Mg�a stawa�a si� coraz g�stsza. Jej d�ugie, szare wst�gi owin�y niby jaki� wilgotny ca�un gromad� strudzonych pielgrzym�w. Wiele ju� dni w�drowali tak w�r�d bezkresnego pustkowia, a mimo to nic nie wskazywa�o, �e cel jest blisko. Zerwa� si� wiatr i z pot�nym wyciem nadci�gn�� znad wy�yny, rozp�dzaj�c na chwil� opary mg�y, kt�ra po chwili odrodzi�a si� jeszcze ci�sza i bardziej nieprzenikniona.

Katarzyna sz�a pochylona i ze spuszczon� g�ow�, ukryt� pod wielkim kapeluszem szarpanym przez wiatr. �ciskaj�c po�y targanej lodowatymi podmuchami peleryny, opiera�a si� z ca�ej si�y na kosturze. Min�o ju� pi�� dni, odk�d wyruszyli z Le Puy, zd��y�a wi�c si� przekona�, jak nieoceniony jest ten kij, kiedy zaczyna ci��y� zm�czenie. Tak jak w tej chwili, kiedy sama ledwo pow��cz�c nogami podtrzymywa�a na dodatek Gillette de Vauchelles. By�a to czterdziestoletnia wdowa, kobieta o usposobieniu �agodnym i melancholijnym. Na jej twarzy malowa� si� nieuleczalny smutek, a piersi� wstrz�sa� suchy kaszel. Pochodzi�a z dobrego domu, by�a wykszta�cona i g��boko wierz�ca. Katarzyna widz�c, �e z ledwo�ci� trzyma si� na nogach i z trudem chwyta oddech, natychmiast ofiarowa�a jej sw� pomoc. Gillette jednak najpierw odm�wi�a.

� B�d� ci ci�arem, siostro... Wystarczy ci tw�j w�asny krzy�.

Tak by�o w istocie. Trud ca�ego dnia ci��y� Katarzynie, a stopy, obtarte przez ci�my z nie wyprawionej sk�ry, piek�y dotkliwie. Pomimo to czu�a, �e musi przyj�� z pomoc� towarzyszce niedoli. U�miechn�a si� do niej przyja�nie.

� Nic mi nie jest! A we dwie b�dzie nam ra�niej.

Kobiety, podpieraj�c si� wzajemnie, pokonywa�y okrutn� drog�, kt�ra w miar� up�ywu czasu stawa�a si� coraz ci�sza.

Pielgrzymi opu�cili stodo�y w Malbouzon o �wicie, zamierzaj�c tego dnia dotrze� do przeorstwa w Nasbinals, odleg�ego o niewiele ponad mil� drogi. Wkr�tce jednak nad okolic� zaleg�a mg�a i zab��dzili. Nigdzie nie by�o wida� kamiennego muru, kt�ry powinien wznosi� si� przy drodze wiod�cej do celu. Wtedy przewodnik zwo�a� ich wszystkich i powiedzia�: � Musimy i�� dalej t� drog�, cho� nie wiemy, dok�d nas zawiedzie. Je�li zboczymy, b�dziemy kr��y� w k�ko we mgle. Nie pozostaje nam nic innego, jak zda� si� na �ask� niebios!

Jego s�owa zosta�y przyj�te szeptem aprobaty. Przet�umaczono je Szwajcarom i Niemcom, kt�rzy szli w tyle. �aden z nich nie zg�osi� sprzeciwu, tak wielkim pos�uchem cieszy� si� przewodnik w�r�d tej zr�nicowanej gromady. Katarzyna nie wiedzia�a w�a�ciwie, co ma o nim s�dzi�. S�ysza�a, �e nazywa si� Gerbert Bohat i �e jest jednym z najbogatszych mieszczan w Clermont, ale inaczej go sobie wyobra�a�a. By� wysoki, chudy i mia� wygl�d ascety. Jednak jego niespokojna twarz zdradza�a k��bi�ce si� w nim uczucia. Zazwyczaj w jego szarych oczach malowa�a si� ch�� dominacji, lecz od czasu do czasu da� si� w nich zauwa�y� jaki� niepok�j, nieomal�e strach. By� nieprzyst�pny, cho� mia� wszelkie cechy przyw�dcy. Tym niemniej Katarzyna by�a przekonana, �e Gerbert nienawidzi kobiet. Zawsze zwraca� si� do niej ch�odnym, ledwo uprzejmym tonem, podczas gdy dla innych pielgrzym�w by� bardzo mi�y. Kiedy jednak przychodzi�a godzina modlitwy, Katarzynie zdawa�o si�, �e dusza tego m�czyzny p�onie...

W�drowcy szli wi�c w nieznane, a� nagle przed nimi, z opar�w mg�y, wy�oni� si� stary most nad potokiem.

� To Bès � obja�ni� Gerbert � a ten most nazywa si� Marchastel. W takim razie musimy i�� prosto. Nie staniemy przeto w Nasbinals, lecz w klasztorze w Aubrac. W drog�!

S�owa przewodnika doda�y wszystkim otuchy. Pielgrzymi zaintonowali pie�� i ruszyli przed siebie. W miar� jednak jak mg�a zasnuwa�a okolice i droga stawa�a si� niewidoczna, ich g�osy, jeden po drugim, milk�y. Czasem zza zas�ony mg�y ukazywa�o si� zdradzieckie torfowisko, bagno czy g��boka przepa�� lub szare siod�o wzg�rza, wi�ksz� jednak cz�� czasu trzeba by�o i�� po omacku, z oczami utkwionymi w ziemi�. Wkr�tce zapad�a noc, nios�c ze sob� swoje niebezpiecze�stwa. Czy przyjdzie im nocowa� tutaj, na tym pustkowiu, podda� si� biczowaniu wiatru nios�cego drobne p�atki �niegu, nie nale��cego do rzadko�ci na pustynnych po�aciach Aubrac?

Zapa� Katarzyny nie s�ab� pomimo psiej pogody i obtartych st�p. By�a gotowa znie�� sto razy wi�cej, �eby tylko odnale�� ukochanego Arnolda.

Nagle Gillette de Vauchelles potkn�a si� i upad�a, poci�gaj�c za sob� Katarzyn�. Gerbert widz�c zamieszanie, natychmiast po�pieszy� do kobiet.

� Co tu si� dzieje? Czy nie mo�ecie patrze� pod nogi?

Jego g�os by� surowy i ca�kowicie pozbawiony wsp�czucia. Katarzyna, b�d�c u kresu si�, nie mia�a zamiaru znosi� z�ego humoru Klermontczyka. Tote� jej odpowied� zabrzmia�a r�wnie oschle.

� Moja towarzyszka jest ju� wyko�czona t� nie ko�cz�c� si� drog�! Je�li w og�le co� takiego mo�na nazwa� drog�! A na dodatek ta mg�a!

Gerbert wykrzywi� usta w pogardliwym u�miechu.

� W�drujemy dopiero pi�� dni! Ta niewiasta powinna zosta� w domu, wiedz�c, �e jest chora! Pielgrzymka to nie rozrywka! Pan B�g chce...

� Pan B�g chce � przerwa�a ostro Katarzyna � aby okazywa� bli�niemu mi�osierdzie! Wielka mi zas�uga podj�� trud w�dr�wki, kiedy jest si� w pe�ni si�! Zamiast upomnie� lepiej by� nam, panie, pom�g�!

� Pos�uchaj mnie, niewiasto! � odpar� Gerbert. � Nikt ci� nie pyta� o zdanie! Moim obowi�zkiem jest doprowadzi� t� gromad� do grobowca �wi�tego Jakuba! Inni mog� przyj�� ci z pomoc�!

� O�mielam si� zauwa�y�, panie, �e nie jestem dla ciebie �adn� �niewiast�� i �e mam nazwisko: nazywam si� Katarzyna de Montsalvy!

� Przemawia przez ciebie pycha! � odpali� Gerbert. � Nie zapominaj, �e jeste� tylko cz�stk� gromady grzesznik�w na drodze skruchy!

Pogardliwy i moralizatorski ton Klermontczyka rozz�o�ci� do �ywego Katarzyn�.

� �atwo ci m�wi� o pysze innych, �m�j bracie� � przerwa�a, podkre�laj�c specjalnie s�owo �brat�. � Wydaje si�, s�dz�c po �arliwo�ci twego mi�osierdzia, �e temat ten znasz doskonale!

Na takie s�owa w szarych oczach Gerberta b�ysn�� gniew. Spojrzenia przeciwnik�w skrzy�owa�y si�. Katarzyna jednak nie spuszcza�a oczu, ciesz�c si� w duchu ze zdenerwowania m�czyzny. Ten cz�owiek powinien wreszcie zrozumie�, �e ona nigdy nie podda si� jego woli. Wida� to by�o wyra�nie w jej hardym spojrzeniu.

Nagle Gerbert uni�s� wysoko sw�j pielgrzymi kostur, lecz w tej samej chwili kto� z gromady chwyci� podniesione rami�, zmuszaj�c je, by opad�o.

� Hola, bracie! Opanuj�e si�! Nie zapominaj, �e masz do czynienia z bia�og�ow�, nie z giermkiem! Do diaska, wy w tej waszej dzikiej Owernii macie proste obyczaje � powiedzia� kpi�cym tonem nieznajomy. � Lepiej by� pomy�la�, panie, jakim sposobem wyprowadzi� nas z tej mg�y przeszywaj�cej do szpiku ko�ci. Nie pora tu i miejsce na spory, a ja sam potrafi� wesprze� towarzyszk� pani Katarzyny a� do nast�pnego postoju... je�li jakim� cudem uda si� nam do� dotrze�!

� W schronisku przyklasztornym otrzyma nale�yt� opiek� � wymamrota� Gerbert, oddalaj�c si� na czo�o gromady.

� Dopiero jak ujrz� dachy, uwierz� w to jego schronisko! � parskn�� obro�ca Katarzyny, pomagaj�c jej podnie�� nieszcz�sn� Gillette, pod kt�r� ze zm�czenia ugina�y si� nogi. � T� kobiet� trzeba nie�� � doko�czy�, obrzucaj�c gromad� spojrzeniem zach�ty.

Katarzyna u�miechn�a si� do niego z wdzi�czno�ci�. Do tej pory nie zauwa�y�a tego cz�owieka po�r�d pielgrzym�w, a teraz, przygl�daj�c mu si� z bliska, zwr�ci�a uwag� na jego niezwyk�y jak na pielgrzyma wygl�d. By� to m�ody, szczup�y m�czyzna, �redniego wzrostu, lecz jego twarz nie przypomina�a oblicza skruszonego pokutnika. Niezwykle wyrazista, nie mia�a w sobie nic wywa�onego: grube, mi�siste wargi, d�ugi, silny, z�amany po�rodku nos, ma�e niebieskie oczy os�oni�te bezbarwnymi brwiami, kwadratowy, znamionuj�cy odwag� podbr�dek i mn�stwo przedwczesnych zmarszczek. Dope�nia�y jego fizjonomii grubo ciosane rysy, �ywe spojrzenie zdradzaj�ce inteligencj� i kpi�ce zmarszczki wok� ust. Widz�c zaciekawienie w oczach nieznajomej, u�miechn�� si� szeroko, zdj�� z g�owy sw�j zawadiacki kapelusz i zami�t� nim przed ni� a� do samej ziemi.

� Josse Rallard, pi�kna pani, do us�ug! Pary�anin z urodzenia, a szlachcic z przypadku, udaj�cy si� do Galicji, by spe�ni� �lubowanie, a tak�e by odpokutowa� za liczne grzechy! Hej! Wy tam! Kto pomo�e mi zanie�� do schroniska t� niewiast�?

Spo�r�d stoj�cych w pobli�u pielgrzym�w �aden si� nie ruszy�.

Najwyra�niej wycie�czeni i zmarzni�ci na ko�� w�drowcy mieli dosy� swojej w�asnej m�ki. Wielu z nich trz�s�o si� od przeszywaj�cego do szpiku ko�ci wiatru. �aden z nich nie pali� si� do d�wigania dodatkowego ci�aru. Katarzyna pomy�la�a, �e wygl�daj� jak stado wystraszonych baran�w i nie mog�a opanowa� uczucia pogardy. To tak wygl�da�a w rzeczywisto�ci wzajemna pomoc, kt�ra powinna kr�lowa� w�r�d pokutnik�w!

Tymczasem Gerbert Bohat rzuci� has�o do wymarszu. W tej chwili Josse przedar� si� przez otaczaj�c� go gromad� i dotar� do niewysokiego osobnika, ukrywaj�cego twarz pod kapeluszem i klepn�wszy go przyjacielsko po plecach rzek�: � Hej, kumie! Ty chyba nie odm�wisz pomocy? Czy kto kiedy widzia� takich pobo�nych ludzi, jak wy, moi bracia? Co? Nie ma ch�tnych?

� Nie jestem twoim kumem... � wymamrota� cz�ek spod kapelusza, lecz nie �mi�c odm�wi�, wkr�tce znalaz� si� przy kobietach. Najwyra�niej jednak nie by�o mu to w smak. Josse, widz�c jego nastroszon� min�, roze�mia� si� ca�� g�b�.

� Dalej�e! Czy� obaj nie jeste�my pary�aninami? Pycha to ci�ki grzech, bracie, a zw�aszcza u pielgrzyma! Katarzyno! Przedstawiam pani pana Colina des Epinettesa, wytrawnego juryst� i cz�owieka wielkiej umys�owo�ci, kt�rego szcz�liwy traf pozwoli� mi tutaj spotka�. Dalej�e, mi�y bracie, chwy� pani� Gillette z jednej strony, ja za� chwyc� j� z drugiej! Nie godzi si�, by trudzi�a si� pani Katarzyna, kiedy my jeste�my pod r�k�!

Katarzyna, widz�c min� �wytrawnego jurysty�, parskn�a �miechem, a jej zm�czenie na chwil� ust�pi�o. Mog�aby przysi�c, �e s�yszy, jak nieznajomy wygra�a pod adresem swego dr�czyciela: �Do diab�a z tob� i tym twoim jadowitym j�zykiem�.

Tymczasem Josse, nie zwlekaj�c, zarzuci� sobie na szyj� jedno rami� Gillette, wi�c Colin, chc�c nie chc�c, zarzuci� drugie. Biedaczka prawie oderwa�a si� od ziemi. Katarzyna wzi�a jej kostur i ubog� sakw�. Ruszono w drog�.

Jednak na nast�pnym postoju pielgrzymom rozwi�za�y si� j�zyki. Jedni skar�yli si� na d�ugi marsz bez odpoczynku, inni na otaczaj�ce ich ciemno�ci, jeszcze inni obawiali si� zdradzieckich torfowisk i wznosili mod�y do �wi�tego Jakuba, by mia� ich w swojej opiece.

� Przesta�cie, do licha! � krzykn�� wreszcie niewidoczny we mgle Gerbert.

� Za�piewajcie co�!

� Nie mamy ochoty! � zawo�a� kt�ry� z pokutnik�w. � Sp�jrzmy wreszcie prawdzie w oczy: jeste�my zgubieni!

� Nieprawda! � odpali� przewodnik. � Schronisko nie mo�e ju� by� daleko! Katarzyna r�wnie� otworzy�a usta, by wyrazi� swoje w�tpliwo�ci, kiedy, jakby na potwierdzenie s��w Klermontczyka, doszed� jej uszu niewyra�ny d�wi�k dzwon�w. Bohat wyda� okrzyk triumfu.

� A nie m�wi�em! To dzwon b��dz�cych! Jeste�my na dobrej drodze!

Dalej! Ruszajmy! � I wymachuj�c nad g�ow� kosturem, pierwszy rzuci� si� w kierunku, sk�d dobieg�y d�wi�ki. Gromada pokutnik�w chwiejnym krokiem ruszy�a w jego �lady.

� Miejmy nadziej�, �e potrafi orientowa� si� w terenie... � wymamrota� Josse. � Nie ma nic bardziej zwodniczego ni� mg�a!

Bicie dzwonu stawa�o si� na szcz�cie coraz bli�sze. Wkr�tce w ciemno�ci zab�ys�o s�abe, ��te �wiat�o, kt�re Gerbert powita� jak swoje osobiste zwyci�stwo.

� To mnisi na szczycie dzwonnicy zapalili pochodnie dla b��dz�cych.

Jeste�my na miejscu!

W tej chwili mg�a rozst�pi�a si� i Katarzyna ujrza�a przed sob� skupisko przysadzistych budynk�w z wysok� wie�� i pot�n�, kwadratow� dzwonnic�. Schronisko, wci�ni�te w ostatni fa�d wy�yny, wygl�da�o jak prawdziwa forteca. Na ten widok pielgrzymi zacz�li wiwatowa�, zag�uszaj�c d�wi�ki dzwonu, kt�re spada�y teraz prosto na ich g�owy. Z g�o�nym skrzypieniem otworzy�a si� przed nimi wielka brama, przepuszczaj�c trzech mnich�w o�wietlaj�cych sobie drog� �uczywami.

� Jeste�my pielgrzymami! � krzykn�� Gerbert dono�nym g�osem. � Przyszli�my prosi� o schronienie!

� Wejd�cie, bracia, schronisko stoi przed wami otworem! � odparli ch�rem mnisi.

�nieg jakby tylko czeka� na nadej�cie w�drowc�w, gdy� w tej chwili zacz�� pr�szy�, biel�c obszerny dziedziniec, na kt�rym nozdrza przybysz�w wype�ni�a silna wo� owczarni.

Katarzyna tego wieczoru mia�a ochot� na odrobin� samotno�ci. Nie u�miecha� jej si� odpoczynek we wsp�lnej sali. Ta dziwna w�dr�wka nape�ni�a j� mieszanymi uczuciami. Czu�a si� obco w�r�d tych ludzi, obce te� by�y dla niej ich cele i �luby. Oni wszyscy pragn�li duchowej przemiany zbli�aj�c si� do grobowca �wi�tego Jakuba, jakby ju� za �ycia chcieli zapewni� sobie wst�p do raju. Lecz ona? To prawda, �e pragn�a, by B�g pozwoli� jej doj�� do ko�ca tej drogi krzy�owej i uzdrowi� ukochanego m�a. Jednak nie chodzi�o jej o �adne wzloty duchowe, lecz o odzyskanie m�owskiej mi�o�ci, jak najbardziej ziemskiej i cielesnej. Pragn�a jego poca�unk�w i jego cia�a, s�owem � Arnolda z krwi i ko�ci, bez kt�rego nie mia�a ochoty �y�...

� Rozdzielmy si� teraz! � rzuci� kr�tko Bohat. � Niewiasty niech p�jd� z zakonnicami, a m�czy�ni ze mn�!

W tej chwili z jednego z budynk�w wysz�y cztery siostry mi�osierdzia odziane w czarne habity jak mnisi, z t� tylko r�nic�, �e ka�da z nich nosi�a do tego bia�y barbet* [*Barbet � bia�a bluzka noszona przez zakonnice.], dzi�ki kt�remu habit zyskiwa� na lekko�ci.

� Moja towarzyszka jest wyczerpana � wyja�ni�a Katarzyna. � Potrzebuje spokoju i odpoczynku. Czy nie macie jakiego� osobnego pokoju, gdzie mog�abym si� ni� zaj��?

Siostra Leonarda, jedna z tych silnych, wiejskich dziewczyn, nie czuj�cych strachu ani przed cz�owiekiem, ani przed zwierz�ciem, spojrza�a na Katarzyn� ze zniecierpliwieniem. Nast�pnie spokojnie u�o�y�a Gillette na noszach i dopiero podni�s�szy je wsp�lnie z drug� siostr�, raczy�a odpowiedzie�: � Mamy tu tylko dwie pojedynki, obie zaj�te w tej chwili przez pewn� dam� i jej dworki. Dama ta dziesi�� dni temu przyby�a do nas ze z�aman� nog� i z tego powodu przebywa nadal pod naszym dachem.

� Rozumiem, lecz czy dama ta nie mog�aby odes�a� swoich s�u��cych do wsp�lnej sali i odst�pi� nam jeden z pokoi?

Siostra Leonarda u�miechn�a si� z pow�tpiewaniem i wzruszywszy szerokimi ramionami odpar�a: � Co do mnie, nie odwa�y�abym si� j� o to prosi�... Ma ona... m�wi�c delikatnie... paskudny charakter!

� Siostra jest osob�, kt�r� trudno zbi� z panta�yku � zauwa�y�a Katarzyna.

� Lecz je�li siostra si� boi, to sama podejm� si� pertraktacji.

� Nie �ebym si� ba�a � zaprotestowa�a siostra Leonarda. � Ja tylko nie znosz� wrzask�w, a niestety nasz Stw�rca obdarzy� t� dam� przera�liwym g�osem!

Tak rozprawiaj�c, siostry z noszami, a za nimi Katarzyna, dosz�y do niskich drzwi prowadz�cych do domu zakonnic. Za nimi nadesz�y pozosta�e, nieliczne niewiasty bior�ce udzia� w pielgrzymce. Wszystkie wesz�y do obszernej kuchni, w kt�rej zapach p�on�cych na palenisku polan miesza� si� z woni� kwa�nego mleka. U niskiej, osmolonej powa�y zwisa�y wianki cebuli i po�cie w�dzonek. W wiklinowych koszach suszy�y si� sery, a przed olbrzymim paleniskiem krz�ta�y si� dwie siostry. Obie z podwini�tymi r�kawami miesza�y �wawo g�sty kapu�niak bulgoc�cy w du�ym, czarnym kotle.

Siostry postawi�y nosze przed paleniskiem, a Leonarda pochyli�a si� nad chor�.

� Jest bardzo blada. Dam jej czego� na wzmocnienie, a tymczasem siostry przygotuj� jej ��ko.

� Powiedz, siostro, gdzie mog� znale�� t� dam�? � nie dawa�a za wygran� Katarzyna. � Musz� z ni� m�wi�!

Siostra Leonarda wybuchn�a szczerym �miechem.

� Ale� jeste� uparta, pani! Widz�, �e sama musz� do niej p�j��... Z g�ry jednak znam odpowied�... Ty tymczasem zajmij si� chor�.

I Leonarda znikn�a w czelu�ciach kuchni. Katarzyna pochyli�a si� nad Gillette, po chwili jednak rozmy�li�a si� i zrobi�a kilka krok�w w kierunku, w kt�rym uda�a si� Leonarda. Nie wiedz�c jednak, czy mo�e pozostawi� Gillette bez opieki, zawaha�a si� nieco, a w�wczas jedna z kobiet zbli�y�a si� do niej.

� Ja b�d� czuwa� nad twoj� towarzyszk� � powiedzia�a. � Mo�esz i��... Katarzyna u�miechn�wszy si� z wdzi�czno�ci� rzuci�a si� w �lad za siostr� Leonard�. Ujrza�a, jak ta szybkim krokiem przemierza d�ugi, zimny korytarz i jak znika za niskimi drzwiami. Ruszy�a za ni�.

Po chwili potwierdzi�o si�, �e dama ze z�aman� nog� ma istotnie pot�ny g�os, gdy� ju� po chwili, zza drzwi, za kt�rymi znikn�a Leonarda, doszed� do jej uszu istny ryk.

� Potrzebuj� moich s�u��cych! Do diab�a! Chyba nie chcesz, �ebym odes�a�a je do wsp�lnej sali na drugi koniec budynku?

Ten g�os ciskaj�cy przekle�stwa bez �adnego skr�powania wyda� si� Katarzynie dziwnie znajomy...

� Do diaska! To jasne jak s�o�ce: nie oddam pokoju! Katarzyna instynktownie rzuci�a si� do drzwi i jak pocisk wpad�a do �rodka. Pok�j by� ma�y, niski i prawie ca�y zaj�ty przez wielkie �o�e z wyblak�ymi zas�onami. Zaledwie przekroczy�a pr�g, stan�a jak wryta.

W �o�u, oparta na stercie poduszek, siedzia�a niewiasta pot�nej postury, ca�a opatulona ko�drami. Stoj�ca naprzeciwko Leonarda wydawa�a si� przy niej mam� kruszyn�. W masie siwych w�os�w starszej pani prze�wieca�y rude pasemka, a z�o�� zabarwi�a jej policzki na ceglasty kolor. Ramiona damy przykrywa�a czerwona tunika podbita lisim futrem, z szerokiego r�kawa za� wystawa�a skierowana w stron� siostry �nie�nobia�a d�o� gro��ca jej palcem.

Skrzypienie drzwi odwr�ci�o uwag� damy od zakonnicy, a ujrzawszy w progu nieznajom�, przeciw niej skierowa�a sw� z�o��.

� Ha! A wi�c to tak? Wszystkim wam si� wydaje, �e mo�na do mnie wchodzi� jak do stodo�y?

Nie by�o w�tpliwo�ci! Katarzyna, d�awi�c si� ze wzruszenia, nie wiedz�c czy ma �mia� si�, czy p�aka�, zbli�y�a si� do kr�gu �wiat�a rzucanego przez p�omienie z kominka.

� Ale� to ja, droga Ermengardo! Nie poznajesz mnie?

Stara dama zesztywnia�a z wra�enia, a jej oczy sta�y si� okr�g�e jak szklanki. Otworzy�a usta, lecz �aden d�wi�k nie doby� si� z jej gard�a. Twarz starszej pani poblad�a, a na skroniach pojawi�y si� krople zimnego potu.

� Ermengardo, to ja! To ja, Kata...

� Katarzyna!!! � zawy�a wreszcie hrabina z tak� si��, �e nieszcz�sna Leonarda a� podskoczy�a. Nie min�a chwila, a siostra mi�osierdzia musia�a rzuci� si� na niesforn� hrabin�, gdy� ta, zapominaj�c o z�amanej nodze, chcia�a wyskoczy� z ��ka, by przywita� si� z przyjaci�k�.

� Pani noga, hrabino!

� Do diab�a z moj� nog�! Zostaw mnie, siostro! Katarzyno, nie wierz� w�asnym oczom!

Hrabina wyrywa�a si� z krzepkich r�k Leonardy, lecz Katarzyna ju� by�a przy niej, ju� obejmowa�a j� czule. U�ciskom i poca�unkom nie by�o ko�ca. Z oczu Katarzyny trysn�y �zy rado�ci.

� Masz racj�, Ermengardo! To zbyt pi�kne, by mog�o by� prawdziwe!... To prawdziwy cud! Och, moja droga, co za szcz�cie ujrze� ci� znowu... Ale, ale co ty tutaj robisz?

� A ty, moje dziecko?

Tu hrabina odsun�a delikatnie Katarzyn� od siebie i przyjrza�a si� jej badawczo.

� Prawie nic si� nie zmieni�a�!... No, mo�e troch�... Jeste� ci�gle taka pi�kna! Lecz jednak jaka� inna... Powiedzia�abym, jaka� uduchowiona! Na Belzebuba! Nikt by nie uwierzy�, �e przysz�a� na �wiat w kupieckiej rodzinie!

� Pani hrabino, pani pozwoli! � odwa�nie przerwa�a ten wyw�d siostra Leonarda. � Usilnie prosz�, �eby pani wreszcie przesta�a wzywa� imienia szatana w naszym �wi�tym przybytku!

Ermengarda spojrza�a na siostr� z nie udawanym zdziwieniem.

� To siostra jeszcze tu? Ach! Prawda... sprawa pokoju. Mo�esz przeprowadzi� te moje leniwe stworzenia do wsp�lnej sali, a na ich miejscu zainstalowa� chor�. Teraz, kiedy jest przy mnie pani de Brazey, nie potrzebuj� nikogo! Mamy sobie tyle do powiedzenia!

Siostra Leonarda, odprawiona w tak szarmancki spos�b, zagryz�a wargi, sk�oni�a si� bez s�owa i wysz�a. Trzaskaj�c drzwiami, da�a upust swemu niezadowoleniu.

Hrabina wzruszy�a na to ramionami i chc�c zrobi� miejsce przyjaci�ce, z trudem przesun�a si� na ��ku, kt�re j�kn�o pod jej ci�arem.

� Siadaj przy mnie, moje dziecko, i opowiadaj! De to ju� czasu min�o, od kiedy opu�ci�a� mnie, by zdoby� Orlean?

� Pi�� lat! � odpar�a Katarzyna. � Czas tak szybko leci...

� Wi�c ja od pi�ciu lat � podj�a Ermengarda � g�owi� si� na pr�no, co si� sta�o z niejak� pani� de Brazey! Ostatnie wiadomo�ci o tobie mia�am z Loches, gdzie zosta�a� dw�rk� kr�lowej Yolandy. Nie wstyd ci?

� Wstyd... � przyzna�a Katarzyna � lecz dni p�yn�y i nawet nie spostrzeg�am si�, jak... A przy okazji, droga Ermengardo, musisz odwykn�� od nazywania mnie �de Brazey�. Ju� dawno tak si� nie nazywam...

� A jak brzmi teraz twoje nazwisko?

� Najpi�kniej na �wiecie: Montsalvy!... � odpar�a Katarzyna z tak� dum�, �e hrabina nie mog�a powstrzyma� u�miechu.

� Tak wi�c wygra�a�? Ty chyba zawsze b�dziesz mnie zaskakiwa�, Katarzyno! A jak� to sztuczk� pos�u�y�a� si�, aby doprowadzi� do zgody z nieust�pliwym Arnoldem?

Na d�wi�k imienia ma��onka u�miech Katarzyny zgas�, a w k�cikach jej ust pojawi�a si� zmarszczka bole�ci.

� To bardzo d�uga historia... � wyszepta�a. � I bardzo okrutna... Pani de Ch�teauvillain umilk�a. Przez chwil� przygl�da�a si� przyjaci�ce, wzruszona ogromem cierpienia maluj�cego si� na jej twarzy. Wpad�a w zak�opotanie i ba�a si� zrani� j� niepotrzebnymi s�owami. W ko�cu, z niezwyk�� jak dla siebie �agodno�ci�, rzek�a: � Wezwij kt�r�� z moich s�u��cych. Pomo�e ci zdj�� te przemoczone fata�aszki, wysuszy je, a ty ubierzesz moje... troch� za du�e po prawdzie, lecz za to suche. Podczas wieczerzy opowiesz mi o wszystkim. Wygl�dasz na bardzo zm�czon�.

� Bo jestem... � przyzna�a Katarzyna, u�miechn�wszy si� blado. � Najpierw jednak musz� zaj�� si� moj� towarzyszk�: t�, dla kt�rej potrzebowa�am oddzielnego pokoju.

� Wydam odpowiednie rozkazy!

� Nie! Prosz�! Ja sama musz� do niej p�j��! Lecz obiecuj�, �e zaraz do ciebie wr�c�!

Katarzyna wysz�a na korytarz w chwili, kiedy do s�siedniego pokoju, opuszczonego przez dwie pokoj�wki Ermengardy, przyniesiono Gillette. Niewiasta, kt�ra obieca�a Katarzynie, �e zajmie si� chor�, r�wnie� tam by�a.

� Podobno spotka�a� przyjaci�k�, pani? � spyta�a z u�miechem. � Je�li wi�c pozwolisz, ja zajm� si� chor� tej nocy. Nie jest wymagaj�ca ani zrz�dliwa.

� Ale nie chcia�abym, �eby�... Ty tak�e potrzebujesz snu! Nieznajoma wybuchn�a szczerym �miechem.

� Mo�e nie wygl�dam na tak�, lecz jestem silna jak ko�! Mog� spa� nawet na stoj�co!

Katarzyna przyjrza�a si� jej z zainteresowaniem. By�a m�od�, mo�e trzydziestoletni� drobn� brunetk�, a jej opalona od wiatru i s�o�ca twarz oraz bia�e z�by l�ni�y zdrowiem. Lekko zadarty nos i szerokie, skore do �miechu usta spodoba�y si� Katarzynie.

� Jak si� nazywasz? � spyta�a �agodnie.

� Margotka! Lecz zw� mnie Margotka Wyw�oka... Nie jestem kim� bardzo godnym � doda�a z prostot�, kt�ra wzruszy�a Katarzyn�.

� Pst! Zamilcz, dziewcz� ho�e! My pielgrzymi jeste�my wszyscy jedn� wielk� rodzin�! A ty jeste� nie mniej warta ni� ktokolwiek z nas! Z ochot� przyjmuj� wi�c tw� pomoc. Sama b�d� w pokoju obok. Gdyby� czego� potrzebowa�a, nie wahaj si� mnie zawo�a�!

� Mo�esz by� spokojna, pani! � odpar�a Margotka. � Poradz� sobie sama! Zreszt�, pani Gillette nie potrzebuje niczego opr�cz miski gor�cej strawy i porz�dnego snu... Nasz przewodnik chce si� jej pozby�, ale niech sobie m�wi, co chce!

� A co on powiedzia� na jej temat?

� �e nie pozwoli jej jutro ruszy� z nami w dalsz� drog�, gdy� nie zamierza wlec chorej a� do samej Composteli!

Katarzyna zmarszczy�a brew: Ten ca�y Gerbert chcia� wszystkim narzuci� swoj� wol�! Najwy�szy czas, �eby si� temu ostro przeciwstawi�!

� To si� jeszcze oka�e! � rzuci�a gniewnie. � Jutro za�atwi� z nim t� spraw�! Obiecuj� ci, Margotko, �e nie ruszymy bez pani Gillette, chyba �e sama postanowi zosta� w schronisku!

I u�miechn�wszy si� do Margotki, kt�ra przys�uchiwa�a si� jej s�owom z podziwem, znikn�a w pokoju Ermengardy.

By�a ju� g��boka noc, kiedy Katarzyna zako�czy�a swoj� opowie��. Na roma�skim dziedzi�cu schroniska przez ca�y czas rozlega� si� dzwon zab��kanych, kt�rego d�wi�ki podkre�la�y tragizm jej s��w. Ermengarda s�ucha�a nie przerywaj�c, a kiedy Katarzyna zamilk�a, stara dama westchn�a i pokr�ci�a g�ow�.

� My�l�, �e gdyby kto� inny opowiedzia� mi t� histori�, nie uwierzy�abym ani jednemu s�owu � rzek�a. � Niezwyk�e s� koleje twego losu... Wierz� jednak, �e uda ci si� pokona� najwi�ksze przeciwno�ci. A czy� to, �e spotka�y�my si� w tym miejscu, nie graniczy z cudem?... M�wisz wi�c, dziecino, �e zamierzasz dotrze� do Composteli? A co b�dzie, je�li nie odnajdziesz tam swego Arnolda?

� Wtedy p�jd� jeszcze dalej! A� na koniec �wiata! Zrozum, Ermengardo, �e nie spoczn�, dop�ki go nie odnajd�!

� A je�li, zamiast oczekiwanego uzdrowienia, tr�d poczyni� na jego ciele dalsze spustoszenia?

� Co mi tam! Jak go tylko odzyskam, �adna si�a nie zdo�a mnie ju� wi�cej od niego oderwa�! Sama dobrze wiesz, droga przyjaci�ko, �e zawsze �y�am tylko dla niego!

� Niestety, wiem to nazbyt dobrze! Od kiedy widz�, jak pakujesz si� w najokropniejsze historie, jak rzucasz si� na o�lep w nieznane, zastanawiam si�, czy nie nale�y mie� za z�e niebiosom, �e da�y ci spotka� Arnolda!

� Arnold to najwspanialszy dar niebios! � krzykn�a Katarzyna z takim �arem, �e Ermengarda unios�a brwi.

Po chwili, udaj�c oboj�tno��, rzuci�a jakby od niechcenia: � I pomy�le�, �e... mog�a� mie� w�adz� i panowanie... Czy wiesz, moja duszko, �e ksi��� Filip ci�gle o tobie my�li?

Katarzyna poczerwienia�a i odsun�a si� gwa�townie od hrabiny. Wspomnienie ksi�cia nie by�o jej mi�e.

� Ermengardo � powiedzia�a spokojnie � je�li chcesz, by�my nadal pozostawa�y w przyja�ni, nie wspominaj nigdy wi�cej o Filipie! Chc� zapomnie� o tym etapie mego �ycia!

� A czy jeste� pewna, �e potrafisz?

� Nie, nie jest to �atwe � przyzna�a Katarzyna i usiad�szy z powrotem obok zag��bionej po uszy w piernatach hrabiny, zmieni�a temat: � Opowiedz raczej, co s�ycha� u mojej rodziny, co z matk�, co z wujem Mateuszem? Je�li, oczywi�cie, masz jakie� wie�ci.

� Oczywi�cie, �e mam! � odburkn�a Ermengarda. � Dobrze czuj� si� oboje, lecz gorzej znosz� brak wiadomo�ci ni� ty. Kiedy ostatnio zjecha�am do nich do Marsannay, stwierdzi�am, �e bardzo si� postarzeli. Na szcz�cie zdrowie dopisuje im nadal.

� Czy nie mieli k�opot�w z mojego powodu? � spyta�a Katarzyna z za�enowaniem.

� Rych�o w czas zaczynasz si� o to martwi�! � odpar�a hrabina z przek�sem, lecz widz�c, �e twarz przyjaci�ki pochmurnieje, szybko doda�a: � Nie, �adnych k�opot�w, mo�esz by� pewna! Nic z�ego im si� nie przytrafi�o. W ko�cu ksi��� nie poni�y�by si� do tego stopnia, �eby na nich m�ci� si� za sw�j zaw�d mi�osny! Przeciwnie, s�dz� raczej, �e... ksi��� liczy na to, i� ch�� zobaczenia rodziny sprowadzi ci� kiedy� do jego w�o�ci. Nie m�g� wi�c nierozwa�nie wyp�dzi� ich, bo wtedy straci�by ci� z oczu. Wed�ug mnie pragnie, by� przekona�a si�, jakie ma dobre serce. Dzi�ki temu interes twego wuja nadal spokojnie si� kr�ci. Niestety, nie mog� tego samego powiedzie� o fortunie rodu de Ch�teauvillain...

� Co masz na my�li?

� To, �e ja tak�e w pewnym sensie jestem wygnana... Ot� widzisz, moja droga, mam syna, kt�ry jest do mnie podobny. Mia� dosy� Anglik�w, a �le si� czu� w sk�rze Francuza... i c� zrobi�? O�eni� si� z Izabell� de la Tr�moille, siostr� twego krwawego wroga, ekswielkiego szambelana!

� Mam nadziej�, �e siostra nie jest do niego podobna! � krzykn�a Katarzyna z przera�eniem.

� Ani troch�! Jest czaruj�ca! Dzi�ki niej m�j syn odes�a� swoj� Podwi�zk� ksi�ciu de Bedford, staj�c otwarcie w rz�dach jego przeciwnik�w. Skutkiem tego oddzia�y ksi�cia napad�y na nasz zamek de Grancey. Wtedy pomy�la�am, �e czas, bym ruszy�a z miejsca swe stare ko�ci, gdy� zak�adnik by�by ze mnie niezno�ny! Tak oto znalaz�am si� w drodze do Composteli, gdy� powa�nie zacz�am my�le� o zbawieniu duszy! I b�ogos�awi� ten przekl�ty wypadek, kt�ry pozwoli� z�ama� mi nog� i kaza� zatrzyma� si� w tym �wi�tym miejscu. Gdyby nie on, by�abym ju� daleko st�d i nigdy bym ci� nie spotka�a!

� Niestety... � westchn�a Katarzyna. � Niebawem znowu si� rozstaniemy. Twoja noga unieruchomi ci� jeszcze na wiele dni, a ja jutro ruszam dalej.

Na te s�owa Ermengarda spurpurowia�a na twarzy.

� Nic z tego, moja droga! Nie po to ci� odnalaz�am, by ci� natychmiast utraci�! Ot�, dowiedz si�, �e ruszam razem z wami! Je�li nie b�d� mog�a utrzyma� si� w siodle, moi ludzie ponios� mnie w lektyce, lecz nie zostan� tu ani minuty bez ciebie! A teraz, pora spa�! Po�� si� obok mnie, starczy miejsca dla dw�ch!

Katarzyna, nie daj�c si� d�ugo prosi�, u�o�y�a si� obok przyjaci�ki. Si�a charakteru Ermengardy, my�l, �e dalej pow�druj� razem, nape�ni�y j� rado�ci� i nadziej�. Hrabina by�a niezniszczalna! Tryska�a si�� i werw� bardziej ni� zwykle. Wsp�lna w�dr�wka zapowiada�a si� wi�c bardzo przyjemnie.

Na kominku dogasa� ogie�. Hrabina zdmuchn�a �wiec� stoj�c� przy ��ku i w pokoju zaleg�y ciemno�ci. Katarzyna mimo woli u�miechn�a si�, wyobra�aj�c sobie min�, jak� rankiem zrobi Bohat na widok zwalistej starszej pani, gdy dowie si�, �e od tej pory b�dzie musia� i j� zaliczy� do swojej gromady. Nie mog�a doczeka� si� tej chwili.

� O czym rozmy�lasz? � spyta�a Ermengarda. � Czuj�, �e jeszcze nie �pisz!

� My�l� o tobie i sobie, i o tym, jakie mia�am szcz�cie, �e mog�am ci� spotka� na pocz�tku tej d�ugiej drogi!

� Szcz�cie? To ja mia�am szcz�cie, moja droga! Od wielu miesi�cy, c� m�wi�, od wielu ju� lat �miertelnie si� nudz�. Dzi�ki tobie moje �ycie, mam nadziej�, stanie si� bardziej kolorowe i ciekawe. Do diaska! Potrzebuj� odmiany! A ju� zacz�am pokrywa� si� ple�ni�, niech mi B�g przebaczy! Lecz znowu czuj� si� jak nowo narodzona!

Na dow�d czego hrabina niezw�ocznie zapad�a w g��boki sen, pochrapuj�c z si�� zag�uszaj�c� bicie dzwonu.

Zebrani w stare�kiej, roma�skiej kaplicy schroniska pielgrzymi powtarzali za ojcem przeorem s�owa modlitwy w�drowc�w: �Panie Bo�e, kt�ry kaza�e� Abrahamowi opu�ci� sw�j kraj i czuwa�e� w czasie w�dr�wki nad jego zdrowiem i bezpiecze�stwem, otocz opiek� swoje dziatki! Oddalaj od nas niebezpiecze�stwa i pomagaj w w�dr�wce! B�d� nam cieniem chroni�cym od s�o�ca, b�d� p�aszczem os�aniaj�cym od deszczu i wiatru! Zdejmij z naszych ramion zm�czenie, chro� przed upadkiem. B�d� nam portem przyjmuj�cym rozbitk�w...� G�os Katarzyny nie miesza� si� z innymi. W jej uszach brzmia�y jeszcze ostre s�owa Gerberta, kt�re us�ysza�a przed wej�ciem do kaplicy. Ot�, Gerbert na widok Katarzyny podtrzymuj�cej blad� Gillette poczerwienia� ze z�o�ci. Podbieg� do obu kobiet tak gwa�townie, �e nawet nie zauwa�y� id�cej za nimi starej damy, podpieraj�cej si� na dw�ch kulach.

� Ta kobieta nie nadaje si� do dalszej drogi! � rzuci� ostro. � Mo�e najwy�ej uczestniczy� we mszy, lecz musi zosta� w schronisku pod opiek� si�str!

Katarzyna obieca�a sobie, �e b�dzie spokojna i cierpliwo�ci� udobrucha Gerberta, lecz nagle poczu�a, �e d�ugo nie wytrwa w swym postanowieniu.

� Kto tak zdecydowa�? � spyta�a staraj�c si� nada� swemu g�osowi wyraz niezwyk�ej s�odyczy.

� Ja! � odpar� Gerbert.

� A z jakiej racji?

� Jestem przyw�dc� tej pielgrzymki i ja tu decyduj�!

� A ja s�dz�, �e si� mylisz, panie! � powiedzia�a Katarzyna, staraj�c si� ukry� narastaj�ce wzburzenie. � Przed wymarszem z Puy zosta�e� wybrany przez biskupa na naszego przewodnika, gdy� wyda�e� mu si� cz�owiekiem m�drym i do�wiadczonym. Nie jeste� jednak naszym przyw�dc�, tak jak ty to pojmujesz, panie!

� To znaczy?

� Nie jeste� kapitanem, a my nie jeste�my twoimi �o�nierzami! Powiniene� zadowoli� si�, bracie, prowadzeniem nas, a nie zajmowa� si� ponad miar� naszymi osobami. Je�li pani Gillette pragnie uda� si� w dalsz� drog�, to tak si� stanie!

W szarych oczach Gerberta pojawi� si� znajomy Katarzynie b�ysk gniewu. Przewodnik zrobi� krok w jej kierunku.

� O�mielasz si� podwa�a� m�j autorytet! � krzykn�� rozjuszony. Katarzyna, opieraj�c si� sile jego spojrzenia, obdarowa�a go zimnym u�miechem.

� Nie podwa�am go, lecz odmawiam uznania twej woli, kt�r� chcesz nam narzuci�! Mo�esz by� jednak spokojny, panie! Gillette nie sprawi �adnego k�opotu, gdy� b�dzie jecha�a konno!

� Konno? A sk�d we�miecie konia na tym pustkowiu? Ermengarda, kt�ra do tej pory przys�uchiwa�a si� z uwag� tej wymianie zda�, dosz�a do wniosku, �e czas wtr�ci� si� do rozmowy, i dzielnie poku�tyka�a w stron� przeciwnik�w.

� Ja dam tej kobiecie konia, m�j panie! Czy masz co� przeciw? Intruz najwyra�niej nie spodoba� si� Gerbertowi, gdy� zmarszczy� gniewnie brwi i obrzuciwszy hrabin� spojrzeniem pe�nym pogardy, zapyta�: � A to kto zacz? Sk�d si� tutaj wzi�a ta baba?

S�owa te nie wysz�y Klermontczykowi na zdrowie, gdy� hrabina poczerwienia�a jak burak i wspar�szy si� mocniej na kulach, wyprostowa�a si� dotykaj�c prawie swym nosem nosa Gerberta.

� To ciebie nale�a�oby spyta�, m�j panie, sk�d si� tu wzi��e�, skoro jeste� takim nieokrzesanym prostakiem! Co za czelno��! Nazwa� mnie �bab��! Radz� ci, m�j panie, aby by�o to pierwszy i ostami raz! W przeciwnym razie moi ludzie naucz� ci� moresu! Tymczasem przyjmij do wiadomo�ci, �e w�a�nie mam zamiar do��czy� do mojej przyjaci�ki, hrabiny de Montsalvy, i towarzyszy� jej w dalszej w�dr�wce! Dowiedz si� te�, gamoniu jaki�, �e jestem hrabina Ermengarda, pani de Ch�teauvillain z Burgundii, i �e sam ksi��� Filip wa�y swe s�owa, zwracaj�c si� do mnie! Czy co� jeszcze?

Gerbert, przyt�oczony przemow� starej damy, milcza� obmy�laj�c najwyra�niej jak�� uszczypliwo��. Jednak�e w�adczy ton nieznajomej musia� zrobi� swoje. �ypi�c na ni� z�ym okiem, otwar� usta, jakby oci�gaj�c si�, wreszcie wymamrota�: � Niestety, pani, nawet gdybym bardzo chcia�, nie mog� ci przeszkodzi� w do��czeniu do nas ani sprzeciwi� si� wyjazdowi pani Gillette...

� Dzi�kuj� ci, bracie... � szepn�a nieszcz�sna kobieta, u�miechaj�c si� do swego prze�ladowcy z wdzi�czno�ci�. � Zrozum, ja musz� uda� si� do grobowca �wi�tego Jakuba... aby m�j syn odzyska� zdrowie...

� A r�bcie sobie wszyscy, co chcecie! � odpowiedzia� zrezygnowany, po czym oddali� si�, rzucaj�c Katarzynie spojrzenie, kt�re zapowiada�o, �e ten cz�owiek od tej pory b�dzie jej nieprzejednanym wrogiem. Nie potrafi�a tylko zrozumie� jednego: ot� w jego oczach, obok w�ciek�o�ci, czai�o si� co� jeszcze... tym czym�, mog�aby przysi�c, by� strach.

O tym wszystkim rozmy�la�a Katarzyna w lodowatej kaplicy po�r�d pielgrzym�w, wt�ruj�cych fa�szywymi g�osami s�owom przeora. Po sko�czonych mod�ach wraz z innymi wysz�a machinalnie na zewn�trz. Na progu �wi�tyni dosta�a kawa�ek chleba, kt�ry w�r�d odchodz�cych rozdziela� braciszek. Hrabina chcia�a da� jej konia, lecz Katarzyna odm�wi�a. Jej stopy, z p�kni�tymi teraz b�blami, zosta�y zr�cznie opatrzone przez siostr� Leonard�, czu�a si� wi�c na si�ach podj�� dalsz� w�dr�wk�.

� Poprosz� ci� mo�e p�niej o pomoc � odpowiedzia�a na propozycj� Ermengardy, kt�r� dwie siostry mi�osierdzia wsadza�y na du�ego konia, tak samo rudego jak ona. Dwie inne usadowi�y Gillette na spokojnym mierzynku* [*Mierzynek � ko� niewielkiego wzrostu.], do tej pory dosiadanym przez jedn� z dw�rek hrabiny. Obie dw�rki, kt�re wraz z czterema rycerzami stanowi�y ca�� �wit� hrabiny, jecha�y teraz na jednym koniu ko�cz�c orszak.

Przed pokrzepionymi na ciele i duchu pielgrzymami znowu otworzy�a si� brama. Wczorajszy �nieg i wiatr by�y ju� tylko wspomnieniem. Na b��kitnym, bezchmurnym niebie �wieci�o s�o�ce, a �wie�o�� poranka zapowiada�a pi�kny, niezbyt zimny dzie�. Za murami starego schroniska wi�a si� kamienista droga, prowadz�c w�r�d zazielenionych p�l do g��bokiej doliny rzeki Lot.

Josse Rallard i Colin des Epinettes szli u boku Katarzyny. Colin, �wytrawny jurysta i cz�owiek wielkiej umys�owo�ci�, nie mia� ju� takiej skwaszonej miny jak poprzedniego dnia. Rozgl�da� si� z u�miechem po okolicy.

� Przyroda!... � westchn�� z rozrzewnieniem. � Co za pi�kno! Jak mo�na wytrzyma� w naszych zat�ch�ych miastach, kiedy wok� tyle �wie�o�ci, czysto�ci i wolno�ci!

� Zw�aszcza �e w tych �zat�ch�ych� miastach jest tyle niezno�nych kobiet!

� wtr�ci� Josse, szczerz�c do towarzysza z�by z min� niewini�tka.

Na te s�owa mieszczanin z Pary�a nie wiedzie� czemu zachmurzy� si� i przy�pieszy� kroku. Katarzyna spojrza�a pytaj�co na Jossego.

� O co chodzi?

Josse u�miechn�� si�, mrugn�wszy do niej porozumiewawczo, zarzuci� z rozmachem worek na rami� i rzek� zni�ywszy g�os: � Je�li chcesz �y� w zgodzie z im� Colinem, nigdy nie wspominaj przy nim o kobietach, w szczeg�lno�ci za� o jego po�owicy.

� A to dlaczego?

� A dlatego, �e to najokropniejsza megiera, jak� sam diabe� zes�a� na ziemi�! I je�li nasz mi�y przyjaciel, kt�ry nie ma w sobie nic z b��dnego rycerza, uda� si� na pielgrzymk�, to tylko dlatego, �eby od niej uciec! Albowiem im� Colin ma wszystko: zdrowie, bogactwo i szacunek u ludzi. Niestety, ma r�wnie� swoj� star� i my�l�, �e poszed�by na koniec �wiata, �eby tylko znale�� si� z dala od niej, a gdyby przysz�o mu wybiera� miedzy kajdanami na galerach i wygodnym fotelem pod pantoflem im� Colinowej, bez zmru�enia oka wybra�by kajdany!

� O Bo�e! Czy a� tak jej nienawidzi? � zdumia�a si� Katarzyna. � Mo�e jest k��tliwa, mo�e ciosa mu ko�ki na g�owie?

� Gorzej! � odpar� Josse poufnym tonem. � Ona... go leje!

W tej chwili Gerbert na czele gromady zaintonowa� kol�d�. Josse za�, dla przeciwwagi, zanuci� o ca�e niebo weselsz� piosenk� biesiadn�.

W ci�gu dw�ch dni pielgrzymi przebyli trudn� drog� przez dolin� rzeki Lot i w�skie w�wozy Dourdou, kt�ra prowadzi�a z Aubrac do �wi�tego miasta Conques. Dwadzie�cia d�ugich mil z przerw� na kr�tki sen w Espalion, w starej komandorii templariuszy, gdzie �o�nierze-mnisi, ojcowie �wi�tego Jana z Jerozolimy, zaj�li si� strudzonymi pielgrzymami. Gerbert Bohat wydawa� si� op�tany w�ciek�o�ci� i nie chcia� s�ucha� j�k�w ani skarg swoich owieczek.

Te dwa dni by�y dla Katarzyny istnym piek�em. Mimo �e zraniona noga srodze jej dokucza�a, ona uparcie nie chcia�a wsi��� na konia, by�a bowiem przekonana, �e je�li nie przeb�dzie drogi jak prawdziwy pielgrzym, je�li nie potraktuje jej jak pokuty, B�g nie da si� przeb�aga�. Swoje cierpienia ofiarowa�a Arnoldowi, prosz�c Boga, by da� mu wyzdrowienie, a jej pozwoli� go odnale��. Sz�aby do niego nawet po rozpalonym �elazie.

Nadesz�a jednak chwila, podczas rytualnego umywania st�p pielgrzymom przez mnich�w, kiedy zosta�a zmuszona do skorzystania z pomocy. Staruszek mnich ulitowa� si� nad jej pokrytymi p�cherzami, krwawi�cymi stopami i nama�ci� je balsamem przyrz�dzonym z wosku �wiecy, oliwki z oliwek i alkoholu etylowego.

� To stary przepis kawalerzyst�w � wyja�ni� z u�miechem. � M�odzi, kt�rzy dopiero co wst�pili w nasze szeregi i maj� jeszcze delikatn� sk�r� na zadku, po pierwszych d�u�szych kawalkadach u�ywaj� tego ca�ymi tonami!

Pomimo �e lekarstwo okaza�o si� skuteczne, wieczorem Katarzyna by�a na skraju omdlenia. Wtedy jej oczom ukaza�o si� miasteczko z pot�nym opactwem, zawieszonym na zboczach w�skiej doliny Ouche.

Katarzyna z oboj�tno�ci� spojrza�a na pi�kn� bazylik�, przed kt�ra jej towarzysze zgodnie padli na twarz.

� Jeste� ledwo �ywa! � zrz�dzi�a Ermengarda. � Prosz�, nie id� do opactwa! Zapewniono mnie, �e jest w tej okolicy przyzwoita ober�a i, B�g mi �wiadkiem, mam zamiar w niej przenocowa�!

Katarzyna, obawiaj�c si� pogardy Gerberta, nie wiedzia�a, co odpowiedzie�, lecz przewodnik zadowoli� si� wzruszeniem ramion i powiedzia�: � Rozlokujcie si�, gdzie mo�ecie! Opactwo i tak jest przepe�nione, a ja sam nie wiem, dok�d poprowadzi� ludzi. Niech ka�dy urz�dzi si�, jak mo�e: po stodo�ach i domach mieszka�c�w. Nie zapomnijcie jednak o uroczystej mszy i o procesji!

� O kt�rej godzinie wyruszymy? � spyta�a Katarzyna z niepokojem.

� Dopiero pojutrze! �wi�te sanktuarium zas�uguje na to, by sp�dzi� w nim na mod�ach cho� jeden dzie�!

Co rzek�szy, odwr�ci� si� na pi�cie i ruszy� w stron� bramy opactwa, nie zwa�aj�c na protesty Katarzyny, kt�rej, pomimo zm�czenia, perspektywa sp�dzenia ca�ego dnia w jednym miejscu wydawa�a si� wielkim marnotrawstwem czasu, nawet je�li ten dzie� mia� jej przywr�ci� utracone si�y.

� Co za strata czasu... � j�kn�a, podaj�c rami� Ermengardzie, kt�r� w�a�nie s�u��ce w pocie czo�a zsadza�y z wierzchowca.

Hrabina, zm�czona d�ugimi godzinami sp�dzonymi w siodle, mia�a zesztywnia�e cz�onki, nie straci�a jednak ani werwy, ani zapa�u.

� Chyba zgaduj�, o czym my�lisz, moja droga! � powiedzia�a weso�o, prowadz�c Katarzyn� ku przedsionkowi roz�o�ystej ober�y, osadzonej na solidnych podporach, kt�re nadawa�y jej wygl�d prawdziwej fortecy.

� Powiedz wi�c, o czym?

� My�l�, �e wiele by� da�a, aby jutro skoro �wit wskoczy� na r�czego konia i zostawiwszy za sob� tych wszystkich pobo�nisi�w, pogalopowa� na skrzyd�ach wiatru do pewnego galicyjskiego miasta, w kt�rym kto� na ciebie czeka!

Katarzyna nie mia�a si�y protestowa�, wi�c u�miechn�a si� tylko blado i odpar�a: � To prawda, Ermengardo... Ten powolny marsz zabija mnie... Lecz moim pragnieniem jest wytrwa� do ko�ca. A zreszt�, drogi tu niebezpieczne i a� roi si� od rzezimieszk�w. Lepiej wi�c by� w gromadzie. ��cznie z twoimi rycerzami i dworkami by�oby nas zaledwie siedem os�b.

Zak�adaj�c, oczywi�cie, �e nasza liczba nie zmaleje po drodze. Wiadomo mi bowiem, �e jeden z twoich ludzi da� drapaka!

Tak by�o w istocie. Kiedy bowiem o �wicie pielgrzymi opuszczali komandori� w Espalion, eskorta hrabiny sk�ada�a si� ju� tylko z trzech os�b: czwarty ulotni� si� gdzie� jak kamfora. Ku wielkiemu jednak zdziwieniu Katarzyny, wiadomo�� ta nie zdenerwowa�a starszej pani.

� Burgundczycy nie przepadaj� za podr�ami � wyja�ni�a ze stoickim spokojem. � A Franciszek nie by� zachwycony wypraw� do Hiszpanii i widocznie wola� powr�ci� do domu!

Ta nieoczekiwana filozofia hrabiny zaintrygowa�a Katarzyn�, znaj�c� zbyt dobrze nieprzejednan� surowo�� Ermengardy wobec s�u�by. Ta nag�a zmiana w jej zachowaniu by�a co najmniej dziwna.

Ober�a �wi�tej Foy przyj�a pani� de Ch�teauvillain z wszelkimi nale�nymi jej honorami. Hrabina zreszt� jak nikt inny uwielbia�a by� obs�ugiwana. Pomimo t�oku natychmiast znalaz�y si� dla niej dwa pokoje: jeden dla niej i Katarzyny, drugi dla dw�rek i Gillette de Vauchelles, kt�r� stara dama ostatecznie wzi�a pod swoje opieku�cze skrzyd�a.

Zdro�one niewiasty �wawo spo�y�y wieczerz�, prawie wcale si� przy niej nie odzywaj�c, po czym Ermengarda uda�a si� prosto do swego pokoju, run�a do ��ka i zasn�a kamiennym snem. Katarzyna za�, pomimo zm�czenia, stan�a w oknie wychodz�cym na niewielki placyk i b��dzi�a wzrokiem w�r�d kolorowego i dziwacznego t�umu zgromadzonego przed ko�cio�em.

Jak to zwykle bywa na szlaku wielkich pielgrzymek, tak i tutaj �ci�gn�li komedianci, popisuj�c si� przed mieszka�cami miasteczka i pielgrzymami, kt�rzy z braku miejsc u�o�yli si� na nocleg przed ko�cio�em. Muzykanci grali na wiolach i lutniach, inni na harfach i fletach. Natchniony wierszokleta, odziany w kolorowe �achmany, zgromadzi� wok� siebie wianuszek dziewcz�t i m�odzie�c�w. Chuda, bosonoga dziewczyna w czerwonej sukience podrygiwa�a w takt muzyki przed wysok�, kamienn� fasad� ko�cio�a, na kt�rej majestatyczna posta� Chrystusa wznosi�a nad t�umem rze�bionych postaci b�ogos�awi�c� d�o�. W blasku �uczyw o�ywa�y wyrze�bione na tympanonie* [*Tympanon archit. tr�jk�tne pole frontonu lub p�koliste pole nad nadpro�em, cz�sto bogato rze�bione.] postacie z S�du Ostatecznego, jedne zmierzaj�ce prosto do nieba, inne wykrzywiaj�ce bole�nie twarze na m�kach piekielnych...

Katarzyna zamkn�a oczy. Dotar�a wi�c do miejsca, przez kt�re musia� przeje�d�a� Arnold, a po nim biedny Walter! Tu, w tym miejscu przed ko�cio�em, musieli zsi��� z koni, tu wmieszali si� w t�um. Gdzie byli teraz tr�dowaty zbieg i syn dalekiej P�nocy? Co si� z nimi sta�o? Czy uda jej si� natrafi� na ich siady...

Po chwili otrz�sn�a si� ju� jednak z zamy�lenia, gdy� w t�umie gapi�w zauwa�y�a chud� sylwetk� Gerberta Bohata. Przewodnik zbli�y� si� w�a�nie do dziewczyny w czerwonej sukience, kt�ra ledwo dysz�c przesta�a ta�czy� i wyci�gn�a w stron� publiki sw�j tamburyn, w oczekiwaniu na datki. Pomimo znacznej odleg�o�ci, Katarzyna zrozumia�a bez trudu sens ich rozmowy. Gerbert wymachiwa� jej przed nosem ko�cist� r�k�, wskazuj�c raz na zuchwale wydekoltowan� sukienk�, raz na posta� Chrystusa na fasadzie ko�cio�a. Dziewczyna najwyra�niej przestraszy�a si� tego wysokiego m�czyzny, gdy� zakry�a g�ow� ramionami, chc�c unikn�� spodziewanych raz�w. Zap�dy obcego nie by�y jednak w smak m�odym wie�niakom, kt�rzy otaczali wierszoklet�. Nie widz�c niczego z�ego w tym, �e dziewczyna ta�czy przed ko�cio�em, ruszyli jej z odsiecz�. Jeden z nich, t�gi osi�ek, chwyci� intruza za ko�nierz, inni otoczyli go z gro�nymi minami, a dziewcz�ta ciska�y pod jego adresem wyzwiska. Bohat znalaz� si� w prawdziwych opa�ach.

Katarzyna sama nie wiedz�c dlaczego, nie darzy�a przecie� tego m�czyzny sympati�, wybieg�a z pokoju na podw�rze, gdzie ludzie Ermengardy popijali wino przed udaniem si� na spoczynek.

� Szybciej! � krzykn�a w ich stron�. � Nasz przewodnik jest w tarapatach!

Zaraz Sum go rozszarpie, je�li natychmiast nie pospieszymy mu z pomoc�!

Rycerze Ermengardy chwycili za bro� i wybiegli na plac. Katarzyna pobieg�a w ich �lady. Burgundczycy szybko uwin�li si� z ca�ym zaj�ciem. By�y to ch�opy jak d�by, szerokie w barach, z pi�ciami jak m�oty. Mieli g�by poorane przez lata wojaczki i b�yszcz�ce zbroje. T�um rozst�pi� si� przed nimi, jak morze przed dziobem statku i Katarzyna, poch�oni�ta falowaniem, znalaz�a si� tu� obok Gerberta, nie opodal przedsionka ko�cio�a. Pomrukuj�cy gro�nie t�um cofa� si� jak z�y pies przed kijem, mieszaj�c si� z gromad� wystraszonych tym zaj�ciem komediant�w.

� Uda�o ci si� im wywin��, panie! � rzek� sier�ant do Gerberta. � Udaj si� wi�c teraz na spoczynek i zostaw w spokoju tych ludzi!

� A zwracaj�c si� do Katarzyny, spyta�: � Spe�nili�my, pani, twe �yczenie. Czy mamy ci� odprowadzi� do ober�y?

� Wracajcie beze mnie! � odpar�a. � Nie chce mi si� spa�! Rycerze Ermengardy odeszli w stron� ober�y i Katarzyna zosta�a sam na sam z Gerbertem.

� Je�li dobrze zrozumia�em, to tobie zawdzi�czam pomoc, pani?

� spyta� ozi�ble. � Nie przypominam sobie, �ebym ci� o ni� prosi�!

� Poniewa� jeste� zbyt zarozumia�y! Raczej da�by� si� pokraja� na kawa�ki! Zauwa�y�am, �e znalaz�e� si� w opa�ach, wi�c pomy�la�am...

� A od kiedy to kobiety my�l�? � parskn�� Bohat z tak� pogard�, �e Katarzyna zawrza�a z gniewu.

Ten m�czyzna nie tylko by� dziwny, by� odra�aj�cy!

� Przyznaj�, �e cz�sto pope�niamy g�upstwa � odpar�a � zw�aszcza ratuj�c �ycie takiemu inteligentnemu m�czy�nie jak ty, panie! Racz mi wybaczy�! Lepiej bym zrobi�a, przygl�daj�c si� spokojnie, jak ci� wieszaj� na bramie opactwa! Po czym, upewniwszy si�, �e umar�e� dla �wi�tej sprawy, powinnam pomodli� si� za spok�j twej wielkiej duszy! Trudno, z�o si� jednak sta�o! Wybacz wi�c, �e ci� teraz opuszcz�! Dobrej nocy, panie!

I odwr�ci�a si� na pi�cie, lecz Gerbert zatrzyma� j�, a Katarzyna ze zdziwieniem spostrzeg�a, �e z jego kamiennej twarzy znikn�� wyraz gniewu.

� Czy mo�esz mi wybaczy�, pani? � spyta� g�ucho. � Przyznaj�, �e bez twojej pomocy niechybnie straci�bym �ycie. Powinienem ci podzi�kowa�, lecz � doda� gwa�townie � ci�ko mi dzi�kowa� kobiecie, tym bardziej �e �ycie jest dla mnie niezno�nym ci�arem! Gdybym nie ba� si� Boga, ju� dawno sko�czy�bym ze sob�!

� Doprowadzi� do tego, �eby inni zrobili to za ciebie, to oszustwo, panie, na kt�re nie nabra�by� pana Boga!

Gerbert nie odpowiedzia�, a Katarzyna ruszy�a w stron� ober�y, czuj�c, �e nieszcz�nik wlecze si� za ni�.

� Nienawidzisz kobiet, panie, nieprawda�?

� Z ca�ych si�! Z ca�ej duszy! � odpar� Gerbert z zapa�em. � One s� odwieczn� pu�apk�, w kt�r� wpadaj� m�czy�ni!

� Sk�d tyle nienawi�ci, panie? Co z�ego uczyni�y ci kobiety? Czy� nie masz matki?

� To jedyna czysta kobieta, jak� znam. Wszystkie inne to... b�oto, zbytek i fa�sz!

Katarzyna, miast uczu� si� ura�on� tak okrutnym s�dem, poczu�a co� w rodzaju lito�ci, gdy� pod p�aszczykiem nienawi�ci dr���cej tego cz�owieka, zgadywa�a jakie� cierpienie, kt�rego nie potrafi�a nazwa�.

� Czy zawsze nienawidzi�e� kobiet? A mo�e... Gerbert jednak nie da� jej doko�czy�.

� �A mo�e kocha�e� zbyt mocno�? Tak, w�a�nie tak by�o! Dlatego zawsze by�y moimi wrogami! Nienawidz� ich!

Jego oczy p�on�y ogniem mrocznej pasji, a r�ce dr�a�y. Widz�c to, Katarzyna zatrzyma�a si�.

� Sp�jrz na mnie, panie! � rzek�a. � I powiedz prawd�! Czy istotnie uwa�asz, �e jestem b�otem, zbytkiem i fa�szem?

Sta�a nieruchomo, ukazuj�c rozbieganemu spojrzeniu Gerberta sw� jasn� twarz, otoczon� z�otymi puklami opadaj�cymi mi�kko na szyj�. U�miecha�a si� �yczliwie do swego prze�ladowcy, kt�ry sta� nieruchomo jak pos�g.

� Odpowiedz, panie!

Nagle Gerbert zas�oni� twarz d�oni�, jakby chcia� przep�dzi� diabelsk� wizj�, i cofn�� si� w mroczny k�t muru opactwa.

� Ty chyba jeste� demonem zes�anym specjalnie, aby mnie kusi�! Ale nie ciesz si� na zapas! Nie zdob�dziesz mej duszy! Rozumiesz? Nie zdob�dziesz! Apage Satanas! � Ogarni�ty �wi�tym strachem rzuci� si� do ucieczki.

Katarzyna poj�a, �e nigdy nie uda si� jej przekona� tego chorego cz�owieka.

� Nie gadaj g�upstw, panie! � powiedzia�a za odchodz�cym. � Nie jestem �adnym demonem! Ty szukasz spokoju ducha, ja za� czego innego... Nie �ud� si� jednak, �e to co� ty m�g�by� mi da�! Ani ty, ani �aden inny nie da mi tego, z wyj�tkiem jednego...

� Kim jest ten jedyny? � zapyta� w drzwiach.

� To nie twoja sprawa, panie! � uci�a Katarzyna. � Dobranoc! Id� spa�! Katarzyna wr�ci�a do ober�y, a pielgrzym nie stara� si� jej zatrzyma�. Noc by�a spokojna i �ycie w miasteczku zamar�o. W oddali rozleg� si� dzwon, gdzie� zaszczeka� pies. Czu�a zm�czenie i zw�tpienie. Mia�a nadziej�, �e za�agodzi wzajemne animozje, lecz po tej rozmowie poj�a, �e to nigdy nie b�dzie mo�liwe. Cz�owiek ten nosi� w sobie tajemnic�, kt�rej nie powinna zg��bia�.

Nast�pny dzie� wl�k� si� w niesko�czono��. Katarzyna postanowi�a uczestniczy� w obowi�zkowych nabo�e�stwach, ale zamiast skupi� si� na modlitwie, my�la�a, by jak najszybciej wyruszy� w dalsz� drog�.

W czasie nie ko�cz�cych si� mod��w wlepia�a oczy w b�yszcz�c� w�r�d dymu kadzide� z�ot� figur� �wi�tej Foy, kapi�c� wprost od drogocennych kamieni. Dziwna to by�a figura, kt�ra swoimi nieruchomymi oczami wzbudza�a strach. Katarzyna patrzy�a na ni� z l�kiem, nie mog�c doszuka� si� w niej obrazu ma�ej, trzynastoletniej �wi�tej, torturowanej za wiar�. M�wiono, �e pos�g ten posiada moc wyzwalania wi�ni�w, tote� za statu� pi�trzy�y si� liczne dowody wdzi�czno�ci: �a�cuchy, kajdany i �elazne obr�cze.

Katarzynie od kl�czenia �cierp�y nogi, wsta�a wi�c i odwr�ciwszy g�ow� napotka�a utkwione w niej spojrzenie Gerberta Bohata. Ta kr�tka chwila wystarczy�a, by dostrzec wyraz zaci�to�ci i boja�ni w jego twarzy. Westchn�a ci�ko.

� Nie mo�esz mie� mu tego za z�e � szepn�a stoj�ca tu� obok Gillette. � Gerbert to nieszcz�liwy cz�owiek.

� Sk�d wiesz?

� Nie wiem... czuj� to... Musi bardzo cierpie�, dlatego jest taki osch�y. Katarzyna, pomimo dobrych ch�ci, nie czu�a si� na si�ach, by wzi�� udzia� w procesji, kt�ra mia�a zanie�� pos�g �wi�tej na pola od wielu dni pozbawione deszczu. Wr�ci�a wi�c do ober�y, gdzie Ermengarda przywita�a j� kwa�nym u�miechem.

� Czy nie do�� ci jeszcze zdrowasiek? Kiedy wreszcie oka�esz rozs�dek i przyjmiesz moje rady wraz z moim koniem? Czy naprawd� masz zamiar wlec si� z t� gromad�, podczas gdy mog�yby�my odby� podr� o wiele szybciej?

Katarzyna zacisn�a wargi i, zdejmuj�c p�aszcz, spojrza�a na hrabin� z ukosa.

� Nie nalegaj, Ermengardo. Wyja�ni�am ci ju� swoje powody. Droga jest niebezpieczna i trzeba by� w gromadzie, by nie wpa�� w r�ce rozb�jnik�w.

Stara dama przeci�gn�a si� i ziewn�wszy pot�nie, odpar�a: � A ja utrzymuj�, �e lepszy szybki ko�, by uciec przed bandytami, ni� sto kij�w �ebraczych! Uprzedzam ci�, �e je�li tak dalej p�jdzie, to szybko zwariujesz i ja razem z tob�!

W g��bi duszy Katarzyna przyznawa�a jej racj�, nie chcia�a jednak g�o�no si� do tego przyzna�. Ba�a si� gniewu Pana Boga, kt�ry widz�c, �e usta�a w marszu, m�g�by nie dopu�ci� do odnalezienia Arnolda. Hrabina, potrafi�ca jak nikt czyta� w my�lach przyjaci�ki, szepn�a: � Wiedz, Katarzyno, �e B�g jest wielki i mi�osierny i z �atwo�ci� ci przebaczy, je�li nie dotrzymasz danego mu s�owa.

� Wiem, Ermengardo, lecz... wytrwamy razem z innymi!

Jej zdecydowany ton i g��bokie przekonanie obali�y ostatni argument hrabiny.

Procesja �wi�tej Foy przynios�a oczekiwane rezultaty, gdy� nast�pnego dnia, kiedy o �wicie pielgrzymi wyruszali w dalsz� drog�, la�o jak z cebra. Katarzyna zaj�a swoje sta�e miejsce u boku Jossego Rallarda i Colina des Epinettesa. Sz�a odwa�nie, nie ogl�daj�c si� ani na Ermengard�, ani na jej �wit�. Hrabinie uda�o si�, nie wiadomo jakim sposobem, dosta� dwa nowe konie w czasie ostatniego postoju. Na jednym z nich jecha�a teraz pokoj�wka, za� drugi szed� wolno trzymany za uzd� przez sier�anta B�rauda. Katarzyna domy�li�a si�, �e ten drugi ko� jest przeznaczony dla niej, udawa�a jednak, �e nic jej to nie obchodzi.

Droga wi�a si� w�r�d wzg�rz i opadaj�c do doliny rzeki Lot, prowadzi�a do Figeac. Ulewny deszcz dawa� si� coraz bardziej we znaki. Zaciemnia� okolic� i zgasi� delikatne p�czki wrzos�w; dokuczliwe krople kapa�y z ka�dego, najmniejszego nawet, li�cia, wsi�kaj�c w we�niane okrycia pielgrzym�w i czyni�c je jeszcze ci�szymi. Chwilami spokojny, chwilami niemi�osiernie siek�cy, pog��bia� wra�enie surowo�ci tej okolicy, nape�niaj�c serce Katarzyny niezg��bionym smutkiem. Nikt tego ranka nie mia� ochoty na �piewy. Gerbert zgarbiwszy si� i schowawszy g�ow� w ramionach szed� na przedzie, nie odwracaj�c si� za siebie.

Nagle, kiedy w�drowcy docierali do szczytu wzg�rza, da�y si� s�ysze� jakie� krzyki.

� Zatrzymajcie si�!... Na mi�o�� bosk�, zatrzymajcie si�!

Tym razem Gerbert odwr�ci� g�ow�, a wraz z nim wszyscy inni. W stron� pielgrzym�w p�dzi�o trzech zdyszanych mnich�w, pokonuj�c w pocie czo�a strome wzg�rze. Co chwil� potykali si� o kamienie i wpadali w dziury, lecz nie przestawali krzycze�, wymachuj�c przy tym r�kami.

� Co si� dzieje? � wymamrota� Colin z niezadowoleniem. � Czy�by�my zapomnieli czego�, a mo�e te �wi�te dusze chc� si� do nas przy��czy�?

� Nie s�dz� � odpowiedzia� Josse Rallard zmarszczywszy brew. � Nie maj� niczego, nawet kostur�w pielgrzymich.

� Zapewne chc� nas prosi�, �eby�my si� za nich modlili u grobu �wi�tego!

� wyja�ni� Colin z namaszczeniem.

W tej chwili jego towarzysz popatrzy� na niego tak krzywo, �e ten si�� rzeczy zamilk�, nie maj�c odwagi snu� dalej swoich przypuszcze�. Tymczasem Gerbert Bohat wyszed� na spotkanie przybyszy i stan�� przed nimi w pobli�u Katarzyny, dzi�ki czemu mog�a przys�ucha� si� ich rozmowie. Trudno by�oby ich zreszt� nie s�ysze�, gdy� mnisi, prawie trac�c oddech, wydzierali si� tak, �e a� p�ka�y b�benki.

� Zostali�my okradzeni! Pi�� wielkich rubin�w znikn�o z figury �wi�tej Foy!

Nowina ta zosta�a przywitana pomrukiem oburzenia i gniewu.

� To ohydna zbrodnia! � odpowiedzia� Gerbert Bohat i przybieraj�c agresywny ton doda�: � Nie pojmuj� jednak, dlaczego biegli�cie jak op�tani, �eby nam to powiedzie�! Chyba nie podejrzewacie nikogo z nas! Wy jeste�cie s�ugami bo�ymi, lecz zwa�cie, �e my jeste�my pielgrzymami!

Najwy�szy z mnich�w otar� ociekaj�c� kroplami deszczu r�ow� twarz i roz�o�ywszy bezradnie r�ce powiedzia�: � Zdarza si� cz�sto, �e s�ugi szatana ukrywaj� si� w�r�d najlepszych z nas. A uczestnictwo w pielgrzymce nie jest od razu �wiadectwem moralno�ci. Znam przyk�ady...

� Nie tylko my byli�my wczoraj w Conques, wczoraj... czy kiedy tam dokonana zosta�a kradzie�. �adne mi chrze�cija�skie mi�osierdzie, kt�re najpierw atakuje biednych pielgrzym�w, zamiast zaj�� si� tym n�dznym posp�lstwem, oddaj�cym si� swym rozpasanym uciechom przed bram� waszego ko�cio�a!

Katarzyna u�miechn�a si� w duchu; Gerbertowi najwyra�niej le�a�a na w�trobie przedwczorajsza przygoda. Jednak mnich, przybrawszy nieszcz�liw� min�, odpowiedzia�: � Komedianci odeszli wczoraj rano, a p�niej podczas procesji statua by�a jeszcze nie naruszona. Nie brakowa�o ani jednego rubinu!

� Czy jeste� tego pewien, mnichu?

� Jak najbardziej. To ja, wraz z przyby�ymi tu ze mn� bra�mi, zosta�em upowa�niony przez przewielebnego przeora do sprawdzenia przed w�o�eniem do schowka, czy statua jest nie naruszona. Mog� ci� zapewni�, panie, �e wtedy nie brakowa�o ani jednego rubinu. A dzisiaj rano... brakuje ich pi��, i to najwi�kszych... a wy byli�cie jedynymi obcymi w miasteczku ostatniej nocy!

Po wyja�nieniach mnicha zapad�a grobowa cisza. Wszyscy wstrzymali oddechy czuj�c, �e rozumowanie mnicha jest logiczne. Jednak�e Gerbert postanowi� nie dawa� za wygran�, wprawiaj�c Katarzyn� w podziw moc� i uporem, z jakimi przyst�pi� do obrony swojej gromady.

� To wcale nie dowodzi naszej winy. Conques jest �wi�tym miastem, lecz tylko miastem, w kt�rym mieszkaj� zwykli ludzie, a w�r�d nich zapewne znajdzie si� niejedna czarna owca!

� Znamy dobrze nasze owieczki, bracie, wi�c znacznie pro�ciej by�oby udowodni�, �e �adne z was nie ma przy sobie skradzionych rubin�w!

� Co masz na my�li, mnichu?

� �e jest nas trzech i je�li pozwolicie si� przeszuka�, uwiniemy si� szybko.

� W tym deszczu? � spyta� pogardliwie Gerbert. � I o�mielicie si� przeszukiwa� niewiasty?

� Zaraz do��cz� do nas dwie siostry. A oto i one! Niedaleko st�d, za zakr�tem, znajduje si� kapliczka, gdzie mogliby�my dokona� dzie�a. Prosz� ci� o to, bracie! Tu chodzi o �wi�t� spraw�!

Katarzyna, wspi�wszy si� na czubkach palc�w, ujrza�a nadci�gaj�ce, wielce zadyszane i przemoczone do suchej nitki dwie siostry. Gerbert nie odpowiada�, lecz mo�na by�o wyczu�, �e gotuje si� ze �wi�tego oburzenia. Po d�u�szej chwili rozejrza� si� po swojej gromadzie i spyta�: � Co my�licie o tym, bracia? Czy zgadzacie si� podda� tej nieprzyjemnej formalno�ci?

� Pielgrzymowanie nak�ada na nas obowi�zek pokory � powiedzia� Colin z namaszczeniem. � Pokora b�dzie nasz� broni� i �wi�ty Jakub policzy nam j� jako zas�ug�!

� Oczywi�cie! � przerwa�a Katarzyna, p�on�c z niecierpliwo�ci.

� B�agam tylko, po�pieszmy si�! Ju� dosy� czasu strawili�my po pr�nicy! Gromada skierowa�a si� do ma�ej, kamiennej kapliczki stoj�cej przy drodze na niewielkim wzniesieniu. Z tego miejsca rozci�ga� si� widok na ca�e miasteczko, lecz nikomu nie by�o w g�owie podziwianie pi�knych widok�w.

� Podr�e w wielkiej gromadzie s� rzecz� niezmiernie czaruj�c�!

� powiedzia�a z rozdra�nieniem w g�osie Ermengarda, podchodz�c do Katarzyny. � Ci dzielni mnisi pilnuj� nas jak jakich� z�oczy�c�w! Je�li jednak s�dz�, �e pozwol� si� przeszukiwa�, to si� myl�!

� Obawiam si�, �e b�dziesz musia�a si� zgodzi�, droga przyjaci�ko! Inaczej podejrzenia padn� na ciebie i ca�y z�y humor naszych towarzyszy skrupi si� na tobie! Och!... c�e� taki niezgrabny, m�j panie!

Ostatnie zdanie by�o skierowane do Jossego, kt�ry, potkn�wszy si� na kamieniu, wpad� na Katarzyn� i w jednej chwili oboje upadli na ziemi�.

� O, jak�e mi przykro! � powiedzia� pary�anin. � Ta przekl�ta droga jest bardziej podziurawiona ni� habit �ebrz�cego mnicha. Czy uczyni�em ci krzywd�, pani?

Pe�en wsp�czucia, rzuci� si�, by pom�c wsta� Katarzynie, otrzepywa� b�oto z jej sukni i pelerynki. Mia� przy tym tak nieszcz�liw� min�, �e nie mog�a si� na niego gniewa�.

� Ale� nic si� nie sta�o! � powiedzia�a, u�miechaj�c si� mi�o. � Jeszcze wszystko przed nami!

Nast�pnie, wraz z Ermengard�, usiad�a na g�azie pod dachem kapliczki, do kt�rej wesz�y siostry zakonne. Zdecydowano, �e niewiasty p�jd� na pierwszy ogie� po to, aby �wi�te dziewice mog�y szybko powr�ci� do klasztoru. Kilku m�czyzn na ochotnika podda�o si� nieprzyjemnemu zabiegowi na polu. Na szcz�cie, deszcz usta� na chwil�.

� Jak tu pi�knie � westchn�a Katarzyna spogl�daj�c na rozpo�cieraj�ce si� u jej st�p zielone pola.

� By� mo�e � odpar�a Ermengarda � lecz co do mnie, to wola�abym by� ju� daleko st�d! O! Wychodz� ju� moje s�u��ce! Kolej wi�c na nas! Pom� mi wsta�, moja droga!

Podpieraj�c si� nawzajem, przyjaci�ki wesz�y do kapliczki. Wewn�trz panowa�y przenikliwy zi�b, wilgo� i nieprzyjemny od�r st�chlizny.

� Po�pieszcie si�! � rzuci�a Ermengarda w stron� zakonnic. � Tylko si� tak nie b�jcie, jeszcze nigdy nikogo nie zjad�am! � doda�a widz�c ich zatrwo�one miny.

Obie by�y m�ode i najwyra�niej ta zwalista i g�o�na kobieta wywar�a na nich wielkie wra�enie, co nie przeszkodzi�o im jednak obszuka� j� z najwi�ksz� dok�adno�ci�. W czasie ca�ej operacji hrabina sapa�a i prycha�a z niecierpliwo�ci. Nast�pnie starsza z nich zwr�ci�a si� do Katarzyny czekaj�cej na sw� kolej.

� Teraz ty, siostro! � rzuci�a, zbli�aj�c si� do niej. � Najpierw poka� mi, co masz w sakiewce wisz�cej u twego paska.

Katarzyna bez s�owa odczepi�a wielk�, sk�rzan� kiesze�, w kt�rej trzyma�a r�aniec, troch� z�ota, sztylet z krogulcem, z kt�rym nigdy si� nie rozstawa�a i grawerowany szmaragd kr�lowej Yolandy, maj�cy j� chroni� na drogach Hiszpanii.

Zakonnica wysypa�a zawarto�� sakiewki na w�ski, kamienny o�tarzyk i ujrzawszy sztylet, rzuci�a na Katarzyn� zdziwione spojrzenie.

� Jedyn� obron� niewiasty powinna by� modlitwa! � rzek�a z obrzydzeniem wskazuj�c na sztylet.

� To sztylet mego m�a! � odpar�a oschle Katarzyna. � Nigdy si� z nim nie rozstaj� i dzi�ki niemu wiele razy usz�am ca�o przed rzezimieszkami!

� Kt�rym bardzo by si� to spodoba�o! � rzuci�a siostra wskazuj�c na szmaragdowy pier�cie�.

Katarzyna zatrz�s�a si� z gniewu. Ta kobieta dzia�a�a jej na nerwy. Nie mog�a opanowa� ch�ci, �eby zamkn�� jej usta.

� Dosta�am go od kr�lowej Yolandy, ksi�nej Andegawenii i matki naszej kr�lowej! Czy siostra widzi w tym co� z�ego? Jestem...

� Wielk� pani�, nieprawda�? � przerwa�a tamta ze z�o�liwym u�miechem.

� Od razu mo�na by�o zgadn�� widz�c te rzeczy! A co powiesz na to... pani?

Ku zdziwieniu Katarzyny, siostra si�gn�a po ma�e zawini�tko, kt�re do tej pory usz�o jej uwagi, i wyj�a ze� pi�� wspania�ych, czerwonych rubin�w �wi�tej Foy...

� Co to ma znaczy�? � krzykn�a Katarzyna. � Pierwszy raz je widz�!

� To jakie� diabelskie sztuczki! � zawt�rowa�a jej Ermengarda. � W jaki spos�b te klejnoty znalaz�y si� w sakiewce?

� Sztuczki albo nie, mamy je! � krzykn�a siostra. � A ty, pani, odpowiesz za kradzie�! � Chwyci�a Katarzyn� za rami� i wyci�gn�a j� z kapliczki wo�aj�c: � Bracia! Rubiny si� znalaz�y! A oto z�odziejka!

Katarzyna, czerwona z gniewu i wstydu, nie mog�c znie�� tych wszystkich nagle wpatrzonych w ni� par oczu, wyrwa�a rami� z �elaznego u�cisku, krzycz�c ile si� w piersi: � To k�amstwo! Ja niczego nie ukrad�am! I nie mam najmniejszego poj�cia, sk�d si� wzi�y klejnoty w mojej sakiewce! Kto� musia� mi je podrzuci�...

Przerwa� jej pomruk gniewu pielgrzym�w, kt�ry �wiadczy�, �e nikt nie daje wiary jej s�owom. Z przestrachem pomy�la�a, �e rozdra�nienie wywo�ane nieustaj�cym deszczem, op�nieniem i ci���cym na nich oskar�eniem mog�o zamieni� tych poczciwych ludzi w wilki. Wok� niej zacie�nia� si� nienawistny kr�g, a pilnuj�ca jej zakonnica wykrzykiwa�a, �e trzeba zaprowadzi� z�odziejk� do Conques, odda� j� pod s�d przeora i powiesi�!

Ermengarda poku�tyka�a w jej stron� tak szybko, jak tylko mog�a, chwyci�a �wi�t� dziewic� za rami� i potrz�sn�a ni� jak osik�.

� Przesta� si� wydziera�! � zawy�a. � Chyba postrada�a� zmys�y, dobra dziewczyno! Czy wiesz, jak� szlachetn� pani� oskar�asz o kradzie�? Czy zdajesz sobie spraw� o kim m�wisz?

� O z�odziejce! � odszczekn�a tamta. � O awanturnicy, ukrywaj�cej w swych niewie�cich szatach sztylet i jeszcze ten pier�cie�, kt�ry jakoby dosta�a od kr�lowej Yolandy!

Ledwo wypowiedzia�a te s�owa, Ermengarda unios�a sw� pi�kn� d�o� i z ca�ej mocy uderzy�a j� w policzek, zostawiaj�c na nim czerwone, dok�adne �lady palc�w.

� To ci� nauczy lepiej wa�y� s�owa, siostro! Do diaska, je�li w klasztorach s� same takie megiery jak ty, to z ca�ego serca wsp�czuj� Panu Bogu! � Po czym, podnosz�c g�os, zagrzmia�a: � Hola! B�raud i inni! Do broni!

W jednej chwili pi�ciu Burgundczyk�w na koniach zjawi�o si� przed kobietami. B�raud spokojnie wyci�gn�� szpad�, a jego ludzie napi�li �uki. Pielgrzymi przygl�dali si� tym niepokoj�cym przygotowaniom w zupe�nej ciszy. Na twarzy Ermengardy zakwili u�miech zadowolenia.

� Ten, kt�ry o�mieli si� ruszy�, nie zd��y zrobi� nawet kroku!

� poinformowa�a zdecydowanym g�osem, po czym, zmieniaj�c ton na bardziej uprzejmy, doda�a: � A teraz, kiedy si�y s� r�wne, mo�emy porozmawia�!

Pomimo gro�by Gerbert Bohat zrobi� dwa kroki do przodu i uni�s�szy r�k� spyta�: � Czy mog� co� powiedzie�?

� Mo�esz � odpar�a Ermengarda.

� Czy prawd� jest, �e rubiny zosta�y znalezione u tej...

� Tak, u mnie! � krzykn�a Katarzyna, nie daj�c mu doko�czy�.

� Ale kln� si� na m� dusz�, �e nie wiem, sk�d si� wzi�y w mojej sakiewce!

� ��e jak pies! � rzuci�a zakonnica.

� Oj! Chyba si� rozgniewam! � parskn�a Ermengarda. � Zamilcz, �wi�ta dziewico, bo nie odpowiadam za siebie! Ci�gnij dalej, panie Bohat!

� Zosta�a z�apana na gor�cym uczynku...

� Bracie � przerwa�a zniecierpliwiona hrabina. � Je�li i ty b�dziesz trwa� w oskar�eniach, odbior� ci g�os! Czy mo�esz powiedzie�, co zamierzasz uczyni� w tej sprawie?

