, kt�r� darzy wielkim a dziwnym w jego przypadku afektem. Do tego on, Ortolan, jest ju� bliski wypracowania magicznej formu�y regeneracyjnej. Za kilka lat b�dziesz m�g� zg�osi� si� do niego, a on ci oczy przywr�ci. Cieszysz si�? Nie? I s�usznie. Co? Chcesz co� powiedzie�? S�ucham, m�w.

Geralt uda�, �e z trudem porusza wargami. Wcale zreszt� nie musia� udawa�, �e z trudem. Degerlund uni�s� si� z krzes�a, pochyli� nad nim.

��Nic nie rozumiem � skrzywi� si�. - Ma�o mnie zreszt� obchodzi, co masz do powiedzenia. Ja natomiast i owszem, mam ci jeszcze co nieco do zakomunikowania. Wiedz ot�, �e w�r�d moich licznych talent�w jest te� jasnowidzenie. Widz� ca�kiem jasno, �e gdy Ortolan zwr�ci ci, o�lepionemu, wolno��, Bue i Bang b�d� ju� czekali. I trafisz do mojego tym razem laboratorium, tym razem ju� definitywnie. B�d� ci� wiwisekcjonowa�. G��wnie dla rozrywki, cho� tego, co tam masz w �rodku, ciekaw te� troch� jestem. Gdy za� sko�cz�, dokonam, �e pos�u�� si� rze�nicz� terminologi�, rozbioru tuszy. Twoje resztki b�d� po kawa�ku wysy�a� na Rissberg, ku przestrodze, niech zobacz�, co spotyka moich wrog�w.

Geralt zebra� wszystkie si�y. Nie by�o tego wiele.

��Je�li za� chodzi o ow� Yennefer � czarodziej pochyli� si� jeszcze bardziej, wied�min poczu� jego mi�towy oddech � to mnie, w odr�nieniu od Ortolana, my�l o przysporzeniu jej cierpie� raduje wr�cz niepomiernie. Odkroj� zatem �w fragment, kt�ry w tobie najbardziej ceni�a, i wy�l� jej do Vengerb�

Geralt z�o�y� palce w Znak i dotkn�� twarzy czarodzieja. Sorel Degerlund zach�ysn�� si�, opad� na krzes�o. Zachrapa�. Oczy uciek�y mu gdzie� w g��b czaszki, g�owa zwis�a na rami�. �a�cuszek medalionu wymkn�� si� z bezw�adnych palc�w.

Geralt zerwa� si� � a raczej spr�bowa� si� zerwa�, jedyne, co mu si� uda�o, to spa�� z krzes�a na pod�og�, g�ow� tu� przed buty Degerlunda. Przed samym nosem mia� upuszczony przez czarodzieja medalion. Na z�otym owalu b��kitny emaliowany delfin nageant. God�o Kerack. Nie mia� czasu si� dziwi� ani zastanawia�. Degerlund zacz�� g�o�no charcze�, wida� by�o, �e zaraz si� zbudzi. Znak Somne poskutkowa�, ale nikle i nietrwale, wied�min nazbyt by� os�abiony dzia�aniem jadu.

Wsta�, trzymaj�c si� sto�u, str�caj�c ze� ksi�gi i zwoje.

Do pomieszczenia wpad� Pasztor. Geralt nawet nie pr�bowa� Znak�w. Porwa� ze sto�u oprawny w sk�r� i mosi�dz grymuar, waln�� nim garbusa w gard�o. Pasztor z rozmachem siad� na pod�odze, upu�ci� arbalest. Wied�min waln�� go jeszcze raz. I by�by powt�rzy�, ale inkunabu� wy�lizn�� mu si� ze zgrabia�ych palc�w. Chwyci� stoj�c� na ksi�gach karaf� i roztrzaska� j� Pasztorowi na czole. Garbus, cho� zalany krwi� i czerwonym winem, nie ust�pi�. Rzuci� si� na Geralta, nawet nie strz�saj�c z powiek okruch�w kryszta�u.

��Bueee!�� rozdar� si�, �api�c wied�mina za kolana. - Baaang! Do mnie! Do mn� Geralt z�apa� ze sto�u kolejny grymuar, ci�ki, z opraw� inkrustowan� fragmentami ludzkiej czaszki. Wyr�n�� nim garbusa, a� polecia�y odpryski ko�ci.

Degerlund zacharcza�, usi�owa� unie�� r�k�. Geralt poj��, �e pr�buje rzuci� zakl�cie. Zbli�aj�cy si� �omot ci�kich st�p �wiadczy�, �e Bue i Bang nadci�gaj�. Pasztor gramoli� si� z pod�ogi, maca� wok�, szuka� kuszy.

Geralt zobaczy� na stole sw�j miecz, chwyci� go. Zatoczy� si�, ledwie nie upad�. Z�apa� Degerlunda za ko�nierz, przy�o�y� mu ostrze do gard�a.

��Tw�j sigil!�� krzykn�� mu do ucha. - Teleportuj nas st�d!

Bue i Bang, zbrojni w bu�aty, zderzyli si� w drzwiach i uwi�li w nich, zaklinowali kompletnie. �aden nie pomy�la� o tym, by ust�pi� drugiemu. Framuga trzeszcza�a.

��Teleportuj nas!�� Geralt chwyci� Degerlunda za w�osy, przegi�� mu g�ow� do ty�u. -Teraz! Inaczej przer�n� ci grdyk�!

Bue i Bang wypadli z drzwi razem z framug�. Pasztor znalaz� kusz� i uni�s� j�.

Degerlund dr��c� r�k� rozche�sta� koszul�, wykrzycza� zakl�cie, ale nim jeszcze ogarn�a ich ciemno��, wyrwa� si� wied�minowi i odtr�ci� go. Geralt z�apa� go za koronkowy mankiet i spr�bowa� przyci�gn��, ale w tym momencie portal zadzia�a� i wszystkie zmys�y, w tym dotyk, znik�y. Poczu�, jak jaka� �ywio�owa si�a wsysa go, szarpie nim i kr�ci jak w wirze. Zimno sparali�owa�o. Na u�amek sekundy. Jeden z d�u�szych i paskudniejszych u�amk�w w jego �yciu.

�omotn�� o ziemi�, a� zadudni�o. Na wznak.

Otworzy� oczy. Wok� panowa� czarny mrok, nieprzebite ciemno�ci. O�lep�em, pomy�la�. Straci�em wzrok?

Nie straci�. By�a po prostu bardzo ciemna noc. Jego � jak je uczenie nazwa� Degerlund � tapetum lucidum zadzia�a�o, wychwyci�o ca�e �wiat�o, jakie w tych warunkach by�o do wychwycenia. Po chwili rozpoznawa� ju� dooko�a zarysy jakich� pni, krzak�w czy chaszczy.

A nad g�ow�, gdy rozwia�y si� chmury, zobaczy� gwiazdy.

Nazajutrz

Na rozstaju dr�g sta� drogowskaz, s�up z przybitymi do� deskami, wskazuj�cymi cztery strony �wiata.

�wit zasta� go tam, gdzie upad�, wyrzucony przez portal, na mokrej od rosy trawie, w zaro�lach obok bagna czy jeziorka, roj�cego si� od ptactwa, kt�rego g�ganie i kwakanie wyrwa�o go z ci�kiego i m�cz�cego snu. W nocy wypi� wied�mi�ski eliksir, zapobiegliwie zawsze mia� go przy sobie, w srebrnej tulejce we wszytej w pas skrytce. Eliksir, zwany Wilg� uwa�any by� za panaceum skuteczne w szczeg�lno�ci przeciw wszelkiego rodzaju zatruciom, zaka�eniom i nast�pstwom dzia�ania wszelkich jad�w i toksyn. Geralt ratowa� si� Wilg� wi�cej razy, ni� pami�ta�, nigdy jednak wypicie eliksiru nie spowodowa�o takich skutk�w, jak teraz. Przez godzin� po za�yciu walczy� ze skurczami i niebywale silnymi odruchami wymiotnymi, �wiadom, �e nie mo�e do wymiot�w dopu�ci�. W efekcie, cho� walk� wygra�, zm�czony zapad� w g��boki sen. Mog�cy zreszt� r�wnie� by� konsekwencj� melan�u skorpioniego jadu, eliksiru i teleportacyjnej podr�y.

Co do podr�y, nie mia� pewno�ci, co zasz�o, jak i dlaczego utworzony przez Degerlunda portal wyrzuci� go tu akurat, na to bagniste pustkowie. W�tpliwe, by by�o to celowe dzia�anie czarodzieja, bardziej prawdopodobna by�a zwyk�a teleportacyjna awaria, co�, czego obawia� si� ju� od tygodnia. To, o czym wiele razy s�ysza�, a czego kilka razy by� �wiadkiem � jak portal, miast przes�a� pasa�era tam, dok�d powinien, wyrzuca� go zupe�nie gdzie indziej, w miejsce zupe�nie przypadkowe.

Gdy oprzytomnia�, w prawej d�oni dzier�y� miecz, a w zaci�ni�tej lewej mia� strz�p tkaniny, rankiem zidentyfikowany jako mankiet koszuli. Tkanina uci�ta by�a g�adko jak no�em. Nie nosi�a jednak �lad�w krwi, teleport nie uci�� wi�c r�ki, a sam� tylko koszul� czarodzieja. Geralt �a�owa�, �e to tylko koszula.

Najgorszej awarii portalu, takiej, kt�ra na zawsze zrazi�a go do teleportacji, Geralt by� �wiadkiem w pocz�tkach swej wied�mi�skiej kariery. W�r�d nuworyszy, bogatych pank�w i z�otej m�odzie�y panowa�a w�wczas moda na przesy�anie si� z miejsca na miejsce, a niekt�rzy czarodzieje za bajo�skie sumy udost�pniali tak� rozrywk�. Kt�rego� dnia � wied�min akurat by� przy tym � przesy�any amator teleportacji objawi� si� w portalu precyzyjnie przepo�owiony wzd�u� p�aszczyzny pionowej. Wygl�da� jak otwarty futera� na kontrabas. Potem wszystko z niego wypad�o i wyla�o si�. Fascynacja teleportami zmala�a po tym wypadku zauwa�alnie.

W por�wnaniu z czym� takim, pomy�la�, l�dowanie na mokradle to po prostu luksus.

Nie odzyska� jeszcze pe�ni si�, wci�� czu� zawroty g�owy i nudno�ci. Na odpoczynek nie by�o jednak czasu. Wiedzia�, �e portale zostawia�y �lady, czarodzieje mieli sposoby, by wy�ledzi� drog� teleportu. Je�li by� to jednak, jak podejrzewa�, defekt portalu, prze�ledzenie drogi graniczy�o z niemo�liwo�ci�. Ale i tak zbyt d�ugotrwa�e pozostawanie w pobli�u miejsca l�dowania rozs�dnym nie by�o.

Ruszy� ra�nym marszem, by si� rozgrza� i rozrusza�. Zacz�o si� od mieczy, pomy�la�, chlapi�c przez ka�u�e. Jak to uj�� Jaskier? Pasmo niefortunnych traf�w i pechowych incydent�w? Najpierw straci�em miecze. Ledwo trzy tygodnie, a straci�em wierzchowca. Zostawion� w So�nicy P�otk�, o ile jej kto� nie znajdzie i sobie nie przyw�aszczy, zjedz� pewnie wilcy. Miecze, ko�. Co dalej? Strach my�le�.

Po godzinie przeprawy przez mokrad�a wydosta� si� na suchszy teren, a po drugiej godzinie wyszed� na ubity go�ciniec. A po p� godzinie marszu go�ci�cem dotar� do rozstaja.

Na rozstaju dr�g sta� drogowskaz, s�up z przybitymi do� deskami, wskazuj�cymi cztery strony �wiata. Wszystkie by�y osrane przez w�drowne ptactwo i g�sto upstrzone dziurami po be�tach. Ka�dy przejezdny, jak wygl�da�o, czu� si� w obowi�zku strzeli� w drogowskaz z kuszy. Aby zatem odczyta� napisy, nale�a�o podej�� ca�kiem blisko.

Wied�min podszed�. I odcyfrowa� kierunki. Deska wskazuj�ca na wsch�d � wedle po�o�enia s�o�ca � nosi�a napis Chippira, przeciwna kierowa�a ku Tegmond. Deska trzecia wskazywa�a drog� ku Findetann, czwarta za� nie wiadomo dok�d, bo napis kto� zamaza� smo�� Mimo to Geralt wiedzia� ju� z grubsza, gdzie jest.

Teleport wyrzuci� go na mi�dzyrzecze, jakie tworzy�y dwa ramiona rzeki Pontar. Odnoga po�udniowa, z uwagi na rozmiary, doczeka�a si� nawet u kartograf�w w�asnej nazwy � figurowa�a na wielu mapach jako Embla. Le��cy pomi�dzy odnogami kraj za� � a raczej kraik � zwa� si� Embloni�. To znaczy zwa� si� niegdy�, do�� dawno temu. I do�� dawno temu zwa� si� przesta�. Kr�lestwo Emblonii przesta�o istnie� jakie� p� wieku temu. A by�y po temu powody.

W wi�kszo�ci kr�lestw, ksi�stw i innych form organizacji w�adzy i zbiorowo�ci spo�ecznych na ziemiach znanych Geraltowi sprawy � zasadniczo mo�na by�o tak uzna� � uk�ada�y si� i mia�y w miar� dobrze. System, prawda, kula� niekiedy, ale funkcjonowa�. W przewa�aj�cej cz�ci zbiorowo�ci spo�ecznych klasa rz�dz�ca rz�dzi�a, miast wy��cznie kra�� i uprawia� hazard na przemian z nierz�dem. Elita spo�eczna w niewielkim tylko procencie z�o�ona by�a z ludzi s�dz�cych, �e higiena to imi� prostytutki, a rze��czka to ptak z rodziny skowronk�w. Lud roboczy i rolniczy w ma�ej jeno cz�ci sk�ada� si� z kretyn�w �yj�cych wy��cznie dniem dzisiejszym i dzisiejsz� w�dk� niezdolnych swym szcz�tkowym rozumem ogarn�� czego� tak nieogarni�tego jak jutro i w�dka jutrzejsza. Kap�ani w wi�kszo�ci nie wy�udzali od ludu pieni�dzy i nie deprawowali nieletnich, lecz bytowali w �wi�tyniach, bez reszty po�wi�caj�c si� pr�bom rozwi�zania nierozwi�zywalnej zagadki wiary. Psychopaci, cudaki, rarogi i idioci nie pchali si� do polityki i do wa�nych stanowisk w rz�dzie i administracji, lecz zajmowali destrukcj� w�asnego �ycia rodzinnego. Wsiowi g�upkowie siedzieli po wsiach, za stodo�ami, nie usi�uj�c odgrywa� trybun�w ludowych. Tak by�o w wi�kszo�ci pa�stw.

Ale kr�lestwo Emblonii do wi�kszo�ci nie nale�a�o. By�o mniejszo�ci� pod ka�dym z wy�ej wymienionych wzgl�d�w. I pod wieloma innymi.

Tote� podupad�o. A wreszcie zanik�o. Postarali si� o to pot�ni s�siedzi, Temeria i Redania. Emblonia, lubo tw�r politycznie niewydarzony, pewnym bogactwem jednak dysponowa�a. Le�a�a wszak w aluwialnej dolinie rzeki Pontar, kt�ra od wiek�w osadza�a tu niesione wylewami mu�y. Z tych powsta�y mady � niezwykle �yzne i wydajne rolniczo gleby. Pod rz�dami w�adc�w Emblonii mady rych�o zacz�y zmienia� si� w zaros�e ��gami nieu�ytki, na kt�rych ma�o da�o si� posadzi�, a jeszcze mniej zebra�. Temeria i Redania notowa�y tymczasem znaczny przyrost ludno�ci i produkcja rolnicza stawa�a si� spraw� o �ywotnym znaczeniu. Mady Emblonii n�ci�y. Dwa rozdzielone rzek� Pontar kr�lestwa bez zb�dnych ceregieli podzieli�y wi�c Embloni� mi�dzy siebie, a nazw� wymaza�y z map. Cz�� zaanektowan� przez Temeri� nazwano Pontari� cz�� przypad�a Redanii sta�a si� Przyrzeczem. Na namu�y �ci�gni�to rzesze osadnik�w. Pod okiem sprawnych zarz�dc�w, w wyniku rozumnego p�odozmianu i melioracji area�, lubo ma�y, wnet sta� si� istnym rolniczym Rogiem Obfito�ci.

Rych�o te� zacz�y si� spory. Tym zajadlejsze, im obfitszy plon dawa�y pontarskie mady. Traktat wytyczaj�cy granic� mi�dzy Temeri� a Redani� zawiera� zapisy pozwalaj�ce na przerozmait� interpretacj�, a za��czone do traktatu mapy by�y do niczego, bo kartografowie schrzanili robot�. Sama rzeka te� do�o�y�a swoje � po okresach d�u�szych deszcz�w potrafi�a zmieni� i przesun�� swe �o�ysko o dwie albo i trzy mile. I tak R�g Obfito�ci zamieni� si� w ko�� niezgody. W �eb wzi�y plany dynastycznych maria�y i przymierzy, zacz�y si� dyplomatyczne noty, wojny celne i retorsje handlowe. Konflikty graniczne przybiera�y na sile, przelew krwi zdawa� si� nieuchronny. I w ko�cu dosz�o do�. A potem dochodzi�o ju� regularnie.

W swych w�dr�wkach w poszukiwaniu zaj�cia Geralt zazwyczaj unika� teren�w, na kt�rych cz�sto dochodzi�o do star� zbrojnych, bo w takich miejscach o zaj�cie by�o trudno. Zapoznawszy si� raz czy drugi z wojskiem regularnym, najemnikami lub maruderami rolnicy przekonywali si�, �e grasuj�cy w okolicy wilko�ak, strzyga, troll spod mostu czy wicht z kurhanu to w sumie ma�y problem i ma�e zagro�enie i �e na wied�mina szkoda pieni�dzy. �e s� sprawy pilniejsze, jak chocia�by odbudowa spalonej przez wojsko cha�upy i kupno nowych kur w miejsce tych, kt�re wojacy ukradli i zjedli. Z tych powod�w Geralt s�abo zna� tereny Emblonii � czy te�, wedle nowszych map, Pontarii i Przyrzecza. Nie mia� w szczeg�lno�ci poj�cia, do kt�rej ze wskazanych na drogowskazie miejscowo�ci by�oby najbli�ej i kt�r�dy powinien ruszy� z rozdro�a, by jak najszybciej po�egna� si� z pustkowiem, a przywita� z jak�kolwiek cywilizacj�.

Geralt zdecydowa� si� na Findetann, czyli na p�noc. W tym bowiem z grubsza kierunku le�a� Novigrad, tam musia� dotrze� i je�li mia� odzyska� swe miecze, to koniecznie przed pi�tnastym lipca.

Po mniej wi�cej godzinie ra�nego marszu wpakowa� si� prosto w to, czego tak bardzo chcia� unikn��.

W bezpo�redniej blisko�ci por�by by�a ch�opska zagroda, kryta s�om� chata i kilka kleci. Fakt, �e co� si� tam dzieje, obwieszcza� dono�ny szczek psa i w�ciek�y jazgot domowego ptactwa. Wrzask dziecka i p�acz kobiety. Przekle�stwa.

Podszed�, przeklinaj�c w duchu na r�wni swego pecha i swe skrupu�y.

W powietrzu lata�o pierze, jeden ze zbrojnych troczy� do siod�a z�apany dr�b. Drugi zbrojny ok�ada� harapem kul�cego si� na ziemi wie�niaka. Inny szarpa� si� z niewiast� w podartej odzie�y i z czepiaj�cym si� niewiasty dzieciakiem.

Podszed�, bez ceregieli i gadania schwyci� podniesion� r�k� z harapem, skr�ci�. Zbrojny zawy�. Geralt pchn�� go na �cian� kurnika. Chwyciwszy za ko�nierz, odci�gn�� drugiego od niewiasty, popchn�� na p�ot.

��Precz st�d � og�osi� kr�tko. - Ale ju�.

Szybko doby� miecza, na znak, by traktowa� go w spos�b stosowny do powagi sytuacji. I dobitnie przypomnie� o mo�liwych konsekwencjach zachowania niestosownego. Jeden ze zbrojnych za�mia� si� g�o�no. Drugi zawt�rowa�, �api�c za r�koje�� miecza.

��Na kogo si� rzucasz, w��cz�go? �mierci szukasz?

��Precz st�d, powiedzia�em.

Zbrojny trocz�cy dr�b odwr�ci� si� od konia. I okaza� kobiet�. �adn�, mimo nie�adnie zmru�onych oczu.

- �ycie ci niemi�e?�� Wargi, jak si� okaza�o, kobieta umia�a krzywi� jeszcze bardziej nie�adnie. - A mo�e op�niony w rozwoju jeste�? Mo�e liczy� nie umiesz? Pomog� ci. Ty jeste� tylko jeden, nas jest tr�jka. Znaczy, nas jest wi�cej. Znaczy, powiniene� teraz odwr�ci� si� i spierdala� w podskokach i ile si� w nogach. P�ki jeszcze masz nogi.

��Precz. Powtarza� nie b�d�.

��Aha. Troje, znaczy, to dla ciebie pestka. A dwana�cioro?

Wok� za�omota�y kopyta. Wied�min rozejrza� si�. Dziewi�ciu konnych i zbrojnych. Wymierzone w niego spisy i rohatyny.

��Ty! Hultaju! Miecz na ziemi�!

Nie us�ucha�. Odskoczy� pod kurnik, by cho� jako tako mie� chronione plecy.

��Co si� dzieje, Fryga?

��Osadnik stawia� si� � parskn�a nazwana Fryg� kobieta. - �e, pry, daniny nie zap�aci, bo ju� raz p�aci�, bla, bla, bla. Wzi�li�my si� wi�c rozumu chama uczy�, a tu naraz ten siwy jak spod ziemi wyr�s�. Rycerz, si� pokaza�o, si� trafi� szlachetny, obro�ca ubogich i uci�nionych. Sam jeden, a do oczu nam skaka�.

��Taki skoczny?�� zarechota� kt�ry� z je�d�c�w, napieraj�c na Geralta koniem i gro��c spis�. - Obaczmy, jak sk�uty poskacze!

��Rzu� miecz � rozkaza� je�dziec w berecie z pi�rami, wygl�daj�cy na dow�dc�. -Miecz na ziemi�!

��Sk�u� go, Shevlov?

��Zostaw, Sperry.

Shevlov patrzy� na wied�mina z wysoko�ci kulbaki.

��Miecza nie rzucisz, co?�� oceni�. - Taki z ciebie zuch? Taki twardziel? Zjadasz ostrygi ze skorupami? I popijasz terpentyn�? Przed nikim nie kl�kasz? I nic, tylko za niewinnie krzywdzonymi si� ujmujesz? Taki� na krzywd� czu�y? Sprawdzimy. O��g, Ligenza, Floquet!

Zbrojni poj�li herszta w lot, wida� mieli w tym wzgl�dzie do�wiadczenie, �wiczyli ju� tak� procedur�. Zeskoczyli z siode�. Jeden przy�o�y� osadnikowi n� do szyi, drugi targn�� kobiet� za w�osy, trzeci z�apa� dzieciaka. Dzieciak zacz�� wrzeszcze�.

��Miecz na ziemi� � powiedzia� Shevlov. - Ale ju�. Inaczej� Ligenza! Poder�nij ch�opu gard�o.

Geralt rzuci� miecz. Natychmiast obskoczyli go, przyparli do desek. Zagrozili ostrzami.

��Aha!�� Shevlov zsiad� z konia. - Podzia�a�o!

��Popad�e� w tarapaty, obro�co wie�niak�w � doda� sucho. - Wlaz�e� w parad� i dywersj� uczyni�e� kr�lewskiej s�u�bie. A ja mam patent za tak� win� w areszt bra� i pod s�d stawia�.

��Aresztowa�? - wykrzywi� si� nazwany Ligenz�. - Subiekcj� sobie robi�? Stryczek na szyj� i na ga���! I tyle!

��Albo rozsieka� na miejscu!

��A jam � powiedzia� nagle jeden z je�d�c�w � widzia� jego ju� kiedy�. To wied�min.

- �e kto niby?

��Wied�min. Czarownik, co si� zabijaniem potwor�w para, za pieni�dze.

��Czarownik? Tfu, tfu! Ubi� go, nim urok rzuci!

��Zamknij si�, Escayrac. Gadaj, Trent. Gdzie� ty go widzia� i przy jakiej okazji?

��W Mariborze to by�o. U tamtejszego grododzier�cy, kt�ren tego tu do zabicia jakiej� stwory najmowa�. Nie pomn�, jakiej. Ale jegom zapami�ta�, po tych w�osach bia�ych.

��Ha! Je�li on wi�c na nas skoczy�, tedy kto� go musia� na nas naj��!

��Wied�mini od potwor�w s�. Jeno od potwor�w ludzi broni�.

��Aha!�� Fryga odsun�a na ty� g�owy rysi ko�pak. - M�wi�am! Obro�ca! Zobaczy�, jak Ligenza ch�opa batem �wiczy, a Floquet bab� gwa�ci� si� bierze�

��I trafnie was zakwalifikowa�? - parskn�� Shevlov. - Jako potwory? Tedy szcz�cie mieli�cie. �artowa�em. Bo rzecz, widzi mi si�, jest prosta. Ja, gdym przy wojsku s�u�y�, s�ysza�em� o owych wied�minach co innego zgo�a. Najmowali si� do wszystkiego, do szpiegowania, do ochrony, do skrytob�jstwa nawet. M�wili o nich: Koty. Tego tutaj Trent w Mariborze widzia�, w Temerii. Znaczy, to temerski najemnik, na nas wynaj�ty w�a�nie, wzgl�dem tych s�up�w granicznych. Ostrzegali mnie w Findetann przed temerskimi najemnikami, nagrod� obiecali za z�apanych. Wi�c go w �ykach do Findetann powieziemy, komendantowi wydamy, nagroda nasza. Nu�e, zwi�za� mi go. Co tak stoicie? Boicie si�? On oporu nie stawi. Wie, co by�my w takim razie ch�opkom uczynili.

��A kto jego, kurwa, dotknie? Kiedy on czarownik?

��Tfu, na psa urok!

��Boj�ce dudki!�� wrzasn�a Fryga, odwi�zuj�c rzemie� od juk�w. - Zaj�cze sk�ry! Ja to zrobi�, skoro tu nikt jaj nie ma!

Geralt pozwoli� si� skr�powa�. Postanowi� by� pos�uszny. Na razie.

Z le�nej drogi wyjecha�y dwa wole zaprz�gi, wozy wy�adowane palami i elementami jakich� drewnianych konstrukcji.

��Id� kt�ry do cie�l�w i komornika � wskaza� Shevlov. - Ka�cie, niech wracaj�. Do�� s�up�w wbili�my, starczy na ten raz. My za� popas sobie tu urz�dzim. Przetrz��nijcie obej�cie, czy si� tam co� na pasz� dla koni nie nada. I dla nas do �arcia.

Ligenza podni�s� i obejrza� miecz Geralta, Jaskrowy nabytek. Shevlov wyj�� mu go z r�k. Zwa�y�, machn��, wywin�� m�y�ca.

��Mieli�cie szcz�cie � rzek� � �e�my akurat kup� nadjechali. By�by was pop�ata�, a� mi�o, ciebie, Fryg� i Floqueta. O tych wied�mi�skich mieczach legendy kr���. Najlepsza stal, wielekro� sk�adana i skuwana, sk�adana i znowu� skuwana. Do tego specjalnymi czarami ob�o�ona. Nies�ychanej przez to mocy, spr�ysto�ci i ostro�ci. Wied�mi�skie ostrze, powiadam wam, blachy i kolczugi tnie jak lniane giez�a, a ka�d� inn� kling� przecina jak makaron.

��Nie mo�e by� � stwierdzi� Sperry. Jak wielu pozosta�ym, w�sy ocieka�y mu �mietan� kt�r� znale�li w chacie i wyciamkali do cna. - Nie mo�e by�, �eby jak makaron.

��Te� mi si� nie widzi � doda�a Fryga.

��Trudno � dorzuci� O��g � w co� takiego uwierzy�.

��Tak?�� Shevlov stan�� w pozycji szermierczej. - No to sta� kt�ry, sprawdzimy. Nu�e, znajdzie si� ch�tny? No? Co si� tak cicho zrobi�o?

��Dobra. - Wyst�pi� i doby� miecza Escayrac. - Ja stan�. A co mi tam. Zobaczym, azali� Zetnijmy si�, Shevlov.

��Zetnijmy. Raz, dwa� Trzy!

Miecze zderzy�y si� ze szcz�kiem. P�kaj�cy metal zaj�cza� �a�obnie. Fryga a� przysiad�a, gdy u�amany fragment brzeszczotu �wisn�� jej przy skroni.

��Kurwa � powiedzia� Shevlov, z niedowierzaniem patrz�c na kling�, u�aman� kilka cali powy�ej z�oconego jelca.

��A na moim ni szczerby!�� Uni�s� miecz Escayrac. - He, he, he! Ni szczerby! Ni znaku nawet!

Fryga za�mia�a si� dziewcz�co. Ligenza zabecza� jak cap. Reszta rozrechota�a si�.

��Wied�mi�ski miecz?�� parskn�� Sperry. - Tnie jak makaron? Sam jeste�, kurwa, makaron.

��To��� Shevlov zacisn�� wargi. - To szmelc jaki�, kurwa, jest. To tandeta jaka�� A ty�

Cisn�� precz resztk� miecza, �ypn�� na Geralta i wskaza� na�, oskar�ycielskim gestem.

��Ty oszust jeste�. Hochsztapler i oszust. Pod wied�mina si� podszywasz, a tak� lip� Taki, kurwa, rupie� zamiast porz�dnej klingi nosisz? Ilu� to, ciekawo��, dobrych ludzi oszuka�? Z ilu� �e� biedak�w grosz wydrwi�, szachraju? Oj, wyspowiadasz ty si� z grzeszk�w w Findetann, ju� ci� tam starosta do spowiedzi sk�oni!

Sapn��, splun��, tupn��.

��Na ko�! Zabieramy si� st�d!

Odjechali, �miej�c si�, �piewaj�c i gwi�d��c. Osadnik z rodzin� ponuro popatrywali im w �lad. Geralt widzia�, �e ich usta poruszaj� si�. Nietrudno by�o zgadn��, jakiego losu i jakich wypadk�w �ycz� Shevlovowi i jego kompanii.

Osadnik w naj�mielszych marzeniach nie m�g� si� spodziewa�, �e jego �yczenia spe�ni� si� co do joty. I �e stanie si� to tak rych�o.

Dojechali do rozstaja. Go�ciniec wiod�cy na zach�d, biegn�cy parowem, zryty by� ko�ami i kopytami, t�dy, wida� by�o, pojecha�y wozy cie�li. Tam te� skierowa�a si� kompania. Geralt szed� za koniem Frygi, na powrozie uwi�zanym do ��ku jej siod�a.

Ko� jad�cego na czele Shevlova zar�a� i stan�� d�ba.

Na zboczu parowu co� rozb�ys�o nagle, zapali�o si� i sta�o mleczn� opalizuj�c� kul� Kula znik�a, w jej miejscu za� pojawi�a si� dziwna grupa. Kilka obejmuj�cych si�, splecionych ze sob� figur.

��Ki diabe�? - zakl�� O��g i podjecha� do Shevlova, uspokajaj�cego konia. - Co to jest? Grupa rozdzieli�a si�. Na cztery postacie. Szczup�ego, d�ugow�osego i nieco zniewie�cia�ego m�czyzn�. Dw�ch d�ugor�kich olbrzym�w na krzywych nogach. I garbatego kar�a z wielkim arbalestem o dw�ch stalowych �uczyskach.

��Buueh-hhhrrr-eeeehhh-bueeeeh! Bueeh-heeh!

��Do broni!�� wrzasn�� Shevlov. - Do broni, wiara!

Szcz�kn�a najpierw jedna, zaraz po niej druga ci�ciwa wielkiego arbalestu. Trafiony w g�ow� Shevlov zgin�� na miejscu. O��g, nim spad� z siod�a, przez moment patrzy� na sw�j brzuch, przez kt�ry be�t przeszed� na wylot.

��Bij!�� Kompania jak jeden m�� doby�a mieczy. - Bij!

Geralt nie mia� zamiaru bezczynnie czeka� na wynik spotkania. Z�o�y� palce w znak Igni, przepali� kr�puj�cy mu r�ce powr�z. Capn�� Fryg� za pas, zwali� j� na ziemi�. Sam wskoczy� na siod�o.

Co� b�ysn�o o�lepiaj�co, konie zacz�y r�e�, wierzga� i t�uc powietrze kopytami przednich n�g. Kilku je�d�c�w spad�o, wrzeszczeli tratowani. Siwa klacz Frygi sp�oszy�a si� r�wnie�, nim wied�min j� opanowa�. Fryga zerwa�a si�, skoczy�a, wczepi�a w uzd� i wodze. Odtr�ci� j� uderzeniem pi�ci i pu�ci� klacz w cwa�.

Schylony nad szyj� wierzchowca nie widzia�, jak Degerlund kolejnymi magicznymi b�yskawicami p�oszy konie i o�lepia je�d�c�w. Jak na je�d�c�w wpadaj� rycz�c, Bue i Bang, jeden z toporem, drugi z szerokim bu�atem. Nie widzia� rozbryzg�w krwi, nie s�ysza� wrzask�w mordowanych.

Nie widzia�, jak ginie Escayrac, a zaraz po nim Sperry, jak ryby rozp�atani przez Banga. Nie widzia�, jak Bue obala Floqueta razem z koniem i jak go potem spod tego konia wywleka. Ale �ami�cy si� wrzask Floqueta, g�os zarzynanego koguta, s�ysza� jeszcze d�ugo.

Do chwili, gdy skr�ci� z go�ci�ca i wpad� w las.

Jak wszystkie niemal stacje pocztowe, tak�e i t� ulokowano na rozdro�u, na skrzy�owaniu trakt�w. Kryty gontem budynek z podpartym s�upami podcieniem, przylegaj�ca do budynku stajnia, drewutnia, wszystko w�r�d grupy bia�opiennych brz�z. Pusto. �adnych, jak si� wydawa�o, go�ci ani podr�nych.

Zmordowana siwa klacz potyka�a si�, sz�a sztywno i chwiejnie, zwiesiwszy �eb do samej niemal ziemi. Geralt podprowadzi� j�, odda� wodze pacholikowi.

Pacholik lat mia� na oko ze czterdzie�ci i mocno si� pod ci�arem tych czterdziestu garbi�. Pog�adzi� szyj� klaczy, obejrza� d�o�. Zmierzy� Geralta wzrokiem od st�p do g��w, po czym splun�� mu wprost pod nogi. Geralt pokr�ci� g�ow� westchn��. Nie dziwi� si�. Wiedzia�, �e zawini�, �e przesadzi� z galopem, w dodatku w trudnym terenie. Chcia� jak najszybciej znale�� si� jak najdalej od Sorela Degerlunda i jego s�ugus�w. �wiadom by�, �e to kiepskie usprawiedliwienie, sam te� nie mia� najlepszego mniemania o ludziach doprowadzaj�cych wierzchowce do takiego stanu.

Pacholik odszed�, ci�gn�c klacz i mrucz�c pod nosem, nietrudno by�o odgadn��, co mruczy i co my�li. Geralt westchn��, pchn�� drzwi, wszed� do stacji.

Wewn�trz mile pachnia�o, wied�min zda� sobie spraw�, �e po�ci ju� dob� z ok�adem.

��Koni nie ma. - Poczmistrz uprzedzi� jego pytanie, wy�aniaj�c si� zza kontuaru. - A najbli�sza kurierka dopiero za dwa dni.

��Zjad�bym co�. - Geralt spojrza� w g�r�, na kalenice i krokwie wysokiego sklepienia.

��Zap�ac�.

��Kiedy nie ma.

��No, no, panie poczmistrzu � rozleg� si� g�os z k�ta izby. - Godzi si� tak traktowa� w�drowca?

Za sto�em w k�cie zasiada� krasnolud. P�owow�osy i p�owobrody, odziany we wzorzy�cie haftowany kabat koloru bordo, zdobiony mosi�nymi guzami na froncie i na mankietach. Policzki mia� rumiane, a nos poka�ny. Geralt widywa� czasem na targu nietypowe ziemniaki o lekko r�owym kolorze bulwy. Nos krasnoluda mia� identyczny kolor. I kszta�t.

��Mnie proponowa�e� zalewajk�. - Krasnolud zmierzy� poczmistrza surowym spojrzeniem spod mocno krzaczastych brwi. - Nie b�dziesz chyba twierdzi�, �e tylko jeden talerz owej �ona gotuje. Za�o�� si� o ka�d� sum�, �e i dla pana przybysza wystarczy. Siadaj, w�drowcze. Piwa si� napijesz?

��Z ch�ci� dzi�kuj�. - Geralt usiad�, wysup�a� monet� ze skrytki w pasie. - Ale niech to mnie b�dzie wolno ugo�ci� waszmo�� mi�ego pana. Wbrew mylnym pozorom nie jestem �azikiem ani lumpem. Jestem wied�minem. W trakcie pracy, st�d str�j sfatygowany i wygl�d niedba�y. Co wybaczy� raczcie. Dwa piwa, poczmistrzu.

Piwo znalaz�o si� na stole b�yskawicznie.

��Zalewajk� �ona wnet poda � burkn�� poczmistrz. - A o tamto nie b�d�cie krzywi. Jad�o stale musz� mie� gotowe. Niechby tak jacy� wielmo�e w podr�y, go�cy kr�lewscy albo poczta� Je�liby zbrak�o i nie by�o im co poda�

��Dobra, dobra��� Geralt uni�s� kufel. Zna� si� z wieloma krasnoludami, wiedzia�, jak si� przepija i jak wznosi toasty.

��Za pomy�lno�� sprawy s�usznej!

��A na pohybel skurwysynom!�� dopowiedzia� krasnolud, stukaj�c kuflem o jego kufel.

��Mi�o napi� si� z kim�, kto zna obyczaj i protok�. Jestem Addario Bach. W zasadzie Addarion, ale wszyscy m�wi� Addario.

��Geralt z Rivii.

��Wied�min Geralt z Rivii. - Addario Bach otar� w�sy z piany. - Obi�o mi si� twe miano o uszy. Bywa�y z ciebie cz�ek, nie dziwota, �e zwyczaje znasz. A ja tu, uwa�asz, z Cidaris zjecha�em kurierk� dyli�ansem, jak j� nazywaj� na Po�udniu. I czekam na przesiadk�, na kurierk� jad�c� z Dorian do Redanii, do Tretogoru. No, jest wreszcie owa zalewajka. Sprawd�my, jaka. Najlepsz� zalewajk�, trzeba ci wiedzie�, nasze baby w Mahakamie warz�, nigdzie takiej nie zjesz. Na g�stym zakwasie z czarnego chleba i �ytniej m�ki, z grzybami, z mocno przysma�on� cebulk��

Stacyjna zalewajka by�a wy�mienita, kurek i mocno przysma�onej cebulki w niej nie brakowa�o, a je�li w czymkolwiek ust�powa�a tej mahakamskiej, warzonej przez krasnoludzkie baby, to Geralt nie dowiedzia� si�, w czym, albowiem Addario Bach jad� �wawo, w milczeniu i bez komentarzy.

Poczmistrz wyjrza� nagle przez okno, jego reakcja sk�oni�a Geralta, by wyjrza� r�wnie�.

Przed stacj� zajecha�y dwa konie, oba w stanie jeszcze chyba gorszym ni� zdobyczny ko� Geralta. A je�d�c�w by�o trzech. Dok�adniej, troje. Wied�min bacznie rozejrza� si� po izbie.

Skrzypn�y drzwi. Do stacji wkroczy�a Fryga. A za ni� Ligenza i Trent.

��Koni��� poczmistrz urwa�, gdy zobaczy� miecz w r�ku Frygi.

��Zgad�e� � doko�czy�a. - W�a�nie koni nam potrzeba. Trzech. Rusz si� tedy, migiem wyprowadzaj ze stajni.

��Koni nie�

Poczmistrz i tym razem nie doko�czy�. Fryga doskoczy�a do� i za�wieci�a w oczy kling�. Geralt wsta�.

��Ej�e!

Ca�a tr�jka zwr�ci�a si� ku niemu.

��To ty � wycedzi�a Fryga. - Ty. Cholerny w��czykiju. Na policzku mia�a siniak, w miejscu, w kt�re jej przyla�.

��To wszystko przez ciebie � charkn�a. - Shevlov, O��g, Sperry� Wszyscy wyr�ni�ci, ca�a dru�yna. A ty� mnie, skurwielu, z kulbaki str�ci� i konia ukrad�, i zwia� tch�rzliwie. Za co si� teraz z tob� policz�.

By�a niewysoka i budowy pomiernie drobnej. Wied�mina to nie zwiod�o. �wiadom by�, bo do�wiadczy�, �e w �yciu jak na poczcie � nawet bardzo paskudne rzeczy dor�czane bywaj� w ca�kiem niepozornych opakowaniach.

��Tu jest stacja pocztowa!�� rozdar� si� zza kontuaru poczmistrz. - Pod kr�lewsk� protekcj�!

��S�yszeli�cie?�� spyta� spokojnie Geralt. - Stacja pocztowa. Wyno�cie si� st�d.

��Ty�, siwy huncwocie, nadal kiepski w rachunkach � sykn�a Fryga. - Znowu trzeba ci pom�c liczy�? Ty jeste� jeden, nas jest tr�jka. Znaczy, nas jest wi�cej.

��Was jest tr�jka � powi�d� po nich wzrokiem � a ja jestem jeden. Ale wcale nie jest was wi�cej. To taki matematyczny paradoks i wyj�tek od regu�y.

��Znaczy, �e jak?

��Znaczy, spierdalajcie st�d w podskokach. P�ki jeszcze jeste�cie zdolni do podskok�w.

Dostrzeg� b�ysk jej oka, od razu wiedzia�, �e nale�y do tych nielicznych umiej�cych w walce uderzy� zupe�nie gdzie indziej, ni� patrz�. Fryga chyba jednak trenowa�a sztuczk� od niedawna, bo Geralt bez najmniejszego trudu unikn�� zdradzieckiego ci�cia. Wymanewrowa� j� kr�tk� p�wolt� kopniakiem podci�� lew� nog�, rzutem pos�a� na kontuar. Gruchn�a o deski, a� zahucza�o.

Ligenza i Trent musieli ju� wcze�niej widywa� Fryg� w akcji, bo jej fiasko po prostu ich os�upi�o, zamarli z otwartymi g�bami. Na czas dostatecznie d�ugi, by wied�min zd��y� chwyci� wypatrzon� wcze�niej miot�� z k�ta. Trent dosta� najpierw w g�b� brzozowymi witkami, potem przez �eb trzonkiem. Geralt podstawi� mu miot�� pod nog�, kopn�� w zgi�cie kolana i obali�.

Ligenza och�on��, doby� broni, skoczy�, tn�c od ucha. Geralt unikn�� ciosu p�obrotem, wykr�ci� si� w pe�n� wolt�, wystawi� �okie�, niesiony impetem Ligenza nadzia� si� na �okie� tchawic� zacharcza� i pad� na kolana. Nim pad�, Geralt wy�uska� mu z palc�w miecz, cisn�� pionowo w g�r�. Miecz wbi� si� w krokiew i zosta� tam.

Fryga zaatakowa�a nisko, Geraltowi ledwie wystarczy�o czasu na zw�d. Podbi� r�k� z mieczem, chwyci� za rami�, obr�ci�, podci�� nogi trzonkiem miot�y i rzuci� na kontuar. Hukn�o.

Trent skoczy� na niego, Geralt zdzieli� go miot�� w twarz, raz, drugi, trzeci, bardzo szybko. Potem trzonkiem, w jedn� skro�, w drug� skro� i na odlew w szyj�. Wstawi� mu trzonek mi�dzy nogi, wszed� w zwarcie, chwyci� za r�k�, wygi��, wyj�� miecz z d�oni, rzuci� w g�r�. Miecz wbi� si� w krokiew i zosta� tam. Trent cofn�� si�, potkn�� o �aw� i przewr�ci�. Geralt uzna�, �e nie ma potrzeby bardziej go krzywdzi�.

Ligenza stan�� na nogi, ale sta� nieruchomo, z opuszczonymi r�kami, gapi� si� w g�r�, na wbite w krokiew miecze, wysoko, poza zasi�giem. Fryga zaatakowa�a.

Zam�ynkowa�a ostrzem, wykona�a zw�d, ci�a kr�tko na odlew. Styl sprawdza� si� w bijatykach karczemnych, w �cisku i kiepskim o�wietleniu. Wied�minowi nie przeszkadza�o �adne o�wietlenie ani jego brak, a styl zna� a� nadto dobrze. Klinga Frygi przeci�a powietrze, a zw�d obr�ci� j� tak, �e wied�min znalaz� si� za jej plecami. Wrzasn�a, gdy pod�o�y� jej pod r�k� trzonek miot�y i wykr�ci� staw �okciowy. Wyj�� jej miecz z palc�w, a sam� odepchn��.

��My�la�em � obejrza� brzeszczot � ten zatrzyma� dla siebie. Jako rekompensat� za w�o�ony wysi�ek. Ale rozmy�li�em si�. Nie b�d� nosi� bandyckiej broni.

Cisn�� miecz w g�r�. Klinga wbi�a si� w krokiew, zadr�a�a. Fryga, blada jak pergamin, b�ysn�a z�bami zza skrzywionych warg. Zgarbi�a si�, szybkim ruchem wyci�gn�a z cholewy n�.

��To akurat � oceni�, patrz�c jej prosto w oczy � jest bardzo g�upi pomys�.

Na go�ci�cu za�omota�y kopyta, zachrapa�y konie, zabrz�k�a bro�. Pod stacj� zaroi�o si� nagle od je�d�c�w.

��Na waszym miejscu � rzek� Geralt do tr�jki � usiad�bym w k�cie na �awie. I udawa�, �e mnie tu nie ma.

Hukn�y uderzone drzwi, zabrz�cza�y ostrogi, do izby wkroczyli �o�nierze w lisich czapach i kr�tkich czarnych kubrakach ze srebrnym szamerunkiem. Przewodzi� im w�sacz przepasany szkar�atn� szarf�, - Kr�lewska s�u�ba!�� og�osi�, opieraj�c pi�� na zatkni�tym za pas buzdyganie. -Wachmistrz Kovacs, drugi szwadron pierwszej banderii, si�y zbrojne mi�o�ciwie panuj�cego kr�la Foltesta, pana Temerii, Pontarii i Mahakamu. W po�cigu za reda�sk� band�!

W k�cie na �awie Fryga, Trent i Ligenza w skupieniu przygl�dali si� czubkom swych but�w.

