<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink"><description><title-info><genre>love_history</genre><author><first-name>Benzoni</first-name><last-name>Juliette</last-name></author><book-title>R�a Yorku</book-title><annotation><p>Jesie� 1922 roku. Tajemniczy kolekcjoner z Warszawy - Szymon Aronow zwany Kulawym - powierza ksi�ciu Morosiniemu, znawcy starych klejnot�w, niebezpieczn� misj� odszukania czterech kamieni szlachetnych skradzionych niegdy� ze �wi�tyni Jerozolimskiej. Po odnalezieniu szafiru zwanego B��kitn� Gwiazd� ksi��� wyrusza do Anglii, gdzie ma si� znajdowa� bezcenny diament - R�a Yorku. Zaczyna si� szalona przygoda pe�na niebezpiecze�stw i emocji, bowiem �w kamie� jest obiektem po��dania wielu os�b, kt�re zrobi�yby wszystko, aby go zdoby�. Jak� rol� odgrywa w tej sprawie m�odziutka Polka - Anielka Solma�ska, kt�ra pragn�c mi�o�ci i pomocy Morosiniego, zarazem zdaje si� prowadzi� w�asn�, podw�jn� gr�? </p></annotation><date/><lang>pl</lang><src-lang>fr</src-lang></title-info><document-info><author><first-name/><last-name/></author><program-used>calibre 0.9.22, FictionBook Editor Release 2.6, fb2cut 2.5.4, fb2cut 2.6.2</program-used><date value="2014-08-07">24.7.2014</date><id>b01fc6d3-0a82-4c75-83cb-865829e66761</id><version>1.0</version></document-info></description><body><title><p>Juliette Benzoni</p><p>R�a Yorku</p></title><section><title><p>Cz�� pierwsza </p><p>Londy�skie mg�y </p></title><section><title><p>Rozdzia� pierwszy </p><p>Spadkobiercy</p></title><p>Mo�na by rzec, �e by� to prawie kraniec �wiata... </p><p>G�rzyste ziemie Szkocji ko�czy�y si� tu w niebezpiecznych, spienionych i m�tnych wodach, przez kt�re przebiega� zdradziecki pr�d Pentland Firth. Za ostatnim wa�em, za kt�rym rozpo�ciera� si� a� po biegun bezmiar w�d arktycznych, k��bi�y si� g�ste mg�y spowijaj�ce wyspy Orkady, a jeszcze dalej Szetlandy. </p><p>Obie wyspy, kt�re zamieszkiwali zachowuj�cy prastare tradycje potomkowie wiking�w, nale�a�y do Wielkiej Brytanii. Tutejsza ludno�� by�a wierna i lojalna, chocia� przez wiele wiek�w �y�a pod protektoratem Norwegii. </p><p>Oparty o na wp� zburzony mur wie�y stra�niczej Aldo Morosini obserwowa� dziki i wspania�y pejza� morski, staraj�c si� zapanowa� nad wzruszeniem; zakotwiczony po�rodku ma�ej zatoczki �Robert-Bruce" �egna� si� na zawsze ze swym panem, lordem Killrenanem, podst�pnie zamordowanym kilka miesi�cy wcze�niej w Egipcie. </p><p>Jego doczesne szcz�tki przyby�y w�a�nie na pok�adzie jachtu do ziemi przodk�w. </p><p>Gwizdek dow�dcy za�ogi �egna� kapitana, podczas gdy marynarze opuszczali ci�k� trumn� do �odzi przymocowanej do d�ugiego, czarnego kad�uba �Roberta-Bruce'a". </p><p>Kiedy trumna znalaz�a si� ju� na pok�adzie, na jachcie zawy�a syrena. Wios�a zanurzy�y si� w wodzie i ��d� skierowa�a si� w stron� brzegu, gdzie wok� pastora i rodziny zgromadzi� si� niewielki t�um. Rodzina nie by�a liczna - sze�� os�b pogr��onych w przepisowej �a�obie z wymuszonym smutkiem na twarzach, po kt�rych nie sp�yn�a ani jedna �za. Trzej synowie z �onami jedynej siostry zmar�ego. �adne z nich nie odczuwa�o najmniejszego smutku z powodu �mierci wuja. Pozostawali tylko jego spadkobiercami - ot, i wszystko! R�wnie� i z tego powodu Morosini wola� trzyma� si� na uboczu. Postanowi� podej�� do tych os�b mo�liwie jak najp�niej, gdy� jego smutek by� szczery; bardzo lubi� starego marynarza, chocia� nie ��czy�y ich wi�zy krwi. Sir Andrew przez wiele lat darzy� dyskretn� i g��bok� mi�o�ci� ksi�n� Izabel�, zmar�� matk� Morosiniego. </p><p>Kiedy owdowia�a, sir Andrew zdoby� si� na odwag� i poprosi� j� o r�k�, ale Izabela de Montlaure, ksi�na Morosini, pozosta�a wierna jednej mi�o�ci. Podobnie zreszt� jak Killrenan, kt�ry nigdy si� nie o�eni� i wybra� los wiecznego tu�acza przemierzaj�cego oceany �wiata. Jednak�e, od czasu do czasu, jego jacht rzuca� kotwic� w Wenecji, w basenie �w. Marka, a sir Andrew pojawia� si� z wielkim bukietem kwiat�w, rzadkimi przyprawami i wspania�ymi s�odyczami przywiezionymi z dalekich kraj�w, aby z�o�y� ho�d wybrance serca. Zawsze zadawa� to samo pytanie i zawsze otrzymywa� t� sam� odpowied�, wi�c odp�ywa�, nie trac�c jednak nadziei. Pojawia� si� znowu po dw�ch lub trzech latach z coraz bardziej przerzedzon� czupryn�, z coraz liczniejszymi zmarszczkami, ale ci�gle z t� sam� mi�o�ci� w sercu. </p><p>Tylko jeden raz, w czasie ostatniej wizyty, wierny s�uga Izabeli chcia� jej ofiarowa� wspania�y dar, przedmiot niezwyk�y: bransolet� ze szmaragd�w i szafir�w, kt�r� dawno temu w�adca Mogo��w Szahd�ahan podarowa� swej ukochanej ma��once Mumtaz Mahal i dla kt�rej zbudowa� p�niej Tad� Mahal, najpi�kniejszy grobowiec �wiata. </p><p>Sir Andrew s�dzi� naiwnie, �e ksi�na Izabela potraktuje ten warto�ciowy prezent jedynie jako ho�d i symbol wierno�ci, ale si� pomyli�: wdowa po Enrico Morosinim odm�wi�a przyj�cia bransolety. Trzy lata p�niej Killrenan poprosi� wi�c Aida, kt�ry w mi�dzyczasie zosta� antykwariuszem i znawc� starej bi�uterii, aby sprzeda� w jego imieniu bransolet�. Do��czy� jednak do tej pro�by pewne zastrze�enie: klejnot nie m�g� si� znale�� w r�kach poddanego brytyjskiego - ani kobiety, ani m�czyzny... Zarz�dziwszy to, odp�yn�� na morza. </p><p>W tamtej chwili Morosini wzi�� t� pro�b� za kaprys i nie zrozumia�, o co staremu Killrenanowi chodzi�o. O�wiecenie przysz�o po spotkaniu z krewn� sir Andrew - czaruj�c�, eleganck�, lecz troch� niepokoj�c� Mary Saint Albans. Trawi�a j� szalona nami�tno�� do kamieni szlachetnych. W czasie jednej z presti�owych aukcji w domu aukcyjnym Drouot w Pary�u widzia�, jak straci�a panowanie nad sob�, gdy nie uda�o jej si� przelicytowa� kt�rego� z Rothschild�w. A kiedy odwiedzi�a Aida w Wenecji, b�aga�a niemal na kolanach, aby sprzeda� jej bransolet� Killrenana. By�a bowiem pewna - i nie myli�a si�! - �e wuj powierzy� j� Morosiniemu. Pro�by nie zda�y si� na nic. Aby pozby� si� natr�tnej kobiety, ksi��� antykwariusz wm�wi� jej, �e lord nie zostawi� mu bransolety, gdy� wo�a� mie� ten znak dawnej mi�o�ci blisko siebie. Zabra� go wi�c w podr� dooko�a �wiata, nie okre�laj�c daty powrotu. By� mo�e zamierza� nawet zatrzyma� si� na sta�e w Indiach, sk�d klejnot pochodzi�. </p><p>Niestety, sir Andrew dop�yn�� jedynie do Port-Saidu, gdzie zgin�� z r�k z�oczy�cy, kt�ry postanowi� go okra��. Smutny i bezsensowny koniec dla tak wspania�ego i skromnego cz�owieka. </p><p>O tym wszystkim my�la� Aldo, podczas gdy tu� przy brzegu czterech pot�nych marynarzy z �Roberta-Bruce'a" wspomaganych przez czterech krzepkich tubylc�w, kt�rych kolana zas�ania�y zielono-czerwono-czarne kilty, d�wiga�o na ramionach ci�k�, cedrow� trumn�, kieruj�c si� w stron� krypty. Znajdowa�a si� ona w starym zamczysku. W tym momencie dw�ch dudziarzy odzianych w tradycyjne stroje zacz�o gra� na instrumentach, kt�rych przenikliwy d�wi�k zag�uszy� syren� jachtu. Stan�li na czele orszaku, a wszyscy pozostali ruszyli za nimi. Aldo obserwowa�, jak nadchodz�. Stroma droga wiod�ca w kierunku zamku doskonale si� z nim komponowa�a. Tworz�ce j� kamienie gdzieniegdzie przypomina�y wytarte stopnie schod�w i zdawa�y si� tworzy� harmonijn� ca�o�� z, r�wnie� kamiennymi, murami budowli. Zamek Killrenan�w wzniesiony w XII wieku mia� kszta�t kwadratowej, imponuj�cej, szturmuj�cej niebo wie�y, u kt�rej st�p rozci�ga�y si�, niczym odpoczywaj�ca sfora, budynki gospodarcze i kaplica, miejscami otoczone jeszcze wa�ami. W tej chwili czeka� on na ostatniego ze swych syn�w. Ci, kt�rzy pod��ali za trumn� zmar�ego, nie zas�ugiwali na to, by obj�� zamek w posiadanie. Tego Morosini by� pewien. </p><p>W ten wrze�niowy dzie� pogoda by�a �askawa. Przez nieregularne spi�trzenia chmur przesuwaj�cych si� na zach�d przenika�y promienie s�o�ca. Na ostatni� ziemsk� drog� Andrew Killrenana g�rzyste tereny przywdzia�y najpi�kniejsze barwy, kt�re wkr�tce mia�y znikn�� w mg�ach i �niegach srogiej zimy. By�a to zadziwiaj�ca symfonia kolor�w: indygo, fioletu i szaro�ci, w�r�d kt�rych po�yskiwa� niekiedy, niczym rzadki kwiat, z�otawy lub rudawy li��. </p><p>Kiedy orszak dotar� do starego mostu zwodzonego i olbrzymiej bramy nabijanej stalowymi gwo�dziami, Aldo pomy�la�, �e najwy�szy czas do��czy� do �a�obnik�w, aby wzi�� udzia� w ceremonii. Pochyli� si� wi�c, aby podnie�� le��cy u jego st�p olbrzymi bukiet z niebieskich ost�w przewi�zanych wst�g� w barwach rodowych lorda, ale wtedy jaka� pomarszczona d�o� poda�a mu go i da� si� s�ysze� lekko zachrypni�ty g�os: </p><p>- To dobry pomys�, te osty. Symbol naszej krainy. Dobrze pasuj� do starego Andrew. Mo�e troch� go pociesz�, bo chyba nie jest rad, i� zostawia nazwisko i zamek tym ludziom? </p><p>Odwr�ciwszy g�ow�, Morosini zobaczy� cz�owieka o pergaminowej sk�rze i ziemistej cerze, kt�rego z powodu niskiego wzrostu wzi�� w pierwszej chwili za skrzata z wrzosowisk. Przybysz mia� na sobie kilt z tartanu, sk�rzan� torb� zwan� sporranem i beret w barwach klanu. Wszystko to mocno pachnia�o pieprzem z Jamajki, co oznacza�o, �e chodzi o str�j galowy wyci�gany ze skrzyni jedynie przy wielkich okazjach. Kichn�wszy trzy razy, Aldo odsun�� si� troch�, aby nie sta� na linii wiatru. </p><p>- S�dzi pan, �e Andrew potrzebuje pocieszenia? </p><p>- Nie mam co do tego w�tpliwo�ci! Powie mi pan, �e w takim razie sam powinien postara� si� o spadkobierc�w, zamiast p�ywa� po morzach przez trzy czwarte �ycia. Gdyby po�lubi� Flor� Mac Neil, nie by�by teraz w takiej sytuacji. - A kt� to taki ta Flora Mac Neil? </p><p>- To w�a�nie j� wybra� mu na �on� stary Angus. Przyznaj�, �e mo�e nie grzeszy�a urod�, ale by�a zdrowa, mia�a dobry posag i wyda�aby na �wiat zdrowe dzieci. No c�, on jej nie chcia�, zgoda. Ale nie powie mi pan, �e w czasie podr�y dooko�a �wiata nie m�g� znale�� dziewczyny, kt�ra by mu odpowiada�a. </p><p>- Znalaz� tak�, ale nie by�a wolna, a on, niestety, nigdy nie pokocha� innej. </p><p>Niski m�czyzna przesun�� beret z zagniewan� min� i podrapa� si� po siwej czuprynie. </p><p>- A to pech! Mimo wszystko powinien by� pomy�le� o przych�wku. To musi by� dla niego wielka kara, je�li widzi stamt�d, gdzie si� obecnie znajduje, syn�w swej zmar�ej, szalonej siostry Ma�gorzaty, kt�rzy drepcz� za trumn�, �eby zgarn�� jego maj�tek. </p><p>- Jego siostra by�a szalona? - zapyta� Morosini, kt�ry nie wiedzia� nawet, �e Andrew mia� tak blisk� rodzin�. </p><p>- Nie tak szalona, �eby trzeba by�o j� zamkn��, ale prawie! Trzeba przecie� nie mie� dobrze w g�owie, �eby po�lubi� Anglika i do tego urz�dnika s�dowego, kiedy wok� kr�ci�o si� kilku ros�ych ch�op�w z naszych stron... I teraz sam pan widzi, co z tego wynik�o! Ten Desmond Saint Albans, kt�ry w�a�nie staje si� dziesi�tym hrabi� Killrenan, przypomina z wygl�du gom�k� mas�a. Jest dobrze ubrany i to wszystko, co mo�na o nim powiedzie�. Jego bracia s� do niego podobni, ale jeszcze bardziej nijacy. Zona wydaje si� do�� �adna, lecz to nie jest dziewczyna st�d, to wida� od razu. Prosz� spojrze�, jak idzie na tych wysokich obcasach po kamiennej �cie�ce. Taka z pewno�ci� pochodzi z miasta. Nigdy nie mieszka�a na wsi. Jakie to wszystko �a�osne... </p><p>Wenecjanin z trudem powstrzyma� si� od u�miechu: ten cz�owiek mia� racj�! Zgrabne �ydki lady Mary podkre�lone jeszcze czarnymi po�czochami z jedwabiu ryzykowa�y wiele, chocia� w jaki� cudowny spos�b udawa�o si� jej zachowa� r�wnowag�. Uczepi�a si� ramienia �gom�ki mas�a"; m�czyzna najwyra�niej nie by� zadowolony, �e musi j� podtrzymywa�, i z pewno�ci� wola�by i�� sam za trumn�, aby podkre�li� swoj� now� pozycj�. </p><p>Aldo by� zaskoczony odkryciem tej pary spadkobierc�w. Wiedzia� oczywi�cie od samej Mary, �e jej m�� jest jednym z bratank�w sir Andrew, ale nigdy nie wspomina�a, �e najwa�niejszym. A wi�c to im b�dzie musia� z�o�y� kondolencje? Ma�o przyjemna perspektywa, kt�rej nie mo�na unikn��. </p><p>Wzdychaj�c, ma�y cz�owieczek poda� Morosiniemu bukiet. </p><p>- Musi pan ju� i��. W�a�nie wchodz�... </p><p>- A pan nie p�jdzie ze mn�? </p><p>- Nie, przyszed�em tylko powita� Andrew na naszej ziemi, ale nie mam nic do roboty w zamku Killrenan�w. Je�li powiem, �e nazywam si� Malcolm Mac Neil, z pewno�ci� pan zrozumie. Jestem bratem tej, kt�rej on nie chcia�. A pan kim w�a�ciwie jest? </p><p>- Cudzoziemcem, wiernym przyjacielem... i synem tej, kt�ra nie chcia�a jego... </p><p>- Ach! Lepiej by�oby wi�c, �eby pan tam teraz nie szed�, tylko poczeka� i pomodli� si� w spokoju, kiedy wszyscy sobie p�jd�. Ci ludzie to obcy, zaraz si� st�d wynios�. Pewnie pan si� domy�la, �e nie b�dzie �adnego draigie. Oni nie znaj� si� na naszych obyczajach. </p><p>- Draigie? A c� to takiego? Nie znam tego s�owa. </p><p>- To stypa. Nazwa pochodzi z j�zyka gaelickiego. Wypada, �eby �ywi zjedli, a przede wszystkim napili si� dobrej whisky, by uczci� pami�� tego, kt�rego nie ma ju� w�r�d nich. No to �egnam pana! </p><p>Ma�y cz�owieczek odszed� szybkim krokiem w kierunku wrzosowisk, podczas gdy Aldo, nie s�uchaj�c jego rady, skierowa� si� w stron� zamku. </p><p>Ceremonia w krypcie by�a prosta i kr�tka. Pastor wyg�osi� zwi�z�e kazanie i zm�wi� kilka modlitw. Podczas gdy dudy gra�y Amazing Grace*, trumna spocz�a w pustej niszy.� </p><p>* �Cudowna Bo�a laska" - XVIII-wieczna protestancka angielska pie�� religijna autorstwa Johna Newtona. </p><p>Nast�pnie wszyscy opu�cili krypt� w milczeniu. Jedynie Aldo zatrzyma� si� przez chwil�, aby po�o�y� wi�zank� z niebieskich ost�w i wyszepta� s�owa ostatniego po�egnania. </p><p>Wenecjanin mia� wielk� ochot� pozosta� tu d�u�ej i poczeka�, a� przyjaciele i rodzina rozejd� si�, ale nie uczyni� tego. Nie by�oby grzecznie nie z�o�y� kondolencji i chocia� jego stosunki z now� ksi�n� nie nale�a�y do najlepszych, gdyby tak post�pi�, da�by dow�d pewnego rodzaju tch�rzostwa. </p><p>Gdy tylko wszed� na dziedziniec, stwierdzi�, �e podejrzenia ma�ego cz�owieczka si� sprawdzi�y. By�o jasne, �e �wie�o upieczony lord nie ma najmniejszej ochoty podj�� kogokolwiek na zamku pocz�stunkiem. On sam i jego bliscy stan�li przed kaplic� w r�wnym szeregu, �ciskaj�c d�onie sk�adaj�cym kondolencje i odpowiadaj�c na nie z powa�nymi minami. Przysz�a kolej i na Aida. </p><p>Kiedy przedstawiaj�c si�, u�cisn�� d�o� sir Desmonda, spostrzeg� w jego pos�pnym do tej pory spojrzeniu iskierk� zainteresowania. W �wiecie wszelkiego rodzaju kolekcjoner�w, a w szczeg�lno�ci kolekcjoner�w bi�uterii, ksi��� wenecki, kt�ry z konieczno�ci sta� si� antykwariuszem, a z zami�owania znawc� starych klejnot�w, by� bardzo znany. Nowy lord Killrenan nale�a� do tego �wiata i w lot wyczu� okazj�. </p><p>- Czy zostanie pan jaki� czas w Szkocji? - zapyta�. </p><p>- Nie. Natychmiast wyje�d�am do Inverness, gdzie jestem oczekiwany, a jutro b�d� ju� w Londynie. </p><p>- Przypuszczam, �e ta s�ynna aukcja zatrzyma tam pana przez kilka dni? Z przyjemno�ci� si� z panem spotkam, je�li zechce mi pan po�wi�ci� chwil�. </p><p>- Ch�tnie! - odpowiedzia� uprzejmie Morosini, my�l�c jednak, �e przyjemno�� nie b�dzie obustronna. </p><p>Nowy lord wcale mu si� nie podoba�. Jego twarz wygl�da�a na uformowan� z mas�a, jak stwierdzi� to ju� wcze�niej ma�y cz�owieczek, i nie by�a ciekawa. A do tego ten pos�pny wzrok... </p><p>Aldo uk�oni� si� szybko jego dw�m braciom i stan�� przed �on� Desmonda, zastanawiaj�c si�, jak taka �adna kobieta mog�a si� zwi�za� z osob� tak ma�o atrakcyjn�. To prawda, �e b�d�c zapalonym kolekcjonerem starych jaspis�w, m�ody lord Killrenan musia� posiada� spory maj�tek i by� mo�e podziela� r�wnie� pasj� Mary do klejnot�w. </p><p>Aldo myli� si�, s�dz�c, �e uda mu si� odej��, pozdrowiwszy j� kilkoma zdawkowymi s�owami. Nawet nie podaj�c mu r�ki, stwierdzi�a: </p><p>- Mia�am nadziej�, �e si� pan tu pojawi. Musimy porozmawia�. </p><p>- Ale o czym, na mi�y B�g? </p><p>- Dobrze pan wie: o bransolecie ksi�niczki Mumtaz Mahal. </p><p>- Nie jest to miejsce ani czas - rzek� Aldo z powag� w g�osie. - A poza tym nie mam w tej sprawie nic wi�cej do powiedzenia... </p><p>- Jestem innego zdania. Chyba pan nie zaprzeczy, �e mnie ok�ama�, m�wi�c, �e wuj nie zostawi� jej u pana? Nasz notariusz otrzyma� znaczn� sum� pieni�dzy pochodz�c� ze sprzeda�y przedmiotu, kt�ry powierzy� panu lord Killrenan. </p><p>- No wi�c to prawda. M�j stary przyjaciel rzeczywi�cie zostawi� u mnie ten przedmiot w depozycie, ale wcze�niej z�o�y� formalne zastrze�enie. Nie wolno by�o mi go sprzeda� �adnemu poddanemu brytyjskiemu. </p><p>Jej jasna twarz zaczerwieni�a si�. </p><p>- Tak zdecydowa�? I oczywi�cie ten przedmiot to by�a w�a�nie bransoleta. </p><p>Komu j� pan sprzeda�? </p><p>- Dyskrecja to najwa�niejsza cecha w moim zawodzie. </p><p>- Ale ja musz� to wiedzie�. </p><p>- Najdro�sza, nie zatrzymuj ksi�cia Morosiniego - przerwa� matowym g�osem Desmond. - Jest oczekiwany, a my mamy przecie� narad� rodzinn�. Zobaczymy si� jeszcze, nieprawda�? - dorzuci�, kieruj�c w stron� Aida co�, co w ostateczno�ci mo�na by nazwa� u�miechem. - Przynajmniej w dniu aukcji, kiedy wszyscy si� spotkamy. </p><p>Wenecjanin uk�oni� si� bez s�owa i opu�ci� zamek, udaj�c si� w kierunku wynaj�tego auta, kt�re czeka�o na niego tu� przy wrzosowisku. Nie spodoba�o mu si� ostatnie zdanie wypowiedziane przez Desmonda. Pomimo pozornej uprzejmo�ci wyczu� w nim co� w rodzaju pogr�ki, ale natychmiast odrzuci� to podejrzenie. Je�li zacznie pos�dza� wszystkich o z�e intencje i wsz�dzie widzie� nieprzyjaci�, nigdy nie doko�czy zleconej mu misji. Nawet je�li zami�owanie do szlachetnych kamieni uczyni�o lady Mary troch� szalon�, a sir Andrew nie przepada� za swoj� rodzin�, nie oznacza�o to wcale, �e sk�ada�a si� ona ze z�oczy�c�w. Na szcz�cie zatrzymano w ko�cu zab�jc� starego lorda - fanatycznego Hindusa, kt�ry nast�pnie powiesi� si� w wi�zieniu, wykorzystuj�c w tym celu materia� ze swego turbanu. Gdyby nie to, Aldo ch�tnie przypisa�by ten mord spadkobiercom. Szczerze m�wi�c, przysz�o mu to ju� na my�l, mimo �e wydarzenie mia�o miejsce daleko st�d... </p><p>Przed zaj�ciem miejsca w samochodzie Aldo rzuci� ostatnie spojrzenie na star�, feudaln� wie��, na kt�rej szczycie trzepota�a na przesyconym wilgoci� wietrze flaga w barwach Killrenan�w. Z ca�� pewno�ci� jego stary przyjaciel m�g� teraz liczy� wy��cznie na towarzystwo przodk�w. </p><p>Pogoda si� zmienia�a. Niebo stawa�o si� coraz bardziej czarne, a k��bi�ce si� mg�y otula�y Orkady. Poni�ej, w ma�ej zatoczce za�oga �Roberta-Bruce'a" podnosi�a kotwic�, �egnaj�c swego pana ostatnim odg�osem syreny. Nadchodzi�a burza. Jacht musia� jak najszybciej znale�� jakie� pewniejsze schronienie. Ruszy� te� samoch�d, wioz�c Aida do stolicy Highlands*, Inverness, odleg�ej o oko�o sto czterdzie�ci mil. </p><p>* Angielska nazwa g�rzystego regionu Szkocji obejmuj�cego G�ry Kaledo�skie i Grampiany. </p><p>W czasie podr�y, kt�ra mog�aby by� przyjemna, gdyby nie fatalna pogoda, Aldo stara� si� nie my�le� o zmar�ym przyjacielu, natomiast zaj�� si� my�lami o aukcji wspomnianej wcze�niej przez sir Desmonda, kt�rej przedmiotem mia� by� historyczny, bezcenny klejnot - R�a Yorku. Nazywano tak du�y diament kaboszon, zajmuj�cy dawniej centralne miejsce ozdoby, kt�rej pozosta�e cz�ci zagin�y i kt�ra przedstawia�a herb rodziny York�w. Ozdoba ta nazwana by�a Bia�� R� i zosta�a ofiarowana Karolowi Zuchwa�emu, Ksi�ciu Burgundii, przez trzeci� �on�, ksi�niczk� angielsk� Ma�gorzat� w czasie ceremonii za�lubin maj�cej miejsce w Damme w dniu 3 lipca 1468 roku. R�a zagin�a wraz z wi�kszo�ci� skarbu Burgundczyka po przegranej bitwie pod Grandson. </p><p>Ale historia diamentu nie zacz�a si� wraz z dynasti� angielsk�. Si�ga�a zamierzch�ych czas�w, gdy� kamie� przywieziony z Indii przez karawany kr�lowej Saby i ofiarowany jej przez kr�la Salomona zosta� nast�pnie na jego polecenie osadzony wraz z jedenastoma innymi klejnotami w du�ej, z�otej p�ytce zwanej pektora�em arcykap�ana i przeznaczony dla �wi�tyni w Jerozolimie. </p><p>Mimo wielu historycznych zawirowa� pektora� nie zosta� zniszczony, cho� kilka jego klejnot�w zagin�o. Trafi� do niezwyk�ego cz�owieka: kulawego, jednookiego �yda, bardzo bogatego, ale przede wszystkim niezwykle tajemniczego i dysponuj�cego olbrzymi� wiedz�. By� to niejaki Szymon Aronow. Aldo Morosini spotka� go ostatniej wiosny w jego kryj�wce, do kt�rej dotar� d�ugimi podziemnymi korytarzami znajduj�cymi si� pod dzielnic� �ydowsk� w Warszawie. Szymon Aronow mia� dla swego go�cia zadanie. Chcia�, aby Aldo, wybitny znawca starych kamieni szlachetnych, pom�g� mu odszuka� cztery brakuj�ce klejnoty z pektora�u. A wszystko to w bardzo szczytnym celu - zgodnie z tradycj� lud Izraela odzyska ojczyzn� i niezale�no��, kiedy zostanie mu zwr�cony �w pektora� - symbol dwunastu �ydowskich plemion. Nale�a�o jednak najpierw odnale�� wszystkie kamienie. </p><p>Aronow nieprzypadkowo wybra� ksi�cia antykwariusza. Jego rodzina ze strony matki posiada�a od kilku wiek�w jeden z czterech brakuj�cych kamieni, szafir zwany szafirem Wizygot�w lub B��kitn� Gwiazd�. Aronow mia� nadziej�, �e jego go�� zgodzi si� �w klejnot odsprzeda�. Nie wiedzia�, �e Izabela Morosini, ostatnia w�a�cicielka, zosta�a zamordowana, a B��kitna Gwiazda skradziona. </p><p>Tamtej nocy �yd i chrze�cija�ski ksi��� zawarli porozumienie. By�o ono owocne, gdy� przed kilkoma miesi�cami, na Wyspie Zmar�ych - cmentarzu San Michele w Wenecji, Szymon Aronow odebra� z r�k emisariusza szafir, kt�ry trafi� do niego po wielu niebezpiecznych przygodach.� </p><p>Kamienie wykradzione z pektora�u przynosi�y pono� nieszcz�cie. </p><p>R�a Yorku by�a drugim brakuj�cym kamieniem i od tygodnia prasa brytyjska wspomagana przez g��wne dzienniki europejskie og�asza�a wszem wobec aukcj� zaplanowan� na pi�tego pa�dziernika w domu ukcyjnym Sotheby's. Nikt oczywi�cie si� nie domy�la�, �e by�a to doskona�a kopia diamentu dopracowana w najdrobniejszych szczeg�ach dzi�ki umiej�tno�ciom Szymona Aronowa. </p><p>Jego spos�b my�lenia by� bardzo prosty. Zyskawszy przekonanie, �e diament mo�e znajdowa� si� jedynie w Anglii, ukryty na dnie skrzyni jakiego� dyskretnego kolekcjonera, zrobi� ruch pokerzysty, bazuj�c na g��bokiej znajomo�ci duszy ludzkiej, a przede wszystkim duszach wszelkiego rodzaju kolekcjoner�w. Zgodnie z jego przypuszczeniami w�a�ciciel prawdziwego diamentu nie wytrzyma rozg�osu powsta�ego wok� fa�szywego kamienia, gdy� rozg�os ten spowoduje u niego w�tpliwo�ci co do autentyczno�ci klejnotu pozostaj�cego w jego posiadaniu. Istnia�a te� mo�liwo��, �e jego duma nie wytrzyma faktu, i� fa�szywy kamie� wzbudza tyle podziwu, a wr�cz uwielbienia. W ka�dym razie kolekcjoner na pewno da o sobie zna�, a na to tylko b�dzie czeka� emisariusz Szymona Aronowa, Aldo Morosini. Po przyje�dzie do Londynu zamierza� on uda� si� do niejakiego Harissona, jubilera uwa�anego za tego, kt�ry kamie� odnalaz� i planowa� wystawi� na aukcji, z cich� nadziej�, �e rz�d Jej Kr�lewskiej Mo�ci go zakupi, by do��czy� do Skarbu Korony. I w ten spos�b nie pozwoli, aby klejnot zajmuj�cy wa�ne miejsce w historii Anglii opu�ci� ojczyzn�. Prasa pisa�a r�wnie� o kilku anonimowych listach, kt�re dosta� Harrison, a kt�re go informowa�y, �e diament jest fa�szywy, i �e je�li nie odwo�a aukcji, grozi mu publiczne zdemaskowanie. Tak wi�c istnia�o kilka dobrych powod�w, aby Aldo odwiedzi� luksusowy sklep jubilerski przy New Bond Street. </p><p>P�nym wieczorem, w strugach deszczu zalewaj�cych ulice Inverness, samoch�d dowi�z� pasa�era przed hotel Caledonian - najlepszy w mie�cie. Zzi�bni�ty, bo temperatura obni�y�a si� gwa�townie, Aldo zap�aci� kierowcy i szybkim krokiem wszed� do budynku spragniony gor�cej k�pieli. Marzy� o szklaneczce miejscowego trunku. Przechodz�c przez hol, dostrzeg� przyjaciela, Adalberta Vidal. </p><p>- Pellicorne'a, siedz�cego przy barze z gazet� na kolanach i szklaneczk� whisky w r�ce, b��dz�cego my�lami gdzie� bardzo daleko, co mu si� cz�sto nie zdarza�o. Aldo postanowi� przy��czy� si� do niego. Chcia� si� dowiedzie�, co tak Adalberta zas�pi�o. </p><p>��- No wi�c? - rzek�, siadaj�c na s�siednim sto�ku i prosz�c barmana o taki sam trunek, jaki zam�wi� Vidal-Pelli-corne. - Jeste� na mnie obra�ony? </p><p>Adalbert drgn��, ale natychmiast na jego twarzy pojawi� si� u�miech, kt�ry go�ci� tam bardzo cz�sto. Nie mo�na by�o sobie wymarzy� lepszego towarzysza: zawsze optymistycznie nastawiony do �wiata i zawsze w dobrym humorze. Aldo zaprzyja�ni� si� z nim kilka miesi�cy wcze�niej, najpierw z konieczno�ci, p�niej z wyboru. Ich pierwsze spotkanie mia�o miejsce w dziwnych okoliczno�ciach; nast�pi�o na �yczenie Szymona Aronowa. VidalPellicorne by� jedn� z nielicznych os�b, kt�re charyzmatyczny �yd z Warszawy darzy� absolutnym zaufaniem. I to pomimo dziwacznego wygl�du i zachowania Adalberta, kt�re mo�na by nawet nazwa� ekscentrycznymi. </p><p>By� to m�czyzna mniej wi�cej czterdziestoletni, lecz wygl�da� o dziesi�� lat m�odziej: wysoki i chudy jak szkielet, o twarzy cherubina, niebieskich oczach i �agodnym u�miechu, z czupryn� jasnych, kr�conych i zawsze pozostaj�cych w du�ym nie�adzie w�os�w. Mimo tych anielskich cech Vidal-Pellicorne zr�czno�ci� dor�wnywa� ma�pie, a twardo�ci� - skale. Wykazywa� te� du�e zdolno�ci manualne. Z zawodu by� archeologiem, z zami�owania egiptologiem, zna� si� te� na szlachetnych kamieniach. Pisa� ciekawie, ubiera� si� elegancko - s�owem posiada� wszelkie cechy cz�owieka �wiatowego. By� poza tym zr�cznym prestidigitatorem i �lusarzem, czego m�g�by mu pozazdro�ci� nawet sam duch kr�la Ludwika XVI*.� </p><p>* Kr�l Francji Ludwik XVI z zami�owaniem zajmowa� si� �lusark�. </p><p>To g��wnie dzi�ki r�norodnym talentom przyjaciela Morosiniemu uda�o si� odzyska� szafir i odda� go Szymonowi Aronowowi. Aldo bardzo Adalberta lubi� i ceni�. By� zadowolony, �e to w�a�nie on pomaga mu w niebezpiecznej przygodzie maj�cej na celu odzyskanie kamieni wykradzionych z pektora�u. </p><p>Nie odpowiadaj�c na pytanie przyjaciela, Vidal-Pelli-corne u�miechn�� si� jeszcze szerzej. </p><p>- No i jak tam pogrzeb? - zapyta�, odgarniaj�c niesforny kosmyk, kt�ry opada� mu na brew. - Wszystko by�o jak nale�y? </p><p>- Mog�e� ze mn� pojecha�, to by� wiedzia�. </p><p>- Wiem, wiem. Ale nie mo�esz ��da� ode mnie zbyt wiele, m�j dobry cz�owieku! Nie przyjecha�em do tego, jak by to powiedzie�, barbarzy�skiego kraju, tylko po to, by dotrzymywa� ci towarzystwa. A poza tym, jak wiesz, nie cierpi� pogrzeb�w. </p><p>- Na ten pogrzeb warto by�o si� uda�. By� prosty i wznios�y, pe�en lokalnego kolorytu i do tego z niespodziank�. </p><p>- Dobr� czy z��? </p><p>- Tak� sobie. Wiedzia�em, �e Saint Albansowie nale�� do rodziny sir Andrew, ale nie wiedzia�em, �e s� jego bezpo�rednimi spadkobiercami. Stali si� teraz hrabin� i hrabi� Killrenan. Tacy spadkobiercy chyba niezbyt uradowali mojego starego przyjaciela. Obydwoje s� antypatyczni, chocia� musz� przyzna�, �e ona jest �adna. </p><p>- No to m�g� sam pomy�le� wcze�niej o spadkobiercach - zauwa�y� Adalbert, wyra�aj�c opini�, jak� Aldo us�ysza� ju� wcze�niej z ust ma�ego cz�owieczka z wrzosowisk. </p><p>- Kto� mi powiedzia� to samo dzisiaj rano. Zobaczysz ich na aukcji w Sotheby's. Mo�e nawet wcze�niej, bo lady Mary nie zapomnia�a jeszcze o bransolecie. </p><p>- S�dzisz, �e b�d� si� starali wylicytowa� R�� Yorku? </p><p>- Ona z ca�� pewno�ci�. Wpada w trans na widok klejnot�w. Co do niego nie mam pewno�ci. To kolekcjoner rzadkich jaspis�w, ale mo�e jest w niej bardzo zakochany, a wygl�da na bogatego. Ten adwokat... </p><p>- Nale�y do palestry? </p><p>- Podobno. </p><p>Podczas gdy Morosini podnosi� do ust szklaneczk�, kt�r� w�a�nie mu podano, Adalbert opr�ni� swoj� i zn�w popad� w zamy�lenie. Po chwili podrapa� si� po nosie i westchn��. </p><p>- Apropos adwokata, kto�, na kim ci zale�y, b�dzie go pilnie potrzebowa� w najbli�szych dniach. </p><p>- Kt� taki? </p><p>- Anielka Ferrals. Zosta�a oskar�ona o zamordowanie m�a. </p><p>Z r�ki Morosiniego o ma�o nie wypad�a szklanka. Wypi� ca�� jej zawarto�� jednym haustem. </p><p>- Sk�d o tym wiesz? - wyszepta�. Archeolog poda� mu gazet�. </p><p>- St�d. Waha�em si�, czy ci o tym powiedzie�, bo po pogrzebie nie chcia�em jeszcze bardziej psu� ci nastroju, ale mo�e lepiej, �eby� wiedzia�. </p><p>- No tak, chyba lepiej... </p><p>Aldo szybko przeczyta� artyku�. Informacja by�a kr�tka, wr�cz lakoniczna. Najwyra�niej Scotland Yard nie chcia� niczego zdradzi� dziennikarzom, aby nie przeszkadzali w dochodzeniu. Poszlaki m�wi�ce o otruciu ma��onka przez lady Ferrals by�y powa�ne. M�oda kobieta zosta�a doprowadzona na g��wny komisariat przy Canon Row, a nast�pnie stan�a przed s�dzi�, kt�ry nie wyrazi� zgody na zwolnienie warunkowe. Zosta�a odwieziona do wi�zienia w Brixton. </p><p>To wszystko, co mo�na by�o przeczyta� na ten temat. </p><p>Vidal-Pellicorne obserwowa� czytaj�cego przyjaciela, kt�ry wydawa� si� bardzo zatroskany. Na jego szczup�ej twarzy nie by�o - jak�e cz�sto tam goszcz�cego - wyrazu ironii. A kiedy Aldo spojrza� na Adalberta, ten spostrzeg� w jego oczach cie� b�lu, kt�ry m�g� �wiadczy� tylko o tym, �e mimo strasznego rozczarowania, jakie Morosini prze�y� z powodu Anielki, nadal j� kocha�. </p><p>Vidal-Pellicorne nie powiedzia� jednak ani s�owa na ten temat, wiedz�c, �e najdrobniejsza uwaga z jego strony zosta�aby �le przyj�ta. </p><p>- Nie rozumiem, jak mog�o do tego doj�� - stwierdzi� jedynie. - Niemo�liwe, �eby by�a winna. </p><p>- Tak my�lisz? Jej reakcje s� takie nieprzewidywalne! Cz�sto wydawa�o mi si�, �e dla niej �mier�, jej w�asna lub kogo� innego, nie ma �adnego znaczenia. My�l�, �e umie kocha�, ale jestem pewien, �e potrafi te� nienawidzi�. Przypomnij sobie jej �lub i dni, kt�re po nim nast�pi�y. </p><p>- Ale by�o kilka okoliczno�ci �agodz�cych. Jej m�� potraktowa� j� jak zdobycz, nie poczeka� nawet na �lub ko�cielny. Co do ciebie, by�a przekonana, �e wraz z dawn� kochank� - Dianor� Kledermann - zabawili�cie si� jej kosztem. </p><p>- Masz racj�. Ale to chyba nie pow�d, �eby kogo� zabi�. Zreszt�, nie ma si� o co sprzecza�. Wracamy jutro do Londynu, wi�c mo�e dowiemy si� czego� wi�cej. Ale, ale... ty, kt�ry znasz wszystkich, masz mo�e jakie� kontakty w Scotland Yardzie? </p><p>- �adnych. Anglia nie jest moim ulubionym miejscem wypoczynku. Owszem, ceni� tutejszych krawc�w, podziwiam ogrody, lubi� tyto� i whisky, ale nienawidz� miejscowego klimatu, smrodu w�gla, brudnej Tamizy, mg�y, s�u�by wywiadowczej, z kt�r� mia�em czasem do czynienia, a przede wszystkim kuchni. W tej dziurze podaj� paskudn� potraw� zwan� haggis - specja� z owczych podrob�w. Doprawdy jest to najgorsza rzecz, jak� kiedykolwiek jad�em. </p><p>W czasie kolacji Aldo nie wzi�� w�a�ciwie nic do ust. Ca�y czas my�la� o Anielce. �wiadomo��, �e ta cudowna, dziewi�tnastoletnia kobieta, mo�na by rzec jeszcze dziecko, znajdowa�a si� teraz w ciemno�ciach wi�zienia, by�a dla niego nie do wytrzymania, chocia� od czterech miesi�cy stara� si� wymaza� j� z pami�ci. Oczywi�cie bezskutecznie! W takich przypadkach tylko mijaj�cy czas m�g� przynie�� zapomnienie. </p><p>Anielka! By�a jego obsesj� od czasu pierwszego spotkania w parku wilanowskim pod Warszaw�. Mo�e dlatego, �e pojawi�a si� w jego �yciu w tym samym czasie, co Szymon Aronow i �e ujrza� j� przez przypadek w pewien kwietniowy wiecz�r w Pary�u z szafirem zwanym B��kitn� Gwiazd� na szyi, zaraz po tym, jak wraz z ojcem i bratem przyby�a do stolicy Francji NordExpressem. </p><p>Morosini zd��y� ju� dwukrotnie uratowa� jej �ycie, gdy chcia�a pope�ni� samob�jstwo. Po raz pierwszy, z powodu W�adys�awa, studenta-nihilisty, kt�rego kocha�a, a z kt�rym musia�a si� rozsta�. Po raz drugi, gdy nie chcia�a wyj�� za m�� za sir Eryka Ferralsa, handlarza broni�. A potem by�o jeszcze spotkanie w ogrodzie zoologicznym - uwielbia�a parki! - gdzie wyznawszy, �e kocha Aida, b�aga�a go, aby nie dopu�ci� do niechcianego ma��e�stwa, kt�re zosta�o zaaran�owane w celu uratowania rodzinnego maj�tku. Potem by� jeszcze li�cik, w kt�rym pisa�a, �e chocia� pogodzi�a si� z tym ma��e�stwem, zawsze kocha� b�dzie tylko Morosiniego. Jeszcze tego samego wieczora Aldo porwa� li�cik na drobne kawa�ki i wyrzuci� przez okno poci�gu jad�cego do Wenecji. Czy�by pope�ni�a zbrodni� z mi�o�ci do niego? Mia� wielk� ochot� w to wierzy�, gdy� takie romantyczne wyt�umaczenie coraz bardziej pochlebia�o jego pr�no�ci. Zaraz po powrocie do Londynu zamierza� uda� si� do wi�zienia, by si� z ni� zobaczy�. I �eby jako� jej pom�c. </p><p>Ta my�l nie opuszcza�a go przez wi�ksz� cz�� nocy i podczas nieko�cz�cej si� podr�y poci�giem Great Northern Railway, kt�ry po dw�ch dniach dowi�z� go wraz z Adalbertem, wyko�czonych i brudnych od sadzy, na peron stacji King's Cross. St�d taks�wk� udali si� do hotelu Ritz, przeje�d�aj�c przez mg�� tak g�st�, �e mo�na by j� kroi� no�em. </p><p>Ksi��� Morosini od dawna zatrzymywa� si� w tym znanym hotelu przy Piccadilly, podobnie zreszt� jak w jego odpowiedniku przy placu Vend�me w Pary�u. Mo�e dlatego, �e jego architektura przypominaj�ca pi�kne paryskie budynki na ulicy Rivoli bardzo mu si� podoba�a. Przypad� mu r�wnie� do gustu elegancki wystr�j wn�trz, dba�o�� o szczeg�y, kultura i wysoki poziom obs�ugi, a przede wszystkim niepor�wnywalny styl. Adalbert wola� raczej hotel Savoy, w kt�rym zatrzymywali si� klienci z Ameryki i hollywoodzkie gwiazdy, kt�rych Ritz nie przyjmowa� od czasu, kiedy Charlie Chaplin zachowa� si� tam w spos�b naganny. Jednak nie chc�c opu�ci� przyjaciela, Vidal-Pellicorne zda� si� na jego wyb�r i wcale tego nie �a�owa�. </p><p>M�czy�ni przybyli do hotelu w porze picia herbaty. T�um eleganckich kobiet i szykownie ubranych m�czyzn kierowa� si� w stron� du�ego salonu, gdzie ta wa�na ceremonia mia�a miejsce. </p><p>Adalbert skierowa� si� prosto do windy, nie rozgl�daj�c si� na prawo i lewo, gdy� pragn�� czym pr�dzej odpocz��. Wtem Aldo chwyci� go za r�kaw. </p><p>- Zobacz, kto tutaj jest! </p><p>Przez hol przechodzi�y w�a�nie dwie damy, kieruj�c si� do salonu herbacianego. Za nimi kroczy� s�u��cy. Starsza z kobiet wspiera�a si� na ramieniu towarzyszki i to w�a�nie ona wzbudzi�a zainteresowanie Aida. Wysokiego wzrostu, na g�owie mia�a toczek z fioletowego aksamitu na wz�r tych, kt�re nosi�a kr�lowa Maria. Jej twarz by�a poorana zmarszczkami, lecz zachowa�a �lady dawnej urody. </p><p>- Patrzcie pa�stwo, ksi�na Danvers - szepn�� Vidal-Pellicorne. </p><p>- Tak. Je�li kto� mia�by wiedzie�, co wydarzy�o si� u pa�stwa Ferrals, to z pewno�ci� ona. Przypomnij sobie, �e w czasie �lubu sir Eryk traktowa� j� jak blisk� krewn�. </p><p>- Tak, pami�tam. Wi�c ju� wiemy, co b�dziemy robi�: idziemy szybko si� przebra� i schodzimy na herbat�. </p><p>Kwadrans p�niej Aldo i jego przyjaciel przedstawili si� m�odej kobiecie w czarno-bia�ym stroju, kt�ra o tej porze dnia pe�ni�a tutaj s�u�b�. Nikt nie m�g� rozkoszowa� si� pyszn� herbat�, nie melduj�c si� wcze�niej u niej. </p><p>- Je�li panowie nie zarezerwowali stolika przynajmniej trzy tygodnie temu, nie uda mi si� niczego znale�� - powiedzia�a stanowczym g�osem. </p><p>- Jeste�my sta�ymi klientami hotelu - odrzek� Morosini z czaruj�cym u�miechem - i zarezerwowali�my pokoje ponad miesi�c temu. Czy to nie wystarczy? </p><p>- Dobrze, zobacz�, co da si� zrobi�. Prosz� poda� mi nazwiska. </p><p>Tytu� ksi���cy zrobi� na niej wra�enie, wi�c Aldo postanowi� za�atwi� co� wi�cej. </p><p>- Czy zechcia�aby pani zrobi� jeszcze jeden dobry uczynek i posadzi� nas w pobli�u pewnej damy, kt�r� mamy przyjemno�� zna� i kt�ra przyby�a tutaj przed chwil�? </p><p>M�oda kobieta zmarszczy�a jasne brwi. </p><p>- Kt�rej damy? - zapyta�a z lekk� pogard� w g�osie, daj�c do zrozumienia, i� pewnie chodzi o kogo� nieznanego. </p><p>- Nie mamy w zwyczaju... </p><p>- Niech si� pani nie zapomina - uci�� sucho Morosini. </p><p>- S�dz�, �e zwyczaje hotelu Ritz nie zabraniaj� nam z�o�y� uszanowania Jej Wysoko�ci, ksi�nej Danvers. Zapewniam, �e nie mamy �adnych z�ych intencji. </p><p>Pokrywszy si� purpur�, dziewczyna wy duka�a jakie� przeprosiny, a nast�pnie doda�a: </p><p>- Prosz� za mn�, Wasza Wysoko��! </p><p>Szcz�cie obu przyjacio�om sprzyja�o. Przemierzywszy po�ow� ukwieconej i po�yskuj�cej od srebrnej zastawy sali, w kt�rej roznosi� si� subtelny zapach herbaty i smakowitych ciasteczek, dziewczyna, by� mo�e, aby si� upewni�, �e nie zosta�a ok�amana, podprowadzi�a m�czyzn do stolika s�siaduj�cego ze stolikiem ksi�nej. Przed zaj�ciem miejsc obaj pok�onili si� z szacunkiem Jej Wysoko�ci, kt�ra spojrzawszy na nich, wykrzykn�a weso�o: </p><p>- Panowie tutaj? C� za zbieg okoliczno�ci. Nie dalej jak dwie minuty temu rozmawia�am o was z kuzynk�, lady Windfield, opowiadaj�c jej o tym dziwnym �lubie barona Eryka Ferralsa. </p><p>- Rzeczywi�cie by� dziwny - rzek� Aldo. - A zako�czy� si� jeszcze dziwniej, je�li wierzy� dziennikarzom. Podobno zatrzymano lady Ferrals? </p><p>- Jakie� to g�upie! Przecie� to jeszcze dziecko. Ale napijcie si� panowie herbaty w naszym towarzystwie. B�dzie nam �atwiej rozmawia�. </p><p>Ta propozycja wywo�a�a u�miech rozradowania na twarzach obu m�czyzn. Najwyra�niej niebiosa im sprzyja�y. Kiedy dziewczyna wzywa�a kelnera, aby zsun�� stoliki, doko�czono prezentacji i wszyscy usiedli. </p><p>- Je�li dobrze zrozumia�em pani my�l, ksi�no, nie wierzy pani w win� Anielki? </p><p>- Bywam raczej nieufna, kiedy zostaje obwiniony kto� z wy�szych sfer, a oskar�aj�cym jest s�u��cy... lub kto� ni�ej stoj�cy w hierarchii. </p><p>- A wi�c by� jaki� oskar�aj�cy? </p><p>- Tak, sekretarz sir Eryka, John Sutton. R�wnie� jeden ze s�u��cych potwierdza, �e lady Ferrals poda�a m�owi aspiryn� lub co� w tym rodzaju, bo narzeka� na migren�. Proszek wrzuci�a do szklaneczki, w kt�rej znajdowa�a si� whisky z wod� sodow�... Kiedy to wypi�, upad�. Autopsja wykaza�a obecno�� strychniny. Efekt by� piorunuj�cy. </p><p>- Niew�tpliwie - stwierdzi� Aldo, kt�ry przypomnia� sobie to, co przeczyta� w gazetach - ale ani w whisky, ani w wodzie trucizny nie znaleziono. Mog�a by� wi�c na dnie szklaneczki. </p><p>- Ale historia! Kto� wrzuci� j� do szklanki wcze�niej. Mo�e s�u��cy? - zastanawia� si� Vidal-Pellicorne. - A mo�e John Sutton? Oskar�yciele zawsze wydaj� mi si� podejrzani. </p><p>- To niemo�liwe - stwierdzi�a ksi�na stanowczo. - W �adnym momencie sekretarz nie znajdowa� si� ani w pobli�u sir Eryka, ani tacy, na kt�rej sta�a szklanka. Potwierdzi�am to. </p><p>- By�a wi�c pani wtedy z nimi? </p><p>- Ale� tak, pili�my drinka w gabinecie naszego najdro�szego przyjaciela przed kolacj�, kt�r� chcieli�my spo�y� w restauracji Trocadero. Inaczej nie mog�abym tego potwierdzi�. Komisarz Warren prowadz�cy �ledztwo zamkn�� si� w sobie jak ostryga w muszli i nie chce nic powiedzie�. </p><p>- Tym bardziej chyba panowie s� ci wdzi�czni, kuzynko, �e opowiedzia�a� im to wszystko - stwierdzi�a lady Winfield, obserwuj�ca obu m�czyzn z pewn� rezerw�. </p><p>- Ale�, Penelopo, przecie� jeste�my wszyscy lud�mi z towarzystwa. Widzi pan, ksi���, to, co �wiadczy przeciw tej m�odej, zbyt m�odej dziewczynie, to fakt, �e �le si� u nich dzia�o od kilku tygodni. K��tnie by�y na porz�dku dziennym, a ostatnia mia�a miejsce tego fatalnego dnia, tu� przed moim przybyciem. Sutton s�ysza�, jak lady Ferrals krzycza�a: �To si� musi sko�czy�. Nie znosz� ci�!". Eryk wyszed�, trzaskaj�c drzwiami, a kiedy wszyscy znale�li�my si� w jego gabinecie, zacz�� si� skar�y� na okropny b�l g�owy. To dlatego jego m�oda �ona zaproponowa�a mu, co wydaje si� normalne, proszek od b�lu g�owy, po kt�ry wys�a�a do swojego pokoju lokaja. My�l�, �e to by� taki drobny gest dobrej woli. Mo�e krok w kierunku pojednania? </p><p>- I zaraz po wypiciu sir Eryk pad� martwy? My�l�, �e gdyby lady Ferrals chcia�a si� pozby� ma��onka, zrobi�aby to sprytniej i nie w towarzystwie innych os�b - stwierdzi� Adalbert, kt�ry s�ucha� rozmowy z zainteresowaniem. </p><p>- Takie jest te� moje zdanie oraz zdanie Jej Wysoko�ci - wtr�ci�a si� znowu lady Winfield. - My�l�, �e to raczej kt�ry� ze s�u��cych. A kto nalewa� t� whisky? </p><p>- Lokaj, kt�ry od niedawna pracuje u Ferrals�w. Jest to rodak Anielki, Polak o imieniu Stanis�aw, dawny s�u��cy jej ojca, kt�rego spotka�a przypadkiem, i aby mu pom�c, zatrudni�a przy Grosvenor Square. Bardzo mi�y i spokojny ch�opiec. Ale podobno znikn�� tu� przed przyjazdem policji. </p><p>Morosini by� tak zaskoczony, �e o ma�o nie zakrztusi� si� herbat�. </p><p>- Znikn��? - spyta�, gdy tylko przesta� kaszle�. - A aresztowano Anielk�? Nale�a�o go �ciga�. </p><p>- Mo�e by� pan pewien, �e Scotland Yard ju� to robi. Niestety, wydaje si�, �e ten Stanis�aw jest bli�szy sercu tej m�odej damy, ni�by wypada�o. Kiedy inspektor powiedzia� jej, �e nigdzie nie mo�na go znale��, wybuchn�a p�aczem i wyj�ka�a, �e musia� si� wystraszy�, ale z pewno�ci� powr�ci, bo trudno jej uwierzy�, �e macza� w tym palce. Nie pami�tam ju� dok�adnie, co m�wi�a, ale nigdy nie zapomn� z�o�ci, z jak� na jej s�owa zareagowa� sekretarz! Nie waha� si� obrazi� tej biedaczki stwierdzeniem, �e nie dziwi si�, i� broni kochanka! To by�o straszne. Nic wi�cej nie mog� na ten temat powiedzie�. Po z�o�eniu zezna� przed komisarzem, cz�owiekiem wielkiej kultury, odprowadzono mnie do domu i nie mia�am ju� wi�cej kontakt�w z policj� - zako�czy�a z satysfakcj�, pusz�c si� z dumy, �e odegra�a w tej tragedii tak wa�n� rol�. - Ale� pan zblad�, drogi ksi��� - dorzuci�a. - Mo�na by rzec, �e ta straszna historia le�y panu na sercu. </p><p>Jej stwierdzenie nie oddawa�o w pe�ni stanu jego uczu�. Aldo by� tak wstrz��ni�ty tym, co us�ysza�, �e przez chwil� zapomnia�, gdzie si� znajduje. Adalbert przyszed� mu z pomoc�. Obawia� si�, �e w�oska krew przyjaciela mo�e pchn�� go do spowodowania jakiego� skandalu. Dlatego te� po�piesznie zada� pytanie, kt�re mia�o na celu roz�adowanie atmosfery: </p><p>- Nic si� o tym nie wspomina w gazetach, ale mam nadziej�, �e hrabia Solma�ski s�u�y� c�rce pomoc�. Taka wiadomo�� z pewno�ci� nim wstrz�sn�a jako ojcem. </p><p>- Jeszcze si� nie pojawi�, ale z pewno�ci� wkr�tce tu b�dzie. Kiedy to wszystko si� wydarzy�o, przebywa� w Nowym Jorku, gdzie �eni� syna z jak�� dziedziczk�, kt�rej nazwisko wypad�o mi z g�owy. Teraz znajduje si� z pewno�ci� na pok�adzie �Mauretanii", w drodze do Liverpoolu. Ale, prosz�, zmie�my temat, drodzy przyjaciele. Ta straszna historia bardzo mn� wstrz�sn�a, gdy� lubi�am Eryka Ferralsa. �ywi�am w stosunku do niego matczyne uczucia. Pozna�am go, gdy by� jeszcze bardzo m�ody. M�wmy o panu, ksi���. Przypuszczam, �e przyjecha� pan tutaj w zwi�zku z wystawieniem na aukcj� diamentu, o kt�rym tyle si� pisze. </p><p>Wr�ciwszy nieco do siebie, Aldo powstrzyma� westchnienie. Musia� prowadzi� rozmow� i odsun�� obraz </p><p>Anielki staj�cej w obronie s�u��cego, kt�rego Sutton nie zawaha� si� nazwa� jej kochankiem, kilka minut po �mierci jej m�a, Anielki ubranej na czarno, siedz�cej na pryczy w wi�ziennej celi i by� mo�e rozmy�laj�cej o Stanis�awie, kt�ry pojawi� si� niewiadomo sk�d i kt�rego wprowadzi�a do domu Ferralsa z sobie tylko znanych powod�w. Je�li o niego chodzi�o, wcale nie wierzy� w gest lito�ci wobec rodaka w trudnej sytuacji. I nagle przysz�a mu do g�owy pewna my�l, by� mo�e absurdalna, ale tak natr�tna, �e przerwa� ksi�nej, kt�ra prowadzi�a z Adalbertem pasjonuj�c� rozmow� na temat klejnot�w egipskich. </p><p>- Prosz� wybaczy�, Wasza Wysoko��! Jest pani pewna, �e ten s�u��cy mia� na imi� Stanis�aw? </p><p>Spojrza�a na niego zdumiona. </p><p>- Oczywi�cie! A c� to za dziwne pytanie? </p><p>- To pytanie mo�e mie� du�e znaczenie. Czy s�u��cy nie mia� na imi� W�adys�aw? </p><p>- Och, nie!... Wie pan, te polskie imiona s� takie do siebie podobne, nawet te, kt�re dadz� si� wym�wi�, ale mog� przysi�c, �e mia� na imi� Stanis�aw. Jakie� to mo�e mie� znaczenie w chwili obecnej? </p><p>Aby nie okaza� si� niegrzecznym wobec ksi�nej, Aldo zdecydowa� si� odpowiedzie� na to pytanie, ale w lekkim tonie. </p><p>- Nie, to nie ma znaczenia. Przypomnia�em sobie tylko, �e kiedy j� spotka�em w Warszawie po raz pierwszy, hrabianka Solma�ska widywa�a si� cz�sto z niejakim W�adys�awem, kt�rego darzy�a uczuciem, a kt�rego nazwiska nie pami�tam, bo by�o nie do wypowiedzenia. </p><p>- Drogi przyjacielu - rzek�a lady Danvers, uderzaj�c pob�a�liwie binoklami po jego d�oni - niepotrzebnie zawraca pan sobie g�ow� takimi szczeg�ami. Ci Polacy to dziwni ludzie i m�j biedny Eryk lepiej by zrobi�, gdyby zosta� kawalerem, co do niego w zupe�no�ci pasowa�o. Lepiej niech pan ju� zostawi t� herbat�, kt�r� od pi�tnastu minut miesza pan �y�eczk�. Ten nap�j nie jest ju� z pewno�ci� zdatny do picia! </p><p>Mia�a racj�. Aldo zam�wi� fili�ank� �wie�ej herbaty, przepraszaj�c za roztargnienie, i wszyscy powr�cili do rozmowy na temat egipskiej bi�uterii. W chwili po�egnania obaj przyjaciele otrzymali od starszej pani zaproszenie do cz�stych wizyt w jej siedzibie przy Portland Place. </p><p>- To nie do pogardzenia! - stwierdzi� Adalbert, odprowadziwszy uprzednio obie damy do wyj�cia. - Spotkamy u niej wiele os�b z towarzystwa. To mo�e by� interesuj�ce... A tymczasem, co robimy dzisiaj wiecz�r? </p><p>- Ty r�b, co chcesz. Ja chc� si� wcze�nie po�o�y�. Podr� by�a wyczerpuj�ca. </p><p>- No i pewnie nie masz ochoty na rozmow�? Jest o czym my�le�, prawda? </p><p>- Chyba tak. To, co us�ysza�em od ksi�nej, nie zabrzmia�o zbyt optymistycznie. </p><p>- Mo�na by rzec, �e nie znasz kobiet! Nie b�dziesz teraz mia� mi za z�e, je�li ci� opuszcz�? </p><p>- Absolutnie nie. A ty co, idziesz na dziewczynki? - doda� z przekornym u�mieszkiem Aldo. </p><p>- Nie, bardziej poci�gaj� mnie puby przy Fleet Street*.� </p><p>* Przy Fleet Street w Londynie znajduj� si� redakcje wszystkich najwi�kszych gazet. </p><p>Ich bywalcy zawsze maj� du�e pragnienie, a przysz�o mi na my�l, �e nie mamy �adnych znajomo�ci w prasie. Mo�e uda mi si� odnale�� jakiego� �przyjaciela z dzieci�stwa", kt�ry nie odm�wi potrzebnych nam informacji. Wydaje si�, �e w ostatnim czasie gazety s� zbyt dyskretne. S�ysza�em o tych s�ynnych anonimowych listach dotycz�cych aukcji R�y Yorku, wi�c mo�e dowiem si� czego� wi�cej. </p><p>- Gdyby� dowiedzia� si� czego� wi�cej tak�e na temat �mierci Eryka Ferralsa, nie by�oby �le. </p><p>- Wyobra� sobie, �e o tym tak�e pomy�la�em. </p></section><section><title><p>Rozdzia� drugi </p><p>Dziwne ptaszysko </p></title><p>Adalbert Vidal-Pellicorne zacisn�� pasek p�aszcza, jakby chcia� przeci�� si� na p�, podni�s� ko�nierz, wtuli� g�ow� mi�dzy ramiona i mrukn��: </p><p>- Nigdy bym nie przypuszcza�, �e zostanie �przyjacielem z dzieci�stwa" ma�o znanego dziennikarza b�dzie mnie tyle kosztowa�o. Obeszli�my kilka pub�w, a� wyl�dowali�my w Grenadierze, gdzie zaproponowa�, oczywi�cie na m�j koszt, kolacj�, jak� ksi��� Wellington zamawia� dla swych oficer�w: wo�owin� w sosie piwnym, ziemniaki w koszulkach, z mas�em i chrzanem, a na koniec tarte z jab�kami, je�ynami i bit� �mietan�. Nie licz�c hektolitr�w piwa. Ile� ten zwierzak mo�e wypi�! </p><p>- Je�li to jaki� interesuj�cy cz�owiek, to mog� partycypowa� w kosztach - rzek� rozbawiony Morosini. - Tak b�dzie sprawiedliwie. </p><p>- No c�, to cz�owiek pasjonuj�cy, pod warunkiem �e kto� lubi Szekspira. Co trzydzie�ci sekund rzuca jakim� cytatem, ale mo�na si� przyzwyczai�. No i ma du�e pragnienie. </p><p>Obaj m�czy�ni szli przez Piccadilly w kierunku Old Bond Street, gdzie znajdowa� si� sklep jubilera George'a Harrisona. Pozosta�y zaledwie dwie lub trzy godziny, aby obejrze� diament, o kt�rym tyle ju� napisano. Wczesnym popo�udniem po klejnot mia� przyjecha� opancerzony samoch�d z eskort� policjant�w i zawie�� go do domu aukcyjnego Sotheby's przy New Bond Street, to znaczy kilkaset metr�w dalej, gdzie mia� pozosta� do czasu aukcji zaplanowanej za dwa dni. </p><p>Chocia� pogoda nie sprzyja�a spacerom, na ulicach panowa� du�y ruch; zwyk�a londy�ska m�awka nie by�a w stanie powstrzyma� ludzi przyzwyczajonych do niej od wiek�w. Wszyscy byli uzbrojeni w parasole. Poniewa� Aldo mia� w pogardzie taki przedmiot jak parasol, uwa�aj�c go za zbyt absorbuj�cy, obaj przyjaciele za�o�yli peleryny, a g�owy nakryli kapeluszami. </p><p>- A co wie ten tw�j nowy przyjaciel z dzieci�stwa? - zapyta� Aldo. - No i jak si� nazywa? </p><p>- Bertram Cootes. Jest reporterem w �Evening Mail". Przypomina nieco spaniela, ma d�ugie uszy, kt�re wtyka wsz�dzie, gdzie si� da. Prawd� m�wi�c, mia�em szcz�cie, �e trafi�em w�a�nie na niego. </p><p>- A jak to si� sta�o? </p><p>- Przez przypadek. S�czy�em szklaneczk� whisky w pubie przy Fleet Street i przys�uchiwa�em si� rozmowie mi�dzy w�a�cicielem lokalu i Bertramem. </p><p>Dyskusja by�a nieco przyd�uga, bo m�j przyjaciel by� ju� podchmielony i wys�awia� si� z trudem. Potem przyszed� jeszcze jeden typek o imieniu Peter. Jak szybko si� domy�li�em, on r�wnie� pracuje w �Evening Mail". Poniewa� Bertram mia� ochot� jeszcze co� wypi�, poprosi� go o po�yczenie kilku funt�w, ale typek odm�wi�, nazywaj�c Bertrama nieudacznikiem. Ten za� stwierdzi�, �e Peter jest w b��dzie, nie chc�c mu pom�c, gdy� w sprawie Ferralsa na pewno go ubiegnie. Peter za�mia� si� tylko. Wychyli� kieliszek i odszed�, a wtedy na scenie pojawi�em si� ja. Przedstawi�em si� jako dziennikarz z Francji, kt�ry przyjecha� do Londynu zaciekawiony aukcj� w Sotheby's i stwierdzi�em, �e chyba spotka�em go ju� kilka miesi�cy wcze�niej w Westminsterze na �lubie ksi�nej Mary z wicehrabi� Lascelles. Jak si� domy�lasz, poczciwy Bertram nigdy nie opisywa�, nawet z daleka, wydarzenia takiej rangi, ale poczu� si� dowarto�ciowany. Potem zaproponowa�em mu wsp�ln� kolacj� i tak wyl�dowali�my u Wellingtona. Ci�g dalszy ju� znasz. </p><p>- Nie znam ci�gu dalszego. Czy ten dziennikarz wie co� na temat �mierci Ferralsa? </p><p>- Z pewno�ci�, ale trudno to z niego wydoby�. Chocia� upi� si� jak bela, pilnowa� swego sekretu jak pies ko�ci. �eby co� z niego wydusi�, obieca�em mu informacje na temat diamentu, co nie by�o mu oboj�tne. Tym bardziej �e i do jego dziennika nap�yn�o sporo anonimowych list�w dotycz�cych tego kamienia. Znajdowa�y si� w nich nawet pogr�ki w rodzaju: �je�li klejnot nie zostanie wycofany z aukcji, poleje si� krew". </p><p>- No, bardzo interesuj�ce, ale... </p><p>Przerwa�. Na eleganckiej, pe�nej ludzi arterii zapanowa� dziwny zam�t. W centrum tego zam�tu znajdowa� si� sklep, kt�rego surowy wystr�j, w starym stylu na mod�� brytyjsk�, uderza� przepychem: by� to jeden z najwi�kszych sklep�w jubilerskich przy Old Bond Street. </p><p>Da�y si� s�ysze� krzyki oraz gwizdki policji. Wszyscy oczywi�cie pobiegli w tamtym kierunku. </p><p>- Nie ma w�tpliwo�ci, to sklep Harrisona - stwierdzi� Morosini, kt�ry zna� dobrze to miejsce, gdy� by� tu kilka razy. - Musia�o wydarzy� si� co� powa�nego. </p><p>Obaj m�czy�ni rzucili si� przed siebie, nie zwa�aj�c na to, �e mia�d�� czyje� stopy i wywo�uj� okrzyki protestu. Ale rezultat by� tego wart, gdy� znale�li si� tu� przed wej�ciem do sklepu, kt�re zagradza�a szeroka pier� policjanta. </p><p>- Jestem dziennikarzem! - krzykn�� Adalbert, wyci�gaj�c legitymacj� prasow�, kt�ra bardzo zdziwi�a jego towarzysza. </p><p>- Przypomnij mi, �ebym zapyta�, sk�d j� masz - Aldo szepn�� prosto do ucha przyjaciela. </p><p>Ale prawdziwa czy te� fa�szywa, legitymacja na nic si� nie zda�a. </p><p>- Bardzo �a�uj�, ale nie mo�e pan wej�� do �rodka. Szefowie pojawi� si� tu za chwil�. </p><p>- Mog� zrozumie�, �e przedstawiciele prasy nie mog� wej�� - rzek� Aldo z rozbrajaj�cym u�miechem - ale ja jestem przyjacielem George'a Harrisona i mia�em z nim um�wione spotkanie. Te� jestem jubilerem... </p><p>- Przykro mi, prosz� pana. To niemo�liwe. </p><p>- Czy m�g�bym chocia� porozmawia� z pann� Price, jego sekretark�? </p><p>- Niestety nie. Zaraz pojawi si� tu Scotland Yard.