Klermontczyk rzuci� pe�ne pogardy spojrzenie na Katarzyn�, nast�pnie zwr�ci� si� do hrabiny: � Jedyna rzecz odpowiednia, jak� nale�y uczyni�, to odda� pani� Katarzyn� �wi�tym mnichom. Niech zawiod� j� do Conques przed oblicze przeora!

� Gdzie niechybnie zostanie rozszarpana przez t�um, zanim dotrze do opactwa � przerwa�a hrabina. � Nie, m�j panie! Nie wy�l� jej do Conques! Tobie mo�e nie wystarcza dane przez ni� s�owo, ale mnie tak, poniewa� dobrze j� znam! Tak wi�c s�uchajcie: Odnale�li�cie swoje rubiny. Tym lepiej! Zabierzcie je sobie, bracia mnisi, i oddajcie je swojej �wi�tej... We�cie te� i to jako rekompensat�! � doda�a cisn�wszy w stron� najbli�ej stoj�cego mnicha p�katy mieszek, kt�ry ten chwyci� w locie. � Co do nas, to pozwolicie nam odej�� w spokoju!

� A je�li nie? � spyta� Gerbert z wy�szo�ci� w g�osie.

� Je�li nie � odpowiedzia�a spokojnie Ermengarda � to si�� utorujemy sobie przej�cie w�r�d waszych szereg�w!

� Nie jeste�cie zbyt liczni!

� W rzeczy samej! Mamy jednak bro�... i si��! Ka�dy z moich ludzi wart jest dziesi�ciu! Gdyby�my jednak przegrali, nasza �mier� drogo by was kosztowa�a i niewielu z was ruszy�oby w dalsz� drog� do Composteli! A teraz, pobo�na siostro, oddaj pani Katarzynie, co do niej nale�y!

� Nigdy! � wrzasn�a zakonnica, nie daj�c za wygran�. � Ten pier�cie� z pewno�ci� te� ukrad�a! Naszym �wi�tym obowi�zkiem jest przekaza� go przeorowi!

Na takie dictum hrabina bez namys�u wyrwa�a sakiewk� z r�k zakonnicy i upewniwszy si�, �e niczego w niej nie brakuje, odda�a j� bez s�owa Katarzynie, po czym zwr�ci�a si� do jednej ze swych s�u��cych: � Amiele! Konie! Zostawisz pani Gillette tego, na kt�rym jedzie...

Jednak�e nieszcz�sna kobieta zbli�y�a si� z determinacj� i stan�a obok Katarzyny.

� Jad� z wami! Ja wierz� w niewinno�� pani Katarzyny. Kto�, kto ma takie dobre serce jak ona, nie mo�e by� z�odziejk�!

� I ja te�! I ja te�! � krzykn�a Margotka. � Ja te� chc� jecha� z wami! A zreszt� pani Gillette potrzebuje mnie.

Ermengarda roze�mia�a si� ha�a�liwie i spojrza�a wymownie na Gerberta.

� Uwa�aj, panie, �eby� nie zosta� sam!

� Nie obawiam si� tego! Uczciwi ludzie nie zechc� i�� rami� w rami� z kobiet� w�tpliwej konduity, kt�ra tylko mo�e sprowadzi� na ich g�owy przekle�stwo! Ruszajcie... skoro nie mo�na odda� winowajczyni w r�ce sprawiedliwo�ci bez przelewu krwi, jednak wiedzcie, �e nie chcemy was wi�cej widzie�!

Bohat sta� wyprostowany w�r�d swoich pielgrzym�w, kt�rzy st�oczyli si� jeden obok drugiego, jakby bali si� s�siedztwa winowajczyni, a niekt�rzy nawet czynili znak krzy�a... Oczy Katarzyny wype�ni�y si� �zami. Mia�a ochot� wy�, widz�c Gerberta wskazuj�cego na ni� w ge�cie pe�nym pogardy. Czu�a, �e p�onie ze wstydu, jakby kto� przypala� j� rozpalonym �elazem.

Kiedy Ermengarda ruchem d�oni zach�ci�a j�, by wsiad�a na konia, nieszcz�liwa krzykn�a: � Jak mog� odjecha� nie udowodniwszy swojej niewinno�ci?

� Gdyby to by�o mo�liwe, sama bym ci radzi�a, �eby� wr�ci�a do Conques � odpar�a Ermengarda. � Ale ci ludzie nie dopuszcz� do tego; albowiem s� z gruntu �li i za�lepieni swoim fanatyzmem! Co za� do ciebie, moja droga, to wiedz, �e kto� z takim nazwiskiem jak twoje nie powinien przejmowa� si� ludzkim gadaniem! A teraz, hajda na ko�!

Uspokojona s�owami hrabiny, Katarzyna postawi�a stop� na d�oni B�rauda i wsiad�a na konia. Zbici w jedn� mas� pielgrzymi rozst�pili si� przed ma�� grup�. Na twarzach w�drowc�w wida� by�o strach i pot�pienie, co wywo�a�o u hrabiny pogardliwe wzruszenie ramion. Przeje�d�aj�c przed Gerbertem, Katarzyna zatrzyma�a konia i rzuci�a z g�ry: � Os�dzi�e� mnie, panie, nie chc�c nawet wys�ucha�! Podejrzana, a wi�c winna! �adna mi sprawiedliwo��!

� Nie tra� czasu po pr�nicy na rozmowy z cz�ekiem bardziej upartym ni� osio�! � przerwa�a ze zniecierpliwieniem Ermengarda.

Tymczasem Gerbert spojrza� na Katarzyn� i rzek�: � Mog�a� przecie� dzia�a� w zmowie ze wsp�lnikiem... Lecz je�li� niewinna, odejd� w spokoju... cho� osobi�cie uwa�am, �e to niemo�liwe. Co do mnie...

� Jeste� zadowolony, panie, �e znalaz� si� pow�d, abym nie mog�a pod��a� z wami dalej, nieprawda�?

� Oj, prawda! � przyzna� Gerbert ze szczer� ulg�. � Jestem szcz�liwy, gdy� przy tobie, pani, �aden m�czyzna nie mo�e my�le� powa�nie o zbawieniu duszy. Jeste�, pani, kobiet� niebezpieczn�. To dobrze, �e nas opuszczasz!

Katarzyna u�miechn�a si� gorzko.

� Dzi�kuj� za komplement, panie. Pod��aj wi�c dalej swoj� �wi�t� drog�, lecz pami�taj, �e niebezpiecze�stwo odsuni�te na chwil� mo�e si� odrodzi�, je�li nie b�dzie w tobie si�y, kt�ra pozwoli ci je pokona�. Co� mi m�wi bowiem, �e jeszcze si� spotkamy... Mo�e w Composteli?

Gerbert nie odpowiedzia�, tylko prze�egna� si� po�piesznie i z takim przestrachem, �e Katarzyna, pomimo swego gniewu, by�aby roze�mia�a mu si� prosto w nos. W tej chwili zniecierpliwiona Ermengarda chwyci�a konia Katarzyny za uzd� i poci�gn�a go za sob�.

� Dosy� tego. Ruszajmy!

Katarzyna pos�usznie ruszy�a za przyjaci�k� i k�usem pomkn�a przed siebie, zag��biaj�c si� ponownie w dolin� rzeki Lot. Znowu zacz�� pada� drobny, lecz tym razem niezbyt dokuczliwy deszcz. Spojrza�a z upojeniem na otwart� przestrze�. W tej chwili mia�a ochot� spi�� wierzchowca i pogalopowa� przed siebie na skrzyd�ach wiatru, upajaj�c si� dzikim p�dem... Jednak zar�wno ci�ar, jak i z�amana noga Ermengardy nie pozwala�y na takie brewerie.

Po�udniowy wiatr przyni�s� do jej uszu d�wi�ki pie�ni, kt�r� zaintonowali pielgrzymi: Ave Maria, gwiazdo morza Ja�niejsza od s�o�ca Na naszej ciemnej drodze Prowad� nas, Ave Maria...

Katarzyna zagryz�a wargi i mocniej przywar�a do konia. Mia�a niejasne wra�enie, �e ta pie�� w jaki� spos�b jeszcze bardziej wyklucza j� z kr�gu pielgrzym�w. Czy�by wzywali imienia Matki Boskiej z tak� �arliwo�ci�, a�eby ustrzec si� od przekle�stwa, kt�rego w ich mniemaniu by�a nosicielk�?

Po chwili �piew os�ab�, oddali� si�, a� umilk� zupe�nie. Ermengarda spi�a konia, by dogoni� Katarzyn�, kt�ra wyprzedza�a ca�� grup�. Przez chwil� obie kobiety jecha�y obok siebie w milczeniu. Katarzyna, kt�ra mocno prze�ywa�a swoje upokorzenie, zauwa�y�a, �e hrabina szczerzy z�by w szerokim u�miechu. Domy�li�a si�, �e przyjaci�ka rozkoszuje si� swoim zwyci�stwem.

� Jeste� z siebie zadowolona, jak my�l�? � wybuchn�a wreszcie. � Postawi�a� na swoim! Wcale bym si� nie zdziwi�a, gdyby si� okaza�o, �e to ty sama wsun�a� rubiny do mojej sakiewki!

� W rzeczy samej � obruszy�a si� Ermengarda � �a�uj�, �e nie ja to zrobi�am! Zabrak�o mi wyobra�ni i sprytu. Ale, ale, moja droga, nie miej�e ju� takiej nad�tej miny. Dzi�ki temu zaj�ciu szybciej znajdziesz si� w Hiszpanii, a Pan B�g nie b�dzie ci mia� tego za z�e, gdy� to nie twoja wina. Popatrz, z�otko, przeja�nia si�! Chmury rozwia� wiatr. Czy nie uwa�asz, �e to dobry znak?

Pomimo z�ego humoru, Katarzyna nie mog�a powstrzyma� u�miechu.

� Powinnam pami�ta�, droga Ermengardo, �e ty zawsze potrafi�a� przeci�gn�� niebo na swoj� stron�. Niemniej da�abym wszystko, �eby si� dowiedzie�, jakim sposobem te przekl�te rubiny znalaz�y si� przy mnie i kto m�g� je ukra��!

Odpowied� na to pytanie mia�a znale�� si� ju� tego samego dnia wieczorem. Katarzyna i jej kompania, zm�czeni szybk� jazd�, stan�li w Figeac, w najwi�kszej ober�y w miasteczku, znajduj�cej si� naprzeciwko s�du i starego �ostal de la Moneda�, kr�lewskiej mennicy.

Po zainstalowaniu si� cz�� kobiet posz�a do ko�cio�a na adoracj� Naj�wi�tszego Sakramentu, jedynie Katarzyna z Ermengard� postanowi�y zaczerpn�� �wie�ego powietrza i usiad�y na podw�rzu ober�y pod roz�o�ystym platanem, rozkoszuj�c si� blaskiem zachodz�cego s�o�ca prze�wituj�cego poprzez g�szcz ga��zi.

Kiedy tak odpoczywa�y, zauwa�y�y nagle zbli�aj�cego si� do nich d�ugimi krokami Jossego Rallarda, kt�ry rzuci� si� do st�p Katarzyny i wymamrota�: � Pani! To ja ukrad�em rubiny... A nast�pnie uda�em, �e potykam si� na kamieniu, by poci�gn�� ci� na ziemi�, i korzystaj�c z zamieszania, wsun��em rubiny do twojej sakiewki... � doda� zni�aj�c jeszcze bardziej g�os na widok przechodz�cych nie opodal s�u��cych z koszami pe�nymi bielizny. � Przyszed�em prosi� ci� o przebaczenie!

Katarzyna przypatrywa�a si� w os�upieniu kl�cz�cemu u jej st�p nieszcz�nikowi. Ermengarda za�, usi�uj�c podnie�� si� z �awy, krzykn�a z oburzeniem: � I ty masz czelno��, nicponiu, dopiero teraz nam to wyzna�? W dodatku bez najmniejszej �enady? Ale� ja ci� natychmiast po�l� do s�dziego, kt�ry z pewno�ci� po�wi�ci dla ciebie kawa� mocnego sznura! Hej, wy tam, do mnie!

Lecz Katarzyna po�o�y�a jej na ramieniu r�k�, aby j� uspokoi�.

� Zaczekaj! Chc�, by najpierw odpowiedzia� na dwa pytania.

� Pytaj, pani! Na wszystkie pytania odpowiem...

� A wi�c, dlaczego to uczyni�e�?

� Dlaczego ukrad�em?... Pani, chcia�bym wszystko ci wyzna�... Ot� jestem tutaj tylko dlatego, �e uciek�em z Pary�a, gdzie czeka na mnie d�ugi i gruby sznur... Moim domem by� Dziedziniec Cud�w, lecz nie mog�em wychyli� z niego nosa, gdy� moje niecne uczynki sta�y si� powszechnie znane. Dlatego postanowi�em ukry� si� w�r�d pielgrzym�w... Wiedzia�em, �e w drodze nadarzy mi si� niejedna okazja... I kiedy zobaczy�em ten z�oty pos�g, ca�y kapi�cy od drogich kamieni, pomy�la�em, �e je�li uszczkn� z nich kilka, to nikt nawet tego nie zauwa�y... a ja zapewni� sobie dostatek na stare lata. To by�a wielka pokusa!

� By� mo�e, lecz dlaczego mnie obci��y�e� swoim uczynkiem? � krzykn�a Katarzyna. � Dlaczego pozwoli�e�, aby mnie oskar�ono? Wiedzia�e� chyba, �e nara�asz mnie na �mier�!

� O nie, pani! Tobie nie grozi�o takie niebezpiecze�stwo jak mnie! Ja jestem tylko w��cz�g� i zwyk�ym n�dznikiem... Ty za� wielk� dam�! Nie mo�na ci�, ot tak zwyczajnie, powiesi�! No i masz do pomocy przyjaci�k� i jej rycerzy. Wiedzia�em, �e hrabina b�dzie ci� broni� wszelkimi sposobami. A mnie nikt nie wzi��by w obron�! Powiesiliby mnie bez s�du na pierwszym lepszym drzewie. Wpad�em w okropny strach, a� mi od niego skr�ca�o wn�trzno�ci... Liczy�em na to, �e minie jaki� czas, zanim kradzie� zostanie zauwa�ona, �e podejrzenia nie skieruj� si� na �wi�tych pielgrzym�w i �e w tym czasie zd��ymy ju� odej�� daleko. Kiedy zauwa�y�em nadci�gaj�cych mnich�w, zrozumia�em, �e jestem zgubiony... Wtedy...

� Wtedy postanowi�e� podrzuci� mi sw�j �up � doko�czy�a spokojnie Katarzyna. � A gdyby mnie jednak powieszono?

� Kln� si� na Boga, w kt�rego nigdy nie przesta�em wierzy�, �e przyzna�bym si� do winy! A gdyby mi nie dano wiary, bi�bym si� za ciebie, pani, a� do ostatniej kropli krwi!

Katarzyna w milczeniu wa�y�a us�yszane przed chwil� s�owa. Po chwili powiedzia�a: � A teraz drugie pytanie: dlaczego do��czy�e� do nas? Dlaczego teraz przyznajesz si� do winy, kiedy ju� nie grozi mi niebezpiecze�stwo? Sk�d wiesz, czy ci� nie wydam?

� Wiem, �e ryzykuj� � odpar� Josse nie trac�c rezonu. � Ale nie mog�em d�u�ej zosta� w�r�d tych klepi�cych zdrowa�ki, a jednocze�nie ��dnych krwi fa�szywc�w! Dosy� mia�em i Gerberta Bohata, i pana Golina. No i... droga bez ciebie wydawa�a mi si� nie do wytrzymania, a poza tym...

� A poza tym � wtr�ci�a Ermengarda � postanowi�e� powetowa� sobie strat� rubin�w! Przyznaj si�, trutniu jeden, �e chcia�e� wykra�� pani Katarzynie pier�cie� kr�lowej Yolandy!

Josse nie raczy� odpowiedzie� Ermengardzie, natomiast zwr�ci� si� do Katarzyny: � Je�li takie jest i twoje zdanie, pani, mo�esz wyda� mnie bez wahania. Chcia�em tylko powiedzie� jedno: uczyni�em ci wielk� krzywd�, chc�c ratowa� sw� sk�r�, lecz teraz bardzo tego �a�uj�! Pragn� wymaza� swoj� win�, ofiarowuj�c ci moje us�ugi. Pozw�l, pani, abym m�g� jecha� za tob� i abym m�g� ci� broni� w razie potrzeby! To prawda, jestem tylko w��cz�g� i zbirem, lecz nie brak mi odwagi, a szpad� umiem wymachiwa� nie gorzej ni� wielki pan. Na drodze, kt�r� zmierzasz, solidne rami� mo�e okaza� si� przydatne. Czy wi�c przebaczysz mi i we�miesz mnie jako swego s�ug�? Na zbawienie duszy, kln� si�, �e b�d� ci wiernie s�u�y�!

Nast�pi�a chwila ciszy, w czasie kt�rej Josse nie wstawa� z kl�czek, czekaj�c ze spuszczon� g�ow� na odpowied� Katarzyny. Ona jednak wcale nie odczuwa�a gniewu, wr�cz przeciwnie: ten dziwny cz�owiek, z jednej strony zwyk�y z�odziejaszek, lecz z drugiej nie pozbawiony uroku m�odzieniec, wzbudzi� w jej sercu dziwne rozczulenie. Spojrza�a pytaj�co na Ermengard�, kt�ra zaciskaj�c wargi, uparcie milcza�a, co nie wr�y�o niczego dobrego.

� Co mi radzisz, droga przyjaci�ko? Hrabina wzruszy�a ramionami i b�kn�a: � A c� ja mog� ci doradzi�! Wydawa�oby si�, �e jeste� podobna do wr�ki Kirke, kt�ra zmieni�a towarzyszy Ulissesa w �winie, z t� tylko r�nic�, �e twoje dzia�anie ma odwrotny skutek. Tak wi�c, czy�, co uwa�asz za stosowne, lecz ja... i tak z g�ry wiem, co zrobisz!

Co m�wi�c, si�gn�a po kul� i opieraj�c si� na niej z wielkim trudem unios�a si� z �awy, przy czym ostentacyjnie odrzuci�a wyci�gni�t� w jej stron� pomocn� d�o� Katarzyny, kt�ra zapyta�a z niepokojem w g�osie: � Dok�d odchodzisz, Ermengardo? Prosz� ci�, nie we� sobie do serca tego, co ci powiem, lecz...

� A dok�d ja mog� p�j��? � rozz�o�ci�a si� stara dama. � Mam zamiar pos�a� B�rauda, �eby rozejrza� si� troch� po mie�cie i znalaz� nam jeszcze jednego konia! Tw�j nowy s�u��cy mo�e i szybko biega, lecz nie do tego stopnia, �eby dor�wna� nam kroku w drodze do Galicji!

Po czym, podpieraj�c si� na kulach, podobna do wielkiego statku nabieraj�cego niebezpiecznego przechy�u, Ermengarda de Ch�teauvillain odp�yn�a majestatycznie z dziedzi�ca ober�y.

Po pi�tnastu dniach w�dr�wki Katarzyna wraz z towarzyszami dotar�a do st�p Pirenej�w i przekroczy�a staro�ytny most nad strumieniem Oloron. W�dr�wka odby�a si� bez przyg�d, gdy� na przebywanych ziemiach, nale��cych w wi�kszo�ci do pot�nego rodu Armaniak�w, nie musiano si� obawia� angielskich zbir�w. Ich stanowiska znajdowa�y si� g��wnie w Gujennie, a nie chc�c zadziera� z hrabi� Janem IV d�Armagnac, kt�rego stosunek do naje�d�cy by� od jakiego� czasu dosy� pob�a�liwy, Anglicy starali si� raczej nie wdziera� na jego ziemie.

Poprzez Cahors, Moissac, Lectoure, Condom i Orthez Katarzyna, Ermengarda oraz ich ludzie dotarli wreszcie do pasma g�r, oddzielaj�cego ich od Hiszpanii. Jednak, po raz kolejny, niecierpliwo�� Katarzyny zosta�a wystawiona na ci�k� pr�b�. Od chwili bowiem, kiedy oddzielili si� od Gerberta Bohata i jego pielgrzym�w, hrabinie jakby przesta�o si� spieszy�. Ona, kt�ra jeszcze niedawno podsyca�a niecierpliwo�� Katarzyny, namawiaj�c j� do porzucenia zbyt powolnej gromady pielgrzym�w, teraz znajdowa�a szczeg�ln� przyjemno�� w op�nianiu w�dr�wki.

Z pocz�tku Katarzyna niczego nie podejrzewa�a. Nale�a�o zatrzyma� si� w Figeac, �eby znale�� konia dla Jossego. W Cahors znowu sp�dzono dwa dni: by�a niedziela i Ermengarda stwierdzi�a, �e w�drowanie w dzie� �wi�ty nie przynios�oby im szcz�cia. Z tym Katarzyna te� si� pogodzi�a i powstrzyma�a sw� niecierpliwo��, lecz kiedy w Condom hrabina zarz�dzi�a post�j, by m�c wzi�� udzia� w miejscowym �wi�cie, Katarzyna wybuchn�a.

� Chyba zapomnia�a�, moja droga, jaki jest cel mojej w�dr�wki! Wiesz przecie�, jak spieszno mi do Galicji, a ty zawracasz mi g�ow� jakimi� miejscowymi �wi�tami!

Ermengarda, jak zwykle nie trac�c rezonu, wyja�ni�a, �e nadmierne napi�cie umys�u jest zgubne dla cia�a, wi�c przy zbyt du�ym po�piechu nale�y nieco zwolni� tempo. Katarzyna jednak nie chcia�a wi�cej o niczym s�ysze�.

� Dlaczego wobec tego nie dopu�ci�a�, bym spe�ni�a swoje �luby i pozosta�a w gromadzie Gerberta Bohata?

� Zapominasz, moja droga, �e nie zale�a�o to od twojej woli! Katarzyna spojrza�a na Ermengard� ze zdziwieniem.

� Nie rozumiem ci�, Ermengardo. Do tej pory s�dzi�am, �e pragniesz mi pom�c, lecz teraz zachowujesz si� tak, jakby� zmieni�a zdanie.

� To w�a�nie dlatego, �e chc� ci pom�c, pragn�, aby� by�a bardziej pow�ci�gliwa. Kto wie, czy tam, dok�d zmierzasz z takim uporem, nie czeka na ciebie okrutny zaw�d. A na to zawsze jest czas!

Katarzyna nie odpowiedzia�a. Ermengarda bowiem wyrazi�a g�o�no to, czego ona w skryto�ci ducha obawia�a si� najbardziej � l�ka�a si�, �e nie odnajdzie Arnolda. Ile� to razy w �rodku nocy, w t� ciemn� i straszn� godzin�, kiedy strach nie pozwala zasn��, powoduj�c oszala�e bicie serca, kt�rego nic nie jest w stanie uspokoi�, le�a�a z otwartymi oczami, staraj�c si� zag�uszy� g�os rozumu podpowiadaj�cy jej, �eby zrezygnowa�a ze swego zamiaru, �eby powr�ci�a do Montsalvy do syna i tam rozpocz�a nowe, inne �ycie ca�kowicie po�wi�cone ma�emu Micha�owi. Czasem by�a ju� gotowa ust�pi�, lecz kiedy wstawa� �wit przep�dzaj�c z�e duchy, na powr�t wraca�a nieodparta ch�� spe�nienia najskrytszego marzenia: ujrze� Arnolda cho�by przez chwil�, us�ysze� jego g�os ten ostatni raz... A potem...

Tymczasem zamiast zach�ty, kt�rej tak potrzebowa�a jej sko�atana dusza, Ermengarda namawia�a do ostro�no�ci, wlewaj�c w jej serce gorycz zw�tpienia. Hrabina nigdy nie lubi�a Arnolda. Wprawdzie ceni�a go za waleczno�� i rycerskie talenta, uwa�a�a jednak, �e Katarzyn� czeka przy nim tylko bole�� i rozczarowanie.

Tego poranka Katarzyna ws�uchana w szmer spienionego strumienia, tocz�cego swe czyste wody u jej st�p, wpatrywa�a si� z zachwytem, ale i z l�kiem w pokryte nieskalanym �niegiem spiczaste szczyty g�r. Dla kogo� takiego jak ona, pochodz�cego z nizin i znaj�cego co najwy�ej �agodne pag�rki Owernii, ten masyw wydawa� si� przeszkod� nie do przebycia.

� Nigdy nie uda nam si� przej�� przez te g�ry... � wyszepta�a sama do siebie.

� Zobaczy pani, Katarzyno, �e owszem! � us�ysza�a g�os Jossego Rallarda.

� Jak si� idzie do przodu, droga pojawia si� sama!

� Lecz w razie potrzeby znik�d nie doczekamy si� tu pomocy... � odpowiedzia�a.

Pomy�la�a nagle o Walterze, kt�rego te g�ry poch�on�y, chocia� ten olbrzym wydawa� si� niezniszczalny. Zanim jeszcze ujrza�a przed sob� Pireneje, my�la�a, �e tutaj go odnajdzie, lecz teraz, przyt�oczona ich ogromem, zrozumia�a, jak bardzo si� myli�a. Jak wyrwa� zdobycz takiej pot�dze?

Josse spojrza� na Katarzyn� z zaciekawieniem i niepokojem zarazem, a wyczuwaj�c, �e potrzebuje pociechy, rzuci� weso�o: � Czy wiesz pani, �e jeste�my w krainie cud�w?

� Co masz na my�li?

Rzuciwszy kr�tkie spojrzenie w kierunku hrabiny, kt�ra wraz ze swymi lud�mi jecha�a z ty�u i w tej chwili uiszcza�a op�at� za przejazd przez most, Josse wskaza� na sk��bione wody strumienia: � Czy widzisz, pani, t� rzek�? Wydawa�oby si�, �e kto wpadnie w jej spieniony nurt, nie wyjdzie z niego �ywy. A jednak, blisko trzy wieki temu, kr�l Nawarry kaza� wrzuci� do niego swoj� m�odsz� siostr�, Sancie de B�arn, oskar�on� o zamordowanie w�asnego dziecka. Biedaczce zwi�zano r�ce i nogi. Gdyby uda�o jej si� z tego wyj�� �ywo, miano uzna� j� za niewinn�.

� S�d bo�y! � krzykn�a Katarzyna spogl�daj�c z przera�eniem na spienion� wod�.

� Tak, s�d bo�y! M�oda hrabianka by�a s�abego zdrowia i do tego solidnie sp�tana. Str�cono j� z tego mostu i nikt nie da�by z�amanego sola, �e z tego wyjdzie. A jednak woda wyrzuci�a j� ca�� i zdrow� na brzeg. Oczywi�cie, ludzie uznali to za cud... a ja my�l�, �e cud mo�e si� powt�rzy�! Wystarczy, �e B�g tak zechce, pani Katarzyno! I c� wtedy znacz� g�ry, dzikie �ywio�y, czy nawet nieub�agany czas? Trzeba tylko wierzy�...

Przepe�nione wdzi�czno�ci� spojrzenie, jakim Katarzyna obdarowa�a swego nowego giermka, przekona�o go, �e utrafi� w sedno i �e uda�o mu si� sp�aci� przynajmniej cz�� d�ugu wdzi�czno�ci, jaki zaci�gn�� wobec tej kobiety.

Katarzyna utkwi�a oczy w o�lepiaj�cej bieli lodowc�w roz�wietlonych promieniami s�o�ca, a jej my�li ulecia�y gdzie� daleko. Nagle z zamy�lenia wyrwa�o j� kas�anie Jossego.

� Co si� sta�o? � spyta�a ogl�daj�c si� za siebie.

� Chyba musimy zaczeka� na pani� de Ch�teauvillain. Hrabina ci�gle jest na mo�cie.

Katarzyna zatrzyma�a konia i odwr�ci�a si�. W istocie, Ermengarda prowadzi�a jakie� pertraktacje na samym �rodku mostu z pilnuj�cym go stra�nikiem.

� Co ona znowu wyprawia? Je�li tak dalej p�jdzie, to nie dojedziemy do Ostabat dzi� wieczorem!

� Gdyby to tylko od niej zale�a�o � zauwa�y� Josse � to nawet jutro by�my tam nie dotarli!

Katarzyna spojrza�a na niego ze zdumieniem i spyta�a: � Nie rozumiem! Co masz na my�li?

� Chc� powiedzie�, �e pani hrabina czyni, co tylko w jej mocy, aby nas op�ni�. To jasne: ona na kogo� czeka!

� Na kogo? M�w, je�li wiesz!

� Nie, tego nie wiem. Mo�e na tego sier�anta, kt�ry tak nagle opu�ci� nas za klasztorem w Aubrac... Czy nie zauwa�y�a�, pani, jak cz�sto hrabina ogl�da si� za siebie?

Katarzyna przytakn�a. Rzeczywi�cie, ju� par� razy zauwa�y�a tajemnicze zabiegi hrabiny. Ermengarda nie tylko nie mia�a ochoty dotrze� do Galicji, ale na dodatek coraz cz�ciej rzuca�a za siebie niespokojne spojrzenia. Katarzyna poczu�a, jak krew zaczyna burzy� si� w jej �y�ach. D�u�ej ju� nie pozwoli Ermengardzie wodzi� si� za nos, nawet gdyby pow�d jej manipulacji by� jak najbardziej s�uszny!

Hrabina ci�gle jeszcze by�a zaj�ta rozmow� z sier�antem. Katarzyna spi�a konia i rzuci�a do Jossego: � W drog�! Ona nas dogoni, a ja postanowi�am dotrze� do Ostabat dzi� wieczorem. Trudno, je�li chce, niech zostanie w tyle! Nie zamierzam d�u�ej traci� czasu!

Wielkie usta Jossego rozszerzy�y si� a� do uszu w u�miechu pe�nym aprobaty i giermek ochoczo ruszy� �ladem swojej pani.

Stary zajazd w Ostabat, po cz�ci forteca, po cz�ci szpital, du�o straci� ze swej niegdysiejszej �wietno�ci. Ci�kie czasy, a zw�aszcza wojna, kt�ra od wielu lat trawi�a kr�lestwo Francji, zniech�ci�y poczciwych ludzi do pielgrzymowania, kt�re sta�o si� zbyt niebezpieczne. Tylko b�d�cy w najwi�kszej potrzebie lub pozbawieni wszelkich d�br ziemskich odwa�ali si� podj�� trud w�dr�wki szlakami, z kt�rych cz�sto nie by�o powrotu. T�umy, dawniej przewalaj�ce si� przez zajazd usytuowany na skrzy�owaniu trzech wielkich szlak�w: Owernii, Burgundii i Ile-de-France, teraz skurczy�y si� do nielicznych grupek, wystraszonych tym, co ju� widzia�y po drodze, i tym, co ich jeszcze czeka w g�rach ze strony s�ynnych baskijskich rozb�jnik�w, nie wspominaj�c o przewodnikach g�rskich, wykorzystuj�cych naiwno�� podr�nych, aby lepiej ich oskuba�. Najwa�niejsi hersztowie band mieli w�asne wie�e forteczne na zboczach g�r.

� Przy odrobinie szcz�cia � powiedzia�a rankiem Ermengarda do Katarzyny � b�dziemy jedynymi go��mi w zaje�dzie, dzi�ki czemu wygodnie si� ulokujemy!

Kiedy jednak Katarzyna przekroczy�a bram� zajazdu, jej oczom ukaza�a si� wielka liczba koni i mulic, przy kt�rych uwijali si� porz�dnie odziani giermkowie. Wok� p�on�cego po�rodku ogniska odpoczywa�o oko�o dziesi�tki rycerzy piek�cych wielki kawa� mi�sa. Przez szeroko otwarte drzwi da�o si� zauwa�y� kilku opas�ych norbertan�w us�uguj�cych zapewne znamienitemu biesiadnikowi. S�ycha� te� by�o pot�ne trzaskanie ognia w kominku.

Zdaje si�, �e nie grozi nam samotno�� � zmartwi�a si� w duchu Katarzyna. �eby�my chocia� dostali pok�j!

W tej chwili zbli�y� si� do niej jeden z zakonnik�w i powiedzia�: � Pok�j z tob�, moja siostro! Czym mo�emy ci s�u�y�?

� Prosimy o dach nad g�ow� i troch� strawy � odpar�a Katarzyna. � Ale jest nas wi�cej... Pozostali zaraz nadjad� i obawiam si�, �e...

Stary cz�owiek u�miechn�� si�, a jego twarz zamieni�a si� w jedn� wielk� siatk� zmarszczek.

� Nie obawiaj si�, nasz dom jest pojemny i starczy miejsca dla wszystkich.

Czy zechcesz zsi��� z konia? Nasz brat zajmie si� waszymi wierzchowcami.

Katarzyna ju� go jednak nie s�ucha�a, gdy� w�a�nie spostrzeg�a stoj�cego nie opodal stajni rycerza w zbroi, a na niej znajomy herb...

Pomimo zapadaj�cego zmierzchu nie mog�a si� pomyli�! To by� herb Filipa, ksi�cia Burgundii!

Poczu�a, �e blednie, w jej g�owie zawirowa� tabun my�li. To niemo�liwe, �eby ksi��� Filip znajdowa� si� w tym miejscu! Owszem, ta eskorta mog�a nale�e� do wielkiego pana, lecz z pewno�ci� by�a zbyt skromna jak na Wielkiego Ksi�cia Zachodu!... A jednak, przecie� mia�a przed oczami znajome kwiaty lilii...

Z zaskoczenia wyrwa� j� dopiero �agodny g�os zakonnika.

� Czy jeste� cierpi�ca, moja c�rko?

Katarzyna, nie mog�c odwr�ci� oczu od niepokoj�cego j� herbu, spyta�a: � Kim jest ten wielki pan, kt�ry do was przyby�?

� To osobisty wys�annik Filipa, ksi�cia Burgundii.

� Wys�annik? Do kogo? Do jakiego kraju?

� A sk�d ja mam to wiedzie�! Mo�e do w�adcy Kastylii lub do kr�la Aragonii, chyba �eby... do kr�la Nawarry... Ale, ale... co� mi si� widzi, moja c�rko, �e �le si� poczu�a�! Wejd��e do �rodka. Potrzebujesz odpoczynku.

Uspokojona nieco s�owami starego zakonnika, Katarzyna zsiad�a z konia. W tej samej chwili na dziedziniec wpad�a w tumanach kurzu Ermengarda ze swoj� �wit�. Hrabina mia�a wielce niezadowolon� min�, jej oczy ciska�y b�yskawice.

� A wi�c to tak, moja droga! � rzuci�a na widok Katarzyny. � Ju� od wielu godzin p�dzimy za wami i nie mo�emy was dogoni�!

� Wybacz, Ermengardo, lecz d�u�ej nie mog�am traci� czasu � odpowiedzia�a Katarzyna bezbarwnym tonem. � A ty, pani, ci�gle napotyka�a� na swej drodze r�nych ludzi, do kt�rych mia�a� ochot� zagada�. Po prostu chcia�am dzisiaj znale�� si� w tym zaje�dzie, zanim zapadnie zmierzch, dlatego troch� przy�pieszy�am. Ot i wszystko...

� Wydaje mi si� jednak... � zacz�a hrabina, lecz w tej chwili s�owa zamar�y w jej ustach, a oczy zap�on�y ja�niejszym blaskiem. Ona tak�e rozpozna�a herb na zbroi oficera i w jednej chwili jej ocienione delikatnym meszkiem wargi rozszerzy�y si� w pe�nym u�miechu. � Co� mi si� zdaje, �e b�dziemy mie� dzisiaj towarzystwo! � rzek�a z niezwyk�ym o�ywieniem, kt�re nie usz�o uwagi Katarzyny. � To przyjaciele, bez w�tpienia!

Katarzyna u�miechn�a si� z przek�sem.

� Jeste� pewna? Radzi�abym ci raczej, droga przyjaci�ko, by� nie pokazywa�a si� panu, do kt�rego nale�y ten herb! Czy�by� zapomnia�a, �e ksi��� Filip jest twoim wrogiem?

� Nie przesadzaj, moja kochana... � odpar�a Ermengarda beztrosko. � Tutaj jeste�my daleko od Brugii i Dijon. Ponadto mam kilku wiernych przyjaci� przy ksi�ciu. Wreszcie, nigdy nie by�am strachliwa. Lubi� stawi� czo�o niebezpiecze�stwu!

Co m�wi�c, pani de Ch�teauvillain zakasa�a welurow� sukni� i skierowa�a si� w stron� stoj�cego przy stajni oficera, na kt�rym widok tej pot�nej kobiety nie zrobi� jednak wi�kszego wra�enia.

� Powiedz no, przyjacielu, kto jest twoim panem? � zagadn�a uprzejmie.

� Ambasador Jego Wysoko�ci ksi�cia Filipa Burgundzkiego, hrabiego Flandrii...

� Podaruj sobie, z�otko, dalsze tytu�y ksi�cia, gdy� nikt lepiej ich nie zna ni� ja i nie sko�czyliby�my z tym nawet do �witu! Powiedz mi raczej, kto jest tym ambasadorem?

� A kim ty jeste�, pani, �eby wypytywa� mnie w taki spos�b? Hrabina jednak�e nie raczy�a odpowiedzie�, lecz zdecydowanym gestem usun�a z drogi swego rozm�wc�, gdy� w tej chwili na progu ukaza� si� m�ody jeszcze m�czyzna, ubrany w prosty, lecz nie pozbawiony pewnej elegancji, zamszowy str�j w kolorze jesiennych li�ci. Jasne w�osy, lekko przypr�szone siwizn�, szczup�a twarz z d�ugim, prostym nosem i w�skie usta dope�nia�y ca�o�ci. Na widok Ermengardy cz�owiek ten roze�mia� si�, a jego zimne oczy rozb�ys�y.

� Droga hrabino! Ju� my�la�em, �e si� min�li�my, gdy tymczasem... Nagle zamilk�, widz�c rozpaczliwe znaki, jakie dawa�a mu hrabina.

By�o ju� jednak za p�no: Katarzyna nie tylko us�ysza�a s�owa m�czyzny, lecz tak�e zauwa�y�a dawane przez Ermengard� znaki.

� Czy obawia�e� si�, Janie, �e ze mn� tak�e si� rozminiesz? � spyta�a zjadliwie.

Malarz Jan Van Eyck, pokojowiec ksi�cia Filipa Burgundzkiego i jego tajny pos�aniec w wielu delikatnych misjach, by� cz�owiekiem szczerym z natury. Z wielk� rado�ci� i otwartymi ramionami rzuci� si� w kierunku Katarzyny.

� Katarzyno!... Nie wierz� w�asnym oczom!

Jego szcz�cie by�o a� tak widoczne, �e ca�a podejrzliwo�� Katarzyny znik�a. Dawno temu byli przecie� przyjaci�mi. W czasach, kiedy kr�lowa�a zar�wno na dworze burgundzkim, jak i w sercu swego ksi�cia, wiele razy pozowa�a do obraz�w tego artysty, podziwiaj�c jego geniusz i ceni�c sobie wielce jego wiern� przyja��. Jan durzy� si� w niej i nigdy tego nie kry�.

Katarzyna tak�e nie mog�a ukry� rado�ci ze spotkania z przyjacielem z dawnych lat, kt�rego dawno straci�a z oczu. Zwi�zane z nim wspomnienia by�y wy��cznie mi�e, a d�ugie godziny pozowania przed jego sztalugami pozosta�y w jej pami�ci jako chwile wytchnienia i spokoju... z wyj�tkiem ostatniego razu... kiedy przyniesiono wiadomo�� o chorobie dziecka, kt�re mia�a z ksi�ciem i kt�rym opiekowa�a si� Ermengarda de Ch�teauvillain. Postanowi�a wtedy opu�ci� Brugi� na zawsze... tym bardziej, �e Jan Van Eyck wyje�d�a� tak�e, i to a� do Portugalii, �eby prosi� w imieniu ksi�cia o r�k� ksi�niczki Izabeli... Od tego czasu up�yn�o sze�� �at...

� Tak, to ja, drogi przyjacielu! Co za szcz�cie widzie� ci� znowu! Co porabiasz tak daleko od Burgundii? Zdaje mi si�... �e by�e� tu um�wiony z hrabin� de Ch�teauvillain!

Co m�wi�c, rzuci�a wymowne spojrzenie na Ermengard�, kt�ra zaczerwieni�a si� jak burak.

� Um�wiony, to zbyt wiele powiedziane... Po prostu wiedzia�em, �e pani hrabina udaje si� do Composteli w Galicji, a skoro i mnie wys�ano w te strony, pomy�la�em, �e mi�o b�dzie podr�owa� we wsp�lnej kompanii.

� Czy�by ksi��� wys�a� ci� z misj� do grobu �wi�tego Jakuba z Composteli? � spyta�a Katarzyna z ironi�, kt�ra nie usz�a uwagi artysty.

� Pani, wiesz zapewne � odpar� z u�miechem � �e moje misje s� zawsze sekretne, wi�c nie mam prawa o nich m�wi�... Lepiej wejd�my do �rodka, zapada noc, nie chcia�bym wi�c, �eby tutaj, u st�p g�r, zaskoczy�a nas ch�odem!

Wiecz�r sp�dzony pod starymi stropami sali biesiadnej, w kt�rej od lat gromadzi�y si� ca�e zast�py ludzi za�lepionych przez wiar�, mia� w sobie co� nierzeczywistego i zarazem niepokoj�cego. Katarzyna usadowiwszy si� przy wielkim stole, pomi�dzy Ermengard� i Janem, przys�uchiwa�a si� rozmowom, sama nie w��czaj�c si� do konwersacji. Sprawy Burgundii roztrz�sane tutaj z takim zapa�em ju� od dawna by�y jej obce. Ca�y ten �wiat dawno dla niej umar�.

Uwag� Katarzyny absorbowali teraz jej towarzysze podr�y. Nie dalej bowiem, ni� przed udaniem si� na wieczerz�, kiedy to wychodzi�a ze swego pokoju, natkn�a si� na Jossego tkwi�cego nieruchomo w ciemno�ciach, kt�ry na jej widok podskoczy� jak oparzony i przyk�adaj�c palec do ust wyszepta�: � Ten szlachetny pan z Burgundii... mia� um�wione spotkanie z pani� hrabin�!

� Sk�d wiesz?

� Przed chwil� pods�ucha�em ich rozmow�... w ogrodzie zielnym! Strze� si�, pani, on tu przyjecha� z twojego powodu!

Ledwo wym�wi� te s�owa, kiedy z ciemnych zakamark�w wy�oni�a si� pot�na sylwetka Ermengardy w towarzystwie Gillette i Margotki, kt�ra wydawa�a si� by� zafascynowana star� hrabin�. Na ten widok Katarzyna umilk�a, a Josse znikn�� w ciemno�ciach jak zjawa.

O tym w�a�nie duma�a Katarzyna podczas skromnego posi�ku sk�adaj�cego si� z grochu, mleka i jab�ek, a jej wzrok przenosi� si� to na szczup�� twarz Van Eycka, to na szerok� i o�ywion� fizjonomi� Ermengardy. Hrabina dawno ju� nie by�a taka radosna i Katarzyna zastanawia�a si�, ile by�o prawdy w s�owach Jossego: czy hrabina mia�a spotkanie z malarzem i jaki zwi�zek mog�o ono mie� z ni� sam�.

Poniewa� nie nale�a�a do kobiet, kt�re d�ugo pozostawi�yby tak denerwuj�ce pytanie bez odpowiedzi, po wieczerzy postanowi�a przej�� do ataku. W ko�cu malarz by� chyba jej przyjacielem. Tak wi�c, b�dzie musia� to udowodni�!

Kiedy zobaczy�a, �e hrabina ziewaj�c zbiera si� do wyj�cia, a za ni� Van Eyck ze �wiec� w d�oni, zagrodzi�a mu drog�.

� Janie! Chcia�am z tob� m�wi�!

� Tutaj? � spyta� malarz, rzuciwszy niespokojne spojrzenie na grup� g�rali, kt�rzy siedz�c na pod�odze w k�cie izby posilali si� grochem jedz�c z jednej miski.

� Dlaczego nie? Ci ludzie to Baskowie, nie rozumiej� naszej mowy. Popatrz na ich dzikie oczy i ponure twarze. Nie zwracaj� na nas uwagi. A zreszt�, czy s�dzisz, �e nasze s�owa mog�yby zainteresowa� ka�dego?

� Ambasador musi by� ostro�ny... dla zasady! � odpar� Van Eyck u�miechaj�c si� nieznacznie. � Masz jednak racj�, pani: mo�emy porozmawia�. O czym pragniesz m�wi�?

Katarzyna nie odpowiedzia�a natychmiast. Powoli podesz�a do prostego kominka, w kt�rym ju� dogasa� ogie�. Mi�e ciep�o przenikn�o ka�d� cz�stk� jej cia�a. Lubi�a ogie� za to, �e � w zale�no�ci od okoliczno�ci, � jednym razem by� najlepszym przyjacielem, drugim za� najgorszym wrogiem cz�owieka. Ogie� ogrzewaj�cy zzi�bni�te cia�o, ogie� piecz�cy chleb, ogie� o�wietlaj�cy drog� w �rodku najciemniejszej nocy, lecz tak�e ogie� niszczycielski i pustosz�cy, kt�ry dr�czy i zabija... Katarzyna lubi�a by� blisko ognia, kiedy zanosi�o si� na jak�� bitw�.

Jan Van Eyck nie przerywa� jej milczenia. Jego oczy artysty przykuwa� widok szczup�ej, czarnej sylwetki odcinaj�cej si� d�ugim cieniem na gorej�cym tle. W tej kruchej kobiecie ubranej w obcis��, przylegaj�ca do zgrabnego cia�a sukienk�, w jej delikatnym profilu z d�ugimi rz�sami ukrywaj�cymi fio�kowe oczy by�o co� wzruszaj�cego. Wyda�a mu si� jeszcze pi�kniejsza, ni� wtedy, przed laty... �ycie i cierpienia zatar�y w niej oznaki pierwszej m�odo�ci, lecz uczyni�y jej urod� bardziej doskona�� i delikatn�...

Je�li ksi��� j� ujrzy, b�dzie si� tarza� u jej st�p jak niewolnik... albo j� zabije! � pomy�la� Van Eyck. Sam przed sob� ba� si� przyzna�, jakie s� jego w�asne uczucia. W�r�d nat�oku my�li jedna by�a pewna: przemo�na ch�� uwiecznienia na obrazie raz jeszcze tej kobiety pi�knej a� do b�lu. Na my�l o namalowaniu nowej Katarzyny ostatnie dwa jego obrazy przedstawiaj�ce m�odego Arnolfini i jego pi�kn� �on�, z kt�rych by� taki dumny, wyda�y mu si� teraz md�e i bez znaczenia... By� tak poch�oni�ty swymi my�lami, �e a� podskoczy� na d�wi�k g�osu Katarzyny.

� Powiedz prawd�, Janie... dlaczego tu przyby�e�? � spyta�a i nie odwracaj�c g�owy od �aru na kominku, po�piesznie doda�a: � Tylko nie zadawaj sobie trudu i nie k�am, prosz�! Ja wiem to i owo... Wiem, �e Ermengarda czeka�a na ciebie i �e ja mam co� z tym wsp�lnego. Chc� si� dowiedzie� co!

Katarzyna odwr�ci�a si� od kominka i stan�a twarz� w twarz z Van Eyckiem. Utkwi�a w nim pytaj�ce spojrzenie, pod si�� kt�rego malarz znowu zadr�a�.

� To nie na mnie czeka�a hrabina, Katarzyno, lecz na... pos�a�ca z Burgundii. Przypadek za� sprawi�, �e jestem nim ja...

� Przypadek? Czy�by� s�dzi�, �e ca�kiem zapomnia�am o przyzwyczajeniach ksi�cia Filipa? Jeste� jego ulubionym tajnym wys�annikiem... a nie jakim� tam pierwszym lepszym! M�w, co mia�e� przekaza� hrabinie!

� Nic! Zupe�nie nic!

� Jak to... nic?

Van Eyck u�miechn�� si� z rozbawieniem i doda�: � Nic, pi�kna pani! Nie mam jej nic do przekazania!

� Czy... w takim razie masz co� do przekazania... mnie?

� By� mo�e... Lecz na razie nic ci nie powiem, pani!

� Dlaczego?

� Poniewa� jeszcze nie nadszed� czas!

Malarz widz�c, �e Katarzyna zmarszczy�a brwi, podszed� do niej i wzi�� j� za r�ce.

� Katarzyno, wiesz dobrze, �e zawsze by�em twoim przyjacielem... i �e moim najskrytszym marzeniem by�o, �eby by� kim� wi�cej... Przysi�gam na honor szlachcica, �e nadal jestem twoim s�ug� i �e za nic w �wiecie nie pozwoli�bym ci uczyni� krzywdy. Czy mo�esz mi zaufa�?

� Zaufa�? Wszystko to wydaje si� takie dziwne i niejasne. Sk�d wiedziano w Burgundii, �e jestem z hrabin� de Ch�teauvillain? Czy�by ksi���cy astrolog wyczyta� to z gwiazd?

S�ysz�c te s�owa, malarz roze�mia� si�.

� Nie wierzysz mi ani troch� i masz racj�! To pani Ermengarda wys�a�a swego pos�a�ca z nowin� do Burgundii...

Katarzyna przerwa�a z gniewem jego s�owa: � Ermengarda! Jak ona �mia�a?... I mieni si� moj� przyjaci�k�!

� Jest twoj� przyjaci�k�, pani! Lecz tylko twoj�, a nie m�czyzny, kt�rego nazwisko nosisz. Widzisz, hrabina my�li szczerze i zawsze my�la�a, �e st�pasz pani z�� drog� i �e nigdy nie znajdziesz szcz�cia, zmierzaj�c w obranym przez siebie kierunku. Musisz przyzna�, pani, �e los oddawa� zbyt cz�sto racj� hrabinie...

� Jednak nie do niej nale�y rozstrzyga� o nim! Jest co�, czego ona nigdy nie zrozumie: mojej mi�o�ci do m�a! Wiem, �e na dworze ksi�cia Filipa nazywa si� mi�o�ci� r�ne uczucia, w�r�d kt�rych najwi�cej miejsca zajmuje po��danie. Ale moja mi�o�� jest inna. Arnold i ja jeste�my jedno�ci�, jedn� dusz� i jednym cia�em! Cierpi�, kiedy on cierpi i gdyby nawet krojono mnie na kawa�ki, to ka�dy fragment mego cia�a krzycza�by, �e kocham Arnolda. Niestety, ani Ermengarda, ani ksi��� nie s� w stanie zrozumie� takich uczu�!

� Tak s�dzisz, pani? Mo�liwe... W hrabinie wi�cej jest uczu� macierzy�skich, a ciebie, pani, kocha jak w�asn� c�rk�. Ciebie za� dr�czy to, �e podobnym uczuciem darzy ksi�cia Filipa. Co prawda, nigdy nie oszcz�dzi�a mu najsro�szej krytyki ani najgorszej prawdy, jednak kocha go jak matka i jej serce krwawi, �e jest pot�piona z powodu w�asnego syna za to, �e wyci�gn�� bro� przeciw Filipowi. S�dzi�a, �e posy�aj�c mu wie�ci o tobie, zrobi mu przyjemno�� i udowodni, �e nadal darzy go czu�o�ci�... Co za� si� tyczy ksi�cia...

Katarzyna zawrza�a z gniewu i podnosz�c dumnie sw� jasn� g�ow� krzykn�a: � Co ka�e ci s�dzi�, panie, �e mam ochot� s�ucha� o ksi�ciu? Van Eyck jednak, jakby udaj�c, �e nie s�yszy tych s��w, odwr�ci� si�, odszed� nieco na bok i rzek� g�uchym g�osem: � Twoja ucieczka, Katarzyno, rozdar�a mu serce i wierzaj mi, �e jeszcze krwawi! Ale nie pytaj o nic wi�cej, gdy� nic wi�cej ode mnie nie us�yszysz! Zapomnij o wszystkim, co ci� dr�czy, i pami�taj o jednym: jestem tylko twoim przyjacielem i jako przyjaciel pojad� jutro za pani�. Nie doszukuj si� niczego poza tym! �ycz� spokojnej nocy, pi�kna Katarzyno!

Zanim Katarzyna zd��y�a powiedzie� cho� s�owo, Van Eyck otworzy� drzwi i znikn��.

Josse Rallard zatrzyma� konia i zatoczy� r�k� szeroki kr�g.

� Doje�d�amy do Burgos! Nadchodzi noc. Czy zatrzymamy si� w mie�cie? Katarzyna spojrza�a na rozci�gaj�ce si� u jej st�p miasto z uczuciem zawodu. Po bezkresnych przestrzeniach skutych lodem, na kt�rych tylko hula� wiatr, widok stolicy kr�l�w Kastylii nie wywar� na niej oczekiwanego wra�enia. Wielkie skupisko szaro��tych budowli, otoczone murem obronnym w takim samym smutnym kolorze, i g�ruj�ca nad wszystkim gro�na forteca. Nic szczeg�lnego... Mo�e opr�cz pot�nej katedry o pi�knych kszta�tach podobnych do drogocennych koronek, kt�ra zdawa�a si� sprawowa� piecz� nad miastem.

W dole rzeka toczy�a leniwie swe muliste wody. Widok ten sprawia� przygn�biaj�ce wra�enie zimna i wilgoci. Katarzyna wzruszy�a ramionami i westchn�a: � Musimy si� gdzie� zatrzyma�. Ruszajmy!

Dwaj je�d�cy ruszyli w d� zbocza, kieruj�c si� w stron� mostu na rzece, prowadz�cego do bramy Santa Maria. By� to dzie� targowy i na mo�cie panowa� wielki ruch; byli tam wie�niacy o niskich czo�ach i wystaj�cych ko�ciach policzkowych, okryci sk�rami baranimi i kozimi, kobiety w czerwonych lub szarych sukienkach z we�ny, nios�ce cz�sto na swych owini�tych szalami g�owach gliniane konwie lub wiklinowe kosze, rozczochrani �ebracy w plugawych sukniach, wyrostki z bosymi nogami i oczami jak w�gielki, os�y i mu�y, krzywe w�zki, uwijaj�cy si� przy zakupach s�u��cy tego czy tamtego hidalgo*. [*Hidalgo � hiszpa�ski szlachcic.] Katarzyna i jej towarzysz odwa�nie wmieszali si� w t�um, trzymaj�c konie za uzdy. Ca�y ten kolorowy i ha�a�liwy rozgardiasz nie wzbudzi� zainteresowania Katarzyny, podobnie jak widok kobiet pior�cych owcz� we�n� w ��tym nurcie rzeki Arlanzon. Od kiedy opu�cili klasztor w Roncevaux, nic jej nie obchodzi�o z wyj�tkiem tego, ile mil pozosta�o im jeszcze do Grenady. Chcia�a, �eby ko� dosta� skrzyde�, a ona sama mia�a tyle si�, �eby w og�le si� nie zatrzymywa�. Trzeba by�o jednak oszcz�dza� konia i w�asne si�y, chocia� ka�da godzina d�u�y�a si� jej w niesko�czono��.

Zazdro��, kt�r� obudzi� w jej sercu Fortunat opowiadaniem o zdradzie Arnolda, nie dawa�a jej spokoju i wywo�ywa�a na przemian to gniew, to czarn� rozpacz. W nocy cz�sto zrywa�a si� ze snu zlana zimnym potem, zdaj�c si� s�ysze� wypowiadane gdzie� daleko s�owa mi�o�ci. Rano wstawa�a z podkr��onymi oczami i zaciskaj�c usta rusza�a naprz�d bez ogl�dania si� za siebie...

Ani razu nie pomy�la�a o ewentualnej pogoni, o tych, kt�rych zostawi�a w Roncevaux. Kim byli dla niej Van Eyck, ksi��� Burgundii czy nawet poczciwa Ermengarda? Jedyne, co si� teraz liczy�o, to Grenada i ten dziwny Josse Rallard, kt�ry robi� to, co jego pani. Obieca� jej, �e zaprowadzi j� do kr�lestwa su�tan�w maureta�skich, i dotrzymywa� s�owa, nie staraj�c si� przebi� przez mur ciszy, kt�rym otoczy�a si� Katarzyna...

Po przekroczeniu bramy Santa Maria w�drowcy znale�li si� na wybrukowanym okr�g�ymi kamieniami placu, otoczonym z trzech stron domami pod arkadami, kt�rego czwarty bok zajmowa�a katedra. Tutaj te� panowa�o wielkie o�ywienie. Siedz�cy na ziemi ch�opi sprzedawali swoje plony prosto z koszy. W�r�d kupuj�cych kr�cili si� �o�nierze i mnisi.

� Niedaleko st�d jest schronisko dla pielgrzym�w Santo Lesmes � powiedzia� Josse. � Czy zechcesz si� tam uda�, pani?

� Ja ju� nie nale�� do pielgrzym�w! � odpar�a twardo Katarzyna.

� Widz� tu jednak ober��. Chod�my tam.

Istotnie, kilka krok�w dalej, wsparta o mury obronne, sta�a ober�a �Pod Trzema Kr�lami�, otwieraj�c swe podwoje pod niskimi arkadami z czarnego drewna. Katarzyna zsiad�a z konia i zdecydowanie ruszy�a w stron� wej�cia, a za ni� Josse trzymaj�c w r�ce uzdy obydwu koni. Ju� mieli wej�� do �rodka, kiedy ha�a�liwy co prawda, lecz wzgl�dnie spokojny t�um zerwa� si� i ruszy� jak nawa�nica w stron� bramy miasta z potwornym wyciem. Zamieszanie by�o tak wielkie, �e w ko�cu zwr�ci�o uwag� Katarzyny. Tymczasem t�um popchn�� ich w kierunku bramy Santa Maria, w kt�rej pojawi� si� dziwny orszak. Otoczony grup� je�d�c�w z lancami w d�oniach nadje�d�a� prosty ch�opski w�zek, chyboc�c si� na wybojach. Na w�zku znajdowa�a si� drewniana klatka wzmocniona �elaznymi pr�tami. W �rodku widoczny by� skuty �a�cuchami cz�owiek...

Klatka by�a zbyt niska, by da�o si� w niej stan��. Cz�owiek ten siedzia� wi�c z g�ow� schowan� w ramionach, �eby os�oni� si� przed gradem pocisk�w rzucanych w jego stron� z okrzykami nienawi�ci przez n�dzn� ha�astr� � kaczany kapusty, odchody ko�skie, a zw�aszcza kamienie spada�y jak deszcz na skaza�ca, nie czyni�c mu na szcz�cie wi�kszej szkody. Cz�owiek ten by� ca�y pokryty ceglastym kurzem, spod kt�rego nie by�o wida� koloru sk�ry ani w�os�w. Pokrywa�y go lepkie od brudu strz�py odzienia, a na g�owie mia� �wie�� ran�.

Dzika t�uszcza wrzeszcza�a coraz g�o�niej i stawa�a si� coraz bardziej napastliwa, tak �e stra�nicy musieli u�y� lanc, �eby j� odepchn��, gdy� niechybnie wzi�aby klatk� szturmem. Katarzyna nie mog�a oderwa� oczu od tej sceny gwa�tu, a jednocze�nie w jej sercu narodzi�o si� wsp�czucie dla nieszcz�nika opluwanego przez posp�lstwo.

� M�j Bo�e... � szepn�a � co takiego uczyni� ten nieszcz�nik...

� Pr�ne twe wsp�czucie, m�ody panie � us�ysza�a w pobli�u powolny g�os o wyra�nym germa�skim akcencie. � To tylko jeden z tych przekl�tych rozb�jnik�w okupuj�cych g�ry Oca na wsch�d od miasta... To krwio�ercze wilki, rabusie i podpalacze, potrafi�cy zadr�czy� na �mier� swoje ofiary, kt�re nie mog� zap�aci� okupu.

Katarzyna odwr�ci�a si� w stron� dobiegaj�cego j� g�osu i zobaczy�a m�czyzn� oko�o czterdziestki o energicznej i zarazem otwartej twarzy okolonej rud� brod�, z jasnymi niebieskimi oczami. M�czyzna by� wysoki i postawny. Pod we�nian� tunik�, kt�rej br�zowy kolor z trudno�ci� mo�na by�o odgadn�� pod warstw� bia�ego py�u zdradzaj�cego kogo� pracuj�cego w kamieniu, wida� by�o k��bowisko pot�nych musku��w. Jego szczery u�miech spodoba� si� Katarzynie.

� Sk�d znasz francuski, panie? � spyta�a.

� Och, nie znam go zbyt dobrze, lecz wszystko rozumiem � odpowiedzia� nieznajomy. � Nazywam si� Hans, Hans z Kolonii i zajmuj� si� remontem katedry � doda� wskazuj�c na widoczne st�d rusztowania.

� Z Kolonii, powiadasz... A co zagna�o ci� a� tutaj, tak daleko od twego kraju?

� Arcybiskup Alonso z Kartaginy, kt�rego spotka�em w Bazylei podczas Konsylium, jakie� trzy lata temu zaproponowa� mi t� prac�... Ale ty, panie, te� nie jeste� z tych stron...

Policzki Katarzyny zar�owi�y si� lekko. Nie przewidzia�a tego pytania i nie przygotowa�a odpowiedzi.

� Nazywam si�... Micha� de Montsalvy � odpar�a po�piesznie, przypominaj�c sobie, �e jest przebrana za m�czyzn�. � Podr�uj� z moim giermkiem, �eby zwiedzi� Hiszpani�!

� Powiada si�, �e podr�e kszta�tuj� m�odo��! To �wiadczy o tym, �e nie znasz si� na rzeczy, gdy� w tej krainie nie ma nic przyjemnego. Przyroda tu nieprzyjazna, a ludzie na wp� dzicy...

Przerwa�, gdy� t�uszcza nagle uspokoi�a si� i nast�pi�a tak wielka cisza, �e s�ycha� by�o g�uche j�ki cz�owieka w klatce.

Zbli�a�a si� grupa urz�dnik�w magistrackich, na kt�rych czele, na dorodnym andaluzie* [*Andaluz � ko� andaluzyjski.], jecha� gro�nie wygl�daj�cy m�czyzna ca�y ubrany na czarno. W �wietle otaczaj�cych go pochodni jego twarz mia�a wyraz nieugi�tej surowo�ci. �ledzony wieloma spojrzeniami, powoli zbli�y� si� do klatki.

� To zbrodniczy alkad* [*Alkad � w�jt, burmistrz.], don Martin Gomez Calvo! � rzuci� z boja�ni� Hans. � Straszny cz�owiek! Arogancki i bardziej dziki ni� rozb�jnicy z Oca!

W istocie, t�um rozst�powa� si� przed nim z po�piechem wyra�aj�cym niemy strach. �o�nierze z jego �wity nie musieli nawet wyci�ga� broni, ludzie sami oddalali si� od niebezpiecznej postaci.

Don Martin powoli okr��y� klatk�, po czym si�gn�wszy po szpad� d�gn�� jej czubkiem wi�nia. Ten podni�s� g�ow�, ukazuj�c zaro�ni�t� twarz. Katarzyna zadr�a�a i bezwiednie zrobi�a kilka krok�w do przodu, jakby przyci�gana magnesem.

� Wody... wody... � j�kn�� cz�owiek po francusku. � Chce mi si� pi�! Prawie r�wnocze�nie z j�kiem skaza�ca zgromadzeni us�yszeli krzyk Katarzyny.

� Walter!...

W tej bowiem chwili rozpozna�a w tym zaro�ni�tym �achmaniarzu utraconego przyjaciela. Ogarni�ta szalon� rado�ci�, zapomnia�a na chwil� o tragicznym po�o�eniu skaza�ca i ju� mia�a si� rzuci� w stron� klatki, kiedy na jej ramieniu spocz�a ci�ka �apa Hansa, przygwa�d�aj�c j� na miejscu.

� Uspok�j si�, panie! Chyba nie jeste� szalony!

� To nie jest z�oczy�ca! To m�j przyjaciel! Zostaw mnie w spokoju!

� Pani Katarzyno! Na lito�� bosk�! � krzykn�� Josse chwytaj�c j� za drugie rami�.

Hans a� podskoczy�.

� Pani Katarzyno?...

� Owszem! � odpar�a Katarzyna z w�ciek�o�ci�. � Jestem kobiet�... pani� de Montsalvy! Ale co ciebie to obchodzi, panie?

� Nawet bardzo! O, to nawet wszystko zmienia!

Co m�wi�c, chwyci� Katarzyn�, wsadzi� j� sobie bezceremonialnie pod pach� i zas�oniwszy jej usta d�oni�, zani�s� do niskiego domku schowanego za katedr�.

� Id� za nami z ko�mi! � rzuci� do Jossego, toruj�c sobie drog� w�r�d t�umu.

Nikt nawet nie zwr�ci� na nich uwagi, gdy� wszystkie oczy by�y skierowane na alkada i jego ofiar�. Katarzyna us�ysza�a rzucane przez niego rozkazy, nie rozumiej�c jednak st�w. Us�ysza�a tylko, jak z wszystkich piersi doby� si� szmer zadowolenia... Posp�lstwo na ca�ym �wiecie jest do siebie podobne, wi�c Katarzyna domy�li�a si�, �e alkad musia� obieca� t�umowi jakie� krwawe widowisko.

� Co on powiedzia�? � chcia�a krzykn��, lecz Hans silniej przytkn�� d�o� do jej ust i pchn�wszy nog� niskie drzwi, wszed� do ciemnego korytarza. Wtedy odwr�ci� si� i rzek� do Jossego: � Zamknij drzwi i chod�!

Korytarz prowadzi� na podw�rze, na kt�rym pi�trzy�y si� kamienne bloki, a pod zadaszeniem sta�y �wie�o rozpocz�te, kamienne figury �wi�tych. Na drewnianym s�upie wisia� kaganek, o�wietlaj�c widoczn� na �rodku podw�rza rzymsk� studni�. Hans pokaza� Jossemu, do kt�rego s�upa ma przywi�za� konie, i w ko�cu postawi� Katarzyn� na ziemi nie sil�c si� na delikatno��.

� No! Teraz mo�esz, pani, krzycze� do woli! � rzuci� z zadowoleniem. Katarzyna, lekko podduszona i czerwona ze z�o�ci, chcia�a skoczy� mu do oczu jak kocica, lecz Hans chwyci� j� za d�onie uniemo�liwiaj�c jej zap�dy.

� Rozkazuj�, aby� natychmiast mnie st�d wypu�ci�! � krzykn�a. � Za kogo ty si� uwa�asz, panie? Kto ci pozwoli� traktowa� mnie w ten spos�b?

� Po prostu, poczu�em troch� sympatii do ciebie, ot i wszystko, panie rycerzu... czy pani Katarzyno, jak tam sobie wolisz! Gdybym patrzy� bezczynnie na twoje brewerie, by�aby� w tej chwili zwi�zana i pod eskort� stra�nik�w wrzucona do lochu, gdzie czeka�aby� na dobry lub z�y humor alkada. I ju� z pewno�ci� na nic nie przyda�aby� si� swojemu przyjacielowi!

S�ysz�c rozs�dne s�owa kamieniarza, Katarzyna w duszy przyzna�a mu racj�, lecz nie chcia�a zbyt szybko przyzna� si� do przegranej.

� Nie mia�by �adnego powodu, �eby mnie uwi�zi�! Po pierwsze jestem kobiet�, po drugie nie jestem Kastylijk�, lecz wiern� poddan� kr�la Francji, Karola, a na dodatek dam� dworu kr�lowej Yolandy Arago�skiej... Popatrz! � krzykn�a si�gaj�c do sakiewki i wyci�gaj�c z niej grawerowany szmaragd kr�lowej. � Oto pier�cie�, kt�ry mi podarowa�a! Czy wi�c nadal w�tpisz, �e alkad zechce mnie wys�ucha�?

� Nawet gdyby� by�a sam� kr�low� Yoland�, nie mia�aby� pewno�ci, �e wyjdziesz �ywa z jego szpon�w... tym bardziej �e tutaj, w Kastylii, rodzina Arago�ska nie jest dobrze widziana. Ten cz�owiek to dziki zwierz! Kiedy ju� ma swoj� ofiar�, nigdy jej nie przepu�ci. Co za� do tego klejnotu, to tylko m�g�by wzbudzi� jego po��danie. Zabrawszy ci go, wrzuci�by ci� do lochu i spokojnie wyko�czy�by twego przyjaciela!

� Nie o�mieli�by si�! Jestem szlachetnie urodzona i jestem Francuzk�! Mog�abym wnie�� skarg�...

� Do kogo? Kr�l Jan wraz z dworem przebywa w Toledo, a nawet gdyby tu by�, z pewno�ci� by ci nie pom�g�. W�adca Kastylii to niedo��ga i ka�da decyzja go m�czy! Jest tylko jedna osoba, kt�ra mog�aby ci� wys�ucha�: to prawdziwy w�adca kr�lestwa, konetabl Alvaro de Luna!

� W takim razie udam si� do niego!

Hans wzruszywszy ramionami si�gn�� po dzban wina stoj�cy na sto�ku i nape�niaj�c trzy kubki, powoli powiedzia�: � To niemo�liwe. Konetabl walczy u granic Grenady, wi�c tu niepodzielnie panuj� alkad i arcybiskup.

� Tak wi�c, udam si� do arcybiskupa! Czy� sam nie m�wi�e� mi, �e to on przywi�d� ci� tutaj?

� W istocie. Jego �wi�tobliwo�� Alonso jest cz�owiekiem dobrym i prawym, lecz �ywi nienawi�� do don Martina. Je�li arcybiskup poprosi don Martina o �ask� dla twego przyjaciela, jest wi�cej ni� pewne, �e otrzyma odmow�. Zrozum, �e Alonso ma tylko swoich mnich�w do obrony, podczas gdy Martin ma zbrojnych ludzi. Don Martin zdaje sobie spraw� z w�asnej przewagi i nadu�ywa jej. A teraz chod� ze mn�, je�li chcesz co� zobaczy�... Najpierw jednak napij si� wina. Dobrze ci zrobi.

Katarzyna spojrza�a na nieznajomego, kt�ry z ca�ym spokojem podawa� jej kubek wina. Dlaczego zachowa� si� jak przyjaciel? Spontaniczna sympatia? Z pewno�ci�... lecz tak�e zauroczenie, jakie wyczyta�a w jego oczach, kt�re nie by�o dla niej niczym nowym, gdy� widywa�a je niejednokrotnie u innych m�czyzn...

Machinalnie umoczy�a usta w cynowym kubku. Wino by�o kwa�ne, lecz mocne i rozgrzewaj�ce. Opr�niwszy kubek a� do ostatniej kropli, odda�a go Hansowi.

� Wypi�am... a teraz, co masz mi do pokazania?

Hans zaprowadzi� j� do niskiej sali bez �wiat�a i kominka, gdzie w rz�dach le�a�y na pod�odze sienniki przykryte derkami. Jedyne �wiat�o dochodzi�o tu z ma�ego, zakratowanego okienka, wychodz�cego na plac przed katedr�. W powietrzu czu� by�o ludzki pot i kurz.

� Tutaj �pi� robotnicy, kt�rych przywioz�em ze sob� � wyja�ni� Hans. � Ale teraz wszyscy wylegli na plac... Popatrz przez okno!

Z zewn�trz na nowo zacz�y dochodzi� krzyki i z�orzeczenia. Wychyliwszy si� przez okno, Katarzyna zamar�a z os�upienia. Za pomoc� jednego z pot�nych wci�gnik�w zainstalowanych na wie�ach katedry podnoszono klatk� wzd�u� muru i teraz ko�ysa�a si� gdzie� na wysoko�ci trzeciego pi�tra. Poni�ej zbieg� si� t�um, zadzieraj�c g�owy do g�ry i ciskaj�c w wi�nia, czym popad�o. Katarzyna skierowa�a pytaj�ce spojrzenie na Hansa.

� Dlaczego to zrobili?

� �eby dostarczy� gawiedzi uciechy. I tak b�dzie a� do dnia ka�ni. A� do tego dnia ta dzika ha�astra b�dzie mog�a si� napawa� cierpieniem nieszcz�nika, kt�ry, opr�cz wszystkich upokorze�, nie dostanie ani je��, ani pi�...

� A kiedy...?

� Egzekucja?... Za osiem dni...

Katarzyna krzykn�a z przera�enia, a jej oczy nape�ni�y si� �zami.

� Za osiem dni? Ale� on umrze do tej pory!

� Nie umrze � us�yszeli z ty�u g�os Jossego. � Cz�owiek w czerni powiedzia�, �e skazaniec jest silny jak tur i z pewno�ci� doczeka ka�ni...

� Co chc� z nim zrobi�? � spyta�a Katarzyna czuj�c, �e ma sucho w gardle.

� Po co jej o tym m�wi�? � rozz�o�ci� si� Hans. � Sama zobaczy w dniu ka�ni.

� Pani Katarzyna umie spojrze� prawdzie w oczy, przyjacielu! � odpali� Josse. � Nie �ud� si�, �e zdo�asz co� przed ni� ukry�! � Po czym, zwracaj�c si� do swej pani, oznajmi�: � Za osiem dni zostanie �ywcem obdarty ze sk�ry, kt�ra pos�u�y tym zwyrodnialcom do wykonania statuy Chrystusa, a to, co z niego zostanie, rzuc� na stos!

Pod Katarzyn� ugi�y si� nogi; czuj�c md�o�ci, opar�a si� o �cian�. Hans chcia� j� podtrzyma�, lecz ona odepchn�a go.

� Zostaw mnie, panie. To minie...

� Po co� ty jej o tym m�wi�, panie? � irytowa� si� Niemiec.

� Dobrze zrobi�... Josse mnie zna... � wyszepta�a s�abym g�osem, po czym opad�a bezw�adnie na jeden z siennik�w i obj�a g�ow� r�kami. Dotychczas pozna�a dosy� z�a i okropie�stw, by nie przejmowa� si� z byle powodu, lecz to, co us�ysza�a, przechodzi�o wszelkie wyobra�enie.

� Czy to ci ludzie poszaleli, czy to ja postrada�am zmys�y?... Przecie� to barbarzy�stwo!

� U tego Maura, kt�ry oblega Grenad�, musi by� jeszcze gorzej. Musz� przyzna�, �e ludzie w tym kraju kochaj� widok krwi... � stwierdzi� Hans.

Katarzyna nie s�ucha�a. Powtarza�a w my�li s�owa Jossego, jakby chcia�a lepiej zrozumie� ich znaczenie: �...ze sk�ry zrobi� statu� Chrystusa�. Czy podobne �wi�tokradztwo by�o w og�le mo�liwe?

� W katedrze jest ju� taka jedna statua � powiedzia� spokojnie kamieniarz.

� A teraz musimy st�d odej��, gdy� zaraz wr�c� moi ludzie!

Delikatnie uj�� Katarzyn� za rami� i zaprowadzi� do znajduj�cej si� w g��bi wielkiej kuchni. Wewn�trz rozchodzi� si� mi�y zapach strawy, gotuj�cej si� w czarnym od sadzy kocio�ku. Nie opodal, oparta o beczu�k� wina, spa�a jak zabita s�u��ca z r�kami zwisaj�cymi wzd�u� tu�owia i otwartymi ustami. Hans usadowiwszy Katarzyn� na �awie, wskaza� na kobiet� ruchem g�owy i rzek�: � Nazywa si� Urraca. Jest g�ucha jak pie�. Mo�emy rozmawia�. Powiedziawszy to podszed� do niej i potrz�sn�� energicznie jej ramieniem.

Stara ledwo otworzy�a oczy, zacz�a potwornie jazgota�, odczepi�a kocio�ek i postawi�a go na stole. Nast�pnie wyci�gn�a ze skrzyni drewniane miski i nape�ni�a je zup�, po czym natychmiast wr�ci�a na swoje miejsce ko�o beczki.

� Jedzcie! � zach�ca� Hans, podsuwaj�c Katarzynie straw� pod nos, lecz ona odsun�a misk� i potoczy�a b��dnym wzrokiem po swoich towarzyszach.

� Musz� uratowa� Waltera! � powiedzia�a wreszcie. � Chyba sama bym umar�a, pozwalaj�c zgin�� mu w tak okropny spos�b!

Nast�pi�a cisza, w czasie kt�rej Hans spokojnie opr�ni� swoj� misk�, po czym otar�szy sobie usta r�kawem, zacz��: � Pani, nie chcia�bym ci� denerwowa�. Ten nieszcz�nik by� twoim wiernym s�ug�, lecz czas zmienia ludzkie serca. Rozb�jnicy z Oca to n�dzne kreatury, a tw�j przyjaciel by� w ich gromadzie. Musia� pope�ni� takie same zbrodnie jak oni. Dlaczego chcesz nara�a� w�asne �ycie dla jednego z tych przekl�tych bandyt�w?

� Nie rozumiesz, panie, bo nie zna�e� Waltera. Ot� wiedz, panie Hansie, �e w ca�ej Francji nie znalaz�by� szlachetniejszej i lojalniejszej duszy! Straci�am go z oczu nie wi�cej ni� par� miesi�cy temu i nie wierz�, �eby przez ten czas m�g� zmieni� si� do tego stopnia! Pos�uchaj, co o nim powiem, a ocen� zostaw na potem!

Katarzyna w prostych s�owach, nie staraj�c si� o �atwe efekty, opowiedzia�a, kim by� Walter, ile razy uratowa� jej �ycie, jak wyruszy� na poszukiwanie Arnolda, jak wreszcie znikn�� w Pirenejach. Hans wys�ucha� jej opowie�ci bez s�owa.

� Czy wreszcie rozumiesz? Czy teraz rozumiesz, �e nie mog� pozwoli�, by zgin��, i to w taki straszny spos�b!

Po wys�uchaniu Katarzyny Hans przez d�u�sz� chwil� wa�y� swe my�li, nerwowo zaciskaj�c palce, zanim odpar�: � Teraz rozumiem... W takim razie mo�esz liczy�, pani, na moj� pomoc!

� Dlaczego chcesz nam pomaga�? � przerwa� gwa�townie Josse. � Przecie� nawet nas nie znasz, wi�c po co mia�by� ryzykowa� dla pary nieznajomych? Chyba... �e liczysz na nagrod� w postaci pier�cienia kr�lowej Yolandy!

S�ysz�c te s�owa, Hans zerwa� si� z �awy i podstawi� zaci�ni�t� pi�� pod nos Jossego.

� Powt�rz, co� rzek�, przyjacielu, a rozkwasz� ci facjat�, jak si� patrzy! Hans z Kolonii nigdy nie przyjmuje zap�aty za oddan� przys�ug�!

Katarzyna rzuci�a si� pomi�dzy przeciwnik�w i �agodnie odepchn�a pi�� Hansa sprzed nosa Jossego, na kt�rym nie zrobi�a ona zreszt� wi�kszego wra�enia.

� Przebacz mu, panie! � rzek�a do Hansa. � W dzisiejszych czasach nie ufa si� nikomu, lecz ja ci wierz�! Powiedz tylko, dlaczego chcesz nam pom�c, ryzykuj�c w�asne �ycie?

� Sam dobrze nie wiem... Mo�e dlatego, �e mi si� podobasz, pani... a mo�e dlatego, �e Walter, tak jak ja sam, jest synem P�nocy. Poza tym on zacz�� mnie intrygowa� i nie b�d� patrze� spokojnie, jak idzie pod n�. Chyba nie zazna�bym potem spokoju. Musicie te� wiedzie�, �e nienawidz� alkada za to, �e jednemu z moich robotnik�w kaza� odci�� d�o�, oskar�aj�c go nies�usznie o kradzie�. Z mi�� ch�ci� sp�atam mu figla! � rzek�, po czym oddali� si� w g��b kuchni, gdzie le�a� zwini�ty materac, roz�o�y� go blisko ognia i powiedzia�: � Po�� si� na nim, pani, i staraj si� zasn��. Po p�nocy, kiedy jest najciemniej, wyjdziemy na wie�� i spr�bujemy dosi�gn�� klatki.

� Czy s�dzisz, �e uda si� nam go uwolni�? � spyta�a z nadziej� w oczach.

� Tej nocy nie, musimy najpierw przygotowa� plan ucieczki. Lecz na pewno uda nam si� poda� mu co� do jedzenia i picia!

G�os str�a nocnego dawno obwie�ci� p�noc, kiedy drzwi chaty kamieniarza otworzy�y si� bezszelestnie i wysz�y z niej trzy cienie � dwa du�e, jeden ma�y. Na placu nie by�o �ywej duszy, z wyj�tkiem stra�nik�w stoj�cych u st�p wie�y. Czarny kot przebieg� drog� trzem nocnym markom.

Zamierzali dotrze� do bocznej bramy del Sarmental, a w szczeg�lno�ci do jej ma�ej furty, do kt�rej Hans mia� klucz, jako �e w tym miejscu budowa� kaplic�.

Wstrzymuj�c oddechy i bacz�c, by si� nie potkn��, powoli posuwali si� do przodu.

Josse trzyma� pod pach� dzban z wod�, a Hans po�e� s�oniny i bochenek chleba. Katarzyna nie nios�a niczego, sz�a z oczami wbitymi w ziemi�, boj�c si� spojrze� na wisz�c� nad jej g�ow� klatk�.

� Uwa�ajcie! � szepn�� Hans, kiedy stan�li przed schodami wiod�cymi do bramy. � W katedrze panuje okropne echo, a zawsze jest w �rodku dw�ch mnich�w na mod�ach. Zmieniaj� si� co noc. Podaj mi d�o�, Katarzyno, poprowadz� ci�!

Katarzyna wsun�a dr��c� d�o� do chropowatej �apy Hansa i ruszy�a za nim pos�usznie. Josse chwyci� po�y jej p�aszcza. Kamieniarz bezszelestnie otworzy� furtk�. Z ch�ru by�o wida� dw�ch mnich�w, kt�rych �yse czaszki b�yszcza�y w sk�pym �wietle lampki oliwnej. Kl�cz�c na kamiennej posadzce, powtarzali monotonnie s�owa modlitwy, odpowiadaj�c sobie wzajemnie.

Hans prze�egna� si� i poprowadzi� przyjaci� wzd�u� rozpocz�tej przez siebie kaplicy, by w mroku filar�w dotrze� do schod�w prowadz�cych na wie��. Panowa�y tutaj egipskie ciemno�ci i Hans musia� potrze� krzesiwo. Na ziemi le�a�y sterty �uczyw, z kt�rych Hans podni�s� jedno i zapali�.

� Kiedy dojdziemy na g�r�, zgasz� je � powiedzia� � a teraz szybko!

Schody by�y strome. Kiedy wreszcie Hans zgasi� �uczywo, wszyscy z trudno�ci� �apali oddech. Katarzyna poczu�a powiew �wie�ego powietrza. Znajdowali si� na zewn�trz i cho� niebo by�o pe�ne gwiazd, przez chwil� musia�a przyzwyczaja� wzrok do otoczenia.

� Uwa�ajcie pod nogi, pe�no tu kamieni i drewnianych bali.

W istocie, by�o to g��wne miejsce pracy kamieniarza, kt�ry ponad kwadratowymi wie�ami wznosi� iglice ozdobione kwiatonami* [*Kwiaton, archit. � element dekoracyjny w kszta�cie p�k�w stylizowanych kwiat�w lub li�ci, charakterystyczny dla sztuki gotyckiej.] stanowi�cymi pow�d jego wielkiej dumy. Katarzyna ujrza�a wielkie ko�o, na kt�rym kr�ci� si� wci�gnik, wygl�daj�cy w nocnej scenerii jak narz�dzie tortur. Trzymaj�c si� ci�gle r�ki Hansa, podesz�a do a�urowej balustrady i wychyli�a si�. Poni�ej ko�ysa�a si� klatka zawieszona na grubym sznurze wci�gnika. Poprzez drewniane kraty da�o si� zauwa�y� skurczon� posta� wi�nia, kt�ry z g�ow� uniesion� ku niebu poj�kiwa� cichutko. Katarzyna spojrza�a b�agalnie na Hansa.

� Wyci�gnijmy klatk� i uwolnijmy go! Jest ranny!

� Wiem, lecz tej nocy nam si� to nie uda. Wci�gnik okropnie skrzypi. Gdybym go teraz ruszy�, to zaraz mieliby�my �o�nierzy na karku i nic nie zyskaliby�my.

� A znasz jaki� spos�b, �eby nie skrzypia�?

� Oczywi�cie, trzeba go nasmarowa�, lecz tego nie mo�na robi� w nocy. A poza tym, m�wi�em ju�, �e najpierw musimy przygotowa� plan ucieczki. Tymczasem spr�bujemy go pocieszy� i wzmocni�. Zawo�aj go, pani... bardzo cicho. Pami�taj o �o�nierzach na dole.

Przytrzymywana przez Jossego, kt�ry kurczowo uczepi� si� jej paska, Katarzyna wychyli�a si� najdalej jak mog�a i cicho wyszepta�a: � Walterze... Walterze... To ja... Katarzyna...

Wi�zie� powoli odwr�ci� g�ow� w kierunku, sk�d dobiega� szept.

� Ka... ta... rzy... na... � odpar� zduszonym g�osem, jakby obudzi� si� z g��bokiego snu.

Potem nast�pi�a cisza, w czasie kt�rej Katarzyna s�ysza�a bicie w�asnego serca, a do jej uszu dobieg� j�k skaza�ca: � Pi�... pi�...

Katarzyna zmartwia�a... Czy by� a� tak os�abiony, �e nie us�ysza� jej imienia?

� Walterze! To ja! Katarzyna de Montsalvy. Sp�jrz na mnie! Powiedz co�!

� Poczekaj! Dajmy mu najpierw pi�! � przerwa� jej Hans, po czym zwinnie przywi�za� w�sk� szyjk� dzbana do �erdzi znalezionej na budowie i spu�ci� j� powoli do klatki, a� dotkn�a r�k wi�nia, lecz ten jakby niczego nie zauwa�y�.

� Masz przyjacielu, pij!

Wi�zie� powoli dotkn�� dzbana, a nast�pnie chwyci� go obur�cz i wydaj�c jakie� gard�owe d�wi�ki przywar� ustami do brzegu i zacz�� �apczywie pi�, zach�ystuj�c si� jak zwierz� u wodopoju. Po opr�nieniu dzbana do ostatniej kropli z powrotem wpad� w ot�pienie. Katarzyna ze �ci�ni�tym sercem wyszepta�a: � Nie poznaje mnie... Nawet nie wiem, czy mnie s�yszy...

� To na pewno gor�czka � stwierdzi� Hans. � Jest ranny w g�ow�. A teraz spr�bujmy da� mu co� do jedzenia.

Chleb i boczek mia�y takie samo powodzenie jak woda, lecz po zaspokojeniu g�odu nieszcz�nik nadal wydawa� si� by� g�uchy na wezwania Katarzyny. Co prawda podnosi� g�ow� do g�ry, lecz patrzy� na ni� tak, jakby by�a przezroczysta, po czym odwraca� g�ow�. Z jego ust dobywa�a si� cicha, monotonna skarga.

� Bo�e! Czy on zwariowa�? � przerazi�a si� Katarzyna.

� Nie, nie s�dz� � pociesza� j� Hans � ale ma majaki. Chod�my, na razie nic wi�cej nie mo�emy dla niego zrobi�. Jutro postaram si� naoliwi� wci�gnik, �eby nie skrzypia�, a nast�pnej nocy spr�bujemy go st�d wyci�gn��.

� Ale czy uda nam si� wyprowadzi� go z miasta? Bramy s� solidne i dobrze strze�one.

� Wszystko w swoim czasie! I na to znajdzie si� spos�b!

� Za pomoc� mocnego sznura � wtr�ci� milcz�cy dot�d Josse � mo�na by spu�ci� si� po murze obronnym.

� Tak... ale to ostateczno��! Ja mam co� lepszego w zanadrzu. W moim fachu wystarczy dobrze patrze�, �eby nauczy� si� wielu rzeczy � doda� u�miechaj�c si� zagadkowo. � A teraz musimy wraca�.

Katarzyna, rzuciwszy ostatnie spojrzenie wi�niowi, da�a si� poprowadzi� do schod�w. W ciemnym wn�trzu katedry s�ycha� by�o nadal monotonne g�osy modl�cych si� mnich�w, nie podejrzewaj�cych niczyjej obecno�ci. Brama zamkn�a si� cicho i trzy cienie na powr�t znalaz�y si� na ulicy.

Po powrocie do domu kamieniarz zrobi� swoim go�ciom ma�� lekcj�.

� Jakby was kto pyta�, macie utrzymywa�, �e jeste�cie moimi kuzynami w drodze do Composteli. Nie rozmawiajcie tylko z moimi robotnikami, gdy� kilku z nich pochodzi z mojego kraju i mog�oby ich zdziwi�, �e nie znacie naszego j�zyka. Poza tym, mo�ecie wychodzi� do miasta i robi�, co si� wam podoba.

� Dzi�ki ci, panie, ale nie mam ochoty wychodzi�, gdy� na widok tej klatki czuj� si� chora. Zostan� w domu.

� A ja nie! � rzek� Josse. � Jak si� planuje ucieczk�, trzeba mie� uszy i oczy otwarte!

Nast�pny dzie� by� dla Katarzyny istn� m�k�. Od samego rana siedzia�a w domu ws�uchuj�c si� w padaj�ce krople deszczu. Znowu dobiega�y jej uszu z�orzeczenia i okrzyki nienawi�ci pod adresem biednego Waltera. Jedynym jej towarzystwem by�a stara Urraca, kt�ra ca�y czas mamrota�a jakie� niezrozumia�e wyrazy, krz�taj�c si� po kuchni. Gdy nadesz�a pora posi�ku, postawi�a przed Katarzyn� misk� pe�n� zupy, kilka prawie ca�kiem spalonych plack�w i dzbanek wody. Sama za� odesz�a do swojego k�ta przy beczce i zacz�a przypatrywa� si� m�odej kobiecie tak uporczywie, �e Katarzyna, nie mog�c d�u�ej znie�� �widruj�cego spojrzenia staruchy, wysz�a na podw�rze i usiad�a na kru�ganku, postanowiwszy w tym miejscu czeka� na powr�t m�czyzn.

Pierwszy wr�ci� Josse, lecz jego mina nie wr�y�a niczego dobrego.

� Ucieczka nie b�dzie �atwa � powiedzia�. � Miejscowi ludzie tak nienawidz� bandyt�w z Oca, �e nie przepuszcz� �adnemu z nich. Je�li uprowadzimy ich wi�nia, gotowi s� wznieci� rewolucj�!

� A niech�e roznios� wszystko! � krzykn�a Katarzyna. � Co mnie to obchodzi, nie jeste�my st�d! Liczy si� tylko �ycie Waltera!

Josse popatrzy� na ni� jako� dziwnie i rzek�: � Czy a� tak go kochasz?