��Granic� przekroczy�a swawolna kupa reda�skich grasant�w, najemnych zbir�w i rabusi�w � g�osi� dalej wachmistrz Kovacs. - Hultaje ci obalaj� s�upy graniczne, pal� grabi� katuj� i morduj� kr�lewskich poddanych. W starciu z wojskiem kr�lewskim sromotnie pobici g�owy ninie unosz�, po lasach si� kryj�, czekaj� na sposobno��, by za kordon czmychn��. Mogli takowi tu w okolicy si� pojawi�. Uprzedza si�, �e udzielanie im pomocy, informacji i jakiego b�d� wsparcia za zdrad� poczytane b�dzie, a za zdrad� stryczek!

��Widziano tu na stacji jakichsi obcych? Nowo przyby�ych? Znaczy, podejrzanych? A to jeszcze powiem, �e za wskazanie grasanta albo pomoc w jego uj�ciu jest nagroda. Sto oren�w. Poczmistrzu?

Poczmistrz wzruszy� ramionami, zgarbi� si�, zamamla�, wzi�� za wycieranie szynkwasu, bardzo nisko si� nad nim schylaj�c.

Wachmistrz rozejrza� si�, z brz�kiem ostr�g podszed� do Geralta.

��Ty� kto� Ha! Ciebie to ja, zda mi si�, ju� widzia�em. W Mariborze. Po tych w�osach bia�ych miarkuj�. Ty� jest wied�min, tak? Potwor�w r�nych tropiciel i ubijca. Tak?

��Tak w�a�nie.

��Tedy do ci� nic nie mam, a profesja twoja, powiem to, godziwa jest � orzek� wachmistrz, taksuj�c jednocze�nie wzrokiem Addario Bacha. - Pan krasnolud te� poza podejrzeniem, nie widziano w�r�d grasant�w �adnych krasnolud�w. Ale gwoli porz�dku spytam: co na stacji robisz?

��Przyby�em dyli�ansem z Cidaris i czekam na przesiadk�. Czas si� d�u�y, siedzimy sobie tedy z panem wied�minem, konwersujemy i przerabiamy piwo na uryn�.

��Przesiadka, znaczy � powt�rzy� wachmistrz. - Pojmuj�. A wy dwaj? Kto tacy? Tak, wy, do was m�wi�!

Trent otworzy� usta. Zamruga�. I co� odburkn��.

��Co? Jak? Wsta�! Kto� jest, pytam?

��Niechajcie go, panie oficerze � rzek� swobodnie Addario Bach. - M�j to s�uga, przeze mnie naj�ty. To g�upek, kompletny idiota. Przypad�o�� rodzinna. Szcz�ciem wielkim m�odsze jego rodze�stwo jest ju� normalne. Ich matka wreszcie poj�a, �e b�d�c w ci��y nie wolno pi� z ka�u�y przed szpitalem zaka�nym.

Trent jeszcze szerzej otworzy� g�b�, spu�ci� g�ow�, zast�ka�, zaburcza�. Ligenza te� zaburcza�, zrobi� ruch, jakby chcia� wsta�. Krasnolud po�o�y� mu r�k� na ramieniu.

��Sied�, ch�opcze. I milcz, milcz. Znam teori� ewolucji, wiem, od jakiej istoty cz�owiek pochodzi, nie musisz mi o tym ci�gle przypomina�. Darujcie i jemu, panie komendancie. To te� m�j s�uga.

��No tak��� Wachmistrz wci�� przygl�da� si� podejrzliwie. - S�udzy, znaczy. Je�li tak m�wicie� A ona? Ta m��dka w m�skim odzieniu? Hej! Wsta�, bo chc� ci si� przyjrze�! Kto� taka? Odpowiadaj, gdy pytaj�!

��Ha, ha, panie komendancie � za�mia� si� krasnolud. - Ona? To nierz�dnica, znaczy si�, letkich obyczaj�w. Wynaj��em j� sobie w Cidaris gwoli ch�do�enia. Z dup� w podr�y mniej si� ckni, ka�dy filozof wam to po�wiadczy.

Z rozmachem klepn�� Fryg� w ty�ek. Fryga poblad�a z w�ciek�o�ci, zgrzytn�a z�bami.

��No tak � skrzywi� si� wachmistrz. - �em te� od razu nie rozpozna�. Przecie wida�. P�elfka.

��Tw�j kutas jest p� � warkn�a Fryga. - P� tego, co uchodzi za standard!

��Cichaj, cichaj � zmitygowa� j� Addario Bach. - Nie sierd�cie si�, pu�kowniku. Ale ju� taka zadziorna trafi�a si� kurewka.

Do izby wpad� �o�nierz, z�o�y� meldunek. Wachmistrz Kovacs wyprostowa� si�.

��Band� wytropiono!�� oznajmi�. - Idziemy w po�cig co tchu! Subiekcj� wybaczcie. S�u�ba!

Wyszed�, wraz z nim �o�nierze. Za moment z podw�rka dobieg� �omot kopyt.

��Darujcie � rzek� po chwili ciszy Addario Bach do Frygi, Trenta i Ligenzy � ten spektakl, wybaczcie s�owa spontaniczne i gesty prostolinijne. Po prawdzie to nie znam was, ma�o o was stoj� i raczej nie lubi�, ale scen wieszania nie lubi� jeszcze bardziej, widok fikaj�cych nogami wisielc�w mocno mnie przygn�bia. St�d te moje krasnoludzkie frywolno�ci.

��Krasnoludzkim frywolno�ciom zawdzi�czacie �ycie � doda� Geralt. - Wypada�oby krasnoludowi podzi�kowa�. Ja widzia�em was w akcji, tam, w ch�opskiej zagrodzie, wiem, co z was za ptaszki. Palcem bym nie kiwn�� w waszej obronie, takiego teatru, jak pan krasnolud, ani bym chcia�, ani umia� odegra�. I ju� by�cie wisieli, ca�a wasza tr�jka. Id�cie wi�c sobie st�d. Doradza�bym kierunek przeciwny do obranego przez wachmistrza i jego konnic�.

��Nic z tych rzeczy � uci��, widz�c spojrzenia kierowane w stron� wbitych w krokiew mieczy. - Nie dostaniecie ich. B�dziecie bez nich mniej sk�onni do grabie�y i wymusze�. Precz.

��Nerwowo by�o � westchn�� Addario Bach, ledwie za tr�jk� zamkn�y si� drzwi. -Psiakrew, r�ce mi si� wci�� troch� trz�s�. Tobie nie?

��Nie. - Geralt u�miechn�� si� do wspomnie�. - Pod tym wzgl�dem jestem� nieco upo�ledzony.

��Niekt�rym to dobrze � wyszczerzy� z�by krasnolud. - Nawet upo�ledzenia przytrafiaj� si� im fajne. Jeszcze po piwie?

��Nie, dzi�kuj� � pokr�ci� g�ow� Geralt. - Czas mi w drog�. Znalaz�em si�, jakby to powiedzie�, w sytuacji, w kt�rej raczej wskazany jest po�piech. I raczej nierozs�dne jest zbyt d�ugie przebywanie w jednym miejscu.

��Raczej zauwa�y�em. I pyta� nie zadaj�. Ale wiesz ty co, wied�minie? Jako� odesz�a mnie ochota siedzie� na tej stacji i ca�e dwa dni bezczynnie czeka� na kurierk�. Raz, �e nuda by mnie wyko�czy�a. Dwa, ta panna, kt�r� pokona�e� w pojedynku miot�� dziwnym po�egna�a mnie spojrzeniem. C�, w ferworze krzyn� przesadzi�em. Ona chyba nie z takich, kt�rej bezkarnie wymierza si� klapsy w pup� i nazywa kurewk�. Gotowa wr�ci�, wola�bym, by mnie tu w�wczas nie by�o. Mo�e wi�c razem ruszymy w drog�?

��Z ch�ci�. - Geralt ponownie si� u�miechn��. - Z dobrym kompanem w podr�y mniej si� ckni, ka�dy filozof to po�wiadczy. O ile kierunek dla nas obu po my�li. Mnie trzeba do Novigradu. Musz� tam dotrze� przed pi�tnastym lipca. Koniecznie przed pi�tnastym.

Musia� by� w Novigradzie najdalej pi�tnastego lipca. Zaznaczy� to, gdy czarodzieje go wynajmowali, kupuj�c dwa tygodnie jego czasu. �aden problem, Pinety i Tzara spojrzeli na niego z wy�szo�ci�. �aden problem, wied�minie. B�dziesz w Novigradzie, zanim si� obejrzysz. Teleportujemy ci� wprost na ulic� G��wn�

��Przed pi�tnastym, ha � poczochra� brod� krasnolud. - Dzi� jest dziewi�ty. Zbyt wiele czasu nie zosta�o, bo to szmat drogi. Ale by�by spos�b, by� dotar� tam w terminie.

Wsta�, �ci�gn�� z ko�ka i wdzia� na g�ow� szpiczasty kapelusz z szerokim rondem. Zarzuci� na rami� sakw�.

��Obja�ni� ci rzecz w drodze. Ruszamy razem na szlak, Geralcie z Rivii. Bo kierunek odpowiada mi jak najbardziej.

Maszerowali ra�nie, mo�e nawet za ra�nie. Addario Bach okaza� si� typowym krasnoludem. Krasnoludy, cho� w razie potrzeby czy dla wygody potrafi�y pos�u�y� si� ka�dym wehiku�em i ka�dym zwierz�ciem wierzchowym, poci�gowym czy jucznym, zdecydowanie przedk�ada�y pieszy marsz, by�y zawo�anymi piechurami. Krasnolud potrafi� w ci�gu dnia pokona� pieszo dystans trzydziestu mil, tyle co cz�owiek na koniu, i to nios�c baga�, kt�rego przeci�tny cz�owiek nawet by nie ud�wign��. Za krasnoludem bez baga�u cz�owiek w marszu nad��y� nie by� w stanie. Wied�min te� nie. Geralt o tym zapomnia� i po jakim� czasie zmuszony by� jednak prosi� Addaria, by nieco zwolni�.

Maszerowali le�nymi duktami, a niekiedy bezdro�ami. Addario drog� zna�, w terenie orientowa� si� �wietnie. W Cidaris, wyja�ni�, zamieszkuje jego rodzina, na tyle liczna, by co i rusz trafia�y si� tam jakie� okoliczno�ciowe rodzinne imprezy, ju� to wesela, ju� to chrzciny, ju� to pogrzeby i stypy. Zgodnie z krasnoludzkim obyczajem niestawiennictwo na imprezie rodzinnej usprawiedliwia�o wy��cznie notarialnie po�wiadczone �wiadectwo zgonu, �ywi cz�onkowie rodziny od imprez wykr�ca� si� nie mogli. Tras� do Cidaris i z powrotem mia� wi�c Addario opanowan� do perfekcji.

��Celem naszym � obja�ni�, maszeruj�c � jest osada Wiaterna, le��ca nad rozlewiskiem Pontaru. W Wiaternej jest przysta�, barki i �odzie cz�sto tam cumuj�. Przy odrobinie szcz�cia wnet trafi si� nam jaka� okazja, na co� si� zaokr�tujemy. Ja musz� do Tretogoru, wi�c wysi�d� w �urawiej K�pie, ty pop�yniesz dalej i b�dziesz w Novigradzie za jakie� trzy, cztery dni. Wierz mi, to najszybszy spos�b.

��Wierz�. Zwolnij, Addario, prosz�. Ledwo nad��am. Czy ty uprawiasz jaki� zwi�zany z chodzeniem zaw�d? Jeste� domokr��c�?

��Jestem g�rnikiem. W kopalni miedzi.

��No pewnie. Ka�dy krasnolud jest g�rnikiem. I pracuje w kopalni w Mahakamie. Stoi z kilofem na przodku i wydobywa.

��Ulegasz stereotypom. Za chwil� powiesz, �e ka�dy krasnolud plugawie si� wyra�a. A po kilku g��bszych rzuca si� na ludzi z toporem.

��Nie powiem tego.

��Moja kopalnia nie jest w Mahakamie, ale w Miedziance, pod Tretogorem. Nie stoj� tam i nie wydobywam, lecz gram na waltorni w g�rniczej orkiestrze d�tej.

��Ciekawe.

��Ciekawe � za�mia� si� krasnolud � jest akurat co innego. Zabawna koincydencja. Jeden z popisowych kawa�k�w naszej orkiestry nazywa si� �Marsz wied�min�w�. Leci to tak: Tara-rara, bum, bum, umta-umta, rym-cym-cym, paparara-tara-rara, ta-ra-rara, bum-bum-bum�

��Sk�d, u diab�a, wzi�li�cie ten tytu�? Widzieli�cie kiedykolwiek maszeruj�cych wied�min�w? Gdzie? Kiedy?

��Po prawdzie � Addario Bach stropi� si� nieco � to jest to lekko tylko przearan�owana �Parada si�aczy�. Ale wszystkie g�rnicze orkiestry d�te graj� jakie� �Parady si�aczy�, �Wej�cia atlet�w� albo �Marsze starych towarzyszy�. Chcieli�my by� oryginalni. Ta-ra-rara, bum, bum!

��Zwolnij, bo ducha wyzion�!

W�r�d las�w by�o zupe�nie bezludnie. Inaczej na �r�dle�nych ��kach i haliznach, na kt�re cz�sto trafiali. Tu wrza�a praca. Koszono siano, grabiono je i sk�adano w kopice i stogi. Krasnolud pozdrawia� kosiarzy weso�ymi okrzykami, ci za� rewan�owali si�. Albo nie.

��To mi przypomina � wskaza� na trudz�cych si� Addario � inny z marsz�w naszej orkiestry. Nosi tytu� �Sianokosy�. Cz�sto przez nas grany, osobliwie por� letni�. �piewany zar�wno. Mamy poet� na kopalni, �w rymy z�o�y� zgrabne, mo�na wi�c nawet a capella. O, tak to leci:

��I da capo! Dobrze si� do tego maszeruje, co nie?

��Zwolnij, Addario!

��Nie da si� zwolni�! To marszowa piosenka! Marszowa rytmika i metrum!

Na wzniesieniu biela�y resztki muru, widoczne by�y te� ruiny budynku i charakterystycznej wie�y.

W�a�nie po tej wie�y Geralt rozpozna� �wi�tyni� � nie pami�ta�, jakiego b�stwa, ale s�ysza� o niej to i owo. Dawnymi czasy zamieszkiwali tu kap�ani. Wie�� nios�a, �e gdy ich pazerno�ci, hulaszczej rozpusty i wyuzdania nie da�o si� ju� wytrzyma�, okoliczni mieszka�cy wyp�dzili kap�an�w i zagnali ich w g�ste lasy, gdzie, jak sz�y s�uchy, zaj�li si� nawracaniem le�nych skrzat�w. Z marnymi podobno rezultatami.

��Stary Erem � orzek� Addario. - Trzymamy si� marszruty i czas mamy dobry. Na wiecz�r staniemy w Borowej Klauzie.

Strumyk, wzd�u� kt�rego w�drowali, w g�rze szumi�cy na g�azach i szypotach, w dole rozlewa� si� szeroko, tworz�c spory zalew. Przyczynia�a si� do tego drewniano-ziemna zapora, przegradzaj�ca nurt. Przy zaporze trwa�y jakie� prace, uwija�a si� tam grupa ludzi.

��Jeste�my w Borowej Klauzie � rzek� Addario. - Konstrukcja, kt�r� widzisz tam, w dole, to jest w�a�nie klauza. S�u�y do sp�awiania drewna z wyr�bu. Rzeczka, jak baczysz, sama z siebie sp�awna nie jest, jest zbyt p�ytka. Wod� pi�trzy si� wi�c, gromadzi drewno, a potem klauz� si� otwiera. Powstaje du�a fala, umo�liwiaj�ca sp�aw. Sposobem tym transportuje si� surowiec do produkcji w�gla drzewnego. W�giel drzewny�

��Jest niezb�dny do wytopu �elaza � doko�czy� Geralt. - A hutnictwo to najwa�niejsza i najbardziej rozwojowa ga��� przemys�u. Wiem. Ca�kiem niedawno wyklarowa� mi to jeden czarodziej. Obeznany z w�glem i hutnictwem.

��Nie dziwota, �e obeznany � parskn�� krasnolud. - Kapitu�a czarodziej�w ma wi�kszo�� udzia��w w sp�kach o�rodka przemys�owego pod Gors Velen, a kilka hut i fryszerek nale�y do niej ca�kowicie. Czarodzieje ci�gn� z hutnictwa bogate profity. Z innych ga��zi te�. Mo�e i zas�u�enie, w ko�cu to wi�kszo�ci� oni opracowali technologie. Mogliby jednak sko�czy� z hipokryzj� przyzna�, �e magia to nie dobroczynno��, nie s�u��ca spo�ecze�stwu filantropia, ale przemys� obliczony na zysk. Ale po co ja to m�wi�, sam to wiesz. Chod�, tam jest karczemka, odpoczniemy. A i pewnie przyjdzie te� zanocowa�, bo zmierzcha.

Karczemka na sw� nazw� nie zas�ugiwa�a zupe�nie, ale te� i dziwi� si� nie by�o mo�na. Obs�ugiwa�a drwali i flisak�w z klauzy, kt�rym wszystko jedno by�o, gdzie pij� byle by�o co pi�. Szopa z dziuraw� strzech� wsparte na �erdziach zadaszenie, kilka sto��w i �aw z niedbale oheblowanych desek, kamienne palenisko � wi�kszych luksus�w lokalna spo�eczno�� nie potrzebowa�a i nie oczekiwa�a, liczy�y si� stoj�ce za przepierzeniem beczki, z kt�rych karczmarz toczy� piwo, a okazyjnie kie�basa, kt�r� karczmarka, je�li mia�a ch�� i nastr�j, gotowa by�a za op�at� opiec nad �arem.

Geralt i Addario te� si� wzgl�dem potrzeb nie wywy�szali, zw�aszcza �e piwo by�o �wie�e, z dopiero co odczopowanej beczki, a ca�kiem niewielu komplement�w wystarczy�o, by karczmarka zdecydowa�a si� usma�y� i poda� im rynk� kaszanki z cebul�. Po ca�ym dniu w�dr�wki lasami Geralt r�wna� t� kaszank� z gicz� ciel�c� w warzywach, dzicz� �opatk� turbotem w atramencie i innymi majstersztykami szefa kuchni austerii �Natura Rerum�. Cho� prawd� powiedziawszy, troch� za austeri� t�skni�.

��Ciekawym � Addario gestem przywo�a� karczmark�, zam�wi� kolejne piwo � czy znasz losy owego proroka?

Zanim siedli za st�, przyjrzeli si� omsza�emu g�azowi, stoj�cemu obok wiekowego d�bu. Wykute na zaros�ej powierzchni monolitu litery informowa�y, i� w tym w�a�nie miejscu, w dzie� �wi�ta Birke roku 1133 post Resurrectionem Prorok Lebioda wyg�osi� kazanie dla swych uczni�w, obelisk za� dla uczczenia tego wydarzenia ufundowa� i w roku 1200 postawi� Spirydon Apps, mistrz szmuklerski z Rinde, sklep na Ma�ym Rynku, jako�� wysoka, ceny przyst�pne, zapraszamy.

��Znasz � Addario wydrapa� z rynki resztk� kaszanki � histori� owego Lebiody, nazywanego prorokiem? M�wi� o prawdziwej historii.

��Nie znam �adnej. - Wied�min wytar� rynk� Chlebem. - Ni prawdziwej, ni zmy�lonej. Nie interesowa�em si�.

��Pos�uchaj tedy. Rzecz wydarzy�a si� lat temu sto z ok�adem, zdaje si�, �e niezbyt d�ugo po dacie wyrytej na tym g�azie. Dzi�, jak ci dobrze wiadomo, smok�w niemal si� nie widuje, chyba �e gdzie� w dzikich g�rach, w�r�d pustkowi. W tamtych czasach zdarza�y si� cz�ciej i potrafi�y dokuczy�. Nauczy�y si�, �e pe�ne byd�a pastwiska to wielkie jad�odajnie, gdzie mo�na si� na�re� do syta i bez zbytniego wysi�ku. Szcz�ciem dla rolnik�w nawet wielki gad ogranicza� si� do jednej, dw�ch uczt w kwartale, ale �ar� tyle, �e m�g� zagrozi� hodowli, zw�aszcza gdy si� na jak�� okolic� uwzi��. Jeden, ogromny, uwzi�� si� na pewn� wie� w Kaedwen. Przylatywa�, zjada� kilka owiec, dwie lub trzy krowy, na deser za� �apa� sobie troch� karpi z rybnik�w. Na koniec zia� ogniem, podpala� stodo�� albo st�g, po czym odlatywa�.

Krasnolud �ykn�� piwa, bekn��.

��W�o�cianie usi�owali smoka straszy�, pr�bowali r�nych pu�apek i podst�p�w, wszystko na nic. Trzeba trafu, �e do niedalekiego Ban Ard przyw�drowa� akurat z uczniami �w Lebioda, s�ynny ju� pod�wczas, tytu�owany prorokiem i maj�cy rzesze wyznawc�w. Ch�opi poprosili go o pomoc, on za�, o dziwo, nie odm�wi�. Gdy wi�c smok przylecia�, Lebioda poszed� na pastwisko i zacz�� go egzorcyzmowa�. Smok najpierw opali� go ogniem, jak kaczk�. A potem po�kn��. Zwyczajnie po�kn��. I odlecia� w g�ry.

��To koniec?

��Nie. S�uchaj dalej. Uczniowie proroka p�akali, rozpaczali, potem za� wynaj�li tropicieli. Naszych, to znaczy krasnolud�w, w smoczych kwestiach oblatanych. Owi przez miesi�c tropili smoka. Standardowo, id�c �ladem kup, kt�re gad wali�. A uczniowie przy ka�dej kupie padali na kolana i grzebali w niej, p�acz�c rzewnie, wy�awiaj�c resztki swego mistrza. Skompletowali wreszcie ca�o��, a raczej to, co za ca�o�� uwa�ali, a co naprawd� by�o chaotyczn� do�� kolekcj� niezbyt czystych ko�ci ludzkich, krowich i baranich. Wszystko to le�y dzi� w sarkofagu w �wi�tyni w Novigradzie. Jako cudowna relikwia.

��Przyznaj si�, Addario. Zmy�li�e� t� histori�. Albo mocno podkolorowa�e�.

��Sk�d to podejrzenie?

��St�d, �e cz�sto przestaj� z pewnym poet�. Ten za�, gdy ma do wyboru zdarze� wersj� prawdziw� lub wersj� atrakcyjn�, zawsze wybiera t� drug� kt�r� dodatkowo ubarwia. Wszelkie zarzuty za� w tym wzgl�dzie kwituje sofizmatem, �e je�li co� nie jest zgodne z prawd�, to wcale nie musi oznacza�, �e jest k�amstwem.

��Odgaduj� poet�. To Jaskier, oczywi�cie. A historia ma swoje prawa.

��Historia � u�miechn�� si� wied�min � to relacja, wi�kszo�ci� k�amliwa, ze zdarze�, wi�kszo�ci� nieistotnych, zdawana nam przez historyk�w, wi�kszo�ci� durni�w.

��R�wnie� tym razem odgaduj� autora cytatu � wyszczerzy� z�by Addario Bach. -Vysogota z Corvo, filozof i etyk. Jak r�wnie� historyk. Wzgl�dem za� proroka Lebiody� C�, historia, jak si� rzek�o, to historia. Ale s�ysza�em, �e w Novigradzie kap�ani wyjmuj� czasem szcz�tki proroka z sarkofagu i daj� wiernym do uca�owania. Gdybym tam akurat by�, tobym si� jednak od ca�owania powstrzyma�.

��Powstrzymam si� � obieca� Geralt. - Co si� za� tyczy Novigradu, je�li ju� przy tym jeste�my�

��Bez nerw�w � uprzedzi� krasnolud. - Zd��ysz. Wstaniemy wczesnym �witem, wnet dotrzemy do Wiaternej. Z�apiemy okazj� i b�dziesz w Novigradzie na czas.

Oby, pomy�la� wied�min. Oby.

Noc� przesz�a burza.

Wyspawszy si� w sianie na stryszku stodo�y, wyruszyli wczesnym �witem, o ch�odnym, cho� s�onecznym poranku. Trzymaj�c si� wytyczonej �cie�ki, przeszli przez gr�dy, przez bagniste rojsty i podmok�e ��ki. Po godzinie forsownego marszu dotarli do zabudowa�.

��Wiaterna � wskaza� Addario Bach. - To jest przysta�, o kt�rej m�wi�em.

Doszli nad rzek�, owia� ich o�ywczy wiatr. Weszli na drewniany pomost. Rzeka tworzy�a tu rozleg�e rozlewisko, wielkie jak jezioro, niemal nie zna� by�o pr�du, biegn�cego gdzie� dalej. Z brzegu zwiesza�y si� do wody ga��zie wierzb, ��z i olszyn. Wsz�dzie p�ywa�o, wydaj�c r�ne odg�osy, ptactwo wodne: kaczki, cyranki, ro�e�ce, nury i perkozy. Wkomponowuj�c si� w pejza� i nie p�osz�c ca�ego tego pierzastego ta�atajstwa, po wodzie sun�� z gracj� stateczek. Jednomasztowy, z jednym wielkim �aglem z ty�u i kilkoma tr�jk�tnymi z przodu.

��S�usznie kto� kiedy� powiedzia� � rzek� Addario Bach, wpatrzony w zjawisko. - �e to trzy najpi�kniejsze widoki na �wiecie. Okr�t pod pe�nymi �aglami, ko� w galopie i ta, no� naga kobieta w ��ku.

��Kobieta w ta�cu � u�miechn�� si� lekko wied�min. - W ta�cu, Addario.

��Niech b�dzie � zgodzi� si� krasnolud � �e naga w ta�cu. A ten okr�cik, ha, przyznasz, niebrzydko prezentuje si� na wodzie.

��To nie jest okr�cik, tylko stateczek.

��To jest slup � skorygowa�, podchodz�c, t�gawy jegomo�� w �osiowym kubraku. -Slup, moi panowie. Co �atwo pozna� po o�aglowaniu. Du�y grot�agiel gaflowy, sztaksel i dwa kliwry na forsztagach. Klasyka.

Stateczek � slup � zbli�y� si� do pomostu na tyle, by mogli podziwia� galion na dziobie. Rze�ba, miast standardowej cycatej kobiety, syreny, smoka b�d� morskiego w�a, wyobra�a�a �ysego starca z haczykowatym nosem.

��Cholera � burkn�� pod nosem Addario Bach. - Prorok uwzi�� si� na nas czy jak?

��Sze��dziesi�t cztery stopy d�ugo�ci � opisywa� dalej niski jegomo�� g�osem pe�nym dumy. - ��czna powierzchnia �agli trzy tysi�ce trzysta st�p. To jest, moi panowie, �Prorok Lebioda�, nowoczesny slup typu kovirskiego, zbudowany w stoczni novigradzkiej, zwodowany nieca�y rok temu.

��Znany, jak widzimy � chrz�kn�� Addario Bach � jest wam �w slup. Du�o o nim wiecie.

��Wiem o nim wszystko, albowiem jestem jego w�a�cicielem. Widzicie bander� na flagsztoku? Widnieje na niej r�kawiczka. To god�o mojej firmy. Panowie pozwol�: jestem Kevenard van Vliet, przedsi�biorca bran�y bia�osk�rniczej.

��Radzi�my pozna� � krasnolud potrz�sn�� podan� mu prawic� mierz�c przedsi�biorc� bacznym spojrzeniem. - I gratulujemy stateczku, bo pi�kny i chybki. A� dziw, �e tutaj, w Wiaternej, na rozlewisku, na uboczu od g��wnego pontarskiego farwateru. Dziw te�, �e statek na wodzie, a wy, w�a�ciciel, na l�dzie, na pustkowiu. Czy�by jakie� k�opoty?

��Ale� nie, nie, �adnych k�opot�w � zarzek� si� przedsi�biorca bran�y bia�osk�rniczej, w ocenie Geralta za szybko i za przesadnie. - Zapasy tu uzupe�niamy, nic wi�cej. A na pustkowie, c�, nie ch��, lecz trudna konieczno�� nas zawiod�a. Bo gdy na ratunek spieszysz, nie zwa�asz, kt�r�dy droga. A nasza ekspedycja ratunkowa�

��Panie van Vliet � przerwa�, podchodz�c, jeden z typ�w, pod kt�rych krokami zadygota� nagle pomost. - Nie wchod�cie w szczeg�y. Nie widzi mi si�, by one pan�w interesowa�y. Ani interesowa� powinny.

Typ�w, kt�rzy weszli na pomost od strony wioski, by�o pi�ciu. Tego, kt�ry si� odezwa�, nosz�cego s�omiany kapelusz, wyr�nia�a mocno zarysowana, czarna od kilkudniowego zarostu szcz�ka i du�y wysuni�ty podbr�dek. Podbr�dek mia� przedzia�ek, przez co wygl�da� jak miniaturowa dupa. Towarzyszy� mu wielki drab, istny walig�ra, acz z oblicza i spojrzenia bynajmniej nie mato�. Trzeci, przysadzisty i ogorza�y, by� �eglarzem w ka�dym calu i szczeg�le, wliczaj�c we�nian� czapk� i kolczyk w uchu. Dwaj pozostali, ewidentnie majtkowie, d�wigali skrzynki z prowiantem.

��Nie widzi mi si� � podj�� ten z podbr�dkiem � by ci panowie, kimkolwiek s�, musieli wiedzie� cokolwiek o nas, o tym, co tu robimy, i o inkszych naszych prywatnych dzie�ach. Ci panowie z pewno�ci� rozumiej�, �e do naszych prywatnych dzie� nic nikomu, a ju� zw�aszcza osobom napotkanym przypadkowo i ca�kiem nieznanym.

��Mo�e nie tak ca�kiem nieznanym � wtr�ci� walig�ra. - Pana krasnoluda faktycznie nie znam, ale bia�e w�osy waszmo�� pana zdradzaj� kim jest. Geralt z Rivii, jak s�dz�? Wied�min? Nie myl� si�?

Robi� si� popularny, pomy�la� Geralt, splataj�c r�ce na piersi. Zbyt popularny. Mo�e ufarbowa� w�osy? Albo ogoli� si� na �yso, jak Harlan Tzara?

��Wied�min!�� zachwyci� si� zauwa�alnie Kevenard van Vliet. - Prawdziwy wied�min! C� za traf! Mo�ci panowie! To� on i�cie z nieba nam spada!

��S�ynny Geralt z Rivii!�� powt�rzy� walig�ra. - Mamy fart, �e go spotkali�my, teraz, w naszej sytuacji. Pomo�e nam wykaraska� si�

��Za du�o gadasz, Cobbin � przerwa� ten z podbr�dkiem. - Za szybko i za du�o.

��Co te� wy, panie Fysh � parskn�� bia�osk�rnik.

��Nie widzicie, jaka si� sposobno�� trafia? Pomoc kogo� takiego, jak wied�min�

��Panie van Vliet! Zostawcie to mnie. Wi�ksze od was mam obycie w kontaktach z takimi, jak ten tu.

Zapad�a cisza, w kt�rej typ z podbr�dkiem mierzy� wied�mina spojrzeniem.

��Geralt z Rivii � powiedzia� wreszcie. - Pogromca potwor�w i nadprzyrodzonych istot. Pogromca, rzek�bym, legendarny. Rzek�bym tak, gdybym w legendy wierzy�. A gdzie� to wasze s�ynne miecze wied�mi�skie? Nie widz� ich jako�.

��Nie dziwota � odpar� Geralt � �e nie widzisz. Bo s� niewidzialne. Co to, nie s�ysza�e� legend o wied�mi�skich mieczach? Postronni nie mog� ich widzie�. Zjawiaj� si�, gdy wypowiem zakl�cie. Gdy zajdzie potrzeba. Je�li zajdzie. Bo ja i bez mieczy potrafi� nie�le przygrzmoci�.

��Wierz� na s�owo. Jestem Javil Fysh. Prowadz� w Novigradzie firm� �wiadcz�c� us�ugi r�ne. To m�j partner, Petru Cobbin. To za� pan Pud�orak, kapitan �Proroka Lebiody�. I znany wam ju� szanowny Kevenard van Vliet, statku tego w�a�ciciel.

��Obserwuj�, wied�minie � ci�gn�� Javil Fysh, rozejrzawszy si� � �e stoisz oto na pomo�cie w jedynej osadzie w promieniu dwudziestu paru mil. �eby si� st�d wydosta� na cywilizowane szlaki, trzeba d�ugo w�drowa� lasami. Patrzy mi na to, �e radziej by� z tego pustkowia odp�yn��, zaokr�towawszy si� na co�, co si� na wodzie unosi. A �Prorok� jak raz �egluje do Novigradu. I mo�e wzi�� na pok�ad pasa�er�w. Ciebie i twego towarzysza krasnoluda. Pasuje?

��M�wcie dalej, panie Fysh. S�ucham was pilnie.

��Stateczek nasz, jak widzisz, to nie byle rzeczna �ajba, za rejs nim p�aci� trza i to nietanio. Nie przerywaj. By�by� sk�onny wzi�� nas pod ochron� swych niewidzialnych mieczy? Mo�emy twoje cenne wied�mi�skie us�ugi, znaczy si� eskortowanie i ochron� podczas rejsu st�d do samej novigradzkiej redy, z cen� za przejazd skalkulowa�. Na wiele� tedy, ciekawo��, sw� wied�mi�sk� us�ug� wyliczysz? Geralt popatrzy� na niego.

��Z wynajdywaniem czy bez?

- �e jak?

��W waszej propozycji � rzek� spokojnie Geralt � s� ukryte kruczki i haczyki. Je�li sam je b�d� musia� wynajdywa�, policz� dro�ej. B�dzie taniej, je�li zdecydujecie si� na prawdom�wno��.

��Twoja nieufno�� � odrzek� zimno Fysh � budzi niejakie podejrzenia. Bo to kr�tacze wsz�dy wietrz� kr�tactwo. Jak to m�wi�: na z�odzieju czapka gore. Chcemy ci� wynaj�� jako eskort�. To proste raczej i pozbawione zawi�o�ci zadanie. Jakie� to kruczki mog� si� w nim kry�?

��Eskortowanie to bajka. - Geralt nie spu�ci� wzroku. - Wymy�lona od r�ki i szyta grubymi ni�mi.

��Tak mniemacie?

��Tak mniemam. Bo oto panu r�kawicznikowi wymyka si� co� o ekspedycji ratunkowej, a ty, panie Fysh, uciszasz go obcesowo. Za chwil� tw�j wsp�pracownik wygaduje si� o sytuacji, z kt�rej trzeba si� wykaraska�. Je�li wi�c mamy wsp�pracowa�, to bez wykr�t�w, prosz�: co to za ekspedycja i komu na ratunek spieszy? Dlaczego taka sekretna? Z czego trzeba si� wykaraska�?

��Wyja�nimy to � uprzedzi� Fysha van Vliet. - Wyja�nimy wam wszystko, panie wied�minie�

��Ale na pok�adzie � przerwa� chrapliwie milcz�cy dot�d kapitan Pud�orak. - Nie ma co mitr�y� d�u�ej przy tej kei. Wiatr sprzyja. P�y�my st�d, szanowni.

Z�apawszy wiatr w �agle, �Prorok Lebioda� chy�o pomkn�� po szeroko rozlanych wodach zatoki, bior�c kurs na g��wny tor wodny, lawiruj�c mi�dzy wysepkami. Trzeszcza�y liny, skrzypia� bom, ra�no �opota�a na flagsztoku bandera z r�kawiczk�.

Kevenard van Vliet dotrzyma� obietnicy. Gdy tylko slup odbi� od pomostu w Wiaternej, zwo�a� zainteresowanych na dzi�b i przyst�pi� do wyja�nie�.

��Przedsi�wzi�ta przez nas ekspedycja � zacz��, co i rusz �ypi�c na chmurnego Fysha � ma na celu uwolnienie porwanego dziecka. Xymeny de Sepulveda, jedynej c�rki Briany de Sepulveda. Z pewno�ci� obi�o si� wam o uszy to nazwisko. Garbarnie futer, warsztaty mokre i wyprawiaj�ce, tak�e ku�niernie. Ogromna produkcja roczna, ogromne pieni�dze. Je�li zobaczysz dam� w pi�knym i drogim futrze, to b�dzie to z pewno�ci� futro z tego zak�adu.

��I to jej c�rk� uprowadzono. Dla okupu?

��Ot� nie. Nie uwierzycie, ale� Dziewczynk� porwa� potw�r. Lisica. Znaczy, odmieniaczka. Vixena.

��Macie racj� � rzek� wied�min zimno. - Nie uwierz�. Lisice, czyli vixeny, dok�adniej za� aguary, porywaj� wy��cznie dzieci elf�w.

��A zgadza si�, zgadza, co do joty � warkn�� Fysh. - Bo cho� to rzecz niebywa�a, najwi�ksz� ku�nierni� Novigradu zarz�dza nieludka. Breainne Diarbhail ap Muigh, elfka czystej krwi. Wdowa po Jakubie de Sepulveda, po kt�rym przej�a ca�y maj�tek. Rodzinie nie uda�o si� ani obali� testamentu, ani uzna� mieszanego ma��e�stwa za niewa�ne, chocia� to wbrew zwyczajowi i prawom boskim�

��Do rzeczy � przerwa� Geralt. - Do rzeczy, prosz�. Twierdzicie wi�c, �e owa ku�nierka, czystej krwi elfka, zleci�a wam odzyskanie porwanej c�rki?

��Z ma�ki nas za�ywasz?�� wykrzywi� si� Fysh. - Na k�amstwie chcesz przy�apa�? Dobrze wiesz, �e elfy, je�li im lisica porwie dzieciaka, nigdy nie pr�buj� go odbi�. Krzy�yk na nim stawiaj� i zapominaj� o nim. Uwa�aj�, �e by� lisicy przeznaczony.

��Briana de Sepulveda � wpad� w s�owo Kevenard van Vliet � te� z pocz�tku udawa�a. Rozpacza�a, ale po elfiemu, skrycie. Na zewn�trz oblicze kamienne, oczy suche� Va�esse deireadh aep eigean, va�esse eigh faidh�ar, powtarza�a, co si� po ichniemu wyk�ada jako�

��Co� si� ko�czy, co� si� zaczyna.

��W�a�nie. Ale to nic, jeno g�upie elfie gadanie, nic si� nie ko�czy, co i dlaczego ma si� ko�czy�? Briana z dawien dawna �yje w�r�d ludzi, wedle naszych praw i obyczaj�w, to ju� tylko z krwi nieludka, a w sercu ju� bez ma�a cz�owiek. Elfie wierzenia i zabobony silne s�, prawda, Briana mo�e innym elfom na pokaz taka spokojna, ale skrycie za c�rk� t�skni, oczywistym to jest. Da�aby wszystko, by jedynaczk� odzyska�, lisica czy nie lisica� Prawi�cie, panie wied�minie, nie prosi�a o nic, nie wygl�da�a pomocy. Mimo to pom�c postanowili�my, na rozpacz patrze� nie mog�c. Ca�a gildia kupiecka solidarnie zrzuci�a si� i ekspedycj� sfinansowa�a. Ja ofiarowa�em �Proroka� i w�asny udzia�, podobnie uczyni� pan kupiec Parlaghy, kt�rego wnet poznacie. Ale �e my ludzie interesu, a nie �adni �owcy przyg�d, zwr�cili�my si� o pomoc do im� Javila Fysha, znanego nam jako cz�ek �ebski i obrotny, ryzyka si� nie boj�cy, w trudnych imprezach bywa�y, wiedz� i do�wiadczeniem s�yn�cy�

��Do�wiadczeniem s�yn�cy im� Fysh � Geralt spojrza� na pomienionego � omieszka� za� poinformowa� was, �e ekspedycja ratunkowa nie ma sensu i z g�ry skazana jest na niepowodzenie. Widz� dwa wyja�nienia. Pierwsze: im� Fysh poj�cia nie ma, w co was wpakowa�. Drugie, bardziej prawdopodobne: im� Fysh zainkasowa� zaliczk�, na tyle du�� by troch� powodzi� was po manowcach i wr�ci� z niczym.

��Nadto pr�dko oskar�enia rzucacie!�� Kevenard van Vliet gestem powstrzyma� Fysha, rw�cego si� do w�ciek�ej repliki. - Pr�dcy�cie te� pora�k� wieszczy�. A my, kupcy, my�limy zawsze pozytywnie�

��Chwali si� wam takie my�lenie. Ale w tym przypadku nie pomo�e.

��Bo?

��Dziecka, kt�re porwa�a aguara � wyja�ni� Geralt spokojnie � odzyska� si� ju� nie da. To absolutnie niemo�liwe. I nie chodzi nawet o to, �e dziecka si� nie odnajdzie, bo lisice wiod� niezwykle skryty tryb �ycia. Nie chodzi nawet o to, �e aguara odebra� sobie dziecka nie pozwoli, a nie jest to przeciwnik, kt�rego mo�na w walce lekcewa�y�, tak w lisiej, jak i cz�ekokszta�tnej postaci. Rzecz w tym, �e porwane dziecko przestaje by� dzieckiem. W porwanych przez lisice dziewczynkach zachodz� zmiany. Przekszta�caj� si� i same staj� lisicami. Aguary nie rozmna�aj� si�. Zachowuj� gatunek, porywaj�c i przekszta�caj�c dzieci elf�w.

��Ich lisi gatunek � dorwa� si� wreszcie do g�osu Fysh � winien sczezn��. Sczezn�� winny wszystkie te wilko�aki. Lisice, prawda to, ludziom w parad� rzadko w�a��. Porywaj� tylko elfie szczeni�ta i tylko elfom szkodz�, co samo w sobie jest dobre, bo im wi�cej krzywdy si� dzieje nieludziom, tym wi�ksza dla prawdziwych ludzi korzy��. Ale lisice to monstra, a monstra trzeba wygubi�, sprawi�, by sczez�y, by ca�y ich r�d sczez�. Ty wszak z tego w�a�nie �yjesz, wied�minie, do tego si� przyczyniasz. To i nam, tusz�, nie b�dziesz mia� za z�e, �e si� do zag�ady monstr�w przyk�adamy. Pr�ne jednak, widzi mi si�, s� te dywagacje. Chcia�e� wyja�nie�, dosta�e� je. Wiesz ju�, do czego masz by� wynaj�ty i przed kim� Przed czym masz nas broni�.

��Wyja�nienia wasze � oceni� spokojnie Geralt � m�tne s�, bez urazy, niczym mocz z zainfekowanego p�cherza. A szlachetno�� celu waszej ekspedycji w�tpliwa jak cnota panienki rankiem po wiejskim festynie. Ale to wasza sprawa. Moj� spraw� jest pouczy� was, �e jedyny spos�b obrony przed aguar� to trzyma� si� od aguary z daleka. Panie van Vliet?

��Tak?

��Wracajcie do domu. Ekspedycja jest bezsensowna, czas zda� sobie z tego spraw� i jej zaniecha�. Tyle mog� wam poradzi� jako wied�min. Porada jest gratis.

��Ale wy nie wysi�dziecie, prawda?�� wyb�ka� van Vliet, poblad�y nieco.�� Panie wied�minie? Zostaniecie z nami? A gdyby co� A gdyby co zasz�o, b�dziecie nas broni�? Zg�d�cie si� Na bog�w, zg�d�cie�

��Zgodzi si�, zgodzi � parskn�� Fysh. - Pop�ynie z nami. Bo kto inszy go z tej g�uszy zabierze? Nie panikujcie, panie van Vliet. Nie ma si� czego ba�.

��Akurat, nie ma!�� wrzasn�� bia�osk�rnik. - Dobrzy�cie sobie! Wpl�tali�cie nas w kaba��, a ninie zucha gracie? Ja chc� zdr�w i ca�y do Novigradu dop�yn��! Musi nas kto� broni�, teraz, gdy�my w k�opocie� Gdy grozi nam�

��Nic nam nie grozi. Nie trw�cie si� jak baba. Id�cie pod pok�ad, jak wasz kompan Parlaghy. Napijcie si� tam we dwu rumu, wnet wam kura� wr�ci.

Kevenard van Vliet poczerwienia�, potem poblad�. Potem odnalaz� wzrokiem Geralta.

��Do�� kluczenia � powiedzia� dobitnie, ale spokojnie. - Czas prawd� wyzna�. Panie wied�minie, my t� m�od� liszk� ju� mamy. Jest w achterpiku. Pan Parlaghy jej strze�e.

Geralt pokr�ci� g�ow�.

��Nie do wiary. Odebrali�cie aguarze c�rk� ku�nierki? Ma�� Xymen�? Fysh splun�� przez burt�. Van Vliet podrapa� si� w ciemi�.

��Inaczej wysz�o � wyb�ka� wreszcie. - Omy�kowo popad�a nam inna� Te� liszka, ale inna� I przez ca�kiem inn� vixen� porwana. Pan Fysh j� odkupi�� Od wojak�w, kt�rzy dziewk� lisicy skradli podst�pem. Zrazu my�leli�my, �e to Xymena, ino �e odmieniona� Ale Xymenie by�o siedem i jasna by�a, tej b�dzie pod dwana�cie i ciemnow�osa�

��Cho� to nie ta, co trzeba � Fysh uprzedzi� wied�mina � ale zabrali�my. Po co ma elfi pomiot na jeszcze gorsze monstrum wyrosn��? A w Novigradzie mo�na b�dzie sprzeda� toto do zwierzy�ca, w ko�cu osobliwo��, dzikuska, na wp� liszka, w lesie przez lisic� chowana� Mena�eria jak nic sypnie groszem�

Wied�min odwr�ci� si� do niego plecami.

��Panie kapitanie, ster do brzegu!

��Wolnego, wolnego � zawarcza� Fysh. - Trzymaj kurs, Pud�orak. Nie ty tu wydajesz komendy, wied�minie.

��Panie van Vliet � Geralt zignorowa� go � apeluj� do waszego rozs�dku. Dziewczynk� nale�y natychmiast uwolni� i wysadzi� na brzeg. W przeciwnym razie b�dziecie zgubieni. Aguara nie porzuci dziecka. A ju� z pewno�ci� pod��a waszym �ladem. Jedyny spos�b na powstrzymanie jej to oddanie dziewczynki.

��Nie s�uchajcie go � powiedzia� Fysh. - Nie dajcie si� straszy�. P�yniemy rzek�, szerokim plosem. Co nam mo�e jaki� lis zrobi�?

��I wied�mina mamy do ochrony � dorzuci� kpi�co Petru Cobbin. - W niewidzialne miecze zbrojnego! S�awny Geralt z Rivii przecie przed byle lisic� nie zdrefi!

��Sam nie wiem, sam nie wiem � wyb�ka� bia�osk�rnik, wodz�c oczami od Fysha do Geralta i Pud�oraka. - Panie Geralcie? W Novigradzie nie po�a�uj� wam nagrody, zap�ac� za trud z nawi�zk�� Je�li tylko nas obronicie�

��Obroni�, a jak�e. W jedyny mo�liwy spos�b. Kapitanie, do brzegu.