� </p><p>- Prosz� mi przynajmniej powiedzie�, co si� sta�o? - Twarz policjanta zastyg�a, jakby kto� z�o�y� mu nieuczciw� propozycj�. Jego spojrzenie znieruchomia�o ponad g�ow� natr�ta i zastyg�o na nieokre�lonym punkcie ruchliwej ulicy. </p><p>W tym momencie Morosini us�ysza� jaki� szept za plecami. </p><p>- Ja co� widzia�em, a poniewa� da�e� mi cynk, abym przyszed� do Harrisona oko�o jedenastej, to powiem, co si� wydarzy�o. </p><p>Morosini odwr�ci� si� i zobaczy�, �e Vidal-Pellicorne prowadzi poufn� rozmow� z niskim m�czyzn� w filcowym kapeluszu. Domy�li� si�, �e to dziennikarz z �Evening Mail". Jegomo�� by� nieco oty�y, a do�� d�ugie w�osy �na artyst�" sprawia�y, �e przypomina� smutnego spaniela. Jedyne, o czym Adalbert nie wspomnia�, to fakt, �e by� to m�ody cz�owiek, a Aldo wyobra�a� go sobie jako raczej podstarza�ego bywalca bar�w. </p><p>- No i co takiego widzia�e�, m�j przyjacielu? - zapyta� archeolog. - Mo�esz m�wi� bez obawy, to jest w�a�nie ksi��� Morosini, o kt�rym ci wspomina�em. </p><p>Dziennikarz skierowa� �ywe spojrzenie na dumn� sylwetk� wenecjanina, m�wi�c: </p><p>- Pomy�l, zanim co� powiesz, zastan�w si�, zanim zaczniesz dziala�l - i unosz�c uroczy�cie palec, sprecyzowa�: - Poloniusz, Hamlet, akt I, scena III. Ale s�dz�, �e rzeczywi�cie mog� zaryzykowa�. </p><p>- M�wi�em ci, �e ci�gle cytuje Szekspira - stwierdzi� Adalbert, zwracaj�c si� do Morosiniego. - No, powiesz w ko�cu, co widzia�e�? </p><p>- Chod�cie troch� dalej - szepn�� Bertram, prowadz�c ich na ubocze, co wywo�a�o zainteresowanie u innych zgromadzonych. - Kiedy si� tutaj zjawi�em, zobaczy�em, �e stoj� dwa czarne samochody: szlachetny rolls-royce, troch� starszawy, lecz dobrze utrzymany, i olbrzymi, ale o wiele nowszy, daimler. Po chwili ujrza�em, jak ze sklepu wychodzi jaka� stara dama w g��bokiej �a�obie, podtrzymywana przez opiekunk�. Porusza�a si� tak szybko, jak tylko pozwala�y jej na to stare nogi, i wydawa�a jakie� nieartyku�owane okrzyki. Wygl�da�a na bardzo wystraszon�. Podobnie zreszt� jak opiekunka, lecz ta zachowywa�a zimn� krew. Kobieta praktycznie wepchn�a swoj� pani� do rolls-royce'a, zanim nawet szofer zd��y� wyskoczy� i otworzy� drzwi, i kaza�a natychmiast odje�d�a�! Samoch�d ruszy� z piskiem opon. Czekajcie, to jeszcze nie wszystko - dorzuci�, widz�c, jak przyjaciele wymieniaj� spojrzenia. - Kilka sekund p�niej ze sklepu wybiegli dwaj m�czy�ni. Dobrze ubrani Azjaci. Wskoczyli do daimlera, kt�ry odpali� jak rakieta, podczas gdy ze sklepu dochodzi�y straszne krzyki. To naturalnie zwr�ci�o uwag� policjant�w, kt�rzy przechadzaj� si� tutaj dniem i noc�. Wbiegli do sklepu. Ja te� chcia�em to zrobi�, ale zosta�em odepchni�ty. </p><p>Nag�y przyjazd dw�ch samochod�w policyjnych powstrzyma� przez chwil� s�owotok Bertranda, lecz ju� po chwili dziennikarz kontynuowa�: </p><p>- Patrzcie, przyjecha�a w�adza, i to nie byle kto. G��wny komisarz Warren i jego popychad�o, inspektor Pointer. Asy wydzia�u kryminalnego! My�la�em, �e to kradzie�, ale chyba pola�a si� krew! No to lec�. Musz� troch� popracowa�! Zobaczymy si� p�niej. Na przyk�ad w Black Friars. Chyba wiecie, gdzie to jest... </p><p>I znikn�� w g�stym t�umie gapi�w. </p><p>- Niech leci! - stwierdzi� Adalbert. - Wiem, gdzie to jest. Nawet je�li sam nie pami�ta, to przecie� zaci�gn�� mnie tam poprzedniej nocy. Po tym, co nam powiedzia�, widz�, �e wie znacznie wi�cej od swoich koleg�w. </p><p>Morosini nie odpowiedzia�. Spogl�da� na policjant�w, kt�rzy wchodzili do sklepu jubilerskiego. Wpa�� w �apy takich typk�w nie by�o mi�e, a to niestety przydarzy�o si� Anielce. </p><p>Fizycznie Gordon Warren przypomina� prehistorycznego ptaka. By� wysoki, chudy i �ysy. Jego okr�g�e, ��tawe i nieruchome oczy spogl�da�y podejrzliwie. Stary prochowiec koloru brudnoszarego, kt�ry okrywa� jego ko�ciste ramiona przypominaj�ce skrzyd�a pterodaktyla, jeszcze bardziej podkre�la� to podobie�stwo. Dok�adnie ogolona twarz i w�skie, zaci�ni�te usta nie dawa�y nadziei nawet na odrobin� wyrozumia�o�ci. Komisarz uwa�a�, �e jest stworzony na podobie�stwo Prawa, kt�re jest przecie� przenikliwe i nieugi�te. </p><p>W por�wnaniu z t� imponuj�c� sylwetk� inspektor Jim Pointer by� prawie niezauwa�alny mimo barczystej postury. Jego twarz z cofni�tym podbr�dkiem i usta, z kt�rych wystawa�y ostre siekacze, sprawia�y, �e przypomina� kr�lika. Kiedy tak kroczy� za swoim szefem, mia�o si� wra�enie, �e ten ostatni wraca w�a�nie z polowania. </p><p>Gdy Warren wyszed� sam ze sklepu, gapiom nakazano si� cofn��. Dosz�o nawet do przepychanek mi�dzy policjantami i dziennikarzami, ale Bertram Cootes trzyma� si� twardo w pierwszym rz�dzie. Po chwili wszyscy, niczym sfora, rzucili si� na komisarza, zasypuj�c go gradem pyta�, kt�re powstrzyma� szybko w�adczym gestem. </p><p>- Niewiele mam do powiedzenia, panowie dziennikarze, chyba tylko to, �e nie chc�, aby�cie si� mieszali w t� spraw�, by� mo�e delikatn�. </p><p>- Niech pan nie przesadza! - wykrzykn�� jaki� g�os. - Ju� raz si� pan wykr�ci� przy zab�jstwie Eryka Ferralsa. Pan przecie� nie prowadzi delikatnych spraw! </p><p>- Nie mam wyboru, panie Larke. Tutaj decyduj� okoliczno�ci. Mog� powiedzie� jedynie, �e pan Harrison zgin�� od ciosu no�a i �e diament, kt�ry mia� by� dzisiaj przewieziony do domu aukcyjnego, znikn��. Powiem wi�cej, jak tylko to b�dzie mo�liwe. A pan, czego chce? </p><p>Ostatnie zdanie by�o skierowane do Bertrama, kt�ry wykazuj�c si� du�� odwag�, pochwyci� komisarza za r�kaw. </p><p>- Ja ich widzia�em... no, tych morderc�w! - wydusi� z siebie podnieconym g�osem. </p><p>- Doprawdy? A c� pan tutaj robi�? </p><p>- Nic, po prostu przechodzi�em. </p><p>- To teraz p�jdzie pan ze mn�. I prosz� spr�bowa� wys�awia� si� ja�niej. </p><p>Zabieraj�c Cootesa z grona rozm�wc�w, kt�rzy mieli nadziej� zasypa� go pytaniami, komisarz wepchn�� go do samochodu, kt�ry odjecha� natychmiast na oczach zaskoczonego dziennikarza Petera Larke'a, cz�owieka, kt�ry dzie� wcze�niej okaza� si� tak bezlitosny dla swego kolegi po pi�rze. </p><p>- No, no - stwierdzi� Vidal-Pellicorne - je�li Bertram przestanie tak du�o pi�, to mo�e jego kariera zacznie si� rozwija�. A propos, chyba mi m�wi�e�, �e mia�e� okazj� pozna� Harrisona. </p><p>- Pozna� to zbyt wiele powiedziane. Dwukrotnie prowadzi�em z nim interesy. Ale nie spotka�em go osobi�cie. Kontaktowali�my si� za po�rednictwem jego sekretarki. Nawiasem m�wi�c, przyda�oby si� z ni� porozmawia�. Niestety nie wiem nawet, jak wygl�da. </p><p>- W tej chwili to raczej niemo�liwe. Chyba nie pozwol� nam tu d�u�ej zosta�. </p><p>Rzeczywi�cie, policja kaza�a rozej�� si� gapiom, podczas gdy dwaj pracownicy zamykali sklep, jakby zako�czy� si� dzie� pracy. </p><p>- Szymon Aronow nie przewidzia�, �e dojdzie do takiego dramatu, ani te�, �e pojawi� si� ci Azjaci. Zastawi� sprytn� pu�apk� na prawdziwego w�a�ciciela diamentu, ale teraz nie wiem, jak uda si� go odnale��. Aukcja si� nie odb�dzie i sprawa p�jdzie w niepami�� - westchn�� Vidal-Pellicorne z niespotykan� u niego melancholi�. </p><p>- Chyba �e to w�a�ciciel stoi za tym morderstwem i �e op�aci� tych ludzi, aby usun�li konkurenta, kt�ry mu stan�� na drodze, je�li wierzy� wszystkim anonimom wys�anym do gazet. Je�li chcesz pozna� moje zdanie, to my�l�, �e szukaj�c fa�szywego klejnotu, mo�e natrafimy na prawdziwy. </p><p>- Mo�e masz racj�, ale jest w tej ohydnej zbrodni co�, co mi nie pasuje. Te anonimy. </p><p>- Przecie� w�a�nie w nich napisano, �e mo�e pola� si� krew, je�li aukcja nie zostanie odwo�ana. No i krew si� pola�a! </p><p>- No tak, ale troch� za wcze�nie! Te gro�by dotyczy�y ewentualnego kupca. To jego mia�y zniech�ci�. Zastanawiam si�, czy nie chodzi raczej o kogo�, kto wierzy w autentyczno�� klejnotu i kto zapragn�� go zdoby� w ten radykalny spos�b, nie otwieraj�c sakiewki. </p><p>Tym razem Morosini nie odpowiedzia�. Kt�ry� z nich z pewno�ci� mia� racj�: albo Adalbert, albo on sam. W ka�dym razie znajdowali si� w impasie, kt�ry bardzo utrudni� kontynuacj� wsp�lnej misji. Je�li morderca Harrisona nie zostanie szybko schwytany, a kamie� odnaleziony, trzeba b�dzie chyba porozumie� si� z Kulawym, a nawet wyjecha�, jak zapewne uczyni� to ci wszyscy bogaci kolekcjonerzy zwabieni aukcj�. </p><p>Ale Aldo wiedzia�, �e nie mo�e si� podda�. Musia�by przyzna� si� do pora�ki, a taka my�l by�a dla niego nie do zniesienia. Nie m�g�by te� wr�ci� do Wenecji, pozostawiaj�c na pastw� losu Anielk�, kt�rej z pewno�ci� grozi�a szubienica. Zbyt j� kiedy� kocha�, a mo�e kocha nadal? </p><p>- Nie musz� chyba zgadywa�, �e nachodz� ci� czarne my�li - mrukn�� Adalbert. - Wida� to wyra�nie po twojej twarzy. </p><p>- Nie zaprzeczam. A teraz m�w, co tw�j przyjaciel Bertram powiedzia� ci o sprawie Ferralsa? </p><p>- Opowiem przy kolacji. Je�li nie masz nic przeciw najlepszym kr�likom walijskim z Anglii, zabieram ci� do Black Friars. To przyjemne miejsce, wi�c upieczemy dwie pieczenie na jednym ogniu. </p><p>M�wi�c ca�y czas, przywo�a� taks�wk�, kt�ra zawioz�a ich do dzielnicy Tempie, gdzie mi�dzy Fleet Street i wiecznie zat�oczonym rondem znajdowa�a si� restauracja Black Friars. Umawiaj�c si� w tym miejscu, Bertram okaza� zdrowy rozs�dek, gdy� przychodzili tutaj zar�wno prawnicy, jak i dziennikarze. </p><p>Aldo mia� czas, aby doceni� komfort tego miejsca, bo Adalbert dopiero po usadowieniu si� w boksie wy�o�onym czarn� sk�r� zgodzi� si� opowiedzie� przyjacielowi najnowsze wie�ci. </p><p>- Informacje nie b�d� przyjemne - zacz��. </p><p>M�ody Cootes, chocia� sobie z tego nie zdawa� sprawy i pi� jak smok, aby zapomnie� o przykro�ciach, jakie go spotka�y, mia� bardzo du�o szcz�cia. Kiedy kr�ci� si� wok� rezydencji Ferrals�w nazajutrz po zbrodni, spotka� Sally Penkowski, przyjaci�k� z czas�w dzieci�stwa, kt�ra pracowa�a tam jako pokoj�wka. Urodzili si� przy tej samej ulicy w Cardiff. Pochodzili z rodzin g�rniczych. Ojciec Sally, emigrant z Polski, po�lubi� miejscow� kobiet�. Wraz z ojcem Bertrama uleg� wypadkowi w kopalni. M�odego Cootesa ca�kowicie zniech�ci�o to do zawodu g�rnika. Wyjecha� do Londynu z nadziej�, �e zostanie dziennikarzem, co mu si� w ko�cu uda�o po pokonaniu wielu przeszk�d. Od lat nie utrzymywa� kontakt�w z Sally, a� do tego poranka, gdy przypadkiem spotkali si� na ulicy. Dziewczyna, widz�c przyjaciela z dzieci�stwa, wyla�a przed nim ca�y sw�j �al. Nie op�akiwa�a jednak Ferralsa, lecz znikni�cie polskiego s�u��cego, kt�ry rozpocz�� prac� przy Grosvenor Square dwa miesi�ce wcze�niej z polecenia pani domu. Nieszcz�sna zakocha�a si� w Stanis�awie Rasockim od pierwszego wejrzenia, zdaj�c sobie spraw�, �e nie ma u niego �adnych szans. �lepy by zauwa�y�, �e m�odzieniec darzy� uczuciem pani� domu. </p><p>- Poznali si� jeszcze w Polsce, przed �lubem pani - poinformowa�a Sally Bertrama. - Mo�e nawet byli w sobie zakochani. Wielokrotnie s�ysza�am, jak co� mi�dzy sob� szeptali, kiedy wydawa�o si� im, �e s� sami, i oczywi�cie rozmawiali po polsku, wi�c ja wszystko rozumia�am. Prosi�a go, aby uzbroi� si� w cierpliwo�� i �eby nie robi� niczego, co mog�oby zaszkodzi� jej oraz sprawie, kt�rej s�u�y�. Te rozmowy nie by�y d�ugie i nie s�ysza�am wszystkiego, bo m�wili bardzo cicho, ale Sally nie pojmowa�a, czemu pani zwraca si� do m�odego s�u��cego imieniem W�adys�aw. </p><p>Z r�ki Aida wypad� n�, g�o�no uderzaj�c w posadzk�, lecz on tego nawet nie zauwa�y�. Adalbert wezwa� kelnera, aby przyni�s� inny sztuciec. Wydawa�o si�, �e Morosini zamieni� si� w pos�g. Aby przywo�a� przyjaciela do rzeczywisto�ci, archeolog tr�ci� go w rami�: </p><p>- Wiedzia�em, �e te rewelacje ci� obezw�adni� - powiedzia� z satysfakcj� w g�osie. - Mia�e� ca�kowit� racj�, kiedy zapyta�e� lady Danvers, czy jest pewna imienia s�u��cego. </p><p>��- Nazwij to przeczuciem, je�li chcesz, lecz co� mi m�wi�o, �e chodzi o tego ch�opca. Chcia�bym si� dowiedzie�, w jaki spos�b Anielka go odnalaz�a i dlaczego o�mieli�a si� wprowadzi� go pod dach swego m�a. Zaczynam podejrzewa�, �e jest bardziej fa�szywa, ni� si� tego spodziewa�em... </p><p>Straciwszy apetyt, Aldo odsun�� talerz i dr��c� r�k� zapali� papierosa. </p><p>- No, no, nie feruj od razu wyrok�w, kt�rych m�g�by� p�niej �a�owa�. Ale przypomnij, bo wylecia�o mi z g�owy, kim jest ten m�ody m�czyzna? </p><p>- To ten, z kt�rego powodu chcia�a dwukrotnie pope�ni� samob�jstwo: w Nord-Expressie i wcze�niej w parku w Wilanowie. Tam gdzie zobaczy�em j� po raz pierwszy. </p><p>- Aha! Przypominam sobie. To ten biedny student i oczywi�cie nihilista, z kt�rym chcia�a dzieli� bied�... zanim zakocha�a si� w czterdziestoletnim i raczej bogatym ksi�ciu weneckim... </p><p>- G�upia uwaga - wycedzi� Aldo. </p><p>- Mo�e i tak, ale mniej wi�cej o to chodzi. O ile wiem, to w tobie by�a ostatnio zakochana. Napisa�a to przecie� w li�ciku, kt�ry mia�a odwag� przekaza� ci pod nosem m�a. Wi�c je�li przyjmiemy, �e by�a szczera, nie rozumiem, czemu zawraca�a sobie g�ow� poprzedni� mi�o�ci�. Tym bardziej, �e jeste�my w Londynie, a nie w Warszawie. S�dz�, �e to nie ona go tu sprowadzi�a... </p><p>Adalbert zamilk�, aby wypi� duszkiem p� szklanki piwa. </p><p>- M�w dalej! - ponagli� go Aldo. - S�dzisz, �e przyby� tu z w�asnej woli, aby j� nagabywa�? </p><p>- Oczywi�cie! Przypomnij sobie urywki rozm�w, o kt�rych wspomnia�a Sally! Anielka b�aga�a go, aby nie wystawia� na niebezpiecze�stwo ani jej, ani sprawy! Pewnie przyjecha�, aby prosi� j� o pomoc. Mo�e j� szanta�owa�? Przecie� nie wiesz, co si� tam wydarzy�o. </p><p>- Mo�e masz racj�, ale nie rozumiem, jak m�g� w�o�y� liberi� s�u��cego. Ten typek jest piekielnie dumny. </p><p>- Tacy s� ci rewolucjoni�ci. Depcz� bur�uazj� nieprzejednan� ideologi�, ale gdy trzeba s�u�y� sprawie, s� gotowi na wszystko. Mog� nawet pastowa� buty kapitalistom czy handlarzom broni, na przyk�ad temu biednemu Erykowi. </p><p>- S�dzisz, �e zmusi� j�, aby wprowadzi�a go pod sw�j dach? </p><p>- Nie widz� �adnego innego wyt�umaczenia. Musia� jej opowiedzie� B�g wie jak� wzruszaj�c� historyjk�, przywo�a� wspomnienia lub co� w tym stylu. A potem zabi� jej m�a, zwia� i zostawi� j� z tym problemem. </p><p>W miar� wywod�w Adalberta Aldo poczu�, jak wraca mu �ycie. Wszystko by�o teraz jasne! Z wyj�tkiem jednego szczeg�u. </p><p>- No, ale wyt�umacz mi, dlaczego p�aka�a, kiedy dowiedzia�a si�, �e uciek�? Co wi�cej, b�aga�a policjant�w, aby zostawili go w spokoju, bo on nie ma z tym nic wsp�lnego, i pozwoli�a, �eby j� zamkn�li. To si� nie trzyma kupy. </p><p>- Mog� by� dwa rozwi�zania: albo si� ba�a, �e je�li go obci��y, spotka j� co� jeszcze gorszego ni� wi�zienie, albo ponownie uleg�a jego urokowi i chroni go, maj�c nadziej�, �e sama si� jako� z tego wywinie. Ale wtedy to by oznacza�o, wybacz mi te s�owa, �e w jej p�ochym serduszku zasz�a zmiana i �e ciebie ju� nie kocha. Chyba �e, a to te� jest przecie� mo�liwe, nie kocha �adnego z was. Wydaje mi si�, �e ju� ci kiedy� m�wi�em, i� po S�owiankach mo�na si� spodziewa� wszystkiego! </p><p>- Rzeczywi�cie, ju� mi to m�wi�e�, wi�c nie musisz powtarza�. </p><p>Morosini zam�wi� kaw� i popatrzy� na zegarek. </p><p>- Tw�j przyjaciel Bertram si� sp�nia. Je�li to nie sprawi ci k�opotu, poczekaj na niego sam. Nie musimy by� obecni obaj, aby wys�ucha� jego rewelacji, je�li takowe w og�le dla nas ma. </p><p>- A ty dok�d? Domy�lam si�, �e masz jaki� plan. </p><p>- Oczywi�cie. Zamierzam uda� si� do Scotland Yardu i poprosi� o spotkanie z komisarzem Warrenem. </p><p>- Masz nadziej�, �e podzieli si� z tob� ostatnimi informacjami z dochodzenia? Nie wygl�da na cz�owieka, kt�ry lubi si� zwierza�. </p><p>- Nie o to mi chodzi. Chc� go jedynie poprosi� o zgod� na widzenie z Anielk�. </p><p>Vidal-Pellicorne pomy�la� przez chwil� i stwierdzi�: </p><p>- To nie jest g�upi pomys�. Jedyne, czym ryzykujesz, to �e ci odm�wi. Je�li mog� co� poradzi�, to nie rozmawiaj z nim o sprawie Harrisona. </p><p>- Nie jestem g�upi. T� spraw� zostawiam tobie... przynajmniej na razie. Zobaczymy si� w hotelu. </p><p>Wychodz�c z restauracji Aldo stwierdzi�, �e pogoda jest jeszcze bardziej paskudna ni� wcze�niej, mimo to postanowi� si� przej��. Pierwsza po�owa dnia obfitowa�a w emocje, wi�c odczuwa� potrzeb� roz�adowania napi�cia. Nasun�� kapelusz, r�ce w�o�y� do kieszeni i skierowa� si� w stron� surowego budynku zwanego New Scotland Yard. Zosta� on zbudowany oko�o roku 1890 z ciemnego granitu wydobytego w okolicach Dartmoor przez skaza�c�w z pobliskiego wi�zienia. Zaprojektowano go w stylu szkockim, mia� kszta�t wie�y z licznymi oknami. Przypomina� stuokiego stra�nika spogl�daj�cego na miasto, port, kraj i kr�lestwo. Widok ten powodowa� g�si� sk�rk�, szczeg�lnie je�li si� wiedzia�o, �e w murach Scotland Yardu znajdowa�o si� muzeum okropno�ci, zwane Black Museum*, gdzie zgromadzono bogat� kolekcj� swoistych pami�tek po s�ynnych kryminalistach, na przyk�ad narz�dzia zbrodni, po�miertne maski przest�pc�w, ich listy, dowody przest�pstw i wiele innych oryginalnych eksponat�w. </p><p>* Obecna nazwa: Crime Museum. </p><p>Sier�ant, kt�ry sta� przy bramie, przyj�� go�cia i wys�ucha� jego pro�by do�� grzecznie, po czym skorzysta� z telefonu, aby zapyta� prze�o�onego, czy mo�e Morosiniego przepu�ci�. Nast�pnie powierzy� go jednemu ze swoich ludzi, kt�ry mia� doprowadzi� go do celu. Aldo mia� wiele szcz�cia: komisarz Warren nie tylko by� obecny, ale r�wnie� zgodzi� si� go przyj��. </p><p>Po zdj�ciu p�aszcza w stylu Sherlocka Holmesa Gordon Warren nie przypomina� ju� tak bardzo pterodaktyla. W dobrze skrojonym stalowoszarym garniturze wygl�da� znacznie lepiej i przypomina� tego, kim by� w rzeczywisto�ci: wysokiego urz�dnika pa�stwowego �wiadomego swych obowi�zk�w, kt�ry wiedzia�, jak powinien zachowa� si� d�entelmen. </p><p>Od�o�y� na biurko wizyt�wk�, kt�r� poda� mu Aldo, i wskaza� go�ciowi miejsce do siedzenia. </p><p>- Ksi��� Morosini z Wenecji? Prosz� mi wybaczy�, ale nie znam zbyt dobrze kontynentalnych zwyczaj�w. Jak mam pana nazywa�? Jego Wysoko��, Jego Ekscelencja? </p><p>- Ale� nie, nic z tych rzeczy, po prostu �ksi���", �prosz� pana" lub �sir" - powiedzia� Aldo z nieznacznym u�miechem. - Nie pozwoli�bym sobie panu przeszkadza�, komisarzu, aby roztrz�sa� zasady etykiety. </p><p>- Bardzo dzi�kuj�. Jak mi powiedziano, chcia�by pan porozmawia� o sprawie Ferralsa. Czy by� pan przyjacielem sir Eryka? </p><p>- Bior�c pod uwag�, �e zosta�em zaproszony na jego �lub, mo�na by tak to nazwa�. Ale w istocie jestem przyjacielem lady Ferrals, kt�r� pozna�em jeszcze w Polsce, jako c�rk� hrabiego Solma�skiego. </p><p>Komisarz zaskoczy� go bezpo�rednim pytaniem zadanym spokojnym g�osem: </p><p>- I oczywi�cie jest pan w niej zakochany? </p><p>Morosini nie da� po sobie pozna� zaskoczenia; u�miechn�� si�. </p><p>- Bardzo mo�liwe, �e tak. Przyzna pan, �e trudno by� oboj�tnym wobec jej czaru i m�odo�ci. Szczeg�lnie, je�li jest si� w po�owie W�ochem, a w po�owie Francuzem jak ja. </p><p>- Brytyjczycy te� s� czuli na kobiece wdzi�ki... Pewnie przyszed� mi pan powiedzie�, �e lady Ferrals jest niewinna i �e mog� ponie�� ci�ar odpowiedzialno�ci za b��d s�dowy. </p><p>- Nic z tych rzeczy - przerwa� mu Aldo. - S�dz�, �e cz�owiek z takim do�wiadczeniem jak pa�skie nie pos�a�by do wi�zienia kobiety w jej wieku - ma zaledwie dwadzie�cia lat! - z powodu omy�ki. </p><p>- Dzi�kuj� - rzek� Warren z lekk� doz� ironii. - W takim razie, czym mog� s�u�y�? </p><p>- Prosz� mi zezwoli� na widzenie si� z ni� w wi�zieniu. Wydaje mi si�, �e dobrze j� znam i by� mo�e uda mi si� uzyska� jakie� wyja�nienia dotycz�ce tej strasznej zbrodni. </p><p>- No ale przecie� wiemy wszystko: poda�a m�owi �rodek przeciwb�lowy, kt�ry sir Eryk wsypa� do szklaneczki whisky, a nast�pnie go wypi� i zmar�. Wiemy te�, �e wcze�niej wywi�za�a si� mi�dzy ma��onkami ostra sprzeczka. Zreszt� w tym ma��e�stwie �le si� dzia�o ju� od kilku tygodni. </p><p>- Zdziwi�bym si�, gdyby dzia�o si� dobrze, bior�c pod uwag� jego pocz�tki. Czy nie s�dzi pan jednak, �e to nieracjonalne u�mierca� kogo� na oczach tylu os�b? A pani Ferrals nie jest ani g�upia, ani pozbawiona rozs�dku. Wydaje mi si�, �e zanim j� pan pos�a� do wi�zienia, nale�a�o porozmawia� z tym polskim s�u��cym, kt�ry, o ile moje informacje s� dok�adne, poda� whisky z wod� mineraln�, a potem gdzie� znikn��. </p><p>- W�a�nie go poszukujemy, chocia� nie znale�li�my �lad�w strychniny ani w butelce whisky, ani w wodzie... </p><p>- Je�li jest cho� odrobin� zr�czny, m�g� wsypa� trucizn� do szklanki, kiedy j� podawa�. Musi mie� co� na sumieniu. Trzeba by si� te� dowiedzie�, jakich nacisk�w u�y�, by lady Ferrals zatrudni�a go w pa�acu. Prosz� pami�ta�, �e W�adys�aw jest nihilist�. </p><p>��te oczy pterodaktyla zaokr�gli�y si� pod g�stymi brwiami. </p><p>- W�adys�aw? Przecie� nazywa si� Stanis�aw Rasocki. </p><p>- Nie znam jego nazwiska, ale na imi� z pewno�ci� ma W�adys�aw. </p><p>- Zaciekawia mnie pan, ksi���! Prosz� powiedzie�, co pan jeszcze wie, a mo�e zgodz� si� na to widzenie. </p><p>Morosini opowiedzia� wszystko, co wiedzia� o minionych kontaktach Anielki z dawnym supirantem*.� </p><p>* Z franc. (soupirant) - zalotnik. </p><p>Siedz�cy za biurkiem Warren uderza� ko�cem pi�ra w le��ce przed nim dokumenty. W ko�cu stwierdzi�: </p><p>- Teraz rozumiem, czemu tak p�aka�a i nie chcia�a obci��y� go zeznaniami. Mog�a by� jego wsp�lniczk� lub nawet inspiratork� tego czynu. Zosta�a zreszt� oskar�ona o otrucie lub przyczynienie si� do otrucia m�a. </p><p>- Mam nadziej�, �e przekona si� pan po przeprowadzeniu �ledztwa, i� lady Ferrals jest niewinna. Ale jak to si� sta�o, �e po wst�pnym przes�uchaniu adwokat nie uzyska� dla niej warunkowego zwolnienia?�� </p><p>- Nie mia�a �adnych szans. Obro�c� by� ��todzi�b, kt�rego jedynym zmartwieniem okaza�a si� peruka i zagniecenia na todze. Zatrzasn�� za ni� bramy Brkton. </p><p>- Taki cz�owiek jak Eryk Ferrals mia� chyba do dyspozycji jakiego� adwokata z palestry? </p><p>- Tak, ale mecenas Geoffrey Arden poluje w�a�nie na tygrysy z maharad�� Patia�i. Podsuni�to jej sta�yst�, kt�ry, jak mi si� zdaje, ma wi�cej znajomo�ci ni� umiej�tno�ci. Kiedy si� pan zobaczy z lady Ferrals, prosz� jej poradzi�, aby wzi�a innego obro�c�. Z kim� takim jak ten czeka j� pewny stryczek. </p><p>- Kiedy b�d� m�g� si� z ni� widzie�? Czy to oznacza, �e pan si� zgadza? </p><p>- Tak, mo�e si� pan jutro uda� do wi�zienia. Oto przepustka - doda� Warren, podaj�c mu dokument, na kt�rym napisa� kilka s��w. - Ale mam nadziej�, �e je�li dowie si� pan czego� wa�nego, a nawet mniej wa�nego, zechce mi pan o tym opowiedzie�. </p><p>- Obiecuj�, panie komisarzu. Wszystko, czego pragn�, to wyci�gn�� j� stamt�d, bo mam pewno��, �e jest niewinna. A korzystaj�c z okazji, czy m�g�bym prosi� o rad�? </p><p>- Ale� oczywi�cie. </p><p>- Z powodu nieobecno�ci sir Geoffreya Ardena, komu powierzy�by pan obron� osoby, na kt�rej by panu zale�a�o? </p><p>Po raz pierwszy Morosini us�ysza� �miech pterodaktyla. By� to �miech szczery i d�wi�czny, kt�ry czyni� go prawie sympatycznym. </p><p>- Nie jestem pewien - powiedzia� - czy mam prawo postawi� naprzeciw adwokata Korony tak gro�nego przeciwnika, ale s�dz�, �e zwr�ci�bym si� do Desmonda Saint Albansa. Jest przebieg�y jak lis. To prawdziwa �ajza, ale zna si� na prawie jak ma�o kto, a jego ci�te polemiki przynosz� cz�sto lepszy rezultat ni� najpi�kniejsze, liryczne opowie�ci. Je�li kto� potrafi sterroryzowa� przysi�g�ych, to z pewno�ci� on. Dodam, �e jest bardzo drogi, ale przypuszczam, �e wdowa po sir Eryku b�dzie mia�a czym zap�aci�. Ten ��todzi�b wprawdzie powiedzia�, �e jego klientka jest w stanie zaoferowa� nawet bardzo wysok� kaucj�, ale jedyne, co mu si� uda�o, to wys�a� j� do Brixton. </p><p>- Tak, znam sir Desmonda - westchn�� Morosini, u kt�rego to nazwisko wywo�a�o lekki niesmak. - Uczestniczy�em kilka dni temu w pogrzebie jego wuja, hrabiego Killrenana, po kt�rym odziedziczy� tytu�. </p><p>- ...i maj�tek, co pewnie by�o powodem wielkiej rado�ci. Jak wszyscy kolekcjonerzy wydaje du�o pieni�dzy. Ale, a propos kolekcjoner�w, chyba ju� pana gdzie� widzia�em. Czy nie sta� pan przed sklepem tego biednego Harrisona par� godzin temu? </p><p>Zdecydowanie ten cz�owiek ma dobre oko - pomy�la� Aldo. Nie ryzykowa� niczym, udzielaj�c odpowiedzi na to pytanie, chocia� w g�osie komisarza wyczu� cie� podejrzliwo�ci. Pewnie by�o to skrzywienie zawodowe. </p><p>- Nie s�dzi�em, �e zostan� tam zauwa�ony - stwierdzi� z u�miechem. - Rzeczywi�cie, przyszed�em do pana Harrisona wraz z przyjacielem, francuskim archeologiem, kt�ry interesuje si� tak jak ja starymi kamieniami szlachetnymi. Tak si� sk�ada, �e w tej dziedzinie jestem ekspertem. Chcieli�my obejrze� ten s�ynny diament, zanim trafi na aukcj�. Niestety, kiedy przybyli�my na miejsce, dowiedzieli�my si� o zbrodni, kt�ra mia�a miejsce chwil� wcze�niej, wi�c nie pozosta�o nam nic innego, jak wmiesza� si� w t�um gapi�w i spr�bowa� dowiedzie� si� czego� wi�cej. Nie kryj�, �e ja te� chcia�bym zada� panu kilka pyta�. </p><p>- Mia� pan zamiar uczestniczy� w licytacji? </p><p>- Oczywi�cie... i mo�e nawet licytowa�. </p><p>- Do licha! - wykrzykn�� Warren. - Jest wi�c pan zamo�ny? </p><p>- Raczej tak, ale w granicach rozs�dku. Poza tym mam bogatych klient�w, kt�rzy byliby gotowi du�o zap�aci� za okaz tej wielko�ci. </p><p>- Poniewa� jest pan z bran�y, to pewnie pan wie, �e chodzi�y s�uchy, i� diament to fa�szywka. Gazety zosta�y zasypane lawin� list�w na ten temat... </p><p>- Z tego powodu chcia�em go w�a�nie obejrze� osobi�cie. Ze zwyk�ej ciekawo�ci. Mia�em ju� i tak wyrobion� opini� w tej sprawie, kt�r� opieram na reputacji pana Harisona: jubiler tej rangi nie da�by si� przecie� nabra� na fa�szywy klejnot. </p><p>Odczuwa� niemal perwersyjn� rado��, ok�amuj�c tego wysokiego urz�dnika policji na temat klejnotu, o kt�rym Aldo doskonale wiedzia�, �e jest fa�szywy. </p><p>- Nie w�tpi�em w to ani przez chwil� - rzeki komisarz �agodnym g�osem. - Zab�jcy te� nie mieli co do tego �adnej w�tpliwo�ci. Mam nadziej�, �e szybko ich z�apiemy i aukcja odb�dzie si� niebawem. To byli Azjaci, a mamy ich tutaj wielu. Wyda�em jasne rozkazy: �aden ��tek nie mo�e opu�ci� kraju a� do odwo�ania. </p><p>- Zastosowa� pan powa�ne �rodki! </p><p>- A dlaczego nie, skoro mam takie uprawnienia? Sam kr�l �yczy� sobie, aby spraw� szybko doprowadzi� do ko�ca. Przecie� ten klejnot nale�a� w XV wieku do Korony! </p><p>- �ycz� panu jak najlepiej... Ale czy nie m�g�by pan uchyli� r�bka tajemnicy i powiedzie�, jak to si� sta�o? Czy w�a�nie ci m�czy�ni w�amali si� do sklepu jubilerskiego? </p><p>- To by� nieszcz�liwy zbieg okoliczno�ci! - westchn�� komisarz. - Tego ranka Harrison mia� si� spotka� z wiekow� lady Buckingham, kt�ra chcia�a zobaczy� �w klejnot, gdy� dawno temu nale�a� on do jej przodka, s�ynnego i niepokornego hrabiego Buckingham. Jego mi�o�� do francuskiej kr�lowej kosztowa�a nas wojn�, nie licz�c ciosu no�em zadanego przez Feltona*.� </p><p>* John Felton (ok. 1595- I628), porucznik angielskiej marynarki, zamordowa� w roku 1628 pierwszego ksi�cia Buckingham, faworyta kr�la Karola I Stuarta. </p><p>Jest to kobieta bardzo ju� leciwa, kt�ra niemal nie opuszcza swej rezydencji. Opiekuj� si� ni� s�u��cy niemal r�wnie starzy jak ona. Nie mo�na by�o odm�wi� takiej pro�bie, wi�c Harrison odpowiedzia�, �e przyjmie j� z rado�ci�. W�a�nie gdy ogl�da�a klejnot w biurze jubilera, wbieg�o tam dw�ch zamaskowanych i uzbrojonych osobnik�w. Wypchn�li starsz� dam� na zewn�trz, zabili Harrisona i uciekli z �upem. </p><p>- I wierzy pan, �e to zbieg okoliczno�ci? </p><p>Teraz oczy komisarza zaokr�gli�y si� do granic mo�liwo�ci. </p><p>- Chyba nie podejrzewa pan, �e lady Buckingham by�a wsp�lniczk� tych z�oczy�c�w? Oczywi�cie wys�a�em do niej Pointera, aby z�o�y�a zeznanie, ale by�a zupe�nie roztrz�siona. Natomiast zeznanie z�o�y�a s�u��ca, kt�ra jej towarzyszy�a u Harrisona. To tyle, ksi���. Obawiam si�, �e nie mog� po�wi�ci� panu wi�cej czasu. Prowadz�c dwie sprawy tak du�ej wagi, nie mam chwili do stracenia. Ale ch�tnie si� z panem zn�w zobacz�, je�li b�dzie pan mia� dla mnie jakie� wiadomo�ci. </p><p>- Mam tak� nadziej�. Dzi�kuj�, �e zechcia� mnie pan przyj��. </p><p>Po wyj�ciu ze Scotland Yardu Morosini zacz�� si� zastanawia�, co ze sob� zrobi�. Nie zamierza� wraca� do hotelu. Adalberta jeszcze pewnie tam nie by�o. </p><p>Wezwa� taks�wk� i kaza� si� zawie�� na Grosvenor Square. </p><p>- Pod jaki numer? - zapyta� szofer. </p><p>- Nie znam numeru, ale mo�e pan wie, gdzie mie�ci si� rezydencja Eryka Ferralsa? </p><p>- Oczywi�cie. Od czasu tej zbrodni ten dom sta� si� s�ynny. Na Grosvenor Square, znajduj�cym si� w sercu elitarnej dzielnicy Mayfair, siedzib� mia�o wiele ambasad oraz rezydencji arystokrat�w, wybudowanych przewa�nie w stylu gregoria�skim. Zosta�y one wzniesione w minionym wieku w pobli�u pa�acu Buckingham przez osoby pozostaj�ce w s�u�bie suwerena. </p><p>- No to jeste�my! - stwierdzi� szofer, wskazuj�c na jeden z najwspanialszych budynk�w, przed kt�rym zatrzymywa�a si� r�wnie� jaka� inna taks�wka. - Chee pan wysi��� czy te� poczeka�, a� tamten odjedzie. </p><p>- Poczekam... </p><p>Z taks�wki wysiad� z impetem m�czyzna w stroju podr�nym i o ma�o nie potr�ci� jednego z dw�ch policjant�w, kt�rzy pilnowali rezydencji, przechadzaj�c si� wolnym krokiem wzd�u� ulicy. Aldo rozpozna� w m�czy�nie hrabiego Solma�skiego. Zobaczy�, �e przez chwil� dyskutuje ze stra�nikami, pokazuj�c im co�, co mog�o by� paszportem, a nast�pnie kieruje si� w stron� schod�w prowadz�cych do przedsionka. Drzwi otworzy�y si� prawie natychmiast, ale poniewa� taks�wka, kt�ra go przywioz�a, nie ruszy�a z miejsca, Aldo zrozumia�, �e chodzi tylko o kr�tk� wizyt�, i �e stary Solma�ski nie sp�dzi tam du�o czasu. W tych okoliczno�ciach by�oby bowiem nietaktem, gdyby ojciec domniemanej morderczyni zamieszka� w domu zamordowanego. </p><p>Uprzedzaj�c pytanie szofera, Morosini o�wiadczy�, �e jeszcze poczeka. Trwa�o to jakie� dziesi�� minut, po czym Solma�ski wybieg� z budynku. Aldo zauwa�y�, �e jest czerwony na twarzy i z trudem usi�uje zapanowa� nad sob�. Bez w�tpienia zosta� przed chwil� wyprowadzony z r�wnowagi. Na moment przystan�� na schodach, usi�uj�c si� uspokoi�. W ko�cu za�o�y� monokl, poprawi� kapelusz na g�owie i skierowa� si� do taks�wki, kt�ra natychmiast ruszy�a. </p><p>- Niech pan jedzie za tym samochodem! - poleci� Morosini. </p><p>Jazda by�a kr�tka. Taks�wka skr�ci�a w Brook Street i zatrzyma�a si� przed hotelem Claridge. </p><p>- Co teraz robimy? - zapyta� szofer. </p><p>Morosini si� zawaha�. Mia� ochot� wysi���, by si� upewni�, czy Solma�ski tu zamieszka, ale okaza�o si� to niepotrzebne: baga�owi zacz�li wynosi� z taks�wki walizki. </p><p>By�o oczywiste, �e ten podejrzany osobnik zamierza� si� tu zatrzyma�, dop�ki Anielka nie zostanie uniewinniona b�d� os�dzona. Tak, ten Rosjanin, kt�ry skrad� to�samo�� polskiemu szlachcicowi i przyczyni� si� do zes�ania go na dalek� Syberi�, by� z pewno�ci� niebezpieczny. To na cmentarzu San Michele w Wenecji Szymon Aronow odkry� przed Morosinim straszn� prawd� dotycz�c� tego gro�nego cz�owieka. Fiodor Orczakow, .gdy� tak brzmia�o prawdziwe nazwisko �Solma�skiego", by� zaprzysi�onym wrogiem syn�w Izraela, sadystycznym katem w czasie pogromu w Ni�nim Nowogrodzie w roku 1882. Wszelkimi sposobami stara� si� odzyska� kamienie z pektora�u, jak i sam pektora�; nie tylko z mi�o�ci do pieni�dzy, ale r�wnie� z nienawi�ci do Szymona Aronowa, cz�owieka, kt�ry o�mieli� si� prowadzi� walk� przeciw niemu samemu, jak i przeciw jego niebezpiecznym przyjacio�om, kt�rych Kulawy nazywa� Czarnym Zakonem. Do tej pory fa�szywy Solma�ski nie wiedzia� jeszcze o roli, jak� w poszukiwaniu zaginionych kamieni odgrywa� Morosini. Widzia� w nim jedynie ostatniego w�a�ciciela szafiru, poszukuj�cego skradzionego klejnotu rodowego, i znawc� kamieni, troch� niebezpiecznego z powodu uczucia, jakim darzy� Anielk�. Jednak Aronow przestrzeg� Morosiniego, �e je�li stanie Solma�skiemu na drodze, interesuj�c si� pozosta�ymi, brakuj�cymi kamieniami z pektora�u, fa�szywy hrabia nie zawaha si� podkre�li� na czerwono nazwiska Aida na li�cie os�b, kt�rych nale�y si� pozby�. </p><p>Jednak taka perspektywa nie zniech�ci�a ksi�cia antykwariusza, kt�ry nigdy si� nie cofa� przed niebezpiecze�stwem. A teraz mia� w dodatku pewno��, �e Solma�ski albo zleci� zab�jstwo jego matki, ksi�nej Izabeli, albo sam si� go dopu�ci�. </p><p>Na razie Aldo m�g� si� zaj�� obserwacj� hrabiego i to go w zupe�no�ci satysfakcjonowa�o. Nie zamierza� pokaza� si� nieprzyjacielowi, z pewno�ci� zaskoczonemu nieoczekiwanym zgonem zi�cia. </p><p>Aldo zostawi� Solma�skiego w hotelu, zapali� papierosa i kaza� szoferowi zawie�� si� do Ritza. </p></section><section><title><p>Rozdzia� trzeci </p><p>Trzy prawdy </p></title><p>Wi�zienie w Brixton wybudowano w roku 1830. Osadzano w nim oskar�onych oczekuj�cych na proces. Nie by�o to miejsce przyjemne. Ze starych kamieni s�czy�y si� smutek i wilgo�. Po przej�ciu wszystkich formalno�ci Morosini zanurzy� si� w tej niepokoj�cej atmosferze a� do momentu, kiedy wprowadzono go do rozm�wnicy przypominaj�cej oszklon� szafk� i kazano poczeka�. </p><p>Kiedy pojawi�a si� lady Ferrals eskortowana przez kobiet�, kt�r� jedynie sp�dnica i brak w�s�w r�ni�y od �andarma, Aldo poczu�, �e serce podskoczy�o mu do gard�a. W tej ponurej scenerii Anielka w skromnej, czarnej sukience, kt�ra podkre�la�a blask jej blond w�os�w, wygl�da�a jeszcze pi�kniej. Ale nie przypomina�a dawnej Anielki. </p><p>Wygl�da�a, jakby ulecia�o z niej �ycie. Z blad� twarz�, z�ocistymi w�osami i oczami przypomina�a figurk� chryzelefantynow�*, kt�re z sukcesem tworzy� rze�biarz Chiparus. </p><p>�� * Chryzelefantyna - technika rze�biarska z zastosowaniem ko�ci s�oniowej, z�ota i innych drogich materia��w, jak np. kamienie szlachetne (przyp. red.). </p><p>By�a r�wnie wyprostowana i r�wnie ch�odna. Widok odwiedzaj�cego nie zapali� �adnej iskierki w jej spojrzeniu. Usiad�a z drugiej strony sto�u, podczas gdy stra�niczka zatrzyma�a si� za szyb�. </p><p>- To pan? - zapyta�a. - Co pan tutaj robi? Jej ton wskazywa�, �e nie jest mile widziany. </p><p>- Chcia�em si� dowiedzie�, czy m�g�bym jako� pom�c. </p><p>- �le mnie pan zrozumia�. Pyta�am, sk�d wzi�� si� pan w Londynie. </p><p>- Chocia� dowiedzia�em si� o tragicznej �mierci pani m�a, nie przyjecha�em z tego powodu. Uda�em si� do Szkocji, aby uczestniczy� w pogrzebie starego przyjaciela, i to w Inverness przeczyta�em w jednej z gazet... </p><p>- .. .�e zabi�am Eryka. Niech si� pan nie boi tych s��w. Jest mi to oboj�tne. </p><p>Da�a znak, aby usiad� na krze�le stoj�cym przy stole naprzeciw niej. </p><p>- Nie boj� si� tych s��w - powiedzia�, wykonuj�c pos�usznie jej polecenie. - Boj� si� tylko tego, co one oznaczaj�, i nie mog� w nie uwierzy�. Pani? </p><p>Morderczyni�? Nie, to niemo�liwe! </p><p>U�miechn�a si� z lekk� pogard�. </p><p>- Dlaczego nie? Wie pan doskonale, �e go nie kocha�am. A nawet, �e go nienawidzi�am. Moje dni z nim by�y us�ane r�ami, lecz noce - przera�aj�ce. </p><p>- Ale chyba nie a� do tego stopnia, �eby go zabi�. I to nie w taki g�upi i oczywisty spos�b: �rodek przeciwb�lowy podany w obecno�ci �wiadk�w, rozpuszczony w szklance whisky i to zaraz po k��tni. Jest pani na to zbyt inteligentna. Pr�dzej wyobrazi�bym sobie pani� z rewolwerem w r�ku strzelaj�c� do Eryka Ferralsa, ni� podaj�c� mu zatruty �rodek przeciwb�lowy. To do pani nie pasuje. </p><p>- Dlaczego nie? U pana w Italii cz�sto serwowano go�ciowi trucizn�, i to w dodatku z u�miechem na ustach. </p><p>- To zwyczaj, kt�rego nie praktykujemy ju� od dawna, a pani nie nale�y do rodziny Borgi�w. Od momentu aresztowania nie przestaje pani m�wi�, �e jest niewinna. </p><p>- Ale bez efektu, drogi ksi���. Zaczynam ju� by� zm�czona tym powtarzaniem. Odpowiadaj� mi, nie bez racji, �e strychnina sama nie znalaz�a si� w szklance, a nie by�o jej ani w alkoholu, ani w wodzie... A przecie� zbadano wszystkie pozosta�e saszetki, kt�re mia�am u siebie w pokoju. </p><p>- Tylko ta jedna zawiera�a strychnin�? Jak si� domy�lam, nie zbadano papierka, z kt�rego by�a zrobiona saszetka. </p><p>- Poprosi�am o to, ale jej nie znaleziono. Eryk zmi�� j� i zostawi� na tacy, a potem kto� spali� j� w kominku, w moim pokoju. </p><p>- Czy domy�la si� pani, kto m�g� to zrobi�? </p><p>Z ust Anielki wydoby� si� d�wi�k, kt�rego Aldo si� nie spodziewa�: gwa�towny, lecz gorzki i pozbawiony rado�ci �miech. </p><p>- Mo�e John Sutton, wspania�y i oddany sekretarz Eryka, kt�ry nie waha� si� oskar�y� mnie o zbrodni�, gdy tylko zobaczy�, �e jego pan upad� na posadzk�. </p><p>On mnie nienawidzi. </p><p>- Z jakiego powodu? Co pani mu uczyni�a? </p><p>- Spoliczkowa�am go. Wydaje mi si�, �e jest to normalna reakcja uczciwej kobiety, kiedy m�czyzna maca jej piersi i ca�uje w szyj�... </p><p>Aldo wiedzia� od dawna, �e m�oda Polka potrafi nazywa� rzeczy po imieniu. Jednak�e to wyznanie wywo�a�o w nim niesmak. Wspomnienie sekretarza, zawsze tak uk�adnego, nie odpowiada�o temu opisowi, kt�ry przypomina� raczej zachowanie satyra. Aldo wiedzia� jednak, �e pod pozornym ch�odem Brytyjczyk�w cz�sto skrywa�y si� prawdziwe wulkany. </p><p>- Czy on jest w pani zakochany? </p><p>- Nie wiem, czy mo�na to tak nazwa�, ale wiem, �e ma ochot� mnie zdoby�. </p><p>- M�wi�a pani o tym m�owi? </p><p>- Tak, ale stwierdzi�, �e jestem niespe�na rozumu, i tylko si� �mia�. Jego przywi�zanie do tego... s�u��cego przekracza�o wszelkie granice. S�dz�, �e pr�dzej da�by sobie odci�� r�k�, ni� si� z nim rozsta�. My�l�, �e ��czy� ich jaki� trup ukryty g��boko w szafie... </p><p>- Je�li chodzi o trupy, moja droga, to sir Eryk jako handlarz broni� mia� ich zbyt wiele na sumieniu, aby przejmowa� si� jakim� jednym, ukrytym w szafie. A mo�e zechcia�aby mi pani powiedzie� co� o tym polskim s�u��cym, kt�rego zatrudni�a pani w domu? </p><p>Blada twarz m�odej kobiety poczerwienia�a. </p><p>- Sk�d pan o tym wie? </p><p>Aldo u�miechn�� si� uprzejmie. </p><p>- Widz�, �e nie straci�a pani tego dobrego zwyczaju odpowiadania pytaniem na pytanie. Po prostu wiem i ju�! </p><p>Poniewa� milcza�a, szukaj�c mo�e ci�tej riposty, Aldo kontynuowa�: </p><p>- Niech pani opowie mi co� o tym Stanis�awie lub mo�e raczej... </p><p>W�adys�awie? </p><p>Oczy m�odej kobiety zaokr�gli�y si�. </p><p>- Jest pan diab�em wcielonym - wyszepta�a. </p><p>- Nie do ko�ca albo mo�e dobrym diab�em do pani us�ug. No, Anielko, niech pani mi w ko�cu zaufa i opowie, jak uda�o si� pani wprowadzi� dawnego ukochanego pod dach m�a. </p><p>Odwr�ci�a g�ow�, lecz w nik�ym �wietle tego pos�pnego miejsca dostrzeg�, �e po jej rz�sach sp�yn�a �za. </p><p>- Ukochanego? Zastanawiam si� teraz, czy nim kiedykolwiek by�. Obecnie bardzo w to w�tpi�. Jak r�wnie� w wielk� mi�o��, o kt�rej pan mnie tak gorliwie zapewnia�. </p><p>- Nie m�wmy o tym w tej chwili - przerwa� jej �agodnie Morosini. - To nie ja zdecydowa�em si� w domu w Vesinet wpa�� w ramiona Eryka. </p><p>- Uratowa� mnie i nie mia�am wyboru. Tak jak nie mia�am wyboru, kiedy spotka�am W�adys�awa w Hyde Parku, gdzie zreszt� na mnie czeka�... </p><p>- Sk�d m�g� wiedzie�, �e tam pani� spotka? Wszyscy wiedz�, �e ma pani wielkie upodobanie do park�w, ale dlaczego w�a�nie ten? W Londynie jest ich wiele. </p><p>- Ka�dego ranka je�dzi�am tam konno. </p><p>- Sama? </p><p>- Oczywi�cie, �e sama. Nie lubi� towarzystwa. Mia�am wra�enie, �e jestem pilnowana. Oczywi�cie cz�sto spotyka�am tam znajomych, ale udawa�o mi si� ich pozby�. </p><p>- Ale nie uda�o si� to pani z W�adys�awem. Mo�e efekt zaskoczenia zadzia�a� na jego korzy��? </p><p>- Chyba tak. Tym bardziej, �e wyszed� z krzak�w wprost pod kopyta mojej klaczy, tak �e o ma�o nie wypad�am ze strzemion. </p><p>- By�a pani zadowolona, �e go widzi? </p><p>- Wtedy tak. Przywo�a� wspomnienie mojego drogiego kraju i pierwszej mi�o�ci. Takie rzeczy s� bardzo wa�ne dla ka�dej kobiety. </p><p>- Dla m�czyzny r�wnie�. Ale powiedzia�a pani: wtedy tak. Wi�c nie trwa�o to d�ugo? </p><p>- Nie. Szybko zrozumia�am, �e mam do czynienia z przeciwnikiem, by nie powiedzie�: z wrogiem. Och, na pocz�tku by� bardzo mi�y. Oczywi�cie na sw�j spos�b. M�wi�, �e przyjecha� do Anglii, by mnie odnale��, bo rozstali�my si� tak niefortunnie. </p><p>- Chcia� odnowi� dawne relacje? </p><p>- Nie do ko�ca. Domaga� si�, a nast�pi�o to bardzo pr�dko, bym wprowadzi�a go pod dach mego m�a. M�wi�, �e jest oburzony, i� zosta�am �on� handlarza broni�, ale liczy�, �e pos�u�y si� tym w swojej sprawie, jak to nazywa�. W rzeczywisto�ci przys�ali go jego koledzy anarchi�ci. Mia� fa�szywe papiery i jeden cel: zdoby� pieni�dze na potrzeby rewolucji. My�l, �e sfinansuje to handlarz broni�, wydawa�a im si� bardzo zabawna. Potrzebowali tak�e broni. </p><p>Aldo wyci�gn�� z kieszeni paczk� papieros�w i zanim sam zapali�, zaproponowa� to Anielce. </p><p>- To jaka� szalona historia! Chcia�, �eby pani ukrad�a i da�a mu... </p><p>- Nie, tego nie powiedzia�am. Jedyne, czego chcia�, to zosta� s�u��cym w domu Eryka. Mia� nadziej�, �e sam znajdzie to, czego potrzebowa�. </p><p>- Dlaczego pani si� zgodzi�a, zamiast odjecha� co ko� wyskoczy. </p><p>- Bardzo chcia�am to zrobi�. Ale nie by�o to mo�liwe. Jak si� pan domy�la, W�adys�aw mia� co� w zanadrzu. </p><p>- Chodzi o szanta�? </p><p>- Oczywi�cie. Kiedy jest si� m�odym i kocha si� po raz pierwszy, pope�nia si� r�ne nieostro�no�ci. Tak by�o i ze mn�. Pisa�am do niego listy... </p><p>- G�upi zwyczaj, kt�ry cz�sto wiele was kosztuje, drogie panie! Co chcia� zrobi� z tymi listami? Pokaza� je Ferralsowi? Przecie� m�� pani nie by� g�upcem i musia� si� domy�la�, �e by�a ju� pani wcze�niej zakochana, a poza tym w takich li�cikach m�odych panien nie ma przecie� nic z�ego... </p><p>- Ale moje listy nie by�y takie niewinne. Ufa�am W�adys�awowi i zwierzy�am mu si� z plan�w ojca dotycz�cych moich za�lubin z Erykiem. </p><p>- To mi si� nie podoba - j�kn�� Morosini. </p><p>- By�o jeszcze co� gorszego. W tamtym czasie bardzo si� zaanga�owa�am w pomys�y W�adys�awa i jego grupy. Chcia�am te�, aby zosta� moim kochankiem. </p><p>- I tak si� sta�o? - wykrztusi� Aldo. Jej spojrzenie by�o w tej chwili poematem naiwnej czysto�ci. </p><p>- Mniej wi�cej... tak. A poniewa� chcia�am go zatrzyma�, co udowodni�am dwukrotnie w pana obecno�ci, obieca�am, �e pomog� mu... jak to m�wi� W�adys�aw i jego przyjaciele? Aha, ju� sobie przypominam: oskuba� tego t�ustego kapitalistycznego go��bia. Wyobra�a pan sobie, co by si� sta�o, gdyby m�j m�� przeczyta� te listy? </p><p>- Trudno sobie tego nie wyobrazi�. Ci�gu dalszego zreszt� te�: pewnie wzruszy�a pani Ferralsa smutn� histori� o kuzynie, kt�ry popad� w bied� i kt�rego pani cudem odnalaz�a... </p><p>- Prawie tak. Powiedzia�am mu, �e jest synem mojej niani, i od razu dosta� prac� lokaja. </p><p>- Mo�na by rzec, to historia rodem z powie�ci. Nianie zawsze maj� w nich nie�lubne dzieci, kt�re staj� komu� na drodze. To z pewno�ci� on zabi� sir Eryka. </p><p>- Oczywi�cie. Taki pewnie mia� cel, ale nie powiedzia� mi o tym. </p><p>- Na Boga! Czemu nie opowiedzia�a pani tego wszystkiego policji, tylko da�a si� zatrzyma� i uwi�zi�? S�owa sekretarza nie mia�yby wtedy takiego znaczenia. </p><p>- To nie by�o mo�liwe. Gdybym tak zezna�a, ryzykowa�abym �ycie. Niech pan wreszcie zrozumie! W�adys�aw nie przyjecha� do Anglii sam. S� tu jego towarzysze, kt�rzy maj� za zadanie pilnowa� go, gromadzi� przekazywane przez niego informacje i w przypadku niebezpiecze�stwa pom�c mu w ucieczce. A mnie zapowiedzieli bardzo wyra�nie: nie wolno mi powiedzie� nic, co mog�oby skierowa� policj� na jego trop, bo w przeciwnym razie... </p><p>- W przeciwnym razie nie b�dzie mog�a si� pani spodziewa� od nich ani lito�ci, ani �aski - powiedzia� Aldo. - By�aby pani skazana na pewn� �mier�. </p><p>- W�a�nie tak. Wi�c uzna�am, �e w wi�zieniu nie musz� si� ich obawia�. Jestem dobrze strze�ona. </p><p>- Oczywi�cie nie m�wi�c o szubienicy. Nieszcz�sna, niech pani w ko�cu zrozumie, �e je�li policja nie znajdzie prawdziwego mordercy, grozi pani �mier� przez powieszenie!... </p><p>- Nie wierz� w to. M�j ojciec wraca wkr�tce z Ameryki. B�dzie wiedzia�, jak mnie obroni�. Znajdzie jakiego� dobrego adwokata w miejsce tego m�odego idioty, kt�ry mnie broni� w zast�pstwie Geoffreya Ardena. </p><p>- Skoro pani o tym wspomina - rzek� Aldo, wyci�gaj�c z kieszeni z�o�on� na p� kartk� - polecono mi bardzo zr�cznego i walecznego adwokata. Jego nazwisko i adres s� tu zapisane. </p><p>- Kto go panu poleci�? </p><p>- Mo�e si� to pani wyda� dziwne, ale by� to wysoki urz�dnik policji. Tak si� sk�ada, �e znam tego adwokata. Nazywa si� Desmond Saint Albans. Nie pa�am do niego zbytni� sympati�, ale podobno po w�o�eniu peruki staje si� mistrzem, kt�ry broni sprawy jak pies ko�ci. Musz� jeszcze doda�, �e jest bardzo drogi, ale chyba warto zaryzykowa�. </p><p>- Dzi�kuj�. Zwr�c� si� do niego. Pieni�dze nie graj� roli. W tym momencie wesz�a stra�niczka. </p><p>- Czas widzenia up�yn��, prosz� pana... </p><p>- Jeszcze s��wko - powiedzia� Morosini, podnosz�c si� z krzes�a. - Kiedy spotka si� pani z nowym obro�c�, prosz� powiedzie� mu prawd�, ca�� prawd�. </p><p>Jak si� nazywa ten pani W�adys�aw? </p><p>- Wosi�ski. Czemu pan o to pyta? </p><p>- Nie s�dzi pani, �e on i jego banda powinni zosta� schwytani? Nie musia�aby pani niczego si� obawia�. Prosz� nie traci� nadziei, Anielko. Postaram si� pani� wkr�tce odwiedzi�. Czy czego� pani potrzebuje? </p><p>- Wanda ma mi przynie�� jakie� drobiazgi - odpar�a i skierowa�a si� pos�usznie do stra�niczki, kt�ra w�a�nie otwiera�a ci�kie drzwi. </p><p>Aldo nie chcia� rozsta� si� z Anielk� w ten spos�b. Krzykn�� w jej kierunku: </p><p>- Czy jest pani pewna, �e ju� nie kocha tego cz�owieka, kt�rego stara si� pani tak chroni�? </p><p>- Nie powinien mi pan zadawa� takiego pytania. Odpowiedzia�am na nie w li�ciku kilka miesi�cy temu i od tamtego czasu nic si� nie zmieni�o... </p><p>Dzi�ki tym s�owom, kt�re tylko mi�o�� mog�a przywo�a�, Aldo odni�s� wra�enie, �e promie� s�o�ca roz�wietli� i ogrza� ponure, szare mury, i z l�ejszym sercem opu�ci� wi�zienie. </p><p>W momencie kiedy podchodzi� do czekaj�cej na niego taks�wki, inna taks�wka zatrzyma�a si� tu� obok. Wysiad�a z niej kobieta w �rednim wieku i solidnej postury. Zacz�a wy�adowywa� z samochodu walizk�, kt�ra zdawa�a si� bardzo ci�ka. Aldo rzuci� si� na pomoc. </p><p>- Prosz� pozwoli�... To jest zbyt ci�kie dla pani. </p><p>- Och, dzi�kuj�! - odpowiedzia�a z obcym akcentem kobieta i natychmiast zacz�a szlocha�. </p><p>Aldo zorientowa� si�, �e jest to Wanda, wierna pokoj�wka Anielki, kt�ra z pewno�ci� przywioz�a �drobiazgi" dla swojej pani. </p><p>- Jego Wysoko��, ksi��� Morosini! - wykrzykn�a, powstrzymuj�c �zy. - Pan tutaj? M�j Bo�e, co za rado��! Co za wielka rado��! </p><p>I znowu zaszlocha�a. </p><p>- No, niech�e si� pani uspokoi! - zawo�a� Aldo, kt�remu niespodziewanie przyszed� do g�owy pewien pomys�. - Dlaczego przyjecha�a pani taks�wk�? Gdzie si� podzia�y samochody sir Eryka? </p><p>- Stoj� w gara�u, ale nie mog� z nich korzysta� - odpowiedzia�a Wanda, kt�ra teraz zacz�a m�wi� po francusku z wi�ksz� swobod�. - Ten straszny Sutton na to nie pozwala, twierdz�c, �e nie wolno nam pomaga� tej, tej... morderczyni. To straszne! </p><p>- Ten cz�owiek, chocia� Anglik, s�abo zna prawo swojego kraju. Ka�dy podejrzany jest uznawany za niewinnego a� do momentu udowodnienia mu winy... </p><p>- To czemu ten biedny anio�eczek jest w wi�zieniu? </p><p>- Nazywaj� to prewencj�. Zaniesie jej pani t� walizk�? </p><p>- Tak, prosi�a o par� rzeczy. Biedny anio�ek, ona jest taka... </p><p>Ale Aldo przerwa� peany pokoj�wki na cze�� Anielki, kt�re z pewno�ci� trwa�yby jeszcze d�ugo, i odprowadzi� j� do bramy Brkton, a nast�pnie zaproponowa�, �e na ni� zaczeka i odwiezie do domu. </p><p>- Jeden samoch�d wystarczy dla nas obojga, ode�l� pani taks�wk�. </p><p>Zaskoczona Wanda nieco si� uspokoi�a. </p><p>- Chce pan na mnie poczeka�? </p><p>- Z ch�ci�. To pozwoli nam porozmawia�. Niech pani nie zostaje u niej zbyt d�ugo. </p><p>Kilka minut p�niej kobieta by�a ju� z powrotem i zaj�a miejsce obok ksi�cia Morosiniego, kt�ry nie traci� czasu, aby poruszy� nurtuj�cy go temat. </p><p>- Da�em Anielce nazwisko i adres dobrego adwokata. Podobno do tej pory mia�a kiepskiego obro�c�. </p><p>- To prawda. Jak m�g� dopu�ci�, �e znalaz�a si� w tym wi�zieniu? To wszystko przez te k�amstwa sekretarza... </p><p>- Wiem dobrze, co o nim my�le� - przerwa� Morosini. - Chcia�bym z pani� porozmawia� o W�adys�awie Wosi�skim, kt�ry nie tak dawno zosta� u was zatrudniony pod fa�szywym nazwiskiem. To mi si� wydaje dziwne, �e pan Eryk zgodzi� si� na to, bo przecie� nie zna� go wcze�niej. </p><p>- Sir Eryk nie mia� nic przeciwko temu. Ale gdyby si� o tym dowiedzia� ojciec mojej go��beczki, pewnie by�by w�ciek�y i mia�aby nie lada k�opoty. </p><p>- S�dz�, �e zosta� ju� o tym poinformowany. Widzia�em wczoraj, jak przyjecha� na Grosvenor Square. Nie zatrzyma� si� tam d�ugo, a kiedy wychodzi�, wygl�da� na w�ciek�ego, chocia� stara� si� nad sob� zapanowa�. </p><p>Wanda podnios�a oczy ku niebu i na wspomnienie tego, co si� wydarzy�o, z�o�y�a r�ce jak do modlitwy. </p><p>- Tak! Strasznie si� k��cili z Suttonem z powodu tego, co zrobi�, oraz z powodu polskiego s�u��cego, ale, dzi�ki Bogu, sekretarz zna� go jako Stanis�awa Rasockiego, wi�c ksi��� si� nie domy�li�. </p><p>- Jak to: dzi�ki Bogu? Ten cz�owiek zmusi� Anielk�, aby przyj�a go pod sw�j dach, zamordowa� jej m�a i w ko�cu uciek�, zostawiaj�c j� na pastw� losu, a pani zdaje si� uwa�a�, �e wszystko jest w porz�dku? </p><p>- Oczywi�cie! W�adys�aw Wosi�ski to patriota, cz�owiek o szlachetnym sercu i je�li zabi�, to tylko dlatego, �eby chroni� ukochan�... bo kocha j� nadal wielk� mi�o�ci�. Pewnie by� �wiadkiem tej strasznej awantury, kt�r� wywo�a� m�� mojej pani jaki� czas wcze�niej. </p><p>- Wiem, �e si� wtedy pok��cili, ale nie by�o to chyba po raz pierwszy. </p><p>- Po raz pierwszy k��tnia by�a tak gwa�towna. Od jakiego� czasu m�j ma�y anio�ek nie chcia� dzieli� sypialni z sir Erykiem. Anielka mia�a straszne migreny i musia�a bra� �rodki przeciwb�lowe. </p><p>Mimo powagi sytuacji Morosini nie m�g� powstrzyma� u�miechu. Od dawien dawna migrena i inne drobne dolegliwo�ci by�y ulubionym pretekstem dla kobiet, kt�re nie chcia�y spe�nia� obowi�zk�w ma��e�skich. </p><p>- A tego dnia te� mia�a migren�? Przecie� by�o jeszcze zbyt wcze�nie, aby k�a�� si� do ��ka. </p><p>- Chyba tak, ale pani robi�a przy toaletce makija� przed kolacj�. Mia�a na sobie pi�kn�, wydekoltowan� sukni� i wygl�da�a prze�licznie. Pan Eryk troch� wypi� i mia� ochot� na figle. Kaza� mi wyj��, wi�c nic nie widzia�am, ale to, co s�ysza�am, by�o straszne. Sir Eryk szybko wyszed�, by� purpurowy, a wr�cz rzek�abym - fioletowy, i jednym ruchem zerwa� z szyi ko�nierzyk, kt�ry wydawa� si� go dusi�. Moja go��beczka siedzia�a na ��ku prawie naga i p�aka�a. Jej sukienka by�a poszarpana. Po chwili sir Eryk wr�ci�, aby j� przeprosi�, ale nie otworzy�a mu drzwi. </p><p>Aldo by� pewien, �e to, co us�ysza�, nie mija�o si� z prawd�. Wiedzia� ju� co nieco o stosunkach panuj�cych pomi�dzy Anielk� i Ferralsem, a przede wszystkim o tym, co wydarzy�o si� wieczorem w dniu �lubu, wi�c uzna�, �e Wanda nie k�amie. M�g� sobie wyobrazi� scen�, kt�ra rozegra�a si� p�niej w gabinecie Ferralsa, w obecno�ci ksi�nej Danvers: sir Eryk skar�y� si� na b�l g�owy, wi�c Anielka zaproponowa�a mu z nut� ironii w glosie saszetk� z lekarstwem, kt�re za�ywa�a w podobnych przypadkach... </p><p>- To ona posz�a po aspiryn�, czy mo�e kto� inny? - zapyta� Aldo. </p><p>- Przys�a�a do mnie W�adys�awa i to ja da�am mu lekarstwo. </p><p>- To dlaczego, do licha, zosta�a zatrzymana? Jakie oskar�enia m�g� przedstawi� Sutton? Saszetka by�a tylko w r�kach pani i s�u��cego, i jak si� domy�lam, wyci�gn�a pani z pude�ka pierwsz� z brzegu? </p><p>- Oczywi�cie. I tak te� zezna�am temu cz�owiekowi z policji. Ale potem Sutton poprosi� policjanta o poufn� rozmow� i nie wiem, co mu naopowiada�. Jedyne, co wiem, to to, �e moja go��beczka jest teraz w wi�zieniu. </p><p>- Dobrze, �e mi pani o tym przypomina! - stwierdzi� Morosini z sarkazmem. - A teraz mo�e mi pani wyt�umaczy sw� rado�� z powodu ucieczki W�adys�awa i pozostawienia przez niego pani go��beczki w tarapatach. </p><p>- Jestem pewna, �e jej tak nie zostawi! Zbyt j� kocha. </p><p>- Czy�by? - mrukn�� Morosini, kt�rego zacz�y dra�ni� natchnione wywody Wandy. - Nie s�dzi pani, �e zamiast dawa� drapaka, powinien zg�osi� si� na policj� i uratowa� Anielk� od wi�zienia? </p><p>- Nie, bo obydwoje pewnie wyl�dowaliby w wi�zieniu. Dop�ki jest na wolno�ci, istnieje jaka� nadzieja dla mojej pani. Jestem pewna, �e on ma tutaj wielu przyjaci�, kt�rzy pomog� w oswobodzeniu Anielki. Potem razem uciekn� do naszego drogiego kraju, kt�rego nigdy nie powinni byli opuszcza�, i b�d� mogli cieszy� si� mi�o�ci�. </p><p>Morosini nie m�g� ju� tego s�ucha�. To brzmia�o jak urojenia chorej wyobra�ni. Jednak raczej nie mia� szansy nak�oni� Wandy, by przesta�a buja� w ob�okach. Jednego by� pewien: mi�dzy wersj� m�odej kobiety i wersj� dzielnej pokoj�wki istnia�a g��boka i us�ana przeszkodami przepa��. </p><p>- Tak si� zastanawiam... - zmieni� temat Morosini. - Mo�e wie pani, gdzie m�g�bym znale�� W�adys�awa Wosi�skiego? </p><p>Brutalnie sprowadzona na ziemi� pokoj�wka obrzuci�a rozm�wc� gro�nym spojrzeniem. </p><p>- Czemu pan o to pyta? Chyba nie zamierza go pan odda� w r�ce policji? </p><p>- Nigdy w �yciu - odpowiedzia� Aldo, gryz�c si� w j�zyk, aby nie doda�, �e ju� rozmawia� o tym wcze�niej z komisarzem Warrenem. - Po prostu chcia�bym wiedzie�, gdzie mo�na by si� z nim spotka�. Niech pani pomy�li, co by si� sta�o, gdyby jednak zapomnia� o swej wielkiej mi�o�ci do Anielki i my�la� tylko o swym bezpiecze�stwie, a j� zostawi� w r�kach angielskiego wymiaru sprawiedliwo�ci? </p><p>- Gdyby pan go zna�, nie pomy�la�by o czym� tak ohydnym. Ma najszlachetniejsze z serc. To prawdziwy rycerz, kt�ry po�wi�ci� �ycie walce o wolno�� ojczyzny i o wyzwolenie polskiego narodu z n�dzy. Prosz� mi wierzy�, zrobi wszystko, co nale�y, w odpowiednim czasie. Trzeba tylko uzbroi� si� w cierpliwo��. </p><p>Morosini nie m�g� uwierzy� w�asnym uszom. Doprawdy, trzeba by� bardzo naiwnym, aby wierzy� w czyste intencje tego cz�owieka, kt�rego Anielka przedstawi�a jako szanta�yst�. </p><p>Straci� ochot� na kontynuowanie tej dyskusji. </p><p>Reszta podr�y przebieg�a w milczeniu. W ciszy s�ycha� by�o jedynie szept Wandy odmawiaj�cej pacierz. Kiedy zajechali pod rezydencj� Ferralsa, Aldo powiedzia�: </p><p>- Zanim si� po�egnamy, prosz� zapami�ta� jedno - bardzo mi zale�y na uratowaniu Anielki. Po pierwsze dlatego, �e wierz�, i� jest niewinna, po drugie dlatego, �e j� kocham. Czy mog� na pani� liczy�, gdybym potrzebowa� pomocy? </p><p>Wanda odrzek�a skruszona: </p><p>- Och, prosz� mi wybaczy�. Zapomnia�am, �e pan j� r�wnie� kocha, wi�c m�wi�c to wszystko, sprawi�am panu przykro��. Oczywi�cie, �e panu pomog�. Je�li b�dzie chcia� pan ze mn� porozmawia�, prosz� przyj�� do ko�cio�a przy Muzeum Wiktorii i Alberta. Ka�dego ranka o godzinie dziewi�tej jestem tam na mszy. To niedaleko od domu, a polski ko�ci� jest na przedmie�ciach. Spodoba si� panu, wydaje mi si�, �e to ko�ci� w�oski. Nie ma tam nigdy t�oku, wi�c b�dziemy mogli swobodnie porozmawia�. A poza tym w czasie mszy b�dziemy w r�kach Opatrzno�ci! - dorzuci�a Wanda, wskazuj�c uroczy�cie palcem w kierunku dachu samochodu. </p><p>- Doskonale, a je�li pani b�dzie chcia�a mi co� powiedzie�, prosz� zostawi� wiadomo�� w hotelu Ritz. Tutaj jest numer telefonu - odpar� Aldo, wyrywaj�c kartk� z notatnika i zapisuj�c </p><p>cyfry. </p><p>Taks�wka si� zatrzyma�a i Wanda chcia�a wysi���, ale Morosini j� zatrzyma�. </p><p>- Jeszcze s��wko! Niech si� pani nie zdziwi, je�li za pi�tna�cie minut stan� w drzwiach rezydencji. Chc� porozmawia� z panem Suttonem. </p><p>- Chce pan z nim rozmawia�? - j�kn�a zaniepokojona kobieta. - Ale o czym? </p><p>- To, droga pani, jest moja sprawa. Chc� mu zada� kilka pyta�. </p><p>- Nie przyjmie pana. </p><p>- To by�oby niegrzeczne z jego strony. W ka�dym razie niczym nie ryzykuj�. Prosz� i�� do domu. Przejd� si� i zaraz wracam. </p><p>Po pi�tnastu minutach lokaj z lodowatym wyrazem twarzy otworzy� mu bram� rezydencji Ferralsa, a nast�pnie zostawi� go u do�u pi�knych, kr�tych schod�w i uda� si� na pi�tro, aby spyta�, czy Sutton mo�e przyj�� go�cia. Aldo oczekiwa� na spotkanie w towarzystwie kolekcji rzymskich rze�b o niewidz�cych oczach, wazy bizantyjskiej i miski z br�zu do mycia, kt�ra powsta�a w okolicach Pekinu. Londy�ska siedziba handlarza broni� przypomina�a rezydencj� znajduj�c� si� w pobli�u parku Monceau, ale wygl�da�a, je�li by�o to jeszcze mo�liwe, na bardziej pos�pn�. Okaza�y i ci�ki styl gregoria�ski, jaki tu panowa�, pog��bia! to wra�enie. Wystr�j wn�trza, pe�en weluru i lambrekin�w koloru czekolady, bardzo przyt�acza�. Ma�e biuro, do kt�rego Aldo wszed� po kilku chwilach, wydawa�o si� tylko troch� weselsze. W�a�ciwie jedynie dzi�ki stercie papier�w pokrywaj�cych biurko i lampie, kt�ra je o�wietla�a. Wzd�u� �cian pi�trzy�y si� ciemnozielone segregatory. Stoj�c po�rodku niczym stra�nik w �wi�tyni, odziany na czarno od st�p do g��w, John Sutton czeka� na go�cia. </p><p>Cisza panuj�ca w rezydencji by�a przejmuj�ca. Nie da� si� s�ysze� najmniejszy ha�as, skrzypni�cie czy szept. Nawet w�giel p�on�cy w kominku czyni� to bezszelestnie, jakby trzask lub iskierka by�y �wi�tokradztwem. </p><p>Sekretarz uk�oni� si� wchodz�cemu Morosiniemu i wyrazi� zadowolenie, �e widzi go w dobrej formie - nie mia� przyjemno�ci, spotka� si� z nim od czasu tej feralnej nocy, kiedy to Aldo pojawi� si� na ulicy Alfreda de Vigny, aby zabra� okup za Anielk� i zawie�� go porywaczom rolls-roycem. Doda� te�, wskazuj�c krzes�o, �e by�by to dla niego zaszczyt, gdyby m�g� ksi�ciu w czym� pom�c. </p><p>Morosini usiad� i przez chwil� patrzy� w milczeniu na m�odego m�czyzn�, wyci�gaj�c jednocze�nie papierosa ze z�otej papiero�nicy. </p><p>- Przyszed�em zada� pytanie, panie Sutton - rzek� w ko�cu. </p><p>- Przez ostatnie kilka dni zadano mi ju� wiele pyta�. </p><p>- By�bym zdziwiony, gdyby zadano panu to, kt�re ja mam na my�li. Prosz� mi powiedzie�, dlaczego tak panu zale�y na tym, aby lady Ferrals zosta�a powieszona? </p><p>Aldo przygotowywa� si� na wszelkie mo�liwe reakcje ze strony Suttona, ale tej jednej nie przewidzia�. John Sutton wytrzyma� jego spojrzenie i nie okazuj�c �adnych emocji, odpowiedzia� spokojnie: </p><p>- Poniewa� nie zas�uguje na nic lepszego. To morderczyni najgorszego gatunku, kt�ra z zimn� krwi� zaplanowa�a ohydn� zbrodni�. </p><p>I u�miechn�� si�, co spowodowa�o, �e w Morosinim zawrza�a krew i z trudem zapanowa� nad gwa�town� reakcj�. Aby jednak troch� si� uspokoi�, zapali� papierosa, zaci�gn�� si� i wypu�ci� k��b dymu w stron� sufitu. </p><p>- Sk�d mo�e pan mie� tak� ca�kowit� pewno��? - zapyta� spokojnym g�osem. - Czy jest pan w posiadaniu jakich� dowod�w? </p><p>- Nie s� to dowody namacalne. Jedyny taki dow�d - papierowa saszetka, w kt�rej znajdowa�a si� trucizna - znikn�a w niewyja�nionych okoliczno�ciach, wrzucona zapewne do ognia przez jak�� uczynn� r�k�. Ale ja wszystko widzia�em i s�ysza�em, wi�c nie mia�em cienia w�tpliwo�ci, czy wnie�� oskar�enie. Domy�lam si�, ksi���, �e jest panu z tego powodu bardzo przykro, ale prosz� mi wierzy�, ona jest winna! </p><p>- Nie b�d�, w �adnym razie, os�abia� tego przekonania, je�li powie mi pan, co widzia� i s�ysza�. Jak s�dz�, by� pan bardzo przywi�zany do sir Eryka? </p><p>- To prawda. Po sko�czeniu Oksfordu zacz��em prac� jako jego sekretarz i ca�y czas wiernie mu s�u�y�em. </p><p>- Jest pan m�ody. Chyba nie pracowa� pan tu zbyt d�ugo? </p><p>- Trzy lata, ale przy tak wspania�ym cz�owieku kilka tygodni wystarczy�o, �eby si� do niego przywi�za�. </p><p>- By� mo�e. Nie mia�em tego przywileju, �eby bywa� u niego wcze�niej, chocia� kontaktowali�my si� w pewnej sprawie. Ale chcia�bym powr�ci� do pytania: co pan widzia� i s�ysza�? </p><p>- Je�li chce pan zna� odpowied�, musz� najpierw wyja�ni�, �e jakie� dwa miesi�ce wcze�niej zatrudnili�my polskiego s�u��cego... </p><p>- Zostawmy ten szczeg�. Jej Wysoko�� ksi�na Danvers opowiada�a mi o tym tragicznym wieczorze i o s�u��cym, kt�ry gdzie� znikn��. </p><p>- Ten szczeg�, jak pan go nazywa, jest bardzo wa�ny. Trudno by� mo�e w to uwierzy�, ale musz� wyzna�, �e przy�apa�em lady Ferrals w jego ramionach. </p><p>- W jego ramionach?... Czy nie przesadza pan nieco? </p><p>- Niech pan os�dzi sam. By�o to jakie� trzy tygodnie temu. Tamtego wieczoru sir Eryk by� na kolacji z Lordem Majorem, a ja uda�em si� do Covent Garden na spektakl baletowy. Poniewa� mam w�asny klucz, kiedy wr�ci�em, wszed�em po cichu i nawet nie za�wieci�em �wiat�a. Wchodzi�em po schodach, gdy us�ysza�em szepty i �miechy. Dochodzi�y z apartamentu lady Ferrals. Zauwa�y�em, �e drzwi s� p�przymkni�te. �wiat�o nie by�o zbyt mocne, ale wystarczaj�ce, abym m�g� dostrzec Stanis�awa, kt�ry st�pa� na czubkach palc�w w kierunku drzwi. Kiedy si� ju� znajdowa� blisko, lady Ferrals pobieg�a za nim i wtedy wymienili nami�tny poca�unek. Po chwili on popchn�� j� delikatnie w g��b pokoju. </p><p>Sutton zatrzyma� si�, g��boko zaczerpn�� powietrza i kontynuowa� g�osem przepe�nionym z�o�ci�: </p><p>- Dodam, �e ona by�a prawie naga. Je�li w og�le mo�na nazwa� ubraniem ten kawa�ek bia�ego batystu, kt�ry mia�a na sobie. Oto, co zobaczy�em na w�asne oczy! Wi�c nie ukrywam, �e po tym wszystkim zacz��em ich �ledzi�. </p><p>- A co pan s�ysza�? - spyta� z trudem Aldo, kt�remu ca�kowicie zasch�o w gardle. </p><p>- Rozmawiali, ale niestety nic z tego nie zrozumia�em, bo m�wili w swoim ojczystym j�zyku, kt�rego nie znam. Z wyj�tkiem jednego razu, kiedy m�wili po angielsku. Ona powiedzia�a wtedy: �Je�li chcesz, �ebym ci pomog�a, musz� by� wolna. Najpierw pom� mi ty". By�o to cztery dni przed �mierci� Eryka. </p><p>- I opowiedzia� pan wszystko policji? </p><p>- Oczywi�cie. Ci�ko mi by�o pogodzi� si� z faktem, �e mia�a czelno�� wprowadzi� kochanka do tego domu. Ale zdecydowa�em si� nie m�wi� o tym sir Erykowi, gdy� s�dzi�em, �e on sam szybko si� wszystkiego domy�li. Lecz kiedy zobaczy�em, jak umiera prawie u moich st�p, nie mog�em d�u�ej milcze�. M�g�bym j� zabi� w�asnymi r�kami! </p><p>Zapad�a cisza. Morosini nie wiedzia�, co o tym wszystkim my�le�. Ta wersja zdarze� by�a zbli�ona do opowie�ci Wandy. Ale r�ni�a si� diametralnie od wersji Anielki. Aldo z do�wiadczenia wiedzia�, �e dziewczyna mia�a du�y talent do wymy�lania k�amstw, ale trudno mu by�o uwierzy�, �eby posun�a si� a� tak daleko. Postanowi� sk�oni� Suttona do dalszych wynurze�. </p><p>- Musia� pan bardzo kocha� sir Eryka, skoro odczuwa pan teraz tyle z�o�ci. Albo mo�e nienawi�� do tej kobiety... - bo przecie� pan j� nienawidzi, prawda? - wyp�ywa z faktu, �e by� pan w niej zakochany, a ona to zignorowa�a? </p><p>M�ody cz�owiek za�mia� si� kr�tko, a w jego ciemnych, g��boko osadzonych oczach b�ysn�a pogarda. </p><p>- Zakochany? W �adnym wypadku. Nie wzbudza�a we mnie �adnej czu�o�ci. Po��da�em jej, to prawda. Wyznaj�, �e po��da�em jej i po��dam nada�. Jedyna nadzieja, �e to po��danie umrze wraz z ni�! </p><p>Nie by�o ju� nic do dodania. Morosini dowiedzia� si� wszystkiego, czego chcia�, a nawet wi�cej. Podni�s� si� wi�c z krzes�a. </p><p>- Dzi�kuj�, �e porozmawia� pan ze mn� tak szczerze. Nadal nie jestem przekonany o winie lady Ferrals. Wydaje mi si�, �e dobrze zrozumia�em pana motywy, chocia� my�l�, i� to zazdro�� jest ich si�� nap�dow�... </p><p>S�owo to zrobi�o na Johnie Suttonie, kt�ry zdawa� si� poch�oni�ty swoimi my�lami, nieoczekiwane wra�enie. Zadr�a� i obrzuci� go�cia spojrzeniem, w kt�rym b�ysn�y �zy. </p><p>- Zazdro��? Zgadzam si�, to by�a zazdro��, ale nie taka, o jakiej pan my�li. Nie by�em zazdrosny dlatego, �e odmawia�a mi swojego cia�a i zadawa�a si� z tym �obuzem, ale z ca�kiem innego powodu, kt�rego nie mog� wyjawi�. Zegnam pana, ksi��� Morosini! </p><p>- Ja r�wnie�. Chcia�bym m�c jednocze�nie �yczy� panu spokoju duszy, ale wydaje mi si�, �e nie jest pan na dobrej drodze, aby to osi�gn��. </p><p>Mimo drobnego deszczu, kt�ry pada� nieprzerwanie od d�u�szego czasu, Aldo zdecydowa� si� powr�ci� do hotelu na piechot�. Potrzebowa� chwili, aby uporz�dkowa� my�li, a przechadzka wydawa�a mu si� najw�a�ciwsza do realizacji tego zamierzenia. </p><p>Wsun�� r�ce w kieszenie i ruszy� szybkim krokiem przed siebie. Zapada� zmierzch. Z ciemno�ci wy�ania�a si� od czasu do czasu sylwetka policjanta w pelerynie przypominaj�ca piramid�. Pojawiali si� r�wnie� nieliczni przechodnie, chocia� w tej arystokratycznej dzielnicy poruszano si� g��wnie samochodami. </p><p>Spotkanie z Suttonem wywo�a�o w nim uczucie goryczy. Wszystko, co us�ysza� dzisiejszego dnia, sprawia�o, �e czu� si� zagubiony i niepewny. Mia� wra�enie, �e omota�a go jaka� sie� utkana z k�amstw i p�prawd, by nie pozwoli� mu dzia�a�. Szczeg�owe opowie�ci sekretarza zbulwersowa�y go tym bardziej, �e tamten nie kry�, i� szuka� szcz�cia u Anielki. Jak� kobiet� by�a w rzeczywisto�ci? Czy W�adys�aw ni� manipulowa�, czy mo�e to ona manipulowa�a nim? A on, Aldo, w jakim stopniu m�g� wierzy� jej s�owom, kiedy m�wi�a o uczuciu, jakim podobno go darzy�a? Czego od niego oczekiwa�a, do jakiego stopnia usi�owa�a nim kierowa� dla w�asnej korzy�ci? Wszystkie te pytania ko�ata�y w jego g�owie i z�o�ci�y go tym bardziej, �e nie m�g� na nie znale�� �adnej odpowiedzi. A przecie� jeszcze niedawno, wychodz�c z wi�zienia Brixton, by� taki szcz�liwy, zdecydowany kruszy� kopie dla pi�knych oczu swojej ukochanej i uczyni� wszystko, �eby j� uratowa�. </p><p>Teraz nie wiedzia�, co powinien zrobi�. </p><p>Przypomnia� sobie zdanie Chateaubrianda, kt�re jego nauczyciel, Hieronim Buteau, k�ad� mu �opat� do g�owy za ka�dym razem, gdy Aldo mia� problem z podj�ciem jakiej� decyzji: �Id� do przodu, je�li si� nie boisz i nie chcesz przymyka� oczu!". Przymyka�? Nie mog�o by� o tym mowy, tym bardziej �e czu� si� niemal jak �lepiec. I�� do przodu? Lecz w kt�r� stron�? </p><p>Nagle poczu� niemal fizyczny b�l; b�l, jaki odczuwa m�czyzna ogarni�ty w�tpliwo�ciami, czy pokocha� kobiet�, kt�ra jest tego godna. Mia� ochot� krzycze�, wi�c musia� si� zatrzyma� i oprze� o latarni�. Nigdy wcze�niej nie dotkn�o go takie uczucie beznadziejno�ci i bezsilno�ci. Nawet w chwili rozstania z Dianor�, kilka lat wcze�niej. Gwa�townym ruchem zerwa� z g�owy kapelusz. Sta� z zamkni�tymi oczami i pozwala�, aby krople zimnego deszczu spada�y mu na w�osy i twarz. Miesza�y si� ze �zami, kt�rych nie potrafi� powstrzyma�. </p><p>Kobiecy g�os tu� obok spowodowa�, �e szybko otworzy� oczy. </p><p>- Czy potrzebuje pan pomocy? </p><p>Nieznajoma by�a m�oda, raczej �adna, a jej jasn� g�ow� nakryt� aksamitnym toczkiem chroni� przed deszczem du�y parasol. </p><p>- Dzi�kuj� pani. To minie... Stara rana wojenna, kt�ra czasem daje o sobie zna�. </p><p>Ani jedno, ani drugie nie zd��y�o powiedzie� nic wi�cej. Z ciemnozielonej limuzyny, kt�ra zatrzyma�a si� tu� obok, wysiad� szofer w czarnej liberii i uj�� Morosiniego pod rami� z tak� pewno�ci� siebie, �e zaskoczony Aldo nie by� w stanie zaprotestowa�. </p><p>- Ksi��� nie powinien wychodzi� w tak� pogod�! M�wi�em to setki razy, ale pan mnie nie s�ucha. Na szcz�cie pana zauwa�y�em... - s�u��cy o mongolskim typie urody nie przestawa� m�wi�. </p><p>Wyda� si� Morosiniemu znajomy. </p><p>Ledwo Aldo zd��y� podzi�kowa� lito�ciwej mieszkance Londynu, a ju� prowadzono go w stron� samochodu, gdzie r�ka wysuni�ta z g��bi auta, chwyci�a go, wci�gn�a do wozu i usadowi�a na welurowych poduszkach obok jakiego� m�czyzny. Jego twarz by�a ukryta do po�owy pod eleganckim kapeluszem, ciemnymi okularami i podniesionym ko�nierzem pelisy podbitej astrachanem*. </p><p>* Bardzo cenne futro owiec rasy karaku�owej.