Katarzyna wyczu�a uszczypliwo�� w jego g�osie, spojrza�a prosto w oczy dawnego w��cz�gi i nie bez pewnej wynios�o�ci rzuci�a: � A tak! Kocham go jak brata... albo i wi�cej! To wie�niak, lecz jego dzielno�� i lojalno�� czyni� go bardziej godnym z�otych ostr�g ni� niejednego szlachetnie urodzonego! Wi�c je�li my�lisz, �e uda ci si� mnie nam�wi�, bym opu�ci�a to miasto zostawiaj�c go samego na pastw� tej krwio�erczej gawiedzi, to tracisz czas, m�j panie! Zrobi� wszystko, by go uratowa�, nawet gdybym mia�a zgin��!

Usta Jossego rozszerzy�y si� w u�miechu, a w jego oczach zata�czy�y �artobliwe iskierki.

� A kto m�wi inaczej? Ja tylko zauwa�y�em, �e to b�dzie trudne i mo�e nawet wywo�a� rewolucj�, ale nic poza tym! Pos�uchaj, pani!

W istocie, z zewn�trz dobiega�y coraz bardziej napastliwe okrzyki domagaj�ce si� �mierci skaza�ca.

� Alkad musia� podwoi� stra�e przy wie�y � stwierdzi� Josse.

� Podwoi� stra�e?

� Ale to nie stra�e mnie niepokoj�, lecz t�um ��dny krwi � rzuci� Hans, kt�ry w�a�nie wr�ci� z miasta. � Je�li deszcz ich nie przegoni z placu i b�d� tam stercze� przez ca�� noc, pilnuj�c skaza�ca, to nasz plan si� nie powiedzie.

Otrz�sn�wszy si� jak kundel z b�yszcz�cych na nim kropli deszczu, popatrzy� na Katarzyn� oczami pe�nymi wsp�czucia. Kobieta by�a blada jak papier i z trudem udawa�a spok�j. Nie odzywa�a si�, obserwuj�c jak Hans zzuwa zab�ocone buty. W ko�cu odwa�y�a si� zada� pytanie, kt�re od d�u�szej chwili cisn�o si� jej na usta: � A wci�gnik?... Czy mog�e� si� nim zaj��?

� Oczywi�cie! Naoliwi�em go tak, �e mo�na by go usma�y� na patelni! Lecz nic nie poradz� na ten ca�y mot�och, kt�ry nie zamierza st�d odej��. Nawet nie b�dziemy mogli nakarmi� twojego przyjaciela.

� Musz� odej��! � powiedzia�a Katarzyna przez zaci�ni�te z�by. � Musz�!

� Tak, ale jak ich do tego zmusi�? Je�li nawet deszcz nie da� im rady i nie zmusi� do schowania si� w domach?

W tej chwili da�o si� s�ysze� pot�ne uderzenie pioruna, od kt�rego wszyscy troje a� podskoczyli. R�wnocze�nie deszcz zamieni� si� w prawdziwy potop. W mgnieniu oka plac opustosza�. Ludzie pouciekali do dom�w, a �o�nierze zbili si� w kupk�, szukaj�c schronienia pod murami katedry. Robotnicy w po�piechu zeszli z wie�y. Zosta�a tylko klatka targana podmuchami wiatru i sieczona deszczem.

� Och! Gdyby� nawa�nica mog�a trwa� ca�� noc! � westchn�a Katarzyna.

� Czasem zdarza si�, �e burza trwa d�ugo. W ka�dym razie zapowiada si� ciemna noc. Chod�cie, moi ludzie wracaj�. Musimy si� posili� i odpocz��. Mamy dzi� w nocy sporo roboty!

Podczas wieczerzy ca�y czas s�ycha� by�o b�bnienie deszczu o dach. Robotnicy jedli w ciszy, zm�czeni ca�ym dniem pracy, po czym jeden za drugim pouk�adali si� w swoich legowiskach. Dw�ch czy trzech dotrzyma�o towarzystwa Hansowi, kt�ry si�gn�� po piwo z beczki.

Katarzyna siedz�c ze spuszczon� g�ow� pomy�la�a, �e niebiosa sprzysi�g�y si� przeciw Walterowi, nie oszcz�dzaj�c mu niczego, ��cznie z deszczem. Wreszcie wszyscy robotnicy usn�li, a stara Urraca te� gdzie� znikn�a. Powoli w zadymionej kuchni zapad� mrok, a dom nape�ni� si� chrapaniem. Tylko Katarzyna nie spa�a; siedz�c z otwartymi oczami na �awie ws�uchiwa�a si� w szale�cze bicie swego serca. Kiedy z ciemno�ci wy�onili si� Hans i Josse, zerwa�a si� gotowa do drogi.

� Chod�my! � rzuci� kamieniarz. � Teraz albo nigdy!

Po chwili wszyscy troje byli ju� przy studni na podw�rzu. Niestety, deszcz prawie przesta� pada�, lecz noc by�a czarna cho� oko wykol.

� Poczekajcie! Musimy zabra� ze sob� kilka rzeczy � powiedzia� Hans, po czym wr�czy� Katarzynie zawini�tko z szorstkiego materia�u, a Jossemu ci�ki worek, sam te� zarzuci� sobie na plecy ci�ki w�r.

� Co jest w tych workach? � spyta�a Katarzyna.

� Zobaczysz na wie�y! A teraz w drog�!

W ca�kowitych ciemno�ciach przebyli drog� znan� z poprzedniej nocy. Katarzyna sz�a trzymaj�c Hansa za pas, �eby nie upa��. Bez k�opot�w dotarli do bramy i weszli do katedry. Podobnie jak wczoraj, zastali w �rodku dw�ch mnich�w pogr��onych w modlitwie, tym razem przy grobowcu Cyda. Katarzyna zaciska�a d�o� na r�koje�ci sztyletu, gotowa zada� cios pierwszemu, kt�ry o�mieli�by si� zawr�ci� j� z drogi.

Katarzyna pochyli�a si�, zmuszona do tego przez hulaj�cy na szczycie wie�y wiatr, lecz jej oczy szybciej ni� poprzedniej nocy przyzwyczai�y si� do mroku.

Hans szybko przyst�pi� do dzia�ania. Podwin�wszy r�kawy, poplu� w d�onie i chwyci� wielkie ko�o wci�gnika, na kt�re Katarzyna spojrza�a z obaw�, �e jednemu cz�owiekowi nigdy nie uda si� go wprawi� w ruch.

� Pomog� ci, panie! � zaproponowa�a.

� Nie. Nie trzeba. Lepiej zrobisz, je�eli pomo�esz Jossemu wci�gn�� klatk� za balustrad�, kiedy ju� znajdzie si� na g�rze. Nie b�dzie to wcale �atwe. A z wci�gnikiem poradz� sobie sam!

Nie zwlekaj�c zaczerpn�� g��boko powietrza i napar� na pot�n� korb� wci�gnika. Klatka drgn�a, po czym bardzo powoli zacz�a unosi� si� w g�r�. Wszystko odbywa�o si� bezszelestnie. Cz�owiek w klatce nie porusza� si�, mo�na by�o co najwy�ej odgadn�� jego obecno��.

� �eby tylko nie by� martwy! � szepn�a Katarzyna, kt�r� przera�a� nieruchomy zarys sylwetki Waltera.

� �eby tylko Hansowi si� uda�o! � odpowiedzia� Josse. � Podnie�� samemu taki ci�ar to zadanie dla Herkulesa!

Tymczasem oddech Hansa sta� si� kr�tki i napi�ty. Walka cz�owieka z potwornym ci�arem stawa�a si� coraz bardziej dramatyczna. Klatka podnosi�a si� coraz oporniej.

� M�j Bo�e... Nie da rady... � j�kn�a Katarzyna.

W tej chwili j�k uwi�z� jej w gardle na widok wy�aniaj�cego si� ze schod�w cienia. Nie zd��y�a jednak nawet krzykn��, kiedy nieznajoma posta� dopad�a do wci�gnika, by po��czy� swe wysi�ki z Hansem.

� Kim jest ten cz�owiek? � spyta�a zaskoczona.

� Nie b�j si�, to m�j pomocnik, Hatto. Domy�li� si�, co chcemy zrobi�, i przyszed� nam z pomoc�.

� Dlaczego?

� M�czyzna, kt�remu don Martin kaza� odci�� d�o�, to jego brat, Gottlieb. Mo�emy mu zaufa�.

Dzi�ki nieoczekiwanej pomocy, klatka zacz�a szybciej unosi� si� do g�ry i wkr�tce jej czubek wy�oni� si� nad balustrad�. Josse za pomoc� haka b�yskawicznie przyci�gn�� j� do siebie.

� Ostro�nie! � szepn�� Hans. � Ostro�nie... Trzeba j� postawi� na posadzce nie czyni�c ha�asu.

Zadanie by�o niezwykle trudne. Katarzyna powstrzymywa�a oddech i pomimo nocnego ch�odu ca�a by�a spocona. Chwyciwszy chropowaty, drewniany pr�t klatki dozna�a uczucia zwyci�stwa. Jeszcze przez chwil� okropna klatka kr�ci�a si� nad posadzk�, �eby wreszcie powoli na niej osi���. Dwaj m�czy�ni przy ko�owrotku odetchn�li z ulg� i r�kawami otarli pot z czo�a. Tymczasem Josse rzuci� si� do otwierania klatki. Prosty, �elazny zamek nie sprawi� mu wi�kszego k�opotu i kiedy tylko popu�ci�, Katarzyna natychmiast znalaz�a si� w �rodku, dotykaj�c niecierpliwymi r�kami bezw�adnego i przemokni�tego przyjaciela.

� Nie porusza si�... � szepn�a zaniepokojona.

� Zostaw go nam i wyjd� z klatki, pani � rozkaza� Josse.

� Szybciej! � rozz�o�ci� si� Hans. � Popatrzcie na niebo! W istocie, zza zas�ony chmur pokaza�o si� nik�e �wiat�o.

� Wystarczy, aby ktokolwiek zauwa�y�, �e klatka znikn�a, i b�dzie po nas!

Ca�e miasto spadnie nam na g�ow�, a wtedy... niech B�g ma nas w swej opiece!

� We wszystkich krajach na �wiecie ko�ci� jest miejscem azylu � rzuci�a gniewnie Katarzyna.

� We wszystkich by� mo�e... lecz tutaj nie by�bym tego taki pewny. Trzej m�czy�ni z wielkim trudem wyci�gn�li wi�nia z klatki. By� zupe�nie bezw�adny, nie dawa� �adnego znaku �ycia. Katarzyna po�o�y�a mu r�k� na piersi i odetchn�a z ulg�.

� �yje! � westchn�a. � Tylko jak d�ugo?

� Pr�dzej! � rozkaza� Hans. � Rozbierzcie go!

� Ale dlaczego?

� Zobaczycie! Po�pieszcie si� wreszcie! Zaraz wzejdzie ksi�yc! Jakby na potwierdzenie jego s��w na dole jeden ze stra�nik�w zakaszla�, a potem doszed� ich uszu brz�k lancy. Czterej spiskowcy zamarli, czekaj�c z obaw� na alarm... Nadal jednak trwa�a cisza, wi�c z westchnieniem ulgi Josse, Katarzyna i Hatto zabrali si� do rozbierania Waltera, a Hans si�gn�� do ci�kiego wora i wyci�gn�� ze� kawa� drewna, kt�remu po�piesznie nadano kszta�t skulonej, ludzkiej postaci.

� Klatka musi nadal tak wygl�da�, jakby kto� w niej by� � powiedzia� Hans � bo inaczej ludzie od �witu zaczn� przeczesywa� miasto i nie b�dziemy mogli przeprowadzi� tego cz�owieka. Przy odrobinie szcz�cia nikt nie zauwa�y zamiany przez kilka dni.

Katarzyna ju� wcze�niej domy�li�a si� fortelu dzielnego Niemca. Strz�py ubrania da�y si� �atwo zdj�� z cia�a Waltera i zosta�y zast�pione p�aszczem, kt�ry przynios�a Katarzyna. Tymczasem Hans owin�� sw�j kawa� drewna zdj�tymi z je�ca szmatami i umie�ci� go w klatce.

� Z do�u nikt nie zauwa�y r�nicy, lecz gdyby kto� spojrza� z wie�y... Najwi�cej trudno�ci sprawi�y �a�cuchy kr�puj�ce wi�nia, najmniejszy krzyk b�lu m�g�by �ci�gn�� uwag� stra�nik�w. Kiedy Hans zacz�� pi�owa� �a�cuchy przy kostkach, Katarzyna wstrzyma�a oddech. Kamieniarz by� jednak naprawd� bardzo zr�czny. Operacja zako�czy�a si� sukcesem, a skazaniec nawet nie pisn��.

�a�cuchy szybko rozlokowano na kukle i zamkni�to klatk�. Nast�pnie Hans z pomoc� Hatto zabrali si� do spuszczania klatki, a Katarzyna z Jossem uwa�ali, �eby wszystko odby�o si� bezszelestnie. Kilka minut p�niej potworne narz�dzie tortur zaj�o swoje poprzednie miejsce. By� najwy�szy ku temu czas!

W tej chwili bowiem ksi�yc, jakby tylko na to czeka�, wyszed� zza chmur, roztaczaj�c nad ca�� okolic� swoje zimne �wiat�o. R�wnocze�nie na dole da�y si� s�ysze� odg�osy rozmowy �o�nierzy. Hans pokaza� bia�e z�by w szerokim u�miechu.

� Niebo nam sprzyja! � szepn��. � A teraz musimy znie�� naszego pacjenta, a bior�c pod uwag� jego postur�, nie b�dzie to �atwe. Schody w wie�y s� strome i ca�e szcz�cie, �e Hatto przyszed� nam z pomoc�. Ruszajmy! Pani, Katarzyno, b�dzie sz�a przodem, o�wietlaj�c nam drog� �uczywem.

Po czym trzej m�czy�ni chwycili Waltera, jeden za nogi, dwaj za ramiona i poch�d ruszy� powoli. Walter, pomimo �e wychudzony, wa�y� niema�o, by� wysoki, a schody w�skie. Krok po kroku, wstrzymuj�c oddechy, grupa spiskowc�w zbli�a�a si� do bramy, gdy w najmniej spodziewanej chwili Walter cicho j�kn��. J�k ten w panuj�cej w katedrze ciszy, przerywanej jedynie monotonnymi g�osami mnich�w, zabrzmia� jak tr�by Apokalipsy. Trzej m�czy�ni mieli zaledwie czas, by schowa� si� w cieniu filara przy zamkni�tej kracie kaplicy. Katarzyna przytkn�a d�o� do ust skaza�ca.

Ogarn�� ich okropny strach. Katarzyna s�ysza�a, jak wali jej serce. Hans oddycha� z trudno�ci�. Mnisi na ch�rze przerwali swe mod�y i zgodnym ruchem odwr�cili g�owy w kierunku, sk�d dobieg� ich ha�as. Katarzyna dostrzeg�a profil jednego z nich odcinaj�cy si� w �wietle �wiecy. Drugi z nich da� znak, �eby wsta�, lecz jego towarzysz powstrzyma� go.

� Es un gato* [*Es un gato, hiszp. � kot.] � powiedzia�.

I nie zawracaj�c sobie wi�cej g�owy, z powrotem zag��bili si� w mod�ach. Sytuacja spiskowc�w stawa�a si� jednak coraz bardziej dramatyczna.

Katarzyna czu�a, jak pod jej d�oni� o�ywiaj� si� usta Waltera. Wi�zie� j�kn�� znowu. Uciekinierom �mier� po raz drugi zajrza�a w oczy. Tym razem mnisi przyjd� sprawdzi�, czy to rzeczywi�cie kot...

� Je�li trzeba go b�dzie og�uszy�, to og�uszymy go! � o�wiadczy� niewzruszenie Josse. � Musimy jednak za wszelk� cen� st�d wyj��!

Nagle w czelu�ciach katedry zabrzmia� odg�os dzwonu, a po chwili rozleg� si� pos�pny ch�r z�o�ony co najmniej z pi��dziesi�tki m�skich g�os�w.

� To odpowiedni moment! � powiedzia� Hans z rado�ci�. Uciekinierzy pochwycili bezw�adne cia�o na nowo i jakby nie czuj�c jego ci�aru ruszyli prawie p�dem wzd�u� bocznej nawy. By� ju� najwy�szy czas, gdy� Walter nie przestawa� j�cze�. Na szcz�cie, g�osy mnich�w wznosi�y si� a� pod samo sklepienie ko�cio�a, zag�uszaj�c j�ki rannego. Wreszcie dotarli do bramy, kt�r� przebiegli prawie jak huragan. Nale�a�o zd��y� przed procesj� nadchodz�c� z klasztoru. Pod murami by�o wystarczaj�co ciemno, by przemkn�� bezpiecznie.

Kilka minut p�niej za spiskowcami zamkn�y si� cicho niskie drzwi chaty kamieniarza Hansa. Wyczerpana, lecz szcz�liwa Katarzyna osun�a si� na brzeg studni i rozp�aka�a rzewnymi �zami, daj�c upust t�umionemu przez tak d�ugi czas napi�ciu.

Hans, Josse i Hatto pozwolili Katarzynie wyp�aka� si� do woli, sami za� zanie�li Waltera pod wiat�, gdzie kamieniarz trzyma� skalne bloki i u�o�ywszy go na s�omie, przygl�dali mu si� uwa�nie. Katarzyna przesta�a p�aka�, wytar�a zaczerwienione oczy i do��czy�a do swoich towarzyszy. �zy przynios�y jej ulg� i odpr�enie. Nie czu�a ju� nawet zm�czenia. Co za rado��, �e uda�o si� jej wyrwa� Waltera ze szpon�w don Martina! Nawet je�li by�a to tylko po�owa zadania, nawet je�li Walter by� umieraj�cy...

Rado�� zwyci�stwa wkr�tce jednak zamieni�a si� w przera�enie na widok bezw�adnego cia�a rozci�gni�tego na s�omie. Nieszcz�nik by� przera�liwie chudy i brudny. Od czasu do czasu otwiera� oczy, lecz jego spojrzenie b��dzi�o w pustce i kiedy nawet pad�o na m�od� kobiet�, zdawa�o si� jej nie rozpoznawa�. Katarzyna na pr�no pochyla�a si� nad nim, wymawiaj�c jego imi�. Normandczyk patrzy� na ni� niewidz�cym wzrokiem.

� Czy�by postrada� zmys�y? � spyta�a z niepokojem. � Zdaje si�, �e niczego nie pami�ta. Musi by� bardzo chory! Nale�a�o go raczej zanie�� do kuchni!

� To niemo�liwe � odpar� Hans. � Niebawem wstanie dzie�; lepiej �eby Urraca go nie zobaczy�a!

� Przecie� jest g�ucha!

� Co z tego, �e g�ucha. Ale nie jest ani �lepa, ani niema i z pewno�ci� nie taka g�upia, na jak� wygl�da. A teraz trzeba umy� tego cz�owieka, ubra� go i da� mu co� na wzmocnienie. Kiedy wstanie dzie�, musimy bezzw�ocznie wyprawi� go z miasta!

� Jak zabierzemy go w tym stanie?

� Mam na to spos�b � przerwa� niecierpliwie Hans � a gdy m�j plan si� powiedzie, twoim zadaniem, Katarzyno, b�dzie zaopiekowa� si� nim. Co do mnie, to nie mog� ani schowa� go u siebie, ani i�� z wami. Narazi�bym w�asn� g�ow� i moich ludzi... Pomog�em wam z sympatii i nienawi�ci do don Martina, ale kocham �ycie i swoj� prac�. Musicie wi�c wiedzie�, �e po opuszczeniu miasta nie b�dziecie mogli wi�cej na mnie liczy�. �a�uj�, lecz nic na to nie poradz�...

Katarzyna s�ucha�a uwa�nie s��w Hansa, nie dowierzaj�c, �e na tym ko�czy si� jego pomoc, chocia� w g��bi duszy przyznawa�a mu racj�. U�miechn�a si� wi�c i wyci�gn�a do niego d�o�.

� I tak wiele dla mnie uczyni�e�, drogi przyjacielu, dla nieznajomej, i jestem ci za to gor�co wdzi�czna! B�d� o mnie spokojny! Umiem sobie radzi�, wi�c i z tym sobie poradz�!

� Tym bardziej, �e masz, pani, mnie! � wtr�ci� Josse. � Ale przejd�my do dzie�a! Powiedzia�e� mistrzu Hansie, �e masz spos�b na wyprowadzenie nieszcz�nika z miasta. Co to za spos�b?

� W�zek z kamieniami. Mam za zadanie zawie�� �adunek do Hospital del Rey, po�o�onego nie opodal klasztoru Las Huelgas, gdzie kazano mi wykona� kilka napraw. Wyruszymy zaraz po otwarciu bram. Wasz przyjaciel zostanie ukryty w�r�d kamieni, gdzie nie dosi�gn� go lance stra�nik�w. Do w�zka zaprz�gniemy wasze konie. W klasztorze za�atwi� wam inny w�zek, a dla siebie konie. Potem si� rozstaniemy...

� Jak mam ci dzi�kowa�, mistrzu Hansie?

� Dosy� gadania. Lepiej zajmijmy si� chorym i przygotujmy w�zek! Zaczyna �wita�!

Nie m�wi�c nic wi�cej, czworo spiskowc�w zabra�o si� do dzie�a. Zdj�wszy z Waltera jego �achy, umyli go i ubrali w wiejski, czysty przyodziewek. Straszna rana na g�owie zosta�a opatrzona baranim �ojem. Obci�to mu brod� i ogolono, tak by nie mo�na go by�o pozna�. Walter nawet nie protestowa�, tylko od czasu do czasu cichutko poj�kiwa�. Nast�pnie wypi� chciwie misk� gor�cej zupy i dzban czerwonego wina. Josse przygl�da� si� bacznie, jak pije, i rzek�: � Trzeba mu da� wi�cej wina, �eby zasn��. Wtedy nie b�dzie j�cza� i stra�nicy nic nie us�ysz�.

� To nie jest konieczne � odpar� na to Hans. � Mam ziarna maku, kt�re �agodz� b�l. Wsypi� mu ich troch� do wina, a b�dzie spa� jak niemowl�!

Kiedy sko�czyli, zewsz�d da�o si� s�ysze� pianie kogut�w. Hans rzuci� niespokojne spojrzenie na poja�nia�e niebo.

� Przygotujmy w�zek. Urraca za chwil� wyjdzie ze swojej nory! Szybko wla� w Waltera wino zaprawione makiem, owin�� go derk� i zani�s� do prostego w�zka, kt�ry sta� w szopie nie opodal chaty. Nast�pnie, przy pomocy Jossego i Hatto, pouk�ada� na nim bloki skalne w taki spos�b, by nie zrobi� mu krzywdy, a wszystkie dziury poutyka� s�om�. Sko�czyli w sam� por�, gdy� z chaty zacz�y dobiega� g�osy rozbudzonych robotnik�w. Stara Urraca wysz�a na podw�rze po wod� do studni i po drewno do paleniska. Wkr�tce w kocio�ku zabulgota�a woda, a starucha postawi�a na stole grube pajdy czarnego chleba i cebule, kt�re wisia�y u powa�y. Jeden za drugim powstawali robotnicy, kt�rzy przeci�gaj�c si� i ziewaj�c po kolei przemywali cia�a w wiadrze zimnej wody, po czym zabierali swoj� porcj� jedzenia. Katarzyna ziewaj�c usiad�a przy palenisku, gdy� poranek by� zimny. Josse udawa�, �e dopiero co si� obudzi�, i wyszed� na podw�rze, chc�c sprawdzi�, jak wygl�da zawarto�� w�zka w �wietle dziennym. Hans obserwowa� go z niepokojem i uspokoi� si� dopiero wtedy, kiedy Josse mrugn�� do niego porozumiewawczo. Odwr�ci� si� do swoich robotnik�w i powiedzia� co� do nich w ich ojczystym j�zyku. Katarzyna us�yszawszy s�owa �Las Huelgas�, domy�li�a si�, �e mistrz m�wi im o swoim wyje�dzie na ca�y dzie� do s�ynnego klasztoru. Wreszcie, kiedy robotnicy poszli na budow�, Hans u�miechn�� si� do Katarzyny i rzek�: � Zjedz co�, pani, i ruszajmy. Zaraz otworz� bramy.

W istocie, s�ycha� ju� by�o skrzypienie wielkiej kraty znajduj�cej si� nie opodal bramy Santa Maria, a krzyki i nawo�ywania powoli zape�ni�y plac.

� Gdzie podzia� si� Josse? � spyta� Hans. � Czy jest na placu?

� Chyba tak...

� P�jd� po niego.

Katarzyna, pogryzaj�c chleb z cebul�, ruszy�a za mistrzem. Znale�li Jossego niedaleko chaty; oparty o mur przygl�da� si� widowisku, kt�re wkr�tce zainteresowa�o tak�e Hansa i Katarzyn�. Ot� na plac wje�d�a�a z impetem kawalkada je�d�c�w, kt�rym przewodzi� na swym andaluzyjskim koniu don Martin Gomez Calvo z czarnymi pi�rami przy kapeluszu. R�wnocze�nie nadbieg�o kilku robotnik�w nios�c belki, deski, drabiny i m�otki. Dyrygowa� nimi olbrzymi m�czyzna w ciemnopurpurowym stroju.

� To kat! � rzuci� Hans. � Donnerwetter*! [*Donnerwetter!, niem. � do pioruna!] Czy to ma znaczy�, �e... Nie doko�czy�, gdy� to, co si� dzia�o na placu, by�o a� nadto jasne.

Z niezwyk�� zr�czno�ci� robotnicy sklecili niskie rusztowanie, poganiani energicznymi gestami kata i trzaskaniem bicz�w trzech nadzorc�w.

� To s� maureta�scy niewolnicy! � rzuci� Hans. � Musimy natychmiast ucieka�! Popatrz, co robi don Martin!

Katarzyna popatrzy�a na zbrodniczego alkada, kt�ry uni�s�szy si� w strzemionach, rozkaza� ko�cistym palcem, �eby spuszczono klatk� na ziemi�.

W tej chwili Josse ruszy� p�dem w stron� chaty. By� blady a� po czubek g�owy.

� Gwa�tu, rety! Don Martin obawiaj�c si�, �e z�a pogoda za bardzo os�abi skaza�ca, kaza� przy�pieszy� egzekucj�!

Istotnie, w tej chwili nadci�gn�a nast�pna grupa maureta�skich niewolnik�w w ��tych turbanach, d�wigaj�c polana i wi�zki chrustu przeznaczone na stos, na kt�rym miano spali� cia�o skaza�ca po obdarciu go ze sk�ry.

Ca�a tr�jka rzuci�a si� do w�zka, do kt�rego Hatto zaprz�g� konie. Katarzyna usiad�a obok Hansa, kt�ry, nie zwlekaj�c, chwyci� za lejce, a Josse usiad� z ty�u z dyndaj�cymi nogami i nasun�� czapk� na czo�o jak zwyczajny robotnik udaj�cy si� do pracy. Hans strzeli� z bicza i w�zek ruszy� w stron� bramy Santa Maria.

Przejecha� jednak nie by�o �atwo. Przygotowania do egzekucji przyci�gn�y na plac wszystkich mieszka�c�w miasta; ka�dy chcia� zaj�� jak najlepsze miejsce. W oknach dom�w pojawia�o si� coraz wi�cej g��w. Zajmowano tak�e miejsca na dachach. Mieszka�cy Burgos przygotowywali si� gor�czkowo do wybornego widowiska!

Katarzyna spojrza�a z przestrachem na szafot, na kt�rym kaci wznosili teraz s�up w kszta�cie krzy�a opl�tany �a�cuchami, na prawie sko�czony stos, potem na klatk�, kt�ra powoli opuszcza�a si� wzd�u� wie�y i by�a ju� prawie w po�owie drogi. A tymczasem w�zek z coraz wi�kszym trudem torowa� sobie drog� w�r�d g�stniej�cego t�umu.

� Paso! Paso! � wykrzykiwa� Hans strzelaj�c z bicza. � Paso* [*Paso! paso!, hiszp. � z drogi!]! Jednak t�um, zbyt zaabsorbowany podniecaj�cymi przygotowaniami, nie zwraca� uwagi na jego okrzyki. Co najwy�ej, jeden z drugim rzuci� Hansowi pogardliwe spojrzenie, nie zamierzaj�c jednak ust�pi� ani na krok, nawet gdyby mia�y ich stratowa� konie. Niemiec zawrza� z gniewu.

� Cuidado*! [*Cuidado!, hiszp. � uwaga!] � wrzasn�� smagaj�c biczem na lewo i prawo. Jednocze�nie poci�gn�� z ca�ej si�y za lejce, a� konie stan�y d�ba, uderzaj�c kopytami po g�owach gawiedzi. Tyra razem t�um rozst�pi� si� z okrzykiem grozy i Hans pogna� konie w kierunku bramy. Niestety, w tej samej chwili klatka dotkn�a ziemi, a don Martin natychmiast si� zorientowa�, �e wi�zie� mu umkn��. Pozieleniawszy ze z�o�ci, zeskoczy� z konia i pocz�� wydawa� rozkazy, w�ciekaj�c si� przy tym jak morze podczas sztormu.

Gdy w�zek podjecha� pod bram�, przed p�dz�cymi ko�mi spuszczono krat�. Ot� Don Martin wyda� rozkaz zamkni�cia bram i przeszukania ca�ego miasta!

Katarzyna osun�a si� na swym siedzeniu. Us�ysza�a jak przez sen cichy g�os Hansa: � Odwagi, na Boga! To nie chwila na omdlenia! Musimy stawi� im czo�o. To nasza jedyna szansa!

I pocz�� �aja� stra�nik�w po kastylijsku za to, �e przeszkadzaj� mu uda� si� do pracy i �e te wszystkie historie nic a nic go nie obchodz�! Za pomoc� sugestywnych gest�w, kt�rych nie powstydzi�by si� sam don Martin, stara� si� przekona� stra�nik�w, �e powinni go przepu�ci�. Lecz oni, oparci niedbale na pikach, nawet nie chcieli o niczym s�ysze�. Hans z rezygnacj� opad� na �awk�.

� I co teraz zrobimy? � spyta�a Katarzyna, czuj�c, �e zbiera si� jej na p�acz.

� A c� nam pozosta�o? Musimy tutaj zaczeka�, a nie wiadomo, jak to si� wszystko sko�czy...

Przybita Katarzyna spu�ci�a g�ow�, z��czy�a d�onie i zacz�a si� modli�, nie zwa�aj�c, co si� wok� dzieje. Tymczasem na placu wrza�o. Ludzie kwiczeli jak zarzynane �winie, rozpychani przez stra�nik�w, kt�rzy wal�c lancami na o�lep torowali sobie drog� w stron� dom�w. Wybucha�y k��tnie i bijatyki. Wkr�tce ludzie don Martina wpadli do pierwszej ober�y, wypytuj�c ober�yst� i podr�nych. Ka�da nieznajoma twarz wydawa�a si� podejrzana; ka�dy nieznajomy m�g� by� jednym z tych strasznych bandyt�w z g�r Oca, kt�rzy mieli zamiar odbi� wi�nia. Narasta� og�lny strach.

Nagle od strony zamkni�tej bramy da� si� s�ysze� �piew religijny, tak znajomy, �e Katarzyna unios�a g�ow�.

E ul treia! E sus eia! Deus aia nos!

By�a to stara, odwieczna pie�� pielgrzym�w z Composteli. Pie�� intonowana przez w�drowc�w w chwilach wielkiego zm�czenia, pie��, kt�r� ona sama �piewa�a jeszcze tak niedawno, zaledwie kilka tygodni temu, kiedy wraz z innymi opuszcza�a Le Puy i na bezludnych �cie�kach Aubrac. Nagle w jej duszy pojawi�a si� iskierka nadziei. Wyda�o si� jej, �e ta stara kantylena* [*Kantylena, lit. � dawna epicka pie�� francuska, wykonywana zwykle z towarzyszeniem muzyki.] jest odpowiedzi� Pana Boga na jej �arliw� modlitw�. Zeskoczywszy z w�zka, podbieg�a do kraty, uczepi�a si� jej obydwiema r�kami i wcisn�a twarz pomi�dzy pr�ty.

Mostem sun�a grupa obszarpanych i zakurzonych pielgrzym�w, z trudem prostuj�cych zm�czone plecy i obola�e ramiona. Na przedzie gromady, z oczami wzniesionymi do nieba, kroczy� Gerbert Bohat, wymachuj�c kosturem dla nadania pie�ni rytmu. Stan�wszy przed spuszczon� krat�, rzuci� spojrzenie na stra�nik�w stoj�cych na murach i nie zauwa�ywszy starych towarzyszy w�dr�wki, rzuci� gromkim g�osem: � Dlaczego brama jest zamkni�ta? Otwierajcie przed w�drowcami Pana Boga!

Nast�pnie powt�rzy� to samo po hiszpa�sku, lecz jeden ze stra�nik�w odpowiedzia� co�, co musia�o oznacza�, �eby pielgrzymi trzymali si� z daleka od tego miejsca, gdy� Klermontczyk rozgniewa� si� i odrzek� co� podniesionym tonem.

� Co m�wi? � spyta�a Katarzyna.

� �e do tej pory �adne chrze�cija�skie miasto nie o�mieli�o si� nigdy zamkn�� swych podwoi przed pielgrzymami z Composteli, �e jego ludzie s� wyczerpani, niekt�rzy nawet chorzy i ranni, �e pilno im dotrze� do schroniska, gdy� po drodze zostali napadni�ci przez rozb�jnik�w, i �e stanowczo domaga si� otwarcia bramy!

� I co mu odpowiedziano?

� �e don Martin nie pozwoli�!

Wymiana zda� by�a coraz bardziej gwa�towna i trwa�a jeszcze jaki� czas. Wreszcie Gerbert Bohat wbi� w ziemi� kostur i powiedzia�, �e nie ruszy si� z miejsca, dop�ki nie zobaczy si� z don Martinem.

Wkr�tce przy bramie pojawi�a si� czarna posta� zbrodniczego alkada, kt�ry po kamiennych schodach wspi�� si� na mury.

� Chyba jest jaka� szansa... � szepn�� Hans. � Don Martin powiedzia�, �e rozb�jnicy, kt�rzy zaatakowali pielgrzym�w, mogli by� bandytami z Oca, nale�y wi�c przepyta� pielgrzym�w na t� okoliczno��.

W istocie, po chwili nast�pi�a wymiana zda� pomi�dzy don Martinem a Gerbertem Bohatem. G�os alkada dziwnie z�agodnia�, a� wreszcie przys�uchuj�cy si� uwa�nie jego s�owom Hans wyszepta�: � Oznajmi�, �e ka�e otworzy� bram� przed �wi�tobliwymi pielgrzymami, lecz... nie podoba mi si� taka nag�a zmiana... Don Martin nie przebiera w �rodkach, by wyci�gn�� z ludzi zeznania... Wszystko jedno, gdy tylko podnios� krat�, musimy to wykorzysta�! Je�li za� odkryj�, co znajduje si� w naszym w�zku, wszyscy podzielimy los Waltera! Trudno, kto nawarzy� sobie piwa... Ale, ale... czy s�yszycie t� wrzaw� za nami? Przeszukuj� domy! Wszystko mi jedno! Wol� strza�� w plecy ni� �mier� na stosie!

W tej chwili pod sklepieniem ukaza� si� don Martin z zast�pem �o�nierzy. Na widok w�zka alkad stan�� w strzemionach i skierowa� konia prosto na niego. Widz�c, jak zbli�a si� nieodwo�alnie z twarz� poszarza�� z w�ciek�o�ci, Katarzyna poczu�a, �e za chwil� wyzionie ducha. Przez jej g�ow� przebieg�a my�l, �e teraz ju� nic nie uratuje ani jej, ani przyjaci� od tego strasznego stosu, kt�ry czeka� nie opodal na sw� ofiar�.

Nie docenia�a jednak mistrza kamieniarskiego! Ot� Hans na z�o�� alkada odpowiedzia� ze stoickim spokojem, �e bezwzgl�dnie musi zawie�� kamienie do Las Huelgas, gdzie ma do wykonania prac�, kt�r� zleci� mu sam konetabl Alvaro de Luna. Nazwisko w�adcy Kastylii wywar�o na alkadzie zamierzony skutek. Jego z�o�� nieco opad�a. Jeszcze tylko zmierzy� po kolei ka�dego z siedz�cych na w�zku swoim przenikliwym i nieufnym spojrzeniem. Nast�pi�a chwila niezno�nej, pe�nej napi�cia ciszy, po czym don Martin rozwar� swe w�skie wargi i rzuci� kilka ostrych s��w. Katarzyna poczu�a, �e siedz�cy za ni� Josse zadr�a�. Hans za� ani drgn��, lecz widz�c, jak mocniej �ciska lejce, m�oda kobieta domy�li�a si�, �e zaraz pojad�.

W rzeczy samej, krata wreszcie drgn�a i powoli zacz�a unosi� si� do g�ry.

Don Martin wjecha� na most i da� znak pielgrzymom, by si� zbli�yli.

� Ruszajmy! � rzuci� Hans. � Zaczekamy na mo�cie, a� przejd� pielgrzymi. W�zek ruszy� powoli i na mo�cie Hans ustawi� go z boku, zostawiaj�c przej�cie pielgrzymom. Pokutnicy szli z trudem, ci�ko pow��cz�c nogami, wyczerpani przej�ciem przez g�ry. Katarzyna i Josse rozpoznali kilka os�b, lecz znaczna wi�kszo�� by�a zmieniona nie do poznaki przez trudy w�dr�wki. Ich cia�a, odziane w strz�py sukien, pokrywa�y rany i skaleczenia. Rozb�jnicy musieli krwawo si� z nimi rozprawi�! �adne z nich nie mia�o ju� si�y �piewa�.

� Biedni ludzie... � wyszepta�a przej�ta do �ywego Katarzyna. � Nasze miejsce jest w�r�d nich... Powinni�my wygl�da� tak jak oni...

� Ale na szcz�cie nie wygl�damy! � burkn�� Josse z wyra�nym zadowoleniem, kt�re jednak nie trwa�o zbyt d�ugo.

Oto bowiem w momencie gdy pielgrzymi dotarli do bramy Santa Maria, otoczy�y ich zast�py �o�nierzy krwawego don Martina.

� Na rany Chrystusa! � krzykn�� Josse. � Aresztuj� ich!

� Don Martin chce postawi� im kilka pyta� � wyja�ni� ponurym g�osem Hans. � Wola� mie� pewno�� co do nich... przynajmniej na jaki� czas...

� To niegodne! � oburzy�a si� Katarzyna. � Czego chce si� dowiedzie� od tych biednych ludzi? Oni potrzebuj� medyka, a nie policji!

� B�d� ich wypytywa�, czy bandyci z Oca odbili swego kompana i gdzie znajduje si� ich kryj�wka. Nie wiadomo, kogo ci nieszcz�nicy powinni ba� si� bardziej: zemsty rozb�jnik�w z Oca czy nienawi�ci don Martina!

Katarzyna nie odpowiada�a, lecz z niepokojem przygl�da�a si�, jak �o�nierze popychali pielgrzym�w do przodu. Niekt�rzy z nich stawiali op�r, oczywi�cie na czele z Gerbertem Bohatem, kt�ry wykrzykiwa� bez opami�tania: � Zdrada! Zdrada! Bro�my si�, bracia!!!

Sam pierwszy rzuci� si� do boju, wymachuj�c gro�nie kosturem przed nosami uzbrojonych w lance i szpady �o�nierzy. Na mo�cie la�a si� krew, a don Martin przygl�da� si� temu oblizuj�c wargi.

Ta nier�wna walka nie mog�a trwa� d�ugo i pielgrzymi musieli si� podda�, a Katarzyna ku swemu przera�eniu us�ysza�a �miertelny krzyk Gerberta ugodzonego lanc� w pier�. Na rozkaz don Martina �o�nierze wrzucili cia�o Klermontczyka do rzeki, kt�rej ��te wody poch�on�y go na zawsze.

Pozosta�ych pielgrzym�w pognano do miasta, a pot�na krata opad�a z powrotem. Katarzyna potrz�sn�a ramieniem Hansa, kt�ry wygl�da� jak sparali�owany.

� Ruszajmy szybciej! Mo�e uda si� nam go wy�owi�.

� Kogo? � spyta� przybitym g�osem.

� Ale� Gerberta, kt�rego ci n�dznicy wrzucili do wody! Mo�e jeszcze �yje! Hans pos�usznie zaci�� konie i w�zek zaturkota� po bruku. Na szcz�cie droga do Las Huelgas wi�a si� wzd�u� rzeki Arlanzon. Josse opu�ci� swoje miejsce na tyle i przesiad� si� do przodu. Paryski rzezimieszek tak�e by� przej�ty wypadkami przy mo�cie, mia� �ci�gni�te rysy i b��dny wzrok.

� Tak potraktowa� pielgrzym�w... bo�ych w�drowc�w prosz�cych jedynie o schronienie, jakie im si� nale�y! � wymamrota�.

� M�wi�em wam przecie�, �e tutejsza ludno�� to dzikie bestie! � rzuci� z nag�� gwa�towno�ci� Hans. � A don Martin jest najgorszy ze wszystkich. Obym jak najszybciej sko�czy� tu prac�! Chcia�bym ju� wr�ci� do mego kraju, nad brzeg Renu... To wielka, prawdziwa rzeka! Majestatyczna i wspania�a! Nie ma por�wnania z t� ma�� i brudn�...

Katarzyna nie odzywa�a si�, pozwalaj�c Hansowi wy�adowa� z�o��, gdy� czu�a, �e bardzo tego potrzebuje. Sama nie spuszcza�a oczu z rzeki, wypatruj�c cia�a Gerberta. Nagle dostrzeg�a d�ugi, czarny kszta�t dryfuj�cy na b�otnistej wodzie. Wsta�a i wskaza�a r�k� w tamt� stron�.

� Patrzcie! Jest tam! Zatrzymajcie w�zek!

� Przecie� on nie �yje! � odrzek� Hans. � Nie ma po co si� zatrzymywa�.

� A mo�e jeszcze nie jest martwy? Nawet gdyby by�, ma prawo do chrze�cija�skiego poch�wku!

Hans wzruszy� ramionami.

� Brudna woda warta jest tyle samo co ziemia w tym zgni�ym kraju! � odpar�. � Skoro jednak tak ci na tym zale�y, pani, mo�emy si� zatrzyma�.

Hans zatrzyma� w�zek na skraju drogi. Katarzyna zeskoczy�a zwinnie na ziemi� i pobieg�a w stron� zakola rzeki, do kt�rego zmierza� nurt nios�cy cia�o. Josse, kt�ry ruszy� w jej �lady, bez wahania wlaz� do wody, chwyci� Gerberta i wyci�gn�� go na brzeg. Z pomoc� Katarzyny u�o�y� cia�o na przybrze�nych kamieniach. Klermontczyk mia� zamkni�te oczy, nozdrza i pobiela�e usta zaci�ni�te, a jednak czu�o si�, �e jeszcze oddycha. Na jego piersi wida� by�o g��bok�, lecz nie krwawi�c� ju� ran�. Josse pokr�ci� g�ow� z pow�tpiewaniem.

� Nie po�yje ju� d�ugo, pani Katarzyno... Straci� zbyt du�o krwi. Katarzyna nic nie m�wi�c usiad�a na kamieniach i delikatnie po�o�y�a sobie g�ow� Gerberta na kolanach. Hans podszed� do niej i bez s�owa poda� jej manierk� z koziej sk�ry, w kt�rej by�o wino. Katarzyna zwil�y�a nim bezbarwne wargi pielgrzyma. Gerbert wzdrygn�� si�, otworzy� oczy i ze zdziwieniem spojrza� na m�od� kobiet�.

� Katarzyno! � wybe�kota�. � Czy ja �ni�... czy ty te� nie �yjesz?... Du�o my�la�em o tobie...

� Nic nie m�w, Gerbercie! Ja �yj� i ty tak�e!

� Musz� m�wi�! I masz racj�, �yj� jeszcze... bo cierpi�, ale ju� nied�ugo... Chcia�bym... ksi�dza... �eby nie odej�� z moim grzechem!

Z najwi�kszym wysi�kiem pr�bowa� wsta�, czepiaj�c si� ramienia Katarzyny. Josse kl�kn�� za nim i podni�s� go ostro�nie. Gerbert potoczy� m�tnym wzrokiem po nachylonych nad nim twarzach i westchn��: � Nikt z was nie jest ksi�dzem, prawda?

Katarzyna zaprzeczy�a, z trudem powstrzymuj�c �zy. Gerbert pr�bowa� si� u�miechn��.

� W takim razie ty mnie wys�uchasz, Katarzyno, wszyscy troje mnie wys�uchacie! Przegna�em ci� wtedy, pani, skaza�em na samotn� w�dr�wk�... gdy� my�la�em, �e ci� nienawidz�... tak jak nienawidzi�em wszystkich kobiet... Potem jednak zrozumia�em, jak bardzo si� myl�! Nie mog�em przesta� my�le� o tobie, Katarzyno... i dalsza w�dr�wka sta�a si� dla mnie istnym piek�em!... Pi�! Dajcie mi jeszcze wina! Przywraca mi si�y!

Katarzyna ostro�nie da�a mu si� napi�. Gerbert z powrotem przyszed� do siebie i otworzy� oczy.

� Wkr�tce umr�... i tak b�dzie najlepiej... Nie by�em godzien przyst�pi� do grobowca Aposto�a, poniewa�... ja... zabi�em swoj� �on�! Zabi�em j� z zazdro�ci! Zabi�em... bo kocha�a innego! By�bym zabi� ka�d� kobiet�!

Zamilk�, opadaj�c ci�ko do ty�u i Katarzyna pomy�la�a, �e ju� po nim, lecz po chwili uni�s� znowu powieki, ci�kie od powiewu �mierci. G�os nieszcz�nika os�ab�, s�owa pl�ta�y si� bez sk�adu, usta gor�czkowo chwyta�y powietrze.

� Przebaczcie... Trzeba przebaczy�... Cierpia�em... Och! Jak ja cierpia�em... Alysia! Kocha�em j�! Wtedy potrafi�em jeszcze kocha�...

Ostatnie s�owa by�y niezrozumia�e. S�aba iskierka �ycia, wlana w bezkrwiste cia�o wraz z winem, szybko zgas�a. Gerbert pobiela� jak papier, jego sine wargi porusza�y si� ju� bez s��w. Katarzyna poczu�a, �e cia�o Gerberta sztywnieje w skurczu agonii. Z ust nieszcz�nika doby�o si� jeszcze jedno s�owo: � Bo�e...

By�o to ostatnie westchnienie Gerberta i po chwili jego oczy zamkn�y si� na wieki. Katarzyna ostro�nie po�o�y�a jego g�ow� na kamieniach i ocieraj�c wilgotne oczy, spojrza�a na Hansa, kt�ry sta� obok jak skamienia�y.

� Gdzie mo�emy go pogrzeba�?

� Mnisi z Hospital del Rey powinni si� tym zaj��. U��my go na w�zku. Hans i Josse zawin�li cia�o pielgrzyma w jego podarty p�aszcz i po�o�yli na stercie kamieni, pod kt�rymi ukryty by� Walter. Ten tymczasem nie rusza� si�, powalony solidn� dawk� wina z makiem, kt�re wla� w niego Hans. Strzeli� bicz i w�zek potoczy� si� drog�, kt�ra wedle zapewnie� Hansa nie by�a ju� d�uga.

W istocie, po kilku chwilach ukaza�y si� bia�e mury i kwadratowa wie�a pot�nego klasztoru cysters�w, otoczonego solidnym murem, w kt�rym widoczne by�y tylko dwie bramy.

� Las Huelgas! � wyja�ni� Hans. � Najs�ynniejszy klasztor w Hiszpanii. Za�o�ony przez kr�la Alfonsa VIII i kr�low� Anglii, Alienor, dla szlacheckich panien i jako miejsce wiecznego spoczynku dla ludzi ich pokroju. Ale jak wie�� niesie, klasztor podupad� w ostatnich czasach.

Jakby na potwierdzenie tych s��w z roma�skich okien klasztoru dosz�y ich d�wi�ki muzyki, nie maj�ce w sobie nic religijnego. Daj�ce si� rozr�ni� wiole, lutnie i harfy towarzyszy�y m�odemu kobiecemu g�osowi �piewaj�cemu pie�� mi�o�ci w�r�d weso�ych �miech�w. B��kitne niebo i blask s�o�ca przydawa�y temu niezwyk�emu klasztorowi nastroju weso�o�ci.

� Co to wszystko znaczy? � spyta�a ze zdumieniem Katarzyna.

� A to, �e zakonnice z Las Huelgas wybierane s� teraz nie pod wzgl�dem cn�t czy pobo�no�ci, lecz pod wzgl�dem urody i zr�czno�ci w sztuce kochania � odpar� zgry�liwie Hans. � Kr�l Jan, mi�uj�cy sztuki pi�kne, a w szczeg�lno�ci muzyk�, oraz konetabl, mi�o�nik pi�knych dam... cz�sto tu zaje�d�aj�, sp�dzaj�c wiele mi�ych chwil. Dlatego nie tutaj zostawimy naszego zmar�ego, lecz udamy si� do starych mnich�w w Hospital del Rey, kt�rzy zreszt� nie znosz� tego perfumowanego s�siedztwa.

Stary przytu�ek znajdowa� si� nie opodal i sprawia� o wiele skromniejsze wra�enie, a reperacje, kt�rych mia� w nim dokona� Hans, by�y mu bardzo potrzebne. Pielgrzymi z Composteli ju� dawno przestali si� tutaj zatrzymywa�, wybieraj�c schronisko Santo Lesmes w centrum Burgos. Hospital del Rey popad� w niepami��.

Kiedy w�zek przejecha� przez bram� znajduj�c� si� w wie�y i znalaz� si� na wewn�trznym podw�rzu, na spotkanie przybysz�w wyszed� stary furtian o twarzy pooranej zmarszczkami jak stary pergamin.

� Mistrzu Hansie! � ucieszy� si� staruszek na widok kamieniarza. � Niebo ci� nam zsy�a! Przybywasz w sam� por�, gdy� dzwonnica w naszej kaplicy lada chwila mo�e si� nam zwali� na g�owy. Zawiadomi� wielebnego przeora!

Podczas gdy mnich podrepta� przez poro�ni�te chwastami podw�rze, Katarzyna ze�lizgn�a si� powoli z wozu.

Kiedy godzin� p�niej Katarzyna i Josse opuszczali Hospital del Rey, ich samopoczucie, pomimo udanej ucieczki, nie by�o najlepsze. �mier� Gerberta mocno dotkn�a serce m�odej kobiety. Wyrzuca�a sobie, �e pozwoli�a mu umrze�, tak jakby to by�a jej wina. W dodatku stan Waltera bardzo j� niepokoi�.

Kiedy przed chwil�, po kr�tkiej naradzie z przeorem, Hans zdj�� cia�o Gerberta z wozu, sta�a si� rzecz dziwna i straszna: Walter, kt�rego po�o�ono na �awie, ockn�� si� z ot�pienia spowodowanego oparami wina, lecz natychmiast popad� w jaki� dziwny stan. Przewr�ci� oczami, zesztywnia� i tak zacisn�� szcz�ki, �e a� zazgrzyta� z�bami. Nast�pnie stoczy� si� z �awy na pod�og� skr�caj�c si� i wal�c o ni� g�ow�, wij�c si� przy tym w konwulsjach. Po chwili za� zapad� w g��boki letarg, a na jego usta wyst�pi�a piana. Przera�ona Katarzyna cofn�a si� a� pod mur i przycisn�a si� do niego, jakby chcia�a si� z nim stopi�. Hans i Josse nie ruszyli si� z miejsca. Przeor prze�egna� si� po�piesznie kilka razy i wybieg� z sali, lecz nie na d�ugo. Po chwili wr�ci� uzbrojony w wiadro �wi�conej wody, kt�r� chlusn�� na chorego. Wraz z nim przyby� m�ody mnich z wielkim kadzid�em, z kt�rego dobywa� si� g�sty, dusz�cy dym.

Hans nawet nie mia� czasu, by nie dopu�ci� do oblania Waltera zimnym tuszem, lecz natychmiast przyst�pi� do ostudzenia gniewu przeora, kt�ry �yczy� sobie, by nieznajomy, op�tany bez w�tpienia przez demony, zosta� natychmiast zabrany z ich �wi�tego przybytku. Hans rzuci� na Katarzyn� pe�ne zak�opotania spojrzenie.

� Musicie zaraz wyjecha�! Dostaniecie od nas ma�y pow�z, �eby�cie mogli go zabra�. Przeor jest przekonany, �e w ciele Waltera zal�g�y si� demony... i nic nie mog� na to poradzi�...

� Czy naprawd�... op�ta�y go demony? � Katarzyna spyta�a Hansa z niedowierzaniem.

Odpowiedzi nieoczekiwanie udzieli� Josse.

� Staro�ytni Rzymianie nazywali t� chorob� �wi�t� chorob�. Utrzymywali, �e w ciele ogarni�tym konwulsjami zamieszka� sam B�g. Ja natomiast pozna�em ongi� maureta�skiego medyka, kt�ry twierdzi�, �e jest to zwyk�a choroba, kt�rej siedlisko znajduje si� w g�owie.

� Gdzie pozna�e� owego maureta�skiego medyka? � spyta� z zaciekawieniem Hans.

Ogorza�a twarz Jossego zaczerwieni�a si�.

� Och... ja wiele podr�owa�em � odpowiedzia� niedbale.

Nie mia� ochoty wyjawi� prawdy i Katarzyna wiedzia�a dlaczego. Kiedy�, w chwili szczero�ci, Josse zwierzy� si� jej, �e pech �yciowy kaza� mu sp�dzi� dwa lata na barbarzy�skich galerach, st�d jego zaskakuj�ca wiedza.

� Medyk maureta�ski...? � zastanawia� si� Hans przyst�puj�c do ponownego zawijania Waltera, kt�ry przesta� si� rzuca�, po czym zani�s� go do powozu przygotowanego przez mnicha. Nast�pnie powt�rzy� swoim towarzyszom, co opowiadaj� ludzie w Burgos o dziwnym arcybiskupie Sewilli, Alonso de Fonseca. Chytry, �yj�cy w zbytku, wielki kolekcjoner drogich kamieni, op�tany alchemi�, utrzymuje w swej fortecy w Koce dziwaczny dw�r, na kt�rym wi�cej przebywa astrolog�w i alchemik�w ni� zakonnik�w! Ozdob� tego dworu jest, jak wie�� niesie, pewien maureta�ski medyk znany z ogromnej wiedzy i nadludzkiej wr�cz zr�czno�ci.

� Kiedy zausznicy konetabla Alvaro de Luna s� daleko, ludzie w Burgos szepc� mi�dzy sob�, �e medyk ten czyni cuda. Mo�e by�cie go odwiedzili? Je�li udajecie si� w stron� Toledo, to nie nad�o�ycie wiele drogi wst�puj�c do Koki!

� Arcybiskup nie zechce nas przyj�� � odpar�a pow�tpiewaj�co Katarzyna.

� Na pewno zechce. Jego go�cinno�� jest wr�cz przys�owiowa, a poza tym, czy� nie wspomnia�em ju�, �e kocha drogie kamienie!?

Katarzyna wreszcie zrozumia�a. Je�li nawet nie znajdzie si� �aden spos�b, by podda� Waltera leczeniu u s�ynnego maga z Koki, to klejnot kr�lowej Yolandy z pewno�ci� otworzy przed ni� bramy fortecy. Dla uratowania Waltera by�a gotowa na wi�ksze po�wi�cenia, ni� to niewielkie nad�o�enie drogi czy utrata jakiego� tam klejnotu, nawet tak drogiego jej sercu jak ten. Podzi�kowa�a Hansowi za jego bezinteresown� pomoc z tak� �arliwo�ci�, �e nieszcz�sny Niemiec poczerwienia� jak burak. Odruchowo przytkn�a usta do jego nie ogolonego policzka.

� Mo�e si� jeszcze kiedy� spotkamy, pani Katarzyno?

� Kiedy ty sko�czysz tutaj swoj� robot�, a ja wr�c� do d�br Montsalvych, przyjedziesz do nas wykona� wiele pi�knych rzeczy!

� Przysi�gam, �e przyjad�!

Ostatni u�cisk d�oni Jossego, ostatni gest po�egnania i pow�z zacz�� si� toczy� drog� na po�udnie. Z ty�u na sianie u�o�ono wygodnie Waltera. Josse trzyma� lejce poganiaj�c nie przyzwyczajone do jazdy w zaprz�gu konie, kt�re wymaga�y bezustannej uwagi i mocnej r�ki. Katarzynie nie pozosta�o nic innego jak ogl�da� pejza�e.

Pomimo jasnego s�o�ca i b��kitu nieba, wyschni�ta i dzika okolica, bez jednego drzewa, sprawia�a wra�enie nies�ychanego smutku, kt�ry pog��bia�y odg�osy dzwon�w, bij�ce zmar�emu pielgrzymowi. Katarzyna my�la�a o tajemnicy Gerberta, o jego zbrodni, o tym, jak zamkn�� si� w swojej pysze i w swoim cierpieniu niczym w jakiej� spi�owej zbroi. Wreszcie zrozumia�a, �e pod jego nieczu�� pow�ok� ukryta by�a cierpi�ca dusza, i �a�owa�a, �e nie stara�a si� go nigdy lepiej zrozumie�. Ofiarowuj�c mu troch� przyja�ni, mo�e uda�oby si� otworzy� jego zamkni�te serce... Jaki� g�os podpowiada� jej jednak, �e przyja�� z tym cz�owiekiem nie by�a mo�liwa. Dla takiego m�czyzny jak Gerbert tylko dwa uczucia wchodzi�y w rachub�: mi�o�� lub nienawi��. Wola� jej nienawidzi� ze strachu przed mi�o�ci�, a teraz �mier� przynios�a na wieki ulg� jego udr�czonemu sercu. Mo�e zamiast pot�pia� si�, nale�a�o podzi�kowa� Bogu za �ask�?

Nast�pnie my�li Katarzyny skierowa�y si� ku Walterowi, kt�rego stan napawa� j� b�lem, mog�cym os�abi� tak potrzebn� obecnie odwag�. Nie mog�a si� rozczula� w chwili, kiedy pojawi�a si� szansa uratowania przyjaciela. I tak mia�a szcz�cie, �e go odnalaz�a, �e uda�o si� jej wyrwa� go ze szpon�w najstraszliwszej �mierci, kiedy ju� my�la�a, �e na zawsze go utraci�a. Mo�e maureta�skiemu medykowi arcybiskupa uda si� przywr�ci� mu zmys�y i mo�e kt�rego� dnia, odzyskawszy si�y, wkroczy triumfalnie do s�ynnego kr�lestwa Maur�w, by wyrwa� ze� Arnolda?

Arnold!... Katarzyna stwierdzi�a ze zdumieniem, �e od kilku dni, zaj�ta Walterem, ani razu nie pomy�la�a o m�u. Teraz, kiedy znowu mog�a o nim pomy�le�, jej gniew odrodzi� si� nietkni�ty, mo�e tylko ju� nie tak pal�cy, od czasu gdy odnalaz�a Waltera. Tyle cierpie� dla m�a lekkoducha, kt�ry prawdopodobnie w tej chwili, kiedy ona z sercem przepe�nionym gorycz� przemierza pustkowia starej Kastylii wlok�c ze sob� cz�owieka, kt�ry postrada� zmys�y, za�ywa rozkoszy w ramionach niewiernej w upajaj�cych wn�trzach maureta�skiego pa�acu...

� Co za okropna kraina! Czy tak jest a� do samej Grenady?

� Na szcz�cie nie! � odpar� Josse u�miechaj�c si� dziwnie.

� Chocia� jeszcze nie koniec pustkowia.

� Gdzie zatrzymamy si� na spoczynek?

� Sam jeszcze nie wiem. Jak sama, pani, widzisz, niewiele tu miasteczek, a te nieliczne s� opustosza�e i zniszczone. Wielka czarna d�uma zniszczy�a w zesz�ym stuleciu miasta i spustoszy�a wsie.

� S� tu chyba jednak jacy� ludzie! � rozz�o�ci�a si� Katarzyna.

� Nie starczy�o im stu lat, �eby posia� zbo�e na swej ziemi?

� Gdyby nie la Mesta...

� A co to takiego?

� To zwi�zek hodowc�w baran�w. W zale�no�ci od pory roku przep�dzaj� swoje pot�ne stada z regionu do regionu i nic nie jest w stanie ich zatrzyma�. W takich warunkach niczego nie mo�na posia�. Popatrz tylko!

Josse r�czk� bicza wskaza� na blady horyzont, na kt�rym zdawa�a si� falowa� jaka� br�zowa, szeroko rozlana plama.

� Jest ich tam co najmniej kilka setek, lecz popatrz, jak s� dobrze pilnowane!

W istocie, opr�cz zwyk�ych pastuch�w w d�ugich pasterskich p�aszczach pojawili si� je�d�cy na mulicach z szerokimi no�ami za pasem.

� Barany s� prawdziwym bogactwem nielicznych. Wi�kszo�� wie�niak�w �yje na skraju n�dzy. Ale przy odrobinie szcz�cia mo�e napotkamy na swej drodze jaki� zamek czy klasztor.

� Spr�bujmy znale�� jakie� �r�d�o, rzek� lub cho�by staw, �ebym mog�a si� umy�.

Josse obdarzy� Katarzyn� kpi�cym spojrzeniem i wzruszy� ramionami.

� Nie b�dzie to �atwe. W tych stronach woda nale�y do rzadko�ci, podobnie jak strawa. Katarzyna westchn�wszy opad�a z rezygnacj� na siedzenie.

� A kiedy dotrzemy do Koki?

� Za pi�� dni, je�li tylko te dwa bydl�ta zechc� i�� r�wnym krokiem. I ulegaj�c zwodniczej nadziei zaczarowania krn�brnego zaprz�gu, Josse zaintonowa� piosenk� biesiadn�, fa�szuj�c jak si� patrzy.

� Na co liczysz, m�j panie? � spyta�a Katarzyna szyderczo. � �e zacznie pada�, czy �e te bestie w ko�cu rusz� z kopyta?

Prawd� m�wi�c, wcale nie by�a z�a, a nawet zacz�a pod�piewywa� razem z Jossem, dzi�ki czemu dalsza droga wyda�a si� jej mniej monotonna.

Pomimo wyra�nie z�ej woli okazywanej przez konie, Josse dotrzyma� s�owa. Podr� trwa�a pi�� dni. Pi�� dni bez k�opot�w i mniej dokuczliwych ni� obawia�a si� Katarzyna. W nielicznych miasteczkach, osadach czy od pasterzy udawa�o si� kupi� za kilka monet par� sztuk sera, plack�w gryczanych i mleka. Katarzynie uda�o si� nawet znale�� wymarzon� rzek�. Przep�ywa�a nie opodal ma�ego miasteczka Lerma, gdzie spod ka�dego dachu zwiesza�y si� buk�aki z koziej sk�ry schn�c w s�o�cu. Woda by�a jeszcze zimna, cho� nieoczekiwanie nasta�a letnia pogoda. Po deszczach i ostrych wiatrach przysz�y upa�y, kiedy brak wody i mo�liwo�ci umycia sta� si� jeszcze bardziej niezno�ny. Na widok wody Katarzyna prawie oszala�a. Ledwo zd��y�a powiedzie� Jossemu, �eby si� odwr�ci�, i nie troszcz�c si�, �e kto� mo�e ujrze� jej nago��, zerwa�a z siebie szaty, rzuci�a si� do wody g�ow� do przodu i za chwil� jej szczup�e cia�o znikn�o pod wod�.

Chocia� woda nie by�a zbyt przejrzysta, k�piel ta by�a dla Katarzyny najwspanialsz� ze wszystkich, jakie dot�d wzi�a. Przep�ywa�a z rozkosz� raz w jedn�, raz w drug� stron�, po czym schowa�a si� za g�azem, aby dok�adnie umy� ka�dy zakamarek swego cia�a. W tej chwili wiele by da�a za kawa�ek perfumowanego myd�a, jakie ongi� we Flandrii fabrykowano specjalnie dla niej, pi�knej kochanki ksi�cia Zachodu. By�a to zreszt� jedyna rzecz, jakiej �a�owa�a ze swego dawnego �ycia. Brak myd�a nie zniweczy� wszak�e przyjemno�ci k�pieli. Od czasu do czasu rzuca�a okiem w stron� Jossego i zaprz�gu. Niegdysiejszy w��cz�ga wygl�da� jak zakl�ty; siedz�c sztywno na �awce, wpatrywa� si� uparcie w ko�skie uszy. Niepos�uszne bestie sta�y tym razem spokojnie, wyskubuj�c z ziemi rzadkie �d�b�a trawy.

Kiedy Katarzyna uzna�a, �e jest wystarczaj�co czysta, wysz�a z wody, narzucaj�c na siebie po�piesznie koszul�. Nie za�o�y�a jednak m�skiego stroju. Nie spos�b by�o przy tym upale w�o�y� we�niane szaty, tym bardziej �e lepi�y si� od brudu. Wyci�gn�a ze swego zawini�tka popielat� sukienk� z cienkiej we�ny, czyst� koszul� i par� po�czoch, po czym oddali�a si� w ustronne miejsce, by si� ubra�.

Kilka chwil p�niej, kiedy sucha i uczesana wr�ci�a do zaprz�gu, stwierdzi�a, �e Josse nie drgn�� ani o milimetr.

� No i co tam, Josse? � rzuci�a ze szczypt� drwiny. � Nie mia�e� ochoty na zimn� wod� po tylu znojach i zakurzonych drogach?

� Nie cierpi� wody! � odpar� z tak ponur� min�, �e a� Katarzyna wybuchn�a �miechem.

� Wiem, nie cierpisz jej pi�! Ale do umycia nadaje si� doskonale! Dlaczego to nie wyk�pa�e� si� wraz ze mn�?

Zada�a to pytanie zupe�nie bezwiednie i ku swemu zdziwieniu spostrzeg�a, �e Josse poczerwienia� jak burak. Zacz�� odchrz�kiwa� raz po raz, lecz mimo to jego g�os wydawa� si� dziwnie ochryp�y.

� Bardzo dzi�kuj�, pani Katarzyno... ale nie mia�em ochoty!

� A to dlaczego?

� Dlatego, �e... � Zawaha� si� na chwil�, po czym nabrawszy powietrza w p�uca w ko�cu wyrzuci� z siebie z najwy�sz� desperacj�: � Dlatego �e... jest niebezpieczna!

� Niebezpieczna? Jak wi�c mog�e� pozwoli�, bym si� w niej zanurzy�a?

� naigrawa�a si� w �ywe oczy, widz�c, w jaki ambaras wp�dzi�a nieszcz�snego ch�opaka.

� Niebezpieczna! Taak! Ale nie dla ciebie, pani!

� Dalej nic nie pojmuj�!

Josse wi� si� jak piskorz pod obstrza�em pyta�, unikaj�c przy tym wzroku Katarzyny, wreszcie nie wytrzyma�, odwr�ci� g�ow� i wlepiwszy ga�y w rozbawione oczy Katarzyny, o�wiadczy� z niezwyk�� godno�ci�: � Pani Katarzyno! Zawsze by�em cz�ekiem rozumnym, dzi�ki czemu �yj� po dzie� dzisiejszy i mam nadziej� do�y� s�dziwego wieku! D�ugo w��czy�em si� o pustym �o��dku i w potarganych �apciach po paryskim bruku. I nawet gdy przymiera�em g�odem, a w�a�ciwie, zw�aszcza wtedy, z daleka omija�em sma�alnie, w kt�rych nad ogniem opieka�y si�, wydzielaj�c niebia�ski zapach, rz�dy t�u�ciutkich kap�on�w, kt�rych nie mia�em prawa tkn��. Nie wiem, czy dobrze mnie rozumiesz, pani?

� To zupe�nie jasne! � odpar�a Katarzyna wskakuj�c na swe miejsce obok Jossego.

Przesta�a si� u�miecha�, a w spojrzeniu, jakie rzuci�a kompanowi, tli�o si� co� na kszta�t szacunku i przyja�ni. Po czym, nie sil�c si� ju� na uszczypliwo��, doda�a: � Przebacz mi, Josse! Nasz�a mnie ch�tka, �eby ci troch� podokucza�!

� Podokucza�... czy wypr�bowa�?

� Mo�e i jedno, i drugie � przyzna�a szczerze. � Lecz musz� stwierdzi�, �e wyszed�e� z tej pr�by zwyci�sko! A teraz, ruszajmy!

Dalsza podr� odby�a si� bez sprzeczek. Walter, zagrzebany w s�omie, nadal tkwi� w swoim p�nie, popadaj�c od czasu do czasu w ten straszliwy stan, kt�ry tak niepokoi� Katarzyn�. Trzeba go by�o karmi� jak niemowl�. Wieczorem, ostatniego dnia drogi, Katarzyna spyta�a ocieraj�c �zy: � Je�li ta w�dr�wka szybko si� nie sko�czy, nie dowieziemy go �ywego do maureta�skiego medyka.

� Jutro o zachodzie s�o�ca � obieca� Josse � ujrzymy wie�e Koki! Istotnie, nast�pnego dnia, kiedy s�o�ce chyli�o si� ku zachodowi, ma�y zaprz�g stan�� przed s�ynnym zamkiem arcybiskupa Sewilli. Na jego widok Katarzynie zapar�o dech w piersi: po�rodku czerwonej ziemi wznosi�a si� kamienna forteca, rzucaj�ca krwawe blaski na okolic�. Prawdziwy pa�ac z Tysi�ca i Jednej Nocy. Fantastyczny klejnot sztuki mudejaru* [*Sztuka mudejaru � sztuka rozwijaj�ca si� w chrze�cija�skiej Hiszpanii mi�dzy XE a XVI wiekiem, charakteryzuj�ca si� wp�ywem islamu.], zrodzony w pierwszych latach stulecia w romantycznym umy�le maureta�skiego wi�nia. Na jasnym lazurze nieba rysowa�y si� strzeliste, cienkie wie�yczki przylegaj�ce do pot�nych, ceglanych wie�. Wysokie sarace�skie blanki* [* Blanki, arch. � zwie�czenie �redniowiecznych mur�w obronnych w formie szeregu z�batych naci��, kt�rych wyst�py u�atwia�y za�odze obron�.] przyozdabia�y mury i przydawa�y lekko�ci kwadratowej wie�y obronnej. Forteca przypomina�a raczej pa�ac emira, ni� siedzib� chrze�cija�skiego biskupa, chocia� jej splendor nie pomniejsza� wra�enia grozy, jakie sprawia�a budowla w zestawieniu z ci�gn�c� si� wzd�u� jednej strony przepa�ci�. Z drugiej strony, forteca zdawa�a si� przylega� do wzg�rza, od kt�rego oddzielona by�a g��bok� fos�.

Katarzyna i Josse w milczeniu podziwiali czerwone zjawisko, tymczasowy cel ich w�dr�wki. Nagle serce Katarzyny �cisn�o si� ze strachu. Nie wiedzie� dlaczego zobaczy�a oczami wyobra�ni inn� fortec�, pod innym niebem, mo�e mniej obc�, lecz za to o wiele gro�niejsz� ze swoimi czarnymi, g�adkimi murami i niebotycznymi wie�ami, zamek Sinobrodego, cudowny i zarazem straszny, za kt�rego murami tyle wycierpia�a. Dlaczego przypomnia�a sobie o nim przed fortec� Koki? Przecie� tutaj nic jej nie grozi�o... Przyby�a, by prosi� o pomoc dla �miertelnie chorego przyjaciela... A jednak na widok tego zamku zawaha�a si�, jakby przeczuwaj�c jak�� nieokre�lon�, ukryt� gro�b�...

� A wi�c, Katarzyno? Pr�bujemy szcz�cia? � spyta� Josse nie�mia�o.

Zamiast odpowiedzi Katarzyna wzruszy�a ramionami, tak jakby chcia�a zrzuci� z nich niezno�ny ci�ar.

� Nie mamy wyboru! � rzuci�a wreszcie.

� To prawda!

Josse zaci�� konie i ma�y zaprz�g ruszy� w stron� w�skiej bramy zwie�czonej �ukiem arabskim, kt�rej broni�o dw�ch nieruchomych stra�nik�w, wtopionych w otaczaj�c� ich dekoracj�. Pasowali dok�adnie do panuj�cej tu pustynnej ciszy, pog��biaj�c wra�enie nierealno�ci, jakie stwarza� ten niemy zamek. Jedynie proporzec powiewaj�cy leniwie na wie�y obronnej zdradza� jakie takie oznaki �ycia. Ku wielkiemu zdziwieniu Katarzyny i Jossego, �o�nierze nawet nie drgn�li na widok nadje�d�aj�cego zaprz�gu. A kiedy Josse, staraj�c si� jak najlepiej wyrazi� sw� my�l po hiszpa�sku, oznajmi� im, �e szlachetna pani Katarzyna de Montsalvy prosi o widzenie z wielebnym arcybiskupem Sewilli, po prostu kiwn�li g�owami, wskazuj�c w�drowcom drog� na g��wny dziedziniec pa�acu, kt�rego wspania�o�ci mo�na by�o dostrzec ju� z tego miejsca.

� Niezwykle s�abo strze�ony zamek! � zauwa�y� Josse.

� To si� jeszcze oka�e! � odpar�a Katarzyna. � Przypomnij sobie min� wie�niaka, kt�rego przed godzin� spytali�my o drog� do pa�acu! Pami�tasz, jak si� wystraszy�? Pos�uchaj tej ciszy! Czy�by w tym zamku nie by�o �adnego �ycia? Obawiam si�, �e zamieszkuj�ce go z�e duchy broni� lepiej swej siedziby ni� ca�a armia... Zastanawiam si�, czy idziemy na spotkanie s�ugi bo�ego... czy samego diab�a!

Ci�ka atmosfera dzia�a�a na Katarzyn� bardziej, ni�by chcia�a si� do tego przyzna�, natomiast Jossego, przynajmniej z pozoru, nie ogarnia�y tego rodzaju obawy.

� Naprawd� nie rozumiem, pani Katarzyno, co mamy do stracenia!

Biskup Alonso de Fonseca okaza� si� r�wnie niesamowity jak jego zamek, niestety nie tak pi�kny. Ma�y, chudy i przygarbiony, przypomina� ro�lin�, kt�r� niedba�y ogrodnik zapomina� podlewa�. S�dz�c po jego bladej cerze i zaczerwienionych oczach, niecz�sto wychodzi� na s�o�ce i prowadzi� nocny tryb �ycia. Rzadkie, czarne w�osy, rzadka broda i do tego nerwowy tik g�owy, kt�r� ca�y czas potrz�sa�, dope�nia�y obrazu. Po dziesi�ciu minutach rozmowy z nim Katarzyna mia�a ochot� te� potrz�sa� g�ow�. Mia� natomiast delikatne, wypiel�gnowane r�ce i przyjemny, niski g�os.

Bez wi�kszego zdziwienia przyj�� podr�uj�c� dam�, kt�rej zar�wno wygl�d, jak i zaprz�g nie odpowiada�y ani jej nazwisku, ani pozycji. Jego kurtuazji nie mo�na by�o niczego zarzuci�. By�o �wcze�nie w zwyczaju, podczas d�ugiej i znojnej podr�y, prosi� o go�cin� w zamkach czy klasztorach, a go�cinno�� biskupa Sewilli by�a wr�cz legendarna. Jednak kiedy Katarzyna wspomnia�a o Walterze i o spodziewanej w Koce pomocy medyka, obudzi�a ciekawo��, ale i nieufno�� biskupa.

� A kto ci powiedzia�, moja c�rko, �e mam u siebie medyka innowierc�? Jak mog�a� s�dzi�, �e ukrywam pod swym dachem...

� Nie widz� w tym nic dziwnego, wasza wielebno�� � przerwa�a Katarzyna. � Ongi� w Burgundii sama zna�am wielkiego medyka pochodz�cego z Kordoby, kt�ry by� moim prawdziwym przyjacielem! A powiedzia� mi o nim kamieniarz z Burgos!

� Ach! Mistrz Hans z Kolonii! Wielki artysta i m�dry cz�owiek. Ale wr��my do twojego medyka. Jak si� nazywa�?

� Abu-al-Khayr.

Na d�wi�k tego nazwiska biskup a� zagwizda�, daj�c do zrozumienia, jak jest s�ynne w jego stronach.

� Wasza wielebno�� go zna? � spyta�a.

� Wszystkie co bardziej �wiat�e umys�y s�ysza�y o Abu, prywatnym medyku, przyjacielu i doradcy kalifa Grenady. Obawiam si�, �e m�j medyk, cho� bardzo zr�czny, nie dor�wnuje mu wiedz�, dziwi mnie wi�c, moja c�rko, �e przybywasz tutaj zamiast uda� si� prosto do niego.

� Droga do Grenady jest d�uga, a m�j s�uga, panie, jest bardzo cierpi�cy. Nie mam przy tym pewno�ci, czy wpuszczono by mnie do kr�lestwa kalifa...

� Nie mog� nic zarzuci� twemu rozumowaniu � odpar� biskup i wstaj�c z wysokiego krzes�a, klasn�� w d�onie. Na ten znak z zakamark�w komnaty wybieg� wysoki, szczup�y pa�. � Tomaszu! � zwr�ci� si� do niego biskup. � Na dziedzi�cu znajduje si� w�zek, na kt�rym le�y ranny. Zdejmiesz go z wozu i najostro�niej, jak tylko potrafisz, zaniesiesz do Hamzy, by go zbada�. Za par� chwil sam przyjd� dowiedzie� si�, co mu jest. Nast�pnie dopilnujesz, by pani de Montsalvy i jej giermek zostali rozlokowani z najwy�szymi honorami. Tymczasem szlachetna pani pozwoli do sto�u.

I z galanteri�, kt�rej nie powstydzi�by si� �wiecki ksi���, don Alonso poda� d�o� Katarzynie, by poprowadzi� j� do sto�u. Katarzyna zaczerwieni�a si�, widz�c kontrast pomi�dzy swoimi skromnymi, zakurzonymi szatami a purpurowymi i lazurowymi brokatami biskupa.

� Nie jestem godna zasi��� przy stole z wasz� wielebno�ci�... � t�umaczy�a si�.

� Jak ma si� takie oczy jak twoje, moja droga, jest si� godn� zasi��� cho�by i przy cesarskim stole! A po przebyciu tylu mil po naszych strasznych drogach musisz pani umiera� z g�odu � rzek� biskup z u�miechem.

Katarzyna odda�a mu u�miech i w ko�cu z zadowoleniem przyj�a wyci�gni�t� d�o�, gdy� mog�a odwr�ci� si� od Tomasza, kt�ry dzia�a� jej na nerwy, od kiedy tylko pojawi� si� w komnacie. Nie, �eby by� brzydki. Ch�opiec ten m�g� mie� jakie� pi�tna�cie lat, a jego rysy by�y szlachetne i regularne. Jednak w matowej blado�ci twarzy i chudo�ci d�ugiego, odzianego na czarno korpusu by�o co� z wyg�odnia�ego zwierz�cia, a zarazem co� nieugi�tego. Jego wzrok za�, zw�aszcza u tak m�odego cz�owieka, by� dla Katarzyny nie do zniesienia. Lodowate, niebieskie oczy pod bezrz�symi powiekami b�yszcza�y fanatycznym, trudnym do wytrzymania ogniem. Wreszcie jego ponura sylwetka nie wsp�gra�a z tymi przepysznymi wn�trzami. Katarzyna przechodz�c wraz z biskupem w�sk�, marmurow�, a�urow� galeri� prowadz�c� na g��wny dziedziniec, nie mog�a powstrzyma� si� od uwagi.

� Czy nie obrazisz si�, panie, je�li powiem, �e tw�j pa� nie pasuje do ciebie ani do otaczaj�cych nas wspania�o�ci? � rzek�a wskazuj�c d�oni� dziedziniec arkadowy ca�y z marmuru, o murach pokrytych bajecznie kolorowymi kafelkami.

� Tote� d�ugo u mnie miejsca nie zagrzeje! � westchn�� biskup. � Tomasz pochodzi z dobrego domu, a dusz� ma tward�, nieprzejednan�, ca�kowicie oddan� Bogu. Obawiam si�, czy nie ocenia surowo mego stylu �ycia i mego otoczenia. Jego nie interesuj� ani nauki, ani pi�kno, podczas gdy dla mnie s� one istot� �ycia. Nienawidzi Maur�w bardziej ni� samego szatana, ja za� ceni� wielce ich geniusz.

� Dlaczego wi�c, panie, zabra�e� go do siebie?

� Jego ojciec jest moim starym przyjacielem. Mia� on nadziej�, �e u mnie m�ody Tomasz nabierze nieco dystansu do spraw religii, wydaje mi si� jednak, �e ponios�em kl�sk�. Nie �mie prosi� mnie o zwolnienie, cho� wiem, �e gor�co pragnie wst�pi� do zakonu dominikan�w w Segowii. Mo�esz by� pewna, pani, �e nie odm�wi� mu swej zgody. Jest u mnie dopiero trzy miesi�ce. Gdy minie sz�sty, ode�l� go! Jest zbyt ponury!

� Jak on si� nazywa?

� Tomasz de Torquemada. Jego rodzina podchodzi z Valladolid. Ale zapomnijmy o nim i chod�my do sto�u!

Dawno Katarzyna nie uczestniczy�a w podobnej uczcie. Wida� by�o, �e spi�arnie arcybiskupa s� dobrze zaopatrzone, a jego kucharze znaj� si� na wszelkich wyrafinowanych sztukach kulinarnych Zachodu, jak i na orientalnych przysmakach. Do z�o�onej z ryb i r�norakiej dziczyzny kolacji us�ugiwa�a ca�a armia s�u��cych w czerwonych turbanach, podaj�c grzane, pachn�ce wina pochodz�ce z d�br dostojnika, a na koniec wnosz�c g�r� ociekaj�cych miodem ciasteczek. Po sko�czonym posi�ku Katarzyna zapomnia�a o trudach podr�y.

� Pora, by�my odwiedzili Hamz�! � rzek� don Alonso wstaj�c od sto�u. Katarzyna ruszy�a za biskupem, przemierzaj�c wiele olbrzymich, urz�dzonych z wielkim przepychem komnat i zimnych korytarzy prowadz�cych do �rodkowej wie�y obronnej. Obfita kolacja i opary wina sprawi�y, �e wej�cie po stromych schodach, wiod�cych na sam� g�r�, gdzie don Alonso zainstalowa� swego nieocenionego medyka, okaza�o si� do�� trudnym przedsi�wzi�ciem.

� Hamza bada r�wnie� gwiazdy � wyja�ni� arcybiskup. � Przeto musia�em umie�ci� go jak najbli�ej nieba.

W rzeczy samej pok�j, do kt�rego don Alonso wprowadzi� Katarzyn�, mia� wyci�cie w dachu i zamiast sklepienia wida� by�o niebo usiane gwiazdami. Na wielkim hebanowym kufrze znajdowa�y si� dziwne przyrz�dy, s�oje, fiolki, zlewki, zakurzone zwoje pergaminu, p�ki suszonych zi� i jakie� barbarzy�skie narz�dzia. Katarzynie jednak rzuci� si� w oczy wielki marmurowy st�, na kt�rym le�a� Walter, przywi�zany mocnymi, sk�rzanymi pasami. Przy nim sta� cz�owiek ca�y w bieli � ��cznie z turbanem � i goli� mu g�ow� cienkim ostrzem, l�ni�cym w p�omieniu kilku dziesi�tek ��tych �wiec. Wydzielane przez nie ciep�o oraz zapach rozgrzanego wosku by�y niezno�ne. Katarzyna jednak interesowa�a si� wy��cznie medykiem, zaledwie zwr�ciwszy uwag� na stoj�cego z drugiej strony sto�u Jossego. Maureta�ski medyk by� poka�nej postury i mia� bia�� i jedwabist� brod�, podobn� do tej, kt�r� podziwia�a cz�sto u Abu-al-Khayra. W swoich �nie�nobia�ych szatach i z dominuj�cym wzrokiem przywodzi� na my�l jakiego� proroka, natomiast jego drobne, zwinne r�ce, uwijaj�ce si� wok� g�owy Waltera, przypomina�y szpony drapie�nego ptaka, wbijaj�ce si� w ofiar�.

Po wej�ciu go�ci medyk nie przerwa� pracy, jedynie skinieniem g�owy pozdrowi� swego pana, a na Katarzyn� rzuci� oboj�tne spojrzenie. Zaniepokoi� j� widok b�yszcz�cych instrument�w le��cych przy tr�jnogu wype�nionym �arem. Don Alonso i Hamza wymienili ze sob� kilka kr�tkich zda�, kt�rych sens biskup przet�umaczy� Katarzynie.

� Choroba tego m�czyzny pochodzi od rany na czole. Zauwa�, �e w tym miejscu ko�� czaszki jest wkl�s�a i uciska m�zg.

� A wi�c nie ma szans? � j�kn�a Katarzyna.

� Hamza jest zr�czny! � zapewni� j� u�miechaj�c si� do� Alonso. � Ju� nie takie rany w swoim �yciu operowa�!

� Co mu zrobi?

Ku zdumieniu Katarzyny, sam wielki medyk udzieli� na jej pytanie odpowiedzi, i to w prawie bezb��dnym francuskim: � Za pomoc� tego trepanu* [*Trepan tac. gr., przyrz�d do wiercenia otwor�w i ci�cia tkanki kostnej w czasie trepanacji czaszki.] � oznajmi� wskazuj�c na co� w rodzaju �widra o ko�c�wce ostrej jak strza�a � wytn� cz�� ko�ci czo�owej wok� zag��bienia, �eby usun�� uszkodzon� cz��. Dzi�ki temu zobacz�, czy nie zosta� naruszony m�zg, i by� mo�e uda mi si� wyprostowa� uszkodzone ko�ci. Je�eli nie uda mi si�, to zostanie tylko mie� nadziej� we Wszechmog�cym... Tak czy owak, poleje si� krew, a nie jest to widok dla kobiety. Lepiej, �eby� st�d odesz�a! � podsumowa� rzucaj�c szybkie spojrzenie na m�od� dam�.

Katarzyna zesztywnia�a i zacisn�a pi�ci.

� A gdybym wola�a zosta�?

� Obawiam si�, �e mog�aby� straci� �wiadomo��... i utrudni�aby� mi i tak ci�kie zadanie. Wol�, �eby� odesz�a! � nalega� medyk spokojnie, lecz zdecydowanie.

� Ten cz�owiek jest moim przyjacielem i b�dzie cierpia� tortury pod twoim no�em. Mog�abym ci pom�c...

� S�dzisz, �e b�dzie cierpia�? Naprawd�?... Popatrz, jak smacznie �pi! W rzeczy samej, sp�tany sk�rzanymi pasami Walter spa� jak dzieci�, nie poruszaj�c nawet palcem.

� Obudzi si�, gdy zaczniesz ci��!

� Ten rodzaj snu, w kt�ry on zapad�, naigrawa si� zar�wno z no�a, jak p�omieni. On nie zapad� w sen pod wp�ywem jakiego� narkotyku... on �pi, poniewa� ja kaza�em mu zasn��! Obudzi si� dopiero wtedy, kiedy mu ka��!

Katarzyna poczu�a, �e w�osy staj� jej na g�owie. Rzuciwszy na Maura przera�one spojrzenie, prze�egna�a si� kilka razy. Widz�c to wielki medyk roze�mia� si�.

� Nie, nie s�d�, �e jestem diab�em, kt�rego wy, chrze�cijanie, tak si� boicie! Ot�, studiowa�em wiedz� medyczn� w Bucharze i Samarkandzie. Tamtejsi magowie potrafi� u�ywa� mocy, zrodzonej z ludzkiej woli i rozprowadzanej przez �wiat�o, kt�r� nazywaj� magnetyzmem. Jest to jednak zjawisko trudne do wyt�umaczenia, zw�aszcza... bia�og�owie! A teraz, b�d� zaczyna�!... Tak wi�c, musisz odej��!

Wypowiedziawszy te s�owa, unieruchomi� za pomoc� sk�rzanego pasa g�ow� chorego, nast�pnie uj�wszy w d�o� skalpel o b�yszcz�cym ostrzu, wykona� b�yskawicznie okr�ne naci�cie sk�ry. Krew najpierw zaperli�a si�, po czym trysn�a obficie. Katarzyna poblad�a. Don Alonso poprowadzi� j� delikatnie w stron� drzwi.

� Udaj si� do swoich apartament�w, droga c�rko! Tomasz wska�e ci drog�. Kiedy Hamza sko�czy, pozwoli ci zobaczy� chorego.

Katarzyna poczu�a nag�e zm�czenie. Ci��y�a jej g�owa. Kiedy znalaz�a si� na schodach wie�y, ujrza�a chud� sylwetk� pazia, kt�ry pojawi� si� tam nie wiedzie� sk�d. Szed� przed ni�, nie czyni�c najmniejszego ha�asu i nie odzywaj�c si�. Mia�a wra�enie, �e pod��a za duchem. Wreszcie, kiedy doszli przed niskie drzwi zdobione rze�bionymi i malowanymi cyprysami, us�ysza�a, jak pa�, usuwaj�c si� z drogi, powiedzia�: � Jeste�my na miejscu.

Katarzyna zatrzyma�a si� przed m�odzie�cem.

� Zawiadom mnie, jak ju�... b�dzie po wszystkim! � powiedzia�a, sil�c si� na u�miech.

Jednak spojrzenie Tomasza pozosta�o tak samo lodowate jak dotychczas.

� Nie, to niemo�liwe! Ja ju� nie wr�c� do komnaty medyka! To siedlisko diab�a, a ca�a ta jego medycyna to �wi�tokradztwo! Ko�ci� zabrania przelewu krwi!

� Ale tw�j pan nie ma nic przeciwko temu!

� M�j pan?

W�skie, blade wargi m�odego Torquemady wykrzywi�y si� z niewyobra�aln� pogard�.

� Moim jedynym panem jest B�g! Na szcz�cie, ju� wkr�tce b�d� m�g� mu s�u�y�. Niech b�dzie pochwalony! Zapomn� o tym siedlisku szatana!

Znudzona uroczystym tonem i fanatyczn� dum�, uczuciami tak nienaturalnymi u m�odego ch�opca, ju� mia�a mu przypomnie� o szacunku, jaki jest winien don Alonsowi, kiedy jej uwag� zwr�ci�a nagle posta� czarnego mnicha nadci�gaj�cego galeri�. By� wysoki, ko�cisty, mia� w�osy wystrzy�one wok� g�owy i wielk� tonsur�. Na pierwszy rzut oka w jego wygl�dzie nie by�oby nic nadzwyczajnego, gdyby nie czarna przepaska na oku... W miar� jak si� zbli�a�, Katarzyna poczu�a, �e w jej �y�ach krzepnie krew, a w g�owie zawirowa�y setki wspomnie�. Nagle z jej gard�a doby� si� krzyk trwogi i na oczach zdumionego Tomasza rzuci�a si� do swego pokoju, zatrzaskuj�c za sob� drzwi i opieraj�c si� o nie z ca�ych si�, podczas gdy dr��c� r�k� stara�a si� rozerwa� dusz�cy j� ko�nierz. Pod postaci� czarnego mnicha z czarn� opask� na oku ujrza�a wy�aniaj�cego si� z mrok�w przesz�o�ci... Garina de Brazeya...