��Ani si� wa�! - Fysh poblad�. - Ani kroku do achterpiku, bo po�a�ujesz! Cobbin! Petru Cobbin chcia� capn�� Geralta za ko�nierz, ale nie zdo�a�, bo do akcji wkroczy� spokojny dot�d i ma�om�wny Addario Bach. Krasnolud pot�nie kopn�� Cobbina w zgi�cie kolana. Cobbin run�� na kl�czki. Addario Bach doskoczy�, z rozmachem grzmotn�� go pi�ci� w nerk�, poprawi� w bok g�owy. Walig�ra zwali� si� na pok�ad.

��I co z tego, �e du�y?�� Krasnolud powi�d� spojrzeniem po pozosta�ych. - Robi tylko wi�kszy huk, gdy pada.

Fysh trzyma� d�o� na trzonku no�a, ale cofn�� j� gdy Addario Bach na niego spojrza�. Van Vliet sta� z otwart� g�b�. Podobnie jak kapitan Pud�orak i reszta za�ogi. Petru Cobbin zast�ka� i oderwa� czo�o od desek pok�adu.

��Le�, gdzie le�ysz � poradzi� mu krasnolud. - Nie zaimponujesz mi ani tusz� ani tatua�em ze Sturefors. Robi�em ju� du�� krzywd� wi�kszym od ciebie i bywalcom ci�szych wi�zie�. Nie pr�buj wi�c wstawa�. R�b swoje, Geralt.

��Gdyby�cie mieli jakie� w�tpliwo�ci � zwr�ci� si� do reszty � to ja i wied�min w�a�nie ratujemy wam wszystkim �ycie. Panie kapitanie, do brzegu. I ��dk� na wod�.

Wied�min zszed� schodkami zej�ci�wki, szarpn�� jedne, potem drugie drzwiczki. I zamar�. Za jego plecami Addario Bach zakl��. Fysh te� zakl��. Van Vliet j�kn��.

Le��ca bezw�adnie na koi chuda dziewczynka mia�a szkliste oczy. By�a p�naga, od pasa w d� obna�ona ca�kowicie, z rozrzuconymi obscenicznie nogami. Szyj� mia�a skr�con� w spos�b nienaturalny. I jeszcze bardziej obsceniczny.

��Panie Parlaghy��� wydusi� z siebie van Vliet. - Co pan� Co pan uczyni�? Siedz�cy nad dziewczynk� �ysy osobnik spojrza� na nich. Poruszy� g�ow� tak, jakby ich nie widzia�, jakby usi�owa� odszuka� miejsce, z kt�rego dobieg� go g�os bia�osk�rnika.

��Panie Parlaghy!

��Krzycza�a��� zamamrota� osobnik, trz�s�c podw�jnym podbr�dkiem i zion�c alkoholem. - Zacz�a krzycze�

��Panie Parlaghy�

��Chcia�em uciszy� Chcia�em tylko uciszy�.

��Zabi��e� j� pan � stwierdzi� fakt Fysh. - Zwyczajnie �e� pan j� zabi�!

Van Vliet obur�cz z�apa� si� za g�ow�.

��I co teraz?

��Teraz � wyja�ni� mu rzeczowo krasnolud � to mamy zamaszy�cie przejebane.

��Nie ma, m�wi�, �adnych powod�w do obaw!�� Fysh paln�� pi�ci� w reling. -Jeste�my na rzece, na plosie. Brzegi daleko. Je�li nawet, co w�tpliwe, lisica pod��a naszym �ladem, to na wodzie nam nie zagrozi.

��Panie wied�minie?�� l�kliwie uni�s� wzrok van Vliet. - Co wy na to?

��Aguara pod��a naszym �ladem � powt�rzy� cierpliwie Geralt. - W�tpliwo�ci rzecz ta nie ulega. Je�li co� jest w�tpliwe, to tym czym� jest wiedza pana Fysha, kt�rego w zwi�zku z powy�szym prosi�bym o zachowanie milczenia. Rzecz ma si�, panie van Vliet, nast�puj�co: gdyby�my uwolnili m�od� lisic� i zostawili j� na l�dzie, by�aby szansa, �e aguara nam odpu�ci. Sta�o si� jednak to, co si� sta�o. I teraz naszym jedynym ratunkiem jest ucieczka. To cud, �e aguara nie dopad�a was wcze�niej, zaiste, sprawdza si�, �e g�upi ma szcz�cie. Ale d�u�ej kusi� losu nie spos�b. Wszystkie �agle w g�r�, kapitanie. Ile ich tam pan ma.

��Mo�na � oceni� wolno Pud�orak � postawi� jeszcze marsel. Wiatr sprzyja�

��Gdyby za�� - urwa� van Vliet. - Panie wied�minie? B�dziecie nas broni�?

��B�d� szczery, panie van Vliet. Najch�tniej zostawi�bym was. Razem z tym Parlaghym, na samo wspomnienie kt�rego flaki mi si� wywracaj�. Kt�ry tam na dole zapija si� w sztok nad trupem dziecka, kt�re zamordowa�.

��Te� bym si� ku temu sk�ania� � wtr�ci�, patrz�c w g�r�, Addario Bach. - Albowiem, parafrazuj�c s�owa pana Fysha o nieludziach: im wi�cej krzywdy dzieje si� idiotom, tym wi�ksza korzy�� dla rozumnych.

��Zostawi�bym Parlaghy�ego i was na �ask� aguary. Ale kodeks mi zabrania. Wied�mi�ski kodeks nie pozwala mi dzia�a� wedle w�asnej ch�ci. Nie wolno mi porzuci� zagro�onych �mierci�.

��Wied�mi�ska szlachetno��! - parskn�� Fysh. - Jakby si� o waszych �otrostwach nie s�ysza�o! Ale pomys�, by ucieka� chy�o, popieram. Stawiaj wszystkie szmaty, Pud�orak, wyp�y� na tor wodny i wiejmy co si�!

Kapitan wyda� rozkazy, majtkowie zakrz�tali si� wok� takielunku. Sam Pud�orak pod��y� na dzi�b, po chwili namys�u Geralt i krasnolud do��czyli do�. Van Vliet, Fysh i Cobbin k��cili si� na achterdeku.

��Panie Pud�orak?

��Aha?

��Sk�d wzi�a si� nazwa statku? I ten do�� nietypowy galion? Chodzi�o o pozyskanie kap�an�w jako sponsor�w?

��Slup zwodowano jako �Meluzyn� � wzruszy� ramionami kapitan. - Z pasuj�cym do nazwy i ciesz�cym oko galionem. Potem zmieniono jedno i drugie. Jedni m�wili, �e w�a�nie owo sponsorowanie by�o na rzeczy. Inni, �e novigradzcy kap�ani jegomo�� van Vlieta co i rusz w herezji i blu�nierstwie obwiniali, wi�c chcia� wle�� im do� Chcia� si� im przypodoba�.

�Prorok Lebioda� pru� fale dziobem.

��Geralt?

��Co, Addario?

��Ta lisica� Czyli aguara� Z tego, co s�ysza�em, mo�e zmienia� posta�. Mo�e objawi� si� jako kobieta, ale mo�e te� przybra� posta� lisa. Czyli tak, jak wilko�ak?

��Inaczej. Wilko�aki, nied�wiedzio�aki, szczuro�aki i im podobne s� teriantropami, lud�mi zdolnymi do przeobra�enia si� w zwierz�. Aguara to anterion. Zwierz�, a raczej istota potrafi�ca przybra� posta� cz�owieka.

��A jej moce? S�ysza�em nies�ychane historie� Aguara podobno zdolna jest�

��Mam nadziej� � przerwa� wied�min � dotrze� do Novigradu, zanim aguara poka�e nam, do czego jest zdolna.

��A je�li�

��Lepiej, gdyby oby�o si� bez je�li. Zerwa� si� wiatr. Za�opota�y �agle.

��Niebo ciemnieje � wskaza� Addario Bach. - I chyba daleki grom dos�ysza�em. S�uch nie myli� krasnoluda. Min�o zaledwie kilka chwil, a zagrzmia�o ponownie.

Tym razem us�yszeli wszyscy.

��Nadci�ga nawa�nica!�� wrzasn�� Pud�orak. - Na otwartym plosie wywali nas st�pk� do g�ry! Musimy ucieka�, skry� si�, os�oni� od wiatru! Do �agli, ch�opcy!

Odepchn�� sternika, sam przej�� ster.

��Trzyma� si�! Trzyma� si� wszyscy!

Niebo nad prawym brzegiem zrobi�o si� ciemnogranatowe. Z nag�a spad� wicher, targn�� lasem na nadrzecznej skarpie, zakot�owa� nim. Korony wi�kszych drzew zaszamota�y si�, mniejsze wp� si� zgi�y pod naporem. Polecia�a kurzawa li�ci i ca�ych ga��zi, nawet wielkich konar�w. B�ysn�o o�lepiaj�co, w tym samym niemal momencie rozleg� si� przenikliwy trzask gromu. Po nim, niemal natychmiast, gruchn�� drugi grom. I trzeci.

W nast�pnej chwili, sygnalizowany wcze�niejszym narastaj�cym szumem, lun�� deszcz. Zza �ciany wody przestali widzie� cokolwiek. �Prorok Lebioda� ko�ysa� si� i ta�czy� na falach, co i rusz zaliczaj�c ostre przechy�y. Do tego wszystkiego trzeszcza�. Trzeszcza�a, jak si� wyda�o Geraltowi, ka�da deska. Ka�da deska �y�a te� w�asnym �yciem i porusza�a si�, jak si� zdawa�o, ca�kiem niezale�nie od innych. Zachodzi�a obawa, �e slup po prostu si� rozleci. Wied�min powtarza� sobie, �e to niemo�liwe, �e konstrukcja statku uwzgl�dnia �eglug� po wodach nawet bardziej wzburzonych, �e s� w ko�cu na rzece, nie na oceanie. Powtarza� to sobie, wypluwa� wod� i kurczowo trzyma� si� lin.

Trudno by�o oceni�, jak d�ugo to trwa�o. Wreszcie jednak ko�ysanie usta�o, wiatr przesta� szarpa�, a burz�ca wod� nawalna ulewa zel�a�a, przesz�a w deszcz, potem w m�awk�. Zobaczyli w�wczas, �e manewr Pud�oraka powi�d� si�. Kapitan zdo�a� skry� slup za wysok� zalesion� wysp� gdzie nie targa�a tak nimi wichura. Chmura burzowa, wygl�da�o, oddala�a si� ju�, nawa�nica cich�a.

Z wody unios�a si� mg�a.

Z czapki Pud�oraka, kompletnie przemoczonej, ciek�a woda, sp�ywa�a mu po twarzy. Mimo tego kapitan czapki nie zdejmowa�. Prawdopodobnie nigdy jej nie zdejmowa�.

��Do kro�set!�� Otar� krople z nosa. - Gdzie� nas zagna�o? Czy to jaka� odnoga? Albo starorzecze? Woda niemal stoi�

��Nurt jednak nas niesie. - Fysh splun�� do wody i obserwowa� plwocin�. Nie mia� ju� s�omianego kapelusza, musia�a go porwa� wichura.

��Nurt jest s�aby, ale niesie � powt�rzy�. - Jeste�my w przesmyku mi�dzy wyspami. Trzymaj kurs, Pud�orak. Musi nas w ko�cu wynie�� na farwater.

��Farwater � kapitan schyli� si� nad busol� � jest chyba w kierunku p�nocnym. Tedy nam trzeba w praw� odnog�. Nie w lew� lecz w praw��

��Gdzie ty odnogi widzisz?�� spyta� Fysh. - Jedna jest droga. Trzymaj kurs, m�wi�.

��Dopiero co by�y dwie odnogi � upiera� si� Pud�orak. - Ale mo�e mi wody do oczu nalecia�o. Albo to ta mg�a. Dobra, niech nas nurt niesie. Tyle tylko�

��Co znowu?

��Busola. Kierunek ca�kiem nie ten� Nie, nie, jest dobrze. �le widzia�em. Na szkie�ko nakapa�o mi z czapki. P�yniemy.

��P�y�my.

Mg�a na przemian g�stnia�a i rzed�a, wiatr ucich� zupe�nie. Zrobi�o si� bardzo ciep�o.

��Woda � odezwa� si� Pud�orak. - Nie czujecie? Inaczej jako� �mierdzi. Gdzie my jeste�my?

Mg�a unios�a si�, zobaczyli w�wczas g�sto zaro�ni�te brzegi, us�ane przegni�ymi pniami. Miejsce sosen, jode� i cis�w, porastaj�cych wyspy, zaj�y krzaczaste brzozy wodne i wysokie, sto�kowate u podstawy cypry�niki. Pnie cypry�nik�w oplata�y pn�cza milinu, ich jaskrawo czerwone kwiaty by�y jedynym �ywym akcentem w�r�d zgni�ozielonej bagiennej ro�linno�ci. Woda pokryta by�a rz�s� i pe�na wodorost�w, kt�re �Prorok� rozgarnia� dziobem i wl�k� za sob� niby tren. To� by�a m�tna i faktycznie wydziela�a paskudny, zgni�y jakby zapach, z dna unosi�y si� wielkie b�ble. Pud�orak wci�� sam trzyma� ster.

��Mog� tu by� mielizny � zaniepokoi� si� nagle. - Hej tam! Jeden z o�owiank� na dzi�b!

P�yn�li, niesieni s�abym pr�dem, wci�� w�r�d bagiennego krajobrazu. I zgni�ego smrodu. Majtek na dziobie pokrzykiwa� monotonnie, podaj�c g��boko��.

��Panie wied�min � Pud�orak schyli� si� nad busol� popuka� w szkie�ko � sp�jrz pan na to.

��Na co?

��My�la��em, �e mi szkie�ko zaparowa�o� Ale je�li ig�a nie oszala�a, to p�yniemy na wsch�d. Znaczy, wracamy. Tam, sk�d wyruszyli�my.

��Przecie� to niemo�liwe. Niesie nas pr�d. Rzeka� Urwa�.

Nad wod� zwiesza�o si� olbrzymie, cz�ciowo wykorzenione drzewo. Na jednym z go�ych konar�w sta�a kobieta w d�ugiej i obcis�ej sukni. Sta�a bez ruchu, patrz�c na nich.

��Ster � powiedzia� cicho wied�min. - Ster, kapitanie. Pod tamten brzeg. Z dala od tego drzewa.

Kobieta znik�a. A po konarze przemkn�� wielki lis, przemkn�� i skry� si� w g�szczu. Zwierz wydawa� si� czarny, bia�y by� tylko koniec puszystego ogona.

��Znalaz�a nas. - Addario Bach te� zauwa�y�. - Lisica nas znalaz�a�

��Do kro�set�

��B�d�cie cicho, obaj. Nie siejcie paniki.

P�yn�li. Z suchych drzew na brzegach obserwowa�y ich pelikany.

Sto dwadzie�cia siedem lat p�niej

- �adnie� nas urz�dzi�, Pud�orak!�� w�cieka� si� Javil Fysh. - �adnie� nas wpl�ta�! Od godziny kluczymy po odnogach! Ja s�ysza�em o tych bagniskach, niedobre rzeczy o nich s�ysza�em! Tu ludzie gin� i statki! Gdzie jest rzeka? Gdzie farwater? Dlaczego�

��Zawrzyjcie�, do kro�set, g�b�! - zdenerwowa� si� kapitan. - Gdzie farwater, gdzie farwater! W dupie, ot gdzie! Tacy�cie m�drzy? Prosz�, jest okazja si� wykaza�! Znowu rozwidlenie! Jak mam p�yn��, panie m�drala? W lewo, jak nurt niesie? Czy w prawo mo�e rozka�ecie?

Fysh parskn�� i odwr�ci� si� plecami. Pud�orak chwyci� za rumby steru i pokierowa� slup w lew� odnog�.

Majtek z o�owiank� wrzasn��. Po chwili, znacznie g�o�niej, wrzasn�� Kevenard van Vliet.

��Od brzegu, Pud�orak!�� zarycza� Petru Cobbin. - Ster prawo na burt! Z dala od brzegu! Z dala od brzegu!

��Co jest?

��W�e! Nie widzisz? W�eeee! Addario Bach zakl��.

Lewy brzeg roi� si� od w�y. Gady wi�y si� w�r�d trzcin i przybrze�nych wodorost�w, pe�za�y po na wp� zanurzonych pniach, zwiesza�y si�, sycz�c, z nadwodnych ga��zi. Geralt rozpoznawa� mokasyny, grzechotniki, �araraki, boomslangi, daboje, ga��nice, �mije sykliwe, ariety, czarne mamby i inne, kt�rych nie zna�.

Ca�a za�oga �Proroka� w pop�ochu uciek�a od bakburty, wrzeszcz�c na r�ne g�osy. Kevenard van Vliet przybieg� na ruf�, ukucn��, dygoc�c ca�y, za plecami wied�mina. Pud�orak zakr�ci� ko�em sterowym, slup zacz�� zmienia� kurs. Geralt po�o�y� mu r�k� na ramieniu.

��Nie � powiedzia�. - Trzymaj, jak by�o. Nie zbli�aj si� do prawego brzegu.

��Ale w�e��� Pud�orak wskaza� na ga���, do kt�rej si� zbli�ali, ca�� obwieszon� sycz�cymi gadami. - Spadn� na pok�ad�

��Nie ma �adnych w�y! Trzymaj kurs. Z dala od prawego brzegu.

Wanty grotmasztu zawadzi�y o zwisaj�c� ga���. Kilka w�y owin�o si� wok� lin, kilka, w tym dwie mamby, spad�o na pok�ad. Unosz�c si� i sycz�c, zaatakowa�y �ci�ni�tych przy sterburcie. Fysh i Cobbin umkn�li na dzi�b, majtkowie, wrzeszcz�c, rzucili si� ku rufie. Jeden skoczy� do wody, znikn�� w niej, nim zd��y� krzykn��. Na powierzchni zak��bi�a si� krew.

- �yrytwa!�� Wied�min wskaza� na fal� i oddalaj�cy si� ciemny kszta�t. - W odr�nieniu od w�y prawdziwa.

��Nienawidz� gad�w��� zaszlocha� skurczony u burty Kevenard van Vliet. -Nienawidz� w�y�

��Nie ma �adnych w�y. I nie by�o �adnych. Iluzja.

Majtkowie krzyczeli, przecierali oczy. W�e znik�y. Zar�wno te z pok�adu, jak i te z brzegu. Nie by�o nawet �ladu po w�ach.

��Co to��� wyst�ka� Petru Cobbin. - Co to by�o?

��Iluzja � powt�rzy� Geralt. - Aguara nas dopad�a.

- �e co?

��Lisica. Tworzy iluzje, by nas dezorientowa�. Zastanawiam si�, od kiedy. Burza by�a raczej prawdziwa. Ale odnogi by�y dwie, kapitan widzia� dobrze. Aguara skry�a jedn� z odn�g pod iluzj� i sfa�szowa�a wskazania busoli. Stworzy�a te� iluzj� w�y.

��Wied�mi�skie bajania!�� parskn�� Fysh. - Elfie przes�dy! Zabobony! �e niby co, byle lis ma takie zdolno�ci? Schowa odnog�, oszuka busol�? Poka�e w�e tam, gdzie ich nie ma? Bzdura! Ja wam m�wi�, �e to te wody! Zatru�y nas opary, jadowite bagienne gazy i miazmaty! To przez to te zwidy-niewidy�

��To iluzje, kt�re tworzy aguara.

��Za g�upich nas masz?�� krzykn�� Cobbin. - Iluzje? Jakie iluzje? To by�y najprawdziwsze �mije! Wszyscy�cie widzieli, nie? S�yszeli�cie syk? Ja nawet czu�em ich smr�d!

��To by�a iluzja. W�e nie by�y prawdziwe. �Prorok� znowu zawadzi� wantami o zwisaj�ce ga��zie.

��To omam, tak?�� powiedzia� jeden z majtk�w, wyci�gaj�c r�k�. - Zwid? Ten w�� nie jest prawdziwy?

��Nie! St�j!

Zwisaj�ca z konara olbrzymia arieta wyda�a mro��cy krew w �y�ach syk i b�yskawicznie uderzy�a, zatapiaj�c k�y w szyi marynarza, raz, potem drugi raz. Majtek krzykn�� rozdzieraj�co, zatoczy� si�, upad�, zadygota� w drgawkach, rytmicznie t�uk�c potylic� o pok�ad. Piana wyst�pi�a mu na usta, z oczu zacz�a s�czy� si� krew. Nie �y�, nim zdo�ali do niego podbiec.

Wied�min nakry� cia�o p��tnem.

��Do diab�a, ludzie � powiedzia�. - Zachowajcie ostro�no��! Nie wszystko tu jest przywidzeniem!

��Uwaga!�� wrzasn�� marynarz z dziobu. - Uwaaagaaa! Wir przed nami! Wir! Starorzecze rozwidla�o si� znowu. Lewa odnoga, ta, w kt�r� ni�s� ich pr�d, kot�owa�a si� i burzy�a w gwa�townym wirze. Wiruj�ce kolisko wzbiera�o pian� jak zupa w kotle. W wirze obraca�y si�, pojawiaj�c i znikaj�c, pniaki i ga��zie, nawet jedno ca�e drzewo z rosochat� koron�. Majtek z o�owiank� uciek� z dziobu, pozostali j�li wrzeszcze�. Pud�orak sta� spokojnie. Zakr�ci� ko�em sterowym, skierowa� slup w praw� spokojn� odnog�.

��Uff � otar� czo�o. - W por�! �le by by�o z nami, gdyby nas ten wir wci�gn��. Oj, pokr�ci�o by nami�

��Wiry!�� krzykn�� Cobbin. - �yrytwy! Aligatory! Pijawki! Nie potrzeba �adnych iluzji, te bagna roj� si� od okropno�ci, od gad�w, od wszelkiego jadowitego plugastwa. �le, �le, �e tu zab��dzili�my. Tutaj bez liku�

��Statk�w pogin�o � doko�czy�, wskazuj�c, Addario Bach. - A to chyba akurat prawda.

Przegni�y i zgruchotany, pogr��ony po nadburcia, obro�ni�ty wodnym zielskiem, opleciony pn�czami i mchami, tkwi� na prawym brzegu uwi�z�y w bagnie wrak. Obserwowali go, gdy niesiony s�abym nurtem �Prorok� przesuwa� si� obok.

Pud�orak szturchn�� Geralta �okciem.

��Panie wied�min � powiedzia� cicho. - Busola wci�� szaleje. Wedle ig�y ze wschodniego zmienili�my kurs na po�udniowy. Je�li to nie lisi fa�sz, to jest niedobrze. Tych bagien nikt nie zbada�, ale wiadomo, �e si� na po�udnie od farwateru rozci�gaj�. Niesie nas tedy w samo serce mokrade�.

��Przecie� dryfujemy � zauwa�y� Addario Bach. - Wiatru nie ma, niesie nas pr�d. A pr�d oznacza po��czenie z rzek�, z torem wodnym Pontaru�

��Niekoniecznie � pokr�ci� g�ow� Geralt. - S�ysza�em o tych starorzeczach. Maj� zmienny kierunek sp�ywu wody. Zale�y, czy akurat jest przyp�yw, czy odp�yw. I nie zapominajcie o aguarze. To te� mo�e by� iluzja.

Brzegi nadal g�sto porasta�y cypry�niki, pojawi�y si� te� p�kate, do�em cebulasto rozro�ni�te b�otnie. Wiele drzew by�o uschni�tych, martwych. Z ich strupiesza�ych pni i ga��zi zwiesza�y si� g�ste festony opl�twy, srebrzy�cie po�yskuj�cej w s�o�cu. Na ga��ziach czatowa�y czaple, lustruj�ce przep�ywaj�cego �Proroka� nieruchomymi oczami.

Marynarz z dziobu krzykn��.

Tym razem widzieli j� wszyscy. Znowu sta�a na zwieszonym nad wod� konarze, wyprostowana i nieruchoma. Pud�orak bez ponaglania napar� na rumby, skierowa� slup pod lewy brzeg. A lisica zaszczeka�a nagle, dono�nie i przenikliwie. Zaszczeka�a ponownie, gdy �Prorok� przep�ywa� obok.

Po konarze przemkn�� i skry� si� w g�szczu wielki lis.

��To by�o ostrze�enie � powiedzia� wied�min, gdy na pok�adzie ucich�a wrzawa. -Ostrze�enie i wezwanie. A raczej ��danie.

��By�my uwolnili dziewczynk� � doko�czy� przytomnie Addario Bach. - Jasne. Ale my jej uwolni� nie mo�emy, bo nie �yje.

Kevenard van Vliet zast�ka�, chwyciwszy si� za skronie. Mokry, brudny i przera�ony nie przypomina� ju� kupca, kt�rego sta� na w�asny statek. Przypomina� p�taka przychwyconego na kradzie�y �liwek.

��Co robi�? - zaj�cza�. - Co robi�?

��Ja wiem � o�wiadczy� nagle Javil Fysh. - Przywi��my martw� dziewk� do beczki i za burt� j�. Lisica zadzier�y si�, by szczeni� op�aka�. Zyskamy czas.

��Wstyd, panie Fysh � g�os bia�osk�rnika stwardnia� nagle. - Nie godzi si� tak obej�� ze zw�okami. To nie po ludzku.

��A bo to cz�owiek by�? Elfica, do tego ju� na wp� zwierz�. M�wi� wam, z t� beczk� to dobry pomys��

��Taki pomys� � powiedzia� Addario Bach, przeci�gaj�c s�owa � m�g� przyj�� do g�owy tylko kompletnemu idiocie. I przyni�s�by nam wszystkim zgub�. Je�li vixena pojmie, �e zabili�my dziewczynk�, b�dzie po nas.

��Nie my zabili�my szczeniaka � wtr�ci� si� Petru Cobbin, nim karminowy ze z�o�ci Fysh zd��y� zareagowa�. - Nie my! Parlaghy to uczyni�. On winien. My czy�ci.

��S�usznie � potwierdzi� Fysh, zwracaj�c si� nie do van Vlieta i wied�mina, ale do Pud�oraka i majtk�w. - Parlaghy winien. Niech lisica m�ci si� na nim. Wsad�my go do cz�na razem z trupkiem i niech dryfuje. A my tymczasem�

Cobbin i kilku majtk�w przyj�o pomys� ochoczym okrzykiem, ale Pud�orak usadzi� ich natychmiast.

��Nie pozwol� na to � powiedzia�.

��Ani ja. - Kevenard van Vliet poblad�. - Pan Parlaghy mo�e i zawini�, mo�e i prawda, �e kary ��da jego uczynek. Ale porzuci�, wyda� na �mier�? Co to, to nie.

��Jego �mier� albo nasza!�� zawrzasn�� Fysh. - Bo co nam czyni�? Wied�minie! Obronisz nas, gdy si� lisica na pok�ad wedrze?

��Obroni�. Zapad�a cisza.

�Prorok Lebioda� dryfowa� w�r�d �mierdz�cej, wzbieraj�cej b�blami wody, wlok�c za sob� warkocze wodorost�w. Z ga��zi obserwowa�y ich czaple i pelikany.

Marynarz z dziobu ostrzeg� ich krzykiem. A za chwil� krzyczeli wszyscy. Patrz�c na przegni�y, obro�ni�ty pn�czami i zielskiem wrak. Ten sam, kt�ry widzieli przed godzin�.

��P�ywamy w k�ko � stwierdzi� fakt krasnolud. - To p�tla. Lisica z�apa�a nas w pu�apk�.

��Mamy tylko jedno wyj�cie. - Geralt wskaza� na lew� odnog� i kot�uj�cy si� w niej wir. - Przep�yn�� przez to.

��Przez ten gejzer?�� rykn�� Fysh. - Zdurnia�e� ze szcz�tem? Rozerwie nas!

��Rozerwie � potwierdzi� Pud�orak. - Albo wywr�ci. Albo ci�nie na bagno, sko�czymy jak �w wrak. Zobaczcie, jak w tej kipieli drzewami miota. Wida�, �e straszn� si�� ma ten wir.

��W�a�nie. Wida�. Bo to chyba iluzja. My�l�, �e to kolejna iluzja aguary.

��Chyba? Jeste� wied�minem, a nie umiesz rozpozna�?

��S�absz� iluzj� bym rozpozna�. Te s� niezwykle mocne. Ale zdaje mi si�

��Zdaje ci si�. A je�li si� mylisz?

��Nie mamy wyj�cia � warkn�� Pud�orak. - Albo przez wir, albo b�dziemy p�ywa� w k�ko�

��Do �mierci � dopowiedzia� Addario Bach. - I to do usranej.

Obracane w wirze drzewo co rusz wy�ania�o z wody konary, niczym rozczapierzone r�ce topielca. Wir burzy� si�, kot�owa�, wzbiera� i pryska� pian�. �Prorok� zadygota� i pomkn�� nagle, wsysany w kot�owisko. Targane wirem drzewo z hukiem uderzy�o o burt�, bryzn�a piana. Slup zacz�� si� ko�ysa� i obraca�, coraz szybciej i szybciej.

Wszyscy wrzeszczeli na r�ne g�osy.

I nagle wszystko ucich�o. Woda uspokoi�a si�, wyg�adzi�a w tafl�. �Prorok Lebioda� wolniute�ko dryfowa� w�r�d poros�ych b�otniami brzeg�w.

��Mia�e� racj�, Geralt � odchrz�kn�� Addario Bach. - To jednak by�a iluzja. Pud�orak d�ugo patrzy� na wied�mina. Milcza�. Wreszcie �ci�gn�� czapk�. Szczyt g�owy, jak si� okaza�o, mia� �ysy jak jajo.

��Zamustrowa�em do �eglugi rzecznej � wychrypia� wreszcie � bo �ona prosi�a. Na rzece, m�wi�a, bezpieczniej. Bezpieczniej ni� na morzu. Nie b�dzie si� zamartwia�, m�wi�a, ilekro� wyp�yn�.

W�o�y� czapk� na powr�t, pokiwa� g�ow� mocniej uchwyci� rumby steru.

��Czy to ju�? - zaj�cza� spod kokpitu Kevenard van Vliet. - Czy ju� jeste�my bezpieczni?

Nikt nie odpowiedzia� na jego pytanie.

Woda by�a g�sta od glon�w i rz�sy. W�r�d brzegowego drzewostanu zacz�y zdecydowanie przewa�a� cypry�niki, z bagna i z przybrze�nych p�ycizn g�sto stercza�y ich pneumatofory, korzenie oddechowe, niekt�re wysokie prawie na s��e�. Na wysepkach z zielska wygrzewa�y si� ��wie. Rechota�y �aby.

Tym razem us�yszeli j� wcze�niej, ni� zobaczyli. G�o�ne, ostre szczekanie, jak skandowana gro�ba czy ostrze�enie. Zjawi�a si� na brzegu w lisiej postaci, na zwalonym usch�ym pniu. Szczeka�a, wysoko zadzieraj�c g�ow�. Geralt z�owi� w jej g�osie dziwne nuty, poj��, �e opr�cz gr�b by� tam rozkaz. Ale nie im rozkazywa�a.

Woda pod pniem spieni�a si� nagle, wychyn�� z niej potw�r, ogromny, ca�y pokryty zielono-br�zowym deseniem �ezkowatych �usek. Zabulgota�, zachlupa�, pos�uszny rozkazowi lisicy pop�yn��, burz�c wod�, wprost na �Proroka�.

��To te�� - prze�kn�� �lin� Addario Bach. - To te� iluzja?

��Nie bardzo � zaprzeczy� Geralt. - To wodjanoj!�� krzykn�� do Pud�oraka i majtk�w. -Oczarowa�a i poszczu�a na nas wodjanoja! Bosaki! �apcie za bosaki!

Wodjanoj wynurzy� si� tu� przy statku, zobaczyli p�aski, poro�ni�ty glonami �eb, wy�upiaste rybie oczy, sto�kowate z�by w wielkiej paszcz�ce. Potw�r w�ciekle uderzy� w burt�, raz, drugi, a� ca�y �Prorok� zadygota�. Gdy nadbiegli z bosakami, uciek�, zanurkowa�, by za chwil� wynurzy� si� z pluskiem za ruf�, tu� przy p�etwie steru. Kt�r� chwyci� z�bami i targn��, a� zatrzeszcza�o.

��Urwie ster!�� dar� si� Pud�orak, usi�uj�c dziabn�� potwora bosakiem. - Urwie ster! �apcie fa�, unie�cie p�etw�! Odp�d�cie cholernika od steru!

Wodjanoj gryz� i szarpa� ster, ignoruj�c krzyki i szturchni�cia bosak�w. P�etwa p�k�a, w z�bach stwora zosta� kawa� deski. Albo uzna�, �e to wystarczy, albo czar lisicy straci� moc, do�� �e da� nura i znikn��.

S�yszeli z brzegu, jak aguara szczeka.

��Co jeszcze?�� wrzasn�� Pud�orak, wymachuj�c r�kami. - Co ona nam jeszcze zrobi? Panie wied�min!

��Bogowie��� za�ka� Kevenard van Vliet. - Wybaczcie, �em w was nie wierzy�� Wybaczcie, �e�my zabili dziewczynk�! Bogowie, ratujcie nas!

Nagle poczuli na twarzach powiew wiatru. Zwisaj�cy dot�d sm�tnie gafel �Proroka� za�opota�, bom zaskrzypia�.

��Robi si� przestronniej!�� krzykn�� od dziobu Fysh. - Tam, tam! Szerokie ploso, niechybnie rzeka! Tam p�y�, szyper! Tam!

Koryto faktycznie zacz�o si� poszerza�, za zielon� �cian� trzcin zamajaczy�o co� na kszta�t plosa.

��Uda�o si�! - zawo�a� Cobbin. - Ha! Wygrali�my! Wydarli�my si� z bagien!

��Marka pierwsza!�� wrzasn�� majtek z o�owiank�. - Marka pierwszaaaa!

��Ster na burt!�� zarycza� Pud�orak, odpychaj�c sternika i sam wykonuj�c w�asny rozkaz. - Mieliznaaaaa!

�Prorok Lebioda� obr�ci� si� dziobem w stron� je��cej si� od pneumatofor�w odnogi.

��Dok�d!�� dar� si� Fysh. - Co robisz? Na ploso p�y�! Tam! Tam!

��Nie mo�na! Tam mielizna! Utkniemy! Dop�yniemy do plosa odnog�, tu g��biej! Znowu us�yszeli szczek aguary. Ale nie zobaczyli jej.

Addario Bach szarpn�� Geralta za r�kaw.

Z zej�ci�wki achterpiku wy�oni� si� Petru Cobbin, wlok�c za ko�nierz ledwie trzymaj�cego si� na nogach Parlaghy�ego. Id�cy za nim marynarz ni�s� owini�t� w p�aszcz dziewczynk�. Pozosta�ych czterech stan�o przy nich, murem, frontem ku wied�minowi. Trzymali toporki, o�cienie, �elazne haki.

��B�dzie tego, moi�ciewy � charkn�� najwy�szy. - My �y� chcemy. Czas co� zrobi� wreszcie.

��Zostawcie dziecko � wycedzi� Geralt. - Pu�� kupca, Cobbin.

��Nie, panie � pokr�ci� g�ow� marynarz. - Trupek wraz z kupczykiem p�jd� za burt�, to potworzyc� zatrzyma. Wtenczas uciec zdo�amy.

��Wy za� � chrapn�� drugi � nie mieszajcie si�. Nic do was nie mamy, ale na zawadzie nie pr�bujcie stawa�. Bo si� wam krzywda stanie.

Kevenard van Vliet skurczy� si� u burty, za�ka�, odwracaj�c g�ow�. Pud�orak te� uciek� zrezygnowanym wzrokiem, zaci�� usta, wida� by�o, �e nie zareaguje na bunt w�asnej za�ogi.

��Tak jest, racja. - Petru Cobbin popchn�� Parlaghy�ego. - Kupiec i zdech�a lisica za burt�, to jedyny dla nas ratunek. Na bok, wied�minie! Dalej, ch�opy! Do ��dki z nimi!

��Do kt�rej ��dki?�� spyta� spokojnie Addario Bach. - Do tamtej mo�e?

Ju� do�� daleko od �Proroka�, zgi�ty na �awce cz�na, wios�owa� Javil Fysh, kieruj�c si� na ploso. Wios�owa� ostro, pi�ra wiose� rozbryzgiwa�y wod�, rozrzuca�y wodorosty.

��Fysh!�� wrzasn�� Cobbin. - Ty draniu! Ty skurwysynu jebany!

Fysh odwr�ci� si�, zgi�� �okie� i pokaza� im wa�a. Po czym ponownie chwyci� si� wiose�.

Ale nie powios�owa� daleko.

Na oczach za�ogi �Proroka� ��dka podskoczy�a nagle w gejzerze wody, zobaczyli t�uk�cy ogon i naje�on� z�bami paszcz� ogromnego krokodyla. Fysh wylecia� za burt�, pop�yn��, wrzeszcz�c, w stron� brzegu, na zje�on� korzeniami cypry�nik�w p�ycizn�. Krokodyl �ciga� go, ale palisada pneumatofor�w spowolni�a po�cig. Fysh dop�yn�� do brzegu, rzuci� si� piersi� na le��cy tam g�az. Ale to nie by� g�az.

Olbrzymi ��w jaszczurowaty rozwar� szcz�ki i capn�� Fysha za r�k� powy�ej �okcia. Fysh zawy�, zaszamota� si�, zawierzga�, rozbryzguj�c bagno. Krokodyl wynurzy� si� i chwyci� go za nog�. Fysh zarycza�.

Przez chwil� nie by�o wiadomo, kt�ry z gad�w zaw�adnie Fyshem, ��w czy krokodyl. Ale w ko�cu oba co� dosta�y. W szcz�kach ��wia zosta�a r�ka ze stercz�c� z krwawej miazgi bia�� maczugowat� ko�ci�. Reszt� Fysha zabra� krokodyl. Na zm�conej powierzchni zosta�a wielka czerwona plama.

Geralt wykorzysta� os�upienie za�ogi. Wydar� z r�k majtka martw� dziewczynk�, cofn�� si� na dzi�b. Addario Bach sta� mu u boku, uzbrojony w bosak.

Ale ani Cobbin, ani �aden z marynarzy nie pr�bowali oponowa�. Wr�cz przeciwnie, wszyscy pospiesznie wycofali si� na ruf�. Pospiesznie. By nie powiedzie� w pop�ochu. Ich twarze pokry�a nagle �miertelna blado��. Skurczony przy burcie Kevenard van Vliet za�ka�, schowa� g�ow� mi�dzy kolana i zakry� r�kami.

Geralt obejrza� si�.

Czy to Pud�orak si� zagapi�, czy zaszwankowa� uszkodzony przez wodjanoja ster, do�� �e slup wp�yn�� wprost pod zwisaj�ce konary, utkn�� na zwalonych pniach. Wykorzysta�a to. Wskoczy�a na dzi�b, zwinnie, lekko i bezszelestnie. W lisiej postaci. Poprzednio widzia� j� na tle nieba, wyda�a mu si� w�wczas czarna, smoli�cie czarna. Nie by�a taka. Futro mia�a ciemne, a kit� zako�czon� �nie�nobia�ym kwiatem, ale w jej umaszczeniu, zw�aszcza na g�owie, przewa�a�a szaro��, w�a�ciwa bardziej korsakom ni� lisom srebrnym.

Zmieni�a si�, wyros�a, przekszta�ci�a w wysok� kobiet�. Z lisi� g�ow�. Ze szpiczastymi uszami i wyd�u�onym pyskiem. W kt�rym, gdy go otwar�a, zal�ni�y rz�dy k��w.

Geralt ukl�kn��, wolno z�o�y� cia�o dziewczynki na pok�adzie, cofn�� si�. Aguara zawy�a przeszywaj�co, k�apn�a z�batymi szcz�kami, post�pi�a ku nim. Parlaghy zakrzycza�, panicznie zamacha� r�kami, wyrwa� si� Cobbinowi i wyskoczy� za burt�. Od razu poszed� na dno.

Van Vliet p�aka�. Cobbin i majtkowie, wci�� bladzi, skupili si� wok� Pud�oraka. Pud�orak zdj�� czapk�.

Medalion na szyi wied�mina drga� silnie, wibrowa�, dra�ni�. Aguara kl�cza�a nad dziewczynk� wydaj�c dziwne odg�osy, ni to mrucz�c, ni to sycz�c. Nagle unios�a g�ow�, wyszczerzy�a k�y. Zawarcza�a g�ucho, w jej �lepiach rozb�ysn�� ogie�. Geralt nie poruszy� si�.

��Zawinili�my � powiedzia�. - Sta�o si� bardzo �le. Ale niech nie dzieje si� gorzej. Nie mog� pozwoli�, by� skrzywdzi�a tych ludzi. Nie pozwol� na to.

Lisica wsta�a, unosz�c dziewczynk�. Powiod�a wzrokiem po wszystkich. Na koniec spojrza�a na Geralta.

��Stan��e� mi na drodze � powiedzia�a szczekliwie, ale wyra�nie, wolno wymawiaj�c ka�de s�owo.

��W ich obronie. Nie odpowiedzia�.

��Mam c�rk� na r�kach � doko�czy�a. - To wa�niejsze ni� wasze �ycie. Ale to ty stan��e� w ich obronie, bia�ow�osy. Po ciebie zatem przyjd�. Pewnego dnia. Gdy ju� zapomnisz. I nie b�dziesz si� spodziewa�.

Zwinnie wskoczy�a na nadburcie, stamt�d na zwalony pie�. I znikn�a w g�szczu.

W ciszy, kt�ra zapad�a, s�ycha� by�o tylko �kanie van Vlieta.

Wiatr usta�, zrobi�o si� parno. Pchany pr�dem �Prorok Lebioda� uwolni� si� z konar�w, podryfowa� �rodkiem odnogi. Pud�orak otar� czapk� oczy i czo�o.

Marynarz z dziobu krzykn��. Krzykn�� Cobbin. Krzyczeli pozostali.

Zza g�stwiny trzcin i dzikiego ry�u wyjrza�y nagle strzechy chat. Zobaczyli susz�ce si� na tyczkach sieci. ��ciutki piasek pla�y. Pomost. A dalej, za drzewami na cyplu, szeroki nurt rzeki pod b��kitnym niebem.

��Rzeka! Rzeka! Nareszcie!

Krzyczeli wszyscy. Majtkowie, Petru Cobbin, van Vliet. Tylko Geralt i Addario Bach nie do��czyli do ch�ru.

Milcza� te� Pud�orak, napieraj�c na ster.

��Co robisz?�� wrzasn�� Cobbin. - Dok�d? Na rzek� si� kieruj! Tam! Na rzek�!

��Nie da rady � w g�osie kapitana brzmia�y rozpacz i rezygnacja. - Flauta, statek steru ledwo s�ucha, a pr�d coraz silniejszy. Dryfujemy, odpycha nas, niesie znowu w odnogi. Z powrotem w bagna.

��Nie!

Cobbin zakl��. I wyskoczy� za burt�. I pop�yn�� ku pla�y.

W �lad za nim skoczyli do wody marynarze, wszyscy, Geralt nie zdo�a� �adnego powstrzyma�. Addario Bach mocnym chwytem osadzi� w miejscu szykuj�cego si� do skoku van Vlieta.

��B��kitne niebo � powiedzia�. - Z�ocisty piasek pla�y. Rzeka. Zbyt pi�kne, �eby by�o prawdziwe. Znaczy, nie jest prawdziwe.

I nagle obraz zamigota�. Nagle tam, gdzie dopiero co by�y rybackie chaty, z�ota pla�a i nurt rzeki za cyplem, wied�min na sekund� zobaczy� paj�czyny opl�twy, do samej wody zwieszaj�ce si� z konar�w strupiesza�ych drzew. Bagniste brzegi, zje�one pneumatoforami cypry�nik�w. Czarn� wzbieraj�c� b�blami topiel. Morze wodorost�w. Niesko�czony labirynt odn�g.

Przez sekund� widzia� to, co skrywa�a po�egnalna iluzja aguary.

P�yn�cy zacz�li nagle krzycze� i t�uc si� w wodzie. I po kolei znika� w niej.

Petru Cobbin wynurzy� si�, krztusz�c i wrzeszcz�c, ca�y pokryty wij�cymi si�, pr�gowatymi, grubymi jak w�gorze pijawkami. Potem skry� si� pod wod� i nie wynurzy� ju� wi�cej.

��Geralt!

Addario Bach przyci�gn�� bosakiem ��dk�, kt�ra przetrwa�a spotkanie z krokodylem. A teraz przydryfowa�a do burty. Krasnolud wskoczy�, odebra� od Geralta wci�� ot�pia�ego van Vlieta.

��Kapitanie!

Pud�orak pomacha� im czapk�.

��Nie, panie wied�min! Ja statku nie porzuc�, do portu go dowiod�, cho�by nie wiem co! A jak nie, razem ze statkiem na dnie mi lec! Bywajcie!

�Prorok Lebioda� dryfowa� spokojnie i majestatycznie, wp�ywa� w odnog�, znika� w niej.

Addario Bach poplu� w d�onie, zgarbi� si�, poci�gn�� wios�ami. ��dka pomkn�a po wodzie.

��Dok�d?

��Tamto ploso, za mielizn�. Tam jest rzeka. Pewien jestem. Wyp�yniemy na farwater, napotkamy jaki� statek. A jak nie, to t� �odzi� cho�by do samego Novigradu.

��Pud�orak�

��Da rad�. Je�li tak mu pisane.

Kevenard van Vliet pop�akiwa�. Addario wios�owa�. Niebo pociemnia�o. Us�yszeli daleki, przeci�g�y grom.

��Burza idzie � powiedzia� krasnolud. - Zmokniemy, cholera.

Geralt parskn��. A potem zacz�� si� �mia�. Serdecznie i szczerze. I zara�liwie. Bo za chwil� �miali si� obaj.

Addario wios�owa� silnymi, r�wnymi poci�gni�ciami. ��d� mkn�a po wodzie jak strza�a.

��Wios�ujesz � oceni� Geralt, ocieraj�c wyci�ni�te przez �miech �zy � jakby� w �yciu nic innego nie robi�. My�la�em, �e krasnoludy nie umiej� ani �eglowa�, ani p�ywa�

��Ulegasz stereotypom.

Cztery dni p�niej

R�wne sto godzin

od momentu odbioru z�ota

w banku Giancardich w Novigradzie

Na red� wp�ywa� w�a�nie pod pe�nymi �aglami novigradzki szkuner �Pandora Parvi�, pi�kny w samej rzeczy statek. Pi�kny i szybki, pomy�la� Geralt, schodz�c po trapie na ruchliwe nabrze�e. Widzia� szkuner w Novigradzie, dowiadywa� si�, wiedzia�, �e wyp�ywa� z Novigradu ca�e dwa dni p�niej ni� galera �Stinta�, na kt�r� sam si� zabra�. Mimo tego dotar� do Kerack praktycznie o tej samej godzinie. Mo�e trzeba by�o zaczeka� i zaokr�towa� si� na szkuner, pomy�la�. Dwa dni d�u�ej w Novigradzie, kto wie, mo�e jednak zdoby�bym jakie� informacje?