� </p><p>Ale wzrok Aida przyci�gn�a przede wszystkim hebanowa laska ze z�ot� ga�k�, kt�r� bawi�a si� d�o� w r�kawiczce. By� tak zaskoczony, �e chwilowo zapomnia� o swoich strapieniach. </p><p>- Pan tutaj? - spyta� z niedowierzaniem. - C� za nieoczekiwane spotkanie! Nie wierz� w�asnym oczom! </p><p>- Rzeczywi�cie. Przyjecha�em z pa�skiego powodu; �ledzimy pana od samego hotelu. </p><p>- Ale... dlaczego? </p><p>- Dowiedziawszy si� o �mierci Ferralsa, zacz��em si� obawia�, �e mi�o�� do c�rki Solma�skiego stopniowo pana wyniszczy i je�eli nie pospieszymy z pomoc�, doprowadzi swoje niszcz�ce dzie�o do ko�ca. </p><p>- Czy pan troch� nie przesadza? - zaprotestowa� Morosini. - Dlaczego mia�aby mnie wyniszczy�? </p><p>- Je�li tak si� jeszcze nie sta�o, nast�pi to wkr�tce. Niech pan sobie przypomni, �e w ci�gu kilku godzin z najszcz�liwszego cz�owieka pod s�o�cem sta� si� pan osobnikiem cierpi�cym i w�tpi�cym. Bo pan cierpi. Jest to wypisane na pa�skiej twarzy. </p><p>Morosini wzruszy� ramionami. </p><p>- Takie rzeczy si� zdarzaj� - westchn��. - W tej chwili wydaje mi si�, �e oszalej�. Nie wiem, komu wierzy� i co o tym wszystkim my�le�. </p><p>- A gdyby tak pomy�la� pan o czym� zupe�nie innym? G��boki g�os </p><p>Szymona Aronowa by� pe�en �agodno�ci, jednak Aldo wyczu� w nim cie� wyrzutu i poczu� si� nieswojo. </p><p>- Daje mi pan do zrozumienia, �e nie przyjecha�em tutaj, aby zajmowa� si� sprawami lady Ferrals, i musz� przyzna� panu racj�. Ale w mi�dzyczasie co� si� wydarzy�o. Chyba s�ysza� pan o tym i przyzna, �e �mier� Harrisona zmieni�a wiele spraw. W sytuacji, w jakiej si� znale�li�my, Vidal-Pellicorne i ja, s�dzi�em, �e wystarczy, by Adalbert zaanga�owa� si� w tamte sprawy, a ja mog� zaj�� si� t�... </p><p>- .. .dla kt�rej ju� raz ryzykowa� pan �ycie. Jest pan got�w to powt�rzy� i nie mog� mie� o to pretensji; to taka ludzka reakcja... I do tego w pana stylu. Ale prosz�, �eby pan si� w t� spraw� nie anga�owa�, przynajmniej przez jaki� czas. To jest zbyt niebezpieczne. </p><p>- Niebezpieczne? Niech pan nie przesadza. Do tej pory dzia�a�em w porozumieniu z komisarzem Warrenem, kt�remu zreszt� obieca�em zda� spraw� z tego, czego si� dowiedzia�em. Gdzie upatruje pan niebezpiecze�stwa? </p><p>- W hotelu Claridge! Solma�ski powr�ci� z Ameryki. </p><p>- Wiem. Widzia�em wczoraj, jak przyjecha� pod dom zi�cia, a po chwili wybieg� stamt�d bardzo wzburzony. </p><p>- Zgodzi si� pan ze mn�, �e ma powody: wr�ci�, aby uczestniczy� w aukcji diamentu, z pewno�ci� zadowolony ze �mierci zi�cia, kt�ra pozwala�a mu na odzyskanie szafiru uwa�anego przez niego za orygina� i kt�ra wi�za�a si� z otrzymaniem niez�ej fortunki. A tu pech; uwi�ziono jego c�rk�, a R�a Yorku znikn�a. Ten cz�owiek za� nienawidzi przeszk�d, kt�re staj� mu na drodze. </p><p>- W to nie w�tpi�, ale nie rozumiem, dlaczego mia�bym si� znale�� w niebezpiecze�stwie, pr�buj�c trafi� na �lad prawdziwego mordercy. </p><p>- Niech pan sobie przypomni, o czym m�wi�em w Wenecji: jak tylko stanie pan Solma�skiemu na drodze, nie b�dzie pan bezpieczny. Prosz� zrozumie�, �e jego c�rka to dla niego najwa�niejszy element w grze i nigdy nie pozwoli, aby kto� ich por�ni�! </p><p>- Chc� stan�� jedynie mi�dzy ni� a szubienic�. Przecie� zdaje pan sobie spraw�, �e Anielka b�dzie zgubiona, je�li nikt jej nie pomo�e. </p><p>- Zgoda, ale mo�e pozwoli�by pan Scotland Yardowi wykonywa� prac�, kt�ra do nich nale�y? Ci ludzie s� bardzo sprytni i na pewno uda im si� po�o�y� �ap� na polskim uciekinierze. Mo�e by� pan pewien, �e Solma�ski nie dopu�ci do tego, by powieszono czy nawet skazano jego pi�kn� c�reczk�. Prosz� si� w to nie miesza�. Zreszt�, czy nie m�wi� mi pan przed chwil�, �e nie wie, komu wierzy�? </p><p>- To prawda, tak powiedzia�em, ale pan tego nie zrozumie! </p><p>- Wi�c prosz� mi wyt�umaczy� - westchn�� Szymon Aronow. - Co do mnie, nie spieszy mi si� i Wong mo�e zrobi� jeszcze ze dwie lub trzy rundki wok� Hyde Parku. Spotka� si� pan dzisiaj z trzema osobami. Mo�e pomog� panu rozja�ni� umys�, je�li zgodzi si� pan opowiedzie�, co one panu wyzna�y. </p><p>- Mo�e to rzeczywi�cie dobry pomys�. </p><p>Aldo stara� si� wszystko wyja�ni�, nie wchodz�c w zb�dne szczeg�y. Uda�o mu si� zrelacjonowa� trzy spotkania bez popadania w przygn�bienie, kt�re wcze�niej nim zaw�adn�o. </p><p>- No wi�c - rzek� w ko�cu - co pan o tym s�dzi? Czyja wersja jest wiarygodna? Kto m�wi prawd�? </p><p>- Jak zwykle nikt i wszyscy po trosze. Ka�dy przedstawia swoj� prawd�. Sekretarz spe�nia si� w roli m�ciciela do tego stopnia, �e nie jest w stanie ukry� frustracji seksualnych, ale sk�d w nim a� taka zawzi�to��... Wierna s�u��ca wspomina z nostalgi� m�odzie�cz� mi�o�� swojej pani. Co za� si� tyczy lady Ferrals, pana niespodziewana wizyta musia�a jej si� skojarzy� z cudownym objawieniem rycerza z �ab�dziem*.� </p><p>* Rycerz �ab�dzia - starofrancuski poemat �redniowieczny, kt�rego bohaterem jest Lohengrin, syn Parsifala, rycerz �wi�tego Graala. </p><p>Przekona�a si�, �e pan j� nadal kocha, wi�c jej opowie�� musia�a do tego nawi�zywa�. Mo�e nawet nie�wiadomie; Anielka jest jeszcze taka m�oda. </p><p>- Tak trudno uwierzy�, �e mnie kocha? </p><p>- Ale� wprost przeciwnie, wierz� w to! Ale niech pan nie my�li tylko o tej sprawie. Straci pan dusz�, a mo�e i �ycie. Prosz� mi zaufa�! I sko�czy�, co pan zacz��. Pora opowiedzie� komisarzowi o wizycie w wi�zieniu, a potem wycofa� si� z tej sprawy. Przynajmniej na jaki� czas. Musi pan zaj�� si� diamentem, dop�ki �lady s� jeszcze �wie�e. </p><p>- �lady? Przecie� nie ma �adnych �lad�w, bo kamie�, dla kt�rego zabito, by� fa�szywy! </p><p>- Mo�e szukaj�c fa�szywego, trafi pan na �lad prawdziwego. Co robi teraz Adalbert? </p><p>- Sp�dza czas z pewnym marnym dziennikarzyn�, kt�ry mia� to szcz�cie, �e widzia� bandyt�w wybiegaj�cych ze sklepu jubilera. Podobno byli to Chi�czycy - dorzuci� Aldo, puszczaj�c oko w stron� szofera. </p><p>- Nie wszyscy Azjaci s� Chi�czykami, ale pana dziennikarz pewnie nie widzi r�nicy. Wong pochodzi z Kraju Spokojnego Poranka. Jest Korea�czykiem. Wydaje mi si�, �e Adalbert ma racj�, szukaj�c nawet najdrobniejszych informacji. </p><p>- I mo�e rzeczywi�cie lepiej, �ebym ja r�wnie� si� tym zaj�� - stwierdzi� Aldo i po raz pierwszy na jego twarzy pojawi� si� cie� u�miechu. - Ale dlaczego pan s�dzi, �e id�c tropem fa�szywego kamienia, uda nam si� odnale�� ten prawdziwy? Nie ma na to �adnego logicznego wyt�umaczenia. Zabito Harrisona, aby wej�� w posiadanie klejnotu, o kt�rym s�dzono, �e jest tym, kt�ry nale�a� do Burgundczyka, koniec kropka. </p><p>- Chyba �e stwierdziwszy, i� kampania z anonimowymi listami nic nie da�a, cz�owiek, kt�rego szukamy, znalaz� prosty i skuteczny spos�b wycofania kamienia z obiegu, nie demaskuj�c si�. </p><p>- W tej sytuacji pewnie go ju� zniszczy�, wi�c niczego nie znajdziemy. </p><p>Kulawy roze�mia� si� �agodnie i pob�a�liwie. </p><p>- Czy a� tak s�abo zna pan swoich klient�w i koleg�w po fachu? Skradziony klejnot to kopia, ale jak�e pi�kna, jak�e wspaniale wykonana! Je�li zbrodni� zleci� w�a�ciciel prawdziwego diamentu, nie b�dzie niszczy� falsyfikatu, lecz zachowa go jako ciekawostk�. R�wnie starannie jak orygina�. </p><p>- Powinienem wiedzie�, �e pan ma odpowied� na wszystko - stwierdzi� Aldo, nie staraj�c si� nawet ukry� z�ego humoru. - Jednak nie ma �adnych dowod�w, �e prawdziwy klejnot znajduje si� jeszcze w Anglii. Nawet je�li ten fa�szywy wci�� tu jest. Korzystanie z pomocy Azjat�w... </p><p>- .. .to rzecz bardzo prosta w Londynie, je�li jest si� wystarczaj�co bogatym, by im zap�aci�. Pewne dzielnice wzd�u� Tamizy s� pe�ne Chi�czyk�w. W ka�dym razie droga, jak� przeby� diament a� do naszych czas�w, wskazuje, �e Anglia by�a jednym z jego ulubionych kierunk�w... </p><p>- Czy mo�e wie pan, jak� drog� pokona� ten kamie�? Je�li o mnie chodzi, nie mam na ten temat zadowalaj�cej wiedzy; wiem tylko, �e niegdy� stanowi� centralny motyw du�ej ozdoby przedstawiaj�cej herb rodu York�w, tak zwanej Bia�ej R�y. Zagin�� wraz z innymi klejnotami z�upionymi w obozie Burgundczyka po bitwie pod Grandson w roku 1476. Miasto Bazylea zakupi�o je potajemnie na podstawie porozumienia podpisanego z pozosta�ymi kantonami, kt�re chcia�y zgromadzi� ca�y skarb, po czym sprzeda�o go Fuggerom z Augsburga. </p><p>- Nie Fuggerom, tylko Jakubowi Fuggerowi, w tamtych czasach najbogatszemu mieszka�cowi Europy. Wtedy te� diament, kt�ry sam mia� kszta�t kwiatu, zosta� wyj�ty z Bia�ej R�y. By� tak pi�kny, �e Jakub nie chcia� go sprzeda� i dopiero po jego �mierci bratanek Fuggera, Mateusz, odst�pi� go Henrykowi VIII Angielskiemu, wraz z rubinem nale��cym wcze�niej do ksi�cia Burgundii. Diament znajdowa� si� w�r�d klejnot�w Korony angielskiej a� do czas�w Karola I, kt�ry ofiarowa� go swojemu faworytowi, George'owi Villiersowi, hrabiemu Buckingham, aby podzi�kowa� mu za owocne negocjacje dotycz�ce ma��e�stwa nast�pcy tronu z francusk� ksi�niczk� Henriett�. </p><p>R�a Yorku - bo tak� nazw� zacz�� od tego czasu nosi� diament - trafi�a w r�ce kolejnego hrabiego i wtedy �lad po niej zagin��. Dworskie plotki m�wi�y, �e Buckingham przegra� j� w karty z aktork� Neli Gwyn, �wczesn� faworyt� kr�la Karola II. </p><p>- Dlaczego nie mia�oby to by� prawd�? Wszystko to brzmi bardzo prawdopodobnie. Czy wiadomo, co dzia�o si� potem? </p><p>- C�, kamie� pojawi� si� dwa lub trzy razy u lichwiarzy, kt�rzy, b�d�c �ydami, wiedzieli o tradycji zwi�zanej z pektora�em. Jedno jest pewne: od VII wieku R�a Yorku nigdy nie opu�ci�a tej wyspy. </p><p>- Pewnie ma pan racj�. Z pewno�ci� wie pan r�wnie�, jak przebieg�a kradzie� u Harrisona. </p><p>- Nie znam szczeg��w. By�em bardzo zaskoczony, gdy dowiedzia�em si� o napadzie. </p><p>- Prawdopodobnie bandyci wiedzieli, �e starsza, wysoko urodzona dama chcia�a zobaczy� diament osobi�cie, zanim zostanie przewieziony do domu aukcyjnego Sotheby's. Weszli do sklepu, mo�na by rzec, na palcach. Uda�o jej si� uciec wraz ze s�u��c�. Wr�ci�a do domu i rozchorowa�a si�. Co zwr�ci�o moj� uwag� w pana opowie�ci, to fakt, �e owa dama nazywa si� Buckingham. </p><p>- Lady Buckingham? Jest pan pewien? </p><p>- Nie ma �adnej w�tpliwo�ci. Harrison nie zgodzi�by si� przyj�� nieznanej mu osoby. </p><p>- Zaskakuje mnie pan bardzo, przyjacielu. Znam lady Buckingham i o ile sobie przypominam, to osoba bardzo leciwa i cierpi�ca na niedow�ad n�g. </p><p>- S�ysza�em, �e w�a�ciwie nie sz�a o w�asnych si�ach, tylko zosta�a przyniesiona. Cz�sto si� te� zdarza, �e pod wp�ywem silnych emocji cia�o odzyskuje si�y witalne. A ona chcia�a zobaczy� kamie�, kt�ry nale�a� do jej przodka. </p><p>- No tak, lecz mimo wszystko wydaje mi si� to dziwne. Wiem, �e markiza wycofa�a si� z czynnego �ycia, nikogo od dawna nie przyjmowa�a i nawet mo�na by rzec, zosta�a przez wszystkich zapomniana. Ale oczywi�cie bior�c pod uwag� jej nazwisko, status spo�eczny i stan zdrowia, gdyby poprosi�a Harrisona, ten z pewno�ci� spe�ni�by jej �yczenie i przywi�z� diament do jej rezydencji. </p><p>- Ale przecie� to by�oby wysoce nieostro�ne! Potrzebna by�aby eskorta policji i takie zamieszanie �ci�gn�oby dziennikarzy na pr�g jej domu. Wi�c je�li ukrywa si� przed �wiatem... </p><p>- Pewnie ma pan racj� - zgodzi� si� Aronow - ale musz� spr�bowa� dowiedzie� si� czego� wi�cej. </p><p>- My�li pan, �e to jakie� oszustwo? W�tpi�. By� tam jej samoch�d i s�u��cy... - Nie przecz�, nie przecz�, ale trzeba wyja�ni� wszelkie w�tpliwo�ci. Porozmawiajmy jednak o panu. Czy mog� mie� nadziej�, �e zajmie si� pan poszukiwaniem R�y Yorku? </p><p>- Oczywi�cie, cho� nie chcia�bym porzuci� sprawy lady Ferrals. </p><p>- Ale tak w�a�nie b�dzie musia� pan zrobi�, ksi���! - �agodny, aksamitny ton Aronowa sta� si� teraz twardszy, niemal rozkazuj�cy. - Na wyspie San Michele w mauzoleum pana przodk�w zaproponowa�em, �e zwolni� pana z danej obietnicy. Odm�wi� pan z wielk� szlachetno�ci�, co mnie wcale nie zaskoczy�o. Wi�c teraz nie mo�e si� pan wycofa� z danego s�owa. </p><p>- Ale� nie mam wcale takiego zamiaru! - wykrzykn�� skruszony Aldo. - Mo�e da si� po prostu jako� pogodzi� obie sprawy. </p><p>- Nie. Przecie� ju� powiedzia�em, �e by�oby niedobrze, gdyby znalaz� si� pan w polu widzenia Solma�skiego. W chwili obecnej jest on zaj�ty innymi sprawami i nie ma czasu na poszukiwanie diamentu, ryzykuj�c, �e b�dzie mia� do czynienia z policj�. Trzeba to wykorzysta�. Czy pan mnie zrozumia�? </p><p>- Tak, wszystko jasne, prosz� si� nie niepokoi�. Nie zawiod�. Je�li jednak dowiem si� czego�, co mog�oby pom�c Anielce, pomog� jej i nawet pan mi w tym nie przeszkodzi. Ani pan, ani nikt inny! - zakrzykn�� Aldo dobitnie. </p><p>I zn�w nieprzeniknion� twarz Kulawego rozja�ni� u�miech zabarwiony odrobin� ironii. </p><p>- Przecie� nie prosz�, �eby wyrwa� pan sobie serce! Ale poniewa� odczuwam wobec pana szacunek i przyja��, nie chcia�bym, aby pan sam sobie wyrz�dzi� krzywd�. Pr�buj� pana broni� przed nim samym. A teraz musz� si� ju� po�egna�. Czy podrzuci� pana do hotelu? </p><p>Samoch�d objecha� Hyde Park Corner i kierowa� si� w stron� Piccadilly. </p><p>- Nie. Wysi�d� tutaj. Jestem ju� prawie na miejscu, a mo�e lepiej by�oby, gdyby ten samoch�d nie by� widziany w �wiat�ach hotelu Ritz. Czy pozostanie pan w Londynie jeszcze jaki� czas? </p><p>- Nie, nigdy nie pozostaj� w tym mie�cie d�u�ej. - Nagle Szymon Aronow wybuchn�� �miechem. - Drogi ksi���, widz�, �e chcia�by si� pan mnie pr�dko pozby�! B�dzie wi�c pan zadowolony. Zatem do zobaczenia! </p><p>M�czy�ni u�cisn�li sobie d�onie w ca�kowitym milczeniu. Chwil� p�niej, ju� bez dodatkowego pasa�era, daimler zrobi� p�obr�t i odjecha� po wilgotnym asfalcie. Stoj�c na kraw�dzi chodnika biegn�cego wzd�u� Green Park, Morosini patrzy�, jak auto znika w ciemno�ciach nocy. </p><p>W hotelowym holu panowa�o niecodzienne o�ywienie. Aukcja w Sotheby's odby�a si� ju� i chocia� wystawiono na niej kilka warto�ciowych przedmiot�w, raczej przynios�a rozczarowanie z powodu znikni�cia klejnotu, kt�ry mia� odegra� g��wn� rol�. Zagraniczni kolekcjonerzy, kt�rzy zatrzymali si� w Ritzu, wymieniali opinie, przygotowuj�c si� do odjazdu. Og�lna opinia by�a nast�puj�ca: poniewa� nikt nie wiedzia�, kiedy diament pojawi si� ponownie i czy w og�le zostanie odnaleziony, lepiej niezw�ocznie wr�ci� do siebie i stamt�d �ledzi� ewentualne wiadomo�ci. Wszyscy si� przekrzykiwali. Obszerna sala po�yskuj�ca od �wiate� i pi�knie przyozdobiona kwiatami przypomina�a ogr�d zamieszkany przez setk� gadaj�cych ptak�w. </p><p>Stoj�cy po�rodku tego t�umu Adalbert Vidal-Pellicorne przypomina� dyrygenta. Stara� si� przekonywa� zgromadzonych wok� niego m�czyzn, by zaufali niezr�wnanemu Scotland Yardowi, kt�ry, zgodnie z jego wiedz�, nie traci� nadziei na odnalezienie skradzionego klejnotu. Przemawia� z du�� pewno�ci�, co rozbawi�o Morosiniego, ale poniewa� uzna�, �e jego przyjaciel traci czas, podszed� i odci�gn�� go na bok, przeprosiwszy najpierw zgromadzonych. </p><p>- Co ci� napad�o? Czemu przekonujesz tych ludzi, aby nie wyje�d�ali? Pilnujesz teraz interes�w domu aukcyjnego Sotheby's? </p><p>- W �adnym razie! Pilnuj� tylko naszych interes�w. Jak d�ugo w�a�ciciel prawdziwego klejnotu b�dzie wierzy�, �e ta sfora jest gotowa rzuci� si� na fa�szywy kamie�, nie b�dzie spokojny. Uzna, �e prasa ukrywa jakie� informacje i zrobi fa�szywy krok. Pope�niasz b��d, odci�gaj�c mnie od tych ludzi. </p><p>- Nie opowiadaj g�upot. Ci ludzie, chocia� bogaci, nie maj� w tej sprawie �adnego znaczenia. </p><p>- Tak uwa�asz? To popatrz przez chwil� na cz�owieka, kt�ry idzie do windy. Taki wysoki, w szarym garniturze, m�g�by uchodzi� za duchownego, gdyby nie by� taki elegancki. Wiesz, kto to jest? </p><p>- Sk�d mam wiedzie�? </p><p>Adalbert wyja�ni� z szerokim u�miechem na twarzy: </p><p>- To szwajcarski bankier, mieszkaniec Zurychu, kt�rego �on� dobrze znasz. </p><p>Mo�e nawet troch� za dobrze. </p><p>- A wi�c to jest Moritz Kledermann? </p><p>- We w�asnej osobie. Uwa�a za sw�j �wi�ty obowi�zek przywiezienie na powr�t do kraju kamienia, kt�rego kantony zosta�y nies�usznie pozbawione na skutek chciwo�ci Bazylei. Jak si� domy�lasz, jest got�w s�ono za niego zap�aci�. </p><p>Morosini nie odpowiedzia�; przygl�da� si� uwa�nie osobie, kt�ra kilka krok�w od niego oczekiwa�a spokojnie na wind�. Zupe�nie inaczej wyobra�a� sobie tego pi��dziesi�cioletniego m�czyzn� o delikatnych, interesuj�cych rysach twarzy i jasnych, lekko ju� siwiej�cych w�osach, kt�re okala�y jego kszta�tn� g�ow�. Nigdy wcze�niej nie zastanawia� si�, jak wygl�da m�� jego by�ej kochanki, ale s�dzi�, �e jest bardziej masywny, ci�ki, bardziej... szwajcarski! W rzeczywisto�ci, po�lubiaj�c go, Dianora wykaza�a si� bardzo dobrym gustem. Ten m�czyzna prezentowa� si� r�wnie dobrze, jak wi�kszo�� zgromadzonych tu d�entelmen�w. Je�li nie lepiej. </p><p>- I pomy�le�, �e m�g� zosta� moim te�ciem! - westchn�� z rozbawieniem Aldo, przypominaj�c sobie propozycj� matrymonialn�, kt�r� przedstawi� mu jego wenecki notariusz w dniu powrotu Morosiniego do domu po wojnie. - Je�li c�rka jest do niego podobna, mo�e powinienem by� przynajmniej j� zobaczy�... </p><p>- Chcesz, �ebym ci go przedstawi�? - spyta� Vidal-Pellicorne, kt�ry by� zadowolony z niespodzianki, jak� zrobi� przyjacielowi. </p><p>- W �adnym wypadku! Czy przebywa tu sam? � zapyta� Morosini z nag�ym niepokojem. </p><p>- Sam. Zastan�w si� przez chwil�: gdyby pi�kna Dianora by�a w Ritzu lub tylko w Londynie, wiedzieliby�my o tym! Nie nale�y do tych, kt�re przechodz� niezauwa�one. Ale teraz opowiedz mi, jak przebieg�a wizyta w wi�zieniu. </p><p>- Raczej dobrze. Spotka�em wi�cej os�b, ni� mog�em si� spodziewa�. Po wizycie u Anielki natkn��em si� na Wand�, jej pokoj�wk�, a potem odwiedzi�em Johna Suttona. Ka�de z nich powiedzia�o mi co� innego, wi�c si� troch� pogubi�em. Na koniec odby�em przeja�d�k� z Szymonem Aronowem. </p><p>- To on tutaj jest? </p><p>- Mo�na tak powiedzie�. Uprowadzi� mnie swoim samochodem, jak stwierdzi�, dla mojego dobra. Potem dokumentnie zmy� mi g�ow�, co oznacza, �e musz� przesta� zajmowa� si� spraw� Ferralsa. </p><p>��- Ch�op ma racj�! Nie mo�esz trzyma� dw�ch srok za ogon. Ale chod�my do baru, napijemy si� czego� na pocieszenie i opowiesz mi wszystko. Jeste� przemoczony. Nie wygl�dasz dobrze. </p><p>Niemal z ojcowsk� troskliwo�ci� Adalbert pom�g� przyjacielowi zdj�� wilgotny p�aszcz, kt�ry odda� s�u��cemu, po czym udali si� do spokojniejszego zak�tka. </p><p>- Opowiadaj! - zwr�ci� si� do Aida, z�o�ywszy zam�wienie. Kiedy ju� wszystkiego si� dowiedzia�, popatrzy� na Morosiniego bezradnie i zapyta�: </p><p>- Co teraz czujesz? </p><p>Aldo, kt�ry z roztargnieniem pi� whisky, wzruszy� ramionami. </p><p>- Nie wiem, chyba tylko wielkie zm�czenie. </p><p>- No to ja te� ci m�wi�: pos�uchaj rad Szymona. Skoro wyszed� z ukrycia, to chyba bardzo go zaniepokoi�e�. �reszt� mnie r�wnie�. Nie masz �adnych mo�liwo�ci, aby pom�c pi�knej wi�niarce. Warren mo�e znacznie wi�cej. Opowiedz mu o spotkaniu w wi�zieniu i pozw�l poszuka� tego Polaka. Je�li b�dziesz si� interesowa� spraw�, mo�esz zamiesza� mu w �ledztwie. </p><p>Te s�owa nie by�y pozbawione zdrowego rozs�dku. Morosini przyzna� przyjacielowi racj� i obieca�, �e pozwoli policjantom prowadzi� �ledztwo, a sam nie b�dzie si� do sprawy miesza�. </p><p>- Brawo! - krzykn�� Adalbert, odzyskuj�c u�miech i stukaj�c szklaneczk� o szklank� Aida. - A �eby� zapomnia� o smutkach, dostarcz� ci rozrywki. Tej nocy p�jdziemy wystawia� Szekspira w chi�skiej dzielnicy. </p><p>- W chi�skiej dzielnicy? Co to za pomys�? Czy to znowu robota Bertrama? </p><p>- W�a�nie tak! Wydaje mu si�, �e wpad� na pewien trop, i chcia�by, aby�my pomogli mu to sprawdzi�. </p><p>- Dlaczego? Boi si� i�� sam? </p><p>- My�l�, �e tak. Spr�buj go zrozumie�. W zwyk�ych okoliczno�ciach Cootes to ch�opak raczej odwa�ny, ale ma potwornego stracha przed Chi�czykami. Sama my�l, �e m�g�by wpa�� w ich �apy, wywo�uje u niego md�o�ci. Oczyma wyobra�ni widzi, jak poddaj� go tysi�com wymy�lnych tortur, na przyk�ad rzucaj� na po�arcie szczurom lub kroj� �ywcem na ma�e kawa�eczki. Tak wi�c trudno by�oby go przekona�, aby w��czy� si� samotnie w nocy po ich dzielnicy. Aldo si� roze�mia�. </p><p>- Faktycznie, nie ma w tym nic zabawnego. To gdzie jeste�my z nim um�wieni? </p><p>- Tam, gdzie zwykle przesiaduje, w barze Stand. Ale na razie proponuj� ci dobr� kolacj�, by�my nabrali si� na nasz� przygod�. Tutaj jedzenie jest smaczne, niczego nie ryzykujemy. </p><p>- To �wietny pomys�! Chod�my si� przebra�, </p><p>- Je�li ju� mowa o jedzeniu, to zostali�my zaproszeni do ksi�nej Danvers na pojutrze wiecz�r. Prawd� m�wi�c, to ty zosta�e� zaproszony. Pragnie ci� przedstawi� jakiej� ameryka�skiej przyjaci�ce, ale poniewa� jest dobrze wychowana, zaprosi�a i mnie. B�d� stanowi� twoj� �wit� - zako�czy� weso�o Adalbert. </p><p>Morosini, kt�ry w�a�nie ko�czy� whisky, skrzywi� si�. </p><p>- Amerykanka? Ten pomys� wcale mi si� nie podoba. Wi�kszo�� Amerykan�w ma wiele pieni�dzy, ale za grosz nie ma smaku. Wszystko im si� myli, kiedy rozmowa schodzi na stare, zabytkowe przedmioty. </p><p>- Niewiele ryzykujesz. To przecie� kobieta. Z pewno�ci� b�dzie chcia�a rozmawia� o klejnotach. Zdziwi�bym si�, gdyby wola�a pogada� o komodzie Ludwika XV. A ja b�d� zadowolony, je�li sp�dz� wiecz�r w towarzystwie starej arystokracji angielskiej. Nie znam tego �rodowiska prawie wcale, a nawet mo�na by rzec - w og�le. </p><p>- Czy�by� sta� si� snobem? </p><p>- Ale� nie, lecz musz� powiedzie�, �e przebywanie w s�siedztwie kr�lewskiego pa�acu, dworu, ca�ej tej otoczki, kt�ra u nas ju� nie istnieje, powoduje u mnie dobry humor. To o wiele milsze dla oka ni� nasi ministrowie zawsze wygl�daj�cy, jakby byli w �a�obie. A i przyj�cia w Pa�acu Elizejskim s� przygn�biaj�ce. </p><p>- No, to nie mog� pozbawi� ci� tej przyjemno�ci. P�jdziemy odwiedzi� ksi�n� Danvers. </p></section><section><title><p>Rozdzia� czwarty </p><p>Chi�ska dzielnica </p></title><p>No i ten ma�y powiedzia�: �Je�li da mi pan dziesi�� funciak�w, powiem, gdzie mo�e pan znale�� zab�jc�w jubilera". Dziesi�� funt�w! Sk�d mia�bym wzi�� tyle pieni�dzy! Ale pomy�la�em o panu Vidalu - reszty nazwiska nie by� w stanie wym�wi� - i przyszed�em zobaczy�, czy nie ma go w hotelu. Na szcz�cie by�. Ci z recepcji patrz� na cz�owieka jak na �miecia zapomnianego przez sprz�taczk�. Ale dzieciak dosta� swoje dziesi�� funt�w, a ja informacje. </p><p>Siedz�c w taks�wce mi�dzy Adalbertem i Aldem, Bertram Cootes opowiada�, czego si� dowiedzia�. </p><p>- Dziesi�� funt�w to niema�a sumka - stwierdzi� Morosini. - Sk�d pan wiedzia�, �e dzieciak pana nie nabiera? </p><p>Dziennikarz wzruszy� ramionami. </p><p>- Czyja wiem... Jego spojrzenie by�o szczere, kiedy m�wi�, �e mog� mu zaufa�. Zreszt� zaraz wszystko opowiedzia�. Zab�jcy to bracia Wu: Han i Yen. Pracuj� dorywczo w dokach West India i bywaj� w Czerwonej Chryzantemie, pod�ej herbaciarni znajduj�cej si� przy ko�cu Limehouse Causeway. </p><p>- To ju� nie trzyma si� kupy. Zgodnie z tym, co pan opowiedzia�, m�czy�ni, kt�rzy weszli do Harrisona, byli eleganccy, dobrze ubrani i przyjechali daimlerem z kierowc�. </p><p>- Chyba pan nie przypuszcza, �e pracowali na w�asny rachunek - zaprotestowa� Bertram i natychmiast wyrecytowa�: - Ozdoba to poz�r prawdy, w kt�r� przywdziewa si� wielu, by w spos�b perfidny mami� najwi�kszych m�drc�w. </p><p>- A c� to takiego? - mrukn�� rozz�oszczony Morosini. </p><p>- No... Kupiec wenecki, rola Bassania, scena... chc� przez to powiedzie�, �e licz� si� tylko pozory. Je�li ten, kt�ry ich przys�a�, chcia�, �eby wygl�dali jak ksi���ta, to w�a�nie tak wygl�dali, mimo �e pracuj� w dokach. Cz�owiek bogaty, w�a�ciciel dom�w gry i potajemnych palarni opium. Jest takich wielu na East Endzie. Kr��� o nim legendy... </p><p>- Jeszcze jeden niewidzialny cz�owiek? - zapyta� Aldo, pomy�lawszy o Szymonie Aronowie. </p><p>- Wcale nie. Nazywa si� Yuan Chang i prowadzi lombard oraz sklep z antykami w Pennyfields. Jak s�ysza�em, to starzec m�dry, ostro�ny i spokojny, kt�ry nie m�wi zbyt wiele. Powiadaj�, �e to cz�owiek wp�ywowy, �e jego maj�tek jest olbrzymi i �e policja si� go nie czepia, bo czasem oddaje jej jakie� przys�ugi. </p><p>- Je�li to w�a�nie on zleci� zab�jstwo Harrisona i ukrad� klejnot, policja nie powinna go chroni�. </p><p>- Powiedzia�em: policja, a nie: Scotland Yard. Domy�lam si�, �e Warren da�by wiele, aby m�c go z�apa� na gor�cym uczynku, ale cud�w nie ma, szybko si� to nie zdarzy. </p><p>- A je�li uda nam si� schwyta� braci Wu? </p><p>- Nic nie powiedz�. Woleliby zawisn�� na szubienicy, ni� zdradzi� szefa, bo dobrze wiedz�, �e taka �mier� to raj w por�wnaniu z tym, co zgotowaliby im ludzie Yuan Changa, gdyby si� okaza�o, �e maj� zbyt d�ugie j�zyki. </p><p>Aldo wyci�gn�� papierosa, zapali� i westchn��. </p><p>- Je�li tak si� sprawy maj�, to w�a�ciwie po co jedziemy do Limehouse? </p><p>- To przecie� jasne - mrukn�� Adalbert. - Chcemy dowiedzie� si� czego� o R�y Yorku. </p><p>- No to, moim zdaniem, tracimy czas. Je�li kamie� znalaz� si� w r�kach Chi�czyka, to na pewno zosta� dobrze ukryty. </p><p>- Niekoniecznie! - wykrzykn�� Bertram. - Przecie� ten kamie� nie ma dla Yuan Changa �adnego znaczenia. M�wi si�, �e ten cz�owiek posiada wiele ukrytych skarb�w, ale interesuj� go wy��cznie przedmioty chi�skie, mongolskie, mand�urskie! Burgundczyk, a nawet kr�lowie angielscy, to dla niego tylko cudzoziemcy bez znaczenia. A co go mo�e obchodzi� R�a Yorku? Musia�by istnie� naprawd� jaki� wyj�tkowy pow�d, aby zgodzi� si� wykona� zlecenie dla kogo� innego, jakiego� Europejczyka lub Amerykanina. Nawet klejnoty Korony nie sk�oni�yby go do tego! My�l�, �e bracia Wu zdecydowali si� na wykonanie jakiego� dodatkowego zlecenia. </p><p>- Ale� on gada jak nakr�cony - mrukn�� Adalbert pod nosem i doda�: - No to zapowiada si� ciekawy wiecz�r! Jutro zajmiemy si� czym� innym... </p><p>Przy kolacji obaj przyjaciele opracowali nowy spos�b dzia�ania. Musieli podzieli� si� nu��cymi poszukiwaniami archiw�w, w szczeg�lno�ci w Somerset House, gdzie administracja brytyjska przechowuje testamenty, otaczaj�c szczeg�ln� ochron� testamenty Nelsona, Newtona i Szekspira, a mo�e te� w archiwum pa�stwowym, w nadziei �e znajd� �lad prawdziwego klejnotu. Ale nie robili sobie jakiej� szczeg�lnej nadziei; to tak, jakby szuka� ig�y w stogu siana. </p><p>Na wysoko�ci Stepney zjechali z Commercial Road i skierowali si� na po�udnie. Taks�wka podskakiwa�a teraz na kocich �bach w�skiej i ciemnej uliczki, a� dotar�a do innej, nieco szerszej, kt�ra nazywa�a si� Narrow Street. W tym momencie szofer wzi�� do r�ki tub�, kt�ra pozwala�a na kontakt z osobami zajmuj�cymi tylne siedzenia w taks�wce, i o�wiadczy�: </p><p>- Panowie, ja bardzo nie lubi� tej dzielnicy. Ile czasu zamierzacie tu sp�dzi�? Nie jest to bezpieczne miejsce. </p><p>- Trudno przewidzie� - odpowiedzia� Bertram. - Czy�by pan si� czego� obawia�? </p><p>Pogardliwy ton nie zrobi� na kierowcy wi�kszego wra�enia. </p><p>- Nie mam ochoty siedzie� sam w tej przekl�tej dziurze. To ju� nie Anglia, to Chiny - dosta� no�em w plecy to nic zabawnego. W�a�ciwie ju� jeste�my na miejscu. </p><p>- Zap�acimy potr�jnie, je�li trzeba, ale musi pan na nas poczeka� - rzek� kr�tko Morosini. - Kiedy dojedziemy na miejsce, stanie pan gdzie� na uboczu, aby nie zwraca� na siebie uwagi, i zaczeka na nas. To nie potrwa d�ugo! - doda�, puszczaj�c oko do Bertrama, kt�ry chucha� w d�onie i porusza� ramionami, jakby to by� �rodek zimy. Aldo te� straci� wcze�niejszy animusz. </p><p>- Zgoda - odpar� kierowca niech�tnie - ale skoro jest was trzech, to niech jeden zostanie ze mn�. </p><p>- No nie, prosz� nie przesadza� - j�kn�� Adalbert. - Gdyby wszyscy Anglicy byli tacy jak pan, nigdy nie wygraliby�my wojny! </p><p>Po przejechaniu mostu ��cz�cego brzegi Regenfs Canal taks�wka zatrzyma�a si� w pobli�u Tamizy. Bertram wysiad�, aby si� rozejrze�. Deszcz ju� nie pada�, ale para wodna gromadz�ca si� nad rzek� mog�a wkr�tce zamieni� si� w mg��. Z powodu przenikliwej wilgoci by�o niemal zimno. W powietrzu unosi�a si� wstr�tna wo� w�gla, torfu i mu�u. Zbli�a� si� przyp�yw i rzeka przypomina�a szerokie rozlewisko z p�ytk� wod�, w kt�rej odbija�y si� latarnie zakotwiczonych statk�w, masywne kszta�ty barek oraz kilka za�adowanych statk�w handlowych. Syrena holownika przeci�a w�a�nie cisz� nocy, kiedy pojawi� si� dziennikarz, informuj�c swoich towarzyszy, �e przed Czerwon� Chryzantem� jest �lepa uliczka, gdzie mog�aby si� ukry� taks�wka. Zaproponowa�, �e poprowadzi taks�wkarza, podczas gdy pozostali m�czy�ni mieli wysi��� i pokona� na piechot� niewybrukowan� ulic� ton�c� w b�ocie. Wzd�u� niej sta�y niskie, brzydkie zabudowania. Dach jednego z nich skonstruowany by� na mod�� azjatyck�, na innych wisia�y tablice z napisami w j�zyku chi�skim, kt�re mimo swej elegancji nie dodawa�y uroku tej n�dznej arterii. </p><p>Od czasu do czasu pojawia� si� jaki� skulony cie� odziany w d�ug�, nieforemn� tunik�, kt�ra zdawa�a si� wyrasta� z przemoczonej ziemi, i przemkn�wszy chy�kiem drobnymi krokami, znika� we mgle niczym zjawa. Chwilami rozproszone �wiat�o latarni o�wietla�o ��t� twarz i �atwo by�o si� domy�li�, �e jedynym siedliskiem nocnej rozrywki w tym zakazanym zau�ku by�a tawerna z roz�wietlonymi, lecz tak brudnymi oknami, �e �wiat�o przenika�o na zewn�trz z niema�ym trudem. Postaci kobiet lub m�czyzn - trudno zgadn�� w takiej ciemno�ci - wychodzi�y z niej lub wchodzi�y do �rodka. Ale zrobi�o si� p�no i ulica pustosza�a coraz bardziej. </p><p>Taks�wka wjecha�a w �lep� uliczk� i kierowca zgasi� �wiat�a. Aldo i Bertram wysiedli, podczas gdy Adalbert zgodzi� si� dotrzyma� towarzystwa boja�liwemu m�czy�nie. Skierowali si� w stron� niskich drzwi, nad kt�rymi wisia�a skrzypi�ca i ko�ysz�ca si� czerwona latarnia. Teraz na ulicy nie by�o ju� nikogo. </p><p>Przed wej�ciem do �rodka Morosini zajrza� do wewn�trz przez szybk�, kt�ra wydawa�a si� najmniej brudna. Z wielkim zdziwieniem stwierdzi�, �e niskie pomieszczenie wyposa�one w kontuar oraz kilka drewnianych stolik�w i o�wietlone naftowymi lampami jest prawie puste. W k�cie przy stole, na kt�rym sta� czajnik i czarki, siedzieli dwaj m�czy�ni. Za kontuarem drzema� jeszcze jeden Chi�czyk z r�kami ukrytymi w szerokich r�kawach niebieskiej bawe�nianej bluzy. </p><p>Aldo zrobi� krok do ty�u, przywo�a� Bertrama Cootesa do okna, aby ten r�wnie� m�g� zajrze� do �rodka, i szepn��: </p><p>- Widzieli�my jakie� sze�� os�b wchodz�cych do �rodka. Gdzie si� wszyscy podziali? </p><p>- Pewnie jest jeszcze inna sala za t� kotar� w g��bi albo piwnica. A mo�e palarnia lub sala gier. Lub jedno i drugie. </p><p>- Te� o tym pomy�la�em. Nie da si� tego inaczej wyt�umaczy�. Ta pa�ska Czerwona Chryzantema jest prawie r�wnie atrakcyjna jak poczekalnia dworcowa... </p><p>- Jedno jest pewne. M�czy�ni pij�cy herbat� to nie bracia Wu! Co teraz zrobimy? </p><p>- Nic! Czekamy! To pewne, �e nie ma st�d innego wyj�cia? </p><p>- A bo ja wiem? To nie jest moje ulubione miejsce na spacery. Je�li mamy tu sta�, lepiej odsu�my si� na bok, bo kto� mo�e nadej�� i zobaczy, �e tu szpiegujemy. </p><p>- Niech pan wraca do samochodu - powiedzia� rozz�oszczony Morosini. - Ja zobacz�, czy t� bud� da si� obej�� dooko�a. </p><p>Nie czekaj�c na odpowied�, ruszy� w stron� ciemnej uliczki, wypatruj�c z nadziej�, czy nie ma gdzie� przej�cia. Nagle z trudem powstrzyma� okrzyk zadowolenia. Kilka metr�w od wej�cia dostrzeg� w�ski przesmyk biegn�cy w stron� rzeki, kt�rej obecno�� sygnalizowa� niewielki odblask. W przesmyku panowa�y egipskie ciemno�ci, ale oczy Aida szybko si� do tego przyzwyczai�y. </p><p>St�paj�c ostro�nie i jedn� r�k� macaj�c �cian�, skierowa� si� do rzeki. Wok� panowa�a cisza. Da� si� s�ysze� jedynie cichy szmer wody i dalekie odg�osy Londynu. Wkr�tce Morosini dotar� do celu i stwierdzi�, �e przej�cie zamyka barierka. Poruszy� ni�, ale nic to nie da�o. Znalaz� si� na w�skim pomo�cie, z kt�rego kamienne schodki prowadzi�y prosto do Tamizy. Teraz widoczno�� by�a znacznie lepsza, wi�c nie wahaj�c si�, zacz�� schodzi� po �liskich stopniach. </p><p>Mia� ochot� zej�� jak najni�ej, aby stamt�d spojrze� na budynek od strony rzeki. W po�owie drogi odwr�ci� si� i stwierdzi�, �e �adne z pi�ter nie ma okien opr�cz jednego, kwadratowego, w kt�rym tkwi�y jeszcze kawa�ki szyby, i dw�ch do�� du�ych, zakratowanych okienek piwnicznych, usytuowanych po obu stronach okr�g�ego tunelu, do kt�rego w czasie przyp�ywu musia�a wpada� woda. Obecnie nie si�ga�a ona wy�ej ni� trzydzie�ci centymetr�w. Og�lnie wszystko to sprawia�o pos�pne wra�enie, szczeg�lnie teraz, noc�. Od strony rzeki tawerna przypomina�a ponur� fortec�. </p><p>Chcia� dosta� si� do �rodka. Tylko jak? </p><p>Pomy�la�, �e pozwoli�by mu na to jedynie okr�g�y tunel, ale przyda�aby si� te� ma�a ��dka. </p><p>W�a�nie mia� wej�� na g�r�, aby przeanalizowa� sytuacj�, kiedy us�ysza� st�umiony g�os dochodz�cy z bli�szego okienka piwnicznego. Kilku ludzi m�wi�o co� jednocze�nie. W jednej chwili Morosini zrozumia�, �e chodzi o tajn� szulerni�. Zastanawia� si� tylko, czy jest ona zarezerwowana wy��cznie dla sko�nookich mi�o�nik�w hazardu, czy te� uda�oby si� mu jako� do nich do��czy�. </p><p>Kiedy zamy�lony powraca� t� sam� drog�, us�ysza� ha�as silnika, co bardzo go zaniepokoi�o. Czy�by szofer postanowi� odjecha�, zostawiaj�c ich na pastw� losu? Po takim tch�rzu mo�na si� spodziewa� wszystkiego. </p><p>Wychodz�c z przesmyku, Aldo wpad� prosto na Adalberta, kt�ry w�a�nie uda� si� na poszukiwanie przyjaciela. Wr�cili do taks�wki, gdy� Pellicorne szepn��: �Chod� szybko!". </p><p>Dopiero w �lepej uliczce zacz�� wyja�nia� sytuacj�. </p><p>- Wydarzy�o si� co� nowego. Nie s�ysza�e� ha�asu silnika? </p><p>- Tak, ale... </p><p>- Na drugim ko�cu ulicy te� stoi samoch�d ze zgaszonymi �wiat�ami. </p><p>Przyjecha�a nim kobieta i wesz�a do tawerny... </p><p>- A c� w tym dziwnego? Pewnie nie pierwsza i nie ostatnia. </p><p>- Ale pierwsza, kt�ra tak wygl�da! Widzia�em jedynie czarne futro, zgrabne nogi i grub� woalk� zakrywaj�c� twarz, ale przysi�g�bym, �e jest m�oda i �adna. - Czego taka osoba mo�e tutaj szuka�? </p><p>- W�a�nie tego chcia�bym si� dowiedzie�. Wietrz� zapach tajemnicy, kt�ry wprawia mnie w dobry nastr�j. Proponuje Doczeka�, a� kobieta widzie. </p><p>- Pod warunkiem �e nie pozostanie tam zbyt d�ugo! Znalaz�em spos�b, aby dosta� si� do �rodka tawerny od strony rzeki, ale potrzebna jest ��dka. Je�li mamy gdzie� szuka� braci Wu, to z pewno�ci� tutaj. G�ow� daj�, �e to sala gier. </p><p>- Nie uda nam si� dokona� tego wszystkiego jednej nocy. Je�li chcesz pozna� moje zdanie, to musimy sobie znale�� jakiego� odwa�niejszego szofera. Obecno�� takiego tch�rza mo�e sprowadzi� niebezpiecze�stwo. A teraz jest ich dw�ch. </p><p>- No tak, ale ten Bertram jest nam potrzebny. Wie, jak wygl�daj� bracia Wu. </p><p>Oparci o mask� samochodu, kt�ry chroni� ich troch� od ch�odu, m�czy�ni liczyli biegn�ce minuty. Zdenerwowany Aldo odpala� papierosa od papierosa, lecz nie uda�o mu si� uspokoi�. Dlaczego czaili si� w tej ciemnej uliczce, oczekuj�c na nieznajom� kobiet�? Przecie� by�y o wiele ciekawsze zaj�cia. Morosini pociesza� si� my�l�, �e po zako�czeniu gry Chi�czycy opuszcz� Czerwon� Chryzantem�, a zwierzyna, kt�r� tropili, by� mo�e b�dzie w�r�d nich. Wtedy zaczn� j� spokojnie �ledzi�. </p><p>Po chwili Aldo poczu�, �e sztywniej� mu nogi. Siedz�cy w taks�wce kierowca i Bertram zachowywali si� bardzo cicho. Mo�e spali. </p><p>- Wychodzi - szepn�� nagle Vidal-Pellicorne. </p><p>Drzwi tawerny otworzy�y si� i w ich �wietle pojawi�a si� sylwetka kobiety opisanej wcze�niej przez archeologa. By�a to z pewno�ci� osoba z wy�szych sfer. Jej wygl�d dobitnie o tym �wiadczy�. Ruszyli za ni� w pewnej odleg�o�ci, staraj�c si� nie robi� najmniejszego ha�asu. </p><p>Nieznajoma sz�a powoli, z du�� ostro�no�ci�, gdy� stara�a si� nie zwichn�� nogi na kocich �bach uliczki, krocz�c po nich w bardzo wysokich obcasach. </p><p>Nagle si� przewr�ci�a, a z jej ust wyrwa� si� krzyk. </p><p>Nie wiadomo sk�d pojawi�y si� dwa cienie, kt�re j� zaatakowa�y. </p><p>Aldo i Adalbert rzucili si� na ratunek. Po kilku sekundach byli przy napastnikach i po kr�tkiej walce wyrwali ofiar� z ich r�k. Zaskoczeni bandyci, najwyra�niej nie chc�c wszczyna� regularnej bitwy, czym pr�dzej czmychn�li, gdzie pieprz ro�nie. W jednej sekundzie znikn�li z pola widzenia. Aldo ukl�k� przy kobiecie le��cej nieruchomo na ziemi. Usi�owa� unie�� woalk� zakrywaj�c� jej twarz, nie o�mieli� si� jednak ci�gn�� zbyt mocno materia�u zawini�tego wok� szyi, kt�ra wyda�a mu si� bardzo delikatna. </p><p>- Do licha - westchn��. - Strasznie tu ciemno. Nie masz jakiej� lampki, Adal? </p><p>Archeolog wr�ci� w�a�nie z nieudanego po�cigu za z�oczy�cami. Przykucn�� i skierowa� w�ski strumie� �wiat�a z kieszonkowej latarki w stron� nieruchomej g�owy kobiety. </p><p>- Samoch�d, kt�rym przyjecha�a, nadal tu stoi. To te� taks�wka, a jej kierowca jest pewnie r�wnie odwa�ny, co nasz!... No, no, chyba mia�em racj�: to m�oda i pi�kna kobieta. </p><p>Morosini, kt�remu w ko�cu uda�o si� zsun�� z jej twarzy czarn� woalk�, patrzy� z os�upieniem na twarz Mary Saint Alb ans. </p><p>- A c� ona tu robi? - wydusi� w ko�cu. - Znasz j�? </p><p>- Oczywi�cie! To hrabina Killrenan. Pom� mi j� podnie��. Zaniesiemy j� do jej taks�wki. </p><p>- A dlaczego nie do naszej? </p><p>- Dowiemy si�, sk�d przyjecha�a i czy by�a tu po raz pierwszy. Nie ukrywam te�, �e nie chcia�bym dzieli� si� tym odkryciem z Bertramem. Nie zapominajmy, �e jest dziennikarzem, wi�c fakt znalezienia hrabiny w �rodku nocy w Limehouse m�g�by zbyt pobudzi� jego wyobra�ni�... </p><p>- Nie ukrywam, �e moja wyobra�nia jest ju� znacznie pobudzona! </p><p>Podnie�li nieprzytomn� kobiet�, kt�ra na szcz�cie upadaj�c, nie run�a w b�oto; Aldo postanowi� zanie�� j� do taks�wki, </p><p>- Znasz jej adres? - zapyta� Vidal-Pellicorne. </p><p>- Nie, ale mam nadziej�, �e mi go poda, gdy tylko si� ocknie. Zdziwi�bym si�, gdyby kierowca taks�wki zna� adres. W tego typu sprawach ludzie zachowuj� si� dyskretnie. </p><p>- Mo�e p�jd� z tob�? </p><p>- Nie, id� do naszej taks�wki i odje�d�ajcie! Dzisiaj i tak nie dowiemy si� ju� niczego wi�cej. Porozmawiam z ni�, mo�e co� interesuj�cego mi powie. </p><p>Mary Saint Albans by�a ci�sza, ni� przypuszcza�. Aldo zm�czy� si� bardzo, zanim dotar� do samochodu. Szofer pom�g� mu u�o�y� kobiet� na poduszkach tylnego siedzenia. </p><p>- Czy co� si� jej przydarzy�o? - zaniepokoi� si�. - Nic nie s�ysza�em. </p><p>- G�upi wypadek. Chyba zwichn�a nog� na tej wyboistej uliczce i zemdla�a. Pierwszy raz pan j� tutaj przywi�z�? </p><p>- Tak. Nie by�em zbyt szcz�liwy, �e musz� wie�� t� pani� do takiej dzielnicy, ale dobrze zap�aci�a, wi�c... </p><p>- Gdzie wsiad�a? </p><p>- Przy Piccadilly Circus. Co prawda ju� nieraz wozi�em towarzystwo do chi�skiej dzielnicy, ale zawsze byli to d�entelmeni poszukuj�cy egzotycznych uciech, a tu patrzcie... </p><p>Aldo, zaj�ty cuceniem lady Mary, postanowi� uci�� ten potok s��w. </p><p>- Czy nie ma pan mo�e kropelki czego� mocniejszego, co m�g�bym jej zaaplikowa�? - zapyta�. </p><p>- A tak, mam d�in. Zawsze wo�� go ze sob� dla pokrzepienia serca, kiedy pogoda jest taka paskudna. </p><p>- Dzi�kuj�! No to ruszajmy. Nie chcia�bym, �eby zrobi�o si� tu jakie� zbiegowisko. </p><p>Rzeczywi�cie, w stron� taks�wki zbli�a�y si� ukradkiem jakie� sylwetki. Ciekawscy zainteresowani samochodem albo kto� bardziej niebezpieczny. </p><p>Szofer wskoczy� na siedzenie i w��czy� silnik. W �wietle zapalonych reflektor�w zobaczy� dw�ch m�czyzn o parszywych g�bach, z kt�rych jeden trzyma� w r�ce n�. Taks�wka gwa�townie ruszy�a, zakr�ci�a z kontrolowanym po�lizgiem i pomkn�a w kierunku Linehouse Causeway. </p><p>Aldo powoli odzyskiwa� wewn�trzn� r�wnowag�. Zachwycony zdolno�ciami mistrza kierownicy, postanowi� poprosi� go o dane, aby w przysz�o�ci m�c skorzysta� z jego us�ug w innych wyprawach. </p><p>Troch� zaniepokojony przed�u�aj�cym si� omdleniem lady Saint Albans, Aldo za�wieci� ma�� lampk� przy suficie i usi�owa� zmusi� Mary do prze�kni�cia kropelki alkoholu. Gdyby jej stan si� nie poprawi�, musia�by zawie�� j� do szpitala, a to mu si� wcale nie u�miecha�o. Na szcz�cie zaaplikowany �rodek zadzia�a�: m�oda kobieta zadr�a�a i zacz�a kaszle�, a jej oczy wype�ni�y si� �zami. Aldo uni�s� j� i uderzy� w plecy. Jego twarz znalaz�a si� na wprost twarzy kobiety, kt�ra patrzy�a na niego ze zdumieniem i z�o�ci� zarazem. Da�a temu wyraz w dw�ch kr�tkich pytaniach: </p><p>- Pan tutaj? Sk�d si� pan przy mnie znalaz�? </p><p>- Je�li w taki spos�b pani mi dzi�kuje, to bardzo osobliwie. Uratowa�em pani� z r�k dw�ch z�oczy�c�w. Jestem szcz�liwy, widz�c, �e nic powa�nego si� nie sta�o. </p><p>- Rzeczywi�cie, tylko g�owa bardzo mnie boli. O Bo�e! Ci brutale mnie uderzyli! Prosz� mi da� jeszcze troch� d�inu. </p><p>Kiedy ostro�nie prze�yka�a alkohol, Aldo postanowi� j� zapyta�, co robi�a w takim miejscu. - Mog�o by� jeszcze gorzej. Czego mo�e szuka� w n�dznej, chi�skiej dzielnicy kobieta taka jak pani? </p><p>- To moja sprawa! - o�wiadczy�a, nawet nie staraj�c si� zachowa� pozor�w grzeczno�ci, i zacz�a gwa�townie szuka� czego� wok� siebie. - Moja torebka! </p><p>- krzykn�a. - Gdzie jest moja torebka?! </p><p>- Nie wiem. Prawdopodobnie zosta�a ukradziona. Kobieta rzuci�a si� w stron� szyby dziel�cej ich od szofera, kt�r� otworzy�a, aby mu nakaza� natychmiastowy powr�t </p><p>- To nie ma sensu! Zapewne nie znajdziemy tam torebki. By�a ona prawdopodobnie powodem napadu na pani�. </p><p>- Musz� to sprawdzi�. Nie zmuszam pana, by jecha� ze mn�. Mo�e pan wysi��� w ka�dej chwili! </p><p>- Nie ma mowy! Skoro postanowi�em pani� uratowa�, doprowadz� spraw� do ko�ca. Niech pan zawraca - zwr�ci� si� do szofera. - Tej pani bardzo na tym zale�y. </p><p>Naturalnie poszukiwania nie przynios�y rezultatu. Lady Mary wr�ci�a do samochodu i zacz�a szlocha� z tak� rozpacz�, �e poruszy�a wsp�czuj�ce serce Aida. </p><p>- Niech pani tak nie rozpacza - pr�bowa� j� pocieszy�. - C� cennego mia�a pani w tej torebce? Mo�emy pojecha� na policj�. Chocia� wydaje mi si�, �e na niewiele si� to zda. </p><p>S�ysz�c te s�owa, Mary nagle si� uspokoi�a i przesta�a p�aka�. </p><p>- Na policj�? Policja nie ma tu nic do roboty. Napadli na mnie z�odzieje, to wszystko! Po prostu wygra�am dzisiaj pewn� sumk� w fan-tana! </p><p>- Pani je�dzi tam, �eby gra�? - szepn�� Aldo, nie staraj�c si� nawet ukry� zdziwienia. - To jakie� szale�stwo! </p><p>W szarych oczach kobiety tli�y si� iskierki w�ciek�o�ci. </p><p>- Mo�e jestem szalona, ale lubi� gr�, a szczeg�lnie fan-tana! Prawie ca�e dzieci�stwo i wczesn� m�odo�� sp�dzi�am w Hongkongu, gdzie pracowa� m�j ojciec. Tam pokocha�am hazard. </p><p>- S�dzi�em, �e to klejnoty s� pani jedyn� pasj�. Kolekcjonerstwo i gra nie tworz� harmonijnego duetu, bo jedno zagra�a drugiemu. </p><p>- Ale gra to nie �adna pasja, to po prostu przyjemno��. Nie je�d�� tam ka�dego wieczoru. W sumie by�am tu mo�e trzy razy. </p><p>- Je�li chce pani zna� moje zdanie, to jest o trzy razy za du�o. Czy m�� o tym wie? </p><p>- Oczywi�cie, �e nie. Nie interesuje si� specjalnie tym, co robi�, a mnie jest z tym wygodnie. Uzna�by, �e podwa�am jego wiarygodno��. </p><p>- Domy�lam si�. Ale jak pani znalaz�a t� szulerni�? Chyba nie przez przypadek? </p><p>- Nie. Sp�dzi�am kiedy� weso�y wiecz�r w towarzystwie przyjaci�. Jeden z nich zna� �Czerwon� Chryzantem�" i mnie do niej zaprowadzi�. Przychodzi tam wi�cej ludzi z towarzystwa, ni�by pan przypuszcza�, i zostawia tam du�o pieni�dzy. Ale dzisiaj by�am tylko ja. </p><p>- I wygra�a pani? Jaka to by�a suma? </p><p>Przerwa�, bo szofer odsun�� szyb�, aby zapyta�, dok�d ma jecha�. Lady Mary nie da�a Morosiniemu czasu na odpowied�. Kaza�a zatrzyma� si� przy Piccadilly Circus. </p><p>- Tu pani mieszka? - zapyta� Aldo. </p><p>- Niech pan nie b�dzie g�upcem! - rzuci�a kobieta, wzruszaj�c ramionami. - Nie chc�, aby kto� si� dowiedzia�, gdzie mieszkam. </p><p>Aldo nie nalega�. Reszta drogi min�a w g��bokim milczeniu. </p><p>Po przyjechaniu na miejsce Morosini poprosi� szofera, aby chwil� na niego poczeka�. Pom�g� swej towarzyszce wysi���, przywo�a� dla niej inn� taks�wk�, uca�owa� podan� d�o�, zamkn�� za m�od� dam� drzwi i powr�ci� do samochodu. </p><p>- To co, prosz� pana, wracamy jeszcze do chi�skiej dzielnicy? - zapyta� szofer z b�yskiem w oku. </p><p>- Nie w tej chwili. Jedziemy do Ritza. I chcia�bym si� dowiedzie�, jak mo�na si� z panem skontaktowa�, gdybym organizowa� kolejny wypad. Szofer, z kt�rym pojecha�em dzisiaj do Limehouse, nie nale�a� do najodwa�niejszych. </p><p>- Nic prostszego! - odpowiedzia� kierowca, ciesz�c si�, �e zosta� doceniony, i z powodu banknotu, kt�ry poda� mu klient. - Prosz� zadzwoni� do White Horse i poprosi� Harry'ego Fincha. Melduj� si� tam rano, w po�udnie i wieczorem. - Poda� Morosiniemu kartk� z numerem telefonu. - Wie pan, po dziesi�ciu latach s�u�by podczas wojny nic nie jest w stanie mnie przestraszy�. Prosz� tylko powiedzie�, jak si� pan nazywa. </p><p>By�o oko�o drugiej nad ranem, kiedy Harry Finch odwi�z� klienta do hotelu. Poniewa� Vidal-Pellicorne jeszcze nie wr�ci�, zapewne z powodu popijawy w towarzystwie Bertrama w jakim� barze, Morosini zdecydowa� si� nie czeka� na niego. Dzie� by� d�ugi i pe�en wra�e�, sen wydawa� si� najlepszym wyborem. </p><p>Przygoda, kt�r� prze�y�, gn�bi�a ksi�cia bardziej, ni�by sobie tego �yczy�. Mo�e dlatego, �e w historyjce opowiedzianej przez Mary by�o co� dziwnego. Ta pi�kna kobieta wywo�ywa�a w nim raczej uczucie niepokoju ni� sympatii. Odczuwa� te� pewn� niech��, kt�ra nie da�aby o sobie zna�, gdyby kobieta nadal nazywa�a si� Mary Saint Albans. Obecnie jednak nosi�a nazwisko cz�owieka, kt�rego Aldo zawsze kocha� i szanowa�. My�l, �e jaki� Killrenan odwiedza� podejrzane szulernie, by�a mu wielce niemi�a. Stary lord, mi�o�nik m�rz i podr�y, pozostawa� pod urokiem kraj�w Dalekiego Wschodu, ale nie mia�o to nic wsp�lnego z zami�owaniem dziedziczki jego nazwiska i fortuny do hazardu i podejrzanych praktyk. </p><p>Biedny sir Andrew nie przepada� za swoj� rodzin� - my�la� Aldo, myj�c z�by. - Szkoda, �e tak potoczy�y si� jego losy. Teraz chyba przewraca si� w grobie... </p><p>Morosini po�o�y� si� do ��ka, lecz mimo zm�czenia nie m�g� zasn��. Kiedy w ko�cu mu si� to uda�o, jego snem zaw�adn�y koszmary, w kt�rych Anielka, lady Mary, Aronow, Chi�czycy, a nawet polski student ta�czyli jak�� wyczerpuj�c� saraband�. </p><p>Po przebudzeniu ucieszy� si� na widok �niadania stoj�cego na stoliku i zrozumia�, �e Aronow ma racj�. Je�li b�dzie si� zajmowa� zbyt wieloma sprawami, pogubi si� w tym wszystkim. Chwilowo musi zapomnie� o problemach Anielki i Mary, by skoncentrowa� si� na diamencie. Co� mu m�wi�o, �e wyprawa do Czerwonej Chryzantemy by�aby bardziej op�acalna ni� �mudne poszukiwania w archiwach. Musz� ustali� z Adalbertem jaki� plan dzia�ania i pomy�le� o zdobyciu ��dki. Trzeba te� b�dzie uda� si� do Pennyfields do lombardu i sklepu ze starociami Yuan Changa, kt�rego opisano mu jako wp�ywowego i niebezpiecznego cz�owieka. Przecie� w pewnym sensie byt jego koleg� po fachu, wi�c rozmowa z nim mog�a by� interesuj�ca. Jak s�dzi� Aldo, R�a Yorku mog�a znajdowa� si� w jego r�kach. Przecie� kto� musia� przys�a� tych zab�jc�w... </p><p>Adalbert, kt�remu Aldo przedstawi� ca�� spraw�, nie wykaza� �adnego entuzjazmu wobec propozycji nowej wyprawy na chi�sk� ziemi�. Stwierdzi�, �e to mo�liwe, i� Yuan Chang ma klejnot, ale z pewno�ci� nie odda go nieznajomemu. </p><p>- A poza tym kamie� jest fa�szywy i je�li, co bardziej prawdopodobne, kradzie� by�a zlecona przez kogo� innego, to Chang musi si� mie� na baczno�ci. Co b�dzie, je�li zleceniodawca si� zorientuje, �e otrzyma� tylko pi�kny korek do karafki? Wol� nurza� si� w kurzu Sommerset House i sprawdza�, czy czasem nie ma tam testamentu Neli Gwyn. </p><p>- Tylko stracisz czas! Szymon Aronow pewnie ju� to sprawdzi�. </p><p>��- Nie wyobra�am sobie, �eby sp�dza� czas na przeszukiwaniu archiw�w. </p><p>Mo�e mnie si� to uda! </p><p>- C�, wybior� si� wi�c tam sam... </p><p>Oko�o trzeciej po po�udniu przyjecha� Harry Finch, z kt�rym ksi��� skontaktowa� si� w po�udnie, i zawi�z� Aida do Pennyfields, gdzie zatrzyma� si� obok przysadzistej, dwupi�trowej budowli. Sklep zajmowa� po�ow� parteru, ale jego witryny by�y tak brudne, �e nie da�o si� dostrzec, co dzieje si� w �rodku. Dzielnica, kt�ra kilka godzin wcze�niej by�a opustosza�a i pos�pna, teraz t�tni�a �yciem. Sprzedawcy zup i innych artyku��w �ywno�ciowych usadowili si� wprost na ziemi. Sklepiki przypominaj�ce te z arabskich targowisk by�y przepe�nione towarem, kt�rego obfito�� przyprawia�a o zawr�t g�owy. Na ich progu kr�lowali w�a�ciciele przypominaj�cy statuetki z przymkni�tymi oczyma i r�koma ukrytymi w r�kawach szerokich, bawe�nianych bluz koloru czarnego lub bia�ego. Wszystko to tworzy�o barwny klimat Dalekiego Wschodu. Mog�o si� wydawa�, �e jest si� na ulicach Pekinu. </p><p>Samoch�d natychmiast otoczy�a grupka dzieci. Taks�wka by�a rzadko�ci� w tej dzielnicy, wi�c wzbudzi�a niema�� sensacj�. </p><p>W powietrzu unosi� si� zapach potraw zmieszany z odorem mu�u i w�gla. </p><p>Przestrze� pozostawiona dla klient�w by�a w lombardzie niewielka, gdy� kontuary odgrodzono kratami, poprzez kt�re mo�na by�o ogl�da� rozmaite przedmioty. Mimo �e by� dzie�, w �rodku panowa� p�mrok, roz�wietlany p�omieniem lampy gazowej. W pomieszczeniu znajdowa� si� Chi�czyk w �rednim wieku, z nad�san� min�, kt�rego nie poruszy� nawet d�wi�k dzwoneczk�w przy drzwiach. Jednak na widok eleganckiego m�czyzny, kt�ry stan�� w progu, zdecydowa� si� zareagowa�. Podszed� i po serii uk�on�w zapyta� �aman� angielszczyzn�, czym taki n�dzny sklep mo�e s�u�y� tak szacownemu go�ciowi. </p><p>Morosini rozgl�da� si� po zakurzonym wn�trzu z zak�opotaniem. </p><p>- Poinformowano mnie, �e znajd� tutaj ciekawe antyki, a widz�, �e to tylko lombard. </p><p>- Je�li chce pan obejrze� przedmioty, prosz� t�dy - powiedzia� pracownik, podnosz�c klap� ��cz�c� dwa kontuary, a drug� r�k� odsuwaj�c kotar� w rogu. </p><p>To, co Morosini ujrza�, mog�o rzeczywi�cie przyprawi� o zawr�t g�owy; by� to sklep z antykami, jednak r�ni�cy si� od jego sklepu. Zgromadzono tutaj hinduskie i dalekowschodnie cenne okazy, a mi�dzy innymi liczne statuetki Buddy pochodz�ce z Chin lub Japonii, delikatn� porcelan�, kominki zapachowe, z kt�rych wydobywa�a si� jeszcze wo� kadzide�ek, kandelabry z br�zu, olbrzymi gong, monstra o wykrzywionych twarzach, wizerunki stra�nik�w bram �wi�tynnych, jedwabie, wachlarze i mn�stwo ma�ych przedmiot�w z ko�ci s�oniowej oraz kamienia. Nie by�y to przedmioty bardzo stare, co natychmiast dostrzeg�o wprawne oko ksi�cia antykwariusza, a doki West i East India zapewne znacznie si� przyczynia�y do ich nagromadzenia w tym miejscu. Lecz by�y to rzeczy starannie wybrane i chocia� zosta�y z pewno�ci� poddane procesowi postarzania, nie uczyniono tego w spos�b nachalny czy przesadny. Poza tym niekt�re wydawa�y si� autentyczne. </p><p>Da� si� s�ysze� chropowaty, ale przyjemny dla ucha g�os: </p><p>- Nie jest �atwo znale�� m�j sklep, a ja nie mia�em zaszczytu spotka� pana wcze�niej. Kto pana przysy�a? </p><p>Aldo domy�li� si�, �e to pytanie skierowa� do niego sam Yuan Chang. Rzeczywi�cie, jak twierdzi� Bertram, by� to starzec nik�ej postury, lecz z jego kruchej postaci odzianej w d�ug� szat� z szarego at�asu, ozdobion� jedynie w�sk�, z�ot� krajk�, emanowa�a wielka �ywotno��. Wygl�da�o to troch� tak, jakby wyros�o przed nim ostrze szpady, a nie stary cz�owiek z twarz� posiekan� licznymi zmarszczkami. By� mo�e to wra�enie wi�za�o si� z w�adczym spojrzeniem czarnych, b�yszcz�cych i nieruchomych oczu. Na at�asowej czapeczce okrywaj�cej siwe w�osy nie by�o �adnych ozd�b, kt�re m�wi�yby o pozycji jej w�a�ciciela. Jednak Morosini m�g�by przysi�c, �e w swoim kraju Yuan Chang nie by� zwyk�ym sprzedawc�, a cz�owiekiem wykszta�conym. Mo�e nawet mandarynem. </p><p>- Ciekawo�� i mi�o�� do starych przedmiot�w. Sam jestem antykwariuszem i przybywam z Wenecji. Jestem ksi��� Morosini - doda� Aldo z lekkim skinieniem g�owy. </p><p>- Wielki to dla mnie zaszczyt, ale je�li pan pozwoli, powt�rz� moje pytanie: komu zawdzi�czam pa�sk� wizyt�? </p><p>- Nikomu i wszystkim. Przypadkowo us�ysza�em rozmow� w gronie znajomych z wy�szych sfer. Jak s�dz�, mam przyjemno�� z panem Yuan Changiem? </p><p>- Powinienem by� si� przedstawi�, jak tylko pan to uczyni�, ksi���. Prosz� mi wybaczy�, bo uchybi�em dobrym obyczajom. Mog� zapyta�, czego pan szuka w tym sklepie niegodnym pa�skiego spojrzenia? </p><p>- Wszystkiego i niczego. Ale�, panie Chang, niech pan nie b�dzie zbyt skromny! Uchodzi pan za eksperta w dziedzinie azjatyckich antyk�w. A widz� tutaj, w�r�d przedmiot�w �redniej warto�ci, kilka sztuk naprawd� cennych i godnych innego otoczenia. Na przyk�ad ta spinka z br�zu ozdobiona z�otem powsta�a w pana kraju mi�dzy X i XII wiekiem - rzek� Morosini, pochylaj�c si� </p><p>nad ma�ym skrzydlatym lwem u�o�onym na kawa�ku aksamitu., Yuan Chang nie stara� si� nawet ukry� zdziwienia. </p><p>- Najszczersze gratulacje! Jest pan koneserem sztuki chi�skiej? </p><p>- Nie do ko�ca, ale interesuj� si� starymi klejnotami, niezale�nie od ich pochodzenia. Dlatego dziwi� si�, �e trzyma j� pan tutaj bez �adnego zabezpieczenia. Kto� m�g�by przecie� j� ukra��. </p><p>Przez moment w oczach ukrytych pod siwymi brwiami pojawi� si� b�ysk. </p><p>- Nikt nie o�mieli�by si� skra�� niczego w moim sklepie. A wracaj�c do tego lwa, gdyby mia� pan ochot� go naby�, to z �alem musz� poinformowa�, �e jest ju� sprzedany. Ale mo�e chcia�by pan zobaczy� co� innego? </p><p>- Najbardziej interesuj� mnie kamienie. Specjalizuj� si� w starych klejnotach o znaczeniu historycznym. Czy znajd� tutaj co� takiego? Na przyk�ad z jaspisu? </p><p>- Nie, uprzedza�em pana, wbrew temu, co pan m�g� us�ysze�, m�j sklep jest bardzo skromny i... </p><p>Nie sko�czy� zdania, gdy� mimo okrzyk�w sprzeciwu sprzedawcy jaka� d�o� unios�a gwa�townie kotar� i w sklepie pojawi� si� komisarz Warren we w�asnej osobie, odziany w trencz i wygl�daj�cy jeszcze bardziej z�owieszczo ni� zwykle. </p><p>- Przykro mi, �e pojawiam si� bez uprzedzenia i zachowania odpowiednich form, ale musz� z panem porozmawia�, panie Chang. </p><p>Je�li nawet Chi�czyk si� zirytowa�, g��boki uk�on, jakim obdarzy� komisarza, ukry� wszelkie emocje. Gwa�towne wtargni�cie policjanta z pewno�ci� Changa nie przestraszy�o. To, co Aldo wyczu� w jego g�osie, przypomina�o raczej ironi�. </p><p>- Jaka� sprawa jest tak wa�na, �e s�ynny komisarz Warren raczy� si� pofatygowa� do mojego n�dznego sklepiku? </p><p>- Nie mam czasu na kwieciste uprzejmo�ci. Ma pan racj�, przypuszczaj�c, �e sprowadza mnie tu wa�na sprawa. Szanowny panie - zwr�ci� si� nast�pnie do Morosiniego, nie daj�c po sobie pozna�, �e go rozpoznaje - przypuszczam, �e to pana taks�wka stoi pod bram�. Czy mog� prosi�, �eby pan w niej na mnie poczeka�? </p><p>- Ale o czym b�dziemy rozmawia�? - zapyta� Aldo z wy�szo�ci� odpowiadaj�c� jego obecnej roli. - Jestem tylko zwyk�ym klientem. </p><p>- Jestem z natury cz�owiekiem bardzo dociekliwym, a �aden z klient�w szacownego pana Changa nie mo�e pozosta� mi oboj�tny. </p><p>Uchyli� kotar�, tak by Morosini m�g� uda� si� do wyj�cia. Pali�a go ciekawo��. Na ulicy sta� du�y czarny samoch�d i drugi, troch� mniejszy. Wok� nich zgromadzi�a si� grupka dzieci. Teraz jednak trzyma�y si� w pewnej odleg�o�ci pilnowane przez dw�ch policjant�w w cywilu. Jednym z nich by� inspektor Pointer. Nie spiesz�c si�, Aldo wsiad� do swojej taks�wki. </p><p>- To dok�d jedziemy? - zapyta� Harry Finch. </p><p>- Donik�d, przyjacielu. Stoimy. Funkcjonariusz policji, kt�ry przed chwil� wszed� do sklepu, chce ze mn� porozmawia�. </p><p>- To jest wa�na persona, komisarz Warren, najlepszy nos Scotland Yardu. Z nim nie ma �art�w! </p><p>- Doprawdy? Nie wiedzia�em. Mo�na by rzec, �e ten Yuan Chang to te� wa�na osobisto��. </p><p>- A jak�e, to przecie� kr�l chi�skiej dzielnicy. Jego dusza musi by� r�wnie czarna jak jego szata, ale jeszcze nikt nie z�apa� go na przest�pstwie. Jest sprytniejszy od stada ma�p! </p><p>- Mo�e chc� go aresztowa�. Tylu tu policjant�w... </p><p>- No nie przesadzajmy! Jest ich najwy�ej sze�ciu. Jak komisarz gdzie� si� udaje, to nigdy nie przyje�d�a sam, ani te� nie porusza si� na rowerze. Chodzi przecie� o presti�! A w Limehouse presti� bardzo si� liczy! </p><p>Oczekiwanie trwa�o ponad pi�tna�cie minut; w ko�cu komisarz Warren stan�� w drzwiach, powiedzia� co� na ucho inspektorowi, wsiad� do taks�wki Morosiniego, kaza� taks�wkarzowi jecha� do Scotland Yardu, zasun�� szyb� oddzielaj�c� pasa�er�w od szofera i usadowi� si� wygodnie w rogu samochodu. </p><p>- Porozmawiajmy. Mam nadziej�, �e b�dzie pan bardziej elokwentny ni� ten peki�ski szczur o sko�nych oczach... </p><p>- Naprawd� my�la� pan, �e on co� powie? A na jaki temat? </p><p>- M�g�bym odrzec, �e to ja zadaj� pytania, ale przyznam, �e nie liczy�em na zbyt wiele. Chcia�em tylko zobaczy�, jak zareaguje na moje informacje: dzisiaj o �wicie brygada rzeczna w Wapping, �cigaj�ca statek handlarzy opium, wy�owi�a w okolicy Wyspy Ps�w zw�oki dw�ch skr�powanych i uduszonych m�czyzn. Zostali zidentyfikowani jako bracia Wu, prawdopodobnie zab�jcy jubilera Harrisona. </p><p>Wiadomo�� ta zaskoczy�a Morosiniego do tego stopnia, �e min�o kilka sekund, zanim dotar�a do jego �wiadomo�ci. W tym czasie komisarz wyci�gn�� z kieszeni fajk� i woreczek z tytoniem, nabi� i zapali�, wypuszczaj�c k��by dymu. </p><p>Aldo zacz�� kaszle�. </p><p>- Na wszystkich �wi�tych z raju! C� pan w�o�y� do tej fajki? Cuchnie jak krowie �ajno! </p><p>Pterodaktyl wybuchn�� �miechem. </p><p>- Ale� jest pan delikatny! Przecie� to francuski tyto�. �o�nierze w okopach nazywali go wielkim zadkiem. Polubi�em go nad Somm�. Rozja�nia umys� prawie tak samo jak whisky. </p><p>- No dobrze ju�, dobrze! Ale je�li wszystko rozumiem, zamyka pan spraw�, bo zab�jcy ponie�li �mier�? </p><p>- Sprawa dopiero si� zaczyna. Teraz mamy dow�d - w co nigdy nie w�tpi�em - �e byli tylko wykonawcami dzia�aj�cymi na zlecenie. </p><p>- I s�dzi pan, �e to Yuan Chang m�g�... </p><p>- Nic nie s�dz�! - warkn�� nagle