Sta�a nieruchomo my�l�c, �e oszaleje. Wszystko zacz�o si� zamazywa�: czas, godzina, miejsce. Zosta� tylko ten straszny obraz, ta zapomniana od tylu lat twarz, kt�ra ongi� zgin�a na zawsze, a teraz pojawi�a si� nieoczekiwanie...

Katarzyna osun�a si� na pod�og� uj�wszy w d�onie g�ow�, jakby chcia�a uciszy� rozp�tan� w m�zgu burz�. Okrutne obrazy z przesz�o�ci, gorzkie jak cykuta, wr�ci�y z odleg�ych pok�ad�w jej pami�ci. Znowu ujrza�a Garina w wi�zieniu, w �a�cuchach i kajdanach. Znowu us�ysza�a, jak b�aga j� o trucizn�, �eby tylko nie by� wleczonym na plecionce i unikn�� ha�by. S�ysza�a te� g�os Abu-al-Khayra, podaj�cego mu kielich z zatrutym winem: �Za�nie... i ju� si� nie obudzi�. Potem ujrza�a siebie sam�, jak nast�pnego dnia z nosem przyklejonym do szyby spogl�da�a w szarug� deszczowego poranka. Obrazy przewija�y si� tak dok�adne, jakby wysz�y spod d�uta; rozw�cieczony t�um, wielkie, szarobure konie zaprz�gni�te do plecionki, ka�u�e brudnej wody oraz atletyczna, czerwona posta� kata nios�cego na ramieniu nagie, bezw�adne cia�o m�czyzny... �Nie �yje!� � powiedzia�a wtedy Sara. Jak�e by�o w�tpi� w to cho� przez chwil�? Tak, to by�o z pewno�ci� cia�o Garina odje�d�aj�ce na plecionce, ponuro wstrz�sane nier�wno�ciami bruku...

W takim razie... kim by� ten na galerii, kt�ry mia� twarz Garina i tak�� sam� czarn� przepask� na oku? Czy mo�liwe, aby wielki skarbnik Burgundii nie zgin�� i za spraw� jakiego� niesamowitego cudu unikn�� przeznaczenia? Nie, to nie by�o mo�liwe! Nawet gdyby Abu-al-Khayr zamiast trucizny poda� mu wtedy tylko silny narkotyk, to przecie� cia�o skaza�ca zawis�o na szubienicy! �ywy czy martwy, Garin zosta� powieszony! Przecie� ca�e miasto, Ermengarda, Sara i wszyscy mieszka�cy Dijon widzieli jego sm�tne zw�oki wisz�ce na szubienicy... Wszyscy widzieli... z wyj�tkiem niej...

Jej zmieszanie by�o tak wielkie, �e w tej chwili zacz�a w�tpi� w siebie sam� i prawdziwo�� w�asnych odczu�. Czy rzeczywi�cie widzia�a cia�o Garina oddalaj�ce si� na plecionce? Tamtego dnia nie by�a sob�! A mo�e jej przepe�nione �zami oczy nie widzia�y wszystkiego? Ale, w takim razie, dlaczego jej przyjaciele i ca�e otoczenie k�ama�o, je�li co� wyda�o si� im podejrzane? Czy�by z�udzenie by�o tak idealne, �e ca�e miasto da�o si� na to nabra�?

Nagle okrutna my�l przebieg�a jej przez my�l. Je�eli Garin nie umar�, je�eli to on ukrywa� si� teraz pod habitem mnicha, to jej ma��e�stwo z Arnoldem by�o niewa�ne! Ona by�a bigamistk�, a Micha�, jej ma�y Micha�, by� zwyk�ym b�kartem!

Ze wszystkich si� odepchn�a od siebie t� okropn� my�l, buntuj�c si� ca�� si�� swego jestestwa przeciw sobie samej. Nie, to nie by�o mo�liwe!

Bo�e, przecie� nie mog�e� mi tego zrobi�! Garin oznacza� same cierpienia i rozpacz! To by�o �ycie, do kt�rego nie chcia�aby wr�ci� za �adne skarby �wiata!

� Chyba zwariuj�! � powiedzia�a g�o�no.

I wtedy cienka zas�ona sza�u p�k�a, powoduj�c nag��, brutaln� reakcj�. Wsta�a, chcia�a uciec, natychmiast opu�ci� ten zamek, gdzie napotka�a cienie przesz�o�ci, natychmiast znale�� si� na s�onecznej drodze wiod�cej do Arnolda. �ywy czy martwy, cz�owiek czy bezcielesna zjawa, Garin nie mia� wst�pu do jej �ycia! Umar� raz na zawsze! Na wszelki wypadek nale�a�o jednak ucieka�...

� Dama*! [*Dama, hiszp. � pani ] � us�ysza�a za sob� s�odki g�os.

Odwr�ci�a si� jak oparzona. W g��bi komnaty przy oknie z kolumnami dwie m�ode s�u��ce kl�cza�y przy pi�knie zdobionym kufrze ze sk�ry, wype�nionym a� po brzegi b�yszcz�cymi jedwabiami, kt�re wyci�ga�y po kolei, rzucaj�c na czerwon� posadzk�... Katarzyna przetar�a oczy, nie wiedz�c � sen to czy jeszcze jawa.

Nie, nie mog�a uciec! By� przecie� Walter, jej przyjaciel Walter, kt�rego nie mog�a opu�ci�! Bo�e, czy zawsze b�dzie niewolnic� swoich uczu� i zwi�zk�w ��cz�cych j� z lud�mi?

Z�a, �e widziano jej chwil� s�abo�ci, odpowiedzia�a u�miechem na nie�mia�e u�miechy s�u��cych, kt�re proponowa�y jej z�ocone i posrebrzane brokaty, b�yszcz�ce satyny i mi�kkie welury. Stroje te pochodzi�y z garderoby zmar�ej siostry arcybiskupa. Dwie m�ode dziewczyny podesz�y do niej i chwyciwszy za r�ce posadzi�y na niskim taborecie, po czym bez �adnych wst�p�w zacz�y j� rozbiera�. Katarzyna pozwala�a robi� ze sob�, co chcia�y, odnajduj�c swe dawne przyzwyczajenia, kiedy to ca�ymi godzinami poddawa�a si� zr�cznym zabiegom s�u��cych, kt�rymi dyrygowa�a Sara.

Przypomniawszy sobie wiern� przyjaci�k�, poczu�a nagle bezmiar swej samotno�ci. Wiele by da�a, �eby mie� j� tego wieczoru przy sobie! Jaka by�aby jej reakcja na ukazanie si� tak niepokoj�cej zjawy? Odpowied� przysz�a natychmiast sama. Sara z pewno�ci� rzuci�aby si� za nieznajomym i przypar�szy go do muru, wyrwa�aby mu z gard�a ca�� prawd�.

Ja te�, powiedzia�a do siebie, musz� pozna� prawd�!

By�o to oczywiste! Przecie� nie zazna�aby spokoju, gdyby nie pozna�a tej tajemnicy. Przed chwil� mnich nie zwr�ci� na ni� uwagi, gdy� pogr��ony by� w lekturze. A wi�c ona sama musi si� mu pokaza�, i to w pe�nym �wietle! Jego reakcja na jej widok b�dzie dla niej wskaz�wk�. Nast�pnie...

Katarzyna nawet nie chcia�a my�le�, co by by�o potem. Wiedzia�a tylko, �e znowu by�a gotowa do walki. Nic ani nikt, nawet zjawa powracaj�ca z kr�lestwa umar�ych, nie przeszkodzi jej w dotarciu do Arnolda. Garin musia� umrze� raz na zawsze, �eby jej mi�o�� mog�a �y�! A nawet je�li cudem unikn�� �mierci, na pewno nie chcia�by wr�ci� do dawnego �ycia, no bo sk�d ten mnisi habit i to ukrycie si� w kastylijskiej fortecy? Teraz nale�a� do Boga, by� z nim tak mocno zwi�zany jak ona z ukochanym m�em. Jednak nale�a�o dowiedzie� si� prawdy!

Ch�odne nocne powietrze owion�o jej cia�o wywo�uj�c dr�enie. S�u��ce umy�y j� i natar�y jej cia�o olejkami i pachnid�ami. Katarzyna wskaza�a palcem pierwsz� z brzegu sukienk�. Przecisn�a g�ow� przez mas� ��tego jedwabiu, kt�ra z szelestem niezliczonych fa�d�w opad�a a� do jej st�p. Ona jednak czu�a w sercu zbyt wielk� trwog�, aby doceni� pieszczot� mi�kkiego materia�u. Zawsze kocha�a pi�kne stroje, pyszni�ce si� kolorami i z�otem materia�y, ale to by�o tak dawno... Na co zda si� kobiecie najwspanialsza toaleta, je�li w pobli�u nie ma ukochanego m�czyzny?

W g��bi komnaty s�u��ce otworzy�y haftowane zas�ony wysokiego, hebanowego �o�a inkrustowanego ko�ci� s�oniow� i przygotowa�y pos�anie, lecz ona da�a im znak, �e nie ma jeszcze ochoty i�� spa�. Nie mog�aby zasn�� z tyloma pytaniami wymagaj�cymi natychmiastowej odpowiedzi. Zdecydowanym krokiem ruszy�a w stron� drzwi, szeleszcz�c d�ug� sukni�. Za progiem sta� Josse. Jego oczy na widok wystrojonej Katarzyny sta�y si� okr�g�e jak szklanki, lecz za chwil� na ustach pojawi� si� u�miech.

� Ju� po wszystkim! � oznajmi�. � Niewolnicy medyka zanie�li chorego do �o�a. Czy chcesz go, pani, zobaczy� przed udaniem si� na spoczynek?

Katarzyna przytakn�a i uj�wszy Jossego pod rami� ruszy�a przez d�ug�, o�wietlon� p�on�cymi �uczywami galeri�, w kt�rej niedawno zgin�a niepokoj�ca zjawa. Katarzyna sz�a szybko, z wyprostowan� g�ow� i z oczami utkwionymi przed siebie. Josse obserwowa� j� k�tem oka, wreszcie powiedzia�: � Co� mi si� widzi, pani, �e masz jakie� zmartwienie.

� Martwi� si� o Waltera, to normalne!

� Nie. Kiedy opuszcza�a� komnat� medyka, nie mia�a� takiej napi�tej twarzy, ani spojrzenia zaszczutego zwierz�cia. Co� musia�o ci si� sta�. Ale co?

� Powinnam pami�ta� � odpar�a z cieniem u�miechu na ustach � �e twoje oczy widz� nawet w nocy.

Natychmiast podj�a decyzj�. Josse by� inteligentny, bystry, zwinny i mia� g�ow� pe�n� pomys��w. Co prawda, nie m�g�by ca�kowicie zast�pi� Sary, jednak z pewno�ci� mo�na mu by�o zaufa�.

� Tak, masz racj�, Josse! Przed chwil� w tej galerii spotka�am kogo�... w�a�ciwie mnicha, wysokiego, chudego, z popielatymi w�osami, o twarzy jakby wyciosanej z kamienia, z czarn� przepask� na oku... Chcia�abym si� dowiedzie�, kim jest ten mnich. Ot� przypomina mi on do z�udzenia kogo�, kogo ongi� dobrze zna�am i my�la�am, �e dawno nie �yje.

� Zrobi si�! � odpar� Josse z u�miechem. � Zaprowadz� ci� do Waltera, a sam p�jd� zasi�gn�� j�zyka!

I zostawiwszy j� przed pokojem w wie�y, w kt�rym u�o�ono Waltera, Josse znikn�� za zakr�tem schod�w jak duch. Katarzyna wsun�a si� ostro�nie do pokoju.

By� o wiele mniejszy ni� zajmowany przez ni� i wyposa�ony w ��ko, w kt�rym pot�ne cia�o Normandczyka z ledwo�ci� si� mie�ci�o, oraz dwa taborety... Zbli�y�a si� na palcach. Walter spa� le��c na plecach, z g�ow� owini�t� banda�ami. Na jednym z taboret�w sta� ma�y ogarek, rzucaj�cy sk�pe �wiat�o na g�ow� chorego. Jego twarz by�a spokojna i odpr�ona, lecz Katarzynie wyda�a si� niezwykle czerwona. Pomy�la�a, �e by� mo�e mia� gor�czk� i pochyli�a si�, chc�c uj�� jego d�o�, lecz czyja� r�ka powstrzyma�a j�. Z g��bi ciemnej komnaty wy�oni� si� Hamza, trzymaj�c palec na ustach.

� Da�em mu silny �rodek nasenny � wyszepta�. � W przeciwnym razie b�l uniemo�liwi�by mu wyzdrowienie. Zostaw go w spokoju. Gor�czka ro�nie.

� Wyzdrowieje?

� Mam tak� nadziej�! M�zg nie by� uszkodzony, jednak nigdy nie wiadomo, czy nie zostan� jakie� �lady.

Oboje wyszli z pokoju. Hamza doradzi� m�odej kobiecie, by uda�a si� na spoczynek, zapewniaj�c, �e don Alonso te� ju� dawno �pi. Po�egnawszy si� pod��y� do swego laboratorium, pozostawiaj�c Katarzyn� sam� sobie. Przesz�a przez dziedziniec, wdychaj�c nocne zapachy u�pionej wsi.

Wszystkie dzikie ro�liny, wygrzane w ci�gu dnia na s�o�cu, wydziela�y siln� wo�. Powietrze pachnia�o tymiankiem i macierzank�. Po silnych wra�eniach tego wieczoru potrzebowa�a spokoju i ciszy. Czerwona masa zamczyska stopi�a si� z ciemno�ciami nocy. Nie by�o s�ycha� �adnych odg�os�w, tylko od czasu do czasu wolne kroki stra�nika albo krzyk nocnego ptaka. Przez chwil� zatrzyma�a si� pod arkadami, gdzie kafelki b�yszcza�y w blasku ksi�yca, staraj�c si� uspokoi� szale�cze bicie serca. Nast�pnie, pomy�lawszy, �e Josse mo�e ju� wr�ci� z wiadomo�ciami, skierowa�a si� w stron� schod�w prowadz�cych do jej pokoju, kiedy nagle zza kolumny wyskoczy� niespodziewanie Tomasz de Torquemada. Niemile zaskoczona Katarzyna wzdrygn�a si�, lecz tym razem zaskoczenie by�o obop�lne. Na widok m�odej kobiety w aureoli z�ocistych pukli i �wietlistej lekko�ci jedwabiu sukienki m�odzieniec stan�� jak wryty.

Przez chwil� stali nieruchomo naprzeciw siebie. Katarzynie zdawa�o si�, �e w lodowatym spojrzeniu dostrzega co� na kszta�t niedowierzania zmieszanego z zabobonnym strachem. Zaci�ni�te usta pazia otworzy�y si�, lecz nie pad�y z nich �adne s�owa. Tomasz obliza� si� tylko, podczas gdy jego wzrok omi�t� m�od� kobiet� od szyi, poprzez g��boki dekolt, zatrzymuj�c si� w s�odkiej dolinie piersi, kt�rych kszta�t podkre�la�a z�ota, zaci�ni�ta pod nimi wst�ga. Najwidoczniej ch�opiec ten nigdy jeszcze nie widzia� czego� takiego, poniewa� sta� jak ko�ek, nie my�l�c zej�� jej z drogi. Katarzyna zas�oni�a piersi i u�miechn�wszy si� ozi�ble zapyta�a: � Czy zechcesz mnie przepu�ci�, panie?

Na d�wi�k g�osu pa� podskoczy� jak obudzony ze snu. Na jego poczerwienia�ej twarzy malowa� si� strach. Prze�egna� si� szybko kilka razy, wyci�gn�� ramiona przed siebie, jakby chc�c odepchn�� zbyt kusz�ce zjawisko, po czym krzykn�wszy gard�owym g�osem �Vade retro Satanas�* [*Vade Retro Satanas!

� Id� precz, szatanie!], odwr�ci� si� i czmychn�� ile si� w nogach. Po chwili poch�on�y go ciemno�ci nocy. Katarzyna wzruszy�a ramionami i posz�a swoj� drog�. Przed pokojem czeka� ju� na ni� Josse, oparty o framug� drzwi.

� No i jak? Dowiedzia�e� si�, kim jest ten mnich?

� Zw� go Fray Ignacio, ale ludzie arcybiskupa niech�tnie o nim m�wi�. Zdaje si�, �e wszyscy panicznie si� go boj�. Chyba nawet bardziej ni� Maura i czarnego pazia o twarzy z�ego ducha.

� A sk�d pochodzi? Sk�d si� tu wzi��? Od kiedy mieszka w zamku?

� Pani Katarzyno � odpowiedzia� Josse spokojnie. � My�l�, �e don Alonso, kt�ry, jak zauwa�y�em, bardzo ceni sobie twoje towarzystwo, poinformuje ci� lepiej ni� ja na temat tego dziwnego osobnika, gdy� tylko on tutaj kontaktuje si� z Fray Ignacio, zajmuj�cym si� alchemi� i przemian� metali. Poszukuje on, jak wielu innych, s�ynnego kamienia filozoficznego. G��wnym jego zaj�ciem jest pilnowanie skarbca arcybiskupa, nadzwyczajnej kolekcji drogocennych kamieni. Pewna zaufana osoba don Alonsa powiedzia�a mi, �e nikt tak jak Fray Ignacio nie zna si� na klejnotach... ale, ale... co si� z pani� dzieje? Chyba nie zemdlejesz?

W istocie, Katarzyna poblad�a i opar�a si� o mur. Czu�a, �e ziemia usuwa si� spod jej n�g. Josse nie m�g� przecie� wiedzie�, �e pasj� Garina by�o gromadzenie klejnot�w i �e zna� si� na nich wybornie.

� Nie... nic mi nie jest, to tylko zm�czenie, ledwo trzymam si� na nogach...

� A wi�c trzeba i�� spa�! � powiedzia� Josse dobrodusznie. � Zreszt�, ja ju� wi�cej nic nie wiem... Chyba tylko to, �e Fray Ignacio rzadko wychodzi z prywatnych komnat don Alonsa, gdzie ma swoje laboratorium alchemiczne i gdzie znajduje si� skarbiec.

Co m�wi�c, wepchn�� delikatnie Katarzyn� do pokoju o�wietlonego blaskiem czerwonych �wiec. Katarzyna wesz�a do� z uczuciem prawdziwego przygn�bienia. Josse zauwa�y�, �e si� zgarbi�a i by�a jaka� nieswoja. Nie m�g� tylko poj��, dlaczego ten tajemniczy Fray Ignacio tak g��boko wp�ywa� na ni�, i nagle poczu� lito�� dla tej kobiety, tak pi�knej i zarazem tak nieszcz�liwej, kt�rej �ycie miast by� us�ane r�ami, by�o nieustann� walk� na miar� silnego m�czyzny. Poczu� niejasno, �e uczepiaj�c si� jej, dokona� najlepszego uczynku w �yciu. Powodowany jak�� nieokre�lon� moc�, zapatrzony w przygn�bion� posta�, stoj�c� bez ruchu na �rodku pokoju, dawny rzezimieszek wyszepta�: � Odwagi, pani Katarzyno! Pewnego dnia odnajdziesz swe szcz�cie... b�dziesz taka szcz�liwa, �e zapomnisz o wszystkich czarnych godzinach!

Katarzyna powoli odwr�ci�a si� w stron� Jossego. Powiedzia� co�, czego bardzo potrzebowa�a. Spojrzawszy na twarz swego towarzysza wyczyta�a w jego oczach prawdziw�, szczer� przyja��. Tak�, jak� m�czyzna mo�e da� drugiemu m�czy�nie. Dzi�ki tej przyja�ni los uczyni� ich prawdziwymi towarzyszami walki, co dawa�o poczucie bezpiecze�stwa i pewno�ci.

� Dzi�kuj� ci, Josse! � powiedzia�a z u�miechem.

W d�ugich i cienkich palcach don Alonsa l�ni� tajemniczy szmaragd, rzucaj�c w p�omieniu �uczywa blaski, kt�re arcybiskup podziwia� z prawdziwym upojeniem. Bez ko�ca bawi� si� klejnotem, a na widok roztaczanych przez niego niebieskozielonych iskier wykrzykiwa� w najwy�szym zachwycie. Przemawia� do niego jak do kobiety s�owami mi�o�ci, kt�rych Katarzyna s�ucha�a ze zdziwieniem.

�Pi�kno�ci m�rz g��bokich, cudzie dalekiej krainy, gdzie oczy b�stw b�yszcz� twoim tajemniczym blaskiem! O, niezr�wnany szmaragdzie! Czy� jest klejnot pi�kniejszy od ciebie, bardziej poci�gaj�cy, bardziej sekretny i niebezpieczny? Gdy� m�wi si�, �e jeste� przewrotny i z�owrogi...� Nagle arcybiskup odwr�ci� si� w stron� Katarzyny i si�� w�o�y� jej pier�cie� do r�ki.

� Zatrzymaj go! Schowaj! Nie wolno mnie kusi� tak pi�knym klejnotem, gdy� wobec niego staj� si� bezwolny.

� Mia�am nadziej� � wyszepta�a Katarzyna � �e Wasza Wielebno�� przyjmie go w podzi�ce za wyleczenie mojego przyjaciela i za wszystkie dowody go�cinno�ci.

� By�bym pod�y i niegodny swego nazwiska, moja droga, gdybym nie ofiarowa� jednego i drugiego tak szlachetnej damie. M�j honor nie zni�s�by �adnej zap�aty. A ten klejnot by�by i�cie kr�lewsk� zap�at�, gdy� nosi herb kr�lowej...

Katarzyna z westchnieniem zawodu w�o�y�a pier�cie� na palec. Zdecydowa�a si� podarowa� go don Alonsowi w nadziei, �e ten poka�e jej kolekcj� pilnowan� przez Fray Ignacia. Mija� ju� bowiem dziesi�ty dzie�, od kiedy przybyli do Koki, a jej nie uda�o si� ponownie ujrze� tej niepokoj�cej twarzy. Fray Ignacio znikn��, jakby poch�on�y go czerwone mury twierdzy. Czu�a, �e z ka�dym dniem po�era j� coraz wi�ksza ciekawo��. Musi si� dowiedzie� prawdy! I to za wszelk� cen�! Lecz co powiedzie� don Alonsowi? Jaki pow�d wymy�li�?

Nagle przyszed� jej do g�owy pewien pomys� i z braku lepszego, nie zastanawiaj�c si�, postanowi�a zamieni� go w czyn. Musia�a pod jakim� pozorem dosta� si� do sekretnych apartament�w alchemika! Obracaj�c pier�cie� wok� palca, wyszepta�a utkwiwszy wzrok w kamieniu: � Oczywi�cie, ten kamie� jest mo�e niedoskona�y... niegodny, bez w�tpienia, by znale�� si� w�r�d pere� twej kolekcji... o kt�rej si� powiada, �e nie ma sobie r�wnej!

Twarz arcybiskupa pokra�nia�a z dumy. U�miechn�� si� �yczliwie do Katarzyny i rzuci� gor�czkowo: � Istotnie, moja kolekcja jest pi�kna! A czy nie ma sobie r�wnej?... Nie s�dz�. S� ksi���ta ukrywaj�cy wi�ksze skarby, lecz i m�j wart jest tego, �eby go zobaczy�. Mog� ci� zapewni�, �e nie pogardzi�bym twoim klejnotem, bro� mnie Panie Bo�e! Je�li odmawiam przyj�cia go, to tylko z przyczyn, o kt�rych ju� ci wspomnia�em, nie za� z �adnych innych! Chcesz dowodu: oto on. Je�li zechcesz mi sprzeda� sw�j pier�cie�, z rado�ci� go od ciebie kupi�!

� Dosta�am go w prezencie � westchn�a Katarzyna, widz�c, �e szanse na wej�cie do imperium alchemika malej� � i nie mog�abym go sprzeda�.

� To oczywiste. Co za� si� tyczy mojej kolekcji, z rado�ci� ci j� poka��...

�eby� mog�a por�wna� i przekona� si�, jak bardzo tw�j pier�cie� pasowa�by do niej.

Katarzyna wstrzyma�a okrzyk rado�ci i po�piesznie ruszy�a za don Alonso poprzez labirynt korytarzy i komnat zamku. Arcybiskup prowadzi� j� schodami wiod�cymi do piwnic. Ma�e drzwi w sali przyj�� pokryte niebieskimi kafelkami prowadzi�y do kr�tych schod�w zag��biaj�cych si� we wn�trzu ziemi. Schody te musia�y by� cz�sto u�ywane, gdy� o�wietla�y je liczne �uczywa. By�y szerokie i wygodne, a jedwabny sznur przymocowany do muru pozwala� oprze� r�k�. �ciany by�y pokryte haftowanymi tapetami. Weszli do komnaty, kt�rej przepych zapiera� dech w piersi. W oczy rzuca�y si� drogocenne dywany, brokatowe poduchy za�cielaj�ce krzes�a i poz�acany st�, na kt�rym sta�y czary wysadzane drogimi kamieniami. Na posadzce z czerwonego marmuru zalega�y jedwabne dywany sprowadzone z dalekiego Cathay. S�dz�c po ilo�ci z�oconych �wiecznik�w, w kt�rych p�on�y setki d�ugich, bia�ych �wiec, don Alonso musia� cz�sto odwiedza� to pomieszczenie, zagl�da� do tego czy innego kufra z pachn�cego drewna sanda�owego lub cedrowego, wysadzanego z�otymi �wiekami i zaopatrzonego w mocne zamki z br�zu.

W g��bi komnaty Katarzyna zauwa�y�a du�y, ceglany piec, na kt�rym sta�a wysoka retorta, wype�niona zielon�, bulgoc�cym ciecz�. By�a ona po��czona za pomoc� w�a z wielkim, miedzianym zbiornikiem, z kt�rego dobywa�y si� jakie� opary: z pewno�ci� by�o to laboratorium alchemika. Serce Katarzyny zacz�o bi� jak szalone, a w ustach zrobi�o jej si� sucho, kiedy w cieniu w�skiej kolumny z zielonego marmuru odkry�a surow� sylwetk� Fray Ignacia. Tajemniczy mnich sta� przed jednym z otwartych kufr�w, badaj�c wnikliwie topaz wyj�tkowej wielko�ci i niezwyk�ego koloru. By� tak tym poch�oni�ty, �e nawet nie zauwa�y� ich wej�cia do skarbca. Dopiero kiedy don Alonso po�o�y� mu d�o� na ramieniu, mnich ockn�� si� i odwr�ci� g�ow� w stron� przyby�ych. Na jego twarz pad� blask �uczywa. Nie mia�a ju� �adnych w�tpliwo�ci! To by� Garin de Brazey!

Katarzyna zesztywnia�a, a na jej skroniach zaperli�y si� kropelki potu. Staraj�c si� ukry� emocje, kurczowo zacisn�a d�onie. Don Alonso, ca�kowicie tego nie�wiadom, rozmawia� z Fray Ignaciem, a po chwili odwr�ci� si� do swojego go�cia i rzek�: � Oto Fray Ignacio, pani Katarzyno. To nieoceniony cz�owiek, a zarazem �wi�ta dusza, chocia� przez swoje alchemiczne do�wiadczenia zyska� sobie u innych mnich�w opini� czarownika. U mnie natomiast znalaz� spok�j i skupienie potrzebne do pracy, a tak�e odpowiednie �rodki. Nie znam nikogo, kto zna�by si� na kamieniach tak jak on. Poka� mu sw�j pier�cie�, pani.

Katarzyna, schowana dot�d za kolumn�, zbli�y�a si� kilka krok�w i stan�wszy w kr�gu �wiat�a odwa�nie podnios�a g�ow�, by spojrze� mnichowi prosto w twarz. Chocia� strach �cisn�� jej serce, kiedy jedyne oko Fray Ignacia spojrza�o na ni�, nie pokaza�a po sobie niczego. Przygl�da�a si� tej twarzy wy�aniaj�cej si� z nico�ci z dzik� zach�anno�ci�, spodziewaj�c si� zaskoczenia, mo�e niepokoju?..

Jakie� by�o jej zdziwienie, kiedy zamiast oczekiwanej gwa�townej reakcji Fray Ignacio z surow� poprawno�ci� schyli� przed ni� g�ow�, nie zdradzaj�c �adnych oznak, �e rozpozna� �on�.

� No wi�c? � zniecierpliwi� si� don Alonso. � Poka� mu szmaragd!

Katarzyna podnios�a pos�usznie drobn� d�o� zakryt� w po�owie r�kawem z bia�ej satyny i wyci�gn�a szmaragd w stron� �wiat�a, ca�y czas nie spuszczaj�c oczu z mnicha. Ten, bez najmniejszej emocji, uj�� jej wyci�gni�t� d�o�, by przyjrze� si� klejnotowi. Jego palce by�y suche i ciep�e. Katarzyna czuj�c ich dotyk zadr�a�a. Fray Ignacio spojrza� na ni� pytaj�co, lecz natychmiast wr�ci� do swych ogl�dzin, kt�re musia�y wypa�� pozytywnie, gdy� z satysfakcj� kiwn�� g�ow�, co doprowadzi�o napi�cie Katarzyny do zenitu. Czy�by ten cz�owiek by� niemy? Kiedy wreszcie us�yszy jego g�os?!

� Czy� nie m�wi�em, �e nies�usznie obawiasz si�, i� szmaragd jest niedoskona�y? � rzuci� weso�o don Alonso.

� A czy Fray Ignacio sam nie m�g�by czego� powiedzie�? A mo�e jest niemy? � spyta�a niecierpliwie.

� Nie jest niemy, lecz nie m�wi w twoim j�zyku. W istocie, na pytanie swego pana Fray Ignacio odpowiedzia� powoli i powa�nie, g�osem, kt�ry m�g� by� g�osem Garina zniekszta�conym przez u�ycie j�zyka obcego lub przez si�� woli albo... g�osem kogo� zupe�nie innego.

� Poka�� ci moje szmaragdy! � powiedzia� arcybiskup. � Prawie wszystkie pochodz� z Djebel Sikait i s� nieziemsko pi�kne!

Skierowa� si� w stron� kufra stoj�cego na �rodku pokoju, zostawiaj�c Katarzyn� sam na sam z jednookim mnichem. Katarzyna nie potrafi�a d�u�ej powstrzyma� pal�cego j� pytania.

� Garin... � wyszepta�a � czy to ty? Odpowiedz mi, na lito�� bosk�! Przecie� mnie rozpozna�e�! Nie udawaj, �e nie wiesz, kim jestem!

Mnich popatrzy� na ni� ze zdziwieniem. Jego zaci�ni�te usta rozszerzy�y si� w smutnym u�miechu. Przecz�co pokr�ci� g�ow�.

� No comprendo...!* [*No comprendo, hiszp. � nie rozumiem.] � wyszepta� i natychmiast wr�ci� do swego topazu.

Katarzyna ruszy�a za nim, jakby i ona chcia�a przyjrze� si� bli�ej imponuj�cemu klejnotowi. Jedwab jej sukni musn�� surowy habit mnicha. Zbiera�o si� jej na gniew. Nawet z bliska podobie�stwo by�o uderzaj�ce! Mog�aby przysi�c, �e ten cz�owiek to Garin... chocia� mia� takie powolne ruchy i m�wi� z tak� powag� w g�osie, kt�ra mog�a zmyli�.

� Popatrz na mnie! � rzuci�a b�agalnie. � Nie udawaj, �e nie wiesz, kim jestem. Przecie� nie zmieni�am si� do tego stopnia! Dobrze wiesz, �e to ja, Katarzyna!

Wszystko na pr�no. Tajemniczy mnich cofn�� si� przed natarciem i przecz�co kr�ci� g�ow�. Tymczasem don Alonso zach�ca� j� do podziwiania klejnot�w, kt�re wyj�� ze skrzyni. Fray Ignacio ze stoickim spokojem w�o�y� ogromny topaz do ma�ego kuferka, jakby zapominaj�c o niezwyk�ym go�ciu. �aden gest, najl�ejsze dr�enie nie zak��ci�o pewno�ci jego ruch�w.

Katarzyna patrzy�a na klejnoty arcybiskupa, nie widz�c �adnego z nich i kieruj�c ca�� uwag� na tajemnicz� sylwetk�, staraj�c si� zauwa�y� jaki� ruch, wyraz twarzy czy spojrzenie, kt�re pozwoli�oby jej odnale�� klucz do tej �ywej zagadki. Niestety! Fray Ignacio wr�ci� do pracy, jakby by� zupe�nie sam. A kiedy Katarzyna i don Alonso opuszczali skarbiec, skin�� jedynie g�ow� podobnie jak na przywitanie.

� Odprowadz� ci�, pani, do twoich apartament�w! � zaproponowa� uprzejmie arcybiskup.

� Nie, dzi�kuj� waszej wysoko�ci. Chcia�abym przed udaniem si� na spoczynek dowiedzie� si� o zdrowie mojego s�ugi. � Ju� mia�a si� oddali�, lecz nagle zawaha�a si�. � Chcia�abym jeszcze dowiedzie� si� jednego: Fray Ignacio wydaje si� niezwyk�ym cz�owiekiem. Czy od dawna pilnuje skarbca?

� Od jakich� siedmiu czy o�miu lat � odpowiedzia� don Alonso. � Moi ludzie znale�li go umieraj�cego z g�odu na drodze. Zosta� wyrzucony z klasztoru w Nawarze z powodu swoich alchemicznych praktyk. Ju� pani m�wi�em: uwa�ali go tam za czarownika... a zreszt�, czy� nie jest nim w pewnym sensie? Lecz jakie to ma dla pani znaczenie? Zostawiam ci� teraz. Czuj� si� bardzo zm�czony.

Katarzyna zauwa�y�a, �e ogl�danie skarb�w wzmog�o nerwowo�� arcybiskupa, gdy� kiedy si� oddala�, jego tiki by�y bardziej widoczne ni� zazwyczaj.

Ostatnie s�owa arcybiskupa d�wi�cza�y jeszcze w jej g�owie. Wytar�a spocone czo�o dr��c� r�k�. Siedem czy osiem lat!... A Garin zosta� powieszony dziesi�� lat temu. Czy jakim� cudem dosta� si� do klasztoru w Nawarze, z kt�rego go wyrzucono? Czy mo�e nigdy nie by�o �adnego klasztoru? A zreszt� to pos�dzenie o czary nie pasowa�o do Garina. Owszem, kocha� klejnoty i w tym by� podobny do mnicha, lecz w ich domu nigdy nie by�o �adnego laboratorium. Czy nale�a�o wnioskowa�, �e po�wi�ci� si� alchemii po stracie fortuny? Znale�� s�ynny kamie� filozoficzny, co za pokusa dla cz�owieka, kt�rego wszystkiego pozbawiono!

Nagle Katarzyna otrz�sn�a si� ze swych my�li i ruszy�a w stron� wie�y, udaj�c, �e nie widzi Tomasza, kt�ry nagle pojawi� si� na dziedzi�cu. Od kiedy przyjecha�a do Koki, nieustannie napotyka�a na swej drodze ponurego pazia. Czy sz�a do kaplicy, czy do wie�y, czy do innej cz�ci zamku, ci�gle pojawia� si� na jej drodze. Nigdy si� do niej nie odezwa�, tylko po�era� j� wzrokiem. Katarzyna, na kt�r� �le dzia�a�o jego zachowanie, postanowi�a wi�cej nie zauwa�a� jego obecno�ci. Uda�a si� wi�c do pokoju Waltera, nie ogl�daj�c si� za siebie.

Normandczyk szybko wraca� do zdrowia. Jego wrodzona si�a w po��czeniu z doskona�ym jedzeniem i nienagann� czysto�ci� panuj�c� w zamku pozwoli�y mu przezwyci�y� �miertelne niebezpiecze�stwo, na jakie nara�ony by� chory przy tego typu operacji. Niestety, wszystkim wydawa�o si�, �e olbrzym straci� pami��.

Odzyska� jasno�� widzenia, pe�n� �wiadomo��, lecz tego wszystkiego, co si� z nim dzia�o, zanim po raz pierwszy otworzy� oczy po operacji, nie pami�ta�. Nie pami�ta� nawet, jak si� nazywa, co przyprawi�o Katarzyn� o czarn� rozpacz. Kiedy maureta�ski medyk oznajmi�, �e Walter odzyska� �wiadomo��, rzuci�a si� do niego, lecz jaki by� jej smutek, kiedy przekona�a si�, �e jej nie poznaje. Olbrzym patrzy� na ni� oczami pe�nymi zachwytu, jednak wszystko wskazywa�o na to, �e nie wie, kim jest. Na pr�no przemawia�a do niego, powtarza�a swoje imi�. Olbrzym kr�ci� tylko g�ow�.

� Przebacz, pani... � szepta�. � Jeste� pi�kna jak poranek, niestety nie wiem, kim jeste�... skoro nie wiem nawet, kim jestem ja sam � doda� ze smutkiem.

� Nazywasz si� Walter Malencontre. Jeste� zarazem moim s�ug� i przyjacielem. Czy�by� o wszystkim zapomnia�? O naszych znojach, o Montsalvych, o Michale, o Sarze... i o panu Arnoldzie?

Wymawiaj�c imi� m�a, Katarzyna wybuchn�a szlochem, lecz we wzroku olbrzyma nie pojawi�a si� �adna iskierka pami�ci. Znowu potrz�sn�� g�ow�.

� Nie, niczego nie pami�tam!

Wtedy Katarzyna odwr�ci�a si� w stron� Hamzy, kt�ry z pewnej odleg�o�ci obserwowa� scen�.

� Czy nic nie da si� zrobi�? � spyta�a rzucaj�c na niego b�agalne spojrzenie.

Medyk skin�� na ni�, by si� zbli�y�a, po czym wyprowadziwszy j� z pokoju, powiedzia�: � Niestety, nic wi�cej nie mog� uczyni�. Jedynie natura mo�e wr�ci� mu pami��.

� W jaki spos�b?

� Musi prze�y� szok. Mia�em nadziej�, �e b�dzie nim spotkanie z tob�, ale tak si� nie sta�o.

� A przecie� by� do mnie bardzo przywi�zany... Mog� nawet powiedzie�, �e chyba skrycie kocha� si� we mnie...

� Spr�buj wi�c obudzi� na nowo t� mi�o��. Mo�e zdarzy si� cud, a mo�e te� nigdy nie nast�pi. Wtedy ty staniesz si� jego pami�ci� i b�dziesz musia�a nauczy� go wszystkiego o jego przesz�o�ci.

Katarzynie d�wi�cza�y te s�owa w uszach, kiedy wchodzi�a do ma�ego pokoju o�wietlonego jedn� �wiec�. Walter siedz�c przy oknie patrzy� w niebo. Gdy wesz�a, odwr�ci� g�ow�, ukazuj�c twarz napi�tnowan� cierpieniem. Pomimo wychudzenia, jego sylwetka pozosta�a nadal imponuj�ca. Ongi� Katarzyna cz�sto powtarza�a mu w �artach, �e wygl�da jak machina obl�nicza. Teraz, kiedy ju� nie le�a� w ��ku, pok�j wydawa� si� dla niego za ciasny.

Chcia� wsta�, lecz Katarzyna powstrzyma�a go, k�ad�c r�k� na jego ko�cistym ramieniu.

� Nie... nie ruszaj si�! Dlaczego jeszcze nie �pisz?

� Nie chce mi si� spa�. Dusz� si� w tym pokoju! Jest taki ma�y.

� D�ugo tu nie zostaniesz. Jak tylko nabierzesz si� i b�dziesz m�g� wsi��� na konia, ruszymy w drog�.

� My?... To znaczy, �e zabierzecie mnie z sob�?

� Zawsze je�dzi�e� ze mn� � odpowiedzia�a smutno Katarzyna. � By�o to dla ciebie naturalne... Czy nie chcesz wi�cej mi towarzyszy�?

Walter milcza� i serce Katarzyny �cisn�o si� bole�nie. A je�li odm�wi? Je�li wybierze inn� drog�? Poniewa� nic nie pami�ta�, w tej chwili nie by�a dla niego nikim wi�cej, jak tylko �adn� kobiet�. A nigdy, tak jak teraz, nie potrzebowa�a jego si�y i jego obecno�ci. Zawsze oddziela�a j� od cierpienia szeroka pier� Waltera. Czy dlatego wyrwa�a przyjaciela z obj�� �mierci, by straci� go na zawsze? Do jej oczu nap�yn�y �zy.

� Nie odpowiedzia�e�... � powiedzia�a ochryp�ym g�osem.

� Bo sam nie wiem... Jeste�, pani, taka pi�kna, �e chcia�bym i�� za tob�... jak za gwiazd�. Lecz je�li chc� odnale�� swoj� przesz�o��, mo�e trzeba, �ebym odszed� sam. Co� mi m�wi, �e zawsze by�em sam i �e powinienem zosta� sam...

� To nieprawda! Nie opuszcza�e� mnie przez trzy lata. Razem walczyli�my, razem bronili�my si�, razem cierpieli�my, uratowa�e� mi �ycie wiele razy! Co poczn�, je�li mnie opu�cisz? � Opad�a ci�ko na ��ko, uginaj�c si� pod ci�arem rozpaczy. Ukrywszy twarz w dr��cych d�oniach, wyszepta�a z bole�ci�: � B�agam ci�, Walterze! Nie opuszczaj mnie! Bez ciebie jestem zgubiona... zgubiona...

Gorzkie �zy pop�yn�y po jej policzkach. Poczu�a si� okropnie samotna, opuszczona przez wszystkich. A na dodatek ten mnich, ten �ywy koszmar nawiedzaj�cy mury tego zamku, t�sknota za dzieckiem, za krajem. By�a te� zazdro��, kt�ra j� dr�czy�a za ka�dym razem, gdy wspomnia�a o m�u. A teraz Walter chcia� si� od niej odwr�ci�; to by�o wi�cej, ni� mog�a znie��.

� Nie p�acz, pani � rzek� Walter. � Je�li sprawia ci to tak� przykro��, to p�jd� za tob�!

Katarzyna unios�a mokr� od �ez twarz z oczami pa�aj�cymi gniewem: � Czy to ma by� lito�� czy rezygnacja? Przecie� kiedy� kocha�e� si� we mnie, cz�owieku! �y�e� tylko dla mnie, tylko przeze mnie!... Je�li szwankuje ci pami��, to przynajmniej serce powinno podpowiedzie� ci prawd�!

Walter pochyli� si� nad jej s�odk�, mokr� od �ez twarz�.

� Tak bardzo chcia�bym sobie przypomnie�! � westchn�� smutno. � Kocha� ciebie to musi by� �atwe... Jeste� taka pi�kna! Jakby� by�a ulepiona ze �wiat�a. Twoje oczy s� s�odsze ni� noc...

Nie�mia�o uj�� Katarzyn� za podbr�dek, �eby spojrze� w fio�kowe oczy, b�yszcz�ce od �ez. Kiedy jego twarz znalaz�a si� blisko jej twarzy, przypomnia�a sobie g�os Hamzy szepc�cy: �Spr�buj wzbudzi� w nim mi�o��...� I w�wczas, nie mog�c opanowa� impulsu, wyszepta�a: � Poca�uj mnie... Walter zawaha� si�. Wtedy ona przywar�a do jego ust, oplataj�c mocn� szyj� ramionami. Zaci�ni�te usta Waltera nie odpowiedzia�y od razu na pieszczot�, jakby wahaj�c si� nad brzegiem rozkoszy. Po czym nagle Katarzyna poczu�a, �e jego usta o�y�y, �e sta�y si� gor�ce i brutalne i �e Walter �cisn�� j� w swych ramionach. Spleceni potoczyli si� na �o�e.

Katarzyna poczu�a budz�ce si� po��danie, kt�re przysz�o jak burza w jej zbyt d�ugo u�pionym ciele. Zawsze darzy�a Waltera g��bok� czu�o�ci�, a przed chwil�, podaj�c mu usta, my�la�a tylko, �e musi spowodowa� wstrz�s, kt�ry przywr�ci�by mu pami��. Jednak w miar� jak budzi�o si� po��danie w tym ciele przyci�ni�tym do jej cia�a, w niej tak�e zrodzi�o si� po��danie. Przez jej m�zg przebieg�a jak b�yskawica my�l o m�u, lecz odepchn�a j� z gniewem. Nie, nawet obraz m�a nie powstrzyma jej! A czy� jego powstrzyma� obraz ich mi�o�ci przed oddaniem poca�unk�w i u�cisk�w obcej kobiecie? Nadesz�a pora zemsty, pot�guj�ca uczucie oczekiwanej rozkoszy. Czu�a niewprawne r�ce Waltera szamoc�ce si� ze skomplikowanym zapi�ciem jej sukni. Odepchn�a go �agodnie.

� Poczekaj! Nie �piesz si� tak!

Zgrabnym ruchem bioder wyprostowa�a si� i wsta�a. Sk�py blask �wiecy wyda� si� jej niewystarczaj�cy. Nie chcia�a odda� si� ukradkiem, w ciemno�ci. Chcia�a du�o �wiat�a, na twarzy i na ciele, kiedy b�dzie j� posiada�... Chwyciwszy �wiec�, pobieg�a za�wieci� dwa kandelabry stoj�ce na kufrze przy �cianie. Walter siedz�c na brzegu �o�a przygl�da� si� jej, nie rozumiej�c, co czyni.

� Po co to wszystko? Chod� do mnie... � prosi� wyci�gaj�c niecierpliwe r�ce, gotowy rzuci� si� na ni�.

Katarzyna jednak powstrzyma�a go wzrokiem.

� Zaczekaj � powiedzia�a, po czym chwyciwszy le��cy na stole n�, jednym ruchem rozci�a sznur�wki sukienki i zrzuci�a j� z radosnym po�piechem, nast�pnie pozby�a si� halki z bia�ej satyny i cienkiej koszulki. Walter �ledzi� chciwie ka�dy jej ruch, ze�lizguj�c si� wzrokiem po nagim ciele Katarzyny. Czu�a jego p�on�ce spojrzenie na swych piersiach, na brzuchu i udach, rozkoszuj�c si� nim jak pieszczot�. Kiedy opad�a z niej ostatnia sztuka bielizny, przeci�gn�a si� jak kot w ciep�ym �wietle �wiec, wskoczy�a do ��ka i otworzywszy ramiona wyszepta�a: � A teraz chod�! Wtedy Walter skoczy�...

� Katarzyno...! � krzykn�� w chwili najwi�kszej rozkoszy, a teraz, dysz�c, patrzy� rozwartymi oczami na s�odk� twarz, kt�r� trzyma� w d�oniach.

� Katarzyno � powt�rzy�. � Pani Katarzyno! Czy ja �ni�?

Fala rado�ci zala�a Katarzyn�. Hamza mia� racj�! Obudzona mi�o�� uczyni�a cuda... M�czyzna, kt�rego obejmowa�a, nie by� ju� obcym cz�owiekiem, cia�em o nieobecnej duszy. Znowu by� sob�... a ona ju� dawno nie czu�a si� taka szcz�liwa. Teraz chcia� si� odsun��, lecz ona mocniej przyci�gn�a go do siebie.

� Zosta�!... Tak, to ja... To nie sen, ale nie opuszczaj mnie!... P�niej ci wyja�ni�! Zosta� i kochaj mnie... Tej nocy nale�� do ciebie.

Walter na powr�t odda� si� pieszczotom. Spe�ni�o si� jego stare marzenie, by zdoby� t� uwielbian� kobiet�. Upaja� si� ni� jak mocnym winem z zach�anno�ci� cz�owieka, kt�ry cierpia� z pragnienia przez wiele nie ko�cz�cych si� dni. A Katarzyna, szcz�liwa i zaspokojona, oddawa�a si� z niek�amanym entuzjazmem huraganowi nami�tno�ci.

W �rodku nocy zdarzy�o si� jednak co� dziwnego. W pewnej chwili zdawa�o si� jej, �e kto� pr�buje otworzy� drzwi. Wyprostowa�a si�, nas�uchuj�c przez chwil� i daj�c znak Walterowi, by nic nie m�wi�. �wiece dogasa�y, ale dawa�y dosy� �wiat�a, by stwierdzi�, �e drzwi si� nie ruszaj�. Nie by�o s�ycha� �adnego d�wi�ku... Wreszcie Katarzyna pomy�la�a, �e co� si� jej przywidzia�o, i z powrotem przytuli�a si� do kochanka.

Walter zasn�� nad ranem. Zapad� w ci�ki, g��boki sen, wype�niaj�c wie�� pot�nym chrapaniem. To by�y istne tr�by triumfalne. Katarzyna patrzy�a, jak �pi spokojny i odpr�ony z p�otwartymi, mi�kkimi ustami. Jego pot�ne, le��ce bezw�adnie w poprzek skot�owanego ��ka cia�o mia�o w sobie co� dzieci�cego. Poczu�a g��bok� czu�o��. Jego mi�o�� do niej, wiedzia�a o tym, by�a wyj�tkowej jako�ci. Walter kocha� j� dla niej samej, niczego nie ��daj�c dla siebie, i ta mi�o�� rozgrza�a jej zzi�bni�te serce.

Pochyliwszy si� nad �pi�cym, poca�owa�a go w zamkni�te powieki, nast�pnie szybko za�o�y�a ubranie, zamierzaj�c wr�ci� do swych apartament�w przed �witem. Nie by�o to �atwe; rozci�te sznur�wki sukienki nie dawa�y si� zwi�za�, jednak w ko�cu jako� si� z tym upora�a. Wy�lizgn�a si� na zewn�trz bez but�w, �eby nikogo nie zbudzi� i zesz�a na palcach po kamiennych schodach. Nad zamkiem poja�nia�o ju� niebo. W korytarzach, jedno po drugim, dogasa�y �uczywa, wydzielaj�c k��by dymu. Tu i �wdzie spali stra�nicy oparci na pikach. Wreszcie dotar�a do swej komnaty i z rozkosz� wsun�a si� do czystej po�cieli, zrzuciwszy sukienk�, kt�r� przez ca�� drog� musia�a przytrzymywa� r�kami. Czu�a mi�e zm�czenie po p�omiennej nocy, jednocze�nie pozby�a si� majak�w i by�a prawie szcz�liwa. Oczywi�cie, nie by�o to wspania�e upajaj�ce unicestwienie, jakie tylko Arnold potrafi� jej da�. W ramionach jedynego m�czyzny, jakiego kiedykolwiek kocha�a, Katarzyna zapomina�a o ca�ym �wiecie, rezygnowa�a z w�asnej osobowo�ci i w�asnej woli, tworz�c z nim jeden umys� i jedno cia�o. Jednak tej nocy jej czu�o�� dla Waltera, jej gor�ce pragnienie, by wyrwa� przyjaciela ze szpon�w niepami�ci i bolesny g��d w�asnych zmys��w zast�pi�y doskonale prawdziw� pasj�. Odkry�a, jak wielkie uspokojenie dla cia�a i ducha mo�e da� kobiecie m�czyzna zakochany i gor�cy... tak �e nawet niepokoj�cy obraz Fray Ignacia rozmy� si� i prawie przesta� si� liczy�.

Katarzyna nie chcia�a my�le�, jakie zmiany przynios� najbli�sze dni po wypadkach ostatniej nocy. Nie teraz... P�niej... Jutro! Na razie by�a taka zm�czona, zm�czona... Tak bardzo chcia�o jej si� spa�! Jej powieki opad�y i wkr�tce pogr��y�a si� w b�ogim niebycie.

Kiedy ju� smacznie spa�a; zbudzi� j� lekki dotyk r�ki przebiegaj�cy po piersiach i udach. By�o jeszcze dosy� wcze�nie. Za oknem zaledwie wstawa� dzie�. Rozchyliwszy nieco powieki ujrza�a siedz�c� na brzegu ��ka posta�. Nie mog�a jej rozpozna�. Jednak �wie�o�� poranka i coraz bardziej natarczywy dotyk d�oni brutalnie przywr�ci�y jej �wiadomo��. Zerwana z ��ka po�ciel i nakrycia le�a�y na pod�odze, odkrywaj�c jej nagie, dr��ce cia�o. R�wnocze�nie posta� poruszy�a si�, pochylaj�c si� nad ni�. Z przera�eniem ujrza�a twarz Tomasza de Torquemady, cho� z trudem mo�na by�o go rozpozna�, gdy� w tej chwili przypomina� demona. Z wytrzeszczonymi oczami i pian� na wargach zgrzyta� z�bami. Chcia�a krzykn��, lecz brutalna r�ka zatka�a jej usta. Chcia�a j� zerwa�. Na pr�no. Gwa�towny cios kolana zmusi� jej nogi, by si� rozwar�y, a nagie, pokryte zimnym i lepkim potem cia�o zwali�o si� na ni�.

Nieprzytomna z obrzydzenia, stara�a si� odepchn�� pazia, lecz ten wymierzy� jej taki policzek, �e a� j�kn�a.

� Po co to udawanie, nierz�dnico!... � sykn�� tu� nad jej uchem. � Widzia�em ci� tej nocy w wie�y z twoim s�ug�! Z jak�� rozkosz� mu si� oddawa�a�! Lubisz m�czyzn, nieprawda�? No, dalej�e, poka� mi, co potrafisz!... Teraz moja kolej... Poca�uj mnie, ma�a ladacznico!

Swoje obelgi przerywa� wilgotnymi poca�unkami, od kt�rych zrobi�o si� Katarzynie niedobrze. St�ka� przy tym i sapa�, co by�o r�wnie odra�aj�ce. Trzymaj�c Katarzyn� w �elaznym u�cisku, stara� si� gor�czkowo posi��� swoj� ofiar�, ale nie udawa�o mu si�. To gryz� jej usta, to przyciska� je ko�cist� r�k�. Katarzyna wyt�y�a wszystkie si�y, by odepchn�� to wilgotne obrzydlistwo, ten koszmar wywo�uj�cy md�o�ci. Demon rozpusty, jaki opanowa� ch�opca, by� gorszy i bardziej odpychaj�cy ni� sam Gilles de Rais.

Kiedy jego r�ka zn�w ci�ko opad�a na jej usta, Katarzyna z w�ciek�o�ci� wbi�a we� z�by; Tomasz krzykn�� i odruchowo wyszarpn�� r�k�. To wystarczy�o, by krzykn�a z ca�ych si�, by zawy�a jak ranne zwierz�... Tomasz zacz�� ok�ada� j� na o�lep, lecz nie potrafi� jej uciszy� i sam teraz krzycza� g�o�niej ni� ona, opanowany gor�czk� nienawi�ci. Na wp� og�uszona Katarzyna us�ysza�a walenie do drzwi, a potem trzask �amanego drewna i p�kanie zamk�w, kt�re z hukiem potoczy�y si� po posadzce. Zobaczy�a Jossego odrzucaj�cego precz pot�ny pal, kt�rym wywa�y� zamkni�te przez Tomasza na klucz drzwi. Stary w��czykij rzuci� si� na �o�e, chwyci� Tomasza i zacz�� go ok�ada� bez opami�tania. Schowana za zas�onami �o�a Katarzyna zamkn�a oczy, s�ysz�c tylko g�uche dudnienie pi�ci Jossego i stek najoryginalniejszych paryskich obelg.

Jeszcze ostatni cios pi�ci, ostatni kopniak wymierzony w chudy ty�ek m�odego satyra i Tomasz, nagi jak go pan B�g stworzy�, wylecia� z hukiem na korytarz. Zaledwie dotkn�� posadzki, zerwa� si� jak oparzony i uciek� w pop�ochu. Tymczasem Josse wskaza� Katarzyn� s�u��cym, kt�re przybieg�y us�yszawszy krzyki.

� Zajmijcie si� pani� Katarzyn�. Ja tymczasem udam si� do don Alonsa, �eby mu powiedzie�, co my�l� o jego cennym paziu! Czy kto kiedy widzia� podobne �mierdz�ce �cierwo? Nic ci si� nie sta�o, pani? Wali� na o�lep, kiedy przybieg�em.

Spokojny g�os Jossego doda� Katarzynie odwagi.

� Musz� mie� spore siniaki � odpar�a, sil�c si� na u�miech. � Ale to nic... Dzi�kuj� ci, Josse! Nie wiem, co by si� sta�o, gdyby nie ty... Co za koszmar! Taki m�ody ch�opiec! Niepr�dko uda mi si� to zapomnie�... � doda�a t�umi�c �zy.

� M�odo�� nie ma tu nic do rzeczy! � odpar� Josse. � My�l�, �e ten Tomasz jest op�tany przez szatana. Wystarczy na niego spojrze�, aby domy�li� si�, �e ma okrucie�stwo we krwi... i niez�e zadatki na zbocze�ca. Wsp�czuj� klasztorowi, do kt�rego chce wst�pi�... wsp�czuj� samemu Panu Bogu! Co za przera�liwy s�uga!

Josse zamy�li� si�, zmarszczy� brwi i doda�: � Spu�ci�em paziowi porz�dne lanie, pani Katarzyno, lecz my�l�, �e co rychlej musimy st�d wyje�d�a�. Jak tylko Walter dojdzie do siebie...

� S�dz�, �e ju� doszed� do siebie � przerwa�a Katarzyna. � Odzyska� pami��.

Josse uni�s� brwi, rzucaj�c na ni� spojrzenie pe�ne szczerego zdziwienia.

� Wyzdrowia�?... A jeszcze wczoraj, kiedy poszed�em do niego przed gaszeniem �wiate�, by� ci�gle w takim samym stanie.

� Tej nocy zdarzy� si� cud � powiedzia�a Katarzyna i czuj�c, �e si� czerwieni, odwr�ci�a g�ow�.

Nast�pi�a chwila ciszy, kt�ra spot�gowa�a zmieszanie Katarzyny.

� Chyba �e tak! � powiedzia� w ko�cu Josse. � Wi�c b�dziemy mogli ruszy� wkr�tce w dalsz� podr�.

Po czym spokojnie opu�ci� komnat�, pozostawiaj�c Katarzyn� w r�kach s�u��cych.

Godzin� p�niej don Alonso kaza� zaanonsowa� si� u Katarzyny. By� niezwykle wzburzony. Jego pi�kne r�ce dr�a�y, a g��boki g�os co chwil� przechodzi� w pisk. Przeprosiny gospodarza by�y wylewne, lecz ma�o zrozumia�e, Katarzyna domy�li�a si� jednak, �e arcybiskup zamierza pozby� si� Tomasza.

� Ten przykry incydent ka�e mi si� zdecydowa�, przyjaci�ko. Jutro ode�l� tego nicponia do klasztoru dominikan�w w Segowii, poniewa� tak mu do tego pilno! I niechaj pobo�ni ojcowie maj� si� na baczno�ci!

� Ja tak�e, Wasza Wielebno��, chcia�abym jutro odjecha�, je�li pozwolisz.

� Jak�e to? Tak szybko? A tw�j s�uga?

� Jest w stanie podj�� trud podr�y wraz z nami. B�d� ci dozgonnie wdzi�czna za twoj� dobro�, za szczodro��...

� No, no... moja droga. Nie trzeba...

Przez chwil� przygl�da� si� m�odej niewie�cie. Ubrana w czarn� sukienk� zakrywaj�c� jej szyj� a� do podbr�dka i d�onie a� po same palce, siedzia�a w wysokim, prostym krze�le, wydaj�c si� wcieleniem godno�ci i wdzi�ku. Arcybiskup u�miechn�� si� do niej po ojcowsku.

� A wi�c, odtruwasz, pi�kna ptaszyno! B�d� za tob� t�skni�! Twoja obecno�� by�a jak promie� s�oneczny w tym ponurym zamku... C�... Takie jest �ycie. Dopilnuj� przygotowa� do podr�y.

� Wasza Wielebno��, dzi�kuj� za tyle dobroci... � powiedzia�a Katarzyna, chc�c ukry� wzruszenie.

� Dobro� nie ma tu nic do rzeczy � odpar� don Alonso z u�miechem. � Wiesz przecie�, �e jestem starym estet�, zakochanym jedynie w pi�knie i harmonii. Kiedy pomy�l�, �e taka dama jak ty podr�owa�a w zwyk�ym wozie wype�nionym sianem, dostaj� g�siej sk�rki! Chyba nie chcesz, by do ko�ca �ycia dr�czy�y mnie wyrzuty sumienia i koszmarne sny?

Zamiast odpowiedzie�, Katarzyna osun�a si� na kolana i uca�owa�a z szacunkiem pier�cie� arcybiskupa. Jego dumn� twarz przeszy� dreszcz emocji. Uczyni� nad g�ow� kl�cz�cej szybki znak b�ogos�awie�stwa, po czym po�o�ywszy na niej sw� d�o�, rzek�: � Nie wiem dok�adnie, w jakie strony si� udajesz, moje dziecko, i nie pytam o to. Jednak... intuicja podpowiada mi, �e idziesz na spotkanie niebezpiecze�stwu. Pami�taj w ci�kich chwilach, �e masz tutaj dom i przyjaciela i �e jeden i drugi zawsze przyjm� ci� z otwartymi ramionami � doda�, wycieraj�c g�o�no nos, by ukry� wzruszenie, po czym z g�o�nym szelestem purpurowych szat Jego Wielebno�� arcybiskup Sewilli oddali� si�, uprzedzaj�c, �e idzie wyda� rozkazy, i zakazuj�c Katarzynie miesza� si� do przygotowa�... Oznajmi� tylko, �e za dwie godziny pragnie spotka� si� z ni� przy posi�ku.

Kiedy znikn��, Katarzyna ruszy�a �wawo ku wie�y. �pieszno jej by�o ujrze� Waltera, a jednocze�nie czu�a si� zawiedziona, �e ten do tej pory nie stara� si� z ni� spotka�. A mo�e jeszcze spa�? Unosz�c sukni� obiema r�kami, szybko wspi�a si� po stromych schodach, popchn�a nie domkni�te drzwi i stan�a naprzeciw przyjaciela. Siedzia� na brzegu ��ka z g�ow� schowan� w d�oniach i nie by�o wida�, czy my�li, czy �pi, czy mo�e p�acze. Z jego wygl�du przebija�o straszne przygn�bienie, co Katarzyn� zbi�o z tropu. Spodziewa�a si� zasta� go szcz�liwego i radosnego. A tymczasem by�o na odwr�t.

Katarzyna przywar�a do olbrzyma i obj�a swymi d�o�mi jego r�ce. By�y wilgotne.

� Walterze! � j�kn�a z przej�ciem. � Co ci jest?

Walter podni�s� g�ow�, a na jego zalanej �zami twarzy malowa�o si� niedowierzanie i rozpacz. Spojrza� na Katarzyn�, jakby by�a zjaw�.

� M�j Bo�e! � wybuchn�a gotowa do p�aczu. � Nie strasz mnie!

� A wi�c to nie by� sen... � wybe�kota� powoli. � To by�a� ty... Dzi� w nocy to by�a� ty! Tyle dziwnych rzeczy dzia�o si� w mojej g�owie od tak dawna... Dziwnych rzeczy... Nie wiedzia�em, kiedy ko�czy si� sen, a zaczyna jawa.

Katarzyna odetchn�a z ulg�. Ju� bowiem my�la�a, �e jego choroba wr�ci�a.

� Nie. Tej nocy � powiedzia�a �agodnie � sta�e� si� na powr�t sob�. I... zosta�e� te� moim kochankiem � doda�a szczerze.

Walter chwyci� j� za ramiona, wpatruj�c si� badawczo w �liczn� buzi�.

� Ale dlaczego? Dlaczego nagle wpad�a� w moje ramiona? Co si� sta�o? Jak do tego dosz�o? Zostawi�em ci� w Montsalvy i odnalaz�em w... prawda, przecie� nie wiem nawet, gdzie jeste�my.

� W Koce w Kastylii. Na zamku arcybiskupa Sewilli, don Alonsa de Fonseci.

Walter powtarza� jak we �nie: � W Koce... w Kastylii. Sk�d si� tu wzi�li�my? Trac� g�ow�! Nic nie rozumiem.

� A co dok�adnie pami�tasz?

� Przypominam sobie jak�� bitw�. Rozb�jnicy z lasu Oca, kt�rzy mnie wi�zili, zostali zaatakowani przez �o�nierzy. Zosta�em wzi�ty za jednego z bandyt�w. Broni�em si�. Zosta�em ranny. Dosta�em cios w g�ow�. My�la�em, �e p�knie mi czaszka. A potem... nic nie pami�tam. Chocia� nie... By�o mi zimno i chcia�o mi si� pi�... Pami�tam te� silny, przenikliwy wiatr...

Klatka � pomy�la�a Katarzyna, uwa�aj�c, by nie wspomina� o tym okropnym narz�dziu tortur. Trzeba by�o jednak za wszelk� cen� pom�c Walterowi w zupe�nym odzyskaniu pami�ci.

� A w jaki spos�b wpad�e� w r�ce bandyt�w z Oca? Pewien florencki minstrel* [*Minstrel � �redniowieczny w�drowny �piewak i poeta.], kt�rego spotka�am na drodze do Roncevaux, powiedzia� mi, �e widzia�, jak zgin��e� z r�k g�rali z Nawarry. Widzia� na w�asne oczy, jak wrzucili twoje cia�o w przepa�� bez dna... i, szczerze m�wi�c, my�la�am, �e nie �yjesz!

� Ja te� tak my�la�em. By�em ranny. Napadli na mnie jak stado os. Zdarli ze mnie ubranie i str�cili w przepa��. Powinienem skr�ci� sobie kark, ale B�g czuwa� nade mn�. Spad�em na krzak, kt�ry z�agodzi� si�� upadku, a kiedy otrze�wia�em, wisia�em nagi w�r�d ga��zi, trz�s�c si� z zimna. Zapada�a noc. By�em s�aby jak dziecko, jednak chcia�em �y�.

Pomimo up�ywu krwi, nie straci�em g�owy. Nie wiedzia�em, co robi�: wraca� na drog� by�o zbyt niebezpiecznie. Mogli tam czeka� moi napastnicy czyhaj�cy na nast�pn� ofiar�. Tym razem na pewno by mi nie przepu�cili... Wisia�em wi�c tak, nie wiedz�c, co czyni�, kiedy pode mn�, w dolinie, spostrzeg�em jakie� �wiat�o. To mi doda�o otuchy. Przekonany, �e spotkam tam pasterzy lub drwali, zlaz�em powoli na d�, czepiaj�c si� ska� i korzeni. Nie wiem, jak d�ugo to trwa�o i jak uda�o mi si� zej�� na d� nie skr�caj�c karku.

� I co, pasterze przyj�li ci� i zaopiekowali si� tob�?

� Przyj�li i zaopiekowali si�, owszem... tyle tylko, �e to nie byli pasterze!

� A kto taki?

� Ludzie rozb�jnika panuj�cego nad okolic�, niejakiego Viviena d�Aigremonta.

Katarzyna zmarszczy�a brwi. Ju� raz s�ysza�a to nazwisko. Wymawiali je z wielkim strachem mnisi z Roncevaux i okoliczni wie�niacy.

� Jak si� im wywin��e�?

� W�a�nie, �e si� nie wywin��em. Ten ca�y Vivien d�Aigremont to dzika bestia. Przyj�� mnie tylko dlatego, �e przedstawia�em w jego oczach warto�� handlow�! Zosta�em wyleczony, a gdy tylko odzyska�em si�y, skuto mnie �a�cuchami, zawleczono do Pampeluny i sprzedano jak niewolnika! I to bardzo drogo, wierz mi! � doda� Walter z gorycz�. � Kupi� mnie biskup z tego miasta do pilnowania swej psiarni. By�y to prawdziwe bestie, a najwi�ksz� z nich by� ich pan. W dniu, kiedy rzuci� im m�odego ch�opca na po�arcie, postanowi�em uciec. Nie by�o to �atwe. Nie zna�em ani krainy, ani tego przekl�tego j�zyka. Niestety, ponownie wpad�em w szpony rozb�jnik�w z Oca i zosta�em skuty �a�cuchami. Wtedy na bandyt�w napadli �o�nierze. Mo�e z powodu mojej poka�nej postury zosta�em wzi�ty za ich herszta. Zreszt�, nic nie rozumia�em z tego, co m�wili. Dalszy ci�g z pewno�ci� znasz lepiej ode mnie...

� To prawda.

Katarzyna �agodnie pog�adzi�a olbrzyma po szorstkiej twarzy.

� Okropnie cierpia�e�, Walterze, lecz ja by�am pewna, �e �mier� nie da ci rady: jeste� niezniszczalny... jak nasza matka-ziemia.

� Nie, Katarzyno, jestem tylko cz�owiekiem, takim jak tysi�ce innych! � Zdj�� d�o� Katarzyny ze swej twarzy i doda�: � A teraz ty...

Je�li chcesz, �ebym zrozumia�, musisz wszystko mi powiedzie�, wszystko � bez owijania w bawe�n�, s�yszysz?

Katarzyna przenios�a si� na �aw� przy oknie. Przecie� nigdy nie zamierza�a ukrywa� przed nim prawdy. Nie dalej ni� podczas ostatniej szalonej nocy obieca�a mu: �Jutro wszystkiego si� dowiesz!� � Wszystkiego si� dowiesz! Nie zamierza�am niczego przed tob� ukrywa�!

� powiedzia�a. � Tak wi�c, kiedy florencki minstrel opowiedzia� mi, �e by� �wiadkiem twojej �mierci...

Opowie�� trwa�a d�ugo. Katarzyna m�wi�a powoli, staraj�c si� niczego nie pomin��. Nie oszcz�dzi�a mu �adnego szczeg�u. Po kolei, od ucieczki z Montsalvy, przez pielgrzymk� do Dziewicy z Puy, w�dr�wk� z pielgrzymami, spotkanie z Ermengard� i Jossem Rallardem, kradzie� rubin�w �wi�tej Foy, nast�pnie powiedzia�a o spotkaniu z Janem Van Eyckiem i li�cie od ksi�cia Burgundii, o nienawi�ci Fortunata i ucieczce z Roncevaux z Jossem, wreszcie o uratowaniu Waltera w Burgos i o przyje�dzie do czerwonego zamku arcybiskupa de Fonseca.

Walter s�ucha� uwa�nie, nie przerywaj�c ani razu. Nie spuszcza� te� oczu z Katarzyny, jakby chc�c mie� pewno��, �e jej s�owa zgadzaj� si� z my�lami. Kiedy sko�czy�a, westchn�� g��boko, wsta� i podszed�szy do okna postawi� nog� na zajmuj�cej k�t pokoju �awie.

� Tak wi�c, pan Arnold jest wi�niem Maur�w! W jednej chwili fala zazdro�ci ogarn�a Katarzyn�.

� Wi�niem z w�asnej woli! Przecie� ci powiedzia�am, �e poszed� za t� kobiet� nie przymuszony przez nikogo! Powt�rzy�am ci s�owa Fortunata: �Niewierna jest pi�kna jak jutrzenka, a tw�j m�� zakocha� si� w niej od pierwszego wejrzenia�.

� I ty w to uwierzy�a�? Ty, inteligentna kobieta? A wi�c przypomnij sobie o fanatycznym przywi�zaniu Fortunata do swego pana! Przypomnij sobie o jego cotygodniowych wyprawach do przytu�ku dla tr�dowatych w Calves w deszcz i niepogod�! Ty nie wiesz, bo ci� tam nie by�o, w jak� wpad� w�ciek�o��, kiedy pan de Br�z� przyjecha� do Montsalvy i wszyscy my�leli, �e wyjdziesz za niego! Wrzeszcza� wtedy jak op�tany, �e drogo ka�e ci zap�aci� za t� zdrad�. Fortunat nienawidzi� ci�, Katarzyno! Powiedzia�by cokolwiek, �eby ci� zrani�!

� Nie m�g�by chyba k�ama� do tego stopnia? Przecie� przysi�g� na zbawienie swej duszy, �e Arnold trzyma teraz ksi�niczk� w ramionach!

Kto odwa�y�by si� nara�a� w�asne zbawienie dla zaspokojenia zwyk�ej nienawi�ci?

� Wi�cej ludzi, ni� ci si� zdaje! W ka�dym razie, jest ca�kiem mo�liwe, �e pan Arnold znalaz� mi�o��, lecz czy mo�esz mie� pewno��, �e sam jest zakochany? A zreszt�... � Walter wsta� i zbli�ywszy si� do Katarzyny stan�� przed ni�. � Nie wyruszy�aby�, Katarzyno, w t� bezsensown� podr�, gdyby� nie mia�a nadziei. Wr�ci�aby� do Montsalvy, mo�e na dw�r kr�lewski, gdzie pan de Br�z� got�w jest pa�� ci do st�p... chyba �e przypomnia�aby� sobie o mi�o�ci ksi�cia Filipa. Taka kobieta jak ty nigdy nie przyznaje si� do przegranej, wiem to najlepiej! Nie uwierz� nigdy, �e na zawsze straci�a� Arnolda!

� A mo�e ja tylko mam zamiar wytkn�� mu jego zdrad�? Cieszy� si� z jego zmieszania, rzucaj�c mu prosto w twarz, �e on, chrze�cijanin i kr�lewski kapitan, czo�ga si� u st�p niewiernej!

Katarzyna poczerwienia�a ze z�o�ci i wygl�da�a jak prawdziwy, nastroszony kogut.

� Nie r�b ze mnie g�upca, Katarzyno! Nie uwierz�, �e udajesz si� tam tylko po to, �eby zrobi� scen� m�owi!

� A dlaczego nie?

� Bo to nie jest prawda! Poniewa� nigdy nie kocha�a� innego, poniewa� usychasz z zazdro�ci, wyobra�aj�c sobie Arnolda w ramionach innej i poniewa� nie ustaniesz, nawet gdyby ci� przypiekano rozpalonym �elazem, dop�ki go nie odnajdziesz i... ponownie nie zdob�dziesz!

� Tylko po to, by zap�aci� za zdrad�!

� A jakim prawem? A kto zdradzi� pierwszy? Chcesz, �eby�my porozmawiali o panu de Br�z�? �eby m�wi� z takim zapa�em o twych wdzi�kach, musia� je dobrze zna�! Gdyby� mu nie obiecywa�a, nie przypuszcza�by, �e oddasz mu r�k�? A czy wtedy pomy�la�a� o tr�dowatym nieszcz�niku z Calves i o tym, co poczu�, kiedy si� o tym dowiedzia�. A dowiedzia� si� od Fortunata, kt�ry niczego przed nim nie ukrywa�. Gdybym to ja by� na jego miejscu, chyba bym uciek� z przytu�ku, wyrwa�bym ci� z ramion twego pi�knego kawalera i zabi�bym was oboje go�ymi r�kami, a potem sam sko�czy�bym ze sob�!

� Mo�e dlatego, �e mnie kochasz! � odpar�a gorzko Katarzyna. � Arnold nie rozumowa� tak jak ty...

� Bo on kocha� ci� jeszcze bardziej! Bardziej ni� siebie samego, poniewa� zamkn�� si� sam ze swoim cierpieniem, a�eby� ty mog�a prze�y� nowe szcz�cie. Wierzaj mi, �e p�omie� zazdro�ci, kt�ry ci� spala, jest niczym w por�wnaniu z zazdro�ci�, kt�ra musia�a go po�era� w jego potwornej samotni.

Katarzyna zamkn�a oczy i zadr�a�a.

� Zamilcz, na lito�� bosk�!

� Wi�c przesta� ok�amywa� siebie i mnie! Dlaczego to robisz? Czy z powodu ostatniej nocy?

Otworzy�a nagle oczy b�yszcz�ce od �ez.

� By� mo�e... By� mo�e nie mam ju� ochoty jecha� do Grenady!

� Od wielu dni walczysz sama z sob� � powiedzia� Walter ze zm�czeniem � raz gnana zazdro�ci� do miasta, w kt�rym �yje tw�j m��, raz gotowa da� temu spok�j, wr�ci� do syna i do spokojnego, bezpiecznego domu, do normalnego �ycia. A to, co si� sta�o tej nocy, niczego nie zmienia...

� Dlaczego tak m�wisz?

� Bo wiem... Tej nocy ofiarowa�a� mi rzecz cudown�, nieoczekiwan�... lecz uczyni�a� to z dw�ch powod�w: pierwszy to lito��.

� Walterze! � obruszy�a si� Katarzyna.

� Ale� tak! Z lito�ci! Poniewa� za wszelk� cen� chcia�a� mnie uzdrowi�. Drugi pow�d to zemsta i uspokojenie sko�atanego serca i wyobra�ni, nie daj�cej ci zmru�y� oczu w czasie bezsennych nocy, zaludnionych okrutnymi obrazami Arnolda i niewiernej!

� Nie, to nieprawda! � j�kn�a g�osem dr��cym od �ez. � To nie to! To... nie tylko to... � poprawi�a si� nagle. � Tej nocy ja tak�e by�am szcz�liwa, przysi�gam!

Normandczyk u�miechn�� si� �agodnie.

� Dzi�kuj� za te s�owa! My�l� w istocie, �e bardzo mnie lubisz, Katarzyno, lecz czy odwa�y�aby� si� wyprze� mi�o�ci do Arnolda? Twego m�a i pana! Sama najlepiej wiesz, �e b�dziesz go kocha� tak d�ugo, jak d�ugo starczy ci �ycia.

Katarzyna umilk�a. Spu�ciwszy g�ow�, pozwoli�a �zom sp�ywa� powoli na ciemn� sukienk�.

� Sama widzisz... Dlatego wi�cej nie wspominajmy o tej szalonej i wspania�ej nocy, kt�rej nigdy nie zapomn�, lecz ty, b�agam ci�, musisz zapomnie�!

� Czy ju� mnie nie kochasz? � spyta�a cienkim g�osem. Nast�pi�a ci���ca cisza, kt�r� przerwa� Normandczyk szepc�c ochryp�ym g�osem: � Bogowie moich przodk�w widz�, �e nigdy nie kocha�em ci� mocniej! Ale to w�a�nie z powodu tej mi�o�ci b�agam ci�, by� zapomnia�a. Je�li tego nie zrobisz, moje �ycie stanie si� piek�em... i b�d� musia� ci� opu�ci�... A ja chc� ruszy� w drog� do Grenady wraz z tob�. Pomog� ci odnale�� pana Arnolda!

� S� jednak sprawy, o kt�rych nic jeszcze nie wiesz � nie�mia�o wtr�ci�a Katarzyna. � By� mo�e nie mam prawa, aby nazywa� swoim... m�em Arnolda de Montsalvy...

� Co chcesz przez to powiedzie�?

� �e... mo�e wcale nie mia�am prawa wyj�� za niego... poniewa� obawiam si�... �e m�j pierwszy m�� jeszcze �yje...

Walter uni�s�szy brwi, spojrza� na Katarzyn� pytaj�co. Wtedy ona, bardzo szybko, jakby dla uwolnienia si� od niezno�nego ci�aru, opowiedzia�a o swoim spotkaniu z jednookim mnichem, o dziwnej zgodno�ci wielu fakt�w, wreszcie o swej wizycie w skarbcu i o okropnej niepewno�ci. By�aby ci�gn�a dalej, �eby wyjawi� swoje obawy i skrupu�y, gdyby Walter nie chwyci� jej nagle za ramiona i nie potrz�sn��, jakby chcia� j� obudzi� z koszmarnego snu. By� bardzo blady.

� Zamilcz, Katarzyno! I pos�uchaj mnie! Wyjedziemy, rozumiesz, wyjedziemy natychmiast z tego zamku nie ogl�daj�c si� za siebie! Inaczej ty oszalejesz! To za wiele jak na kobiet�! Przesta� s�ucha� swej wyobra�ni, porzu� krain� sn�w i z�ych czar�w! Kontynuuj sw� drog� i my�l tylko o jednym: przed Bogiem i przed lud�mi jeste� �on� Arnolda de Montsalvy, nosisz jego nazwisko, masz z nim syna! Czy mo�na jeszcze co� doda�? Zapomnij o ca�ej reszcie!

� A je�li ten mnich to rzeczywi�cie Garin de Brazey?

� Nie musisz o tym wiedzie�! Dla ca�ego �wiata i dla niego samego zosta� powieszony. Je�li uda�o mu si� uciec, stworzy� sobie nowy �wiat, zgodny z jego gustami. Nie w�tp ani przez chwil�, �e gdyby chcia� to zmieni�, ju� dawno wyprowadzi�by ci� z niepewno�ci. Jego post�powanie dyktuje ci, co masz robi�. Garin umar�, s�yszysz? Umar�! Jest tylko Fray Ignacio, nie maj�cy z nim nic wsp�lnego! A teraz pora przygotowa� si� do drogi i opu�ci� co rychlej ten przekl�ty zamek!

W tej chwili w s�onecznej ciszy zabrzmia�y tr�bki, przywo�uj�c Katarzyn� do rzeczywisto�ci.

� S�dz�, �e zawsze b�dziesz mie� racj�, przyjacielu! A teraz musz� uda� si� do don Alonsa na wieczerz�. Nie chc�, �eby na mnie czeka�.

� Zawiadom go o swoim wyje�dzie.

� To ju� zrobione. Poniewa� jednak powiedzia�am mu, �e wyruszamy jutro, musimy poczeka� do �witu. Jeszcze tylko jedna noc, Walterze! To ju� nied�ugo!

� Nied�ugo? Ja nie podzielam twojego zdania. Przez jedn� noc tyle mo�e si� zdarzy�! Ale masz racj�: zbyt wiele zawdzi�czamy arcybiskupowi, �eby zachowa� si� po grubia�sku. Tak wi�c, do �witu!

Katarzyna po�piesznie zesz�a ze schod�w. Kiedy przechodzi�a przez niskie drzwi wie�y, zdawa�o si� jej, �e jaki� cie� schowa� si� za filarem. I �e bardzo przypomina� sylwetk� Tomasza de Torquemady. Na wspomnienie pazia zadr�a�a boja�liwie, lecz po chwili by�a ju� na zalanym s�o�cem dziedzi�cu, na kt�rym grupka �o�nierzy i kilku s�u��cych pr�nowa�a po s�u�bie, szukaj�c cienia przed pal�cymi promieniami s�o�ca. A jej gor�ce s�o�ce dawa�o poczucie pewno�ci. Przep�dza�o z�e duchy i perwersyjne cienie! Katarzyna lekkim krokiem pod��y�a do jadalni.

W �rodku nocy obudzi� j� upa� i silny blask. Jak w z�ym �nie ujrza�a, �e otaczaj� j� p�omienie ognia. Drzwi jej komnaty p�on�y, a rozrzucone przed kominkiem polana wydziela�y gryz�cy dym. Zerwa�a si� z �o�a, podbieg�a do okna i pchn�wszy okiennice, zaczerpn�a �wie�ego powietrza. Jednak pod wp�ywem przeci�gu p�omienie skoczy�y �ywiej do g�ry, zajmuj�c drewniane kufry i krzes�a stoj�ce przy kominku. Ogie� obejmowa� ju� tapet� za �o�em, gro��c zapaleniem zas�on.

� Na pomoc! � krzykn�a z przera�eniem. � Pali si�! Na pomoc! Za zas�on� ognia da�y si� s�ysze� jakie� odg�osy, w�r�d kt�rych wydawa�o jej si�, �e rozpoznaje �miech!

� Na pomoc! � krzykn�a czuj�c, �e jest u kresu si�. � Na pomoc! Wychyli�a si� przez okno: musia�o znajdowa� si� jakie� pi��dziesi�t st�p nad ziemi�, jednak w ciemno�ciach nocy odleg�o�� ta wydawa�a si� przepa�ci�. Ogie� rozprzestrzenia� si� z zawrotn� szybko�ci�. Dusz�cy dym mia� jak�� dziwn� gryz�c� wo�. Katarzyna stoj�c w oknie, na pr�no stara�a si� �ykn�� troch� powietrza, gdy� g�sty, czarny dym wali� prosto na ni�. Nie mog�c ju� krzycze� czu�a, �e za chwil� si� udusi i �e nie b�dzie mia�a si�y, by wyskoczy� przez okno. Nogi ugi�y si� pod ni�. Zacz�a kaszle�, maj�c wra�enie, �e jej p�uca r�wnie� ogarn�y p�omienie. Zrozumia�a, �e to ju� koniec i stara�a si� odnale�� w pami�ci jakie� strz�py modlitwy...

Kiedy otworzy�a oczy, by�a ca�a mokra, zzi�bni�ta na ko�� i szcz�ka�a z�bami. Czu�a, �e czyje� szorstkie r�ce nacieraj� jej cia�o. Potem zawini�to j� w co� r�wnie szorstkiego, lecz ciep�ego. Wreszcie, poprzez czerwon� mg�� przes�aniaj�c� jej oczy pozna�a nachylon� nad sob� twarz Jossego. Widz�c, �e Katarzyna odzyskuje �wiadomo��, Josse u�miechn�� si�.

� Przyby�em w sam� por�! � powiedzia�. � My�la�em, �e nie uda mi si� pokona� �ciany ognia. Na szcz�cie zawali� si� kawa� muru, otwieraj�c mi drog�, dzi�ki czemu mog�em wyci�gn�� ci� z p�omieni!

Uni�s�szy si� na �okciu, Katarzyna spostrzeg�a, �e le�y na posadzce w galerii, a na drugim jej ko�cu, tam gdzie by�y jej drzwi, szaleje jeszcze ogie�, lecz nie by�o wida� �ywej duszy...

� Nie ma nikogo? Czy�by po�ar nie postawi� na nogi ca�ego zamku? � spyta�a niepomiernie zdziwiona.

� Dlatego, �e pali si� tak�e u arcybiskupa. Ca�a s�u�ba gasi po�ar, �eby uratowa� don Alonsa! Zreszt� drzwi tej galerii zosta�y zabarykadowane od zewn�trz!

� W takim razie jakim sposobem ty si� tu znalaz�e�?

� A takim, �e w nocy przyszed�em tutaj, aby zdrzemn�� si� pod kamienn� �aw�. Po porannym zaj�ciu mia�em z�e przeczucia. Chcia�em pilnowa� twego pokoju, a pod �aw� nikt nie m�g� mnie zauwa�y�. Zasn��em jednak jak kamie�. Ze mn� tak zawsze! Kiedy jestem zm�czony, �pi� jak zabity. Podpalacz nie widzia� mnie, gdy rozrzuca� polana, a ja te� nic nie s�ysza�em.

� Podpalacz?

� Chyba nie s�dzisz, �e ogie� wybuchn�� sam! R�wnie� u don Alonsa! Zreszt� chyba wiem, czyja to sprawka...

Jakby na potwierdzenie jego s��w, drzwi przy ko�cu galerii otworzy�y si�, ukazuj�c d�ug�, bia�� posta� z �uczywem w r�ku. Katarzyna, ku swemu przera�eniu, rozpozna�a Tomasza. W stroju mnicha, z rozbieganymi oczami, zbli�a� si� jak zjawa w kierunku po�aru, niewra�liwy na g�stniej�cy w galerii dym.

� Popatrz, Katarzyno � szepn�� Josse. � On nawet nas nie zauwa�y�. W istocie, ch�opiec wygl�da� jak lunatyk ze swoim �uczywem, jak upad�y anio� zemsty i nienawi�ci. Jego usta drga�y spazmatycznie. Katarzynie uda�o si� wy�owi� s�owo �fuego�*... [*Fuego, hiszp. � ogie�.] Tomasz przeszed� obok, nie widz�c jej. Zakaszla�a. Nie us�ysza�, kieruj�c si� w stron� ognia w�r�d czarnych j�zor�w dymu.

� Co on m�wi? � spyta�a.

� �e ogie� jest pi�kny, �e ogie� jest �wi�ty! �e ogie� oczyszcza! �e wznosi si� a� do Boga. �e ten zamek, siedlisko diab�a, musi sp�on��, by uwolnione dusze jego mieszka�c�w wr�ci�y do Boga... Ca�kiem oszala�. Skorzystajmy, �e nie zamkn�� za sob� drzwi, i uciekajmy.

Katarzyna ruszy�a za Jossem, lecz odwr�ciwszy si� jeszcze na progu spostrzeg�a, jak k��by dymu wch�on�y prawie zupe�nie bia�� sylwetk�.

� Ale�... on si� spali! � powiedzia�a.

� Nic lepszego nie mo�e go w �yciu spotka�! � rzuci� gniewnie Josse i bez ceremonii poci�gn�� Katarzyn� na zewn�trz.

Katarzyna ledwo sz�a, potykaj�c si� o pl�cz�ce si� wok� n�g rogi koca, w kt�ry by�a zawini�ta. Nagle potkn�a si� i uderzy�a g�ow� o mebel. Krzykn�a z b�lu i zgi�a si� wp�, trac�c oddech. Josse zakl�� pod nosem, lecz widz�c, �e kobieta ma w oczach �zy, podni�s� j� i pom�g� przeby� ostatnie metry, dziel�ce ich od wyj�cia na dw�r. Zastali spanikowany t�um pazi�w, �o�nierzy, mnich�w i s�u��cych, kt�rzy biegali tam i z powrotem, lamentuj�c i zanosz�c do nieba mod�y. Pomi�dzy wielk� studni� a wej�ciem do apartament�w biskupa niewolnicy utworzyli szereg i podawali wiadra wody, gdy� z okien na pi�trze bucha�y wysokie p�omienie.

Panik� wywo�a�y pog�oski, �e ogie� zosta� pod�o�ony w czterech rogach zamku. Dziedziniec, otoczony czerwonymi, b�yszcz�cymi murami, w kt�rych odbija�y si� p�omienie, z rozszala�ym t�umem po�rodku, wygl�da� jak obraz piek�a, tak �e Katarzyna dr��c bardziej z przej�cia ni� z zimna, gdy� noc by�a ciep�a, a po�ar podni�s� jeszcze temperatur�, zawin�a si� szczelniej w koc, skrywaj�c sw� nago��, i schowa�a si� pod arkadami, kieruj�c niespokojny wzrok w stron� wie�y, cichej i ciemnej, kt�ra wygl�da�a, jakby sta�a na uboczu.

� Walter! Gdzie jest Walter? � wyszepta�a. � Czy�by nic nie s�ysza�?

� Mury tej wie�y s� bardzo grube � zauwa�y� Josse � a poza tym chyba ma mocny sen...

W tej chwili �a�cuch niewolnik�w upad� na ziemi� jak domek z kart. Maurowie popadali jeden na drugiego przy szcz�ku wiader i rozlewaniu wody, a na progu ukaza� si� Walter. Z zabanda�owan� g�ow� i w d�ugiej d�ellabie* [*D�ellaba, arab. � d�uga do ziemi szata arabska, cz�sto z kapturem.], by� podobny do niewiernych, kt�rych w�a�nie poprzewraca�, a kt�rzy przy tym olbrzymie wygl�dali jak kar�y. Walter prowadzi� przed sob� chwiej�c� si�, bia�� sylwetk�, kt�ra stan�wszy przed Katarzyn�, osun�a si� na ziemi�...

Po chwili pa� podni�s� wzrok lunatyka na Katarzyn�. Kiedy j� rozpozna�, w jego oczach pojawi� si� b�ysk gniewu, a twarz wykrzywi� grymas nienawi�ci.