Pr�ne dywagacje, oceni�. Mo�e, kto wie, a nu�. Co si� sta�o, to si� sta�o, nic ju� tego nie odmieni. I nie ma co si� nad tym rozwodzi�.

Po�egna� spojrzeniem szkuner, latarni� morsk� morze i ciemniej�cy burzowymi chmurami horyzont. Po czym ra�nym krokiem ruszy� w stron� miasta.

Sprzed willi tragarze wynosili w�a�nie lektyk�, filigranow� konstrukcj� z firaneczkami w kolorze lila. Musia� by� wtorek, �roda albo czwartek. W te dni Lytta Neyd przyjmowa�a pacjentki, a pacjentki, zwykle zamo�ne panie z wy�szych sfer, korzysta�y z takich lektyk w�a�nie.

Od�wierny wpu�ci� go bez s�owa. I dobrze. Geralt nie by� w najlepszym nastroju i pewnie s�owem by si� zrewan�owa�. A mo�e nawet dwoma lub trzema.

Patio by� puste, woda w fontannie szemra�a cichutko. Na malachitowym stoliku sta�a karafka i pucharki. Geralt nala� sobie bez ceregieli.

Gdy uni�s� g�ow�, zobaczy� Mozaik. W bia�ym kitlu i fartuszku. Blad�. Z przylizanymi w�osami.

��To ty � powiedzia�a. - Wr�ci�e�.

��To z ca�� pewno�ci� ja � potwierdzi� sucho. - Z ca�� pewno�ci� wr�ci�em. A to wino z ca�� pewno�ci� skwa�nia�o nieco.

��Te� si� ciesz�, �e ci� widz�.

��Koral? Jest? A je�li jest, to gdzie?

��Przed chwil� � wzruszy�a ramionami � widzia�am j� mi�dzy nogami pacjentki. Z ca�� pewno�ci� jest tam nadal.

��Faktycznie nie masz wyj�cia, Mozaik � odrzek� spokojnie, patrz�c jej w oczy. -Musisz zosta� czarodziejk�. Zaprawd�, masz ogromne predyspozycje i zadatki. Twego ci�tego dowcipu nie doceniliby w manufakturze tkackiej. Ani tym bardziej w lupanarze.

��Ucz� si� i rozwijam. - Nie spu�ci�a wzroku. - Ju� nie p�acz� w k�tku. Odp�aka�am swoje. Ten etap mam ju� za sob�.

��Nie, nie masz, oszukujesz si�. Jeszcze wiele przed tob�. I sarkazm ci� przed tym nie uchroni. Zw�aszcza �e jest sztuczny i kiepsko na�ladowany. Ale do�� o tym, nie mnie udziela� ci �yciowych nauk. Gdzie, pyta�em, jest Koral?

��Tutaj. Witaj.

Czarodziejka jak duch wy�oni�a si� zza kotary. Jak Mozaik, by�a w bia�ym lekarskim kitlu, a jej upi�te rude w�osy kry�a p��cienna czapeczka, kt�r� w zwyk�ych warunkach uzna�by za �mieszn�. Ale warunki nie by�y zwyk�e i �miech nie by� na miejscu, potrzebowa� sekund, by to poj��.

Podesz�a, bez s��w poca�owa�a go w policzek. Wargi mia�a zimne. A oczy podkr��one.

Pachnia�a lekami. I tym czym�, czego u�ywa�a jako dezynfektantu. To by� wredny, odpychaj�cy, chory zapach. Zapach, w kt�rym by� l�k.

��Zobaczymy si� jutro � uprzedzi�a go. - Jutro o wszystkim mi opowiesz.

��Jutro.

Spojrza�a na�, a by�o to spojrzenie z bardzo daleka, znad dziel�cej ich przepa�ci czasu i zdarze�. Potrzebowa� sekund, by poj��, jak g��boka to przepa�� i jak odleg�e dziel� ich zdarzenia.

��Mo�e lepiej pojutrze. Id� do miasta. Spotkaj si� z poet�, bardzo si� o ciebie niepokoi�. Ale teraz id�, prosz�. Musz� zaj�� si� pacjentk�.

Gdy odesz�a, spojrza� na Mozaik. Zapewne wystarczaj�co wymownie, bo nie zwleka�a z wyja�nieniem.

��Rano mia�y�my por�d � powiedzia�a, a g�os zmieni� jej si� lekko. - Trudny. Zdecydowa�a si� na kleszcze. I wszystko, co mog�o p�j�� �le, posz�o �le.

��Rozumiem.

��W�tpi�.

��Do widzenia, Mozaik.

��D�ugo ci� nie by�o. - Unios�a g�ow�. - Du�o d�u�ej, ni� oczekiwa�a. Na Rissbergu nic nie wiedzieli albo udawali, �e nie wiedz�. Co� si� wydarzy�o, prawda?

��Co� si� wydarzy�o.

��Rozumiem.

��W�tpi�.

Jaskier zaimponowa� domy�lno�ci�. Stwierdzaj�c fakt, z oczywisto�ci� kt�rego Geralt wci�� nie do ko�ca si� oswoi�. I nie ca�kiem j� akceptowa�.

��Koniec, co? Przemin�o z wiatrem? No jasne, ona i czarodzieje potrzebowali ci�, zrobi�e� swoje, mo�esz odej��. I wiesz co? Rad jestem, �e to ju�. Kiedy� wszak musia� sko�czy� si� ten przedziwny romans, a im d�u�ej trwa�, tym gro�niejsze implikowa� konsekwencje. Ty r�wnie�, je�li chcesz zna� moje zdanie, powiniene� si� cieszy�, �e masz to z g�owy i �e tak g�adko posz�o. W u�miech radosny powiniene� stroi� zatem lica, nie za� w grymas mroczny i pos�pny, z kt�rym, uwierz mi, wyj�tkowo ci nie do twarzy, wygl�dasz z nim po prostu jak cz�owiek na ci�kim kacu, kt�ry na domiar stru� si� zak�sk� i nie pami�ta, na czym i kiedy z�ama� z�b ani sk�d te �lady nasienia na spodniach.

��A mo�e � ci�gn�� bard, zupe�nie niezra�ony brakiem reakcji ze strony wied�mina � twe przygn�bienie z czego innego wyp�ywa? Czy�by z faktu, �e to ciebie wystawiono za drzwi, podczas gdy ty planowa�e� fina� we w�asnym stylu? Taki z ucieczk� nad ranem i kwiatkami na stoliku? Ha, ha, w mi�o�ci jak na wojnie, przyjacielu, a twoja mi�a post�pi�a jak wytrawny strateg. Zadzia�a�a wyprzedzaj�co, atakiem prewencyjnym. Musia�a czyta� Histori� wojen marsza�ka Pelligrama. Pelligram przytacza wiele przyk�ad�w zwyci�stw osi�gni�tych z pomoc� podobnego fortelu.

Geralt nadal nie reagowa�. Jaskier, wygl�da�o, reakcji nie oczekiwa�. Dopi� piwo, skin�� na karczmark�, by przynios�a nast�pne.

��Bior�c powy�sze pod rozwag� � podj��, kr�c�c ko�ki lutni � ja generalnie jestem za seksem na pierwszej randce. Na przysz�o�� ze wszech miar ci polecam. Eliminuje to konieczno�� dalszych randek z t� sam� osob� co bywa nu��ce i czasoch�onne. Je�li ju� przy tym jeste�my, to zachwalana przez ciebie pani mecenas faktycznie okaza�a si� warta zachodu. Nie uwierzysz�

��Uwierz� � wied�min nie wytrzyma�, przerwa� do�� obcesowo. - Uwierz� bez opowiadania, mo�esz wi�c je sobie darowa�.

��No tak � skonstatowa� bard. - Przygn�bion, strapion i zgryzot� trawion, przez co zgry�liw i opryskliw. To nie tylko kobieta, zdaje mi si�. To co� jeszcze. Wiem, psiakrew. I widz�. W Novigradzie nie uda�o si�? Nie odzyska�e� mieczy?

Geralt westchn��, cho� obiecywa� sobie nie wzdycha�.

��Nie odzyska�em. Sp�ni�em si�. By�y komplikacje, wydarzy�o si� to i owo. Z�apa�a nas burza, potem nasza ��dka zacz�a bra� wod� A potem pewien bia�osk�rnik ci�ko si� rozchorowa�� Ach, nie b�d� ci� nudzi� szczeg�ami. Kr�tko m�wi�c, nie zd��y�em na czas. Gdy dotar�em do Novigradu, by�o ju� po aukcji. W domu Borsodych zbyli mnie kr�tko. Aukcje obj�te s� tajemnic� sprzeda�y, chroni�c� zar�wno osoby wystawiaj�ce, jak i kupuj�ce. Osobom postronnym firma nie udziela �adnych informacji, bla, bla, bla, do widzenia panu. Nie dowiedzia�em si� niczego. Nie wiem, czy miecze sprzedano, a je�li tak, to kto je kupi�. Nie wiem nawet tego, czy z�odziej w og�le wystawi� miecze na aukcji. M�g� wszak zlekcewa�y� rad� Pratta, mog�a mu si� trafi� inna sposobno��. Nie wiem nic.

��Pech. - Pokiwa� g�ow� Jaskier. - Pasmo niefortunnych traf�w. �ledztwo kuzyna Ferranta te� stan�o, jak mi si� zdaje, w martwym punkcie. Kuzyn Ferrant, je�li ju� przy nim jeste�my, nieustannie o ciebie dopytuje. Gdzie jeste�, czy mam od ciebie jakie� wie�ci, kiedy wr�cisz, czy aby zd��ysz na kr�lewskie gody i czy aby nie zapomnia�e� o obietnicy z�o�onej ksi�ciu Egmundowi. Oczywi�cie s�owa mu nie pisn��em ani o twoich przedsi�wzi�ciach, ani o aukcji. Ale �wi�to Lammas, przypominam, coraz bli�ej, zosta�o dziesi�� dni.

��Wiem. Ale mo�e co� si� w tym czasie wydarzy? Co� szcz�liwego, dajmy na to? Po pa�mie niefortunnych traf�w przyda�aby si� jaka� odmiana.

��Nie przecz�. A je�li�

��Pomy�l� i podejm� decyzj�. - Geralt nie da� bardowi doko�czy�. - Do tego, by na kr�lewskich godach wyst�pi� jako stra� przyboczna, w zasadzie nic mnie nie obliguje, Egmund i instygator nie odzyskali moich mieczy, a taki by� warunek. Ale wcale nie wykluczam, �e spe�ni� ksi���ce �yczenie. Przemawiaj� za tym cho�by wzgl�dy materialne. Ksi��� przechwala� si�, �e grosza nie posk�pi. A wszystko wskazuje na to, �e b�d� mi potrzebne ca�kiem nowe miecze, wykonane na specjalne zam�wienie. A to b�dzie sporo kosztowa�. Ach, co tu gada�. Chod�my gdzie� co� zje��. I wypi�.

��Do Ravengi, do �Natury�?

��Nie dzi�. Dzi� mam ochot� na rzeczy proste, naturalne, nieskomplikowane i szczere. Je�li wiesz, co mam na my�li.

��Jasne, �e wiem. - Jaskier wsta�. - Chod�my nad morze, do Palmyry. Znam jedno miejsce. Daj� tam �ledzie, w�dk� i zup� z ryb, kt�re zw� si� kurki. Nie �miej si�! Naprawd� tak si� zw�!

��Niech si� zw�, jak chc�. Idziemy.

Most na Adalatte by� zablokowany, przetacza�a si� w�a�nie przeze� kolumna wy�adowanych woz�w i grupa konnych, ci�gn�cych luzaki. Geralt i Jaskier musieli zaczeka�, usun�� si� z drogi.

Kawalkad� zamyka� samotny je�dziec na gniadej klaczy. Klacz rzuci�a �bem i powita�a Geralta przeci�g�ym r�eniem.

��P�otka!

��Witaj, wied�minie. - Je�dziec zdj�� kaptur, ods�oni� twarz. - Ja w�a�nie do ciebie. Cho� nie spodziewa�em si�, �e tak szybko na siebie wpadniemy.

��Witaj, Pinety.

Pinety zeskoczy� z siod�a. Geralt zauwa�y�, �e jest uzbrojony. By�o to do�� dziwne, magicy niezwykle rzadko nosili bro�. Okuty mosi�dzem pas czarodzieja obci��a� miecz w bogato zdobionej pochwie. By� tam te� i sztylet, solidny i szeroki.

Przej�� od czarodzieja wodze P�otki, pog�adzi� klacz po nozdrzach i zagrzywku. Pinety �ci�gn�� r�kawice i zatkn�� je za pas.

��Racz wybaczy�, mistrzu Jaskrze � powiedzia� � ale chcia�bym zosta� z Geraltem sam na sam. To, co mam mu do powiedzenia, przeznaczone jest wy��cznie dla jego uszu.

��Geralt � napuszy� si� Jaskier � nie miewa przede mn� tajemnic.

��Wiem. Wielu szczeg��w jego �ycia prywatnego dowiedzia�em si� z twoich ballad.

��Ale�

��Jaskier � przerwa� wied�min. - Id� si� przej��.

��Dzi�kuj� ci � powiedzia�, gdy zostali sami. - Dzi�kuj�, �e� przywi�d� tu mojego konia, Pinety.

��Zauwa�y�em � odrzek� czarodziej � �e by�e� do niego przywi�zany. Gdy wi�c odnale�li�my go w So�nicy�

��Byli�cie w So�nicy?

��Byli�my. Zawezwa� nas konstabl Torquil.

��Widzieli�cie�

��Widzieli�my � przerwa� ostro Pinety. - Wszystko widzieli�my. Nie mog� zrozumie�, wied�minie. Nie mog� zrozumie�. Dlaczego� ty go wtedy nie zar�ba�? Tam, na miejscu? Post�pi�e�, pozw�l to sobie powiedzie�, nie najm�drzej.

Wiem, powstrzyma� si� od przyznania Geralt. Wiem, a jak�e. Okaza�em si� za g�upi, by skorzysta� z szansy danej przez los. Bo i c� to mi szkodzi�o, jeden trup wi�cej na rozk�adzie. Co to znaczy dla p�atnego zab�jcy. A �e mierzi�o mnie bycie waszym narz�dziem? Ja przecie� zawsze jestem czyim� narz�dziem. By�o zacisn�� z�by i zrobi�, co nale�a�o.

��Zaskoczy ci� to pewnie � Pinety spojrza� mu w oczy � ale natychmiast pospieszyli�my ci na ratunek, ja i Harlan. Domy�lili�my si�, �e ratunku wygl�dasz. Przyskrzynili�my Degerlunda nazajutrz, gdy rozprawia� si� z jak�� przypadkow� band�.

Przyskrzynili�cie, powstrzyma� si� od powt�rzenia wied�min. I nie mieszkaj�c skr�cili�cie mu kark? B�d�c ode mnie m�drzejsi, nie powt�rzyli�cie mojego b��du? Akurat. Gdyby tak by�o, nie mia�by� teraz takiej miny, Guincamp.

��Nie jeste�my mordercami. - Czarodziej poczerwienia�, zaj�kn�� si�. - Zabrali�my go na Rissberg. I zrobi� si� huczek� Wszyscy byli przeciw nam. Ortolan, o dziwo, zachowa� si� pow�ci�gliwie, a to w�a�nie z jego strony oczekiwali�my najgorszego. Ale Biruta Icarti, Raby, Sandoval, nawet Zangenis, kt�ry wcze�niej nam sprzyja�� Wys�uchali�my s��nistej prelekcji o solidarno�ci wsp�lnoty, o braterstwie, o lojalno�ci. Dowiedzieli�my si�, �e tylko ostatni �ajdacy nasy�aj� na konfratra najemnego zab�jc�, �e trzeba bardzo nisko upa��, by naj�� na wsp�bratymca wied�mina. Z niskich pobudek. Z zazdro�ci o talent i presti� wsp�bratymca, z zawi�ci o jego naukowe osi�gni�cia i sukcesy.

Powo�anie si� na incydenty z Pog�rza, na czterdzie�ci cztery trupy, nie da�o nic, powstrzyma� si� od stwierdzenia wied�min. Je�li nie liczy� wzrusze� ramion. I zapewne s��nistego wyk�adu o nauce, kt�ra wymaga ofiar. O celu, kt�ry u�wi�ca �rodki.

��Degerlund � podj�� Pinety � stan�� przed komisj� i wys�ucha� surowej nagany. Za uprawianie goecji, za zabitych przez demona ludzi. By� hardy, liczy� wida� na interwencj� Ortolana. Ale Ortolan jakby o nim zapomnia�, ca�kowicie oddawszy si� swej najnowszej pasji: opracowania formu�y niezwyk�e skutecznego i uniwersalnego nawozu, maj�cego zrewolucjonizowa� rolnictwo. Zdany tylko na siebie Degerlund uderzy� w inny ton. P�aczliwy i �a�osny. Zrobi� z siebie pokrzywdzonego. Ofiar� w r�wnej mierze w�asnej ambicji i magicznego talentu, dzi�ki kt�rym wywo�a� demona tak pot�nego, �e niemo�liwego do opanowania. Przysi�g�, �e uprawiania goecji zaniecha, �e ju� nigdy jej nie tknie. �e ca�kowicie po�wi�ci si� badaniom nad udoskonaleniem rodzaju ludzkiego, nad transhumanizmem, specjacj� introgresj�i modyfikowaniem genetycznym.

I dano mu wiar�, powstrzyma� si� od stwierdzenia wied�min.

��Dano mu wiar�. Wp�yn�� na to Ortolan, kt�ry nagle objawi� si� przed komisj� w oparach nawozu. Nazwa� Degerlunda kochanym m�odzianem, kt�ry wprawdzie dopu�ci� si� error�w, ale kt� jest bez error�w. Nie dubitowa�, �e m�odzian si� poprawi i �e on za to r�czy. Prosi�, by komisja gniew temperowa�a, kompassy� okaza�a i m�odziana nie kondemnowa�a. Wreszcie og�osi� Degerlunda swym dziedzicem i sukcessorem, w pe�ni scedowa� na niego Cytadel�, swoje prywatne laboratorium. On sam, o�wiadczy�, laboratorium nie potrzebuje, albowiem rezolwowa� si� trudzi� i exercyzowa� pod go�ym niebem, na zagonach i grz�dkach. Birucie, Rabemu i reszcie rzecz przypad�a do gustu. Cytadela, z uwagi na niedost�pno��, mog�a z powodzeniem robi� za miejsce odosobnienia. Degerlund wpad� we w�asne sid�a. Znalaz� si� w areszcie domowym.

A afer� zamieciono pod dywan, powstrzyma� si� wied�min.

��Podejrzewam � Pinety spojrza� na niego bystro � �e wp�yw na to mia� i wzgl�d na ciebie, na twoj� osob� i reputacj�.

Geralt uni�s� brwi.

��Wasz wied�mi�ski kodeks � podj�� czarodziej � zabrania pono� zabijania ludzi. Ale o tobie m�wi� �e traktujesz �w kodeks bez przesadnej czci. �e zdarza�o si� to i owo, �e co najmniej kilka os�b rozsta�o si� z �yciem za twoj� spraw�. Birut� i innych strach oblecia�. �e wr�cisz na Rissberg i doko�czysz dzie�a, a przy okazji i oni gotowi oberwa�. A Cytadela to stuprocentowo bezpieczny azyl, zaadaptowana na laboratorium dawna gnomia g�rska twierdza, obecnie magicznie chroniona. Nikt si� do Cytadeli nie dostanie, nie ma na to sposobu. Degerlund jest wi�c nie tylko odizolowany, ale i bezpieczny.

Rissberg te� jest bezpieczny, powstrzyma� si� wied�min. Zabezpieczony przed skandalem i kompromitacj�. Degerlund w izolacji, afery nie ma. Nikt si� nie dowie, �e cwaniak i karierowicz oszuka� i wyprowadzi� w pole czarodziej�w z Rissbergu, mniemaj�cych si� i g�osz�cych elit� magicznego bractwa. �e korzystaj�c z naiwno�ci i g�upoty owej elity, degenerat i psychopata m�g� bez przeszk�d zamordowa� czterdziestu kilku ludzi.

��W Cytadeli � czarodziej nadal nie spuszcza� z niego oka � Degerlund b�dzie pod kuratel� i obserwacj�. Nie wywo�a ju� �adnego demona.

Nigdy nie by�o �adnego demona. I ty, Pinety, dobrze o tym wiesz.

��Cytadela � czarodziej odwr�ci� wzrok, popatrzy� na statki na redzie � jest ulokowana w skale kompleksu g�ry Cremora, tej, u st�p kt�rej le�y Rissberg. Pr�ba wdarcia si� tam r�wna�aby si� samob�jstwu. Nie tylko z racji magicznych zabezpiecze�. Pami�tasz, o czym nam wtedy opowiada�e�? O op�tanym, kt�rego kiedy� zabi�e�? W stanie wy�szej konieczno�ci, ratuj�c jedno dobro kosztem drugiego, tym samym wy��czaj�c bezprawno�� czynu zabronionego? No to chyba pojmujesz, �e teraz okoliczno�ci s� zupe�nie inne. Odizolowany Degerlund nie stanowi zagro�enia rzeczywistego i bezpo�redniego. Je�li cho� tkniesz go palcem, pope�nisz czyn zabroniony i bezprawny. Je�li spr�bujesz go zabi�, p�jdziesz pod trybuna� za pr�b� morderstwa. Niekt�rzy z naszych, wiem to, maj� nadziej�, �e jednak spr�bujesz. I sko�czysz na szafocie. Dlatego radz�: odpu��. Zapomnij o Degerlundzie. Zostaw rzeczy swojemu biegowi.

��Milczysz � stwierdzi� fakt Pinety. - Powstrzymujesz si� od komentarzy.

��Bo i nie ma czego komentowa�. Jedno mnie tylko ciekawi. Ty i Tzara. Zostaniecie na Rissbergu?

Pinety za�mia� si�. Sucho i nieszczerze.

��Obu nas, mnie i Harlana, poproszono o rezygnacj�, na w�asne �yczenie, z racji na stan zdrowia. Opu�cili�my Rissberg, nigdy ju� tam nie wr�cimy. Harlan wybiera si� do Poviss, na s�u�b� u kr�la Rhyda. Ja jednak sk�aniam si� ku dalszej jeszcze podr�y. W Cesarstwie Nilfgaardu, s�ysza�em, traktuj� mag�w u�ytkowo i bez przesadnego szacunku. Ale p�ac� im dobrze. A je�li ju� o Nilfgaardzie mowa� By�bym zapomnia�. Mam dla ciebie po�egnalny prezent, wied�minie.

Odpi�� rapcie, owin�� nimi pochw� i wr�czy� miecz Geraltowi.

��To dla ciebie � uprzedzi�, nim wied�min zd��y� si� odezwa�. - Dosta�em go na szesnaste urodziny. Od ojca, kt�ry nie m�g� przebole�, �e zdecydowa�em si� na szko�� magii. Liczy�, �e podarunek wp�ynie na mnie, �e b�d�c posiadaczem takiego or�a poczuj� si� w obowi�zku dochowa� rodowej tradycji i wybra� karier� wojskow�. C�, zawiod�em rodzica. We wszystkim. Nie lubi�em polowa�, wola�em w�dkarstwo. Nie o�eni�em si� z jedyn� c�rk� jego serdecznego przyjaciela. Nie zosta�em wojakiem, miecz obrasta� kurzem w szafie. Nic mi po nim. Tobie lepiej pos�u�y.

��Ale�� Pinety�

��Bierz, nie certol si�. Wiem, �e twoje miecze przepad�y i jeste� w potrzebie.

Geralt uj�� jaszczurcz� r�koje��, do po�owy wysun�� kling� z pochwy. Cal powy�ej jelca widnia�a punca w kszta�cie s�o�ca o szesnastu promieniach, na przemian prostych i faluj�cych, symbolizuj�cych w heraldyce s�oneczny blask i s�oneczny �ar. Dwa cale za s�o�cem zaczyna�a si� wykonana pi�knie stylizowanym liternictwem inskrypcja, s�ynny znak firmowy.

��Klinga z Viroledy � stwierdzi� fakt. - Tym razem autentyk.

��S�ucham?

��Nic, nic. Podziwiam. I wci�� nie wiem, czy wolno mi przyj��

��Wolno ci przyj��. W zasadzie ju� przyj��e�, masz go wszak w r�ku. Do diab�a, nie certol si�, m�wi�em. Daj� ci miecz z sympatii. By� poj��, �e nie ka�dy czarodziej jest ci wrogiem. A mnie bardziej przydadz� si� w�dki. W Nilfgaardzie rzeki pi�kne i czyste, w nich moc pstr�g�w i �ososi.

��Dzi�kuj�. Pinety?

��Tak?

��Dajesz mi ten miecz wy��cznie z sympatii.

��Z sympatii, a jak�e � czarodziej zni�y� g�os. - Ale mo�e nie wy��cznie. Co mnie zreszt� obchodzi, co si� tu wydarzy, do jakich cel�w �w miecz ci pos�u�y? �egnam te strony, nigdy tu nie wr�c�. Widzisz ten pyszny galeon na redzie? To �Euryale�, port macierzysty Baccala. Wyp�ywam pojutrze.

��Przyby�e� troch� wcze�niej.

��Tak��� zaj�kn�� si� lekko magik. - Wcze�niej chcia�bym si� tu� Z kim� po�egna�.

��Powodzenia. Dzi�ki za miecz. I za konia, raz jeszcze. Bywaj, Pinety.

��Bywaj. - Czarodziej bez zastanowienia u�cisn�� podan� mu d�o�. - Bywaj, wied�minie.

Odnalaz� Jaskra, jak�eby inaczej, w portowym szynku, siorbi�cego z miski rybn� polewk�.

��Wyje�d�am � oznajmi� kr�tko. - Zaraz.

��Zaraz?�� Jaskier zamar� z �y�k� w p� drogi. - Teraz? My�la�em�

��Niewa�ne, co my�la�e�. Jad� natychmiast. Kuzyna instygatora uspok�j. Wr�c� na kr�lewskie gody.

��A to co jest?

��A jak ci si� wydaje?

��Miecz, jasne. Sk�d go masz? Od czarodzieja, tak? A ten, kt�ry dosta�e� ode mnie? Gdzie jest?

��Straci� si�. Wracaj do g�rnego miasta, Jaskier.

��A Koral?

��Co Koral?

��Co mam powiedzie�, gdy zapyta�

��Nie zapyta. Nie znajdzie na to czasu. B�dzie si� z kim� �egna�.

TAJNE

Illustrissimus et Reverendissimus

Magnus Magister Narses de la Roche

Przewodnicz�cy Kapitu�y Daru i Sztuk Novigrad

Datura ex Castello Rissberg,

die 15 mens. Jul. anno 1245 post Resurrectionem

��W sam� por� � powiedzia� ponuro Frans Torquil.

��Zd��y�e�, wied�minie, rychtyk na widowisko. Zaraz si� zacznie.

Le�a� na ��ku, na wznak, blady jak bielona �ciana, z w�osami mokrymi od potu i przyklejonymi do czo�a. Mia� na sobie wy��cznie zgrzebn� lnian� koszul�, kt�ra Geraltowi od razu skojarzy�a si� ze �mierteln�. Lewe udo, od pachwiny a� po kolano, spowija� przesi�kni�ty krwi� banda�.

Po�rodku izby ustawiono st�, nakryto prze�cierad�em. Niski typek w czarnym kaftanie bez r�kaw�w wyk�ada� na st� narz�dzia, po kolei, jedno po drugim. No�e. Kleszcze. D�uta. Pi�y.

��Jednego mi �al � zgrzytn�� z�bami Torquil. - �e ich dopa�� nie zdo�a�em, skurwysyn�w. Wola bog�w, niepisane mi by�o� I ju� nie b�dzie.

��Co si� sta�o?

��To samo, psiakrew, co w Cisach, Rogowi�nie, So�nicy. Tyle �e nietypowo, na samym skraju puszczy. I nie na polanie, ale na go�ci�cu. Naskoczyli na podr�nych. Troje zabili, dwoje dzieci porwali. Trzeba trafu, �em by� z oddzia�em w pobli�u, od razu poszli�my w po�cig, wnet gonili�my na oko. Dw�ch drab�w wielkich jak byki i jednego pokracznego garbusa. I ten�e garbus z kuszy do mnie wygarn��.

Konstabl zaci�� z�by, kr�tkim gestem wskaza� na zabanda�owane udo.

��Rozkaza�em moim, by mi� zostawili i tamtych gonili. Nie pos�ucha�y, psiejuchy. I skutek taki, �e uszli. A ja? Co z tego, �e zratowali? Kiedy mi ninie nog� ur�n�? Wolej by mi by�o, kurwa, sk�piec tam, ale jeszcze tamtych fikaj�cych nogami na stryczkach zobaczy�, nim by mi oczy zgas�y. Nie us�ucha�y rozkazu, huncwoty. Teraz siedz� tam, wstydz� si�.

Podw�adni konstabla, faktycznie jak jeden m�� z nieszczeg�lnymi minami, okupowali �aw� pod �cian�. Towarzyszy�a im nijak do towarzystwa nie przystaj�ca pomarszczona staruszka w kompletnie nie licuj�cym z siwizn� wianku na g�owie.

��Mo�emy zaczyna� � powiedzia� typek w czarnym kaftanie. - Pacjenta na st�, przywi�za� mocno pasami. Niechaj postronni opuszcz� izb�.

��Niech zostan� � warkn�� Torquil. - Niech wiem, �e patrz�. B�dzie mi wstyd krzycze�.

��Zaraz. - Geralt wyprostowa� si�. - Kto orzek�, �e amputacja jest konieczna?

��Jam tak orzek�. - Czarny typek te� si� wyprostowa�, ale by spojrze� Geraltowi w twarz, i tak musia� mocno zadziera� g�ow�. - Jam jest messer Luppi, lejbmedyk bajlifa z Gors Velen, specjalnie przys�any. Badaniem stwierdzi�em, �e rana zaka�ona. Nog� mus odj��, innego ratunku nie ma.

��Ile bierzesz za zabieg?

��Koron dwadzie�cia.

��Masz tu trzydzie�ci. - Geralt wysup�a� z mieszka trzy dziesi�ciokoron�wki. - Zbierz instrumenty, pakuj si�, wracaj do bajlifa. Gdyby pyta�, to pacjentowi ma si� ku lepszemu.

��Ale� Zaprotestowa� musz�

��Pakuj si� i wracaj. Kt�rego z tych s��w nie rozumiesz? A ty, babko, sama tu. Odwi� banda�.

��On � staruszka wskaza�a �ejbmedyka � zabroni� mi rannego tyka�. �em niby znachorka i wied�ma. Grozi�, �e doniesie na mnie.

��Olej go. On zreszt� w�a�nie wychodzi.

Babka, w kt�rej Geralt od razu pozna� zielark�, pos�ucha�a. Odwija�a banda� ostro�nie, mimo tego Torquil kr�ci� g�ow� posykiwa� i st�ka�.

��Geralt��� st�kn��. - Co ty kombinujesz? M�wi� medykus, �e ratunku nie ma� Lepiej nog� straci� ni� �ycie.

��G�wno prawda. Wcale nie lepiej. A teraz si� zamknij. Rana wygl�da�a paskudnie. Ale Geralt widywa� gorsze.

Wyj�� z sakwy puzdro z eliksirami. Messer Luppi, ju� spakowany, przygl�da� si�, kr�ci� g�ow�.

��Na nic tu dekokty � orzek�. - Na nic ��emagia i znachorskie sztuczki. Szarlataneria i tyle. Jako medyk, zaprotestowa� musz�

Geralt odwr�ci� si�, spojrza�. Medyk wyszed�. Pospiesznie. Potkn�� si� w progu.

��Czterech do mnie. - Wied�min odkorkowa� flakonik. - Przytrzymajcie go. Zaci�nij z�by, Frans.

Wylany na ran� eliksir spieni� si� silnie. Konstabl st�kn�� rozdzieraj�co. Geralt odczeka� chwil�, wyla� drugi eliksir. Ten drugi te� si� pieni�, a do tego sycza� i dymi�. Torquil zakrzycza�, zaszamota� g�ow� wypr�y� si�, przewr�ci� oczami i zemdla�.

Staruszka wydoby�a z tobo�ka �agiewk�, wybra�a stamt�d przygar�� zielonej mazi, grub� warstw� na�o�y�a na kawa� z�o�onego p��tna, przykry�a ran�.

- �ywokost � odgad� Geralt. - Ok�ad z �ywokostu, arniki i nagietka. Dobrze, babulu, bardzo dobrze. Przyda�by si� te� dziurawiec, kora d�bu�

��Widzita go � przerwa�a babka, nie unosz�c g�owy znad nogi konstabla. - Zielarstwa b�dzie mnie uczy�. Ja, synku, leczy�am zio�ami ju� wtedy, kiedy� ty jeszcze obrzygiwa� niani� kaszk� z mleczkiem. A wy, dr�gale, odst�pcie�, bo mi �wiat�o zas�aniacie. I cuchniecie niemo�ebnie. Zmienia� trza onuce, zmienia�. Co jaki� czas. Poszli precz z izby, do kogo m�wi�?

��Nog� trzeba b�dzie unieruchomi�. W�o�y� w d�ugie �ubki�

��Nie ucz mnie, m�wi�am. I sam te� na dw�r si� wyno�. Czego tu jeszcze stoisz? Na co czekasz? Na podzi�ki, �e� wielkodusznie swe magiczne wied�mi�skie leki po�wi�ci�? Na obietnic�, �e on ci tego p�ki �ycia nie zapomni?

��Chc� go o co� spyta�.

��Zaprzysi��, Geralt � zupe�nie nieoczekiwanie odezwa� si� Frans Torquil � �e ich dopadniesz. �e im nie darujesz�

��Dam mu cosik na sen i gor�czk�, bo bredzi. A ty, wied�minie, wyjd�. Poczekaj przed cha�up�.

Nie czeka� d�ugo. Babka wysz�a, podci�gn�a kieck�, poprawi�a przekrzywiony wianek. Usiad�a obok na przyzbie. Potar�a stop� o stop�. Mia�a niezwykle ma�e.

- �pi � oznajmi�a. - I chyba wy�yje, je�li si� nic z�ego nie wda, tfu, tfu. Ko�� si� zro�nie. Ocali�e� mu gir� wied�mi�skimi czarami. Kulawym na zawsze zostanie i na ko�, widzi mi si�, ju� nie si�dzie nigdy, ale co dwie nogi, to nie jedna, he, he.

Si�gn�a za pazuch�, pod haftowany serdak, przez co jeszcze silniej zapachnia�a zio�ami. Wyci�gn�a drewniane puzdereczko, otworzy�a je. Po chwili wahania podsun�a Geraltowi.

��Wci�gniesz?

��Nie, dzi�kuj�. Nie u�ywam fisstechu.

��Ja za�� - Zielarka wci�gn�a narkotyk do nosa, najpierw do jednej, potem drugiej dziurki. - Ja za� i owszem, od czasu do czasu. Kurewsko dobrze robi. Na jasno�� umys�u. Na d�ugowieczno��. I urod�. Popatrz ino na mnie.

Popatrzy�.

��Za wied�mi�ski lek dla Fransa � babka przetar�a �zawi�ce oko, poci�gn�a nosem � dzi�kuj� ci, nie zapomn�. Wiem, �e zazdro�nie onych waszych dekokt�w strze�ecie. A ty� mu ich u�yczy�, bez namys�u. Cho� przecie przez to dla ciebie samego mo�e w potrzebie zbrakn��. Nie strach?

��Strach.

Odwr�ci�a g�ow� profilem. W samej rzeczy, musia�a by� niegdy� pi�kn� niewiast�. Ale kurewsko dawno.

��A teraz � odwr�ci�a si� � gadaj. O co� Fransa pyta� chcia�?

��Niewa�ne. �pi, a mnie czas w drog�.

��Gadaj.

��G�ra Cremora.

��By�o tak od razu. Co chcesz wiedzie� o tej g�rze?

Cha�upa sta�a do�� daleko za wsi�, pod sam� �cian� boru, las zaczyna� si� tu� za ogrodzeniem sadu, pe�nego drzewek ci�kich od jab�ek. Reszta nie wykracza�a poza wiejsk� klasyk� � stodo�a, szopa, kurnik, kilka uli, warzywnik, kupa nawozu. Z komina s�czy�a si� smu�ka jasnego i mile pachn�cego dymu.

Uwijaj�ce si� przy op�otkach perliczki dostrzeg�y go pierwsze, zaalarmowa�y okolic� piekielnym jazgotem. Kr�c�ce si� po podw�rku dzieciaki � tr�jka � pomkn�y w stron� chaty. W drzwiach pojawi�a si� kobieta. Wysoka, jasnow�osa, w zapasce na zgrzebnej kiecce. Podjecha� bli�ej, zsiad� z konia.

��Powita� � powita�. - Gospodarz w domu?

Dzieciaki, dziewczynki co do jednej, uczepi�y si� maminej kiecki i zapaski. Niewiasta patrzy�a na wied�mina, a we wzroku jej pr�no szuka�by� sympatii. Nie dziwota. Dobrze widzia�a r�koje�� miecza nad ramieniem wied�mina. Medalion na szyi. Srebrne �wieki na r�kawicach, kt�rych wied�min bynajmniej nie kry�. Wr�cz je demonstrowa�.

��Gospodarz � powt�rzy�. - Otto Dussart, znaczy si�. Mam do� interes.

��Jaki?

��Osobisty. Zasta�em?

Wpatrywa�a si�, milcz�c, lekko przekrzywiwszy g�ow�. By�a, jak oceni�, urody w typie rustykalnym, czyli lat liczy� sobie mog�a mi�dzy dwadzie�cia pi�� a czterdzie�ci pi��. Precyzyjniejsza ewaluacja, jak w przypadku wi�kszo�ci mieszkanek wsi, nie by�a mo�liwa.

��Zasta�em?

��Nie ma.

��Tedy zaczekam � zarzuci� wodze klaczy na �erd� � a� wr�ci.

��To mo�e d�ugo by�.

��Wytrzymam jako�. Cho� po prawdzie wola�bym w izbie ni� pod p�otem.

Niewiasta przez chwil� mierzy�a go wzrokiem. Jego i jego medalion.

��Go�� w dom � wyrzek�a wreszcie. - Zapraszam.

��Zaproszenie przyjmuj� � odpowiedzia� zwyczajow� formu�k�. - Prawu go�ciny nie uchybi�.

��Nie uchybisz � powt�rzy�a przeci�gle. - Ale miecz nosisz.

��Taka profesja.

��Miecze kalecz�. I zabijaj�.

- �ycie te�. Jak w ko�cu b�dzie z tym zaproszeniem?

��Prosim do izby.

Wchodzi�o si�, jak zwykle do takich sadyb, przez sie�, ciemn� i zagracon�. Sama izba okaza�a si� do�� przestronn�, jasn� i czyst�, �ciany tylko w pobli�u kuchni i komina nosi�y �lady kopcia, wsz�dzie indziej cieszy�y biel� i kolorowymi makatkami, wsz�dzie wisia�y te� r�ne domowe utensylia, p�ki zi�, warkocze czosnku, wianki papryki. Tkana zas�ona odgradza�a izb� od komory. Pachnia�o kuchni�. Znaczy si�, kapust�.

��Prosim siada�.

Gospodyni wci�� sta�a, mn�c zapask�. Dzieci przycupn�y ko�o pieca, na niskiej �awie.

Medalion na szyi Geralta drga�. Silnie i nieustannie. Trzepota� pod koszul� jak schwytany ptak.

��Ten miecz � odezwa�a si� kobieta, podchodz�c do kuchni � by�o w sieni ostawi�. Nieobyczajnie to, z or�em za st� siada�. Jeno zb�je tak czyni�. Ty� zb�j?

��Dobrze wiesz, kim jestem � uci��. - A miecz zostanie tam, gdzie jest. Celem przypominania.

��O czym?

��O tym, �e pochopne dzia�ania miewaj� gro�ne konsekwencje.

��Tu nigdzie broni nijakiej nie masz, tedy�

��Dobra, dobra � przerwa� obcesowo. - Nie czarujmy si�, pani gospodyni. Ch�opska chata i obej�cie to arsena�, niejeden ju� pad� od motyki, �e o cepach i wid�ach nie wspomn�. S�ysza�em o jednym zabitym bijakiem od maselnicy. Wszystkim mo�na wyrz�dzi� krzywd�, je�li si� chce. Lub musi. Je�li my ju� przy tym, to zostaw w spokoju ten garnek z ukropem. I odsu� si� od kuchni.

��Nicem nie zamiarowa�a � wyrzek�a pr�dko kobieta, k�ami�c w spos�b oczywisty. - A tam nie ukrop, ino barszcz. Ugo�ci� chcia�am�

��Dzi�kuj�. Alem nieg�odny. Wi�c garnka nie tykaj i odejd� od pieca. Si�d� tam, przy dzieciach. I grzecznie poczekamy na gospodarza.

Siedzieli w ciszy, przerywanej jeno bzyczeniem much. Medalion drga�.

��W piecu saganek z kapust� dochodzi � przerwa�a ci�kie milczenie niewiasta. -Wyj�� trza, przemiesza�, bo si� przypali.

��Ona � Geralt wskaza� na najmniejsz� z dziewczynek � niech to zrobi. Dziewczynka wsta�a powoli, �ypi�c na niego spod p�owej grzywki. Uj�a wide�ki na d�ugim trzonku, schyli�a si� ku drzwiczkom pieca. I nagle skoczy�a na Geralta jak kocica. Zamierza�a wide�kami przygwo�dzi� mu szyj� do �ciany, ale uchyli� si�, szarpn�� trzonek, obali� j� na polep�. Zacz�a si� zmienia�, nim jeszcze upad�a.

Niewiasta i dwie pozosta�e ju� si� zmieni� zd��y�y. Na wied�mina lecia�y w skoku trzy wilki, szara wilczyca i dwa wilcz�tka, z przekrwionymi �lepiami i wyszczerzonymi k�ami. W skoku rozdzieli�y si�, i�cie po wilczemu, atakuj�c ze wszystkich stron. Uskoczy�, na wilczyc� pchn�� �aw�, wilcz�tka odtr�ci� ciosami pi�ci w nabijanych srebrem r�kawicach. Zaskowycza�y, przypad�y do ziemi, szczerz�c k�y. Wilczyca zawy�a dziko, skoczy�a znowu.

��Nie! Edwina! Nie!

Zwali�a si� na niego, przygniataj�c do �ciany. Ale ju� w ludzkiej postaci. Odmienione dziewczynki pierzchn�y natychmiast, kucn�y przy piecu. Niewiasta zosta�a, kl�cz�c u jego kolan, patrz�c zawstydzonym wzrokiem. Nie wiedzia�, czy wstydzi si� ataku, czy tego, �e si� nie powi�d�.

��Edwina! Jak�e tak?�� zagrzmia�, bior�c si� pod boki, brodaty m�czyzna s�usznego wzrostu. - C�e� ty?

��To wied�min!�� parskn�a niewiasta, wci�� na kl�czkach. - Zb�j z mieczem! Po ciebie przyszed�! Morderca! Krwi� cuchnie!

��Milcz, kobieto. Ja go znam. Wybaczcie, panie Geralcie. Nic wam nie jest? Wybaczcie. Nie wiedzia�a� My�la�a, �e skoro wied�min�

Urwa�, spojrza� niespokojnie. Niewiasta i dziewczynki skupi�y si� przy piecu. Geralt przysi�g�by, �e s�yszy ciche warczenie.

��Nic si� nie sta�o � powiedzia�. - Nie mam �alu. Ale zjawi�e� si� w sam� por�. Ani o moment nie za wcze�nie.

��Wiem � brodacz wzdrygn�� si� zauwa�alnie. - Wiem, panie Geralcie. Siadajcie, siadajcie za st� Edwina! Piwa podaj!

��Nie. Wyjd�my, Dussart. Na s�owo.

Po�rodku podw�rza siedzia� bury kot, na widok wied�mina pierzchn�� w okamgnieniu i skry� si� w pokrzywach.

��Nie chc� stresowa� ci �ony ani straszy� dzieci � o�wiadczy� Geralt. - Nadto mam spraw�, o kt�rej wola�bym w cztery oczy. Chodzi, widzisz, o pewn� przys�ug�.

��Co tylko zechcecie � wyprostowa� si� brodacz. - Ino rzeknijcie. Ka�de wasze �yczenie spe�ni�, je�li tylko w mej mocy. D�ug mam wobec was, wielki d�ug. Dzi�ki wam �ywy chodz� po �wiecie. Bo�cie mnie wonczas oszcz�dzili. Wam zawdzi�czam�

��Nie mnie. Sobie. Temu, �e nawet w wilczej postaci pozostawa�e� cz�owiekiem i nigdy nikomu nie wyrz�dzi�e� krzywdy.

��Nie wyrz�dzi�em, prawda jest. I co mi to da�o? S�siedzi, podejrze� nabrawszy, zaraz mi wied�mina na kark �ci�gn�li. Cho� biedacy, ciu�ali grosz do grosza, by m�c was na mnie wynaj��.

��My�la�em nad tym � przyzna� Geralt � by zwr�ci� im pieni�dze. Ale to mog�oby wzbudzi� podejrzenia. Zagwarantowa�em im wied�mi�skim s�owem, �e zdj��em z ciebie wilko�aczy urok i w pe�ni wyleczy�em z lykantropii, �e teraz jeste� najnormalniejszy w �wiecie. Taki wyczyn musi kosztowa�. Je�li ludzie za co� p�ac� to w to wierz� co op�acone, to staje si� prawdziwe i legalne. Im dro�ej, tym bardziej.

��A� ciarki chodz� gdy tamten dzie� wspomn�. - Dussart poblad� mimo opalenizny. -Ledwiem wtedy nie umar� ze strachu, gdym was ze srebrn� kling� uwidzia�. My�la�em, ostatnia moja godzina wybi�a. Ma�o to si� s�ysza�o opowie�ci? O wied�minach-mordercach, w krwi i m�ce si� lubuj�cych? Wy�cie, pokaza�o si�, cz�ek prawy. I dobry.

��Nie przesadzajmy. Ale mojej rady pos�ucha�e�, wynios�e� si� z Guaamez.

��Musia�em � rzek� ponuro Dussart. - W Guaamez niby uwierzyli, �em odczarowany, ale mieli�cie racj�, by�y wilko�ak te� nie ma w�r�d ludzi lekko. Wysz�o na wasze: to, kim si� by�o, u ludzi wi�ksze ma znaczenie ni� to, kim si� jest. Mus by� si� stamt�d wynosi�, w�drowa� w obce okolice, gdzie nikt mnie nie zna�. Tu�a�em si�, tu�a�em� A� wreszcie tu trafi�em. I tu Edwin� pozna�em�

��Rzadko si� zdarza � pokr�ci� g�ow� Geralt � by dwoje teriantrop�w z��czy�o si� w par�. Jeszcze rzadsze bywa potomstwo z takich zwi�zk�w. Szcz�ciarz z ciebie, Dussart.