Warren. - Nie jestem tutaj po to, by sk�ada� panu raport. Sam chc� panu zada� kilka pyta�, a przede wszystkim dowiedzie� si�, po co pan poszed� do Yuan Changa? </p><p>- To proste, jest lichwiarzem, ale r�wnie� antykwariuszem, jak ja. W tym zawodzie ci�gle si� na co� poluje... - odrzek� Morosini swobodnie. </p><p>- Doprawdy? A czy przypadkiem nie chcia� si� pan czego� dowiedzie� o pewnym zaginionym diamencie? Prosz�, ksi���, niech pan nie pr�buje wyprowadzi� mnie w pole! Ale przede wszystkim prosz� mi powiedzie�, sk�d si� pan dowiedzia� o Yuan Chengu? </p><p>Morosini waha� si� przez moment, kt�ry by� mu potrzebny do wymy�lenia jakiego� wiarygodnego k�amstwa. </p><p>- No, wie pan, od �mierci Harrisona kr��� r�ne plotki. W Ritzu mieszka mn�stwo ludzi, kt�rzy przybyli do Londynu na aukcj�. S� w�r�d nich dziennikarze, kt�rzy twierdzili, �e mordercy jubilera to Azjaci. Kto� wymieni� nazwisko Yuan Changa. To chyba normalne, �e chcia�em go pozna�. </p><p>- No tak, widz�, �e chwilowo musz� zadowoli� si� t� odpowiedzi�, chocia� wcale mnie ona nie przekonuje. Powiem jedno: nie wiem, jak� gr� pan prowadzi, ale jestem przekonany - m�j nos mi to podpowiada - �e ch�tnie po�o�y�by pan r�k� na R�y Yorku. Ale uprzedzam, nie chc�, �eby miesza� si� pan do tego �ledztwa. Czy wyra�am si� jasno? </p><p>- B�d� o tym pami�ta�! - odpowiedzia� Morosini, kt�ry nagle poczu� si� zm�czony. </p><p>Zycie nie jawi�o si� w optymistycznych barwach; Aronow przestrzega� przed zajmowaniem si� sprawami Anielki, a ten policjant zakazywa� mu szukania diamentu. Trzeba b�dzie dzia�a� bardzo ostro�nie... </p><p>- Prosz� pos�ucha�, przyjecha�em do Londynu z zamiarem zakupienia R�y Yorku dla pewnego bogatego klienta, kt�rego nazwiska nie mog� wyjawi�. </p><p>- Nie prosz� o to. </p><p>- Ciesz� si�, �e pan to szanuje. Prosz� te� zrozumie�, �e nie mog� czeka� z za�o�onymi r�kami, wi�c pr�buj� ten historyczny kamie� odnale��. </p><p>- Je�li si� pan b�dzie upiera�, mo�e pan trafi� do Tamizy ze sznurem na szyi jak bracia Wu lub z no�em w plecach. Je�li to pana bawi... Ale zmie�my temat! Mia�em nadziej�, �e odwiedzi mnie pan wczoraj po wizycie w Brkton. Jakie� wie�ci? </p><p>- Ale� tak, planowa�em wizyt� u pana w dniu dzisiejszym. </p><p>- Po wyprawie do chi�skiej dzielnicy? - zapyta� Warren sarkastycznie. - No to co panu powiedzia�a nasza pi�kna wdowa? </p><p>Morosini stre�ci� opowie�� Anielki. Sprawi�o mu du�� satysfakcj� to, �e oczy pterodaktyla zaokr�gli�y si� ze zdumienia, nim spyta�: </p><p>- Wi�c ona uwa�a wi�zienie za miejsce schronienia przed tymi terrorystami, kt�rzy chroni� jednego z nich? A to mi dopiero wiadomo��! To ma jaki� sens. Oczywi�cie pod warunkiem, �e m�wi prawd�. </p><p>Ksi��� antykwariusz te� nie by� tego pewien. I w�a�nie to by�o jego najwi�kszym strapieniem, ale poniewa� nie chcia� wspomina� o rozmowach z Wand� i Johnem Suttonem, postanowi� nic wi�cej nie dodawa� i zamilk�. Pal�cy fajk� Warren zdawa� si� zatopiony w otch�ani przemy�le�, a� w ko�cu mrukn�� przez z�by: </p><p>- Je�li chce pan zna� moje zdanie, to zastanawiam si�, czy ta historyjka nie zosta�a wymy�lona na pana u�ytek, drogi ksi���. Prawda jest by� mo�e o wiele mniej skomplikowana: lady Ferrals spotka�a dawnego kochanka i �ar mi�o�ci zap�on�� od nowa. Nie wiem, co si� wydarzy�o przy Grosvenor Square, ale sk�aniam si� ku k��tni. A teraz pi�kna Anielka chcia�aby uratowa� i siebie, i kochanka! </p><p>- Ale przecie� bez wahania oskar�y�a go o zab�jstwo - rzuci� sucho Morosini. </p><p>- To czemu nam tego wszystkiego nie opowiedzia�a? Z obawy przed jakimi� nieznanymi polskimi anarchistami? Po pierwsze: nic mi nie wiadomo, �eby dzia�a�a tutaj jaka� polska grupa konspiracyjna. Gdyby chodzi�o o Rosjan, to co innego. Po drugie: mamy wszelkie �rodki, aby skutecznie ochroni� lady Ferrals, ��cznie z ca�kowitym usuni�ciem w cie� tego W�adys�awa i jego bandy. Po trzecie: myli si�, s�dz�c, �e ojciec, hrabia Solma�ski, w pojedynk� wyci�gnie j� z bagna, w kt�re wdepn�a. </p><p>- B�dzie mia�a solidn� pomoc. Poradzi�em jej, aby skontaktowa�a si� z Desmondem Saint Albansem. </p><p>- Mam nadziej�, �e pana pos�ucha. Ale nie jestem tego do ko�ca pewien, je�li s�ysza�a wcze�niej o sir Desmondzie. Nie ukry�aby przed nim prawdy, bo Saint Albans dlatego tak dobrze radzi sobie ze �wiadkami, �e najpierw przesiewa klienta przez sito pe�ne zasadzek. Czy jej si� to b�dzie podoba�o, czy te� nie, musi wyzna� mu ca�� prawd�! - doda� Warren w chwili, kiedy taks�wka podje�d�a�a pod budynek Scotland Yardu. - Dzi�kuj�, �e zechcia� mi pan przekaza� te cenne informacje. Czy zamierza pan zosta� w Londynie jeszcze przez jaki� czas? Czekanie na proces oznacza, �e pana sprawy na tym ucierpi�. </p><p>- W tej chwili jedyny problem, jaki mam, to znikni�cie R�y Yorku. Jak pan widzi, b�d� musia� pozosta� tutaj jeszcze jaki� czas. Z nadziej� - doda�, u�miechaj�c si� szyderczo - �e b�d� obecny przy pana triumfie, kiedy odnajdzie pan kamie�. A co do tego nie mam najmniejszej w�tpliwo�ci. </p><p>- Ja te� nie! - odpowiedzia� komisarz. - B�dziemy wi�c mieli okazj� znowu si� spotka�. </p><p>Grymas, kt�ry towarzyszy� temu �yczeniu, m�g� w ostateczno�ci zosta� odebrany jako u�miech. Jednak Aldo nie by� co do tego przekonany. </p><p>W hotelu oczekiwa� na niego li�cik lub raczej bilecik, bior�c pod uwag� jego lakoniczno��. Tre�� natychmiast wywo�a�a w jego umy�le ci�g pyta�. </p><p>Lady B. zosta�a przewieziona przed pi�tnastu dniami do sanatorium. Bardzo dyskretnie, gdy� rodzina nie �yczy�a sobie, aby ktokolwiek dowiedzia� si� o jej po�a�owania godnym stanie umys�owym. S.A. </p><p>W takim razie kim by�a leciwa dama, z kt�r� ten nieszcz�nik Harrisem zgodzi� si� spotka�? Kto mia� obejrze� rodzinny klejnot?... </p></section><section><title><p>Rozdzia� pi�ty </p><p>Go�cie ksi�nej </p></title><p>Kiedy, zaanonsowani przez lokaja, Aldo i Adalbert weszli do salonu, w kt�rym ksi�na Danvers podejmowa�a przed kolacj� go�ci, pierwszy z nich odczu� straszliw� ochot� odwr�cenia si� na pi�cie i czmychni�cia, gdzie pieprz ro�nie. Ju� samo przyj�cie tutaj nie sprawia�o mu �adnej przyjemno�ci: perspektywa spotkania z bardzo bogat� i nieznan� Amerykank� wcale mu si� nie u�miecha�o, ale kiedy dostrzeg� od progu kobiet� rozmawiaj�c� z pani� domu oraz lady Winfield, ogarn�a go panika. Vidal-Pellicorne zaniepokoi� si�, dostrzegaj�c jego reakcj�. </p><p>- Czy co� jest nie tak? Co si� z tob� dzieje? - wyszepta�. </p><p>- Nie powinienem by� tu przychodzi�. Jest wysoce prawdopodobne, �e b�dzie to jeden z najgorszych wieczor�w w moim �yciu. </p><p>- Przykro mi, ale ju� chyba nie uda si� uciec. Rzeczywi�cie. Lokaj zaanonsowa� g�o�no ich przybycie, a stara ksi�na pos�a�a im przez ca�� szeroko�� sali radosny u�miech. Musieli wi�c do niej podej��. Po chwili, kt�ra Morosiniemu wyda�a si� o wiele za kr�tka, pochyli� si� nad d�oni� gospodyni, a ta oznajmi�a rado�nie: </p><p>- Oto ten, kt�rego wizyt� pani obieca�am, moja droga Avo! Lady Ribblesdale ju� mi powiedzia�a, �e spotkali�cie si� przed wojn� w Ameryce. </p><p>- Lady Ribblesdale? - zdziwi� si� Aldo, k�aniaj�c si� kobiecie. - Wydawa�o mi si�, �e nosi�a pani inne nazwisko. R�wnie niezapomniane, co pani! </p><p>W istocie, jakie� dziesi�� lat wcze�niej, w trakcie letniego pobytu w Newport, miejscowo�ci k�pieliskowej dla bogaczy z Nowego Yorku, Morosini zosta� przedstawiony kobiecie, kt�r� natychmiast uzna� za najcudowniejsz� przedstawicielk� p�ci pi�knej w Stanach Zjednoczonych, cho� przekroczy�a ju� czterdziestk�. By�a to Ava Lowle Wi�ling, kt�ra cho� dwa �ata wcze�niej rozwiod�a si� z Johnem Astorem IV nadal przedstawia�a si� jako pani Astor. By�y m�� po rozwodzie natychmiast o�eni� si� ponownie. Wracaj�c z podr�y po�lubnej po Europie, wpad� na nieszcz�sny pomys� pop�yni�cia �Titanikiem", na kt�rym znalaz� �mier� godn� wielkiego pana, nak�oniwszy uprzednio m�od� �on�, aby zaj�a miejsce w szalupie ratunkowej. Ava, matka dw�jki jego dzieci, nie wiedzia�a o istnieniu m�odej wdowy i kaza�a si� nazywa� jak dawniej: pani� Astor. Cho� czaruj�ca i uwodzicielska, mia�a serce z lodu i nigdy nie kocha�a ani m�a, ani dzieci, ani nawet swoich kochank�w. Interesowa�a si� tylko w�asn� osob�. Poza tym i pomimo przynale�no�ci do jednej z najlepszych i najzamo�niejszych rodzin z Filadelfii - Lowle Willing�w utrzymywa�a, �e jej rodzina wywodzi si� od kr�l�w angielskich i suwerena francuskiego. By�a te� strasznie rozkapryszona i niestety, nic si� w tej materii przez lata nie zmieni�o. Wbi�a sobie do g�owy, �e Aldo ca�ymi godzinami p�ywa gondol�, graj�c na gitarze i �piewaj�c O sole miol Ci�gle to powtarza�a jako wspania�y �art, co niezwykle go irytowa�o. Je�li Morosini przypuszcza�, �e ta kobieta przez dziesi�� lat zmieni�a si� cho� na jot�, to bardzo si� myli�. </p><p>- Ale� to przecie� m�j ma�y ksi��� gondolier! - zakrzykn�a na jego widok. - M�j drogi, tak si� ciesz� z naszego spotkania! </p><p>- Ja r�wnie�, lady... Ribblesdale? Tak si� chyba pani teraz nazywa? - odpowiedzia�, gdy� postanowi� odp�aci� jej pi�knym za nadobne, mimo �e jego reputacja cz�owieka wielce uprzejmego mog�a na tym ucierpie�. </p><p>- Oczywi�cie! - potwierdzi�a z promiennym u�miechem. - M�j m�� jest bardzo wytworny i bardzo bogaty. �a�uj�, �e nie b�d� mia�a tego szcz�cia, by go panu przedstawi�. Przed �lubem by� najweselszym towarzyszem, organizowa� cudowne zabawy, a teraz nie mog� go wyrwa� z tego jego ohydnego dworku Tudor�w w Sussex, gdzie zamiast organizowa� bale, proponuje mi czytanie na g�os klasyk�w. To dla mnie druzgocz�ce! Wi�c od czasu do czasu przyje�d�am rozerwa� si� w Londynie. Rzadziej, ni� bym sobie tego �yczy�a, ale on nie mo�e si� beze mnie obej��... </p><p>- Dobrze go rozumiem. Nie powinien pozwoli�, aby opu�ci�a go pani chocia�by na chwil�! Czy mog� przedstawi� mojego przyjaciela Adalberta Vidal-Pellicorne'a, bardzo znanego egiptologa rodem z Francji? </p><p>- Witam pana, witam! Egiptolog? To musi by� co� zabawnego, nieprawda�? Anglicy maj� na tym polu wi�ksze osi�gni�cia ni� Francuzi. </p><p>- Powiedzmy, lady Ribblesdale, �e maj� wi�ksze �rodki do dyspozycji - odpar� Adalbert. - Ale co do reszty, to o ile sobie przypominam, Champollion, kt�ry odczyta� hieroglify, by� Francuzem. </p><p>- No tak, ale to by�o tak dawno... Zreszt� ten jego kamie� z Rosetty jest tutaj, w British Museum... Skoro to pana zaw�d, co pan robi w tym salonie? Moja c�rka Alicja jest obecnie w Egipcie z naszym drogim przyjacielem, lordem Carnavonem, i ogl�da wykopaliska w Dolinie Kr�l�w. </p><p>- Pani c�rka jest archeologiem? </p><p>- O Bo�e, nie! To dopiero by�oby nieszcz�cie! Czy mo�e pan j� sobie wyobrazi� grzebi�c� w piasku? Oria darzy ten kraj wielkim zainteresowaniem, gdy� wierzy, �e w kt�rym� poprzednim �yciu, jako c�rka arcykap�ana Amona, by�a wyznawczyni� kultu solarnego. Czasami nawet o tym �ni, a sny te s� niekiedy bardzo zabawne. </p><p>Potok s��w p�yn��by z pewno�ci� jeszcze bardzo d�ugo, gdyby ksi�na nie interweniowa�a ze stanowcz� �agodno�ci�, podnosz�c si� i wyra�aj�c wol� przedstawienia nowo przyby�ych innym go�ciom. </p><p>- Usadowi�am was przy stole obok siebie - powiedzia�a na pocieszenie. - B�dziecie mieli wiele czasu, by porozmawia�. </p><p>Wzi�a Aida pod rami� i zrobi�a z nim rundk� wok� salonu. Przywita� w ten spos�b, nie bardzo zdaj�c sobie z tego spraw�, oko�o dziesi�ciu os�b, a �wiadomo�� powr�ci�a do niego, kiedy spostrzeg�, �e �ciska d�o� Moritza Kledermanna... </p><p>- Ciesz� si�, �e pana spotykam - rzeki bankier bez odrobiny serdeczno�ci w g�osie. - To mi�a niespodzianka. Podobno mamy wsp�lnych znajomych. </p><p>- Rzeczywi�cie - odpowiedzia� Morosini, przypominaj�c sobie, �e na �lubie Anielki i Eryka Ferralsa ksi�na Danvers i Dianora Kledermann zajmowa�y uprzywilejowane miejsca. - Przypuszczam, �e podobnie jak ja, ubolewa pan nad tragicznym losem Eryka Ferralsa... i jego m�odej �ony? </p><p>W spojrzeniu bankiera z Zurychu zapali�a si� iskierka zainteresowania zabarwiona zaskoczeniem. </p><p>- S�dzi pan, �e jest niewinna? </p><p>- Jestem o tym przekonany - odpowiedzia� Aldo stanowczo. - Nie ma nawet dwudziestu lat i w ca�ej tej sprawie uwa�am j� za ofiar�. </p><p>U�miech nieco rozja�ni� gro�n� twarz bankiera. </p><p>- Moja �ona nie zgodzi�aby si� z panem. Nie przestaje wysy�a� �ony naszego starego przyjaciela na szubienic�... O ile si� nie myl�, zna pan moj� ma��onk�? </p><p>- Tak, mam zaszczyt i przyjemno�� zna� pani� Dianor�. Czy mog� spyta�, co u niej s�ycha�, bo chyba nie towarzyszy dzisiaj panu? - zapyta� Aldo uprzejmie. </p><p>- Wszystko u niej w porz�dku, przynajmniej tak s�dz�. Chcia�a ze mn� przyjecha�, ale gdy chodzi o powa�ne interesy, wol� podr�owa� sam. Jak widz�, mia�em racj�. Nie mia�aby nic do roboty w tym klimacie ohydnej zbrodni, kt�ra dotkn�a biednego Harrisona. </p><p>- Czy to diament Burgundczyka sprowadzi� pana tutaj? </p><p>- Oczywi�cie. Podobnie jak innych... no i pana, jak s�dz�. Mam ochot� przed�u�y� troch� pobyt z nadziej�, �e klejnot szybko si� odnajdzie. </p><p>- Ja te� mam taki zamiar. Wierz� w si�� Scotland Yardu. </p><p>Zapowied� kolacji zako�czy�a rozmow�. Zrezygnowany Morosini poda� rami� strasznej lady Ribblesdale i zaprowadzi� j� do sto�u. </p><p>By�o jeszcze gorzej, ni� sobie wyobra�a�. Zaledwie usiedli naprzeciw archipelagu wykwintnej, angielskiej porcelany i po�yskuj�cych kryszta��w, jego towarzyszka bez cienia za�enowania zarzuci�a go tysi�cem pyta� dotycz�cych pracy i �ycia prywatnego. Jakby tego by�o ma�o, wci�ni�ty mi�dzy ni� i pani� domu musia� skosztowa� wszystkiego, co serwowano: cienkiej zupy, w kt�rej p�ywa�y jakie� bli�ej nieokre�lone warzywa, pieczeni baraniej zbyt spieczonej, z niewielk� ilo�ci� ziemniak�w, podanej w okropnym, mi�towym sosie, kt�rego nie cierpia�, pysznego, ale zbyt ma�ego kawa�ka sera Stilton, kt�rego ch�tnie zjad�by ca�y talerz, a nast�pnie wyboru drgaj�cych galaretek ozdobionych kwiatkami z lukru, a� w ko�cu czego�, co mia�o usun�� z ust smak s�odyczy po deserach. Tego wieczoru by�y to tosty ze szpikiem tak ostro przyprawione, �e powodowa�y �zawienie. Ale zanim to nast�pi�o, pani Astor wyt�umaczy�a Morosiniemu przyczyny, dla kt�rych jej obecno�� by�a w Londynie konieczna i �e ma to zwi�zek z R� Yorku. Lady Ribblesdale chcia�a j� bowiem kupi� i uzna�a za osobist� zniewag� brak szacunku, kt�rego dow�d da� biedny Harrison, pozwalaj�c si� zamordowa� i okra��. </p><p>- Przecie� i tak nie ma pewno�ci, �e pani kupi�aby diament - zauwa�y� Morosini. - Konkurencja by�a bardzo silna. Rothschildowie, Anglicy, Francuzi te� czekali na t� okazj�, a naprzeciw pani siedzi jeden z najwi�kszych europejskich kolekcjoner�w. W ka�dym razie najwi�kszy w Szwajcarii. </p><p>- Phi! Co te� pan opowiada! - stwierdzi�a dama, machaj�c ma�� d�oni� ozdobion� du�� ilo�ci� pier�cionk�w. - Na pewno bym go kupi�a, bo zawsze zdobywam to, czego pragn�, i dzisiaj wiecz�r po�yskiwa�by na mojej d�oni. </p><p>Z drugiej strony sto�u da� si� s�ysze� g�os Moritza Kledermanna: </p><p>- To nie jest egzemplarz, kt�ry mo�na nosi�. Bez w�tpienia jest pi�kny, lecz nie tak po�yskliwy, jak mog�aby pani s�dzi�. Czy�by go pani nie widzia�a? </p><p>- Nie, ale to nie ma znaczenia! </p><p>- Tak pani uwa�a? Jego wygl�d prawdopodobnie by pani� rozczarowa�. Przede wszystkim to kaboszon, co oznacza, �e ma zaokr�glon� powierzchni�, jest wypolerowany, bo to bardzo stary diament pochodz�cy z czas�w, kiedy szlifowanie nie by�o znane. </p><p>- To prawda - potwierdzi� Aldo. - R�a Yorku nie odbija �wiat�a r�wnie dobrze jak pani dzisiejsza bi�uteria. </p><p>Amerykanka przyozdobiona w koli�, diadem i kilka bransolet mieni�a si� rzeczywi�cie tysi�cem �wiate� niczym bo�onarodzeniowa choinka. By�y to ozdoby �adne, ale z pewno�ci� zbyt liczne. </p><p>- A jakie to ma znaczenie? Kaza�abym go wyszlifowa� - stwierdzi�a beztrosko dama. </p><p>Ekspert i kolekcjoner wymienili zdegustowane spojrzenie nad mahoniow� tafl� sto�u, po czym Morosini powiedzia�: </p><p>- Nie szlifuje si� klejnot�w maj�cych charakter historyczny. Szczeg�lnie o takim znaczeniu. </p><p>- A dlaczeg�by nie, skoro by�by m�j? </p><p>- Bo Korona Brytyjska, do kt�rej d�ugo nale�a�, mog�aby pani� ukara�. W przypadku takiego okazu prawo jest nieub�agane. Zreszt� ka�dej pami�tki o znaczeniu historycznym - stwierdzi� Aldo ze stanowczo�ci� w g�osie. - Oszlifowana R�a Yorku straci�aby nie tylko dawny wygl�d, ale r�wnie�, w znacznym stopniu, warto�� handlow�. Doprawdy, nie rozumiem, dlaczego tak pani zale�a�o, aby ten diament zdoby�. </p><p>Nieskazitelna cera lady Ribblesdale zaczerwieni�a si� nagle, a w pi�knych czarnych oczach zab�ys�y iskierki w�ciek�o�ci, kt�rej nie stara�a si� nawet ukry�. </p><p>- Nie rozumie pan? - krzykn�a, nie przejmuj�c si�, �e zwraca na siebie uwag� biesiadnik�w. - Nie mog� znie��, �e na dworze lub podczas wielkich przyj�� moja kuzynka, lady Astor*, ta zarozumia�a Nancy, kt�ra uzna�a za stosowne da� si� wybra� do Izby Gmin, nosi diadem, po�rodku kt�rego b�yszczy diament Sancy - jeden z najpi�kniejszych klejnot�w Korony Francuskiej. To dlatego chcia�am naby� R�� Yorku. </p><p>* Nancy Astor (1879- I964) - Amerykanka, pierwsza kobieta pe�ni�ca funkcj� deputowanej w Izbie Gmin brytyjskiego parlamentu. W swojej dzia�alno�ci koncentrowa�a si� na problemach kobiet i rodziny. Zona polityka i magnata prasowego Williama Astora (przyp. red.). </p><p>- Nawet noszona przez pani� nie przy�mi�aby diamentu Sancy. To jeden z najpi�kniejszych klejnot�w, jakie znam - powiedzia� Moritz Kledermann. </p><p>- W takim razie chcia�abym mie� jaki� jego odpowiednik, ale oczywi�cie wi�kszy! Oto przyczyna naszego spotkania, drogi ksi��� - dorzuci�a. - Poniewa� sprzedaje pan klejnoty historyczne, prosz� znale�� jaki� dla mnie! </p><p>Morosini, kt�ry z trudem znosi� jej wywody, wybuchn�� �miechem. </p><p>- W takim razie b�dzie pani musia�a przekona� kr�low�, by sprzeda�a pani kt�ry� z klejnot�w znajduj�cych si� w Londy�skiej Wie�y**, mo�e kt�rego� Cullinana***. Mo�e te� pani zwr�ci� si� do ksi�cia Westminsteru, aby pozby� si� Nasaka, kt�rego ci�ar wynosi osiemdziesi�t i p� karata, podczas gdy Sancy ma jedynie pi��dziesi�t trzy karaty.� </p><p>** Tower of London - rozleg�a twierdza obejmuj�ca zesp� obiekt�w architektonicznych z XI-XIX w. Obecnie pe�ni m.in. funkcj� muzeum, w kt�rym znajduj� si� insygnia kr�lewskie oraz trzy najwi�ksze brylanty �wiata (przyp. red.). </p><p>*** Najwi�kszy ze znanych historycznych diament�w. W 1908 r. firma braci Asscher dokona�a podzia�u kamienia na 9 du�ych i 96 mniejszych cz�ci oraz ich oszlifowania (przyp. red.). </p><p>- Nie, to mnie nie interesuje! - stwierdzi�a lady Ava ze zniecierpliwieniem. - Chc� mie� jaki� s�ynny klejnot, kt�ry by� noszony przez kilka kr�lowych. Tak jak w przypadku diamentu Sancy! Nancy opowiada t� histori� ka�demu. S�ynna Maria Antonina podobno cz�sto si� nim przyozdabia�a. </p><p>- Wi�c - wtr�ci� si� ponownie Kledermann ze s�odko-kwa�n� min� - musi si� pani zainteresowa� Regentem, kt�ry znajduje si� w Luwrze. Jego sto czterdzie�ci karat�w po�yskiwa�o na opasce korony w czasie koronacji Ludwika XV. Nosi�a go r�wnie� Maria Antonina i Napoleon. </p><p>- Niech mnie pan nie dra�ni! - rzuci�a lady Ava, nie bawi�c si� w uprzejmo�ci. - Musz� zdoby� to, czego pragn�! A poniewa� to pana zaw�d, Morosini, prosz� si� postara� i spe�ni� moje oczekiwania! </p><p>W tym momencie ksi�na postanowi�a interweniowa�. Chocia� nie cechowa�a j� szczeg�lnie wielka finezja czy inteligencja, musia�a poczu�, �e atmosfera staje si� coraz bardziej napi�ta, i nie spodoba�o si� jej dziwne �wiate�ko, kt�re zap�on�o w oczach Aida. </p><p>- Powinna si� pani uspokoi�, droga przyjaci�ko! To, o co pani prosi, nie jest �atwe, ale ufam, �e ksi��� spe�ni pani pro�b�. Prosz� si� jedynie uzbroi� w cierpliwo��. </p><p>M�wi�c to, powsta�a z miejsca, co zmusi�o wszystkich obecnych do uczynienia tego samego. M�czy�ni pozostali sami, aby dope�ni� rytua�u picia porto. </p><p>- Co za mi�y zwyczaj - szepn�� Aldo z westchnieniem ulgi do ucha Adalberta. - Nigdy wcze�niej go nie docenia�em. </p><p>- To tylko chwila zw�oki. Nie wywiniesz si� tak �atwo. To kobieta, kt�ra wie, czego chce. To prawda, �e tym razem domaga si� raczej rzeczy niemo�liwej lub prawie niemo�liwej... </p><p>- To nie takie pewne. Przyszed� mi do g�owy pewien pomys�, kt�ry by� mo�e pom�g�by w k�opotach finansowych pewnej starej przyjaci�ki mojej matki. Jest ona w posiadaniu diademu, w kt�rym osadzono diament troch� wi�kszy ni� Sancy. Zawsze si� zastanawia�em, czy to przypadkiem nie Portugal Mirror, zaginiony od czasu kradzie�y klejnot�w Korony Francuskiej ze skarbca przy placu Zgody w roku 1792. Nikt nie wie, co si� z nim sta�o. </p><p>Aldo m�wi� cichym g�osem, aby nie by� us�yszanym przez Kledermanna, kt�ry rozmawia� z pu�kownikiem armii indyjskiej. </p><p>- Ten tw�j pomys� chyba nie jest wiele wart. Ta dama z pewno�ci� nie b�dzie chcia�a go sprzeda�. </p><p>- Wprost przeciwnie! Wyt�umacz� ci spraw� w dw�ch s�owach. Przysz�a do mnie kilka dni przed moim wyjazdem do Szkocji i zapyta�a, czy nie pom�g�bym jej si� dyskretnie pozby� przedmiotu - takich s��w u�y�a! - kt�rego nigdy nie lubi�a. Czyni�a go odpowiedzialnym za wszystkie nieszcz�cia, jakie dotkn�y j� od dnia �lubu, kiedy to przyozdobi�a nim po raz pierwszy swoj� fryzur�. Z�ama�a sobie w�wczas nog�, wychodz�c z ko�cio�a, i od tego czasu kuleje. Ale to nie wszystko: straci�a m�a, kt�rego kocha�a, a nast�pnie dwie c�rki, w bardzo dramatycznych okoliczno�ciach, nad kt�rymi nie b�d� si� teraz rozwodzi�. Ma jeszcze jedn� c�rk�. Wysz�a za weneckiego szlachcica, bardzo przystojnego, ale raczej ubogiego, do tego strasznego sk�pca. Dziewczyna nie jest �adna, ale szale�czo zakochana w tym osobniku i mog�a go zdoby� tylko dzi�ki posiadanemu maj�tkowi. Aby ten �lub m�g� si� odby�, moja przyjaci�ka pozby�a si� wszystkich kosztowno�ci z wyj�tkiem tego przekl�tego diademu. Ostatnio jej stan zdrowia znacznie si� pogorszy� i chcia�aby zdoby� pieni�dze na leczenie. </p><p>- Dlaczego wi�c go nie sprzeda? </p><p>- To nie jest takie �atwe. Zi�� nie przestaje jej nagabywa�, aby ofiarowa�a go c�rce. I oczywi�cie pilnuje jej na ka�dym kroku. Gdyby wystawi�a klejnot na sprzeda�, by�by dramat. </p><p>- A c� by si� sta�o? </p><p>- Pewnie by jej nie zabi�, bo przecie� jest dobrym chrze�cijaninem, ale m�g�by j� uwi�zi�. Dlatego odwiedzi�a mnie dyskretnie pewnego poranka, kiedy jej zi�� by� jeszcze na mszy. Obieca�em, �e zrobi�, co w mojej mocy, aby znale�� jakiego� dobrego kupca, korzystaj�c z tego, �e R�a Yorku sprowadzi�a tutaj wielu bogatych ludzi. Musz� ze wstydem wyzna�, �e zapomnia�em o tym i dopiero dzisiaj przypomnia�em sobie o danej obietnicy. </p><p>- No, to masz t� swoj� okazj�! Chwytaj j� czym pr�dzej. </p><p>- Jest pewien drobny problem: to prawie pewne, �e chodzi o Portugal Mirror, ale nie mam na to �adnego dowodu opr�cz faktu, �e klejnot przynosi nieszcz�cie. </p><p>- Ach tak! On r�wnie�? </p><p>- Cz�sto tak bywa w przypadku kamieni historycznych. Sancy te� nie jest wyj�tkiem od regu�y, wi�c lady Ribblesdale nie powinna tak zazdro�ci� swojej kuzynce. Co do Portugal Mirror, znalaz� si� w r�kach Filipa II Hiszpa�skiego, kiedy po�lubi� pierwsz� �on� - Mari� Portugalsk�. Zmar�a po dw�ch latach ma��e�stwa. Nast�pnie klejnot by� cz�ci� skarbu Korony Brytyjskiej, a� do czas�w Karola I, kr�la, kt�remu �ci�to g�ow�. Jego �ona, c�rka Henryka IV, uciekaj�c do Francji wraz ze swoimi klejnotami, bardzo zubo�a�a i prawdopodobnie sprzeda�a go Mazarinowi. Nosi�a go te� Maria Antonina. Zgadzam si�, �e dla Amerykanki to wielka okazja, ale poniewa� jest bardzo nieufna, nie b�dzie nim zainteresowana, je�li nie pozna dok�adnej historii diamentu. Nawet moja stara przyjaci�ka nie zna jego historii pocz�wszy od roku 1792. M�� nigdy nie chcia� jej powiedzie�, jak wszed� w jego posiadanie. Wola�bym, aby kupi� go bardziej dyskretny kolekcjoner, jak na przyk�ad Kledermann. Jest ju� w posiadaniu jednego z osiemnastu Mazarin�w, w�r�d kt�rych znajdowa� si� Mirror i Sancy. </p><p>Przerwali rozmow�. Lady Danvers uzna�a, �e panowie wypili ju� wystarczaj�co du�o porto, i wys�a�a kamerdynera, aby przywo�a� do reszty towarzystwa jego m�sk� cz��. </p><p>- Przerwa sko�czona - szepn�� Vidal-Pellicorne. - Ale na twoim miejscu zbada�bym dok�adnie spraw� diamentu. Ta wariatka jest gotowa dobrze za niego zap�aci�. </p><p>- Mam ochot� szepn�� o nim s��wko Kledermannowi. W ko�cu konkurencja nie uczyni�a nikomu krzywdy, a je�li on si� zainteresuje diamentem, to ona mo�e jeszcze podbi� cen�. </p><p>Jednak musia� przenie�� t� rozmow� na p�niej. W jednym z salon�w ustawiono stoliki do bryd�a i pojawili si� nowi go�cie. Organizowa�y si� grupki bryd�owe i Aldo zauwa�y� z pewnym niezadowoleniem, �e bankier znalaz� ju� ch�tnych do gry. On sam nie lubi� bryd�a - uwa�a� go za ma�o emocjonuj�cy. Preferowa� raczej nerwow� atmosfer� zwi�zan� z pokerem. Zdarza�o mu si� by� czwartym do bryd�a, ale tym razem stwierdziwszy z ulg�, �e jego prze�ladowczym przygotowuje si� do gry, zdecydowa� si� przej�� do innego salonu, gdzie zadowoli� si� rozmow� o niczym z pani� domu przy likierach. </p><p>Po jakim� czasie, wzi�wszy do r�ki fili�ank� z kaw�, ruszy� na obch�d salonu, w kt�rego wystroju dominowa�y wiktoria�skie z�ocenia oraz kilka pi�knych p��cien: pejza�y i portret�w. Jeden z obraz�w szczeg�lnie przyci�gn�� jego uwag� z powodu osoby, kt�r� przedstawia�. By� to m�czyzna wysokiej rangi, by� mo�e nawet krwi kr�lewskiej. Model przypomina� kr�la Karola II*, ale burza rudych, kr�conych w�os�w okalaj�cych twarz i pewna pospolito�� w wyrazie twarzy �wiadczy�y o tym, �e to jednak nie ten monarcha. * Przez swoj� matk�, Henriet� Francusk�, by� wnukiem Henryka IV.� </p><p>Aldo pochyli� si� i usi�owa� odczyta� podpis artysty, kiedy kto� stoj�cy za jego plecami poinformowa� go: </p><p>- Kellnerpiruitl... By� to, jak pan by� mo�e wie, ulubiony malarz kr�la Jerzego I. Oczywi�cie Niemiec, jak on sam**. Barwna posta� w pe�nym tego s�owa znaczeniu, nieprawda�?� </p><p>** Prawo sukcesji umie�ci�o Jerzego Hanowerskiego na tronie angielskim. </p><p>Tu� obok Aida, uzbrojony w fili�ank� kawy, sta� cz�owiek, w kt�rym ksi��� rozpozna� �wie�o upieczonego lorda Killrenana. Jego ci�k� i ma�o wyrazist� twarz o�ywi� lekki u�miech. </p><p>- C� za nieoczekiwane spotkanie, lordzie Desmondzie. Jak to si� sta�o, �e nie zauwa�y�em pana przy kolacji? </p><p>- To dlatego, �e mnie tam nie by�o. Zosta�em zaproszony, ale zatrzymano mnie w Old Bailey w zwi�zku z wa�n� spraw�. Zainteresowa� pana ten portret? </p><p>- Trzeba czym� si� zaj��, b�d�c w salonie. Przyznaj�, �e troch� mnie zaintrygowa�. Ale wspomnia� pan co� o barwnej postaci? </p><p>- Jego matka sprzedawa�a pomara�cze, nast�pnie zosta�a aktork�, a w ko�cu faworyt� naszego kr�la Karola. Jest synem Neli Gwyn, lecz jego ojciec uczyni� go hrabi� Saint Albans. </p><p>Morosini podni�s� ironicznie brew. </p><p>- Czy to jaki� pa�ski przodek? </p><p>- Niech mnie r�ka boska broni! Nawet za tytu� hrabiowski nie chcia�bym mie� tej zbyt s�ynnej Nellie w gronie moich przodk�w. Pochodz� od innego Saint Albansa, kt�ry by� medykiem na dworze kr�la Francji w XII wieku, zanim powr�ci� do Anglii. Ale mo�e usi�dziemy? B�dzie nam wygodniej rozmawia�. No i kawa stygnie. </p><p>Zanim poszli poszuka� foteli, Aldo rzuci� ostatnie spojrzenie na kr�lewskiego b�karta. Przypomnia� sobie s�owa Szymona Aronowa, kiedy w taks�wce rozmawiali o R�y Yorku: �Dworskie plotki m�wi�, �e Buckingham przegra� j� w karty z aktork� Neli Gwyn, w�wczas faworyt� kr�lewsk�, oczekuj�c� jego syna...". Ten osobnik, o raczej pospolitej twarzy, kt�rego nazwiska Kulawy nie wymieni�, z pewno�ci� mia� kiedy� diament. Morosini nagle zrozumia�, �e poszukiwania Adalberta w Somerset House nie by�y takie bezu�yteczne. </p><p>Ale na razie pomy�la�, �e dobrze by�oby urobi� troch� Saint Albansa, je�li ju� znalaz� si� pod r�k�, abstrahuj�c od tego, czy by�, czy te� nie, potomkiem syna Karola II. </p><p>- Czy mog� spyta�, co s�ycha� u lady Mary, bo widz�, �e dzisiaj nie towarzyszy panu? Mam nadziej�, �e nie jest chora? </p><p>- Nie, ale nie przepada za tego typu spotkaniami ani za lady Danvers, z kt�r� ja utrzymuj� kontakty prawie rodzinne. Ponadto �ywi chyba do pana jak�� uraz�. Chodzi o t� bransolet�, kt�rej nie chcia� pan jej sprzeda�. </p><p>- Prosz� mi wierzy�, by�o mi z tego powodu bardzo przykro, ale polecenie sprzedaj�cego brzmia�o wyra�nie: bransoleta nie mog�a trafi� w r�ce Anglika ani Angielki. </p><p>- Nie rozumiem dlaczego. Morosini si� roze�mia�. </p><p>- Jestem zwi�zany tajemnic� zawodow�, podobnie jak lekarz czy adwokat. </p><p>- Zgadzam si� z tym oczywi�cie, ale biedna Mary nie ma szcz�cia. Zacz�a zapomina� o Mumtaz Mahal i zwi�za�a swe nadzieje z R� Yorku, a tu taki pech - klejnot znika! Wspomnia� pan o moim zawodzie, wi�c musz� panu podzi�kowa�. Lady Ferrals da�a mi do zrozumienia, �e to w�a�nie pan jej mnie poleci�. Nie s�dzi�em, �e moje nazwisko jest znane a� w Wenecji! </p><p>- Pewien przyjaciel, kt�rego nazwiska nie wyjawi�, bardzo ceni pa�ski talent i to on w�a�nie poleci� mi pana jako obro�c� lady Ferrals, gdy� obecny nie nadaje si� do niczego. Wi�c doprawdy nie zas�u�y�em na �adne podzi�kowania. </p><p>Siedz�cy w fotelu z �okciami wspartymi na por�czach Saint Albans z��czy� d�onie opuszkami palc�w i wspar�szy na r�kach podbr�dek, zamy�li� si�. </p><p>- Mo�e ma pan racj�. To sprawa presti�owa i interesuj�ca, ale czy wniesie co� nowego do mojej kariery? Ta m�oda kobieta jest zdezorientowana i przyznaj�, �e w obecnej sytuacji trudno mi ustali� lini� jej obrony. Wydaje si� niewinna, ale s�uchaj�c jej, trudno wyrobi� sobie opini�. </p><p>- Czy rozmawia� pan ju� z Wand�, jej pokoj�wk�? </p><p>- Nie, zamierzam zrobi� to jutro. </p><p>- Po tej rozmowie b�dzie panu jeszcze trudniej, ale wed�ug mnie trzeba zaufa� lady Ferrals i spr�bowa� odnale�� zbieg�ego Polaka. </p><p>- Bez w�tpienia! Ale czy pan j� dobrze zna, ksi���? </p><p>- Kt� mo�e powiedzie�, �e dobrze zna kobiet�? Pozna�em j� na kilka tygodni przed jej �lubem. </p><p>- Ma��e�stwo, w kt�rym mi�o�� nie odegra�a �adnej roli. Nie ukrywam, �e to jeden z element�w, kt�ry utrudnia mi obron� przed s�dem, je�li lady Ferrals nie zmieni postawy. Trudno jej ukry� niech�� do ma��onka. Adwokat Korony b�dzie podkre�la� te nieprzyjazne uczucia, wzmocnione jeszcze przez stosunki pozama��e�skie z tym m�odym Polakiem. </p><p>- Jej ojciec przyby� do Londynu. Czy ju� si� pan z nim spotka�? </p><p>- Jeszcze nie. Jeste�my um�wieni na jutro. </p><p>- Mo�e on jako� pomo�e - stwierdzi� Aldo z ironicznym u�miechem. - To cz�owiek, kt�ry wie, czego chce, i kt�ry zawsze narzuca� c�rce swoj� wol�. </p><p>- Doprawdy? </p><p>- Tak! Po kilku sekundach rozmowy wyrobi sobie pan o nim zdanie. </p><p>Zbli�y� si� do nich d�entelmen o siwoszarych w�osach i w�sach, kuzyn ksi�nej, kt�rego nazwiska Morosini nie pami�ta�. Wyrazi� pro�b�, by sir Desmond do��czy� do grona bryd�yst�w, kt�rym potrzebny by� czwarty rozgrywaj�cy. Adwokat podni�s� si�, przepraszaj�c. </p><p>- Chcia�bym z panem porozmawia� d�u�ej, ksi���, ale my�l�, �e wkr�tce b�dziemy mieli tak� okazj�. </p><p>- Nie s�dz�, �eby to spodoba�o si� lady Mary. </p><p>- Jej niech�� nie potrwa d�ugo. Jak wiele kobiet jest bardzo zmienna. Szybko zapomni o historii z bransolet� i b�dzie widzia�a w panu jedynie �owc� kamieni szlachetnych, a tacy ludzie j� fascynuj�. </p><p>- Gdyby to tylko by�o mo�liwe... </p><p>- Jest mo�liwe. Zajm� si� tym. A mo�e przyjecha�by pan z przyjacielem nosz�cym to trudne do wym�wienia nazwisko, aby sp�dzi� z nami weekend na wsi w Kent? Pokaza�bym panu moj� kolekcj� jaspis�w. </p><p>Ta nag�a serdeczno�� tonu, to pragnienie nawi�zania g��bszej znajomo�ci, tak nieoczekiwane u tego niezbyt sympatycznego i trudnego do rozszyfrowania cz�owieka, przesta�y by� zagadk� w momencie, kiedy wym�wi� s�owo �jaspis". Najwyra�niej sir Desmond nale�a� do tej rasy kolekcjoner�w, kt�rzy lubi�, by inni podziwiali ich zbiory. A poniewa� los Anielki zale�a� w du�ej mierze od Saint Albansa, Aldo pomy�la�, �e nie mo�e wzgardzi� zaproszeniem. </p><p>- Z przyjemno�ci�, je�li pani domu nie potraktuje nas jak niezno�nych intruz�w. B�dziemy w Londynie jeszcze przez jaki� czas. </p><p>- Bardzo dobrze. Z pewno�ci� zostanie pan zarzucony mn�stwem pyta� dotycz�cych R�y Yorku, wi�c je�li mog� sobie pozwoli� na udzielenie rady, �atwo wywinie si� pan od odpowiedzi, twierdz�c, i� w pana opinii klejnot jest fa�szywy. Mnie wydaje si� to wysoce prawdopodobne. Id�, m�j drogi, id�! </p><p>Ostatnie s�owa skierowane by�y do w�satego m�czyzny, kt�ry nie mog�c si� doczeka�, wr�ci� z pro�b� raz jeszcze. Razem udali si� do pierwszego salonu, pozostawiaj�c Morosiniego w stanie pewnego zaskoczenia, szczeg�lnie po us�yszeniu ostatniego zdania. Sk�d sir Desmond mia� tak� pewno��? Czy by�a to naturalna ch�� zachowania spokoju we w�asnym domu, czy mo�e... ? </p><p>- Czy mo�e co? - mrukn�� Aldo przez z�by. - M�j ch�opcze, najwy�szy czas, aby� przesta� sobie wyobra�a� niestworzone historie i nie podda� si� tej dusznej atmosferze. Przecie� nawet je�li �ona tego nieszcz�nika jest niemal stukni�ta, woli fan-tana od bryd�a, a nocami w��czy si� po podejrzanych dzielnicach, to nie znaczy, �e i on ukrywa jakie� straszne sekrety. Tak naprawd� jego najwi�ksz� wad� jest to, �e ma paskudn� g�b�, ale przecie� to nie jego wina. </p><p>Pozostawiwszy fotel i pust� fili�ank�, Aldo powr�ci� przed portret syna Neli Gwyn. Ten obraz go przyci�ga�. </p><p>Mo�e z powodu szyderczego spojrzenia modela, a mo�e bezwstydnego u�miechu, jakby ten Saint Albans rzuca� mu wyzwanie: �Rozwi�� zagadk�!". W ko�cu, je�li kto� m�g�by co� wiedzie� na temat drogi, jak� przeby� diament, to tylko on, cz�owiek z obrazu, bo bez w�tpienia by� jednym z posiadaczy tego kamienia. </p><p>Tym razem wyrwa� go z zadumy mi�y i rozbawiony g�os lady Winfield. </p><p>- Mo�na by rzec, �e ten portret pana pasjonuje, drogi ksi���. To wcale nam nie pochlebia, m�skie towarzystwo jest nieliczne. Przebywa z nami jedynie genera� Elmsworth, kt�ry jednak zd��y� ju� zasn��. </p><p>Istotnie, niewielki kr�g pa� skupi� si� wok� ksi�nej i wspomnianego genera�a, kt�ry spa� spokojnie w rogu kanapy. Aldo wybuchn�� cichym �miechem. </p><p>- To rzeczywi�cie smutne, lady Winfield, i je�li uda mi si� panie jako� zabawi�, b�d� zachwycony. C� to za pomys�, �eby rozk�ada� stoliki do bryd�a. To zabija ducha wszelkich spotka�. </p><p>- Ale to przyci�ga ludzi. Ta gra zaw�adn�a wszystkimi. </p><p>Zaproszony do zaj�cia miejsca na kanapie tu� obok pani domu, Aldo ju� po chwili zacz�� t�skni� za towarzystwem hrabiego namalowanego na p��tnie, a nawet zazdro�ci� genera�owi, albowiem g��wnym zaj�ciem dam by�y londy�skie ploteczki kr���ce wok� Pa�acu Buckingham. </p><p>Pytanie dzisiejszego wieczoru dotyczy�o ksi�cia Yorku*, drugiego syna Jerzego i kr�lowej Marii, i mo�na je by�o stre�ci� w nast�puj�cych s�owach: �Czy ona go po�lubi, czy nie?". �Ona" to Elizabeth Bowes-Lyon, czaruj�ca, m�oda dziewczyna ze szkockiej szlachty, c�rka hrabiego Strathmore, w kt�rej �Bertie** by� zakochany od dw�ch lat, ale kt�ra wydawa�a si� nie docenia� nale�ycie zaszczytu, jakiego dost�pi�a.� </p><p>* 26 kwietnia 1923 r. lady El�bieta stal� si� ksi�n� Yorku, za�lubiaj�c przysz�ego Jerzego VI. </p><p>** Zanim zosta� kr�lem Jerzym VI, ksi��� Yorku nosi� imi� Albert, a ksi��� Walii, przysz�y Edward VIII - Dawid.To nie u�atwia�o zadania ksi�ciu, pe�nemu uroku, ale nie�mia�emu, a w dodatku j�kaj�cemu si�. Ponadto lewor�cznemu i od dzieci�stwa cierpi�cemu na dolegliwo�ci �o��dkowe. Te k�opoty sprawia�y, �e niecz�sto miewa� powody do rado�ci, podczas gdy jego ukochana by�a kwintesencj� wdzi�ku, dobrego humoru i rado�ci �ycia. </p><p>- On si� jej nie podoba - stwierdzi�a lady Danvers. - Widzieli�my j� w lutym na �lubie ksi�niczki Mary, gdzie by�a druhn�. Nigdy nie widzia�am jej tak smutnej. </p><p>- Ale ona mu si� nie wymknie! - o�wiadczy�a lady Airlie, bliska przyjaci�ka kr�lowej. - Jej Wysoko�� wybra�a j� dla syna, a kiedy ona czego� chce... </p><p>- S�dzi pani, �e w�a�ciwe by�oby wymuszenie takiej zgody? Wiem, �e mimo pozor�w niedost�pno�ci ksi��� to czaruj�cy m�ody cz�owiek i �e zrobi wszystko, by jego ma��onka by�a szcz�liwa, ale taka m�oda dziewczyna to istota bardzo delikatna... </p><p>- Nie, El�bieto! - zaprotestowa�a lady Airlie. - Ona jest bardzo silna. Jej zdrowie psychiczne jest w r�wnie idealnym stanie, co fizyczne, wi�c by�aby dla Alberta doskona�� towarzyszk�. </p><p>- Nie przecz� i ca�kowicie zgodzi�abym si� z pani�, gdyby chodzi�o o nast�pc� tronu, ale przecie� jest pewne, �e to ksi��� Walii wst�pi na tron. A poniewa� nie jest �onaty, w tych warunkach nie ma �adnych powod�w, aby �pieszy� si� z o�enkiem m�odszego syna. Prosz� mi wierzy�, ci�gle mam przed oczyma to nieszcz�cie sprowokowane wydaniem dziewi�tnastoletniej dziewczyny za m�czyzn�, kt�ry nie by� dla niej odpowiedni. A przecie� ten biedny Eryk Ferrals naprawd� j� kocha�! </p><p>Uwaga lady Klementyny spotka�a si� z burz� protest�w. Nie mo�na zr�wnywa� zwi�zku m�czyzny ju� dojrza�ego z m�od� cudzoziemk�, kt�ra wcze�niej go nie zna�a, z planami �lubu dotycz�cymi angielskiej rodziny kr�lewskiej! Co sobie ksi�na wyobra�a, czyni�c takie por�wnanie? Doprawdy, to niedopuszczalne! I wi�kszo�� pa� podkre�li�a, �e wierzy w win� Anielki. Wszystko to spowodowa�o, �e genera� si� obudzi�, a Morosini nie m�g� zdzier�y� tych wypowiedzi. Z trudem opanowa� zdenerwowanie. </p><p>- Szanowne panie, szanowne panie! Popatrzcie na spraw�, anga�uj�c w to mniej emocji! To prawda, �e Jej Wysoko�� nawi�za�a do ekstremalnego przypadku, kt�ry m�g�by szokowa�, gdyby lady Ferrals rzeczywi�cie zamordowa�a ma��onka, ale jestem przekonany, �e nie jest to prawd�. </p><p>- No wie pan! - zaperzy�a si� lady Winfield. - Zaprzecza pan oczywistym faktom! Nasza droga ksi�na widzia�a, jak ta nieszcz�nica podaje m�owi saszetk� ze �rodkiem przeciw b�lowi g�owy, kt�ry on wsypa� do swej szklanki i pad� martwy. Czeg� mo�na chcie� wi�cej? </p><p>- Prawdziwego winnego, lady Winfield! Jestem przekonany, �e w tej saszetce nie by�o �adnej szkodliwej substancji. Natomiast moje podejrzenia kieruj� si� raczej w stron� lokaja, kt�ry poda� szklank�. Nikt go nie pilnowa�, wi�c m�g� do niej wsypa�, co tylko chcia�. Przy odrobinie zr�czno�ci to bardzo �atwe. </p><p>- Zgadzam si� z panem ca�kowicie, drogi Aldo - podj�a temat ksi�na - i zastanawiam si�, czy to nie ten nawyk, kt�ry mia� biedny Eryk, dodawania lodu do napoj�w, nie sprowadzi� na niego tego nieszcz�cia. Osobi�cie nie mia�abym najmniejszego zaufania do tego urz�dzenia, kt�re sprowadzi� z Ameryki, ustawi� za bibliotek� i traktowa� z takim uszanowaniem, jakby to by� sejf. </p><p>- Nie opowiadaj bzdur, Klementyno - oburzy�a si� lady Airlie. - Kostka lodu nikogo jeszcze nie zabi�a, a w szklance znaleziono przecie� strychnin�. </p><p>- O jakim urz�dzeniu pani m�wi, ksi�no? - spyta� zaintrygowany Morosini. </p><p>- O urz�dzeniu do robienia kostek lodu. To nowo��, nawet w Stanach Zjednoczonych. A to u Eryka jest z pewno�ci� jedyne w Anglii. By� z niego bardzo dumny i twierdzi�, �e l�d wyprodukowany w tej maszynie jest lepszy od jakiegokolwiek innego, a whisky nabiera szczeg�lnego smaku. A poniewa� my, Anglicy, nie lubimy pi� bardzo zimnych napoj�w, uwa�a�am to urz�dzenie za zabawk� dla dziecka. Eryk miewa� czasem bardzo dziwny gust! </p><p>- Czy wspomnia�a pani o tym policji? </p><p>- Ale� nie! Zreszt� nikt o tym nie pomy�la�. Eryk nie pozwala� nikomu majstrowa� przy tym urz�dzeniu. Zamyka� je na klucz i sam wrzuca� l�d do szklanki podanej przez lokaja, a nast�pnie wlewa� alkohol. W ca�ym zamieszaniu zapomnia�am o tym szczeg�le, ale p�niej zada�am sobie pytanie, czy ten produkowany sztucznie l�d nie jest szkodliwy. </p><p>- Ale chyba nie do tego stopnia, by zabi� - stwierdzi�a lady Winfield. - I ma pani racj�, nie wspominaj�c o tym policji. Ci panowie ze Scotland Yardu i tak ju� uwa�aj� wi�kszo�� kobiet za stukni�te. </p><p>Ta historia nie dawa�a Morosiniemu spokoju. Mo�e dlatego, �e ani Anielka, ani ksi�na, ani sekretarz nie uznali za stosowne, aby opowiedzie� o tym policji. Ale w�a�ciwie dlaczego mieliby to zrobi�? Nie lubi�c angielskiego zwyczaju picia ciep�ego piwa, sir Eryk zafundowa� sobie oryginaln� zabawk� i sam si� ni� pos�ugiwa�. Nie wygl�da�o to na nic istotnego. Mo�na by sobie tylko zada� pytanie, czy to urz�dzenie nie mia�o jakich� usterek, jak to si� cz�sto dzieje z wynalazkami po skierowaniu ich na rynek. By� mo�e ksi�na si� nie myli�a... </p><p>No tak, ale sk�d ta strychnina?! </p><p>Pozwoliwszy paniom na kontynuacj� rozmowy, kt�ra zako�czy�a si� zak�adami dotycz�cymi ewentualnego ma��e�stwa ksi�cia Yorku, Morosini znalaz� jak�� wym�wk�, kt�rej w�a�ciwie nikt nie s�ucha�, bo dyskusja by�a wci�� za�arta, i uda� si� na poszukiwanie Adalberta. </p><p>Znalaz� go stoj�cego za krzes�em bryd�owej partnerki, kt�r� okaza�a si� lady Ribblesdale odgrywaj�ca rol� �dziadka" i nadzoruj�ca gr�. Odci�gn�� go na bok. </p><p>- Dowiedzia�em si� czego�, co nie daje mi spokoju - powiedzia� Aldo i zrelacjonowa� fakt istnienia urz�dzenia do produkcji lodu. - Nie s�dzisz, �e to dziwne, i� nikt nie wspomnia� o tym po �mierci Ferralsa? - zako�czy� pytaniem sw� opowie��. </p><p>- Czy ja wiem? Nie widz� nic dziwnego w tym, �e wola� sam produkowa� dla siebie l�d, zamiast codziennie go zamawia�, jak czyni� to inni zamo�ni londy�czycy. Bardzo dba� o zdrowie i mo�e uwa�a�, �e takie kostki z zewn�trz mog� zawiera� zanieczyszczenia. Nie rozumiem, czemu ci� to niepokoi. </p><p>- Ja te� nie wiem. Jakie� przeczucie. Mam ochot� wr�ci� do rezydencji Ferralsa i obejrze� t� maszyn�. </p><p>- Nic prostszego, id� do Suttona i popro� go, �eby ci to cudo pokaza�. </p><p>- Nigdy w �yciu! Wyobra� sobie, i nie krzycz na mnie, bo to tylko zwyk�e przypuszczenie, �e trucizna znajdowa�a si� w kostkach lodu. </p><p>Brwi Adalberta wysoko si� unios�y w wyrazie zdziwienia. </p><p>- Co ty opowiadasz? Przecie� w takim przypadku m�g�by zgin�� ktokolwiek. Wyobra� sobie, �e na przyk�ad ksi�na poprosi�aby o kostk� lodu. Mimo wszystko to ma�o prawdopodobne! </p><p>- Tak my�lisz? Je�li kto� jest zdecydowany zabi�, nie my�li o takich szczeg�ach. Nie chc� wi�c zwraca� si� w tej sprawie do sekretarza, na wypadek gdyby to on okaza� si� zab�jc�. </p><p>- Co ty opowiadasz! Nie mia� �adnego motywu, aby zabija� cz�owieka, kt�rego szanowa� i kt�remu zawdzi�cza� tak� dobr� posad�. Nawet je�li to on, z pewno�ci� ju� dawno wymieni� wod�. Ju� bardziej wydaje mi si� prawdopodobne, �e zrobi� to ten Polak. A w og�le to s� jakie� szalone pomys�y! Przecie� tylko Ferrals mia� klucz. </p><p>- Zobaczymy. Mam ochot� tam wr�ci�. Z tob� lub bez ciebie. Ale porozmawiamy o tym p�niej. Twoja partnerka ci� wzywa, a wygl�da na raczej niezadowolon�. </p><p>- Do licha! Przegrali�my. Licytuje jak szalona, a potem ma pretensje, �e kiepsko nam idzie. </p><p>- S�uchaj, chyba wr�c� ju� do hotelu. Zobaczymy si� p�niej. Zaczynam si� nudzi� i... </p><p>Nie doko�czy� zdania. Co� dzia�o si� przy stole i Adalbert ruszy� w tamt� stron�. W salonie, w kt�rym wcze�niej panowa�a cisza, jak to bywa podczas gry w bryd�a, da� si� s�ysze� w�ciek�y g�os Avy Ribblesdale. Najwyra�niej protestowa�a przeciw poniesionej pora�ce. Mia�a za z�e zar�wno przeciwnikom: Moritzowi Kledermannowi i m�odemu deputowanemu konserwaty�cie, jak i partnerowi, kt�rego oskar�a�a o to, �e �zostawi� j� przy partii niemo�liwej do obronienia" i �e �licytowa� wbrew zdrowemu rozs�dkowi". </p><p>- Odmawiam kontynuowania gry w takich warunkach! - wykrzykn�a, podnosz�c si� z miejsca. - Mam zwyczaj gra� mo�e zbyt ostro, ale inteligentnie. Ko�czymy, panowie! </p><p>Aldo, kt�ry poszed� za przyjacielem, zda� sobie spraw�, �e znalaz� si� w strefie zagro�enia. Opu�ciwszy swych towarzyszy, lady Ribblesdale zbli�a�a si� w jego stron� w szumie bia�ego at�asu i czarnych koronek. Chwyci�a go za rami� stanowczym gestem i zmuszaj�c do p�obrotu, zawr�ci�a z drogi. </p><p>- Nie powinnam oddawa� si� mojej pasji, gdy� mamy jeszcze wiele spraw do om�wienia - westchn�a, posy�aj�c w stron� ksi�cia promienny u�miech. - Przepraszam, �e da�am si� panu przedtem we znaki. Przecie� jeste�my przyjaci�mi, nieprawda�? Bardzo mi na tym zale�y. </p><p>Zacz�a nagle m�wi� poufa�ym tonem, �agodnym i przekonuj�cym, jakby ta przyja��, o kt�r� prosi�a, mia�a dla niej kluczowe znaczenie. Morosini zrozumia�, jak wielki urok posiada�a ta nieprzewidywalna kobieta, kiedy chcia�a co� uzyska�. </p><p>- Jak�e m�g�bym nie odpowiedzie� na tak czaruj�ce zaproszenie? Rzeczywi�cie nie ma �adnych przeszk�d, aby�my byli przyjaci�mi. </p><p>- To prawda! A znajdzie pan dla mnie to, czego tak bardzo pragn�? Zdaj� sobie spraw�, drogi ksi���, �e oczekuj� ma�ego cudu i �e nie jest to �atwe, ale popycha mnie do tego jaki� silny impuls. Oczywi�cie nie brak mi diament�w - doda�a, unosz�c w lekcewa��cym ge�cie po�yskuj�c� kaskad�, kt�ra ozdabia�a jej dekolt - ale to s� kamienie wsp�czesne, a chcia�abym wej�� w posiadanie chocia� jednego, kt�ry mia�by dusz�... i jak�� histori�. </p><p>- Nie wiem, czy to s�uszne. Kamienie z dawnych wiek�w nosz� cz�sto znamiona krwi, �ez i nieszcz��, kt�rych by�y powodem, i je�li... </p><p>Zatrzyma�a go gestem d�oni. </p><p>- Wiele os�b uwa�a, �e mam liczne wady, ale nikt nie zarzuca mi braku odwagi. Nie boj� si� niczego, a ju� najmniej tego rzekomego przekle�stwa zwi�zanego z historycznymi kamieniami, kt�re istnieje jedynie w wyobra�ni. Moja kuzynka dosta�a Sancy'ego od te�cia i �adne nieszcz�cie jej nie spotka�o. Wprost przeciwnie, wi�c...? </p><p>- C� mog� na to odpowiedzie�? S�ysza�em o starym diamencie, nieco wi�kszym ni� ten, kt�ry nie daje pani spa�. Podobno nale�a� do Korony Angielskiej, zanim dosta� si� w r�ce kardyna�a Mazarina. Powiedzia�em: podobno, bo nie mog� da� pani �adnej gwarancji, �e to w�a�nie on. A je�li to on, to nie wiadomo, co si� z nim dzia�o po roku 1792. </p><p>- Czy nosi�a go Maria Antonina? </p><p>- S�dz�, �e tak, ale nie mam pewno�ci. </p><p>- Prosz� nie powtarza� ci�gle tego samego. Gdzie on si� teraz znajduje? </p><p>- W Wenecji, u pewnej leciwej damy, mojej przyjaci�ki. </p><p>- No to jedziemy jutro do Wenecji. </p><p>Aldo u�miechn�� si�, patrz�c na wyraz twarzy swojej towarzyszki: jej czarne oczy b�yszcza�y, a nozdrza dr�a�y; od czasu do czasu zwil�a�a wargi koniuszkiem j�zyka. </p><p>- To niemo�liwe - odpar�. - W�a�cicielka chce go sprzeda� z zachowaniem jak najwi�kszej dyskrecji. Pani obecno�� nie by�aby wskazana. </p><p>- No to prosz� po niego jecha�! Lub go sprowadzi�! Niech pan jako� to za�atwi, �ebym mog�a zobaczy� go jak najpr�dzej! A jak� nosi nazw�? </p><p>- Portugal Mirror. Droga �ady Avo, spr�buj� sprowadzi� go tutaj za po�rednictwem mojego pe�nomocnika, ale prosz� uzbroi� si� w cierpliwo��. Nie mo�na przewie�� przez Europ� tak warto�ciowej rzeczy, nie podejmuj�c odpowiednich �rodk�w ostro�no�ci. No i, co najwa�niejsze, prosz� o tym nikomu nie wspomina�. W przeciwnym razie nie b�d� w stanie pani pom�c. Nie chcia�bym nara�a� wys�annika na najmniejsze ryzyko. Czy dobrze si� rozumiemy? </p><p>Lady Ribblesdale spojrza�a prosto w jasne oczy Morosiniego, podaj�c mu d�o�, kt�rej silny u�cisk zaskoczy� ksi�cia. </p><p>- Ma pan moje s�owo! Prze�l� panu do Ritza li�cik z informacj�, jak b�dzie mo�na si� ze mn� skontaktowa�. Dzi�kuj� z g�ry, �e zgodzi� si� pan spe�ni� moj� zachciank�. A teraz napijmy si� czego� mocniejszego! Po tych emocjach odczuwam tak� potrzeb�. </p><p>Rozmawiaj�c, przeszli do ogrodu zimowego po��czonego z salonem, w kt�rym siedzia�a ksi�na w towarzystwie innych dam. Oddalili si�, dyskutuj�c o b�ahostkach. Dopiero wtedy Moritz Kledermann wyszed� zza g�szczu wysokich ro�lin, w�r�d kt�rych znalaz� schronienie. Usiad� w fotelu obrotowym pokrytym kwiecistym obiciem, wyci�gn�� cygaro z wewn�trznej kieszonki smokingu i je zapali�. </p><p>Na jego twarzy pojawi� si� u�miech.� </p><p>* * * </p><p>Jad�c taks�wk� do hotelu, Aldo i Adalbert powr�cili do poprzedniej rozmowy. </p><p>- Powiedz mi wreszcie, ale szczerze, co mia�e� na my�li, m�wi�c, �e dostaniesz si� do Ferrals�w z moj� pomoc� lub bez niej? </p><p>- Nie rozumiem, czemu to zdanie wymaga wyja�nienia. Wydaje mi si�, �e to jasne - mrukn�� Morosini. - Dodam jednak, �e wola�bym, aby� mi pom�g�. Niestety nie posiadam umiej�tno�ci �lusarza. </p><p>- Tego si� w�a�nie spodziewa�em. Nie brak ci tupetu. Czemu nie zwr�cisz si� do Wandy? </p><p>- Nie chcia�bym sprawia� jej k�opotu. A ponadto to jej oddanie wzbudza we mnie ograniczone zaufanie. Nigdy nie wiadomo, czego si� spodziewa� po tym typie kobiet. Je�li co� znajdziemy, gotowa pa�� na kolana, by dzi�kowa� niebiosom, i zaalarmuje ca�y dom. My�la�em te� o Sally, tej pokoj�wce i znajomej Bertrama Cootesa, ale wtedy musieliby�my j� we wszystko wtajemniczy�, a tego nie chcia�bym robi�. Wi�c, jak widzisz, pozostajesz tylko ty - podsumowa� Aldo rado�nie sw�j wyw�d. </p><p>- Nie masz czasem gor�czki? Jak mia�bym otworzy� drzwi, z pewno�ci� dobrze zaryglowane, i to w samym centrum Grosvenor Square? </p><p>- A nie wiesz, �e drzwi kuchenne s� o wiele mniej pilnowane? </p><p>Zamiast odpowiedzi Vidal-Pellicorne mrukn�� co� niezrozumia�ego i nieuprzejmego, i odwr�ciwszy g�ow� w drug� stron�, zaj�� si� obserwowaniem londy�skich ulic pogr��onych w ciemno�ciach i mgle. Morosini d�u�ej nie nalega�, uwa�aj�c, �e b�dzie lepiej, je�li jego pomys� spokojnie zagnie�dzi si� w g�owie przyjaciela. By� pewien wygranej: Adal nie potrafi� si� oprze� perspektywie niebezpiecznej przygody. </p><p>Kiedy ju� zbli�ali si� do hotelu, archeolog, wyrwawszy si� z zamy�lenia, w nadziei �e Aldo odst�pi od swego pomys�u, przypomnia�: </p><p>- Wydawa�o mi si�, �e mieli�my urz�dzi� sobie przeja�d�k� po Tamizie, aby z pomoc� rzeki ods�oni� tajemnice �Czerwonej Chryzantemy"? </p><p>- Jedno nie wyklucza drugiego. Na wszystko b�dzie czas. Nie rzucimy si� na rezydencj� Ferralsa bez przygotowania. Musimy rozejrze� si� po okolicy. Ale najpierw trzeba zdoby� jak�� ��dk� na jutrzejszy wiecz�r. Czy taki plan ci odpowiada? </p><p>- Czy mi odpowiada? Zamiast jednej, dwie wspania�e okazje, aby z�apa�a nas policja! O niczym wi�cej nie marzy�em! </p><p>Przed po�o�eniem si� do ��ka Morosini napisa� d�ugi list do dawnego wychowawcy i przyjaciela, Hieronima Buteau, kt�ry pomaga� mu w zarz�dzaniu antykwariatem w Wenecji. Hieronim, wielki znawca starych kamieni i cz�owiek ca�kowicie oddany Morosiniemu, by� idealn� osob� do przeprowadzenia dyskretnej operacji z leciw� markiz� Soranzo i do dostarczenia cennego klejnotu do Anglii. Co wi�cej, uwielbia� podr�e. </p></section><section><title><p>Rozdzia� sz�sty </p><p>Na wojennej �cie�ce </p></title><p>Wiatr wiej�cy od bieguna wymi�t� znad Tamizy ca�� mg��, dzi�ki czemu noc by�a bardzo mro�na i niespotykanie jasna, chocia� nad sam� wod� k��bi�y si� od czasu do czasu, opary przywodz�ce na my�l tytoniowy dym. Wygl�da�o to tak, jakby chwilami Tamiza zaci�ga�a si� papierosem. Tym razem, podnosz�c g�ow�, mo�na by�o dostrzec gwiazdy, kt�re jarzy�y si� nad Londynem - rzadkie zjawisko o tej porze roku. Ale �aden z trzech m�czyzn siedz�cych w ��dce nawet o tym nie pomy�la�. </p><p>Morosini i Vidal-Pellicorne energicznie wios�owali. Natomiast Bertram Cootes siedz�cy na dziobie �odzi obserwowa� czarne brzegi, na kt�rych pojawia�o si� od czasu do czasu bladawe �wiat�o sygnalizuj�ce obecno�� latarni. </p><p>Towarzystwo dziennikarza okaza�o si� niezb�dne. Pojecha� dok�d� taks�wk� nie jest rzecz� skomplikowan�, ale uda� si� do tego samego miejsca rzek� i to w ciemno�ciach, to ju� zupe�nie co innego. </p><p>- Jak si� tylko minie Tower Bridge i dop�ynie do dok�w, brzegi wydaj� si� identyczne. Nawet je�li uda nam si� rozpozna� budynek, nie poradzimy sobie bez pomocy kogo� miejscowego. Ju� w ci�gu dnia nie by�oby to �atwe, a co dopiero o p�nocy... </p><p>Aldo przyzna�, �e takie podej�cie do sprawy jest bardzo roztropne, wi�c mieli w�a�nie dzwoni� do kwatery g��wnej dziennikarza, kiedy ten pojawi� si� we w�asnej osobie, aby wzi�� udzia� w wyprawie organizowanej przez nowych znajomych. Doszed� do wniosku, �e je�li chce kontynuowa� �ledztwo dotycz�ce diamentu, kt�ry znikn�� w dzielnicy ciesz�cej si� z�� s�aw�, powinien skorzysta� z cennego towarzystwa tych dw�ch m�czyzn, kt�rzy wydawali si� nie l�ka� niczego. Tak wi�c Bertram pojawi� si� nieco wystraszony, lecz pe�en dobrej woli, przedstawiaj�c si� jako wybitny znawca miasta i przysi�gaj�c, �e nigdy wi�cej �nie b�dzie odczuwa� strachu przed swoim strachem". </p><p>Tak przywr�cony do �ask, da� wzruszaj�cy dow�d dobrej woli, znajduj�c ma�� ��dk� o p�askim dnie, po kt�r� udali si� do doku �wi�tej Katarzyny s�siaduj�cego z Londy�sk� Wie��, gdzie cumowa�y wielkie statki wype�nione herbat�, perfumami, cennym drewnem, chmielem, macic� per�ow� i marmurem. By� to, bez w�tpienia, najprzyjemniejszy dok na Tamizie, gdzie mo�na by�o wynaj�� ��d�, nie nara�aj�c si� na du�y wydatek. </p><p>Wios�owanie przychodzi�o im z �atwo�ci�. Zbli�a� si� odp�yw, kt�ry w tym pomaga�. </p><p>- Po co tam p�yniemy? - mrukn�� Adalbert, machaj�c dziarsko wios�ami. - Masz ochot� odwiedzi� potajemn� szulerni� lub mo�e sprawdzi�, czy jest tam palarnia opium? </p><p>- Nie wiem, ale co� mi m�wi, �e przeszukuj�c podziemn� kryj�wk� Yuan Changa, nie stracimy czasu. Czy to jeszcze daleko? - rzuci� w stron� Bertrama. </p><p>- Niezbyt. Wida� ogromne schody w Wapping. Kilka minut p�niej ��dka zacumowa�a przy brzegu na wprost okr�g�ego tunelu, kt�ry poprzednio tak Aida zaintrygowa�. Woda si�ga�a tu mniej wi�cej do progu. Aldo i Adalbert stan�li na nim i zostawiwszy Bertrama w �odzi na stra�y, weszli do tunelu. Panowa�a w nim ca�kowita ciemno��, ale dzi�ki latarce, kt�r� Adalbert zapala� od czasu do czasu, mogli si� porusza� bez obawy. Musieli znajdowa� si� na wysoko�ci sali do gry w fan-tana, bo s�yszeli podniecone okrzyki graczy. Tunel nie by� d�ugi. Lekko pochy�y, ko�czy� si� kilkoma schodami prowadz�cymi do drzwi wykonanych z surowego drewna, spod kt�rych s�czy�o si� ��te �wiat�o. Drzwi by�y zamkni�te na klucz. Adalbert wyci�gn�� co� z kieszeni, przykucn�� i zacz�� delikatnie pi�owa� co� w zamku. Nie trwa�o to d�ugo. Po kilku sekundach mogli i�� dalej. Za drzwiami znajdowa� si� korytarz, s�abo o�wietlony lamp� przymocowan� do sufitu. Morosini gwizdn�� lekko z niek�amanym podziwem. </p><p>- Co za talent! Jaka zr�czno��! - szepn��. </p><p>- To dziecinnie proste - odrzek� zadowolony Adalbert. - Ten zamek nie by� skomplikowany. </p><p>- A poradzi�by� sobie z kas� pancern�? </p><p>- Nie wiem, ale cicho sza! Nie przyszli�my tutaj, aby ucina� sobie pogaw�dk�. </p><p>W korytarzu znale�li tylko jedne, osadzone w brudnej �cianie, drzwi. Za nimi znajdowa�a si� sala gier. Dobiega� stamt�d czyj� g�os i chocia� Aldo niczego nie rozumia�, wydawa�o mu si�, �e rozpoznaje Yuan Changa. Nagle da� si� s�ysze� jeszcze inny g�os. Zniekszta�cony, kobiecy, w kt�rym pobrzmiewa�a z�o��: </p><p>- Nie �artuj sobie ze mnie, stary cz�owieku! Zap�aci�am za us�ug�, a nie dosta�am nic w zamian. Chc� to, co mi pan obieca�. </p><p>- Zbyt si� pani spieszy, milady. Taka impulsywno�� jest bardzo niebezpieczna. Pojawi�a si� pani tutaj, nie czekaj�c na m�j znak. </p><p>- Czy pan nie rozumie mojego zniecierpliwienia? </p><p>- Niecierpliwo�� nie jest dobrym doradc�. Prosz� do mnie nie przychodzi� na skarg�, je�li po wyj�ciu st�d zostanie pani znowu zaatakowana. </p><p>- Jest pan pewien, �e nie mia� z tym napadem nic wsp�lnego? </p><p>Nast�pi�a cisza, kt�ra wyda�a si� Morosiniemu bardziej niepokoj�ca ni� krzyki. Nie by�o w�tpliwo�ci - to Mary Saint Albans. Aldo poczu� si� troch� zaskoczony jej �mia�o�ci�. Sprawa musia�a by� bardzo wa�na, skoro ta kobieta o�mieli�a si� potraktowa� w ten spos�b Chi�czyka bardziej niebezpiecznego ni� w�� dusiciel. Aldo machinalnie dotkn�� rewolweru w kieszeni. Nie zawaha�by si� go u�y�, gdyby trzeba by�o biec Mary na pomoc. </p><p>Nagle da� si� s�ysze� odg�os przesuwanego krzes�a i skrzypienie pod�ogi. Bez w�tpienia Yuan Chang zbli�y� si� do kobiety, gdy� jego g�os by� teraz lepiej s�yszalny. </p><p>- Czy mog� zapyta�, co pani przez to rozumie? </p><p>- To jasne, mog�am si� domy�li�, �e wystawi mnie pan do wiatru. Nie zap�aci�am wystarczaj�co du�o, nieprawda�? </p><p>- To ja poda�em cen�. W istocie by�a umiarkowana... </p><p>- By�a umiarkowana, bo pan nie�le sobie to wszystko zaplanowa�. To takie proste! Przynios�am pieni�dze, pan da� mi to, po co przysz�am, a nast�pnie nas�a� na mnie swoich ludzi, aby odzyskali diament. </p><p>Dwaj pods�uchuj�cy m�czy�ni o ma�o nie krzykn�li z zaskoczenia. </p><p>Yuan Chang si� roze�mia�. </p><p>- Jak na kobiet� jest pani do�� inteligentna. No i bardzo zach�anna - doda� z pogard�. - Ale prosz� si� nie cieszy�, bo zrobi�a pani dok�adnie to, czego oczekiwa�em. </p><p>- A wi�c przyznaje si� pan? </p><p>- Czemu mia�bym sobie zadawa� trud, aby zaprzeczy�? Czy nie zrozumia�a pani, �e suma, o kt�r� prosi�em, by�a niewystarczaj�ca jak na zap�at� za �mier� cz�owieka? </p><p>- Nie by�o mowy o zabijaniu. S�dzi�am... </p><p>- Pani zupe�nie nie panuje nad sob�, je�li chodzi o klejnoty. A teraz nie tylko jubiler, ale jeszcze dwie inne osoby straci�y �ycie. Musia�em zleci� egzekucj� braci Wu, moich wiernych s�ug, bo po odebraniu pani klejnotu nie dostarczyli go mnie. Pokusa okaza�a si� zbyt wielka. Na szcz�cie moi ludzie ich pilnowali i dopadli w chwili, kiedy ci g�upcy chcieli wsi��� na statek, by odp�yn�� na kontynent. Niedorzeczny pomys�, kt�ry bardzo drogo ich kosztowa�. Policja rzeczna znalaz�a cia�a w Tamizie. </p><p>- Czyta�am o tym w gazecie i powinnam by�a si� domy�li�, �e to pana sprawka, ale to mnie nie interesuje. Prosz� odda� mi diament. </p><p>- Chce pani prze�y� kolejny napad? Chcia�bym zachowa� ten kamie� jeszcze przez jaki� czas i jestem nawet got�w odda� pani pieni�dze. </p><p>- Czy to oznacza, �e chce pan czego� innego? Ale czego? </p><p>- Ach! Nareszcie pani zrozumia�a. Rzeczywi�cie zna mnie pani na tyle, by si� domy�li�, �e nie zale�y mi na przetrzymywaniu diamentu, na kt�ry ma pani tak� ochot�. Te zachodnie �wiecide�ka nic dla mnie nie znacz�. </p><p>- Do diab�a! - szepn�� Adalbert. - �mia�o sobie poczyna! </p><p>- Natomiast - kontynuowa� Chi�czyk - celem mojego n�dznego �ywota jest odnajdywanie skarb�w naszych wielkich przodk�w. Cz�� klejnot�w znajduje si� u pani. W zamian za t� b�yskotk� chc� otrzyma� kolekcj� jaspis�w b�d�cych w posiadaniu szanownego ma��onka. </p><p>Cios musia� by� r�wnie okrutny, co nieoczekiwany. Zapad�a cisza, a po chwili lady Mary co� wyj�ka�a; w jej g�osie po raz pierwszy zabrzmia� strach. </p><p>- Chce pan, abym okrad�a m�a? Ale� to niemo�liwe... </p><p>- Ukra�� diament pod nosem Scotland Yardu by�o r�wnie niemo�liwe. </p><p>- Zgadzam si�. Ale nigdy to by si� nie uda�o bez mojej pomocy. </p><p>- Nikt temu nie zaprzecza. Bardzo dobrze odegra�a pani swoj� rol�, wi�c nie mam wcale zamiaru dokona� tego pani r�kami. Prosz� nam tylko u�atwi� zadanie, informuj�c, gdzie znajduje si� kolekcja. </p><p>- W naszym zamku w Kent. W Exton Manor. </p><p>- Dobrze, ale taka wiadomo�� nie jest wystarczaj�ca. Musz� dosta� wskaz�wki i plany, kt�re pozwol� mi skutecznie przeprowadzi� ca�� akcj� odzyskania skarb�w skradzionych nam dawno temu. Kiedy odzyskam cesarskie jaspisy, oddam pani ten kamie�. </p><p>��- Czemu wcze�niej mi pan o tym nie powiedzia�? </p><p>- Jestem bieg�y w sztuce w�dkarskiej; aby z�apa� ryb�, trzeba mie� dobr� przyn�t�, a zanim si� zdobycz wyci�gnie z wody, trzeba zada� sobie trud i troch� j� pom�czy�. I w�a�nie tak post�pi�em, bo znam pani�, lady Mary, i to od wielu lat, wi�c wydawa�o mi si�, �e by� mo�e nie zgodzi si� pani na taki uk�ad. Musia�a pani dojrze� jak owoc, kt�ry nie daje si� zerwa�, gdy jest jeszcze zielony, ale gdy dojrzeje, sam wpada do r�ki. Ale, ale... zamy�li�a si� pani. Czy�by m�j plan nie by� do�� dobry? </p><p>- Jak m�g�by mi si� spodoba�, skoro namawia mnie pan do okradzenia cz�owieka, kt�rego... </p><p>- ...kt�rego nigdy pani nie kocha�a. Jedynym, kt�ry poruszy� pani twarde serce, by� chyba ten m�ody oficer marynarki spotkany na balu u gubernatora Hongkongu. By�a pani w nim szale�czo zakochana, ale pani ojciec nie chcia� o nim s�ysze� i nie dopu�ci�, zreszt� bardzo s�usznie, do waszego zwi�zku. </p><p>- Sk�d pan wie o tym wszystkim? - wyszepta�a kobieta. </p><p>- Nie ma w tym nic dziwnego, Hongkong to ma�a wyspa i bez trudu mo�na si� dowiedzie� wszystkiego o wysoko postawionych osobach. A pani ju� wtedy interesowa�a si� hazardem, wi�c ja zainteresowa�em si� pani�. P�niej zgodzi�a si� pani wyj�� za Saint Albansa ze wzgl�du na jego maj�tek. Dzi�ki temu mog�a si� pani odda� swej pasji kupowania kamieni szlachetnych. Teraz jako �ona jednego z najbogatszych m�czyzn w Anglii mo�e mie� pani wszystko, czego zapragnie. </p><p>- Myli si� pan! Nie jestem nawet pewna, czy Desmond mnie kocha. Jest ze mnie dumny, bo jestem pi�kna. Je�li za� chodzi o moj� pasj�, jak pan to nazwa�, nie przeszkadza mu to, ale sam wydaje o wiele wi�cej na uzupe�nienie swoich zbior�w. S�dz�, �e na jaspisach zale�y mu najbardziej na �wiecie. </p><p>- Tym gorzej dla niego! Czy zgadza si� pani mi pom�c? Tym razem Mary odpowiedzia�a natychmiast zdecydowanym g�osem: </p><p>- Tak. O ile b�d� w stanie co� zrobi�. </p><p>- Kiedy chce si� co� osi�gn��, trzeba sobie zada� nieco trudu. Czy� chrze�cijanie nie m�wi�, �e wiara czyni cuda? Wi�c zadam pytanie inaczej: </p><p>Czy nadal chce pani mie� ten diament? </p><p>Odpowied� by�a natychmiastowa i stanowcza: </p><p>- Tak. Ponad wszystko, i pan o tym dobrze wie. Ale prosz� zostawi� mi troch� czasu, abym mog�a to przemy�le� i si� przygotowa�. Co b�dzie panu potrzebne? </p><p>- Dok�adny plan domu, liczba s�u��cych i zakres ich obowi�zk�w, informacja o zwyczajach panuj�cych w posiad�o�ci, opis jej otoczenia i wszystko, co dotyczy ochrony. W tego typu przedsi�wzi�ciach trzeba by� bardzo dok�adnym. Licz�, �e z pani pomoc� wszystko si� uda. </p><p>- Zrobi�, co b�d� mog�a. Niestety nie znam kombinacji cyfr, kt�re otwieraj� drzwi do pomieszczenia z jaspisami. </p><p>- A wi�c to nie kasa pancerna? </p><p>- Nie. M�j m�� umie�ci� je w piwnicy, kt�rej mury pochodz� z XIII wieku i maj� kilka cali* grubo�ci.