� �yje! � sykn��. � Chyba sam szatan ci� ochrania, przekl�ta! Nawet ogie� si� ciebie nie ima! Ale nie ujdziesz karze!

W tej chwili Josse wyrwawszy zza pasa sztylet, rzuci� si� z rykiem w�ciek�o�ci na ch�opca i chwyci� go za gard�o.

� Ty w ka�dym razie nie ujdziesz karze, i to natychmiast!

Ju� mia� zada� cios, kiedy wielka �apa Waltera spad�a na rami� pary�anina i unios�a go w powietrze.

� Zostaw go! � rykn�� olbrzym. � Ja r�wnie�, jeszcze przed chwil�, kiedym go zasta� przed p�on�cymi drzwiami pani Katarzyny, chcia�em z�ama� mu kark, lecz zrozumia�em, �e jest szalony, chory... Takich ludzi nie wolno zabija�! Niech Niebo si� nim zajmie. A teraz, w drog�!

Katarzyna wskaza�a koc, w kt�ry by�a owini�ta, i zrobi�a zak�opotan� min�.

� W takim stroju? I boso? Czy ty te� oszala�e�?

Walter bez s�owa rzuci� jej zawini�tko, kt�re trzyma� pod pach� i o�wiadczy�: � Oto twoje ubranie i sakiewka. Znalaz�em je w twoim pokoju zamiast trupa, kt�rego si� spodziewa�em! Ubierz si� szybko!

Nie trzeba jej by�o tego powtarza� dwa razy. Schowawszy si� w ciemnym zakamarku dziedzi�ca, po�piesznie na�o�y�a str�j podr�ny i przytwierdzi�a sakiewk� do pasa, upewniwszy si� najpierw, czy w �rodku jest sztylet i szmaragd kr�lowej Yolandy. Kiedy wr�ci�a do swych towarzyszy, stwierdzi�a, �e Tomasz znikn�� i �e Josse te� gdzie� przepad�.

� Gdzie Josse? � spyta�a Waltera, kt�ry skrzy�owawszy ramiona, przygl�da� si� ze stoickim spokojem, jak niewolnicy radz� sobie z gaszeniem po�aru.

� W stajni. Przygotowuje konie. Wczoraj wieczorem don Alonso wyda� w tym wzgl�dzie rozkazy.

W rzeczy samej, dawny rzezimieszek wkr�tce si� pojawi�, prowadz�c okulbaczone konie i mulic� d�wigaj�c� worki z jedzeniem i ubraniami. Arcybiskup pomy�la� o wszystkim. Tote� kiedy Walter zacz�� ponagla�, by dosiada� koni, Katarzyna �achn�a si�.

� Co ty sobie my�lisz? �e wyjad� st�d chy�kiem, nie upewniwszy si�, czy nasz gospodarz jest ca�y i zdr�w?

� Nie b�dzie ci mia� tego za z�e. Sama za� widzisz, �e nie jeste� tu bezpieczna. Doniesiono mi, �e o ma�y w�os nie sta�a� si� ofiar�... � ci�gn�� dalej, lecz Katarzyna przerwa�a mu gwa�townie.

Jej fio�kowe oczy zap�on�y gniewem, przenosz�c spojrzenie na zmian� z jednego m�czyzny na drugiego.

� Wy dwaj chyba uwzi�li�cie si� na mnie, �eby dyktowa� mi, co mam robi�! A przecie� tak niedawno si� znacie!

� Natury takie jak nasze wyczuwaj� si� na odleg�o�� � oznajmi� Josse z wdzi�kiem. � Jeste�my stworzeni, �eby wzajemnie si� rozumie�!

� A je�li chodzi o twoje bezpiecze�stwo, Katarzyno, s�dz�, �e zawsze b�dziemy jednego zdania. Nie jeste� zbyt ostro�na...

W s�owach Waltera zabrzmia� wyrzut, kt�ry by� jeszcze bardziej widoczny w jego wzroku. Katarzyna odwr�ci�a g�ow�. Nie by�o w�tpliwo�ci: Walter mia� jej za z�e, �e przez ni� o�y�y marzenia, kt�re nigdy nie powinny si� spe�ni�. Teraz rzeczy przedstawia�y si� inaczej, cho�by nie wiadomo jak chcie� je przywr�ci� do poprzedniego stanu. Poca�unki i mi�osne uniesienia cz�sto pozostawiaj� w duszy bardziej bolesne i trwa�e �lady ni� rozpalone �elazo.

� I to w�a�nie ty mi to zarzucasz! � wyszepta�a z gorzkim u�miechem, po czym, zmieniaj�c nagle ton, doda�a: � Tak czy inaczej, nie wyjad� bez po�egnania z don Alonsem!

Nie przejmuj�c si� obydwoma m�czyznami, szybko oddali�a si� w stron� drzwi prowadz�cych do pokoi arcybiskupa. Nie by�o ju� przy nich niewolnik�w, gdy� ogie� zosta� ugaszony, jedynie w porannym powietrzu unosi� si� nieprzyjemny od�r spalenizny.

Jak we wszystkich po�udniowych krajach, dzie� wstawa� szybko. Noc znikn�a niczym za dotkni�ciem czarodziejskiej r�d�ki, niebo zar�owi�o si�, a zamek l�ni� od rosy jak wielki rubin. Z apartament�w dochodzi�y jeszcze jakie� g�osy i s�ycha� by�o tupot n�g. Katarzyna zatrzyma�a si� na progu, nie wiedz�c, co czyni�. Jak porozumie� si� ze s�u�b�, nie znaj�c j�zyka?

W�a�nie mia�a zawr�ci� i poprosi� Jossego, by poszed� z ni� do don Alonsa, kiedy nagle wyros�a przed ni� jak spod ziemi d�uga, czarna sylwetka. Cofn�a si� powodowana zabobonnym strachem, jaki zawsze j� ogarnia� na widok Fray Ignacia.

Jednooki mnich spojrza� na ni� bez zdziwienia, po czym sk�oni� si� nieznacznie.

� Jestem szcz�liwy, �e ci� widz�, szlachetna pani! Jego wielebno�� wys�a� mnie, abym dowiedzia� si� o twoje zdrowie, pani, i zaopiekowa� si� tob�.

Pod Katarzyn� ugi�y si� nogi. W jej oczach widoczny by� strach zmieszany z rozpacz�.

� Ty, panie, znasz... nasz j�zyk?

� W razie potrzeby rzeczywi�cie m�wi� twoim j�zykiem... znam te� angielski, niemiecki i w�oski.

Katarzyna poczu�a nagle, �e jej w�tpliwo�ci i z�e przeczucia wracaj� ze zdwojon� si��. Przecie� Garin r�wnie� zna� kilka j�zyk�w... Znowu wr�ci�a niezno�na niepewno��, zamieniaj�c si� po chwili w wielk� z�o��.

� Dlaczego wi�c tamtego dnia w skarbcu udawa�e�, �e mnie nie rozumiesz?

� Poniewa� to nie by�o konieczne. A tak�e nie rozumia�em, co masz na my�li...

� Jeste� tego pewien?

Ile� by da�a, �eby m�c rozszyfrowa� zagadk� tej tajemniczej twarzy, tego jednego oka unikaj�cego jej wzroku, b��dz�cego gdzie� daleko ponad jej g�ow�! Wyrwa� prawd� z tej czarnej zjawy! Kiedy us�ysza�a, �e mnich m�wi po francusku, pr�bowa�a przypomnie� sobie g�os Garina, jego spos�b m�wienia... i w dalszym ci�gu nie mia�a pewno�ci, czy s�yszy g�os by�ego m�a, czy g�os obcego cz�owieka...

Tymczasem mnich powiadomi� j�, �e arcybiskup zosta� lekko ranny, gdy� spad�a na niego cedrowa kolumienka, i teraz �pi po zaaplikowaniu mu przez medyka mocnego �rodka nasennego, jednak przed za�ni�ciem poleci� mu sprawdzi�, czy Katarzynie nic si� nie sta�o, i Fray Ignacio osobi�cie mia� dopilnowa�, by jej wyjazd si� nie op�ni� z powodu nocnego po�aru, tak jakby uczyni� on sam.

� Don Alonso prosi�, aby� zachowa�a w swoim sercu jego wspomnienie, szlachetna pani... i �eby� modli�a si� za niego, tak jak on b�dzie modli� si� za ciebie.

Katarzyna wyprostowa�a si� w nag�ym przyp�ywie dumy. Je�li ten cz�owiek by� Garinem i tylko udawa�, to gra� swoj� rol� doskonale. Katarzyna nie chcia�a by� gorsza.

� Powiedz, panie, jego wielebno�ci, �e nie omieszkam i �e nigdy wspomnienie jego dobroci mnie nie opu�ci. Powiedz te�, �e wielce jestem mu wdzi�czna za okazan� pomoc i �e dzi�kuj� za jego mod�y, gdy� tam, gdzie si� udaj�, niebezpiecze�stwa czyhaj� na ka�dym kroku!

Przerwa�a przygl�daj�c si� uporczywie czarnemu mnichowi. Nic! �adnej reakcji! Jakby by� z kamienia, nie poddaj�cego si� najmniejszemu uczuciu, niezdolny do krzty wsp�czucia.

� Co do ciebie, panie... � zacz�a zn�w Katarzyna dr��cym z gniewu g�osem, lecz w tej chwili czyja� r�ka spocz�a na jej ramieniu. By� to Walter, kt�ry podobnie jak przed chwil� rozdzieli� Jossego i Tomasza, tak teraz stan�� mi�dzy ni� a mnichem.

� Wystarczy, Katarzyno! Przypomnij sobie, co ci powiedzia�em!

Chod�my! Czas nagli!

Katarzyna tym razem us�ucha�a go pos�usznie i do��czyli do Jossego prowadz�cego zwierz�ta. Pozwoli�a wsadzi� si� na ko� i bez s�owa ruszy�a w stron� bramy. Przeje�d�aj�c pod krat�, odwr�ci�a g�ow�, lecz ujrza�a jedynie szerokie bary Normandczyka zas�aniaj�ce ca�y widok.

� Nie odwracaj si�! � rzuci� rozkazuj�cym tonem. � Musisz i�� swoj� drog�, prosto przed siebie... nie ogl�daj�c si� nigdy wi�cej do ty�u! Pami�taj, co ci powiedzia�em: przed Bogiem i lud�mi jeste� �on� Arnolda de Montsalvy! Zapomnij o ca�ej reszcie!

Katarzyna znowu us�ucha�a, cho� za ramieniem Waltera dostrzeg�a w oddali czarn� sylwetk� mnicha, stoj�cego nieruchomo, z r�kami schowanymi w r�kawach, w miejscu, w kt�rym go zostawi�a. Sztywny i zagadkowy patrzy� za odje�d�aj�cymi. Katarzyna poczu�a, �e nigdy nie zapomni tego widoku, kt�ry zawsze b�dzie rani� jej mi�o��... je�li kiedykolwiek uda si� jej j� odzyska�.

D�ugo jecha�a nie odzywaj�c si�, z lejcami opuszczonymi na szyj� wierzchowca. Josse jecha� na przedzie, wyznaczaj�c szlak. Jecha�a zamy�lona, nie zauwa�aj�c pejza�u sk�panego w pal�cym s�o�cu Kastylii. Po d�ugiej wspinaczce przed w�drowcami pojawi�a si� rozleg�a panorama dolin z ziemi� czerwon� jak ochra, usian� n�dznymi chatami, strzeg�cymi p�l konopi. Czasami ukazywa�a si� im przysadzista sylwetka roma�skiego ko�ci�ka, czasami dumne mury klasztoru, innym razem wysmuk�y zamek ze strzelist� wie�� wzniesiony na skale, podobny do melancholijnej czapli, stoj�cej na jednej nodze... Jednak Katarzyna nie dostrzega�a niczego, opr�cz sylwetki jednookiego mnicha, kt�rego milczenie mog�o by� oskar�eniem...

U st�p Dziewicy z Puy b�aga�a Pana Boga, aby odda� jej m�a. Czy�by Najwy�szy tak zakpi� z jej serca, z jej mi�o�ci? Czy B�g m�g� by� tak okrutny, �e wskrzesi� tego, kt�rego od dawna uwa�a�a za zmar�ego, podczas gdy ona rozpaczliwie poszukiwa�a �yj�cego? Co teraz powinna czyni�? Walter powiada�, �e nale�y i�� naprz�d za wszelk� cen�, nie ogl�daj�c si� za siebie... Ale Walter nie wierzy w Boga. A kto m�g�by powiedzie�, czego B�g oczekuje od niej, Katarzyny?

W jej umy�le obraz Garina nak�ada� si� na obraz Fray Ignacia. Wszystkie obrazy pierwszego m�a, jakie zachowa�a w pami�ci, zacz�y wirowa� wok� sztywnej postaci czarnego mnicha. Garin w noc po�lubn�, twarz Garina zniekszta�cona w wie�ycy w Malain, wreszcie Garin w lochu z kajdanami na nogach, straszny oczod� bez przepaski. Pomimo upalnego s�o�ca, Katarzyna poczu�a tamt� piwniczn� wilgo� na ramionach, a w nozdrzach od�r zgnilizny i ple�ni. Ujrza�a, jak Garin zwraca do niej sw� twarz, kiedy wesz�a do wi�zienia. I nagle podskoczy�a.

� O m�j Bo�e! � szepn�a. � Jak mog�am nie pomy�le� o tym wcze�niej? Zatrzyma�a konia na samym �rodku �cie�ki i spojrza�a na swych towarzyszy, kt�rzy tak�e zatrzymali konie. Nagle roze�mia�a si� na ca�y g�os �miechem jasnym, radosnym, m�odym... �miechem wyzwolenia. Bo�e, jak mog�a nie zauwa�y� tego natychmiast, zamiast dr�czy� si� w taki g�upi spos�b? �mia�a si� i �mia�a a� do utraty tchu.

� Ale�, ona chyba oszala�a! � krzykn�� wreszcie Josse, na co poczciwy olbrzym odpowiedzia� z powag�: � To z pewno�ci� od s�o�ca! Nie jest przyzwyczajona...

Kiedy jednak chcieli zsadzi� j� z konia i umie�ci� w cieniu, przesta�a si� �mia� tak nagle, jak zacz�a. Mia�a zaczerwienione policzki, a z jej oczu sp�ywa�y �zy. Spojrzawszy weso�o na Waltera powiedzia�a: � Przypomnia�am sobie co�, Walterze! Fray Ignacio nie ma prawego oka, a m�j nie�yj�cy m�� Garin, wielki skarbnik Burgundii, straci� lewe w bitwie pod Nicopolis! Jestem wolna! Rozumiesz? Wolna i mam prawo upomnie� si� u niewiernej o swoje!

� A nie chcesz troch� odpocz��? � zaryzykowa� Josse, nie rozumiej�c nic a nic z tej historii.

Katarzyna na nowo wybuchn�a �miechem.

� Odpocz��? Ani mi si� �ni! Wr�cz przeciwnie! Hajda na Grenad�! Na Grenad�!

Le��c na marmurowej �awie przykrytej czerwonym k�pielowym r�cznikiem, staraj�c si�, zgodnie z zaleceniem, o niczym nie my�le�, Katarzyna poddawa�a si� zabiegom Fatimy i jej pomocnic. Przymkn�a oczy, �eby nie widzie� wy�upiastych, bezbarwnych oczu k�pielowej, kt�ra wydawa�a si� jej jeszcze brzydsza, ni� zapowiada� Abu.

Fatima by�a olbrzymi� Etiopk�, czarn� jak w�giel i siln� jak ko�. Jej g�ste, czarne i zmierzwione w�osy, kr�tkie jak u m�czyzny, zaczyna�y siwie�. Podobnie jak pomocnice by�a naga a� do pasa, ca�a b�yszcz�ca od potu, jej wielkie jak dynie piersi ko�ysa�y si� ci�ko w rytm jej ruch�w. Od czasu do czasu wydyma�a grube, czerwone wargi, ukazuj�c bia�e z�by, po czym na nowo mi�tosi�a cia�o Katarzyny r�kami szerokimi jak �opaty.

Kiedy owini�ta w szerok�, zielon� d�ellab� przyjecha�a na o�le do hammamu w towarzystwie samego Abu i dw�ch niemych Murzyn�w, Fatima wykona�a przed medykiem g��boki uk�on, po czym wda�a si� z nim w rozmow�, wymawiaj�c s�owa tak szybko, �e gdyby Abu nie uprzedzi� jej, i� najpierw wyjawi pow�d obecno�ci bia�ej kobiety w swoim domu, Katarzyna nie zrozumia�aby ani w z�b, o co chodzi.

Pomys� medyka by� prosty, cho� nieco dziwny, bior�c pod uwag� jego nieufno�� do kobiet: ot� kupi� ze statku, kt�ry w�a�nie przybi� do Almerii, t� pi�kn�, bia�� niewolnic�, aby umila�a mu �ycie na stare lata, oczywi�cie po cudownych zabiegach Fatimy, kt�re mia�y j� uczyni� godn� �o�a takiego jak on wyrafinowanego m�czyzny. Prosi� jedynie, chc�c unikn�� plotek, by Fatima odseparowa�a jego pi�kn� niewolnic� od pozosta�ych kobiet. Ma�y medyk robi� przy tym miny pe�ne pruderii i spuszcza� oczy tak, �e Katarzyna z trudem zachowywa�a powag�, lecz Fatima, na widok z�otych dinar�w, kt�rymi sypn�� hojnie klient, nie zauwa�y�a niczego, przekonana, �e uczony Abu-al-Khayr zakocha� si� na stare lata.

Nie zwlekaj�c zabra�a si� do dzie�a. Najpierw dwie chude Arabki wprawnym ruchem zdj�y z niej okrycie i posadzi�y na niskim drewnianym taborecie w pomieszczeniu o �cianach pokrytych mozaikami i wype�nionym par�. Pozwolono jej si� tam wypoci� przez jakie� p� godziny, po czym na wp� uduszon� obie k�pielowe przenios�y do masa�u na �aw�, przy kt�rej sta�a ju� Fatima, podpar�szy si� pod boki jak kat czekaj�cy na sw� ofiar�.

Olbrzymka naci�gn�a na praw� d�o� r�kawic� z szorstkiej we�ny, w lew� chwyci�a s��j z ma�ci� w kolorze ochry i w zawrotnym tempie zacz�a wciera� j� w cia�o klientki, kt�ra w mgnieniu oka zamieni�a si� w figur� pokryt� b�otem.

Wida� by�o tylko oczy i usta. Nast�pnie Fatima energicznie wklepa�a b�oto w jej cia�o, po czym zmy�a je silnym strumieniem wody. Po tym zabiegu Katarzyna zosta�a zawini�ta w prze�cierad�o z cienkiej we�ny i przeniesiona na inny st�, wyposa�ony w podp�rk� na szyj�, dzi�ki kt�rej w�osy mog�y zwisa� na zewn�trz.

G�owa Katarzyny zosta�a obficie namydlona i sp�ukana wiele razy, nabalsamowana pachn�cym olejkiem i ponownie wyp�ukana, wreszcie natarta esencj� ja�minow�. Przez ca�y czas trwania zabieg�w Fatima nie wypowiedzia�a ani jednego s�owa. Przem�wi�a dopiero wtedy, kiedy klientka z g�ow� owini�t� suchym r�cznikiem, otulona mi�kkim, bia�ym szlafrokiem, zosta�a u�o�ona na le�ance wypoczynkowej po�rodku wielkiej ilo�ci poduszek. Fatima klasn�a w d�onie, na co pojawi� si� eunuch z poka�n� miedzian� tac� zastawion� mnogo�ci� przek�sek, kt�r� postawi� na ma�ym stole przy le�ance. Fatima, kt�ra nie raczy�a zakry� swej nago�ci na widok eunucha, wskaza�a na tac� i rzek�a: � Masz to wszystko zje��!

� Wszystko? � krzykn�a Katarzyna z przera�eniem.

Na tacy le�a�y r�norakie dymi�ce kulki mi�sne, dwa rodzaje zupy, w tym jedna r�wnie� z kulkami, kiszone og�rki, sma�one bak�a�any, pachn�cy gulasz, wreszcie kilka gatunk�w ciastek ociekaj�cych miodem i naje�onych migda�ami. Nawet dla Waltera by�oby tego za du�o!

� Nigdy nie poch�on� takiej ilo�ci jedzenia... � powiedzia�a nie�mia�o, czuj�c respekt przed wielk� postur� Fatimy. Ale k�pielowa, nie przej�wszy si� wcale s�owami kobiety, odpar�a: � B�dziesz tak d�ugo jad�a, a� to wszystko zniknie! Zrozum mnie dobrze, Poranna Jutrzenko: tw�j pan, Abu-al-Khayr, oczekuje, i� uczyni� z ciebie najpi�kniejsze stworzenie ca�ego islamu! Musz� dba� o reputacj� i dlatego nie wyjdziesz st�d, dop�ki twoje cia�o nie stanie si� r�wnie s�odkie jak sorbet r�any!

� Nie wyjd� st�d? Co masz na my�li?

� �e wyjdziesz st�d dopiero, by wej�� do �o�a twego pana i dostarczy� mu rozkoszy � oznajmi�a spokojnie Etiopka. � Pozostaniesz tutaj a� do tego dnia. Tu b�dziesz obs�ugiwan�, poddawana zabiegom i pilnowana jak...

� Jak tuczona g�! � unios�a si� Katarzyna. � Ale� ja nie chc�! Chyba umr� z nud�w!

� Nie b�dziesz mie� czasu na nudy! Jeste� pi�kna, lecz okropnie chuda i masz przesuszon� sk�r�. Jest wiele do zrobienia. B�dziesz mog�a za�ywa� spacer�w w ogrodzie, odpoczywa� na tarasie, wdychaj�c wieczorne powietrze. Wreszcie, ukryta pod woalem i pod odpowiedni� eskort�, b�dziesz mog�a czasem wyj�� do miasta. Uwierz mi, nie b�dziesz mia�a ani chwili na nud�! Zreszt� czas twego tu pobytu zale�e� b�dzie od twojej dobrej woli. Im szybciej b�dziesz gotowa, tym szybciej st�d wyjdziesz... cho�, prawd� m�wi�c, nie rozumiem, dlaczego tak ci �pieszno do kares�w starego medyka, kt�ry jest t�gi na umy�le, ale pewnie mi�nie ma sflacza�e i kiepski musi by� z niego kochanek. Jedz!

Zako�czywszy sw� przemow�, Fatima wysz�a, zostawiaj�c Katarzyn� sam� z jej gniewem, lecz zarazem z ochot� do �miechu. Jak Abu �mia� zamkn�� j� u tej strasznej kobiety? Rozmy�lnie nie uprzedzi�, �e nie wyjdzie z jej szpon�w, dop�ki nie odzyska dawnego uroku, wiedz�c, jaka by�aby jej reakcja. Zamykaj�c j� u olbrzymki, chcia� ochroni� j� przed nierozwa�nymi czynami, a samemu zyska� czas do namys�u. W istocie, to by�o sprytne. Pozostawa�o podda� si� jego woli...

Pos�usznie, k�s za k�sem, poch�on�a zawarto�� tacy, wypi�a, najpierw nieufnie, potem z coraz wi�ksz� przyjemno�ci�, mi�tow� herbat�, mocn� i s�odk�... po czym zapad�a w g��boki sen. Kiedy si� obudzi�a, Fatima sta�a u jej wezg�owia, szczerz�c bia�e z�by.

� Spa�a� dwie bite godziny, Jutrzenko! � oznajmi�a triumfalnie. � I wszystko zjad�a�. To dobrze! Widz�, �e si� rozumiemy. A teraz mo�emy dzia�a� dalej.

Dwie s�u��ce podnios�y j� z le�anki i ostro�nie, jakby by�a ze szk�a, zanios�y do salonu epilacji, gdzie specjalistka pozbawi�a jej cia�o zb�dnego puszku za pomoc� g�stej mazi zrobionej z wapna i aurypigmentu, podczas gdy inna pokry�a jej w�osy lekk� henn�, kt�ra po sp�ukaniu pozostawi�a cudowny odcie� rudego z�ota. Po tych zabiegach oddano j� z powrotem w r�ce Fatimy. Ta natar�a ca�e cia�o swej klientki pachn�c� oliwk� i zabra�a si� za masowanie. Katarzynie sprawi�o to tym razem prawdziw� przyjemno��. Czarne d�onie Fatimy potrafi�y by� bezwzgl�dne, ale potrafi�y te� by� zadziwiaj�co delikatne. Masuj�c brzuch m�odej kobiety, Etiopka stwierdzi�a dobitnie: � Kiedy sko�cz� z tob�, b�dziesz mog�a rywalizowa� z sam� ksi�niczk� Zobeid�, per�� haremu!

Katarzyna nadstawi�a ucha i udaj�c oboj�tno�� spyta�a: � S�ysza�am o niej. Znasz j�? Ludzie powiadaj�, �e jest bardzo pi�kna.

� Pewnie, �e znam! Kiedy�, po przebytej chorobie, opiekowa�am si� ni�. To najpi�kniejsza pantera na ca�ym Wschodzie! Jest okrutna i dzika, lecz bardzo pi�kna! Zreszt�, ona doskonale zdaje sobie z tego spraw�. Zobeida jest dumna ze swego cia�a, ze swoich piersi, na kt�rych mo�na by formowa� puchary... i wcale si� z tym nie kryje. W swoich apartamentach przechadza si� prawie naga, zaledwie okryta przezroczystymi mu�linami, aby radowa� oczy swego kochanka.

Katarzyna poczu�a, �e zasch�o jej w gardle.

� Jej kochanka?...

Fatima przewr�ci�a Katarzyn� na drug� stron� jak nale�nik i zabra�a si� do ugniatania jej plec�w, po czym za�mia�a si� szyderczo.

� Powinnam raczej rzec �kochank�w�, gdy� ludzie powiadaj� na bazarach, �e widziano, jak noc� niejeden pi�kny wojak wchodzi� przez tajemne drzwi do apartament�w ksi�niczki, by zaspokoi� jej mi�osne ��dze. Podobno Zobeida potrafi czasami zadowoli� si� nawet jakim� muskularnym niewolnikiem...

kt�rego cia�o znajdowano potem w fosach Alhambry.

Katarzyna nie wiedzia�a, czy ta opinia ma j� cieszy� czy martwi�. Z jednej strony, je�li Zobeida by�a tak� Messalin�, mo�e �atwiej przyjdzie jej wyrwa� zdobycz... Z drugiej strony jednak, kto m�g�by zar�czy�, czy Arnolda nie czeka okrutny los tamtych niewolnik�w...

� Ale od kilku miesi�cy � ci�gn�a Fatima � wszystkie plotkarskie j�zyki przekazuj� sobie, �e Zobeida ma tylko jednego kochanka, jakiego� francuskiego je�ca, za kt�rym szaleje, i �e od dawna �aden inny m�czyzna nie przekroczy� tajemnego wej�cia do jej sypialni.

� Widzia�a� tego m�czyzn�? � spyta�a Katarzyna z bij�cym sercem.

� Jeden raz. Jest przystojny, m�ski, wynios�y i cichy, a swoj� dziko�ci� przypomina Zobeid�. Mi�osne uniesienia tych dwojga musz� by� gwa�towne jak burza na morzu, a ich pieszczoty...

Tego ju� Katarzyna nie mog�a znie�� spokojnie.

� Zamilcz! � krzykn�a. � Rozkazuj� ci, by� zamilk�a! Fatima, zaskoczona gwa�towno�ci� tej spokojnej klientki, przesta�a j� masowa�, spojrza�a na ni� z zak�opotaniem i bezwiednie zacz�a wyciera� d�onie w bawe�nian� �ciereczk� wisz�c� u pasa. Katarzyna ukry�a twarz w d�oniach. Fatima s�dz�c, �e domy�la si� powodu rozpaczy swojej klientki, roze�mia�a si�, pochyli�a nad jej le��cym cia�em i zni�aj�c g�os tak, �eby nikt nie us�ysza�, wyszepta�a: � Zgaduj�, dlaczego rozpaczasz, Jutrzenko. Ci�ko ci na my�l, �e Zobeida ma pi�knego kochanka, podczas gdy tobie przeznaczone s� pieszczoty starca. Moim zdaniem masz racj�, gdy� twoja uroda zas�uguje na co� lepszego ni� �o�e medyka... Pociesz si� jednak, moja pi�kna. Mo�liwe, �e trafi ci si� co� lepszego!

Katarzyna podnios�a za�zawione oczy.

� Co masz na my�li?

� Nic! Jeszcze za wcze�nie, by o tym m�wi�! Popatrz, co zrobi�a� ze swoj� twarz�, niem�dre stworzenie! Musz� si� teraz ni� zaj��...

Z zapadni�ciem nocy tarasy dom�w w Grenadzie zamienia�y si� w dziwne, zwiewne ogrody. Wszystkie kobiety w jasnych lub ciemnych woalach, po�yskuj�cych cekinami, jedne obwieszone klejnotami, inne maj�ce jedynie sw� urod� za ozdob�, gromadzi�y si� na dachach, by wdycha� �wie�e wieczorne powietrze, zajada� s�odko�ci i wymienia� mi�dzy sob� ploteczki. Nawet s�u��ce mia�y prawo wyj�� na taras. W tym czasie m�czy�ni wylegali na place, gdzie oddawali si� rozmowom, s�uchali bajarzy lub ogl�dali popisy linoskoczk�w.

Tego wieczora, kiedy Fatima ulokowa�a klientk� na mi�kkich poduszkach pod nocnym niebem, ta mia�a dziwne uczucie, �e jest inn� kobiet�. Czu�a si� wspaniale w swojej obecnej sk�rze, a nowa twarz wydawa�a si� jej obca, lecz poci�gaj�ca. Przez ponad godzin� leniuchowa�a w wielkim basenie wype�nionym letni� wod�, a niewolnica przykucni�ta nad brzegiem podawa�a jej obrane owoce.

Potem na�o�ono jej makija�. Z�by wyszczotkowano specjaln� past�, usta pomalowano na pi�kny czerwony kolor, przyczernione oczy zdawa�y si� zachodzi� a� na skronie, pomalowane paznokcie za� b�yszcza�y jak r�owe klejnoty. Nowe ubranie by�o bardzo wygodne: szerokie spodnie z r�owego mu�linu, zwi�zane na biodrach ci�kim, srebrnym pasem i pozostawiaj�ce odkryty brzuch i tali�, do tego bluzka w tym samym kolorze z kr�tkimi r�kawami, a na g�owie okr�g�y wianek przytrzymuj�cy olbrzymi r�owy woal, w kt�ry musia�a si� zawin��, zanim wysz�a na dach.

Noc by�a �agodna, pachn�ca ja�minami i kwiatem pomara�czowym. Z tarasu widok miasta, kt�rego uliczki i otwarte jeszcze bazary roz�wietli�y si� mn�stwem lampek oliwnych, by� tak nieoczekiwany i ba�niowy dla przybysza z P�nocy, przyzwyczajonego do ciemnych miast, do gaszenia �wiate� o zmierzchu, �e Katarzyna nie mog�a oderwa� od niego wzroku. Dziwna muzyka, �zawa i dr��ca, dochodz�ca z niedalekiej gospody miesza�a si� z �agodnym szemraniem pobliskiego strumienia.

Wkr�tce jednak spojrzenie Katarzyny przenios�o si� z miasta na olbrzymi� sylwetk� pa�acu, kt�ry g�rowa� nad domem Fatimy, rysuj�c si� na ciemnym niebie g��bokimi otworami strzelniczymi. �adnego �wiat�a, �adnego znaku �ycia opr�cz szcz�ku zbroi niewidocznych stra�nik�w. W tych niemych murach czai�a si� jaka� gro�ba. Zdawa�y si� m�wi�, �e nigdy nie wydadz� swego wi�nia.

� Mo�na by rzec � rzek�a Fatima widz�c, �e jej klientka nie spuszcza oczu z pa�acu � �e poci�ga ci� ten widok, Jutrzenko. O czym marzysz, patrz�c na niego?

� O kochanku ksi�niczki � odpar�a sprytnie Katarzyna. � O pi�knym, bia�ym niewolniku. Jestem z tego samego kraju co i on, jak ci wiadomo. To normalne, �e mnie interesuje.

Fatima �ywo po�o�y�a sw� wielk� �ap� na ustach Katarzyny, kt�ra zauwa�y�a, �e Etiopka przewraca oczami ze strachu.

� Czy �ycie ci niemi�e? � sykn�a. � S�siednie tarasy nie s� daleko, a zauwa�y�am, �e na jednym z nich pojawi� si� w�a�nie szafranowy woal Aiszy, �ony bogatego handlarza przypraw, najwi�kszej plotkarki w mie�cie. Ja jestem ju� stara i brzydka, ale lubi� jeszcze wdycha� zapach r� i je�� czarny nugat.

� Czy pope�ni�am jak�� nieostro�no��, m�wi�c w ten spos�b?

� Owszem, gdy� m�czyzna, o kt�rym wspomnia�a�, jest jedynym w ca�ej Grenadzie, o kt�rym �adna kobieta nie ma prawa pomy�le� nawet we �nie. Kaci Zobeidy to je�cy mongolscy, kt�rych podarowa� jej w ho�dzie su�tan Mourad. Potrafi� oni spowodowa� trwaj�c� wiele dni agoni� i lepiej ju� narazi� si� na gniew samego kalifa, ni� wywo�a� zazdro�� Zobeidy. Nawet faworyta su�tana, ol�niewaj�ca Amina, nie podj�aby takiego ryzyka. Zobeida i tak wystarczaj�co jej nienawidzi, tote� rzadko przybywa do Alhambry.

� Gdzie wi�c mieszka?

Fatima skierowa�a gruby palec na po�udniowy kraniec miasta, gdzie da�o si� zauwa�y� smuk�e pawilony i zielone dachy du�ego budynku otoczonego ogrodem, kt�rego listowie przegl�da�o si� w b�yszcz�cych nurtach rzeki.

� To Alcazar Genil, prywatny pa�ac kobiet su�tana. �atwo go pilnowa� i Amina czuje si� w nim bardziej bezpieczna. Su�tanki rzadko w nim zamieszkiwa�y, lecz Amina wie, jakie skutki przynosi nienawi�� szwagierki. Muhammad kocha j�, ale do siostry ma s�abo��, kt�rej Amina si� obawia.

� Gdyby Zobeida postanowi�a �ci�� jej g�ow�, w�tpi�, czy pa�ac ten d�ugo by si� obroni� � zauwa�y�a Katarzyna.

� D�u�ej, ni� s�dzisz, gdy� jest jeszcze to � odpar�a Fatima, wskazuj�c na fortec� stoj�c� nie opodal uniwersytetu, naje�on� strzelnicami i o�wietlon� licznymi koszami �arowymi, kt�ra strzeg�a po�udniowej bramy miasta i sprawia�a gro�ne wra�enie. � To siedziba Mansour-ben-Zegrisa, kuzyna Aminy, kochaj�cego si� w niej potajemnie i bez w�tpienia najbogatszego cz�owieka w mie�cie. Rodziny Zegris i Banu Saradj to najpot�niejsze rody w mie�cie i oczywi�cie rywalizuj� ze sob�. Amina nale�y do rodu Zegris�w, jest to wi�c dodatkowy pow�d do nienawi�ci Zobeidy, kt�ra sprzyja rodowi Banu Saradj. Nie wyobra�asz sobie, ile k�opot�w mamy z powodu tych wiecznych wa�ni! Sam kalif Muhammad ju� dwa razy straci� tron przez r�d Zegris�w.

� I nie ukara� ich, wst�puj�c na tron po raz trzeci? Fatima wzruszy�a ramionami.

� Nie m�g�by! Su�tan z rodu Merinid�w, panuj�cy w Fezie nad rozleg�ymi ziemiami Magrebu, jest jego przyjacielem. Ukaranie Zegris�w wzbudzi�oby jego gniew, a dzicy je�d�cy pustyni szybko stan�liby pod naszymi murami. Muhammad wola� wi�c doprowadzi� do ugody z nieprzyjacielem. �agodno�� i dobro� Aminy, cho� bardzo przywi�zanej do rodziny, lecz kochaj�cej mocno ma��onka, przyczyni�y si� do zawarcia dziwnego uk�adu. Oto dlaczego Muhammad znosi pod w�asnym nosem obecno�� Mansour-ben-Zegrisa, kt�ry w ka�dej chwili mo�e ugry��.

Fatima umilk�a. Katarzyna my�la�a o wszystkim, co us�ysza�a przed chwil�. Informacje te mog�y okaza� si� przydatne. Powtarza�a w my�li wszystkie nazwiska, tak by dok�adnie utkwi�y jej w pami�ci.

Otworzy�a usta, by zada� swej towarzyszce nast�pne pytanie, kiedy pot�ne chrapanie przeszy�o nocn� cisz�. Zm�czona dniem wyt�onej pracy, pot�na Etiopka osun�a si� na rozrzucone na pod�odze poduszki i z otwartymi ustami i z r�kami za�o�onymi na brzuchu zasn�a jak kamie�. Katarzyna u�miechn�a si� tylko i umo�ciwszy sobie wygodne miejsce na poduszkach, odda�a si� swoim my�lom.

Kiedy min�� �smy dzie� kuracji, Katarzyna by�a nie do poznania. Spokojne, wygodne i bezczynne �ycie, bogate po�ywienie, d�ugie godziny b�ogiego leniuchowania w basenach z gor�c�, zimn� lub letni� wod�, a zw�aszcza skomplikowane zabiegi kosmetyczne w wykonaniu Etiopki uczyni�y cuda. Jej cia�o przesta�o by� tragicznie chude, sk�ra wyg�adzi�a si�, staj�c si� delikatna jak p�atek r�y, a noszenie miejscowych stroj�w zacz�o sprawia� jej prawdziw� przyjemno��.

Kilka razy w czasie trwania kuracji odwiedza� j� Abu, by sprawdzi� poczynione post�py, lecz ani Walter, ani Josse nie mogli mu towarzyszy�. By�y to kr�tkie i dosy� oficjalne wizyty, podczas kt�rych ma�y medyk sprytnie udawa� kolekcjonera, kt�ry przyszed� sprawdzi�, w jakim stadium jest naprawa drogocennego bibelotu, kt�ry uda�o mu si� wyszpera�.

Raz uda�o mu si� szepn�� jej na ucho, �e jeszcze nie wymy�li� odpowiedniego sposobu na dostanie si� do pa�acu, co tylko wzmog�o niecierpliwo�� Katarzyny. Czu�a si� ca�kowicie gotowa. Wielkie, polerowane lustra w sali masa�u podpowiada�y jej, �e ju� czas wypr�bowa� swoich nowych si�. Fatima jednak nie by�a jeszcze zadowolona ze swego dzie�a.

� Cierpliwo�ci! � mawia�a maluj�c jej twarz ze staranno�ci� ilustratorki. � Nie osi�gn�a� jeszcze ca�kowitej doskona�o�ci!

Zazdro�nie chowa�a swoj� pi�kn� klientk� w czelu�ciach domu i jedynie jej s�u��ce i eunuchowie mogli si� do niej zbli�a�. Jednak�e pewnego dnia, kiedy ociekaj�ca wod� wy�oni�a si� z basenu, ujrza�a, jak Fatima rozmawia z o�ywieniem z jak�� starsz� kobiet� w zielonych brokatach, kt�rej w�cibskie oczy dostrzeg�y jej nagie cia�o. Obie kobiety rzuca�y ostre s�owa i Katarzyna da�aby sobie g�ow� uci��, �e m�wi� o niej. Wreszcie, potakuj�c g�ow�, stara kobieta odesz�a, szuraj�c po posadzce pantoflami. Kiedy Katarzyna spyta�a Fatim� kto zacz, ta wzruszy�a ramionami.

� To moja stara przyjaci�ka. Kiedy przyjdzie tu znowu, musisz by� dla niej uprzejma... gdy� mo�e wiele dla ciebie zrobi�, je�li pragniesz mie� bardziej m�skiego pana ni� tw�j medyk!

Fatima nie chcia�a wi�cej nic powiedzie�, wi�c Jutrzenka musia�a si� zadowoli� jej tajemniczymi s�owami, domy�laj�c si�, co prawda, ich znaczenia. Przecie� Abu napomkn��, �e Fatima by�a kr�low� str�czycielek.

� Bardziej m�skiego pana... z pewno�ci� � powiedzia�a � lecz by�abym ca�kiem szcz�liwa, gdybym dzi�ki temu panu mog�a wreszcie odkry� cuda Alhambry!

� To nie jest mo�liwe � odpar�a Fatima szorstko, wi�c Katarzyna zamilk�a, widz�c, �e naleganiem nic nie wsk�ra.

Nast�pnego dnia po wizycie starej w zielonych sukniach Fatima pozwoli�a Katarzynie uda� si� na suk, oczywi�cie z dok�adnie zakryt� twarz� i pod opiek� dw�ch s�u��cych, kt�re ani na krok jej nie odst�powa�y, oraz wielkiego eunucha, trzymaj�cego pod pach� d�ug� pa�k� pokryt� krokodylow� sk�r�. Katarzyna skierowa�a pierwsze kroki na wielki targ jedwabny, rozci�gaj�cy si� u st�p podjazdu do Alhambry. Zapowiada� si� upalny dzie�. Miasto spowija�a niebieskawa mg�a, a mieszka�cy polewali ulice strumieniami wody. By�o jeszcze dosy� wcze�nie. Zaledwie dwie godziny temu wsta� dzie� i by�a to jedyna pora dnia, opr�cz �agodnej godziny zmierzchu, kiedy przyjemnie by�o porzuci� zacienione domy.

Od strony strze�onej przez olbrzymich Nubijczyk�w bramy Bab-el-Ajuar da�y si� s�ysze� d�wi�ki przeszywaj�cej, wojennej muzyki. Nadje�d�a�a grupa zbrojnych rycerzy, na kt�rych czele jechali m�czy�ni dmi�cy w dudy i uderzaj�cy w ma�e okr�g�e tamburyny. �o�nierze o �niadej cerze i dzikich oczach byli uzbrojeni w lance i na ma�ych koniach andaluzyjskich otaczali grup� strojnych rycerzy, z kt�rych ka�dy trzyma� na r�ce odzianej w sk�rzan� r�kawic� soko�a lub bia�ozora. G�owy drapie�nik�w zakrywa�y kapturki z czerwonego jedwabiu wysadzane drogocennymi kamieniami. Suknie rycerzy by�y z drogich brokat�w, a ich bro� ozdobiona wielkimi klejnotami. Wszyscy mieli dumne, delikatne twarze, kr�tkie czarne brody i oczy jak roz�arzone w�gle. Tylko jeden z nich by� bez turbanu. Jecha� samotnie nieco z boku, trzymaj�c si� w siodle wynio�le i przytrzymuj�c jedn� r�k� ognistego, �nie�nobia�ego wierzchowca, kt�ry przyku� uwag� Katarzyny. To by�a Morgana! Katarzyna przenios�a wzrok na je�d�ca i okrzyk zamar� jej na ustach... Arnold!!!

Jad�c wyprostowany, przewy�sza� towarzyszy o g�ow�. Ubrany by� na mod�� orientaln�, lecz jego czarne jedwabie odcina�y si� od kolorowych stroj�w pozosta�ych rycerzy. Na wierzch na�o�ony mia� bia�y burnus, niedbale odrzucony do ty�u.

Jego pi�kna twarz o surowych rysach i wspania�ym profilu wydelikatnia�a, lecz by�a tak samo opalona jak twarze Maur�w. Czarne oczy b�yszcza�y ponurym blaskiem, a na skroniach, w�r�d czarnych w�os�w, pojawi�y si� siwe pasemka.

Katarzyna utkwi�a w nim oczy, nie mog�c uczyni� kroku, podczas gdy on zbli�a� si� jakby nieobecny i oboj�tny, nie zwa�aj�c na otoczenie, jedynie na soko�a trzymanego w r�ku, kt�rego czasem przybli�a� do twarzy, jakby chcia� mu co� powiedzie�. Katarzyna po�era�a go wzrokiem, nie mog�c uwierzy� w�asnym oczom. Przecie� wiedzia�a, �e �yje nie opodal, lecz zobaczy� go tak nagle... By� tak blisko niej, a zarazem tak daleko. Wydawa� si� taki niedost�pny! Nie, nie by�a na to przygotowana!

Tymczasem rycerze odjechali swoj� drog�, by za chwil� znikn�� za �cian� r�owego pa�acu, kt�rego nieliczne okna wyposa�one by�y w grube muszarabijja* [*Muszarabijja, arab. � drewniana lub kamienna krata umieszczona przed oknem (w krajach muzu�ma�skich), kt�ra pozwala patrze�, nie b�d�c widzianym, i os�ania przed pal�cym s�o�cem.], kiedy jaka� si�a pchn�a Katarzyn� za czarnym rycerzem, oddalaj�cym si� w�sk� uliczk�. W tej samej jednak chwili chwyci�y j� silne ramiona eunucha, kt�ry zagrodzi� jej drog�, przewracaj�c z trwogi bia�ymi ga�ami.

� Pu�� mnie! � krzykn�a. � Nie jestem waszym wi�niem!

� Rozkazy Fatimy s� �cis�e � wyja�ni�a s�u��ca nie�mia�o. � Mamy nie dopu�ci�, by� uczyni�a cokolwiek, co by mog�o wystawi� ci� na niebezpiecze�stwo. Chcia�a� rzuci� si� �ladem ksi���t, czy tak?

� Czy nie wolno mi zobaczy� ich z bliska?

� Ich �o�nierze zgrabnie wywijaj� bu�atami* [*Bu�at � krzywa, szeroka szabla wschodnich lud�w.], szczeg�lnie gdy eskortuj� wi�nia ksi�niczki. Nawet by� si� nie spostrzeg�a, kiedy by ci spad�a g�owa, a Fatima st�uk�aby nas za to na kwa�ne jab�ko.

Najwyra�niej s�u��ce Etiopki bardziej ba�y si� raz�w ni� tego, �e jej spadnie g�owa... lecz w�a�ciwie mia�y racj�. Gdyby teraz wybuch� skandal, Zobeidzie doniesiono by o zaj�ciu, co mog�o oznacza� �mier�... nie tylko dla niej, lecz mo�e i dla Arnolda. Lepiej, �e tak si� nie sta�o. Chwila ta jednak by�a zbyt okrutna.

Katarzyna odwr�ci�a si� dr��c z emocji.

� Wracajmy... � westchn�a cicho. � Nie mam ju� ochoty spacerowa� po suku. Jest za ciep�o.

W pobli�u ma�ego meczetu z zielon� kopu�� jej uwag� zwr�ci�o dw�ch �ebrak�w. Jeden z nich by� wysoki i chudy, a drugi ma�y, pokr�cony i siedzia� na jedynej nodze. Obaj przygl�dali si� znikaj�cemu orszakowi my�liwych, wymieniaj�c uwagi. Do uszu Katarzyny dosz�o kilka s��w.

� Francuski wi�zie� ksi�niczki nudzi si� w�r�d cud�w Alhambry. Widzia�e�, jaki jest ponury?

� A kt�ry cz�owiek, utraciwszy najwi�kszy skarb, jakim jest wolno��, nie by�by ponury? Ten chrze�cijanin jest wojownikiem. To wida� po jego postawie... i jego bliznach. Zreszt� wojaczka bardziej upaja ni� napitki. Zosta�a mu tylko mi�o��, a to za ma�o...

� Dlatego Zobeida zamy�la wys�a� go za b��kitne morze. W rozleg�ym Magrebie buntuj� si� liczne plemiona i su�tan zgodzi si� przyj�� wojaka, cho� to niewierny... a zreszt� nie by�by on pierwszym, kt�ry nawr�ci� si� na prawdziw� wiar�!

� Czy nasz kalif pozwoli siostrze wyjecha�?

� Nie sprzeciwi si� woli Zobeidy. Czy widzia�e�, kto pilnuje wi�nia? Sam wezyr Aben-Ahmed Banu Saradj! Ksi�niczka wyjedzie, kiedy zechce, a su�tan w Fezie zgotuje jej wspania�e przyj�cie.

W tej chwili �ebracy przerwali rozmow� na widok zbli�aj�cych si� bogatych mieszczek i zacz�li g�o�no lamentowa�.

Katarzyna nie zwlekaj�c, ruszy�a w kierunku domu Fatimy.

Gadanina �ebrak�w wp�dzi�a j� w panik�. Je�li ci ludzie m�wili o Arnoldzie z takim zainteresowaniem, je�li jego imi� d�wi�cza�o na ka�dym rogu miasta, to osoba francuskiego wi�nia musia�a wzbudza� powszechn� ciekawo��. Zobeida musia�a uczyni� z niego wyj�tkow�, wr�cz legendarn� posta�... A je�li ta przekl�ta ksi�niczka zabierze Arnolda do Afryki, trzeba b�dzie ruszy� za nim w nieznane, bez nadziei na pomoc. Za wszelk� cen� nie wolno by�o do tego dopu�ci�! Nale�a�o odbi� go wcze�niej i uciec razem!

Mia�a ochot� pobiec prosto do ma�ego medyka, lecz wiedzia�a, �e o tej porze odwiedza chorych. Zreszt� s�u��ce Fatimy schwyta�yby j� z �atwo�ci�. Skierowa�a si� wi�c do domu Fatimy i pobieg�a na ma�e patio wewn�trzne, na kt�rym ros�y drzewa cytrynowe, granatowe i winoro�l. Zatrzyma�a si� dopiero pod kolumnami otaczaj�cymi ogr�d. Po w�skich alejkach, wij�cych si� wok� r�owej fontanny, przechadza�a si� Fatima odziana w nieprawdopodobn� sukienk� w paski we wszystkich kolorach t�czy. Towarzyszy�a jej znowu tamta stara kobieta, ubrana tym razem w sukni� w ciemnym �ososiowym kolorze w wielkie, zielone kwiaty.

Fatima na widok zadyszanej Katarzyny przeprosi�a swojego go�cia i po�pieszy�a do niej.

� Co si� sta�o? Co ci si� przytrafi�o? Gdzie s� s�u��ce? � spyta�a wielce zaniepokojona.

� Id� za mn�. Przysz�am po�egna� si� z tob�, Fatimo... i podzi�kowa� ci za wszystko! Musz� wraca� do... mego pana!

� O ile wiem, nie przyszed� upomnie� si� o ciebie. Czy�by� si� z nim spotka�a? � spyta�a Murzynka z pow�tpiewaniem.

� Nie, jednak jak najszybciej musz� wr�ci� do jego domu.

� A c� ci si� tak �pieszy? Zreszt�, nie ma go w domu. Wezwano go do Alcazar Genil. Su�tanka zrani�a si� w k�pieli.

� No to zastanie mnie po powrocie! Ot i wszystko! Spotka go niespodzianka...

� A dla ciebie niespodziank� b�dzie sp�dzona z nim noc! Fatima przygl�da�a si� uwa�nie twarzy Katarzyny.

� Pr�dzej czy p�niej... � wyszepta�a, czyni�c wymijaj�cy ruch r�k�.

� Wydawa�o mi si� � powiedzia�a Fatima � �e pragniesz nade wszystko dosta� si� do Alhambry?

Serce Katarzyny zamar�o, lecz za wszelk� cen� musia�a okaza� nonszalancj�.

� Pr�ne marzenia... Nigdy si� nie ziszcz�...

� Pos�uchaj mnie, a twoje marzenia zostan� niebawem spe�nione. Chod� za mn�!

Chwyci�a Katarzyn� za nadgarstek, chc�c j� poci�gn�� za sob�, lecz Katarzyna w przyp�ywie podejrzliwo�ci opiera�a si�.

� Gdzie chcesz mnie zabra�?

� Do kobiety stoj�cej nie opodal fontanny... a potem do Alhambry... je�li nadal tego pragniesz! Ta stara nazywa si� Morayma. Wszyscy j� tutaj znaj� i zabiegaj� o jej towarzystwo, poniewa� zarz�dza haremem su�tana. Tamtego dnia zauwa�y�a ci� i wr�ci�a tu z twojego powodu. P�jd� za ni�, a b�dziesz nale�e� do samego kalifa! Nie do jakiego� starego medyka.

� Do samego kalifa?... Mam i�� do haremu?

Katarzyna wzdrygn�a si� na t� propozycj�, ale przypomnia�a sobie rozmow� z Abu, kt�ry powiedzia�, �e apartamenty Zobeidy stanowi� cz�� haremu i �e pawilon Arnolda znajduje si� w jej ogrodach. By�a to wi�c wymarzona okazja, a ju� tyle razy unikn�a �mierci, �e nie ba�a si� kat�w Grenady. Przecie� nie mogli by� straszniejsi od tych z Amboise! Zreszt� je�li dotrze do Arnolda, we dwoje b�dzie ra�niej odpiera� wroga... a nawet umrze�, je�li taka mia�a by� cena odnalezienia ukochanego. Lepiej by�o umrze� wraz z nim, ni� zostawi� go we w�adaniu tej kobiety!

Katarzyna by�a gotowa. Podni�s�szy g�ow�, napotka�a zmartwione spojrzenie Fatimy i u�miechn�a si� do niej.

� Zgadzam si�! I dzi�kuj�! Prosz� ci� tylko o zaniesienie listu do medyka.

By� dla mnie taki dobry.

� Rozumiem. Abu dostanie tw�j list, a teraz chod�my. Morayma zaczyna si� niecierpliwi�!

W istocie, stara kobieta zbli�a�a si� do nich wielkimi krokami, jak kto�, kto nie ma ani chwili wi�cej do stracenia. Widz�c to Fatima jak wytrawny sztukmistrz zerwa�a z Katarzyny mu�linowy woal, pozwalaj�c jej jasnym w�osom z wplecionymi w nie z�otymi nitkami zal�ni� w s�o�cu i odkrywaj�c jej smuk�e cia�o, odziane zaledwie w obszerne spodnie z ��tego mu�linu i w przetykane z�otem kr�tkie bolerko z g��bokim dekoltem, ukazuj�cym kr�g�e piersi...

Oczy starej zab�ys�y pod �ososiowym woalem, kt�ry str�czycielka zerwa�a z twarzy o sk�rze ��tej, pofa�dowanej i wyschni�tej, ukazuj�c krwio�erczy profil starej �yd�wki obwieszony klejnotami. Zapadni�te, bezz�bne usta zamieni�y jej u�miech w ohydny grymas. Jedynie d�onie pokryte krzykliwymi pier�cieniami by�y jeszcze pi�kne i przy ka�dym ruchu wydziela�y dusz�cy zapach perfum.

Katarzyn� wstrz�sn�o obrzydzenie, kiedy stara dotkn�a r�k� jej boku, �eby sprawdzi�, czy jest dosy� g�adki.

� Mo�esz by� spokojna � zapewni�a Fatima. � Sk�r� ma delikatn� jak jedwab, bez skazy!

� Widz� � odpar�a tamta, bezceremonialnie rozchylaj�c bolerko Katarzyny i dwoma palcami szczypi�c jej piersi.

� Najwspanialsze owoce mi�o�ci! � bezwstydnie zachwala�a je Fatima, jakby sprzedawa�a dywany czy inne towary. � Znajd� mi takiego m�czyzn�, kt�ry na ich widok nie straci�by rozumu! Nigdzie nie znajdziesz dla swego pana doskonalszego kwiatu!

Morayma zamiast odpowiedzie� kiwn�a tylko g�ow�, po czym rzuci�a: � Otw�rz usta!

� Po co? � zje�y�a si� Katarzyna, zapominaj�c o swoim planie, � Po to, �ebym mog�a si� przekona�, czy masz �wie�y oddech!

� odpar�a oschle. � Mam nadziej�, �e masz uleg�y charakter i potrafisz by� pos�uszna! Nie mam zamiaru ofiarowa� kalifowi kobiety narowistej i krn�brnej!

� Przebacz mi, pani... � rzuci�a Katarzyna czerwieni�c si�, po czym pos�usznie otworzy�a usta, ukazuj�c r�owe podniebienie i dwa rz�dy bia�ych, l�ni�cych z�b�w, mi�dzy kt�re stara wsun�a ostro�nie sw�j nos. Katarzyna mia�a ochot� parskn�� �miechem, na szcz�cie nos cofn�� si�, a stara pos�a�a Etiopce bazyliszkowe spojrzenie.

� Co ty jej dajesz do �ucia, stara czarownico? � spyta�a zazdro�nie.

� Jej oddech pachnie jak zefirek!

� Kwiaty ja�minu i go�dziki! � odpali�a Fatima, przybieraj�c z�� min�, gdy� nie znosi�a zdradza� swoich sztuczek, ale wiedzia�a, �e przy stra�niczce haremu na nic zdadz� si� wszelkie kr�tactwa. � No wi�c, jak brzmi twoja decyzja?

� Zabieram j�! Przygotuj si�, kobieto, ale �wawo! Musz� ju� wraca�! Katarzyna nie zwlekaj�c pobieg�a do swego pokoju, by posk�ada� ubrania. Tymczasem obie kobiety zacz�y dyskutowa� o tym, co dla Fatimy by�o rzecz� najwa�niejsz�: o cenie, kt�ra obowi�zkowo powinna by� wysoka.

� Musz� przecie� da� jakie� odszkodowanie medykowi! � wykrzykiwa�a olbrzymia Etiopka.

Na to stra�niczka: � Je�li kalif wyr�ni jak�� niewolnic�, to ka�dy poddany mog�cy mu j� podarowa� powinien czu� si� zaszczycony!

Katarzyna zatrzasn�a drzwi, aby wi�cej tego nie s�ysze�. Te handlowe przepychanki by�y jej oboj�tne. Wiedzia�a, �e Fatima i tak zatrzyma dla siebie wi�ksz� cz�� otrzymanego z�ota, a swojemu klientowi opowie historyjk� o sile wy�szej i o niepisanych prawach w�adcy.

Po�piesznie chwyci�a kartk� papieru, pi�ro i skre�li�a kilka s��w do Abu, zawiadamiaj�c o swoim odej�ciu do haremu Alhambry: �Jestem szcz�liwa, pisa�a. Wreszcie zbli�� si� do mego ma��onka. Nie martw si� o mnie, przyjacielu, lecz staraj si� nie dopu�ci�, by Walter i Josse wdali si� w nie przemy�lane przedsi�wzi�cia. Postaram si� przekaza� ci wiadomo�ci, mo�e przez Fatim�, chyba �e sam znajdziesz spos�b, by dosta� si� do haremu...� Z do�u dobieg�y jej uszu nawo�ywania. Morayma zacz�a si� niecierpliwi�. Chwyciwszy pierwsze lepsze zawini�tko z ubraniem i woal noszony przed chwil�, wybieg�a na patio, w chwili gdy Fatima przelicza�a chciwie wielki stos z�otych, po�yskuj�cych w s�o�cu dinar�w. Morayma, zauwa�ywszy zawini�tko pod pach� Katarzyny, wyrwa�a go jej ze z�o�ci� i cisn�a z pogard� na posadzk�.

� Po co ci te �achy? W pa�acu ubior� ci� wed�ug gustu pana. Idziemy!

� Jeszcze chwilk�! Chcia�am po�egna� si� z Fatim�!

� Jeszcze si� z ni� zobaczysz! Cz�sto korzystamy z jej us�ug w haremie. Zna wiele tajemnic urody i mi�o�ci czyni�cych cuda.

Tymczasem Fatima, schowawszy sw�j skarb do worka z koziej sk�ry, podesz�a do Katarzyny i prawie matczynym gestem poprawi�a jej woal. Chwila ta wystarczy�a, aby ta wcisn�a jej list do Abu.

� Id� za swoim przeznaczeniem, Jutrzenko, a kiedy ju� b�dziesz ukochanym, cennym klejnotem kalifa, przypomnij sobie o Fatimie...

� B�d� spokojna � obieca�a Katarzyna, staraj�c si� gra� sw� rol� do ko�ca.

� Nigdy o tobie nie zapomn�.

Jej s�owa by�y szczere. Trudno bowiem by�oby zapomnie� o tym, co prze�y�a w domu Etiopki. Na dodatek Fatima by�a dla niej dobra, mimo �e kierowa�a si� zyskiem.

Przyprowadzono dwie mulice z czerwon�, sk�rzan� uprz꿹, ca�e obwieszone wisiorkami, na kt�rych Katarzyna i jej nowy mentor zaj�y miejsca. Nast�pnie na kla�ni�cie d�oni Moraymy z pobliskiego zau�ka wy�oni�o si� czterech chudych, spowitych a� po oczy w biel Nubijczyk�w. Wyci�gn�wszy z pochew bu�aty o szerokich, zakrzywionych ostrzach, otoczyli kobiety i orszak ruszy� w drog�.

Upa� zrobi� si� nie do wytrzymania. Wida� by�o jak gor�ce powietrze wibruje, a z prawie bia�ego nieba la� si� s�oneczny �ar. Katarzyna jednak nie czu�a upa�u, by�a zbyt podniecona. Jej my�li kr��y�y wok� pa�acu, kt�rego wrota za chwil� mia�y si� przed ni� otworzy�. Odleg�o�� dziel�ca j� od Arnolda stawa�a si� coraz mniejsza. Tego poranka ujrza�a go. Teraz spr�buje z nim porozmawia�, zabra� go ze sob� do kraju! Czy uda si� im uciec z pa�acu i dotrze� do granicy francuskiej? Czy po jej przekroczeniu zniknie gro�ba zemsty Zobeidy, czy ujd� przed po�cigiem? Szybcy je�d�cy Muhammada zbyt cz�sto gwa�cili granice kr�lestwa Kastylii, �eby mieli si� nimi przejmowa� tym razem... Nie, nie nale�a�o o tym teraz my�le�! To wszystko nie mia�o znaczenia. Liczy�o si� tylko jedno: odzyskanie mi�o�ci Arnolda! Za wszelk� cen�! Niewa�ne, co b�dzie potem... Potem niech si� dzieje, co chce...

Przekraczaj�c czerwony �uk bramy Bab-el-Ajuar, Katarzyna zadr�a�a z rado�ci. Nubijscy stra�nicy nie zwr�cili na orszak uwagi.

Dalsza droga wiod�a dolin�, przez kt�r� p�yn�y czyste potoki, ocienione drzewkami oliwnymi o srebrzystych listkach, po czym wznosi�a si� w g�r�, prowadz�c do wysokiej bramy w drugim rz�dzie mur�w obronnych, kt�ra stanowi�a w�a�ciwe wej�cie do pa�acu. Katarzyna zauwa�y�a wyrze�bion� na marmurowej p�ycie d�o� wzniesion� prosto do nieba.

� To brama Sprawiedliwo�ci � obja�ni�a Morayma. � R�ka ta symbolizuje pi�� przykaza� Koranu. A te wie�e nie opodal, to wi�zienia...

Katarzyna w�a�ciwie oceni�a informacj�, kt�ra zabrzmia�a jak ostrze�enie, wr�cz gro�ba. Brama, wzmocniona �elaznymi p�ytami, nabijana olbrzymimi �wiekami i strze�ona przez rycerzy w czerwonych burnusach i b�yszcz�cych zbrojach, w spiczastych he�mach na g�owie, nasuni�tych a� po same oczy, wygl�da�a bardzo gro�nie. Kiedy na rozkaz w�adcy zamykano j�, niemo�liwo�ci� musia�o by� pokonanie pot�nych mur�w. R�owy pa�ac i miniaturowe miasto otoczone tymi murami, jego domy, m�yny i siedem kopu� zwie�czonych smuk�ym minaretem i wielki meczet z pewno�ci� zamyka�y si� wtedy jak pu�apka nad swoj� ofiar�... chyba �e zna�o si� tajemne wej�cie, przez kt�re przemykali amanci Zobeidy. A mo�e by�a to tylko legenda? Trupy znajdowane w fosach mog�y r�wnie dobrze by� zrzucane z wie�.

Katarzyna poszukiwa�a wzrokiem tajemnego przej�cia do tego wspania�ego i gro�nego pa�acu, poci�gaj�cego i niebezpiecznego jak truj�cy kwiat. Jednak na widok �wie�o �ci�tych, krwawi�cych jeszcze ludzkich g��w, zatkni�tych na hakach w murze, odwr�ci�a g�ow�. Przekraczaj�c bram� pa�acu poczu�a �miertelny strach �ciskaj�cy j� za gard�o, lecz mocno zacisn�a z�by, utkwiwszy wzrok w plecach Moraymy. Nie wolno by�o si� podda�... szczeg�lnie teraz i to z powodu zwyk�ego, zwierz�cego strachu! Zbyt d�ugo czeka�a na t� chwil�...

Nag�e w g��bi niewidocznego jeszcze, lecz pobliskiego ogrodu za�piewa� s�owik, posy�aj�c w przestrze� kilka czystych jak g�rski potok d�wi�k�w. S�owik o tej porze dnia, w takiej spiekocie?... Katarzynie zrobi�o si� l�ej na sercu. Pomy�la�a, �e to szcz�liwy znak i spi�wszy mulic� ruszy�a ra�niej do przodu.

Droga wiod�a przez ch�odny tunel, po czym za zakr�tem pi�a si� do g�ry w pal�cym s�o�cu. Przed ich oczyma ukaza�a si� nast�pna brama.

� To brama Kr�lewska � wyja�ni�a Morayma. � Prowadzi do Seraju, pa�acu kalifa. My jednak przejedziemy przez bram� Winn�, prowadz�c� prosto do haremu przez miasteczko administracyjne Alhambry.

Widz�c, �e Katarzyna nie spuszcza wzroku z mur�w ��cz�cych trzy purpurowe wie�e obronne, stara u�miechn�a si�.

� W tej cz�ci nigdy twoja noga nie postanie. To Alcazaba, forteca czyni�ca Alhambr� nie do zdobycia. Popatrz na tamt� olbrzymi� baszt� g�ruj�c� nad przepa�ci�! Podziwiaj w niej pot�g� twego przysz�ego pana i w�adcy. Nazywa si� Ghafar i jest najwa�niejszym elementem naszej obrony. W nocy b�dziesz s�ysze� dzwon, kt�ry wisi na g�rze. Nie b�j si� go, Jutrzenko. Nie zwiastuje niebezpiecze�stwa, lecz tylko czas na irygacj� doliny, kt�r� reguluje w nocy... A teraz, jed�my szybciej, upa� staje si� nie do wytrzymania, a ja chcia�abym, �eby� w pe�nej krasie stan�a przed panem.

Katarzyna zadr�a�a. Najwidoczniej stara nie zamierza�a zostawi� jej zbyt wiele czasu na oddech przed prezentacj� u kalifa. Jednak zar�wno w tej, jak i w pozosta�ych sprawach postanowi�a, by wypadki toczy�y si� swoim torem, staraj�c si� je jak najlepiej wykorzysta�.

Nad d�ugim basenem haremu, wy�o�onym niebieskimi i z�otymi mozaikami, unosi�y si� k��by pary i mocny zapach perfum, kiedy pojawi�a si� tam Katarzyna z powiekami ci�kimi jeszcze od snu, popychana przez Moraym�. Na rozkaz starej �yd�wki spa�a dwie godziny po posi�ku, lecz bardzo niespokojnie. W sali panowa� ha�as nie do opisania, gdy� pi��dziesi�t zgromadzonych w niej kobiet jazgota�o naraz, jak oszala�e ptactwo w ogromnej wolierze. Wianuszek niewolnic, w wi�kszo�ci czarnych, otacza� basen z letni�, niebiesk� wod�, w kt�rym baraszkowa�a grupa �adnych dziewcz�t, �miej�c si�, krzycz�c i ochlapuj�c si� nawzajem. Woda, poruszana ruchem cia�, wygl�da�a jak morze podczas sztormu, z t� r�nic�, �e by�a przezroczysta i nie ukrywa�a nago�ci k�pi�cych si� kobiet � ani ciemnobr�zowej karnacji c�r Afryki o szczup�ych biodrach i stercz�cych piersiach, ani sk�ry Azjatek o �agodnym odcieniu ko�ci s�oniowej, ani r�owego alabastru nielicznych Europejek czy bursztynu Arabek. W�osy czarne, rude, mahoniowe i blond, oczy we wszystkich kolorach i odcieniach i g�osy o przer�nych barwach. Na widok nowo przyby�ej kobiety umilk�y i skierowa�y wzrok na Katarzyn� oraz jej anio�a str�a, Moraym�, kt�ra szybkimi ruchami rozebra�a podopieczn�, rzucaj�c jej odzienie na l�ni�c� posadzk�. Po plecach Katarzyny przeszed� nieprzyjemny dreszcz, kiedy zauwa�y�a wrogo�� w oczach kobiet.

To by�o straszne. Wszystkie te nieprzyjazne twarze, ��cznie z niewolnicami, zdawa�y si� ch�osta� j� spojrzeniami przepe�nionymi nienawi�ci�. Morayma widz�c to, podnios�a g�os: � To niewolnica kupiona w Almerii. Nazywa si� Jutrzenka. Uwa�ajcie, �eby nic z�ego jej si� nie sta�o, bo w przeciwnym razie nie obejdzie si� bez ch�osty! A wi�c miejcie si� na baczno�ci i nie wyobra�ajcie sobie, �e wm�wicie mi jak�� historyjk� o �liskiej posadzce w basenie, zas�abni�ciu podczas k�pieli, ataku niestrawno�ci, uderzeniu nagle oberwanym gzymsem, przypadkowej �mii w ogrodzie, czy jakimkolwiek innym wypadku! Pami�tajcie o tym! A ty, Jutrzenko, id� do k�pieli!

Przem�wienie Moraymy zosta�o skwitowane szmerem niezadowolenia, jednak �adna z kobiet nie o�mieli�a si� zaprotestowa�. Zanurzaj�c go�� stop� w pachn�cej wodzie, Katarzyna mia�a wra�enie, �e wst�puje do gniazda �mij. Wszystkie te zwinne i b�yszcz�ce cia�a wygina�y si� jak w�e, a usta wydawa�y si� gotowe do wyplucia �mierciono�nego jadu.

Katarzyna zanurzy�a si� po szyj� i zacz�a p�ywa�. Wszystkie k�pi�ce si� schodzi�y jej z drogi z nieufno�ci�, dlatego chcia�a, �eby jak najszybciej si� to sko�czy�o. Podp�yn�a do brzegu, by odda� si� w r�ce przydzielonych jej dw�ch s�u��cych, kt�re czeka�y na ni� z grubymi, suchymi r�cznikami. Wtedy k�tem oka zauwa�y�a, �e le��ca na poduszkach rozrzuconych na brzegu okr�g�a blondynka o r�owej sk�rze u�miecha si� do niej przyja�nie. Machinalnie zbli�y�a si� do niej. Dziewczyna poja�nia�a w u�miechu, wsta�a z poduszek i wyci�gn�a do Katarzyny troch� za szerok� jak na kobiet� d�o�.

� Chod� po�o�y� si� ko�o mnie i nie zwracaj na nie uwagi. Zawsze tak jest, kiedy zjawia si� nowa. Sama rozumiesz, nowa towarzyszka mo�e sta� si� niebezpieczn� faworyt�.

� Dlaczego niebezpieczn�? Czy�by wszystkie te kobiety by�y zakochane w kalifie?

� Na Boga, nie!... Chocia� nie brak mu uroku.

Nieznajoma instynktownie przesta�a m�wi� po arabsku, przechodz�c na francuski.

� Jeste� Francuzk�?

� Tak, pochodz� z Saone. Urodzi�am si� w Auxonne. W kraju nazywa�am si� Marie Vermeil, lecz tutaj zw� mnie Aisza � doda�a ze smutnym u�miechem. � A ty, te� pochodzisz z Francji?

� Urodzi�am si� w Pary�u, lecz wychowa�am w Dijon u wuja Mateusza Gautherina, prowadz�cego sklep z materia�ami przy ulicy Griffon pod szyldem �wi�tego Bonawentury.

� Mateusz Gautherin? � powt�rzy�a Maria w zamy�leniu. � Znam to nazwisko... To dziwne, ale wydaje mi si�, �e i ciebie te� ju� gdzie� spotka�am...

Nagle przerwa�a na widok pi�knej Arabki o z�ocistej sk�rze, kt�ra podp�yn�a w ich stron�, piorunuj�c obie kobiety znad powierzchni wody swymi tygrysimi, zielonymi �renicami.

� Strze� si� jej... � szepn�a Maria. � To Zora, obecna faworyta kalifa. S�py kr���ce nad Wie�� Skazanych maj� wi�cej serca ni� ta �mija. Jest gorsza od samej ksi�niczki Zobeidy, poniewa� ta jest mistrzyni� perfidii, kt�rej ksi�niczka nie cierpi. Je�li spodobasz si� kalifowi, strze� si� Egipcjanki!

Katarzyna nie mia�a czasu dowiedzie� si� niczego wi�cej od Marii, gdy� Morayma uznawszy widocznie, �e kobiety dosy� si� nagada�y, podesz�a do nich z dwiema czarnymi s�u��cymi.

� Pom�wimy p�niej � zd��y�a szepn�� jeszcze Maria-Aisza, nurkuj�c do wody z tak� precyzj�, �e gdyby Zora nie odsun�a si� w por�, to okr�g�a blondynka niechybnie wpad�aby na ni�.

Cho� jej cia�o by�o prawie suche, Katarzyna podda�a si� spokojnie zabiegom dw�ch s�u��cych, kt�re wytar�y j� sumiennie swymi barchanowymi r�cznikami, po czym nama�ci�y jej cia�o lekk� oliwk�, kt�ra nada�a jej sk�rze patyny jasnego z�ota. W chwili kiedy Katarzyna mia�a za�o�y� swoj� pasiast� gandur�* [*Gandura, arab. � zwiewna bluzka.], w kt�rej przysz�a nad basen, podesz�a do niej Morayma i rzek�a: � Nie, nie ubieraj si� jeszcze! P�jdziesz ze mn�!

Id�c za �yd�wk�, Katarzyna min�a kilka �a�ni, gor�cych i zimnych, i dosz�a do pokoju ze smuk�ymi arkadami, zdobionymi ornamentem z kwiat�w i li�ci w kolorze niebieskim, r�owym i z�otym. Wok� pierwszego pi�tra bieg�a galeria, zas�oni�ta z�oconymi �aluzjami. W g��bi alk�w, urz�dzonych mi�dzy kolumnami, wida� by�o ��ka zarzucone stertami barwnych poduszek, na kt�rych le�a�o pi�� czy sze�� pi�knych, nagich dziewcz�t w rozkosznych pozach i bez najmniejszego skr�powania. Morayma wskaza�a na jedyne puste ��ko i powiedzia�a: � Po�� si� tutaj!

� Po co?

� Sama za chwil� zobaczysz...

Morayma, zmusiwszy Katarzyn� do po�o�enia si� w poci�gaj�cej pozie, uda�a si� na �rodek sali, gdzie szemra�a woda w marmurowej fontannie. Unios�a g�ow� w kierunku zamkni�tej galerii, jakby na co� czekaj�c. Katarzyna z zaciekawieniem r�wnie� spojrza�a w t� stron�.

Zdawa�o jej si�, �e za cienk� �aluzj� stoi jaka� posta�, lecz tak nieruchoma, �e nie by�a pewna czy to nie z�udzenie. Wszystkie te przygotowania, ten powolny rytm �ycia podsyca�y jej niecierpliwo��. Kiedy wreszcie ujrzy Arnolda? Co robi w�r�d tych nagich, jak ona sama, kobiet?

Odpowied� nie da�a na siebie d�ugo czeka�. Czyja� r�ka unios�a �aluzj� i rzuci�a jaki� przedmiot na jej ��ko. Zaintrygowana, pochyli�a si� i widz�c, �e to zwyk�e jab�ko, chcia�a je podnie��. Szybsza jednak okaza�a si� Morayma. Katarzyna zauwa�y�a, �e jest czerwona z podniecenia, a jej oczy b�yszcz� z rado�ci.

� Pan wybra� ciebie! � rzuci�a w jej stron� stra�niczka haremu. � Ledwo si� zjawi�a�! Jeszcze tej nocy dost�pisz zaszczytu i staniesz si� kr�lewsk� na�o�nic�. A teraz chod� szybko, nie mamy wiele czasu na przygotowania. Panu si� �pieszy!

I nie pozwoliwszy nawet Katarzynie zabra� swojego ubrania, poci�gn�a j� za sob� i ruszy�a biegiem przez sale i galerie do skromnego pawilonu, jednego z najskromniejszych w ca�ym haremie, w kt�rym ulokowa�a sw�j nowy nabytek.

Katarzyna nie mia�a czasu na stawianie pyta�. Po��danie kalifa wywo�a�o istn� gotowo�� bojow� w ca�ym haremie. Oddana w r�ce ca�ej armii masa�ystek, pedikiurzystek, fryzjerek, perfumiarek i garderobianych, uzna�a, �e nale�y biernie podda� si� ich zabiegom. Zreszt�... ujrze� z bliska kalifa, to mog�o wkr�tce si� przyda�... Mo�e uda jej si� uzyska� na niego jaki� wp�yw? Co za� do spraw zwi�zanych z intymnym kontaktem z kr�lem Grenady, to nie potrafi�a si� nawet przeciw temu buntowa�. Trudno, nie mia�a wyboru. Wszelki op�r m�g� nie tylko zniweczy� jej plan, lecz tak�e wystawi� Arnolda na �miertelne niebezpiecze�stwo. W ko�cu je�li si� podj�o walk�, to nale�a�o doprowadzi� j� do ko�ca, nie kr�c�c nosem przy wyborze �rodk�w.

Kalif Muhammad VIII, siedz�c ze skrzy�owanymi nogami na kanapie pokrytej mi�kkimi dywanami, przypatrywa� si� stoj�cej przed nim Katarzynie spowitej w przezroczyste, r�owe mu�liny. We wzroku w�adcy wida� by�o najwy�szy zachwyt, w oczach Katarzyny za� nieufno�� zabarwion� ciekawo�ci�. B�g wie dlaczego � mo�e z powodu niepokoj�cego portretu Zobeidy, jaki przed ni� nakre�lono � m�oda kobieta spodziewa�a si�, �e jej starszy brat oka�e si� cz�owiekiem aroganckim, brutalnym i cynicznym, kim� w rodzaju Gillesa de Rais�go skrzy�owanego z panem de la Tr�moille�em...

Ot� ksi���, kt�rego mia�a przed oczami, nie przypomina� tego, kogo spodziewa�a si� zasta�. M�g� mie� od trzydziestu pi�ciu do czterdziestu lat, lecz, co dziwne w przypadku Maura, jego g�ow� pokrywa�a ciemnoblond czupryna, a kr�tka broda w podobnym odcieniu zdobi�a �niad� twarz. Na jego ciemnej twarzy wybija�y si� jasne, szaroniebieskie oczy i bia�e, l�ni�ce z�by. Zobaczywszy Moraym� z now� kobiet� od�o�y� na bok zw�j papieru, na kt�rym pisa� za pomoc� stylu*. [*Styl � rylec do pisania na tabliczkach powleczonych woskiem, u�ywany w staro�ytno�ci.].

Schowany w podcieniu, patrzy�, jak zbli�aj� si� alejk� otoczon� cyprysami i basenami z wod�. By� to Ogr�d Architekta, ulubione miejsce kalifa, w kt�rym ch�tnie latem przebywa�. By�o w nim jeszcze wi�cej r� i ja�min�w ni� w seraju. R� ciemnych, purpurowych lub bia�ych z r�owym �rodkiem, podobnych do �niegu w blasku jutrzenki, r�, kt�re kr�lowa�y na wzg�rzu, nachyla�y si� nad lustrami wody, owija�y si� wok� bia�ych kolumn podcieni, upajaj�c noc� swymi zapachami. Miejsce to � stworzone dla mi�o�ci � mia�o w sobie co� osza�amiaj�cego, co�, co powodowa�o, �e powieki stawa�y si� ci�kie, zaczyna�o pulsowa� w skroniach, a krew w �y�ach zwalnia�a bieg.

Kalif nie odpowiedzia�, kiedy Morayma z wielk� uni�ono�ci� wyrazi�a rado�� nowej odaliski* [*Odaliska � niewolnica us�uguj�ca w haremie lub na�o�nica haremowa.] z tego, �e zosta�a wybrana ju� w pierwszym dniu, ani wtedy, kiedy zachwala�a urod� i �agodno�� Jutrzenki, per�y z kraju Frank�w, ani gdy podkre�la�a blask jej g��bokich i ciemnych jak ametysty oczu, ani gdy chwali�a gi�tko�� jej cia�a... Gdy za� umilk�a i chcia�a zdj�� z Katarzyny okrywaj�ce j� mu�liny, kalif powstrzyma� j� w�adczym gestem, po czym rozkaza�: � Odejd�, Moraymo! Wezw� ci� p�niej!

Kiedy zostali sami, kalif wsta�. By� ni�szy ni� s�dzi�a, a jego nogi wydawa�y si� za kr�tkie przy pot�nym torsie odzianym w jedwabn�, zielon� gandur�, przeci�t� na piersiach a� do pasa, wysadzanego wielkimi, kwadratowymi szmaragdami. Zbli�y� si� do Katarzyny z u�miechem.

� Nie trz� si�! Nie zrobi� ci krzywdy!

Przem�wi� po francusku, co wprawi�o Katarzyn� w szczere zdziwienie.

� Ja wcale si� nie trz�s�... Dlaczego mia�abym si� trz���? Ale... sk�d znasz, panie, m�j j�zyk?

Kalif by� ju� ca�kiem blisko, tak �e Katarzyna poczu�a zapach werbeny wydzielaj�cy si� z jego ubrania.

� Zawsze lubi�em si� uczy�, a w�drowcy z twego kraju byli mile widziani na mym dworze. W�adca powinien w miar� mo�liwo�ci rozumie� j�zyk wys�anych do niego ambasador�w. T�umacze s� cz�sto niewierni... lub przekupieni! Pewien jeniec, �wi�ty cz�owiek z twojego kraju, nauczy� mnie twego j�zyka jeszcze gdy by�em dzieckiem. Opr�cz tego... nie jeste� pierwsz� kobiet� zza wielkich g�r, kt�ra pojawi�a si� w mym pa�acu.

Katarzyna pomy�la�a o Marii i uzna�a, �e to wyja�nienie jest prawdziwe.

Tymczasem Muhammad swoimi d�ugimi palcami zacz�� zdejmowa� z g�owy woal zas�aniaj�cy twarz Katarzyny. Jego ruchy by�y powolne i delikatne niczym ruchy mi�o�nika sztuki zdejmuj�cego opakowanie z d�ugo po��danego dzie�a. Ukaza� si� pi�kny profil okolony z�ot� mas� l�ni�cych w�os�w przytrzymanych wiankiem z drobnych pere� oraz drobna, wdzi�czna szyja. Nast�pnie, jeden za drugim, opad�y kolejne woale zas�aniaj�ce jej cia�o. Morayma, znaj�ca jak nikt m�skie upodobania, za�o�y�a ich kilka na Katarzyn�, wiedz�c, jak� przyjemno�� sprawi kalifowi zdejmowanie ich jeden po drugim. Katarzyna zosta�a w samych spodniach, �ci�ni�tych w kostkach i przytrzymywanych na biodrach sznurkami pere�. Nie porusza�a si�, pozwalaj�c dzia�a� mi�kkim d�oniom, kt�re w miar� opadania kolejnych warstw stroju stawa�y si� coraz bardziej pieszczotliwe. Mia�a ochot� podoba� si� temu poci�gaj�cemu m�czy�nie, najwyra�niej urzeczonemu jej urod�, kt�ry by� �agodny i nie prosi� o nic wi�cej, tylko o godzin� rozkoszy... rozkoszy, kt�r� Gilles de Rais zdoby� si��, kt�r� Cygan Fero wydar� jej dzi�ki zastosowaniu eliksiru, kt�r� nieomal�e ofiarowa�a Piotrowi de Br�z�, a kt�r� tak spontanicznie da�a Walterowi. Ju� tylu m�czyzn przewin�o si� przez jej �ycie, a kalif nie by� znowu taki z�y.

Wkr�tce zwiewne mu�liny zaleg�y na posadzce jak olbrzymie p�atki wielkiej r�y. R�ce su�tana pie�ci�y teraz nag� sk�r�, lecz on sam nie zbli�a� si� jeszcze. Patrzy�... cofaj�c si� nawet o par� krok�w, by lepiej m�c podziwia� to cia�o w przy�mionym �wietle padaj�cym ze z�otych lamp, zawieszonych w arkadach. Trwali tak przez d�ugie minuty, ona ofiaruj�c bez wstydu wspania�o�� swojej urody, on kilka krok�w od niej, tkwi�cy w niemym zachwycie. Spo�r�d ciemnych zakamark�w wysokich cyprys�w dobieg� d�wi�czny �piew s�owika, przypominaj�cy tego, kt�ry za�piewa�, gdy przekracza�a bramy Alhambry. By� mo�e by� to nawet ten sam ma�y �piewak?...

Jakby wt�ruj�c ptakowi, w ciszy nocnej zabrzmia� g�os Muhammada: Gdym zrywa� w ogrodzie r�� jutrzenki G�os s�owika chwyci� mnie za serce. Cierpia� tak jak ja, bo te� kocha� r�� I wype�nia� �wit swoim cichym szlochem. Przemierzam bez ko�ca sm�tne alejki Wi�zie� tamtej r�y, tamtego s�owika...

Strofki by�y pi�kne, a ciep�y g�os kalifa nadawa� im jeszcze wi�cej uroku, lecz poeta urwa� nagle. Wypowiadaj�c ostatnie s�owa, zbli�y� si� do Katarzyny. Z�o�y� ostatnie s�owo na jej ustach, po czym wzi�� j� na r�ce i uni�s� w g��b ogrodu...

� Miejsce r�y jest w�r�d jej si�str... � wyszepta�. � Dlatego zamierzam zerwa� ci� w ogrodzie...

Nad lustrem wody, w kt�rej odbija�y si� gwiazdy, w zacisznym otoczeniu krzew�w ja�minowych le�a�y jedwabne materace i aksamitne poduszki. Su�tan po�o�y� na� Katarzyn�, po czym niecierpliwie zerwa� z siebie gandur� i cisn�� precz. Ci�ki, wysadzany szmaragdami pas, ci�ni�ty do basenu, wkr�tce znikn�� z powierzchni wody. Wreszcie sam osun�� si� na poduszki i przyci�gn�� j� do siebie dr��c�, niezdoln� do obrony i oczarowan� urokiem tego m�czyzny i tego bajkowego miejsca przesyconego zapachami nocy, cykaniem cykad i czu�ym �piewem s�owika. Kalif bieg�y by� w sztuce mi�o�ci i Katarzyna bez opor�w odda�a si� wyrafinowanej grze, odbieraj�c w momentach jego rozkoszy swoj� porcj� przyjemno�ci.

A wielkie lustro wody, nad kt�rym wznosi� si� srebrzysty sierp ksi�yca, w milczeniu odbija�o obraz dw�ch z��czonych cia�.

Wydajesz si� ulepiona z wszystkich kwiat�w rosn�cych w tym ogrodzie, Jutrzenko, a twoje spojrzenie jest czyste, jak kryszta�owe wody g�rskich potok�w. Kto, o najwonniejsza z r�, nauczy� ci� sztuki kochania?...

� szepta� su�tan do ucha Katarzyny.

S�ysz�c te s�owa, zaczerwieni�a si�, b�ogos�awi�c cie� rzucany przez ja�miny, kt�ry ukry� jej zmieszanie. To prawda, lubi�a si� kocha� i je�li jej serce nale�a�o tylko do jednego, jej cia�o potrafi�o doceni� wyrafinowane pieszczoty mistrza rozkoszy. Odpowiedzia�a z nut� hipokryzji: � Kt�ra� uczennica nie nabra�aby wprawy przy takim mistrzu jak ty, panie? Jestem twoj� niewolnic�, panie, i musz� ci� s�ucha�.

� Czy�by? S�dzi�em, �e... ale dla kobiety takiej jak ty potrafi� okaza� cierpliwo��. Naucz� ci� kocha� mnie nie tylko cia�em, ale i sercem. Nie b�dziesz tutaj mia�a nic innego do roboty, jak da� mi ka�dej kolejnej nocy rozkosz wi�ksz� od poprzedniej.

� Ka�dej nocy, panie? A pozosta�e kobiety?...

� Kto raz zakosztowa� boskiej ambrozji, ju� nigdy nie zadowoli si� md�ym, baranim sad�em!

Katarzyna u�miechn�a si�, lecz wkr�tce jej u�miech znikn�� na wspomnienie dzikich, kocich oczu Egipcjanki Zory. Oczu, przypominaj�cych oczy tej strasznej i nieszcz�liwej Marii de Comborn, kt�ra chcia�a j� zabi� i kt�r� Arnold zasztyletowa�... By�o oczywiste, �e su�tan chcia� uczyni� z niej swoj� faworyt� i Katarzyna obawia�a si�, �e przestrogi Moraymy nie powstrzymaj� Egipcjanki przed zbrodni�, je�li ta zostanie odrzucona przez kalifa...

� Czynisz mi wielki zaszczyt, panie... � zacz�a, lecz natychmiast przerwa�a, gdy� w tej chwili w podcieniach pojawili si� jacy� ludzie z �uczywami, rzucaj�cymi na pogr��ony w mroku ogr�d czerwonawe blaski.

Muhammad podpar� si� na �okciu i zmarszczy� brwi z niezadowoleniem.

� Kto o�miela si� przeszkadza� mi o tej porze?

Ludzie su�tana prowadzili m�odego, wysokiego, chudego m�czyzn� z kr�tk�, czarn� brod� i w purpurowym turbanie na g�owie. S�dz�c po jego aroganckiej minie i bogatym stroju, musia� to by� jaki� wysoki dostojnik. Katarzyna nagle rozpozna�a w nim jednego z my�liwych, kt�rzy tamtego ranka towarzyszyli Arnoldowi.

� Kto to? � spyta�a.

� To Aben-Ahmed Banu Saradj... nasz wielki wezyr � odpar� kalif.

� Musia�o sta� si� co� wa�nego, je�li o�mieli� si� przyj�� a� tutaj.

W jednej chwili m�czyzna, kt�ry wyda� si� Katarzynie taki ludzki, sta� si� ponownie wszechmocnym kalifem, komandorem wiernych, przed kt�rego obliczem ka�dy cz�owiek, bez wzgl�du na pozycj�, powinien chyli� czo�a. Po�piesznie zakry�a sw� nago�� w�r�d poduszek w najciemniejszym miejscu pod ja�minami, Muhammad za� przywdzia� gandur� i wy�oni� si� z gniazdka. Na jego widok nios�cy pochodnie padli na twarz, a wielki wezyr gi�� w pok�onach swoj� dumn� posta� odzian� w brokaty. W blasku p�omieni wygl�da� jak wielki rubin, lecz b�yski, jakie mo�na by�o dostrzec w jego oczach, nie spodoba�y si� Katarzynie. Wyda� jej si� cz�owiekiem fa�szywym, okrutnym i niebezpiecznym.

� Czego chcesz, Aben-Ahmedzie? Czego szukasz o tej nocnej godzinie?