��A �eby�cie wiedzieli � wyszczerzy� z�by wilko�ak. - Dzieciaki jak z obrazka, rosn� na pi�kne panny. A z Edwin� to my si� jak w korcu maku dobrali. Z ni� mi by�, po kres dni.

��Pozna�a we mnie wied�mina od razu. I od razu gotowa by�a do obrony. Wrz�cym barszczem, nie uwierzysz, mia�a zamiar mnie potraktowa�. Pewnie i ona nas�ucha�a si� wilko�aczych bajek o krwio�erczych wied�minach w m�ce si� lubuj�cych.

��Wybaczcie jej, panie Geralcie. A owego barszczu wnet pokosztujem. Edwina wyborny barszcz warzy.

��Mo�e lepiej � wied�min pokr�ci� g�ow� � bym si� nie narzuca�. Dzieci straszy� nie chc�, tym bardziej twojej ma��onki denerwowa�. Dla niej wci�� jestem zb�j z mieczem, trudno oczekiwa�, by tak od razu si� do mnie przekona�a. Powiedzia�a, �e krwi� cuchn�. W przeno�ni, jak rozumiem.

��Nie bardzo. Bez urazy, panie wied�minie, ale jedzie od was krwi� okrutnie.

��Nie mia�em kontaktu z krwi� od�

��Od jakich� dw�ch tygodni, bym powiedzia� � doko�czy� wilko�ak. - To krzepn�ca krew, martwa krew, dotykali�cie kogo� pokrwawionego. Jest i wcze�niejsza krew, sprzed miesi�ca. Zimna krew. Krew gada. Sami te� krwawili�cie. Z rany, �yw� krwi�.

��Jestem pe�en podziwu.

��My, wilko�aki � Dussart wyprostowa� si� dumnie � �dziebko czulsze od ludzkiego mamy powonienie.

��Wiem � u�miechn�� si� Geralt. - Wiem, �e wilko�aczy zmys� w�chu to istny cud przyrody. Dlatego to w�a�nie do ciebie przychodz� prosi� o przys�ug�.

��Ryj�wki � pow�szy� Dussart. - Ryj�wki, znaczy si� sorki. I norniki. Du�o nornik�w. �ajno. Du�o �ajna. G��wnie kuny. I �asicy. Nic wi�cej.

Wied�min westchn��, po czym splun��. Nie kry� rozczarowania. By�a to ju� czwarta jaskinia, w kt�rej Dussart nie wyw�szy� nic poza gryzoniami i poluj�cymi na gryzonie drapie�nikami. I obfito�ci� �ajna jednych i drugich.

Przeszli do nast�pnego ziej�cego w skalnej �cianie otworu. Kamienie usuwa�y si� spod n�g, sypa�y na piarg. By�o stromo, sz�o si� z trudem, Geralt zaczyna� ju� odczuwa� zm�czenie. Dussart w zale�no�ci od terenu zmienia� si� w wilka albo zostawa� w postaci ludzkiej.

��Nied�wiedzica. - Zajrza� do kolejnej groty, poci�gn�� nosem. - Z m�odymi. By�a, ale posz�a, ju� jej tam nie ma. S� �wistaki. Ryj�wki. Nietoperze. Du�o nietoperzy. Gronostaj. Kuna. Rosomak. Du�o �ajna.

Nast�pna pieczara.

��Tch�rzyca. Ma cieczk�. Jest te� rosomak� Nie, dwa. Para rosomak�w.

��Podziemne �r�d�o, woda lekko siarczana. Gremliny, ca�a grupa, chyba z dziesi�� sztuk. Jakie� p�azy, chyba salamandry� Nietoperze�

Z po�o�onego gdzie� wysoko wyst�pu skalnego sfrun�� ogromny orze�, kr��y� nad nimi, pokrzykuj�c.

Wilko�ak uni�s� g�ow�, spojrza� na g�rskie szczyty. I sun�ce zza nich ciemne chmury.

��Burza idzie. To ci lato, �eby niemal dnia bez burzy� Co robimy, panie Geralcie? Nast�pna dziura?

��Nast�pna dziura.

By dotrze� do tej nast�pnej, musieli przeby� spadaj�c� z krzesanicy siklaw�, niezbyt du��, ale wystarczaj�c� do tego, by ich solidnie zmoczy�. Poros�e mchem ska�y by�y tu �liskie jak myd�o. Dussart, by jako� i��, zmieni� si� w wilka. Geralt, kilka razy niebezpiecznie si� po�lizn�wszy, przem�g� si�, zakl�� i pokona� trudny odcinek na czworakach. Dobrze, �e nie ma tu Jaskra, pomy�la�, opisa�by to w balladzie. Przodem lykantrop w wilczej postaci, za nim wied�min na czworakach. Mieliby ludzie u�ywanie.

��Du�a dziura, panie wied�minie � pow�szy� Dussart. - Du�a i g��boka. S� tam g�rskie trolle, pi�� albo sze�� wyro�ni�tych trolli. I nietoperze. Mn�stwo nietoperzego �ajna.

��Idziemy dalej. Do nast�pnej.

��Trolle� Te same trolle, co poprzednio. Pieczary si� ��cz�.

��Nied�wied�. Piastun. By� tam, ale poszed�. Niedawno.

- �wistaki. Nietoperze. Li�cionosy.

Od nast�pnej jaskini wilko�ak odskoczy� jak oparzony.

��Gorgon � wyszepta�. - W g��bi jamy siedzi wielki gorgon. �pi. Poza nim nie ma tam nic.

��Nie dziwi� si� � mrukn�� wied�min. - Odejd�my. Po cichu. Bo got�w si� zbudzi� Odeszli, ogl�daj�c si� niespokojnie. Do kolejnej groty, szcz�liwie po�o�onej w oddaleniu od le�a gorgona, zbli�ali si� bardzo powoli, �wiadomi, �e ostro�no�� nie zawadzi. Nie zawadzi�a, ale okaza�a si� niepotrzebn�. Kilka kolejnych pieczar nie kry�o w swych czelu�ciach niczego poza nietoperzami, �wistakami, myszami, nornikami i ryj�wkami. I ca�ymi pok�adami �ajna.

Geralt by� zm�czony i zrezygnowany. Dussart w wyra�ny spos�b te�. Ale trzyma�, przyzna� mu by�o trzeba, fason, nie objawi� zniech�cenia s�owem ni gestem. Wied�min nie mia� jednak z�udze�. Wilko�ak w�tpi� w powodzenie operacji. Zgodnie z tym, co Geralt niegdy� zas�ysza�, a co potwierdzi�a babka zielarka, g�ra Cremora by�a od wschodniej, stromej strony dziurawa jak ser, przewiercona niezliczonymi jaskiniami. Jaski�, i owszem, znale�li bez liku. Ale Dussart wyra�nie nie wierzy�, by uda�o si� wyw�szy� i odnale�� t� w�a�ciw�, b�d�c� podziemnym przej�ciem do wn�trza skalnego kompleksu Cytadeli.

Na domiar z�ego b�ysn�o. Zagrzmia�o. I zacz�o pada�. Geralt mia� szczery zamiar splun��, zakl�� brzydko i og�osi� koniec przedsi�wzi�cia. Przem�g� si�.

��Ruszamy, Dussart. Nast�pna dziura.

��Wedle �yczenia, panie Geralcie.

I nagle, przy kolejnym ziej�cym w skale otworze, nast�pi� � zupe�nie jak w kiepskiej powie�ci � prze�om akcji.

��Nietoperze � og�osi� wilko�ak, w�sz�c. - Nietoperze i� I kot.

��Ry�? �bik?

��Kot � wyprostowa� si� Dussart. - Zwyk�y domowy kot.

Otto Dussart z ciekawo�ci� przygl�da� si� buteleczkom eliksir�w, patrzy�, jak wied�min je wypija. Obserwowa� zmiany zachodz�ce w wygl�dzie Geralta, a oczy rozszerza�y mu si� z podziwu i strachu.

��Nie ka�cie mi aby � powiedzia� � wchodzi� z wami do tej jamy. Bez urazy, ale nie p�jd�. Ze strachu, co tam mo�e by�, a� sier�� mi si� je�y�

��Ani mi w g�owie posta�o, by ci� o to prosi�. Wracaj do domu, Dussart, do �ony i dzieci. Wy�wiadczy�e� mi przys�ug�, zrobi�e�, o co ci� poprosi�em, wi�cej wymaga� nie mog�.

��Zaczekam � zaprotestowa� wilko�ak. - Zaczekam, a� wyjdziecie.

��Nie wiem � Geralt poprawi� miecz na plecach � kiedy stamt�d wyjd�. I czy w og�le wyjd�.

��Nie m�wcie tak. Zaczekam� Zaczekam do zmierzchu.

Dno jaskini zalega� gruby pok�ad nietoperzego guana. Same nietoperze � brzuchate gacki � gronami ca�ymi wisia�y u stropu, wierc�c si� i ospale popiskuj�c. Strop pocz�tkowo by� wysoko nad g�ow� Geralta, po r�wnym dnie m�g� i�� w miar� szybko i wygodnie. Wygoda sko�czy�a si� jednak rych�o � wpierw musia� zacz�� si� schyla�, schyla� coraz ni�ej i ni�ej, wreszcie nie pozosta�o nic innego, jak porusza� si� na czworakach. A w ko�cu pe�zn��.

By� moment, w kt�rym zatrzyma� si�, zdecydowany zawraca�, ciasnota powa�nie grozi�a utkni�ciem.

Ale us�ysza� szum wody, a na twarzy poczu� jakby powiew zimnego powietrza. �wiadom, �e ryzykuje, przepchn�� si� przez szczelin�, odetchn�� z ulg�, gdy zacz�a si� poszerza�. Korytarz znienacka sta� si� pochylni�, po kt�rej zjecha� w d�, prosto w koryto podziemnego strumienia, wyp�ywaj�cego spod jednej ska�y, a znikaj�cego pod przeciwleg��. Sk�d� z g�ry s�czy�o si� s�abe �wiat�o i to stamt�d � z bardzo wysoka � dochodzi�y zimne powiewy.

Ponor, w kt�rym znika� strumie�, wygl�da� na zalany wod� ca�kowicie, wied�minowi, cho� podejrzewa� tam syfon, nie w smak by�o nurkowa�. Wybra� drog� w g�r� strumienia, pod wartki pr�d, po wiod�cej w g�r� pochylni. Nim wydosta� si� z pochylni do wielkiej sali, by� przemoczony do suchej nitki i upaprany mu�em wapiennych osad�w.

Sala by�a ogromna, ca�a w majestatycznych naciekach, polewach, draperiach, stalagmitach, stalaktytach i stalagnatach. Strumie� p�yn�� dnem, g��boko wydr��onym meandrem. Tak�e i tu z g�ry s�czy�o si� �wiat�o i czu�o si� s�aby przeci�g. Czu�o si� co� jeszcze. W�ch wied�mina z powonieniem wilko�aka konkurowa� nie m�g�, ale teraz i wied�min czu� to, co wilko�ak wcze�niej � nik�y od�r kociego moczu.

Posta� chwil�, rozejrza� si�. Ci�g powietrza wskaza� mu wyj�cie, otw�r, niby pa�acowy portal flankowany filarami pot�nych stalagmit�w. Tu� obok zobaczy� wype�nion� mia�kim piaskiem nieck�. To od tej w�a�nie niecki jecha�o kotem. Na piasku widnia�y liczne odciski kocich �apek.

Przewiesi� przez plecy miecz, kt�ry musia� zdj�� w ciasnocie szczelin. I wkroczy� pomi�dzy stalagmity.

Wiod�cy �agodnie pod g�r� korytarz by� wysoko sklepiony i suchy. Dno zalega�y g�azy, ale da�o si� i��. Szed�. Do momentu, gdy drog� zagrodzi�y mu drzwi. Solidne i zamczyste.

Do tej chwili wcale nie by� pewien, czy szed� po w�a�ciwym tropie, nie mia� �adnej pewno�ci, czy aby wszed� do w�a�ciwej jaskini. Drzwi zdawa�y si� potwierdza�, �e tak.

W drzwiach, przy samym progu, by� ma�y, ca�kiem niedawno wypi�owany otw�r. Przej�cie dla kota.

Pchn�� drzwi � ani drgn�y. Drgn�� natomiast � nieznacznie � amulet wied�mina. Drzwi by�y magiczne, zabezpieczone czarem. S�abe drgni�cie medalionu sygnalizowa�o jednak, �e nie by� to czar silny. Zbli�y� twarz do drzwi.

��Przyjaciel.

Drzwi otwar�y si� bezszelestnie na oliwionych zawiasach. Jak trafnie odgad�, w s�abe magiczne zabezpieczenie i fabryczne has�o wyposa�ono je standardowo, w produkcji seryjnej, nikomu � na jego szcz�cie � nie chcia�o si� instalowa� w nich czego� bardziej wyrafinowanego. Mia�y odgrodzi� od kompleksu pieczar i od istot niezdolnych pos�u�y� si� nawet tak prost� magi�.

Za drzwiami � kt�re dla pewno�ci zabezpieczy� kamieniem � ko�czy�y si� naturalne jaskinie. Zaczyna� korytarz wykuty w skale oskardami.

Nadal, mimo wszystkich przes�anek, nie by� pewien. A� do momentu, gdy zobaczy� przed sob� �wiat�o. Migoc�ce �wiat�o pochodni lub kaganka. A po chwili us�ysza� dobrze znany mu �miech. Rechot.

��Buueh-hhhrrr-eeeehhh-bueeeeh!

�wiat�o i rechot, jak si� okaza�o, dolatywa�y ze sporego pomieszczenia, o�wietlonego zatkni�tym w �elazny uchwyt �uczywem. Pod �cianami pi�trzy�y si� skrzynie, pud�a i beczki. Przy jednej ze skrzy�, beczki maj�c za krzes�a, zasiadali Bue i Bang. Grali w ko�ci. Rechota� Bang, wyrzuciwszy wida� w�a�nie wi�cej oczek.

Na skrzynce obok sta� g�sior okowity. Przy nim le�a�a zak�ska.

Upieczona ludzka noga.

Wied�min wyj�� miecz z pochwy.

��Dzie� dobry, ch�opcy.

Bue i Bang gapili si� na� przez czas jaki� z otwartymi g�bami. Po czym zaryczeli, zerwali si�, obalaj�c beczki, porwali za bro�. Bue za kos�, Bang za szeroki bu�at. I rzucili si� na wied�mina.

Zaskoczyli go, cho� liczy� si� z tym, �e nie b�d� to przelewki. Ale nie spodziewa� si�, �e pokraczne Wielgusy b�d� tak szybkie.

Bue nisko machn�� kos�, gdyby nie wyskok w g�r�, straci�by obie nogi. Ledwo unikn�� ciosu Banga, bu�at skrzesa� iskry z kamiennej �ciany.

Wied�min umia� radzi� sobie z szybkimi osobnikami. Z wielkimi te�. Szybcy czy wolni, wielcy czy mali, wszyscy mieli miejsca wra�liwe na b�l.

I poj�cia nie mieli, jak szybki jest wied�min po wypiciu eliksir�w.

Bue zawy�, ci�ty w �okie�, ci�ty w kolano Bang zawy� jeszcze g�o�niej. Wied�min zmyli� go szybk� wolt�, przeskoczy� nad ostrzem kosy, samym ko�cem klingi ci�� Buego w ucho. Bue zarycza�, trz�s�c g�ow�, zawin�� kos�, zaatakowa�. Geralt z�o�y� palce i uderzy� go Znakiem Aard. Ugodzony czarem Bue klapn�� zadem na pod�og�, z�by zadzwoni�y mu s�yszalnie.

Bang szeroko zamachn�� si� bu�atem. Geralt zwinnie zanurkowa� pod ostrzem, w przelocie chlasn�� olbrzyma w drugie kolano, zawirowa�, doskoczy� do usi�uj�cego wsta� Buego, ci�� go przez oczy. Bue zd��y� jednak cofn�� g�ow�, cios chybi�, trafi� w �uki brwiowe, krew momentalnie zala�a twarz ogrotrolla. Bue zarycza�, zerwa� si�, rzuci� na Geralta na o�lep, Geralt odskoczy�, Bue wpad� na Banga, zderzy� si� z nim. Bang odepchn�� go i rycz�c w�ciekle, run�� na wied�mina, tn�c bu�atem na odlew. Geralt unikn�� ostrza szybkim zwodem i p�obrotem, ci�� ogrotrolla dwa razy, w oba �okcie. Bang zawy�, ale bu�ata nie upu�ci�, ponownie zamachn�� si�, ci�� szeroko i bez�adnie. Geralt wywin�� si� z zasi�gu ostrza. Zw�d wyni�s� go za plecy Banga, nie m�g� nie wykorzysta� takiej szansy. Odwr�ci� miecz i ciachn�� z do�u, pionowo, r�wno pomi�dzy po�ladki. Bang chwyci� si� za ty�ek, zawy�, zakwicza�, zadrobi� nogami, ugi�� kolana i zsika� si�.

O�lepiony Bue zamachn�� si� kos�. Trafi�. Ale nie wied�mina, kt�ry wywin�� si� w piruecie. Trafi� swego wci�� trzymaj�cego si� za zad kole�k�. I zmi�t� mu g�ow� z bark�w. Z uci�tej tchawicy z g�o�nym sykiem usz�o powietrze, krew z arterii buchn�a niby lawa z krateru wulkanu, wysoko, a� na pu�ap.

Bang sta�, posikuj�c krwi� niczym bezg�owa statua w fontannie, stabilizowany w pionie przez ogromne p�askie stopy. Ale wreszcie przechyli� si� i pad� niczym kloc.

Bue przetar� zalane krwi� oczy. Zarycza� jak baw�, gdy wreszcie dotar�o do�, co si� sta�o. Zatupa� nogami, wywin�� kos�. Zakr�ci� si� w miejscu, szukaj�c wied�mina. Nie znalaz�. Bo wied�min by� za jego plecami. Ci�ty pod pach� wypu�ci� kos� z r�k, rzuci� si� na Geralta z go�ymi r�kami, krew zn�w zala�a mu oczy, wi�c zderzy� si� ze �cian�. Geralt doskoczy�, ci��.

Bue najwyra�niej nie wiedzia�, �e ma przeci�te t�tnice. I �e ju� dawno powinien umrze�. Rycza�, kr�ci� si� w miejscu, wymachiwa� r�kami. A� z�ama�y si� pod nim kolana, ukl�k� w ka�u�y krwi. Na kl�czkach rycza� i wymachiwa� dalej, ale coraz to ciszej i ospa�ej. Geralt, by sko�czy�, podszed� i pchn�� go sztychem pod mostek. To by� b��d.

Ogrotroll st�kn�� i ucapi� za kling�, jelec i r�k� wied�mina. �lepia zachodzi�y mu ju� mg��, ale chwytu nie zwalnia�. Geralt przystawi� mu but do piersi, zapar� si�, szarpn��. Cho� krew sika�a mu z r�ki, Bue nie pu�ci�.

��Ty g�upi skurwysynu � wycedzi�, wkraczaj�c do kawerny, Pasztor, mierz�c do wied�mina ze swego dwu�uczyskowego arbalestu. - Po �mier� tu przylaz�e�. Ju� po tobie, diabli pomiocie. Trzymaj go, Bue!

Geralt szarpn�� si�. Bue st�kn��, ale nie pu�ci�. Garbus wyszczerzy� z�by i nacisn�� spust. Geralt skuli� si� w uniku, ci�ki be�t otar� si� lotkami o jego bok, gruchn�� w �cian�. Bue pu�ci� miecz, le��c na brzuchu, ucapi� wied�mina za nogi, unieruchomi�. Pasztor zaskrzecza� triumfalnie i uni�s� kusz�.

Ale wystrzeli� nie zdo�a�.

Do kawerny wpad�, niczym szary pocisk, ogromny wilk. Uderzy� Pasztora po wilczemu, w nogi, od ty�u, rw�c wi�zad�a podkolanowe i t�tnice. Garbus wrzasn��, upad�. Ci�ciwa upuszczonego arbalestu szcz�kn�a, Bue charkn��. Be�t trafi� go prosto w ucho i wszed� po lotki. A grot wyszed� drugim uchem.

Pasztor zawy�. Wilk rozwar� straszliw� paszcz�k� i chwyci� go za g�ow�. Wycie zmieni�o si� w rz�enie.

Geralt odtr�ci� od n�g martwego wreszcie ogrotrolla.

Dussart, ju� w ludzkiej postaci, uni�s� si� znad zw�ok Pasztora, otar� wargi i podbr�dek.

��Po czterdziestu dwu latach bycia wilko�akiem � powiedzia�, napotykaj�c wzrok wied�mina � wr�cz wypada�o wreszcie kogo� zagry��.

��Musia�em przyj�� � usprawiedliwi� si� Dussart. - Wiedzia�em, panie Geralcie, �e mus mi was ostrzec.

��Przed nimi?�� Geralt wytar� kling�, wskaza� na nieruchome cia�a.

��Nie tylko.

Wied�min wszed� do pomieszczenia, kt�re wskazywa� wilko�ak. I cofn�� si� odruchowo.

Kamienna pod�oga by�a czarna od skrzep�ej krwi. Po�rodku pomieszczenia zia�a czarna ocembrowana dziura. Obok pi�trzy�a si� sterta trup�w. Nagich i pokaleczonych, pokrojonych, po�wiartowanych, niekiedy obdartych ze sk�ry. Trudno by�o oceni�, ilu.

Z dziury, z g��bi, s�ycha� je by�o wyra�nie, dobiega�y odg�osy chrupania, trzaski mia�d�onych ko�ci.

��Wcze�niej nie mog�em tego wyczu� � wymamrota� Dussart g�osem pe�nym odrazy. -Dopiero jake�cie tamte drzwi otwarli, tam, w dole, wyw�szy�em� Uciekajmy st�d, panie. Dalej od tej trupiarni.

��Mam tu jeszcze co� do za�atwienia. Ale ty id�. Dzi�ki ci wielkie, �e przyszed�e� z pomoc�.

��Nie dzi�kujcie. D�ug u was mia�em. Szcz�liw jestem, �em si� m�g� ze� ui�ci�.

W g�r� wiod�y kr�cone schody, wij�c si� wykutym w skale cylindrycznym szybem. Trudno by�o oceni� dok�adnie, ale Geralt z grubsza oblicza�, �e gdyby to by�y schody standardowej wie�y, wspi��by si� na pierwsz� mo�e drug� g�rn� kondygnacj�. Naliczy� sze��dziesi�t dwa stopnie, gdy wreszcie zatrzyma�y go drzwi.

Podobnie jak tamte na dole, te r�wnie� mia�y wypi�owane przej�cie dla kota. Podobnie jak tamte na dole zamczyste, nie by�y jednak magiczne, ust�pi�y �atwo po naci�ni�ciu klamki.

Pomieszczenie, do kt�rego wszed�, nie mia�o okien i o�wietlone by�o s�abo. Pod sufitem wisia�o kilka magicznych kul, ale aktywna by�a tylko jedna. Cuchn�o okropnie, chemi� i wszelkim mo�liwym okropie�stwem. Pierwszy rzut oka zdradza�, co si� tu mie�ci. S�oje, butle i flakony na p�kach, retorty, szklane ba�ki i rurki, stalowe instrumenty i narz�dzia, s�owem, laboratorium, pomy�ka wykluczona.

Na regale tu� przy wej�ciu sta�y rz�dem wielkie s�oje. Najbli�szy pe�en by� ludzkich oczu, p�ywaj�cych w ��tym p�ynie niby mirabelki w kompocie. W drugim s�oju by� homunkulus, malutki, nie wi�kszy ni� dwie z�o�one razem pi�ci. W trzecim�

W trzecim s�oju unosi�a si� w p�ynie ludzka g�owa. Rys�w mo�e by nie rozpozna�, zniekszta�conych przez skaleczenia, obrz�k i odbarwienie, s�abo widocznych przez m�tnaw� ciecz i grube szk�o. Ale g�owa by�a zupe�nie �ysa. Tylko jeden czarodziej goli� g�ow� na �yso.

Harlan Tzara, okaza�o si�, nigdy nie dotar� do Poviss.

W dalszych s�ojach te� co� p�ywa�o, r�ne sine i blade paskudztwa. Ale wi�cej g��w w nich nie by�o.

�rodek pomieszczenia zajmowa� st�. Stalowy wyprofilowany st� z odp�ywowym drenem.

Na stole le�a� nagi trup. Trupek. Zw�oki dziecka. Jasnow�osej dziewczynki.

Zw�oki by�y rozp�atane ci�ciem w kszta�cie litery Y. Organy wewn�trzne, wyj�te, u�o�one by�y po obu stronach cia�a, r�wno, porz�dnie i przejrzy�cie. Wygl�da�o to zupe�nie jak rycina w atlasie anatomicznym. Brakowa�o tylko oznacze�. Fig. l, fig. 2 i tak dalej.

K�tem oka dostrzeg� ruch. Wielki czarny kot przemkn�� pod �cian�, spojrza� na niego, zasycza�, uciek� uchylonymi drzwiami. Geralt ruszy� za nim.

��Panie� Zatrzyma� si�. I obr�ci�.

W k�cie sta�a klatka, niska, przypominaj�ca kojec dla kur. Zobaczy� cienkie palce zaci�ni�te na �elaznych pr�tach. A potem oczy.

��Panie� Ratujcie�

Ch�opczyk, najwy�ej dziesi�cioletni. Skulony i rozdygotany.

��Ratujcie�

��B�d� cicho. Nic ci ju� nie grozi, ale wytrzymaj jeszcze. Zaraz wr�c� po ciebie.

��Panie! Nie odchod�cie!

��Cicho, m�wi�em.

Najpierw by�a wierc�ca kurzem w nosie biblioteka. Potem jakby salon. A potem sypialnia. Wielkie �o�e z czarnym baldachimem na hebanowych wspornikach.

Us�ysza� szelest. Odwr�ci� si�.

W drzwiach sta� Sorel Degerlund. Ufryzowany, w opo�czy haftowanej w z�ote gwiazdy. Obok Degerlunda sta�o co� niezbyt du�ego, ca�kiem szarego i uzbrojonego w zerrika�sk� szabl�.

��Mam naszykowany s��j z formalin� � powiedzia� czarodziej. - Na twoj� g�ow�, odmie�cze. Zabij go, Beta!

Degerlund jeszcze ko�czy� zdanie, napawaj�c si� w�asnym g�osem, gdy szary stw�r ju� atakowa�, niesamowicie szybka szara zjawa, zwinny i bezszelestny szary szczur, ze �wistem i b�yskiem szabli. Geralt unikn�� dw�ch ci��, zadawanych klasycznie, krzy�owo. Za pierwszym razem poczu� ko�o ucha ruch pchni�tego kling� powietrza, za drugim lekkie mu�ni�cie po r�kawie. Trzecie ci�cie sparowa� mieczem, przez moment byli w zwarciu. Zobaczy� twarz szarego stwora, wielkie ��te oczy z pionow� �renic�, w�skie szczeliny w miejscu nosa, szpiczaste uszy. Ust stw�r nie mia� w og�le.

Roz��czyli si�. Stw�r odkr�ci� si� zwinnie, zaatakowa� natychmiast, zwiewnym, tanecznym krokiem, znowu krzy�owo. Znowu przewidywalnie. By� nieludzko ruchliwy, niesamowicie obrotny, piekielnie �mig�y. Ale g�upi.

Poj�cia nie mia�, jak szybki jest wied�min po wypiciu eliksir�w.

Geralt pozwoli� mu tylko na jedno ci�cie, kt�re wymanewrowa�. Potem zaatakowa� sam. Ruchem wy�wiczonym i stokro� wypraktykowanym. Otoczy� szarego stwora szybkim p�obrotem, wykona� myl�c� fint� i ci�� go w obojczyk. Krew nawet nie zd��y�a sikn��, gdy obr�ci� miecz i ci�� stwora pod pach�. I odskoczy�, got�w na wi�cej. Ale nie trzeba by�o wi�cej.

Stw�r, okaza�o si�, mia� usta. Rozwar�y si� w szarej twarzy niby p�kaj�ca rana, szeroko, od ucha do ucha, ale nie wi�cej ni� na p� cala. Ale g�osu ani d�wi�ku stw�r nie wyda�. Upad� na kolana, potem na bok. Przez chwil� drga�, porusza� r�kami i nogami jak pies, kt�remu co� si� �ni. Potem umar�. W ciszy.

Degerlund pope�ni� b��d. Zamiast ucieka�, uni�s� obie d�onie i zacz�� skandowa� zakl�cie, w�ciek�ym, szczekliwym, przepe�nionym z�o�ci� i nienawi�ci� g�osem. Wok� jego d�oni zak��bi� si� p�omie�, formuj�c ognist� kul�. Wygl�da�o to troch� jak produkcja cukrowej waty. Nawet �mierdzia�o podobnie.

Degerlund nie zdo�a� wytworzy� pe�nej kuli. Poj�cia nie mia�, jak szybki jest wied�min po wypiciu eliksir�w.

Geralt doskoczy�, ci�� mieczem po kuli i d�oniach czarodzieja. Hukn�o, jakby rozpala� si� piec, posypa�y si� iskry. Degerlund, wrzeszcz�c, wypu�ci� ognist� sfer� z sikaj�cych krwi� r�k. Kula zgas�a, wype�niaj�c pomieszczenie sw�dem spalonego karmelu.

Geralt odrzuci� miecz. Uderzy� Degerlunda w twarz, z szerokiego zamachu, otwart� d�oni�. Czarodziej krzykn��, skuli� si�, obr�ci� plecami. Wied�min poderwa� go, chwyci� w klamr�, obj�� szyj� przedramieniem. Degerlund wrzasn��, zacz�� wierzga�.

��Nie mo�esz!�� zawy�. - Nie mo�esz mnie zabi�! Nie wolno ci� Ja jestem� Jestem cz�owiekiem!

Geralt zacisn�� przedrami� na jego szyi. Na pocz�tek nie za mocno.

��To nie ja!�� wy� czarodziej. - To Ortolan! Ortolan mi kaza�! Zmusi� mnie! A Biruta Icarti wiedzia�a o wszystkim! Ona! Biruta! To by� jej pomys�, ten medalion! To ona kaza�a mi go zrobi�!

Wied�min zwi�kszy� nacisk.

��Ratunkuuuu! Luuudzieeee! Ratuuunkuuu! Geralt zwi�kszy� nacisk.

��Ludz� Pomocc� Nieeeee�

Degerlund rz�zi�, z ust obficie ciek�a mu �lina. Geralt odwr�ci� g�ow�. Zwi�kszy� nacisk.

Degerlund straci� przytomno��, obwis�. Mocniej. Trzasn�a ko�� gnykowa. Mocniej. Za�ama�a si� krta�. Mocniej. Jeszcze mocniej.

Trzasn�y i przemie�ci�y si� kr�gi szyjne.

Geralt potrzyma� Degerlunda jeszcze chwil�. Potem mocno szarpn�� mu g�ow� w bok, dla zupe�nej pewno�ci. Potem pu�ci�. Czarodziej osun�� si� na posadzk�, mi�kko, jak jedwabna tkanina.

Wied�min wytar� ob�liniony r�kaw w kotar�.

Wielki czarny kot zjawi� si� znik�d. Otar� si� o cia�o Degerlunda. Poliza� nieruchom� r�k�. Zamiaucza�, zap�aka� �a�o�nie. Po�o�y� si� obok trupa, wtuli� w jego bok. Patrzy� na wied�mina szeroko otwartymi z�otymi oczyma.

��Musia�em � powiedzia� wied�min. - Tak by�o trzeba. Kto jak kto, ale ty powiniene� zrozumie�.

Kot zmru�y� oczy. Na znak, �e rozumie.

Dzie� kr�lewskich za�lubin cieszy� pogod� ju� od wczesnego ranka, b��kitu nad Kerack nie plami�a nawet jedna chmurka. Ju� od rana by�o bardzo ciep�o, upa� �agodzi�a wiej�ca od morza bryza.

Od wczesnego ranka w G�rnym Mie�cie panowa�o poruszenie. Ulice i skwery zamiatano pilnie, fronty dom�w dekorowano wst�gami i girlandami, wci�gano na maszty proporce. Drog� wiod�c� ku kr�lewskiemu pa�acowi ju� od rana pow�drowa� sznur dostawc�w, wy�adowane wozy i w�zki mija�y si� z powracaj�cymi pustymi, biegali pod g�r� tragarze, rzemie�lnicy, handlarze, go�cy i pos�a�cy. Nieco p�niej droga zaroi�a si� od lektyk, kt�rymi do pa�acu podr�owali weselni go�cie. Moje gody to nie w kij dmucha�, mia� pono o�wiadczy� kr�l Belohun, moje gody maj� zapa�� ludziom w pami�� i g�o�no ma by� o nich jak �wiat d�ugi i szeroki. Z rozkazu kr�la uroczysto�ci mia�y si� zatem rozpocz�� rano i trwa� a� do p�nych godzin nocnych. Przez ca�y ten czas na go�ci mia�y czeka� niebywa�e wr�cz atrakcje.

Kerack by�o kr�lestwem male�kim i w sumie nie nazbyt wa�nym, tote� Geralt w�tpi�, by �wiat godami Belohuna specjalnie si� przej��, cho�by ten postanowi� balowa� nawet przez ca�y tydzie� i diabli wiedz� jakie atrakcje wymy�li�, do ludzi z okolic odleglejszych ni� sto mil �adne wie�ci o wydarzeniu dotrze� szans nie mia�y. Ale dla Belohuna, co by�o wiadomym powszechnie, centrum �wiata stanowi�o miasto Kerack, a �wiatem by�a okolica w ca�kiem niedu�ym od Kerack promieniu.

Obaj z Jaskrem przyodziali si� jak najeleganciej potrafili i mogli, Geralt naby� nawet na t� okoliczno�� nowiutk� kurtk� z ciel�cej sk�ry, pot�nie, zdaje si�, przep�acaj�c. Co do Jaskra, �w z pocz�tku og�osi�, �e kr�lewskie gody olewa i nie we�mie w nich udzia�u. Znalaz� si� bowiem na li�cie go�ci, ale jako krewniak kr�lewskiego instygatora, nie za� jako �wiatowej s�awy poeta i bard. I nie zaproponowano mu wyst�pu. Jaskier uzna� to za despekt i obrazi� si�. Jak zwykle u niego obraza nie trwa�a d�ugo, wszystkiego nieca�e p� dnia.

Wzd�u� ca�ej wij�cej si� zboczem wzg�rza drogi do pa�acu ustawiono maszty, na nich, leniwie poruszane bryz�, wisia�y ��te proporce z god�em Kerack, b��kitnym delfinem nageant z czerwonymi p�etwami i ogonem.

Przed wej�ciem na tereny pa�acowe czeka� na nich krewniak Jaskra, Ferrant de Lettenhove, w asy�cie kilku kr�lewskich gwardzist�w w barwach herbowego delfina, czyli w b��kicie i czerwieni. Instygator przywita� si� z Jaskrem i przywo�a� pazia, kt�ry mia� asystowa� poecie i poprowadzi� go na miejsce imprezy.

��Wy za�, mo�ci Geralcie, pozw�lcie za mn�.

Przeszli boczn� parkow� alejk� mijaj�c cz�� ewidentnie gospodarcz� dobiega�y stamt�d bowiem brz�ki garnk�w i kuchennych utensyli�w, jak r�wnie� ohydne obelgi, jakimi kuchmistrze obrzucali kuchcik�w. Do tego za� mile i smakowicie pachnia�o jad�em. Geralt zna� jad�ospis, wiedzia�, czym raczy� si� b�d� podczas imprezy go�cie weselni. Par� dni temu odwiedzi� wraz z Jaskrem austeri� �Natura Rerum�. Febus Ravenga, nie kryj�c dumy, pochwali� si�, �e wesp� z kilkoma innymi restauratorami organizuje uczt� i uk�ada list� da�, przy przyrz�dzaniu kt�rych trudzi� si� b�dzie elita miejscowych szef�w kuchni. Na �niadanie, opowiedzia�, podane b�d� ostrygi, je�owce, krewetki i kraby saut�. Na drugie �niadanie galaretki mi�sne i pasztety rozmaite, �ososie w�dzone i marynowane, kaczki w auszpiku, sery owcze i kozie. Na obiad b�dzie ad libitum ros� mi�sny albo rybny, do tego ga�eczki mi�sne lub rybne, flaki z pulpecikami z w�tr�bki, �abnice z rusztu zarumienione miodem oraz okonie morskie z szafranem i go�dzikami.

Potem, recytowa� Ravenga, moduluj�c oddech jak szkolony orator, podawane b�d� sztuka mi�sa z bia�ym sosem z kaparami, jajami i musztard�, kolano �ab�dzie z miodem, kap�ony obk�adane s�onin�, kuropatwy z konfitur� z pigw, pieczone go��bie oraz tort z w�troby baraniej i j�czmiennej kaszy. Sa�aty i warzywa przer�ne. Potem karmelki, nugaty, ciastka nadziewane, sma�one kasztany, konfitury i marmolady. Wina z Toussaint, ma si� rozumie�, serwowane b�d� bez przerwy i na okr�g�o.

Ravenga opisywa� obrazowo, �e a� �linka ciek�a. Geralt w�tpi� jednak, by uda�o mu si� pokosztowa� czegokolwiek z tego obszernego menu. Na tych godach nie by� bynajmniej go�ciem. By� w gorszej sytuacji ni� biegaj�cy paziowie, kt�rym zawsze udawa�o si� uszczkn�� co� z noszonych p�misk�w lub chocia� wsadzi� palec w krem, sos lub pasztet.

G��wnym terenem uroczysto�ci by� pa�acowy park, niegdy� sad �wi�tynny, przez kr�l�w Kerack przebudowany i rozbudowany, g��wnie o kolumnady, altany i �wi�tynie dumania. Dzi� w�r�d drzew i budowli rozstawiono dodatkowo liczne kolorowe pawilony, a ochron� przed pal�cym s�o�cem i upa�em zapewnia�y rozpi�te na tykach p��tna. Zgromadzi� si� tu ju� t�umek go�ci. Nie mia�o by� ich nazbyt wielu, w sumie jakie� dwie setki. List�, jak nios�a plotka, uk�ada� sam kr�l, zaproszenia mia�o dosta� wy��cznie grono wybranych, sama elita. Do elity, jak si� okaza�o, Belohun zalicza� g��wnie krewnych i powinowatych. Pr�cz tych zaproszona zosta�a miejscowa socjeta i �mietanka towarzyska, kluczowi urz�dnicy administracji, najbogatsi lokalni i zagraniczni ludzie interesu oraz dyplomaci, to jest udaj�cy attache handlowych szpiedzy z kraj�w o�ciennych. List� dope�nia�o ca�kiem liczne grono pochlebc�w, nadskakiwaczy i przodownik�w we w�a�eniu monarsze w zad bez myd�a.

Przed jednym z bocznych wej�� do pa�acu czeka� ksi��� Egmund, odziany w czarny kaftan z bogatym srebrno-z�otym haftem. Towarzyszy�o mu kilku m�odych m�czyzn. Wszyscy mieli d�ugie i trefione w�osy, wszyscy nosili b�d�ce szczytem mody watowane dublety i obcis�e spodnie z przesadnie wypchanymi saczkami na genitalia. Nie spodobali si� Geraltowi. Nie tylko z powodu drwi�cych spojrze�, jakimi obrzucili jego odzie�. Nazbyt przypominali mu Sorela Degerlunda.

Na widok instygatora i wied�mina ksi��� natychmiast odprawi� �wit�. Pozosta� tylko jeden osobnik. �w w�osy mia� kr�tkie, a spodnie nosi� normalne.

Mimo tego Geraltowi si� nie spodoba�. Mia� dziwne oczy. Z kt�rych nie�adnie patrzy�o.

Geralt uk�oni� si� ksi�ciu. Ksi��� nie odk�oni� si�, ma si� rozumie�.

��Oddaj mi miecz � powiedzia� do Geralta zaraz po przywitaniu. - Nie mo�esz tu paradowa� z broni�. Nie obawiaj si�, cho� nie b�dziesz miecza widzia�, b�dziesz go stale mia� na podor�dziu. Wyda�em rozkazy. Gdyby co� zasz�o, miecz natychmiast ci podadz�. Zajmie si� tym tu obecny kapitan Ropp.

��A jakie jest prawdopodobie�stwo, �e co� zajdzie?

��Gdyby by�o �adne lub niewielkie, czy zawraca�bym ci g�ow�? Oho!�� Egmund przyjrza� si� pochwie i klindze. - Miecz z Viroledy! Nie miecz, a dzie�o sztuki. Wiem, bo sam kiedy� mia�em podobny. Ukrad� mi go m�j przyrodni brat, Viraxas. Gdy ojciec go wyp�dzi�, przed odej�ciem przyw�aszczy� sobie sporo cudzych rzeczy. Na pami�tk�, zapewne.

Ferrant de Lettenhove zachrz�ka�. Geralt przypomnia� sobie s�owa Jaskra. Imienia wygnanego pierworodnego na dworze nie wolno by�o wymawia�. Ale Egmund najwyra�niej zakazy lekcewa�y�.

��Dzie�o sztuki � powt�rzy� ksi���, wci�� ogl�daj�c miecz. - Nie dociekaj�c, jakim sposobem naby�e�, gratuluj� nabytku. Bo nie chce mi si� wierzy�, by tamte ukradzione by�y lepsze od tego tu.

��Kwestia gustu, smaku i preferencji. Ja wola�bym odzyska� te ukradzione. Ksi��� i pan instygator zar�czali s�owem, �e wykryj� sprawc�. By� to, pozwol� sobie przypomnie�, warunek, pod kt�rym podj��em si� zadania ochrony kr�la. Warunek w spos�b oczywisty nie zosta� spe�niony.

��W spos�b oczywisty nie zosta� � przyzna� zimno Egmund, przekazuj�c miecz kapitanowi Roppowi, osobnikowi o nie�adnym spojrzeniu. - Czuj� si� zatem w obowi�zku wynagrodzi� ci to. Miast trzystu koron, kt�rymi zamierza�em op�aci� twoje us�ugi, dostaniesz pi��set. Dodam te�, �e �ledztwo w sprawie twoich mieczy nie zosta�o umorzone i jeszcze mo�esz je odzyska�. Ferrant podobno ma ju� podejrzanego. Prawda, Ferrant?

- �ledztwo � oznajmi� sucho Ferrant de Lettenhove � jednoznacznie wskaza�o na osob� Nikefora Muusa, urz�dnika magistrackiego i s�dowego. Zbieg�, ale schwytanie go jest tylko kwesti� czasu.

��Nied�ugiego, jak mniemam � parskn�� ksi���. - Niewielka to sztuka, z�apa� umazanego inkaustem urz�dniczyn�. Kt�ry w dodatku niechybnie nabawi� si� za biurkiem hemoroid�w, te za� utrudniaj� ucieczk�, zar�wno piesz� jak i konn�. Jak on w og�le zdo�a� si� wymkn��?

��Mamy do czynienia � chrz�kn�� instygator � z cz�owiekiem ma�o przewidywalnym. I chyba niespe�na rozumu. Zanim znikn��, wywo�a� jak�� obrzydliw� awantur� w lokalu Ravengi, chodzi�o, wybaczcie, o ludzkie odchody� Lokal musiano na czas jaki� zamkn��, bo� Oszcz�dz� drastycznych szczeg��w. Podczas dokonanej w mieszkaniu Muusa rewizji skradzionych mieczy nie wykryto, znaleziono natomiast� Wybaczcie� Sk�rzany raniec, po brzegi wype�niony�

��Nie m�w, nie m�w, zgaduj�, czym � skrzywi� si� Egmund. - Tak, to faktycznie m�wi wiele o stanie psychicznym tego osobnika. Twoje miecze, wied�minie, w tej sytuacji raczej przepad�y. Nawet je�li Ferrant go schwyta, niczego nie dowie si� od wariata. Takich nawet na tortury nie warto k�a��, m�czeni tylko bredz� bez �adu ni sk�adu. A teraz wybaczcie, obowi�zki wzywaj�.

Ferrant de Lettenhove poprowadzi� Geralta ku g��wnemu wej�ciu na tereny pa�acowe. Wnet znale�li si� na wy�o�onym kamiennymi p�ytami dziedzi�cu, na kt�rym seneszale witali przybywaj�cych go�ci, a gwardzi�ci i paziowie eskortowali ich dalej, w g��b parku.

��Czego mog� si� spodziewa�?

��S�ucham?

��Czego mog� si� tu dzi� spodziewa�. Kt�re z tych s��w nie by�o zrozumia�ym?

��Ksi��� Xander � zni�y� g�os instygator � chwali� si� przy �wiadkach, �e ju� jutro b�dzie kr�lem. Ale m�wi� to nie pierwszy raz i zawsze b�d�c nietrze�wym.

��Zdolny jest do dokonania zamachu?

��Niezbyt. Ale ma kamaryl�, zausznik�w i faworyt�w. Ci s� zdolniejsi.

��Ile jest prawdy w tym, �e Belohun ju� dzi� og�osi nast�pc� tronu syna pocz�tego z now� ma��onk�?

��Sporo.

��A trac�cy szanse na tron Egmund, patrzcie i podziwiajcie, wynajmuje wied�mina, by ojca strzeg� i broni�. Podziwu godna mi�o�� synowska.

��Nie dywaguj. Podj��e� si� zadania. Wykonaj je.

��Podj��em si� i wykonam. Cho� jest mocno niejasne. Nie wiem, kto w razie czego b�dzie przeciw mnie. Powinienem chyba jednak wiedzie�, kto mnie w razie czego wesprze.

��Je�li zajdzie potrzeba, miecz, jak obieca� ksi���, poda ci kapitan Ropp. On te� ci� wesprze. Pomog� ja, w miar� si�. Bo dobrze ci �ycz�.

��Od kiedy?

��S�ucham?

��Nigdy dot�d nie rozmawiali�my w cztery oczy. Zawsze by� z nami Jaskier, a przy nim nie chcia�em porusza� tematu. Detaliczne informacje na pi�mie, o moich rzekomych przekr�tach. Sk�d Egmund je mia�? Kto je sfabrykowa�? Przecie� nie on sam. To ty je sfabrykowa�e�, Ferrant.

��Nie mia�em z tym nic wsp�lnego. Zapewniam�

��Kiepski z ciebie k�amca, jak na str�a prawa. Nie odgadn��, jakim cudem dochrapa�e� si� tego stanowiska.

Ferrant de Lettenhove zaci�� usta.

��Musia�em � powiedzia�. - Wykonywa�em rozkazy. Wied�min patrzy� na niego d�ugo.

��Nie uwierzy�by� � rzek� wreszcie � ile� razy s�ysza�em ju� co� podobnego. Pocieszaj�ce jest, �e najcz�ciej z ust ludzi, kt�rych w�a�nie miano wiesza�.

Lytta Neyd by�a w�r�d go�ci. Wypatrzy� j� bez trudu. Bo przyci�ga�a oko.