� </p><p>* Cal to 2,54 centymetra. </p><p>Opatrzona jest w specjalne drzwi pancerne wykonane przez fachowc�w. Bez znajomo�ci cyfr nie da si� ich otworzy�. </p><p>- To z�a wiadomo��, ale spraw� da si� jako� rozwi�za�. Je�li nie uda si� zdoby� szyfru, spr�buj� za�atwi� spraw� inaczej. Nawet najbardziej dyskretny cz�owiek mo�e sta� si� gadatliwy, je�eli u�yje si� odpowiednich sposob�w. </p><p>Lady Mary krzykn�a, a w jej g�osie pojawi�a si� trwoga. </p><p>- Chcia�by pan zmusi� go do m�wienia? </p><p>- Wszystkie �rodki s� dobre, aby osi�gn�� cel, ale nie chcia�bym tego czyni�. Osobie tak inteligentnej jak pani powinno si� to uda�. Aha, by�bym zapomnia�: niech pani sobie nie wyobra�a, �e z�apie mnie w pu�apk�, informuj�c policj�. Wiem, jak si� zabezpieczy�, a wtedy ju� nigdy nie zobaczy pani R�y Yorku. </p><p>- Po tym, co ju� zrobi�am, nie mam najmniejszej ochoty informowania Scotland Yardu o naszych sprawach... nawet by uratowa� m�a! Jak mam przekaza� informacje? </p><p>- Nie ma po�piechu! Za jaki� czas pojawi si� u pani kobieta i zaproponuje francusk� bielizn�. Niech si� pani nie obawia, b�dzie to Europejka. Prosz� jej przekaza� zapiecz�towan� kopert�. Nast�pnie poinformuj� pani�, na kiedy planuj� akcj�, bo oczywi�cie musi pani by� wtedy w domu, �eby nas wpu�ci�. A teraz prosz� ju� i�� i wi�cej tu nie przychodzi�. Nie lubi� niepotrzebnego ryzyka. </p><p>- Oczywi�cie. Ale zanim p�jd�, czy mo�e mi pan go jeszcze pokaza�? </p><p>- Diament? </p><p>- Tak, wydaje mi si�, �e jego widok doda�by mi odwagi. </p><p>- Dlaczego nie? Zawsze trzymam go w pobli�u. </p><p>Stoj�cy w korytarzu Aldo odwr�ci� g�ow�. Jego spojrzenie spotka�o si� ze spojrzeniem przyjaciela. Ten sam pomys� przyszed� im do g�owy: dlaczego nie skorzysta� z okazji? Mogliby wedrze� si� do pomieszczenia i zabra� kamie�, obezw�adniaj�c wcze�niej Chi�czyka i lady Mary. Wydawa�o si� to niewiarygodnie �atwe. </p><p>Aldo wyci�ga� ju� bro� i k�ad� d�o� na miedzianej r�koje�ci, kiedy Adalbert go powstrzyma� i da� znak, �e pora si� wycofa�, gdy� da�y si� s�ysze� czyje� kroki. Oddalili si� wi�c dyskretnie, starannie zamykaj�c za sob� wielkie drewniane drzwi. Chwil� p�niej podeszli do Bertrama le��cego na dnie ��dki, aby nikt nie m�g� go dostrzec, gdyby przypadkiem przep�ywa�a w pobli�u jaka� inna jednostka. Gdy ich dostrzeg�, z jego ust wyrwa�o si� westchnienie ulgi, ale nic nie powiedzia�. Wsiedli do �odzi i zacz�li energicznie wios�owa�, aby oddali� si� od �Czerwonej Chryzantemy" na bezpieczn� odleg�o��. Milczeli, wi�c dziennikarza z�era�a ciekawo��. </p><p>- Ale was d�ugo nie by�o! - wyrzuci� w ko�cu z siebie, pocieraj�c d�onie, by je rozgrza�. - Czy przynajmniej dowiedzieli�cie si� czego�? </p><p>- Mog� tylko powiedzie�, �e by�o warto zaryzykowa� - stwierdzi� Morosini. - Pods�uchali�my rozmow� Yuan Changa z jak�� nieznan� osob� i to da�o nam pewno��, �e diament jest w r�kach Chi�czyka. Yuan Chang pokazywa� go nawet swojemu go�ciowi... , </p><p>- ...a my z trudem powstrzymali�my si�, aby tam nie wpa�� i nie zabra� Chi�czykowi diamentu - dorzuci� Vidal-Pellicorne. </p><p>- Bo�e! Dobrze zrobili�cie, bo na pewno nie uda�by si� wam ten atak i pewnie ju� p�ywaliby�cie w Tamizie. Je�li wierzy� temu, co si� m�wi o domach Chi�czyk�w, s� tam zapadnie, kt�re pozwalaj� pozby� si� nieproszonych go�ci w spos�b pewny i prosty. </p><p>- Nie przesadzajmy - mrukn�� Morosini. - To pewnie tylko bajki. </p><p>- Je�li chodzi o Azjat�w, to nawet bajki okazuj� si� cz�sto prawd� - stwierdzi� Bertram ze strachem w g�osie. - Wiele s�ysza�em o Yuan Chengu. To dlatego tak si� boj� i jego, i jego otoczenia. - I zmieniwszy nagle ton, spyta�: - To co teraz zrobicie? Opowiecie wszystko komisarzowi Warrenowi? </p><p>- Zastanowimy si�. </p><p>- Lepiej mu powiedzcie, bo inaczej zaraz na mnie napadnie, je�li tylko zamieszcz� na ten temat jak�� wzmiank� w gazecie. </p><p>- O niczym nie pisz, m�j dobry cz�owieku! Przynajmniej na razie - zaprotestowa� Adalbert. - Wydaje mi si�, �e zawarli�my uk�ad. O niczym teraz nie piszesz, tylko nam pomagasz. W zamian b�dziesz mia� histori� na wy��czno��. Czy ju� zmieni�e� zdanie? </p><p>- Ale� nie! Tylko �e cierpliwo�� nie jest moj� mocn� stron�. </p><p>- To du�a wada u dziennikarza! Cierpliwo��, m�j drogi, to sztuka nadziei. Nie napisa� tego Szekspir, ale pewien Francuz o nazwisku Vauvenargues. Prosz� ci�, �eby� to sobie przemy�la�. </p><p>D�wi�k syreny parowca, kt�ry o�wietla� rzek�, przerwa� t� dyskusj�, gdy� m�czy�ni musieli zaj�� si� utrzymaniem stabilno�ci �odzi wstrz�sanej przez fale powstaj�ce za statkiem. Aldo jako prawdziwy W�och, kt�ry ch�tnie ustawi�by na piedestale ka�d� pi�kn� kobiet�, odczuwa� co� w rodzaju smutku z powodu niedawnego odkrycia: lady Mary przyczyni�a si� do tej strasznej zbrodni i bez w�tpienia bra�a w niej udzia�. Zdanie, kt�re us�ysza�, ci�gle powraca�o: �Po tym wszystkim, co zrobi�am, nie mam ochoty informowania Scotland Yardu o naszych sprawach". Jak� wi�c rol� odegra�a w zab�jstwie Harrisona ta czaruj�ca istota, kt�rej anielska twarz nie zdradza�a istnienia tak czarnej duszy? </p><p>Nagle prawda sta�a si� dla niego oczywista. Odegra�a rol� lady Buckingham, gdy� ta prawdziwa, z przyczyn zdrowotnych, nie by�a w stanie uda� si� do sklepu przy Old Bond Street! Oczywi�cie by� tam samoch�d oraz kobieta, kt�ra j� podtrzymywa�a. Mo�e piel�gniarka starej damy, ta, kt�ra nie pozwoli�a Warrenowi wej�� do jej pokoju, informuj�c, �e jest zbyt wzburzona, aby odpowiedzie� na pytania. Czy mo�na podejrzewa�, �e zosta�a wsp�lniczk� lady Mary? Taka wersja wydarze� wyja�nia�a wiele spraw. Za jaki� czas, kiedy pozb�d� si� ju� ciekawskich uszu dziennikarza, planowali zastanowi� si� nad pewn� kwesti�: czy nie nale�a�o poinformowa� o tym wszystkim policji. To rozwi�zanie wydawa�o si� rozs�dne; pozwoli�oby ochroni� lorda Desmonda, kt�rego �ycie by�o bardzo cenne. W obecnej sytuacji jedynie jego talent m�g� uratowa� Anielk� od szubienicy. Lord nie mo�e si� znale�� w centrum straszliwego skandalu, bo straci�by prawo do obrony m�odej klientki. Tak wi�c lepiej poczeka� jeszcze troch�, poniewa� planowany napad mia� nast�pi� dopiero za jaki� czas. </p><p>Jednak tego wieczoru Aldo nie mia� mo�liwo�ci podj�cia jakiejkolwiek decyzji. W momencie kiedy ��d� dop�yn�a do nabrze�a przy doku �wi�tej Katarzyny, u szczytu schod�w, przy kt�rych zamierzali przycumowa�, pojawi�a si� dobrze im znana sylwetka. </p><p>- Witam pan�w! Czy przeja�d�ka by�a udana? Noc raczej zimna, ale na niebie jest tyle gwiazd, �e pewnie chcieli�cie je poobserwowa�. </p><p>W drwi�cym g�osie pterodaktyla czai�y si� jakie� pogr�ki, kt�re jednak nie zepsu�y dobrego humoru Vidal-Pellicorne'a. </p><p>- By�o wspaniale. Gwiazdy s� tutaj tak� rzadko�ci�, �e nie mogli�my si� powstrzyma�. Wy, Anglicy, znacie s�o�ce tylko z opowie�ci przodk�w. A wi�c niech b�d� chocia� gwiazdy! </p><p>- Och, wy, Francuzi, zawsze co� kombinujecie! No to gdzie byli�cie? </p><p>- I tu, i tam! </p><p>- I dop�yn�li�cie do urokliwych brzeg�w Limehouse? Rozumiem was, ten ohydny zak�tek dzia�a stymuluj �co na umys�! Ale sko�czmy te �arty, panowie. My�l�, �e musimy przeprowadzi� szczer� rozmow�. Prosz� za mn�. </p><p>- Jeste�my aresztowani? - zainteresowa� si� Morosini. - Nie ma pan do tego �adnych podstaw. </p><p>- Rzeczywi�cie, �adnych! Zapraszam do mojego biura w Scotland Yardzie, gdzie pocz�stuj� pan�w grogiem lub kaw�. Pewnie z przyjemno�ci� napijecie si� czego� ciep�ego. </p><p>- Ch�tnie, ale nie chcieliby�my panu przeszkadza�. </p><p>- Ale� sk�d. Chcia�bym porozmawia� z wami obydwoma - rzek� Warren, wskazuj�c palcem na Morosiniego i jego przyjaciela. - Nie zmuszajcie mnie, abym wzywa� eskort�. Dzia�ajmy w prosty spos�b. </p><p>- A ja nie zosta�em zaproszony? - wydusi� Bertram, wahaj�c si� mi�dzy uczuciem ulgi i rozczarowania. </p><p>- Nie. Pan mo�e zmyka�, ale niezbyt daleko. Poprosz� pana do siebie troch� p�niej. </p><p>- Ale nie zamknie ich pan? </p><p>Aldo s�dzi�, �e prehistoryczne ptaszysko odleci gdzie� w sin� dal, gdy� r�kawy jego p�aszcza zatrzepota�y niczym skrzyd�a. </p><p>- A m�g�by pan nie wtr�ca� si� do spraw, kt�re pana nie dotycz�? - warkn��. - Niech pan zmyka, m�wi� raz jeszcze, bo inaczej za�o�� panu kajdanki! I prosz� si� stawi�, kiedy dostanie pan wezwanie! </p><p>Po takiej reprymendzie Bertram Cootes rozp�yn�� si� w czelu�ciach nocy niczym d�in, pozostawiaj�c swych towarzyszy z komisarzem. Po chwili pozostali ruszyli do Scotland Yardu. </p><p>Za dnia biura Scotland Yardu nie robi�y dobrego wra�enia, ale noc� by�y naprawd� ponure. Nieprzyjazn� atmosfer� pot�gowa�y wielkie br�zowo-czarne segregatory i zielone lampy z matowymi aba�urami. Go�cie usiedli na krzes�ach, a komisarz rozsiad� si� w fotelu, zam�wiwszy wcze�niej, jak to obieca�, u policjanta dy�urnego dymi�cy grog. Pomieszczenie wype�ni� zapach rumu i cytryny. </p><p>- No dobrze - powiedzia� Warren, wypiwszy p� szklanki grogu. - Kt�ry z was b�dzie m�wi�? Ale najpierw jeszcze pytanie: czy Cootes bra� udzia� w tych dyskretnych odwiedzinach w Czerwonej Chryzantemie? </p><p>- Nie - stwierdzi� Aldo, kt�ry wymieniwszy z Adalbertem porozumiewawcze spojrzenie, postanowi� by� na tyle szczery, na ile to b�dzie mo�liwe. - Strasznie si� boi Chi�czyk�w, wi�c zostawili�my go na stra�y w ��dce. </p><p>- To po co zabierali�cie go ze sob�? </p><p>- �eby pom�g� nam zorientowa� si� na rzece. Ale zanim b�d� kontynuowa�, prosz� mi powiedzie�, sk�d pan wie o naszej eskapadzie. </p><p>- Nie ma w tym niczego tajemniczego. Przypuszcza�em, �e nie skorzysta pan z moich rad, wi�c kaza�em pana �ledzi�. Kiedy zobaczyli�my, �e wsiadacie do �odzi przy dokach, wszystko sta�o si� jasne. Je�li s�dzi� po pa�skiej zatroskanej minie, wydarzy�o si� co�, o czym wcale nie ma pan ochoty mi opowiedzie�. </p><p>Poniewa� nie by�o mo�liwo�ci ustalenia wsp�lnej linii obrony, VidalPellicorne uzna� za stosowne przyj�� przyjacielowi z pomoc�. </p><p>- Ale� wprost przeciwnie. Jeste�my pod wra�eniem tego, co odkryli�my, i musieli�my si� zastanowi�, czy nale�y zawiadamia� policj�, bior�c pod uwag� konsekwencje, jakie b�dzie to mia�o dla os�b trzecich. </p><p>- Hm! Niezbyt jasno si� pan wyra�a panie... Vidal-Pellicorne. Czy dobrze wymawiam pa�skie nazwisko? </p><p>Wymowa by�a niezwykle karko�omna, ale czy to po angielsku, czy po francusku, ludzie zawsze mieli k�opot z wym�wieniem tego nazwiska, wi�c Adalbert zd��y� si� ju� do tego przyzwyczai�. </p><p>- Prawie dobrze. I tak jestem zaszczycony, �e je pan zapami�ta�. </p><p>- S�ucham pana, ksi���. </p><p>Aldo stre�ci� rozmow� mi�dzy Yuan Changiem i dam�, kt�rej twarzy nie uda�o im si� dostrzec. A jej g�os, m�ody i melodyjny, by� z pewno�ci� g�osem osoby wykszta�conej. W tym momencie opowiadania Warren przerwa� mu w p� s�owa. </p><p>- Prosz� nie wciska� mi takich rzeczy! Jestem pewien, �e rozpoznali�cie t� osob�. Czy si� pomyl�, je�li powiem, �e z pewno�ci� by�a to lady Killrenan? Oczy Adalberta i Aida zaokr�gli�y si� ze zdumienia. </p><p>- Sk�d pan o tym wie? </p><p>- �e przychodzi czasem na Narrow Street? Cz�sto si� zdarza, �e ludzie z wy�szych sfer zagl�daj� do szulerni Yuan Changa, ale najcz�ciej s� to m�czy�ni. Je�li jest to samotna kobieta, otaczamy j� pewnym nadzorem. </p><p>- Niezbyt skutecznym! Kilka dni temu zosta�a zaatakowana. </p><p>- To prawda - stwierdzi� niewzruszony Warren - ale dw�ch d�entelmen�w przysz�o jej z natychmiastow� pomoc�, wi�c interwencja z naszej strony by�a zb�dna. Teraz mo�e pan kontynuowa� swoj� opowie��. Mo�e teraz stanie si� ona ja�niejsza. </p><p>- No c� - stwierdzi� Adalbert - chyba musimy powiedzie� wszystko, co wiemy. </p><p>Relacjonuj�c ca�e zdarzenie, Aldo stara� si� obserwowa� wyraz twarzy rozm�wcy, ale nie by� w stanie nic z niej wyczyta�. Niewzruszone oblicze komisarza by�o jak wyrze�bione z granitu. </p><p>- No dobrze! - powiedzia� w ko�cu policjant, wzdychaj�c. - Nie wiem, czy mam bardziej dzi�kowa� panom, czy mo�e szcz�ciu, ale jestem pewien, �e przekazali�cie wa�ne szczeg�y dotycz�ce �ledztwa. Teraz powiedzcie mi, prosz�, sk�d to wahanie, czy mi o wszystkim opowiedzie�? </p><p>- Z powodu strachu, �e lady Ferrals mo�e straci� obro�c�, kt�rego tak bardzo potrzebuje. A tak mog�oby si� zdarzy�, gdyby dzia�alno�� Mary Saint Albans zosta�a nag�o�niona. </p><p>- By�by skandal, gdybym teraz oskar�y� nasz� przedsi�biorcz� dam�, ale nie mam ani takiego zamiaru, ani takiego prawa. </p><p>- Jak to nie ma pan prawa? Powiedzia�em panu przed chwil�, �e jest wsp�lniczk� zbrodni, �e by� mo�e przygotowuje si� do pope�nienia kolejnej, i to panu nie wystarcza? - wykrzykn�� poruszony Morosini. </p><p>- Taki dow�d jest niewystarczaj�cy. Na razie opieram si� jedynie na tym, co us�yszeli�cie - na rozmowie, to wszystko. Dla s�du musz� mie� mocne argumenty. Tym bardziej, �e jeste�cie cudzoziemcami. Potrzebuj� solidnych dowod�w, a uzyskam je, pozwalaj�c lady Killrenan dzia�a�. Je�li ma zosta� zatrzymana, musi si� to sta� w Exton i powinna zosta� schwytana na gor�cym uczynku. </p><p>- Je�li ma zosta� zatrzymana? - zdziwi� si� Aldo, kt�remu nie spodoba�a si� uwaga dotycz�ca stosunku s�d�w brytyjskich do zezna� cudzoziemc�w. - Wydaje si�, �e nie jest pan tego pewien. Czy przypadkiem nie planuje pan j� oszcz�dzi�, podczas gdy nie zawaha� si� pos�a� lady Ferrals do wi�zienia jedynie na podstawie jednego zeznania... Anglika? </p><p>Warren uderzy� r�k� w st� z tak� z�o�ci�, �e pi�trz�ce si� na nim akta podskoczy�y. </p><p>- Prosz� mi nie m�wi�, co mam robi�, panie Morosini! Winny to winny, niezale�nie od jego pozycji. Ale dop�ki nie b�d� mia� oczywistych dowod�w, nie podnios� r�ki na ma��onk� para Anglii i b�d� dzia�a� z konieczn� ostro�no�ci�, gdy� sprawa dotyczy otoczenia rodziny kr�lewskiej. Prosz� nie zapomina�, �e Saint Albansowie s� przyjaci�mi ksi�cia Walii. </p><p>- Ale� wielkie s�owa! Osobisto�ci z Buckingham Pa�ace! Niech pan pos�ucha, komisarzu Warren! Powiedzieli�my panu wszystko, co wiedzieli�my, ale mam ju� do�� s�u�enia za kr�lika do�wiadczalnego... i to kr�lika �le traktowanego. Za pozwoleniem, id� si� po�o�y�. Niech pan radzi sobie sam z tymi pa�skimi Saint Albansami, Chi�czykami, diamentami i ca�� rodzin� kr�lewsk�. Dzi�kuj� za grog! Idziesz, Adal? </p><p>I nie pozostawiaj�c komisarzowi czasu na z�apanie oddechu, Morosini opu�ci� biuro, zamykaj�c za sob� drzwi, kt�re o ma�o nie przytrzasn�y VidalPellicorne'owi r�ki. Adalbert wyduka� kilka s��w przeprosin skierowanych do pterodaktyla, kt�ry wygl�da�, jakby dopiero co wyszed� z r�k wypychacza zwierz�t. Nast�pnie rzuci� si� w �lad za przyjacielem, kt�rego wzburzenie nios�o z tak� pr�dko�ci�, �e Adalbert dogoni� go dopiero w pobli�u stra�nicy. </p><p>Morosini by� tak w�ciek�y, �e Pellicorne uzna�, i� lepiej wezwa� taks�wk�, ni� pr�bowa� go uspokoi�. Nie by�oby to �atwe, gdy� Aldo wyrzuca� z siebie taki potok s��w, jak to potrafi� tylko W�osi, bior�c sobie za cel w�tpliwe pochodzenie wszystkich Anglik�w, a w szczeg�lno�ci komisarza Warrena. </p><p>Kiedy w ko�cu zatrzyma� si� na chwil�, aby z�apa� oddech, Adalbert, kt�ry cierpliwie czeka� na fina� burzy, zapyta� �agodnie: </p><p>- Sko�czy�e�? </p><p>- Jeszcze nie! I m�g�bym tak kontynuowa� przez ca�� noc! To jest niegodziwe, to jest skandaliczne, to jest... </p><p>Zamierza� m�wi� dalej, ale Vidal-Pellicorne powstrzyma� go gromkim stwierdzeniem: </p><p>- To jest normalne, ty uparty w�oski o�le! Ten cz�owiek jest policjantem i do tego wysokiej rangi! S�u�y swojemu krajowi i musi przestrzega� prawa. </p><p>- I ty to nazywasz przestrzeganiem prawa? Pozostawi� na wolno�ci brytyjsk� kryminalistk�, a zamkn�� w wi�zieniu niewinn� i nieszcz�sn� dziewczyn�, kt�rej jedyn� win� okazuje si� fakt, �e jest Polk�, jak ty jeste� Francuzem, a ja W�ochem! Nawet je�li wykrzyczymy mu ca�� prawd�, nie b�dzie nas s�ucha�. Tacy w�a�nie s� Anglicy! </p><p>- �ledztwo policyjne toczy si� tak samo w Pary�u, Rzymie czy Wenecji, powiniene� to wiedzie�. Wi�c przesta� si� rzuca�! </p><p>- Nie rzucam si�, tylko jestem wstrz��ni�ty, �e zostali�my potraktowani w taki spos�b. A chcia�e�, �ebym mu opowiedzia� o maszynie do lodu. Wzi��by mnie za szale�ca. </p><p>- Wcale nie chcia�em, aby� mu o tym opowiada�. Wiesz, �e ta historia wydaje mi si� nieprawdopodobna. </p><p>- Nie taka nieprawdopodobna. Udowodni� ci to! </p><p>- Bo�e, lito�ci! </p><p>Tej nocy Aldo nie wyrzek� ju� �adnego s�owa. Chyba po raz pierwszy w �yciu obrazi� si�, ale poniewa� zbli�a�a si� ju� godzina trzecia, Adalbert nie przej�� si� tym zbytnio, gdy� chcia�o mu si� spa�, a nie rozmy�la� o z�ym humorze przyjaciela. By� tylko zaskoczony, �e Aldo tak szybko powr�ci� do przemy�le� na temat lady Ferrals. W�osi, kiedy kierowali si� sercem, stawali si� nieprzewidywalni! * * * </p><p>By�o par� minut po dziewi�tej, kiedy nast�pnego ranka taks�wka zawioz�a Morosiniego przed Muzeum Wiktorii i Alberta. Otwiera�o swoje podwoje dopiero o dziesi�tej, ale ksi��� uzna�, �e miejsce to b�dzie doskona�ym alibi, je�li ten zbir ze Scotland Yardu zamierza� depta� mu po pi�tach. C� bardziej naturalnego dla wykszta�conego wenecjanina ni� wizyta w muzeum i podziwianie w�oskich rze�b? </p><p>Naturalnie nie uda�o mu si� tam wej��, wi�c odegrawszy rol� zniecierpliwionego turysty, nerwowo spogl�daj�cego na zegarek, krokiem spacerowym skierowa� si� do pobliskiego ko�cio�a w stylu w�oskiego renesansu, gdzie spodziewa� si� spotka� Wand�. </p><p>Poniewa� nigdy wcze�niej tutaj nie by�, przepych panuj�cy wewn�trz bardzo go zaskoczy�; ca�e wn�trze wy�o�ono r�nokolorowymi marmurami. A �e ko�ci�ek nale�a� do niewielkich, a o tej porze tak�e pustawych, szybko dostrzeg� t�, kt�rej szuka�: kl�cza�a i przyjmowa�a komuni�. Zm�wi� wi�c kr�tk� modlitw�, a nast�pnie usiad� przy marmurowej figurze aposto�a, oczekuj�c na zako�czenie mszy, co wkr�tce nast�pi�o. Aldo musia� jednak uzbroi� si� w cierpliwo��, gdy� Wanda, pochylona nad modlitewnikiem, odmawia�a pacierz za pacierzem. W ko�cu podnios�a si� i uda�a po �wiec�, kt�r� zapali�a przed Piet�, w pobli�u miejsca, gdzie czeka� na ni� Morosini. Dostrzeg�, �e kobieta p�acze, a poniewa� nikt inny nie modli� si� przed szacown� kopi� dzie�a Francesca Francii, podszed� bli�ej. Kolejna msza rozpoczyna�a si� w drugiej cz�ci ko�cio�a, wi�c by�o to idealne miejsce do przeprowadzenia rozmowy. </p><p>Na widok Aida Wanda wyda�a okrzyk zaskoczenia i skierowa�a w jego stron� twarz zalan� �zami. Poczu�, �e ogarnia go niepok�j. </p><p>- Co si� dzieje, pani Wando? - spyta� z trosk� w g�osie. - Czy ma pani jakie� z�e wie�ci o lady Ferrals? Niech pani tutaj usi�dzie - doda�, wskazuj�c na �aweczk� mi�dzy murem i konfesjona�em. - Tu mo�emy spokojnie porozmawia�. </p><p>Pozwoli�a si� poprowadzi�, by� mo�e w g��bi duszy zadowolona, �e spotka�a �yczliw� osob�. Zycie w domu zmar�ego pana Eryka, i to w obecno�ci przepe�nionego nienawi�ci� sekretarza, nie by�o chyba zbyt r�owe. Kiedy usiad�a, chwyci� j� za r�k�, czuj�c jej ch��d poprzez r�kawiczk�. </p><p>- Prosz� mi wszystko opowiedzie�. Wie pani przecie�, �e mo�e mi zaufa� i �e chcia�bym pom�c Anielce. </p><p>- Wiem o tym, ksi���, i ciesz� si�, �e pana spotka�am. M�j biedny anio�ek! Jest taka nieszcz�liwa! Coraz gorzej znosi to wstr�tne wi�zienie, a kiedy wczoraj posz�am j� odwiedzi�, by�a bardzo blada, jej pi�kne oczy by�y zaczerwienione od �ez, a jej biednym, drobnym cia�kiem wstrz�sa�y dreszcze. Popada w jak�� chorob�, jestem tego pewna! Niech pan tylko pomy�li: zamkni�ta w czterech �cianach, za strasznymi kratami, zza kt�rych mo�e dostrzec jedynie kawa�ek szarego nieba, ona, kt�ra nie mo�e �y� bez powietrza i zieleni! Ona ginie, ksi���, ona ginie i by� mo�e umrze, zanim zostanie os�dzona! </p><p>I Wanda ponownie zacz�a p�aka�, przerywaj�c szlochy inwokacjami do Naj�wi�tszej Panienki i do jakich� polskich �wi�tych. Domy�laj�c si�, �e ten potok s��w i �zy przynosz� jej ulg�, Aldo postanowi� przeczeka� burz�. Dobrze wiedzia�, �e Anielka dokona�a niew�a�ciwego wyboru, wyobra�aj�c sobie, �e wi�zienie mo�e by� dla niej schronieniem. By�a zbyt m�oda, aby wiedzie�, �e tego rodzaju pu�apka raz zamkni�ta, nie otwiera si� tak �atwo. </p><p>- Nie s�dzi pani, �e czas najwy�szy, aby W�adys�aw Wosi�ski si� ujawni�? I odegra� rol� bohatera? Na co czeka? Czy na to, by s�dziowie za�o�yli peruki i w�o�yli czerwone togi, aby zdecydowa�, czy Anielka ma by� powieszona, czy nie? Je�li pani j� kocha i ma chocia� cie� przypuszczenia, gdzie ukrywa si� W�adys�aw, prosz� mi to powiedzie�, bo wkr�tce mo�e by� za p�no! </p><p>- Ale ja nie wiem, gdzie on jest. Przysi�gam na Naj�wi�tsz� Panienk�. Dlatego bardzo si� boj�. Gdybym wiedzia�a, zaraz posz�abym do niego i opowiedzia�a, jak m�j ma�y anio�ek cierpi, bo on si� tego chyba nie domy�la. Gazety przesta�y o tym pisa� i W�adys�aw pewnie my�li, �e policja kontynuuje �ledztwo. Wi�c woli pozosta� w ukryciu. </p><p>- Przecie� to bzdura! Chyba rozumie, �e je�li policja ma ju� jakiego� domniemanego winowajc�, zadaje sobie znacznie mniej trudu, aby szuka� innego! A tak a propos, lady Ferrals spotka�a si� ju� chyba ze swoim nowym obro�c�? Czy jest z niego zadowolona? </p><p>- M�wi�a, �e jest bardzo zr�czny, ale i surowy. Zarzuca j� gradem pyta�. </p><p>- A co robi ksi��� Solma�ski? Czy on r�wnie� czeka na pomoc z niebios? M�wiono mi, �e d�ugo si� modli� po porwaniu c�rki w dniu jej �lubu. </p><p>- Jest w�ciek�y! Ale w niczym nie pom�g� mojemu biednemu anio�kowi. Tylko raz odwiedzi� j� w Brkton i bardzo �le j� potraktowa�. Obrzuci� j� stekiem obelg, zarzucaj�c, �e zachowa�a si� jak g�upia. Zadawa� wiele pyta�. Chcia� si� dowiedzie�, gdzie jest jej ukochany. </p><p>Znaj�c pochodzenie tego fa�szywego polskiego ksi�cia i pow�d, dla kt�rego wyda� c�rk� za Ferralsa, Morosini nie w�tpi� ani przez chwil� w to, co opowiada�a Wanda. Solma�ski musia� by� w�ciek�y, �e powr�t studenta rewolucjonisty pokrzy�owa� jego pokr�tne, ale misterne plany. W czasie spotkania w Wenecji Szymon Aronow przepowiedzia� �mier� Ferralsa, kt�ra by�a konieczna, aby Solma�ski m�g� po�o�y� �ap� na maj�tku zi�cia. Ale nie przysz�o mu na my�l, �e Anielka mog�aby by� z tego powodu podejrzana. </p><p>- Ma racj�, �e o to pyta�. Przecie� musi ratowa� c�rk�. Pozw�lmy mu wi�c dzia�a� i zastan�wmy si�, co my mo�emy zrobi�. </p><p>Wanda podnios�a w stron� Piety zap�akane oczy i z�o�y�a d�onie w b�agalnym ge�cie. </p><p>- Jakie to wszystko straszne! Przenaj�wi�tsza Panienko, nie mo�emy nic zrobi�. </p><p>- Ale� mo�emy! W�a�nie po to przyszed�em tutaj dzi� rano. Musi mi pani pom�c wej�� do domu Ferrals�w. Chc� przeszuka� gabinet sir Eryka. </p><p>- Chce pan wej�� do domu? - szepn�a przestraszona Wanda. - To niemo�liwe! Sutton nigdy si� na to nie zgodzi! </p><p>- Nie b�dziemy go pyta� o zgod�. No, przecie� to nie jest takie trudne. Wszystko, o co prosz�, to �eby nast�pnej nocy drzwi kuchenne nie zosta�y zamkni�te. Musi mi pani r�wnie� powiedzie�, gdzie znajduje si� gabinet i pok�j Suttona. Musz� pozna� zwyczaje s�u�by i jej rozk�ad zaj��, aby nie natkn�� si� na nikogo. Dodam, �e �ycie Anielki zale�y by� mo�e od tego, co znajd�. </p><p>Wanda nic nie odpowiedzia�a, oniemia�a ze strachu, kt�ry m�g� wyczyta� z jej bladoniebieskich oczu. Aldo tymczasem nalega� dalej: </p><p>- Prosz� mi uwierzy�! Czas najwy�szy, aby od�o�y�a pani na bok mrzonki o romantycznej mi�o�ci i stan�a twarz� w twarz z rzeczywisto�ci�. To, o co prosz�, nie wi��e si� z jakim� wielkim ryzykiem. Kiedy wszyscy po�o�� si� spa�, zejdzie pani do kuchni i otworzy drzwi. Nast�pnie wr�ci pani do swojego pokoju. Ja zajm� si� ca�� reszt�. O kt�rej zamykacie bram� wej�ciow�? </p><p>- O godzinie jedenastej, chyba �e pan Sutton wraca p�niej. Wtedy od�wierny czeka na niego. </p><p>- Zawsze jest na swoim miejscu? </p><p>- Prawie zawsze. Jest stra�nikiem rezydencji do czasu procesu i pe�ni t� funkcj� z du�� powag�. </p><p>- W ka�dym razie nie potrzebuj� du�o czasu, jakie� pi�tna�cie minut do p� godziny, nie wi�cej. Pomo�e mi pani. B�d� u pani oko�o wp� do pierwszej. </p><p>- A je�li pan Sutton wyjdzie? </p><p>- Zadzwoni pani do Ritza. Je�li mnie nie b�dzie, prosz� zostawi� swoje nazwisko jako znak dla mnie, a w�wczas przeniesiemy akcj� na nast�pn� noc. Odwagi, Wando! Naprawd� chcia�bym pom�c pani ma�emu anio�kowi. Niech pani zapyta Naj�wi�tsz� Panienk�, co o tym s�dzi. </p><p>Wanda nie potrzebowa�a do tego zach�ty; ukl�k�a przed Piet� i zag��bi�a w modlitwie, kt�rej �arliwo�� by�a r�wnie wielka, jak strach. Nast�pnie przekaza�a ksi�ciu dok�adny opis wn�trza domu. </p><p>Kieruj�c si� zdrowym rozs�dkiem, Aldo uda� si� do muzeum i zaduma� przez chwil� przed �alem nad �mierci� Chrystusa Donatellego, udaj�c, �e przyszed� w�a�nie po to, po czym wyszed� z budynku. Poniewa� by�a �adna pogoda, postanowi� wr�ci� na piechot�. Mia� nadziej�, �e spacer ostudzi jego wielkie pragnienie udania si� do wi�zienia Brkton w celu zobaczenia Anielki. Pomys� by� niedorzeczny, gdy� Aldo nie mia� przecie� zgody na widzenie, ale �wiadomo��, �e m�oda kobieta by�a cierpi�ca i wyczerpana, sprawi�a, i� ponownie odczu� poryw serca i chcia� zapomnie� o wszystkich k�amstwach, kt�rymi go karmi�a od czasu pierwszego spotkania. Kiedy dotar� do celu, mia� ochot� kontynuowa� drog� do Scotland Yardu, aby poprosi� Warrena o przepustk�. Nie by� to najlepszy pomys�, zwa�ywszy na spos�b, w jaki rozsta� si� z komisarzem ostatniej nocy. Nag�y przyp�yw mi�o�ci w�asnej uchroni� go przed �mieszno�ci�. Morosini pomy�la�, �e tego wieczoru b�dzie pracowa� na rzecz odzyskania przez Anielk� dobrego imienia i to musia�o na razie wystarczy�. Je�li wszystko p�jdzie zgodnie z planem, a tak� mia� nadziej�, ju� wkr�tce uda si� do komisarza w aureoli triumfatora. A wtedy z pewno�ci� dostanie kolejn� przepustk�, by zanie�� dobr� wiadomo�� ukochanej. </p><p>* * * </p><p>Nieliczni sp�nieni przechodnie przechodz�cy przez Grosvenor Square nie zwracali najmniejszej uwagi na m�czyzn� w stroju wieczorowym, kapeluszu, czarnej pelerynie i w bia�ym szalu, z lask� w r�ce, kt�ry przechadza� si� powoli, wdychaj�c �wie�e, nocne powietrze. Taki nocny marek nie by� niczym wyj�tkowym w tej eleganckiej dzielnicy, gdzie d�entelmeni ch�tnie wracali na piechot� z nocnych klub�w, o ile pozwala�a na to pogoda. Ale nikomu, nawet policjantowi, kt�ry na jego widok podni�s� palec do kasku, nie przysz�oby na my�l, �e �w cz�owiek ma zamiar wkra�� si� do cudzego domu. Wykwintny str�j by� wspania�ym alibi i aby je uwiarygodni�, Morosini sp�dzi� ca�y wiecz�r w Covent Garden na przedstawieniu baletowym Giselle. Vidal-Pellicorne, kt�ry zabawi� gdzie� z koleg� z British Muzeum, nie pojawi� si�, wi�c Aldo zjad� kolacj� samotnie w hotelowej restauracji. </p><p>By�o troch� po p�nocy, kiedy zosta� na ulicy sam. Pchn�� furtk� i wszed� na niewielkie schodki prowadz�ce do drzwi kuchennych. Najwyra�niej Wanda dobrze si� wywi�za�a z zadania. </p><p>Wchodz�c do domu, Aldo westchn�� g��boko. W tej chwili nie z�ama� jeszcze prawa, ale kiedy stanie w tych drzwiach, przekroczy granic� dziel�c� �udzi uczciwych od kryminalist�w. M�g� zosta� zatrzymany, wtr�cony do wi�zienia, jednym s�owem bliski by� zniweczenia przyjemnego i pasjonuj�cego �ycia... ale my�l o wi�zieniu przywo�a�a obraz drogiej mu osoby, kt�ra by� mo�e w�a�nie teraz umiera�a. </p><p>- Nie mo�esz si� wycofa�, stary! - powiedzia� do siebie. </p><p>Popchn�� drzwi z nadziej�, �e nie zaskrzypi�. Tak jak mu zapowiedziano, znajdowa� si� w korytarzu ��cz�cym kuchni� i pokoje s�u��cych. W g��bi znajdowa�y si� schody prowadz�ce na wysoki parter. </p><p>Zdj�� buty i wsadzi� je do kieszeni. Prawie po omacku odnalaz� schody i przeszed�szy kilka krok�w, zapali� latark�, kt�r� zabra� na wszelki wypadek. Chwil� p�niej znalaz� si� w wielkim holu i wy��czy� �wiate�ko. Wpadaj�cy przez okna blask ulicznych lamp gazowych wystarczy�, by Aldo m�g� swobodnie porusza� si� po domu. Zobaczy� pi�kne, elipsowate schody prowadz�ce na pi�tro. </p><p>Z �atwo�ci� odnalaz� gabinet Ferralsa. S�siadowa� z ma�ym pomieszczeniem, w kt�rym Sutton przyj�� go kilka dni wcze�niej. Musia� ponownie zapali� latark�, bo g�ste zas�ony przys�ania�y okna. W pewnym sensie by�o to nawet korzystne: nikt z zewn�trz nie m�g� go dostrzec. Musia� teraz odnale�� s�ynn� maszyn� do lodu, kt�ra, jak twierdzi�a ksi�na, sta�a obok biurka, za biblioteczk�. Ale pomieszczenie wy�o�one perskimi dywanami by�o bardzo du�e i pe�ne ksi��ek na rega�ach si�gaj�cych do sufitu. </p><p>- Zastan�wmy si� przez chwil�... Mury nie s� a� tak grube. Gdzie� tutaj musi by� fa�szywa p�ka z atrapami ksi��ek. </p><p>Zdj�wszy peleryn� i kapelusz, i po�o�ywszy je na jednym z foteli, Aldo rozpocz�� przeszukiwanie olbrzymiej biblioteki, rozpoczynaj�c od miejsca w pobli�u biurka. Odzianymi w r�kawiczki d�o�mi przesuwa� po grzbietach wolumin�w, od czasu do czasu wyci�gaj�c do po�owy kt�ry� z nich na ka�dej p�ce. Zabra�o mu to sporo czasu. W pewnym momencie, kiedy ksi��ka, kt�r� chcia� wysun��, ani drgn�a, gdy� by�a trwale po��czona z s�siednimi tomami, zdecydowa� si� poci�gn�� za grzbiet bardziej zdecydowanie. Fa�szywa p�ka si� odchyli�a, obracaj�c na niewidocznych zawiasach. Za ni� Aldo zauwa�y� stalowe drzwi pomalowane na br�zowo. Nie mia�y klamki, jedynie zamek i dziurk� od klucza. Trzeba by�o tylko �w klucz odnale��. Przywr�ciwszy wszystko do stanu pierwotnego, Aldo zacz�� go szuka� w szufladach biurka. </p><p>Wtem drzwi do pokoju otworzy�y si� i kto� krzykn�� od progu przejmuj�cym g�osem: </p><p>- R�ce do g�ry i nie rusza� si�! </p><p>Aldo westchn��, rozczarowany i zirytowany, i pomy�la�, �e ten typek ma chyba uszy psa my�liwskiego. </p><p>John Sutton w jedwabnym, bordowym szlafroku i ze zje�onym w�osem, mierzy� do niego z rewolweru. </p><p>- Mo�e pan opu�ci� bro�, nie jestem uzbrojony - powiedzia� Aldo spokojnie. </p><p>- Nie musz� panu wierzy�, wi�c niech zostanie tak, jak jest. No wi�c, ksi��� - doda� Sutton, z pogard� k�ad�c nacisk na tytu� - teraz grzebiemy w cudzych szufladach? Co chcia�by pan tam znale��? To nie kasa pancerna... </p><p>- Wiem, �e to nie jest kasa pancerna, ale lod�wka elektryczna. W Ameryce nazywaj� to urz�dzenie, o ile si� nie myl�, frigidaire. To jedyny pow�d mojej obecno�ci tutaj. </p><p>Aldo stara� si� zachowywa� nonszalancko, co nie przychodzi�o mu z �atwo�ci� i to z bardzo prozaicznego powodu: trudno jest zachowywa� si� wynio�le, kiedy stoi si� w skarpetkach, nawet, je�li s� jedwabne, przed cz�owiekiem, kt�ry spogl�da na ten szczeg� garderoby. </p><p>- Doprawdy? I s�dzi pan, �e dam si� na to nabra�? - zapyta� Sutton. </p><p>- Powinien pan. Dodam, �e gdyby mia� pan klucz, aby otworzy� drzwi, u�atwi�oby mi to spraw�. Chcia�bym te� zrozumie�, dlaczego nikt, nawet pan, nie wspomnia� o tej maszynie policji. </p><p>- Dlaczego mieliby�my o tym m�wi�? To by�a zabawka sir Eryka. Sam wlewa� do niej wod�, sam j� obs�ugiwa�. Pa�skim zdaniem znajdowa�a si� tam trucizna, kt�r� m�j pan si� otru�? Prosz� wymy�li� co� innego, je�li chce pan si� z tego wywin��. </p><p>- Ale ja wcale nie chc� si� wywin��. By�bym bardzo zadowolony, gdyby pan zadzwoni� do komisarza Warrena i poprosi� go, aby do��czy� do naszej weso�ej kompanii. Tylko trzeba b�dzie znale�� klucz. </p><p>- S�dzi pan, �e opuszcz� bro�, �eby zaj�� si� telefonowaniem? Prosz� by� pewnym, �e zadzwoni� do komisarza, jak tylko poda mi pan prawdziwy pow�d swojej obecno�ci. </p><p>- Sk�d ten up�r? Czy jest pan Irlandczykiem lub Szkotem? Dobrze, sam zadzwoni� do ptero... do komisarza, kt�ry z pewno�ci� zainteresuje si� tym ma�ym urz�dzeniem. A na razie, je�li pan pozwoli, opuszcz� r�ce i w�o�� buty. Niech pan strzela, je�li chce, ale jest mi zimno w nogi. </p><p>Co powiedziawszy, Aldo si� pochyli�. Sekretarz wydawa� si� zaskoczony i mrukn�� pod nosem: </p><p>- To jaka� g�upia historia. S�dzi�em raczej, �e nadal poszukuje pan tego s�ynnego klejnotu... </p><p>- W maszynie do lodu? </p><p>- Kt�, do diab�a, powiedzia� panu o niej? </p><p>- B�dzie pan zaskoczony: ksi�na Danvers. S�dzi, �e l�d produkowany w tym urz�dzeniu mo�e by� szkodliwy. Ale ona nie ma na my�li trucizny; uwa�a, �e proces produkcyjny nie jest w�a�ciwy. Ja wyci�gn��em inne wnioski. </p><p>- Jakie? </p><p>- To proste. Urz�dzenie nie jest zamykane na jaki� specjalny zamek, tylko na zwyk�y klucz, kt�ry wystarczy odnale��. Chyba �e otworzy si� go jakim� innym narz�dziem. Wtedy wystarczy opr�ni� zbiornik z wod� i nape�ni� go wod� z dodatkiem strychniny. </p><p>- To �mieszne! Sir Eryk zawsze nosi� klucz przy sobie. </p><p>- I zabra� go do grobu? Przypuszczam, �e przed autopsj� zdj�to z nieboszczyka ubranie i oddano je rodzinie, w tym przypadku w�a�nie panu, bo jego �ona znajdowa�a si� ju� w wi�zieniu. </p><p>- Nie. Nie zajmowa�em si� t� spraw�. Jego rzeczy zabra� chyba lokaj. </p><p>- Mo�emy go o to zapyta�. </p><p>Obserwuj�c Suttona, kt�ry wydawa� si� zdezorientowany, Aldo podni�s� s�uchawk� telefonu i wykr�ci� numer Scotland Yardu. Jak si� obawia�, Warrena nie zasta�, ale inspektor Pointer obieca�, �e przyjedzie tak szybko, jak to mo�liwe. </p><p>- Za pi�� minut - powiedzia� Morosini - dowiemy si�, co policja s�dzi o naszej r�nicy zda�. A mo�e nie chcia�by pan, aby przyje�d�ali? </p><p>- Co pan sugeruje? </p><p>- Wydaje mi si�, �e to jasne. Gdyby tak przypadkiem to pan doda� do wody trucizn�... </p><p>Oczy Suttona zaokr�gli�y si�, a jego twarz poczerwienia�a od gwa�townego przyp�ywu z�o�ci. </p><p>- Ja? Mia�bym zabija� cz�owieka, kt�rego darzy�em wielkim szacunkiem? Mam ochot� waln�� pana w g�b�, ksi���! </p><p>Z zaci�ni�tymi mocno pi�ciami Sutton rzuci� si� w stron� Aida, lecz powodowany emocjami �le wyliczy� skok. Morosini przesun�� si� w bok jak torreador, kt�ry chce unikn�� ataku byka, i sekretarz uderzy� g�ow� w drzwi lod�wki. To go uspokoi�o. Podnosz�c si�, rzuci� na ksi�cia spojrzenie pe�ne nienawi�ci. </p><p>- Pa�ska historyjka dla naiwnych rozpadnie si� jak domek z kart i zostanie pan zatrzymany za w�amanie. A teraz poka�� panu, czy ten l�d jest zatruty! </p><p>Pospiesznie i niezgrabnie zacz�� przerzuca� zawarto�� szuflady i pude�ek na listy, a� w ko�cu z czego�, co przypomina�o pi�rnik, wyci�gn�� ma�y przedmiot. </p><p>- Oto on! - wykrzykn��. </p><p>- Co pan chce zrobi�? </p><p>- Zobaczy pan. </p><p>Z niskiego stoliczka wzi�� butelk� whisky i szklank�, nape�ni� j� do po�owy, a potem skierowa� si� do maszyny, kt�r� otworzy� odnalezionym kluczem. W lod�wce znajdowa�y si� dwie lub trzy butelki piwa i zbiornik do po�owy wype�niony wod�. W kryszta�owej czarce le�a�o kilka topniej�cych kostek lodu. Sutton zamierza� wzi�� do r�ki jedn� z nich, ale Morosini odepchn�� go, zamkn�� drzwi i opar� si� o nie plecami. </p><p>- Prosz� si� nie wyg�upia�, trzeba poczeka� na przybycie Pointera! Nie mam ochoty, aby znalaz� mnie tutaj w towarzystwie trupa. </p><p>W tym momencie da� si� s�ysze� d�wi�k syreny policyjnej. Wystraszony Sutton usiad� i jednym haustem opr�ni� szklank� whisky, podczas gdy Aldo wyj�� papierosa, zapali� i zaci�gn�� si�. </p><p>- My�li pan, �e tam naprawd� jest trucizna? - zapyta� sekretarz s�abym g�osem. </p><p>- Nie mog� tego stwierdzi� z ca�� pewno�ci�, ale zgodzi si� pan, �e warto sprawdzi� t� hipotez�. Ta historia z saszetk� i �rodkiem przeciwb�lowym wydaje mi si� troch� naci�gana. </p><p>- Zrobi pan wszystko, aby pom�c tej ma�ej ladacznicy... </p><p>- Staram si� tylko dociec prawdy. Je�li mam racj�, nie b�dzie ju� �adnych powod�w do przetrzymywania jej w wi�zieniu. </p><p>- Chyba pan w to nie wierzy. Fakty s� takie, �e sprowadzi�a tutaj kochanka i oboje uknuli spisek, w kt�rego efekcie sir Eryk zmar�. A klucz mo�na ukra�� lub dorobi�. Niech pan te� nie zapomina o tym, co s�ysza�em, i o tym, �e wsp�lnik zbieg�. A j� zatrzymano, bo zosta�a oskar�ona o morderstwo i o pod�eganie do morderstwa. Z pewno�ci� nie zostanie uniewinniona. </p><p>- I pan si� z tego cieszy! - rzek� Aldo, zaczynaj�c si� obawia�, �e Sutton ma racj�. </p><p>- Ale� oczywi�cie! Mo�e pan my�le�, co pan chce! Nigdy nie ukrywa�em, �e jej nienawidz�. Zabi�a lub kaza�a zabi� cudownego, hojnego i dobrego cz�owieka... </p><p>- Bior�c pod uwag� pochodzenie jego maj�tku, mam pewne w�tpliwo�ci. </p><p>- Niech pan sobie my�li, co chce! Nie ma to dla mnie najmniejszego znaczenia! O, s� ju� nasi go�cie. </p><p>- Ucieszy si� pan, jak mnie zatrzymaj�. </p><p>- Wcale nie. Pan mnie nie interesuje. Powiem im o w�tpliwo�ciach ksi�nej Danvers i o tym, �e przyszed� pan tak p�no z wizyt�, aby podzieli� si� ze mn� swoimi podejrzeniami. </p><p>- Jaka wielkoduszno��! Nie jestem jednak sk�onny za ni� podzi�kowa�. </p><p>Inspektor Pointer, poinformowany o ca�ej sprawie, wyrazi� ubolewanie, �e nie pomy�lano o zbadaniu tak interesuj�cego przedmiotu nale��cego do ofiary i pochwali� obu m�czyzn za inicjatyw� w d��eniu do prawdy. Potem razem z towarzysz�cym mu sier�antem wzi�li si� do pracy. </p><p>Zbiornik i czarka z lodem zosta�y wyci�gni�te z du�� ostro�no�ci� i w�o�one do miedniczki, kt�r� owini�to w dwa r�czniki i zabrano do laboratorium Scotland Yardu. </p><p>Ulubiony asystent Warrena o�wiadczy� z szerokim u�miechem, kt�ry ods�oni� kr�licze z�by, �e je�li o niego chodzi, to nie wierzy w obecno�� trucizny w lodzie, gdy� tylko sir Eryk mia� do niego dost�p. </p><p>- Nie wiem, co na to powie komisarz Warren - podsumowa� przed wyj�ciem - ale jestem raczej pewien, �e ca�a ta sprawa go ubawi. </p><p>Morosini nie bra� pod uwag� zabawnej strony ca�ej sprawy. Ale odzyska� troch� nadziei, kiedy nazajutrz odebra� telefon wzywaj�cy go do siedziby policji, a dok�adnie do Warrena. Uda� si� tam czym pr�dzej. </p><p>- To ciekawy pomys� - stwierdzi� komisarz, �ciskaj�c mu d�o�. - Jak pan na to wpad�? </p><p>- Nigdy bym o tym nie pomy�la�, gdyby nie podda�a mi go ksi�na Danvers. Tylko �e ona nie mia�a na my�li trucizny. Dziwi mnie te�, �e nikt nie wspomnia� o tym w odpowiednim czasie, jakby istnia�a jaka� zmowa milczenia. Zastanawiam si�, czy Pointer nie uzna� mnie wczoraj za wariata. </p><p>- Czego pan teraz oczekuje? Przeprosin? - warkn�� Warren. - To pewne, �e by�y zaniedbania. By� mo�e zamierzone ze strony �wiadk�w... </p><p>- Musz� stan�� w obronie lady Danvers. Nie zrobi�a niczego z rozmys�em. </p><p>- Nie s�dz�, aby jej inteligencja pozwoli�a na zrobienie czego� z rozmys�em, a wracaj�c do zaniedba�, trudno je wybaczy� moim ludziom. Z przykro�ci� to m�wi�, lecz mia� pan racj�: w tym urz�dzeniu by�o tyle strychniny, �e zabi�aby konia. Albo wszystkich domownik�w, gdyby mieli dost�p do kostek lodu sir Eryka. </p><p>Gdyby nad Morosinim wzi�� g�r� w�oski temperament, zacz��by krzycze� ze szcz�cia. Ju� dawno nie odczuwa� takiej rado�ci. </p><p>- To wspaniale! - wykrzykn��. - B�dzie wi�c pan m�g� uwolni� lady Ferrals? Och, b�agam, prosz� mi pozwoli� zanie�� jej t� dobr� nowin�! </p><p>- Najpierw musz� poinformowa� adwokata Korony i sir Desmonda, wi�c prosz�, �eby si� pan uspokoi�. W tej chwili nie mo�e by� mowy o uwolnieniu. Zarzuty, kt�re na niej ci���, s� bardzo powa�ne. </p><p>- Ale przecie� ma pan ju� dow�d, �e to nie ta nieszcz�sna saszetka z lekarstwem go zabi�a. </p><p>- Bez w�tpienia, co nie znaczy, �e to nie lady Ferrals jest morderczyni� lub wsp�lniczk�. Zreszt� pan Sutton podtrzymuje oskar�enie, opieraj�c si� na rozmowie, kt�rej by� �wiadkiem. </p><p>- S�dzi�em - stwierdzi� Aldo z gorycz� - �e zgodnie z angielskim prawem ka�dy podejrzany uznawany jest za niewinnego, dop�ki nie udowodni mu si� winy. </p><p>- Bez w�tpienia, ale dop�ki nie znajdziemy Polaka, lady Ferrals pozostanie w wi�zieniu. Pozwalam panu j� odwiedzi�. Prosz� spr�bowa� dowiedzie� si� o tym cz�owieku czego� wi�cej. Jestem przekonany - dorzuci� Warren �agodniejszym tonem - �e to on jest morderc�, ale dop�ki go nie z�apiemy... </p><p>- Niech pan pos�ucha, komisarzu, to niesprawiedliwe i nieludzkie! Dowiedzia�em si�, �e lady Ferrals jest chora, �e coraz gorzej znosi wi�zienie... nie ma przecie� nawet dwudziestu lat! Czy nie mo�e wyj�� na wolno�� za kaucj�? </p><p>- To nie le�y w mojej gestii. Niech pan porozmawia z jej adwokatem... no i niech j� pan odwiedzi. </p><p>Ale kiedy Aldo pojawi� si� w Brkton, nie uda�o mu si� zobaczy� z Anielk�. </p><p>Rozchorowa�a si� i zosta�a przeniesiona do szpitala wi�ziennego. </p><p>Aldo odszed� wi�c sprzed bramy wi�zienia z rozpacz� w duszy.</p></section><section><title><p>Rozdzia� si�dmy </p><p>Liza </p></title><p>Kolejne trzy dni Aldo Morosini prze�y� w nieweso�ym nastroju granicz�cym z depresj�. Zrobiwszy wszystko, co by�o w jego mocy, aby pom�c Anielce, powinien, zgodnie z rad� Szymona Aronowa, zaufa� talentom Scotland Yardu, s�dziom, a nawet samemu Panu Bogu. Ale nie by�o to mo�liwe. Obawia� si� o los m�odej kobiety, a jego strach by� dowodem na to, �e ci�gle jeszcze mia�a nad nim wielk� w�adz�. Nie wierzy� ju� w mi�o��, kt�r�, jak twierdzi�a, �ywi�a do niego, bo ponownie zosta�a kochank� Wosi�skiego. Ale jego szlachetna dusza pragn�a z ca�ych si�, aby Anielka odzyska�a wolno��. Wielki ci�ar spad�by mu z serca i m�g�by spokojnie, wraz z Vidal-Pellicorne'em odda� si� poszukiwaniom R�y Yorku. Jednak w obecnej sytuacji by�o to niemo�liwe: Anielka zaw�adn�a jego umys�em i stawa� si� coraz bardziej nieszcz�liwy. </p><p>Dwa spotkania z Desmondem nie popchn�y sprawy do przodu i da�y Morosiniemu jedynie gorzk� satysfakcj� z mo�liwo�ci rozmowy o Anielce, chocia� adwokat zdawa� si� bardziej zatroskany stanem psychicznym swej klientki ni� stanem jej zdrowia. Wed�ug niego znacznie lepiej by si� czu�a, gdyby wi�cej jad�a. </p><p>- Odmawia jedzenia? - zaniepokoi� si� Morosini. </p><p>- Niezupe�nie, ale je bardzo ma�o. Wydaje si� jej, �e jak b�dzie os�abiona, to wszyscy dadz� jej spok�j. Dop�ki jest w szpitalu, nikt nie mo�e jej odwiedza� opr�cz mnie. Mog� panu powiedzie�, �e gdy tylko wspomn� imi� W�adys�awa, zamyka si� w sobie jak ostryga. </p><p>- Czy kocha go do tego stopnia? </p><p>- S�dz� raczej, �e si� go obawia. .Stra�niczka znalaz�a w jej ��ku bilecik napisany po polsku, w kt�rym gro�ono jej �mierci�, je�li zacznie m�wi�. </p><p>- A jej ojciec? Czy co� robi? Czy co� m�wi? </p><p>- Jest w�ciek�y. To g��wnie z jego powodu, jak s�dz�, zdecydowa�a si� uciec w chorob�, aby nie m�g� jej odwiedza�. Jak tylko j� widzia�, bra� j� na spytki. Jest przekonany, �e c�rka wie, gdzie ukrywa si� Wosi�ski. Zadr�cza� j� pytaniami. </p><p>- A pan? Co pan o tym my�li? </p><p>- �e Solma�ski si� nie myli. Ona co� ukrywa. </p><p>Tego samego zdania by� Adalbert, z t� jednak r�nic�, �e wed�ug niego nie nale�a�o Anielki ponagla�. Powinno si� zaufa� Scotland Yardowi i Warrenowi, kt�rzy z pewno�ci�, wcze�niej czy p�niej, z�api� Polaka, </p><p>- Gdyby dopadli ca�� grup� terroryst�w, by�oby jeszcze lepiej, twoja przyjaci�eczka mog�aby odetchn�� z ulg�. Ale odradzam dzia�ania na w�asn� r�k�. </p><p>Od czasu sprawy z lod�wk� archeolog traktowa� przyjaciela z respektem. Morosiniemu przypad�o to bardzo do gustu, wi�c spogl�daj�c na Adalberta przenikliwie, szepn��: </p><p>- Mia�by� sumienie mnie zostawi�? Zawsze uwa�a�em, �e tworzymy zesp�. </p><p>- W sprawie dotycz�cej diamentu - tak, ale przecie� nie znajduj� si� w gronie rycerzy s�u��cych czaruj�cej Anielce. </p><p>- Przyznaj�, �e w ostatnich dniach troch� ci� zaniedba�em, ale, chocia� nie wiem dlaczego, wydaje mi si�, �e te dwie sprawy jako� si� ��cz�. A ty na jakim jeste� etapie? </p><p>- Dzia�am, dzia�am! S�dz�, �e Szymon Aronow ma racj�, twierdz�c, i� R�a Yorku nigdy nie opu�ci�a Anglii. Ksi��� de Saint Albans odziedziczy� j� po matce, ale nie przekaza� swojemu nast�pcy. W jaki� cudowny spos�b, dzi�ki mojemu przyjacielowi, archeologowi Barclayowi, odnalaz�em jej �lad w XIX wieku. Ksi��� Regent ofiarowa� j� swej ulubionej kochance, pani Fitzherbert. A potem znowu nic nie wiadomo. Lecz to odkrycie doda�o mi energii i mam nadziej�, �e uda mi si� jeszcze czego� dowiedzie�. To ciekawe, �e ten kr�lewski klejnot trafia� zwykle w r�ce faworyt. A tak ju� zupe�nie z innej beczki: czy nie chcia�by� si� przeprowadzi�? Mam do�� tego hotelowego �ycia. A poza tym, bior�c pod uwag� nasz� dzia�alno�� mniej lub bardziej... legaln�, czuliby�my si� swobodniej. </p><p>Propozycja przeprowadzki nie zachwyci�a Morosiniego. Opr�cz tego, �e zawsze lubi� wspania�� atmosfer� hoteli Ritz, nie znajdowa� �adnego wa�nego powodu, aby si� przenie�� do jakiego� nieznanego domu, kt�ry z pewno�ci� nie by�by w jego gu�cie, z konieczno�ci� szukania s�u�by i innymi niedogodno�ciami, kt�re niew�tpliwie by si� pojawi�y. </p><p>- To mia�oby jaki� sens, gdyby�my zamierzali zosta� w Anglii przez kilka miesi�cy, ale je�li o mnie chodzi, wkr�tce wracam do Wenecji. Mam tam przecie� antykwariat, kt�rego musz� dogl�da�. Co do fa�szywego diamentu, Warren zajmuje si� tym osobi�cie. Powiedzieli�my mu wszystko, co wiemy, teraz musi chroni� lorda Desmonda i unieszkodliwi� pi�kn� Mary i Yuan Changa. Natomiast my szukamy prawdziwego diamentu, fa�szywy nas nie interesuje. </p><p>- Chcesz wyjecha� przed rozpocz�ciem procesu? Przecie� mo�esz zosta� powo�any na �wiadka. </p><p>- Nie wyjad� przed procesem. Jak s�dzisz, kiedy mo�e si� rozpocz��? </p><p>- Poinformowano mnie, �e prawdopodobnie nie wcze�niej ni� w styczniu. I tak mo�emy m�wi� o szcz�ciu. Gdyby chodzi�o o �on� para angielskiego, zabra�oby to o wiele wi�cej czasu, gdy� musia�by si� zebra� parlament. W przypadku zwyk�ego baroneta, nawet bardzo znanego, odbywa si� to znacznie szybciej. Co do poszukiwa� R�y Yorku obawiam si�, �e to jeszcze troch� potrwa, bo petarda przygotowana przez Aronowa wystrzeli�a nam w twarz. Wi�c ja jednak szukam mieszkania i sprowadzam wiernego Teobalda, kt�rego dodatkowo mo�e wspom�c brat bli�niak. W przypadku problem�w w dw�jk� stanowi� si�� nie do pogardzenia. </p><p>Aldo zastanawia� si� nad tym pomys�em przez kilka chwil. Nie by� on taki z�y, gdy� znacznie zredukowa�by wydatki, a da�by wi�ksz� swobod� dzia�ania. </p><p>- Zgoda! - o�wiadczy� w ko�cu. - Ale zostan� w hotelu jeszcze przez kilka dni, bo czekam na Hieronima Buteau, kt�ry ma przywie�� kamie�, o kt�rym wspomnia�em lady Ribblesdale. Nie ukrywam te�, �e bardzo intryguje mnie Kledermann. Bankier rangi mi�dzynarodowej prowadz�cy wielkie sprawy jest nadal w Londynie, chocia� zdaje si� nie mie� tutaj nic do roboty. Jaki mo�e by� tego pow�d? </p><p>- Przecie� ci powiedzia�: czeka, a� wyp�ynie R�a Yorku, by j� kupi�. Lepiej ni� ja znasz pasje wielkich kolekcjoner�w. </p><p>- Mo�liwe. Jednak mam dziwne wra�enie, �e on mnie obserwuje. </p><p>Vidal-Pellicorne wybuchn�� �miechem. </p><p>- Ma po temu kilka powod�w: chcia�, �eby� po�lubi� jego c�rk�, a ty zosta�e� kochankiem jego �ony. Ciekawe, kt�ra sprawa interesuje go bardziej. </p><p>- Mam nadziej�, �e �adna, a ju� na pewno nie ta druga. Interesuje si� mn� jako ekspertem od kamieni szlachetnych. Kiedy jeste�my razem, nie m�wimy o niczym innym. </p><p>- To wszystko t�umaczy. Napisz� do Teobalda i zajm� si� poszukiwaniem odpowiedniego mieszkania. </p><p>Kiedy Adalbert opuszcza� lekkim krokiem hotel, gwi�d��c melodi� z operetki Fi Fi, kt�ra robi�a w Pary�u furor� od ko�ca wojny, Aldo uda� si� do hotelu. Zbli�a�a si� u�wi�cona godzina spotka� przy herbacie. </p><p>Spostrzeg�szy w ostatniej chwili ksi�n� Danvers i lady Ribblesdale, Aldo skry� si� za pierwsz� z brzegu ro�lin� w donicy i odczeka�, a� wesz�y do herbaciarni, a nast�pnie ruszy� do windy. Nie mia� ochoty na pogaduszki. Poza tym lady Astor zaczyna�a go denerwowa�, wydzwania�a do niego pod byle pretekstem. Tak wi�c Aldo z jednej strony niecierpliwie oczekiwa� przyjazdu pana Buteau, -� z drugiej �a�owa�, �e opowiedzia� ksi�nej o diademie swej zacnej przyjaci�ki, pani Soranzo. </p><p>Je�li mia� nadziej� na odpoczynek w ma�ym salonie, kt�ry dzieli� z Adalbertem, to si� niestety myli�. Jeszcze nie zd��y� usadowi� si� przy oknie wychodz�cym na zrudzia�e drzewa Green Parku, kiedy zadzwoni� telefon. Pe�en namaszczenia g�os szefa recepcji poinformowa� go, �e pojawi�a si� jaka� m�oda dama i pyta o ksi�cia. Nazywa si� van Zelden. </p><p>- Ju� id�! - wykrzykn�� Aldo i od�o�ywszy s�uchawk�, wybieg� z pokoju gnany niepokojem, kt�ry da�by si� stre�ci� w jednym pytaniu: dlaczego do Londynu przyjecha�a sekretarka, skoro oczekiwa� Hieronima Buteau? Oby nic mu si� nie przydarzy�o! Od czasu gdy Aldo odnalaz� go w Pary�u w stanie granicz�cym z n�dz�, czuwa� nad swoim by�ym nauczycielem z niemal�e synowskim oddaniem. </p><p>Tak, to by�a Mina. Kiedy znalaz� si� w holu, dostrzeg� j� natychmiast. Odziana by�a bowiem w groteskowo staromodny str�j, kt�ry uparcie nosi�a. By� to szary, nijaki kostium (nieco rozja�niony przez bia�� bluzk� z piki), p�askie buty i filcowy kapelusz nasuni�ty na czo�o a� po same okulary. Ruda czupryna �ci�gni�ta w ko�ski ogon z pewno�ci� doda�aby jej wdzi�ku, gdyby zosta�a bardziej starannie u�o�ona. Ca�o�ci dope�nia� szeroki prochowiec. </p><p>Pe�ne rezygnacji westchnienie, kt�re wyda� z siebie Morosini, zmieni�o si� nagle w zdumienie: przed Min� sta� zgi�ty wp� i �miej�cy si� do rozpuku Moritz Kledermann. Przera�ona Mina usi�owa�a go uspokoi�, ale bez skutku. Czego� takiego Aldo nie m�g� tolerowa�! Rzuci� si� w stron� bankiera i chwyci� go za rami�. </p><p>- Czy panu nie wstyd kpi� sobie z tej biednej dziewczyny? Uwa�a�em pana za cz�owieka �wiatowego, a pan zachowuje si� w spos�b niegodny! A pani, czemu tak stoi? Prosz� mi powiedzie�, co si� tu dzieje? Spodziewa�em si� pana Buteau. </p><p>- Trafi� do szpitala San Zanipolo, bo mial zapalenie wyrostka robaczkowego. Teraz ju� wszystko jest w porz�dku, ale nie m�g� uda� si� w tak dalek� podr�... </p><p>Bliska �ez kobieta usiad�a w fotelu, ale Kledermann, kt�rego kr�tka rozmowa Aida i Miny nieco ostudzi�a, natychmiast wtr�ci� si� do rozmowy: </p><p>- Chwileczk�! Oczekuj� wyja�nie�. </p><p>- Pan chyba �artuje? - rzek� Aldo pogardliwie. - Je�li kto� mo�e ��da� wyja�nie�, to w�a�nie ja! Naigrywa si� pan z mojej sekretarki, wi�c powinien by� pan zadowolony, �e nie st�uk�em mu g�by, ale dojdzie do tego, je�li nie zostawi nas pan w spokoju! Mina ma za sob� d�ug� podr� i musi odpocz��. </p><p>- Mina? A jak brzmi jej nazwisko, je�li �aska? - zapyta� bankier szyderczo. </p><p>- Nie wiem, czemu to pana interesuje, ale nazywa si� Mina van Zelden i jest Holenderk�. Czy to panu wystarczy? </p><p>Sytuacja by�a rzeczywi�cie surrealistyczna, bo Kledermann wyda� si� t� wiadomo�ci� bardzo zasmucony. </p><p>- Mog� zrozumie�, �e wyst�pujesz pod innym nazwiskiem - zwr�ci� si� do kobiety - ale to, �e wypar�a� si� swojego kraju, jest niewybaczalne. Wstydzisz si�, �e jeste� Szwajcark�? No i zdejmij te �mieszne okulary. Chc� ci spojrze� w oczy. </p><p>Dziewczyna pos�usznie zdj�a szk�a i spu�ci�a g�ow�. </p><p>- Tak ju� lepiej, ale popatrz na mnie i wyt�umacz, co robisz u boku tego cz�owieka, kt�remu kiedy� chcieli�my zrobi� zaszczyt i ofiarowa� mu twoj� r�k�. Nie chcia� si� z tob� nawet spotka�, pami�tasz? </p><p>Nagle Mina zhardzia�a. </p><p>- To w�a�nie dlatego chcia�am go pozna�. Troszk� si� przebra�am, �eby si� nie domy�li�, kim jestem. Poza tym zawsze ci m�wi�am, �e uwielbiam Wenecj� i �e chcia�abym tam zamieszka�. Wi�c zrobi�am wszystko, by pozna� ksi�cia, tym bardziej �e wykonuje taki pasjonuj�cy zaw�d. </p><p>- I czego si� spodziewa�a�? Ze go oczarujesz? W takim dziwacznym stroju? Chyba kpisz? </p><p>- Wybra�am taki str�j, bo wcale nie mia�am zamiaru go oczarowa�. A ju� na pewno nie po tym, jak zobaczy�am, �e kobiety uganiaj� si� za nim. </p><p>- W takim razie, czemu nie wyjecha�a�? </p><p>- Nie wiem. Najpierw bardzo chcia�am go pozna� i zosta�am ukarana, bo si� zakocha�am. Ale nie w nim! W jego domu i w ludziach, kt�rzy z nim mieszkaj�, bo s� naprawd� cudowni. Czemu mia�am takiego pecha, ojcze, �e musia�am ci� dzisiaj spotka�? </p><p>- No chyba teraz ja musz� si� wtr�ci�! - krzykn�� Morosini, kt�ry przez chwil� by� tak zaskoczony, �e nie m�g� wym�wi� s�owa. - Rozmawiacie sobie tutaj o rzeczach dla mnie niepoj�tych, a ja stoj� jak g�upiec i s�ucham. ��dam wyja�nie�. Si�d�my tam, w�r�d tych ro�lin, i porozmawiajmy, bo mam wra�enie, �e jestem w domu wariat�w. Lub �e zaraz si� tam znajd�. </p><p>Usiedli przy stoliku, do kt�rego natychmiast zbli�y� si� kelner z pytaniem, czy chcieliby co� zam�wi�. </p><p>- To dobry pomys�! - zgodzi� si� Morosini. - Prosz� ma�� w�dk�. A pani, Mino? Czekolad�? </p><p>- Mam na imi� Liza. </p><p>- Nie przyjmuj� tego do wiadomo�ci. Podaj pani czekolad�, przyjacielu. </p><p>Macie tutaj bardzo dobr�, a panienka uwielbia czekolad�. </p><p>- Przynajmniej w tej sprawie jeste� nadal Szwajcark�. To pocieszaj�ce! Ja poprosz� o to samo, co ksi���! - rzek� Kledermann. </p><p>- Doskonale! To podsumujmy! Je�li dobrze zrozumia�em wasz� wymian� zda�, jest pani, droga Mino... </p><p>- Ju� panu powiedzia�am, �e mam na imi� Liza! </p><p>- Ale ja nie mam ochoty nazywa� pani tym imieniem. Panna Kledermann to dla mnie kto� ca�kiem obcy. Natomiast mia�em wiele szacunku i przyja�ni dla Miny van Zelden. Moje otoczenie r�wnie�. Niech pani jeszcze wytrzyma przez jaki� czas. B�d�my dla siebie tym, czym byli�my jeszcze dziesi�� minut temu: szefem i idealn� sekretark�. Powinien j� pan zatrudni�, Kledermann! Trudno jej nie chwali�. Jest mo�e troch� krn�brna, ale jak�e operatywna! </p><p>Oczy dziewczyny wype�ni�y si� �zami i chocia� stara�a si� odwr�ci� g�ow�, Morosini zauwa�y�, �e s� pi�kne. Na Boga! Ich kolor by� fio�kowy! Dwa ciemne i aksamitne jeziora otoczone rz�sami g�stymi niczym trzcina. W g��bi pami�ci us�ysza� nagle g�os pani de Sommieres, m�drej i przenikliwej ciotki. Powiedzia�a mu: �Nawet, je�li nie chcesz dostrzec w niej kobiety, ona jest kobiet�! Maj�c dwadzie�cia dwa lata, ma prawo do marze�!". Ciotka Amelia sugerowa�a, �e Mina jest prawdopodobnie w nim zakochana, ale tu si� myli�a: w�a�nie si� dowiedzia�, co trzyma�o przy jego boku c�rk� bogatego bankiera z Zurychu: urok ksi���cego domu, jego s�u��cych oraz samej Wenecji... </p><p>- No, niech pani przestanie p�aka�. To nie jest przecie� wielka zbrodnia podawa� si� za kogo� innego. Nawet je�li mi troch� przykro. </p><p>- Powiedzia� pan, �e darzy mnie szacunkiem i przyja�ni�. Czy to oznacza, �e teraz, kiedy pozna� pan prawd�, te uczucia uleg�y zmianie? </p><p>- Jak� prawd�? Chcia�a si� pani dowiedzie�, jakim jestem cz�owiekiem, i stwierdziwszy z satysfakcj�, �e ma do czynienia z po�eraczem niewie�cich serc, uwa�a�a pani za zabawne obserwowanie moich poczyna�. Jakbym by� jakim� rzadkim gatunkiem owada! A ja tymczasem obdarzy�em pani� zaufaniem. Wi�c nie wiem, co mam teraz pani odpowiedzie�. Potrzebna mi przynajmniej jedna noc na przemy�lenia. Ale nim si� po�egnamy, za�atwmy sprawy zawodowe. Czy ma pani dla mnie to, co mia� przywie�� pan Buteau? </p><p>Mina skin�a g�ow� i schyli�a si�, aby podnie�� le��cy u jej st�p sk�rzany neseser. </p><p>- Prosz� go tutaj nie otwiera�! Musz� pani podzi�kowa�, �e odby�a t� podr� w tak niebezpiecznym towarzystwie. Pewnie si� pani domy�la, �e gdybym wiedzia� o chorobie mojego przyjaciela Hieronima, nigdy bym si� nie zgodzi�, by pani go zast�pi�a. Taka eskapada jest zbyt niebezpieczna dla m�odej dziewczyny. </p><p>- Dlaczego nie mia�abym tego zrobi�? - spyta�a Mina, odzyskuj�c pewno�� siebie. - Nie tak dawno przewozi�am z Pary�a do Wenecji klejnot r�wnie cenny, je�li nie cenniejszy. </p><p>- Co to by�o? - Kledermann nie m�g� si� powstrzyma� od zadania tego pytania, gdy� ta cz�� dyskusji interesowa�a go coraz bardziej. - Jaki� inny kr�lewski kamie�? </p><p>- Po pierwsze, to nie pana sprawa - sykn�� Morosini - a po drugie, nikt tutaj nie m�wi o klejnocie kr�lewskim. </p><p>- Dobrze, dobrze! - przerwa� bankier. - S�dzi pan, �e nie wiem, co tam si� znajduje? - doda�, wskazuj�c neseser c�rki. - Chce pan sprzeda� klejnot tej na wp� szalonej kreaturze, u kt�rej na pewno b�dzie si� �le czu�. Czy pan si� nad tym powa�nie zastanowi�? Portugal Mirror na g�owie kobiety od befsztyk�w, orzeszk�w ziemnych lub innych r�wnie okropnych produkt�w ameryka�skich? </p><p>- Nie do wiary! - wykrzykn�� Morosini. - Gdzie si� pan, do diab�a, o tym wszystkim dowiedzia�? </p><p>Kledermann zmru�y� oczy. </p><p>- W ogrodzie zimowym ksi�nej, m�j drogi panie! Ukryty za krzewem gardenii, gdzie znalaz�em