� Jedynie niebezpiecze�stwo mog�o skierowa� moje kroki do ciebie, komandorze wiernych, i zmusi� mnie do przerwania rzadkich godzin odpoczynku. Tw�j ojciec, waleczny Yusuf, opu�ci� Gibraltar na czele swych berberyjskich je�d�c�w i kieruje si� na Grenad�. Pomy�la�em, �e nale�y uprzedzi� ci� o tym bez zw�oki...

� Dobrze uczyni�e�! Czy wiadomo, dlaczego m�j ojciec opu�ci� swoj� kryj�wk�?

� Nie, Panie Wszechmocny, nie wiadomo, lecz je�li zechcesz przyj�� rad� wiernego s�ugi, s�dz�, �e m�dro�� nakazuje, by� wys�a� wojska na spotkanie Yusufa, w celu zbadania jego intencji.

� Nikt opr�cz mnie nie mo�e sobie pozwoli� na badanie zamiar�w wielkiego Yusufa. Jest moim ojcem i m�j tron by� jego tronem. Je�li ktokolwiek ma si� uda� na jego spotkanie, to tym kim� mog� by� tylko ja, gdy� tego wymagaj� odwieczne wi�zy krwi... tym bardziej je�li Yusuf chce wojny.

� Nie lepiej w takim przypadku, by� si� broni�, panie?

� Czy bierzesz mnie za kobiet�? Id� wyda� rozkazy! Ka� osiod�a� konie i niech Maurowie b�d� w pogotowiu! Pi��dziesi�ciu ludzi b�dzie mi towarzyszy�.

� Nie wi�cej? Ale� to istne szale�stwo, panie!

� Ani jednego wi�cej! Odejd�! Za chwil� wracam do Alhambry! Aben-Ahmed, zgarbiwszy si� pod si�� spojrzenia kalifa, wycofa� si�, lecz Katarzyna zauwa�y�a w jego ciemnych oczach z�owr�bne b�yski rado�ci, kiedy Muhammad zapowiedzia� sw�j wyjazd z Grenady. Po znikni�ciu wezyra Muhammad zbli�y� si� do swej nowej faworyty i kl�kn�wszy przed ni�, pog�adzi� jej spl�tane w�osy.

� Musz� ci� opu�ci�, moja cudowna r�o, i dlatego smutno mi na sercu. B�d� si� jednak �pieszy�, by nie strawi� zbyt wielu nocy z dala od ciebie.

� Czy to niebezpieczna wyprawa, panie?

� A co to takiego niebezpiecze�stwo? Panowanie rodzi ka�dego dnia wci�� nowe niebezpiecze�stwa. Czaj� si� wsz�dzie: i w kwiatach w ogrodzie, i w kubku miodu podanego ci niewinn� r�k� dziecka, i w s�odkim zapachu... Mo�e i ty sama jeste� najbardziej upajaj�cym z nich... i najbardziej �miertelnym?

� Panie, chyba nie wierzysz w�asnym s�owom?

� Rzeczywi�cie, co si� tyczy ciebie, nie! Masz zbyt �agodne, zbyt czyste oczy! To zbyt okrutne, �e musz� ci� opu�ci�...

Kalif ca�owa� j� d�ugo i nami�tnie, po czym wsta� i klasn�� w d�onie.

Niczym za dotkni�ciem czarodziejskiej r�d�ki zza ciemnego szpaleru cyprys�w wyskoczy�a okr�g�a jak beczu�ka Morayma. Kalif pokaza� jej m�od� kobiet� schowan� w�r�d poduszek i rzek�: � Odprowad� j� do haremu... i strze� jak oka w g�owie! Dopilnuj, �eby niczego jej nie zabrak�o podczas mej kr�tkiej nieobecno�ci! Gdzie j� ulokowa�a�?

� Przy ma�ym dziedzi�cu k�pielowym, panie... Nie wiedzia�am wtedy, �e...

� Zainstaluj j� w dawnych apartamentach Aminy... tych, kt�re przylegaj� do wie�y Wodnej. Daj jej tyle s�u�by, ile uznasz za konieczne, lecz przede wszystkim strze� jej! Odpowiadasz w�asn� g�ow� za jej bezpiecze�stwo!

Katarzyna zauwa�y�a strach w oczach Moraymy. Najwyra�niej rezultat jej zabieg�w przewy�sza� pok�adane w nich nadzieje i stara �yd�wka nie spodziewa�a si� tak gwa�townych narodzin nowego i �arliwego uczucia swego w�adcy i pana. Da�o si� to odczu� w uni�ono�ci, z jak� zwr�ci�a si� do nowej faworyty, co j� szczerze rozbawi�o.

� Chc�, aby� przynios�a mi moje woale! Nie mam zamiaru tkwi� bez ko�ca w tych poduszkach!

� Ju� po nie biegn�, Jutrzenko! Tylko si� nie ruszaj! Drogocenna per�a kalifa nie powinna si� przem�cza�! Ja zajm� si� wszystkim, a nast�pnie przy�l� ci s�u��cych z lektyk� i zostaniesz zaniesiona do twych nowych apartament�w!

Ju� zamierza�a si� oddali�, gdy Katarzyna powstrzyma�a j� gestem.

� Tylko nie to! Odejd� z tego miejsca tak samo jak tu przysz�am, a mianowicie na piechot�. Podobaj� mi si� te ogrody, a noc jest taka ciep�a! Powiedz mi tylko... czy moje apartamenty znajduj� si� daleko od apartament�w Zobeidy?

Morayma uczyni�a gest przera�enia i zacz�a si� trz��� jak w febrze.

� Niestety nie! S� ca�kiem blisko i to mnie martwi. Su�tanka Amina uciek�a z nich a� do Alcazar Genil, aby by� jak najdalej od swej nieprzyjaci�ki. Nasz pan jednak nie chce uwierzy�, �e jego ukochana siostra tak r�ni si� od niego. B�dziesz musia�a bacznie si� strzec, �eby jej nie rozgniewa�, Jutrzenko, bo wtedy twoje �ycie zawis�oby na w�osku... a moja g�owa r�wnie� wkr�tce by si� potoczy�a, �ci�ta przez kata. Szczeg�lnie musisz unika� prywatnych ogrod�w Zobeidy. A je�liby� przypadkiem ujrza�a franko�skiego pana, kt�rego ona kocha, to odwr�� si� jak najszybciej, zas�o� szczelnie twarz i uciekaj, uciekaj, je�li ci �ycie mi�e!

I pu�ci�a si� p�dem, jakby Mongo�owie Zobeidy ju� deptali jej po pi�tach.

Przebieraj�c kr�tkimi n�kami pod obfitymi fa�dami swej sukni tak szybko, �e �miga�y tylko jej wielkie spiczaste papucie, przypomina�a przestraszonego kaczora.

Natomiast nowa faworyta nie ba�a si�. Za jednym zamachem zdoby�a pierwszorz�dn� pozycj�, a wkr�tce mia�a zamieszka� w bezpo�rednim s�siedztwie nienawistnej kobiety... i tak blisko Arnolda! B�dzie mog�a go zobaczy�, tego by�a pewna, i na t� my�l krew zaczyna�a szybciej kr��y� w jej �y�ach. A upojne chwile sp�dzone w ramionach kalifa uleg�y natychmiastowemu zapomnieniu. C�, noc mi�osna z kalifem by�a cen�, jak� musia�a zap�aci�, by wreszcie osi�gn�� tak d�ugo po��dany cel. W sumie nie by�a to cena zbyt wyg�rowana...

Kilka chwil p�niej, zamotana w swoje zwiewne szaty, opu�ci�a ogrody kalifa, pod��aj�c za �wawo drepcz�c� Moraym�.

Dawno ju� min�a p�noc, kiedy Katarzyna z Moraym� przekroczy�y wej�cie do haremu, strze�onego przez uzbrojonych eunuch�w. Pl�tanina pomieszcze� zdobionych mozaikami, a�urowych galerii i sklepionych przej�� zaprowadzi�a je na rozleg�e patio, zaro�ni�te g�szczem kwiat�w i ro�lin. Jeden jego bok by� rz�si�cie o�wietlony lampkami oliwnymi, lecz Morayma skierowa�a si� w ciemny k�t patia, gdzie pali�a si� tylko jedna lampka. Nie zrobi�y nawet paru krok�w, kiedy w g��bi haremu wybuch�a nieopisana wrzawa, w kt�rej miesza�y si� krzyki, wrzaski, przekle�stwa, a nawet j�ki! Morayma wyci�gn�a szyj� jak stara szkapa bojowa na d�wi�k tr�bki i zmarszczywszy brew powiedzia�a: � Znowu si� zaczyna!

� Co si� zaczyna?

� Zora znowu wpad�a w sza�! Kiedy kalif wybiera inn� kobiet� na noc, zaczyna si� w�cieka�. Musi wtedy wy�adowa� sw� z�o�� na czym� lub na kim�. Z regu�y na innej kobiecie, �eby tylko m�c gry��, drapa� i przeklina�. Musi pola� si� krew, �eby jej przesz�o.

� I ty jej na to pozwalasz? � spyta�a oburzona Katarzyna.

� Czy pozwalam?... Jeszcze mnie nie znasz! Id� do siebie: to tamte drzwi. Czekaj� na ciebie s�u��ce. A ja przyjd� potem zobaczy�, jak ci si� mieszka. A wy dwaj, za mn�!

To ostatnie zdanie by�o skierowane do czarnych jak heban eunuch�w, odzianych w krwistoczerwone szaty, kt�rzy w ciszy trzymali stra� u wej�cia na patio. Nawykli do takich interwencji, bez s�owa ruszyli z miejsca, wyci�gn�wszy zza pask�w bicze z hipopotamiej sk�ry i wkr�tce ca�a tr�jka znikn�a z oczu Katarzyny. Zosta�a sama pod mi�sistym i b�yszcz�cym listowiem drzew pomara�czowych. Odczuwa�a rado��, �e nareszcie jest sama i wcale nie mia�a ochoty zamyka� si� w swoich nowych apartamentach. Noc by�a taka b�oga, roztacza�a swe zapachy i �ciszone d�wi�ki melancholijnej melodii, dochodz�cej z o�wietlonej cz�ci jednego z budynk�w.

Ta w�a�nie cz�� przyci�ga�a j� jak magnes. Ukryta w�r�d krzew�w, nie mog�a oderwa� od niej oczu. Nie by�o w�tpliwo�ci! To musia�y by� apartamenty Zobeidy! Aby si� o tym przekona�, wystarczy�o spojrze� na dziesi�tk� czarnych niewolnik�w, trzymaj�cych stra� pod kolumnad�. Ci co prawda nie mieli biczy zatkni�tych u pasa, lecz szerokie i b�yszcz�ce bu�aty, nie wr�ce niczego dobrego komu�, kto chcia�by si� do nich zbli�y�.

Katarzyna p�on�a jednak z ciekawo�ci, �eby zobaczy�, co si� dzia�o w pomieszczeniach, sk�d �agodne �wiat�o przenika�o przez ga��zie pn�cych ja�min�w i k�ad�o si� mi�kkim blaskiem na czerwonym piasku w ogrodzie. Si�dmy zmys� podpowiada� jej, �e tam, za t� zapor� z marmuru i ja�min�w, by� Arnold. Znajdowa� si� tak blisko, �e gdyby co� powiedzia�, us�ysza�aby jego g�os. Czu�a to po �ci�ni�ciu serca i przyp�ywie jadowitej zazdro�ci chwytaj�cej za gard�o. Pieszczoty su�tana szybko zosta�y zepchni�te w jej pami�ci przez przyp�yw nag�ego, niszcz�cego i brutalnego gniewu do roli koniecznej formalno�ci. W ko�cu, by�a to tylko ma�a, wykalkulowana zemsta, po��czona ze zdrad� jej nie nasyconych zmys��w. Katarzyna z przera�eniem stwierdzi�a, �e jej zazdro�� pozosta�a nie zmieniona i tak pierwotna jak sama mi�o��.

Do d�wi�ku instrument�w przy��czy� si� teraz kobiecy g�os, ciep�y, niski, p�on�cy uczuciem i tak gor�czkowy, �e Katarzyna ca�a zamieni�a si� w s�uch. Nie rozumia�a tych tak czule szeptanych s��w, przeczuwa�a jednak, �e by�o to najgor�tsze wyznanie mi�o�ci...

S�ucha�a jak zaczarowana tego tajemniczego g�osu, nie zauwa�ywszy nawet, �e �wiat�a w apartamentach Zobeidy, jedne po drugich, pogas�y. W ogrodzie pociemnia�o, a jasno�� w kilku o�wietlonych oknach sta�a si� cieplejsza. G�os �piewaj�cej zni�y� si� jeszcze, dr��c na strunach uczucia... Katarzyna, nie potrafi�c d�u�ej si� opiera� po�eraj�cej j� ciekawo�ci, zbli�y�a si� do pawilonu ksi�niczki.

Nie by�a w stanie my�le� o niczym, nawet o gro��cym jej niebezpiecze�stwie. Zdj�a jedynie pantofle i st�paj�c boso po piasku, chy�kiem przemkn�a pod krzakami. Wreszcie dopad�a do okna, wok� kt�rego wi�a si� jaka� egzotyczna ro�lina, pokryta k�uj�cymi kolcami. Nie zwa�aj�c na przeszkod�, wyci�gn�a szyj� nad parapet pokryty zielonymi kafelkami i z ledwo�ci� zapanowa�a nad krzykiem.

Ujrza�a Arnolda, siedz�cego ze skrzy�owanymi nogami na wielkiej kanapie z r�owego brokatu, us�anej poduszkami, zajmuj�cej co najmniej po�ow� ma�ego, przytulnego pokoju o �cianach pokrytych zielonymi, kryszta�owymi p�ytkami, upodabniaj�cymi go do wn�trza olbrzymiego klejnotu. Jego opalenizna, czarne w�osy i czarne, szerokie spodnie haftowane z�ot� nici� odcina�y si� od tego czu�ego, kobiecego t�a. Ze swoimi szerokimi ramionami i pot�nymi muskularni nie pasowa� do tego otoczenia, jak szpada nie pasuje do koronek. Obok niego wida� by�o szczelnie zas�oni�t� niewolnic�, dolewaj�c� mu wina do szerokiego, z�otego pucharu, kt�ry Arnold opr�nia� bezustannie. By� jeszcze przystojniejszy ni� dawniej. Katarzyna jednak, ku swemu os�upieniu, zauwa�y�a, �e ma b��dny wzrok i domy�li�a si�, �e jest na wp� pijany! To by� dla niej prawdziwy szok. Nigdy bowiem nie widzia�a swego m�a pod wp�ywem wina. Czerwone wypieki na twarzy i niezdrowo b�yszcz�ce oczy przywiod�y jej na my�l por�wnanie z Gillesem de Raisem. Katarzyna mia�a przed oczami nieznajomego!

Nie opodal Arnolda, na srebrzystych poduszkach, wdzi�czy�o si� pyszne, kobiece cia�o. By�a to sama Zobeida, tak pi�kna, �e a� zapiera�o dech w piersi. To ona �piewa�a, tr�caj�c nonszalancko struny ma�ej gitary d�ugimi, gi�tkimi palcami.

Jej szyj�, ramiona i zgrabne kostki pokrywa� deszcz wielkich, mlecznych pere�. Per�y zdobi�y te� jej czarne, rozpuszczone w�osy. Spowijaj�ca j� mgie�ka gazy w kolorze oliwkowozielonym nie ukrywa�a �adnych szczeg��w doskona�ego cia�a. Widz�c, �e rywalka jest jeszcze bardziej uwodzicielska, ni� to pami�ta�a z przypadkowego spotkania, Katarzyna zapa�a�a gniewem. Zauwa�y�a te�, �e Zobeida nie spuszcza oczu ze swego wi�nia, kt�ry... wcale na ni� nie patrzy�. Oszo�omiony winem, utkwi� wzrok w pr�ni i Katarzyna z zadowoleniem stwierdzi�a, �e nie by�o w nim ani krzty rado�ci.

W ko�cu uparta oboj�tno�� Arnolda zdenerwowa�a ksi�niczk�. Odrzuciwszy instrument z irytacj�, surowym gestem wyp�dzi�a niewolnic�, po czym wsta�a i po�o�y�a si� obok Arnolda, k�ad�c g�ow� na kolanach kochanka.

Arnold nie poruszy� si� nawet, lecz powoli i ostentacyjnie opr�ni� kolejny puchar. Zobeida chcia�a jednak zmusi� go, by si� ni� zaj��. Katarzyna z dr�eniem zobaczy�a, jak jej pokryte pier�cieniami d�onie pieszcz� powoli nagi tors Arnolda, �lizgaj� si� do ramion, owijaj� si� wok� szyi i przyci�gaj� jego twarz. Arnold pogardliwym gestem cisn�� precz pusty puchar. Katarzyna zamkn�a oczy, gdy� w tej chwili Zobeida przywar�a chciwie do jego ust, wyciskaj�c na nich gor�cy poca�unek.

Jednak prawie natychmiast para roz��czy�a si�. Arnold poderwa� si� z kanapy, wycieraj�c r�k� krew perl�c� si� na jego wargach... Odepchni�ta z w�ciek�o�ci� Zobeida stoczy�a si� na dywan.

� Suko! � krzykn�� ob��dnie. � Ja ci� naucz�!

Chwyci� le��cy na stole bicz i zacz�� nim smaga� plecy i ramiona Zobeidy. Katarzyna na ten widok zdusi�a okrzyk grozy, zapominaj�c o swej zazdro�ci na widok gestu, kt�ry nie m�g� oznacza� nic innego, jak tylko nienawi�� Arnolda do ksi�niczki. Pomy�la�a, �e Zobeida nie zniesie z pewno�ci� takiego traktowania, �e niechybnie poci�gnie za gong znajduj�cy si� przy kanapie, �e zacznie krzycze� i �ci�gnie na pomoc eunuch�w, a nawet kat�w...

Nic podobnego!... Z cichym j�kiem skargi, niepokonana Zobeida przyczo�ga�a si� po dywanie do nagich st�p kochanka i opl�t�szy je ramionami, przywar�a do nich ustami, wlepiaj�c w twarz Arnolda przepe�nione oddaniem oczy ujarzmionej, dzikiej bestii. Szepta�a przy tym jakie� s�owa, kt�rych Katarzyna nie mog�a dos�ysze�, lecz kt�re musia�y powoli spe�nia� swoj� czarodziejsk� magi�, gdy�... nagle bicz wypad� mu z r�ki i Arnold zanurzywszy swe d�onie we w�osach Zobeidy, przyci�gn�� jej twarz do swojej i wpi� si� w jej usta, rozrywaj�c jednocze�nie jej przezroczyste mu�liny. Dwa spl�tane cia�a leg�y na dywanie.

Wok� Katarzyny wszystko zacz�o ob��dnie wirowa�: niebo, drzewa i �ciany. Ci�ko dysz�c, opar�a si� o �cian� czuj�c, �e za chwil� zemdleje, �e umrze o dwa kroki od bezwstydnej pary, ws�uchuj�c si� w wydawane przez nich j�ki rozkoszy. Powodowana �lep�, odwieczn� ��dz� zabijania, odruchowo si�gn�a po sw�j sztylet, zawsze zatkni�ty u pasa, lecz zamiast niego jej d�o� napotka�a kawa�ek zwiewnego mu�linu. O! Gdyby tak mie� bro� pod r�k�! Stan�aby wtedy przed niewiernym m�em jak bogini zemsty i zada�aby �miertelny cios tej kreaturze, o�mielaj�cej si� kocha� ohydn� mi�o�ci�, mi�o�ci� niewolnika!... Zamiast na bro� r�ka Katarzyny natrafi�a na ostre kolce, kt�re bole�nie wbi�y si� w jej sk�r�, przywracaj�c natychmiast utracon� �wiadomo��. R�wnocze�nie odg�os krok�w dochodz�cych z alejki przywr�ci� jej poczucie rzeczywisto�ci. Rozpoznawszy nosowy g�os Moraymy, Katarzyna opu�ci�a po�piesznie kryj�wk�, przeczo�ga�a si� pod krzewami i dotar�a do g��wnej alei na spotkanie Moraymy. Stara �yd�wka spojrza�a na ni� podejrzliwie.

� Sk�d si� tu wzi�a�? Wsz�dzie ci� szukam!

� Przechadza�am si� po ogrodzie... Noc jest taka ciep�a... Nie mia�am ochoty wraca�... � odpowiedzia�a Katarzyna z wysi�kiem.

Morayma, nie wdaj�c si� w dalsz� rozmow�, chwyci�a Katarzyn� za nadgarstek i poci�gn�a j� w stron� wie�y Wodnej. Pod o�wietlon� kolumnad� spojrza�a na ni� i zmarszczywszy brwi zauwa�y�a z niezadowoleniem: � Jeste� bardzo blada! Czy�by� by�a cierpi�ca?

� Nie... Jestem tylko troch� zm�czona...

� W takim razie nie rozumiem, dlaczego jeszcze nie �pisz! Chod��e wreszcie!

Katarzyna da�a si� poprowadzi� bez oporu, nie mog�c odp�dzi� sprzed oczu dopiero co widzianej sceny mi�osnej. Morayma, spodziewaj�c si� okrzyk�w rado�ci na widok zbytku, jakim kalif otoczy� t� niewolnic�, zdziwi�a si� niepomiernie widz�c, jak ta, po wej�ciu do swego apartamentu, w kt�rym oczekiwa�a na ni� armia s�u��cych, upad�a na materace, zanosz�c si� szlochem.

Morayma wykaza�a jednak na tyle rozs�dku, by nie stawia� �adnych pyta�. Odes�a�a wszystkie s�u��ce, a sama usiad�a na brzegu ��ka, czekaj�c spokojnie, a� burza przeminie.

Przypisywa�a j� silnym wra�eniom, jakich nie posk�pi� niewolnicy miniony dzie�. Katarzyna p�aka�a jednak tak d�ugo, �e dopiero zm�czenie po�o�y�o kres jej rozpaczy. Kiedy usta�y �zy, pogr��y�a si� jak znu�one zwierz� w g��bokim �nie... Morayma dawno ju� spa�a, a nad Grenad� zaleg�a noc, kt�rej cisz� przerywa� jedynie d�wi�k dzwonu znad kana��w.

Gdy Katarzyna otwar�a spuchni�te od p�aczu oczy, zobaczy�a, �e wok� niej jest pe�no ludzi. Zamkn�a je natychmiast s�dz�c, �e jeszcze nie sko�czy� si� niespokojny sen. Dopiero dotyk wilgotnych, ch�odnych tampon�w na powiekach u�wiadomi� jej pomy�k�. Wtedy us�ysza�a p�g�osem wypowiadane s�owa: � Obud� si�, Jutrzenko, moja s�odka per�o! Otw�rz oczy, by napawa� si� sw� chwa��!

Katarzyna podnios�a ostro�nie powieki i ujrza�a t�um niewolnik�w kl�cz�cych wok� niej i d�wigaj�cych na ramionach r�norodne przedmioty, jedwabie, mieni�ce si� kolorami mu�liny, ci�kie, z�ote klejnoty wysadzane drogocennymi kamieniami niespotykanej wielko�ci, flakony z perfumami i rzadkimi olejkami, ptaki z d�ugimi jedwabistymi pi�rami o bajecznych kolorach. Jednak tym, co przyku�o natychmiast wzrok nowej faworyty, by�a oty�a posta� Fatimy siedz�cej ze skrzy�owanymi nogami na wielkiej poduszce le��cej na pod�odze, w sukniach w ostrym czerwonym kolorze, i wyraz jej nieruchomej twarzy, na kt�rej malowa� si� u�miech pe�en zachwytu.

Widz�c, �e m�oda kobieta przebudzi�a si� i �e na ni� patrzy, Etiopka wsta�a i pok�oni�a si� jej z nieoczekiwanym wdzi�kiem, zamiataj�c przy tym pod�og� pawimi pi�rami zdobi�cymi jej koafiur�.

� Co ty tutaj robisz? � spyta�a cicho Katarzyna.

� Przyby�am, aby pok�oni� si� wschodz�cej gwie�dzie, o nieopisana wspania�o�ci! W mie�cie nie m�wi si� dzisiaj o niczym innym, jak o rzadkiej perle, kt�r� dane mi by�o odkry�...

� I dlatego skoro �wit przysz�a� po nagrod�, jak s�dz�? Pogardliwy ton nie zbi� z tropu Fatimy ani nie pozbawi� jej u�miechu.

Wida� by�o, �e Murzynka tryska rado�ci�, kt�rej nic nie potrafi zniweczy�.

� Na Boga, nie! Przysz�am do ciebie z prezentem!

� Z prezentem? Od ciebie?

� Niezupe�nie. Od Abu-al-Khayra, medyka! Pomy�l, Jutrzenko, nie zna�y�my jego wielkiej duszy!

Imi� drogiego przyjaciela pozwoli�o Katarzynie otrz�sn�� si� z przygn�bienia, b�lu i niesmaku, w jakich by�a zatopiona. My�l o nim doda�a jej si�. Uni�s�szy si� na �okciu, odepchn�a niewolnic�, kt�ra przeciera�a jej oczy tamponami.

� Co masz na my�li?

Czarna d�o� Fatimy wskaza�a na wielki, z�ocony kosz, wype�niony po brzegi egzotycznymi owocami, jakich Katarzyna nigdy jeszcze nie widzia�a.

� Odwiedzi� mnie o samym �wicie, d�wigaj�c to i prosz�c, bym posz�a do Alhambry zanie�� ci to w darze!

� Ciebie prosi�? Nie powinien tego robi�, przecie� wywiod�a� go w pole?

� Dlatego powiadam: medyk Abu ma wielkie serce! Nie tylko, �e nie ma do mnie �alu, lecz na dodatek jest mi wdzi�czny za to, co dla ciebie uczyni�am.

�Pozwoli�a�, bym dostarczy� niechc�cy szcz�cia memu kalifowi, powiedzia� ze �zami w oczach, i od tej pory komandor wiernych b�dzie pami�ta� w swych mod�ach o Abu-medyku, kt�ry dla niego po�wi�ci� sw�j bezcenny klejnot!�. Co do ciebie � ci�gn�a potoczy�cie Fatima � medyk b�aga, by� zechcia�a przyj�� te owoce, by� zaszczyci�a ka�dy z nich dotykiem swych warg tak, by w zamian wzmocni�y twoje serce przera�one w�asnym szcz�ciem, by doda�y ci si� i blasku, kt�re twoje szcz�cie uczyni� wiecznym! Owoce te, zapewnia�, posiadaj� magiczn� moc, kt�r� jednak mog� przekaza� tylko tobie!

Fatima mog�a jeszcze d�ugo wyrzuca� z siebie zgrabne zdania, lecz Katarzyna mia�a ochot� pozby� si� natychmiast tych wszystkich ludzi, a jej w pierwszej kolejno�ci. Dotar�o bowiem do niej, �e te owoce musia�y zawiera� wiadomo�� od Abu. Zmusiwszy si� wi�c do u�miechu, rzek�a: � Podzi�kuj memu dawnemu panu za jego hojno��. Powiedz mu, �e nigdy nie w�tpi�am w dobro� jego serca i �e uczyni� wszystko, by zdoby� na zawsze serce tego, kt�rego kocham! Je�li to si� nie uda, wol� umrze�! � doda�a, zgrabnie �ongluj�c s�owami.

Widz�c, �e Fatima nie zbiera si� do wyj�cia i �e niewolnice nadal trwaj� z darami na swoich miejscach, Katarzyna wezwa�a do siebie Moraym� i kaza�a si� jej schyli�, by nikt nie s�ysza�, co m�wi.

� Jestem bardzo zm�czona, Moraymo! Chcia�abym jeszcze pospa�, by odzyska� si�y i by� pi�kniejsz�, kiedy wr�ci m�j pan. Czy to mo�liwe?

� Teraz wszystko ju� jest mo�liwe, o r�o w�r�d r�! Wystarczy, �e rozka�esz! Pozostawimy ci� w spokoju, jak d�ugo zechcesz. Podoba mi si�, �e jeste� taka rozs�dna, �e tak dbasz o to, by si� podoba�. Widz�, �e zajdziesz daleko! � Jej d�o� pomalowana henn� wskaza�a na spuchni�te jeszcze powieki Katarzyny. � Ca�e szcz�cie, �e pan jest nieobecny! B�dziesz mia�a wiele czasu, by odnale�� blask szcz�cia. Wyjd�cie, wy wszyscy!

� Odwied� mnie znowu, Fatimo! � rzuci�a Katarzyna do Etiopki, kt�ra niezbyt zadowolona oddala�a si� wraz z innymi. � B�d� ci� potrzebowa�!

To zdanie wystarczy�o, by przywi�d�e jeszcze przed chwil� pawie pi�ra odnalaz�y swoj� poprzedni� pewno�� siebie. Fatima, p�czniej�c z dumy, widz�c si� ju� w roli konfidentki faworyty kalifa, a mo�e nawet i przysz�ej su�tanki, je�eli ta urodzi�aby kalifowi syna, wysz�a majestatycznie, a za ni� wszystkie niewolnice z prezentami.

� �pij spokojnie! � powiedzia�a Morayma, zaci�gaj�c nad �o�em Katarzyny cienkie r�owe zas�ony. � I nie zjedz za du�o owoc�w � doda�a, widz�c, jak m�oda kobieta przyci�ga do ��ka koszyk od Abu.

� Mo�esz dosta� wzd�cia, a co si� tyczy �wie�ych fig... Morayma, nie doko�czywszy zdania, nieoczekiwanie rzuci�a si� na pod�og� i wyci�gn�wszy przed siebie d�onie, pad�a na twarz. W progu pokoju, pod pi�knym maureta�skim �ukiem, ukaza�a si� bowiem ksi�niczka Zobeida. Mia�a rozpuszczone do pasa w�osy i zwyk��, niebieskozielon� gandur� �ci�ni�t� w talii szerokim, z�otym pier�cieniem. Pomimo niedba�ego stroju jej szczup�a posta� przedstawia�a obraz doskona�ej dumy. Katarzynie krew uderzy�a do g�owy. Z ledwo�ci� us�ysza�a boja�liwy szept Moraymy: � Wsta� i padnij na kolana... To ksi�niczka...

�adna si�a na �wiecie nie zmusi�aby Katarzyny do zrobienia tego, czego ��da�a od niej Morayma. Ukorzy� si� przed t� dzikusk�, kt�ra o�mieli�a si� zabra� jej m�a! Nawet najmniejsza cz�stka instynktu samozachowawczego nie potrafi�aby jej do tego zmusi�! Nienawi��, jak� czu�a do tej kobiety, pali�a jej wn�trzno�ci. Pozostaj�c w bezruchu, z podniesion� dumnie g�ow�, patrzy�a na zbli�aj�c� si� Zobeid� �renicami zw�onymi ze z�o�ci.

� Miej lito�� dla mnie i dla siebie... � powt�rzy�a przera�ona Morayma, na co Katarzyna tylko wzruszy�a ramionami.

Tymczasem Zobeida podesz�a do �o�a. Jej wielkie, ciemne oczy wpatrywa�y si� w Katarzyn� z ciekawo�ci� przewa�aj�c� nad gniewem.

� Nie s�yszysz, co si� do ciebie m�wi? Masz si� przede mn� ukorzy�! � rzuci�a od niechcenia.

� Dlaczego? Nie znam ci�!

� Jestem siostr� twojego pana, kobieto, a z tego tytu�u r�wnie� twoj� w�adczyni�! W mojej obecno�ci nie wolno ci podnie�� g�owy! Wsta� i ukorz si�!

� Nigdy! � odpar�a Katarzyna. � Dobrze mi w ��ku i nie mam zamiaru wstawa�! Lecz je�li chcesz, to mo�esz usi���.

Katarzyna pomy�la�a, �e koniec z ni�, widz�c, jak pochmurnieje oblicze Zobeidy... Ta jednak opanowa�a si�, a na jej czerwonych ustach zakwit� pogardliwy u�miech.

� Widz�, �e szcz�cie uderzy�o ci do g�owy, kobieto! � rzek�a wzruszaj�c ramionami. � Tym razem mog� okaza� ci pob�a�anie, ale przyjmij do wiadomo�ci, �e podczas nieobecno�ci mego brata ja jestem tutaj pani�! Zreszt�... czy le�ysz, czy kl�czysz przede mn�, i tak jeste� u mych st�p. Lecz pami�taj, by� na przysz�o�� oddawa�a nale�ne mi ho�dy, gdy� nast�pnym razem mog� nie by� taka cierpliwa jak dzi�! Dzisiaj... jestem w bardzo dobrym nastroju...

Katarzyna musia�a powstrzyma� atak narastaj�cego gniewu. W dobrym nastroju? W rzeczy samej, zbyt dobrze pojmowa�a przyczyn� tej niezwyk�ej �agodno�ci. Wystarczy�o spojrze� na niedba�y str�j, na rozpuszczone w�osy i na podkr��one oczy ksi�niczki... Musia�a niedawno opu�ci� obj�cia Arnolda!

Zapanowa�a niezno�na cisza, kt�r� przerwa� �miech Zobeidy.

� Szkoda, �e nie widzisz si� w lustrze! Wygl�dasz jak kot, ostrz�cy pazury do ataku. Mog�abym pomy�le�, �e mnie nienawidzisz. Sk�d przybywasz kobieto o ��tych w�osach?

� Zosta�am schwytana przez korsarzy i sprzedana na targu niewolnik�w w Almerii � wyrecytowa�a Katarzyna.

� Z jakiego kraju pochodzisz? Czy mo�e z kraju Frank�w?

� W rzeczy samej! Urodzi�am si� w Pary�u...

� Pary�... � przerwa�a ksi�niczka. � Podr�nicy, kt�rych m�j brat ch�tnie przyjmuje, opowiadaj�, �e ongi� by�o to miasto niezr�wnane pod wzgl�dem bogactwa i nauki, lecz pono� wojna i n�dza rujnuj� je z dnia na dzie�. Czy to dlatego jego mieszka�cy zostaj� niewolnikami?

� Obawiam si� � odpar�a Katarzyna ostro � �e nie rozumiesz zbyt dobrze spraw mojego kraju. A ja nie potrafi�abym ci nale�ycie ich wyt�umaczy�!

� Niewa�ne! To mnie nie interesuje. W sumie, z kilkoma wyj�tkami, nadajecie si� tylko do tego, by by� niewolnikami, lecz nigdy nie zrozumiem, jak mo�e si� podoba� m�czy�nie wasza bia�a sk�ra i wasze ��te w�osy. S� takie md�e! � Zobeida odwr�ci�a si� i skierowa�a do drzwi, lecz na progu zatrzyma�a si� i rzuci�a: � By�abym zapomnia�a! Pos�uchaj, co ci powiem, kobieto, i staraj si� to zapami�ta�, je�li ci �ycie mi�e: Kaprys mojego brata, kt�ry, mo�esz by� pewna, nie potrwa d�ugo, da� ci miejsce su�tanki, dzi�ki czemu mieszkasz w moim s�siedztwie. Jednak nie zbli�aj si� do moich apartament�w! Tylko moje s�u��ce maj� do nich wst�p lub te osoby, kt�re ja sama zaprosz�! Ale nie znios� w nich obcej, barbarzy�skiej kobiety! Je�eli zobacz�, �e kr�cisz si� w pobli�u, zginiesz!

Katarzyna milcza�a. Domy�li�a si�, �e ten zakaz dotyczy� szczeg�lnie kobiety takiej jak ona, pochodz�cej z kraju jej kochanka. Przez chwil� mia�a ochot� rzuci� w twarz rywalce wszystko, co o niej my�li, lecz co� j� powstrzyma�o... Po co podsyca� gniew tej niebezpiecznej tygrysicy? Z pewno�ci� walka na s�owa z Zobeid� nie zwr�ci jej Arnolda... Nie mog�a jednak powstrzyma� pytania: � Czy�by� chowa�a jaki� skarb u siebie, pani?

� Jeste� zbyt gadatliwa i ciekawa, kobieto o ��tych w�osach! Moja cierpliwo�� dla ciebie si� ko�czy. Dzi�kuj Allachowi, �e nie chc� zasmuci� mego brata, niszcz�c mu zabawk�, kt�r� si� jeszcze nie znudzi�! Ale powstrzymuj sw�j j�zyk, niewierna, i zas�aniaj oczy, je�li ci s� mi�e! �lepa i niema, nadawa�aby� si� w sam raz dla �wierzbowatych z Maristanu! Pami�taj: nie zbli�aj si� do mej siedziby! A zreszt� i tak nied�ugo b�dziesz moj� s�siadk�!

� Dlaczego?

� Dlatego, �e mnie zawiod�a�... W pa�acu opowiadano o tobie istne cuda, chcia�am wi�c sprawdzi� osobi�cie, czy rzeczywi�cie jeste� taka pi�kna, jak powiadaj�, lecz...

Co m�wi�c, Zobeida podesz�a na powr�t do �o�a Katarzyny. Jej mi�kkie, kocie ruchy przywodzi�y nieodparcie na my�l skradaj�c� si� czarn� panter�. Pochyli�a si� i ku przera�eniu Katarzyny wybra�a z koszyka Abu najwi�ksz�, r�ow�, pokryt� puszkiem brzoskwini� i wbi�a we� swe ma�e, ostre z�by. Nie wiedz�c, co zawiera kosz, Katarzyna zadr�a�a na my�l, �e Zobeida odkryje pierwsza jego tajemnic�. Czy to co� by�o ukryte w owocu, czy na spodzie koszyka? Patrzy�a niespokojnie, jak Zobeida zjada owoc, a r�owy sok sp�ywa jej po palcach. Kiedy sko�czy�a, rzuci�a pestk� w Katarzyn�, jakby by�a ona koszem na �mieci, i raczy�a sko�czy� zdanie.

� Lecz... nie jeste� taka pi�kna, jak s�dzi�am! Nie! Zdecydowanie nie! W rzeczy samej, znam wiele �adniejszych od ciebie!

Pochyli�a si� znowu nad koszem i przed�u�aj�c w niesko�czono�� tortury Katarzyny, si�gn�a tym razem po czarn� fig� z odcieniem fioletu i w ko�cu oddali�a si� swoim omdlewaj�cym krokiem ko�ysz�c biodrami. W sam� por�! W�ciek�a ze z�o�ci Katarzyna chwyci�a bowiem wielki, s�odki melon i wycelowa�a nim w rywalk�. Niestety, zielone mu�liny Zobeidy zd��y�y w por� znikn�� z pola obstrza�u i dorodny owoc wypad� z rak Katarzyny. Tymczasem Morayma podnosi�a si� z pod�ogi, gdy� Zobeida zapomnia�a kaza� jej wsta�. Przestraszona hardo�ci� nowej faworyty, wola�a nie zwraca� na siebie uwagi i przez ca�y czas wizyty ksi�niczki skutecznie wtapia�a si� w gruby, jedwabny dywan. Od tak d�ugiej gimnastyki rozbola�y j� stawy.

� Na Allacha! � zacz�a zrz�dzi�. � Moje stare ko�ci trzeszcz� jak �odyga winoro�li w ogniu. Co ci si� sta�o, Jutrzenko, �eby tak odpowiada� strasznej Zobeidzie? Dziwi� si�, �e jeszcze �yjesz! Widocznie w nocy musia�a zazna� wielkiej rozkoszy w ramionach kochanka, skoro okaza�a ci tak� wspania�omy�lno��!

Tego ju� by�o Katarzynie za wiele.

� Id� precz! � krzykn�a przez zaci�ni�te z�by. � Zniknij z mych oczu, je�li nie chcesz, �ebym si� poskar�y�a na ciebie kalifowi, jak tylko wr�ci!

� Co ci si� sta�o? � zdziwi�a si� stara �yd�wka. � Nie powiedzia�am nic obra�liwego!

� Pragn� spokoju! Rozumiesz? Spokoju! Odejd� i nie wracaj tu, zanim ci� nie zawo�am! Ju� ci t�umaczy�am, �e chce mi si� spa�! Spa�! Czy to jasne?

� Dobrze ju�, dobrze... Odchodz�.

Katarzyna tylko na to czeka�a i kiedy Morayma wreszcie wysz�a, zapomnia�a o swoim gniewie i przyci�gn�wszy do siebie koszyk, wysypa�a jego zawarto�� na ��ko. Abu by� cz�owiekiem niezwykle ostro�nym i dopiero na samym dnie ukaza�y si� trzy przedmioty, z kt�rych jeden wyrwa� z jej piersi okrzyk rado�ci. T� rzecz� by� sztylet z krogulcem, wierny towarzysz najtrudniejszych chwil jej �ycia. Obok le�a�a ma�a fiolka w srebrnym etui i list, kt�ry Katarzyna rozerwa�a z niecierpliwo�ci�.

�Kiedy strudzony w�drowiec zanurzy si� w g��bokim borze, w kt�rym rycz� dzikie zwierz�ta, potrzebna mu bro�, by ocali� �ycie � pisa� Abu. � Pope�ni�a� wielk� nieostro�no�� odchodz�c, nie us�yszawszy mego zdania, gdy� �yczy�em ci co prawda �ycia mniej wystawnego, lecz za to o ile� bezpieczniejszego. Jednak ten, kto sprzeciwia si� woli Allacha, jest nierozumny, a ty pod��y�a� jedynie za swoim przeznaczeniem. Twoi s�udzy czuwaj� z dala nad tob�. Josse wst�pi� do armii wezyra. Mieszka teraz w Alcazabie, w pobli�u pa�acu. Walter natomiast gra rol� niemego s�ugi u mojego boku. Wsz�dzie mi towarzyszy, a ja zamierzam z�o�y� kilka wizyt komandorowi wiernych, jak tylko wr�ci. Do tego czasu nie przy�pieszaj biegu wydarze�. Cierpliwo�� r�wnie� mo�e by� broni�.

W fiolce znajduje si� b�yskawicznie dzia�aj�ca trucizna. M�dry cz�owiek nie zapomina, �e jego misja mo�e si� nie powie��, a mongolscy kaci s� wprawni w zadawaniu okrutnych cierpie�.

List oczywi�cie nie zawiera� �adnego podpisu. Katarzyna po�piesznie spali�a go w wielkim kadzidle stoj�cym na �rodku komnaty. Patrzy�a, jak cienki papier skr�ca si�, czernieje i zamienia w popi�. Poczu�a si� niepor�wnanie lepiej; teraz, kiedy mia�a bro�, jej szanse wyda�y si� bardziej wyr�wnane. Mog�a zada� �miertelny cios rywalce i odebra� jej Arnolda, cho�by sama mia�a wkr�tce zgin��!

Przycisn�wszy do serca zimn� stal ostrza, wcisn�a si� g��boko w poduszki. Teraz nale�a�o zastanowi� si� spokojnie nad tym, co mia�o niechybnie nast�pi�!...

M�oda odaliska, Maria, siedzia�a na olbrzymiej poduszce z haftowanej sk�ry i ssa�a r�any sorbet, podobna przy tym do ma�ego kota. K�tem oka obserwowa�a Katarzyn�, kt�ra le��c na brzuchu i podpar�szy brod� r�kami, zastanawia�a si� nad w�asnym losem. By�a to pora sjesty i ca�y pa�ac pogr��ony by� w ciszy i spokoju. Jedynie niewolnice porusza�y wielkimi wachlarzami z pi�r nad pi�knymi �pi�cymi. Pod pal�cym s�o�cem nawet drzewa w ogrodzie sta�y jak skamienia�e.

Wizyta Zobeidy sprzed trzech dni zniweczy�a wszystkie projekty Katarzyny. Ksi�niczka bowiem, nie zadowoliwszy si� wcale zakazem zbli�ania si� nowej faworyty do swych apartament�w, podj�a dodatkowo specjalne kroki dotycz�ce niebezpiecznej s�siadki.

Ot� kiedy Katarzyna chcia�a wyj�� do ogrodu, skrzy�owa�y si� przed ni� dwie lance, a jaki� gard�owy g�os kaza� jej wraca� do swych apartament�w. Wobec zdecydowanego protestu przeciwko takiemu zamkni�ciu, eunuch czuwaj�cy osobi�cie nad jej bezpiecze�stwem wyja�ni�, �e podczas nieobecno�ci kalifa drogocenna faworyta musi by� pilnowana w dzie� i w nocy, �eby nie sta�o si� jej jakie� nieszcz�cie.

� Nieszcz�cie? W tym pi�knym ogrodzie?

� Wszystko jest mo�liwe! � wyja�ni� stra�nik. � S�o�ce pali, w wodzie mo�na si� utopi�, owady tn�, a �mija u�mierca! � doda� niewzruszenie. � Mamy wyra�ne rozkazy! Masz siedzie� u siebie!

� Jak d�ugo?

� Dop�ki nie wr�ci kalif.

Katarzyna nie nalega�a. Ta niezwyk�a troska Zobeidy nie pozostawia�a najmniejszych z�udze�: ksi�niczka nienawidzi�a jej r�wnie mocno, jak ona jej. A przecie� nic nie wiedzia�a o ��cz�cych j� z Arnoldem wi�zach. By�a dla niej tylko kobiet� z haremu, nawet je�li dzi�ki kaprysowi kalifa zosta�a wyniesiona ponad inne. Czy obawia�a si�, �e jej kochanka mog�aby zainteresowa� nowa twarz? Czy mo�e to, �e pochodzi�a z tego samego kraju co on, by�o przyczyn� takiej ostro�no�ci?

Od trzech dni Katarzyna stara�a si� znale�� odpowied� na dr�cz�ce j� pytania, ale na pr�no. Morayma tak�e nie chcia�a pisn�� s�owa i sta�a si� dziwnie ma�om�wna, jako� si� skurczy�a, przygarbi�a i tylko czasem rzuca�a na swoj� podopieczn� spojrzenie, w kt�rym nadzieja miesza�a si� z nieprzezwyci�onym strachem. Jej wizyty sta�y si� bardzo kr�tkie. Przychodzi�a dowiedzie� si� o �yczenia m�odej pani, po czym natychmiast znika�a. Katarzyna nie wiedzia�a, co o tym my�le�, lecz �yj�c w ci�g�ym niepokoju, �e Zobeida wyjedzie do dalekiego Magrebu, zabieraj�c ze sob� Arnolda, doprowadzi�a si� do rozstroju nerwowego. Zw�aszcza noce, w czasie kt�rych wyobra�nia podsyca�a jej zazdro��, sta�y si� nie do zniesienia i by�a gotowa rzuci� si� g�ow� naprz�d w pierwsze lepsze szalone przedsi�wzi�cie, kt�re przysz�oby jej do g�owy.

Czwartego dnia tego gor�czkowego oczekiwania odwiedzi�a j� Maria-Aisza. By�a szczelnie zakwefiona, lecz wida� by�o, �e si� u�miecha.

� Pomy�la�am sobie, �e mo�e si� nudzisz � powiedzia�a zdejmuj�c kwef* [*Kwef � nieprzezroczysta zas�ona na twarz, noszona przez kobiety muzu�ma�skie.] � a Morayma nie czyni�a zbyt wielkich trudno�ci i zgodzi�a si�, bym ci� odwiedzi�a.

� A eunuchowie... pozwolili ci przej��?

� Dlaczego nie! Maj� rozkaz, �eby ci� st�d nie wypuszcza�, lecz ty mo�esz przyjmowa� u siebie wizyty.

Obecno�� Marii by�a przyjemna. Dziewczyna by�a nastawiona do niej przyja�nie, a poza tym pochodzi�a r�wnie� z Burgundii. S�uchaj�c jej historii, odnalaz�a wiele wsp�lnego z w�asnym �yciem. Ot� ta pi�kna c�rka w�a�ciciela winnicy z Beaune zwr�ci�a na siebie uwag� pewnego rycerza ksi�cia Filipa. Cz�owiek ten, ciesz�cy si� poparciem swego pana, za��da�, by oddano mu Mari� za �on� i pewnego dnia w ich ma�ym domu w Beaune pojawi� si� pos�aniec z ksi���cym rozkazem, by przygotowa� wesele Mana mo�e i pogodzi�aby si� ze swoim losem, jako �e �w rycerz Colas Laigneau, by� raczej przystojnym ch�opcem, gdyby od dawna nie kocha�a si� w swoim kuzynie, Jehanie Goriot, kt�remu przysi�g�a mi�o�� i wierno��.

Cho� z Jehana by� niez�y gagatek, nie trzyma�y si� go bowiem pieni�dze, lecz trzyma�y si� zawsze �adne panny, to umia� prawi� pi�kne s��wka i zgrabnie przemawia�. Maria kocha�a go takim, jakim by� i pomimo jego licznych zdrad uwielbia�a go, wi�c kiedy nadszed� ksi���cy rozkaz, dziewczyna wpad�a w panik� i b�aga�a Jehana, �eby j� porwa� do jakiego� po�udniowego kraju, pe�nego kwiat�w i s�o�ca, o kt�rym niejednokrotnie snu� jej barwne opowie�ci.

Jehan na sw�j spos�b te� kocha� Mari�. By�a przecie� m�dra i pi�kna Ale przede wszystkim po��da� jej, i my�l o sprz�tni�ciu jej sprzed nosa innemu podnieca�a go bardzo. Do tego potrzebne by�y jednak pieni�dze I wtedy sta�o si� najgorsze! Maria zabra�a ojcu po�ow� jego oszcz�dno�ci, me m�wi�c mu o tym, a Jehan spl�drowa� dom pewnego s�dziego kt�ry wyjecha� w tym czasie w interesach. Jeszcze tej samej nocy kochankowie uciekli z dom�w, �eby wi�cej do nich nie wr�ci�. Maria, kt�ra my�la�a, ze �apie szcz�cie za nogi, wkr�tce prze�y�a wielkie rozczarowanie.

Ot� Jehan nauczy� j� sztuki mi�o�ci i ona, zasmakowawszy w niej oddawa�a mu si� bez skr�powania, co spowodowa�o, �e straci�a szacunek w oczach kochanka. W ko�cu, kochaj�c go za bardzo, znudzi�a mu si� a zacz�y go poci�ga� ciemne oczy kobiet z po�udnia. Wkr�tce ch�opiec mia� ju� tylko jedno na my�li: jak pozby� si� Marii, kt�ra bez ustanku wspomina�a o �lubie. W tym celu pos�u�y� si� najbardziej pod�ym ze sposob�w: kupcz�c �wie�� urod� swej narzeczonej, sprzeda� j� greckiemu przemytnikowi z Marsylii, kt�ry porwa� j� pod os�on� nocy i wsadzi� na sw�j handlowy statek, po czym na targu w Aleksandrii odsprzeda� dostawcy kalifa Grenady...

� Oto w jaki spos�b znalaz�am si� tutaj � zako�czy�a sw� opowie�� Mana.

� Ile� razy �a�owa�am mojego burgundzkiego �lubu i domu moich rodzic�w. Ten Colas m�g� by� przyzwoitym cz�owiekiem i mog�am z nim by� szcz�liwa!

� A Jehan? � spyta�a Katarzyna, przej�ta t� opowie�ci�. W oczach Marii pojawi�a si� ��dza mordu.

� Je�li go kiedy� spotkam, zabij� jak psa! � odpar�a tak zdecydowanie i pewnie, �e Katarzyna nie mog�a w to w�tpi�. Po czym, zach�cona okazanym jej przez Mari� zaufaniem, opowiedzia�a histori� swego �ycia nowej przyjaci�ce.

Trwa�o to bardzo d�ugo, lecz Maria s�ucha�a, nie przerywaj�c ani razu.

Dopiero po jej zako�czeniu westchn�a: � Co za historia! Jak w powie�ci. A wi�c tajemniczy Francuz jest twoim m�em? A ja my�la�am, �e jeste�... �e jeste�, pani, tak� sam� biedn� dziewczyn� jak ja! Ju� wiem, gdzie ci� wcze�niej widzia�am: to by�o w Dijon, dok�d ojciec zabra� mnie na targ. By�am jeszcze ma�a, lecz w pami�ci utkwi� mi obraz pi�knej damy, ja�niej�cej urod�.

� Czy uwa�asz, �e si� zmieni�am? � spyta�a Katarzyna z odrobin� goryczy.

� I nie ma powodu, �eby� m�wi�a do mnie pani. Teraz, kiedy pozna�y�my si� lepiej, nie ma mi�dzy nami �adnej r�nicy!

� Czy si� zmieni�a�? � powt�rzy�a ma�a Maria z powag�. � Chyba tak, lecz wtedy, w Dijon, pani stroje nie pozwala�y dok�adnie oceni� pani urody. Teraz wida� j� dok�adnie. Jeste�, pani, inna, ot i wszystko.

� B�agam ci�, nie traktuj mnie jak wielk� dam� � powiedzia�a Katarzyna grzecznie. � Traktuj mnie jak przyjaci�k�, tak bardzo mi tego potrzeba!

Na takie dictum Maria z rado�ci� zgodzi�a si� porzuci� zbyteczne formu�ki i lody mi�dzy dwiema kobietami zosta�y ostatecznie prze�amane. Teraz by�y wsp�lniczkami, z��czonymi tajemnic�, jak wi�zami krwi, na dobre i z�e.

� Obiecaj mi, �e je�li uda ci si� uciec, to zabierzesz mnie ze sob�, a uczyni� wszystko, by ci pom�c! Musisz strasznie cierpie� z powodu Zobeidy.

� Je�li opuszcz� ten zamek i to miasto, obiecuj� ci, �e wezm� ci� ze sob�, przysi�gam!

Wtedy m�oda dziewczyna przekaza�a swej nowej przyjaci�ce kilka bardzo interesuj�cych informacji.

� Jeste� w niebezpiecze�stwie � powiedzia�a. � Je�li kalif nie powr�ci, twoje godziny b�d� policzone.

� Dlaczego mia�by nie wr�ci�?

� Poniewa� Aben-Ahmed Banu Saradj, wielki wezyr, nienawidzi go z ca�ego serca, podobnie jak po��da Zobeidy, kt�ra by�a jego kochank�, zanim pojawi� si� francuski rycerz. Chcia�by tak�e zdoby� tron, aby wprowadzi� na� siebie i Zobeid�... a ta ekspedycja Yusufa, ojca Muhammada, przeciw w�asnemu synowi, to historia wyssana z palca. Ojciec i syn nie kochaj� si� po prawdzie, lecz stary Yusuf ma dosy� panowania. Sam by� ongi� kalifem i trudno uwierzy�, by na stare lata chcia� synowi odebra� tron, kt�ry ongi� porzuci� z w�asnej woli. To zwyk�e insynuacje wezyra... obawiam si� wi�c, czy nie zastawiono na niego pu�apki!

� A wtedy b�d� zgubiona?

� Nie, nie tak szybko! Muhammad jest cz�owiekiem �atwowiernym, a zarazem jednym z najwaleczniejszych rycerzy. To wojak i z pewno�ci� sobie poradzi. W�a�nie dlatego Zobeida kaza�a ci� pilnowa�: je�li bowiem brat wr�ci z ekspedycji, dowie si�, �e siostra kaza�a pilnie strzec jego ukochanej faworyty. Gdyby zgin��, natychmiast ka�e ci� u�mierci�!

� Dlaczego? Co ja takiego jej zrobi�am?

� Ty nic, lecz Zora zaj�a si� tob�. Ksi�niczka toleruje j�, gdy� tamta zawsze by�a dla niej niezwykle us�u�na. A poniewa� Zora pragnie nade wszystko twojej �mierci, u�y�a swej wyobra�ni... a raczej geniuszu, gdy� przypadkiem odkry�a prawd�!...

� Co masz na my�li?

� Zora wiedz�c, �e tylko Zobeida mo�e sprzeciwia� si� kalifowi, postanowi�a uczyni� z niej twego bezlitosnego wroga. W tym celu wykorzysta�a jej zazdro�� o francuskiego kapitana. Zora wm�wi�a ksi�niczce, �e jeste� zakochana w jej wi�niu i �e pragniesz si� do niego zbli�y�.

� O m�j Bo�e! Jestem zgubiona! A dlaczego nie zosta�am wydana katu?

� Na to w�a�nie liczy�a Zora, znaj�c temperament ksi�niczki. Ale Zobeida nie jest g�upia: zabi� w czasie nieobecno�ci kalifa faworyt�, w kt�rej zakocha� si� od pierwszego wejrzenia, to by oznacza�o przyznanie si� do udzia�u w spisku wezyra. Je�li kalif wr�ci, zastanie ci� �yw�, lecz b�d� pewna, �e d�ugo nie po�yjesz. Co prawda nie zginiesz z r�ki kata, ale Zobeida obmy�li taki wypadek, �eby sama zosta�a poza kr�giem podejrzanych. Zobeida zna swego brata i wie, �e ten z pozoru �agodny poeta ma dzik� dusz� godn� swej siostry. Rzadko wpada w gniew, lecz kiedy to si� stanie, potrafi by� straszny. I tak bardzo ciebie po��da! Je�li wierzy� temu wszystkiemu!

Tu Maria wskaza�a r�k� na zw�j papieru opakowany w aksamit pokryty szafirami. By�y to wiersze, kt�re kalif przys�a� ukochanej. Zakochany w�adca codziennie przysy�a� oblubienicy co� innego, raz per�y, innym razem z�ot� klatk� z niebieskimi papugami. W�r�d prezent�w by�o te� wspania�e dzie�o sztuki: z�oty paw z rozpostartym ogonem, wykonanym z drogocennych kamieni.

� Zreszt� to znak, �e kalif �yje � stwierdzi�a Maria. � Niech go Allach zachowa!

Niewolnice, kt�re nadesz�y z posi�kiem, przerwa�y kobietom ich zwierzenia. Podczas gdy Maria ochoczo zabra�a si� do jedzenia, Katarzyna zamy�li�a si� nad swoj� sytuacj�, kt�ra w �wietle rewelacji odkrytych przez przyjaci�k� by�a gorsza, ni� o�miela�a si� przypuszcza�. W ka�dej chwili mog�a dotrze� do pa�acu wiadomo�� o �mierci kalifa. A wtedy!... B�g wie, ile minut �ycia jeszcze jej zosta�o. Nawet nie b�dzie mog�a uprzedzi� Arnolda i umrze dwa kroki od ukochanego, kt�ry o niczym si� nie dowie. Jak wezwa� na pomoc przyjaci�? Josse przebywa� w Alcazabie. Czy mo�na by�oby wys�a� do niego pos�a�ca? Czy mog�a wezwa� Fatim� i powierzy� jej list do Abu-al-Khayra? Czy ten list do niego dotrze? I ci�gle to samo pytanie: czy zd��y?

Tymczasem Maria doko�czy�a sorbet i si�gn�a po l�ni�cego daktyla, kiedy Katarzyna przerwa�a sw� medytacj� i utkwiwszy wzrok w Marii rzek�a: � Nie mam ani chwili do stracenia! Musz� zacz�� dzia�a� natychmiast!

� Co zamierzasz?

Katarzyna nie odpowiedzia�a od razu. Przed wypowiedzeniem decyduj�cych s��w pozwoli�a sobie na chwil� wahania, poniewa� chodzi�o o jej �ycie i o to, �e w�a�ciwie wcale nie zna�a tej m�odej dziewczyny. Maria spojrza�a na ni� jednak tak jasno i tak szczerze, �e Katarzyna porzuci�a resztki nieufno�ci. Je�li nie mog�a zaufa� tej ma�ej, to nikomu nie mog�a zaufa�. Czas nagli�. Trzeba by�o si� zdecydowa�.

� Musz� st�d wyj�� i zobaczy� si� z m�em!

� To oczywiste. Ale jak? Chyba �eby... Chyba �eby�my zamieni�y si� ubraniami i �eby� wysz�a zamiast mnie! Arabski str�j ma swoje dobre strony. Aby zorientowa� si�, kto ukrywa si� pod tymi metrami materia�u, trzeba nie lada sprytu, tym bardziej �e mamy taki sam kolor sk�ry, a przy spuszczonych powiekach nie wida� koloru oczu.

Serce Katarzyny zabi�o mocniej. Maria sama zaproponowa�a jej to, o co ona nie �mia�a poprosi�. Uj�wszy d�o� przyjaci�ki w swe r�ce powiedzia�a: � Czy zdajesz sobie, Mario, spraw�, �e ryzykujesz w�asnym �yciem? A je�li kto� tu przyjdzie w czasie mojej nieobecno�ci?

� Wtedy powiem, �e rzuci�a� si� na mnie i �e mnie zwi�za�a�. Nie brakuje tu cienkich i mocnych materia��w. Ja b�d� mia�a wyt�umaczenie.

� A jak wyt�umaczysz moj� nieobecno��, gdyby przysz�a tu Morayma?

� Powiem jej, �e si� dusi�a� w zamkni�ciu i wysz�a� na �wie�e powietrze.

� I tylko dlatego ci� zwi�za�am, �eby ci zabra� ubranie?

� Dlaczego nie? Gdyby� wiedzia�a, jak nieprawdopodobne pomys�y podsuwa nuda kobietom zamkni�tym w haremie, wiedzia�aby�, �e Morayma nie dziwi si� ju� niczemu. Lecz strze� si�! To, co chcesz zrobi�, jest niezwykle niebezpieczne. Dosta� si� do francuskiego rycerza oznacza niechybn� �mier�. Je�eli Zobeida zastanie ci� u niego, to nawet strach przed gniewem brata nie uratuje twojej g�owy!

� Trudno. Kto nie ryzykuje, ten nie osi�ga niczego. Martwi mnie jedno: jak przej�� przez stanowiska stra�nik�w? Prywatny ogr�d Zobeidy znajduje si� z drugiej strony jej apartament�w. S�ysza�am, �e w nim znajduje si� samotny pawilon, w kt�rym mieszka m�j m��.

� W istocie. Nazywany jest pa�acem Ksi�cia, gdy� zosta� zbudowany dla brata kalifa Muhammada V. Jego mury wznosz� si� nad basenem z b��kitn� wod�. Francuski rycerz mo�e go opuszcza� jedynie udaj�c si� na polowanie, i to pod dobr� eskort�. Zobeida obawia si�, �eby t�sknota za krajem nie wzi�a g�ry nad jej urokami osobistymi, wi�c z wezyra uczyni�a g��wnego jego stra�nika.

� S�dzi�am, �e wezyr jest w niej zakochany?

� To okrucie�stwo w stylu Zobeidy. Wezyr nienawidzi swego rywala i niew�tpliwie ma nadziej�, �e kiedy zostanie su�tanem, to si� go pozb�dzie, a na razie pragnie tylko jednego: przypodoba� si� swej ksi�niczce. Nie mog�a wybra� lepszego stra�nika i dobrze o tym wie. Powr��my jednak do naszego planu. Dotrze� do ogrodu Zobeidy nie jest trudno. W pobli�u mojego pokoju s� ma�e drzwi, zawsze zamkni�te na klucz, lecz �atwo je otworzy� za pomoc� no�a i odrobiny zr�czno�ci. Drzwi te prowadz� do ogrod�w. Ogr�d Zobeidy oddzielony jest murem, lecz niezbyt wysokim i �atwo go przeskoczy�, podci�gaj�c si� na ga��ziach okalaj�cych go cyprys�w. Chyba potrafisz to zrobi�?

� Potrafi�! Lecz... je�li tak �atwo przeskoczy� ten mur, to dlaczego m�j m�� dot�d jeszcze nie uciek�?

� Poniewa� pa�ac Ksi�cia jest pilnie strze�ony przez najwierniejszych eunuch�w Zobeidy. Jest ich wielu, s� jej �lepo oddani, a ich bu�aty tn� g�adko!

Nie by�o to zbyt pocieszaj�ce. Niemniej Katarzyna kaza�a sobie dok�adnie obja�ni� drog�, najpierw do pokoju Marii bez wzbudzania zainteresowania, potem do tajemniczych ma�ych drzwi, kt�re m�oda odaliska opisa�a jej z niezwyk�� dok�adno�ci�.

� Mo�na by rzec, �e znasz je bardzo dobrze! � zauwa�y�a Katarzyna. � W ogrodzie kalifa rosn� wielkie, soczyste �liwki, kt�re mi bardzo smakuj�, a s� przeznaczone wy��cznie na st� kalifa... � przyzna�a ze wstydem Maria.

Katarzyna roze�mia�a si�, s�ysz�c o takim �akomstwie, i przyjaci�ki sp�dzi�y dalsze chwile na rozmowie, czekaj�c a� zapadnie noc.

Plan, jaki wsp�lnie uknu�y, nie m�g� si� powie�� w pe�nym s�o�cu, dlatego czekanie na ciemno�ci wyda�o si� Katarzynie ca�� wieczno�ci�, tym bardziej �e ka�da nadchodz�ca noc by�a dla niej istn� m�czarni�, zbyt dobrze bowiem wiedzia�a, w jaki spos�b Zobeida zape�nia�a Arnoldowi nocne godziny.

Na widok zachodz�cego s�o�ca Katarzyna odetchn�a z prawdziw� ulg�, a kiedy jej niewolnice przynios�y wieczerz�, kaza�a im wszystko zostawi� i znika�.

� Wr�cimy, by po�o�y� ci� do ��ka, pani � oznajmi�a g��wna s�u��ca.

� Nie, nie trzeba. Po�o�� si� sama. Moja przyjaci�ka zostanie jeszcze przez chwil� ze mn�. Chc�, �eby�cie nas zostawi�y w spokoju! Uprzed� Moraym�, �e zwalniam j� z wieczornych odwiedzin. Nie potrzebuj� niczego opr�cz spokoju.

Mo�esz zgasi� cz�� lamp. Silne �wiat�o razi mnie w oczy!

� Jak sobie �yczysz, pani! �ycz� ci przyjemnej nocy!

Kiedy tylko niewolnice znikn�y, pozostawiaj�c obie kobiety w p�mroku, Katarzyna i Maria skubn�y troch� baranich zrazik�w i miodowych ciasteczek, po czym zabra�y si� za wprowadzenie planu w �ycie.

Maria zdj�a z siebie wszystkie rzeczy i wr�czy�a je Katarzynie, ta za� poda�a jej swoje. By�y prawie tego samego wzrostu, Katarzyna by�a tylko nieco szczuplejsza, tote� mocniej �cisn�a w pasie niebieskie, mu�linowe spodnie Marii. Nast�pnie obie kobiety podar�y d�ugie woale i wykona�y z nich wi�zy, kt�rymi Katarzyna sp�ta�a przyjaci�k�, uprzednio w�o�ywszy j� do swego ��ka.

� Nie zapomnij mnie zakneblowa�! � przypomnia�a Maria � Inscenizacja musi by� przekonywaj�ca.

Pos�u�y�a do tego jedwabna chusta, lecz zanim Katarzyna zatka�a ni� usta przyjaci�ce, ta powiedzia�a: � Uwa�aj, �eby� ca�y czas by�a szczelnie zakryta, nawet je�li b�dzie ci to przeszkadza� w pokonaniu muru. A teraz, do dzie�a! I niech B�g ma ci� w swej opiece!

� I ciebie, Mario! B�d� spokojna, nie zapomn� o danej ci obietnicy... chyba �e zgin�!

� To si� rozumie samo przez si�! A teraz zaci�nij knebel! Upewniwszy si�, czy Maria mo�e oddycha�, gdy� realizacja planu mog�a zabra� par� dobrych godzin, Katarzyna pochyli�a si� nad ni� i poca�owa�a j� w czo�o. Zaci�gn�a zas�ony wok� ��ka i odesz�a par� krok�w, by sprawdzi� efekt tych przygotowa�. Za cienk� zas�on� z mu�lin�w Mana przypomina�a j� sam�... Iluzja doskona�a... Katarzyna owin�a si� niebieskim woalem przyjaci�ki, w�o�y�a jej spodnie i kr�tk�, ledwie zas�aniaj�c� piersi bluzk�. Pomimo woalu czu�a, �e jej ruchy nie s� skr�powane i po kr�tkim po�egnaniu, pewnym krokiem oddali�a si� w stron� drzwi.

Stra�nicy, jak zwykle, skrzy�owali przed ni� lance, lecz ona, na�laduj�c najlepiej jak tylko potrafi�a g�os swej nowej przyjaci�ki, powiedzia�a: � Wracam do siebie! Przepu��cie mnie! Jestem Aisza!

Jeden z eunuch�w odwr�ci� do niej swoj� szerok�, czarn� twarz ze sp�aszczonym nosem i rzuci� szyderczo: � Do�� p�no wracasz! A co porabia faworyta?

� �pi! � odpar�a Katarzyna, zaniepokojona tymi nieoczekiwanymi pytaniami. � Pozw�l mi przej��!

� Musz� najpierw sprawdzi�, czy nie wynosisz czego� � odpar� opieraj�c lanc� o mur. � Faworyta dosta�a wiele cennych prezent�w I Murzyn j�� j� obmacywa� z tak� gorliwo�ci�, �e Katarzyna zacz�a w�tpi� w ca�kowity brak m�sko�ci tego eunucha. S�ysza�a, �e niekt�re z tych odpychaj�cych istot nie s� ca�kowicie wykastrowane, co mo�e t�umaczy� ich dziwne apetyty. Ten musia� by� jednym z nich, wi�c kiedy zabra� si� do odpinania jej paska, stanowczo zaprotestowa�a: � Zostaw mnie w spokoju! Bo zaczn� krzycze�!

� Nikt ci� nie us�yszy. M�j towarzysz jest g�uchoniemy, a na dodatek nienawidzi kobiet!

� Zawo�am faworyt�! � rzuci�a odwa�nie. � Jest moj� przyjaci�k� i je�li przyjdzie, to biada ci! Ka�e kalifowi �ci�� ci g�ow�, a on z pewno�ci� nie odm�wi jej tak skromnego prezentu!

Katarzyna z zadowoleniem zauwa�y�a, �e Murzyn poszarza� ze strachu. Eunuch cofn�� r�ce i chwyciwszy sw� lanc�, wzruszy� ramionami.

� To ju� nie mo�na nawet troch� po�artowa�... Zmykaj wi�c, ale szybko!

Jeszcze si� spotkamy!

Katarzyna nie kaza�a sobie tego powtarza� dwa razy i zamotawszy szczelniej sw�j woal znikn�a w ciemno�ciach zalegaj�cych na patio. Bez wahania przesz�a przez ogr�d i znalaz�a si� w samym sercu haremu, w sali Dw�ch Si�str, nazywanej tak z powodu dw�ch olbrzymich bli�niaczych p�yt zdobi�cych j� na samym �rodku. Tu zaczyna�o si� niebezpiecze�stwo, gdy� w tej �wietlanej sali, ozdobionej stalaktytami jak jaka� nadmorska grota, pod jej przezroczystymi kopu�ami podobnymi do plastra miodu przebywa�o kilka kobiet. Le��c na kanapach, poduszkach i dywanach rozmawia�y, jad�y s�odycze lub drzema�y. Inne spa�y tutaj, nie maj�c w�asnego pokoju.

Na szcz�cie, �adna z nich nie zwr�ci�a na Katarzyn� uwagi. Kobiety zazwyczaj nie interesowa�y si� tym, co robi� inne, chyba �e kt�r�� z nich wezwano do kalifa. By�y podobne jedna do drugiej, a ich �ycie up�ywa�o w gnu�no�ci i nudzie.

Katarzyna przesz�a przez sal�, powtarzaj�c sobie wskaz�wki Marii, �eby si� nie zgubi� i �eby wygl�da� na tak�, kt�ra zna doskonale rozk�ad pomieszcze�. Za rz�dem kolumienek znajdowa�a si� per�a Alhambry i haremu zarazem: dwana�cie lw�w z bia�ego marmuru otaczaj�cych fontann�. Z ich pysk�w tryska�y strumienie wody, sp�ywaj�c do wykutych w czerwonej ziemi kana��w, wy�o�onych zielonymi i z�otymi kafelkami. Olbrzymie drzewa pomara�czowe nape�nia�y zapachem patio, gdzie cisz� przerywa� jedynie szmer wody w fontannach i �agodny odg�os przelewaj�cej si� w marmurowym basenie wody. Katarzyna wyobrazi�a sobie siebie i Arnolda w tym bajkowym miejscu... Jak�e musia�o by� cudownie kocha� tutaj, s�ucha� szmeru wody i zasn�� pod tym niebem usianym gwiazdami, rzucaj�cymi �agodny blask na wielobarwne dach�wki pokrywaj�ce pawilony galerii... Szybko jednak otrz�sn�a si� z marze� i przesz�a bez szmeru przez patio, kt�rego w ciszy strzeg�y lwy, stoj�c na wyprostowanych nogach. Pok�j Marii znajdowa� si� tu� obok, a dalej ci�gn�� si� ciemny korytarz, na ko�cu kt�rego Katarzyna znalaz�a wreszcie ma�e drzwi wiod�ce do ogrod�w. Miejsce to by�o tak ciemne, �e z trudem namaca�a zamek. Wyci�gn�wszy zza paska ukryty tam sztylet, w�o�y�a go do zamka, kt�ry po kilku pr�bach pu�ci�. Cedrowe drzwi otworzy�y si� bezszelestnie; Katarzyna prze�lizgn�a si� na zewn�trz i poczu�a pod stopami piasek. Jej oczy przyzwyczai�y si� ju� do ciemno�ci, bez trudu wi�c dostrzeg�a w g��bi ogrodu rz�d cyprys�w i mur broni�cy dost�pu do apartament�w Zobeidy. Wkr�tce pokona�a i t� przeszkod�. Przed jej oczami za szerokim lustrem wody pojawi�y si� zgrabne, o�wietlone podcienia, pod kt�rymi kr�cili si� niewolnicy, i kwadratowa wie�a Dam, stanowi�ca cz�� apartament�w Zobeidy. Po prawej stronie, w otoczeniu cyprys�w i drzewek cytrynowych, Katarzyna z biciem serca zauwa�y�a pawilon, kt�ry, zgodnie z opisem Marii, musia� by� pa�acem Ksi�cia. Jego smuk�e kolumny i elegancka wartownia odbija�y si� w tafli wody. Tam r�wnie� pali�y si� �wiat�a i Katarzyna spostrzeg�a gro�ne sylwetki eunuch�w w ��tych turbanach i szerokich, haftowanych spodniach. Uzbrojeni w b�yszcz�ce bu�aty, wolnym krokiem chodzili tam i z powrotem przed wej�ciem do apartament�w.

Katarzyna przez chwil� obserwowa�a pawilon, staraj�c si� dostrzec znajom� sylwetk�. Nie mia�a jednak pewno�ci, czy jest w �rodku i czy jest sam... Jak dosta� si� do tak dobrze strze�onego budynku?...

Nie znajduj�c odpowiedzi na te pytania, chy�kiem przemkn�a si� do rz�du cyprys�w i wtedy, ku jej rado�ci, na progu pawilonu ukaza� si� Arnold. By� sam.

Wolnym krokiem zbli�y� si� do tafli wody i usiad� na marmurowym brzegu basenu. Tym razem nie by� pijany, lecz jego twarz wyra�a�a samotno�� i nud�. Nadarza�a si� jedyna okazja, �eby si� do niego zbli�y�. Nie zastanawiaj�c si� d�u�ej, Katarzyna zzu�a pantofle pod drzewami i rzuci�a si� w stron� m�a...

W chwili kiedy ukaza�a si� blisko basenu w miejscu o�wietlonym przez lampki oliwne, czyje� mocne r�ce chwyci�y j� za ramiona. Chc�c wyrwa� si� z trzymaj�cych j� szpon�w krzykn�a, na co Arnold odwr�ci� g�ow�. Trzyma�o j� dw�ch pot�nych Suda�czyk�w, chocia� wystarczy�by jeden. Pomimo d�awi�cego j� strachu widzia�a tylko jedno: swego m�a. By� tu� obok niej! Na wyci�gni�cie r�ki! Chcia�a krzykn�� jego imi�, lecz g�os uwi�z� jej w gardle. Tymczasem, ku zgrozie Katarzyny, obok Arnolda pojawi�a si� ksi�niczka Zobeida.

Na jej widok Suda�czycy trzymaj�cy Katarzyn� stan�li na baczno��, nie wypuszczaj�c jednak swego wi�nia z r�k.

� Co tu si� wyprawia? Co to za ha�asy? � spyta�a ksi�niczka.

� Z�apali�my kobiet� ukrywaj�c� si� w ogrodzie, pani! Przesz�a przez mur. Szli�my za ni� a� tutaj.

� Dajcie j� tu bli�ej!

Katarzyna zosta�a zawleczona przed oblicze Zobeidy, rzucona na kolana i przytrzymana si�� w tej pozycji. Arnold widz�c to skrzywi� si� z obrzydzeniem i odszed� na bok. Serce Katarzyny wali�o jak oszala�e. Och, gdyby tak mo�na by�o wykrzycze� jego imi�, schroni� si� w jego ramionach! Niebezpiecze�stwo by�o jednak zbyt du�e, zar�wno dla niej, jak i dla niego.

� To z pewno�ci� jaka� ciekawska albo �ebraczka z miasta...

� powiedzia� oboj�tnie Arnold. � Pozw�l jej odej��!

� Nikt nie ma prawa wchodzi� do mnie! � odpar�a surowo Zobeida.

� Ta kobieta musi zap�aci� za swoje przewinienie!

� To nie jest zwyk�a ciekawska! � przerwa� jeden z Suda�czyk�w.

� Oto, co znale�li�my przy niej! � doda� triumfalnie, wyci�gaj�c sztylet z krogulcem odebrany jej w czasie szamotaniny.

Srebrno-z�oty krogulec zal�ni� w czarnej d�oni Suda�czyka. Zobeida nachyli�a si�, �eby lepiej przyjrze� si� przedmiotowi, lecz Arnold by� szybszy. Na widok sztyletu rzuci� si� na Suda�czyka, wyrwa� mu bro� i przygl�da� si� jej z dziwnym wyrazem twarzy. Nast�pnie jego wzrok spocz�� na kl�cz�cej kobiecie.

� Sk�d wzi�a� ten sztylet? � spyta� gard�owym g�osem. Katarzyna nie mog�a wydusi� z siebie ani s�owa, gdy� d�awi�o j� wzruszenie, tylko b�agalnie patrzy�a na m�a swymi fio�kowymi oczami, zapominaj�c o Zobeidzie, kt�rej postawa nie wr�y�a niczego dobrego.

� Znasz t� bro�? � spyta�a ksi�niczka.

Arnold jednak nie odpowiada�, lecz przygl�da� si� uparcie sylwetce kl�cz�cej na piasku i dziwnie znajomym oczom. Nagle zblad� i zanim ktokolwiek m�g� mu przeszkodzi�, rzuci� si� w stron� nieznajomej i zerwa� z jej g�owy niebiesk� zas�on�... Na widok odkrytej twarzy stan�� jak wryty.

� Katarzyno! Ty tutaj? � krzykn��.

� Tak, to ja, Arnoldzie... � szepn�a.

I w tej chwili nast�pi� cudowny moment; oboje, zapominaj�c o bo�ym �wiecie, oddali si� nieogarnionej rado�ci ze spotkania. Nie liczy�o si� nic � ani otaczaj�cy ich Maurowie, ani ksi�niczka obserwuj�ca ich z narastaj�c� w�ciek�o�ci�, ani niebezpiecze�stwo, kt�re zawis�o nad ich g�owami. Wszystko znikn�o, wszystko si� zatar�o. Liczy�y si� tylko ich z��czone spojrzenia i dwa serca bij�ce tym samym rytmem. Wreszcie Arnold w�o�ywszy sztylet za pas, poda� �onie d�o�, by pom�c jej wsta�.

� Katarzyno... moje serce... � szepta� z niewys�owion� czu�o�ci�, jak to tylko on potrafi�.

Niestety, chwila b�ogiego zapomnienia szybko min�a, gdy� Zobeida rzuci�a si� pomi�dzy ma��onk�w jak pantera, chc�c ich rozdzieli�.

� Co to wszystko ma znaczy�? � spyta�a po francusku, co zdziwi�o Katarzyn�. � To niewolnica! Nazywa si� Jutrzenka i jest ostatni� konkubin� mego brata i jego faworyt�!

Z twarzy Arnolda znikn�a poprzednia �agodno��, a w jego czarnych oczach b�ysn�� gniew.

� Ta kobieta nazywa si� Katarzyna de Montsalvy! � rykn�� jak lew. � I jest moj�... siostr�!

Chwila wahania by�a prawie niedostrzegalna, trwa�a tyle, co jedno uderzenie serca. Przyzna� si�, �e Katarzyna jest jego �on�, oznacza�oby skaza� si� na najokrutniejsz� ze �mierci. Arnold zna� zbyt dobrze bezgraniczn� zazdro�� ksi�niczki.

Zw�one �renice Zobeidy przenosi�y si� badawczo z jednego na drugie, nie pr�buj�c nawet ukry� zdziwienia ani nieufno�ci.

� Twoja siostra? Wcale nie jest do ciebie podobna! Arnold wzruszy� ramionami.

� Kalif Muhammad ma jasne w�osy i niebieskie oczy, a przecie� jest twoim bratem � odpar� spokojnie.

� Mieli�my dwie r�ne matki! � wyja�ni�a ksi�niczka.

� My r�wnie�! Nasz ojciec o�eni� si� powt�rnie. Czy chcesz wiedzie� co� jeszcze?

Arnold przemawia� wynios�ym, opryskliwym tonem, wykorzystuj�c przewag�, jak� mu dawa�a nad niebezpieczn� kochank� jej prawie podda�cza mi�o�� do niego. Jednak obecno�� tej obcej kobiety przy jej kochanku doprowadza�a j� do w�ciek�o�ci.

� Chcia�abym si� dowiedzie� jeszcze paru rzeczy � odpar�a zimnym tonem.

� Na przyk�ad, czy jest w zwyczaju w kraju Frank�w, �e szlachetnie urodzone damy zaludniaj� targi niewolnik�w? I co spowodowa�o, �e twoja siostra dotar�a a� tutaj?

Tym razem odpowiedzi podj�a si� Katarzyna, maj�c nadziej�, �e Arnold nie uczyni� wcze�niej zbytecznych zwierze�.

� M�j brat wyruszy� z domu, by prosi� o uzdrowienie u grobu wielkiego �wi�tego. Ale mo�e ty nie wiesz, pani, co to jest �wi�ty?

� Pilnuj swego j�zyka, kobieto, je�li chcesz, bym wys�ucha�a ci� do ko�ca!

� odpali�a Zobeida. � Wszyscy Maurowie znaj� Syna Pioruna* [*Syn Pioruna � nazwa nadana Jakubowi z Composteli przez Maur�w.], kt�ry ich porazi�.

� Tak wi�c � ci�gn�a Katarzyna, nie daj�c zbi� si� z tropu � m�j brat opu�ci� dom w Montsalvy i przez wiele d�ugich miesi�cy nie mieli�my od niego �adnych wiadomo�ci. Mija�y wiosny i zimy, a on ci�gle nie wraca�. Wtedy ja postanowi�am uda� si� do grobowca �wi�tego, kt�rego ty nazywasz Synem Pioruna, maj�c nadziej�, �e po drodze natrafi� na �lad brata. Wtedy spotka�am s�ug�, kt�ry uciek�, kiedy ty pojma�a� Arnolda, i on opowiedzia� mi, co si� sta�o. Przyby�am tu, by odnale�� tego, o kt�rym my�leli�my ju�, �e nie �yje...

� My�la�am, �e zosta�a� pojmana przez korsarzy i sprzedana w Almerii.

� To prawda, zosta�am sprzedana � sk�ama�a Katarzyna bez zmru�enia oka, nie chc�c nara�a� ma�ego medyka � lecz nie przez pirat�w, tylko u granic tego kr�lestwa.

� Co za wzruszaj�ca historia � burkn�a z�o�liwie Zobeida: � Czu�a siostra rzuca si� na szlak przyg�d w poszukiwaniu ukochanego brata, a chc�c do niego dotrze�, po�wi�ca si� do tego stopnia, �e zostaje na�o�nic� kalifa Grenady! I na dodatek zostaje faworyt�, ukochan� w�adcy, najcenniejsz� per�� haremu...

� Zamilcz! � przerwa� Arnold bledn�c jak chusta.

W tej bowiem chwili zrozumia� okrutny sens jej s��w i miejsce niedawnej rado�ci na jego twarzy zaj�� gniew.

� Czy to prawda? � spyta� tak twardo, �e Katarzyna a� zadr�a�a. Zbyt dobrze zna�a nieprzejednan� zazdro�� ma��onka, by nie zadr�e� na widok jego zaci�ni�tych z�b�w i oczu ciskaj�cych pioruny. Jednak szyderczy u�miech Zobeidy przywr�ci� jej zimn� krew. Jak �mie m�wi� do niej tym tonem, kiedy ta kobieta od miesi�cy jest jego kochank�?

� Prawda! � odpar�a spokojnie. � Musia�am dosta� si� do ciebie! W takich przypadkach wszystkie sposoby s� dopuszczalne!

� Tak uwa�asz? Chyba zapomnia�a�...

� Wydaje mi si�, �e to ty zapomnia�e�! Czy mo�esz mi powiedzie�, co ty tutaj robisz?

� Zosta�em pojmany! Powinna� to wiedzie�, je�li spotka�a� Fortunata...

� Ka�dy wi�zie� stara si� odzyska� utracon� wolno��! A co ty uczyni�e� w tym celu?

� To nie miejsce ani czas, by o tym m�wi�.

� To s� zwyk�e wykr�ty, a ja...

� Dosy� tego! � przerwa�a Zobeida ze zniecierpliwieniem. � Wasze sprawy rodzinne nie obchodz� mnie! S�dzicie, �e gdzie jeste�cie?

S�owa Zobeidy rozz�o�ci�y Arnolda, kt�ry sw�j gniew skierowa� przeciw ksi�niczce.

� A kim�e ty jeste�, �eby miesza� si� w nasze sprawy? Wedle twojego, jak i naszego obyczaju m�czyzna posiada ca�kowit� w�adz� nad kobiet� nale��c� do jego rodu. To moja krew i dlatego mam prawo domaga� si� od niej wyt�umaczenia swego post�powania. Jej honor jest moim honorem i je�eli go zbezcze�ci�a, to...

Gest, kt�ry towarzyszy� tym s�owom, by� tak gro�ny, a twarz wyra�a�a tak gwa�towne uczucia, �e Katarzyna cofn�a si� odruchowo. Zasmuci�a si� w obliczu ogromu egoizmu zranionego samca. Jak m�g� nie rozumie�, ile musia�a znie�� cierpie�, niepokoj�w, �ez i trud�w, �eby tu dotrze�? Nie, nic si� dla niego nie liczy�o opr�cz tego, �e odda�a si� kalifowi!

Gro�ba wyczuwalna w postawie Arnolda zafrapowa�a nawet Zobeid�. Ten gniew nie m�g� by� udawany i je�li jeszcze przed chwil� odczuwa�a wiele w�tpliwo�ci na widok jego zbyt pi�knej siostry, kt�ra prawie spad�a z nieba, to teraz ksi�niczka zacz�a liczy� na to, �e gniew Arnolda pozwoli si� jej pozby�. Niechaj j� zabije w porywie �miertelnego sza�u i wszystko dobrze si� sko�czy! Kalif b�dzie musia� zrozumie� ura�ony honor brata. Zobeida odwr�ci�a si� w stron� kochanka, a jej czerwone usta przyoblek�y si� w u�miech.

� Masz racj�, panie! Honor twojej rodziny jest wy��cznie twoj� spraw�.

Mo�esz zrobi� z siostr�, co ci si� podoba, a je�li j� ukarzesz, nie b�j si� gniewu kalifa. Na pewno zrozumie ten rodzaj zemsty... ja za� wstawi� si� u niego za tob�!

Da�a znak Suda�czykom, by odeszli precz, a sama r�wnie� zabra�a si� do wyj�cia, kiedy w ogrodzie pojawi�a si� Morayma, biegn�c w kierunku zgromadzonych ile tchu w piersi. Na widok ksi�niczki stara �yd�wka pad�a na ziemi�, rzuciwszy na Katarzyn� oburzone spojrzenie.

� Czego chcesz, Moraymo? � spyta�a ksi�niczka. � Mo�esz wsta�! Ledwo Morayma wsta�a, natychmiast skierowa�a oskar�ycielski palec w stron� Katarzyny i rzek�a: � Ta kobieta uciek�a ze swego apartamentu, zwi�zawszy uprzednio jedn� z towarzyszek i zabrawszy jej odzienie! A teraz, c� widz� moje oczy, o�mieli�a si� przedosta� do ciebie, o Pi�kno�ci! Oddaj mi j�, a dostanie kar�, na jak� zas�u�y�a: biczowanie!

Twarz ksi�niczki poja�nia�a w z�ym u�miechu.

� Chyba oszala�a�, Moraymo! Biczowanie! �eby kalif, kt�ry niebawem ma wr�ci�, odczyta� na jej ciele krwawe �lady? Na ciele, do kt�rego p�onie po��daniem! Nic z tego! Zostaw j� mnie! Od tej chwili nie opu�ci mych pawilon�w, chyba �e obudz� si� zmys�y kalifa. Widzisz, to szlachetna dama z kraju Frank�w, siostra mojego ukochanego. Od tej pory b�dzie mi bardzo droga i cenna. Moje w�asne s�u��ce b�d� si� ni� zajmowa�, k�pa� j�, perfumowa� i balsamowa� jej cia�o, kiedy wezwie j� kalif, aby jej cia�o by�o doskona�ym poematem, kt�rym b�dzie upaja� si� m�j brat w�r�d r� swego ogrodu...

Zobeida potrafi�a dolewa� oliwy do ognia jak nikt. Ka�de jej s�owo by�o tak wywa�one, by podsyci� gniew Arnolda... liczy�a bowiem na to, �e popchnie go do zbrodni. Arnold istotnie by� napi�ty do granic wytrzyma�o�ci i dr�a� zaciskaj�c pi�ci. Zobeida obdarowa�a go czaruj�cym u�miechem.

� Zostawiam ci j�. Zrobisz, co ci nakazuje obowi�zek, lecz nie pozw�l, bym d�ugo na ciebie czeka�a! Ka�da minuta bez ciebie to ca�a wieczno��. � Zmieniaj�c nagle ton, doda�a: � Co do ciebie, Moraymo, zostaw ich tak�e, lecz nie odchod�. Jak tylko m�j rycerz sko�czy z ni�, dopilnujesz, by j� ulokowa�... zgodnie z jej potrzebami i jej urodzeniem!

Katarzyna przygryz�a wargi z w�ciek�o�ci. Na co liczy�a ta krwio�ercza pantera? Na to, �e Arnold j� zabije? Z pewno�ci� mieszkanie, kt�re mia�a na my�li, by�o g��bokim grobowcem. Co do intencji ksi�niczki nie mia�a najmniejszych z�udze�. I kiedy Mauretanka kocim krokiem odesz�a do swych apartament�w, Katarzyna rzuci�a na odchodnym: � Nie ciesz si� zbyt wcze�nie, Zobeido! Jeszcze nie jestem martwa! Nie le�y bowiem w naszych zwyczajach, by brat zabija� siostr� czy m�� �on�!