Mocno wydekoltowan� sukni� z soczy�cie zielonego krepdeszynu zdobi� na froncie haft w formie stylizowanego motyla, skrz�cy si� od male�kich cekin�w. Suknia mia�a do�em falbanki. Falbanki w stroju kobiet starszych ni� lat dziesi�� z regu�y wywo�ywa�y u wied�mina ironiczne politowanie, w sukni Lytty jednak harmonizowa�y z reszt�, i to w spos�b wi�cej ni� atrakcyjny.

Szyj� czarodziejki opina�a kolia ze szlifowanych szmaragd�w. �aden nie by� mniejszy ni� migda�. Jeden by� znacznie wi�kszy.

Jej rude w�osy by�y jak po�ar lasu.

U boku Lytty sta�a Mozaik. W czarnej i zaskakuj�co �mia�ej sukni z jedwabiu i szyfonu, na ramionach i r�kawach ca�kowicie przejrzystego. Szyj� i dekolt dziewczyny kry�o co� w rodzaju fantazyjnie udrapowanej szyfonowej kryzy, co w po��czeniu z d�ugimi czarnymi r�kawiczkami dodawa�o postaci aury ekstrawagancji i tajemniczo�ci.

Obie nosi�y buty na czterocalowym obcasie. Lytta ze sk�ry legwana, Mozaik czarne lakierki.

Geralt przez moment waha� si�, czy podej��. Ale tylko przez moment.

��Witaj � powita�a go pow�ci�gliwie. - C� za spotkanie, rada jestem ci� widzie�. Mozaik, wygra�a�, bia�e pantofelki s� twoje.

��Zak�ad � domy�li� si�. - Co by�o przedmiotem?

��Ty. Mniema�am, �e ju� ci� nie zobaczymy, sz�am o zak�ad, �e si� ju� nie pojawisz. Mozaik zak�ad przyj�a, bo mniema�a inaczej.

Obdarzy�a go g��bokim jadeitowym spojrzeniem, ewidentnie czekaj�c na komentarz. Na s�owa. Jakiekolwiek. Geralt milcza�.

��Witam pi�kne panie!�� Jaskier wyr�s� jak spod ziemi, i�cie deus ex machina. -K�aniam si� nisko, ho�d sk�adam urodzie. Pani Neyd, panno Mozaik. Wybaczcie, �e bez kwiat�w.

��Wybaczamy. C� tam nowego w sztuce?

��Jak to w sztuce, wszystko i nic. - Jaskier zdj�� z tacy przechodz�cego obok pazia pucharki z winem, wr�czy� damom. - Impreza dr�twawa krzynk�, nie uwa�acie? Ale wino dobre. Est Est, czterdzie�ci za pint�. Czerwone te� niczego, pr�bowa�em. Tylko hipokrasu nie pijcie, nie umiej� przyprawia�. A go�cie wci�� si� schodz�, uwa�acie? Jak zwykle w wy�szych sferach, to s� takie odwrotne wy�cigi, gonitwa a rebours, wygrywa i laury zbiera ten, kto zjawi si� jako ostatni. I b�dzie mia� pi�kne wej�cie. W�a�nie chyba obserwujemy finisz. Lini� mety mija w�a�ciciel sieci tartak�w z ma��onk�, tym samym przegrywaj�c z b�d�cym tu� za nim zarz�dc� portu z ma��onk�. Ten z kolei przegrywa z nieznanym mi elegantem�

��To szef kovirskiego przedstawicielstwa handlowego � wyja�ni�a Koral. - Z ma��onk�. Ciekawe, czyj�.

��Do �cis�ej czo��wki, sp�jrzcie, do��cza Pyral Pratt, stary bandzior. Z niczego sobie partnerk�� Psiakrew!

��Co ci si� sta�o?

��Ta kobieta obok Pratta��� zach�ysn�� si� Jaskier. - To jest� To jest Etna Asider� Wd�wka, kt�ra sprzeda�a mi miecz�

��Tak ci si� przedstawi�a?�� parskn�a Lytta. - Etna Asider? Banalny anagram. Ta osoba to Antea Derris. Najstarsza c�rka Pratta. �adn� wd�wk� nie jest, bo nigdy nie wysz�a za m��. Kr��� plotki, �e nie lubi m�czyzn.

��C�rka Pratta? Niemo�liwe! Bywa�em u niego�

��I nie spotka�e� jej tam � nie da�a mu doko�czy� czarodziejka. - Nic dziwnego. Antea nie jest w najlepszych relacjach z rodzin� nawet nazwiska nie u�ywa, pos�uguje si� aliasem z�o�onym z dw�ch imion. Z ojcem kontaktuje si� tylko w interesach, kt�re zreszt� prowadz� ca�kiem o�ywione. Sama si� jednak dziwi�, widz�c ich tu razem.

��Pewnie maj� w tym interes � zauwa�y� bystro wied�min.

��Strach pomy�le�, jaki. Antea oficjalnie zajmuje si� po�rednictwem handlowym, ale jej ulubiony sport to hochsztaplerka, oszustwo i przekr�t. Poeto, mam do ciebie pro�b�. Ty jeste� bywa�y, a Mozaik nie. Oprowad� j� w�r�d go�ci, przedstaw tym, kogo zna� warto. Wska� tych, kt�rych nie warto.

Zapewniwszy, i� �yczenie Koral jest dla� rozkazem, Jaskier poda� Mozaik rami�. Zostali sami.

��Chod� � Lytta przerwa�a przed�u�aj�ce si� milczenie. - Przejdziemy si�. Tam, na wzg�rek.

Ze wzg�rka, ze �wi�tyni dumania, z wysoka, roztacza� si� widok na miasto, na Palmyr�, port i morze. Lytta os�oni�a oczy d�oni�.

��C� to tam wp�ywa na red�? I rzuca kotwic�? Tr�jmasztowa fregata o ciekawej konstrukcji. Pod czarnymi �aglami, ha, to do�� niecodzienne�

��Zostawmy fregaty. Jaskier i Mozaik odes�ani, jeste�my sami i na uboczu.

��A ty � odwr�ci�a si� � zastanawiasz si�, dlaczego. Czekasz, c� takiego ci zakomunikuj�. Czekasz na pytania, kt�re ci postawi�. A ja mo�e chc� tylko opowiedzie� ci naj�wie�sze plotki? Ze �rodowiska czarodziej�w? Ach, nie, nie l�kaj si�, nie dotycz� Yennefer. Dotycz� Rissbergu, miejsca wszak znanego ci sk�din�d. Zasz�y tam ostatnio spore zmiany� Jako� nie widz� w twych oczach b�ysku zaciekawienia. Mam kontynuowa�?

��Ale� prosz�.

��Zacz�o si�, gdy zmar� Ortolan.

��Ortolan nie �yje?

��Zmar� nieca�y tydzie� temu. Wed�ug wersji oficjalnej �miertelnie zatru� si� nawozami, nad kt�rymi pracowa�. Ale plotka g�osi, �e to by� udar m�zgu, wywo�any wie�ci� o nag�ej �mierci jednego z jego pupili, kt�ry zgin�� w wyniku jakiego� nieudanego a wielce podejrzanego eksperymentu. Chodzi o niejakiego Degerlunda. Kojarzysz go? Spotka�e�, gdy by�e� na zamku?�� Nie wykluczam. Spotka�em wielu. Nie wszyscy byli warci zapami�tania.

��Ortolan podobno obwini� o �mier� pupila ca�y zarz�d Rissbergu, w�ciek� si� i dozna� udaru. By� naprawd� wiekowy, od lat cierpia� na nadci�nienie t�tnicze, nie by�o te� tajemnic� jego uzale�nienie od fisstechu, a fisstech i nadci�nienie to wybuchowa mieszanka. Ale co� tam musia�o by� na rzeczy, bo na Rissbergu zasz�y istotne zmiany personalne. Jeszcze przed �mierci� Ortolana dosz�o tam do konflikt�w, do odej�cia zmuszono mi�dzy innymi Algernona Guincampa, bardziej znanego jako Pinety. Jego kojarzysz z pewno�ci�. Bo je�li kto� tam by� wart zapami�tania, to on w�a�nie.

��Fakt.

- �mier� Ortolana � Koral zmierzy�a go bacznym spojrzeniem � wywo�a�a szybk� reakcj� Kapitu�y, do uszu kt�rej ju� wcze�niej dosz�y jakie� niepokoj�ce wie�ci, tycz�ce wybryk�w nieboszczyka i jego pupila. Co ciekawe, a w naszych czasach coraz bardziej znamienne, lawin� wywo�a� male�ki kamyczek. Nic nie znacz�cy cz�owiek z gminu, jaki� nadgorliwy szeryf czy konstabl. �w zmusi� do dzia�ania swego prze�o�onego, bajlifa z Gors Velen. Bajlif przekaza� oskar�enia wy�ej i tak, szczebel po szczeblu, rzecz dotar�a do rady kr�lewskiej, a stamt�d do Kapitu�y. �eby nie przed�u�a�: znaleziono winnych braku nadzoru. Z zarz�du musia�a odej�� Biruta Icarti, wr�ci�a na uczelni�, do Aretuzy. Odeszli Axel Raby i Sandoval. Utrzyma� stanowisko Zangenis, zyska� �aski Kapitu�y donosz�c na tamtych i zwalaj�c na nich ca�� win�. I co ty na to? Masz mi mo�e co� do powiedzenia?

��A c� ja m�g�bym mie� do powiedzenia? To wasze sprawy. I wasze afery.

��Afery, wybuchaj�ce na Rissbergu kr�tko po twojej tam wizycie.

��Przeceniasz mnie, Koral. I moj� moc sprawcz�.

��Nigdy niczego nie przeceniam. I rzadko nie doceniam.

��Mozaik i Jaskier za moment wr�c� � spojrza� jej w oczy, z bliska. - A wszak nie bez powodu kaza�a� im si� oddali�. Powiedz wreszcie, o co chodzi.

Wytrzyma�a spojrzenie.

��Dobrze wiesz, o co chodzi � odpar�a. - Nie obra�aj wi�c mojej inteligencji poprzez czynione na pokaz zani�anie w�asnej. Nie by�e� u mnie od ponad miesi�ca. Nie, nie my�l, �e pragn� ckliwego melodramatyzmu czy patetyczno-sentymentalnych gest�w. Od zwi�zku, kt�ry si� ko�czy, nie oczekuj� niczego poza mi�ym wspomnieniem.

��U�y�a�, zdaje si�, s�owa �zwi�zek�? Zaiste, zadziwia jego znaczeniowa pojemno��.

��Niczego � pu�ci�a mimo uszu, a wzroku nie spu�ci�a � poza mi�ym wspomnieniem. Nie wiem, jak to jest w twoim przypadku, ale je�li chodzi o mnie, c�, b�d� szczera, nie jest z tym za dobrze. Warto by, my�l�, do�o�y� nieco stara� w tym kierunku. S�dz�, �e nie trzeba by wiele. Ot, co� drobnego, acz mi�ego, mi�y akord ko�cowy, co�, co zostawi przyjemne wspomnienie. Zdob�dziesz si� na co� takiego? Zechcesz mnie odwiedzi�?

Nie zd��y� odpowiedzie�. Zacz�� og�uszaj�co bi� dzwon na kampanili, uderzy� dziesi�� razy. Potem rozbrzmia�y tr�by, dono�n�, mosi�n� i nieco kakofoniczn� fanfar�. T�um go�ci rozdzielili, tworz�c szpaler, b��kitno-czerwoni gwardzi�ci. Pod portykiem w wej�ciu do pa�acu zjawi� si� marsza�ek dworu, ze z�otym �a�cuchem na szyi i wielk� jak k�onica lask� w d�oni. Za marsza�kiem kroczyli heroldowie, za heroldami seneszale. Za seneszalami za�, w sobolowym ko�paku na g�owie i z ber�em w r�ku, pod��a� w�asn� ko�cist� i �ylast� osob� Belohun, kr�l Kerack. U jego boku sz�a szczuplutka blondyneczka w woalce, mog�ca by� wy��cznie kr�lewsk� wybrank� w ca�kiem niedalekiej przysz�o�ci ma��onk� i kr�low�. Blondyneczka mia�a na sobie �nie�nobia�� sukni� i obwieszona by�a brylantami, raczej nadmiernie, raczej po nuworyszowsku i raczej bez gustu. Podobnie jak kr�l d�wiga�a na ramionach gronostajowy p�aszcz, podtrzymywany z ty�u przez pazi�w.

Za kr�lewsk� par� jednak o wiele m�wi�ce kilkana�cie krok�w za podtrzymuj�cymi gronostaje paziami, pod��a�a kr�lewska rodzina. By� tam rzecz jasna Egmund, maj�cy u boku kogo� jasnego niczym albinos, m�g� to by� tylko jego brat Xander. Za bra�mi sz�a reszta krewniak�w, kilku m�czyzn, kilka kobiet, do tego kilkoro wyrostk�w i podlotk�w, ewidentnie progenitura legalna oraz pozama��e�ska.

W�r�d k�aniaj�cych si� go�ci i g��boko dygaj�cych dam orszak kr�lewski dotar� do celu, kt�rym by�o przypominaj�ce nieco konstrukcj� szafot podwy�szenie. Na podwy�szeniu, od g�ry nakrytym baldachimem, od bok�w os�oni�tym gobelinami, ustawiono dwa trony. Na owych zasiedli kr�l i panna m�oda. Reszcie rodziny kazano sta�.

Tr�by po raz wt�ry porazi�y uszy mosi�nym rykiem. Marsza�ek, machaj�c d�o�mi niczym dyrygent przed orkiestr� zach�ci� go�ci do okrzyk�w, wiwat�w i toast�w. Ze wszech stron rozleg�y si� i pos�usznie posypa�y �yczenia nieustaj�cego zdrowia, szcz�cia, pomy�lno�ci, wszystkiego najlepszego, lat d�ugich, d�u�szych, jak najd�u�szych i jeszcze d�u�szych, go�cie i dworacy prze�cigali si� nawzajem. Kr�l Belohun wynios�ego i nabzdyczonego wyrazu twarzy nie zmieni�, zadowolenie z �ycze�, komplement�w i pean�w na cze�� sw� i swej wybranki demonstrowa� jedynie lekkimi skinieniami ber�a.

Marsza�ek uciszy� go�ci i przem�wi�, przemawia� d�ugo, p�ynnie przechodz�c od grandilokwencji do bombastyczno�ci i z powrotem. Geralt ca�� uwag� po�wi�ca� obserwacji t�umu, tote� z mowy dotar�o do� pi�te przez dziesi�te. Kr�l Belohun, og�asza� wszem i wobec marsza�ek, szczerze si� cieszy z przybycia tak licznego grona, rad jest powita�, w dniu tak uroczystym �yczy go�ciom dok�adnie tego samego, co oni jemu, ceremonia �lubna odb�dzie si� por� popo�udniow�, do tego czasu go�cie niechaj jedz�, pij� i bawi� si� przy licznych zaplanowanych na t� okoliczno�� atrakcjach.

Ryk tr�b og�osi� koniec cz�ci oficjalnej. Orszak kr�lewski j�� opuszcza� ogrody. W�r�d go�ci Geralt zd��y� ju� dostrzec kilka do�� podejrzanie zachowuj�cych si� grupek. Zw�aszcza jedna mu si� nie podoba�a, bo k�ania�a si� orszakowi nie tak nisko, jak inni i usi�owa�a przepycha� ku bramie pa�acu. Lekko przesun�� si� w kierunku szpaleru niebiesko-czerwonych �o�nierzy. Lytta sz�a obok.

Belohun kroczy� ze wzrokiem utkwionym przed siebie. Panna m�oda rozgl�da�a si�, czasem kiwa�a g�ow� pozdrawiaj�cym j� go�ciom. Powiew wiatru uni�s� na moment jej woalk�. Geralt zobaczy� wielkie b��kitne oczy. Zobaczy�, jak oczy te znajduj� nagle w�r�d t�umu Lytt� Neyd. I jak w oczach tych zapala si� nienawi��. Czysta, klarowna, destylowana wr�cz nienawi��.

Trwa�o to sekund�, potem rozbrzmia�y tr�by, orszak przeszed�, gwardzi�ci odmaszerowali. Podejrzanie zachowuj�ca si� grupka mia�a, jak si� okaza�o, na celu tylko st� z winem i zak�skami, kt�ry obieg�a i ogo�oci�a, uprzedzaj�c innych. Na zaimprowizowanych tu i �wdzie estradach rozpocz�y si� wyst�py � zagra�y kapele g�li, lir, piszcza�ek i fujarek, za�piewa�y ch�ry. �onglerzy zmieniali kuglarzy, si�acze ust�powali miejsca akrobatom, linoskoczk�w zast�powa�y roznegli�owane tancerki z tamburynkami. Robi�o si� coraz weselej. Policzki pa� zaczyna�y kra�nie�, czo�a pan�w l�ni� od potu, mowa jednych i drugich robi�a si� ju� bardzo g�o�na. I lekko be�kotliwa.

Lytta odci�gn�a go za pawilon. Sp�oszyli par�, kt�ra si� tam skry�a w celach jednoznacznie seksualnych. Czarodziejka nie przej�a si�, niemal nie zwr�ci�a uwagi.

��Nie wiem, co tu si� szykuje � powiedzia�a. - Nie wiem, cho� si� domy�lam, po co i dlaczego ty tu jeste�. Ale miej oczy otwarte i wszystko, co uczynisz, czy� z rozwag� Kr�lewska narzeczona to nie kto inny, a Ildiko Breckl.

��Nie pytam, czy j� znasz. Widzia�em to spojrzenie.

��Ildiko Breckl � powt�rzy�a Koral. - Tak si� nazywa. Wylali j� z Aretuzy na trzecim roku. Za drobne kradzie�e. Jak widz�, poradzi�a sobie w �yciu. Czarodziejk� nie zosta�a, ale za kilka godzin b�dzie kr�low�. Wisienka na kremie, psiakrew. Siedemna�cie lat? Stary dure�. Ildiko ma dobre dwadzie�cia pi��.

��I raczej ci� nie lubi.

��Z wzajemno�ci�. To zawo�ana intrygantka, za ni� zawsze ci�gn� si� k�opoty. Ale to nie wszystko. Ta fregata, kt�ra wp�yn�a do portu pod czarnymi �aglami. Wiem ju�, co to za okr�t, s�ysza�am o nim. To �Acherontia�. Ma bardzo z�� s�aw�. Tam, gdzie si� zjawia, zwykle co� si� wydarza.

��Co, przyk�adowo?

��To za�oga najemnik�w, kt�rych mo�na podobno naj�� do wszystkiego. A do czego, twoim zdaniem, najmuje si� najemnik�w? Do prac murarskich?

��Musz� i��. Wybacz, Koral.

��Cokolwiek by si� mia�o zdarzy� � powiedzia�a wolno, patrz�c mu w oczy. -Cokolwiek by zasz�o, ja nie mog� by� w to wmieszana.

��Bez obaw. Nie zamierzam wzywa� ci� na pomoc.

- �le mnie zrozumia�e�.

��Z ca�� pewno�ci�. Wybacz, Koral.

Zaraz za obro�ni�t� bluszczem kolumnad� wpad� na wracaj�c� Mozaik. Zadziwiaj�co spokojn� i ch�odn� po�r�d gor�ca, gwaru i rozgardiaszu.

��Gdzie Jaskier? Zostawi� ci�?

��Zostawi� � westchn�a. - Ale ekskuzowa� si� grzecznie, was te� kaza� przeprosi�. Poproszono go o prywatny wyst�p. W pa�acowych komnatach, dla kr�lowej i jej fraucymeru. Nie m�g� odm�wi�.

��Kto go poprosi�?

��M�czyzna o wygl�dzie �o�nierza. I dziwnym wyrazie oczu.

��Musz� i��. Wybacz, Mozaik.

Za przybranym kolorowymi wst�gami pawilonem zebra� si� t�umek, serwowano jad�o, pasztety, �ososie i kaczki w auszpiku. Geralt torowa� sobie drog�, wypatruj�c kapitana Roppa lub Ferranta de Lettenhove. Miast tego trafi� wprost na Febusa Raveng�.

Restaurator wygl�da� jak arystokrata. Odziany by� w brokatowy dublet, g�ow� przystroi� za� kapeluszem zdobnym p�kiem pysznych strusich pi�r. Towarzyszy�a mu c�rka Pyrala Pratta, szykowna i elegancka w czarnym m�skim stroju.

��O, Geralt � ucieszy� si� Ravenga. - Pozw�l, Anteo, �e ci przedstawi�: Geralt z Rivii, s�ynny wied�min. Geralt, to pani Antea Derris, faktorka. Napij si� z nami wina�

��Wybaczcie � przeprosi� � ale spiesz� si�. Pani� Ante� za� pozna�em ju�, cho� nie osobi�cie. B�d�c na twoim miejscu, Febusie, nie kupowa�bym od niej niczego.

Portyk nad wej�ciem do pa�acu jaki� uczony lingwista ozdobi� transparentem g�osz�cym: CRESCITE ET MULTIPLICAMINI. A Geralta zatrzyma�y skrzy�owane drzewca halabard.

��Wst�p wzbroniony.

��Musz� si� pilnie widzie� z kr�lewskim instygatorem.

��Wst�p wzbroniony � zza halabardnik�w wy�oni� si� dow�dca warty. W lewej d�oni trzyma� szponton. Brudny palec prawej wycelowa� Geraltowi prosto w nos. - Wzbroniony, pojmujesz wa��?

��Je�li nie zabierzesz palca sprzed mojej twarzy, z�ami� ci go w kilku miejscach. O, w�a�nie, od razu lepiej. A teraz prowad� do instygatora!

��Ilekro� natykasz si� na stra�, od razu awantura � odezwa� si� zza plec�w wied�mina Ferrant de Lettenhove, musia� i�� jego �ladem. - To powa�na skaza charakteru. Mo�e mie� przykre konsekwencje.

��Nie lubi�, kiedy kto� wzbrania mi wst�pu.

��A od tego wszak s� stra�e i warty. Nie by�yby potrzebne, gdyby wsz�dzie wst�p by� wolny. Przepu�cie go.

��Mamy rozkazy od samego kr�la � zmarszczy� czo�o dow�dca warty. - Nikogo nie wpuszcza� bez rewizji!

��Zrewidujcie go wi�c.

Rewizja by�a dok�adna, stra�nicy nie lenili si�, obszukali dok�adnie, nie ograniczyli do pobie�nego obmacania. Niczego nie znale�li, noszonego zwykle w cholewie sztyletu Geralt na gody nie zabra�.

��Zadowoleni?�� Instygator spojrza� na dow�dc� z g�ry. - Usu�cie si� zatem i przepu�cie nas.

��Wasza mi�o�� raczy wybaczy� � wycedzi� dow�dca. - Rozkaz kr�la by� wyra�ny. Dotyczy� wszystkich.

��Co takiego? Nie zapominaj si�, ch�opie! Wiesz, przed kim stoisz?

��Nikogo bez rewizji. - Dow�dca skin�� na stra�nik�w. - Rozkaz by� wyra�ny. Niechaj wasza mi�o�� nie czyni ambaras�w. Nam� i sobie.

��Co si� tu dzi� dzieje?

��Wzgl�dem tego prosz� ze zwierzchno�ci�. Mnie kazali, aby rewidowa�. Instygator zakl�� pod nosem, podda� si� rewizji. Nie mia� przy sobie nawet scyzoryka.

��Co to wszystko ma oznacza�, chcia�bym wiedzie� � m�wi�, gdy wreszcie poszli korytarzem. - Jestem powa�nie zaniepokojony. Powa�nie zaniepokojony, wied�minie.

��Widzia�e� Jaskra? Podobno wezwali go do pa�acu na �piewaczy wyst�p.

��Nic mi o tym nie wiadomo.

��A wiadomo ci, �e do portu wp�yn�a �Acherontia�? M�wi ci co� ta nazwa?

��I to wiele. A m�j niepok�j wzrasta. Z minuty na minut�. Pospieszajmy!

Po westybulu � niegdysiejszym �wi�tynnym wirydarzu � kr�cili si� uzbrojeni w partyzany gwardzi�ci, b��kitno-czerwone uniformy miga�y te� na kru�gankach. Stuk but�w i podniesione g�osy dobiega�y z korytarzy.

��Hola!�� Instygator skin�� na przechodz�cego �o�nierza. - Sier�ancie! Co si� tu dzieje?

��Wasza mi�o�� wybaczy� Z rozkazu spiesz�

��St�j, m�wi�! Co si� tu dzieje? ��dam wyja�nie�! Czy co� si� sta�o? Gdzie jest ksi��� Egmund?

��Pan Ferrant de Lettenhove.

W drzwiach, pod chor�gwiami z b��kitnym delfinem, w asy�cie czterech ros�ych drab�w w sk�rzanych kabatach, sta� w�asn� osob� kr�l Belohun. Wyzby� si� kr�lewskich atrybut�w, nie wygl�da� wi�c na kr�la. Wygl�da� na wie�niaka, kt�remu w�a�nie krowa si� ocieli�a. Wydaj�c na �wiat przepi�kne ciel�tko.

��Pan Ferrant de Lettenhove � w g�osie kr�la te� pobrzmiewa�a rado�� z przych�wku. -Kr�lewski instygator. Znaczy, m�j instygator. A mo�e nie m�j? Mo�e mojego syna? Zjawiasz si�, cho� ci� nie wzywa�em. W zasadzie by� tutaj w danej chwili by�o twoim s�u�bowym obowi�zkiem, ale nie wezwa�em ci�. Niechaj, pomy�la�em sobie, Ferrant bawi si�, niechaj zje, popije, przygrucha sobie jak�� i zer�nie w altance. Ja Ferranta nie wezw�, nie chc� go tutaj. Czy wiesz, dlaczego ci� nie chcia�em? Bo nie mia�em pewno�ci, komu s�u�ysz. Komu s�u�ysz, Ferrant?

��S�u�� � instygator sk�oni� si� g��boko � Waszej Kr�lewskiej Mo�ci. I jestem ca�kowicie Waszej Mo�ci oddany.

��Wszyscy s�yszeli?�� Kr�l rozejrza� si� teatralnie.

��Ferrant jest mi oddany! Dobrze, Ferrant, dobrze. Takiej odpowiedzi oczekiwa�em, kr�lewski instygatorze. Mo�esz zosta�, przydasz si�. Obarcz� ci� zaraz zadaniami w sam raz dla instygatora� Hola! A ten tu? Kto to jest? Zaraz, zaraz! Czy to aby nie ten wied�min, co robi� przekr�ty? Kt�rego wskaza�a nam czarodziejka?

��Okaza� si� niewinny, czarodziejk� wprowadzono w b��d. Doniesiono na niego�

��Na niewinnych nie donosz�.

��By�a decyzja s�du. Spraw� umorzono z braku dowod�w.

��Ale sprawa by�a, znaczy, by� smr�d. Decyzje s�d�w i wyroki bior� si� z fantazji i fanaberii s�dowych urz�dnik�w, smr�d za� dobywa si� z samego sprawy sedna. Do�� mi o tym, nie b�d� traci� czasu na wyk�ady o jurysprudencji. W dniu w�asnego o�enku mog� okaza� wspania�omy�lno��, nie ka�� go zamkn��, ale niechaj ten wied�min zejdzie mi z oczu natychmiast. I nigdy wi�cej na oczy si� nie pokazuje!

��Wasza Kr�lewska Mo�� Jestem zaniepokojony� Do portu podobno wp�yn�a �Acherontia�. W tej sytuacji wzgl�dy bezpiecze�stwa dyktuj�, by zapewni� ochron� Wied�min m�g�by�

��Co m�g�by? Zas�oni� mnie w�asn� piersi�? Porazi� zamachowc�w wied�mi�skimi czarami? Wszak takim w�a�nie zadaniem obarczy� go Egmund, m�j kochaj�cy syn? Chroni� ojca i zapewni� mu bezpiecze�stwo? Pozw�l no za mn�, Ferrant. Ha, do diab�a, pozw�l i ty, wied�minie. Co� wam poka��. Zobaczycie, jak dba si� o w�asne bezpiecze�stwo i jak zapewnia si� sobie ochron�. Przyjrzycie si�. Pos�uchacie. Mo�e si� czego� nauczycie. I czego� dowiecie. O sobie. Dalej, za mn�!

Poszli, ponaglani przez kr�la i otoczeni przez drab�w w sk�rzanych kabatach. Weszli do du�ej sali, pod wymalowanym w morskie fale i potwory plafonem sta� tu na podwy�szeniu tron, na owym Belohun zasiad�. Naprzeciw, pod przedstawiaj�cym stylizowan� map� �wiata freskiem, na �awie, pod stra�� kolejnych drab�w, siedzieli kr�lewscy synowie. Ksi���ta Kerack. Czarny jak kruk Egmund i jasny jak albinos Xander.

Belohun rozpar� si� na tronie. Patrzy� na syn�w z g�ry, wzrokiem triumfatora, przed kt�rym kl�cz� b�agaj�cy o �ask�, rozgromieni w bitwie wrogowie. Na obrazach, kt�re Geralt widywa�, triumfatorzy mieli jednak zwykle na twarzach powag�, dostoje�stwo, szlachetno�� i szacunek dla pokonanych. Na twarzy Belohuna pr�no by tego szuka�. Malowa�o si� na niej wy��cznie zjadliwe szyderstwo.

��M�j nadworny trefni� � przem�wi� kr�l � rozchorowa� si� wczoraj. Sraczki dosta�. My�la�em, pech, nie b�dzie �art�w, nie b�dzie krotochwil, nie b�dzie �miesznie. Myli�em si�. Jest �miesznie. Tak �miesznie, �e boki zrywa�. Bo to wy, wy obaj, synowie moi, jeste�cie �mieszni. �a�o�ni, ale �mieszni. Lata ca�e, gwarantuj� wam, z moj� �onk� w �o�nicy, po figlach i mi�osnych harcach, ilekro� wspomnimy o was obu, o tym dniu, do �ez b�dziemy si� za�miewa�. Bo wszak nie ma nic �mieszniejszego ni� g�upiec.

Xander, nietrudno by�o to zauwa�y�, ba� si�. Biega� po sali oczami i intensywnie si� poci�. Egmund przeciwnie, nie objawia� strachu. Patrzy� ojcu wprost w oczy i odwzajemnia� zjadliwo��.

��G�osi ludowa m�dro��: miej nadziej� na najlepsze, b�d� got�w na najgorsze. By�em wi�c got�w na najgorsze. Bo czy mo�e by� co� gorszego od zdrady rodzonych syn�w? W�r�d waszych najbardziej zaufanych komiliton�w ulokowa�em swoich agent�w. Wasi wsp�lnicy zdradzili was natychmiast, gdy tylko ich przycisn��em. Wasi totumfaccy i faworyci w�a�nie uciekaj� z miasta.

��Tak, synowie moi. My�leli�cie, �em �lepy i g�uchy? �em stary, zgrzybia�y i niedo��ny? My�leli�cie, �e nie widz�, �e obaj pragniecie tronu i korony? �e po��dacie ich tak, jak �winia trufli? �winia, kt�ra zw�szy trufl�, g�upieje. Z po��dania, z ��dzy, z ch�tki i dzikiej oskomy. �winia szaleje, kwiczy, ryje, na nic nie zwa�a, byle si� tylko do trufli dorwa�. By j� odgoni�, trzeba t�go wali� kijem. I wy, synowie, w�a�nie �winiami si� okazali�cie. Zw�szyli�cie grzyb, oszaleli�cie z ��dzy i oskomy. Ale g�wno dostaniecie, nie trufl�. A kija i owszem, posmakujecie. Wyst�pili�cie przeciw mnie, synowie, targn�li�cie si� na moj� w�adz� i osob�. Zdrowie ludzi, kt�rzy przeciw mnie wyst�puj�, zwyk�o ulega� gwa�townemu pogorszeniu. To fakt potwierdzony przez nauki medyczne.

��W porcie rzuci�a kotwic� fregata �Acherontia�. Przyp�yn�a tu na m�j rozkaz, to ja wynaj��em kapitana. S�d zbierze si� jutro rano, wyrok zapadnie przed po�udniem. A w po�udnie wy obaj b�dziecie na okr�cie. Z pok�adu pozwol� wam zej�� dopiero wtedy, gdy fregata minie latarni� morsk� w Peixe de Mar. Co w praktyce oznacza, �e wasze nowe miejsce zamieszkania to Nazair. Ebbing. Maecht. Albo Nilfgaard. Albo sam koniec �wiata i przedsionek piek�a, je�li wol� wasz� b�dzie tam pow�drowa�. Bo tutaj, w te okolice, nie powr�cicie nigdy. Nigdy. Je�li mi�e wam g�owy na szyjach.

��Chcesz nas wygna�? - zawy� Xander. - Tak, jak wygna�e� Viraxasa? Naszych imion te� zabronisz wymawia� na dworze?

��Viraxasa wygna�em w gniewie i bez wyroku. Co nie oznacza, �e nie ka�� go straci�, gdyby o�mieli� si� wr�ci�. Was obu ska�e na wygnanie trybuna�. Legalnie i prawomocnie.

��Taki� tego pewien? Zobaczymy! Zobaczymy, co na takie bezprawie powie s�d!

��S�d wie, jakiego wyroku oczekuj�, i taki wyda. Jednomy�lnie i jednog�o�nie.

��Akurat jednog�o�nie! W tym kraju s�dy s� niezawis�e!

��S�dy tak. Ale s�dziowie nie. G�upi jeste�, Xander. Twoja matka by�a g�upia jak but, wda�e� si� w ni�. Nawet tego zamachu z pewno�ci� nie uknu�e� sam, wszystko zaplanowa� kt�ry� z twoich faworyt�w. Ale w sumie ciesz� si�, �e spiskowa�e�, z rado�ci� si� ciebie pozb�d�. Co innego Egmund, tak, Egmund jest sprytny. Wied�min, wynaj�ty do ochrony ojca przez troskliwego syna, ach, jak�e sprytnie ukrywa�e� to w tajemnicy, tak �eby wszyscy si� dowiedzieli. A potem trucizna kontaktowa. Chytra rzecz, taka trucizna, jad�o i napitki mi pr�buj�, ale kto by pomy�la� o trzonku pogrzebacza do komina w kr�lewskiej sypialni? Pogrzebacza, kt�rego tylko ja u�ywam i nikomu dotyka� nie pozwalam? Przebiegle, przebiegle, synu. Tylko �e tw�j truciciel zdradzi� ci�, tak ju� jest, zdrajcy zdradzaj� zdrajc�w. Czemu milczysz, Egmund? Nie masz mi nic do powiedzenia?

Oczy Egmunda by�y zimne, nadal nie by�o w nich nawet cienia l�ku. Wcale nie przera�a go perspektywa banicji, poj�� Geralt, nie my�li o wygnaniu ani o egzystencji na obczy�nie, nie my�li o �Acherontii�, nie my�li o Peixe de Mar. O czym wi�c my�li?

��Nie masz � powt�rzy� kr�l � nic do powiedzenia, synu?

��Tylko jedno � wycedzi� Egmund. - Jedn� z m�dro�ci ludowych, kt�re tak lubisz. Nie masz g�upca nad starego g�upca. Wspomnij me s�owa, drogi ojcze. Gdy nadejdzie pora.

��Zabra� ich, zamkn�� i pilnowa� � rozkaza� Belohun. - To twoje zadanie, Ferrant, to rola instygatora. A teraz wezwa� mi tu krawca, marsza�ka i notariusza, wszyscy inni precz. A ty, wied�minie� Nauczy�e� si� dzi� czego�, prawda? Dowiedzia�e� czego� o sobie? Tego mianowicie, �e z ciebie naiwny frajer? Je�li� to zrozumia�, to b�dzie jaki� po�ytek z twojej dzi� tu wizyty. Kt�ra to wizyta w�a�nie si� sko�czy�a. Hola tam, dw�ch do mnie! Odprowadzi� tego tu wied�mina do bramy i wyrzuci� za ow�. Przypilnowa�, by wcze�niej nie �wisn�� czego� ze srebrnej zastawy!

W korytarzu za westybulem drog� zast�pi� im kapitan Ropp. W towarzystwie dw�ch osobnik�w o podobnych oczach, ruchach i postawie. Geralt szed� o zak�ad, �e wszyscy trzej s�u�yli niegdy� w tej samej jednostce. Nagle zrozumia�. Nagle poj��, i� wie, co si� stanie, jak si� sprawy potocz�. Nie zdziwi�o go wi�c, gdy Ropp o�wiadczy�, �e przejmuje doz�r nad eskortowanym, i rozkaza� gwardzistom odmaszerowa�. Wiedzia�, �e kapitan ka�e mu i�� za sob�. Tak, jak oczekiwa�, dwaj pozostali szli z ty�u, za jego plecami.

Przeczuwa�, kogo zastanie w komnacie, do kt�rej weszli.

Jaskier by� blady jak nieboszczyk i wyra�nie przera�ony. Ale chyba nieuszkodzony. Siedzia� na krze�le z wysokim oparciem. Za krzes�em sta� chudy typ z w�osami zaczesanymi i zwi�zanymi w harcap. Typ trzyma� w d�oni mizerykordi� o d�ugim, cienkim, czw�rgrannym ostrzu. Ostrze wycelowane by�o w szyj� poety, pod �uchw�, sko�nie w g�r�.

��Tylko bez g�upstw � ostrzeg� Ropp. - Bez g�upstw, wied�minie. Jeden nieprzemy�lany ruch, jedno drgni�cie cho�by, a pan Samsa zak�uje grajka jak wieprza. Nie zawaha si�.

Geralt wiedzia�, �e pan Samsa si� nie zawaha. Bo oczy mia� pan Samsa jeszcze paskudniejsze ni� Ropp. By�y to oczy o bardzo szczeg�lnym wyrazie. Ludzi o takich oczach mo�na by�o czasem napotka� w kostnicach i prosektoriach. Zatrudniali si� tam bynajmniej nie po to, aby si� sustentowa�, lecz by mie� sposobno�� do realizacji skrytych upodoba�.

Geralt rozumia� ju�, dlaczego ksi��� Egmund by� spokojny. Dlaczego bez l�ku spogl�da� w przysz�o��.

I w oczy ojca.

��Chodzi nam o to, by� by� pos�uszny � powiedzia� Ropp. - B�dziesz pos�uszny, obaj ocalicie �ycie.

��Zrobisz, co ci ka�emy � k�ama� dalej kapitan � to pu�cimy wolno ciebie i wierszoklet�. B�dziesz oporny, zabijemy was obu.

��Pope�niasz b��d, Ropp.

��Pan Samsa � Ropp nie przej�� si� ostrze�eniem � zostanie tu z grajkiem. My, to znaczy ty i ja, udamy si� do kr�lewskich komnat. B�dzie tam stra�. Mam, jak widzisz, tw�j miecz. Wr�cz� ci go, a ty zajmiesz si� stra��. I odsiecz� kt�r� stra� zd��y wezwa�, nim wszystkich zabijesz. S�ysz�c raban, pokojowiec wyprowadzi kr�la sekretnym wyj�ciem, a tam czeka� b�d� panowie Richter i Tverdoruk. Kt�rzy zmieni� nieco tutejsz� sukcesj� tronu i histori� tutejszej monarchii.

��Pope�niasz b��d, Ropp.

��Teraz � powiedzia� kapitan, podchodz�c bardzo blisko. - Teraz potwierdzisz, �e zrozumia�e� zadanie i �e je wykonasz. Je�li tego nie zrobisz, nim w my�li dolicz� do trzech, pan Samsa przek�uje grajkowi b�benek w prawym uchu, a ja b�d� liczy� dalej. Nie b�dzie oczekiwanego efektu, pan Samsa �gnie w drugie ucho. A potem wyk�uje poecie oko. I tak dalej, do skutku, kt�rym b�dzie wk�ucie si� w m�zg. Zaczynam liczy�, wied�minie.

��Nie s�uchaj go, Geralt!�� Jaskier cudem jakim� wydoby� g�os ze �ci�ni�tego gard�a. -Nie odwa�� si� mnie tkn��! Jestem s�awny!

��On � oceni� zimno Ropp � chyba nie traktuje nas powa�nie. Panie Samsa, prawe ucho.

��St�j! Nie!

��Tak lepiej � kiwn�� g�ow� Ropp. - Tak lepiej, wied�minie. Potwierd�, �e zrozumia�e� zadanie. I �e je wykonasz.

��Wpierw sztylet z dala od ucha poety.

��Ha � parskn�� pan Samsa, unosz�c mizerykordi� wysoko nad g�ow�. - Tak dobrze?

��Tak dobrze.

Geralt lew� r�k� chwyci� Roppa za napi�stek, praw� za r�koje�� swego miecza. Przyci�gn�� kapitana silnym szarpni�ciem i z ca�ej mocy uderzy� go czo�em w twarz. Chrupn�o. Wied�min wyszarpn�� miecz z pochwy, nim Ropp pad�, jednym p�ynnym ruchem, z kr�tkiego obrotu odr�ba� panu Samsie uniesion� r�k� z mizerykordi�. Samsa wrzasn��, run�� na kolana. Richter i Tverdoruk skoczyli na wied�mina z dobytymi sztyletami, wpad� mi�dzy nich p�wolt�. W przelocie rozp�ata� szyj� Richtera, krew trysn�a a� na zwisaj�cy z sufitu paj�k. Tverdoruk zaatakowa�, skacz�c w no�owniczych fintach, ale potkn�� si� o le��cego Roppa, na moment straci� r�wnowag�. Geralt nie da� mu jej odzyska�. Z szybkiego wypadu ci�� go z do�u w pachwin�, i drugi raz, z g�ry, w t�tnic� szyjn� Tverdoruk upad�, zwin�� si� w k��bek.

Pan Samsa go zaskoczy�. Cho� bez prawej r�ki, cho� sikaj�cy krwi� z kikuta, lew� odnalaz� na pod�odze mizerykordi�. I zamierzy� si� ni� na Jaskra. Poeta wrzasn��, ale wykaza� przytomno�� umys�u. Spad� z krzes�a i odgrodzi� si� nim od napastnika. A Geralt na wi�cej panu Samsie nie pozwoli�. Krew ponownie zbryzga�a sufit, paj�k i tkwi�ce w paj�ku ogarki �wiec.

Jaskier podni�s� si� na kolana, opar� czo�em o �cian�, po czym nader obficie i rozbryzgliwie zwymiotowa�.

Do komnaty wpad� Ferrant de Lettenhove, z nim kilku gwardzist�w.

��Co si� dzieje? Co tu zasz�o? Julianie! Ca�y jeste�? Julianie!

Jaskier uni�s� r�k�, daj�c znak, �e odpowie za chwil�, bo teraz nie ma czasu. Po czym zwymiotowa� ponownie.

Instygator nakaza� gwardzistom wyj��, zamkn�� za nimi drzwi. Przyjrza� si� trupom, ostro�nie, by nie wdepn�� w rozlan� krew i bacz�c, by krew kapi�ca z paj�ka nie poplami�a mu dubletu.

��Samsa, Tverdoruk, Richter � rozpozna�. - I pan kapitan Ropp. Zaufani ksi�cia Egmunda.

��Wykonywali rozkazy � wzruszy� ramionami wied�min, patrz�c na miecz. - Podobnie jak i ty, byli pos�uszni rozkazom. A ty nic o tym nie wiedzia�e�. Potwierd�, Ferrant.

��Nic o tym nie wiedzia�em � zapewni� pr�dko instygator i cofn�� si�, opar� plecami o �cian�. - Przysi�gam! Chyba nie podejrzewasz� Nie s�dzisz�

��Gdybym s�dzi�, ju� by� nie �y�. Wierz� ci. Nie narazi�by� przecie� �ycia Jaskra.

��Trzeba zawiadomi� o tym kr�la. Obawiam si�, �e dla ksi�cia Egmunda mo�e to oznacza� poprawki i aneksy do aktu oskar�enia. Ropp �yje, zdaje mi si�. Zezna�

��W�tpi�, by zdo�a�.

Instygator przyjrza� si� kapitanowi, kt�ry le�a�, wypr�ony, w ka�u�y moczu, �lini� si� obficie i ca�y czas dygota�.

��Co mu jest?

��Od�amki ko�ci nosowej w m�zgu. I chyba kilka odprysk�w w ga�kach ocznych.

��Uderzy�e� za mocno.

��Tak w�a�nie chcia�em. - Geralt wytar� kling� miecza �ci�gni�t� ze stolika serwet�. -Jaskier, jak tam? W porz�dku? Mo�esz wsta�?

��W porz�dku, w porz�dku � be�kotn�� Jaskier. - Ju� jest mi lepiej. Du�o lepiej�

��Nie wygl�dasz na takiego, kt�remu lepiej.

��Do diab�a, przecie� ledwom �mierci uszed�! - Poeta wsta�, przytrzyma� si� kom�dki. - Psiakrew, w �yciu si� tak nie ba�em� Mia�em wra�enie, �e urywa mi si� denko u dupy. I �e zaraz wszystko ze mnie do�em wyleci, z�by wliczaj�c. Ale gdy ci� zobaczy�em, wiedzia�em, �e mnie ocalisz. Znaczy, nie wiedzia�em, ale mocno na to liczy�em� Psiakrew, ile tu krwi� Jak tu �mierdzi! Chyba znowu si� wyrzygam�

��Idziemy do kr�la � powiedzia� Ferrant de Lettenhove. - Daj mi tw�j miecz, wied�minie� I oczy�� si� nieco. Ty, Julianie, zosta�

��Akurat. Nawet chwili nie zostan� tu sam. Wol� trzyma� si� Geralta.

Wej�cia do kr�lewskich antyszambr�w strzegli gwardzi�ci, ci jednak poznali i przepu�cili instygatora. Z wej�ciem do w�a�ciwych komnat nie posz�o tak �atwo. Barier� nie do pokonania okazali si� herold, dwaj seneszale i ich z�o�ona z czterech drab�w asysta.

��Kr�l � o�wiadczy� herold � mierzy str�j �lubny. Zabroni� sobie przeszkadza�.

��Mamy spraw� wa�n� i nie cierpi�c� zw�oki!

��Kr�l kategorycznie zabroni� sobie przeszkadza�. Za� pan wied�min mia�, jak si� zdaje, nakazane opu�ci� pa�ac. C� wi�c tu jeszcze robi?

��Wyja�ni� to kr�lowi. Prosz� nas przepu�ci�! Ferrant odepchn�� herolda, popchn�� seneszala.

Geralt poszed� w �lad za nim. Ale i tak zdo�ali si� dosta� tylko na pr�g komnaty, za plecy kilku zgromadzonych tu dworak�w. Dalsz� drog� udaremnili drabi w sk�rzanych kabatach, na rozkaz herolda przypieraj�c ich do �ciany. Byli ma�o delikatni, Geralt poszed� jednak za przyk�adem instygatora i zaniecha� oporu.

Kr�l sta� na niskim taborecie. Krawiec ze szpilkami w ustach poprawia� mu pludry. Obok sta� marsza�ek dworu i kto� odziany na czarno, jakby notariusz.