si� w celu wypalenia cygara, dost�pi�em przywileju przys�uchania si� pa�skiej rozmowie z t� okropn� Av�. Przysi�gam, �e nie zrobi�em tego specjalnie! </p><p>- Tak jak pa�ska c�rka nie zadomowi�a si� u mnie specjalnie, �eby mnie szpiegowa�? Czy to jaka� cecha rodzinna? </p><p>- Powiedzmy, �e jest to zbieg okoliczno�ci. No, panie Morosini, niech mi pan poka�e Portugal Mirror! </p><p>- Niech go pan tak nie nazywa, nie jestem pewien, czy to on! </p><p>- B�d� umia� to oceni�. Prosz� nie zapomina�, �e mam ju� u siebie dw�ch z jego braci. A dla tego klejnotu jestem got�w na wszelkie szale�stwa i nie pytaj�c o cen�, z g�ry j� podwajam. </p><p>- Czy pan oszala�? </p><p>- Zawsze, je�li chodzi o klejnoty. A poza tym uniknie pan trudnych rozm�w. Ci Amerykanie maj� ohydny zwyczaj targowania si� jak lichwiarze. Ta kreatura na pewno zmusi pana do obni�enia ceny. Niech pan pomy�li o swojej starej przyjaci�ce! </p><p>- Przecie� pan mnie nie zna. </p><p>- By� mo�e, ale jest pan szlachcicem, a pana klientka nie. Poza tym mog� obieca�, �e dochowam tajemnicy, co jest w�tpliwe u tej kobiety... no i diament znajdzie u mnie odpowiedni� opraw�. No wi�c, poka�e mi go pan? </p><p>- W ka�dym razie nie tutaj! Mina... </p><p>Nie zd��y� sko�czy� zdania. Czerwona ze z�o�ci m�oda kobieta poderwa�a si� gwa�townie z miejsca, odsuwaj�c tac� i nie przejmuj�c si� ewentualnymi szkodami, jakie mog�a wyrz�dzi�. Nast�pnie po�o�y�a neseser na stole, otworzy�a go i wyci�gn�a z niego paczuszk� owini�t� w zwyk�y papier, starannie zawi�zan� sznurkiem. Rzuci�a j� na kolana Morosiniego. </p><p>- Macie tu te wasze klejnoty!... Tylko to si� dla was liczy, prawda? Wi�c zostawiam was w ich towarzystwie i �egnam. </p><p>Zanim m�czy�ni zd��yli zareagowa�, zamkn�a neseser i szybko odesz�a od stolika, trzepocz�c obszernym prochowcem. Aldo chcia� za ni� pobiec, ale Kledermann go powstrzyma�. </p><p>- To si� na nic nie zda! Nawet je�li pan j� dogoni - co by mnie zdziwi�o, bo biega jak Atalanta, ju� pewnie wsiada do taks�wki! - nie zmusi jej pan do zmiany zdania. Wiem, co m�wi�, to przecie� moja c�rka i jest r�wnie uparta jak ja! </p><p>- Wi�c mamy jej pozwoli� tak odej��, nie wiedz�c, w jakim kierunku si� uda w mie�cie, kt�rego nie zna? </p><p>- Liza zna Londyn jak w�asn� kiesze�! Ma tutaj przyjaci�. Trudno b�dzie zgadn��, gdzie przebywa. Jedno jest pewne: ani pan, ani ja pr�dko jej nie zobaczymy - podsumowa� bankier ze szwajcarskim spokojem, kt�ry wyda� si� Morosiniemu trudny do zrozumienia. </p><p>- Tylko tyle ma pan do powiedzenia? To straszne! To biedne dziecko mo�e nie mie� pieni�dzy, a ja czuj� si� za ni� odpowiedzialny! Ponadto jestem jej winien zap�at�... </p><p>Kledermann poklepa� swego towarzysza po d�oni. </p><p>- Prosz� si� o to nie martwi�! Moja c�rka posiada maj�tek osobisty, od kiedy jest pe�noletnia. Odziedziczy�a go po matce, austriackiej ksi�niczce, kt�ra by�a cudown� kobiet�, lecz, niestety, bardzo s�abego zdrowia. </p><p>- Ksi�niczka austriacka i do tego bogata? Trudno w to uwierzy�; ten kraj jest zniszczony od czas�w wojny, podobnie jak Niemcy. </p><p>- Kraj jest zniszczony, ale �yj� tam przecie� bogaci ludzie. Mo�na do nich zaliczy� rodzin� Adlerstein�w. Wi�c niech si� pan o Liz� nie martwi! </p><p>- Dziwny z pana ojciec. Pana c�rka pracuje u mnie oko�o p�tora roku i je�li si� nie myl�, nie wyje�d�a�a z Wenecji w tym czasie. Nigdy si� nie spotykacie? </p><p>Jedna lub dwie drobne zmarszczki, kt�re pojawi�y si� na czole Kledermanna, zdradzi�y Morosiniemu, �e by� mo�e martwi si� on o c�rk� bardziej, ni� chce przyzna�. Jednak jego g�os by� nadal spokojny. </p><p>- Nie. Nie przyje�d�a do domu od czasu, kiedy po pa�skiej odmowie po�lubienia jej, kt�r� rozumiem, chcia�em przedstawi� jej innego kandydata. </p><p>R�wnie� wenecjanina, bo ona szaleje za tym miastem, kt�ry by� ni� zainteresowany. Ale Liza go nie chcia�a i wynios�a si� z domu. Ten incydent zdarzy� si� zreszt� w tym samym czasie, co awantura z moj� drug� �on�. Nigdy nie znalaz�y wsp�lnego j�zyka i chyba si� nienawidz�. </p><p>Aldo nie mia� co do tego �adnej w�tpliwo�ci. Dobrze zna� Dianor� i m�g� sobie j� wyobrazi� w roli pani domu: z pewno�ci� nie pr�bowa�a dogada� si� z c�rk� m�a, kt�rej obecno�� w domu tylko j� postarza�a. </p><p>- Ale, ale - podj�� temat Kledermann - chcia�bym, �eby mi pan opowiedzia�, w jaki spos�b Liza znalaz�a u pana prac�. </p><p>Morosini opowiedzia� wi�c, jak poznali si� nad rio dei Mendicanti, do kt�rej dziewczyna wpad�a, robi�c nieopatrznie krok w ty�, aby lepiej przyjrze� si� pos�gowi kondotiera Colleoniego na koniu, podczas gdy Aldo wychodzi� z mszy �lubnej jednego z przyjaci�, odprawionej w pobliskim ko�ciele. </p><p>- To by� zwyk�y przypadek - podsumowa�. </p><p>- Niech pan w to nie wierzy! - stwierdzi� bankier, �miej�c si�. - Kiedy Liza czego� chce, zrobi wszystko, �eby to osi�gn��. Je�li pragn�a, jak pan m�g� to us�ysze�, pozna� cz�owieka, kt�ry j� odtr�ci�, najpierw przeprowadzi�a dok�adny wywiad. Prosz� by� pewnym, �e nie m�wimy o przypadku. By� on ca�kowicie zaplanowany. </p><p>- No, ale mog�a si� utopi�, przecie� nie umie p�ywa�! </p><p>- P�ywa lepiej ni� pstr�g! W wieku pi�tnastu lat przep�ywa�a ju� jezioro w Zurychu. M�wi� panu, ona wszystko zaplanowa�a. Nieprawdziwe dane, fa�szywe papiery. Straci� pan bardzo wykwalifikowan� asystentk�. Mo�e teraz wr�ci do domu? </p><p>- Bardzo bym si� zdziwi�. W ka�dym razie nie mog� jej ju� d�u�ej zatrudnia�. Jak ka�dy dobry wenecjanin lubi� maskarady, ale nie u siebie w domu. Musz� mie� absolutne zaufanie do wsp�pracownik�w. Oczywi�cie b�dzie mi jej brakowa�o... Wr��my teraz do sprawy kamienia - doda� Aldo, bior�c do r�ki paczuszk� pozostawion� przez sekretark�. </p><p>- Z przyjemno�ci�! </p><p>Po chwili Aldo Morosini zapomnia� o n�kaj�cych go k�opotach. Zawsze tak by�o, kiedy m�g� podziwia� cudowne klejnoty. Diadem ksi�nej Soranzo by� przepi�kny. Sk�ada�y si� na niego grupy diament�w u�o�one harmonijnie wok� wspania�ego kamienia stanowi�cego �rodek margerytki z pere� i diament�w. Kledermann wpad� w eufori�. </p><p>- Wspania�y! Cudowny! Kr�lewska ozdoba! Z pewno�ci� zdobi� s�ynne czo�a. Daj� sobie g�ow� uci��, �e jest to Portugal Mirror! Musi mi pan go sprzeda�! </p><p>- Ale co powiem lady Ribblesdale? </p><p>- Na przyk�ad, �e pana przyjaci�ka ju� go nie ma lub �e jednak postanowi�a nie rozstawa� si� z nim. Co� pan wymy�li. Nasza Amerykanka nigdy si� nie dowie, �e on jest u mnie. Nie powiem o tym nawet �onie. To najlepszy spos�b, �eby mie� spok�j - doda� z u�miechem. - Gdybym jej si� przyzna�, chcia�aby go w�o�y�. A ja, na moje nieszcz�cie, zbyt �atwo jej ulegam. Czy mo�e mi pan teraz poda� cen�? </p><p>Od czasu kiedy znale�li si� w pokoju hotelowym, Aldo my�la� intensywnie. Gwa�towne rozstanie z Min� - czy uda mu si� nazywa� j� Liz�? - stawia�o go w trudnej sytuacji, poniewa� Hieronim Buteau nadal przebywa� w szpitalu. Morosini wiedzia�, �e b�dzie musia� wr�ci� do Wenecji, by zaj�� si� antykwariatem i bie��cymi sprawami. Dzi�ki Bogu jego sekretarka nie by�a ba�aganiar�, wi�c wszystko na pewno pozostawi�a w ca�kowitym porz�dku. I czeka�o go uczestniczenie w dw�ch aukcjach zapowiedzianych na koniec miesi�ca w Mediolanie i Florencji. To wszystko da mu troch� czasu na przygotowanie si� do rozmowy z lady Ribblesdale. My�l, �e diadem mo�e znale�� si� w jednym z najwi�kszych zbior�w europejskich, nie by�a mu niemi�a. A nawet wydawa�a si� bardziej pocieszaj�ca ni� perspektywa ogl�dania go w ondulowanych w�osach nieco ju� tr�conej rydwanem czasu pi�kno�ci. Wydawa�o mu si�, �e podejmuje w�a�ciw� decyzj�. </p><p>Sprawa zosta�a za�atwiona bardzo szybko. Kledermann nie tylko nie dyskutowa� o zaproponowanej cenie, ale tak jak wcze�niej powiedzia�, podwoi� j�. Rzeczywi�cie Dianora nie przesadza�a, m�wi�c, �e Moritz ma gest. Da� tego dow�d. Aldo widzia� oczyma wyobra�ni rado�� Marii Soranzo, wi�c my�l o rych�ym wyje�dzie nie by�a ju� tak przykra. </p><p>Bo po raz pierwszy Aida nie cieszy� powr�t do domu. Kocha� swoje miasto, dom i jego mieszka�c�w, atmosfer� Wenecji i jej ha�a�liwych, a jednak pe�nych godno�ci obywateli. �adnego podobie�stwa z Londynem, za kt�rym nie przepada�, a jednak... </p><p>Kledermann r�wnie� mia� wyjecha�, lecz w zupe�nie odmiennym stanie ducha: dosta� to, czego pragn��, a kr�tkim spotkaniem z c�rk�, kt�rej nie widzia� od dw�ch lat, zdawa� si� wcale nie przejmowa�. Podsumowa� to wydarzenie dwoma lakonicznymi zdaniami: �Liza w�a�nie taka ju� jest. Nie nale�y stawa� na drodze, kt�r� obra�a". Dla tego spokojnego i zr�wnowa�onego Szwajcara najwa�niejsze by�o to, �e c�rka jest zdrowa i zadowolona. </p><p>M�czy�ni rozstali si� w dobrej komitywie. Aldo zosta� zaproszony do wielkiej posiad�o�ci Kledermann�w w Zurychu. </p><p>- Moja ma��onka, kt�r� pewnie pan pozna�, kiedy mieszka�a w Wenecji, b�dzie niezmiernie zadowolona z odwiedzin i ch�tnie powspomina z panem dawne czasy - zapewni� bankier z niewinno�ci� m�a, kt�ry nie zna dobrze swojej �ony. </p><p>Oczywi�cie Aldo obieca�, �e przyjedzie, ale nie mia� najmniejszego zamiaru tego uczyni�. Nie w�tpi� ani przez chwil�, �e Dianora przyj�aby go z otwartymi ramionami, ale postanowi�, �e b�dzie si� trzyma� od niej z daleka. </p><p>Po wyj�ciu bankiera napisa� do �ady Ribblesdale li�cik zawieraj�cy kilka k�amstw, kt�re jak wiadomo stanowi� podstaw� funkcjonowania spo�ecze�stwa cywilizowanego. Wyja�ni� w nim, �e pojawi�y si� niespodziewane trudno�ci ze strony sprzedaj�cej diadem, wi�c musi uda� si� do Wenecji, �eby spraw� wyja�ni�. Do listu doda� kilka zgrabnych komplement�w i ucieszy� si�, �e w�a�nie zako�czy� t� niefortunn� spraw� i �e przy odrobinie szcz�cia nie us�yszy ju� wi�cej o by�ej pani Astor. </p><p>Ko�czy� w�a�nie to minidzie�o, kiedy pojawi� si� o�ywiony i zar�owiony na twarzy Adalbert, wnosz�c ze sob� zapach panuj�cej na zewn�trz wilgoci. Archeolog by� w doskona�ym humorze. Znalaz� w Chelsea, przy Cheyenne Walk, stary, uroczy dom, w kt�rym mieszka� a� do �mierci malarz Dante Gabriel Rossetti. </p><p>- Wydaje mi si�, �e dobrze si� b�dziesz czu� w tych murach, kt�re zamieszkiwa� artysta w�oskiego pochodzenia, i zobaczysz, jak zadba o nas wierny Teobald, kiedy tylko si� tu pojawi! </p><p>- Nie mam co do tego w�tpliwo�ci. Ale zamieszkasz tam sam, bo ja wracam do Wenecji. </p><p>I opowiedzia� przyjacielowi, dlaczego zmieni� plany. </p><p>- No i do tego - westchn�� Vidal-Pellicorne - musisz znale�� sobie now� sekretark�. Czy to b�dzie �atwe? </p><p>- Chyba nie! Chcia�bym kogo� takiego jak Mina, ale to raczej niemo�liwe. Mina m�wi czterema j�zykami, zna histori� sztuki r�wnie dobrze jak ja i potrafi odr�ni� turmalin od ametystu. Jest poza tym dobrze zorganizowana, zabawna i pe�na poczucia humoru, mimo �e mo�e wydawa� si� troch� szorstka w obej�ciu. Ale by�o przyjemnie pos�ucha�, jak si� �mieje. Mo�e dlatego, �e nie zdarza�o si� to zbyt cz�sto. Gdzie znajd� podobn� per��? </p><p>Aldo m�wi�, a Adalbert spogl�da� na niego z lekkim u�miechem. </p><p>- To mo�e by� trudne. Nie lepiej spr�bowa� odnale�� Min�? - powiedzia�. - Zapewne pojecha�a do Wenecji, bo podobno z mi�o�ci do niej znalaz�a si� u ciebie. Chyba zostawi�a tam jakie� rzeczy, na kt�rych jej zale�y i kt�re b�dzie chcia�a odzyska�. Skoro te� wyje�d�asz, mo�e b�dziesz mia� szcz�cie i... </p><p>- Nie wiem tylko, czy to rzeczywi�cie b�dzie szcz�cie. Teraz, kiedy si� dowiedzia�em, kim naprawd� jest, nasze relacje nie b�d� ju� takie same. Gra sko�czona i mo�e lepiej, je�li ka�de z nas p�jdzie w swoj� stron�. Jedyne, co mnie teraz martwi, to fakt, �e nie mog� powiedzie�, kiedy tutaj wr�c�. </p><p>- Zaraz jak ten tw�j Buteau dojdzie do siebie. Przecie� nie kierujesz fabryk�, wi�c z sekretark� czy bez niej, z pewno�ci� sobie poradzisz. Za kilka tygodni b�dziesz m�g� przyby� z powrotem. Na razie poradz� sobie sam w prowadzeniu poszukiwa�. </p><p>- Wiem, �e mog� na tobie polega�, ale martwi� si�, �e nie dotrzymam s�owa danego Szymonowi Aronowowi. </p><p>- Na razie nie ma jeszcze powodu, by� czyni� sobie wyrzuty. S�dz�, �e tym, co ci sprawia przykro��, jest my�l, �e musisz oddali� si� od wi�zienia Brixton. </p><p>- To prawda. W ko�cu zrozumia�em, �e nie mog� si� wiele spodziewa� po Anielce i �e nigdy si� nie dowiem, czy mnie naprawd� kocha, ale bardzo chcia�bym pom�c jej wyj�� na wolno��. </p><p>- Postaram si� zast�pi� ci� r�wnie� w tej sprawie. Spr�buj� nawi�za� dobry kontakt z jej adwokatem i b�d� ci� informowa� na bie��co o post�pie sprawy. </p><p>- Dzi�kuj�. Ale nawet gdyby ten przekl�ty W�adys�aw stan�� na twej drodze, nie rozpoznasz go, bo przecie� nigdy go nie widzia�e�. Ja pozna�bym go natychmiast. Poza tym jest jeszcze ta sprawa dotycz�ca Yuan Changa i lady Mary, kt�rej nie chcia�bym spuszcza� z oczu... </p><p>- To mo�e zaj��by� si� wszystkimi �ledztwami prowadzonymi przez Scotland Yard? Zrozum, cz�owieku, �e to ju� nas nie dotyczy! Co do Anielki, proces nie rozpocznie si� z pewno�ci� w przysz�ym tygodniu. Wi�c zacznij si� pakowa�. A ja tymczasem zadzwoni� do recepcji, �eby zrobili ci rezerwacj� na statek i poci�g. Im szybciej znajdziesz si� w domu, tym lepiej. </p><p>Adalbert w�o�y� tyle zapa�u w przemow�, �e rozz�oszczony Morosini nie m�g� powstrzyma� si� od stwierdzenia: </p><p>- S�owo daj�, jak tak dalej p�jdzie, to chyba uwierz�, �e jeste� zadowolony z mojego wyjazdu! </p><p>- Co te� opowiadasz! Je�li chcesz zna� prawd�, jedyne, co mnie cieszy, to �wiadomo��, �e nie b�d� ju� musia� s�ucha� twoich bezpodstawnych narzeka�. Poza tym, je�li si� pospieszysz, to mo�e spotkasz Min� na statku lub w poci�gu. Bo my�l�, �e najbardziej boli ci� fakt, i� od ciebie odesz�a... </p><p>- Chyba ca�kiem zg�upia�e�. </p><p>- Wcale nie. Czy tego chcesz, czy nie, zale�y ci na niej. Wi�c je�li uda ci si� j� odnale��, schowaj dum� do kieszeni i spr�buj si� z ni� dogada�. Bo to najlepszy spos�b, aby� m�g� tu szybko wr�ci�. </p><p>Nazajutrz Aldo wsiad� na statek, aby przez Dover dosta� si� do Calais, a nast�pnie poci�giem do Pary�a, gdzie mia� w planie kr�tki post�j przed przesiadk� na Simplon-Orient-Express*. Martwi� si�, �e nie b�dzie m�g� nawet zje�� obiadu u ciotki Amelii. O tej porze roku i tak z pewno�ci� podr�owa�a po Europie... </p><p>* W1919 r. zosta� otwarty, najd�u�szy w tamtych czasach, kolejowy tunel Simplon wydr��ony w masywie Monte Leone.� </p><p>Nie chcia�, aby Adalbert odprowadza� go na dworzec. Nie cierpia� po�egna� na peronach, gdzie kilka minut czasami wydawa�o si� zbyt kr�tkie, a czasem d�u�y�o si� w niesko�czono��. Poza tym po�egnanie z m�czyzn� uwa�a� za �mieszne, a widok Vidal-Pellicorne'a machaj�cego mu chusteczk� nie poprawi�by wisielczego humoru Aida. Do tego ta okropna pogoda: deszcz i wiatr zapowiada�y, �e na kanale la Manche �o��dki pasa�er�w zostan� poddane wstrz�som. </p><p>Uda�o si� jednak przep�yn�� bez wi�kszych sensacji. Dotar�szy do Pary�a, Morosini nada� baga�, a nast�pnie, maj�c wolny czas i wolne r�ce, wezwa� taks�wk� i kaza� si� zawie�� na ulic� Alfred-de-Vigny, gdzie, jak przypuszcza�, zastanie tylko starszego lokaja Cypriana, gdy� markiza i panna du Plan-Crepin podr�owa�y po Italii. </p><p>Dzi�ki niemu podr� Orient Expressem, skr�cona do 56 godzin, przebiega�a m.in. przez Lozann� i Wenecj�. Poci�g kursuj�cy t� po�udniow� lini� zwany by� Simplon-Orient-Express i sta� si� najwa�niejszym po��czeniem Pary�Stambu�. </p><p>- Przy odrobinie szcz�cia pojawi� si� u mnie - stwierdzi� pocieszony t� my�l�. </p><p>Korzystaj�c z okazji, troch� si� od�wie�y�, zadzwoni� do przyjaciela Gilles'a Vauxbruna, antykwariusza z placu Vand�me, i um�wi� si� z nim na obiad. Mieli si� spotka� o wp� do pierwszej w restauracji U Alberta, jednej z najlepszych w Pary�u, kt�ra mie�ci�a si� na Polach Elizejskich naprzeciwko hotelu Claridge. </p><p>Poniewa� paryska jesie� zwykle by�a o wiele cieplejsza od londy�skiej, Aldo dojechawszy do placu Zgody, zamierza� przej�� si� najpi�kniejsz� alej� na �wiecie. Mia� nadziej� nacieszy� si� �agodnymi promieniami s�o�ca prze�wituj�cymi przez zrudzia�e li�cie drzew. Planowa� te� zatrzyma� si� na chwil� przy karuzelach, na kt�rych dzieci na drewnianych konikach usi�owa�y z�apa� za pomoc� pr�t�w, przypominaj�cych dratw� szewca, metalowe pier�cienie. To dziecko, kt�re z�apa�o po kilku okr��eniach najwi�cej k�, w nagrod� otrzymywa�o cukrow� wat�. </p><p>Ale tego ranka nie by�o tam prawie nikogo. Mo�na by rzec, �e szar�wka przyp�yn�a z Morosinim tym samym statkiem, bo niebo pokry�o si� nagle chmurami, zacz�� wia� silny wiatr i w ko�cu lun�� deszcz. W tej sytuacji Aldo pospiesznie uda� si� do restauracji, gdzie przyby� przed um�wionym czasem. Sala by�a jeszcze pusta, ale us�u�ny kelner poprowadzi� go do zarezerwowanego stolika, informuj�c jednocze�nie, �e pan Albert przyjdzie za chwil�. Morosini by� znany w tym miejscu, gdy� jada� tu wielokrotnie w czasie pobyt�w w Pary�u. Pan Albert za�, kt�ry sta� si� s�ynnym szefem hotelu U Maksima, by� Szwajcarem z Hun. Zdobywa� zawodowe szlify w r�nych arystokratycznych domach i luksusowych restauracjach, po czym otworzy� hotel i sta� si� najs�ynniejszym hotelarzem w Pary�u. </p><p>W�a�nie pojawi� si� na horyzoncie i zmierza� w stron� stolika, przy kt�rym Morosini, dla zabicia czasu, czyta� gazet�. </p><p>Wtem w drzwiach stan�a wysoka, szczup�a i bardzo elegancka m�oda kobieta w aksamitnym ciemnozielonym p�aszczu podbitym lisem r�wnie rudym jak burza jej w�os�w, na kt�rych tkwi�a zawadiacko ma�a, tr�jk�tna czapeczka z takiego samego materia�u. </p><p>- Albercie! - wykrzykn�a dama. - Mam nadziej�, �e nie odm�wi mi pan go�ciny! To takie prostackie pojawi� si� przed czasem, ale kiedy wychodzi�am od Guerlaina, zaskoczy� mnie deszcz, wi�c pomy�la�am, �e poczekam tutaj na mojego kuzyna Gasparda. </p><p>- Panienka Liza? - wykrzykn�� Albert Blazer, ruszaj�c w stron� przyby�ej, aby zabra� od niej stert� pakunk�w. - C� za rzadka przyjemno��! Nie widzia�em pani chyba dwa lata! Czy mog� spyta�, co si� z pani� dzia�o? </p><p>- Och, nic takiego. Podr�owa�am troch� tu i �wdzie. Jestem w Pary�u tylko przejazdem, bo chcia�am zrobi� zakupy. </p><p>- Czy wysz�a pani za m��? </p><p>- Och nie, niech mnie r�ka boska broni! Mam nadziej�, �e znajdzie pan dla mnie jakie� spokojne miejsce. Zawsze roi si� u pana od go�ci.., </p><p>- Ale� oczywi�cie. Prosz� za mn�! Usadowi� pani� w rotundzie. Tam gdzie moich ulubionych klient�w. </p><p>I skierowa� si� w stron� stolika stoj�cego blisko miejsca, kt�re zajmowa� Morosini. M�czyzna zastanawia� si� w�a�nie, jak ma post�pi�: czy ukry� si� za gazet�, czy podej�� do swej by�ej sekretarki. </p><p>Gdyby Albert nie nazwa� jej po imieniu, Aldo m�g�by nie rozpozna� Miny w tej pi�knej kobiecie. Jej twarz by�a taka sama, a jednak inna. Na ma�ym nosku ci�gle tkwi�y te same piegi, ale szk�a okular�w nie przys�ania�y ju� blasku oczu otoczonych g�stymi rz�sami podkre�lonymi makija�em r�wnie delikatnym jak ten, kt�ry wydobywa� kontur roze�mianych ust. Dekolt ods�ania� d�ug� i delikatn� szyj�, do tej pory zawsze ukryt� w bluzkach z wysokim ko�nierzem. Nie m�g� uwierzy� w�asnym oczom! Z jakiego powodu ta czaruj�ca istota ubiera�a si� tak dziwacznie prawie przez dwa lata? </p><p>Zdecydowa� si� powsta� i przywita�. Zobaczywszy go, zblad�a i zrobi�a krok do ty�u. </p><p>- Albercie, prosz� znale�� mi stolik gdzie indziej! Mo�e bli�ej drzwi... </p><p>Ju� mia�a odej��, kiedy Aldo do niej podszed�. </p><p>- Prosz� zosta�! To ja zmieni� miejsce, ale porozmawiajmy przez chwil�. Wydaje mi si�, �e to konieczne. Kilka s��w wyja�nienia dobrze nam zrobi. Albercie, czy mo�e nas pan na moment zostawi� samych? Odprowadz� pann� Kledermann do jej stolika - rzuci� w stron� Szwajcara zaskoczonego takim rozwojem sytuacji. </p><p>- Oczywi�cie, ksi���, je�li tylko panna Kledermann na to si� zgadza. </p><p>M�oda kobieta waha�a si� przez dwie, trzy sekundy. </p><p>- Dlaczego nie? Mo�emy porozmawia�, skoro chwilowo jeste�my sami. Nie ma te� �adnego powodu, by nie m�g� pan zje�� tutaj obiadu. Wystarczy tylko, �eby Albert zmieni� nam stoliki. </p><p>Usiad�a, rozchylaj�c szerzej futrzany ko�nierz p�aszcza i rozsiewaj�c zapach perfum, �wie�y i lekki, kt�re wra�liwy nos Aida natychmiast rozpozna� - Po ulewie, wi�c bior�c pod uwag� okoliczno�ci... Przez dobr� chwil� Aldo milcza�, przygl�daj�c si� Lizie. </p><p>- No wi�c? - rzuci�a niecierpliwie. - Co chce mi pan powiedzie�? </p><p>- W tej chwili nic takiego. Patrz� na pani� i pr�buj� zrozumie�. .. </p><p>- Co zrozumie�? </p><p>- Sk�d mia�a pani tyle odwagi, �eby zakopa� si� �ywcem w te dziwaczne �achmany, w kt�rych kaza�a nam si� pani ogl�da�. </p><p>- To by�o konieczne, aby osi�gn�� cel, kt�ry sobie za�o�y�am: chcia�am pozna� pana i wej�� do tego wspania�ego domu, jednego z najpi�kniejszych w Wenecji. To poci�ga�o mnie najbardziej. Chcia�am tam zamieszka�, a tak�e pozna� cz�owieka, kt�ry, straciwszy wszystko, wola� pracowa�, ni� zawrze� korzystne ma��e�stwo. To nie zdarza si� cz�sto. </p><p>- Rozumiem, ale czemu si� pani przebiera�a? Czemu po prostu nie poda�a pani tylko fa�szywego nazwiska. Mia�a pani wszystkie atuty, �eby mnie oczarowa� - doda� ze s�odycz� w g�osie. </p><p>Ale ta s�odycz jej si� nie spodoba�a. </p><p>- Po co mia�abym pana oczarowywa�? �eby zosta� jedn� z pana kochanek? </p><p>- A czy by�o ich tak wiele? </p><p>- Nie wiem, ale s�ysza�am o kilku. By�a jaka� kobieta w Wenecji i inna w Mediolanie. Fakt, te przygody nie trwa�y d�ugo i �adna z kochanek nie zamieszka�a w pana domu. A ja w�a�nie tego chcia�am: zamieszka� w starych, pe�nych historii murach i ch�on�� ich atmosfer�, s�ucha� tego, co m�wi�. By�o to mo�liwe dzi�ki temu, kim si� sta�am: nijak�, lecz inteligentn� i skuteczn� sekretark�, tak�, z kt�r� trudno si� rozsta�. Mog�am tam pozna� wspania�ych ludzi - Cecin�, pe�n� ciep�a i dobroci, wulkan energii i r�g obfito�ci, majestatycznego Zachariasza, gondoliera Ziana i pokoj�wki bli�niaczki, pana kuzynk� z jej zami�owaniem do muzyki i pi�knych przedmiot�w... Powinnam panu podzi�kowa�. By�am szcz�liwa. </p><p>- To prosz� wr�ci� do pracy. Nie musi pani przecie� rezygnowa�. Zmieni�a si� pani, ale... </p><p>Szybkim ruchem Morosini pochwyci� j� za r�k�, ale kobieta wyrwa�a j� natychmiast. </p><p>- Nie. To ju� nie jest mo�liwe. Wszyscy by ze mnie kpili, a tego bym nie znios�a. Zreszt�... nie wiem, czy i tak zosta�abym u pana d�u�ej. </p><p>- Dlaczego? Mia�a pani ju� do�� tego przebrania? </p><p>- Nie, ale pracowa� u kawalera, to co innego, ni� pracowa� u m�czyzny �onatego. </p><p>- A kto pani powiedzia�, �e zamierzam si� �eni�? </p><p>- A nie my�la� pan o tym na wiosn�, podczas pobytu u pani de Sommieres? </p><p>By� pan bardzo zakochany w tej polskiej hrabiance. </p><p>- Przecie� by�em go�ciem na jej weselu. </p><p>- Tak, ale mia� pan po temu swoje powody. A dzisiaj przecie� to ma��e�stwo ju� nie istnieje! </p><p>- To prawda. Lady Ferrals jest w wi�zieniu. </p><p>- Wiem, mo�e zosta� skazana na �mier� za morderstwo. Po pana wyje�dzie z Wenecji czyta�am angielskie gazety. Zapewne jest pan bardzo nieszcz�liwy? Rozumiem, czemu chce mnie pan przekona�, �ebym wr�ci�a. Moje odej�cie zmusi�o pana, wbrew woli i ch�ci, do wyjazdu z Anglii. Czy� nie mam racji? </p><p>- Przyznaj�, ma pani racj�. Ale poza spraw� pani Ferrals zatrzymywa�y mnie tam r�wnie� inne wa�ne sprawy. </p><p>Panna Kledermann po raz pierwszy u�miechn�a si� do Aida, ale by� to u�miech pe�en ironii. </p><p>- Wa�ne sprawy? Fa�szywy diament Burgundczyka, kt�ry sprz�tni�to panu sprzed nosa, niestety za cen� ludzkiego �ycia? Prosz� tylko nie m�wi�, �e on zn�w pojawi si� na rynku. </p><p>- Dlaczego nie? Wierz� w to r�wnie� w Scotland Yardzie. Maj� nawet jaki� �lad. Wi�c nie wolno traci� nadziei. M�j przyjaciel Vidal-Pellicorne zosta� w Londynie. B�dzie mnie informowa� na bie��co. </p><p>- No to wszystko jest jak nale�y. S�dz�, �e musimy si� ju� po�egna�. Domy�lam si�, �e czeka pan na pana Vauxbruna. </p><p>- To prawda. A pani? </p><p>- Czekam na kuzyna Gasparda Grindela. Kieruje tutaj francusk� fili� banku Kledermanna. To dobry przyjaciel. </p><p>Liza si� odwr�ci�a, daj�c w ten spos�b do zrozumienia, �e rozmowa jest zako�czona. Ale Morosini nie umia� odej��. Nie jest tak �atwo wymaza� dwa lata wsp�lnego �ycia i owocnej wsp�pracy. Chcia� porozmawia� jeszcze przez kilka minut. </p><p>- Nie b�d� niedyskretny, je�li zapytam, jakie ma pani teraz plany? </p><p>- Nie mam �adnych. </p><p>- I b�dzie pani mog�a zapomnie� o Wenecji? </p><p>Za�mia�a si� lekko z wyra�n� kpin�. </p><p>- Czy�by w tak zawoalowany spos�b pyta� pan, czy b�d� mog�a zapomnie� o panu? S�dz�, �e tak! Gorzej z Wenecj�. Na razie jad� do Wiednia, do mojej babci. Ach! W�a�nie nadchodzi Gaspard! </p><p>W drzwiach stan�� kto� przypominaj�cy nordyckiego bo�ka o blond w�osach i szerokim u�miechu, kt�ry Aldo uzna� za niesympatyczny. </p><p>Widz�c kuzynk� rozmawiaj�c� z nieznajomym, m�czyzna zatrzyma� si�, ale Liza przywo�a�a go ruchem d�oni. Dokona�a prezentacji, przedstawiaj�c Morosiniego jako �przyjaciela poznanego w Wenecji" w czasie ostatniego jej tam pobytu, po czym wyci�gn�a do niego r�k� na po�egnanie, wi�c Aldo si� uk�oni� i odszed� do swojego stolika. </p><p>Zreszt� w tej samej chwili na wprost niego pojawi� si� Gilles Vauxbrun, u�cisn�wszy po drodze d�o� Alberta Blazera. Ale wzrok przybysza wlepiony by� w Liz�, kt�rej stolik oddziela�a od stolika Aida donica z kwitn�cym krzewem. </p><p>- Czy to jaka� pary�anka, kt�rej nie mia�em jeszcze okazji pozna�? - spyta� o�ywiony. - Jest czaruj�ca. Powiniene� mnie przedstawi�. </p><p>- Po pierwsze jest Szwajcark�, a po drugie ju� j� pozna�e�. </p><p>- Jeste� pewien? Pami�ta�bym o tym. </p><p>- Nazywa�a si� Mina van Zelden i by�a moj� sekretark�. - Co? </p><p>- Dobrze us�ysza�e�. To w�a�nie Mina, w stroju od Madeleine Vionnet lub Jeana Patou. Jej prawdziwe nazwisko to Kledermann, Liza Kledermann, i jest c�rk�... </p><p>- Bankiera kolekcjonera? </p><p>- W�a�nie! A teraz, je�li chcesz, �ebym opowiedzia� ci ca�� histori�, zam�w szybko co� do picia, bo bardzo tego potrzebuj�. </p><p>Podczas gdy Aldo relacjonowa� przyjacielowi wydarzenia z ostatnich czterdziestu o�miu godzin, sala wype�nia�a si� go��mi. Pojawili si� politycy witaj�cy si� z przewodnicz�cym rady, Raymondem Poincare, kt�ry usiad� przy stoliku z dwoma sekretarzami stanu, znane damy, jak �piewaczka Marta Chenal i poetka Anna de Noailles, otoczona wianuszkiem wielbicieli jej talentu, poeta Paul Geraldy i jeszcze wielu innych mniej znanych go�ci, z radosnym wyrazem twarzy oczekuj�cych na dobry obiad. Wszechobecny gwar nie pozwoli� Morosiniemu przys�uchiwa� si� rozmowie, kt�r� Mina prowadzi�a z kuzynem. </p><p>Zreszt� nie przebywali w restauracji zbyt d�ugo. Wkr�tce odeszli, �egnani przez Alberta i �cigani wzrokiem Aida, kt�ry poczu� lekki ucisk w sercu, kiedy obrotowe drzwi zagarn�y pi�kn� dziewczyn�. Nie doko�czywszy posi�ku, zapali� papierosa. Vauxbrun zjad� swoj� porcj� i spyta�: </p><p>- Nadal jeste� zakochany w tej Polce? </p><p>- Tak mi si� wydaje - odpowiedzia� Aldo z roztargnieniem i gestem kaza� kelnerowi nape�ni� kieliszki. </p><p>Jednak�e, kiedy wieczorem, kilka minut przed �sm� trzydzie�ci, Aldo znalaz� si� na peronie si�dmym i wsiad� do Orient-Expressu, kt�ry mia� go zawie�� do Wenecji, nadal nie m�g� wymaza� z my�li tej, kt�ra ju� nigdy nie b�dzie Min�. Czu�, �e straci� co� bezpowrotnie. </p></section></section><section><title><p>Cz�� druga</p><p>Krew R�y </p></title><epigraph><p>Jesie� 1922</p></epigraph><section><title><p>Rozdzia� �smy </p><p>Wo�anie o pomoc </p></title><p>Mi�y zapach kawy przygotowanej przez Cecin� wype�nia� salon, w kt�rym Aldo ko�czy� obiad w towarzystwie kuzynki Adriany. Jak zwykle posi�ek by� udany. Kucharka Morosiniego znalaz�a sobie do pomocy m�odego kuchcika, o kt�rym m�wi�a �m�j ma�y", i pozwala�a mu eksperymentowa�, a on robi� to tak zr�cznie i pomys�owo, �e zar�wno posi�ki, jak i kawa by�y szczytem doskona�o�ci. Jednak�e Morosini nie odczuwa� rado�ci, jak� zwykle sprawia�o mu dobre jedzenie. Mieszaj�c smakowity nap�j w niewielkiej fili�ance z francuskiej porcelany, spogl�da� na kuzynk� w�ciek�ym wzrokiem. Adriana po raz pierwszy odm�wi�a mu pomocy. </p><p>W przeddzie� uda� si� do szpitala San Zanipolo z nadziej�, �e przywiezie do domu Hieronima Buteau operowanego dziesi�� dni wcze�niej, ale chirurg zdecydowa�, �e zatrzyma jeszcze chorego na czterdzie�ci osiem godzin w celu wykonania dodatkowych bada�. Wszystko wydawa�o si� w porz�dku, jednak dawny nauczyciel Morosiniego dosta! od lekarza surowe polecenie wykazania si� rozs�dkiem i poddania trzytygodniowej rekonwalescencji przed powrotem do aktywnego �ycia. </p><p>Taka sytuacja by�a niezwykle dla Morosiniego k�opotliwa; musia� zamkn�� antykwariat, gdy� wybiera� si� na dwie wa�ne aukcje w Mediolanie i Florencji. Oczywi�cie niczego nie da� po sobie pozna� podczas wizyty u Hieronima, kt�ry i tak wydawa� si� wystarczaj�co zmartwiony. Odej�cie Miny by�o dla niego ciosem, a wiedz�c z do�wiadczenia, jakiego ogromu pracy wymaga prowadzenie jednego z najs�ynniejszych w Europie antykwariat�w, odczuwa� niepok�j. </p><p>- Jak sobie z tym wszystkim poradzisz, Aldo? B�d� dwa posiedzenia s�dowe, w kt�rych mia�em wzi�� udzia�, i jakby tego nie dosy�, z Kartaginy przyje�d�a pan Montaldo w sprawie orientalnej ozdoby, kt�r� kupili�my trzy miesi�ce temu... </p><p>- Nic si� nie martw! Poprosz� o pomoc kuzynk� Adrian�. Przecie� ju� pomaga�a mi w antykwariacie, wi�c zajmie si� panem Montaldo. Na pewno go oczaruje i by� mo�e uda si� jej sprzeda� mu dodatkowo inne przedmioty. </p><p>Jego optymizm nie trwa� jednak zbyt d�ugo, a mianowicie tylko do czasu, kiedy usiedli z kuzynk� przy stole. Adriana przerwa�a kuzynowi zaraz po jego pierwszych s�owach. </p><p>- Przykro mi, Aldo, ale pojutrze wyje�d�am do Rzymu. </p><p>- Do Rzymu? Nie m�w, �e chcesz si� przy��czy� do grupy poplecznik�w Mussoliniego? </p><p>W ostatnich dniach pa�dziernika roku 1922 w Italii mia�y miejsce olbrzymie zmiany przeprowadzone z powodu narastaj�cej anarchii, w kt�r� popada� kraj od czasu wojny, a z kt�r� kr�l Wiktor Emanuel III nie zdo�a� si� upora�. Byli kombatanci dotkni�ci n�dz� i bezrobociem, drobne mieszcza�stwo podupad�e z powodu spadku warto�ci pieni�dza, coraz wi�ksze wrzenie w�r�d robotnik�w - wszystko to sprawia�o, �e widmo bolszewizmu stawa�o si� coraz bardziej realne. Pojawi� si� w�wczas pewien cz�owiek: Benito Mussolini - nauczyciel, syn wie�niak�w z regionu Emilia-Romania, dziennikarz, by�y kombatant. Da� si� porwa� wizji, �e kraj zmilitaryzowany b�dzie najlepsz� form� spo�ecze�stwa demokratycznego. I tak 23 marca 1919 roku stworzy� w Mediolanie pierwsze boj�wki z�o�one z by�ych �o�nierzy, ho�duj�ce nacjonalizmowi i republika�skiemu socjalizmowi. Faszy�ci ubierali si� w czarne koszule i czarne fura�erki, a ich ulubion� form� aktywno�ci by�a przemoc. Jednak obywatele, od dawna spragnieni porz�dku i o�ywieni pragnieniem, by os�abione W�ochy podnios�y si� i odzyska�y blask i si�� staro�ytnego Rzymu, akceptowali takie metody bez zastrze�e�. </p><p>Na kongresie w Neapolu ten, kt�ry kaza� nazywa� siebie Duce, poczu� si� wystarczaj�co silny, aby wezwa� do rozwi�zania Izby i oddania mu w�adzy. Nast�pnie zorganizowa� marsz na Rzym (27-29 pa�dziernika 1922). By� mo�e kr�l m�g�by powstrzyma� tych szalonych populist�w, ale trzeba by by�o postawi� na nogi armi� i og�osi� stan wojenny. Wiktor Emanuel nie zgodzi� si� na to. 30 pa�dziernika poprosi� Mussoliniego o uformowanie nowego rz�du i w ten spos�b Duce zamieni� czarn� koszul� na kamizelk�, pr��kowane spodnie i cylinder. </p><p>Intelektuali�ci lewicowi i prawicowi, wolnomy�liciele, Ko�ci� i wy�sze klasy spo�eczne przyjmowali z niepokojem fakt, �e w�adza znalaz�a si� w r�kach ludzi, kt�rzy mieli zamiar wprowadzi� dyktatur� r�wnie bezlitosn�, jak w kraju sowiet�w. Chocia� by�o te� wielu takich, kt�rzy z pobudek patriotycznych i �alu za minion� �wietno�ci� postanowili Mussoliniemu zaufa�. Jego milicja udawa�a si� w orszaku do Kwiryna�u, aby z�o�y� ho�d kr�lowi, nast�pnie sk�ada�a wie�ce przy Grobie Nieznanego �o�nierza, wraz z nowym rz�dem uczestniczy�a w mszy w ko�ciele �wi�tej Marii od Anio��w, kt�rej przewodniczyli kr�l i kr�lowa. Tak, to wszystko wydawa�o si� pi�kne, szlachetne, pompatyczne, nawet g�rnolotne, a ksi��� Morosini nie lubi� zad�cia. Podobnie jak nie lubi� brutalnej, aroganckiej i pospolitej facjaty nowego szefa rz�du. Zewsz�d dochodzi�y g�osy m�wi�ce o krwawo t�umionych zamieszkach, o aresztowaniach i z�ym traktowaniu student�w, o nalotach prze�wiadczonej o swej bezkarno�ci milicji, kt�ra sporz�dza�a listy i kartoteki, aby lepiej nadzorowa� tych, kt�rzy mieli ochot� �y� inaczej. </p><p>Poza tym Aldo przypomnia� sobie, co m�wi� pe�nym powagi g�osem Szymon Aronow, kiedy spotkali si� po raz pierwszy w podziemiach �ydowskiej dzielnicy w Warszawie: �Ju� nied�ugo czarny zakon zaleje Europ�, antyrycerstwo, ca�kowite zaprzeczenie najszlachetniejszych warto�ci ludzkich. B�dzie on, a w�a�ciwie ju� jest, zaprzysi�g�ym wrogiem mego ludu, kt�ry powinien mie� si� na baczno�ci, chyba �e Izrael odrodzi si� na czas, by tego unikn��...". Jak�e nie wierzy� w dziwne przeczucie stra�nika pektora�u? Tak wi�c Aldo nienawidzi� tego Mussoliniego, bo instynkt podpowiada� mu, �e nale�y si� go obawia�. </p><p>Sarkazm zawarty w ostatnim zdaniu Morosiniego sprawi�, �e ksi�na Orseolo szeroko otworzy�a oczy. </p><p>- Nie m�w mi, Aldo, �e teraz, kiedy Mussolini d�wiga kraj z upadku, jeste� do niego wrogo nastawiony. Trzeba doceni� cel, do kt�rego d��y. Ten cz�owiek chce przywr�ci� Italii jej wielko��. To patriota, tak jak ty. Walczy� na wojnie jak ty. </p><p>- Ja walczy�em z nud� w austriackim wi�zieniu. Zgadzam si�, �e Italia by�a w rozsypce, �e wszystko si� rozpada�o na skutek korupcji i komunistycznych apetyt�w, i czas by� najwy�szy, by znalaz� si� cz�owiek, kt�ry spr�buje uporz�dkowa� ten ba�agan. Ale wydaje mi si�, �e nie dokonali�my najlepszego wyboru. Jego metody nie wzbudzaj� mojego zaufania. </p><p>- Wierz mi, przekonasz si� do niego! Mam przyjaci�, kt�rzy m�wi�, �e to geniusz. Ale nie jad� do Rzymu, aby go zobaczy�. Jad� tam z powodu Spiridiona. </p><p>- Twojego lokaja? </p><p>- Powiedzia�abym raczej - majordomusa. Nie wiem, czy ci m�wi�am, �e ma przepi�kny g�os, ale trzeba nad nim popracowa�, aby doprowadzi� go do perfekcji. Ma przed sob� wspania�� przysz�o�� i chcia�abym mu w tym dopom�c. Sam maestro Scarpini zgodzi� si� go przes�ucha�, wi�c musz� go zawie�� do Rzymu. Je�li spodoba si� Scarpiniemu, b�dzie mia� szans� �piewa� na najwi�kszych scenach, a ja b�d� mia�a satysfakcj�, �e odkry�am now� gwiazd�. </p><p>Przesadny entuzjazm kuzynki nie spodoba� si� Morosiniemu, kt�ry nie m�g� odm�wi� sobie ostudzenia nieco jej zapa�u. </p><p>- A kto zap�aci za lekcje? Przecie� ten tw�j Scarpini nie b�dzie chyba uczy� go za darmo? </p><p>- Oczywi�cie, �e nie. Ja b�d� p�aci�a za te lekcje. </p><p>- A masz na to �rodki? </p><p>- O to si� nie martw. Dzi�ki tobie i... pewnym lokatom, nie mam ju� k�opot�w finansowych. Mog� wi�c pom�c Spiridionowi, a on sp�aci mnie potem co do grosza. </p><p>- Pod warunkiem, �e wszystko si� uda! Wielkie g�osy to rzadko��, nawet u nas. Mo�esz wpa�� w finansowe tarapaty, dlatego radz� ci, �eby� si� jeszcze zastanowi�a nad moj� propozycj� obj�cia posady asystentki. Zaplanowana podr� nie stanowi przeszkody nie do pokonania: zawieziesz tego Greka do Rzymu. Je�li si� nim zainteresuj�, zostawisz go tam, a je�li nie, przywieziesz z powrotem i zaczekasz na inn� okazj�. Zap�ac� ci za pomoc. </p><p>Adriana poprawi�a woalk� otaczaj�c� malutki kapelusik, wyg�adzi�a r�kawiczki, skrzy�owa�a pi�kne nogi i u�miechn�a si� z lekkim za�enowaniem. </p><p>- Nie mam co do tego w�tpliwo�ci i bardzo chcia�abym ci pom�c, ale na razie nie jest to mo�liwe. Nie mog� zostawi� Spiridiona samego w Rzymie. Nie zna tam nikogo, wi�c m�g�by si� czu� zagubiony. </p><p>- Przecie� nie jest ma�ym ch�opcem i wygl�da na ca�kiem rozgarni�tego! - stwierdzi� Morosini, przywo�uj�c w pami�ci aroganck� min� i muskularn� sylwetk� Greka. - Czy aby zbyt si� dla niego nie po�wi�casz? </p><p>- Nie s�dz�. Chocia� go nie znasz, zawsze mia�e� o nim z�e zdanie. Faktem jest, �e gdy tylko spuszcz� go z oka, robi g�upstwa jak dziecko. A poniewa� jestem pewna oceny Scarpiniego, my�l�, �e zabawimy w Rzymie miesi�c lub dwa. </p><p>Morosiniego ogarn�a nag�a w�ciek�o��. </p><p>- Nie m�w mi, �e z nim zamieszkasz! Chyba �e ca�kiem straci�a� dla niego g�ow�. Jeste� moj� kuzynk�. P�ynie w nas ta sama krew ze strony ojc�w, a ty chcesz zwi�za� si� ze s�u��cym? Chyba sobie nie wyobra�asz, �e zgodz� si� na to. Myli� si�, je�li s�dzi�, �e j� zrani. Za�mia�a si� tylko. </p><p>- Nie b�d� g�upi, Aldo! Nie b�d� z nim mieszka�a, chocia� nie widzia�abym w tym nic szokuj�cego. Od kilku lat przebywa przecie� pod moim dachem i nikomu to nie przeszkadza. To by�by absurd, gdyby�my musieli kwaterowa� s�u��cych dwa lub trzy kilometry od naszych dom�w. Ale zdaj� sobie spraw�, �e skoro nie b�dziemy w domu, trzeba zachowa� pozory. Je�li nie zamieszka u Scarpiniego, znajd� mu jaki� pensjonat, a ja licz� na go�cin� u kuzynek Torlonia, kt�re s� mi�o�niczkami muzyki, a w szczeg�lno�ci bel canta i... </p><p>Kontynuowa�a troch� jak kto�, kto recytuje wyuczon� lekcj�, kt�rej Aldo w�a�ciwie nie s�ucha�. Zdawa� sobie spraw�, co oznacza�o to ca�e jej rozradowanie: rozs�dna hrabina Orseolo cieszy�a si� na my�l szcz�liwych dni, kt�re b�dzie wiod�a w Rzymie u boku tego m�odzie�ca, zbyt pi�knego i zbyt m�odego. Morosini m�g�by przysi�c, �e przepe�nia�o j� uczucie zupe�nie inne ni� mi�o�� do muzyki... </p><p>Nadal rozgniewany, przerwa� rozmow�, wymawiaj�c si� spotkaniem u notariusza. Wsta� i odprowadzi� kuzynk� do czekaj�cej na ni� gondoli, po czym �yczy� udanej podr�y. </p><p>- Prze�lij jak�� wiadomo�� od czasu do czasu - poprosi�. </p><p>Wr�ci� do siebie bardziej niezadowolony, ni� chcia� si� do tego przyzna�. Na Boga, kt�rej kobiecie m�g� zawierzy�, je�li wz�r do na�ladowania po�r�d weneckich wd�w, Adriana o surowej urodzie zamy�lonej madonny, zbli�aj�ca si� do pi��dziesi�tki, ugania�a si� za lokajem jak jaka� pierwsza lepsza. </p><p>Poniewa� bardzo lubi� kuzynk�, szybko zacz�� sobie wyrzuca� �mia�y os�d i natkn�wszy si� w holu na pytaj�cy wzrok wiernego Zachariasza, wzruszy� ramionami, wykrzywi� twarz w u�miechu i westchn��: </p><p>- No tak! B�d� musia� poradzi� sobie inaczej i poszuka� kogo� do pomocy dla pana Buteau, kiedy ju� b�dzie m�g� wr�ci� do pracy. Nasza hrabina wyje�d�a do Rzymu, gdzie zostanie ponad miesi�c. </p><p>Nie zd��y� dorzuci� ju� nic wi�cej,.gdy� w rozleg�ym pomieszczeniu da� si� s�ysze� w�ciek�y g�os: </p><p>- Naj�wi�tsza Panienko! Nie uwierzy�abym, �e do�yj� takiego skandalu! Pani Adriana chyba postrada�a zmys�y! Trudno uwierzy�, �e taka wielka dama mo�e tak niecnie si� prowadzi�! </p><p>Niczym przystrojona flagami fregata wp�ywaj�ca do portu, Cecina w kolorowej, szerokiej sp�dnicy podtrzymywanej przez bia�y, wykrochmalony fartuch, kt�ry opina� jej pot�n� sylwetk�, i w czepku, kt�rego wst��ki trzepota�y na wietrze, wkroczy�a prosto z ogr�dka do kuchni. Jej m�� Zachariasz usi�owa� j� zatrzyma�, ale odepchn�a go mocn� r�k� i stan�a przed Aldem, wybuchaj�c: </p><p>- I ty, jej kuzyn, pozwalasz na to? </p><p>Nie warto by�o pyta�, co oznacza �to". Cecina uznawana za najlepsz� kuchark� w Wenecji mia�a wielu informator�w, kt�rzy donosili jej o wszystkim, co dzieje si� w mie�cie. </p><p>- Uspok�j si�, moja droga Cecino - powiedzia� Aldo, zmuszaj�c si� do swobodnego tonu. - No i nie s�uchaj tych wszystkich plotkarek. Wymy�laj� niestworzone rzeczy, a prawda jest ca�kiem inna: pani Adriana wyje�d�a na kilka dni do Rzymu, aby zawie�� swojego s�u��cego na przes�uchanie do s�ynnego mistrza �piewu... </p><p>- Swojego s�u��cego? - zapyta�a neapolitanka z sarkazmem w g�osie. - Chyba chcia�e� powiedzie�: kochanka! </p><p>- Cecino! - zbeszta� kuchark� Morosini. - Wiem, �e jeste� gadatliwa, ale nie wiedzia�em, �e lubisz obgadywa� innych. Gdzie z�owi�a� tak� wiadomo��? </p><p>- Nie musia�am jej nigdzie �owi�. Ca�a Wenecja o tym huczy. Je�li ci m�wi�, �e ona zadaje si� z tym Spiridionem, to tylko dlatego, �e biedna stara Ginewra przysz�a dzisiaj rano, aby wyp�aka� mi si� w fartuch. Wiedz�c, �e pani Adriana je dzisiaj z tob� obiad, mia�a nadziej�, �e przynajmniej ty zdo�asz przem�wi� jej do rozs�dku! A ty �yczy�e� jej dobrej podr�y i nie zrobi�e� nic, aby j� powstrzyma�! </p><p>- A niby jak mia�em j� powstrzyma�? Przecie� jest wolna i do tego pe�noletnia. </p><p>- Pe�noletnia? No tak... i to od dawna! Jestem pewna, �e twoja matka, nasza biedna ksi�na Izabela, wiedzia�aby, co jej powiedzie�, i brzmia�oby to tak: </p><p>pi��dziesi�cioletnia kobieta i trzydziestoletni m�okos. To si� nie godzi... </p><p>- Nie powinna� wierzy� w opowie�ci starych dewotek - stwierdzi� Morosini. - Ginewra, nie pierwszej m�odo�ci, jest zazdrosna o wp�ywy tego ch�opaka, ale to wcale nie oznacza, �e jest on kochankiem pani Adriany. </p><p>- Ale ona ich widzia�a! - wykrzykn�a Cecina dramatycznym tonem. - Widzia�a t�, kt�r� nazywa swoj� ma�� madonn�, w ramionach tego, jak go nazywa, Amalekity. To by�o tej nocy, kiedy reumatyzm nie da� jej zasn��. Zesz�a do kuchni, �eby zagrza� sobie mleka. By�o bardzo p�no i Ginewra my�la�a, �e wszyscy ju� �pi�. Przechodz�c obok niedomkni�tych drzwi sypialni donny Adriany, zobaczy�a, �e pali si� tam �wiat�o, i us�ysza�a jaki� dziwny ha�as. Westchnienia, j�ki. Troch� zaniepokojona, bo przecie� ksi�na mog�a poczu� si� �le, popchn�a drzwi... </p><p>- ...i zajrza�a do �rodka? - spyta� Aldo drwi�cym tonem. - Pewnie z czystej ciekawo�ci, bo nie wierz�, �e si� niepokoi�a. Je�li ha�as, kt�ry us�ysza�a, by� tym, czego si� domy�lam, nie mia� nic wsp�lnego z b�lem, i ty o tym dobrze wiesz. </p><p>- No pewnie, �e wiem. Ona te� od razu si� domy�li�a, co oni tam wyprawiaj�. To j� tak wyprowadzi�o z r�wnowagi, �e szybko stamt�d uciek�a. </p><p>- Pomimo reumatyzmu? To chyba mo�na m�wi� o cudownym uzdrowieniu! - stwierdzi� ironicznie Morosini, z trudem hamuj�c z�o��, bo ani przez chwil� nie w�tpi� w prawdziwo�� s��w Ginewry, nale��cej do grupy wiernych s�ug starej daty, oddanych cia�em i dusz� tym, kt�rym s�u��. </p><p>- Nie ma si� z czego �mia�! - zaprotestowa�a Cecina. - Biedaczka nie o�mieli�a si� wr�ci� do swego pokoju. Zosta�a w kuchni a� do pierwszej mszy w Santa Maria Formosa, gdzie posz�a si� wyp�aka�. A teraz zostawiaj� j� sam� w tym wielkim domu, gdzie z pewno�ci� b�dzie umiera�a ze strachu i my�la�a o tym, �e jej droga pani szlaja si� w Rzymie. </p><p>- A nie ma tam kogo� innego do pilnowania? Ta biedaczka nie nadaje si� ju� przecie� do wykonywania prac domowych. </p><p>- Codziennie rano przychodzi�a kobieta do sprz�tania, ale teraz pani Adriana z niej zrezygnowa�a. Wsz�dzie za�o�ono pokrowce i zamkni�to salon. Ginewra i tak b�dzie musia�a sprz�ta� kuchni� i sw�j pok�j... </p><p>Aldo nie m�g� ju� d�u�ej tego s�ucha�. Odwr�ci� si� na pi�cie i poszed� do swojego gabinetu. Podni�s� s�uchawk� telefonu i kaza� po��czy� si� z kuzynk�, maj�c nadziej�, �e nie trafi na Amalekit�. Na szcz�cie odebra�a Adriana. By�a lekko zdyszana, gdy� z pewno�ci� bieg�a po schodach. </p><p>- Powiedz, Adriano, kiedy wyje�d�asz? </p><p>- Przecie� ci m�wi�am. Pojutrze. </p><p>- I zostawiasz dom pod opiek� tej nieszcz�snej Ginewry, kt�ra ledwo trzyma si� na nogach? Nie poradzi sobie z takim zadaniem. Przecie� masz w domu jeszcze mn�stwo cennych przedmiot�w. </p><p>Nasta�a cisza, a po chwili us�ysza� lekko wzburzony g�os: </p><p>- Nie mam pieni�dzy na zatrudnienie dodatkowego personelu. Musz� si� zadowoli� zamkni�ciem tego wszystkiego i liczy�, �e B�g b�dzie nad nami czuwa�. </p><p>- To nie takie proste. Szkoda, �e nie powiedzia�a� mi prawdy. Ten tw�j Spiridion drogo ci� kosztuje. Nie podoba mi si� to. </p><p>- Bo go nie znasz. To dobry cz�owiek i zapewniam ci�, �e zwr�ci mi wszystkie pieni�dze. </p><p>- Do ostatniego grosza. Ju� mi to m�wi�a�. Ale je�li nie zdo�a zwr�ci� tych pieni�dzy, b�dziesz zrujnowana. Spr�buj wi�c przynajmniej dobrze zabezpieczy� to, co ci pozosta�o. W Wenecji nie brak z�odziei. </p><p>- No ale co mog� zrobi�? Wyje�d�am za kilkana�cie godzin i nie zd��� ju� niczego zmieni�. Poprosz� Ginewr�, by spr�bowa�a sprowadzi� jakiego� krewnego z Mestre, ale je�li mu nie zap�ac�... </p><p>- Nie b�dziesz p�aci�a. Poinformuj Ginewr�, �e po twoim wyje�dzie wy�l� Ziana, aby nocowa� u ciebie. Poprosz� te� Zachariasza, �eby znalaz� kogo� do towarzystwa dla tej biednej staruszki. A pieni�dzmi si� nie przejmuj. Zwr�cisz mi je, kiedy Spiridion Wspania�y obsypie ci� g�r� z�ota. I nie dzi�kuj, bo us�yszysz kilka niemi�ych s��w. </p><p>Cecina, kt�ra posz�a za A Idem, sta�a w progu i przys�uchiwa�a si� rozmowie. Rzuci� jej ponure spojrzenie. - I co, jeste� teraz zadowolona? </p><p>��- Tak. Teraz czuj� si� lepiej, bo nie musz� zamartwia� si� o Ginewr�. Ale czy m�wi�e� powa�nie? </p><p>- Nie wiem, o co ci chodzi. </p><p>- Rzeczywi�cie pojedziesz po ni� do Rzymu, je�li jej nieobecno�� b�dzie si� przed�u�a�a? </p><p>- Oczywi�cie! Musz� przecie� dba� o honor rodziny. Nie pozwol�, �eby ten Grek zamiata� nim sceny, na kt�rych ma podobno zatriumfowa�, ani te� �eby moja szalona kuzynka zrujnowa�a si� dla niego! </p><p>- Ale to ju� chyba si� sta�o! Jutro, kiedy Zian p�jdzie do domu hrabiny, id� z nim. Je�li wierzy� w to, co m�wi Ginewra, b�dziesz niemile zaskoczony... </p><p>- Nie mam zwyczaju myszkowa� u ludzi podczas ich nieobecno�ci. Co to, to nie! Nie nam�wisz mnie na to. Teraz id� do mecenasa Masarii. Mo�e zdo�a mi znale�� jak�� odpowiedni� sekretark�. </p><p>- A dlaczego nie sekretarza? Zazwyczaj ch�opcy pracuj� lepiej ni� dziewczyny i nigdy nie robi� s�odkich oczu do szef�w.� </p><p>- Mina nigdy si� do mnie nie wdzi�czy�a. </p><p>- Oczywi�cie, i to by� jej b��d. Powiniene� by� poprosi� j� o r�k�! </p><p>Zamiast odpowiedzi Morosini zadowoli� si� wzruszeniem ramion. Jak m�g� po�lubi� Min� nosz�c� te fatalne kostiumy przypominaj�ce papierowe ro�ki na �akocie, z jej wygl�dem ni to kwakierki, ni to nauczycielki, w wielkich okularach i z w�osami tak mocno upi�tymi, �e wydawa�y si� namalowane na g�owie. To �mieszne! Ale gdyby wygl�da�a inaczej, pewnie by jej nie zatrudni� i by�aby to wielka strata. Okaza�a si� przecie� wspania�� wsp�pracownic�. Nigdy nie przestanie jej �a�owa�... </p><p>Prawie natychmiast obraz niegustownej Holenderki zast�pi� inny: ol�niewaj�cej, m�odej kobiety w zielonym aksamicie, kt�rej oczy przypomina�y fio�ki rosn�ce w �wie�ej trawie. Tak, tak� istot� m�g�by po�lubi�. Tylko �e ona go nie chcia�a. Surowy os�d, jaki wyda�a w Londynie, nie pozostawia� w tym wzgl�dzie �adnej w�tpliwo�ci. Uwa�a�a Aida za niepoprawnego Casanov� i nic nie mog�o zmieni� jej zdania. A bardzo chcia�, �eby by�o inaczej... </p><p>- Nic z tego nie b�dzie! - powiedzia� g�o�no, wk�adaj�c trencz. - Najwy�szy czas, �eby zamkn�� t� spraw� i zaj�� si� czym� innym! </p><p>Z tym mocnym postanowieniem wyszed� na wiatr i deszcz, kt�re od kilku dni atakowa�y Wenecj�, zalewaj�c r�owe dachy i dzwonnice z uporem godnym jesieni w Londynie. Rezygnuj�c z pop�yni�cia motor�wk� lub gondol�, kt�re sta�y przykryte plandekami, doszed� uliczkami do mostu Rialto, w kt�rego pobli�u znajdowa�o si� biuro jego notariusza, mecenasa Massarii. Tego samego, kt�ry w dniu jego powrotu z wojny przyszed� do pa�acu Morosinich z pomys�em uratowania Aida od bankructwa, proponuj�c mu �lub z nieznajom� mieszkank� Zurychu, c�rk� bankiera kolekcjonera, pragn�c� zamieszka� w Wenecji z tego prostego powodu, �e kocha�a to miasto. </p><p>Ale duma i honor nie pozwoli�y Morosiniemu zdecydowa� si� na ma��e�stwo dla pieni�dzy, wi�c stanowczo odm�wi�. I nie �a�owa� tego, poniewa� ta decyzja spowodowa�a, �e Liza przeobrazi�a si� w Min�. Na tyle, na ile zd��y� j� pozna�, z pewno�ci� gardzi�aby nim, gdyby przyj�� propozycj� o�enku. Jakie by�oby to ma��e�stwo? </p><p>Wszystko to zrelacjonowa� po chwili swemu staremu przyjacielowi, kt�ry s�ucha� go z �okciami wspartymi na fotelu z czarnej sk�ry i z powa�n� min�, chocia� w g��bi jego oczu da�o si� dostrzec iskierki rozbawienia, jakby za chwil� mia� si� roze�mia�. </p><p>- No wi�c przyszed�em spyta� pana o dwie rzeczy - zako�czy� z westchnieniem Morosini. - Przede wszystkim, czy wiedzia� pan o maskaradzie, kt�r� przygotowa�a panna Kledermann? </p><p>Notariusz a� podskoczy� w fotelu. </p><p>- Nie! Znam do�� dobrze Moritza Kledermanna, wi�c maj�c na wzgl�dzie pa�skie zalety i �wczesn� sytuacj� finansow�, wymy�lili�my taki plan, nie zag��biaj�c si� zbytnio w szczeg�y. Przyj�� pa�sk� odmow� tak, jak powinien: </p><p>z szacunkiem i zrozumieniem. I tak si� ta sprawa zako�czy�a. </p><p>- A jej nigdy pan nie widzia�? </p><p>- Nie mia�em takiej okazji, w przeciwnym razie na pewno bym j� pozna�, nawet w przebraniu. Czy ma pan do mnie jeszcze jakie� inne pytania? </p><p>- To nie pytanie, tylko pro�ba o wy�wiadczenie przys�ugi. Potrzebuj� kogo� na jej miejsce i mam nadziej�, �e b�dzie pan m�g� mi kogo� poleci�. Oczywi�cie musi to by� osoba godna zaufania... </p><p>- W pa�skim zawodzie nie jest to takie proste. Chocia�, kiedy pan Buteau dojdzie do siebie, b�dzie m�g� przeszkoli� now� wsp�pracownic�. </p><p>- To mo�e by� m�czyzna. Zastanawiam si� nawet, czy takie rozwi�zanie nie by�oby lepsze. </p><p>- Dobry pomys�. Mam tutaj m�odego urz�dnika, kt�ry interesuje si� histori� i sztuk� nawet bardziej ni� prawem. Mo�e by�by odpowiednim kandydatem? Tylko nie ma go teraz, wyjecha� na Sycyli� w sprawach rodzinnych. </p><p>- Sycylijczyk? To straszne! Mia�bym wsp�pracowa� z jakim� mafioso? - zapyta� ze �miechem Morosini. </p><p>- Niech si� pan nie obawia! Pojecha� w sprawie spadku po ciotce, kt�ra mieszka�a w Palermo, ale to wenecjanin z krwi i ko�ci. Trudniej chyba b�dzie przekona� jego ojca, r�wnie� prawnika, kt�ry chcia�by, aby syn kontynuowa� tradycj� rodzinn�. No, ale przecie� to sprawa chwilowa, a pa�ska reputacja zawodowa by�aby dla niego gwarancj�. Chce pan spr�bowa�? Sadz�, �e on wr�ci za jakie� dziesi�� dni. </p><p>Aldo z trudem powstrzyma� grymas. Dziesi�� dni to by�a ca�a wieczno��! Za dwa mia� przecie� wyjecha� do Mediolanu. </p><p>- Zobaczymy po powrocie ch�opaka. Przepraszam, �e zabra�em panu tyle czasu - doda�, s�ysz�c, �e telefon dzwoni� przynajmniej trzy razy, a mecenas Massaria nie podni�s� s�uchawki. </p><p>- Nic nie szkodzi! Bardzo lubi� rozmawia� z panem. Przypomina mi to czasy, kiedy nasza droga ksi�na Izabela prowadzi�a ze mn� dysputy. To by�y szcz�liwe czasy... - doda� z westchnieniem. </p><p>- R�wnie� i dla niej - zapewni� Aldo uprzejmie. - Wiem, �e bardzo ceni�a sobie chwile sp�dzone w pa�skim towarzystwie. </p><p>Te s�owa zdzia�a�y cuda. Sympatyczna twarz mecenasa, na kt�rego nosie spoczywa�y binokle, rozja�ni�a si�, jakby niespodziewany blask o�wietli� j� od �rodka. Stary i wierny wielbiciel Izabeli Morosini b�dzie teraz szcz�liwy przez ca�e tygodnie, a nawet miesi�ce, dzi�ki tym s�owom. Zadowolony z siebie Aldo wsta�, aby si� po�egna�, ale w chwili, gdy mia� opu�ci� gabinet, mecenas Massaria zatrzyma� go, k�ad�c mu d�o� na ramieniu. </p><p>- Prosz� mi wybaczy� ciekawo��, ale chcia�bym to wiedzie�. Zna�em do�� dobrze pa�sk� sekretark� i zastanawiam si�, jak ona wygl�da naprawd�. Czy jest du�a r�nica? </p><p>W jego pytaniu by�o tyle przyjacielskiego zaciekawienia, �e Aldo odpowiedzia� z szerokim u�miechem: </p><p>- R�nica jest olbrzymia! Zacz��em nawet troch� �a�owa�, je�li chce pan wiedzie�, ale jest ju� dla nas za p�no. Do zobaczenia! </p><p>Wbrew temu, co Aldo powiedzia� Cecinie, nazajutrz uda� si� z Zianem do domu kuzynki. Chocia� zadanie Ziana by�o tymczasowe - mia� tam sp�dza� noce - gondolier Morosiniego nie chcia� przebywa� w pa�acu hrabiny Orseolo bez czego� w rodzaju uprzedniej inwentaryzacji przeprowadzonej w obecno�ci Ginewry i swojego pana. </p><p>Okaza�o si� to konieczne. Salon muzyczny, w kt�rym zwykle przyjmowa�a Adriana, tak przytulny dzi�ki na�ciennym jedwabiom w kolorze jesiennych li�ci i obrusom z turkusowego aksamitu, nie zmieni� wygl�du od ostatniej wizyty Aida. </p><p>Po wej�ciu do s�siedniego ma�ego saloniku Ginewra wskaza�a oskar�ycielskim ruchem, zupe�nie w stylu Ceciny, na wielkie, owalne lustro w z�oconej, troch� wyblak�ej ramie, bez w�tpienia �adne, ale raczej pospolite, kt�re zaj�o miejsce wspania�ego lustra weneckiego z XVI wieku. Nie by�o r�wnie� starej latarni z galery, przy kt�rej ojciec Adriany zwyk� by� pisa�, kiedy znajdowa� si� w tym pomieszczeniu, s�u��cym jednocze�nie za biuro i bibliotek�. </p><p>Widz�c to, Aldo poczu�, �e ogarnia go w�ciek�o��. </p><p>- Czy te przedmioty dawno znik�y? </p><p>- Jakie� dwa miesi�ce temu - odpowiedzia�a stara s�u��ca. - Potrzebne by�y pieni�dze na wyjazd pani do Rzymu i na lekcje tego ch�optasia! On j� doprowadzi do ruiny, ekscelencjo, a kiedy tego dokona, rzuci j� jak par� zu�ytych skarpet. .. - doda�a, spluwaj�c na pod�og� jak w�ciek�a kotka. </p><p>- B�d� si� stara� temu zapobiec. Czy po te rzeczy przyjecha� ten jej antykwariusz z Mediolanu? Ten... Sylvio Brusconi? </p><p>- Tak. Ca�a akcja mia�a miejsce w nocy! </p><p>Morosini poczu� rosn�cy niepok�j. Skoro Adriana dzia�a�a w ten spos�b, to z pewno�ci� czu�a si� winna. Do tej pory, je�li chcia�a co� sprzeda�, zawsze zwraca�a si� do niego i Aldo stara� si� jej pom�c, wi�c w przypadku przedmiot�w o tak du�ej warto�ci powinna zrobi� tak samo. To, �e posz�a z tym do Brusconiego, kt�ry w czasie wojny pomaga� jej zdoby� pieni�dze na �ycie, by�o bardziej ni� znamienne: liczy� si� tylko Spiridion. Musia�a by� w nim szale�czo zakochana. </p><p>Poniewa� Ginewra zacz�a szlocha�, opadaj�c na brzeg krzes�a, Aldo obj�� j� mocno i serdecznie. </p><p>- �a�uj�, �e wcze�niej o tym nie wiedzia�em, ale niech si� pani uspokoi. Wieczorem wyje�d�am do Mediolanu. Jutro udam si� do Brusconiego. Mo�e zdo�am odkupi� lustro i lamp�. </p><p>- Szkoda pana trudu! Je�li odda pan jej te przedmioty, w ci�gu o�miu dni sprzeda je ponownie. </p><p>- Nie b�d� jej ich zwraca�. Przynajmniej do czasu, kiedy odzyska rozum. Niech mi pani zaufa, Ginewro! I niech pani dobrze traktuje Ziana. To mi�y ch�opak... * * * </p><p>Trzy dni p�niej Morosini powr�ci� z Mediolanu raczej zadowolony. Nie do��, �e uda�o mu si� wylicytowa� interesuj�ce go przedmioty, to jeszcze wyrwa� spu�cizn� Adriany od kolegi po fachu, Brusconiego, kt�rego nie lubi�, ale musia� przyzna�, �e by� to cz�owiek raczej uczciwy, a do tego sprytny i umiej�cy wspaniale manipulowa� lud�mi, kt�rym brakowa�o pieni�dzy. Nigdy ich jednak nie oszukiwa�. Brusconi wiedzia�, �e nie wygra z osob� pokroju Morosiniego, kt�ry zna� si� na rzeczy. Ponadto wenecjanin mia� powa�ne atuty: wynios�o��, urok osobisty i tytu� ksi���cy. Brusconi musia� zadowoli� si� niewielkim zyskiem i pozosta� w nadziei, �e przedmioty te jeszcze do niego powr�c� w jakim� bli�ej nieokre�lonym czasie. </p><p>Aldo by� wi�c bardzo zadowolony, ale ucieszy� si� jeszcze bardziej na wie�� o niespodziance, kt�ra na niego czeka�a: jego ciotka, markiza de Sommieres, pojawi�a si� dzie� wcze�niej z nieod��czn� Mari� And�e�in� du Plan-Crepin u boku. A Cecina z rado�ci zawodzi�a ari� z Normy, kt�ra unosi�a si� nad Canale Grand�. </p><p>Odnalaz� ciotk� i jej towarzyszk� w salonie, gdzie Zachariasz nalewa� im us�u�nie szampana, chocia� zbli�a�a si� dopiero pi�ta po po�udniu. Ten kr�lewski nap�j by� jedynym, kt�ry ceni�a markiza, naturalnie opr�cz porannej kawy. </p><p>- A, w ko�cu jeste�? - powiedzia�a, przyciskaj�c go do szerokiej piersi, na kt�rej po�yskiwa�y d�ugie wst��ki ozdobione z�otem, per�ami i kamieniami szlachetnymi. - Ju� traci�y�my nadziej�, �e si� pojawisz! </p><p>- No wiesz, ciociu Amelio, nie odwracaj kota ogonem! Kiedy przyby�em do ciebie, b�d�c przejazdem w Pary�u, Cyprian powiedzia�, �e podr�ujesz po Italii, ale nie by� w stanie zgadn��, gdzie si� znajdujesz. </p><p>- Rzeczywi�cie, nie by�by w stanie, bo odwiedzi�y�my wiele miejsc. Poniewa� m�wi�e�, �e we wrze�niu pojawisz si� w Anglii, najpierw uda�y�my si� w�a�nie tam. Zajrza�y�my do lady Winchester, ale nudzi�y�my si� przeokropnie, a ciebie nie by�o ani w Ritzu, ani nigdzie indziej. No to zebra�y�my si� i pojecha�y�my do Wenecji, gdzie si� dowiedzia�y�my, �e wyjecha�e� do Anglii. Poniewa�, wed�ug Miny i pana Buteau, mia�e� tam zosta� najwy�ej dwa lub trzy tygodnie, sp�dzi�y�my noc w hotelu Danieli, a potem wyruszy�y�my na objazd po p�wyspie. By�y�my we Florencji, w Sienie, Perugii i w ko�cu wyl�dowa�y�my w Rzymie zalanym przez hordy tych wstr�tnych, czarnych mr�wek. Mia�y one czelno�� skontrolowa� nasze paszporty pod pretekstem, �e jeste�my cudzoziemkami. Wyobra�asz sobie co� takiego! Wszyscy klienci hotelu Kwiryna! byli tym zaszokowani i zastanawiali si�, czym kierowa� si� kr�l, zawierzaj�c temu Mussoliniemu. </p><p>- Chyba nie mia� innego wyboru - westchn�� Aldo. - W Italii od czas�w wojny panuje wielki chaos i zagro�enie bolszewizmem, ale zastanawiam si�, czy ten nowy porz�dek jeszcze d�ugo b�dzie mu si� podoba�. </p><p>- Spodoba si� tym, kt�rzy si� na nim wzbogac�! I uwierz mi, b�dzie ich wielu. Ale wracaj�c do mnie i Marii And�eliny, w tej sytuacji zdecydowa�y�my si� opu�ci� czym pr�dzej Rzym i wsiad�y�my do pierwszego poci�gu jad�cego do Wenecji, gdzie znowu ci� nie zasta�y�my. </p><p>- Na szcz�cie tym razem mia�y�cie dobry pomys�, aby na mnie poczeka�. Nawet nie wiesz, ciociu, jak si� ciesz� z waszej wizyty! Mam nadziej�, �e zostaniecie tutaj jaki� czas, chocia� listopad nie jest najprzyjemniejszym miesi�cem, bo cz�sto przyp�yw sprowadza do nas pow�d�. </p><p>Maria And�elina, kt�ra do tej pory si� nie odzywa�a, westchn�a z zachwytem: </p><p>- Uwa�am, �e przechodzenie przez plac �w. Marka po prowizorycznych k�adkach z desek to bardzo zabawne do�wiadczenie. Ch�tnie tego spr�buj�. </p><p>- Zawsze uwa�a�am, droga Plan-Crepin, �e drzemie w tobie perwersyjny gust - westchn�a markiza. - Ale, ale, Aldo, tw�j przyjaciel Hieronim Buteau zosta� dzisiaj przywieziony ze szpitala. Nie wygl�da najlepiej, ale my�l�, �e za kilka dni dojdzie do siebie. Cecina bardzo si� o niego troszczy. </p><p>- P�jd� si� przebra�, a wcze�niej zajrz� do niego. </p><p>Nie by�o mu jednak dane doj�� do pokoju od razu. Przechodzi� w�a�nie przez hol, kieruj�c si� w stron� schod�w, kiedy na horyzoncie pojawi� si� gondolier Zian. Wydawa� si� czym� bardzo wzburzony, a wie�ci, kt�re przynosi�, rzeczywi�cie usprawiedliwia�y jego poruszenie. </p><p>- Pa�ac Orseolo zosta� okradziony! - wyrzuci� z siebie bez �adnego wst�pu. - Kiedy tam przyjecha�em, aby obj�� nocn� wart�, zasta�em Ginewr� ca�� we �zach, w towarzystwie trzech lub czterech lamentuj�cych kumoszek z dzielnicy. By�o r�wnie� dw�ch karabinier�w, kt�rzy usi�owali si� czego� dowiedzie� od zawodz�cych kobiet, aleja dostrzeg�em od razu, �e rozbito szyby w kredensie, gdzie znajdowa�y si� srebra i jaka� bi�uteria. Ekscelencjo, prosz� uda� si� tam ze mn�! Ci policjanci gotowi jeszcze mnie zatrzyma�. </p><p>- No to chod�my! Kiedy to si� mog�o sta� wed�ug ciebie? </p><p>- W ci�gu dnia. W czasie kiedy Ginewra by�a w ko�ciele. Chodzi tam ze trzy razy dziennie. </p><p>- I nikt nic nie widzia�? </p><p>- Jak pan