� Wszystko jest w r�kach Allacha! Jakie ma znaczenie, czy b�dziesz �y�a, czy umrzesz. Jednak ja na twoim miejscu wybra�abym �mier�, gdy� �ywa nie unikniesz swego losu, losu niewolnicy po�r�d setki innych, cenionej i obdarowywanej tak d�ugo, dop�ki b�dziesz si� podoba�, lecz opuszczonej i biednej, kiedy tw�j czas minie!

� Koniec tych dysput, Zobeido! � przerwa� Arnold gwa�townie. � Sam dobrze wiem, co mam robi�! Odejd� ju�!

Ksi�niczka roze�mia�a si� i znikn�a w ciemno�ciach. Arnold i Katarzyna zostali sami. Twarz� w twarz...

Przez jaki� czas stali nieruchomo, ws�uchuj�c si� w odg�osy wrogiego pa�acu i Katarzyna pomy�la�a z gorycz�, �e nie tak wyobra�a�a sobie spotkanie z ukochanym. Teraz, kiedy dosi�g�y ich zatrute strza�y Zobeidy, zamiast pa�� sobie w ramiona, b�d� rozszarpywa� swoje rany z zaciek�o�ci� �miertelnych wrog�w... Czy po to szukali si� tak d�ugo, kochali wbrew ludziom, wojnom i ksi�ciom oraz tylu burzom mog�cym pokona� nawet najsilniejszego.

Katarzyna nie �mia�a nawet podnie�� wzroku na m�a, kt�ry skrzy�owawszy ramiona na piersi, odwr�ci� g�ow�, wstydz�c si� �ez, kt�re nap�yn�y mu do oczu. Czeka�a, �eby przem�wi� pierwszy, lecz kiedy to nie nast�pi�o, zaatakowa�a.

Uni�s�szy dumnie g�ow�, wskaza�a r�k� sztylet, kt�ry Arnold zatkn�� u pasa i rzuci�a wyzwanie: � Na co czekasz? Czy nie nazbyt jasno dano ci do zrozumienia, co masz zrobi�? Wyci�gnij sztylet i zabij mnie! Jestem winna: to prawda, �e odda�am si� Muhammadowi... lecz zrobi�am to tylko dlatego, �eby dosta� si� do ciebie. Nie mog�am post�pi� inaczej!

� A pan de Br�z�? Czy z nim te� nie mog�a� post�pi� inaczej? Katarzyna zaczerpn�a powietrza. Je�li Arnold si�ga tak daleko, walka mo�e by� krwawa!

� Br�z� nigdy, wbrew temu, co mog�e� s�dzi�, nigdy nie by� moim kochankiem. Chcia� si� ze mn� o�eni�. Przez jaki� czas waha�am si�, czy si� nie zgodzi�. By�o to po upadku La Tr�moille�a i nie mog�am ju� d�u�ej tego znie��. Marzy�am o spokoju, o �agodno�ci i opiece. Ty nie wiesz, jak wygl�da�a wiosna zesz�ego roku, ani ile kosztowa�o mnie nasze zwyci�stwo. Gdyby nie pan de Br�z�, pozosta�aby ze mnie tylko krwawa plama za spraw� kat�w pani de La Tr�moille...

Przerwa�a na chwil�, gdy� wspomnienie tych strasznych chwil nie pozwala�o jej m�wi�. Kiedy emocja min�a, westchn�a i ci�gn�a dalej: � Br�z� ocali� mnie, nast�pnie dopom�g� w dokonaniu zemsty, walczy� w twojej sprawie, a my�l�c, �e� poleg�, nie s�dzi�, �e �le czyni, proponuj�c mi ma��e�stwo, gdy� jest dobry i lojalny...

� Ale� ty go bronisz! � przerwa� z gorycz� Arnold. � Zastanawiam si�, dlaczego nie podda�a� si� jego urokowi...

� Po pierwsze dlatego, �e mi w tym przeszkodzono! � odpali�a Katarzyna, w kt�rej narasta� gniew, po czym przyznaj�c si� uczciwie do swych b��d�w, doda�a: � Gdyby nie kadet Bernard, pewnie bym si� zgodzi�a, lecz przysi�gam przed Bogiem, �e kiedy Br�z� przyjecha� po kr�lewski pergamin do Montsalvy, nie wiedzia�, jak brzmi moja odpowied�. A brzmia�a ona: nie!

� Co za wzruszaj�ca historia! A co zrobi�a� po zerwaniu? � spyta� Arnold. Katarzyna zacisn�a z�by, �eby nie wybuchn��. Inkwizytorski i agresywny ton Arnolda by� nie do zniesienia. Zbyt dobrze gra� rol� brata o ura�onym honorze, domagaj�c si� wyja�nie�, bez najmniejszego czu�ego gestu, tak jakby zapomnia� o latach ich mi�o�ci. Nawet list zostawiony w Montsalvy nie wyra�a� tyle goryczy i zaci�to�ci... Przeciwnie, by� przepe�niony mi�o�ci�... by� mo�e dlatego, �e w obliczu nadchodz�cej �mierci, kt�rej si� spodziewa� lada dzie�, znalaz� w sobie s�owa zrozumienia i przebaczenia. Odzyskuj�c zdrowie, odzyska� sw�j nieprzejednany, straszny charakter, przez kt�ry ju� tyle wycierpia�a...

U�miechn�a si� z trudem i wyci�gn�wszy do niego r�ce, powiedzia�a: � Chod� ze mn�. Nie st�jmy tu, gdzie ka�dy mo�e nas us�ysze�... Chod�my na koniec basenu, do kamiennego lwa, kt�ry zdaje si� wyra�a� ca�� m�dro�� �wiata...

� Czy tak potrzebujesz m�dro�ci? � spyta� Arnold, u�miechaj�c si� nieznacznie.

S�ysz�c brzmienie jego g�osu, Katarzyna pomy�la�a z nadziej�, �e z�o�� mu przechodzi. Zreszt� da� si� poprowadzi� bez sprzeciwu w kierunku kamiennego lwa. Katarzyna usiad�a na brzegu basenu, opieraj�c si� plecami o kamienny pos�g. Naprzeciwko nich b�yszcza�y r�owo podcienie i wie�a, nierealne jak z�udzenie i lekkie jak sen. W pa�acu zalega�a ca�kowita cisza, nie licz�c nocnych ptak�w w ogrodzie i szmeru wody w fontannach. Woda dr�a�a, poruszana lekk� bryz� i magiczne pi�kno pa�acu ponownie zaw�adn�o Katarzyn�, jak przedtem na dziedzi�cu z lwami.

� To miejsce jest stworzone dla szcz�cia i mi�o�ci... dlaczego wi�c my musimy rani� siebie nawzajem? Nie po to przeby�am tyle mil, by uczyni� ci krzywd� ani by� ty mi j� uczyni�...

Arnold nie pozwala� si� rozczuli�. Postawiwszy stop� na brzegu basenu, skierowa� wzrok w pustk� i rzek�: � Nie pr�buj, Katarzyno, skierowa� mego umys�u na ukwiecone �cie�ki poezji! Oczekuj�, �e dok�adnie mi opowiesz, co si� z tob� dzia�o, od kiedy opu�ci�a� Carlat!

� To bardzo d�uga historia. My�la�am, �e opowiem ci j� p�niej, w spokoju, czy zapominasz, �e tutaj grozi nam niebezpiecze�stwo?

� Tobie z pewno�ci� nie! � odpar� szyderczo. � Czy� nie jeste� ukochan� faworyt� kalifa? Nikt nie o�mieli�by si� ciebie tkn��!

� Ty zawsze wiesz, co powiedzie�, �eby mnie zrani� � odpowiedzia�a ze smutkiem. � Pos�uchaj wi�c, poniewa� tak bardzo tego chcesz, poniewa� nie jeste� takim cz�owiekiem jak dawniej, poniewa� twoje zaufanie umar�o...

W tej chwili Arnold chwyci� j� tak mocno za rami�, �e nieomal krzykn�a z b�lu.

� Bez wykr�t�w, Katarzyno! Spr�buj zrozumie�, �e ja musz� wiedzie�!

Musz� wiedzie�, dlaczego moja �ona, najukocha�sza na �wiecie istota, pocieszywszy si� w ramionach mego towarzysza broni, sprzeda�a swe cia�o niewiernemu!

� A ty sam co zrobi�e�? � krzykn�a Katarzyna, nie panuj�c nad gniewem. � Jak nazwiesz to, co robi�e� w ��ku Zobeidy przez d�ugie miesi�ce?... Co zreszt� mog�am widzie� na w�asne oczy, rozumiesz, na w�asne oczy, stoj�c pod waszym oknem pewnej nocy!

� A co takiego widzia�a�? � spyta� wynio�le.

� Widzia�am ciebie i j�, jak spleceni stoczyli�cie si� na pod�og�! Widzia�am, jak j� o�wiczy�e� batem i jak potem zaspokoi�e� swoje po��danie... s�ysza�am wasze j�ki, liczy�am pieszczoty! Dwa zwierz�ta w rui! To by�o obrzydliwe! By�e� co prawda pijany, lecz i tak my�la�am, �e umr�!

� Zamilknij! Nie mog�em przecie� wiedzie�, �e tam jeste�! � rzuci� Arnold z i�cie m�sk� logik�. � A czy robi�a� co� innego w ramionach kalifa? W dodatku wiedzia�a�, �e jestem blisko ciebie...

� Blisko mnie! W ��ku Zobeidy! Czy my�la�e� wtedy o mnie?

� Musia�em ostudzi� jako� swoj� gor�czk�, kt�ra mnie ogarnia�a za ka�dym razem, gdy wyobra�a�em sobie ciebie w ramionach de Br�z�go, ca�uj�c� go, rozmawiaj�c� z nim, �yj�c� obok niego, oddaj�c� mu swe usta i... cia�o! Cia�o kobiety jest jak puchar wina: mo�e dostarczy� chwili zapomnienia...

� Te chwile trwaj� u ciebie bardzo d�ugo! By�y inne sposoby, bardziej godne twego nazwiska, by zapomnie�! � rzuci�a Katarzyna, zapominaj�c o resztkach ostro�no�ci. � Nie mog�e� spr�bowa� ucieczki? Powr�ci� do Montsalvy, do rodziny?

� �eby� zosta�a uznana za bigamistk� i spalona na stosie? Zazdro�� mniej by mnie dr�czy�a, gdybym nie kocha� ci�... tak bardzo... lecz nie chcia�em dopu�ci�, by� sp�on�a na stosie.

� A zw�aszcza � przerwa�a Katarzyna, udaj�c, �e nie s�yszy wyznania mi�o�ci � wola�e� oddawa� si� s�odkiemu zapomnieniu w ramionach ksi�niczki, wola�e� zapomnie�, �e jeste� rycerzem i chrze�cijaninem, sp�dzaj�c sw�j czas na polowaniach, piciu wina i kochaniu... To nie o tym pisa�e� mi w swoim li�cie. W rzeczywisto�ci gdybym nie spotka�a Fortunata, mog�abym ci� szuka� w samej Ziemi �wi�tej, bo zdrowy czy chory, zawsze chcia�e� znale�� �mier� w s�u�bie Boga, na przek�r kr�lowi.

� Chyba nie robisz mi wyrzut�w, �e jeszcze �yj�? To by�by szczyt wszystkiego!

� Dlaczego nie stara�e� si� uciec?

� Pr�bowa�em tysi�ce razy... lecz z Alhambry nie ma ucieczki! Ten pa�ac ukryty w�r�d r� i drzew pomara�czowych jest lepiej strze�ony ni� najsro�sza forteca kr�lewska. Kwiaty maj� tu oczy i uszy. W ka�dym kwiatku schowane jest oko lub ucho, ka�dy krzak jest szpiegiem. A je�li spotka�a� Fortunata, to musia� ci powiedzie�, jak� zleci�em mu misj�?

� W istocie: powiedzia� mi, �e wys�a�e� go do swej matki, by zawiadomi� j� o szcz�liwym uzdrowieniu!

� ...i o uwi�zieniu w Grenadzie. Kaza�em mu dyskretnie, s�dz�c, �e ponownie wysz�a� za m��, powiedzie� jej prawd�, prosi� j�, by uda�a si� do konetabla de Richemonta, opowiedzia�a mu, co mi si� przytrafi�o, prosz�c go, by nikomu o tym nie m�wi�, lecz by wys�a� delegacj� z okupem za mnie do su�tana Grenady. Nast�pnie pod przybranym nazwiskiem zamierza�em uda� si� do Ziemi �wi�tej lub do w�o�ci papieskich, aby wszelki s�uch po mnie zagina�. Przynajmniej prowadzi�bym �ywot godny swego nazwiska.

� Fortunat o niczym takim nie m�wi�. Jedyne, co potrafi�, to wyrazi� mi swoj� nienawi�� i rado��, �e jeste� szcz�liwy w ramionach niewiernej ksi�niczki, w kt�rej jakoby� by� po uszy zadurzony.

� A to kawa� ba�wana! I pomimo to nie przesta�a� mnie szuka�?

� Nale�ysz do mnie tak jak ja do ciebie. Dla ciebie zrezygnowa�am ze wszystkiego, nie mia�am wi�c zamiaru zrezygnowa� z ciebie dla innej!

� Dzi�ki czemu w ramionach kalifa odczuwa�a� mi�e uczucie zemsty, nieprawda�? � rzuci� uparty Arnold.

� By� mo�e! � przyzna�a Katarzyna. � Istotnie, moje skrupu�y zmala�y, gdy� wierz mi, �e mi�dzy schroniskiem dla pielgrzym�w w Roncevaux, gdzie spotka�am Fortunata, a tym przekl�tym miastem droga jest daleka. Mia�am sporo czasu na my�lenie, na wyobra�anie sobie tego, co m�j pech pozwoli� mi ujrze� na w�asne oczy.

� Nie wracaj ci�gle do tego samego! Przypominam ci, �e nadal czekam na tw� opowie��.

� A po co? I tak nic nie chcesz zrozumie�. Musz� za wszelk� cen� okaza� si� winna, �eby uspokoi� twoje wyrzuty sumienia, czy tak? A to wszystko dlatego, �e ju� mnie nie kochasz... gdy� zale�y ci na tej kobiecie do tego stopnia, �e zapomnia�e� o w�asnej �onie... i o tym, �e mamy syna!

� Nie zapomnia�em o niczym! � krzykn�� Arnold. � Jak m�g�bym zapomnie� o swoim dziecku? Jest cia�em z mego cia�a, tak jak ja jestem cia�em mej matki.

Katarzyna wsta�a i ma��onkowie stan�li twarz� w twarz jak dwa nastroszone koguty, z kt�rych ka�dy szuka� s�abej strony przeciwnika, by celniej zaatakowa�, lecz my�l o ma�ym Michale rozbroi�a Arnolda, tak jak wspomnienie Izabeli de Montsalvy stopi�o gniew Katarzyny. Mia�a �al do m�a, lecz kocha�a go zbyt mocno, by znie�� bez cierpienia to, co mia�a mu teraz powiedzie�. Spu�ciwszy g�ow�, wyszepta�a: � Nie ma jej ju� w�r�d nas... Zgas�a cichutko nast�pnego dnia po dniu �wi�tego Micha�a. Zd��y�a prze�y� dzie�, w kt�rym wasale og�osili naszego ma�ego Micha�a panem de Montsalvy... Kocha�a ci� i modli�a si� za ciebie do ostatniej chwili...

Po tych s�owach nast�pi�a ci�ka, przygn�biaj�ca cisza. S�ycha� by�o tylko szybki, urywany oddech Arnolda. Nie m�wi� nic, wi�c Katarzyna podnios�a g�ow�. Jego pi�kna twarz wydawa�a si� zmieniona w kamie�, a w jego oczach nie by�o wida� ani b�lu, ani zaskoczenia, jedynie wzd�u� matowych policzk�w sp�ywa�y ci�kie �zy. Katarzyna, przej�ta do �ywego, wyci�gn�a d�o� i po�o�y�a j� nie�mia�o na ramieniu Arnolda.

� Arnoldzie... � wyszepta�a. � Gdyby� wiedzia�...

� A kto zajmuje si� Micha�em, podczas gdy ty w�drujesz po �wiecie? � spyta� g�uchym g�osem.

� Sara i przeor Montsalvy, Bernard de Calmont d�Olt... Jest te� Saturnin i Donatka... i wszyscy poddani z Montsalvy, kt�rzy powoli odzyskuj� rado�� �ycia i bycia twoimi wasalami. Ziemia od�ywa... a mnisi z opactwa buduj� nowy zamek w pobli�u bramy po�udniowej, �eby broni� miasteczka, je�li powr�ci niebezpiecze�stwo.

W miar� jak Katarzyna opowiada�a, sprzed oczu ma��onk�w znikn�y zarysy bajecznego, lecz obcego pa�acu z jego ol�niewaj�c� ro�linno�ci�, a pojawi�a si� stara Owernia z jej wy�ynami smaganymi przez wiatr, z jej rw�cymi i dzikimi rzekami, g��bokimi, ciemnymi borami, z jej mg�ami zalegaj�cymi na stokach wygas�ych wulkan�w, z jej nieurodzajn� ziemi�, w kt�rej dojrzewa�o z�oto, srebro i b�yszcz�ce kamienie, z jej purpurowymi zachodami s�o�ca i �wie�ymi porankami...

Pod dotykiem d�oni Katarzyny rami� Arnolda zadr�a�o. D�onie zacz�y szuka� si� niecierpliwie po omacku i z��czy�y si�. Dotyk mocnej, ciep�ej d�oni Arnolda przyprawi� Katarzyn� o dr�enie rado�ci, kt�re przebieg�o j� a� do samego serca.

� Nie chcesz wi�cej zobaczy� tego wszystkiego? Nie ma na �wiecie takiego wi�zienia, z kt�rego nie mo�na by uciec � wyszepta�a. � Wracajmy do domu Arnoldzie, b�agam ci�!

Niestety, nie by�o ju� czasu na odpowied�. Nagle sen znikn��, rozlatuj�c si� na tysi�ce kawa�k�w. Brzegiem basenu nadchodzi�a Zobeida w towarzystwie Moraymy, poprzedzana armi� eunuch�w z zapalonymi pochodniami w d�oniach. Zdawa�o si�, �e woda si� zapali�a, noc znikn�a, a z��czone d�onie musia�y si� rozdzieli�.

Zobeida spojrza�a na Katarzyn�, a potem jej pytaj�cy wzrok pad� na Arnolda. Spojrzeniu temu towarzyszy�o zmarszczenie brwi, co mog�o oznacza�, �e Mauretanka jest zdziwiona, widz�c j� jeszcze przy �yciu, lecz po chwili powiedzia�a: � A wi�c przebaczy�e� swej siostrze, m�j panie? Z pewno�ci� masz swoje powody. Zreszt�... � doda�a z wyrachowaniem � cieszy mnie to, gdy� m�j brat b�dzie ci za to wdzi�czny. Zapowiedzia� sw�j powr�t do Alhambry na jutro! Nikt nie w�tpi, �e �pieszno mu do ukochanej...

W miar� jak Zobeida m�wi�a, Katarzyna czu�a, ku swej rozpaczy, jak rozpada si� wszystko, co z takim trudem uda�o si� jej zdoby� na powr�t. R�ka Arnolda ju� nie trzyma�a jej d�oni, a w jego oczach na powr�t pojawi� si� gniew. Rzeczywisto�� i jej straszni, niemo�liwi do usuni�cia bohaterowie, kalif i jego siostra, upominali si� znowu o swoje prawa. Mimo to Katarzyna pr�bowa�a jeszcze walczy�.

� Arnoldzie... � szepn�a b�agalnie � mam ci jeszcze tyle do opowiedzenia.

� Powiesz mu to p�niej! � sykn�a ksi�niczka. � Moraymo, zabierz j� do jej domu i dopilnuj, by by�a gotowa, kiedy m�j wielki brat powr�ci do pa�acu!

� Dok�d j� zabierasz? Chc� wiedzie�! � rzuci� spokojnie Arnold.

� Niedaleko. Jej pok�j wychodzi na ogr�d. Zobacz, jaka jestem dla ciebie dobra! Przyjmuj� tw� siostr� u siebie, �eby� m�g� j� odwiedza�! W haremie, do kt�rego nie wolno ci wchodzi�, by�oby to niemo�liwe. A teraz pozw�l jej odej��. Noc mija i nie mo�emy rozmawia� tu a� do �witu...

Och! Ten mrucz�cy g�os, usypiaj�cy i przekonywaj�cy! Kto, s�ysz�c go, przypu�ci�by przez chwil�, �e nale�y do istoty perfidnej i przepe�nionej nienawi�ci�? Arnold jednak zd��y� przenikn�� prawdziw� natur� Zobeidy.

� Dziwne, �e nagle jeste� taka zgodna! To ca�kiem do ciebie niepodobne! Ksi�niczka wzruszy�a ramionami i odpowiedzia�a s�odkim g�osem: � Jest twoj� siostr�, a ty moim panem! Ot i wszystko! Katarzyna r�wnie� nie �udzi�a si� co do prawdziwych intencji ksi�niczki.

Jej nag�e oznaki dobroci z pewno�ci� nie wr�y�y nic dobrego, gdy� ani �agodny g�os, ani u�miech nie z�agodzi�y zimnego wyrachowania maluj�cego si� w oczach.

Katarzyna odesz�a w towarzystwie Moraymy, czuj�c mi�e ciep�o w sercu, gdy� widzia�a, �e Arnold odprowadza j� wzrokiem.

Okna jej pokoju istotnie wychodzi�y na ogr�d. Z w�skiej, lecz wygodnej kanapy, na kt�rej po�o�y�a j� Morayma, Katarzyna dostrzega�a pomi�dzy kolumnami b�yszcz�c� tafl� wody w basenie i odbicie ksi�yca. Morayma nie omieszka�a zwr�ci� jej uwagi na dyskretny urok tego niewielkiego pokoju o �cianach pokrytych kryszta�owymi p�ytkami w kolorach �ososiowym i migda�owo-zielonym w cedrowych, poz�acanych ramkach.

� Mo�e i mniej tu przepychu ni� w twoim starym apartamencie � powiedzia�a � lecz za to co za gust! Zobeida nie lubi du�ych pomieszcze�. Tutaj niczego ci nie zabraknie i b�dziesz mia�a wra�enie, �e mieszkasz w ogrodzie!

Stara �yd�wka sili�a si� bardzo, by zachwali� nowe mieszkanie Katarzynie. Czy chcia�a jej doda� odwagi, czy te� sobie? � my�la�a Katarzyna, lecz widz�c jak Morayma dr�y, dosz�a do wniosku, �e sama jej potrzebowa�a.

� Czemu si� tak trz�siesz, Moraymo? Ty si� chyba czego� boisz?

� Ja?... Nie boj� si� � odpar�a fa�szywie. � Jest mi tylko zimno!

� W tak� ciep�� noc? Wiatr usta� i nawet jeden listek si� nie porusza...

� A jednak mi zimno... Mnie zreszt� jest zawsze zimno! � odpar�a stawiaj�c u wezg�owia ��ka dzbanek mleka, co Katarzyna powita�a ze zdziwieniem.

� Po co to mleko? � spyta�a.

� Na wypadek gdyby chcia�o ci si� pi�. A zreszt�, musisz pi� du�o mleka, bo dzi�ki niemu b�dziesz mia�a pi�kn� sk�r�!

Katarzyna westchn�a ze zm�czenia. W �rodku nocy zajmowa� si� sk�r�! Zdawa�o si�, �e w tym pa�acu najwi�cej uwagi po�wi�cano sekretom urody i zaczyna�o j� to szczerze nudzi�. Jakby nie mia�a innych zmartwie� poza dba�o�ci� o sw�j wygl�d.

Morayma tymczasem oddali�a si� �wawo na kr�tkich n�kach i Katarzyna mog�a wreszcie zastanowi� si� nad w�asn� sytuacj�. Nie obawia�a si� bezpo�redniego s�siedztwa Zobeidy. Ksi�niczka z pewno�ci� zastanowi�aby si� ze sto razy zanim zaatakowa�aby t�, kt�r� uwa�a�a za siostr� swego ukochanego. Tym, co martwi�o j� najbardziej, by� Arnold! Na samym pocz�tku, kiedy j� rozpozna�, nie w�tpi�a w jego szczer� rado�� ze spotkania ani nawet w jego mi�o��. Zobeida zdmuchn�a jednak t� rado�� swymi zatrutymi insynuacjami i Arnold, zapomniawszy o szcz�ciu, s�ucha� ju� tylko swojej zazdro�ci i honoru zdradzonego ma��onka. Gdyby jeszcze dowiedzia� si�, co si� sta�o w obozie Cygan�w albo w zamku w Koce, odwr�ci�by si� od niej na zawsze. Nigdy nie mo�e si� o tym | dowiedzie�...

Zm�czenie wywo�ane tymi wszystkimi prze�yciami w ko�cu zamkn�o jej oczy, lecz nie by� to g��boki, wzmacniaj�cy sen. Katarzyna spa�a �le, nerwowo, rzuca�a si� na ��ku i dr�czy�y j� okropne koszmary. Pod�wiadomie wyczuwa�a jakie� gro��ce jej niebezpiecze�stwo.

Nag�e d�awi�ce uczucie duszenia si� zbudzi�o j� w jednej chwili i kaza�o usi��� na ��ku. By�a ca�a spocona, a jej serce bi�o jak op�tane. �wiat�o ksi�yca znalaz�o si� teraz na posadzce pokoju... ukazuj�c jaki� d�ugi, o�lizg�y kszta�t pe�zn�cy w stron� jej ��ka! Katarzyna krzykn�a z trwogi.

To nie by� przypadek i zrozumia�a to w u�amku sekundy. Dzban z mlekiem, ulubionym przysmakiem w�y! Strach Moraymy i jej po�pieszne wyj�cie! To wszystko by�o sprawk� Zobeidy, a j� czeka�a najstraszliwsza ze �mierci!

Podci�gn�a przykrycie do nagich piersi i czuj�c, jak po plecach sp�ywa stru�ka zimnego potu, patrzy�a na zbli�aj�c� si� �mier� oczami zogromnia�ymi z przera�enia. Nie mog�a si� ruszy� ani krzycze�. Patrzy�a jak zahipnotyzowana, a w�� zbli�a� si� coraz bardziej. Nie by� zbyt wielki, mia� szerok�, p�ask�, tr�jk�tn� g�ow�. A przecie� Arnold by� niedaleko, wystarczy�oby go zawo�a�. Wreszcie z jej piersi wydoby� si� przeci�g�y krzyk: � Arnoldzie! Arnoldzie!

I sta� si� cud. Katarzyna my�la�a przez chwil�, �e strach pomiesza� jej zmys�y, kiedy w �wietle ksi�yca zobaczy�a jego sylwetk�, wy�aniaj�c� si� z ciemnego ogrodu jak dobry duch ze wschodnich bajek. Arnold jednym spojrzeniem obj�� skulon� w k�cie ��ka Katarzyn�, drugim kobr�, kt�ra podnosi�a ju� g�ow�. Wyrwawszy sztylet zza pasa run�� na gada.

�mier� w�a by�a natychmiastowa. Ostrze sztyletu wbite u podstawy g�owy odci�o j� od cia�a, kt�re opad�o bezw�adnie na posadzk�. Arnold wsta� i spojrza� na �on�. W blasku ksi�yca jej twarz by�a tragicznie blada. Jej zaci�ni�te r�ce nie wypuszcza�y przykrycia, trz�s�a si� jak w febrze. �eby j� uspokoi�, Arnold wyszepta�: � Nie b�j si�! Zabi�em go!

Ona ledwo go jednak s�ysza�a. Ogarni�ta a� do wn�trza potwornym strachem, siedzia�a z wytrzeszczonymi oczami, szcz�kaj�c z�bami. Arnold zaniepokojony usiad� przy niej na ��ku.

� Katarzyno, prosz� ci�! Odpowiedz! Nic ci si� nie sta�o? Otworzy�a usta, lecz s�owa nie chcia�y przej�� przez �ci�ni�te gard�o i dr��ce usta. Mia�a ochot� p�aka�, ale nie mog�a. Arnold widz�c utkwione w nim wci�� przera�one, fio�kowe oczy, nie namy�laj�c si� wzi�� j� w ramiona.

Zrobi�o mu si� jej ogromnie �al, gdy tuli�a si� do jego piersi niczym przera�one dziecko. Przycisn�� j� mocniej i pog�aska� po jasnej g�owie.

� Biedactwo! Tak si� wystraszy�a�! A to n�dznica! Wiedzia�em, �e jest zdolna do wszystkiego, dlatego nie zmru�y�em oka. Ale �eby wymy�li� co� tak pod�ego! Uspok�j si�, jestem przy tobie... Obroni� ci�. Uciekniemy razem, wr�cimy do domu. Kocham ci�...

S�owa te przysz�y same. Jego zazdro�� znikn�a. Przed chwil� niespokojnie kr���c po ogrodzie i wracaj�c uporczywie w pobli�e pokoju Katarzyny, zaledwie us�ysza� jej wo�anie, a kiedy stan�� w progu i ujrza� strasznego gada pe�zn�cego w stron� ��ka �ony, l�k o ni� uzmys�owi� mu, jak bardzo j� kocha. Trzymaj�c j� teraz dr��c� w ramionach zrozumia�, �e nikt ani nic nigdy wi�cej nie stanie mi�dzy nimi, �e maj� jedno wsp�lne serce i dwa cia�a. W ramiona Zobeidy pchn�� go tylko kaprys, uczucie zbyt n�dzne w por�wnaniu ze szcz�ciem przyciskania Katarzyny do piersi.

Katarzyna przywar�a do niego gor�czkowo, szepc�c jakie� niezrozumia�e s�owa przy jego szyi. Arnold przestraszy� si�, �e postrada�a zmys�y.

� Pos�uchaj mnie! Popatrz na mnie! Nie poznajesz ju� mnie? Da�a znak, �e rozumie, wi�c sta� si� mniej niespokojny i ponownie zacz�� g�adzi� jej w�osy.

� Moje serce! � szepta�. � Uspok�j si�. Nie musisz si� ju� ba�! Co mog� zrobi�, �eby� si� uspokoi�a?

Czu� si� niezr�czny wobec tej bezbronnej istoty chroni�cej si� w jego ramionach... Wtedy nagle Katarzyna wybuchn�a szlochem. Arnold zrozumia�, �e jest uratowana, �e szale�stwo oddali�o si� i zacz�� j� ko�ysa� jak niemowl�.

� P�acz! � powiedzia� �agodnie. � P�acz do woli! To ci dobrze zrobi. Chmury strachu rozproszy�y si�, jakby przegna� je wiatr. Katarzyna nigdy nie p�aka�a tak jak teraz. By�y to �zy miesi�cy cierpie�, strachu i rozpaczy, kt�re odchodzi�y na zawsze. P�aka�a ze szcz�cia, z rado�ci, z mi�o�ci, nadziei, a nawet z wdzi�czno�ci, w odnalezionej, najdro�szej oazie ramion ukochanej istoty. Przesz�o�� i przysz�o�� przesta�y si� liczy�. Liczy�o si� tylko ciep�o ukochanego m�czyzny, kt�re j� ogarnia�o, i to cudowne poczucie bezpiecze�stwa, jakie potrafi� jej da�. Wkr�tce szloch usta� i Katarzyna uspokoi�a si�.

�zy na twarzy Katarzyny wysch�y, a ona nie poruszy�a si�, smakuj�c szcz�cie w ramionach Arnolda, ws�uchuj�c si� w bicie jego serca i wpatruj�c si� w ogr�d zalany po�wiat� ksi�yca. Czu�a jedynie d�o� pieszcz�c� jej w�osy jak dawniej. Cudownie by�o czu� Arnolda tak blisko, wdycha� jego m�ski zapach po tylu miesi�cach m�czarni, kiedy wyobra�a�a sobie, �e utraci�a go na zawsze.

Poczu�a, jak w jej �y�y w�lizguje si� co� na kszta�t upojenia. Czu�a przepe�niaj�ce j� szcz�cie, kt�re musia�o znale�� uj�cie i prostuj�c g�ow�, przytkn�a jeszcze wilgotne usta do szyi Arnolda. Zadr�a�, odgaduj�c z niepokojem rodz�ce si� w nim po��danie. Katarzyna wyczuwa�a je r�wnie� i przed�u�y�a pieszczot�, zbli�aj�c si� do jego twarzy i do ust.

Arnold nie pozosta� d�ugo oboj�tny i jego zach�anne usta uwi�zi�y usta �ony w nie ko�cz�cym si� poca�unku, kt�ry wzburzy� krew ma��onk�w. R�ce Arnolda pie�ci�y nagie ramiona i plecy, wreszcie odrzuci�y dziel�c� ich jedwabn� ko�dr�. Katarzyna nie opiera�a si�, przeciwnie, pomaga�a mu, p�on�c z ch�ci oddania si� ukochanemu... Opad�o ostatnie prze�cierad�o i odepchni�te niecierpliwymi nogami zsun�o si� na resztki w�a, kt�ry mia� przynie�� jej �mier�. Lecz ona zd��y�a ju� o tym zapomnie�: na nowo wrza�o w niej �ycie, p�omie� mi�o�ci pali� a� do wn�trza. Odsun�wszy si� od Arnolda, u�o�y�a si� na plecach, by m�g� j� lepiej widzie�.

� Powiedz, czy nadal jestem �adna? � szepn�a, znaj�c z g�ry odpowied�. � Powiedz, czy nadal mnie kochasz?

� Jeste� coraz pi�kniejsza... i wiesz o tym! Co do kochania...

� Powiedz! Wiem, �e mnie kochasz, czuj� to! Czy ja si� wstydz� przyzna�, �e ci� uwielbiam? Kocham ci�, najdro�szy! Kocham ci� najbardziej na �wiecie!

Na nowo zbli�y�a si� do niego, aby prze�ama� jego ostatni op�r, obj�a go mi�kkimi ramionami, osza�amiaj�c go dotykiem swej sk�ry. Czuj�c, �e jest pokonany, wzi�� j� w ramiona.

� Moje kochanie... moja droga Katarzyno... � szepta� czule, muskaj�c jej usta swoimi ustami.

To, co nast�pi�o potem, by�o nieuniknione. Zbyt d�ugo czekali na siebie, zbyt d�ugo marzyli o tej chwili. R�owy pa�ac m�g� si� w tej chwili zawali�, co nie przeszkodzi�oby Katarzynie odda� si� m�owi. Przez d�ugie minuty kochali si� nami�tnie, zapominaj�c o niebezpiecze�stwie, czyhaj�cym w tych bogatych murach, poszukuj�c tej niezr�wnanej rozkoszy drzemi�cej w ich rozbudzonych cia�ach.

I z pewno�ci� kochaliby si� jeszcze godzinami, gdyby nagle w pokoju nie zapali�o si� �wiat�o, a przenikliwy i gniewny g�os nie powiedzia�: � C� widz�? Co za dziwne zachowanie jak na brata i siostr�! A mo�e kazirodztwo le�y we franko�skich zwyczajach?

Kochankowie rozdzielili si� nagle. Arnold zerwa� si� na r�wne nogi, Katarzyna za� patrzy�a z przera�eniem na wykrzywion� ze z�o�ci twarz Zobeidy, stoj�cej na �rodku pokoju wraz z dwoma s�u��cymi nios�cymi p�on�ce pochodnie. Ksi�niczka by�a nie do poznania. Nienawi�� zniekszta�ci�a jej rysy, a jej z�ocista sk�ra poszarza�a. Jej wielkie �renice ciska�y b�yskawice, a zaci�ni�te pi�ci gotowe by�y do ataku. Zaciska�a z�by tak mocno, �e z ledwo�ci� wypowiada�a swe my�li.

� Zdradzi�e� mnie... lecz nie na tyle, na ile s�dzi�e�! Przeczuwa�am, �e mi�dzy tob� a t� kobiet� jest co� wi�cej ni� wi�zy krwi! Czu�am to... po swojej nienawi�ci! Mog�abym pokocha� twoj� siostr�... lecz t� tu... znienawidzi�am od pierwszego wejrzenia! Dlatego jej pilnowa�am!

Arnold ko�cem stopy odrzuci� ko�dr�, przykrywaj�c� cia�o kobry.

� Pilnowa�a�, czy�by? Wi�c jak wyt�umaczysz to? Gdybym nie przyby� w por�, ju� by nie �y�a!

� Pragn�am jej �mierci, bo przeczuwa�am, �e co� was ��czy! By�am pewna! Przysz�am, �eby zabra� jej trupa... i zobaczy�am was, zobaczy�am!

� Przesta� wy�! � przerwa� pogardliwie Arnold. � Stoisz tu i krzyczysz jak pierwsza lepsza fatma* [*Fatma, arab. � kobieta.] na bazarze, kt�rej m�� ogl�da si� za innymi! Pos�uchaj wi�c! Nie znaczysz dla mnie nic! Nic! Jeste� tylko niewiern�, a ja jestem twoim je�cem!

� Arnoldzie! � krzykn�a Katarzyna widz�c, �e Zobeida zblad�a jak papier.

� Uwa�aj!

Zobeida jednak nie zwr�ci�a na ni� uwagi.

� A ta bia�a kobieta znaczy dla ciebie wiele, nieprawda�?

� Ona jest moj� �on�! � odpali� rycerz. � Moj� �on� przed Bogiem i przed lud�mi! I je�li chcesz wiedzie�, mamy syna w naszym kraju! Zrozum to, je�li potrafisz!

Pomimo niebezpiecze�stwa dusz� Katarzyny wype�ni�a rado��. Ogarn�o j� szcz�cie, �e rzuci� rywalce w twarz jak obelg� jej tytu� ma��onki.

� Ja mam to zrozumie�? � spyta�a ksi�niczka g�osem przepe�nionym niebezpieczn� s�odycz�. � To ty masz zrozumie�, m�j panie! Sam to powiedzia�e�: jeste� moim je�cem i zawsze nim pozostaniesz!... Przynajmniej do czasu, kiedy mi si� nie znudzisz! Na co liczy�e�, oznajmiaj�c mi, �e ta kobieta jest twoj� ma��onk�? �e zap�acz� ze wzruszenia, �e po��cz� wasze d�onie, ka�� otworzy� bramy Alhambry i dam wam eskort� a� do granic kr�lestwa, �ycz�c szcz�cia?

� Istotnie, gdyby� by�a godna swego rodu, c�rko wojownik�w z Atlasu, tak by� post�pi�a!

� Moja matka by�a niewolnic�, ksi�niczk� turkme�sk�, sprzedan� w niewol� Wielkiemu Chanowi i podarowan� w prezencie mojemu ojcu. By�a dzikim zwierz�ciem step�w, zna�a tylko przemoc i zabi�a si� po moim urodzeniu, poniewa� nie by�am ch�opcem. Jestem do niej podobna: znam jedynie przemoc i krew. Je�li ta kobieta jest twoj� �on�, tym gorzej dla niej!

� Co chcesz z ni� zrobi�?

� Powiem ci! � W spojrzeniu Zobeidy zap�on�a dzika ��dza krwi. � Ot� ka�� j� przywi�za� nag� na dziedzi�cu niewolnik�w, �eby nacieszy� ich oczy przez ca�y dzie� i ca�� noc. Nast�pnie przywi��e si� j� na murach, �eby s�o�ce spali�o i poora�o t� pi�kn� sk�r�, kt�ra tak ci si� podoba, po czym Yuan i Kong zajm� si� ni�... Nie martw si� jednak, nie stracisz nic z tego widowiska. To b�dzie twoja kara. My�l�, �e po tych zabiegach nie b�dziesz mia� wi�cej ochoty por�wnywa� jej ze mn�. Mo�esz by� pewien, �e moi kaci znaj� si� na rzeczy! Wy tam! Zabra� mi st�d t� kobiet�!

Serce Katarzyny zamar�o, odruchowo wyci�gn�a r�ce do Arnolda. Eunuchowie jednak nie zd��yli uczyni� nawet kroku, gdy� Arnold, chwyciwszy le��cy obok ��ka sztylet, rzuci� si� pomi�dzy �on� i niewolnik�w.

� Niech �aden z was nie �mie jej tkn��! � wycedzi� z lodowatym spokojem.

� Pierwszy, kt�ry o�mieli si� zbli�y�, zginie!

Eunuchowie stali nieruchomo, lecz Zobeida roze�mia�a si�.

� Jeste� szalony! Zaraz zawo�am stra�e, stu, dwustu, trzystu ludzi! Ile zechc�! B�dziesz musia� si� podda�. Zostaw t� kobiet� jej losowi. Przy mnie szybko o niej zapomnisz! Uczyni� ci� kr�lem!

� S�dzisz, �e omotasz mnie obietnicami? � odpar� szyderczo Arnold. � To nie ja, lecz ty sama jeste� szalona!

I zanim ktokolwiek uczyni� najmniejszy gest, chwyci� Zobeid� unieruchomiaj�c jedn� r�k� jej obydwa nadgarstki i przyci�gn�� j� do siebie. Drug� za� przytkn�� do jej szyi stalowe ostrze sztyletu.

� Zawo�aj swoje stra�e, Zobeido! Zawo�aj, a b�dzie to tw�j ostatni krzyk!...

Wsta�, Katarzyno, i ubierz si�! Uciekamy!

� Ale w jaki spos�b?

� Zobaczysz! R�b, co ci ka��! Co do ciebie, ksi�niczko, to grzecznie nas poprowadzisz do tego tajemniczego przej�cia, kt�re znasz tak dobrze. Je�li zrobisz niepotrzebny ruch albo krzykniesz, zginiesz!

� Nie ujdziecie daleko! Zostaniecie schwytani w mie�cie!

� To nasza sprawa! Ruszaj!

Katarzyna i Arnold popychaj�cy ksi�niczk� ruszyli w kierunku drzwi. Niewolnicy ust�pili im z drogi albo uciekli. Katarzynie plan wydawa� si� szalony i skazany z g�ry na przegran�. Nie ba�a si� tortur, kt�re przed chwil� opisa�a jej Zobeida. Ksi�niczka musia�a zapomnie� bowiem o rych�ym powrocie kalifa... Arnold zgaduj�c jej my�li powiedzia�: � Mylisz si�, s�dz�c, �e strach przed bratem powstrzyma�by t� besti�.

Op�ta�y j� dzikie demony i niezdolna jest do normalnego rozumowania.

Istotnie, pomimo ostrza rani�cego jej szyj�, Zobeida zacz�a krzycze� jak op�tana, skr�caj�c si� w �elaznym u�cisku Arnolda.

� Do mnie! Na pomoc!...

Po chwili jednak krzyk zamar� na jej ustach i da�o si� s�ysze� potworne rz�enie: to sztylet Arnolda wbi� si� w jej gard�o. Zobeida bezw�adnie osun�a si� na piasek z szeroko otwartymi ze zdumienia oczami.

� Zabi�e� j�? � j�kn�a z os�upieniem Katarzyna.

� Zabi�a si� sama � odpar�. � Wcale nie chcia�em jej zabi�... Sztylet sam si� wbi� w jej gard�o...

Stali przez chwil� pochyleni nad cia�em, wreszcie Arnold chwyciwszy �on� za r�k� rzuci�: � Uciekajmy! Eunuchowie musieli powiadomi� stra�e. Jedyn� nasz� szans� jest dotarcie do tajemnego przej�cia zanim nade�l� posi�ki.

Katarzyna bez wahania poda�a r�k� m�owi i ruszy�a za nim poprzez g�szcz li�ci i kwiat�w. Niestety, by�o ju� za p�no. Wsta� dzie� i zewsz�d dochodzi�y odg�osy budz�cego si� pa�acu. Ze wszystkich stron nadbiegali eunuchowie z kr�tkimi, zakrzywionymi szablami. Zza krzak�w, gdzie le�a� trup Zobeidy, zacz�y dochodzi� lamenty, obowi�zuj�ce s�u�b� i niewolnik�w.

� Jeste�my straceni � stwierdzi� spokojnie Arnold. � Pozostaje nam tylko umrze� z godno�ci�.

� Je�li nas nie rozdziel�, potrafi� umrze� z godno�ci� � odpar�a, �ciskaj�c gor�czkowo d�o� m�a. � Nie pierwszy raz �mier� zagl�da nam dwojgu w oczy! Przypomnij sobie Rouen...

� Pami�tam � rzek� z ulotnym u�miechem. � Tutaj nie ma jednak Jana Sona, kt�ry przyszed�by nam z pomoc�.

� Ale jest ma�y medyk, Abu... s� Walter i Josse, m�j giermek, kt�ry zaci�gn�� si� do armii kalifa, �eby m�c dosta� si� do Alhambry!... Nie jeste�my sami!

Arnold spojrza� na �on� z podziwem.

� Josse? A kt� to taki?

� Zb�j z Pary�a, kt�ry wybra� si� na pielgrzymk�, by odkupi� swe grzechy... Jest mi bardzo oddany.

Pomimo bliskiego niebezpiecze�stwa, pomimo nadci�gaj�cych zbrojnych ludzi, Arnold nie m�g� powstrzyma� u�miechu.

� Katarzyno, ty zawsze b�dziesz mnie zadziwia�! Nawet szatana potrafi�aby� oswoi� jak pieska! Ciesz� si� te� bardzo, �e jest tutaj Walter. Spr�buj teraz swej mocy na tamtych � rzek� wskazuj�c zbli�aj�cych si� ludzi.

Tworzyli oni dwie grupy. Na czele jednej sz�o dziesi�� kobiet nios�cych cia�o ksi�niczki. Drug� prowadzi� m�czyzna w turbanie z purpurowego brokatu. Katarzyna pozna�a wielkiego wezyra, Aben-Ahmeda Banu Saradja.

� Masz racj�, jeste�my zgubieni! Wezyr nienawidzi ci�, nie ma te� powodu, �eby mnie lubi�.

�mier�, kt�ra teraz zbli�a�a si� do nich pod postaci� tego m�odego, przystojnego m�czyzny, wydawa�a si� jeszcze straszniejsza ni� uk�szenie kobry, bo strasznie jest umiera�, kiedy po tylu trudach odnalaz�o si� mi�o�� i szcz�cie.

Obie grupy po��czy�y si� i zatrzyma�y przed winnymi. Kobiety po�o�y�y przed wezyrem cia�o ksi�niczki zawini�te w niebieskie mu�liny. Wezyr d�ugo patrzy� na nie�yw� ksi�niczk�, po czym spokojnie podszed� do Arnolda i Katarzyny.

� Czy to ty zabi�e� ksi�niczk�? � spyta� obrzucaj�c Arnolda ci�kim, pustym spojrzeniem.

� Tak, to ja! Chcia�a u�mierci� moj� �on�, wi�c musia�em j� zabi�!

� �on�?

� Oto moja �ona, Katarzyna de Montsalvy, kt�ra z nara�eniem �ycia i zdrowia przyby�a po mnie do Grenady.

Wezyr skierowa� na Katarzyn� swe czarne oczy, w kt�rych wypisana by�a ironia. Ten cz�owiek zasta� j� ongi� w ramionach kalifa, wi�c informacja uzyskana od Arnolda musia�a go rozbawi�. Katarzyna sp�on�a ze wstydu, gdy� p�u�miech wezyra powsta� kosztem Arnolda.

� Mia�e� do tego prawo, jednak�e przela�e� krew samego komandora wiernych, wi�c czeka ci� �mier�!

� Niech tak b�dzie, lecz pozw�l mojej �onie odej��! Jest niewinna!

� Nigdy! � zaprotestowa�a Katarzyna, przyciskaj�c si� do m�a. � Nie rozdzielaj nas, wezyrze! Je�li musi zgin��, ja chc� zgin�� wraz z nim!

� To nie ja zadecyduj� o waszym losie � odpar� wezyr � lecz sam kalif.

W�a�nie zbli�a si� do miasta. Za godzin� b�dzie w Alhambrze. Zapominasz, kobieto, �e nale�ysz do niego. Co do tego m�czyzny...

Zamilk� i da� znak stra�nikom, kt�rzy podbiegli do pary, oderwali Katarzyn� od Arnolda, a nast�pnie zwi�zali mu r�ce na plecach. Katarzyna zosta�a oddana s�u��cym z haremu.

� Zaprowad�cie j� do jej pokoju i pilnujcie jak oka w g�owie. I niech przestanie krzycze�!

� Przestan� krzycze� � zawy�a Katarzyna na widok sp�tanego i otoczonego stra�nikami m�a � je�eli i mnie ka�esz sp�ta� i pozwolisz mi zosta� razem z nim!

� Katarzyno, uspok�j si�! Potrzebuj� twojej odwagi!

� Zatkajcie jej usta! � rozkaza� wezyr. � Nie mog� znie�� jej krzyk�w! Na Katarzyn� rzuci�a si� chmara kobiet, kt�re, dusz�c j� i o�lepiaj�c, zatka�y jej usta chust�. Drug� chust� zwi�za�y jej nogi i jak tobo�ek zanios�y do pokoju. W�ciek�o�� i gniew pali�y j� tak mocno, �e nawet nie mia�a ochoty p�aka�. Czy B�g dopu�ci do takiej niesprawiedliwo�ci? Czy Arnold musi zgin��?... Nie, nie! To nie mo�e si� sta�!

Uratuj� ci�... uratuj�... � przysi�ga�a w duszy. Nawet gdybym musia�a si� czo�ga� u st�p kalifa, ca�owa� proch pod jego stopami, uzyskam twoje u�askawienie!

Znowu by�a gotowa do pope�nienia ka�dego szale�stwa. Wiedzia�a jednak, �e Arnold nie chcia�by otrzyma� u�askawienia za cen�, jak� ona by�a gotowa zap�aci�...

Kiedy wieczorem Morayma przysz�a po ni�, by zaprowadzi� j� do kalifa, nowa nadzieja wst�pi�a w jej serce.

� Nareszcie! Czeka�am na ciebie ca�y dzie�!

� Zamilcz! � przerwa�a stara �yd�wka surowo. � Nie wolno mi z tob� rozmawia�. I nie pr�buj ucieka�! To by�by tw�j koniec!

Za drzwiami czeka�a na Katarzyn� eskorta, sk�adaj�ca si� z dziesi�tki eunuch�w z b�yszcz�cymi bu�atami u boku. Morayma, zas�oniwszy twarz swej podopiecznej, powiedzia�a: � Wiod� ci� do M�chouar, pa�acu, w kt�rym rz�dzi nasz pan. Jest bardzo zirytowany. Wsp�czuj� ci, bo b�dziesz musia�a znie�� jego gniew! Ukorz si�, jak tylko potrafisz!

� Ja si� nie boj�! � odpar�a dumnie Katarzyna. � Id� przodem! Katarzyna w otoczeniu eunuch�w przesz�a przez harem do bram pa�acu zajmowanego przez kalifa. Kobiety, jedne z ciekawo�ci, inne z nienawi�ci, st�oczy�y si� na jej widok. S�ysza�a �miechy i �arty. Zora na jej widok splun�a. Na dziedzi�cu z lwami panowa� taki t�ok, �e eskorta musia�a si�� torowa� sobie drog� w�r�d wyleg�ych na� kobiet. Te jednak nie zamierza�y ust�pi�, wybuch�o zamieszanie i przepychanka, w czasie kt�rej us�ysza�a znajomy g�os Marii, m�wi�cej po francusku: � Zaprowadzili go do Ghafar! Sprawa wi�c si� odwlecze! Katarzyna spojrza�a z wdzi�czno�ci� w kierunku, sk�d dobiega� ten g�os.

A wi�c zawiedli Arnolda do wie�y w Alcazabie... to znaczy�o, �e nie umrze natychmiast!

Eunuchowie, toruj�c sobie drog� trzaskaniem z bicza, zaprowadzili Katarzyn� do bramy ��cz�cej dwie cz�ci pa�acu, przy kt�rej gro�ni Maurowie w spiczastych he�mach, uzbrojeni w lance, w uroczystej postawie trzymali przedni� stra� przed przybytkiem sprawiedliwo�ci. Eskorta i Morayma zostawili Katarzyn� u wej�cia do Sali Ambasador�w. W�skie okna wykonane z r�nokolorowych szkie�ek nie wpuszcza�y zbyt wiele �wiat�a do wn�trza, wype�nionego dostojnikami i s�u�b�. W �rodku sali, na szerokim tronie wysadzanym drogimi kamieniami, siedzia� kalif patrz�c na zbli�aj�c� si� Katarzyn�. Na g�owie mia� turban z zielonego jedwabiu spi�ty wielkim szmaragdem, a w r�ku trzyma� ber�o, d�ugi, zakr�cony bambus wysadzany z�otem.

Dw�ch s�u��cych w zielonych sukniach chwyci�o j� pod ramiona i pchn�o na kolana przed tronem. W tej chwili Katarzyna straci�a resztki nadziei. Nie mog�a niczego oczekiwa� od tego cz�owieka, dla kt�rego z g�ry by�a winna. Czekaj�c a� przem�wi, patrzy�a na niego z wyzwaniem.

Kalif jednym gestem kaza� s�u��cym odej��, a po znikni�ciu ostatniego z nich rozkaza�: � Zdejmij kwef! Nie masz do niego prawa... bo nie jeste� jedn� z nas!

Katarzyna spe�ni�a rozkaz z rado�ci�, r�wnocze�nie wsta�a z kl�czek z mocnym postanowieniem, �e d�u�ej nie pozwoli depta� swojej dumy. Je�li nie mo�e uratowa� Arnolda, by�a gotowa zmusi� kalifa, by odes�a� j� do jego celi.

� Kto pozwoli� ci wsta�?

� Ty, panie! Sam powiedzia�e�, �e nie jestem jedn� z was! To prawda! Jestem woln� kobiet� i pochodz� ze szlachetnego rodu. W mojej ojczy�nie sam kr�l zwraca si� do mnie z szacunkiem!

Mi�siste usta Muhammada rozszerzy� kpi�cy, a zarazem pogardliwy u�miech.

� Tw�j kr�l nie posiada� ci�! Ja, owszem!... Czy wi�c mog� �ywi� do ciebie szacunek?

� Czy tylko po to mnie wezwa�e�, pot�ny kalifie, aby mi to powiedzie�?

To zupe�nie niepotrzebne, chyba �e lubisz zniewa�a� kobiety!

� Istotnie, mog�em pos�a� ci� na �mier� bez s�owa, lecz chcia�em ci� ujrze�... cho�by po to, by oceni�, czy jeste� zr�czna w k�amstwie.

� W k�amstwie? A po co zadawa�abym sobie tyle zbytecznego trudu? Pytaj, panie! Odpowiem na ka�de twoje pytanie. Kobieta mego pokroju nie k�amie!

Nast�pi�a cisza. Kalif przyzwyczajony do charakter�w leniwych, gi�tkich i s�u�alczych, kt�re za najwi�kszy zaszczyt poczytywa�y sobie m�c pa�� przed nim na kolana, patrzy� ze zdziwieniem na t� kobiet�, o�mielaj�c� si� podnie�� przed nim czo�o bez strachu, ale i bez arogancji, z dum� i godno�ci�, pomimo sytuacji nie do pozazdroszczenia...

� Doniesiono mi, �e franko�ski rycerz... zab�jca mojej ukochanej siostry... jest twoim m�em? � powiedzia� sil�c si� na oboj�tno��.

� Tak, to prawda!

� A wi�c sk�ama�a�! Nie jeste� wcale niewolnic� kupion� na targu w Almerii!

� To inni ci� ok�amali, panie. Ja nie powiedzia�am nic, bo i o nic mnie nie pyta�e�! Dzisiaj oznajmiam ci, �e nazywam si� Katarzyna de Montsalvy, pani Lasu Kasztanowego, i �e przyby�am a� tutaj, aby odzyska� m�a, kt�rego ukrad�a mi twoja siostra!

� Ukrad�a? Wiele razy spotyka�em tego m�czyzn� i wydawa� si� bardzo zadowolony ze swego losu i... z mi�o�ci ksi�niczki Zobeidy.

� Kt�ry jeniec nie pr�buje przyzwyczai� si� do swego losu? Co za� do mi�o�ci, ty sam, panie, bior�c kobiety w zale�no�ci od chwilowego kaprysu, bez udzia�u serca, powiniene� wiedzie�, �e m�czyzna z �atwo�ci� ulega swej m�skiej chuci.

Kalif odrzuci� swoje bambusowe ber�o i poruszy� si� nerwowo na tronie.

Katarzyna dostrzeg�a smutek w jego niebieskich oczach.

� A wi�c to tak postrzegasz pewne sprawy? � rzek� z gorycz�. � Przez kilka dni da�em ci tyle mi�o�ci, �e spodziewa�em si� wi�kszego uczucia z twojej strony! My�la�em nawet przez moment, �e w tobie odnalaz�em idea� kobiety, kt�rego dawno zaprzesta�em szuka�... A tymczasem by�a� w moich ramionach tylko niewolnic�... jak setki innych?

� Nie, panie. Uczyni�e� mnie szcz�liw� � przyzna�a uczciwie Katarzyna. � Nie zna�am ci� i zosta�am mile zaskoczona, �e jeste� w�a�nie taki, jaki jeste�. Spodziewa�am si� kogo� strasznego... a tymczasem ty okaza�e� si� dobry i delikatny. To wspomnienie tamtej nocy... dlaczego nie mia�abym przyzna�, �e istotnie noc ta by�a wspania�a i s�odka? Przecie� obieca�am ci, �e nie b�d� k�ama�.

Ruchem szybkim i zr�cznym kalif zerwa� si� z tronu i zbli�y� do Katarzyny. Krew uderzy�a mu do g�owy, a oczy zasz�y mg��.

� No wi�c � szepn�� niskim, zach�caj�cym g�osem � dlaczego nie przed�u�y� tego poematu w miejscu, gdzie si� urwa�? Wszystko mo�e by� jak dawniej. Nale�ysz ci�gle do mnie, a ja mog� zapomnie� o wi�zach ��cz�cych ci� z tamtym m�czyzn�.

P�omie� jego s��w wywo�a� jej dr�enie, chocia� wiedzia�a, �e za nic w �wiecie nie mo�e wyj�� naprzeciw jego uczuciu. Pokr�ci�a g�ow� ze zm�czeniem.

� Lecz ja nie mog� zapomnie�! Jest moim m�em � powiedzia�am ci ju�. Nasz zwi�zek pob�ogos�awi� ksi�dz. B�d� jego �on� a� do chwili, w kt�rej �mier� nas rozdzieli!

� Co wkr�tce nast�pi! � odpar� kalif. � Niebawem b�dziesz wolna, moja r�o, i rozpoczniesz tutaj nowe �ycie, przy kt�rym wszystko, co do tej pory prze�y�a�, b�dzie jak z�y sen. Uczyni� z ciebie su�tank�, kr�low� wszystkiego, co �yje i oddycha. B�dziesz mia�a wszystko, czego zapragniesz, i dam ci wi�ksz� w�adz�, ni� sam posiadam... bo b�dziesz mia�a w�adz� nade mn�!

Twarz Muhammada znowu wyra�a�a p�omienne uczucie, jak w tamt� noc w ogrodzie z szemrz�cymi wodami. Katarzyna zrozumia�a, �e kalif kocha j� naprawd�, �e dla niej got�w jest wiele po�wi�ci� i p�j�� na ust�pstwa... z wyj�tkiem tego jednego, z pewno�ci�... Mog�a co prawda sk�ama� i udawa�, �e i ona go kocha, lecz czu�a, �e nawet to nie uratowa�oby Arnolda, kt�ry nie przebaczy�by jej tej ostatniej zdrady. Postanowi�a, �e b�dzie szczera, a wi�c wytrwa do ko�ca. By� mo�e zreszt� kalif, kt�ry zawsze wydawa� si� jej dobry i prawy, znajdzie w swoim g��bokim umy�le dosy� szlachetno�ci, by okaza� wspania�omy�lno��...

� Nie zrozumia�e� mnie, panie, lub zrozumia�e� �le � powiedzia�a ze smutkiem w g�osie. � Je�li przyby�am tu pokonuj�c tyle niebezpiecze�stw, to tylko dlatego, �e kocham swego m�a ponad wszystko na �wiecie!

� Powiedzia�em ci ju� przecie�, �e wkr�tce nim by� przestanie!

� Poniewa� przysi�g�e� mu �mier�? Ale�, panie, je�li prawd� jest, �e tak bardzo mnie kochasz, nie chcesz chyba rzuci� mnie w obj�cia rozpaczy? Czy s�dzisz, �e mog�abym ci� kocha� po jego �mierci? Przyj�� pieszczoty z twoich r�k, czerwonych od jego krwi?

Nagle przysz�a jej do g�owy szalona my�l, lecz �miertelne niebezpiecze�stwo, w kt�rym znajdowa� si� Arnold, nie pozostawia�o wyboru. Mia�a przecie� prawo po�wi�ca� si� dla niego, a kalif kocha� j� wystarczaj�co, �eby przyj�� to, co zamierza�a mu ofiarowa�.

� Pos�uchaj, panie � powiedzia�a z naciskiem. � Je�li naprawd� mnie kochasz, nie mo�esz przegrodzi� nas takim okrutnym wspomnieniem. Wypu�� mego m�a. Ka� go odprowadzi� do granic kr�lestwa... a ja zostan� jako twoja niewolnica, jak d�ugo zechcesz!

Nie by�o to prawd�, gdy� z pewno�ci� pr�bowa�aby uciec, lecz trzeba by�o zyska� na czasie i za wszelk� cen� oddali� wisz�c� nad Arnoldem gro�b� �mierci.

Powoli zbli�y�a si� do kalifa, owion�a go swym zapachem i o�mieli�a si� po�o�y� d�o� na jego ramieniu. Do diab�a ze skrupu�ami! �ycie Arnolda przede wszystkim!

� Wys�uchaj mnie, panie, i oka� �ask� dla mego m�a!

� Nie mam prawa go u�askawi�! � odpar� ch�odno, nie patrz�c na ni�. � Zapominasz, �e zabi� moj� siostr� i �e ca�e kr�lestwo pragnie krwi zab�jcy!

To, �e ca�a Grenada chcia�a pom�ci� znienawidzon� Zobeid�, wyda�o si� Katarzynie co najmniej w�tpliwe, lecz nie odezwa�a si� ani s�owem, czuj�c, �e kalif dr�y pod pieszczot� jej d�oni, a to w tej chwili by�o najwa�niejsze.

� No to pozw�l mu uciec! � zaryzykowa�a �mielej. � Nikt nie odwa�y si� mie� ci za z�e jego ucieczki.

� Uciec? A czy wiesz, �e sam wielki wezyr podj�� si� pilnowa� skaza�ca? I czy wiesz, �e opr�cz jego dwudziestu ludzi pilnuje wi�nia armia wielkiego kadiego* [*Kadi, arab. s�dzia muzu�ma�ski, pe�ni�cy funkcje cywilne i religijne.]. A to wszystko dlatego, �e sam Allach ��da krwi zab�jcy ksi�niczki Grenady. �eby tw�j m�� m�g� uciec, musia�bym kaza� odwo�a� tych wszystkich ludzi... i m�g�bym straci� tron!

W miar� jak kalif m�wi�, topnia�a nadzieja Katarzyny. Zrozumia�a, �e ten cz�owiek znajdzie wszelkie mo�liwe preteksty, by odm�wi� jej tej jedynej �aski. Z pewno�ci� nienawidzi� Arnolda bardziej dlatego, �e by� jej m�em, ni� z powodu Zobeidy. Katarzyna jednak jeszcze raz podj�a pr�b�, by go rozczuli�.

� Twoja siostra chcia�a wyda� mnie na uciech� niewolnikom, przywi�za� nag� na murach, nast�pnie odda� w szpony swoich mongolskich kat�w! Arnold zada� cios, by mnie uratowa�, a ty odmawiasz mi jego �ycia! I ty m�wisz, �e mnie kochasz!

� Powiedzia�em ci, �e nie mog�!

� A czy� nie jeste� tutaj w�adc� i panem wszystkiego, co �yje? A kim�e by�a Zobeida, je�li nie tylko jedn� z tych pogardzanych tutaj kobiet? I chcesz mi wm�wi�, �e sam wielki kadi, �wi�ty cz�owiek Grenady, ��da g�owy mego m�a?

� W �y�ach Zobeidy p�yn�a krew samego proroka! � hukn�� Muhammad. � A kto przeleje krew proroka, musi umrze�! Zbrodnia za� jest jeszcze wi�ksza, kiedy dokona jej niewierny! Przesta� ��da� ode mnie rzeczy niemo�liwej, Jutrzenko! Kobiety nie s� w stanie zrozumie� m�skich spraw!

� Gdyby� jednak zechcia�... ty, o kt�rym si� powiada, �e wszystko mo�e!

� Mog�, lecz nie chc�!

Kalif odwr�ci� si� gwa�townie w jej stron�, chwyci� j� w nag�ym gniewie za ramiona i zbli�y� sw� czerwon� z w�ciek�o�ci twarz do jej twarzy.

� Czy nie rozumiesz, s�aba kobieto, �e twoje pro�by podsycaj� moj� niech�� do niego. Dlaczego nie powiesz wprost: uwolnij go, bo go kocham i nigdy nie przestan� kocha�? Uwolnij go, bo musz� wiedzie� za wszelk� cen�, �e �yje... nawet za cen� twoich poca�unk�w! Szalona! To w�a�nie twoja mi�o�� do niego � stokro� bardziej ni� ch�� pomszczenia siostry � powoduje, �e tak go nienawidz�! Gdy� nienawidz� go... z ca�ych si�! Rozumiesz? Poniewa� ma to, czego ja sam pragn��em najbardziej: by� kochanym przez ciebie.

� Czy my�lisz, �e ci� pokocham, je�li go zabijesz? � spyta�a zimno Katarzyna. � Umarli posiadaj� si��, o jakiej ci si� nie �ni�o. Mo�esz mie� �on� Arnolda de Montsalvy, lecz wdowy nie b�dziesz mie� nigdy!

Katarzyna wyrwa�a si� z r�k kalifa i odesz�a par� krok�w, obrzucaj�c go wrogim spojrzeniem. Jak�e podobny by� w swoim rozw�cieczeniu do innych m�czyzn, kt�rych kocha�a, i tych, z kt�rymi walczy�a.

Kalif z trudem pokona� sw� z�o��, usiad� na tronie i uj�� w d�o� ber�o, jakby szukaj�c w oznakach w�adzy obrony przed t� kobiet�, kt�rej pragn�� najbardziej na �wiecie.

� Nie umrzesz, Jutrzenko � rozpocz�� �agodnie.

� Przesta� nazywa� mnie tym imieniem! � przerwa�a. � Nienawidz� go! Moje imi� brzmi: Katarzyna!

� Nie jestem przyzwyczajony do tych barbarzy�skich imion, lecz spe�ni� twoj� pro�b�. Tak wi�c, nie umrzesz... Katarzyno, poniewa� dopilnuj�, �eby� nie mog�a tego uczyni�! I b�d� ci� mia�, kiedy tylko zechc�. Nie... nie protestuj. A na mych d�oniach nie b�dzie �lad�w krwi twego m�a... poniewa�... ty sama go zabijesz!

W piersi Katarzyny zamar�o serce. My�l�c, �e si� przes�ysza�a, spyta�a z niepokojem: � Co powiedzia�e�, panie? Chyba �le zrozumia�am...

� Zadasz mu �miertelny cios swoj� ma��, �liczn� r�czk�! Pos�uchaj: tw�j m�� znajduje si� w g��bokim lochu i zostanie tam a� do dnia uroczysto�ci �a�obnych mojej siostry, kt�re rozpoczn� si� za tydzie� o zachodzie s�o�ca. Tego dnia umrze, by jego krwawe szcz�tki mog�y towarzyszy� Zobeidzie w drodze na tamten �wiat i by le��c w grobie, mog�a spogl�da� triumfalnie na trupa swego zab�jcy. Do tego dnia tw�j m�� nie dostanie nic do jedzenia ani do picia, nie b�dzie te� spa�, �eby lud zobaczy�, co moja z�o�� mo�e uczyni� z franko�skiego rycerza. Lecz te cierpienia to jeszcze nic w por�wnaniu z torturami, jakie przyjdzie mu znie�� przed sam� �mierci�. Na oczach zgromadzonego ludu, oddany w r�ce kat�w, b�dzie �a�owa� po stokro�, �e si� urodzi�... chyba �e...

� Chyba �e co?... � spyta�a Katarzyna ze �ci�ni�tym gard�em.

� Chyba �e sama skr�cisz jego m�czarnie. B�dziesz bowiem w nich uczestniczy�, moja r�o, odziana jak prawdziwa su�tanka. B�dziesz mia�a prawo skr�ci� jego tortury, zadaj�c mu �miertelny cios broni�, od kt�rej zgin�a moja siostra.

A wi�c to takie rozwi�zanie znalaz� kalif, by pogr��y� j� w cierpieniu? Pozostawi� jej okropny wyb�r: zada� cios najukocha�szej istocie lub patrze� w milczeniu na m�ki skaza�ca! Bo�e! Jak zabi� �ycie, od kt�rego zale�a�o jej w�asne?

� B�dzie b�ogos�awi� �mier�, kt�r� zada mu moja d�o� � wyszepta�a sama do siebie.

� Nie s�dz�! Poniewa� dowie si�, �e od tej pory nale�ysz ca�kowicie do mnie! W dniu ka�ni dowie si� bowiem, �e jeszcze tego samego wieczoru zostaniesz mi po�lubiona!

Na twarzy kalifa malowa�o si� tak bezgraniczne okrucie�stwo, �e Katarzyna odwr�ci�a oczy ze wstr�tem.

� A m�wi si�, �e jeste�, panie, dobry, szlachetny i �e masz wielkie serce! Ludzie nie znaj� ci� jednak! Nie ciesz si� za szybko! Ty te� mnie nie znasz! S� pewne granice cierpienia!

� Wiem. Powiedzia�a�, �e sama si� zabijesz... Jednak nie wcze�niej ni� po dniu ka�ni, gdy� nikt opr�cz ciebie nie uwolni go od tortury. Musisz �y� dla niego, s�odka pani!

Katarzyna spojrza�a na kalifa oczami topielca. C� to za mi�o��, kt�ra w jednej chwili kaza�a m�wi� czu�e s�owa, a w drugiej poddawa�a ukochan� osob� najgorszym torturom z zimnym okrucie�stwem. A przecie� niemo�liwe, by w sercu tego poety nie by�o cho� troch� miejsca na odrobin� lito�ci... Katarzyna powoli osun�a si� na kolana i pochyli�a g�ow�.

� Panie... b�agam ci�... Patrz, korz� si� u twych st�p, zapominaj�c o dumie i mi�o�ci w�asnej... Je�li, jak utrzymujesz, cho� troch� mnie kochasz, nie pozw�l, bym tak strasznie cierpia�a. Nie mo�esz skazywa� mnie na tortur�, jak� dla mnie b�d� nast�pne dni, nie mo�esz pragn��, �ebym umiera�a powoln� �mierci�, mieszkaj�c pod tym samym dachem co ty. Je�li nie mo�esz lub nie chcesz darowa� �ycia memu m�owi, pozw�l mi do��czy� do niego! Pozw�l mi dzieli� jego cierpienia i jego �mier�, a przysi�gam przed Bogiem, �e w chwili �mierci b�d� b�ogos�awi� twe imi�!

Wyci�gn�a do niego swe r�ce w b�agalnym ge�cie i podnios�a pi�kn�, zalan� �zami twarz. Jednak zamiast lito�ci, serce Muhammada stwardnia�o jak kamie�.

� Wsta�! � rzuci� oschle. � Nie korz si� przede mn�! Jak rzek�em, tak si� stanie!

� Nie, panie, ty nie mo�esz by� taki okrutny! Po co ci moje cia�o, je�li dusza nie mo�e nale�e� do ciebie? Zlituj si� nade mn�...

Katarzyna ukry�a twarz w d�oniach. Z s�siedniego minaretu zabrzmia� g�os muezina, wzywaj�cego wiernych do wieczornej modlitwy, kt�ry zag�uszy� szloch wstrz�saj�cy jej piersi�. Kalif wskaza� r�k� drzwi i rzek�: � Odejd�! Tracisz czas po pr�nicy. To czas mojej modlitwy. Nagle �zy Katarzyny wysch�y w porywie p�omiennego gniewu. Wsta�a z kl�czek wbijaj�c w kalifa spojrzenie pe�ne nienawi�ci.

� Idziesz si� modli�? � rzuci�a z mia�d��c� pogard�. � A wi�c potrafisz si� modli�? Nie zapomnij wi�c wyzna� Bogu, w jaki spos�b zamierzasz zniszczy� zwi�zek dwojga ludzi i zmusi� �on�, by zabi�a m�a! Je�li ci� pochwali, to b�dzie znaczy�, �e r�ni si� od jedynego i prawdziwego Boga, jak te� to, �e ka�dy ma takiego Boga, na jakiego zas�u�y�!

Katarzyna zebra�a swoj� zas�on� i niedba�ym krokiem wysz�a na zewn�trz, gdzie czeka�a na ni� Morayma wraz z niewolnikami.

D�ugi, zielony dziedziniec wyludni� si�, gdy� m�czy�ni udali si� do meczetu. Zostali tylko czterej ogrodnicy, zaj�ci przycinaniem mirtowego �ywop�otu. Jeden z nich, olbrzymi Maur, zakaszla�, kiedy Katarzyna przechodzi�a obok niego. Spojrza�a na� machinalnie i... a� zamar�a z zaskoczenia. Pod wielkim, bia�ym turbanem l�ni�a twarz Waltera.

Ich spojrzenia skrzy�owa�y si�, lecz ona nie mog�a ani nic powiedzie�, ani zatrzyma� si�. Musia�a i�� swoj� drog�, podczas gdy ogrodnicy skierowali swe kroki do meczetu. Widok Waltera doda� Katarzynie nieco otuchy i po powrocie do swego pokoju zacz�a si� zastanawia�, w jaki spos�b m�g� dosta� si� do Alhambry, lecz je�li tak si� sta�o, to z pewno�ci� by�a w tym zas�uga ma�ego medyka. Z pewno�ci� musia� udawa� g�uchoniemego, co w przypadku fa�szywego muzu�manina by�o bezpieczniejsze. My�l, �e znajdowa� si� w pobli�u niej, by�a tak pocieszaj�ca, �e rozp�aka�a si� z rado�ci. Josse przebywa� w Alcazabie, blisko Arnolda, mo�e nawet w�r�d pilnuj�cych go �o�nierzy. C� z tego jednak, skoro Josse nawet nie zna� Arnolda, zreszt� jak m�g�by ul�y� jego m�czarniom? Kalif chcia� uczyni� z niego strz�p cz�owieka. A ona sama musi wbi� w jego serce sztylet, kt�ry tyle razy ocali� mu �ycie. Na t� my�l jej serce zamiera�o. Wiedzia�a, �e dzie� po dniu b�dzie cierpie� wraz z ukochanym m�czyzn�...

Pociesza�a j� tylko jedna my�l: �Po zadaniu mu ciosu sama te� wbij� sobie sztylet w serce�.

Morayma, kt�ra do tej pory nie odezwa�a si� nawet s�owem, rzek�a: � Odpocznij. Przyjd� po ciebie za godzin�.

� Po co?

� �eby zaprowadzi� ci� do k�pieli... bowiem, pocz�wszy od dzi�, ka�dej nocy b�dziesz prowadzona do �o�a naszego w�adcy.

� Nie chcesz chyba powiedzie�, �e...

Oburzenie odebra�o jej g�os, lecz Morayma tylko wzruszy�a ramionami z fatalizmem w�a�ciwym swojej rasie.

� Nale�ysz do niego. Po��da ci�... C� bardziej naturalnego? M�dro�� nakazuje pogodzi� si� z losem, je�eli nie mo�na go unikn��.

� I ty s�dzisz, �e ja si� z tym zgodz�?

� A co mo�esz zrobi� innego? Jeste� pi�kna. Pan kocha ci� na sw�j spos�b. Mo�e za�agodzisz jego gniew...

Jedno spojrzenie Katarzyny pozwoli�o domy�li� si� starej �yd�wce, co faworyta s�dzi o jej dobrych radach, wobec czego wola�a si� wycofa�. Kiedy wysz�a, Katarzyna upad�a na ��ko, nieprzytomna z bezsilnej z�o�ci. I pomy�le�, �e pok�ada�a nadziej� w kalifie, a on potraktowa� j� z takim zimnym okrucie�stwem! C�, by� przecie� nieodrodnym bratem Zobeidy! Wykaza� tak� sam� jak ona arogancj�, tak� sam� dzik� zazdro��, taki sam bezgraniczny egoizm. Zobeida my�la�a, �e Arnold pozwoli umrze� �onie, �e zapomni o niej w jej ramionach, Muhammad za� zamierza� j� posi��� w chwili, kiedy skaza� jej m�a na najokropniejsze cierpienia!

Katarzyna by�a gotowa broni� si� zajadle, lecz c�, jej prze�ladowca mia� nad ni� przewag�, a ona nawet nie mia�a swego sztyletu. Ze smutkiem wyj�a trucizn� z kryj�wki, kt�r� zrobi�a za od�upanym kafelkiem. Gdyby mog�a pos�a� po�ow� Arnoldowi, sama wypi�aby drug� po�ow�... lecz to nie by�o mo�liwe. Musia�a �y�, �eby oszcz�dzi� Arnoldowi spotkania z katami...

Podskoczy�a na odg�os krok�w niemego eunucha, kt�ry przyni�s� tac� z jedzeniem, i szybko ukry�a buteleczk� w d�oni. Zamiast na stole postawi� tac� blisko niej, na ��ku. Chcia�a odepchn�� ze z�o�ci� posi�ek, na kt�ry nie mia�a ochoty, kiedy zauwa�y�a, �e Murzyn mruga do niej porozumiewawczo, wyci�gaj�c zza r�kawa zwitek papieru, i k�adzie go na tacy, po czym uk�oniwszy si� do ziemi zgodnie ze zwyczajem wyszed� cofaj�c si� do ty�u.

Katarzyna po�piesznie rozwin�a papier i przeczyta�a kilka s��w napisanych r�k� ma�ego medyka.

�Ten, kto �pi snem g��bokim, nie zna cierpie� ani wypadk�w na zewn�trz. Konfitura z r�, kt�r� ci podaj� co wiecz�r, sprowadzi na ciebie kilka godzin g��bokiego snu, z kt�rego nic nie b�dzie w stanie ci� obudzi�...� W li�cie nie by�o nic wi�cej, lecz te par� s��w od wiernego przyjaciela wype�ni�o serce Katarzyny wdzi�czno�ci� za to, �e Abu, sobie tylko wiadomymi metodami, czuwa� nad ni� z daleka. Zrozumia�a podst�p ma�ego medyka: ka�dego wieczoru, kiedy Morayma przyjdzie po ni�, by zaprowadzi� j� do kalifa, zastanie j� pogr��on� w g��bokim �nie i w�adca b�dzie musia� zrezygnowa� ze swoich ��da�. Nikt nie pomy�li o konfiturze z r�, bez kt�rej nie obywa� si� �aden posi�ek w Grenadzie.

Schowawszy starannie trucizn� w schowku, zabra�a si� do posi�ku. Nale�a�o zje�� jeszcze co�, �eby nie wzbudzi� podejrze�. Nie by�o to �atwe, bo nic nie przechodzi�o jej przez gard�o, lecz zmusi�a si� do skosztowania kilku da�, wreszcie po�kn�a kilka �y�eczek wspomnianej konfitury i spokojnie u�o�y�a si� na ��ku. Mia�a zbyt wiele zaufania do ma�ego medyka, by nie wykona� �ci�le jego polece�. By�a pewna, �e Abu czuwa tak�e nad Arnoldem. Je�li by� tak dobrze poinformowany o tym, co si� z ni� dzia�o, to musia� wiedzie� tak�e o tragicznej sytuacji Arnolda. Obecno�� Waltera w ogrodach Alhambry by�a r�wnie� tego dowodem. Powoli napi�cie nerwowe mija�o. Tajemniczy narkotyk znajduj�cy si� w konfiturach zacz�� dzia�a� szybciej, ni� si� spodziewa�a...

Kiedy s�o�ce zacz�o chyli� si� ku zachodowi, u st�p podw�jnej wie�y, wznosz�cej si� nad bram� Siedmiu Pi�ter, zgromadzi� si� t�um. W tym miejscu rozci�ga� si� obszerny p�ac, na kt�rym odbywa�y si� manewry wojsk kalifa, a tak�e najwi�ksze �wi�ta pa�stwowe. Zbudowano na� drewniane rusztowania dla publiczno�ci oraz pokryte r�nokolorowymi jedwabiami trybuny dla kalifa i jego dostojnik�w. Tego dnia jednak t�um by� tak g�sty, �e rusztowania zosta�y wzi�te szturmem, a dla wielu ch�tnych zabrak�o miejsca i cz�� gapi�w musia�a sta�.

Ju� od kilku dni przez miasto nios�a si� wie��, �e komandor wiernych organizuje uroczysto�ci �a�obne swojej ukochanej siostry, w czasie kt�rych niewierny, kt�ry j� zabi�, poniesie zas�u�on� kar�. O wyznaczonej porze zjawi�o si� wi�c ca�e miasto: m�czy�ni, kobiety, dzieci i starcy, tworz�c kolorowy, rozkrzyczany i poruszony t�um. Z okolicznych g�r zeszli ch�opi w swoich br�zowych d�ellabach, odcinaj�cych si� ziemistym odcieniem od czerwonych, bia�ych, niebieskich czy pomara�czowych okry� mieszka�c�w miasta. Wida� by�o te� grupy �o�nierzy najemnych, przyby�ych z dalekiego Maghrebu, zakrywaj�cych twarze jak kobiety i nosz�cych dziwne sk�rzane tarcze, a wygl�daj�cych bardziej tajemniczo i gro�nie ni� maureta�scy je�d�cy w swych b�yszcz�cych he�mach.

Powoli zape�nia�y si� tak�e trybuny. Zajmowali na nich miejsca dostojnicy w od�wi�tnych szatach, kapi�cych od z�ota i srebra. Wida� by�o te� suda�skich niewolnik�w z pa�acu w krzycz�cych strojach, ka�dy z pier�cieniem podda�stwa w uchu, ciesz�cych si� jak dzieci na czekaj�ce ich widowisko.

Nad placem panowa�a atmosfera kiermaszu. Nawet okoliczni komedianci �ci�gn�li na plac, pewni licznej publiki; akrobaci, zaklinacze w��w, czarownice przepowiadaj�ce przysz�o�� z muszelek, prze�miewcy i b�azny, tabuny �ebrak�w, ca�y ten ludek w tumanach czerwonego kurzu wzniecanego tysi�cem st�p i zalatuj�cego odchodami ko�skimi i s�om�.

W jednym z otwor�w strzelniczych nad bram� wjazdow� do Alhambry ukaza�a si� na chwil� posta� kalifa, kt�ry rzuci� ostatnie spojrzenie na plac, by osobi�cie sprawdzi�, czy wszystko jest gotowe do rozpocz�cia ceremonii.

Wok� placu zaj�y pozycje szwadrony je�d�c�w w spiczastych he�mach i bia�ych turbanach. Na szczytach wie� Alhambry sta�y bociany, drzemi�c na jednej nodze.

W tym czasie w apartamentach su�tanek kobiety pod dow�dztwem Moraymy przygotowywa�y Katarzyn� do uroczysto�ci. Stoj�c nieruchomo po�rodku pokoju, us�anego jedwabiami, w�r�d pootwieranych kufr�w, pozwala�a ubiera� si� bez s�owa, nieczu�a na wszystko, co si� wok� dzia�o, podobna do pos�gu o p�on�cych oczach. W pokoju s�ycha� by�o tylko zrz�dzenie Moraymy, ci�gle niezadowolonej z uzyskanego efektu, podobnej w tej chwili do kap�anki w czasie uroczystego obrz�du. Katarzyna zosta�a pokryta z�otem, rubinami i szmaragdami od st�p do g��w. Najwa�niejszym elementem stroju by� szeroki, ci�ki pas, arcydzie�o sztuki perskiej, wysadzany diamentami, rubinami i szmaragdami, kt�ry Morayma z wielkim namaszczeniem za�o�y�a na biodra przysz�ej su�tanki.

� Przysy�aj�c ci ten pas, nasz w�adca da� wyraz swej woli po�lubienia ci�. Wszystkie su�tanki nosi�y go w dniu za�lubin.

Katarzyna jednak nie s�ucha�a. Od tygodnia bowiem �y�a jak w p�nie i jej zachowanie wywo�a�o w haremie i u Moraymy zabobonny strach. Dziwny i g��boki sen, w jaki zapada�a ka�dego wieczoru od czasu uj�cia jej m�a, najpierw pogr��y� Muhammada w gniewie, potem w zdziwieniu zmieszanym ze strachem. Nic ani nikt nie by� w stanie jej obudzi�, jakby sam Allach swoj� r�k� zamyka� ka�dego wieczoru powieki niewolnicy. Podejrzewano narkotyki, lecz nic w zachowaniu m�odej kobiety nie by�o anormalne. W ko�cu Muhammad doszed� do wniosku, �e to znak niebios: nie wolno mu tkn�� tej kobiety, �ony zab�jcy, dop�ki jej prawy w�a�ciciel �yje, i od trzeciego wieczoru przesta� wzywa� Katarzyn�. Lecz Morayma, osoba przes�dna i czu�a na sprawy tajemne, zacz�a uwa�a� now� faworyt� za istot� niezwyk��. Jej uparte milczenie wydawa�o si� starej �yd�wce oznak� umys�u opanowanego przez niewidzialne duchy.

Istotnie, narkotyk ma�ego medyka dzia�a� coraz silniej na m�zg Katarzyny i jego skutki by�y coraz trudniejsze do usuni�cia. W ci�gu dnia �y�a w dziwnym letargu, kt�ry mia� t� zalet�, �e usuwa� strach i u�mierza� b�l. By� mo�e bez niego oszala�aby, tyj�c z nieustann� my�l�, �e tu� obok Arnold m�czy si� w ponurej wie�y. Jednak�e czuj�c, �e doprowadza si� tym do zupe�nej oboj�tno�ci, w ostatnich dniach tygodnia przesta�a za�ywa� narkotyk, udaj�c wieczorami, �e ogarnia j� sen. Zamierza�a mie� umys� jasny w dniu ka�ni...

Jeszcze ostatnie mu�ni�cie czernid�em na powiekach i Morayma owin�a Katarzyn� zwiewn� szat�, haftowan� z�otem, czyni�c z niej jak�� barbarzy�sk� bogini�.

� Ju� czas � szepn�a podaj�c jej r�k�.

Katarzyna odrzuci�a jednak jej d�o�, przekonana, �e idzie na �mier� i �e te ozdoby s� zb�dne ofierze id�cej na ka��. Za chwil� zasztyletuje Arnolda, �eby oszcz�dzi� mu okrutnych tortur, po czym sama wbije sobie ostrze w serce i wszystko si� sko�czy. Jej dusza z��czona na zawsze z dusz� ukochanego uleci do nieba, gdzie ju� nigdy nie dosi�gnie ich cierpienie, b�l, zw�tpienie i zazdro��...

Kiedy przysz�a su�tanka w otoczeniu kobiet i licznej grupy eunuch�w ukaza�a si� na trybunach, kalif i jego orszak byli ju� na miejscach. Podniecenie zgromadzonego t�umu si�ga�o zenitu. Pojawienie si� faworyty na chwil� zwr�ci�o jego uwag�. Wygl�da�a tak tajemniczo w otoczeniu zwiewnych kobiet w niebieskich, r�owych i zielono-migda�owych zas�onach. Pod z�ocistym ob�okiem jedwabiu ukrywaj�cym jej cia�o przeb�yskiwa�y drogocenne klejnoty. Katarzyna zaj�a miejsce na trybunie znajduj�cej si� poni�ej tej, kt�r� zajmowa� kalif. Trybun� t�, pokryt� niebieskim jedwabiem, tylko kilka schodk�w oddziela�o od zaimprowizowanej, piaszczystej areny.

Muhammad patrzy� w ciszy na nadchodz�c�, targaj�c nerwowo jasn� brod�. Ich spojrzenia spotka�y si�, lecz kalif odwr�ci� g�ow� uderzony dzikim wyrazem jej ciemnych oczu, kieruj�c sw� uwag� na aren�, na kt�r� wybieg�a grupa m�odych berberyjskich tancerzy w d�ugich bia�ych sukniach, o delikatnych twarzach wymalowanych jak u kobiet. Ich ta�ce, o skomplikowanych figurach i gestach mi�o�ci, nie podoba�y si� Katarzynie, odwr�ci�a wi�c g�ow�, czym skierowa�a na siebie nienawistne spojrzenia tancerzy. Nie mog�a znie�� ich nienaturalnych gest�w i ich kobieco�ci w tym �wi�cie �mierci. By�o to bowiem �wi�to �mierci, a t�um �ci�gn�� tu, by napawa� si� widokiem krwi.

Powy�ej, w kr�lewskim meczecie zacz�to wali� w b�bny. Ich ponure d�wi�ki dopad�y tancerzy jak burza. Tancerze padli na ziemi� i znieruchomieli. Powoli otworzy�a si� ci�ka brama Siedmiu Pi�ter, daj�c przej�cie uroczystemu orszakowi. Dwudziestu niewolnik�w nios�o na srebrnych noszach zabalsamowane cia�o Zobeidy, przykryte purpurowym ca�unem. Na przedzie sz�a gromada grajk�w z piszcza�kami i tamburynami. Cia�o zmar�ej otacza�a procesja duchownych w bia�ych szatach, za kt�r� wida� by�o grup� czarnych eunuch�w, prowadzonych przez ich przewodnika, wielkiego Suda�czyka, kt�rego bu�at by� odwr�cony na znak �a�oby. Na widok sztywnego cia�a rywalki Katarzyna poczu�a, �e ogarnia j� zimna nienawi�� i bunt, poniewa� z jej powodu za chwil� przyjdzie jej po�wi�ci� ukochanego i samej zgin��. Tymczasem niewolnicy ustawili nosze na niskim podium naprzeciw trybuny kalifa, kt�ry powsta� i wraz z wezyrem i kilkoma dostojnikami zszed� na aren�, by odda� cze�� zmar�ej. Katarzyna chcia�a odwr�ci� g�ow�, lecz jaka� si�a nie pozwoli�a jej tego uczyni�. Poczu�a na sobie ci�ar czyjego� spojrzenia i odruchowo spojrza�a w tym kierunku. Jakie� by�o jej zdziwienie, kiedy w orszaku kalifa rozpozna�a ma�ego medyka, Abu, kt�rego do tej pory zas�ania�a wysoka sylwetka kapitana stra�y. Ma�y medyk w swoim pomara�czowym turbanie wpatrywa� si� w ni� uporczywie i wreszcie, kiedy ich spojrzenia si� spotka�y, pos�a� jej nieznaczny u�miech, po czym ruchem g�owy zach�ci� j� do zwr�cenia uwagi na pierwsze rz�dy, gdzie dostrzeg�a Waltera, udaj�cego dla niepoznaki jednego z ciekawskich. Odziany w p��cienn� opo�cz� ogrodnika, z wci�ni�tym na oczy czerwonym, sto�kowatym kapeluszem, wygl�da� tak spokojnie i b�ogo, jakby przyszed� na zabaw�, a nie na egzekucj�.