��Zaraz po ceremonii �lubnej � gada� Belohun � og�osz�, �e nast�pc� tronu zostanie syn, kt�rego urodzi mi dzi� po�lubiona �onka. Krok ten powinien zapewni� mi jej przychylno�� i powolno��, he, he. Da mi to r�wnie� troch� czasu i spokoju. Minie ze dwadzie�cia lat, zanim g�wniarz osi�gnie wiek, w kt�rym zaczyna si� knu�.

��Ale � kr�l wykrzywi� si� i mrugn�� do marsza�ka � je�li zechc�, to wszystko odwo�am i wyznacz� nast�pc� kogo� zupe�nie innego. Jakby nie by�o, jest to ma��e�stwo morganatyczne, dzieci z takich ma��e�stw tytu��w nie dziedzicz�, no nie? I kt� jest w stanie przewidzie�, ile z ni� wytrzymam? Albo to nie ma innych dziewek na �wiecie, �adniejszych i m�odszych? Trzeba b�dzie wi�c spisa� stosowne dokumenty, jak�� intercyz� czy co� w tym stylu. Miej nadziej� na najlepsze, b�d� got�w na najgorsze, he, he, he.

Pokojowiec poda� kr�lowi tac�, na kt�rej pi�trzy�y si� kosztowno�ci.

��Precz z tym � skrzywi� si� Belohun. - Nie b�d� obwiesza� si� b�yskotkami jak jaki� fircyk albo nowobogacki. Tylko to za�o��. To dar od mej wybranki. Ma�e, ale gustowne. Medalion z god�em mego kraju, wypada, bym takie god�o nosi�. To jej s�owa: god�o kraju na szyi, dobro kraju na sercu.

Troch� potrwa�o, nim przyparty do �ciany Geralt skojarzy�.

Kot, uderzaj�cy �apk� medalion. Z�oty medalion na �a�cuszku. B��kitna emalia, delfin. D�or, dauphin nageant d�azur, lorr�, peautr�, oreille, barb� et crêt� de gueules.

By�o za p�no, by m�g� zareagowa�. Nie zd��y� nawet krzykn��, ostrzec. Zobaczy�, jak z�oty �a�cuszek kurczy si� nagle, zaciska na szyi kr�la jak garota. Belohun poczerwienia�, otworzy� usta, nie zdo�a� ani zaczerpn�� tchu, ani wrzasn��. Obur�cz z�apa� si� za szyj�, usi�uj�c zerwa� medalion lub chocia� wcisn�� pod �a�cuszek palce. Nie uda�o mu si�, �a�cuszek g��boko wer�n�� si� w cia�o. Kr�l spad� z taboretu, zata�czy�, potr�ci� krawca. Krawiec zatoczy� si�, zakrztusi�, chyba po�kn�� swe szpilki. Wpad� na notariusza, upadli obaj. Belohun tymczasem zsinia�, wyba�uszy� oczy, run�� na ziemi�, wierzgn�� kilka razy nogami, wypr�y� si�. I znieruchomia�.

��Ratunku! Kr�l zas�ab�!

��Medyka!�� zawo�a� marsza�ek. - Wezwa� medyka!

��Bogowie! Co si� sta�o? Co si� sta�o kr�lowi?

��Medyka! �ywo!

Ferrant de Lettenhove przy�o�y� d�onie do skroni. Mia� dziwny wyraz twarzy. Wyraz twarzy kogo�, kto powoli zaczyna rozumie�.

Kr�la po�o�ono na kanapie. Wezwany medyk bada� go d�ugo. Geralta w pobli�e nie dopuszczono, nie pozwolono si� przyjrze�. Mimo tego wiedzia�, �e �a�cuszek zd��y� si� rozkurczy�, nim jeszcze konsyliarz przybieg�.

��Apopleksja � orzek�, prostuj�c si�, medyk. - Wywo�ana duszno�ciami. Z�e powietrzne wapory wdar�y si� do cia�a i zatru�y humory. Winne s� te nieustanne burze, wzmagaj�ce gor�co�� krwi. Nauka jest bezsilna, nic uczyni� nie mog�. Nasz dobry i mi�o�ciwy kr�l nie �yje. Rozsta� si� z tym �wiatem.

Marsza�ek krzykn��, zakry� twarz d�o�mi. Herold chwyci� si� obur�cz za beret. Kt�ry� z dworak�w za�ka�. Kilku ukl�k�o.

Korytarz i westybul rozbrzmia�y nagle echem ci�kich krok�w. W drzwiach zjawi� si� olbrzym, ch�op wzrostu siedmiu st�p jak obszy�. W mundurze gwardzisty, ale z dystynkcjami wy�szej szar�y. Olbrzymowi towarzyszyli ludzie w chustach na g�owach i z kolczykami w uszach.

��Panowie � przem�wi� w�r�d ciszy olbrzym � racz� pozwoli� do sali tronowej. Natychmiast.

��Do jakiej znowu sali tronowej?�� uni�s� si� marsza�ek. - I po co? Czy pan zdaje sobie spraw�, panie de Santis, co tu w�a�nie zasz�o? Jakie nieszcz�cie si� wydarzy�o? Pan nie rozumie�

��Do sali tronowej. To rozkaz kr�la.

��Kr�l nie �yje!

��Niech �yje kr�l. Do sali tronowej, prosz�. Wszyscy. Natychmiast.

W sali tronowej, pod morskim plafonem z trytonami, syrenami i hippokampami, zebra�o si� kilkunastu m�czyzn. Niekt�rzy mieli na g�owach kolorowe chusty, niekt�rzy �eglarskie kapelusze ze wst��kami. Wszyscy byli ogorzali, wszyscy nosili w uszach kolczyki.

Najemnicy. Nietrudno by�o odgadn��. Za�oga fregaty �Acherontia�.

Na tronie na podwy�szeniu zasiada� ciemnow�osy i ciemnooki m�czyzna o wydatnym nosie. Te� by� ogorza�y. Ale kolczyka w uchu nie nosi�.

Obok niego, na dostawionym krze�le, siedzia�a Ildiko Breckl, nadal w �nie�nobia�ej sukni i nadal obwieszona brylantami. Niedawna kr�lewska narzeczona i oblubienica wpatrywa�a si� w ciemnow�osego m�czyzn� wzrokiem pe�nym uwielbienia. Geralt ju� od d�u�szej chwili zgadywa� zar�wno rozw�j wypadk�w, jak i ich przyczyny, kojarzy� fakty i dodawa� dwa do dw�ch. Teraz jednak, w tej chwili nawet kto� o bardzo ograniczonym pomy�lunku musia� widzie� i rozumie�, �e Ildiko Breckl i ciemnow�osy m�czyzna znaj� si�, i to dobrze. I raczej od dawna.

��Kr�lewicz Viraxas, ksi��� Kerack, jeszcze przed chwil� dziedzic tronu i korony � og�osi� dudni�cym barytonem olbrzym, de Santis. - W chwili obecnej kr�l Kerack, prawowity w�adca kraju.

Pierwszy sk�oni� si�, a potem ukl�kn�� na jedno kolano marsza�ek dworu. Za nim ho�d z�o�y� herold. W ich �lady poszli seneszale, nisko sk�aniaj�c g�owy. Ostatnim, kt�ry si� sk�oni�, by� Ferrant de Lettenhove.

��Wasza Kr�lewska Mo��.

��Chwilowo wystarczy �Wasza Mi�o�� � skorygowa� Viraxas. - Pe�ny tytu� b�dzie mi przys�ugiwa� po koronacji. Z kt�r� zreszt� zwleka� nie b�dziemy. Im rychlej, tym lepiej. Prawda, panie marsza�ku?

By�o bardzo cicho. S�ycha� by�o, jak kt�remu� z dworak�w burczy w brzuchu.

��M�j nieod�a�owanej pami�ci ojciec nie �yje � przem�wi� Viraxas. - Odszed� do swych s�awnych przodk�w. Obaj moi m�odsi bracia, co mnie nie dziwi, s� oskar�eni o zdrad� stanu. Proces odb�dzie si� zgodnie z wol� zmar�ego kr�la, obaj bracia oka�� si� winnymi i z wyroku s�du opuszcz� Kerack na zawsze. Na pok�adzie fregaty �Acherontia�, wynaj�tej przeze mnie� i przez mych mo�nych przyjaci� i protektor�w. Zmar�y kr�l, wiem to, nie zostawi� wa�nego testamentu ani oficjalnych rozporz�dze� wzgl�dem sukcesji. Respektowa�bym wol� kr�la, gdyby takie rozporz�dzenia by�y. Ale ich nie ma. Prawem dziedziczenia korona przynale�y wi�c mnie. Czy w�r�d obecnych jest kto�, kto chcia�by temu zaprzeczy�?

Nikogo takiego w�r�d obecnych nie by�o. Wszyscy obecni w dostatecznym stopniu obdarzeni byli rozs�dkiem i instynktem samozachowawczym.

��Prosz� zatem rozpocz�� przygotowania do koronacji, niechaj zajm� si� tym ci, w czyich kompetencjach to le�y. Koronacja b�dzie po��czona z za�lubinami. Postanowi�em bowiem wskrzesi� starodawny obyczaj kr�l�w Kerack, prawo ustanowione przed wiekami. G�osz�ce, �e je�li oblubieniec zmar� przed �lubem, narzeczon� winien po�lubi� najbli�szy nie�onaty krewny.

Ildiko Breckl, zna� to by�o z jej promieniej�cego oblicza, starodawnemu obyczajowi gotowa by�a podda� si� cho�by zaraz. Inni zgromadzeni milczeli, niezawodnie usi�uj�c przypomnie� sobie, kto, kiedy i z jakiej okazji �w obyczaj ustanowi�. I jakim sposobem m�g� �w obyczaj by� ustanowiony przed wiekami, skoro kr�lestwo Kerack nie istnia�o nawet lat stu. Zmarszczone my�lowym wysi�kiem czo�a dworak�w szybko si� jednak wyg�adzi�y. Wszyscy jak jeden m�� doszli do w�a�ciwego wniosku. �e chocia� jeszcze nie by�o koronacji i chocia� tylko Jego Mi�o��, Viraxas to ju� praktycznie kr�l, a kr�l zawsze ma s�uszno��.

��Zniknij st�d, wied�minie � szepn�� Ferrant de Lettenhove, wciskaj�c Geraltowi do r�k jego miecz. - Zabierz st�d Juliana. Znikajcie obaj. Nic nie widzieli�cie, nic nie s�yszeli�cie. Niech nikt was z tym wszystkim nie kojarzy.

��Pojmuj� � Viraxas zmierzy� zebranych dworak�w spojrzeniem � i mog� rozumie�, i� dla niekt�rych spo�r�d tu obecnych sytuacja jest zaskakuj�ca. I� dla niekt�rych zmiany zachodz� zbyt niespodziewanie i raptownie, a wypadki tocz� si� zbyt szybko. Nie mog� te� wykluczy�, �e dla niekt�rych z tu obecnych dzieje si� nie po ich my�li i �e stan rzeczy im nie w smak. Pu�kownik de Santis od razu zdeklarowa� si� po w�a�ciwej stronie i przysi�g� mi wierno��. Oczekuj� tego samego od pozosta�ych tu zebranych.

��Zaczniemy � skin�� � od wiernego s�ugi mego nieod�a�owanej pami�ci ojca. Jak te� wykonawcy rozkaz�w mego brata, kt�ry na �ycie ojca si� targn��. Zaczniemy od kr�lewskiego instygatora, pana Ferranta de Lettenhove.

Instygator sk�oni� si�.

- �ledztwo ci� nie minie � zapowiedzia� Viraxas. - I wyjawi, jak� rol� odegra�e� w spisku ksi���t. Spisek by� fiaskiem, to za� kwalifikuje spiskowc�w jako nieudolnych. B��d m�g�bym wybaczy�, nieudolno�ci nie. Nie u instygatora, str�a prawa. Ale to p�niej, rozpoczniemy za� od rzeczy podstawowych. Zbli� si�, Ferrant. Chcemy, by� pokaza� i udowodni�, komu s�u�ysz. Chcemy, by� z�o�y� nam nale�ny ho�d. By� kl�k� u st�p tronu. I poca�owa� nasz� kr�lewsk� r�k�.

Instygator ruszy� pos�usznie w kierunku podwy�szenia.

��Znikaj st�d � zd��y� jeszcze szepn��. - Znikaj jak najpr�dzej, wied�minie.

Zabawa w ogrodach trwa�a w najlepsze.

Lytta Neyd natychmiast dostrzeg�a krew na mankiecie koszuli Geralta. Mozaik te� dostrzeg�a, w odr�nieniu od Lytty zblad�a.

Jaskier porwa� z tacy przechodz�cego pazia dwa kielichy, wypi� duszkiem jeden po drugim. Porwa� dwa nast�pne, zaoferowa� damom. Odm�wi�y. Jaskier wypi� jeden, drugi z oci�ganiem wr�czy� Geraltowi. Koral, mru��c oczy, wpatrywa�a si� w wied�mina, wyra�nie spi�ta.

��Co si� sta�o?

��Zaraz si� dowiesz.

Dzwon na kampanili zacz�� bi�. Bi� tak z�owieszczo, tak grobowo i tak �a�obnie, �e ucztuj�cy go�cie ucichli.

Na przypominaj�ce szafot podwy�szenie weszli marsza�ek dworu i herold.

��Przepe�niony �alem i strapieniem � przem�wi� w ciszy marsza�ek � wie�� smutn� wa�pa�stwu oznajmi� musz�. Kr�l Belohun Pierwszy, nasz uwielbiany, dobry i �askawy w�adca, srog� r�k� losu pora�on umar� nagle, zszed� by� z tego �wiata. Ale kr�lowie Kerack nie umieraj�! Kr�l umar�, niech �yje kr�l! Niech �yje Jego Kr�lewska Mo�� kr�l Viraxas! Pierworodny syn zmar�ego kr�la, prawy dziedzic tronu i korony! Kr�l Viraxas Pierwszy! Po trzykro� niech �yje! Niech �yje! Niech �yje!

Ch�r pochlebc�w, wazeliniarzy i dupow�az�w podchwyci� okrzyk. Marsza�ek uciszy� ich gestem.

��Kr�l Viraxas pogr��y� si� w �a�obie, podobnie ca�y dw�r. Uczta jest odwo�ana, go�cie proszeni s� o opuszczenie terenu pa�acu. Kr�l planuje rych�e w�asne za�lubiny, wtedy uczt� si� powt�rzy. By jad�o si� nie zmarnowa�o, kr�l rozkaza�, by przeniesiono je do miasta i wystawiono na rynku. Jad�em obdarzony zostanie tak�e lud Palmyry. Dla Kerack nadchodzi czas szcz�liwo�ci i dobrobytu!

��C� � o�wiadczy�a Koral, poprawiaj�c w�osy. - Wiele jest prawdy w twierdzeniu, �e �mier� pana m�odego potrafi powa�nie zak��ci� uroczysto�ci weselne. Belohun nie by� bez wad, ale te� i nie by� najgorszy, niech spoczywa w spokoju, a ziemia niechaj b�dzie mu puchem. Chod�my st�d. I tak zreszt� zacz�o robi� si� nudno. A �e dzie� jest pi�kny, p�jdziemy pospacerowa� po tarasach, popatrzymy na morze. Poeto, b�d� mi�y i podaj rami� mojej uczennicy. Ja p�jd� z Geraltem. Bo ma mi co� do opowiedzenia, jak mniemam.

By�o wczesne popo�udnie. Dopiero. Wierzy� si� nie chcia�o, �e tak wiele zasz�o w tak kr�tkim czasie.

��Hej! Patrzcie!�� zawo�a� nagle Jaskier. - Szczur!

Geralt nie zareagowa�. Zna� poet�, wiedzia�, �e zwyk� l�ka� si� byle czego, zachwyca� byle czym i szuka� sensacji tam, gdzie zupe�nie nic na nazw� sensacji nie zas�ugiwa�o.

��Szczur!�� nie dawa� za wygran� Jaskier. - O, drugi! Trzeci! Czwarty! Cholera! Geralt, sp�jrz!

Westchn��, spojrza�.

Podn�e urwiska pod tarasem roi�o si� od szczur�w. Teren mi�dzy Palmyr� a wzg�rzem �y�, porusza� si�, falowa� i popiskiwa�. Setki, a mo�e tysi�ce gryzoni ucieka�o z rejonu portu i uj�cia rzeki, mkn�o pod g�r�, wzd�u� palisady, na wzg�rza, w lasy. Inni przechodnie te� zauwa�yli zjawisko, zewsz�d rozbrzmiewa�y okrzyki zdumienia i strachu.

��Szczury uciekaj� z Palmyry i portu � orzek� Jaskier � bo s� wystraszone! Wiem, co si� sta�o! Pewnie przybi� do brzegu statek szczuro�ap�w!

Nikomu nie chcia�o si� komentowa�. Geralt star� pot z powiek, upa� by� potworny, gor�ce powietrze t�umi�o oddech. Spojrza� w niebo, przejrzyste, bez jednej chmurki.

��Idzie sztorm � Lytta powiedzia�a na g�os to, co sam pomy�la�. - Silny sztorm. Szczury to czuj�. I ja te� to czuj�. Czuj� to w powietrzu.

I ja te�, pomy�la� wied�min.

��Burza � powt�rzy�a Koral. - Burza nadejdzie od morza.

��Jaka znowu burza?�� Jaskier powachlowa� si� kapelusikiem. - Sk�d? Pogoda jak malowanie, niebo czyste, najmniejszego wiaterku. Szkoda, w tym upale przyda�by si� wiaterek. Morska bryza�

Nim doko�czy� zdanie, powia�o. Lekka bryza nios�a zapach morza, dawa�a przyjemn� ulg�, orze�wia�a. I szybko przybiera�a na sile. Proporce na masztach, niedawno zwisaj�ce lu�no i sm�tnie, poruszy�y si�, za�opota�y.

Niebo na horyzoncie pociemnia�o. Wiatr wzmaga� si�. Lekki poszum zmienia� si� w szum, szum przechodzi� w �wist.

Proporce na masztach zafurkota�y i za�opota�y gwa�townie. Zaskrzypia�y kurki na dachach i wie�ach, zazgrzyta�y i zabrz�cza�y blaszane nasady na kominach. Za�omota�y okiennice. Wzlecia�y tumany kurzu.

Jaskier obur�cz chwyci� kapelusik, w ostatniej chwili, inaczej ulecia�by z wiatrem.

Mozaik chwyci�a sukni�, nag�y powiew zadar� szyfon wysoko, do bioder niemal. Nim opanowa�a szarpan� wiatrem tkanin�, Geralt z przyjemno�ci� przyjrza� si� jej nogom. Dostrzeg�a jego wzrok. Nie odwr�ci�a oczu.

��Burza��� Koral, by m�c m�wi�, musia�a si� odwr�ci�, wiatr wia� ju� tak, �e t�umi� s�owa. - Burza! Idzie sztorm!

��Bogowie!�� krzykn�� Jaskier, kt�ry w �adnych bog�w nie wierzy�. - Bogowie! Co si� dzieje? Czy to koniec �wiata?

Niebo ciemnia�o szybko. A horyzont z granatowego stawa� si� czarny.

Wiatr r�s�, �wiszcz�c pot�pie�czo.

Na redzie za przyl�dkiem morze wzbiera�o grzywaczami, fale t�uk�y w falochron, rozbryzgiwa�a si� bia�a piana. Szum morza narasta�. Zrobi�o si� ciemno jak w nocy.

W�r�d stoj�cych na redzie jednostek da�o si� widzie� poruszenie. Kilka, w tym pocztowy kliper �Echo� i novigradzki szkuner �Pandora Parvi�, w po�piechu stawia�y �agle, gotowe ucieka� na pe�ne morze. Reszta statk�w �agle zrzuca�a, zostaj�c na kotwicach. Geralt pami�ta� niekt�re, obserwowa� je z tarasu willi Koral. �Alke�, koga z Cidaris. �Fuchsia�, nie pami�ta�, sk�d. I galeony: �Chluba Cintry� pod flag� z b��kitnym krzy�em. Tr�jmasztowy �Vertigo� z Lan Exeter. Maj�cy sto dwadzie�cia st�p mi�dzy stewami reda�ski �Albatros�. Kilka innych. W tej liczbie fregata �Acherontia� pod czarnymi �aglami.

Wiatr ju� nie �wiszcza�. Wy�. Geralt zobaczy�, jak z kompleksu Palmyry wzlatuje w niebo pierwsza strzecha, jak rozpada si� w powietrzu. Nie trzeba by�o d�ugo czeka� na drug�. Trzeci�. I czwart�. A wiatr wci�� si� wzmaga�. �opotanie proporc�w przesz�o w nieustanny �oskot, �omota�y okiennice, gradem spada�y dach�wki i rynny, wali�y si� kominy, roztrzaskiwa�y o bruk donice. Poruszony wichrem zacz�� bi� dzwon na kampanili, urywanym, zal�knionym, z�owr�cym d�wi�kiem.

A wiatr wia�, wia� coraz silniej. I p�dzi� ku brzegowi coraz wi�ksze fale. Szum morza narasta�, stawa� si� coraz g�o�niejszy. Wkr�tce nie by� to ju� szum. By� to jednostajny i g�uchy huk, jakby dudnienie jakiej� diabelskiej machiny. Fale ros�y, zwie�czone bia�� pian� wa�y wtacza�y si� na brzeg. Ziemia dr�a�a pod stopami. Wiatr wy�.

�Echo� i �Pandora Parvi� nie zdo�a�y uciec. Wr�ci�y na red�, rzuci�y kotwice.

Krzyki zgromadzonych na tarasach ludzi rozbrzmia�y g�o�niej, pe�ne podziwu i przera�enia. Wyci�gni�te r�ce wskazywa�y morze.

Morzem sz�a wielka fala. Kolosalna �ciana wody. Wznosz�ca si�, wygl�da�o, tak wysoko, jak maszty galeon�w.

Koral chwyci�a wied�mina za rami�. M�wi�a co�, a raczej usi�owa�a m�wi�, wicher skutecznie j� kneblowa�.

���cieka�! Geralt! Musimy st�d ucieka�!

Fala zwali�a si� na port. Ludzie krzyczeli. Pod naporem mas wody w drzazgi i szczapki posz�o molo, wzlecia�y belki i deski. Zawali� si� dok, z�ama�y i upad�y �urawie i pylony d�wig�w. Stoj�ce przy nabrze�u �odzie i barkasy frun�y w g�r� jak dzieci�ce zabawki, jak ��deczki z kory, puszczane przez ulicznik�w w rynsztokach. Stoj�ce bli�ej pla�y cha�upy i szopy po prostu zmy�o, nie zosta�o po nich �ladu. Fala wdar�a si� w uj�cie rzeki, momentalnie zamieniaj�c je w piekieln� kipiel. Z zalewanej Palmyry ucieka�y t�umy ludzi, wi�kszo�� umyka�a ku G�rnemu Miastu, ku stra�nicy. Ci ocaleli. Cz�� wybra�a brzeg rzeki jako drog� ucieczki. Geralt widzia�, jak poch�ania ich woda.

��Druga fala!�� krzycza� Jaskier. - Druga fala! Fakt, by�a druga. A potem trzecia. Czwarta. Pi�ta. I sz�sta. �ciany wody toczy�y si� na red� i port.

Fale z pot�n� si�� uderzy�y w zakotwiczone statki, te dziko targn�y si� na �a�cuchach, Geralt zobaczy�, jak z pok�ad�w spadaj� ludzie.

Obr�cone dziobami pod wiatr statki walczy�y dzielnie. Jaki� czas. Traci�y maszty, jeden po drugim. Potem fale zacz�y je nakrywa�. Nikn�y w pianie i wynurza�y si�, nikn�y i wynurza�y si�.

Pierwszy przesta� si� wynurza� pocztowy kliper �Echo�. Po prostu znikn��. Po chwili taki sam los spotka� �Fuchsi�, galera zwyczajnie si� rozpad�a. Napi�ty �a�cuch kotwiczny rozerwa� kad�ub �Alke�, koga w okamgnieniu znikn�a w otch�ani. Dzi�b i forkasztel �Albatrosa� urwa�y si� pod naporem, roz�upany statek poszed� na dno jak kamie�. Kotwica �Vertigo� zerwa�a si�, galeon zata�czy� na grzbiecie fali, obr�ci� si� i roztrzaska� o falochron.

�Acherontia�, �Chluba Cintry�, �Pandora Parvi� i dwa nieznane Geraltowi galeony zrzuci�y kotwice, fale unios�y je ku brzegowi. Zabieg tylko z pozoru by� rozpaczliwie samob�jczy. Kapitanowie mieli do wyboru pewn� zag�ad� na kotwicowisku albo ryzykowny manewr wp�yni�cia w uj�cie rzeki.

Nieznane galeony szans nie mia�y. �aden nie zdo�a� nawet w�a�ciwie si� ustawi�. Oba roztrzaska�y si� o pirs.

�Chluba Cintry� i �Acherontia� te� nie utrzyma�y sterowno�ci. Wpad�y na siebie, szczepi�y si�, fale cisn�y je na nabrze�e i roznios�y w strz�py. Szcz�tki ponios�a woda.

�Pandora Parvi� ta�czy�a i skaka�a na falach jak delfin. Ale trzyma�a kurs, niesiona pro�ciutko we wrz�ce jak kocio� uj�cie Adalatte. Geralt s�ysza� krzyki ludzi, dopinguj�ce kapitana.

Koral krzykn�a, wskazuj�c.

Sz�a si�dma fala.

Poprzednie, r�wne masztom statk�w, Geralt ocenia� na jakie� pi��, sze�� s��ni, trzydzie�ci do czterdziestu st�p. To, co teraz sz�o z morza, zakrywaj�c sob� niebo, by�o dwukrotnie wy�sze.

Uciekaj�cy z Palmyry ludzie, st�oczeni przy stra�nicy, zacz�li krzycze�. Wicher obala� ich, ciska� na ziemi�, przyt�acza� do ostroko�u.

Fala run�a na Palmyr�. I zwyczajnie star�a j�, zmy�a z powierzchni ziemi. Woda w okamgnieniu dosi�g�a palisady, poch�aniaj�c �ci�ni�tych tam ludzi. Niesiona fal� masa drewna zwali�a si� na ostrok�, wy�amuj�c pale. Zawali�a si� i pop�yn�a stra�nica.

Niepohamowany wodny taran uderzy� w urwisko. Wzg�rze zatrz�s�o si� tak, �e Jaskier i Mozaik upadli, a Geralt z najwy�szym trudem utrzyma� r�wnowag�.

��Musimy ucieka�! - krzykn�a Koral, uczepiona balustrady. - Geralt! Uciekajmy st�d! Id� nast�pne fale!

Fala run�a na nich, zala�a. Ludzie z tarasu, ci, co nie pierzchn�li wcze�niej, pierzchali teraz. Uciekali w�r�d krzyku, wy�ej, byle wy�ej, na wzg�rze, w stron� kr�lewskiego pa�acu. Nieliczni zostali. Geralt rozpozna� w�r�d nich Raveng� i Ante� Derris.

Ludzie krzyczeli, wskazywali. Fale podmy�y urwisko na prawo od nich, pod dzielnic� willow�. Pierwsza z willi z�o�y�a si� jak domek z kart i osun�a po pochy�o�ci, prosto w kipiel. Za pierwsz� posz�a druga, trzecia i czwarta.

��Miasto si� rozpada!�� zawy� Jaskier. - Rozlatuje si�! Lytta Neyd unios�a r�ce. Wyskandowa�a zakl�cie. I znik�a. Mozaik wczepi�a si� w rami� Geralta. Jaskier wrzasn��.

Woda by�a ju� pod nimi, pod tarasem. A w wodzie byli ludzie. Z g�ry podawano im tyczki, bosaki, rzucano liny, wyci�gano. Niedaleko nich pot�nie zbudowany m�czyzna skoczy� w kot�owisko, wp�aw rzuci� si� na ratunek ton�cej kobiecie.

Mozaik krzykn�a.

Zobaczy� ta�cz�cy na fali fragment dachu cha�upy. I uczepione dachu dzieci. Troje dzieci. �ci�gn�� miecz z plec�w.

��Trzymaj, Jaskier!

Zrzuci� kurtk�. I skoczy� w wod�.

To nie by�o zwyk�e p�ywanie i zwyk�e p�ywackie umiej�tno�ci by�y tu na nic. Fale miota�y nim w g�r�, w d� i na boki, t�uk�y w niego wiruj�ce w kipieli belki, deski i meble, napieraj�ce masy drewna grozi�y zgnieceniem na miazg�. Gdy wreszcie dop�yn�� i z�apa� si� dachu, by� ju� mocno poobijany. Dach skaka� i kr�ci� si� na fali jak b�k. Dzieciaki dar�y si� na r�ne g�osy.

Troje, pomy�la�. W �aden spos�b nie zdo�am unie�� ca�ej tr�jki.

Poczu� przy ramieniu rami�.

��Dwoje!�� Antea Derris wyplu�a wod�, chwyci�a jedno z dzieci. - Dwoje bierz!

Nie by�o to takie proste. Ch�opczyka �ci�gn��, �cisn�� pod pach�. Spanikowana dziewczynka uczepi�a si� krokwi tak mocno, �e d�ugo nie m�g� rozewrze� chwytu. Pomog�a mu fala, zalewaj�c ich i nakrywaj�c. Przytopiona dziewczynka pu�ci�a krokiew, Geralt �cisn�� j� pod drug� pach�. A potem wszyscy troje zacz�li ton��. Dzieciaki bulgota�y i szarpa�y si�. Geralt walczy�.

Nie wiedzia�, jakim sposobem, ale wynurkowa�. Fala cisn�a nim o mur tarasu, pozbawiaj�c oddechu. Nie wypu�ci� dzieci. Ludzie z g�ry krzyczeli, usi�owali pom�c, poda� co�, czego mogliby si� uchwyci�. Nie dali rady. Wir porwa� ich i poni�s�. Zderzy� si� z kim�, by�a to Antea Derris z dziewczynk� w ramionach. Walczy�a, ale widzia�, �e i ona jest u kresu si�. Z trudem utrzymywa�a nad wod� g�ow� dziecka i swoj�.

Obok plusk, rw�cy si� oddech. Mozaik. Wyrwa�a mu jedno z dzieci, pop�yn�a. Widzia�, jak uderzy�a w ni� niesiona fal� belka. Krzykn�a, ale nie pu�ci�a dziecka.

Fala ponownie rzuci�a ich na mur tarasu. Tym razem ludzie z g�ry byli przygotowani, przynie�li nawet drabiny, wisieli na nich z wyci�gni�tymi r�kami. Odebrali od nich dzieci. Widzia�, jak Jaskier chwyta i wci�ga na taras Mozaik.

Antea Derris spojrza�a na niego. Mia�a pi�kne oczy. U�miechn�a si�.

Fala uderzy�a w nich mas� drewna. Wielkimi palami wyrwanymi z ostroko�u.

Jeden pal ugodzi� Ante� Derris i przyt�uk� j� do tarasu. Antea wyplu�a krew. Du�o krwi. Potem zwiesi�a g�ow� na pier� i znik�a pod wod�.

Geralta uderzy�y dwa pale, jeden w bark, drugi w biodro. Uderzenia sparali�owa�y go, zdr�twi�y momentalnie i zupe�nie. Zach�ysn�� si� wod� i poszed� ku dnu.

Kto� go chwyci�, �elaznym, bolesnym chwytem, porwa� w g�r�, ku ja�niej�cej powierzchni. Si�gn��, namaca� pot�ny, twardy jak ska�a biceps. Si�acz pracowa� nogami, pru� wod� jak tryton, woln� r�k� odtr�ca� p�ywaj�ce wok� drewno i obracaj�cych si� w odm�cie topielc�w. Wynurkowali tu� przy tarasie. Z g�ry krzyki, wiwaty. Wyci�gni�te r�ce.

Po chwili le�a� w ka�u�y wody, kaszl�c, pluj�c i rzygaj�c na kamienne p�yty tarasu. Obok kl�cza� Jaskier, blady jak papier. Z drugiej strony Mozaik.

Te� bez rumie�c�w. Za to z dygoc�cymi d�o�mi. Geralt usiad� z trudem.

��Antea?

Jaskier pokr�ci� g�ow�, odwr�ci� twarz. Mozaik opu�ci�a g�ow� na kolana. Widzia�, jak wstrz�sa ni� p�acz.

Obok siedzia� jego wybawca. Si�acz. Dok�adniej, si�aczka. Nieporz�dna szczecina na ostrzy�onej na zero g�owie. Brzuch jak zesznurowany baleron. Bary jak u zapa�nika. �ydki jak u dyskobola.

��Zawdzi�czam ci �ycie.

��Ale tam��� Komendantka z kordegardy niedbale machn�a r�k�. - Nie ma o czym gada�. A tak w og�le to jeste� dupek i mamy do ciebie rankor, ja i dziewczyny, o tamt� drak�. Tedy lepiej nam w oczy nie le�, bo ci dokopiemy. Jasne?

��Jasne.

��Ale przyzna� trza � komendantka splun�a siarczy�cie, wytrz�sn�a wod� z ucha � �e odwa�ny z ciebie dupek. Odwa�ny z ciebie dupek, Geralcie z Rivii.

��A ty? Jak masz na imi�?

��Violetta � powiedzia�a komendantka i spochmurnia�a nagle. - A ona? Tamta�

��Antea Derris.

��Antea Derris � powt�rzy�a, krzywi�c wargi. - �al.

- �al.

Na tarasie przyby�o ludzi, zrobi�o si� t�oczno. Nie by�o ju� gro�nie, poja�nia�o, wicher przesta� d��, proporce obwis�y. Fale s�ab�y, woda cofa�a si�. Zostawiaj�c pobojowisko i ruin�. I trupy, po kt�rych ju� �azi�y kraby.

Geralt wsta� z wysi�kiem. Ka�dy ruch i ka�dy g��bszy oddech odzywa�y si� w boku t�pym b�lem.

W�ciekle bola�o kolano. Oba r�kawy koszuli by�y urwane, nie kojarzy�, kiedy dok�adnie je straci�. Sk�r� na lewym �okciu, prawym ramieniu i chyba na �opatce zdart� mia� do �ywego mi�sa. Krwawi� z wielu p�ytkich skalecze�. W sumie nic powa�nego, nic, czym nale�a�oby si� przejmowa�.

S�o�ce przedar�o si� przez chmury, zal�ni�y odblaski na spokojniej�cym morzu. B�ysn�� dach latarni morskiej z kra�ca przyl�dka, latarni z bia�ej i czerwonej ceg�y, reliktu z czas�w elfich. Reliktu, kt�ry przetrwa� ju� niejedn� tak� burz�. I niejedn�, wygl�da�o, jeszcze przetrwa.

Pokonawszy spokojne ju�, cho� mocno zawalone p�ywaj�cym �mieciem uj�cie rzeki, na red� wychodzi� szkuner �Pandora Parvi�, pod pe�nymi �aglami, jak na paradzie. T�um wiwatowa�.

Geralt pom�g� wsta� Mozaik. Na dziewczynie te� nie zosta�o wiele z odzie�y. Jaskier poda� jej p�aszcz do okrycia. I zachrz�ka� znacz�co.

Przed nimi sta�a Lytta Neyd. Z lekarsk� torb� na ramieniu.

��Wr�ci�am � powiedzia�a, patrz�c na wied�mina.

��Nie � zaprzeczy�. - Odesz�a�.

Spojrza�a na niego. Zimnymi, obcymi oczyma. A zaraz potem skoncentrowa�a wzrok na czym� bardzo dalekim, po�o�onym bardzo daleko za prawym ramieniem wied�mina.

��Tak wi�c chcesz to rozegra� � stwierdzi�a ch�odno. - Takie wspomnienie pozostawi�. C�, twoja wola, tw�j wyb�r. Cho� styl mog�e� wybra� nieco mniej patetyczny. Bywaj wi�c. Id� udziela� pomocy rannym i potrzebuj�cym. Ty najwyra�niej nie potrzebujesz mojej pomocy. Ani mnie samej. Mozaik!

Mozaik pokr�ci�a g�ow�. Uj�a Geralta pod rami�. Koral parskn�a.

��Wi�c tak? Tak chcesz? W ten spos�b? C�, twoja wola. Tw�j wyb�r. �egnam. Odwr�ci�a si� i odesz�a.

W t�umie, kt�ry zacz�� gromadzi� si� na tarasie, zjawi� si� Febus Ravenga. Musia� bra� udzia� w akcji ratunkowej, bo mokre ubranie wisia�o na nim w strz�pach. Jaki� us�u�ny totumfacki podszed� i poda� mu kapelusz. A raczej to, co z niego zosta�o.

��Co teraz?�� spyta� kto� z t�umu. - Co teraz, panie rajco?

��Co teraz? Co robi�?

Ravenga spojrza� na nich. Patrzy� d�ugo. Potem wyprostowa� si�, wy��� kapelusz i w�o�y� go na g�ow�.

��Pochowa� zmar�ych � powiedzia�. - Zatroszczy� si� o �ywych. I bra� si� za odbudow�.

Uderzy� dzwon na kampanili. Jakby chcia� zaznaczy�, �e przetrwa�. �e cho� wiele si� zmieni�o, to pewne rzeczy s� niezmienne.

��Chod�my st�d. - Geralt wyci�gn�� zza ko�nierza mokre wodorosty. - Jaskier? Gdzie m�j miecz?

Jaskier zach�ysn�� si�, wskazuj�c puste miejsce pod murem.

��Przed chwil�� Przed chwil� tu by�y! Tw�j miecz i twoja kurtka! Ukradli! Kurwa ich ma�! Ukradli! Hej, ludzie! Tu by� miecz! Prosz� odda�! Ludzie! Ach, wy skurwysyny! �eby was pokr�ci�o!

Wied�min nagle poczu� si� �le. Mozaik podtrzyma�a go. Kiepsko ze mn�, pomy�la�. Kiepsko ze mn�, je�li wspiera� musz� mnie dziewczyny.

��Mam do�� tego miasta � powiedzia�. - Do�� wszystkiego, czym to miasto jest. I co sob� przedstawia. Chod�my st�d. Jak najszybciej. I jak najdalej.

Dwana�cie dni p�niej

Ch�opiec stajenny dosta� p� korony ju� z wieczora, konie czeka�y osiod�ane. Jaskier ziewa� i drapa� si� w kark.

��Bogowie, Geralt� Naprawd� musimy tak wcze�nie? Przecie� jeszcze ciemno�

��Nie jest ciemno. Jest w sam raz. S�o�ce wzejdzie najdalej za godzin�.

��Dopiero za godzin� � Jaskier wgramoli� si� na siod�o wa�acha. - A t� godzin� pospa�bym raczej�

Geralt wskoczy� na kulbak�, po namy�le wr�czy� stajennemu drug� p�koron�wk�.

��Jest sierpie� � powiedzia�. - Od wschodu do zachodu jakie� czterna�cie godzin. Chcia�bym przez ten czas ujecha� jak najdalej.

Jaskier ziewn��. I jak gdyby dopiero teraz zobaczy� nieosiod�an� jab�kowit� klacz, stoj�c� w boksie za przegrod�. Klacz machn�a �bem, jakby chc�c o sobie przypomnie�.

��Zaraz � zreflektowa� si� poeta. - A ona? Mozaik?

��Ona z nami dalej nie jedzie. Rozstajemy si�.

��Jak to? Nie rozumiem� Czy mo�esz �askawie wyja�ni�

��Nie mog�. Nie teraz. W drog�, Jaskier.

��Czy ty na pewno wiesz, co robisz? Masz pe�n� �wiadomo��?

��Nie. Pe�nej nie mam. Ani s�owa wi�cej, nie chc� o tym teraz m�wi�. Jedziemy. Jaskier westchn��. Pop�dzi� wa�acha. Obejrza� si�. i westchn�� jeszcze raz. By� poet�, mia� wi�c prawo wzdycha�, ile chcia�.

Zajazd �Sekret i Szept� wcale �adnie prezentowa� si� na tle zorzy, w mglistej po�wiacie przed�witu. Pomy�la�by�, ton�cy w malwach, otulony powojem i bluszczem dw�r wr�ki, le�na �wi�tynia tajemnej mi�o�ci. Poeta zaduma� si�.

Westchn��, ziewn��, charkn��, splun��, otuli� si� p�aszczem, pop�dzi� konia. Przez te kilka chwil zadumy zosta� w tyle. Geralta ledwie ju� by�o wida� we mgle.

Wied�min jecha� szybko. I nie ogl�da� si�.

��Prosz�, oto wino � ober�ysta postawi� na stole fajansowy dzban. - Jab�ecznik z Rivii, wedle �yczenia. �ona za� prosi�a spyta�, jak te� panowie znajduj� wieprzowink�.

��Znajdujemy j� w�r�d kaszy � odrzek� Jaskier. - Co jaki� czas. Nie tak cz�sto, jakby�my chcieli.

Ober�a, do kt�rej dotarli pod koniec dnia, by�a, co obwieszcza� barwny szyld, ober�� �Pod Dzikiem i Jeleniem�. Ale to by�a jedyna oferowana przez przybytek dziczyzna, w jad�ospisie jej nie u�wiadczy�e�. Tutejszym daniem firmowym by�a kasza z kawa�kami t�ustej wieprzowiny i zawiesistym cebulowym sosem. Jaskier dla zasady chyba pokr�ci� troch� nosem na nadto plebejskie jego zdaniem jad�o. Geralt nie narzeka�. Wieprzowinie niewiele mo�na by�o zarzuci�, sos by� zno�ny, a kasza dogotowana � zw�aszcza to ostatnie za� udawa�o si� kucharkom w dalece nie ka�dej przydro�nej karczmie. Mogli trafi� gorzej, zw�aszcza �e wyb�r by� ograniczony. Geralt upar� si�, by za dnia pokona� jak najwi�kszy dystans, i we wcze�niej mijanych zajazdach zatrzymywa� si� nie chcia�.

Nie tylko dla nich, jak si� okaza�o, karczma �Pod Dzikiem i Jeleniem� okaza�a si� met� ostatniego etapu dziennej w�dr�wki. Jedn� z �aw pod �cian� zajmowali przejezdni kupcy. Kupcy nowocze�ni, w odr�nieniu od tradycyjnych nie gardz�cy s�ugami i nie poczytuj�cy sobie za ujm� siadania wraz z nimi do posi�k�w. Nowoczesno�� i tolerancja mia�y, rzecz jasna, swoje granice � kupcy zajmowali jeden kraniec sto�u, s�udzy drugi, lini� demarkacyjn� �atwo by�o zauwa�y�. R�wnie� w�r�d da�. Pacho�cy jedli wieprzowin� w kaszy, specjalno�� lokalnej kuchni, popijali za� cienkim piwem. Panowie kupcy dostali po kurczaku i kilka g�siork�w wina.

Przy stole przeciwleg�ym, pod wypchanym �bem dzika, wieczerza�a para: jasnow�osa dziewczyna i starszy m�czyzna. Dziewczyna odziana by�a bogato, bardzo powa�nie, wcale nie po dziewcz�cemu. M�czyzna wygl�da� na urz�dnika i to nie najwy�szego bynajmniej szczebla. Para wieczerza�a pospo�u, rozmow� wiod�a do�� o�ywion�, ale by�a to znajomo�� niedawna i raczej przypadkowa, da�o si� to wywnioskowa� z zachowania urz�dnika w�a�nie, uporczywie nadskakuj�cego dziewczynie w ewidentnej nadziei na co� wi�cej, co dziewczyna przyjmowa�a z uprzejm�, acz wyra�nie ironiczn� rezerw�.

Jedn� z kr�tszych �aw zajmowa�y cztery kap�anki. W�drowne uzdrowicielki, co �atwo by�o pozna� po szarych szatach i skrywaj�cych w�osy obcis�ych kapturkach. Posi�ek, kt�ry spo�ywa�y, by�, jak zauwa�y� Geralt, wi�cej ni� skromny, co� jakby p�czak bez omasty. Kap�anki nigdy nie ��da�y za leczenie zap�aty, leczy�y wszystkich i za darmo, zwyczaj kaza� w zamian za to udziela� im, gdy prosi�y, go�ciny i noclegu. Ober�ysta spod �Dzika i Jelenia� zwyczaj zna�, ale najwyra�niej mia� zamiar wykpi� si� ze� jak najta�szym kosztem.

Na �awie s�siedniej, pod jelenim poro�em, rozpierali si� trzej miejscowi, zaj�ci flaszk� �ytni�wki, ewidentnie nie pierwsz�. Zaspokoiwszy bowiem ju� jako tako cowieczorne zapotrzebowanie, rozgl�dali si� za rozrywk�. Znale�li szybko, ma si� rozumie�. Kap�anki mia�y pecha. Cho� zapewne ju� do takich rzeczy przywyk�y.

St� w k�cie izby zajmowa� tylko jeden go��. Podobnie jak st� skryty w cieniu. Go��, jak zauwa�y� Geralt, nie jad� ani nie pi�. Siedzia� nieruchomo, oparty plecami o �cian�.

Trzej miejscowi nie ustawali, ich kierowane pod adresem kap�anek zaczepki i �arty stawa�y si� coraz bardziej wulgarne i obsceniczne. Kap�anki zachowywa�y stoicki spok�j, zupe�nie nie zwraca�y uwagi. Miejscowych najwyra�niej zaczyna�o to rozw�ciecza�, coraz bardziej w miar� ubywania �ytni�wki we flaszy. Geralt j�� szybciej pracowa� �y�k�. Postanowi� obi� gorza�kosiom mordy, a nie chcia�, by mu przez to kasza wystyg�a.

��Wied�min Geralt z Rivii.

W k�cie, w cieniu, rozb�ysn�� nagle ogie�.

Siedz�cy za sto�em samotny m�czyzna uni�s� r�k� nad blatem. Z jego palc�w wystrzeli�y faluj�ce j�zyczki p�omieni. M�czyzna zbli�y� d�o� do stoj�cego na stole �wiecznika, po kolei zapali� wszystkie trzy �wiece. Pozwoli�, by dobrze go o�wietli�y.

Mia� w�osy szare jak popi�, na skroniach przetykane �nie�nobia�ymi pasmami. Trupioblad� twarz. Haczykowaty nos. I jasno��te oczy z pionow� �renic�.

Na jego szyi, wy�uskany spod koszuli, b�yszcza� w �wietle �wiec srebrny medalion.

G�owa szczerz�cego z�by kota.

��Wied�min Geralt z Rivii � powt�rzy� m�czyzna w ciszy, jaka zapad�a w izbie. - W drodze do Wyzimy, jak s�dz�? Po nagrod� obiecan� przez kr�la Foltesta? Po dwa tysi�ce oren�w? Dobrze zgaduj�?

Geralt nie odpowiedzia�. Nie drgn�� nawet.

��Nie pytam, czy wiesz, kim jestem. Bo zapewne wiesz.

��Niewielu was zosta�o � odrzek� spokojnie Geralt. - Tote� doliczy� si� �atwiej. Jeste� Brehen. Zwany te� Kotem z Iello.