wie, naprzeciw pa�acu znajduje si� mur ogrodu. W ka�dym razie jedno jest pewne: nie wy�amano �adnych zamk�w z wyj�tkiem tych w meblach. Mo�na by powiedzie�, �e z�odzieje mieli klucze. </p><p>Zian w niczym nie przesadza�. W domu Adriany panowa�a taka atmosfera, jakby w�a�nie nast�pi� koniec �wiata. Komisarz Salvati usi�owa� uspokoi� zgromadzone osoby. Nadej�cie Morosiniego przyj�� z widoczn� ulg�, tym bardziej �e jego pojawienie si� �ci�gn�o uwag� p�acz�cych kobiet. Ginewra, wylewaj�ca fontanny �ez, pad�a na kolana i chwyci�a d�o� ksi�cia, b�agaj�c, aby ukr�ci� wyst�pki Amalekity. Inne kumoszki popar�y j� zgodnym ch�rem. </p><p>- Ciesz� si�, �e pana widz�, ksi���! - wyrzuci� z siebie Salvati. - Mo�e panu uda si� co� wydoby� z tych wariatek. I mo�e mi pan powie, kim jest ten Amalekita. </p><p>- Zaraz wszystko wyt�umacz�, ale radz� wys�a� Ginewr� i jej znajome do kuchni, by napi�y si� kawy, a przy okazji, �eby i nam podes�a�y odrobin�. </p><p>Jak postanowiono, tak zrobiono. Pozbywszy si� kobiet, m�czy�ni przeszli przez wszystkie pomieszczenia pa�acu, przed kt�rym stali teraz dwaj karabinierzy. W kilku s�owach Aldo stre�ci� sytuacj�, wyja�ni�, �e tajemniczym Amalekita jest utalentowany lokaj, a t�umacz�c nieobecno�� kuzynki, podkre�la� pobudki altruistyczne, kt�rymi si� kierowa�a. Zami�owanie hrabiny Orseolo do muzyki by�o znane w ca�ej Wenecji i pozwala�o spu�ci� zas�on� milczenia na prawdziwy charakter jej stosunk�w z czaruj�cym lokajem. </p><p>Aldo wyt�umaczy� r�wnie�, �e zobowi�za� Ziana do czuwania nad spokojnym snem starej s�u��cej i bezpiecze�stwem domu, nie bior�c ani przez chwil� pod uwag�, �e kradzie� mog�aby mie� miejsce w bia�y dzie�. </p><p>- Kto m�g� to przewidzie�? Ginewra wychodzi�a kilka razy dziennie, g��wnie do ko�cio�a... </p><p>- O sta�ych godzinach? </p><p>- Raczej tak. Rytm jej dnia okre�la�y kolejne obrz�dki: msza poranna, msza po�udniowa, nieszpory i pewnie co� jeszcze. Nie jestem zbyt mocny w liturgii - doda� Aldo z przepraszaj�cym u�miechem. </p><p>- Ja te� nie - powiedzia� komisarz - ale takie regularne wyj�cia mog� zosta� �atwo zaobserwowane. Przypuszczam, �e zabiera�a ze sob� klucze? </p><p>- Tak, Zian zawsze czeka� na jej powr�t z mszy, a potem zajmowa� si� swoimi obowi�zkami. Poniewa� nie zatrudniam go na pe�ny etat, s�u�y r�wnie� klientom hotelu Danieli. Ma w�asn� gondol�. </p><p>- Mieszka u pana? </p><p>- Tak, od wielu lat. Nie jest �onaty. Polegam na nim jak na samym sobie. W przeciwnym razie nigdy nie zaproponowa�bym jego us�ug pani Adrianie. </p><p>- Jestem tego pewien. Co mnie jednak dziwi, to fakt, �e z�odzieje weszli bez �adnych problem�w. Nie przeskakiwali muru, bo to by�oby w ci�gu dnia zbyt widoczne, nie zniszczyli te� zamk�w. Mo�na by przypuszcza�, �e mieli klucze. </p><p>- I nikt nic nie widzia�? </p><p>- Oko�o szesnastej s�siadka wieszaj�ca pranie dostrzeg�a ma�y w�zek w�glarzy stoj�cy przed pa�acem. Kiedy wchodzi�a do domu, widzia�a dw�ch m�czyzn wychodz�cych ze �rodka. Na plecach mieli worki po w�glu i drewnie, kt�re musieli przed chwil� wypr�ni�. </p><p>- Lub raczej nape�ni�! Domy�lam si�, �e kiedy wchodzili, w jednym worku by�o drewno, a w drugim inne puste worki. Trzeba sprawdzi� w kuchni. Nast�pnie wzi�li si� do dzie�a. Przecie� gdyby wychodzili z pustymi workami z juty, to nie nie�liby ich na plecach, tylko by je z�o�yli. Ci dwaj to w�a�nie z�odzieje. </p><p>- Sprawdzimy to, ale zdziwi�bym si�, gdyby�my co� znale�li. Znam handlarzy w�glem, to zacni ludzie... </p><p>- Najzacniejszy przedsi�biorca mo�e zatrudni� podejrzane typy. Tym bardziej, �e mogli przyby� z Mestre. Poza tym, je�li mog� co� poradzi�, panie komisarzu, prosz� spr�bowa� dowiedzie� si� czego� wi�cej na temat tego, kt�rego Ginewra nazywa Amalekit�: to Spiridion Melas z Korfu, uciekinier z tureckiego wi�zienia. Podobno by� umieraj�cy z g�odu, gdy zosta� znaleziony na pla�y w Lido. To wszystko, co o nim wiem. </p><p>- S�dzi pan, �e hrabina Orseolo, powodowana dobroci� serca i mi�o�ci� do muzyki, przyj�a pod sw�j dach n�dznika najgorszego gatunku? </p><p>- Jestem o tym przekonany! - odpar� �ywo Aldo. - Ciesz� si�, �e zosta�em tak dobrze zrozumiany. </p><p>Sa�vati napuszy� si� z dumy, �e doceni� go kto� taki jak ksi��� Morosini. </p><p>- Dzi�kuj�. Mo�e by� pan pewien, ksi���, �e poprowadz� �ledztwo a� do skutku. Mo�e p�jdziemy jeszcze na pierwsze pi�tro? </p><p>- Z przyjemno�ci�. W�tpi�, �e moja kuzynka by�a tak szalona, by zostawia� tam jakie� klejnoty, pewnie schowa�a je do skarbca w banku, ale na g�rze by�o wiele pi�knych i cennych rzeczy. </p><p>Pok�j Adriany, bardzo kobiecy i mo�na by nawet rzec dziewiczy, z draperiami w kolorach bia�ym i niebieskim, r�wnie� sta� si� celem w�amywaczy. Toaletka by�a pusta: brakowa�o srebrnych szczotek, emaliowanych �wiecznik�w, starych, koronkowych serwetek i tysi�ca r�nych cennych drobiazg�w, kt�re zdobi�y pok�j. Ma�e, wyk�adane ko�ci� s�oniow� szufladki le�a�y na dywanie, a na �cianach zia�y pustk� miejsca po obrazach przedstawiaj�cych g�owy anio��w p�dzla Tycjana, kt�re do tej pory wisia�y po obu stronach �o�a. </p><p>Jednak co� innego zaintrygowa�o Morosiniego: najpi�kniejszym meblem w pomieszczeniu by�a sekretera z XVI wieku w stylu florenckim, wykonana z hebanu, ko�ci s�oniowej, macicy per�owej i wyko�czona z�otem. Aldo znal j� dobrze; pochodzi�a z pa�acu Morosinich. Adriana, kt�ra otrzyma�a j� od ksi�cia Enrica, ojca Aida, w prezencie �lubnym, zabra�a j� do swojej siedziby. Nie zamyka�a si� na klucz, lecz za pomoc� pewnego sekretu, o kt�rym ksi��� antykwariusz wiedzia�. Ot� ten wspania�y mebel pozosta� nienaruszony. Nie by�o na nim �adnego �ladu wskazuj�cego na to, �e usi�owano go otworzy�. Jakby z�odzieje otrzymali polecenie: nie nale�y go dotyka� ani robi� nic, co obni�y�oby jego warto��! </p><p>Korzystaj�c z faktu, �e Salvati sprawdza� dok�adnie toaletk� stoj�c� mi�dzy oknami, a nast�pnie zaj�� si� komod�, Aldo w�o�y� r�kawiczki i pochyliwszy si� nad sekreter�, nacisn�� na listek z ko�ci s�oniowej. Natychmiast otworzy�y si� dwa skrzyd�a ma�ych drzwiczek, ukazuj�c du�� liczb� szufladek i z�ocon� framug� stanowi�c� opraw� dla pos��ku Minerwy z ko�ci s�oniowej, w z�otym kasku, kt�r� Adriana uwa�a�a za sw�j herb. Wspomnienie o tym wywo�a�o na twarzy jej kuzyna ironiczny u�miech. Ta wariatka w sid�ach demona z Po�udnia chyba niezbyt cz�sto spogl�da�a na statuetk� i pewnie zamyka�a drzwiczki sekretery, kiedy przyjmowa�a kochanka, zdradzaj�c ich sekretny mechanizm... Co za g�upota! Sam dobrze wiedzia�, �e cz�owiek zakochany cz�sto pope�nia g�upstwa, ale przecie� nie do tego stopnia! </p><p>Zapominaj�c o dyskrecji, otwiera� szufladki jedn� po drugiej. By�y w nich r�ne drobiazgi: r�aniec od pierwszej komunii �wi�tej, medaliki, piecz�cie z herbem, stare listy zwi�zane wyblak�ymi wst��kami. Na niekt�rych kartkach rozpozna� swoje pismo. By�o te� kilka dokument�w rodzinnych. Ca�o�� nie wydawa�a si� raczej interesuj�ca. Chcia� wi�c ju� zamkn�� sekreter�, kiedy jego bystry wzrok dostrzeg�, pod samym coko�em statuetki, wystaj�cy r�bek po��k�ego papieru. </p><p>Rzut oka w stron� komisarza upewni� go, �e nie ma ju� zbyt wiele czasu. W�a�nie podszed� do policjanta inny funkcjonariusz wyposa�ony w sprz�t do zdejmowania odcisk�w palc�w. Pchany nieodpart� ciekawo�ci� Aldo wyj�� Minerw� i pchn�� deszczu�k�, na kt�rej sta�a, a kt�ra nie by�a dok�adnie domkni�ta. W�o�y� r�k� w powsta�y otw�r i wyci�gn�� paczuszk� list�w, kt�re szybko schowa� do kieszeni p�aszcza. Nast�pnie doprowadzi� wszystko do porz�dku, ale nie zamkn�� mebla: Salvati szed� ju� w t� stron� i z pewno�ci� chcia� zobaczy�, co jest w �rodku. </p><p>- Co za wspania�a rzecz! - westchn��. - Jak si� panu uda�o go otworzy�? </p><p>- To przecie� m�j zaw�d - za�mia� si� Morosini. - Jako antykwariusz ogl�da�em wiele mebli tego typu, kt�re dawniej przynios�y w Europie s�aw� naszym stolarzom. Zreszt� ten pochodzi z kolekcji nale��cej do mojej rodziny - by� to prezent �lubny ofiarowany kuzynce przez moich rodzic�w. </p><p>Poczeka�, a� Salvati zbada zawarto�� szufladek; okaza� te� wielk� uprzejmo��, pokazuj�c komisarzowi skrytk�, do kt�rej dost�pu broni�a Minerwa. Nie znaleziono nic istotnego, a policjant nawet nie dotkn�� list�w zwi�zanych niebieskimi, satynowymi wst��kami. </p><p>Po powrocie Morosini obieca� domownikom, �e przy kolacji opowie wszystko, co si� wydarzy�o, i uda� si� do swojego pokoju, aby wzi�� k�piel, kt�r� przygotowa� mu Zachariasz. Nie zabawi� w niej zbyt d�ugo. W�o�y� p�aszcz k�pielowy i uda� si� do pokoju, gdzie s�u��cy przygotowa� mu ju� na ��ku koszul� i smoking na wiecz�r. </p><p>Kiedy Hieronim Buteau by� w szpitalu, a Mina wyjecha�a, kilka salon�w i wielka jadalnia nadaj�ca si� na bankiety wydawa�y mu si� zbyt du�e. Aldo odczuwa� gwa�town� potrzeb� ciep�a, a to ciep�o, jak nikt inny, umia�a mu da� w�a�nie Cecina. </p><p>Rzut oka na zegar �cienny u�wiadomi� mu, �e ma jeszcze trzy kwadranse do kolacji z go��mi. </p><p>- Mo�esz mnie zostawi� - powiedzia� do Zachariasza. - Ubior� si� za chwil�. Chc� troch� odpocz��. </p><p>- Nie p�jdzie pan odwiedzi� pana Buteau? Czeka� na pa�ski powr�t z tak� niecierpliwo�ci�! </p><p>- O Bo�e! </p><p>Z powodu ca�ej tej historii zapomnia� o przyjacielu! </p><p>- Id� i powiedz mu, �e jak tylko b�d� gotowy, wpadn� do niego przed kolacj�. Jak d�ugo musi jeszcze pozostawa� w ��ku? </p><p>- Doktor Licci m�wi, �e pod koniec tygodnia b�dzie ju� m�g� zej�� po schodach, mimo �e mo�e odczuwa� lekki b�l. </p><p>- Pomo�emy mu, a jak b�dzie trzeba, to go zniesiemy na d�. Chyba strasznie si� nudzi. Id� teraz do niego i powiedz, �e zaraz przyjd�. </p><p>Gdy tylko Zachariasz wyszed�, Aldo wzi�� do r�k ma�� paczuszk�, kt�r�, wchodz�c do pokoju, wrzuci� do swojego dawnego biurka. Potem usiad� w fotelu i zacz�� czyta�. Chcia� poprzesta� na kilku linijkach; by�y to listy mi�osne z dw�ch pierwszych lat wojny. Uwa�a�, �e nie ma prawa narusza� w ten spos�b prywatno�ci kuzynki. A jednak przeczyta� je w ca�o�ci, powodowany czym� innym ni� zwyk�a ciekawo�� i prze�ywaj�c co� w rodzaju niezwyk�ej fascynacji... </p><p>Mia�o to zwi�zek z tonem list�w. Pisane by�y du�ym, zamaszystym pismem i pochodzi�y zapewne od nami�tnego kochanka, lecz i apodyktycznego cz�owieka. W miar� czytania kolejnych zda� Aldo odnosi� dziwne wra�enie, �e ich ton staje si� coraz bardziej rozkazuj�cy. Tajemniczy R. - nie by�o �adnego innego podpisu - nawi�zywa� do pewnej sprawy, kt�rej by� oddany. </p><p>Chocia� nie zachowa�a si� �adna koperta, w tre�ci wymienione by�y r�ne szwajcarskie miasta: Genewa, Lozanna, Interlaken, a przede wszystkim Locarno, gdzie prawdopodobnie mi�o�� Adriany i tajemniczego R. si� zacz�a. Ostatni list pochodz�cy z sierpnia 1918 roku nadszed� w�a�nie stamt�d. By� jeszcze bardziej tajemniczy, jeszcze bardziej autorytarny: </p><p>Ju� nadszed� czas; wojna sko�czy si� wkr�tce i on powr�ci. Musisz zrobi� to dla sprawy. Wiedz, �e jeste� dla mnie ca�ym �yciem i �e od Ciebie zale�y nawet wi�cej ni� ode mnie. Spiridion Ci pomo�e. Jest przy Tobie tylko po to... R. </p><p>Morosiniemu wyda�o si� nag�e, �e sufit z kasetonami spadnie mu na g�ow�. Przez kilka minut Aldo siedzia� nieruchomo, trzymaj�c list w opuszczonej d�oni. Mia� wra�enie, �e jeden z piekielnych kr�g�w Dantego otworzy� przed nim sw� czelu��. Odkry� w�a�nie, �e Adriana, kt�r� kocha� jak starsz� siostr�, a nawet przez pewien czas podkochiwa� si� w niej, prowadzi podw�jne, tajemne �ycie, kt�re zalatuje siark�. Co to by�a za sprawa, kt�rej mia�a si� odda�, a w zamian otrzyma� gor�ce zado��uczynienie? I jakie zadanie mia�a wykona�? Kim by� �w R.?... Sk�d si� wzi�� pi�kny Spiridion, kt�ry - jak si� okazuje - wcale nie zosta! znaleziony na pla�y w Lido?... Przys�a� go tajemniczy kochanek i wydaje si�, �e to on zaj�� teraz miejsce w �o�u Adriany. Mo�e na polecenie swojego pana?... Mo�e R. pos�u�y� si� nim, aby wymusi� na hrabinie spe�nienie �yczenia i aby pozby� si� kochanki, kt�ra sta�a si� dla niego ci�arem? To by�o raczej dziwne, �e ostatni list pochodzi� sprzed czterech lat. </p><p>Pytania nap�ywa�y, ale pozostawa�y bez odpowiedzi. Morosiniemu coraz mniej podoba�a si� zbie�no�� w czasie mi�dzy tak podejrzanymi rzymskimi lekcjami Greka a wybuchem faszyzmu w wydaniu Mussoliniego, do kt�rego Adriana nie wydawa�a si� wrogo nastawiona. Czy to mo�liwe, �eby ta s�ynna �sprawa", to by�o w�a�nie to, a w takim razie, na czym polega�o zadanie, kt�rego oczekiwano od hrabiny Orseolo? Najwa�niejsz� rzecz� by�o odkrycie, kim jest tajemniczy R., cz�owiek, do kt�rego Adriana zdawa�a si� nale�e� cia�em i dusz�... </p><p>Z samym tylko inicja�em trudno by by�o znale�� rozwi�zanie zagadki, ale osoba tak mocno kochaj�ca Szwajcari� zapewne nale�a�a do jakiej� kom�rki rewolucyjnej, kt�r� rozruchy we w�asnym kraju zmusi�y do szukania schronienia za granic�. </p><p>D�wi�k dzwonka wzywaj�cego na kolacj� wyrwa� Morosiniego z gorzkiej zadumy. Pochwyci� koszul� i str�j wieczorowy, niezbyt starannie zawi�zuj�c krawat. Czas up�yn�� mu tak szybko, �e staremu Hieronimowi Aldo m�g� teraz po�wi�ci� zaledwie minut�. </p><p>Wk�adaj�c lakierki niemal w biegu, co by�o niezwykle trudnym zadaniem, wyskoczy� z sypialni i uda� si� w stron� pokoju dawnego nauczyciela, kt�ry sta� w progu wsparty na lasce, troch� blady i elegancko ubrany. </p><p>- Hieronimie! - wykrzykn�� Aldo. - Czy pan oszala�? Powinien pan by� w ��ku. </p><p>- Mam ju� do�� ��ka, drogi Aldo! A poza tym - doda� z mi�ym i troch� nie�mia�ym u�miechem, przypominaj�cym Morosiniemu m�odego, �wie�o upieczonego nauczyciela z Burgundii, kt�remu oddano pod opiek� ma�ego ch�opca - co� mi m�wi�o, �e mnie potrzebujesz. </p><p>- Przede wszystkim potrzebuj�, �eby pan wyzdrowia�! Jak si� panu uda�o wsta� i w�o�y� ubranie? </p><p>- Troch� pom�g� mi Zachariasz. Poprosi�em go r�wnie�, aby nakryto dla mnie w jadalni. W obecno�ci markizy de Sommieres, panny Marii And�eliny, no i oczywi�cie twojej, m�j ch�opcze, z pewno�ci� szybciej wr�c� do zdrowia. A je�li jeszcze na stole stanie jaka� butelczyna dobrego, starego wina z Beaune...! </p><p>- Je�li b�dzie trzeba, wyci�gn� wszystkie butelki, kt�re mam w piwnicy. Tak bardzo si� ciesz�, �e pana widz�! - wykrzykn�� rozradowany Morosini. - Prosz� wesprze� si� na moim ramieniu. </p><p>I r�ka w r�k� obaj m�czy�ni udali si� do salonu, gdzie oczekiwa�a na nich pani de Sommieres w sukni koloru biskupiego, Maria And�elina w skromnym, szarym kostiumie z krepdeszynu i... butelka szampana, kt�rego korek wystrzeli� z hukiem. </p><p>Pomimo trosk Aldo uczestniczy� z przyjemno�ci� w tej rodzinnej kolacji o�ywionej uszczypliwo�ciami ciotki Amelii. Tym bardziej �e nagromadzi�o si� wiele temat�w do rozmowy. Dyskutowali oczywi�cie o zab�jstwie sir Eryka Ferralsa, o oskar�eniach ci���cych na jego �onie i o zadziwiaj�cej transformacji Miny van Zelden, surowej Holenderki, a w rzeczywisto�ci c�rki szwajcarskiego miliardera. </p><p>- Przyznasz, �e mia�am przeczucie - powiedzia�a markiza. - Czy� nie m�wi�am, �e na twoim miejscu stara�abym si� zobaczy�, co siedzi pod t� jej surow� skorup�? </p><p>- Ale nie powiedzia�a mi ciocia dok�adnie, co ma na my�li - westchn�� Aldo. </p><p>- Nie wiem, co mog�abym jeszcze doda�. Powiniene� by� si� wykaza� wi�ksz� przenikliwo�ci�, gdy tylko przekaza�am ci moje odczucia... </p><p>- Ja te� czuj� si� cz�ciowo winny - zmartwi� si� pan Buteau. - Przyznaj�, �e Mina mnie bardzo intrygowa�a, bo patrz�c na ni�, doszed�em do wniosku, �e pod tym �miesznym ubiorem kryje si� pi�kna kobieta, i nie mog�em zrozumie�, dlaczego si� tak oszpeca. Podczas gdy tyle brzydkich dziewcz�t chcia�oby wypi�knie�, Mina... pozw�lcie mi, pa�stwo, �e b�d� j� nadal tak nazywa�... robi�a wszystko, �eby by� bezbarwna, niewidoczna. </p><p>- I uda�o si� jej mnie nabra�! Kiedy zrozumia�em, �e si� nie zmieni pomimo moich rad, przesta�em j� dostrzega�. Ale by�a diabelnie skuteczna i mia�em do niej ca�kowite zaufanie. Nie licz�c jej g��bokiej wiedzy w dziedzinie sztuki i antyk�w. Nigdy nie znajd� kogo� r�wnie dobrego na jej miejsce. Umia�a okre�li�, z jakiego okresu pochodzi klejnot, i nie pomyli�a nigdy porcelany z Rouen z deseniem w pagody z prawdziw� chi�sk� porcelan�... </p><p>Panna du Plan-Crepin zaprzesta�a w rym momencie zeskrobywa� �y�eczk� z talerza jajecznic� z bia�ymi truflami i podnosz�c d�ugi, haczykowaty nos, roze�mia�a si� w g�os. </p><p>- No tak, to si� nazywa wychowanie ze sztuk�. Trzeba pozna� kszta�ty, kolory, tworzywa. Kiedy by�am dzieckiem, m�j drogi papa, mi�o�nik antyk�w, zabiera� mnie na aukcje. Dba� o moje wykszta�cenie i podsuwa� wiele ksi��ek. Mog� teraz wyzna�, �e gdyby to by�o w�wczas dopuszczalne, by dziewczyna z mojego �rodowiska otworzy�a antykwariat, i gdybym, oczywi�cie, posiada�a potrzebne �rodki, ch�tnie zosta�abym antykwariuszem. </p><p>O�wiadczenie panny Marii And�eliny przerwa� niespodziewany brz�k sztu�ca odk�adanego przez markiz� na talerz i wszystkie g�owy skierowa�y si� w jej stron�. </p><p>Spogl�da�a na sw� dam� do towarzystwa z zaskoczeniem. </p><p>- I nic mi o tym nie wspomina�a�, Mario And�elino. Dlaczego? </p><p>- Nie s�dzi�am, �e taki szczeg� m�g�by nas zainteresowa� - odpar�a stara panna, kt�ra nie zwraca�a si� do swej kuzynki i pracodawczyni inaczej ni� w pierwszej osobie liczby mnogiej. - To tylko takie hobby, ale nie ukrywam, �e du�� przyjemno�� sprawia mi zwiedzanie muze�w... </p><p>- A mnie nie! Zawsze uwa�a�am takie miejsca za nudne. </p><p>- Szkoda, �e sp�dzi pani tutaj tylko kilka dni, Mario And�elino - powiedzia� Aldo z u�miechem. - Mo�e poprosi�bym pani� o pomoc. To prawda, �e nie jest pani sekretark�... </p><p>- U mnie pe�ni te� rol� sekretarki - mrukn�a pani de Sommieres. - Nie cierpi� pisa� list�w, wi�c mnie w tym zast�puje. Dobrze j� wyszkolono w klasztorze. Nauczono j� r�wnie� angielskiego i w�oskiego... </p><p>- Je�eli doda� do tego pani zdolno�ci do chodzenia po dachach, mo�na rzec, �e otrzyma�a pani kompletne wykszta�cenie - stwierdzi� Aldo ze �miechem. - Nabieram ochoty, aby poprosi� pani� o pomoc - doda� ju� powa�nie, odsuwaj�c krzes�o, by lepiej si� jej przyjrze�. - Mecenas Massaria chce mi przedstawi� jakiego� kandydata, ale b�dzie to mo�liwe dopiero za jakie� trzy tygodnie. Ciociu Amelio, czy musisz szybko st�d wyjecha�? </p><p>- Ale� sk�d. Wiesz przecie�, �e uwielbiam Wenecj�, ten dom i ludzi, kt�rzy w nim mieszkaj�. Mo�esz skorzysta� z pomocy Marii And�eliny. To pozwoli drogiemu panu Buteau odpocz�� jeszcze jaki� czas. </p><p>- Nie chc� ju� odpoczywa� - zaprotestowa� by�y nauczyciel. - Mog� przecie� przyjmowa� klient�w, bo to nie wymaga zbytniego wysi�ku. A wi�c je�li panna Maria And�elina zechce mi pom�c pod kierunkiem Aida w zawi�o�ciach pracy sekretarskiej, z pewno�ci� sobie poradzimy. </p><p>- Tym bardziej �e z wyj�tkiem aukcji we Florencji nie planuj� innych wyjazd�w. Napisz� do kuzynki, �eby poinformowa� j� o kradzie�y. Sama b�dzie musia�a podj�� decyzj�, czy chce wr�ci�, czy nie. </p><p>- A nie mia�e� w planie powrotu do Londynu? - zapyta�a ciotka Amelia. </p><p>Zas�piwszy si� nieco, Aldo poprosi� Zachariasza, aby nape�ni� kieliszki. </p><p>- Musz� tam pojecha�, ale nie ma po�piechu. Nie jestem tam potrzebny - doda� z odrobin� goryczy. </p><p>* * * </p><p>Nast�pnego dnia przyszed� list. Zosta� wys�any z Londynu. Na kopercie widnia�o kilka s��w napisanych nieznanym charakterem pisma: Ksi��� Aldo Morosini, Wenecja, Italia. W �rodku ksi��� znalaz� par� zda� skre�lonych r�k� Anielki: </p><p>Powierzam ten li�cik Wandzie, aby go Panu przes�a�a. Musi Pan przyjecha� czym pr�dzej, Aldo! Musi Pan przyjecha�, aby mi pom�c, bo si� boj�. Bardzo si� boj�! Boj� si� ojca, bo wydaje mi si�, �e traci rozum. Czuj� si� opuszczona przede wszystkim przez W�adys�awa, kt�rego nie uda�o si� odnale��. Mecenas Saint Albans opowiedzia� mi o wszystkim, co Pan dla mnie zrobi�, ale to nie zda�o si� na nic. A potem Pan wyjecha�. Tylko Pan mo�e mnie uratowa� od strasznej alternatywy: szubienicy lub zemsty ze strony towarzyszy W�adys�awa. Przecie� jeszcze nie tak dawno m�wi� Pan, �e mnie kocha... </p><p>Aldo bez s�owa poda� bilecik ciotce Amelii. Odda�a mu go z u�miechem, wzruszaj�c ramionami. </p><p>- S�dz�, �e Maria And�elina i ja b�dziemy zmuszone tutaj przezimowa�, bo nie wiem, jak mog�abym ci przeszkodzi� w p�dzeniu na ratunek pi�knp�ci w niebezpiecze�stwie. Tylko nie bardzo widz�, co m�g�by� dla niej zrobi�. </p><p>- Zobaczymy. Mo�e w ko�cu co� powie. Jej adwokat i ja jeste�my przekonani, �e nie wyjawi�a do tej pory ca�ej prawdy. </p><p>- A poza tym, jaka to przyjemno�� m�c wezwa� na pomoc takiego b��dnego rycerza, jak ty! B�d� ostro�ny, m�j ch�opcze. Nie lubi�am tego nieszcz�snego Ferralsa i przyznaj�, �e nie lubi� r�wnie� jego czaruj�cej, m�odej �ony, ale gdyby spotka�o j� co� z�ego, a ty nawet nie spr�bowa�by� jej pom�c, wyrzuca�by� to sobie przez ca�e �ycie i nigdy nie zazna�by� spokoju. Wi�c jed�! Maria And�elina i ja zostaniemy tutaj, aby ci pom�c. Mo�e te antyki s� nawet zabawne... </p><p>Zamiast odpowiedzi Aldo wzi�� j� w ramiona i u�ciska� z najwi�ksz� czu�o�ci�. Ten rodzaj b�ogos�awie�stwa, kt�rego mu udzieli�a, mia� dla niego takie znaczenie, jakby zrobi�a to jego w�asna matka. </p><p>Dzi�ki Bogu by� czwartek, jeden z trzech dni, kiedy Orient-Express doje�d�a� do Wenecji i kierowa� si� do Pary�a, a nawet do Calais. Aldo mia� tylko tyle czasu, �eby pos�a� Zachariasza w celu rezerwacji miejsca w wagonie sypialnym, za�atwi� kilka spraw z Hieronimem i przygotowa� baga�e. </p><p>Dalsz� lektur� tajemniczych list�w Adriany od�o�y� na inny termin i schowa� je do kasy pancernej z wyj�tkiem ostatniego, najbardziej intryguj�cego, kt�ry wsun�� do portfela. </p><p>Punktualnie o godzinie pi�tnastej transeuropejski poci�g ekspresowy opu�ci� dworzec Santa Lucia. </p></section><section><title><p>Rozdzia� dziewi�ty </p><p>W p�mroku </p></title><p>Wysiadaj�c na dworcu w Londynie, Morosini �a�owa� bardzo, �e nie mo�e si� uda� do ulubionego hotelu Ritz, kt�rego atmosfer� i komfort tak bardzo sobie ceni�. Chocia� by� godnym potomkiem wielkich marynarzy i m�g� si� pochwali� du�ym marynarskim do�wiadczeniem, kana� La Manche da� mu si� tak bardzo we znaki, �e po raz pierwszy w �yciu musia� uzna� wy�szo�� morskiego �ywio�u. Staj�c na l�dzie, by� jak z krzy�a zdj�ty i mia� mi�kkie nogi. Z pewnym �alem dostrzeg� Teobalda czekaj�cego na niego na dworcowym peronie. Wierny lokaj Adalberta przyby�, aby zawie�� go do nowego mieszkania w Chelsea. Morosini nie m�g� si� ju� od tego wymiga�. Ale �al m�g� mie� tylko i wy��cznie do siebie, bo przecie� wys�a� telegram anonsuj�cy przyjazd. Prawd� by�o r�wnie� i to, �e Vidal-Pellicorne by�by bardzo niezadowolony, gdyby Aldo tego nie uczyni�. </p><p>- Ksi��� pan nie wygl�da najlepiej - zauwa�y� Teobald, podnosz�c walizki. - Jak s�dz�, to choroba morska? I ten paskudny klimat! Co za kraj, ta Anglia! </p><p>- Pan to nazywa klimatem? - j�kn�� Morosini, podnosz�c ko�nierz palta. </p><p>Londyn ton�� w lodowatej mgle, w kt�rej rozp�ywa�y si� kszta�ty budynk�w, a mocno �wiec�ce latarnie zamienia�y w ma�e, nik�e ��te �wiate�ka przypominaj�ce sk�py blask �wieczek. </p><p>- Ksi��� pan poczuje si� znacznie lepiej, kiedy dojedziemy do domu. Uda�o si� nam stworzy� przytulne gniazdko. Jestem z tego bardzo zadowolony, chocia� pan Adalbert jest ostatnio w nie najlepszym nastroju. </p><p>- Czy co� si� sta�o? - zapyta� Morosini, usi�uj�c ulokowa� nogi w wynaj�tym samochodzie. </p><p>- Czy ksi��� nie czyta� gazet? </p><p>- Ostatni raz czyta�em je w Wenecji. W podr�y zabija�em czas, �pi�c lub walcz�c z chorob� morsk�. </p><p>- No przecie� pisz� o wielkim odkryciu! O niewiarygodnym odkryciu, kt�rego dokona� w Egipcie, w Dolinie Kr�l�w, pan Howard Carter. Odnalaz� grobowiec faraona z osiemnastej dynastii wraz z ca�ym nienaruszonym skarbcem! To nies�ychane, cudowne! Odkrycie wieku! </p><p>- I to zmartwi�o pana Adalberta? Jako zapalony egiptolog powinien by� raczej zadowolony. Osiemnasta dynastia to jego konik, je�li si� nie myl�? </p><p>- Tak, ale pan Carter jest Brytyjczykiem. </p><p>Z powodu trudno�ci w ruchu spowodowanych mg�� Morosini przesta� zadawa� pytania i reszta podr�y przesz�a w milczeniu, a� do momentu, kiedy Teobald zatrzyma� pojazd przed starym i urokliwym domem z czerwonej ceg�y, otoczonym starym ogrodzeniem z kutej stali. </p><p>- Gdyby niebo ofiarowa�o nam jaki� dzie� godny swojego miana, w co powoli przestaj� ju� wierzy�, ksi��� pan m�g�by zobaczy�, �e Chelsea jest malownicz�, przyjemn�, arystokratyczn� dzielnic�, kt�ra z czasem sta�a si� czym� w rodzaju naszego Montparnasse. Znajduje si� tutaj wiele pracowni malarzy i rze�biarzy. Mieszka tu te� sporo student�w sztuk pi�knych. Wszyscy oni tworz� klimat cyganerii i... </p><p>- Pa�ska prezentacja jest niezwykle interesuj�ca - stwierdzi� Morosini, ucinaj�c kr�tko liryczne zap�dy Teobalda - ale znam t� dzielnic�. I z tego powodu mam pewne obawy... </p><p>Ale nie by�o po temu najmniejszych powod�w. Dawna siedziba Dantego Gabriela Rossettiego, niegdy� zwana Domem Kr�lowej na cze�� Katarzyny Bragance, by�a nie tylko bardzo pi�kna, ale i przytulna. Aldo zasta� przyjaciela siedz�cego przy trzaskaj�cym ogniu, otoczonego prawdziw� g�r� gazet, kt�re gor�czkowo przegl�da�. Salon, w kt�rym mia�a miejsce ta scenka, ocieplony grubymi, aksamitnymi zas�onami i niezliczon� ilo�ci� kolorowych dywanik�w, wyda� si� Morosiniemu tym bardziej przyjemny, �e w pobli�u marmurowego kominka dostrzeg� zastawiony st�. </p><p>- W sam� por�! - wykrzykn�� Adalbert, podnosz�c si� i poprawiaj�c kanty spodni. - Szybko dotarli�cie mimo tej mg�y. Mia�e� dobr� podr�?... Nie, nie mia�e� dobrej podr�y - poprawi� si� natychmiast. - Wygl�dasz, jakby� by� zatroskany. Masz straszn� min�. Chod�, poka�� ci tw�j pok�j. </p><p>I tu r�wnie� Teobald dokona� cudu: w pobli�u wygodnego fotela p�on�� ogie�, a bukiet jesiennych margerytek �agodzi� surowo�� mebli i tapety z zielonego aksamitu. </p><p>- Ty te� jeste� zatroskany - rzek� Aldo z p�u�miechem. - Czy to za spraw� grobowca odkrytego przez pana Cartera w Dolinie Kr�l�w? </p><p>- Mia� nies�ychane szcz�cie! - westchn�� Vidal-Pellicorne z oczami utkwionymi w suficie. - To grobowiec Tutenhamona, niewiele znacz�cego faraona, kt�ry by� u w�adzy zaledwie osiem lat, ale w tym czasie zgromadzi� wielki skarb pogrzebowy. P�aka� mi si� chce, kiedy my�l� o moim drogim mistrzu, panu Loret, kt�ry usi�uje tam co� odkry�, ale bez �adnych rezultat�w! To prawda, �e my, Francuzi, nie mamy tak hojnego mecenasa, jakim jest lord Carnavon. Chcia�bym to wszystko zobaczy� z bliska! </p><p>- A co stoi na przeszkodzie? Zrobi�e� jaki� post�p w sprawie R�y Yorku? </p><p>- Raczej nie. Zbada�em dwie �lepe uliczki, ale bez wi�kszego rezultatu. Napisa�em nawet do Szymona z zapytaniem, czy nie wie nic o jakich� nowych �ladach... Przyznaj�, �e zaczynam traci� nadziej�. </p><p>- A w sprawie Exton Manor nie ma nic nowego? </p><p>- Nie. Ma��e�stwo Killrenan�w zdaje si� �y� w doskona�ej zgodzie. S�ysza�em, �e Yuan Chang mia� jakie� drobne k�opoty, kt�re pewnie op�ni�y jego plany. Ale wszystko opowie ci sam pterodaktyl, bo zaprosi�em go na kolacj�. Ale w�a�ciwie dlaczego wr�ci�e� tak szybko? </p><p>Za ca�� odpowied� Aldo poda� mu list Anielki. </p><p>- No tak! - stwierdzi� Adalbert, oddaj�c mu go po przeczytaniu. - Jej sprawy nie wygl�daj� najlepiej. Stanie przed s�dem za jakie� dziesi�� dni. Najpierw troch� �a�owa�em, �e zaprosi�em Warrena, ale teraz my�l�, �e dobrze zrobi�em. </p><p>- Bardzo dobrze. B�d� pilnie potrzebowa� przepustki do Brkton. </p><p>- Domy�lam si�. A teraz si� rozpakuj, umyj i troch� odpocznij. Kolacj� podadz� o �smej. * * * </p><p>B�d�c policjantem, mo�na by� jednocze�nie cz�owiekiem �wiatowym, dlatego smoking komisarza w niczym nie ust�powa� smokingom gospodarzy. </p><p>- Ciesz� si�, �e pana widz�! - powiedzia� Warren, �ciskaj�c d�o� Morosiniego. - Gdy dowiedzia�em si�, �e przyje�d�a pan dzisiaj wiecz�r, zgodzi�em si� przyj�� zaproszenie na kolacj�. Lady Ferrals sprawia nam olbrzymie problemy. </p><p>- S�dzi�em, �e dowody na jej niewinno��, kt�re przedstawi�em, wyra�nie pokazywa�y, w jaki spos�b jej ma��onek zosta� otruty. </p><p>- Wie pan dobrze, �e te dowody nie s� wystarczaj�ce. Jeste�my prawie pewni, �e by�a wsp�lniczk� zab�jcy, je�li taki rzeczywi�cie istnieje. Poza tym jeden ze s�u��cych przysi�g�, �e kilkakrotnie widzia� lady Ferrals sam� w biurze ma��onka. </p><p>- S�dz�, �e we w�asnym domu mia�a prawo wchodzi� do wszystkich pomieszcze�. </p><p>- To dlaczego ci�gle nam odmawia, ojcu, adwokatowi i policji, udzielenia pomocy w znalezieniu tego przekl�tego Polaka? </p><p>- Mo�e mnie zdecyduje si� co� powiedzie�? Przyjecha�em tu z powodu tego listu, prosz� zobaczy�... . </p><p>Warren przeczyta� go pospiesznie, a nast�pnie zwr�ci� w�a�cicielowi. </p><p>- Jutro otrzyma pan przepustk�. Przyniesie j� ordynans. Musz� wyzna�, �e pani Ferrals wpad�a w depresj�, kiedy dowiedzia�a si� o pana wyje�dzie do Wenecji. </p><p>- Wpad�a w depresj�? </p><p>- Niech pan spyta mecenasa Saint Albansa, z pewno�ci� to potwierdzi. Dzi�kuj� za szampana - doda�, zwracaj�c si� do Vidal-Pellicorne'a, kt�ry chcia� poda� mu kieliszek z trunkiem. - Przy jedzeniu pij� tylko wino i to nie codziennie. </p><p>W rzeczywisto�ci pi� o wiele wi�cej, ni� jad�. Aldo, kt�ry przez wi�kszo�� posi�ku prawie si� nie odzywa�, dostrzeg�, �e w czasie jego nieobecno�ci archeolog i policjant zaprzyja�nili si�. Ten fakt m�g� okaza� si� bardzo u�yteczny. Obaj m�czy�ni rozmawiali o sprawie egipskiego grobowca, kt�ry, jak �atwo mo�na by�o zauwa�y�, zaw�adn�� umys�ami Anglik�w. W obecno�ci komisarza Aldo stara� si� nie okazywa� frustracji. </p><p>Konwersacja by�a mi�a, uprzejma i fachowa nawet wtedy, gdy g�os zabiera� policjant, ale po jakim� czasie Aldo mia� do��. Korzystaj�c z okazji, �e komisarz zacz�� pastwi� si� nad pieczenia wo�ow�, bez kt�rej nie m�g�by si� obej�� posi�ek �adnego Anglika, zapyta�: </p><p>- Czy uda�o si� panu odebra� Yuan Changowi diament Burgundczyka? </p><p>- Nie, pomimo dok�adnej rewizji przeprowadzonej przez moich ludzi w Czerwonej Chryzantemie i w jego sklepie. Ale uda�o nam si� zatrzyma� Yuan Changa. Dzi�ki zeznaniom pewnej kobiety, przyjaci�ki jednego z braci Wu, zdo�ali�my zastawi� na niego pu�apk�. Schwytali�my go na statku w czasie przejmowania du�ej ilo�ci opium i kokainy. Straci� zimn� krew i dw�ch policjant�w zosta�o rannych. Zatrzymano go z grup� jego ludzi. </p><p>- A lady Mary? </p><p>- Grzeczna jak anio�ek. Osobi�cie przes�ucha�em Chi�czyka i nie wchodz�c w szczeg�y, powiedzia�em, i� wiem, �e diament jest w jego posiadaniu, ale nie uda�o mi si� go zmusi�, by sypn�� wsp�lniczk�. To cz�owiek bardzo cierpliwy i nie chce straci� atutu, kt�ry ukrywa w r�kawie. </p><p>- W jakim stopniu lady Mary jest zamieszana w morderstwo Harrisona? </p><p>- My�l�, �e odegra�a rol� starej ksi�nej. Jest jej kuzynk� i cz�sto j� odwiedza�a, wi�c mo�e znalaz�a sprzymierze�c�w w�r�d ludzi, kt�rzy us�ugiwali tej znanej ze sk�pstwa staruszce; st�d kobieta, kt�ra jej towarzyszy�a, i samoch�d. Chyba �e by� wynaj�ty. Pointer stara� si� co� ustali�, ale bez skutku. Tak wi�c nasza czaruj�ca lady Mary wiedzie �wiatowe �ycie, korzystaj�c z rozg�osu, jaki przyni�s� jej m�owi proces lady Ferrals. Prawie w ka�dy weekend organizuje przyj�cia w Exton Manor, kt�ry my nadal otaczamy dyskretnym nadzorem. </p><p>- A sir Desmond wci�� o niczym nie wie? </p><p>- Na temat dzia�alno�ci �ony? Nie. Ju� panu m�wi�em, �e chcia�bym j� z�apa� na gor�cym uczynku. Ale o niebezpiecze�stwie, jakie mu grozi�o ze strony Yuan Changa, tak. Po aresztowaniu Chi�czyka powiedzia�em mu, �e wed�ug informacji, jakie posiadam, Chang ma chrapk� na kolekcj� cesarskich jaspis�w. Sir Desmond zosta� wi�c ostrze�ony i powinien podj�� konieczne �rodki ostro�no�ci. </p><p>- Nie przydadz� si� na nic, je�li nie podejrzewa �ony, gdy� to na ni� liczy� Yuan Chang. </p><p>- Nie podejrzewa r�wnie�, �e jego dom jest nadzorowany. Szef bandy siedzi wprawdzie w wi�zieniu, ale to nie wystarczy. Wcze�niej czy p�niej przecie� wyjdzie. Nie wiemy te�, ilu ludzi zatrudnia. Obawiam si�, �e wielu. Wi�c... </p><p>- Wydaje si�, �e w tych warunkach pozostaje nam tylko czeka�. </p><p>- Tym bardziej - doda� Vidal-Pellicorne, kiedy komisarz ju� sobie poszed� - �e jest nam oboj�tne, czy znajd� ten fa�szywy diament. Nas interesuje prawdziwy i zadaj� sobie pytanie, czy kt�rego� dnia wpadniemy na jego �lad. </p><p>- Skoro pisa�e� w tej sprawie do Aronowa, to poczekaj na odpowied�. Mo�e b�dzie mia� jaki� pomys�, bo przecie� zawsze wie o wszystkim najlepiej - odpar� Aldo z lekk� uraz�, przypominaj�c sobie spacer wok� Hyde Parku, kiedy to Szymon kaza� mu obieca�, �e zostawi spraw� Anielki w r�kach Solma�skiego i adwokat�w. - A teraz chcia�bym ju� po�o�y� si� spa�. Ci�ka przeprawa przez kana� La Manche i zaniepokojony policjant to zbyt wiele dla takiego starego, zm�czonego cz�owieka jak ja... </p><p>Wsun�wszy si� g��boko w fotel, Adalbert wyci�gn�� nogi w stron� ognia buzuj�cego w kominku i zacz�� szarpa� niesforny kosmyk, kt�ry po raz kolejny spad� mu na brew. </p><p>- Jeszcze jedno ma�e pytanko, kt�re ci� nie zm�czy: co czujesz do lady Ferrals? Nadal j� kochasz, czy te� mo�e, przybywaj�c jej na ratunek, jeste� jedynie pos�uszny swemu s�ynnemu instynktowi rycerskiemu? </p><p>- M�j dobry cz�owieku, odpowiem ci na to pytanie po wizycie u niej. </p><p>* * * </p><p>Nast�pnego dnia Aldo znalaz� si� ponownie w ma�ym, szarym i �le o�wietlonym pomieszczeniu, przy drewnianym stole, przy kt�rym sta�y dwa krzes�a. Drzwi si� otworzy�y, stan�a w nich stra�niczka w uniformie i przepu�ci�a przed sob� m�od� wdow�. Aldo uk�oni� si�, t�umi�c westchnienie ulgi. </p><p>Przez ca�� drog� bardzo si� obawia� tego, tak upragnionego, spotkania. Obawia� si�, gdy� wiedzia�, �e Anielka jest chora, i spodziewa� si� zobaczy� cie� tej czaruj�cej istoty. </p><p>L�ka� si�, �e zobaczy blad� twarz naznaczon� trwog� i cierpieniem, podkr��one i zm�czone oczy. Ale Anielka wygl�da�a podobnie jak wtedy, gdy widzia� j� po raz ostatni: ta sama czarna sukienka opina�a drobne i wdzi�czne cia�o, w�osy kr�ci�y si�, tworz�c aureol� wok� delikatnej twarzy o jasnej cerze, ale przede wszystkim w jej z�ocistych �renicach dostrzeg� iskierk� rado�ci. Na jego widok u�miechn�a si� mo�e niezbyt wyra�nie, ale jednak. </p><p>- Wi�c przyjecha� pan? - szepn�a, jakby jeszcze w to nie wierz�c. </p><p>- Czy� nie wezwa�a mnie pani? </p><p>- Tak... ale nie wierzy�am, �e pan przyjedzie. Wanda mog�a si� pomyli�, pisz�c adres, list m�g� nie doj��, a przede wszystkim m�g� pan by� nieobecny... Dlaczego pan wyjecha�? </p><p>- Z banalnego powodu, by�em potrzebny w domu, ale jak pani widzi, nie waha�em si�, aby przyjecha� na wezwanie. Jak si� pani czuje? Kiedy liczy�em na spotkanie ostatnim razem, le�a�a pani chora w wi�ziennym szpitalu. </p><p>- Tak. Przez chwil� my�la�am nawet, �e umr�, i by�am z tego powodu zadowolona, ale teraz czuj� si� ju� lepiej, bo pan mi pomo�e, nieprawda�? </p><p>- Od dawna chc� pani pom�c - powiedzia� �agodnie z lekkim wyrzutem - i przyzna pani, �e to nie z mojej winy nie jestem w stanie tego uczyni�. </p><p>W nag�ym porywie rzuci� si� w stron� jej wyci�gni�tych d�oni. Uj�� je i przycisn�� do siebie, zatroskany, �e s� takie ch�odne. </p><p>- M�j Bo�e! Pani jest zimno! </p><p>Chcia� wzi�� j� w ramiona, ale przeszkodzi� mu w tym g�os stra�niczki: </p><p>- Musicie siedzie� po przeciwnych stronach sto�u. Taki jest przepis. </p><p>- C� za g�upi przepis! - j�kn�� Morosini i nie wypuszczaj�c jej r�k, usadowi� Anielk� na krze�le, a sam usiad� naprzeciw niej. - No dobrze! Spr�bujmy teraz popracowa� - powiedzia� z u�miechem tak sugestywnym, �e musia�a mu odpowiedzie� tym samym. </p><p>Jednak by� bardzo zaniepokojony. Czu�, �e jest poruszona i zdenerwowana. Jej rozbiegane spojrzenie by�o spojrzeniem istoty wystraszonej, a wr�cz zaszczutej. Czy w takiej sytuacji uda si� mu sk�oni� j� do wyzna�? </p><p>- S�dz� - niemal szepn�� - �e chce mi pani co� powiedzie�. </p><p>- Tak, i wydaje mi si�, �e jest pan jedyn� osob�, kt�rej mog� to powiedzie� bez ryzyka i to z prostego powodu: W�adys�aw nigdy pana nie widzia� i nie zna. Podobnie jak jego przyjaciele. </p><p>- Ale ja go znam - odpar� Aldo, przywo�uj�c w pami�ci obraz m�odego cz�owieka w czerni, widzianego w parku w Wilanowie. - Je�li kto� mnie zainteresuje, nie zapominam jego twarzy. Mo�e wie pani, gdzie mo�na go znale��? </p><p>- Prawdopodobnie. Przypuszczam jedynie, gdzie mo�e by�, i wiem, �e jego odnalezienie to jedyna szansa na moje uwolnienie. </p><p>- Czemu nie powiedzia�a pani o tym wcze�niej? Je�li nie policji, to przynajmniej ojcu? </p><p>- Ojcu? On uznaje jedynie rozwi�zania si�owe. Gdyby znalaz� W�adys�awa, zabi�by go natychmiast, nie daj�c mu nawet czasu na wzi�cie oddechu. Kieruje si� wy��cznie nienawi�ci�. </p><p>- A mo�e czasem kieruje si� jednak mi�o�ci�? Jest pani przecie� jego c�rk�, a jedynym sposobem, by pani� uratowa�, jest doprowadzenie tego Polaka przed s�d... </p><p>- Mo�e ma pan racj�... Ale je�li nawet to prawda, nie chc� ryzykowa�. Zbyt wiele z�ego mnie ju� spotka�o. </p><p>- Jednego nie rozumiem. Po �mierci m�a mog�a pani oskar�y� W�adys�awa i poprosi� policj� o ochron�. A pani pozwoli�a si� zaaresztowa�, zamkn�� w wi�zieniu i zadawa�a si� jedynie twierdzeniem, �e jest niewinna. To jest bardzo g�upie! </p><p>- Mo�e zbyt uwierzy�am w reputacj� Scotland Yardu. Mia�am nadziej�, �e go odnajd� bez mojej pomocy. No i wierzy�am tak�e jemu: �B�d� spokojna - m�wi�. - Gdyby nasze sprawy �le si� potoczy�y, b�dziemy wiedzieli, ja i moi przyjaciele, jak ci� stamt�d wyci�gn��". </p><p>- I pani mu uwierzy�a? Ju� chyba najwy�szy czas, Anielko, �eby wyzna�a mi pani prawd�! </p><p>- Jak� prawd�? </p><p>- Co w�a�ciwie was ��czy? Powiedzia�a mi pani, �e by� jej kochankiem, ale Wanda jest przekonana, �e ��czy was mi�o�� taka, jak� opisuj� w romansach, �e pani go kocha, a on pani� wielbi. </p><p>�miech Anielki by�by uroczy, gdyby nie zabrzmia� tak smutno. </p><p>- �atwo zgadn��, jaka to mi�o��, skoro mnie opu�ci�. Biedna Wanda! Nigdy nie przestanie by� dzieckiem wierz�cym w bajki o bohaterach, kt�re wszyscy tak ch�tnie powtarzaj� w mej drogiej Polsce! </p><p>- To, co my�li Wanda, to jedna sprawa, a co my�li pani, to druga. Prosz� mi powiedzie�, czy kocha pani tego m�odzie�ca, bo mnie si� wydaje, �e tak. </p><p>Spojrza�a z rozpacz� w dumn� twarz tego, kt�ry siedzia� naprzeciw. Wpatrywa�a si� w jego oczy, jakby si� chcia�a w nich utopi�. </p><p>- Wydaje mi si�, �e ju� m�wi�am kilka razy: kocham pana i chc� do pana nale�e�. Zapomnia� pan o naszym spotkaniu w ogrodzie zoologicznym? Chcia�am zosta� pa�sk� kochank� nawet przed �lubem z Erykiem. Napisa�am te� o tym w li�cie... </p><p>- Trudno mi w to wszystko uwierzy�, Anielko. John Sutton twierdzi, �e W�adys�aw ponownie zosta� pani kochankiem i �e widzia� go wychodz�cego z pani pokoju. </p><p>Znu�ona kobieta osun�a si� na oparcie krzes�a, cofn�a r�ce z d�oni Aida i zamkn�a oczy. </p><p>- Je�li woli pan wierzy� temu pod�emu k�amcy, to prosz� bardzo. W takim razie s�dz�, �e nie mamy o czym rozmawia�... Prosz� mnie zostawi� losowi, jakikolwiek by mia� by�, i wi�cej o tym nie rozmawiajmy! </p><p>Wykona�a ruch, jakby chcia�a wsta�, ale Aldo, pochylaj�c si� w jej stron�, powstrzyma� j� mocnym u�ciskiem d�oni. </p><p>- Ale� nie, b�dziemy rozmawia�! Nie s�dzi pani chyba, �e przeby�em taki szmat drogi, aby odej�� z niczym? Gdyby nawet istnia�a tylko niewielka szansa, te� spr�buj� pani pom�c. A po odzyskaniu wolno�ci zrobi pani z niej dowolny u�ytek. Czy jest takie miejsce, w kt�rym, jak pani przypuszcza, m�g�bym znale�� W�adys�awa? Mo�e wr�ci� do Polski? </p><p>- Nie. Jestem pewna, �e nadal jest w Anglii, gdy� u�miercenie mego ma��onka nie ko�czy�o jego misji. Ale je�li dam panu pewien adres, czy przysi�gnie mi pan, �e nie powie o tym ani mojemu ojcu, ani nikomu z policji, ani nawet mojemu adwokatowi? </p><p>- Nic nikomu nie powiem. Ma pani na to moje s�owo. </p><p>- Czy b�dzie pan dzia�a� sam? </p><p>- Niekoniecznie. Ma pani co� przeciw Adalbertowi Vidal-Pellicorne'owi? Przecie� ju� pani pomaga�. </p><p>- Ten troch� postrzelony egiptolog? To on te� jest tutaj?... - U�miechn�a si�. - Je�li chce panu pom�c, tym lepiej; okaza� si� dobrym przyjacielem w czasie tego okropnego �lubu, a W�adys�aw go nie zna. Najlepiej by by�o, gdyby uda�o si� panu uprowadzi� W�adys�awa, tak aby si� wydawa�o, �e ma pan z nim jakie� osobiste porachunki. Mo�e wtedy unikn�abym zemsty ze strony jego przyjaci�. </p><p>- Najlepiej by by�o, gdyby schwyta�a go policja, nawet przy udziale sir Desmonda. Ale prosz� si� nie niepokoi�. Rozumiem, o co pani chodzi. B�d� dzia�a� w taki spos�b, aby nie znalaz�a si� pani w niebezpiecze�stwie. Dok�d mam si� uda�? </p><p>- Do Shadwell. To s� przedmie�cia Londynu. Przy Mercer Street jest polski ko�ci�. Zakrystianinem jest tam przyjaciel W�adys�awa. Jedyny, o kt�rym mi wspomina�. Z pewno�ci� r�wnie� jedyny, kt�rego Scotland Yard nigdy by nie podejrzewa�, bo to �wi�ty cz�owiek. W�adys�aw powiedzia� mi o nim na wypadek, gdybym musia�a si� pilnie skontaktowa� lub znalaz�a, si� w niebezpiecze�stwie. </p><p>- My�la� o tym, aby zapewni� pani schronienie? - powiedzia� Aldo z nieukrywan� pogard�. </p><p>- Nawet wtedy, gdy mnie szanta�owa�, nie przestawa� powtarza�, �e mnie kocha i chce by� ze mn�. </p><p>- Ale nie chcia� umrze� zamiast pani!... Cudownie! C� za wielkie serce! A wed�ug pani, na co teraz czeka, zamiast ruszy� z pomoc�? Na proces? Nawet nie wpad� na pomys�, aby wys�a� na policj� list, cho�by anonimowy, z informacj�, �e jest pani niewinna. Zbyt si� obawia�, �e nadawca zostanie odnaleziony? Nie tylko jest morderc�, ale i tch�rzem! </p><p>Trzask otwieranych drzwi powiedzia� im, �e nadchodzi stra�niczka. Czas widzenia min��. Morosini musia� odej��. Nie pr�bowa� przed�u�a� spotkania. </p><p>Podni�s� si� i uca�owa� d�o� kobiety. </p><p>- Porusz� niebo i ziemi�, �eby pani pom�c. Prosz� si� nie niepokoi�. </p><p>- Niech mi pan tylko powie, �e mnie kocha. </p><p>- Czy� pani tego nie wie? Kocham pani�, Anielko, i uratuj�! A jak nazywa si� ten zakrystianin? </p><p>- D�browski, Stefan D�browski. </p><p>* * * </p><p>Shadwell stanowi�o, w pewnym stopniu, pami�tk� po morskim imperium Anglii. Mo�na si� by�o cieszy� wspania�ym widokiem na ruch rzeczny, a poza tym otwarto tutaj, kilka miesi�cy wcze�niej, King Edward Memoria� Park, w kt�rym znajdowa� si� pomnik po�wi�cony wielkim marynarzom, takim jak sir Martin Frobisher, sir Hugh Willoughby i wielu innych, przemierzaj�cym w XVI wieku morza i oceany ku chwale swojego kraju. Wszystko to dodawa�o pewnej szlachetno�ci tej raczej spokojnej dzielnicy. </p><p>Mercer Street by�a kr�tka, a polski ko�ci� raczej niewielki. Po wej�ciu do niego Morosini zm�wi� modlitw�, co pozwoli�o mu rozejrze� si� po wn�trzu. Na szcz�cie by�o pusto. Znajdowa� si� tu jedynie jasnow�osy, t�gi m�czyzna w zniszczonym, czarnym ubraniu, kt�ry zbiera� resztki �wiec i kawa�ki wosku z jednej z tac przed figurk� Naj�wi�tszej Panienki. </p><p>Domy�laj�c si�, �e w�a�nie jego szuka, Aldo wyposa�ony w najwi�ksz� �wiec�, jak� uda�o mu si� znale��, zbli�y� si� do o�tarza. Zapali� knot, nabi� �wiec� na �rodkowe ostrze i przez chwil� milcza�. Zakrystianin, odwr�cony plecami, nie zwraca� na Morosiniego najmniejszej uwagi, kontynuuj�c prac�. </p><p>W ko�cu Aldo go zagadn��. </p><p>- Czy pan Stefan D�browski? - zapyta� po francusku. </p><p>M�czyzna si� odwr�ci�. Aldo przygl�da� si� jego pot�nej posturze. </p><p>Spojrzenie br�zowych oczu by�o dumne, szczere i spokojne. </p><p>Odpowiedzia� w tym samym j�zyku. </p><p>- Tak, to ja. A kim pan jest? </p><p>- Moje nazwisko nic panu nie powie. Nazywam si� Aldo Morosini, jestem wenecjaninem i antykwariuszem. Chcia�bym z panem porozmawia� na osobno�ci, aby nikt nie m�g� nas us�ysze�. </p><p>- Mo�emy zosta� tutaj. Nie ma tu nikogo z wyj�tkiem tej, kt�ra mo�e us�ysze� wszystko, ale niczego nie powt�rzy - doda�, k�aniaj�c si� w stron� figury. </p><p>- Ma pan racj�, szczeg�lnie �e w takiej obecno�ci liczy si� tylko szczero��. Powiem wi�c prosto z mostu: chcia�bym zobaczy� si� ze Stanis�awem Rasockim, kt�rego prawdziwe nazwisko brzmi W�adys�aw Wosi�ski. Powiedziano mi, �e pan go zna, wi�c prosz� nie zaprzecza�, bo by�oby to k�amstwem. </p><p>- Rzeczywi�cie, znam go. Czego pan od niego chce? </p><p>- Chc� z nim tylko porozmawia�. </p><p>- A o czym? </p><p>- Je�li pan pozwoli, ta sprawa dotyczy tylko nas obu. </p><p>- Kto pana do mnie skierowa�? </p><p>Pytania i odpowiedzi nast�powa�y z du�� pr�dko�ci�. Aldo pomy�la�, �e ten m�ody cz�owiek wygl�daj�cy na bardzo spokojnego, by� twardszy, ni� mo�na by go o to podejrzewa�. Zerkn�wszy szybko w stron� Madonny, jakby chcia� j� przeprosi� za k�amstwa, kt�re b�dzie musia� wypowiedzie�, Aldo u�miechn�� si� do D�browskiego jak grzeczne dziecko. </p><p>- Pewien Polak, kt�ry pracuje w biurze poselstwa przy Portland Place. Ale r�wnie dobrze mog�em si� zwr�ci� do kogokolwiek z tej dzielnicy. Wszyscy pa�scy rodacy z Londynu, a nie ma ich zbyt wielu, znaj� ten ko�ci�, wikariusza i zakrystianina, bo to jedyny polski ko�ci�. Je�li si� kogo� szuka, to z pewno�ci� najlepsze miejsce, by o niego tutaj zapyta�. Czy wi�c powie mi pan, gdzie znajd� W�adys�awa? </p><p>- Czy jest pan jednym z jego przyjaci�? </p><p>- Powiedzmy, �e mamy wsp�lnych przyjaci�, ale spotka�em go ostatniej wiosny w Wilanowie. Czy mam go opisa�? </p><p>- Nie ma takiej potrzeby. Je�li chce pan si� z nim spotka�, musi pan pojecha� do Warszawy. Wyjecha� do Polski. Dobranoc! </p><p>Zdumiony Morosini uni�s� brew, gdy� nie spodziewa� si� takiej odpowiedzi. - To wszystko? </p><p>- Tak. Je�li pan pozwoli, musz� przygotowa� nast�pn� msz�. </p><p>- Tak po prostu wyjecha�? A kiedy wraca? </p><p>- Z ca�ym szacunkiem, prosz� pana, niech pan nie zadaje g�upich pyta�. Dlaczego mia�by wraca�? </p><p>Odwr�ci� si� i chcia� si� oddali� w stron� zakrystii, ale Aldo powstrzyma� go mocnym u�ciskiem d�oni. Mia� zamiar zako�czy� te gierki s�owne. Trzeba by�o dzia�a� stanowczo. </p><p>- Ano mo�e dlatego, �eby uratowa� �ycie m�odej kobiety, kt�ra w niego wierzy�a, kt�ra da�a mu schronienie pod swoim dachem, a kt�r� zostawi� jak ostatni tch�rz. </p><p>Zakrystianin zblad� i zagryz� wargi. Jego �renice zw�zi�y si� w ma�e punkciki. </p><p>- Jest pan z policji? Byli ju� tutaj pa�scy koledzy, wi�c powinienem by� si� domy�li�, chocia� nie jest pan do tamtych podobny... </p><p>- Z tego prostego powodu, �e nie jestem jednym z nich. Przysi�gam na Madonn�! Chce pan zobaczy� m�j paszport? - doda�, wyci�gaj�c dokument z wewn�trznej kieszonki. </p><p>D�browski wzi�� go i zacz�� ogl�da�, podczas gdy Aldo doda�: </p><p>- Jestem ksi�ciem i chrze�cijaninem, i przysi�gam na honor, �e nikt mnie nie przys�a�: ani Scotland Yard, ani hrabia Solma�ski, ani adwokat wi�niarki, ani sama uwi�ziona. Ona przekaza�a mi tylko pana nazwisko, kt�re da� jej W�adys�aw na wypadek, gdyby z jakiego� wa�nego powodu musia� by� powiadomiony. A pow�d jest bardzo wa�ny. Kiedy kocha si� kobiet�... </p><p>- On kocha� j� zbyt mocno! Tymczasem ona bawi�a si� nim, jak kilkoma innymi, po�r�d kt�rych, jak mi si� wydaje, pan r�wnie� si� znajduje. Gdyby jej pom�g�, zawis�by na stryczku, a my, jego bracia, nigdy na to nie pozwolimy. Niech sama wybrnie z pu�apki, w kt�r� go wci�gn�a! Zreszt� powiedzia�em panu: nie ma go tu, ale mo�e pan pojecha� do Warszawy i spr�bowa� go przekona�. Zdziwi�bym si�, gdyby to si� panu uda�o. </p><p>- A ja zdziwi�bym si�, gdyby on rzeczywi�cie opu�ci� ten kraj. Policja szuka go od wielu tygodni i wiedzia�bym o tym. Nie wierz� w ten wyjazd. </p><p>- Nikt pana do tego nie zmusza. A teraz ju� p�jd�, nadchodz� pierwsi wierni. </p><p>- Niezale�nie od tego, gdzie si� ukrywa, znajd� go, ale gdyby uda�o si� panu go spotka�, prosz� mu przekaza�, �e jestem got�w zap�aci� powa�n� sum� pieni�dzy za pisemne zeznanie, kt�re uratuje lady Ferrals. Pomog� mu nawet uciec z Anglii, podaj�c go za mojego s�ug�. Daj� na to s�owo honoru. Ale je�li nie zrobi dla niej nic i pozwoli, aby j� skazano, przysi�gam, �e j� pomszcz�! </p><p>- Jak pan sobie �yczy. Nie mam ju� nic wi�cej do dodania Aldo nie nalega�. Ko�ci�ek zaczyna� nape�nia� si� wiernymi. Prze�egna� si� przed o�tarzem, zginaj�c szybko jedno kolano, i skierowa� si� do wyj�cia, przechodz�c tu� obok Teobalda, kt�ry wszed� dyskretnie chwil� wcze�niej i skorzystawszy z kl�cznika, zag��bi� si� w modlitwie. </p><p>- Teraz pana kolej. </p><p>Morosini wiedzia�, �e mo�e Teobaldowi zaufa� i �e z pewno�ci� uczepiwszy si� zakrystianina, nie odpu�ci jak pies, kt�ry nie zostawia ulubionej ko�ci. </p><p>Z r�kami w kieszeniach p�aszcza i w czapce nasuni�tej a� na oczy Aldo mia� w�a�nie opu�ci� ko�ci�, kiedy przed wej�ciem zatrzyma�a si� taks�wka. Odwr�ci� g�ow� z powodu zwyk�ej ciekawo�ci i rozpozna� hrabiego Solma�skiego, kt�ry poprosi� kierowc�, aby na niego poczeka�, i szybkim krokiem wszed� do ko�cio�a. Zaniepokojony Aldo postanowi� r�wnie� wr�ci� do �wi�tyni. Czy to mo�liwe, by Anielka powiedzia�a o wszystkim ojcu pomimo strachu, jaki przed nim czu�a? W takim razie po co wzywa�aby go na ratunek. </p><p>Msza ju� si� zacz�a. Ksi�dz odprawia� nabo�e�stwo wspomagany przez zakrystianina, kt�ry przywdzia� bia�� kom��. Poniewa� Solma�ski ukl�k� w pierwszym rz�dzie, Aldo wybra� miejsce przy Teobaldzie, kt�ry skierowa� ku niemu zdziwiony wzrok. </p><p>- Co si� dzieje? - szepn��. </p><p>Ruchem g�owy Morosini wskaza� cz�owieka w eleganckim czarnym p�aszczu. </p><p>- To Solma�ski. Zastanawiam si�, po co tu przyszed�. Nast�pnie, korzystaj�c z tego, �e oko�o trzydziestu garde� zaintonowa�o Tantum ergo, doda�: </p><p>- D�ugo tutaj nie pob�dzie. Na zewn�trz czeka na niego taks�wka. Je�li podejdzie do zakrystianina, prosz� zbli�y� si� do nich dyskretnie. </p><p>Powiedziawszy to, odsun�� si� od Adalberta na odleg�o�� kilku krzese�. Pozosta�o im tylko wys�uchanie mszy do ko�ca. </p><p>Kiedy nabo�e�stwo si� zako�czy�o, ksi�dz i jego pomocnik udali si� do zakrystii. Cz�� os�b pozosta�a jeszcze w ko�ciele, inni wychodzili. Hrabia Solma�ski siedzia� przez chwil�, a nast�pnie wsta� i ruszy� w stron� zakrystii. Aldo ani drgn��, a Teobald przesiad� si� bli�ej o�tarza. </p><p>Po chwili hrabia pojawi� si� w towarzystwie ksi�dza, kt�ry odprawia� msz�. Wikary mia� teraz na sobie czarn� kurtk�, spod kt�rej wystawa�a sutanna, a na g�owie czarny kapelusz. Rozmawiaj�c po cichu, obaj m�czy�ni wyszli z ko�cio�a. Morosini ruszy� w �lad za nimi. Ukryty w przedsionku zobaczy�, jak wsiadaj� do taks�wki, kt�ra natychmiast odjecha�a. Poniewa� nigdzie nie dostrzeg� �adnego innego �rodka lokomocji, musia� zrezygnowa� ze �ledzenia ich i ponownie wszed� do �rodka, gdzie D�browski w�a�nie gasi� wszystkie �wiat�a. </p><p>Teobalda nigdzie nie by�o. Z pewno�ci� poszed� zobaczy�, czy z zakrystii nie ma wyj�cia. Pojawi� si� po kilku sekundach i zobaczywszy Morosiniego, podszed� do niego. </p><p>- Nie ma �adnego innego wyj�cia opr�cz bramy g��wnej i ma�ych drzwi tu� obok - szepn��. - Chod�my st�d. Poczekam na niego za zewn�trz. Nie mam ochoty zosta� zamkni�ty w �rodku. </p><p>- Chce pan, �ebym by� w pobli�u? </p><p>- To nie jest konieczne. Zostan� i zobacz�, czy nasz cz�owiek nie wyjdzie. Prosz� wraca� do domu, ksi���. Gdybym potrzebowa� pomocy, zadzwoni�. Na rogu jest cukiernia, z pewno�ci� maj� tam telefon. </p><p>- Polska cukiernia? Odwiedzi�em kilka takich w czasie wizyty w Warszawie. Zwykle maj� bardzo dobre ciastka. </p><p>- Dobrze wiedzie�. A teraz prosz� ju� i��, ksi���. Lepiej, �eby nie widziano nas razem. </p><p>Morosini przytakn�� i rozp�yn�� si� w wieczornej mgle. Po chwili z�apa� taks�wk�, kt�ra odwioz�a go do Chelsea, gdzie zasta� pusty dom. Zamiast Adalberta czeka� tylko li�cik od niego, w kt�rym przyjaciel napisa�, i� udaje si� do Whitechapl gdzie, bardzo mo�liwe, b�dzie co� do skoszenia. </p><p>Whitechapel! Dzielnica �ydowska, kt�ra nie cieszy�a si� najlepsz� s�aw� od czasu krwawych wyczyn�w Kuby Rozpruwacza. C� takiego Vidal-Pellicorne m�g� tam �skosi�". Morosiniemu nie spodoba� si� pomys� przyjaciela i fakt, �e b�dzie si� tam wa��sa� samotnie o tak p�nej porze. Wiedzia� jednak, �e Adalbert jest ostro�ny i przyzwyczajony do r�nych dziwacznych wypraw, a pracuj�c, nigdy nie wychodzi� z domu nieuzbrojony. W ko�cu R�a Yorku, kt�r� tak trudno by�o odnale��, mog�a w jakim� momencie swej burzliwej historii trafi� w r�ce pan�w lichwiarzy, kt�rzy s� przecie� synami Izraela. Ale z drugiej strony, gdyby tak rzeczywi�cie by�o, jak to mo�liwe, �e Szymon Aronow nic o tym nie wiedzia�? </p><p>- Ale� jestem g�upi! - wykrzykn�� po chwili zadumy. - Przecie� Adalbert m�wi�, �e pisa� do Aronowa. Pewnie dosta� odpowied�. </p><p>Ju� nieco spokojniejszy, Aldo poszed� si� wyk�pa�, a chwil� p�niej, poniewa� nikt si� nie pojawi�, uda� si� do kuchni, sk�d zabra� udko kurczaka na zimno, kawa�ek sera oraz kieliszek wina i zani�s� to wszystko do palarni, gdzie postanowi� czeka� na dalszy rozw�j wydarze�. W�a�nie ko�czy� posi�ek, kiedy zadzwoni� telefon. Podni�s� s�uchawk� i us�ysza� lekko zdyszany g�os Teobalda: </p><p>- Jestem na dworcu przy London Bridge. Nasz przyjaciel wybiera si� do Eastbourne. Te� tam pojad� i b�d� go �ledzi�. </p><p>- Eastbourne? Co on tam zamierza robi�? </p><p>- W�a�nie tego chc� si� dowiedzie�. </p><p>- Ja te�. Jad� z panem. </p><p>- Nie ma ju� na to czasu. Poci�g odje�d�a za siedem minut. - To przyjad� nast�pnym poci�giem. Zna pan Eastbourne? </p><p>- Nic a nic! </p><p>- Ja te� nie, ale przypuszczam, �e tu� przy dworcu s� jakie� hotele. To jest bardzo popularne uzdrowisko. Spotkamy si� w tym, kt�ry b�dzie si� znajdowa� na wprost wyj�cia z dworca... - A je�li b�d� dwa? </p><p>- To w tym bardziej na prawo. Zarezerwuj� tam dwa pokoje na moje nazwisko. Je�li b�dzie pan w hotelu przede mn�, prosz� zrobi� to samo. O kt�rej jest nast�pny poci�g? </p><p>- O dwudziestej dwana�cie. Na miejscu b�dzie oko�o dwudziestej drugiej. </p><p>- Dobrze. Powodzenia, Teobaldzie, ale prosz� nie podejmowa� �adnych dzia�a� beze mnie! Niezale�nie od tego, co pan zobaczy, prosz� najpierw spotka� si� ze mn� i wsp�lnie ustalimy, co robi� dalej... Je�li to jest to, co podejrzewam, ci ludzie mog� okaza� si� bardzo niebezpieczni. Ma pan bro�? </p><p>- Zawsze, gdy kogo� �ledz�. </p><p>- Dobrze, niech pan ju� idzie, bo sp�ni si� pan na poci�g. </p><p>Od�o�ywszy s�uchawk�, Aldo w�o�y� przybory toaletowe i troch� bielizny do walizeczki, ubra� si�, napisa� do Adalberta kr�tki, lecz wystarczaj�co jasny li�cik, sprawdzi�, czyjego browning jest na�adowany, wzi�� dodatkowe naboje, upewni� si�, �e ma wystarczaj�c� ilo�� papieros�w, pogasi� �wiat�a, zamkn�� drzwi wej�ciowe na klucz i opu�ci� dom. Z�apa� taks�wk�, kt�ra zawioz�a go na dworzec przy London Bridge, gdzie wsiad� do poci�gu, aby odby� stukilometrow� podr�. </p><p>Nie m�g� zrozumie�, co ten polski, raczej biedny zakrystianin, mia�by robi� w Eastbourne. Sam nigdy tam nie by�, ale to uzdrowisko powsta�e w po�owie minionego wieku z inicjatywy ksi�cia Devonshire, aby zrobi� konkurencj� Brighton, cieszy�o si� w�r�d zamo�nej arystokracji bardzo dobr� reputacj�. By�o to prawdopodobnie najbardziej zbytkowne miasteczko wzniesione mi�dzy Portsmouth i Dover i nawet je�li w ch�odniejszych porach roku pustosza�o, gdy� wi�kszo�� eleganckich mieszka�c�w je opuszcza�a, to zawsze pozostawa�o ulubionym miejscem wypoczynku bogatych warstw spo�ecznych. </p><p>Dotar�szy oko�o godziny dwudziestej drugiej pi�tna�cie do Eastbourne, Morosini od razu odnalaz� upragniony hotel, prawie na wprost wyj�cia. By� to Terminus. Skromny przystanek dla podr�nych b�d�cych przejazdem lub w podr�y s�u�bowej nie m�g� si� r�wna� z okaza�ymi pa�acami wzniesionymi nad brzegiem morza, ale ten rodzaj hoteli by� bardzo wygodny, poniewa� nikt nie zwraca� szczeg�lnej uwagi na wchodz�cych i wychodz�cych klient�w. Aldo zaanonsowa� si� jako pan Morosini i zarezerwowa� dwa pokoje, za kt�re zap�aci� z g�ry: jeden dla siebie, drugi, tu� obok, dla s�u��cego Adalberta, kt�ry z powodu spraw rodzinnych mia� do niego do��czy� dopiero w godzinach nocnych. Zaspany portier, kt�ry sta� si� g�uchy i �lepy po otrzymaniu szczodrego napiwku w wysoko�ci jednego funta, poda� Morosiniemu dwa klucze, informuj�c, �e pokoje s� na trzecim pi�trze, a winda jest, niestety, popsuta. Obieca� te�, i� za chwil� przyniesie osobi�cie do pokoju butelk� whisky, wod� sodow� i dwie szklanki, o kt�re poprosi� Morosini. </p><p>Zainstalowawszy si� w pokoju, Aldo przygotowywa� si� na d�ugie oczekiwanie, kt�re okaza�o si� kr�tsze, ni� si� spodziewa�. Tu� po p�nocy da�o si� s�ysze� pukanie do drzwi i do pokoju wszed� Teobald. </p><p>Morosini poda� mu nape�nion� szklaneczk�, kt�r� m�czyzna przyj�� z wdzi�czno�ci� i opr�ni� jednym haustem. </p><p>- Czy �ledzi� pan przez ca�y czas naszego przyjaciela? </p><p>- Nie - odpar� Teobald - chyba �e �yczy pan sobie, abym teraz pojecha� za nim do Londynu. Zostawi�em go na dworcu, gdzie oczekuje na pierwszy poranny poci�g. W domu, do kt�rego si� skierowa�, przebywa� oko�o godziny. Chocia� nazwanie tego miejsca domem nie jest do ko�ca w�a�ciwe, bo wszed� do pi�knej willi. I to nie kuchennymi drzwiami! Trudno uwierzy�. </p><p>- Mo�e mi pan opisa� t� will� i powiedzie�, gdzie ona si� znajduje? </p><p>- Przy Grand Parad�, alei spacerowej, kt�ra biegnie wzd�u� morza. Stoj� przy niej najpi�kniejsze hotele. Najpro�ciej b�dzie, je�li zaprowadz� tam pana, ksi���. </p><p>- Ju� i tak bardzo si� pan natrudzi�. Prosz� mi wyt�umaczy�, jak tam doj��, i zosta� w hotelu. </p><p>- Dzi�kuj� bardzo za t� propozycj�, ksi���, ale nie znam wystarczaj�co dobrze miasta, aby opisa� panu drog�. Wol� tam pana zaprowadzi�, to nie jest daleko. Tym bardziej, �e ta szklaneczka postawi�a mnie na nogi! </p><p>- W takim razie idziemy! </p><p>Opu�cili hotel niezauwa�eni przez nikogo; portier spa� snem sprawiedliwego, pochrapuj�c. </p><p>Jak powiedzia� Teobald, droga nie by�a daleka. Po chwili m�czy�ni dotarli na Grand Parad�: zadziwiaj�ce skupisko budynk�w z epoki wiktoria�skiej. Tutaj nawet latem musia� panowa� b�ogi spok�j, ceniony ponad wszystko przez arystokracj�, kt�ra tolerowa�a jedynie towarzystwo morza. O tej p�nej porze to w�a�nie morze by�o u w�adzy. Jedynie szum morskiej kipieli zak��ca� cisz� ciemnej i przepe�nionej zimnem i wilgoci� nocy. </p><p>Willa, przed kt�r� si� zatrzymali, nie zyska�a uznania w oczach wenecjanina. By� zbyt przesi�kni�ty czystym pi�knem Wenecji, aby m�g� mu si� spodoba� ten przedziwny zbi�r wie�yczek, kopu�ek, dzwonnic, pilastr�w, taras�w i kolumn, gdzie mo�na by�o dostrzec r�k� Paxtona* i jego koleg�w po fachu. </p><p>* Joseph Paxton (1803- I865) - angielski ogrodnik i architekt. Zaprojektowa� mi�dzy innymi londy�ski Crystal Pal�ce. </p><p>- Prawdziwy tort weselny! - mrukn��. - To tutaj? </p><p>- Tak, to tutaj! Nie ma zbyt wielu innych naro�nych budynk�w. </p><p>- Nigdy nie przekonam si� do angielskich gust�w. Gdzie si� wchodzi? </p><p>- Je�li chce pan zadzwoni� do drzwi, to tutaj - powiedzia� Teobald, wskazuj�c na olbrzymie, �ukowate wej�cie os�oni�te daszkiem, do kt�rego prowadzi�o kilka stopni. Cztery