Nast�pnie oczy Abu skierowa�y si� na grup� maureta�skich je�d�c�w, w�r�d kt�rych Katarzyna dostrzeg�a Jossego w spiczastym he�mie. Nie�atwo by�o rozpozna� pary�anina w�r�d pozosta�ych �o�nierzy, gdy� w swoim stroju i z ciemn� opalenizn� wygl�da� r�wnie dziko i gro�nie jak jego towarzysze. Josse tak dok�adnie wcieli� si� w swoj� rol�, �e praktycznie nic nie odr�nia�o go od innych je�d�c�w. Wydawa� si� nie interesowa� tym, co si� rozgrywa na arenie, skupiaj�c ca�� uwag� na utrzymaniu konia w linii. Zwierz� wydawa�o si� bardzo zdenerwowane i ta�czy�o w miejscu.

Na widok trzech przyjaci� w Katarzyn� wst�pi�a nowa nadzieja. Wiedzia�a, �e wszyscy oni s� odwa�ni, oddani i gotowi na wszystko, by uratowa� j� i Arnolda...

Po ukazaniu si� cia�a ksi�niczki nast�pi�a d�uga ceremonia ze �piewami, uroczystymi ta�cami i nie ko�cz�cym si� kazaniem wielkiego starca z bia�� brod�, chudego jak topola w zimie, o wzroku p�on�cym ogniem fanatyzmu. Katarzyna wiedzia�a, �e by� to wielki kadi i kiedy zacz�� wzywa�, by Allach i kalif sprowadzili kar� na g�ow� niewiernego, kt�ry o�mieli� si� podnie�� �wi�tokradcz� r�k� na potomkini� proroka, zrozumia�a, �e nadesz�a godzina �mierci dla Arnolda i dla niej. S�aba iskra nadziei obudzona na widok trzech przyjaci� zgas�a na powr�t... C� mogli poradzi� w tr�jk�, maj�c przeciw sobie ca�� armi� i t�umy nienawidz�ce niewiernego, raduj�ce si� na my�l o jego rych�ej �mierci!... Pozosta�a ju� tylko modlitwa. Katarzyna skierowa�a swe my�li do Boga, do �wi�tej Dziewicy z Puy i do �wi�tego Jakuba z Composteli.

Dodaj mi, Bo�e, si� i odwagi, bym mog�a zada� ten cios!

Z ty�u za murami s�ycha� by�o wolne walenie b�bn�w i w tej chwili w bramach pa�acu ukazali si� id�cy parami kaci. Wszyscy byli olbrzymi, muskularni i czarni jak noc, ubrani w niebieskie koszule z podwini�tymi r�kawami i w szerokie, ��te spodnie w czerwone wzory. Nie�li dziwne narz�dzia, na widok kt�rych Katarzyna poblad�a. Ustawili si� wok� areny. R�wnocze�nie grupa p�nagich niewolnik�w ustawi�a przed trybun� kalifa niski szafot, na kt�rym umocowano drewniany krzy�, podobny do tego, kt�ry ongi� wzniesiono na wzg�rzu Jerozolimy, lecz znacznie ni�szy po to, by katom by�o por�czniej zadawa� tortury. Nast�pnie, niewolnicy przynie�li kosze �arowe i zanurzyli w nich r�norakie szpikulce, d�gade�ka, pr�ty �elazne i kleszcze. Podniecony ich widokiem t�um wstrzyma� oddech, wydaj�c okrzyk zadowolenia na widok olbrzymiego Murzyna nios�cego na plecach w�r, do kt�rego po sko�czonej ka�ni mia� w�o�y� g�ow� skaza�ca, �eby pokaza� j� kalifowi przed zatkni�ciem jej na dachu wie�y Sprawiedliwo�ci. By� to Bekir, najwa�niejszy z kat�w, wielka osobisto��, o czym �wiadczy� jego bogaty str�j z czerwonego jedwabiu, przetykanego srebrn� nici�. Uroczy�cie wyszed� na szafot i stan�wszy nieruchomo w rozkroku, wypi�� dumnie pier� i skrzy�owa� ramiona, czekaj�c na skaza�ca.

Katarzyna gor�czkowo szuka�a wzroku ma�ego medyka, lecz ten zdawa� si� drzema� z przekrzywion� g�ow�, a Walter sta� nieruchomo jak pos�g.

Kiedy bramy Alhambry zaskrzypia�y trzeci raz, pomi�dzy jej pot�nymi, okutymi skrzyd�ami ukaza� si� skazaniec...

Katarzyna, niezdolna panowa� d�u�ej nad sob�, zerwa�a si� z miejsca z okrzykiem zgrozy. Blady i na wp� nagi, przepasany skrawkiem materia�u na biodrach Arnold s�ania� si� na nogach jak pijany. Mia� zwi�zane na plecach r�ce, zaro�ni�t� twarz i b��dny wzrok, cho� stara� si� nie poddawa� w tej godzinie �mierci. W pewnej chwili potkn�� si� o kamie� i upad� na kolana. Otaczaj�cy go stra�nicy podnie�li go z ziemi. Brak snu i po�ywienia zrobi� swoje i stra�nicy musieli go podtrzymywa�, by pom�c mu zej�� na aren�.

Morayma uczepiwszy si� rozpaczliwie Katarzyny, pr�bowa�a sk�oni� j�, by usiad�a, lecz ona, zesztywnia�a z b�lu, nie s�ysza�a ani nie widzia�a nic opr�cz tego ciemnego cia�a ci�gni�tego przez Maur�w na miejsce ka�ni. Tymczasem Muhammad ogarn�� ponurym wzrokiem Katarzyn� i nie spuszcza� z niej oczu. Morayma szepn�a b�agalnie: � Zaklinam ci�, Jutrzenko, uspok�j si� i wr�� na swoje miejsce. Pan na ciebie patrzy!

� A niech patrzy... � j�kn�a Katarzyna. � Co mi tam!

� Jego gniew mo�e zaci��y� na skazanym... � szepn�a �yd�wka. � Nie wyzywaj go tak ostentacyjnie. Wielcy tego �wiata ka�� drogo sobie p�aci� za doznane upokorzenia!

Katarzyna zrozumia�a, �e powodowany gniewem kalif mo�e odebra� jej straszliw� �ask�, mo�e nie dopu�ci�, by ona, Katarzyna, przerwa�a okropne m�czarnie Arnolda. Powoli usiad�a z powrotem na miejscu, lecz ca�a dr��ca czu�a, �e sama wyzionie ducha i pr�bowa�a walczy� ze swoj� s�abo�ci�. Jej oczy i dusza skierowane by�y na maj�cego umrze� cz�owieka, kt�rego kaci zd��yli ju� wprowadzi� na szafot. W tej chwili powietrze przeszy� �wist, przywitany przez t�um z uznaniem, a przez Arnolda j�kiem. Dwaj �ucznicy stoj�cy u st�p trybuny kalifa wys�ali w kierunku skaza�ca dwie celne strza�y, kt�re trafi�y w jego otwarte d�onie i przebi�y je mocuj�c do krzy�a. Arnold poblad� �miertelnie, a wzd�u� jego skroni sp�yn�y krople potu. Histeryczne okrzyki kobiet wznosi�y si� w ciep�ym powietrzu, podczas gdy jeden z kat�w wyci�gn�� z kosza �arowego rozpalony do czerwono�ci �elazny pr�t i zbli�y� si� do skaza�ca zach�cany entuzjastycznymi okrzykami gawiedzi.

Katarzyna wyrwa�a si� z r�k Moraymy, kt�ra na pr�no stara�a si� j� powstrzyma�, zbieg�a na aren� i rzuci�a si� w stron� trybuny kalifa. W jednej chwili t�um zamilk�, a kat cofn�� si� ze zdziwieniem. W�r�d �miertelnej ciszy da� si� s�ysze� przenikliwy, oskar�ycielski g�os: � Czy to mi obieca�e�, kalifie? Na co czekasz, by spe�ni� dane mi s�owo honoru? A mo�e nie wiesz, co ono oznacza?

Kalif u�miechn�� si� nieznacznie i odpar�: � Chcia�em jedynie zobaczy�, jaka b�dzie twoja reakcja, Jutrzenko. A teraz mo�esz spe�ni� to, co sam ci obieca�em.

Wsta� z miejsca, rzucaj�c w�adcze spojrzenie na t�um zamar�y w oczekiwaniu.

� S�uchajcie, wierni poddani kr�lestwa Grenady! Tego wieczoru kobieta, kt�r� tu widzicie, zostanie moj� �on�. Posiad�a me serce i jako prezent �lubny obieca�em jej, �e w�asn� r�k� b�dzie mog�a zabi� morderc� mojej ukochanej siostry. Ten, kt�ry zabi� kobiet�, niechaj zginie z r�ki kobiety!

Jego s�owa zosta�y powitane pomrukiem niezadowolenia, kt�ry jednak nie trwa� d�ugo, gdy� kompania �ucznik�w stoj�ca przed trybun� unios�a �uki. Nie nale�a�o protestowa�, kiedy przemawia� kalif!

Katarzyna szuka�a gor�czkowo wzroku ma�ego medyka, lecz ten nie poruszy� si�. Serce Katarzyny wype�ni�o si� gorycz�: ten przyjaciel opu�ci� j� w chwili, w kt�rej potrzebowa�a go najbardziej!

Tymczasem przed ni� zatrzyma� si� niewolnik i kl�kn�wszy poda� jej z�ot� tac�, na kt�rej z�owrogo b�ysn�� sztylet Montsalvych. Katarzyna chwyci�a go chciwie. Nareszcie mia�a w r�ku wyzwolenie Arnolda i swoje w�asne!

Wyprostowa�a si� dumnie i obrzucaj�c kalifa wynios�ym spojrzeniem, rozerwa�a jednym ci�ciem z�ocony kwef os�aniaj�cy jej twarz.

� Nie nale�� ani do twojej rasy, ani do twojej religii! Pami�taj o tym, su�tanie!

Powiedziawszy to, pewnym krokiem ruszy�a w stron� szafotu. Nadesz�a godzina najwi�kszej chwa�y... T�um zamilk� na widok tej pi�knej kobiety, nios�cej �mier� ukrzy�owanemu m�czy�nie...

W�wczas Arnold podni�s� dumnie g�ow�, spojrza� jasno na Katarzyn�, a p�niej na kalifa i rzek�: � Odmawiam, panie, tej �aski. Moja szybka �mier�, kt�r� obieca�e� tej kobiecie, to ujma na m�skim honorze. Kt�ry rycerz, godny tego imienia, zgodzi�by si� umrze� ugodzony r�k� kobiety? Opr�cz poha�bienia mnie obarczy�by� t� kobiet� w�asn� zbrodni�, chc�c z niej uczyni� zab�jczyni� w�asnego m�a! S�uchajcie, ludzie! � tu g�os skaza�ca spot�nia�, atakuj�c zgromadzonych si�� pioruna. � Ta kobieta, kt�r� wasz su�tan zamierza dzisiejszego wieczoru poj�� za �on�, jest moj� ma��onk� i matk� mego syna! Wiedzcie te�, �e to dla niej zabi�em ksi�niczk� Zobeid�, �eby uchroni� �on� przed gwa�tem i tortur�, �eby ta, kt�ra nosi�a mego syna, nie zosta�a zbrukana przez niewolnik�w. Zabi�em Zobeid� i jestem z tego dumny! Nie zas�ugiwa�a na to, by �y�! Nie chc� jednak umrze� z r�ki kobiety! Odejd�, Katarzyno!

� Arnoldzie... b�agam ci�... w imi� naszej mi�o�ci!

� Nigdy! Rozkazuj� ci, by� odesz�a! I �eby� �y�a dla naszego syna!

� Jak mog�abym �y� bez ciebie?... Pozw�l mi... u�y� sztyletu, bo je�li nie, to...

W tej chwili dw�ch stra�nik�w chwyci�o j� za r�ce, gdy� kalif, domy�liwszy si�, �e Katarzyna po ugodzeniu m�a sama r�wnie� si� zabije, postanowi� temu przeszkodzi�. Tymczasem skazaniec krzykn�� gniewnie: � Zbli�cie si�, kaci! Popatrz, kalifie, jak umiera de Montsalvy! Niech B�g chroni mego kr�la i niech zlituje si� nad m� dusz�!

Katarzyna, u kresu si�, upad�a na piasek areny i rzuci�a b�agalnie: � Chc� umrze� z tob�! Chc�...

Tymczasem kalif skini�ciem r�ki da� znak katom, by przyst�pili do tortur. T�um zawrza�... kiedy nagle za czerwonymi murami Alhambry ponownie odezwa�y si� b�bny...

Wszystkie g�owy odwr�ci�y si�, wszystkie gesty zamar�y, gdy� ich b�bnienie w niczym nie przypomina�o poprzedniego; tym razem b�bny wali�y szybko, gwa�townie i z dzik� w�ciek�o�ci�. Jednocze�nie w fortecy rozleg�y si� krzyki, j�ki, wycia, okrzyki b�lu i zwyci�stwa. Dw�r kalifa i zgromadzony na placu t�um zamarli w oczekiwaniu czego�, sami nie wiedz�c czego. Tymczasem Abu zdecydowa� si� poruszy�. Nie troszcz�c si� o maniery, przera�liwie ziewa�...

W tej chwili Josse popu�ci� uzd� swego narowistego konia, kt�ry zacz�� galopowa� na lewo i prawo, tratuj�c wszystko, co napotka� po drodze i �ami�c szyki stra�nik�w. Widz�c to Walter roztr�ci� zdumionych s�siad�w i dziesi�tkuj�c najbli�ej stoj�cych stra�nik�w, rzuci� si� w kierunku szafotu. Olbrzym szala�. Ogarni�ty �wi�tym gniewem, jaki zawsze wst�powa� w niego na polu boju, po�o�y� w par� chwil stra�nik�w Katarzyny, kat�w i przy�o�y� solidnie samemu Bekirowi, kt�ry pluj�c z�bami wpad� wraz z wieloma innymi prosto pod kopyta szalej�cego na swym koniu Jossego. Oniemia�a z wra�enia Katarzyna poczu�a, �e kto� ci�gnie j� za r�k�.

� Chod� szybko... � us�ysza�a cichy g�os ma�ego medyka. � Mam tu konia dla ciebie.

R�wnocze�nie zerwa� z jej g�owy z�ocony kwef i zarzuci� na ramiona ciemny p�aszcz, kt�ry cudownie znalaz� si� pod jego sukni�.

� A Arnold?

� Walter si� nim zajmie!

Istotnie, Walter wyrwa� w�a�nie strza�y, kt�rymi przybite by�y do krzy�a r�ce Arnolda, po czym zarzuci� sobie jego bezw�adne cia�o na plecy i zbieg� po drabinie z szafotu. Josse za� opanowawszy swego konia, znalaz� si� przy nim, prowadz�c za uzd� ci�kiego konia bojowego z szerokim zadem. Walter, pomimo dodatkowego ci�aru, lekko na niego wskoczy�, po czym spi�� go ostrogami ukrytymi pod fa�dami sukni. Wielki ko� ruszy� z kopyta jak kula armatnia, tratuj�c rozsypuj�cy si� t�um i le��cych na ziemi.

� Jak widzisz � powiedzia� medyk � poradzi� sobie sam.

� Powiedz, Abu, co si� tutaj dzieje?

� Nic wielkiego: co� w rodzaju ma�ej rewolucji. Potem wszystko ci wyja�ni�. Najwa�niejsze, �e nasz kalif jest zaj�ty. To odpowiednia chwila. Uciekajmy, nikt nas nie zauwa�y.

Istotnie, na placu panowa� wielki zam�t. Wsz�dzie wybucha�y b�jki. Kobiety, starcy i dzieci rozpierzchli si� w wielkim pop�ochu na wszystkie strony, uciekaj�c sprzed kopyt oszala�ych koni. Stra�nicy pa�acu �cierali si� z zast�pem na czarno ubranych je�d�c�w, kt�rzy zjawili si� nie wiedzie� sk�d. Bito si� tak�e na trybunach, ��cznie z Muhammadem, kt�ry poczyna� sobie dzielnie. J�ki agonii miesza�y si� z okrzykami zwyci�stwa.

W centrum tego zamieszania znajdowa� si� przyw�dca czarnych rycerzy, olbrzymi m�czyzna z wielkim rubinem na turbanie. Jego bu�at siek� na lewo i prawo niczym miecz archanio�a, �cinaj�cy g�owy jak sierp �niwiarzy k�osy. Katarzyna, umykaj�c z placu boju, ujrza�a jeszcze, jak ginie wielki wezyr i jak jego krwawa g�owa zwisa u siod�a czarnego rycerza.

W kr�lewskim meczecie Alhambry nie przestawano wali� w b�bny... Miasto oszala�o. Katarzyna, jad�c wraz z Abu kr�tymi uliczkami, w�r�d bia�ych �cian bez okien, ogl�da�a sceny, kt�re przypomnia�y jej Pary� z okresu dzieci�stwa. Wsz�dzie bili si� ludzie, wsz�dzie la�a si� krew. Niebezpiecznie by�o przeje�d�a� pod tarasami, gdy� spada� z nich grad pocisk�w, dosi�gaj�cy przeciwnika w ciemno�ci. Abu pospieszy� konia.

� Spieszmy si� � powiedzia�. � Mo�liwe, �e bramy miasta zostan� wcze�niej zamkni�te.

� Dok�d mnie prowadzisz? � spyta�a Katarzyna.

� Tam, dok�d Walter mia� zawie�� Arnolda: do Alcazar Genil, do su�tanki Aminy.

� Ale... dlaczego?

� Odrobin� cierpliwo�ci! Ju� ci m�wi�em, szczeg��w dowiesz si� p�niej. Jed�my szybciej!

Ca�y ten zam�t, te krzyki i j�ki nie umniejsza�y g��bokiej rado�ci Katarzyny. By�a wolna! I Arnold by� wolny! Znikn�o potworne narz�dzie tortur, a jej serce bi�o teraz mocno w rytm kopyt ko�skich. Na szcz�cie brama Po�udniowa by�a jeszcze otwarta, przebyli j� wi�c galopem i wkr�tce ich oczom ukaza� si� mur okalaj�cy dwa pawilony, do kt�rych prowadzi�a brama ze smuk�ymi kolumnami. Kiedy Abu, zwin�wszy d�o� w tr�bk�, wyda� dziwny okrzyk, stra�nicy po�piesznie otworzyli bram�. Obaj je�d�cy przebyli j� galopem i brama za nimi zosta�a natychmiast zamkni�ta i zabarykadowana.

Katarzyna zsun�a si� z konia i wpad�a w obj�cia Waltera, kt�ry uni�s� j� do g�ry jak pi�rko z rado�ci� tak gwa�town�, �e kaza�a mu zapomnie� o jego zwyk�ej pow�ci�gliwo�ci.

� �ywa! � krzykn��. � I wolna! Niech b�d� pochwaleni Odyn i Thor Zwyci�zca, kt�rzy pozwolili ci� nam odzyska�! Umierali�my ca�ymi dniami ze strachu o ciebie.

� A Arnold?... Gdzie jest?

� W pobli�u. Opiekuj� si� nim.

� Nie jest...

Nie mia�a odwagi doko�czy�. Przypomnia�a sobie, jak Walter wyrywa� strza�y z jego d�oni, lej�c� si� krew i bezw�adne cia�o zwisaj�ce z plec�w olbrzyma.

� Jasne, jest os�abiony, straci� wiele krwi. Teraz zajmie si� nim Abu.

� P�jd�my do�! � rzek� na to medyk, kt�ry z trudem zsun�wszy si� z wielkiego konia nada� swemu turbanowi wygl�d co nieco zwichrowany.

Ci�gn�c Katarzyn� za r�k�, Abu ruszy� za Walterem przez pi�kn� sal� udekorowan� mozaikami w kolorowe, kwietne wzory. Dalej znajdowa� si� ma�y pok�j, w kt�rym na jedwabnym materacu le�a� Arnold. Obok niego sta�a nieznajoma kobieta i Josse w swoim wojskowym stroju. Josse na widok Katarzyny u�miechn�� si� szeroko, lecz ona, nie troszcz�c si� ani o niego, ani o nieznajom�, upad�a u wezg�owia m�a.

Arnold le�a� bez czucia, blady jak kreda, ze �ci�gni�tymi rysami i g��boko podkr��onymi oczami. Krew z jego przebitych d�oni zostawi�a czerwone plamy na zielonym jedwabnym materacu i na dywanie, lecz przesta�a si� la�. Jego oddech by� kr�tki, s�abo wyczuwalny.

� My�l�, �e b�dzie �y� � powiedzia� kto� powa�nym g�osem. Katarzyna odwr�ciwszy si�, napotka�a g��bokie spojrzenie m�odej, �adnej kobiety, o twarzy �agodnej, lecz dumnej, kt�rej sk�r� pokrywa�y dziwne ma�e znaki niebieskiego koloru. Nieznajoma, widz�c zdziwienie Katarzyny, u�miechn�a si� nieznacznie.

� Wszystkie kobiety pochodz�ce z Wielkiego Atlasu s� podobne do mnie.

Jestem Amina. Chod� ze mn�! Trzeba zostawi� rannego sam na sam z medykiem. Abu-al-Khayr nie lubi, kiedy kobiety mieszaj� si� do jego pracy.

Katarzyna odpowiedzia�a u�miechem, poniewa� uprzejmo�� jest zara�liwa, a poza tym te s�owa przypomnia�y jej pierwsze spotkanie z Abu w ober�y na drodze do Peronne. Abu leczy� w�wczas Arnolda, kt�rego ona wraz z wujem Mateuszem znalaz�a rannego i nieprzytomnego przy drodze. Zna�a zr�czno�� ma�ego medyka, tote� bez sprzeciwu zgodzi�a si� odej��, tym bardziej �e zostawa� przy nim Walter.

Kobiety uda�y si� do ogrodu i usiad�y nad brzegiem w�skiego kana�u stanowi�cego jego o�. Otoczony by� podw�jnym pasmem r�, spryskiwanych cienkimi stru�kami wody, przydaj�cymi temu miejscu orze�wiaj�cej �wie�o�ci, w kt�rej znika�o zm�czenie i upa� letniej nocy. Na cembrowinie pi�trzy�y si� r�nokolorowe poduszki, a obok sta�y wielkie lampy z poz�acanego br�zu i wielkie z�ote tace, pe�ne ciastek i soczystych owoc�w. Amina odes�awszy s�u��ce, kt�re znikn�y jak mg�a w czelu�ciach ogrodu, poprosi�a Katarzyn�, by ta usiad�a ko�o niej.

Przez jaki� czas kobiety nie odzywa�y si� do siebie. Katarzyna, poniewa� w�a�nie o�y�a i teraz mog�a napawa� si� pi�knem tego pachn�cego ogrodu i spokojem, jakim nape�nia�a j� obecno�� tej siedz�cej obok niej kobiety. Po dniach ci�kich zmaga� z w�asnym strachem, kiedy ju� my�la�a, �e umrze z rozpaczy i b�lu, czu�a si� tutaj jak w raju. �mier� i strach znikn�y. Arnold wyzdrowieje... by�a tego pewna.

Su�tanka nie przerywa�a zamy�lenia swego go�cia, lecz w ko�cu, wskazuj�c na zastawione tace, powiedzia�a: � Musisz by� zm�czona i g�odna. Odpoczywaj i jedz!

� Nie jestem g�odna � odpar�a � lecz chcia�abym wiedzie�, jak to si� sta�o, �e si� tu znalaz�am. Czy mo�esz mi to wyja�ni�, ty, kt�ra przyjmujesz mnie z tak� go�cinno�ci�?

� Dlaczego nie mia�abym okaza� ci przyja�ni? Czy tylko dlatego, �e m�j pan chcia� uczyni� z ciebie swoj� drug� ma��onk�? Nasze prawo pozwala mu posiada� tyle �on, ile sam zechce... a je�li chcesz zna� moje uczucia, od dawna jest mi zupe�nie oboj�tny.

� M�wi si� jednak, �e jeste�cie mocno zwi�zani.

� To tylko pozory. By� mo�e zale�y mu na mnie, lecz jego s�abo�� do Zobeidy, jego pob�a�anie dla jej najokropniejszych uczynk�w, ��cznie ze zbrodni�, ��cznie z pr�bami zabicia mnie, zgasi�y mi�o�� do niego. Witaj, Jutrzenko, ciesz� si�, �e mog� ci� go�ci� pod swym dachem, tym bardziej �e wiem, ile wycierpia�a�. To pi�kne i szlachetne ze strony kobiety ryzykowa� �ycie dla ukochanego m�czyzny. Podoba�a mi si� twoja historia. Dlatego te� postanowi�am pom�c Abu-al-Khayrowi w realizacji jego planu.

� Wybacz, �e nalegam, lecz opowiedz mi dok�adnie, co si� sta�o. Amina ukaza�a w mi�ym u�miechu ma�e, bia�e z�by. Wzi�a le��cy obok niej wachlarz z malowanych i poz�acanych cienkich li�ci palmowych i porusza�a nim delikatnie trzymaj�c w cienkich, pomalowanych henn� palcach.

� W tej chwili pan Mansour-ben-Zegris pr�buje odebra� tron Grenady Muhammadowi! � powiedzia�a.

� Dlaczego?

� �eby mnie pom�ci�. My�li, �e jestem umieraj�ca. Nie, nie patrz tak na mnie! Czuj� si� dobrze, lecz medyk Abu rozpu�ci� plotk�, �e wielki wezyr, kt�ry oszala� na wie�� o �mierci Zobeidy, kaza� mnie otru�, abym towarzyszy�a mojej nieprzyjaci�ce w drodze do �wiata zmar�ych i abym nie mog�a si� cieszy� ze �mierci ksi�niczki.

� I Mansour-ben-Zegris uwierzy� w to?

� Tego ranka przybieg� tu jak oszala�y. Zasta� moje niewolnice rozdzieraj�ce szaty i s�u�b� rw�c� w�osy z rozpaczy... oraz mnie le��c� nieruchomo na ��ku... Mansour widzia� mnie tylko z daleka i postanowi� zaatakowa� Alhambr�. Abu zasugerowa�, �e najlepszym momentem na atak b�dzie chwila egzekucji, poniewa� kalif, dw�r i du�a cz�� wojska b�d� przebywa� poza fortec�. Wszystko tak zosta�o pomy�lane, �e kiedy b�bny w kr�lewskim meczecie zagrzmi� na alarm, Abu ziewaniem da um�wiony znak twoim przyjacio�om. Dalszy ci�g wypadk�w pozna�a� sama...

Katarzyna wreszcie zrozumia�a: Abu wznieci� rewolt�, podburzaj�c Mansoura, aby w og�lnym zamieszaniu umo�liwi� ucieczk� skaza�cowi.

Bogu niech b�d� dzi�ki, �e pozwoli� memu m�owi znie�� tyle cierpie�. Odwr�ci�a si� na d�wi�k cienkiego g�osu ma�ego medyka, kt�ry spuszczaj�c r�kawy nad �wie�o umytymi r�kami, sadowi� si� na poduszkach.

� Nie by� a� tak os�abiony, jak si� wydawa�o, gdy� trzeba by�o zmyli� przeciwnika � powiedzia� zdejmuj�c z tacy ciastko ociekaj�ce miodem i poch�aniaj�c je bez upuszczenia cho� jednej kropli.

� Co masz na my�li, przyjacielu?

� �e je�li nawet du�o nie jad� w lochu, to dzi�ki Jossemu, kt�ry trzyma� stra� w Ghafar, m�g� pi� do woli, no i m�g� spa�. A jak smakowa�a ci ostatnio r�ana konfitura?

� By�a pyszna! Lecz wracaj�c do Arnolda, my�la�am, �e stra�nicy mieli za wszelk� cen� nie pozwoli� wi�niowi zasn�� i �e wielki kadi pos�a� specjalnie w tym celu swoich ludzi.

Ma�y medyk roze�mia� si�.

� Kiedy kto� �pi tak g��boko, �e nic nie jest w stanie go obudzi�, najlepiej udawa�, �e si� o tym nie wie, je�li otrzyma�o si� zadanie, aby temu za wszelk� cen� przeszkodzi�. Ludzie kadiego boj� si� o swoj� sk�r� jak ka�dy zwyk�y �miertelnik. Tw�j m�� m�g� wi�c spa� przez trzy kolejne noce.

� Ale nie dzi�ki konfiturom?

� Nie, dzi�ki wodzie przynoszonej mu przez Jossego w ma�ej manierce schowanej pod turbanem.

� A co dzieje si� z nim teraz?

� �pi g��boko, pilnowany przez Waltera. Zaaplikowa�em mu kozie mleko z miodem i troch� narkotyku.

� A jego r�ce?

� Nie umiera si� od przebitych r�k, je�li krew zatrzymana zostanie w por�, a rany b�d� odpowiednio opatrzone. Ty r�wnie� powinna� pomy�le� o odpoczynku. Pod tym dachem, niezale�nie od wyniku walki, jeste�cie bezpieczni.

� A kto zwyci�y?

� Tego nikt nie wie. Zamach Mansoura zosta� zbyt po�piesznie przygotowany. Oczywi�cie, dzia�aj�c z zaskoczenia, mia� przewag�, a jego ludzie pustyni to dzielni wojownicy. Jednak jest ich zbyt ma�o, a kalif ma du�o �o�nierzy. Cho� prawd� jest, �e co najmniej po�owa miasta stoi po stronie Mansoura.

� Wznieci�e� rewolt�, �eby nas uratowa�. Po�wi�ci�e� tyle ludzkich istnie�?

Amina po�o�y�a delikatnie sw� d�o� na r�ce Katarzyny.

� Ci dwaj m�czy�ni s� w stanie wiecznej wojny. Wystarczy ma�a iskra i zn�w skacz� sobie do oczu.

� Lecz je�li Mansour zostanie pokonany? Co si� z nim stanie? � spyta�a Katarzyna, kt�r� zacz�� interesowa� ten cz�owiek, z pewno�ci� okrutny i krwawy � sama widzia�a jak �ci�� g�ow� wielkiemu wezyrowi. Jemu to jednak zawdzi�cza�a �ycie m�a i swoje w�asne. Czu�a, �e jest wsp�winna spisku, kt�rego ten cz�owiek pad� ofiar�.

Wzruszywszy ramionami, Abu si�gn�� po kolejne ciastko.

� Uspok�j si�! On nie da si� tak �atwo pokona�. A zawsze b�dzie m�g� uciec do Fezu, gdzie ma pi�kny zamek i du�o ziemi. Po czym... wr�ci tu po paru miesi�cach z nowymi si�ami... i wszystko rozpocznie si� na nowo. Jednak tym razem musi naprawd� strzec si� Banu Saradja: ten cz�owiek prawie oszala�, dowiaduj�c si� o �mierci Zobeidy.

� Ale� wielki wezyr zgin��!... � powiedzia�a Katarzyna. � Widzia�am, jak czarny rycerz z wielkim rubinem w turbanie �ci�� mu g�ow� i przytroczy� j� sobie do siod�a.

Katarzyna ku swojemu zdziwieniu zobaczy�a, �e twarz Abu pokra�nia�a z zadowolenia.

� Uczony powiada, �e nie nale�y b�ogos�awi� �mierci nieprzyjaciela... lecz musz� si� przyzna� do jednego: nie b�d� op�akiwa� �mierci wezyra.

� Szkoda tylko � wtr�ci�a gwa�townie su�tanka � �e Mansour nie wybi� ca�ej jego rodziny! Ci straszni ludzie mno�� si� jak kr�liki!

W chwili gdy Amina wypowiada�a te s�owa, rozleg�o si� gwa�towne walenie do bramy. Da�y si� te� s�ysze� krzyki i nawo�ywania. Niewolnicy rzucili si� do bramy, kt�ra bezszelestnie obr�ci�a si� na pot�nych zawiasach. Otwieraj�cy j� ludzie ledwo uskoczyli na bok, kiedy wpad�a kawalkada czarnych rycerzy. Na czele p�dzi� rycerz z rubinem w turbanie i zwisaj�c� u siod�a g�ow� wielkiego wezyra. Amina nie okazuj�c zdziwienia wsta�a i przys�oni�a szczelniej twarz poz�acanym kwefem. Na jej widok czarny rycerz stan�� w miejscu jak wryty. Mia� pi�kne, lecz okrutne usta podkre�lone cienkimi w�sami, dzikie oczy i chud� twarz.

Mansour-ben-Zegris zeskoczy� z konia i jak lunatyk zbli�y� si� do Aminy.

� Ty �yjesz? � wybe�kota�. � Jakim cudem?

� Dzi�ki medykowi Abu � odpowiedzia�a spokojnie. � To wielki cz�owiek. Poda� mi narkotyk, kt�ry zwalczy� trucizn�.

� Allach jest wielki! � westchn�� Mansour z ekstaz�. Katarzyna zdusi�a u�miech. Ten wojownik o fanatycznej twarzy wyda� si� jej nieco naiwny. Mo�na mu by�o wm�wi� najwi�ksze k�amstwo.

Mansour skierowa� swe czarne oczy na Katarzyn�, dziwi�c si� obecno�ci obcej kobiety.

� Kim jest ta kobieta? Nigdy jej nie widzia�em.

� To bia�a faworyta Muhammada. Abu pom�g� jej uciec, a tak�e skazanemu, kt�ry zabi� Zobeid�, b�d�cemu zreszt� jej m�em.

Twarz Mansoura wyra�a�a szczere zdziwienie. Wida� by�o, �e wojownik nic nie wie o Arnoldzie i Katarzynie.

� Co to za historia i co to wszystko znaczy?

Katarzyna zauwa�y�a poprzez przezroczysty kwef Aminy, �e ta si� u�miecha. Musia�a dobrze zna� reakcje swego ukochanego, gdy� bawi�a si� nim z niezwyk�� zr�czno�ci�.

� To znaczy � odpar�a z uroczyst� nut� w g�osie � �e kalif zamierza� obrazi� �wi�te prawo, odbieraj�c cudz� w�asno��. Kobieta ta, nara�aj�c �ycie i zdrowie, przyby�a z dalekiego kraju Frank�w odebra� Zobeidzie w�asnego m�a, kt�rego ta wi�zi�a u siebie, lecz jej pi�kno wzbudzi�o mi�o�� w sercu Muhammada. Aby obroni� �on� przed �mierci�, rycerz franko�ski musia� zabi� Panter�!

S�owa Aminy zrobi�y na czarnym rycerzu wielkie wra�enie. Wrogowie kalifa stawali si� automatycznie jego przyjaci�mi. Gro�ne spojrzenie Mansoura nabra�o ciep�ego wyrazu.

� A gdzie jest franko�ski rycerz?

� Tutaj. Opiekuje si� nim medyk Abu. � Musi ucieka�! I to jeszcze tej nocy!

� Dlaczego? � spyta�a Amina. � Kto o�mieli si� go tu szuka�?

� Stra�nicy kalifa! �mier� tego psa, kt�rego g�owa wisi u mego siod�a, po��czona z ucieczk� faworyty i zab�jcy jego siostry wprawi�y Muhammada we w�ciek�o��. Tej nocy wszystkie domy w Grenadzie, a nawet na wsi zostan� przeszukane... ��cznie z twoim pa�acem, ksi�niczko!

Twarz Aminy zachmurzy�a si�.

� A wi�c przegra�e�?

� A co pomy�la�a� na m�j widok? �e przyby�em, by z�o�y� u twych st�p koron� kalifa? Nie, przyby�em, by moi ludzie posilili si� przed ucieczk�. M�j pa�ac ju� jest w r�kach wroga. Jestem szcz�liwy widz�c ci� przy �yciu, lecz teraz musz� ucieka�. Je�li twoi go�cie chc� unikn�� zemsty Muhammada, musz� tak�e tej nocy ucieka� z Grenady, gdy� kalifowi bardziej zale�y na nich ni� na mnie!

� A wi�c znowu mnie opuszczasz, Mansourze? � spyta�a z wym�wk� Amina. � Kiedy wi�c ujrz� ci� znowu?

� Przecie� mo�esz jecha� ze mn�! Dlaczego zostajesz przy m�czy�nie, kt�ry da� ci tylko rozczarowania i b�l? Kocham ci�, wiesz dobrze, i mog� da� ci szcz�cie. Wielki su�tan przyj��by ci� z otwartymi ramionami...

� Lecz nie przyj��by niewiernej �ony. Dop�ki Muhammad �yje, musz� tu pozosta�. A teraz musisz ucieka� za morze! Jak� drog� wybierasz? Przez Motril?

� Tam b�d� mnie szuka� przede wszystkim! Nie! Przez Almeri�! Droga jest co prawda d�u�sza, lecz ksi��� Abdullah jest moim przyjacielem, a w porcie czeka m�j statek.

� Wi�c zabierz ze sob� franko�skiego rycerza i jego ma��onk�. Sami nie dadz� sobie rady. Muhammad z �atwo�ci� ich schwyta. Co innego z tob�. Z tob� mo�e im si� uda!

� Nie wierz� w to! W tej chwili r�czy pos�a�cy ruszyli do wszystkich punkt�w granicznych i wszystkich port�w... Ja zawsze sobie poradz�, gdy� wsz�dzie mam sprzymierze�c�w. Nie da�bym jednak z�amanego szel�ga za sk�r� tych dwojga!

� Chwileczk�, panie Mansourze! � wtr�ci� si� Abu. � Zg�d� si� tylko, by pojechali z tob�, a moja w tym g�owa, by ich ukry�. Mam pewien pomys�, a zreszt�, je�li pozwolisz, pojad� z wami. Nie wr�c� do domu, dop�ki moi przyjaciele nie znajd� si� poza zasi�giem kat�w kalifa!

Przem�wienie ma�ego medyka tchn�o prostot� i szlachetno�ci� i Mansour nie o�mieli� si� odm�wi�.

Kiedy Katarzyna �ciska�a z wdzi�czno�ci� r�k� starego przyjaciela, czarny rycerz mrukn��: � Zgoda... R�b, jak chcesz, medyku, ale wiedz jedno: za nieca�� godzin� zamierzam opu�ci� pa�ac. Je�li twoi przyjaciele nie b�d� do tego czasu gotowi, nie b�d� czeka�!

Abu sk�oni� si� w ciszy, a Mansour oddali� si� do swojego szwadronu, kt�ry zbity w czarn� mas� czeka� u wr�t, po czym na rozkaz przyw�dcy ruszy� w kierunku zabudowa� pa�acu. Widz�c to, Abu zwr�ci� si� do obu kobiet: � Chod�cie, nie mamy wiele czasu.

Przekraczaj�c pr�g pa�acu, Katarzyna wpad�a na pewien pomys�. Odpi�a bogaty pas zdobi�cy jej biodra i wr�czy�a go su�tance.

� We�! Nale�y do ciebie! Za nic w �wiecie nie chcia�abym zabra� go ze sob�!

Przez chwil� szczup�e palce Aminy g�adzi�y olbrzymie klejnoty, lecz po chwili powiedzia�a ze smutkiem: � W dniu, w kt�rym za�o�y�am go po raz pierwszy, my�la�am, �e to prawdziwy pas szcz�cia. Lecz wkr�tce zrozumia�am, �e to tylko pas... tylko zwyk�y pas... do tego taki ci�ki! Zacz�am marzy� o tym, �eby zrzuci� p�ta. Niestety, ci�gle istniej�, a ten pas jest ich dowodem! Mimo wszystko dzi�kuj�!

Obie kobiety wraz z Abu mia�y uda� si� do apartament�w prywatnych Aminy, kiedy pojawi�y si� dwie czarne niewolnice, wlok�c jak�� niewielk� kobiet�, ca�� odzian� na czarno, kt�ra wyrywa�a si� im, ile si�.

� Znaleziono j� przy bramie! Wykrzykiwa�a, �e musi si� widzie� z medykiem Abu, kt�ry jest tutaj.

� Pu��cie j� � rozkaza� Abu i zwracaj�c si� do nieznajomej spyta�: � Czego chcesz?

Ta jednak nie odpowiedzia�a, gdy� rozpoznawszy Katarzyn�, zerwa�a z twarzy kwef i rzuci�a si� jej na szyj�.

� Nareszcie ci� odnalaz�am! A przecie� obieca�a� mi, �e beze mnie nie odjedziesz!

� Maria! � krzykn�a Katarzyna z rado�ci� i ze wstydem, gdy� w ca�ym tym zamieszaniu zupe�nie zapomnia�a o niej i o danej obietnicy.

� Jak uda�o ci si� uciec i odnale�� mnie? � doda�a �ciskaj�c j� mocno.

� To nie by�o trudne! By�am w�r�d innych... w czasie egzekucji i nie spuszcza�am z ciebie oczu ani przez chwil�, widzia�am wi�c, jak uciekasz z medykiem. Na placu by� taki rozgardiasz, �e mog�am wmiesza� si� w t�um. Stra�nicy i eunuchowie mieli co innego do roboty. Uda�am si� do domu Abu, licz�c na to, �e tam ci� znajd�, lecz powiedziano mi, �e medyk leczy su�tank� Amin� w Alcazar Genil. A wi�c jestem! Nie gniewasz si�, �e przysz�am? Wiesz, tak bardzo pragn� wr�ci� do Francji!...

Zamiast odpowiedzi Katarzyna ponownie uca�owa�a dziewczyn� i rzek�a: � Dobrze zrobi�a� i zechciej mi przebaczy�, �e nie dotrzyma�am obietnicy!

� Najwa�niejsze, �e jeste�my razem!

� Kiedy sko�czycie wymienia� grzeczno�ci � przerwa� kpi�co Abu � przypomnijcie sobie, �e czas nagli i �e Mansour nie b�dzie czeka�.

Grupa ludzi, kt�ra p� godziny p�niej cicho wysz�a z Alcazar Genil, nie przypomina�a w niczym rycerzy, kt�rzy wcze�niej wpadli do pa�acu pod dow�dztwem Mansoura. Czarni rycerze z zas�oni�tymi twarzami zamienili si� w stra�nik�w kalifa, ich czarne stroje zast�pi�y bia�e burnusy. Nawet sam Mansour porzuci� sw�j turban z rubinem i przebra� si� za zwyk�ego oficera. Walter i Josse wmieszali si� w zast�p �o�nierzy, ukrywszy twarze pod szerokimi turbanami, a wszyscy otaczali wielk� lektyk� o szczelnie zasuni�tych zas�onach, w kt�rej le�a� Arnold pod uwa�nym nadzorem medyka Abu, Katarzyny i Marii.

Obie kobiety przebra�y si� za s�u��ce z dobrego domu. Maria za pomoc� packi na muchy zrobionej z pi�r wachlowa�a rannego, a Katarzyna trzyma�a jego d�o� owini�t� banda�ami. R�ka ta by�a gor�ca i Katarzyna z niepokojem patrzy�a na twarz Arnolda i jego zamkni�te oczy. Abu kaza� przebra� go za kobiet�, wi�c wyszukano najwi�ksze kobiece szaty, ubieraj�c Arnolda w zas�ony z niebieskiej satyny w z�ote paski, w szerokie spodnie i haftowane pantofle. Wygl�da� jak wielka dama z�o�ona niemoc�.

� Co powiemy, je�li napotkamy ludzi kalifa? � spyta�a Mansoura, sadowi�c si� w lektyce.

� �e eskortujemy star� ksi�niczk� Zeinab�, babk� emira Abdullaha, panuj�cego w Almerii, powracaj�c� z wizyty u su�tanki, z kt�r� �yje w wielkiej przyja�ni.

� I uwierz� nam?

� Kto o�mieli si� nie uwierzy�? � przerwa� ma�y medyk. � Kalifowi zale�y na dobrych stosunkach z Abdullahem, gdy� Almeria jest najwa�niejszym naszym portem. Co do mnie, to normalne, �e jako medyk towarzysz� starszej damie w podr�y � doda� sadowi�c si� na poduszkach.

W nocnej ciszy s�ycha� by�o jedynie st�panie ko�skich n�g. W pobliskim mie�cie trwa�o zamieszanie. Wszystkie �wiat�a by�y zapalone, a na murach p�on�y ogniska. Grenada l�ni�a w nocy jak wielki robaczek �wi�toja�ski.

� Kalif za�atwia swoje porachunki � rzek� Mansour. � Musimy jecha� szybciej! Je�li zostan� rozpoznany, nie mamy szans, jest nas tylko dwudziestka.

� Zapominasz o nas, panie! � wtr�ci� Walter jad�cy tak blisko lektyki, �e Katarzyna mog�aby go dotkn��. � M�j przyjaciel to t�gi chwat, a ja sam potrafi� si� bi� za dziesi�ciu!

Wzrok Mansoura pad� na olbrzyma. Katarzyna po brzmieniu jego g�osu domy�li�a si�, �e u�miecha si� m�wi�c: � No to powiedzmy, �e jest nas trzydziestu jeden i niech Allach nad nami czuwa!

Po tych s�owach ruszy� na czo�o kolumny, kt�ra wkr�tce sta�a si� mniej widoczna na ciemnej wiejskiej drodze. Niebawem �wiat�a Grenady znikn�y za skalistym wzg�rzem.

� Droga przez g�ry nie b�dzie �atwa � powiedzia� Josse � lecz z drugiej strony �atwiej si� w nich broni�.

Nagle cisz� nocn� przerwa� brutalny rozkaz i grupa stan�a. Zaniepokojona Katarzyna rozsun�a zas�ony lektyki, rzuciwszy pe�ne troski spojrzenie na Arnolda. Ten jednak spa� g��boko, nieczu�y na to, co si� wok� dzieje. Skaliste wzg�rze znikn�o i znowu wida� by�o Grenad� i pa�ac Aminy.

� Popatrzcie! Uciekli�my w por�!

W oddali wida� by�o grup� rycerzy w bia�ych p�aszczach, kt�rzy z zapalonymi pochodniami i zielonym sztandarem kalifa na czele stan�li u bram Alcazar Genil, ��daj�c ich otwarcia.

� Jeste�my zbyt daleko, �eby mogli nas zauwa�y�. B�ogos�awiony niech b�dzie Mahomet, gdy� musieliby�my si� bi� jeden na pi�ciu.

Atak nast�pi� dwa dni p�niej w samym �rodku g�r o zachodzie s�o�ca. Uciekinierzy zmierzali g�rsk� drog� wiod�c� nad przepa�ci�, na kt�rej dnie p�yn�� rw�cy potok. Na tej wysoko�ci nie by�o tak gor�co jak w Grenadzie. Niedaleko ju� le�a� �nieg, a droga wiod�a prosto w kierunku pionowych �cian, nad kt�rymi g�rowa�y trzy olbrzymie szczyty. Mansour wskaza� palcem na najwi�kszy z nich i rzek�: � Nazywa si� Mulhacen, poniewa� jest w nim ukryty gr�b kalifa Moulaya Hacena. Zamieszkuj� go same s�py, or�y i rozb�jnicy s�ynnego Jednookiego.

� Jeste�my zbyt silni, by obawia� si� rozb�jnik�w! � rzuci� Walter z pogard�.

� Nie jest to takie pewne! � odpar� Mansour. � Kiedy Jednooki potrzebuje z�ota, oddaje si� w s�u�b� kalifa i wtedy ze wzmocnionymi si�ami potrafi by� gro�ny!

Ostatnie uko�ne promienie s�o�ca o�wietla�y bia�e burnusy i z�ocone he�my fa�szywych stra�nik�w kalifa, kt�re odcina�y si� jasnymi plamami na tle czarnych ska�. Nagle rozleg�y si� dzikie i tak przenikliwe wycia, �e konie stan�y d�ba. Jeden z nich zrzuci� swego je�d�ca z grzbietu na dno przepa�ci. Zza ska�y ukaza� si� najpierw jeden wojownik... a wkr�tce zaroi�o si� na �cie�ce. Byli to ludzie g�r, odziani w straszne �achmany, lecz ich bu�aty b�yszcza�y bardziej ni� ich ostre z�by. Dowodzi� nimi ma�y i szpetny m�czyzna w brudnym turbanie na g�owie z wetkni�tym we� p�kiem orlich pi�r i z brudn� przepask� na oku.

� To Jednooki! � krzykn�� Mansour. � Zgrupujcie si� wok� lektyki! W d�oniach wojownik�w b�ysn�y bu�aty. Walter pop�dziwszy konia stan�� do walki rami� w rami� z wodzem, krzycz�c do Jossego, �eby os�ania� lektyk�.

Tymczasem zas�ony lektyki rozsun�y si� raptownie ukazuj�c twarz Arnolda, kt�ry odepchn�wszy Katarzyn� staraj�c� si� go powstrzyma�, krzykn��: � Dajcie mi bro�! Konia i bro�!

� Nie! � j�kn�a Katarzyna. � Jeste� jeszcze za s�aby!

� Kto to powiedzia�? Czy uwa�asz, �e b�d� przygl�da� si� bezczynnie, jak inni rozganiaj� t� ha�astr�? Sied� tu i nie ruszaj si�! A ty, Abu, czuwaj nad ni�, by nie zrobi�a jakiego� g�upstwa!

I z w�ciek�� niecierpliwo�ci� rozdar� owijaj�ce go niebieskie szaty, zostaj�c w samych spodniach i w bolerku, zbyt w�skim jak na jego szerokie ramiona.

� Dajcie mi konia! Bro�! � powt�rzy�.

� Oto bro�! � rzek� Josse podaj�c mu w�asny bu�at. � Mo�esz te� wzi��, panie, mojego konia!

� A ty?

� Ja wezm� konia rycerza, kt�ry spad� w przepa��. Nie martw si� o mnie, panie!

� Arnoldzie! � krzykn�a Katarzyna. � B�agam ci�!

On jednak nie s�ucha�. Wskoczy� zgrabnie na rumaka i �cisn�wszy jego boki nagimi stopami do��czy� do Mansoura i Waltera, zmagaj�cych si� w�ciekle z dziesi�tk� zb�jnik�w. Jego pojawienie si� podzia�a�o jak wybuch pocisku. Na widok tego wielkiego m�czyzny w damskich szatach, w zwiewnych mu�linach, kt�ry rzuci� si� w wir walki z okropnym okrzykiem na ustach, nieprzyjaciel oniemia�. Z chwili nieuwagi skorzysta� Mansour, gromi�c napastnik�w jak muchy...

� Nie umkniesz mi, Mansourze! � krzykn�� Jednooki przenikliwym g�osem. � Kiedy dowiedzia�em si� o twojej ucieczce, by�em pewien, �e udasz si� t� trudn� drog� do Almerii, dzi�ki czemu wpad�e� prosto w moj� pu�apk�!

� W twoj� pu�apk�? � odpar� pogardliwie ksi���. � To za wiele powiedziane! Wiedzia�em, �e myszkujesz w tej okolicy i wcale si� ciebie nie wystraszy�em, jak widzisz! Lecz je�li liczysz na z�oto i klejnoty, to si� zawiedziesz. Nie posiadamy nic opr�cz broni.

� Zapomnia�e� o swej g�owie! Kalif zap�aci mi za ni� dziesi�� razy tyle, ile sama wa�y, i wreszcie wjad� do Grenady jako zwyci�zca!

� Kiedy twoja w�asna g�owa zgnije na murze, wtedy b�dziesz spogl�da� na Grenad� jako zwyci�zca!

Dalsza potyczka s�owna zosta�a zag�uszona szcz�kiem broni. Maria przytuli�a si� do Katarzyny dr��c jak osika.

� Je�li nas pojm� � szepn�a dziewczyna � tobie nic si� nie stanie, bo kalif ci� kocha... lecz ja zostan� wydana katu i wbita na pal...

� Nie pojm� nas nigdy! � odpar�a Katarzyna z ufno�ci�, kt�rej w g��bi serca wcale nie odczuwa�a.

Dzie� chyli� si� ku zachodowi. S�o�ce o�wietla�o ju� tylko o�nie�one szczyty. Zbocza pociemnia�y. �mier� zbiera�a swe �niwo po obu stronach. Czasem z przera�liwym rz�eniem ko� wraz z je�d�cem spada� w przepa��. Po stronie rozb�jnik�w straty w ludziach by�y znaczne, a uciekinierzy stracili tylko pi�ciu ludzi. Katarzyna bezwiednie wbi�a paznokcie w d�onie, zaciskaj�c z�by, Maria za� nie mog�a oderwa� wzroku od krwawego widowiska, obawiaj�c si� ewentualnej kl�ski. Abu zag��bi� si� w modlitwie, przesuwaj�c paciorki r�a�ca...

Raptem potworny ryk odbi� si� szerokim echem po g�rach. Katarzyna rozsun�a zas�ony lektyki i ujrza�a, jak Arnold jednym wprawnym ci�ciem odr�ba� g�ow� Jednookiego, kt�ra upad�a na ziemi� jak pocisk. Lecz to, co zobaczy�a obok, by�o jeszcze straszniejsze: Walter na koniu z otwartymi w nie ko�cz�cym si� okrzyku ustami i lanc�, kt�ra utkwi�a mu w piersi, a nast�pnie jego upadek na ziemi�.

� Walterze! Na Boga! � krzykn�a rzuciwszy si� w jego kierunku i upad�a przy nim na ziemi�. Arnold jednak ju� by� przy nich i odsuwaj�c Katarzyn� powiedzia�: � Zostaw! Nie ruszaj go!

Na jego wezwanie przybieg� ma�y medyk i ukl�kn�wszy przy olbrzymie po�o�y� d�o� na jego sercu. Z k�cik�w ust Waltera s�czy�y si� w�skie stru�ki krwi.

� �yje... � powiedzia� Abu. � Trzeba ostro�nie, bardzo ostro�nie wyj�� lanc�. Ja b�d� go trzyma�, a ty j� wyjmiesz, Arnoldzie!

Arnold zerwawszy z d�oni banda�e, chwyci� za lanc�, a Abu rozchyli� delikatnie brzegi rany.

� Teraz... � powiedzia�. � Tylko ostro�nie! �eby�my go nie u�miercili wyci�gaj�c lanc�!

Arnold poci�gn��. Kawa�ek po kawa�ku, �mierciono�na bro� wychodzi�a z wn�trza piersi olbrzyma. Wreszcie by�a ca�a na wierzchu i Arnold gniewnym gestem cisn�� j� precz, podczas gdy ma�y medyk stara� si� zatamowa� up�yw krwi za pomoc� po�piesznie przygotowanych przez Mari� tampon�w.

Wok� nich zapanowa�a cisza. Rozb�jnicy utraciwszy swego przyw�dc� rozpierzchli si� w pop�ochu, a ci z uciekinier�w, kt�rzy prze�yli, zgromadzili si� wok� rannego. Mansour spokojnie wytar� sw�j bu�at, zawiesi� go u pasa, po czym skrzy�owawszy spojrzenie z Arnoldem rzek�: � Jeste� walecznym wojownikiem, panie, lecz tw�j s�uga tak�e jest dzielny.

Na Allacha, je�li prze�yje, wezm� go jako porucznika. Czy uda ci si� uratowa� go, medyku?

Abu, kt�ry ze zwyk�� sobie zr�czno�ci� obna�y� pier� olbrzyma, pokiwa� g�ow� z pow�tpiewaniem.

� Uratuj go! � b�aga�a Katarzyna. � On nie mo�e umrze�! Nie on...

� Rana jest g��boka... � mrukn�� Abu � lecz zrobi�, co w mej mocy. Trzeba szybko go st�d zabra�. Tu nic nie wida�.

� Zanie�my go do lektyki! � rzuci� Arnold. � Niech mnie diabe� porwie, je�li dam si� do niej wsadzi�!

� Jeste� jeszcze s�aby... Masz bose nogi... � przerwa�a Katarzyna.

� Nic nie szkodzi! Zdejm� ubranie z kt�rego� trupa. W tym damskim przebraniu wygl�dam jak g�upek. Mo�ecie tu po�wieci�?

Dwaj wojownicy, dysz�cy jeszcze ci�ko po bitwie, zapalili pochodnie, inni ostro�nie zanie�li Waltera do lektyki, w kt�rej przewiduj�cy medyk zgromadzi� lekarstwa i jedzenie.

Tymczasem zrobi�o si� zimno i zerwa� si� przenikliwy wiatr, wyj�c w przepa�ci jak ranny wilk.

� Musimy znale�� schronienie na noc � powiedzia� Mansour. � Dalsza droga nad urwiskiem jest zbyt niebezpieczna, a rozb�jnicy Jednookiego ju� nam nie zagra�aj�. Hej, wy tam! Uprz�tnijcie trupy!

Rozlegaj�cy si� raz po raz plusk wody pozwoli� Katarzynie domy�li� si�, �e wrogowie, jak i sprzymierze�cy udawali si� wsp�lnie na ostatni� w�dr�wk�. Arnold znikn��, by wr�ci� po chwili w bia�ym burnusie i turbanie z na�o�onym na� he�mem.

Lodowate podmuchy k�ad�y p�omienie �uczyw. Uciekinierzy ruszyli w dalsz� drog� strom� �cie�k� nad przepa�ci�. Mansour jad�c na przedzie, rozgl�da� si� za dogodn� kryj�wk�. Na ko�cu niesiono lektyk�.

Wkr�tce przed oczami w�drowc�w ukaza�a si� obszerna jaskinia. Ludzie i zwierz�ta st�oczyli si� wewn�trz. Rozpalono ognisko, przy kt�rym zasiad� Arnold i Katarzyna. Abu zabanda�owa� ran� Waltera, da� mu �rodek uspokajaj�cy, lecz gor�czka wzrasta�a i ma�y medyk nie ukrywa� swego pesymizmu.

� By� mo�e jego silny organizm przetrzyma, lecz nie �miem w to wierzy� � rzek� do Katarzyny.

Pogr��ona w smutku usiad�a przy m�u, przytuli�a si� do niego i po�o�y�a g�ow� na jego ramieniu. Arnold otoczy� j� czule ramieniem i otuli� burnusem, po czym zajrza� w jej mokre od �ez oczy.

� P�acz, moja dziecino � szepn��. � Nie powstrzymuj si�! Rozumiem dobrze tw�j b�l, wiesz... Ja kiedy�... by�em o niego zazdrosny. To jego wierne oddanie, ta nieustanna opieka, kt�r� ci� otacza�, denerwowa�y mnie... a teraz sam oceni�em jego wiern� przyja��. Bez niego mo�e nigdy by�my si� nie odnale�li. Zrozumia�em, �e si� myli�em. Je�li ci� kocha�, to nie tak� mi�o�ci�, o jakiej my�la�em... lecz on ub�stwia� ci� jak �wi�t�...

Katarzyna zadr�a�a, a jej serce zacz�o bi� mocniej. Przypomnia�a sobie noc w Koce, gor�c� i szalon�, i ogarn�a j� fala wstydu i wyrzut�w sumienia.

Czu�a pokus�, �eby si� tego pozby�, �eby natychmiast si� przyzna�, �e Walter by� jej kochankiem, �e by�a szcz�liwa w jego ramionach. Zacz�a m�wi�: � Arnoldzie... Musz� ci co� wyzna�...

Lecz on zamkn�� jej usta szybkim poca�unkiem.

� Nie, nie m�w nic... Jeszcze nie nadesz�a pora na wspomnienia ani na wyrzuty sumienia... Walter przecie� jeszcze �yje, a Abu by� mo�e dokona cudu, w kt�ry sam nie wierzy!

Ich dwa przytulone cia�a przenika�o wsp�lne ciep�o. Ramiona Arnolda by�y pewnym i mi�kkim schronieniem dla udr�czonej duszy Katarzyny. Je�li si� przyzna, to co zrobi Arnold? Z pewno�ci� j� odepchnie, a wtedy jej serce p�knie z �alu. Tak jej by�o dobrze w jego silnych ramionach... Chwyci�a �arliwie zranion� r�k� m�a i przywar�a do� ustami.

� Kocham ci�... � szepn�a. � Tak bardzo ci� kocham! Arnold nie odpowiedzia�, tylko przytuli� j� mocniej do siebie.

Jego przenikliwe spojrzenie pad�o na nieprzeniknione oblicza wojownik�w Mansoura. Siedz�c wok� ogniska, tworzyli cichy kr�g nieruchomych, zagadkowych postaci. �aden z nich nie patrzy� w ich stron�. Zdrowi zajmowali si� rannymi, lecz �aden si� nie odzywa�. Ci wojownicy �yli jeszcze niedawn� walk�. Zaprawieni od ma�ego do niebezpiecze�stw, nie tracili ani chwili, po�wi�caj�c ka�d� z nich na odnowienie utraconych si�. Kto m�g� zar�czy�, czy nie przyjdzie im stoczy� jeszcze jednej walki tej nocy?

Katarzyna na d�ugo zachowa�a w pami�ci ich dziwny i prawie nierealny widok. Ta noc sp�dzona w sercu g�r by�a jakby przystankiem w grocie d�inn�w* [*D�inn � muzu�ma�ski duszek z bajek arabskich.], tych dobrych i z�ych duch�w z legend arabskich, kt�rych nas�ucha�a si� u Fatimy i w haremie... Wkr�tce przy ognisku pojawi�a si� wysoka posta� Mansoura. Co� szepn�� do swoich ludzi w dialekcie niezrozumia�ym dla Katarzyny, po czym okr��y� ognisko i usiad� przy Arnoldzie. Jeden ze s�u��cych zbli�y� si� do nich, nios�c w wyci�gni�tych d�oniach daktyle i banany. Maur wzi�� od niego wszystkie owoce i wr�czy� je Arnoldowi. By� to z jego strony pierwszy kurtuazyjny gest w stosunku do Francuza, a mia� on oznacza�, �e uwa�a go za r�wnego sobie.

� Wielkiego wojownika mo�na pozna� po pierwszym machni�ciu szpad� � stwierdzi� Mansour. � Jeste� jednym z nas!

Znowu zapad�a cisza. Wojownicy odpoczywali i posilali si�, lecz Katarzynie jedzenie stawa�o w gardle. Ca�y czas spogl�da�a w stron� lektyki ustawionej przy wej�ciu do groty. Zapalona w jej wn�trzu lampka oliwna upodobni�a j� do wielkiej latarni, wewn�trz kt�rej Abu czuwa� nad rannym olbrzymem, Od czasu do czasu ze �rodka dolatywa� j�k, od kt�rego zamiera�o jej serce. Za chwil� Arnold mia� zast�pi� ma�ego medyka, aby i on m�g� nieco odpocz��. Katarzyna postanowi�a, �e p�jdzie czuwa� przy rannym wraz z m�em. Wiedzia�a, �e b�dzie to ci�kie prze�ycie i �e potworne uczucie niemocy pog��bi si� w obliczu rannego przyjaciela, by� mo�e... �miertelnie rannego.

W g�rach rozleg�o si� wycie wilk�w i Katarzyna zadr�a�a: to by� z�y znak. Widz�c smutek �ony, Arnold nachyli� si� do niej i wyszepta� gor�cym, uspokajaj�cym g�osem: � Nigdy ju� nie b�dziesz cierpia�a, moja duszko. Nigdy ju� nie b�dziesz g�odna i nie b�dzie ci zimno, nigdy nie b�dziesz si� ba�a. Przysi�gam przed Bogiem, �e p�ki �ycia mi starczy, zrobi�, co w mojej mocy, �eby� zapomnia�a o wszystkich strasznych przej�ciach.

Kiedy pi�� dni p�niej grupa uciekinier�w dotar�a do Almerii, Walter jeszcze �y�, lecz by�o jasne, �e jest umieraj�cy. �ycie, pomimo zaciek�ej walki wydanej �mierci przez ma�ego medyka, ucieka�o powoli z jego pot�nego cia�a.

� Nic nie da si� ju� zrobi� � o�wiadczy� medyk. � Nic nie przed�u�y mu �ycia. W�a�ciwie gdyby nie jego silna budowa, umar�by ju� w dniu, w kt�rym zadano mu cios. A poza tym... � doda� po chwili namys�u � on nie chce �y�. On mi nie chce pom�c!

� Co chcesz przez to powiedzie�? � spyta�a Katarzyna.

� �e on nie chce d�u�ej �y�. Mo�na by rzec, �e jest szcz�liwy, i� umiera! Nigdy nie spotka�em cz�owieka przyjmuj�cego w�asny koniec z takim spokojem.

� Ale ja chc�, �eby on �y�! � zbuntowa�a si� Katarzyna. � Czy nie mo�na go do tego zmusi�?

� Nic na to nie poradzimy! My�l�, �e on uwa�a swoje ziemskie zadanie za zako�czone, jako �e odnalaz�a� m�a.

� Chcesz powiedzie�, �e... ju� go nic nie obchodz�?

� Wed�ug mnie obchodzisz go nawet za bardzo. I dlatego, my�l�, jest zadowolony, �e umiera.

Katarzyna zamilk�a. Domy�li�a si� bowiem, co mia� na my�li ma�y medyk. Teraz, kiedy znowu by�a z Arnoldem, Walter nie widzia� ju� dla siebie miejsca w �yciu Katarzyny i nie chcia� po tym, jak wsp�lnie prze�yli tyle ci�kich chwil, by� biernym �wiadkiem jej szcz�cia z Arnoldem.

� Jak d�ugo b�dzie jeszcze �y�? � spyta�a. Abu wzruszy� ramionami.

� Tego nikt nie wie. Mo�e kilka dni, a mo�e kilka godzin. Szybko traci si�y... a tak liczy�em na zbawienne dzia�anie morskiego powietrza!

Morze! Katarzyna ujrza�a je ze szczytu wzg�rza. Rozci�ga�o si� u jej st�p a� po horyzont, po�yskliwe, g�adkie i ciemnoniebieskie, a s�o�ce przeb�yskiwa�o w nim tysi�cem diament�w. W dole wida� by�o wielkie, ol�niewaj�co bia�e miasto* [*�Bia�e miasto� � Almeria.] z dominuj�c� nad nim fortec� i z wielkim portem, w kt�rym ko�ysa�y si� statki o r�nobarwnych �aglach. Na tle o�lepiaj�co niebieskiego nieba porusza�y si� ciemnozielone pi�ropusze palm.

Miasto to le�a�o w przed�u�eniu szerokiej doliny, poro�ni�tej pomara�czowymi i cytrynowymi drzewami. Morze we Flandrii mia�o kolor szarozielony i toczy�o w�ciekle swe spienione, wysokie fale, roztrzaskuj�c je o targane wiatrem wydmy. Katarzyna, zapominaj�c na chwil� o zmartwieniu, chwyci�a Arnolda za r�k�.

� Popatrz! To z pewno�ci� najpi�kniejsze miejsce na ziemi. Czy nie byliby�my cudownie szcz�liwi, mog�c tu zamieszka�?

On jednak pokr�ci� g�ow�, a w k�ciku jego ust pojawi�a si� surowa zmarszczka, kt�r� ona tak dobrze zna�a.

� Nie! Nie byliby�my szcz�liwi! Jeste�my przyzwyczajeni do czego� innego. Ja przynajmniej nie jestem stworzony dla tego kraju, kt�rego uroki kryj� w sobie okrucie�stwo i grzech, dzikie instynkty i wiar�, kt�ra jest nam obca. �eby �y� na ziemi islamu, trzeba najpierw podbija�, zabija�, niszczy�, a potem panowa�... Wierz mi, �e nasza poczciwa, surowa Owernia, je�li kiedy� do niej wr�cimy, da nam o wiele wi�cej prawdziwego szcz�cia. � I u�miechn�wszy si� do niej, poca�owa� j� szybko w oczy i odjecha� w stron� Mansoura.

Grupa zatrzyma�a si� na wzg�rzu, a�eby si� naradzi�. Mansour wskaza� na bia�� fortec� i rzek�: � To Alcazaba, siedziba ksi�cia Abdullaha. Ma dopiero pi�tna�cie lat, ale obchodzi go jedynie wojaczka. Na jego ziemiach nie musisz ju� obawia� si� kalifa, Arnoldzie. Co zamierzasz?

� Znale�� statek, kt�ry zawi�z�by nas do ojczyzny.

� W porcie stoj� dwa moje statki. Ja pop�yn� jednym do Afryki, aby obmy�li� tam zemst�. Wy wsi�dziecie na drugi i pop�yniecie do Walencji. Od kiedy zostali�my wyp�dzeni przez Cyda* [*Cyd (arab. pan) � przydomek Rodriga Diaza (ok.

1040-1099), hiszp. bohatera narodowego, pogromcy Maur�w.], nie przybijamy do portu nawet w celach handlowych. Kapitan wysadzi was noc� na wybrze�u. W Walencji nie b�dzie k�opotu ze znalezieniem statku, kt�ry zawiezie was do Marsylii.

Arnold skin�� g�ow�. W Marsylii, nale��cej do kr�lowej Yolandy, hrabiny Prowansji, czu�by si� ju� jak w domu. Widz�c jego u�miech, Katarzyna odgad�a pow�d m�owskiej rado�ci.

� A czy mo�emy odp�yn�� jeszcze tej nocy? � spyta� z niepokojem.

� Po co ten po�piech? U Abdullaha znajdziecie bratersk� go�cin�, kt�r� ja sam ch�tnie bym wam ofiarowa�, gdybym m�g� was zabra� do Magrebu. Mo�e dzi�ki temu nie zachowasz, panie, a� tak z�ego wspomnienia z islamskiego kraju.

� Mo�esz by� pewien, �e nawet je�li nie zachowam dobrego wspomnienia o ca�ym islamie, to o tobie z pewno�ci�. Poznanie ciebie, Mansourze, to by� dar niebios, i dzi�kuj� im za to! Ale jest jeszcze ranny...

� Nie prze�yje. Abu ju� wam m�wi�.

� Wiem, lecz gdyby przynajmniej m�g� poczeka�, zanim dotrzemy do francuskiej ziemi.

� Nie przetrzyma podr�y � odpar� Mansour po chwili namys�u. � Rozumiem jednak tw�j zamiar, bracie, stanie si� wi�c, jak chcesz: jeszcze tej nocy na statku zostan� wci�gni�te �agle!

Mansour wsiad� na konia, Katarzyna za� wr�ci�a do lektyki. Walter na chwil� odzyska� przytomno��, lecz oddycha� z coraz wi�kszym trudem, a jego twarz owion�� podmuch �mierci. Pomimo to, spojrza� ca�kiem �wiadomie na Katarzyn�, kt�ra odsun�wszy zas�ony powiedzia�a �agodnie: � Oto morze, kt�re zawsze kocha�e�, o kt�rym tyle mi opowiada�e�. Nad nim szybko przyjdziesz do zdrowia!

Lecz Walter tylko pokr�ci� g�ow�, a na jego bladych wargach pojawi� si� bolesny u�miech.

� Nie... i tak jest lepiej. Ja... umieram...

� Nie m�w tak! � krzykn�a. � Zaopiekujemy si� tob�!

� Nie! Po co k�ama�? Ja wiem, �e... I jestem szcz�liwy... Prosz� ci� tylko o jedno... Musisz mi co� obieca�, Katarzyno!

� Wszystko, czego chcesz!

Walter da� znak, �eby si� zbli�y�a. Katarzyna pochyli�a si� tak nisko, �e jej ucho dotkn�o prawie ust nieszcz�nika.

� Przysi�gnij, �e Arnold nigdy si� nie dowie o tym, co si� zdarzy�o w Koce.

To by go zabola�o... a przecie� to by�a z twojej strony tylko ja�mu�na! Nie warto mu o tym wspomina�!

Katarzyna wyprostowa�a si� i chwyci�a �arliwie bezw�adn� r�k�, le��c� na materacu.

� Nie! � powiedzia�a z przekonaniem. � To nie by�a ja�mu�na! Zrobi�am to z mi�o�ci. Przysi�gam na wszystko, co mi jest najdro�sze: tamtej nocy kocha�am ci� naprawd�! Da�e� mi tyle rado�ci! Do tego stopnia, �e... � doda�a zni�aj�c g�os � �e mia�am ochot� porzuci� zamys� udania si� do Grenady!

Katarzyna umilk�a. Twarz Waltera poja�nia�a z niewys�owionego szcz�cia, jak u zadowolonego dziecka i po raz pierwszy od tamtej pami�tnej nocy Katarzyna odnalaz�a w jego wzroku p�omie�, kt�ry pali� si� w nim wtedy.

� �a�owa�aby� tego, moje kochanie... � wyszepta� � ale dzi�kuj� ci, �e mi o tym powiedzia�a�! Teraz odejd� szcz�liwy!

Katarzyna otworzy�a usta, �eby zaprotestowa�, lecz on doda� s�abn�cym g�osem: � Nie m�w nic wi�cej... Zostaw mnie... Chcia�bym m�wi� z medykiem, a nie mam ju� wiele czasu... �egnaj, Katarzyno! Tylko ciebie zawsze kocha�em...

Katarzyna poczu�a ucisk w gardle, lecz nie o�mieli�a si� odm�wi� jego pro�bie. Pochyliwszy si�, z�o�y�a na jego bladych wargach ostatni poca�unek, po czym zwr�ci�a si� do Marii, kt�ra siedz�c w k�ciku cicho jak myszka, by�a �wiadkiem ich rozmowy.

� Zawo�aj Abu! Ja wysiadam z lektyki.

Orszak posuwa� si� krok za krokiem, gdy� na drodze prowadz�cej do bia�ego miasta panowa� t�ok. Musia� to by� dzie� targowy. Maria zawo�a�a medyka, a Katarzyna po�ykaj�c �zy, ze�lizgn�a si� na ziemi�. Arnold jecha� na przedzie obok Mansoura. Zawo�a�a go z takim b�lem w g�osie, �e zatrzyma� si� i spojrzawszy na jej zalan� �zami twarz, pochyli� si� w siodle i podaj�c jej d�o� powiedzia�: � Chod�!

Podni�s� j� z ziemi, posadzi� na koniu przed sob� i otoczy� ramionami. Katarzyna ukry�a twarz na jego piersi i gorzko za�ka�a.

� Czy to ju� koniec? � spyta�.

Nie mog�c odpowiedzie�, skin�a g�ow�.

� P�acz, p�acz, moja droga! To by� wyj�tkowy cz�owiek!

Grupa Mansoura torowa�a sobie drog� do statk�w stoj�cych przy nabrze�u w�r�d handlarzy ryb i mi�czak�w, jarzyn, owoc�w i przypraw, kt�rzy siedzieli na ziemi przy koszach wype�nionych po brzegi towarem. Opr�cz �odzi rybackich w porcie sta�o kilka wielkich statk�w handlowych, dwie barbarzy�skie galery i dwa imponuj�cych rozmiar�w statki wojenne z wios�ami. Mansour wskaza� na nie r�k�.

� Oto moje statki!

Montsalvy u�miechn�� si� w duchu. Domy�li� si� bowiem, �e opr�cz zysk�w ci�gnionych z d�br w tajemniczym Maghrebie Mansour-ben-Zegris trudni� si� piractwem. My�l o oddaniu si� w r�ce jakiego� barbarzy�skiego kapitana, kt�ry na pe�nym morzu m�g� zmieni� kierunek na Aleksandri� lub Trypolis i wystawi� Mari� i Katarzyn� na targu niewolnik�w, nape�ni�a go powa�nymi w�tpliwo�ciami. Bliska �mier� Waltera wiele zmienia�a. Czy zdo�a � tylko z pomoc� Jossego � przeciwstawi� si� ca�ej za�odze i obroni� kobiety? Abu wr�ci do Grenady i muzu�manin nie wyst�pi w obronie chrze�cijanina przeciwko chciwo�ci barbarzy�c�w.

Ogarni�ty tymi ponurymi przeczuciami, Arnold mocniej przycisn�� Katarzyn� do piersi, lecz ta nie zareagowa�a na jego u�cisk. Szeroko rozwartymi oczami wpatrywa�a si� bowiem w miejsce, gdzie wp�ywa� do portu jaki� statek, zastanawiaj�c si�, czy j� wzrok nie myli.

Statek ten nie przypomina� stoj�cych w porcie. Zamiast tr�jk�tnych, w�skich jak ostrze lancy �agli, ten mia� jeden wielki kwadratowy �agiel w niebiesko-czerwone pasy. By� szeroki i przysadzisty z wysoko ustawion�, rze�bion� ruf�. Jednak to nie kszta�t statku przyku� uwag� Katarzyny, lecz �opocz�ce nad bocianim gniazdem proporce. Na jednym z nich, srebrno-z�otym, wida� by�o trzy czarne muszle �wi�tego Jakuba i trzy czerwone serca. Zna�a dobrze te znaki sygnalizacyjne.

� Jakub Serce! � krzykn�a. � Ten statek nale�y do niego! Arnold tak�e patrzy� na zbli�aj�cy si� pi�kny statek, podziwiaj�c najwi�ksz� flag� powiewaj�c� majestatycznie na wietrze.

� Lilie Andegawenii, szlak Sycylii, pale Aragonii i krzy�e Jeruzalem! � krzykn�� oniemia�y. � Kr�lowa Yolanda!... Ten statek wiezie z pewno�ci� ambasadora.

Serca ma��onk�w wype�ni�a bezgraniczna rado��. Ten statek oznacza� ojczyzn�, przyja��, lojalno�� i szlachetno��... Na nim czuliby si� ju� jak w domu.

� My�l� � powiedzia� Arnold do Mansoura � �e nie b�dzie nam ju� potrzebny tw�j statek. Tamten nale�y do przyjaciela i wiezie na pewno ambasadora mojego kraju.

� Kupca! � zauwa�y� Mansour z pogard�, dodaj�c: � Ale dobrze uzbrojonego!

W istocie, nawet z daleka wida� by�o otwarte w stron� nabrze�a paszcze sze�ciu wielkich katapult. �Magdalena�, bo tak nazywa� si� statek, nie mia�a jednak zamiaru przybija� do nabrze�a. Po�rodku portu zarzuci�a kotwic� i spu�ci�a na wod� bark�, w kt�rej znajdowa�o si� trzech m�czyzn, jeden w turbanie i dw�ch w haftowanych kapturach. Poruszaj�c energicznie wios�ami, szybko dotarli do brzegu. Poniewa� jeden z nich wyda� si� Katarzynie znajomy, wi�c nie zwa�aj�c na Arnolda, ze�lizgn�a si� z konia i pomagaj�c sobie �okciami, przebrn�a przez t�um ciekawskich. Prawie wpad�a na Jakuba Serce, kiedy ten wyskakiwa� z barki na l�d...

Jakub nie pozna� jej zrazu i chcia� odepchn�� t� zakurzon� muzu�mank�, kt�ra si� do niego przyczepi�a, lecz przyjrzawszy si� dok�adniej jej twarzy, zblad� jak chusta.

� Katarzyna?! � krzykn�� zdziwiony. � To niemo�liwe! Czy to naprawd� pani?

� Ale� tak, przyjacielu! To ja i jak�em szcz�liwa z tego spotkania! Chyba niebiosa ci� tutaj zes�a�y! To niemo�liwe... To jaki� cud...

Sama ju� nie wiedzia�a, co m�wi, ogarni�ta rado�ci� nie do wys�owienia. Arnold tymczasem pop�dzi� konia i tak�e znalaz� si� przy barce.

� I pan Arnold jest tutaj! � krzykn�� oszo�omiony mistrz Jakub. � Co za szcz�cie spotka� was, zaledwie dotkn��em ziemi! A czy wiecie, serde�ka, �e w tych okoliczno�ciach moja misja jest sko�czona?

� Jak�e to?

� A tak, �e przyby�em tu, aby was odnale��. Czy nie zauwa�yli�cie kr�lewskiego herbu na statku? Jestem ambasadorem ksi�nej-kr�lowej i przyby�em ��da� od kalifa Grenady wydania pana de Montsalvy i jego ma��onki... W zamian za wydanie jednego z jego najlepszych kapitan�w, schwytanego o wybrze�y Prowansji. Co� w rodzaju wymiany.

� Ryzykowa�e� w�asnym �yciem! � krzykn�a Katarzyna.

� Niewiele � u�miechn�� si� Jakub Serce. � M�j statek jest pot�ny, a ludzie w tyra kraju szanuj� ambasador�w i interesuj� si� wymian� handlow�. Zawsze dochodz� do porozumienia z dzie�mi Allacha, od kiedy w��cz� si� po Morzu �r�dziemnym.

Rado�� trojga przyjaci� nie mia�a ko�ca. �miali si� i m�wili wszyscy naraz, zapominaj�c o bo�ym �wiecie. Pytania pada�y jedno za drugim, nie czekaj�c na odpowied�, gdy� wszyscy chcieli natychmiast wszystko wiedzie�.

Arnold i Jakub poklepywali si� przy tym po plecach. Pierwsza otrz�sn�a si� Katarzyna, widz�c jak zza zas�on lektyki ukazuje si� zaniepokojona twarz ma�ego medyka. Poczu�a wyrzuty sumienia, �e na chwil� zapomnia�a o umieraj�cym przyjacielu, i skierowawszy b�agalne spojrzenie na Jakuba Serce, chwyci�a go za rami�, wyrywaj�c go prawie z obj�� Arnolda.

� Jakubie! Zabierz nas st�d jak najszybciej! Natychmiast!

W kilku s�owach opowiedzia�a mu smutn� histori� Waltera i opalona twarz przyjaciela spochmurnia�a.

� Biedny Walter! � powiedzia� zasmucony. � Nigdy bym nie uwierzy�... Natychmiast przeniesiemy go na pok�ad, �eby odda� ostatnie tchnienie na ojczystej ziemi!

I odwracaj�c si� w stron� towarzysz�cych mu ludzi, z kt�rych jeden, ma�y cz�owieczek o �ywych oczkach, by� sekretarzem, je�li s�dzi� po trzymanym przez niego pulpicie do pisania i po zwoju pergaminu, drugi za�, w turbanie na g�owie, spokojnie i nieruchomo sta� z ty�u, skierowa� s�owa do tego ostatniego: � Panie Ibrahimie, jeste� w swoim kraju i jeste� wolny, poniewa� ja odnalaz�em swoich przyjaci�.

� Dzi�kuj� za kurtuazj�, panie... Wiedzia�em, �e nie musz� si� niczego obawia� z twojej strony. Niecz�sto zdarza si� wi�niowi przebywa� w takim wi�zieniu jak tw�j statek. Dlatego p�yn��em z tob� bez strachu.

� Mia�em twoje s�owo, panie, �e nie uciekniesz, i to mi wystarczy�o!

� odpar� Jakub. � �egnaj, Ibrahimie!

Wi�zie�, sk�oniwszy si� g��boko, znikn�� w t�umie. Tymczasem marynarze Jakuba wynie�li cia�o umieraj�cego z lektyki i umie�cili je w barce. Abu usiad� obok niego i powiedzia�: � Zostan� przy nim do ko�ca, Kiedy ruszacie w morze?

� Pojutrze � odpar� Jakub Serce. � Musz� za�adowa� jedwabie, meble inkrustowane, przyprawy, wyprawione sk�ry, garnki i zwoje pergaminu...

Katarzyna u�wiadomi�a sobie, �e Jakub co prawda przyby� po nich jako przyjaciel, lecz ta podr� � przedsi�wzi�ta z przyja�ni � musia�a mu si� jednak zwr�ci�...

Kiedy barka z umieraj�cym ruszy�a w stron� statku, Katarzyna zbli�y�a si� do Jakuba i spyta�a: � W jaki spos�b dowiedzia�e� si�, przyjacielu, �e tutaj jeste�my?

� To d�uga historia, lecz odpowiem w dw�ch s�owach: wszystko sta�o si� dzi�ki starej hrabinie de Ch�teauviliain. Pono� opu�cili�cie j� w samym sercu g�r, zostawiaj�c w jej r�kach giermka pana Arnolda. Dama ta poci�gn�a go ostro za j�zyk, po czym szybko wr�ci�a do Angers do ksi�nej pani i opowiedzia�a jej ca�� histori�. A kr�lowa Yolanda wezwa�a mnie i razem zorganizowali�my moj� wypraw�.

� To niewiarygodne! � krzykn�a oszo�omiona Katarzyna. � Ermengarda, kt�ra chcia�a za wszelk� cen� po��czy� mnie z ksi�ciem Filipem!

� Mo�liwe... dop�ki sama wierzy�a, �e jest to dla ciebie najlepsze rozwi�zanie. Lecz kiedy zrozumia�a, �e raczej dasz si� posieka�, ni� zaprzestaniesz poszukiwa� pana Arnolda, zrezygnowa�a ze swego pomys�u i postanowi�a ci pom�c. Starszej pani zale�y przede wszystkim na twoim szcz�ciu. Nie mo�esz sobie wyobrazi�, ile zamieszania by�o przez ni� przed moim wyjazdem. Z trudem uda�o mi si� wyperswadowa� jej podr� statkiem!

� Kochana Ermengarda... � westchn�a Katarzyna z rozczuleniem.

� To wyj�tkowa kobieta... Lecz powiedz mi, sk�d hrabina mog�a wiedzie�, �e dotr� �ywa do Grenady i �e odnajd� Arnolda?

Jakub Serce u�miechn�� si� kpi�co i rzek�: � Hrabina zna ci� dobrze! Wiedzia�a, �e gdyby tw�j m�� zosta� uwi�ziony w samym sercu Afryki, znalaz�aby� spos�b, �eby go stamt�d wyrwa�! Oczywi�cie droga by�aby tylko troch� d�u�sza...

Zbli�a� si� �wit, kiedy w kajucie znajduj�cej si� na rufie Walter wyzion�� ducha z twarz� zwr�con� w stron� morza, kt�rego nie dane ju� mu by�o przeby�. Jego agonia by�a straszna. Powietrze nie dociera�o do poszarpanych p�uc i walka ze �mierci� by�a z g�ry przegrana.

Przebywaj�cy wraz z nim w kajucie Katarzyna, Arnold, Abu, Josse, Maria i Jakub Serce w milczeniu uczestniczyli w beznadziejnej walce olbrzyma o �ycie.

W ko�cu nast�pi�y ostatnie konwulsje i westchnienie podobne do rz�enia, po czym olbrzymie cia�o zesztywnia�o ko�ysane �agodnie ruchami zakotwiczonego statku, kt�ry w tej chwili zazgrzyta� ponuro, a mewy i rybitwy siedz�ce na pok�adzie zerwa�y si� do lotu z przera�liwym jazgotem.

Katarzyna zrozumia�a, �e to koniec. Szlochaj�c dotkn�a dwoma palcami powiek przyjaciela, zamykaj�c na zawsze jego oczy, po czym przytuli�a si� do Arnolda ukrywszy zalan� �zami twarz na jego piersi.

Przygn�biaj�c� cisz� przerwa�o ciche kaszlni�cie Jakuba.

� Kiedy wstanie s�o�ce, wrzucimy jego cia�o do morza.

� Nie! � zaprotestowa� Abu. � Obieca�em mu, �e dopilnuj� jego poch�wku. Zaraz ci powiem, co masz czyni�!

Obaj wyszli, a Katarzyna ukl�k�a z Arnoldem przy �o�u zmar�ego, by pomodli� si� za jego dusz�. Do��czyli do nich Josse i Maria. Mimo �e Josse mia� oczy b�yszcz�ce od �ez, to nie spuszcza� wzroku z ma�ej Marii, kt�r� od pewnego czasu jakby wzi�� pod swoj� opiek�.

Trzy godziny p�niej przed za�og� zgromadzon� na pok�adzie �Magdaleny�, przy nieustaj�cych d�wi�kach okr�towego dzwonu towarzysz�cemu poch�wkowi, odby�a si� niecodzienna ceremonia.

Statek powoli wp�yn�� do portu, a za nim p�yn�a ��d� �aglowa, wy�o�ona s�om�, na kt�rej le�a�o cia�o Normandczyka owini�te ca�unem. Na wysoko�ci latami morskiej Montsalvy wskoczy� do �odzi i podni�s� �agiel, nast�pnie, po linie ��cz�cej statek z �odzi�, Arnold wspi�� si� na �Magdalen�. Po powrocie na pok�ad przeci�� sznur. Barka, jakby popychana niewidzialn� r�k�, nabra�a wiatru w �agiel i szybko min�a czerwony kad�ub statku o spuszczonych wios�ach. Zebrani na pok�adzie widzieli, jak unosi d�ugi, bia�y kszta�t. Wtedy Abu poda� Arnoldowi wielki jesionowy �uk. Umie�ciwszy w nim p�on�c� strza��, napi�� musku�y... Strza�a �wisn�a i utkwi�a w samym �rodku �odzi, zapalaj�c s�om�. Barka momentalnie stan�a w p�omieniach. Cia�o znikn�o za zas�on� ognia, podniecanego przez wiatr, kt�ry uni�s� ��dk� na pe�ne morze...

Arnold opu�ci� �uk i spojrzawszy b�yszcz�cymi oczami na Katarzyn� rzek�: � Tak odchodzili ongi� drog� ku wieczno�ci kapitanowie statk�w-w��w. Ostatni wiking mia� taki pogrzeb, jakiego sobie �yczy�...

Nast�pnego dnia o �wicie niebiesko-czerwony �agiel �Magdaleny� zosta� wci�gni�ty na maszt i statek Jakuba Serce majestatycznie opu�ci� port w Almerii. Katarzyna przytulona do Arnolda pod wsp�lnym p�aszczem spogl�da�a na oddalaj�ce si� bia�e miasto, staraj�c si� wypatrzy� w�r�d ruchu panuj�cego na nabrze�u �mieszny, pomara�czowy turban Abu-al-Khayra.

Po �mierci Waltera by�o jej ci�ko na duszy, gdy� jemu zawdzi�cza�a odzyskane szcz�cie, lecz ma�y medyk nie pozwoli� jej na rozczulenie.

� M�drzec powiedzia�: �Nieobecno�� istnieje dla tych, kt�rzy nie potrafi� kocha�. Jest jak z�y sen, z kt�rego cz�owiek budzi si� pewnego dnia, �eby natychmiast o niej zapomnie�... Pewnego dnia zapukam do waszych drzwi. Musz� zbada� jeszcze wiele dziwnych zwyczaj�w, jakim ho�dujecie w waszym kraju � doda�.

Kiedy miasto znikn�o z oczu, Katarzyna uda�a si� na dzi�b, by obserwowa�, jak statek tnie niebiesk� wod� morsk�, i kr���ce nad pok�adem bia�e mewy. Daleko za horyzontem czeka�a Francja, ziemia rodzinna, �miech ma�ego Micha�a, poczciwa twarz Sary, �ylaste r�ce i wierne oczy ludzi z Montsalvy. Spojrza�a na Arnolda, kt�rego wzrok r�wnie� b��dzi� po linii horyzontu.

� Wracamy do domu... � szepn�a. � Czy tym razem ju� na zawsze?

U�miechn�� si� do niej na sw�j spos�b, czule i kpi�co zarazem, po czym odpar�: � S�dz�, kochana, �e to ostatnia w�dr�wka pani de Montsalvy!

�Magdalena� wyp�yn�a na pe�ne morze, nabra�a wiatru w �agiel i jak ogromny, wyzwolony ptak ulecia�a na grzbietach niebieskich fal.