��Prosz�, prosz� � parskn�� m�czyzna z kocim medalionem. - S�awny Bia�y Wilk raczy zna� moje miano. Prawdziwy zaszczyt. To, �e zamierzasz ukra�� mi nagrod�, te� mam sobie pewnie za zaszczyt poczyta�? Mam mo�e ust�pi� pierwsze�stwa, uk�oni� si� i przeprosi�? Jak w wilczym stadzie, odst�pi� od zdobyczy i czeka�, merdaj�c ogonem, a� przewodnik stada si� nasyci? A� �askawie raczy zostawi� resztki?

Geralt milcza�.

��Nie ust�pi� ci pierwsze�stwa � podj�� Brehen, zwany Kotem z Iello. - I nie podziel� si�. Nie pojedziesz do Wyzimy, Bia�y Wilku. Nie ukradniesz mi nagrody. Wie�� niesie, �e Vesemir wyda� na mnie wyrok. Masz okazj� go wykona�. Wyjd� przed karczm�. Na majdan.

��Nie b�d� z tob� walczy�.

M�czyzna z kocim medalionem zerwa� si� zza sto�u ruchem tak szybkim, �e zamaza� si� w oczach. B�ysn�� poderwany z blatu miecz. M�czyzna chwyci� jedn� z kap�anek za kaptur, �ci�gn�� j� z �awy, rzuci� na kolana i przy�o�y� kling� do szyi.

��B�dziesz ze mn� walczy� � powiedzia� zimno, patrz�c na Geralta. - Wyjdziesz na majdan, nim dolicz� do trzech. W przeciwnym razie krew kap�anki zbryzga �ciany, sufit i meble. A potem b�d� zarzyna� pozosta�e. Po kolei. Niech nikt si� nie rusza! Niech nikt nawet nie drgnie!

Cisza zapad�a w karczmie, cisza g�ucha i zupe�na. Wszyscy zamarli. I gapili si� z otwartymi g�bami.

��Nie b�d� z tob� walczy� � powt�rzy� spokojnie Geralt. - Ale je�eli skrzywdzisz t� kobiet�, umrzesz.

��Jeden z nas umrze, to pewne. Tam, na majdanie. Ale to raczej nie b�d� ja. Skradziono, niesie wie��, twe s�ynne miecze. A w nowe, jak widz�, zaniedba�e� si� zaopatrzy�. Zaiste, wielkiej trzeba pychy, by i�� kra�� komu� nagrod�, nie uzbroiwszy si� wprz�dy. A mo�e s�ynny Bia�y Wilk jest tak dobry, �e nie potrzebuje stali?

Chrobotn�o odsuwane krzes�o. Jasnow�osa dziewczyna wsta�a. Podnios�a spod sto�u pod�u�ny pakunek. Po�o�y�a go przed Geraltem i cofn�a si� na miejsce, siadaj�c obok urz�dnika.

Wiedzia�, co to jest. Zanim jeszcze rozwi�za� rzemie� i rozwin�� woj�ok.

Miecz ze stali syderytowej, d�ugo�� ca�kowita czterdzie�ci i p� cala, g�ownia d�uga na dwadzie�cia siedem i �wier�. Waga trzydzie�ci siedem uncji. R�koje�� i jelec proste, ale eleganckie.

Drugi miecz, podobnej d�ugo�ci i wagi, srebrny. Cz�ciowo, oczywi�cie, czyste srebro jest za mi�kkie, by dobrze je naostrzy�. Na jelcu magiczne glify, na ca�ej d�ugo�ci klingi wytrawione znaki runiczne.

Rzeczoznawcy Pyrala Pratta nie umieli ich odczyta�, wystawiaj�c tym samym kiepskie �wiadectwo swemu znawstwu. Prastare runy tworzy�y napis. Dubhenn haern am glandeal, morch am fhean aiesin. M�j b�ysk przebije ciemno�ci, moja jasno�� mroki rozproszy.

Geralt wsta�. Wydoby� stalowy miecz z pochwy. Wolnym i jednostajnym ruchem. Nie patrzy� na Brehena. Patrzy� na kling�.

��Pu�� kobiet� � powiedzia� spokojnie. - Natychmiast. W przeciwnym razie umrzesz. R�ka Brehena drgn�a, po szyi kap�anki pociek�a stru�ka krwi. Kap�anka nawet nie j�kn�a.

��Jestem w potrzebie � zasycza� Kot z Iello. - Ta nagroda musi by� moja!

��Pu�� kobiet�, powiedzia�em. W przeciwnym razie ci� zabij�. Nie na majdanie, lecz tu, na miejscu.

Brehen zgarbi� si�. Dysza� ci�ko. Oczy b�yszcza�y mu z�owrogo, paskudnie krzywi�y si� wargi. Biela�y knykcie zaci�ni�tych na r�koje�ci palc�w. Nagle pu�ci� kap�ank�, odepchn�� j�. Ludzie w karczmie zadr�eli, jakby obudzeni z koszmarnego snu. Pop�yn�y westchnienia i g��bokie oddechy.

��Zima przyjdzie � powiedzia� z wysi�kiem Brehen. - A ja w odr�nieniu od niekt�rych nie mam gdzie zimowa�. Przytulne i ciep�e Kaer Morhen nie dla mnie!

��Nie � odrzek� Geralt. - Nie dla ciebie. I dobrze wiesz, co jest powodem.

��Kaer Morhen tylko dla was, dobrych, prawych i sprawiedliwych, tak? Hipokryci zasrani. Jeste�cie takimi samymi mordercami jak my, niczym si� od nas nie r�nicie!

��Wyjd� � powiedzia� Geralt. - Opu�� to miejsce i ruszaj w swoj� drog�.

Brehen schowa� miecz. Wyprostowa� si�. Gdy szed� przez izb�, jego oczy si� zmienia�y. �renice wype�nia�y ca�e t�cz�wki.

��K�amstwem jest � powiedzia� Geralt, gdy Brehen go mija� � jakoby Vesemir wyda� na ciebie wyrok. Wied�mini nie walcz� z wied�minami, nie krzy�uj� z nimi mieczy. Ale je�li kiedykolwiek powt�rzy si� to, co sta�o si� w Iello, je�li dojdzie do mnie wie�� o czym� takim� Wtedy zrobi� wyj�tek. Odszukam ci� i zabij�. Potraktuj ostrze�enie powa�nie.

G�ucha cisza panowa�a w izbie karczemnej jeszcze dobrych kilka chwil po tym, jak za Brehenem zamkn�y si� drzwi. Pe�ne ulgi westchnienie Jaskra zda�o si� w tej ciszy ca�kiem dono�nym. Kr�tko po tym zacz�� si� ruch. Miejscowi gorza�kosie zmyli si� chy�kiem, nawet nie dopiwszy gorza�ki � do ko�ca. Kupcy wytrwali, cho� �cichli i pobledli, rozkazali jednak odej�� od sto�u czeladzi, ewidentnie z zadaniem pilnego str�owania przy wozach i koniach, zagro�onych, gdy takie szemrane towarzystwo by�o w pobli�u. Kap�anki opatrzy�y skaleczon� szyj� towarzyszki, podzi�kowa�y Geraltowi milcz�cymi uk�onami i uda�y si� na spoczynek, prawdopodobnie do stodo�y, w�tpliwym by�o, by karczmarz udost�pni� im ��ka w izbie sypialnej.

Geralt uk�onem i gestem zaprosi� do sto�u jasnow�os�, za spraw� kt�rej odzyska� miecze. Skorzysta�a z zaproszenia wyra�nie ch�tnie, ca�kiem bez �alu porzuci�a dotychczasowego towarzysza, owego urz�dnika, zostawiaj�c go z naburmuszon� min�.

��Jestem Tiziana Frevi � przedstawi�a si�, podaj�c Geraltowi r�k� i po m�sku j� �ciskaj�c. - Mi�o ci� pozna�.

��Ca�a przyjemno�� po mojej stronie.

��By�o troch� nerwowo, co? Wieczory w przydro�nych zajazdach bywaj� nudne, dzi� by�o interesuj�co. W pewnym momencie nawet troszk� zacz�am si� ba�. Ale, jak mi si� zdaje, to by�y tylko takie m�skie zawody? Pojedynek na testosteron? Albo wzajemne por�wnanie, czyj jest d�u�szy? Realnego zagro�enia nie by�o?

��Nie by�o � sk�ama�. - G��wnie dzi�ki mieczom, kt�re za twoj� spraw� odzyska�em. Dzi�kuj� za nie. Ale w g�ow� zachodz�, jakim sposobem znalaz�y si� w twoim posiadaniu.

��Mia�o to pozosta� sekretem � wyja�ni�a swobodnie. - Polecono mi podrzuci� ci miecze cichcem i skrycie, po czym znikn��. Ale warunki nagle uleg�y zmianie. Musia�am, bo tego ��da�a sytuacja, odda� ci bro� jawnie, z odkryt�, �e si� tak wyra��, przy�bic�. Odm�wi� wyja�nie� teraz by�oby nieuprzejmie. Dlatego wyja�nie� nie odm�wi�, przyjmuj�c odpowiedzialno�� za zdrad� tajemnicy. Miecze otrzyma�am od Yennefer z Vengerbergu. Mia�o to miejsce w Novigradzie, dwa tygodnie temu. Jestem dwimveandr�. Spotka�am Yennefer przypadkiem, u mistrzyni, u kt�rej w�a�nie sko�czy�am praktyk�. Gdy dowiedzia�a si�, �e ruszam na po�udnie, i gdy moja mistrzyni por�czy�a za mnie, pani Yennefer zleci�a mi t� misj�. I da�a list polecaj�cy do znajomej magiczki z Mariboru, u kt�rej zamierzam teraz praktykowa�.

��Jak��� Geralt prze�kn�� �lin�. - Jak ona si� ma? Yennefer? Wszystko u niej w porz�dku?

��W jak najlepszym, s�dz�. - Tiziana Frevi spojrza�a na niego spod rz�s. - Ma si� �wietnie, wygl�da tak, �e pozazdro�ci�. I zazdroszcz�, je�li mam by� szczera.

Geralt wsta�. Podszed� do karczmarza, kt�ry ze strachu niemal nie zemdla�.

��Ale� nie trzeba by�o��� rzek�a skromnie Tiziana, gdy po chwili karczmarz postawi� przed nimi g�sior Est Est, najdro�szego bia�ego z Toussaint. I kilka dodatkowych �wiec, zatkni�tych w szyjki starych butelek.

��Zbytek subiekcji, naprawd� � doda�a, gdy za moment na st� wjecha�y p�miski, jeden z plasterkami surowej podsuszanej szynki, drugi z w�dzonymi pstr�gami, trzeci z asortymentem ser�w. - Nadto si� wykosztujesz, wied�minie.

��Jest okazja. I jest �wietne towarzystwo.

Podzi�kowa�a skinieniem g�owy. I u�miechem.

�adnym u�miechem.

Ka�da ko�cz�ca szko�� magii czarodziejka stawa�a przed wyborem. Mog�a zosta� w uczelni jako asystentka mistrzy�-Preceptorek. Mog�a prosi� kt�r�� z niezale�nych mistrzy� o przyj�cie pod dach w charakterze sta�ej praktykantki. Lub mog�a wybra� drog� dwimveandry.

System zapo�yczony zosta� od cech�w. W wielu z nich wyzwalany na czeladnika ucze� mia� obowi�zek podj�� w�dr�wk�, podczas kt�rej ima� si� pracy dorywczej, w r�nych warsztatach, u r�nych mistrz�w, to tu, to tam, wreszcie po kilku latach wraca�, by ubiega� si� o egzamin i promocj� mistrzowsk�. R�nice jednak by�y. Zmuszonym do w�dr�wki, a nie znajduj�cym pracy czeladnikom nader cz�sto zagl�da� w oczy g��d, a w�dr�wka cz�sto stawa�a si� tu�aczk�. Dwimveandr� zostawa�o si� z w�asnej woli i ochoty, a Kapitu�a czarodziej�w utworzy�a dla w�druj�cych magiczek specjalny fundusz stypendialny, z tego, co Geralt s�ysza�, wcale niema�y.

��Ten przera�aj�cy typ � w��czy� si� do rozmowy poeta � nosi� medalion podobny do twojego. To by� jeden z Kot�w, prawda?

��Prawda. Nie chc� o tym m�wi�, Jaskier.

��Os�awione Koty � poeta zwr�ci� si� do czarodziejki. - Wied�mini, ale nieudani. Nieudane mutacje. Szale�cy, psychopaci i sady�ci. Kotami przezwali si� sami, bo s� faktycznie jak koty, agresywni, okrutni, nieprzewidywalni i nieobliczalni. A Geralt jak zwykle bagatelizuje, by nas uspokoi�. Bo zagro�enie by�o, i to wielkie. Cud, �e oby�o si� bez r�baniny, krwi i trup�w. By�aby masakra, jak w Iello cztery lata temu. W ka�dej chwili oczekiwa�em�

��Geralt prosi�, by o tym nie m�wi� � uci�a Tiziana Frevi, grzecznie, ale stanowczo. -Uszanujmy to.

Spojrza� na ni� z sympati�. Wyda�a mu si� mi�a. I �adna. Nawet bardzo �adna.

Czarodziejkom, jak wiedzia�, urod� poprawiano, presti� profesji wymaga�, by magiczka budzi�a podziw. Ale upi�kszanie nigdy nie by�o perfekcyjne, zawsze co� zostawa�o. Tiziana Frevi nie by�a wyj�tkiem. Jej czo�o, tu� pod lini� w�os�w, znaczy�o kilka ledwo zauwa�alnych �lad�w po ospie, przechodzonej zapewne w dzieci�stwie, gdy nie mia�a jeszcze immunitetu. Wykr�j �adnych ust odrobink� psu�a ma�a falista blizna nad g�rn� warg� Geralt po raz nie wiadomo kt�ry poczu� z�o��, z�o�� na sw�j wzrok, na oczy, ka��ce dostrzega� tak niewiele znacz�ce szczeg�y, detaliki, kt�re wszak by�y niczym wobec faktu, �e Tiziana siedzia�a z nim za jednym sto�em, pi�a Est Est, jad�a w�dzonego pstr�ga i u�miecha�a si� do niego. Wied�min widzia� i zna� naprawd� niewiele kobiet, urod� kt�rych uzna� mo�na by za nieskaziteln� szanse za�, by kt�ra� z nich u�miechn�a si� do niego, mia� podstawy kalkulowa� na r�wne zeru.

��M�wi� o jakiej� nagrodzie��� Jaskra, gdy wsiad� na jaki� temat, trudno by�o zmusi� do rezygnacji. - Kt�re� z was wie, o co chodzi�o? Geralt?

��Poj�cia nie mam.

��A ja wiem � pochwali�a si� Tiziana Frevi. - I dziwi� si�, �e nie s�yszeli�cie, bo to g�o�na sprawa. Foltest, kr�l Temerii, wyznaczy� ot� nagrod�. Za zdj�cie uroku z c�rki, kt�r� zaczarowano. Uk�uto wrzecionem i u�piono snem wiecznym, biedulka, jak g�osi plotka, le�y w trumnie w kasztelu zaros�ym g�ogami. Wed�ug innej plotki trumna jest szklana i umieszczono j� na szczycie szklanej g�ry. Wed�ug innej kr�lewn� przemieniono w �ab�dzia. Wed�ug innej w straszliwego potwora, w strzyg�. Skutkiem kl�twy, bo kr�lewna to owoc zwi�zku kazirodczego. Plotki te podobno wymy�la i rozsiewa Vizimir, kr�l Redanii, kt�ry ma z Foltestem zatargi terytorialne, mocno jest z nim sk��cony i ze sk�ry wy�azi, by mu dokuczy�.

��Faktycznie wygl�da to na wymys� � oceni� Geralt. - Oparty na bajce czy te� klechdzie. Zakl�ta i przemieniona kr�lewna, kl�twa jako kara za kazirodztwo, nagroda za odczarowanie. Klasyka i bana�. Ten, kto to wyduma�, nie wysili� si� zbytnio.

��Sprawa � dorzuci�a dwimveandra � ma ewidentny podtekst polityczny, dlatego Kapitu�a zabroni�a anga�owa� si� w ni� czarodziejom.

��Bajka czy nie, ale ten ca�y Kot w to wierzy� � orzek� Jaskier. - Ewidentnie spieszy� do Wyzimy w�a�nie, do tej zaczarowanej kr�lewny, by odczyni� uroki i zgarn�� obiecan� przez kr�la Foltesta nagrod�. Nabra� podejrze�, �e Geralt te� tam zmierza i chce go ubiec.

��By� w b��dzie � odrzek� sucho Geralt. - Nie wybieram si� do Wyzimy. Nie zamierzam pcha� palc�w w ten polityczny kocio�. To robota w sam raz dla kogo� takiego jak Brehen, b�d�cy, jak sam m�wi�, w potrzebie. Ja w potrzebie nie jestem. Miecze odzyska�em, wykosztowywa� si� na nowe nie musz�. �rodki utrzymania mam. Dzi�ki czarodziejom z Rissbergu�

��Wied�min Geralt z Rivii?

��Owszem. - Geralt zmierzy� wzrokiem urz�dnika, stoj�cego obok z naburmuszon� min�. - A kto pyta?

��To nieistotne. - Urz�dnik zadar� g�ow� i wyd�� usta, usi�uj�c wyda� si� wa�nym. -Istotny jest pozew s�dowy. Kt�ry niniejszym wam wr�czam. Przy �wiadkach. Zgodnie z prawem.

Urz�dnik wr�czy� wied�minowi rulonik papieru. Po czym wyszed�, nie omieszkawszy obdarzy� Tiziany Frevi spojrzeniem pe�nym pogardy.

Geralt zerwa� piecz��, rozwin�� rulonik.

��Datum ex Castello Rissberg, die 20 mens. Jul. anno 1245 post Resurrectionem � odczyta�. - Do S�du Grodzkiego w Gors Velen. Pow�d: Kompleks Rissberg sp�ka cywilna. Pozwany: Geralt z Rivii, wied�min. Pozew o: zwrot kwoty tysi�ca s�ownie tysi�ca koron novigradzkich. Wnosimy o, primo: nakazanie pozwanemu Geraltowi z Rivii zwrotu kwoty tysi�ca koron novigradzkich wraz z nale�nymi odsetkami. Secundo: zas�dzenie od pozwanego na rzecz powoda koszt�w procesu wed�ug norm przepisanych. Tertio: nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalno�ci. Uzasadnienie: pozwany wy�udzi� od Kompleksu Rissberg sp�ka cywilna kwot� tysi�ca koron novigradzkich. Dow�d: kopie przekaz�w bankowych. Kwota stanowi�a zap�at� awansem za us�ug�, kt�rej pozwany nigdy nie wykona� i w z�ej woli wykona� nie zamierza�� �wiadkowie: Biruta Anna Marquette Icarti, Axel Miguel Esparza, Igo Tarvix Sandoval� Skurwysyny.

��Zwr�ci�am ci miecze � spu�ci�a wzrok Tiziana. - A zarazem �ci�gn�am na kark k�opoty. Ten wo�ny podszed� mnie. Dzi� rano pods�ucha�, jak wypytywa�am o ciebie na przystani promowej. I zaraz potem uczepi� si� jak rzep psiego ogona. Teraz wiem, dlaczego. Ten pozew to moja wina.

��Potrzebny ci b�dzie adwokat � stwierdzi� ponuro Jaskier. - Ale nie polecam pani mecenas z Kerack. Ta sprawdza si� raczej poza sal� s�dow�.

��Adwokata mog� sobie darowa�. Zwr�ci�e� uwag� na dat� pozwu? Za�o�� si�, �e ju� jest po rozprawie i po wyroku zaocznym. I �e ju� zaj�li mi konto.

��Bardzo ci� przepraszam � powiedzia�a Tiziana. - To moja wina. Wybacz mi.

��Nie ma czego wybacza�, niczemu nie jeste� winna. A oni niech si� ud�awi�, Rissberg razem z s�dami. Panie gospodarzu! G�siorek Est Est, je�li mo�na prosi�!

Wkr�tce byli jedynymi go��mi w izbie, wkr�tce karczmarz demonstracyjnym ziewaniem dawa� im zna�, �e pora ko�czy�. Pierwsza posz�a do siebie Tiziana, za ni� niebawem pod��y� Jaskier.

Geralt nie poszed� do izdebki, kt�r� zajmowali wraz z poet�. Miast tego cichutko zapuka� do drzwi Tiziany Frevi. Otworzy�a natychmiast.

��Czeka�am � mrukn�a, wci�gaj�c go do �rodka. - Wiedzia�am, �e przyjdziesz. A gdyby� nie przyszed�, posz�abym ci� szuka�.

Musia�a u�pi� go magicznie, inaczej z pewno�ci� zbudzi�by si�, gdy wychodzi�a. A wyj�� musia�a przed �witem, jeszcze w ciemno�ciach. Pozosta� po niej zapach. Delikatna wo� irysa i bergamotki. I czego� jeszcze. R�y?

No stoliku, na jego mieczach, le�a� kwiat. R�a. Jedna z bia�ych r� z ustawionej przed karczm� donicy.

Nikt nie pami�ta�, czym by�o to miejsce, kto je zbudowa�, komu i do czego s�u�y�o. Za karczm�, w kotlinie, osta�y si� ruiny starodawnej budowli, du�ego niegdy� i zapewne bogatego kompleksu. Z budynk�w nie pozosta�o praktycznie nic, ostatki fundament�w, zakrzaczone do�y, tu i �wdzie kamienny blok. Reszt� rozebrano i rozgrabiono. Budulec by� cenny, nic nie mia�o prawa si� zmarnowa�.

Wst�pili pod szcz�tki strzaskanego portalu, niegdy� imponuj�cego �uku, dzi� wygl�daj�cego jak szubienica; wra�enie pot�gowa� bluszcz, zwisaj�cy jak odci�ty stryczek. Szli alejk� wytyczon� przez drzewa. Drzewa usch�e, kalekie i pokraczne, jakby przygi�te ci�arem ci���cej nad tym miejscem kl�twy. Alejka wiod�a ku ogrodowi. A raczej ku temu, co niegdy� by�o ogrodem. Klomby berberys�w, janowc�w i r� pn�cych, niegdy� zapewne ozdobnie przycinane, dzi� by�y dzik� i bez�adn� pl�tanin� ga��zi, kolczastych pn�czy i suchych badyli. Z pl�taniny wyziera�y resztki pos�g�w i rze�b, w wi�kszo�ci, wygl�da�o, pe�nofigurowych. Resztki by�y tak znikome, �e nie spos�b by�o nawet w przybli�eniu okre�li�, kogo � lub co � pos�gi przedstawia�y. Nie mia�o to zreszt� wi�kszego znaczenia. Pos�gi by�y przesz�o�ci�. Nie przetrwa�y, a wi�c przesta�y si� liczy�. Zosta�a ruina i ta, wygl�da�o, trwa� b�dzie d�ugo, ruiny s� wieczne.

Ruina. Pomnik zdruzgotanego �wiata.

��Jaskier.

��Tak?

��Ostatnimi czasy wszystko, co mog�o p�j�� �le, posz�o �le. I wydaje mi si�, �e to ja wszystko spieprzy�em. Czego si� ostatnio tkn��em, zrobi�em nie tak.

��Tak ci si� wydaje?

��Tak mi si� wydaje.

��No to pewnie tak jest. Komentarzy nie oczekuj. Znudzi�o mi si� komentowa�. A teraz pou�alaj si� nad sob� w ciszy, je�li mog� prosi�. Tworz� w�a�nie, twoje lamenty mnie dekoncentruj�.

Jaskier usiad� na zwalonej kolumnie, odsun�� kapelusik na ty� g�owy, za�o�y� nog� na nog�, podkr�ci� ko�ki lutni.

Faktycznie powia� wiatr, nagle i gwa�townie. A Jaskier przesta� gra�. I westchn�� g�o�no.

Wied�min odwr�ci� si�.

Sta�a w wej�ciu do alejki, pomi�dzy p�kni�tym coko�em nierozpoznawalnego pos�gu a spl�tanym g�szczem zesch�ego derenia. Wysoka, w obcis�ej sukni. Z g�ow� o szarawym umaszczeniu, w�a�ciwym bardziej korsakom ni� lisom srebrnym. Ze szpiczastymi uszami i wyd�u�onym pyskiem.

Geralt nie poruszy� si�.

��Zapowiedzia�am, �e przyjd�. - W pysku lisicy zal�ni�y rz�dy k��w. - Pewnego dnia. Dzi� jest ten dzie�.

Geralt nie poruszy� si�. Na plecach czu� znajomy ci�ar obu swych mieczy, ci�ar, kt�rego brakowa�o mu od miesi�ca. Kt�ry zwykle dawa� spok�j i pewno��. Dzi�, w tej chwili, ci�ar by� tylko ci�arem.

��Przysz�am��� Aguara b�ysn�a k�ami. - Sama nie wiem, po co przysz�am. By si� po�egna�, mo�e. Mo�e by jej pozwoli� po�egna� si� z tob�.

Zza lisicy wy�oni�a si� szczup�a dziewczynka w obcis�ej sukience. Jej blada i nienaturalnie nieruchoma twarz wci�� jeszcze by�a na wp� ludzka. Ale chyba jednak ju� bardziej lisia ni� ludzka. Zmiany zachodzi�y szybko.

Wied�min pokr�ci� g�ow�.

��Wyleczy�a�� O�ywi�a� j�? Nie, to niemo�liwe. A wi�c ona �y�a tam, na statku. �y�a. Udawa�a martw�.

Aguara szczekn�a g�o�no. Potrzebowa� chwili, by poj��, �e to by� �miech. �e lisica si� �mieje.

��Niegdy� mog�y�my bardzo wiele! Iluzje magicznych wysp, ta�cz�ce na niebie smoki, wizje pot�nej armii, zbli�aj�cej si� do mur�w miasta� Niegdy�, dawniej. Teraz �wiat si� zmieni�, nasze zdolno�ci zmala�y� a my�my skarla�y. Wi�cej w nas z lisic ni� z aguar. Ale wci�� nawet najmniejsza, nawet najm�odsza lisica zdolna jest oszuka� iluzj� wasze prymitywne ludzkie zmys�y.

��Po raz pierwszy w �yciu � powiedzia� po chwili � rad jestem, �e mnie oszukano.

��Nie jest prawd�, �e wszystko zrobi�e� �le. A w nagrod� mo�esz dotkn�� mojej twarzy.

Odchrz�kn��, patrz�c na ko�czyste z�bce.

��Hmm�

��Iluzje s� tym, o czym my�lisz. Czego si� l�kasz. I o czym marzysz.

��S�ucham?

Lisica szczekn�a cicho. I odmieni�a si�.

Ciemne, fio�kowe oczy, p�on�ce w bladej, tr�jk�tnej twarzy. Kruczoczarne, sfalowane jak burza loki kaskad� opadaj� na ramiona, l�ni�, odbijaj� �wiat�o jak pawie pi�ra, wij�c si� i faluj�c przy ka�dym poruszeniu. Usta, cudownie w�skie i blade pod pomadk�. Na szyi czarna aksamitka, na aksamitce obsydianowa gwiazda, skrz�ca si� i �l�ca wok� tysi�czne refleksy�

Yennefer u�miechn�a si�. A wied�min dotkn�� jej policzka.

A wtedy suchy dere� zakwit�.

A potem powia� wiatr, targn�� krzakiem. �wiat znikn�� za zas�on� wiruj�cych bia�ych p�ateczk�w.

��Iluzja � us�ysza� g�os aguary. - Wszystko jest iluzj�.

Jaskier sko�czy� �piewa�. Ale nie odk�ada� lutni. Siedzia� na z�omku zwalonej kolumny. Patrzy� w niebo.

Geralt siedzia� obok. Rozwa�a� r�ne rzeczy. R�ne rzeczy uk�ada� w sobie. A raczej pr�bowa� u�o�y�. Snu� plany. W wi�kszo�ci zupe�nie nierealne. Obiecywa� sobie r�ne rzeczy. W�tpi�c mocno, czy kt�rejkolwiek z obietnic zdo�a dotrzyma�.

- �e te� ty � odezwa� si� nagle Jaskier � nigdy nie pogratulujesz mi ballady. Tyle ich przy tobie u�o�y�em i za�piewa�em. A ty nigdy mi nie powiedzia�e�: ��adne to by�o. Chcia�bym, by� zagra� to jeszcze raz�. Nigdy tego nie m�wi�e�.

��Zgadza si�. Nie m�wi�em, �e chcia�bym. Chcesz wiedzie�, dlaczego?

��Dlaczego?

��Bo nie chcia�em.

��To a� takie wyrzeczenie?�� nie rezygnowa� bard. - A� taki trud? Powiedzie�: �Zagraj to jeszcze raz, Jaskier. Zagraj �Jak mija czas�.

��Zagraj to jeszcze raz, Jaskier. Zagraj �Jak mija czas�.

��Powiedzia�e� to zupe�nie bez przekonania.

��I co z tego? Przecie� i tak zagrasz.

��A �eby� wiedzia�.

Geralt wsta�.

��Czas w drog�, Jaskier.

��Tak? A dok�d?

��A nie wszystko jedno?

��W zasadzie tak. Jed�my.

Na wzg�rku biela�y resztki budowli, zamienionej w ruin� na tyle dawno, �e ca�kiem ju� zaros�a. Bluszcz spowi� mury, m�ode drzewka przebija�y si� przez rozp�k�e posadzki. By�a to � Nimue wiedzie� tego nie mog�a � niegdy� �wi�tynia, siedziba kap�an�w jakiego� zapomnianego b�stwa. Dla Nimue by�a to tylko ruina. Kupa kamieni. I drogowskaz. Znak, �e idzie w�a�ciw� drog�.

Zaraz za wzg�rkiem i ruinami go�ciniec rozwidla� si� bowiem. Jeden szlak wi�d� na zach�d, przez wrzosowiska. Drugi, id�cy na p�noc, znika� w g�stym i ciemnym lesie. Zag��bia� si� w czarnym g�szczu, ton�� w ponurym mroku, rozp�ywa� si� w nim.

I to by�a jej droga. Na p�noc. Poprzez os�awiony S�jczy Las.

Opowie�ciami, kt�rymi pr�bowano przerazi� j� w Ivalo, Nimue niezbyt si� przej�a, podczas w�dr�wki mia�a z czym� takim do czynienia wielokrotnie, ka�da okolica mia�a sw�j straszny folklor, lokalne grozy i horrory, s�u��ce do nap�dzania stracha przejezdnym. Nimue by�a ju� straszona wodnicami w jeziorach, brzeginiami w rzeczkach, wichtami na rozstajach i upiorami na cmentarzach. Co drugi mostek mia� by� kryj�wk� trolli, co druga k�pa krzywych wierzb czatowni� strzygi. Nimue w ko�cu przywyk�a, spowszednia�e strachy przesta�y by� straszne. Ale nie by�o sposobu, by opanowa� dziwny niepok�j, ogarniaj�cy przed wst�pieniem w ciemny las, na dr�k� mi�dzy kurhany we mgle czy �cie�k� w�r�d osnutych oparem bagien.

Teraz, przed ciemn� �cian� lasu, te� czu�a ten niepok�j, �a��cy mr�wkami po karku i wysuszaj�cy usta.

Droga jest wyje�d�ona, powtarza�a w my�li, ca�a w koleinach od woz�w, zdeptana kopytami koni i wo��w. Co z tego, �e ten las wygl�da strasznie, to �aden dziki ost�p, to ucz�szczany szlak do Dorian, wiod�cy przez ostatni skrawek puszczy, kt�ry ocala� od siekier i pi�. Liczni t�dy je�d��, liczni t�dy chodz�. Ja te� przejd�. Nie boj� si�.

Jestem Nimue verch Wledyr ap Gwyn.

Wyrwa, Guado, Sibell, Brugge, Casterfurt, Mortara, Ivalo, Dorian, Anchor, Gors Velen.

Obejrza�a si�, czy aby kto� nie nadje�d�a. By�oby, pomy�la�a, ra�niej w kompanii. Ale go�ciniec, jak na z�o��, akurat dzi�, akurat teraz, ucz�szczany by� nie chcia�. By� wr�cz wymar�y.

Nie by�o wyj�cia. Nimue odkaszln�a, poprawi�a w�ze�ek na ramieniu, mocno �cisn�a kosturek. I wkroczy�a w las.

W drzewostanie dominowa�y d�by, wi�zy oraz stare, pozrastane ze sob� graby, by�y te� sosny i modrzewie. Do�em zaw�adn�� g�sty podszyt, spl�tane ze sob� g�ogi, leszczyny, czeremchy i wiciokrzewy. Taki podszyt roi� si� zwykle od le�nego ptactwa, w tym lesie jednak panowa�a z�owroga cisza. Nimue sz�a ze wzrokiem wbitym w ziemi�. Odetchn�a z ulg�, gdy w pewnej chwili gdzie� w g��bi lasu zastukota� dzi�cio�. Co� tu jednak �yje, pomy�la�a, nie jestem zupe�nie sama.

Zatrzyma�a si� i odwr�ci�a gwa�townie. Nie dostrzeg�a nikogo ani niczego, a przez chwil� pewna by�a, �e kto� za ni� pod��a. Czu�a, �e jest obserwowana. Skrycie �ledzona. Strach �cisn�� jej gard�o, dreszczem sp�yn�� po plecach.

Przyspieszy�a kroku. Las, jak si� jej wyda�o, zacz�� rzedn��, zrobi�o si� ja�niej i zieleniej, bo w drzewostanie j�a przewa�a� brzoza. Jeszcze zakr�t, jeszcze dwa, pomy�la�a gor�czkowo, jeszcze troch� i las si� sko�czy. Zostawi� ten las za sob� wraz z tym, co si� za mn� skrada. A ja p�jd� dalej.

Wyrwa, Guado, Sibell, Brugge�

Nie us�ysza�a nawet szelestu, ruch u�owi�a k�tem oka. Z g�stwy paproci wystrzeli� szary, p�aski, wielono�ny i niewiarygodnie szybki kszta�t. Nimue wrzasn�a, widz�c k�api�ce szczypce, wielkie jak kosy. Naje�one kolcami i szczecinami �apy. Liczne oczy, otaczaj�ce �eb niby korona.

Poczu�a silne szarpni�cie, kt�re poderwa�o j� i gwa�townie odrzuci�o. Run�a plecami na spr�ynuj�ce p�dy leszczyny, uczepi�a si� ich, gotowa zerwa� si� i ucieka�. Zamar�a, patrz�c na dziej�cy si� na drodze dziki pl�s.

Wielono�ny stw�r skaka� i kr�ci� si�, kr�ci� niesamowicie szybko, wymachuj�c �apami i szcz�kaj�c straszliwymi �uwaczkami. A wok� niego, jeszcze szybciej, tak szybko, �e a� zamazywa� si� w oczach, ta�czy� cz�owiek. Uzbrojony w dwa miecze.

Na oczach skamienia�ej ze strachu Nimue w powietrze wylecia�a najpierw jedna, potem druga, potem trzecia odr�bana �apa. Ci�cia mieczy spad�y na p�aski korpus, z kt�rego sikn�y strugi zielonej mazi. Potw�r szamota� si� i ciska�, wreszcie dzikim skokiem rzuci� si� w las, do ucieczki. Nie uciek� daleko. Cz�owiek z mieczami dopad� go, przydepta�, z rozmachem przygwo�dzi� do ziemi sztychami obu kling naraz. Stw�r d�ugo m��ci� ziemi� odn�ami, wreszcie znieruchomia�.

Nimue przycisn�a r�ce do piersi, usi�uj�c tym sposobem uspokoi� t�uk�ce serce. Widzia�a, jak jej wybawca kl�ka nad zabitym potworem, jak z pomoc� no�a od�upuje co� z jego pancerza. Jak wyciera klingi mieczy i chowa je do pochew na plecach.

��W porz�dku?

Troch� potrwa�o, zanim do Nimue dotar�o, �e to j� pytaj�. Ale i tak nie mog�a ani doby� g�osu, ani wsta� z leszczyny. Jej wybawca nie spieszy� si�, by j� z krzaka wyci�ga�, musia�a wreszcie wydosta� si� sama. Nogi dygota�y jej tak, �e z trudem sta�a. Sucho�� w ustach za nic nie chcia�a ust�pi�.

��Kiepski pomys�, taka samotna w�dr�wka przez las � powiedzia� wybawca, podchodz�c bli�ej.

Zdj�� kaptur, �nie�nobia�e w�osy a� zal�ni�y w�r�d le�nego p�mroku. Nimue omal nie krzykn�a, bezwiednym ruchem przy�o�y�a pi�ci do ust. To niemo�liwe, pomy�la�a, to absolutnie niemo�liwe. To mi si� chyba �ni.

��Ale od teraz � podj�� bia�ow�osy, ogl�daj�c trzyman� w d�oni poczernia�� i za�niedzia�� metalow� p�ytk�. - Od teraz mo�na b�dzie t�dy bezpiecznie chodzi�. Bo co my tu mamy? IDR UL Ex IX 0008 BETA. Ha! Brakowa�o mi ci� w rachunku, �semko. Ale teraz rachunki si� wyr�wna�y. Jak si� czujesz, dziewczyno? Ach, wybacz. Pustynia w ustach, co? J�zyk jak ko�ek? Znam to, znam. Prosz�, �yknij.

Przyj�a podan� manierk� w dr��ce r�ce.

��Dok�d to w�drujemy?

��Do D� Do Do�

��Do?

��Do� Dorian. Co to by�o? To� tam?

��Arcydzie�o. Majstersztyk numer �smy. Niewa�ne zreszt�, co to by�o. Wa�ne, �e ju� by� przesta�o. A ty kim jeste�? Dok�d zmierzasz?

Kiwn�a g�ow� prze�kn�a �lin�. I odwa�y�a si�. Sama zaskoczona sw� odwag�

��Jestem� Jestem Nimue verch Wledyr ap Gwyn. Z Dorian id� do Anchor, stamt�d do Gors Velen. Do Aretuzy, szko�y czarodziejek na wyspie Thanedd.

��Oho. A sk�d w�drujesz?

��Z wioski Wyrwa. Przez Guado, Sibell, Brugge, Casterfurt�

��Znam t� tras� � przerwa� jej. - Przew�drowa�a� istne p� �wiata, Nimue c�rko Wledyra. W Aretuzie powinni przyzna� ci za to punkty na egzaminie wst�pnym. Ale raczej nie przyznaj�. Ambitny wytyczy�a� sobie cel, dziewczyno z wioski Wyrwa. Bardzo ambitny. Chod� ze mn�.

��Dobry��� Nimue wci�� sztywno stawia�a nogi.

��Dobry panie�

��Tak?

��Dzi�ki za ratunek.

��To tobie nale�� si� podzi�kowania. Od �adnych kilku dni wypatruj� tu kogo� takiego jak ty. Co kto t�dy szed�, to w licznych grupach, szumno i zbrojno, takich nasz majstersztyk numer osiem nie odwa�a� si� atakowa�, nie wystawia� nosa z kryj�wki. Ty go z niej wywabi�a�. Nawet z du�ej odleg�o�ci umia� rozpozna� �atw� zdobycz. Kogo� w�druj�cego samotnie. I niedu�ego. Bez urazy.

Skraj lasu by�, jak si� okaza�o, tu�-tu�. Dalej, przy pojedynczej k�pie drzew, czeka� ko� bia�ow�osego. Gniada klacz.

��Do Dorian � powiedzia� bia�ow�osy � jest st�d jakie� czterdzie�ci mil. Dla ciebie trzy dni drogi. Trzy i p�, licz�c reszt� dzisiejszego. Jeste� tego �wiadoma?

Nimue poczu�a nag�� eufori�, niweluj�c� ot�pienie i inne skutki przera�enia. To sen, pomy�la�a. To mi si� chyba �ni. Bo to nie mo�e by� jawa.

��Co ci jest? Dobrze si� czujesz? Nimue zebra�a si� na odwag�.

��Ta klacz��� z podniecenia ledwie zdo�a�a artyku�owa�. - Ta klacz nazywa si� P�otka. Bo ka�dy tw�j ko� si� tak nazywa. Bo ty jeste� Geralt z Rivii. Wied�min Geralt z Rivii.

Patrzy� na ni� d�ugo. Milcza�. Nimue te� milcza�a, ze wzrokiem wbitym w ziemi�.

��Kt�ry mamy rok?

��Tysi�c trzysta��� podnios�a zdumione oczy. - Tysi�c trzysta siedemdziesi�ty trzeci po Odrodzeniu.

��Je�li tak � bia�ow�osy przetar� twarz d�oni� w r�kawicy � to Geralt z Rivii od dawna nie �yje. Umar� sto pi�� lat temu. Ale my�l�, �e by�by rad, gdyby� By�by rad, �e po tych stu pi�ciu latach ludzie go pami�taj�. �e pami�taj�, kim by�. Ba, pami�taj� nawet imi� jego konia. Tak, my�l�, �e by�by rad� Gdyby m�g� o tym wiedzie�. Chod�. Odprowadz� ci�.

D�ugo szli w milczeniu. Nimue gryz�a wargi. Zawstydzona, postanowi�a nie odzywa� si� wi�cej.

��Przed nami � przerwa� napi�t� cisz� bia�ow�osy � rozstaje i trakt. Droga do Dorian. Dotrzesz bezpiecznie�

��Wied�min Geralt nie umar�! - wypali�a Nimue. - Odszed� tylko, odszed� do Krainy Jab�oni. Ale powr�ci� Powr�ci, bo tak m�wi legenda.

��Legendy. Klechdy. Ba�nie. Bajania i opowie�ci. Mog�em si� domy�li�, Nimue z wioski Wyrwa, kt�ra idziesz do szko�y czarodziejek na wyspie Thanedd. Nie odwa�y�aby� si� na tak szale�cz� wypraw�, gdyby nie legendy i ba�nie, na kt�rych wyros�a�. Ale to tylko ba�nie, Nimue. Tylko ba�nie. Zbyt daleko ju� odesz�a� od domu, by tego nie pojmowa�.

��Wied�min wr�ci z za�wiat�w!�� nie rezygnowa�a. - Wr�ci, by broni� ludzi, gdy zn�w rozpanoszy si� Z�o. Dop�ki b�dzie istnia�a ciemno��, dop�ty b�d� potrzebni wied�mini. A ciemno�� wci�� istnieje!

Milcza� d�ugo, patrz�c w bok. Wreszcie odwr�ci� ku niej twarz. I u�miechn�� si�.

��Ciemno�� wci�� istnieje � potwierdzi�. - Pomimo dokonuj�cego si� post�pu, kt�ry, jak si� nam ka�e wierzy�, ma rozja�nia� mroki, eliminowa� zagro�enia i odp�dza� strachy. Jak dot�d, post�p wi�kszych sukces�w w tej materii nie odni�s�. Jak dot�d, post�p tylko wmawia nam, �e ciemno�� to wy��cznie �mi�cy �wiat�o przes�d, �e nie ma si� czego ba�. Ale to nieprawda. Jest si� czego ba�. Bo zawsze, zawsze b�dzie istnia�a ciemno��. I zawsze b�dzie rozpanoszone w ciemno�ci Z�o, zawsze b�d� w ciemno�ci k�y i pazury, mord i krew. I zawsze b�d� potrzebni wied�mini. I oby zawsze zjawiali si� tam, gdzie w�a�nie s� potrzebni. Tam, sk�d dobiega wo�anie o pomoc. Tam, sk�d si� ich przyzywa. Oby zjawiali si�, wzywani, z mieczem w r�ku. Mieczem, kt�rego b�ysk przebije ciemno�ci, kt�rego jasno�� mroki rozproszy. �adna bajka, prawda? I ko�czy si� dobrze, jak ka�da bajka powinna.

��Ale��� zaj�kn�a si�. - Ale to przecie� sto lat� Jak to mo�liwe, aby� Jak to mo�liwe?

��Takich pyta�. - Przerwa� jej, wci�� z u�miechem � nie wolno zadawa� przysz�ej adeptce Aretuzy. Szko�y, w kt�rej ucz�, �e nie ma rzeczy niemo�liwych. Bo wszystko, co dzi� niemo�liwe, jutro mo�liwym si� uczyni. Takie has�o winno widnie� nad wej�ciem do uczelni, kt�ra wkr�tce b�dzie twoj� uczelni�. Szcz�liwej drogi, Nimue. Bywaj. Tu si� rozstaniemy.

��Ale��� poczu�a nag�� ulg�, a s�owa pop�yn�y rzek�. - Ale ja chcia�abym wiedzie� Wiedzie� wi�cej. O Yennefer. O Ciri. O tym, jak si� naprawd� sko�czy�a tamta historia. Ja czyta�am� Ja znam legend�. Wiem wszystko. O wied�minach. O Kaer Morhen. Znam nawet nazwy wszystkich wied�mi�skich Znak�w! Prosz�, opowiedz mi�

��Tu si� rozstaniemy � przerwa� jej �agodnie. - Przed tob� droga ku twemu przeznaczeniu. Przede mn� ca�kiem inny szlak. Opowie�� trwa, historia nie ko�czy si� nigdy. Co si� za� tyczy Znak�w� Jest taki, kt�rego nie znasz. Nosi nazw� Somne. Sp�jrz na moj� d�o�.

Spojrza�a.

��Iluzja � us�ysza�a jeszcze sk�d�, z bardzo daleka. - Wszystko jest iluzj�.

��Hola, dziewczyno! Nie �pij, bo ci� okradn�! Poderwa�a g�ow�. Przetar�a oczy. I zerwa�a si� z ziemi.

��Zasn�am? Spa�am?

��Jeszcze jak!�� za�mia�a si� z koz�a powo��ca wozem t�ga kobieta. - Jak kamie�! Jak zabita! Dwa razy ci� okrzyka�am, a ty nic. Ju�em chcia�a z wozu le�� Sama jeste�? Co si� tak rozgl�dasz? Wypatrujesz kogo�?

��Cz�owieka� o bia�ych w�osach� By� tu� A mo�e� Sama ju� nie wiem�

��Nikogom tu nie widzia�a � odpar�a kobieta. Zza jej plec�w, zza plandeki, wyjrza�y g��wki dwojga dzieci.

��Bacz�, �e� w drodze. - Kobieta wskaza�a oczami w�ze�ek i kosturek Nimue. - Ja ku Dorian jad�. Chcesz, podwioz�. Je�li i ty w t� stron�.

��Dzi�ki � Nimue wdrapa�a si� na kozio�. - Dzi�ki stokrotne.

��No!�� Kobieta strzeli�a lejcami. - Tedy jedziem! Wygodniej jecha�, ni� piechty dra�owa�, nie? Oj, musia�a�e� setnie si� utrudzi�, �e ci� tak �pik zmorzy�, by si� przy samej drodze pok�a��. Spa�a�, powiadam ci�

��Jak kamie� � westchn�a Nimue. - Wiem. Zm�czy�am si� i zasn�am. A do tego mia�am�

��No? Co mia�a�?

Obejrza�a si�. Za ni� by� czarny las. Przed ni� droga w�r�d szpaleru wierzb. Droga ku przeznaczeniu.

Opowie�� trwa, pomy�la�a. Historia nie ko�czy si� nigdy.

��Mia�am przedziwny sen.