olbrzymie okna wychodzi�y bezpo�rednio na nadmorski bulwar. - Drzwi dla s�u�by znajduj� si� od strony drugiej ulicy. </p><p>Aldo nie odpowiedzia�. Szacowa� wzrokiem wysoko�� pi�tra, gdzie przez dwa okna podkre�lone gotyckim balkonem przenika�o troch� �wiat�a. Mimo wszystko wiktoria�ski styl mia� r�wnie� pozytywne strony, gdy� jego chropowato�� mog�a okaza� si� bardzo u�yteczna dla kogo�, kto chcia�by spr�bowa� wdrapa� si� po murze. </p><p>Ten pomys� podoba� mu si� coraz bardziej. </p><p>Rozejrza� si� szybko po okolicy i oceni� swoje szanse, kt�re wydawa�y si� du�e. Noc by�a ciemna, tylko gdzieniegdzie tli� si� sk�py p�omyk lamp gazowych. W lecie wszystkie domy i hotele by�y z pewno�ci� sk�pane w �wietle. </p><p>Zdj�wszy p�aszcz, aby nie kr�powa� mu ruch�w, rzuci� go w ramiona Teobalda. </p><p>- Prosz� tu na mnie poczeka�, ale tak, �eby nikt pana nie widzia�. Prosz� te� uwa�a�, jak b�dzie obch�d, ale je�li nie wr�c� za godzin�, niech pan powiadomi policj�. </p><p>Wierny lokaj przytakn��, nie komentuj�c polece� Morosiniego. By� zbyt przyzwyczajony do ekstrawagancji swego pana, by dziwi� si� poleceniom. </p><p>Tym bardziej, �e podobnie jak Romuald, jego brat bli�niak lubi� odrobin� niebezpieczny styl �ycia. Mrukn�� tylko: </p><p>- Ksi��� nie chce, bym mu towarzyszy�? </p><p>- Nie, dzi�kuj�. W tego typu sprawach osoba stoj�ca na czatach to bardzo cenna pomoc. Prosz� tylko �yczy� mi szcz�cia. </p><p>- Ksi��� pan nie powinien w to w�tpi�! </p><p>Aldo zacz�� wspina� si� po olbrzymich, naro�nych kamieniach, nad kt�rymi znajdowa� si� gzyms, tym bardziej interesuj�cy, �e Morosiniemu si� wyda�o, i� dostrzeg� na tym poziomie lekko uchylone okno. Po raz pierwszy w �yciu mia� wej�� do kogo� przez okno, ale nie odczuwa� z tego powodu najmniejszych wyrzut�w sumienia. Raczej radosne podniecenie, kt�re przywo�a�o na my�l Adalberta. Nagle zrozumia� troch� perwersyjn� rado��, jak� odczuwa� jego przyjaciel, kiedy odk�adaj�c na bok swe oficjalne zaj�cia archeologa, wykonywa� dla najwy�szego dobra Francji zadania balansuj�ce na granicy prawa. Aldo robi� to teraz dla dobra drogiej jego sercu kobiety. By�o to przecie� prawie to samo... </p><p>Skoczywszy bezszelestnie przez uchylone okno, znalaz� si� w ciemno�ciach, wpl�tany w fa�dy jedwabnych zas�on, kt�re starannie za sob� zasun��, kiedy tylko uda�o mu si� z nich wymota�. Na ma�� chwil� zapali� kieszonkow� latark�, by zobaczy�, gdzie si� znajduje. Stwierdzi�, �e jest to pok�j zamieszkany z pewno�ci� przez kobiet�, do�� zagracony, w kt�rym nie by�o nikogo. Na toaletce znajdowa�o si� mn�stwo przedmiot�w, wsz�dzie le�a�y porozrzucane elementy garderoby, a zapach perfum miesza� si� z zapachem cygar. Pok�j nale�a� zapewne do ma��e�stwa, a poniewa� nie po�o�y�o si� ono jeszcze spa� mimo tak p�nej pory, zapewne przebywa�o gdzie� w pobli�u. Mo�e w s�siednim pomieszczeniu, w kt�rym �wieci�a si� lampa. </p><p>Aldo zbli�y� si� do drzwi obok, ostro�nie, lecz stanowczo chwyci� za klamk� i uchyli� je nieco. Tylko na tyle, by dostrzec m�skie stopy spoczywaj�ce na pufie z br�zowego aksamitu. Chcia� w�a�nie rozewrze� drzwi nieco szerzej, gdy nagle, co� wzmog�o jego czujno��, drugie wej�cie otworzy�o si� gwa�townie i prawie natychmiast da� si� s�ysze� m�ski g�os: </p><p>- Nie ma pan zamiaru i�� spa�? Jest odp�yw, tej nocy nic z tego nie b�dzie. </p><p>- Jestem ciekaw, czy w og�le kiedy� to nast�pi. Czekam ju� kilka tygodni! - mrukn�� inny m�ski g�os, z wyra�nym akcentem �rodkowoeuropejskim. - Najwy�szy czas, �eby si� pospieszy�. Dzisiejsza wieczorna wizyta bardzo mnie zaniepokoi�a. </p><p>- Masz racj�. Musz� jutro rano pojecha� do Londynu i zbada�, jak si� sprawy maj�... Mieli�my pecha, �e teraz wydarzy�a si� ta historia z handlem opium i to zab�jstwo jubilera, kt�rym Pa�ac Buckingham bardzo si� interesuje. Ca�a policja zosta�a postawiona na nogi, wi�c moment nie jest najlepszy na handel broni�. </p><p>- Mo�liwe, ale nie chc� ju� si� tutaj ukrywa�. Szuka mnie ten W�och i je�li znalaz� D�browskiego, to mo�e r�wnie� trafi� do mnie. </p><p>- D�browski wie, co robi, i jest pewien, �e nie by� �ledzony. </p><p>Ukryty w ciemnym k�cie Aldo pogratulowa� w my�lach Teobaldowi, kt�ry tak dobrze si� spisa�. </p><p>- Jednak - kontynuowa� g�os po angielsku - trzeba podj�� �rodki ostro�no�ci. Porozmawiam z panem Simpsonem, aby znalaz� now� kryj�wk� do czasu pa�skiego wyjazdu. Nie wiem, czy b�dzie r�wnie pewna jak ta tutaj, ale zrobimy, co w naszej mocy. A teraz niech pan k�adzie si� spa�. Ja te� id� si� po�o�y�. </p><p>Po wyj�ciu rozm�wcy cz�owiek, co do kt�rego Morosini mia� prawie ca�kowit� pewno��, �e jest W�adys�awem, westchn�� g��boko, wsta�, zgasi� lamp� i ruszy� w kierunku Aida, kt�ry cofn�� si� w stron� okna, ale nie mia� czasu, by schowa� si� za zas�on�. Pok�j zala�o �wiat�o. Szybkim ruchem Aldo wyci�gn�� rewolwer i wycelowa� go w stron� zbli�aj�cej si� postaci, kt�r� rzeczywi�cie okaza� si� W�adys�aw. </p><p>- Dobry wiecz�r - powiedzia� tak spokojnie, jakby spotka� znajomego na rogu ulicy. </p><p>M�ody cz�owiek drgn��, spogl�daj�c z zaskoczeniem na wysok� posta� nieznajomego, kt�rego jasnoniebieskie oczy zdawa�y si� przygwa�d�a� go na miejscu. </p><p>- Kim pan jest? </p><p>- W�ochem, o kt�rym panu przed chwil� wspomniano. Ten pa�ski zakrystianin by� jednak �ledzony, chocia� si� tego nie domy�li�. </p><p>M�wi�c to wszystko, Aldo my�la� jednocze�nie, �e student anarchista nie zmieni� si� tak bardzo od czasu, gdy widzia� go w parku w Wilanowie: nadal by� �niady, mia� marzycielski wyraz twarzy, nieco zwichrzone w�osy i �lad kilkudniowego zarostu. Nie by�o w nim niczego takiego, co mog�oby wyt�umaczy� mi�o��, kt�ra sk�oni�a t� urocz� dziewczyn� do pope�nienia morderstwa. </p><p>- Czego pan chce? - zapyta� W�adys�aw. </p><p>- Chyba si� pan domy�la. �eby wyci�gn�� pan Anielk� z tej sytuacji, w kt�rej znalaz�a si� z pana powodu. Jestem got�w ofiarowa� za to pieni�dze i pom�c wr�ci� panu do Polski. </p><p>- Na niczym nie zale�y mi bardziej, jak na wyje�dzie. Ale kto twierdzi, �e to z mojego powodu Anielka jest w tej trudnej sytuacji? Sama si� w to wpakowa�a! </p><p>- Czy�by? To co pan robi� u niej w domu? O ile wiem, to nie ona sprowadzi�a pana z Polski! </p><p>- To prawda. Prosi�em j� tylko, by pomog�a mi w pewnych sprawach... Ale, czy nie m�g�by pan opu�ci� pistoletu? Chyba nie chce mnie pan zabi�? </p><p>- Chwilowo tego nie planuj�, bo jest pan wi�cej wart �ywy ni� martwy. Niech wi�c zostanie tak, jak jest. Prosz� mi opowiedzie� o tych pewnych sprawach, w kt�rych zgodzi�a si� panu pom�c, gdy� pan j� podobno szanta�owa�, czy� nie? </p><p>- Troch�... Cel u�wi�ca �rodki, a my potrzebujemy pieni�dzy i broni. Okazja by�a wprost wymarzona: moja pi�kna przyjaci�ka wychodz�ca za m�� za najpot�niejszego w Europie handlarza broni�. </p><p>- Po co, u diab�a, tak bardzo potrzebujecie tej broni? O ile wiem, Polska to wolny kraj! </p><p>- Tak pan uwa�a? Od razu wida�, �e nie zna pan s�awnego marsza�ka Pi�sudskiego, naszego bohatera narodowego. Zastanawiam si�, co W�och mo�e wiedzie� o polskich sprawach. </p><p>- Wystarczaj�co, aby wiedzie�, �e wspomniany przez pana Pi�sudski nie jest ju� u w�adzy... </p><p>- Ale powr�ci, bo wszystkie sprawy kr�c� si� wok� niego. Pan powiada, �e Polska jest wolna! Niech pan sobie wbije do g�owy, �e Pi�sudski to nikt inny tylko dyktator, a my nie chcemy dyktatora. Nawet je�li jest Polakiem! </p><p>- To czego chcecie, pan i pana przyjaciele anarchi�ci? Rewolucji jak w Rosji? </p><p>- To nie pana sprawa. W ka�dym razie, co do lady Ferrals, nie zamierzam bra� na siebie odpowiedzialno�ci za �mier� jej m�a. Nie mam z tym nic wsp�lnego! </p><p>- I pewnie dlatego uciek� pan z domu, gdy tylko on osun�� si� na ziemi�? </p><p>- Prosz� postawi� si� na moim miejscu! Domy�li�em si�, �e zaraz zjawi si� policja i zostan� aresztowany. </p><p>- Ale nie zapomnia� pan zabra� ze sob� klejnot�w lady Ferrals? </p><p>- Niczego nie ukrad�em. Sama mi je da�a, abym je spieni�y�. </p><p>Morosiniego zacz�o mdli� od tych opowie�ci, lecz nie m�g� si� powstrzyma� od szyderczego �miechu, my�l�c o tym, �e Wanda uwa�a�a tego ch�opaka niemal za �wi�tego. Rycerz! Legendarny wielbiciel! C� za groteska! </p><p>- Trudno uwierzy�, �e Anielka by�a tak g�upia, my�l�c, �e j� pan kocha. </p><p>Spi�ta twarz ch�opaka z�agodnia�a. </p><p>- Ale to prawda. Kocha�em j� do szale�stwa i s�dz�, �e nadal j� kocham. Ale nie a� tak, abym da� si� za ni� powiesi�. </p><p>- Woli pan zatem, �eby to ona zosta�a powieszona? S�dzi pan, �e zabi�a? </p><p>W�adys�aw przeci�gn�� dr��c� r�k� po zwichrzonych w�osach. </p><p>- Mo�e. Nie wiem. Brytyjski s�d musi jej to udowodni�. </p><p>- A ja s�dz�, �e brytyjski s�d z wi�ksz� �atwo�ci� udowodni�by pa�sk� win�. Je�li chce pan zna� moj� opini�, to uwa�am pana za tch�rza. </p><p>- Zabraniam panu mnie obra�a�. Gdybym mia� cho� jedn� szans�, by j� uratowa�, nie nara�aj�c �ycia, zrobi�bym to. </p><p>- W�a�nie chc� da� panu tak� szans�! W zamian za pewn� sum� pieni�dzy spisze pan swoje zeznanie, kt�re zostanie przekazane policji po naszym wyje�dzie. Wywioz� pana z Anglii, zapewniaj�c fa�szyw� to�samo��, a p�niej powr�c�. </p><p>- Ale co mia�bym zezna�? �e go otru�em? </p><p>- Oczywi�cie. Jestem o tym �wi�cie przekonany. </p><p>- Chyba pan zwariowa�! Tak jak ja zwariowa�em, gdy zdecydowa�em si� wej�� do tego przekl�tego domu przy Grosvenor Square. Nie wyobra�a pan sobie, jaka atmosfera tam panowa�a! W powietrzu wisia�a nienawi��. By�o nas trzech, pragn�li�my tej samej kobiety, a ona bawi�a si� nami... </p><p>- Ale, o ile mi wiadomo, to w�a�nie pana obdarzy�a swoimi wzgl�dami? - powiedzia� Morosini lodowatym tonem, kt�remu odpowiedzia� gorzki �miech W�adys�awa. </p><p>- To prawda. Przez jaki� czas uprawiali�my nasze gierki jak za warszawskich czas�w, ale czu�em, �e si� zmieni�a. Tam mnie kocha�a. Tutaj chcia�a, abym uwolni� j� od cz�owieka, kt�rego nienawidzi�a. Ale to nie ja to uczyni�em. </p><p>- Czy�by? No to przekonamy si� o tym, je�li nie zechce pan zaakceptowa� mojej propozycji - westchn�� Aldo. - P�jdzie pan ze mn� i powie pan wszystko policji. Prosz� t�dy - doda�, wskazuj�c okno luf� pistoletu. </p><p>- Mam wyj�� t�dy? </p><p>- Ja przez nie wszed�em, a pan jest przecie� m�odszy. Bez obaw. </p><p>Chcia� doda�: �Kto� czeka na pana na dole", ale nie zd��y�. Uderzony w skro� jakim� przedmiotem, Morosini wyda� kr�tki okrzyk, po czym, wypuszczaj�c rewolwer z d�oni, run�� jak d�ugi na posadzk�. </p></section><section><title><p>Rozdzia� dziesi�ty </p><p>W kt�rym dokonuje si� kilku szczeg�lnych odkry� </p></title><p>Kiedy Morosini odzyska� przytomno��, stwierdzi�, �e znajduje si� w g��bokich ciemno�ciach. Czu� si� wyj�tkowo kiepsko. G�owa bola�a go coraz bardziej. W ustach mia� knebel. Cia�o u�o�one w bardzo niewygodnej pozycji, ca�e obwi�zane sznurem, co chwila przesuwa�o si� i uderza�o o jak�� skrzynk�. Dzia�o si� tak za spraw� ruchu samochodu, w kt�rym si� znalaz�, a kt�ry podskakiwa� na drodze pe�nej kolein. </p><p>Zebrawszy my�li, doszed� do wniosku, �e jego sytuacja nie jest godna pozazdroszczenia. Ca�kiem mo�liwe, �e czeka�o go najgorsze. Dok�d go wieziono? Domy�li� si�, �e wyjechali z miasta. Ale w jakim kierunku? Bardzo szybko otrzyma� odpowied�, kiedy, poprzez ha�as silnika, rozpozna� g�os W�adys�awa: </p><p>- Nie jed�my zbyt daleko! Wie pan przecie�, �e te skaliste brzegi s� niebezpieczne. </p><p>- Znam je lepiej ni� pan - mrukn�� cz�owiek, kt�ry niedawno zapowiada�, �e idzie spa�. - Wiem, gdzie si� zatrzyma�, �eby�my nie musieli nie�� go zbyt daleko. Ten drab jest ci�ki! </p><p>Masz ci los - pomy�la� Morosini pos�pnie. - Je�li te dwa typki wrzuc� mnie do morza z takiej wysoko�ci, to si� nie uratuj�. </p><p>Nigdy nie obawia� si� �mierci, o kt�r� nieraz otar� si� w czasie wojny, i oboj�tne mu by�o, w jaki spos�b umrze, ale koniec, kt�ry mia� go spotka�, wydawa� mu si� nieelegancki: nie podoba�o mu si�, �e zostanie wrzucony do morza jak w�r �mieci i �e b�dzie musia� tak nagle zako�czy� swoje pasjonuj�ce �ycie. </p><p>- Tutaj - powiedzia� kierowca. - Znalaz�em odpowiednie miejsce! Pospieszmy si�, �eby nie wpa�� na patrol celnik�w. </p><p>Kiedy otworzyli tylne drzwi furgonetki, by wyci�gn�� Morosiniego na zewn�trz, ten dostrzeg�, �e noc jest ja�niejsza. By�o teraz znacznie mniej mg�y; odp�yw oczy�ci� nieco skaliste wybrze�e. Od czasu do czasu bia�e �wiat�o latarni morskiej omiata�o chmury. Anio� Str� W�adys�awa chwyci� za sznury, kt�rymi ksi��� by� zwi�zany, i bez skrupu��w rzuci� go na ziemi�. Morosini j�kn�� z b�lu. Ku jego zdziwieniu W�adys�aw zaprotestowa�. </p><p>- Chyba nie musi pan nara�a� go na takie cierpienie? </p><p>- Za chwil� przestanie cierpie�. No, panie wra�liwe serce, niech pan go chwyci za nogi! </p><p>M�czy�ni podnie�li go z ziemi i ruszyli w drog�. Czuj�c, �e jego �ycie dobiega kresu, Aldo zm�wi� w my�lach modlitw� i otworzy� oczy, by popatrze� na niebo, w kt�rym mia� nadziej� znale�� si� wkr�tce. By�o ciemne i bezgwiezdne. Dumne, angielskie niebo, tak ma�o przyjazne! Jak�e pi�knie by�oby umrze� pod niebem weneckim, aksamitnym i �agodnym. Jedynym pocieszeniem dla ksi�cia by�a my�l, �e wkr�tce z pewno�ci� spotka matk�... </p><p>Nagle jego wniebowst�pienie zosta�o gwa�townie przerwane. Kto� krzykn��: </p><p>- Po��cie go ostro�nie na ziemi i r�ce do g�ry! Jeden podejrzany ruch i strzelam. A strzelam celnie! </p><p>Teobald! B�g jeden wie, jakim cudem uda�o mu si� pojecha� za porywaczami. Aldo m�g� znowu zacz�� cieszy� si� z �ycia. Kontakt z ziemi� by� nieco gwa�towny, bo zamiast po�o�y� go ostro�nie, dwaj nicponie po prostu wypu�cili ksi�cia z r�k. Na szcz�cie trawa by�a g�sta i mi�kka, wi�c wyl�dowa�, nie robi�c sobie wi�kszej krzywdy. </p><p>Kt�ry� z porywaczy zacz�� strzela�, ale Teobald nie pozosta� d�u�ny. Da� si� s�ysze� wystraszony g�os W�adys�awa: </p><p>- Uciekajmy! </p><p>Porywacze wzi�li nogi za pas. W �wietle latarni morskiej Morosini dostrzeg�, jak rzucili si� w stron� samochodu. W�adys�aw usiad� za kierownic�. Drugi z m�czyzn trzyma� si� za zranione rami�. Aldo nigdzie nie dostrzeg� Teobalda. Samoch�d gwa�townie si� cofn�� i wykona� p�obr�t. Reflektory si� zapali�y i wkr�tce mo�na by�o dostrzec tylko tylne czerwone �wiat�a pojazdu, kt�ry mia� sta� si� karawanem dla Morosiniego. Wkr�tce i one znikn�y w czelu�ciach nocy. </p><p>Po chwili Aldo m�g� przesta� niepokoi� si� o los wiernego s�ugi. Na ska�ach dostrzeg� �lizgaj�c� si� wi�zk� �wiat�a jego latarki. Aby zwr�ci� na siebie uwag�, ksi��� zacz�� j�cze� i ju� po kilku sekundach Teobald kl�cza� obok niego. </p><p>- Bardzo boli? Morosini j�kn��. </p><p>Wierny s�uga wyci�gn�� mu szybko knebel z ust. Aldo m�g� wreszcie zaczerpn�� �wie�ego powietrza. </p><p>- Zawdzi�czam panu �ycie, m�j stary! - westchn��, podczas gdy Teobald usi�owa� rozetrze� jego obola�e cz�onki. - Jak to si� panu uda�o? </p><p>- Us�ysza�em krzyk i pomy�la�em, �e co� si� sta�o. Wi�c wspi��em si� po murze, jak wcze�niej pan to uczyni�, i zobaczy�em, �e ci dwaj ludzie wi��� pana i knebluj�. Jeden z nich m�wi� o skalistym wybrze�u przy Beachy Head, wi�c pomy�la�em, �e na pewno nie b�d� tam pana nie�li na plecach. Zszed�em do gara�u i zobaczy�em, jak wyje�d�a z niego furgonetka, wi�c uczepi�em si� ty�u. </p><p>- To by�o raczej ryzykowne. </p><p>- Robi�em to ju� par� razy. Gdyby mi si� nie uda�o, przestrzeli�bym opony, ale to by�oby jeszcze bardziej ryzykowne. Nie wiedzia�em, ilu ich jest w tym domu, wi�c gdyby mnie osaczyli, mogliby�my obaj zgin��. </p><p>- Widzia�em tylko tych dw�ch. Aj! Czuj� si� jak kupa zardzewia�ego z�omu... - doda� Aldo, usi�uj�c rozprostowa� r�ce i nogi. </p><p>- Uda si� panu doj�� do miasta? </p><p>- Nie mamy innego wyj�cia. Idziemy! </p><p>Morosini wraz ze swym wybawc�, na kt�rym si� wspar�, ruszyli w stron� Eastbourne. Jego luksusowe, bia�e budynki zaczyna�y si� wy�ania� w �wietle wstaj�cego dnia. Kiedy doszli do pierwszych dom�w, ksi�ciu zacz�o kr�ci� si� w g�owie i musia� na chwil� przysi��� na murku. </p><p>- Nie ma pan, przez przypadek, czego� mocniejszego? - spyta�. </p><p>- Niestety nie. I bardzo �a�uj�, boby si� nam obu bardzo przyda�o. Ale zapukam do kt�rego� z tych dom�w i poprosz� o pomoc. </p><p>Teobald nie sko�czy� jeszcze m�wi�, gdy drzwi jednego z budynk�w si� otworzy�y i stan�� w nich policjant poprawiaj�cy kask na g�owie. Dostrzeg� m�czyzn i podszed� do nich. </p><p>- Panowie, mog� jako� pom�c? Nie wygl�dacie najlepiej. </p><p>- Ch�tnie skorzystamy z pomocy - westchn�� Aldo, rzuciwszy przedtem ostrzegawcze spojrzenie w stron� Teobalda. - Wczoraj wieczorem spacerowa�em po tym uroczym skalistym wybrze�u i mia�em wypadek. Wpad�em w skaln� szczelin�. Straci�em przytomno�� i znalaz� mnie dopiero m�j sekretarz, kt�ry, zaniepokoiwszy si� moj� nieobecno�ci�, wyruszy� na poszukiwanie. </p><p>- To prawda, nasze skaliste wybrze�e jest pi�kne, ale to du�a nieostro�no�� spacerowa� tam wieczorem - powiedzia� policjant powa�nym tonem, kt�ry utwierdzi� Morosiniego w przekonaniu, �e lepiej nie wspomina� o tym, co si� wydarzy�o. Policjant doda� zreszt� z nut� podejrzliwo�ci w g�osie: - C� za dziwaczny pomys�, �eby spacerowa� nad morzem wczorajszego wieczora. Przecie� by�o brzydko. Poza tym wygl�da pan na cudzoziemca. </p><p>- Bo nim jestem. Ksi��� Morosini z Wenecji, do us�ug. Jestem nieuleczalnym romantykiem. Uwielbiam spacerowa� o zmierzchu w miejscach le��cych na kra�cu �wiata. To koi moje zranione serce... </p><p>Przypuszcza�, �e policjant go zrozumie. I rzeczywi�cie zapyta� natychmiast: </p><p>- Ale nie mia� pan czasem zamiaru pope�ni� samob�jstwa? </p><p>- Gdybym mia� taki zamiar, z pewno�ci� nie by�oby mnie dzi� tutaj. Skaliste wybrze�e idealnie si� do tego nadaje. Prosz� pos�ucha�, sier�ancie, wszystko, czego teraz pragn�, to napi� si� czego� ciep�ego lub czego� mocniejszego, a potem p�j�� do hotelu i przebra� si� przed podr� do Londynu. </p><p>- Dobrze. Zapraszam do siebie. Pani Potter, moja �ona, zaparzy wam dobrej herbaty, a ja sprowadz� samoch�d. W jakim hotelu jeste�cie panowie zakwaterowani? </p><p>- W Terminusie. Ulokowali�my si� w pierwszym lepszym, jaki si� trafi� po wyj�ciu z dworca. </p><p>- Ksi��� powinien by� sobie znale�� co� lepszego. Mamy tutaj najlepsze hotele w kraju: Cavendish, Grand, Burlington... </p><p>Domy�laj�c si�, �e b�dzie musia� wys�ucha� nazw wszystkich hoteli oraz zapozna� si� ze szczeg�owym opisem urok�w Eastbourne, Aldo zacz�� udawa�, �e �le si� czuje. Otrzyma� kilka cuc�cych klepni�� w policzki, a nast�pnie obaj m�czy�ni poprowadzili go pod r�k� do domu sier�anta Pottera, gdzie m�oda kobieta, jego �ona, przypominaj�ca dorodne jab�uszko, zaparzy�a go�ciom herbaty. Ksi��� nie omieszka� zwraca� si� do niej jak do prawdziwej damy. </p><p>Mimo nieco oci�a�ego wygl�du jej ma��onek nie by� a� tak g�upi, na jakiego wygl�da�. Kiedy samoch�d policyjny wi�z� ich z powrotem do hotelu, zada� kolejne pytanie wskazuj�ce na to, �e wyja�nienia Aida nie przekona�y go do ko�ca. </p><p>- Je�li dobrze zrozumia�em, przyjecha� pan z sekretarzem tylko po to, aby pospacerowa� po skalistym wybrze�u, i teraz pan wyje�d�a do Londynu? </p><p>- Wiem, �e to mo�e wydawa� si� dziwne, ale mia�em ochot� na tak� romantyczn� przechadzk�. Wprawdzie jestem cudzoziemcem, lecz angielski styl �ycia bardzo mi odpowiada i wiele s�ysza�em o urokach Eastbourne. Chcia�em si� o nich przekona� osobi�cie. Zastanawiam si�, czy w przysz�ym sezonie letnim czego� tu nie kupi� lub nie wynaj��... </p><p>- Rozumiem. O jaki rodzaj domu panu chodzi? O wiejski domek, taki jak m�j? </p><p>Samoch�d jecha� przez Grand Parad�. Aldo wpad� na pewien pomys� i zwleka� z odpowiedzi�, dop�ki nie dostrzeg� fasady domu, kt�ry trudno by�oby mu zapomnie�. </p><p>- Pa�ski domek jest czaruj�cy - powiedzia� w ko�cu - ale potrzebowa�bym czego� wi�kszego, gdzie m�g�bym zaprasza� przyjaci�. Lubi� go�ci, wi�c odpowiedni dla mnie by�by... prosz� popatrze�! Taki dom jak ten! Wydaje si� doskona�y. </p><p>Pocz�tkowo nieco zaskoczony, sier�ant Potter wybuchn�� gromkim �miechem. </p><p>- No, no, rzeczywi�cie! Nie jest pan wcale wybredny! Tylko �e ten dom nie jest ani na sprzeda�, ani do wynaj�cia. </p><p>- Jest pan pewien? - zapyta� Morosini. - Mo�e gdybym zaproponowa� wysok� cen�? </p><p>- Mo�e pan proponowa� miliony, to niemo�liwe! Pragn� pana poinformowa�, sir, �e willa ta nale�y do Jej Wysoko�ci ksi�nej Danvers... </p><p>- No tak, oczywi�cie! - rzek� Aldo, drapi�c si� po brodzie, aby ukry� zaskoczenie. - W tej sytuacji musz� poszuka� czego� innego. * * * </p><p>Kilka godzin p�niej, siedz�c tu� przy kominku w wygodnym fotelu z czarnej sk�ry w salonie w Chelsea, Adalbert przys�uchiwa� si� opowie�ci przyjaciela o jego zadziwiaj�cej wyprawie i nawet przez chwil� nie stara� si� ukry� zaskoczenia. </p><p>- Dom ksi�nej s�u�y za schronienie dla domniemanego zab�jcy Ferralsa? Przecie� wiadomo, �e ona bardzo go lubi�a, a on wspomaga� j� finansowo, aby mog�a prowadzi� �ycie na poziomie godnym jej rangi. To jaka� szalona historia. </p><p>- Zastanawia�em si� nad tym w drodze powrotnej do Londynu i doszed�em do wniosku, �e nie jest to, by� mo�e, ca�kiem pozbawione sensu. Je�li dobrze zrozumia�em rozmow� m�czyzn, kt�rzy o ma�o mnie nie zabili, W�adys�aw czeka na statek, kt�rym pop�ynie do Polski z dostaw� broni. Nad��asz? </p><p>- To pewne, taka rezydencja jest idealnym miejscem na prowadzenie potajemnego handlu, nawet je�li wydaje si� to trudne do wyobra�enia. </p><p>- No w�a�nie. Sir Eryk sprzedawa� bro� oficjalnie. Przynajmniej tak si� wydawa�o. Ale mo�e to by� jedynie czubek g�ry lodowej, je�li mog� tak powiedzie�. Jestem jednak przekonany, �e du�a cz�� jego dzia�alno�ci by�a prowadzona nielegalnie i �e ksi�na mu w tym pomaga�a, prawdopodobnie nie�wiadomie... </p><p>- Co chcesz przez to powiedzie�? </p><p>- Ze wydaje mi si� zbyt g�upia na to, aby zajmowa� si� tak delikatnymi sprawami. Ale o czym� sobie przypomnia�em. Ci dwaj m�czy�ni rozmawiali o jakim� Simpsonie, z kt�rym mieli si� skontaktowa� mo�liwie jak najszybciej. </p><p>- Znasz go? </p><p>- Powiedzmy, �e go ju� spotka�em, w�a�nie u lady Danvers. To jej majordomus. </p><p>Od�wie�ony, jakby nie sp�dzi� nocy na skalnym urwisku, lecz we w�asnym ��ku, do salonu wkroczy� Teobald, nios�c tac� z kaw�. Us�yszawszy ostatnie zdanie, powiedzia�: </p><p>- Za przeproszeniem, po tym, co ksi��� opowiedzia� mi w poci�gu, o�mielam si� przypuszcza�, �e Jej Wysoko�� nie ma poj�cia, co dzieje si� w jej domu. </p><p>- Przecie� nie mo�e by� a� tak naiwna! - stwierdzi� Vidal-Pellicorne, rozkoszuj�c si� zapachem kawy. - Chyba musia�a zdawa� sobie spraw�, sk�d pochodz� pieni�dze, kt�re otrzymywa�a? </p><p>- Pewnie tak. Mo�e Simpson kontynuuje ten lukratywny proceder nawet teraz, po �mierci sir Eryka. </p><p>- Podzielam zdanie Teobalda - stwierdzi� Morosini. - Trzeba si� dowiedzie�, u kogo zaopatruj� si� nasi spiskowcy. </p><p>- Mo�e Sutton co� wie na ten temat. Mechanizm takiej sprawy jak ta musi by� bardzo z�o�ony i skomplikowany. W ka�dym razie jedno jest pewne - podsumowa� Adalbert - musisz powiedzie� wszystko Warrenowi! </p><p>- Wiem. My�l� o tym od rana, ale nie mam do tego prawa. Obieca�em Anielce, �e nic nie powiem policji. </p><p>- Dobre sobie! A co zrobi�by� z W�adys�awem, gdyby ci si� uda�o zabra� go z willi? </p><p>- M�wi, �e nie ma nic wsp�lnego z zab�jstwem. </p><p>- Mo�e to prawda. Ale musisz si� zdecydowa�, komu chcesz wierzy�: jej czy jemu, i przede wszystkim, kogo chcesz uratowa�. Przecie� Anielka musi sobie zdawa� spraw�, �e je�li uda ci si� z�apa� tego ch�opaka, oddasz go w r�ce policji. </p><p>- Pod warunkiem, �e to w�a�nie ja go z�api�, a nie policja. </p><p>- Aby nie m�g� si� domy�li�, �e zosta� przez ni� wydany? Tak, to subtelna r�nica! - mrukn�� Adalbert. - Tylko �e teraz, kiedy w spraw� zamieszana jest te� ksi�na, wszystko zasz�o za daleko! Pomy�l, �e zachowuj�c milczenie, mo�esz zosta� uznany za wsp�lnika w sprawie dotycz�cej handlu broni�. Wiesz, gdzie to ci� mo�e zaprowadzi�. Kilkadziesi�t lat w Pentomdlle lub w Dartmoor, czy to by ci si� spodoba�o? </p><p>Aldo zastanawia� si� przez chwil�, a nast�pnie postanowi� zmieni� temat rozmowy, aby jeszcze raz wszystko przemy�le�. </p><p>- No a ty? Czy ten wypad do Whitechapel przyni�s� jakie� rezultaty? </p><p>- Nie zmieniaj tematu! To, co mam ci do powiedzenia, mo�e poczeka� do wieczora... Idziesz do komisarza, czy ja mam to zrobi�? </p><p>- Nie - westchn�� Aldo - zaraz tam p�jd�. Musz� go odwiedzi� osobi�cie, opisz� napastnik�w. Mam jedynie nadziej�, �e komisarz obieca, i� b�dzie dzia�a� dyskretnie i wezwie mnie, gdy uda mu si� zatrzyma� tego Polaka. Chyba mo�e mi wy�wiadczy� tak� przys�ug�. S�dz�, �e ucieszy si� z tego, o czym mu opowiem. </p><p>Ale takie podej�cie do sprawy by�o bardzo naiwne i nadzieje Morosiniego, kiedy znalaz� si� w Scotland Yardzie, run�y szybciej ni� mury Jerycha na d�wi�k tr�b. Pterodakty� nie okaza� zbyt wielkiej rado�ci na widok ksi�cia, a kiedy ten zacz�� mu opowiada� o swojej nadmorskiej przygodzie, porzuci� uprzejm� oboj�tno��. </p><p>- Jak to! - wrzasn��. - Ma pan informacje tak wielkiej wagi i przychodzi z nimi dopiero teraz, kiedy zd��y� ju� pan wszystko popsu�? Czy pan wie, �e mog� pana zatrzyma� za utrudnianie dzia�a� policji? </p><p>- A w czym to panu pomo�e? - zapyta� Aldo, nawet si� nie oburzaj�c. - Pragn� przypomnie�, �e informacje te powierzy�a mi w tajemnicy lady Ferrals, a ja obieca�em jej pojma� - czy tak si� to m�wi? - by�ego kochanka, w taki spos�b, aby si� nie domy�li�... </p><p>- .. .�e go wyda�a i �eby nie ryzykowa�a zemsty ze strony jego towarzyszy anarchist�w - wyrecytowa� Warren znu�onym tonem. - Znam t� �piewk�. A teraz pozby� si� pan wszystkich skrupu��w? </p><p>- Nie do ko�ca, lecz sprawa wi��e si� z handlem broni� i mo�e wp�yn�� na bezpiecze�stwo pa�stwa, a tak�e dotyka osobisto�ci blisko zwi�zanej z rodzin� kr�lewsk�, wi�c uzna�em, �e nie mam prawa d�u�ej milcze�. </p><p>- No to mia�em szcz�cie! </p><p>Komisarz usiad� ponownie za biurkiem, wzi�� notes i odkr�ci� pi�ro. </p><p>- No to zaczynamy jeszcze raz od pocz�tku. Ze wszystkimi szczeg�ami! </p><p>- Nie wezwie pan sekretarki, by spisa�a moje zeznania? </p><p>- Musimy dzia�a� dyskretnie, czy� nie? - warkn�� Warren. - Wi�c spisz� wszystko osobi�cie, a potem zastanowi� si�, jak zachowa� ten idiotyczny sekret, kt�ry wymog�a na panu ta m�oda idiotka! </p><p>Aldo, kt�ry poczu� wielk� ulg�, podj�� opowie��, staraj�c si� by� tak precyzyjnym, jak to tylko mo�liwe. </p><p>Przez d�u�szy czas da� si� s�ysze� jedynie jego przyt�umiony g�os i skrzypienie pi�ra na papierze... </p><p>Kiedy ju� z�o�y� zeznanie i Warren jeszcze raz odczyta� protok�, Morosini zapyta� po kr�tkim wahaniu: </p><p>- Czy zgodzi si� pan wy�wiadczy� mi pewn� �ask�? </p><p>- Co takiego? </p><p>- Prosz�, �eby mnie pan powiadomi�, kiedy b�dzie ju� wiadome, gdzie ukrywa si� Wosi�ski, abym m�g� pojma� go osobi�cie. B�dzie pan m�g� zabezpiecza� ty�y, ale chcia�bym m�c zako�czy� to, co rozpocz��em w Eastbourne. </p><p>Okr�g�e oczy pterodaktyla spocz�y na twarzy go�cia. </p><p>- Teraz, kiedy wie, kim pan jest, by�aby to wielka nieostro�no��. Nie omieszka strzeli� do pana. Ma pan ochot� ryzykowa� �ycie? </p><p>- Bez najmniejszego wahania. Musz� spe�ni� misj�, kt�ra zosta�a mi powierzona. Nawet za t� cen�. Od tej chwili jestem do pana dyspozycji. </p><p>Policjant nie odpowiedzia�, tylko spojrza� na siedz�cego na wprost niego ksi�cia. W ko�cu zakr�ci� pi�ro i rzuci� je na stos papier�w. </p><p>- Nigdy nie w�tpi�em, �e ma pan szlachetne serce i rozumiem pa�ski dylemat. Mog� obieca�, �e uczyni� wszystko, aby pa�ska pro�ba mog�a zosta� spe�niona, ale oczywi�cie pod warunkiem, �e pozwalaj�c panu dzia�a�, nie ska�emy ca�ej akcji na niepowodzenie. Naturalnie b�dzie pan musia� wykonywa� dok�adnie wszystkie polecenia, kt�re wydam - doda� jeszcze z naciskiem. </p><p>- Ma pan na to moje s�owo. </p><p>Kto� zapuka� do drzwi. Nie czekaj�c na odpowied�, inspektor Pointer wszed� do biura szefa, pochyli� si� do jego ucha i zacz�� co� szepta�. Chodzi�o bez w�tpienia o jak�� wa�n� informacj�, bo komisarz zmieni� si� na twarzy. </p><p>- Powr�cimy do tego p�niej. Zaraz sko�cz� rozmow� z ksi�ciem - powiedzia�. </p><p>Pointer si� wyprostowa�. </p><p>- Nie rozumiem, jak to si� mog�o sta�, sir. Ochrona dzia�a�a bez zarzutu, a jednak... </p><p>- Prosz� da� mi jeszcze chwil�, Pointer! Wezw� pana wkr�tce. </p><p>Inspektor odszed�. Morosini chcia� p�j�� w jego �lady. Warren siedzia� bez ruchu, jakby wpad� w g��bok� zadum�, a jego d�ugie palce wykonywa�y na oparciu fotela ruchy imituj�ce gr� na pianinie. Nagle powiedzia�: </p><p>- I tak nie b�dziemy mogli zachowa� tej sprawy d�ugo w tajemnicy, wi�c chyba mog� panu powiedzie�: Yuan Chang powiesi� si� w wi�zieniu na sznurze splecionym z ��tego jedwabiu. </p><p>- Powiesi� si�? - spyta� oniemia�y Morosini. - Ale przecie� m�wi� mi pan ostatnio, �e i tak b�dziecie musieli go wkr�tce wypu�ci�. To dlaczego si� zabi�? </p><p>Przecie� nie grozi�a mu kara �mierci. </p><p>- A jednak sam j� sobie wymierzy�. Lub nie... </p><p>- Co pan chce przez to powiedzie�? Czy nie zabi� si� z w�asnej woli? </p><p>- Powiedzia�bym, �e by�o to samob�jstwo na wyra�ne polecenie. Czy pan zna Chiny, ksi���? </p><p>- Nie. Znam ich sztuk�, kultur�, ale nigdy tam nie by�em. </p><p>- Kultur�, powiada pan. Wi�c s�ysza� pan zapewne tak�e o dawnych zwyczajach? W szczeg�lno�ci o tym, kt�ry okre�lano mianem cennego upominku? Nie?... Zaraz panu wyt�umacz�: kiedy cesarz nie by� zadowolony z kt�rego� z poddanych wy�szego szczebla lub dygnitarzy, a z powodu ich zas�ug nie chcia� oddawa� tych ludzi w r�ce kata, przesy�a� im co�, co nazywano cennym upominkiem. By� to sznur z ��tego jedwabiu - to barwy cesarskie - oraz jedwabny woreczek zawieraj�cy trucizn� i sztylet. Oznacza�o to, �e obdarowany mo�e wybra� rodzaj �mierci. </p><p>- A je�li wybra�by �ycie? </p><p>- Niemo�liwe! Wtedy nast�powa�a natychmiastowa egzekucja. Yuan Chang nie mia� wyboru. Zosta� mu przekazany sznur. Mo�e w�o�yli go do mi��szu chleba, trudno powiedzie�. Chang musia� wykona� polecenie... Ka�dy mandaryn zrobi�by tak na jego miejscu. </p><p>- Prosz� poczeka�! - zaprotestowa� Morosini. - M�wi pan, �e pos�ucha�. Ale kogo? Cesarski obyczaj? Przecie� w Chinach od paru lat trwa rewolucja. Teraz rz�dzi tam Sun Yat Sen i nie s�dz�, aby bawi� si� we wskrzeszanie mand�urskich cesarzy! </p><p>- Je�li chodzi o Chiny, to mo�na tam si� spodziewa� wszystkiego: niemo�liwego, niezrozumia�ego, nieznanego, szale�czego, ale przede wszystkim mo�na znale�� tradycj� si�gaj�c� tak g��boko w minione wieki, �e pomimo zakaz�w i zmian pewne zwyczaje przetrwa�y do dzi�. Kraj jest w stanie rewolucji, to prawda! Jednak m�ody cesarz Pu Yi, cho� zosta� usuni�ty, nadal mieszka w pa�acu w Zakazanym Mie�cie. Mo�na si� wi�c domy�la�, �e ma jeszcze pewn� liczb� wiernych poddanych. Yuan Chang musia� by� jednym z nich. Mimo �e od wielu lat mieszka� w Londynie, pochodzi przecie� z Hongkongu, gdzie konspiracja kwitnie jak kwiaty w s�o�cu... </p><p>- Czy jego �samob�jstwo" zmienia co� w pana poszukiwaniach, pr�cz faktu, �e szanse na odzyskanie diamentu Harrisona zmala�y? </p><p>Warren wzi�� ze sto�u pi�kn� fajk�, kt�r� nape�ni� tytoniem, a nast�pnie zapali� i zaci�gn�� si�, co wydawa�o si� go uspokaja�. </p><p>- Oczywi�cie! - powiedzia� w ko�cu. - Oznacza to, �e pope�nili�my b��d, s�dz�c, i� dzia�a� sam. Teraz musz� stwierdzi�, �e jego w�adza by�a pozorna, i �e by� tylko jedn� z g��w hydry, ulokowan� w Anglii. Owe hydry zw� si� triadami. Aby osi�gn�� zamierzony cel, ich cz�onkowie nie wahaj� si� przed �adn� zbrodni�. Nie gardz� �adn� dzia�alno�ci�: handlem kobietami, niewolnikami, dzie�mi, a tak�e broni�. Je�li chce pan wiedzie�, to nawet �al mi tego Yuan Changa. Gdy �y�, przynajmniej wiedzieli�my, czego si� trzyma�. A teraz b�dziemy b��dzi� po omacku... </p><p>- A �ady Mary? Czy ona te� b�dzie b��dzi�a po omacku? </p><p>- Tego nie wiem. Je�li przyjmie do wiadomo�ci, �e diament wymkn�� si� jej z r�k, mo�e da za wygran�. </p><p>- Bardzo w to w�tpi�. Pomimo ujmuj �cego wygl�du j est jak buldog, kt�remu zabrano ko��. B�dzie chcia�a spe�ni� swoj� zachciank�. </p><p>- W ka�dym razie b�dziemy j� mie� na oku i uciesz� si�, je�li kt�rego� dnia uda mi si� postawi� j� przed s�dem - rzek� Warren tak zaci�tym tonem, �e Morosini poczu� na plecach g�si� sk�rk�. </p><p>- Traktuje pan to jak osobiste wyzwanie? - zapyta� ze zdziwieniem. </p><p>- W tym przypadku tak! Jest winna �mierci George'a Harrisona, nawet je�li nie strzela�a osobi�cie. Gdyby nie jej chciwo��, ten cz�owiek cieszy�by si� nadal �yciem. </p><p>Powa�ny ton Warrena dawa� wyra�nie do zrozumienia, �e inspektor wyda� ju� wyrok skazuj�cy, a Aldo r�wnie� nie odczuwa� najmniejszej ochoty, aby stan�� w obronie nowej hrabiny Killrenan. Tym bardziej �e w chwilach zadumy cz�sto zadawa� sobie pytanie, czy nie by�a r�wnie� odpowiedzialna za �mier� sir Andrew. Dla kobiety maj�cej takie znajomo�ci, wynaj�cie w Port-Saidzie z�odzieja-mordercy nie stanowi�o z pewno�ci� du�ej trudno�ci. A po nieudanej wizycie w antykwariacie Morosiniego planowa�a uda� si� w �lad za statkiem lorda Killrenana... </p><p>Zachowa� te przemy�lenia dla siebie. Zreszt�, czas by� najwy�szy uda� si� do domu. Wzi�� kapelusz i r�kawiczki le��ce na krze�le. </p><p>- W tej sprawie ca�kowicie podzielam pana opini� i przyznaj�, �e bardzo panu wsp�czuj�. Mo�na by rzec, �e ludzie z wy�szych sfer uwzi�li si� na pana - po lady Mary ksi�na Danvers... </p><p>- Ma pan racj�, to du�y problem. Chocia�, jak s�dz�, ta druga jest zbyt g�upia, �eby co� knu�. Chcia�bym pana prosi� o zachowanie w tajemnicy tego, co tu powiedzia�em. </p><p>- Oczywi�cie. Chyba pan w to nie w�tpi. </p><p>- Nie, ale trzeba uwa�a� na tego dziennikarza z �Evening Mail", z kt�rym nasz przyjaciel archeolog spotyka si� tak cz�sto. </p><p>Aldo wybuchn�� �miechem. </p><p>- Musi pan wiedzie�, �e Vidal-Pellicorne ma teraz wzrok skierowany na Dolin� Kr�l�w i odkrycia pana Cartera. Dzi�ki Bertramowi Cootesowi zdobywa naj�wie�sze wiadomo�ci. Ksi�na nie interesuje �adnego z nich. </p><p>- I niech tak zostanie!... Do zobaczenia wkr�tce... </p><p>Sta�o si� tak, jak w przys�owiu: o wilku mowa, a on tu�. Wracaj�c do Chelsea, Aldo wpad� prosto w ramiona Bertrama, kt�ry zbiega� szybko po schodach, nuc�c star� walijsk� pie��. Rozpoznawszy Aida, zacz�� przeprasza� go z promiennym u�miechem i chwyciwszy jego d�onie, u�cisn�� je z niespodziewan� serdeczno�ci�, a nast�pnie pobieg� w rozwianym, zniszczonym p�aszczu przeciwdeszczowym ods�aniaj�cym nieforemne ubranie. Na po�egnanie krzykn�� tylko: </p><p>- Zycie jest pi�kne! Nie mo�e pan sobie nawet wyobrazi�, jak �ycie mo�e by� czasem pi�kne! </p><p>Aldo nie usi�owa� nawet zgadn��, czy cytuje Szekspira, czy mo�e samego siebie. Zobaczywszy, jak dziennikarz znika w wieczornej mgle, ksi��� uda� si� do salonu, gdzie zasta� Vidal-Pellicorne'a. Na widok przyjaciela Adalbert podni�s� wzrok znad kart. </p><p>- No i jak? Pterodaktyl ci� nie po�ar�? </p><p>- Usi�owa�, ale w ko�cu doszli�my do porozumienia. Ale, ale, spotka�em wychodz�cego st�d rozradowanego Bertrama. Co mu si� przydarzy�o? Jaki� spadek? </p><p>- Mo�na tak powiedzie�. Ofiarowa�em mu pi��dziesi�t ksi��ek tytu�em gratyfikacji, podzi�kowania i zach�ty do zachowania milczenia. Przynajmniej jeszcze przez jaki� czas... </p><p>- Pi��dziesi�t ksi��ek! Jeste� bardzo hojny. </p><p>- Wierz mi, jest ich wart! Dzi�ki niemu uda�o mi si� wpa�� na nowy �lad R�y Yorku. I to o wiele nam bli�szy, bo ko�czy si� w pierwszych latach naszego stulecia. </p><p>- Ten �lad te� si� ko�czy? Zdziwi�bym si�, gdyby by�o inaczej. No, ale powiedz, nie wyjawi�e� czasem temu dziennikarzowi, �e kamie� ukradziony u Harrisona by� fa�szywy? </p><p>- Za kogo ty mnie masz? Nadal wierzy w wersj� oficjaln�, ale poniewa� nie ma teraz za bardzo o czym pisa�, bo wpadaj� mu w r�ce tylko jakie� b�ahe tematy, postanowi� zebra� materia�y i mo�e skrobnie ksi��k� o historii tajemniczych kamieni, a wszystko, oczywi�cie, mia�oby si� kr�ci� wok� R�y Yorku. Przyszed� wi�c, aby mnie wypyta�, czego si� dowiedzia�em w trakcie mojego d�ugiego �ywota archeologa, o dziwnych kamieniach, kt�re pojawia�y si� znienacka, w r�nych, nieoczekiwanych miejscach. Jego pomys� nie jest g�upi, wi�c zapyta�em, jak na niego wpad�. Wtedy opowiedzia� mi o swym znajomym nosz�cym nazwisko Levi, �ydowskim krawcu z Whitechapel, u kt�rego szyje sobie ubrania. </p><p>Na wspomnienie bezkszta�tnego przyodziewku dziennikarza, Aldo nie m�g� si� powstrzyma� i wybuchn�� �miechem. </p><p>- Bertram Cootes szyje sobie ubrania u krawca? Przysi�g�bym, �e je kupuje w jakiej� szmaciarni. </p><p>Vidal-Pellicorne obrzuci� przyjaciela surowym spojrzeniem. </p><p>- Cz�owiek tak elegancki jak ty powinien by� bardziej wyrozumia�y dla innych. Bertram radzi sobie, jak mo�e. Natomiast ta historia, kt�r� mi opowiedzieli, on i jego krawiec, wcale nie sk�ania do �miechu. Bez w�tpienia jest ekscytuj�ca, ale i przera�aj�ca. </p><p>- Chyba troch� przesadzasz! Przera�aj�ce historie zdarza�y si� w Whitechapel jakie� czterdzie�ci lat temu, za czas�w Kuby Rozpruwacza... </p><p>Niebieskie oczy Adalberta nagle spowa�nia�y. Spojrza� na przyjaciela, podczas gdy jego r�ce przesuwa�y karty le��ce na stole. </p><p>- B�dziesz zaskoczony, podobnie jak ja by�em, ale ten s�ynny diament, ten kr�lewski kamie�, kt�rego dotyka�o tylu s�ynnych ludzi, trafi� w ko�cu do krwawych rynsztok�w, gdzie monstrum bez twarzy wrzuca�o swoje ofiary. </p><p>Jestem tego pewien! </p><p>- Czy ty czasem nie bredzisz? </p><p>- Nie. Ale os�d� sam. Wczoraj wieczorem nak�oni�em Bertrama, aby zabra� mnie do Whitechapel, obiecuj�c mu szczodr� gratyfikacj�, je�li przekona znajomego, by podzieli� si� ze mn� swoimi wspomnieniami na temat ��ydowskiego kamienia". </p><p>- �ydowski kamie�? I to mia�by by�... </p><p>- Pos�uchaj uwa�nie! 29 wrze�nia 1888 roku, oko�o pierwszej nad ranem, kurier polskiego pochodzenia, a mo�e te� �ydowskiego, nie jestem pewien, wsiad� do bryczki na dziedzi�cu klubu szkoleniowego dla pracownik�w zagranicznych, kt�ry znajdowa� si� przy Berner Street. Nagle jego ko� uskoczy� w bok, a �wiat�o latarni o�wietli�o ziemi�, na kt�rej kurier dostrzeg� cia�o kobiety z podci�tym gard�em. W tej samej chwili, w ciemno�ciach dziedzi�ca ujrza� jak�� uciekaj�c� posta�. Sparali�owany strachem chcia� krzykn��, ale nie uda�o mu si� wydoby� z siebie �adnego d�wi�ku. Ukl�k� wi�c przy zw�okach kobiety, kt�re by�y jeszcze ciep�e. To wtedy w�a�nie dostrzeg� obok jej d�oni jaki� po�yskuj�cy przedmiot, co� jakby kamie� pobrudzony b�otem. Zabra� go, w�o�y� do kieszeni i w ko�cu uda�o mu si� wezwa� pomoc. Po kilku sekundach nadbieg�y osoby, kt�re by�y jeszcze w klubie, a po chwili pojawi�a si� policja. Poinformowano kuriera, na wp� �ywego ze strachu, �e ta zbrodnia by�a trzeci� z kolei pope�nion� przez Kub� Rozpruwacza. Ofiara nie mia�a rozprutego brzucha, bo pojawienie si� bryczki wystraszy�o morderc�, kt�ry rzuci� si� do ucieczki. Kolejna zabita nazywa�a si� El�bieta Stride. By�a to czterdziestoletnia wdowa, kt�ra zaj�a si� prostytucj� po aresztowaniu m�a. Ten w wi�zieniu wyzion�� ducha. Wcze�niej kobieta prowadzi�a zwyczajne �ycie... Ale nie m�wmy o niej! Powr�ciwszy do domu po kr�tkim pobycie na posterunku policji, kurier przypomnia� sobie o znalezisku, wyci�gn�� je z kieszeni i postanowi� oczy�ci�. Chocia� nigdy wcze�niej nie widzia� ani polerowanego, ani szlifowanego diamentu, a jego wykszta�cenie by�o zaledwie podstawowe, zrozumia�, �e ten kamie� r�ni si� od innych. Wpad� na pomys�, aby odnie�� go na policj�, ale poniewa� nie zrobi� tego od razu, obawia� si� konsekwencji i dlatego te� postanowi� przedstawi� ten problem s�siadowi, rabinowi Elifasowi Leviemu, kt�rego traktowa� jak cz�onka rodziny. By� to cz�owiek pobo�ny, m�dry i ostro�ny, wi�c kurier m�g� mu ca�kowicie zaufa�. Rabin od razu pochwali� swego go�cia za to, �e ten zwr�ci� si� w�a�nie do niego. Poniewa� kurier pope�ni� nieostro�no��, zabieraj�c co� z miejsca zbrodni i nie zg�aszaj�c tego policji, lepiej by�o zachowa� ten fakt w tajemnicy. Od czasu, kiedy Whitechapel nawiedzi� koszmar, policja cz�sto dzia�a�a brutalnie i bez zastanowienia. Tylko dlatego, �e zbiorowa wyobra�nia ludzi z dzielnicy, przy okazji jednej z wcze�niejszych zbrodni, rzekomo dostrzeg�a niewyra�n� sylwetk� cz�owieka w sk�rzanym fartuchu, zatrzymany zosta� pewien nieszcz�nik polsko-�ydowskiego pochodzenia, Jan Pizer, z zawodu szewc, a jego bliscy o ma�o nie stali si� ofiarami pogromu. Na szcz�cie mia� alibi i zosta� wypuszczony. E�ifas Levi, kt�ry czu� pismo nosem, nie chcia�, aby historia si� powt�rzy�a. Milczenie by�o wi�c najlepszym rozwi�zaniem, ale, �eby s�siad nie czu� si� pokrzywdzony, zaproponowa� mu, �e we�mie kamie� do zbadania, a w zamian dali mu troch� pieni�dzy. </p><p>Zostawszy sam, rabin dok�adnie kamie� obejrza�. Od zawsze interesowa� si� mineralogi� i mia� odpowiedni do bada� sprz�t, w�r�d kt�rego znajdowa�a si� lupa. Bardzo szybko dostrzeg� male�k� gwiazd� Dawida na p�askiej powierzchni kaboszonu. Od tej chwili wiedzia�, �e trzyma w r�ku �wi�ty przedmiot, tym bardziej �e zna� legend� o zaginionym pektorale. Traktowa� go jak najcenniejszy skarb, nie troszcz�c si� wcale o jego warto�� handlow�, gdy� by� przekonany, �e pochodzi z dawnych wiek�w. B�d�c jednak ostro�nym, zamkn�� kamie� w solidnej skrzynce, nie m�wi�c o nim nikomu, tylko dw�m synom, kiedy osi�gn�li wiek, gdy mogli to wszystko zrozumie�. Jednym z nich jest ten krawiec, Ebenezer... </p><p>- Cudownie! - krzykn�� entuzjastycznie Morosini. - Musimy tylko przekona� tego poczciwca, aby nam kamie� sprzeda�. Przyznaj�, to mo�e by� trudne, ale je�li powiemy mu, �e pektora� nadal istnieje i �e brak w nim kilku element�w... - Mo�e dasz mi sko�czy�? - mrukn�� archeolog. - Gdyby diament by� nadal w Whitechapel, zacz��bym od tego. Ale ju� go tam nie ma. Jakie� dziesi�� lat temu rabin i jeden z jego syn�w zostali zamordowani pewnej ciemnej zimowej nocy. A skrzynka znikn�a... </p><p>- O nie! - j�kn�� zrozpaczony Aldo. - Zaczynam wierzy�, �e nigdy nie uda si� nam odnale�� tego piekielnego diamentu! Jest w r�kach szatana! </p><p>- Ja te� mam takie wra�enie. C� mam ci jeszcze powiedzie�? Je�li uda si� go nam odnale��, oddamy go Szymonowi, aby umie�ci� kamie� w pektorale. Ten diament wywo�uje we mnie niesmak i strach: jest na nim zbyt wiele krwi! </p><p>- Ale nie rozumiem, w jaki spos�b znalaz� si� w r�kach takiej trzeciorz�dnej prostytutki. </p><p>- Sk�d mog� wiedzie�? Jej m�� by� z�odziejem. Mo�e go ukrad�? </p><p>- Posiadaj�c taki skarb, El�bieta Stride wola�a rynsztok od wygodnego �ycia? Mog�a go przecie� sprzeda�. </p><p>- To nie takie proste! Pewnie domy�la�a si�, �e jej m�� nie znalaz� go, przechadzaj�c si� po Hyde Parku. Poza tym ten stary polerowany diament nie ma w sobie nic uwodzicielskiego. Zapewne nie zna�a jego warto�ci i mo�e traktowa�a go jedynie jak pami�tk�, kt�r� nosi�a przy sobie. Morderca zd��y� podci�� jej gard�o i rozerwa� sukienk�. Kamie� wypad�, ot i wszystko. </p><p>- To pewne, �e najprostsze wyja�nienia s� cz�sto najlepsze - westchn�� Aldo. - Ale mo�na przecie� pomarzy�. A je�li Rozpruwacz szuka� w�a�nie tego klejnotu? </p><p>- To ju� nie marzenie, to delirium! - stwierdzi� Adalbert, wzruszaj�c ramionami. </p><p>- Nie wiem, czy s�ysza�e�, �e tym zbrodniarzem okaza� si� ksi��� Clarence, wnuk kr�lowej Wiktorii, zmar�y podobno w roku 1892, ale plotki m�wi�, �e nadal �yje zamkni�ty w domu dla ob��kanych, w kt�rym lecz� go z syfilisu. </p><p>- Sk�d masz takie wiadomo�ci? </p><p>- Lord Killrenan opowiedzia� kiedy� o tym mojej matce. On w to �wi�cie wierzy�. Wydawa�o mu si� dziwne, �e najpierw chciano tymi zbrodniami obci��y� �yd�w, a potem sprawa nagle ucich�a i zaprzestano poszukiwa�. </p><p>Wszed� Teobald, aby poinformowa�, �e podano do sto�u. </p><p>Morosini milcza� przez ca�y czas, gdy jedli zup� z homara, ale kiedy tylko wyczy�ci� talerz do dna, powr�ci� do sprawy morderstw z Whitechapel. </p><p>- Krawiec Bertrama nie ma �adnych podejrze�, kto m�g� by� morderc� jego ojca i brata? </p><p>- By� mo�e, ale kiedy zada�em mu to pytanie, zamkn�� si� w sobie jak ostryga w muszli. Wydaje mi si�, �e czego� si� boi. </p><p>- Ale czego? </p><p>- Policji. Kiedy odkryto cia�a m�czyzn, nie odwa�y� si� wysun�� �adnych oskar�e�. Musia�by wtedy powiedzie� o ��ydowskim kamieniu" i m�g�by zosta� oskar�ony o paserstwo lub kradzie�. Policja, z jak� my mamy do czynienia, ci dzielni ludzie ze Scotland Yardu, nie ma nic wsp�lnego z policjantami, kt�rzy dzia�aj� w ubogich dzielnicach, tam, gdzie cudzoziemcy, a �ydzi w szczeg�lno�ci, stanowi� wi�kszo��. </p><p>- Wosi�ski pewnie ju� czmychn�� z Eastbourne, wi�c musi ukrywa� si� gdzie indziej. </p><p>- Je�li czeka na statek, to jest gdzie� na wybrze�u. Po co mia�by si� pakowa� w to bagno w Whitechapel? </p><p>- Twoje s�owa, bracie, s� pe�ne m�dro�ci - o�wiadczy� Morosini. - Ale ch�tnie bym tam poszed�, �eby si� troch� rozejrze�. Czy trafi�by� do tego krawca, Ebenezera Ixviego? </p><p>- Oczywi�cie, �e tak, ale czy ty czasem zbyt nie kombinujesz? </p><p>- W �adnym wypadku. Do kamienia mog� prowadzi� r�ne tropy. Je�li si� zgadzasz, udamy si� tam jutro, bo dzi� wiecz�r... </p><p>Zapomniawszy o dobrych obyczajach, Aldo ziewn��. Od wydarze� na skalistym wybrze�u Beachy Head min�o ju� sporo czasu, a i z wyj�tkiem dw�ch kr�tkich godzin w poci�gu ksi��� od ostatniego wieczoru nie zmru�y� oka. Zacz�� wi�c odczuwa� ci�ar zm�czenia. </p><p>- Zdecydowanie si� starzej�! - stwierdzi�. - Przed wojn� mog�em nie spa� przez trzy noce z rz�du, a by�em �wie�y jak poranek. Trzeba si� nad tym zastanowi�, zanim si� oka�e zainteresowanie dwudziestoletniej dziewczynie... </p><p>- No ale przecie�, jak na razie, marsz weselny ci nie grozi. Wy�pij si� dobrze i nie zawracaj ju� sobie tym g�owy! - powiedzia� Adalbert z szyderczym p�u�mieszkiem. - P�jdziemy tam jutro w ci�gu dnia, b�dzie to wygl�da�o bardziej naturalnie. * * * </p><p>Pogoda nie mia�a �adnego wp�ywu na dzia�alno�� handlow� w Whitechapel. Taks�wka wioz�ca obu m�czyzn ostro�nie torowa�a sobie drog� w�r�d t�umu zalewaj�cego ulic�, zastawion� przez stragany i przeno�ne p�ki przylegaj�ce do sklepik�w. �ydowscy kupcy z podwini�tymi r�kawami przekrzykiwali si� jeden przez drugiego, zachwalaj�c towary. Sprzedawali wszystko, co si� da�o: lich� po�ciel, u�ywane ubrania, obuwie, kapelusze, czapki, fantazyjne kamizelki i tkaniny. Kobiety przystrojone w m�skie czapki i otulone dziurawymi szalami targowa�y si� w j�zyku jidysz, przerywaj�c jedynie po to, by przywo�a� do porz�dku czarne od brudu dzieci. </p><p>Pracownia krawca znajdowa�a si� na wprost ma�ej synagogi, ale taks�wkarz nie zatrzyma� si� przed ni�. Adalbert pokaza� mu miejsce oddalone o jakie� sto metr�w. Zap�aciwszy za p� kursu, poleci� szoferowi, aby na nich czeka�, i obieca� solidny napiwek. </p><p>Kiedy m�czy�ni podeszli pod pracowni�, stwierdzili, �e jest zamkni�ta na k��dk�, a za przeszklon� witryn� nie mo�na by�o dostrzec �adnego znaku �ycia. Podobnie by�o na pi�trze, gdzie krawiec mia� mieszkanie. </p><p>- Dok�d m�g� p�j��? - mrukn�� Vidal-Pellicorne. Wkr�tce pojawi�a si� kobieta pot�nej postury, powracaj�ca z targu z ci�kim koszem pe�nym por�w i kapusty. </p><p>- Czekacie panowie na krawca? - zapyta�a z szerokim u�miechem. </p><p>- Tak - odpowiedzia� Aldo. - Kto� nam go poleci�. Kobieta oceni�a wzrokiem odzienie m�czyzn. </p><p>- Nie wiem, czy jego ubrania przypadn� panom do gustu - stwierdzi�a - ale sami musicie to oceni�. No, ale dzisiaj nie macie na co czeka�, bo Ebenezera Leviego nie ma. Jestem jego s�siadk� i widzia�am, jak rano wychodzi�. </p><p>- Skoro jest pani jego s�siadk�, to nic pani nie powiedzia�? </p><p>- Nic a nic. Nie jest zbyt gadatliwy. Dawniej sprz�ta�am u niego, ale pok��cili�my si�, wi�c teraz radzi sobie sam. </p><p>- A dok�d m�g� si� uda�? </p><p>- Nie wiem. Rzadko opuszcza to miejsce. . - Mo�e ma jaki� wiejski domek? Kobieta omal si� nie zakrztusi�a ze �miechu. </p><p>- S�dzicie panowie, �e mieszka�cy Whitechapel maj� na co� takiego pieni�dze? Nie, nic wi�cej nie potrafi� powiedzie�. Aha, wygl�da�, jakby si� spieszy�. </p><p>- No to wr�cimy za par� dni - westchn�� Morosini, wyci�gaj�c kilka drobnych z kieszeni i podaj�c kobiecie, kt�ra przyj�a je z wdzi�czno�ci�. </p><p>- Powinien wkr�tce wr�ci� - doda�a jeszcze. - Je�li zostawicie mi panowie adres, to was zawiadomi�, jak tylko si� pojawi. </p><p>- Nie ma takiej potrzeby. Pojawimy si� tutaj za jaki� czas. Po�egnawszy si� z kobiet�, wr�cili do czekaj�cej na nich taks�wki. </p><p>- To dziwne - stwierdzi� Vidal-Pellicorne. - Wygl�da na to, �e nasz cz�owiek si� czego� wystraszy�. </p><p>- Tak, to mi wygl�da na ucieczk�. A wtedy, gdy si� z nim widzia�e�, opowiedzia� ci histori� kamienia �ydowskiego bez �adnych opor�w? </p><p>- Tak. Wygl�da� nawet na zadowolonego, �e mo�e si� ni� podzieli�. Troch� jak dziecko, kt�re zna pi�kn� legend� i chce j� komu� powt�rzy�. </p><p>- Pi�kn� legend� z podw�jnym morderstwem w tle? </p><p>- Ach, wiesz, �ydzi s� przyzwyczajeni do spadaj�cych na nich nieszcz��. Wydawa� si� troch� zaniepokojony, kiedy pr�bowa�em go przycisn�� do muru, aby si� dowiedzie�, czy kogo� podejrzewa... </p><p>- To wydaje mi si� dziwne! Sprawa sprzed dziesi�ciu lat! W tej sytuacji, po co opowiada� to wszystko Bertramowi Cootesowi? </p><p>- Nie tarza si� w z�ocie, wi�c troch� pieni�dzy pewnie mu si� przyda�o. Co teraz robimy? </p><p>- Mo�e Scotland Yard pom�g�by nam w poszukiwaniu krawca? - zaproponowa� Aldo. </p><p>- Ten biedny cz�owiek mia� ju� wystarczaj�co du�o k�opot�w, a i Warren ma teraz wiele spraw na barkach: fa�szywy diament i spraw� Ferralsa. Musimy uzbroi� si� w cierpliwo��, mo�e w ko�cu Ebenezer wr�ci. </p><p>Taks�wka ruszy�a w drog� powrotn� przez zat�oczone ulice, co zmusza�o kierowc� do bardzo powolnej jazdy. W pewnej chwili Aldo chwyci� przyjaciela za rami�. </p><p>- Popatrz na tych dw�ch m�czyzn, kt�rzy stoj� przed sklepem z towarami kolonialnymi. </p><p>- Tego w czarnym p�aszczu i drugiego w szarym i czapce naci�gni�tej na uszy? </p><p>- Tak, sp�jrz na ten szary p�aszcz. Przecie� go znasz. K��tnia mi�dzy dwoma handlarzami spowodowa�a, �e samoch�d musia� si� zatrzyma�, co pozwoli�o Adalbertowi przyjrze� si� uwa�nie m�czyznom zatopionym w o�ywionej rozmowie. </p><p>- Mo�na by rzec, �e to tw�j stary przyjaciel, hrabia Solma�ski. Ale ten drugi... </p><p>- Te� go ju� widzia�em niedawno, to proboszcz z polskiego ko�cio�a w Shadwell. Zastanawiam si�, co robi� w tej dzielnicy. Co powiesz na to, aby�my troch� rozprostowali nogi? </p><p>Aldo chcia� zap�aci� za taks�wk�, ale Adalbert powstrzyma� go ruchem d�oni. Solma�ski i jego towarzysz skierowali si� w stron� samochodu zaparkowanego w bocznej uliczce. Wsiedli do niego i ruszyli. R�wnie� i taks�wka mog�a jecha� dalej, bo handlarze zako�czyli k��tni� i przestali blokowa� ulic�. </p><p>- Prosz� pod��a� w �lad za tym samochodem, ale tak, aby nas nie zauwa�ono - poleci� archeolog. </p><p>Ale �ledzenie samochodu nie przynios�o spodziewanych efekt�w: Polak odwi�z� swego rodaka do ko�cio�a, a nast�pnie uda� si� do hotelu Claridge. </p><p>Aldo i Adalbert wr�cili do domu i postanowili spr�bowa� dowiedzie� si� czego� wi�cej na temat aktywno�ci ojca Anielki. </p><p>W domu czeka�a na nich nieprzyjemna niespodzianka: w kilku kr�tkich s�owach komisarz Warren poinformowa� ich, �e proces lady Ferrals zosta� wyznaczony na poniedzia�ek dziesi�tego grudnia i �e pojawi�y si� nowe dowody obci��aj�ce m�od� kobiet�. </p></section><section><title><p>Rozdzia� jedenasty </p><p>Proces </p></title><p>Proces Anielki rozpocz�� si� w pi�kny s�oneczny dzie�. Aldo i Adalbert zdecydowali si� przej�� brzegiem Tamizy do miejsca, gdzie mia� si� rozegra� dramat: G��wnego Trybuna�u do Spraw Kryminalnych, bardziej znanego pod nazw� Old Bailey. Chcieli wykorzysta� t� wyj�tkow� chwil� �adnej pogody, zanim zanurz� si� w czelu�ciach sprawy, kt�ra wygl�da�a coraz gorzej. </p><p>Pomimo dok�adnych poszukiwa� policji nie uda�o si� schwyta� W�adys�awa Wosi�skiego, kt�ry w chwili obecnej prawdopodobnie ju� opu�ci� Angli�. Obaj przyjaciele �ledzili zar�wno hrabiego Solma�skiego, jak i polskiego ksi�dza, ale nie da�o to �adnych efekt�w: proboszcz prowadzi� surowe i bardzo uregulowane �ycie, za� ojciec oskar�onej sp�dza� czas g��wnie w kilku ko�cio�ach katolickich w Londynie, gdzie modli� si� godzinami i wydawa� maj�tek na �wiece. Ale nigdy wi�cej nie powr�ci� do Shadwell. By� te� w wi�zieniu, w polskiej ambasadzie, u ksi�nej Danvers i oczywi�cie u sir Desmonda. Zawsze ubrany na czarno, wygl�da� na zrozpaczonego ojca. </p><p>Pogoda by�a wspania�a: ch�odny wiatr przegania� bia�e ob�oki na b��kitnym niebie, a mewy kr��y�y wok� Tempie Garden. Taki widok radowa� serce, ale przyszed� moment, kiedy nale�a�o zwr�ci� wzrok w innym kierunku. </p><p>Old Bailey by� olbrzymim budynkiem pochodz�cym z pocz�tku wieku, kt�ry z powodu wie�y i kopu�y przypomina� troch� katedr� �wi�tego Paw�a. Z t� r�nic�, �e na kopule Trybuna�u kr�lowa� olbrzymi pos�g Sprawiedliwo�ci. Aldo zmierzy� go nieufnym spojrzeniem: s�dy brytyjskie ze swoim przestarza�ym aparatem nie wydawa�y mu si� godne zaufania. </p><p>Wn�trze budynku nie by�o bardziej zach�caj�ce. Wysokie okna, za kt�rymi b��kit nieba zach�ca� do u�miechu, o�wietla�y du�� sal� wy�o�on� ciemnymi boazeriami, kt�rej punktem kulminacyjnym by� fotel s�dziego umieszczony pod p�askorze�b� przedstawiaj�c� miecz sprawiedliwo�ci przebijaj�cy god�o Anglii. Mia� tu zasi��� s�dzia, sir Edward Collins, nadzoruj�cy walk� oskar�ycieli z obro�cami. </p><p>Zwyczaje i obyczaj e brytyjskiego systemu s�dowego r�ni�y si� bardzo od kontynentalnych. W Wielkiej Brytanii proces nie mia� charakteru dochodzenia, kt�rego celem by�o wyja�nienie, co si� wydarzy�o, i gdzie s�dzia by� kim� w rodzaju inkwizytora, a rola adwokata pozostawa�a do�� ograniczona. Tutaj proces stawa� si� konfrontacj�, rodzajem meczu mi�dzy adwokatem Korony b�d�cym przedstawicielem prokuratury, i obron�, w kt�rym s�dzia mia� by� niepodzielnym i niewzruszonym arbitrem. Problem nie polega� na tym, �eby si� dowiedzie�, czy oskar�ony jest rzeczywi�cie winny, tylko by adwokat potrafi� udowodni�, �e tak nie jest. Obro�ca musia� okaza� si� bardziej przekonuj�cy w oczach dwunastu przysi�g�ych. R�wnie� podzia� miejsc na sali znacznie si� r�ni� od europejskiego: na wprost s�dziego znajdowa�a si� swego rodzaju kabina dla oskar�onego, do kt�rej wchodzi�o si� schodkami wiod�cymi z podziemia. Na prawo, prostopadle do niej siedzieli w kilku rz�dach adwokaci w czarnych togach i ma�ych bia�ych perukach umieszczonych na czubkach g��w. Oskar�enie i obrona zajmowali miejsca w pierwszym rz�dzie, a jej przedstawiciele musieli wsta�, kiedy chcieli co� powiedzie�. Z drugiej strony sali, na tej samej wysoko�ci, gdzie sta�o co� w rodzaju m�wnicy, do kt�rej podchodzili �wiadkowie, zasiada�a �awa przysi�g�ych, kt�rej w czasie obrad nie towarzyszy� �aden s�dzia. Jej cz�onkowie musieli orzeka� o winie lub niewinno�ci zgodnie z sumieniem. Publiczno�� mog�a zajmowa� miejsca na g�rnych galeriach, natomiast �wiadkowie oraz znajomi obu stron siadali za oskar�onym. </p><p>Poniewa� w tym przypadku nie chodzi�o o zwyk�y proces, lecz spraw�, kt�ra interesowa�a wy�sze sfery, publiczno�� by�a wpuszczana jedynie na podstawie bilet�w wydawanych przez �szeryf�w" odpowiedzialnych za porz�dek. </p><p>Aldo i Adalbert dostrzegli ze zdziwieniem Bertrama Cootesa siedz�cego w �awach dla prasy, tym razem schludnie ubranego i z wyrazem triumfu na twarzy. </p><p>Lord Desmond Killrenan uprzedzi� Morosiniego, �e prawdopodobnie zostanie wezwany przez niego na �wiadka, dlatego te� usiad� wraz z Adalbertem w miejscu dla uprzywilejowanych, w pobli�u ksi�nej Danvers, kt�ra w dniu dzisiejszym mia�a na g�owie toczek z tiulu i czarnego aksamitu przypominaj�cy nieco bocianie gniazdo, co z pewno�ci� przeszkadza�o osobom siedz�cym z ty�u. Na widok obu m�czyzn ksi�na poczu�a ulg�. </p><p>- Trwoga �ciska mi gard�o - zwierzy�a si� Morosiniemu - ale czuj� si� troch� pewniej, wiedz�c, �e jeste�cie obok mnie. Sk�adanie zezna� to okropne do�wiadczenie... </p><p>- Nie powinna si� pani tak denerwowa�, s�dzia i adwokaci b�d� si� odnosi� do pani z szacunkiem. Przecie� lord Desmond jest pani przyjacielem... </p><p>- Niew�tpliwie, ale sir John Dixon, adwokat Korony, nie lubi mnie. Nie podoba�a mu si� moja przyja�� z tym biednym Erykiem. Wiem, �e nasze s�dy zobowi�zuj� adwokat�w do uprzejmo�ci, a nawet kurtuazji, ale znam takich przedstawicieli prawa, kt�rzy pod p�aszczykiem pozornych grzeczno�ci potrafi� ukry� bardzo nieprzyjemne aluzje! </p><p>- Prosz� si� nie obawia�! Jestem pewien, �e wszystko dobrze p�jdzie. </p><p>- Niech B�g pana wys�ucha! S�dzi pan, �e sir Desmond powo�a Anielk� na �wiadka? </p><p>To r�wnie� by�o cz�ci� specyfiki angielskiego wymiaru sprawiedliwo�ci: oskar�ony m�g� by� przes�uchany jako �wiadek, co pozwala�o obro�cy zada� kilka pyta�. Taki rodzaj przes�uchania, w zale�no�ci od przypadku, m�g� si� okaza� zbawienny lub katastrofalny dla oskar�onego. </p><p>- Mam nadziej�! - szepn�� Morosini, my�l�c o m�odo�ci i urodzie Anielki. - Je�li �awa przysi�g�ych okaza�aby si� wra�liwa i wyrozumia�a, takie przes�uchanie mog�oby nastawi� j� do Anielki pozytywnie. </p><p>Wej�cie s�dziego poderwa�o wszystkich na nogi. Przyodziany w purpur� i gronostaje sir Edward Collins, kt�rego poci�g�� twarz okala�a siedemnastowieczna peruka przypominaj�ca k�dzierzawy szal, wkroczy� do sali, gdzie panowa�a nabo�na cisza, i skierowa� swe kroki do fotela stoj�cego na podwy�szeniu. Gdy tylko si� w nim usadowi�, jeden z prawnik�w og�osi� rozpocz�cie procesu nosz�cego nazw� �Kr�l przeciw iady Ferrals". </p><p>Mo�na by rzec, �e ta przedziwna formu�a nawi�zywa�a do formu�y pojedynku, z tym tylko wyj�tkiem, �e jeden z adwersarzy nie stawia� si� osobi�cie. Natychmiast po tym da�o si� s�ysze�: </p><p>- Wprowadzi� oskar�on�! </p><p>Wszystkie g�owy si� podnios�y, a siedz�ca na galerii publiczno�� wychyla�a si�, aby lepiej widzie� wprowadzan�. Aldo poczu�, jak �ciska mu si� serce z obawy, �e za dwa lub trzy dni s�dzia mo�e przyodzia� czarn� tog�, jak to nakazywa� zwyczaj, kiedy mia� og�osi� kar� �mierci. </p><p>Kiedy Anielka w otoczeniu dw�ch stra�niczek wy�oni�a si� z cienia, wchodz�c po schodach, i stan�a w �wietle przenikaj�cym przez wysokie okna, po sali przeszed� szmer, a sir Edward poprawi� binokle na nosie, �eby lepiej si� jej przyjrze�. Nigdy, nawet w dniu okaza�ego �lubu, m�oda Polka nie by�a r�wnie czaruj�ca, delikatna i wzruszaj�ca, jak w tym kostiumie z czarnej krepy, bez �adnych innych ozd�b, opr�cz l�ni�cych w�os�w i blasku �wie�ej cery, kt�re upodabnia�y jej wiotk� posta� do czarnej �odygi kwiatu... </p><p>- Jaka szkoda - mrukn�a ksi�na. - Sko�czy�a zaledwie dwadzie�cia lat i niech pan patrzy, gdzie si� teraz znalaz�a... </p><p>Aldo nie odpowiedzia�. Adwokat Korony zacz�� czyta� akt oskar�enia. </p><p>- Anielo Mario Jadwigo Ferrals, jest pani oskar�ona o zamordowanie ma��onka, sir Eryka Ferralsa, wieczorem w dniu 15 wrze�nia 1922 roku. Czy przyznaje si� pani do winy? </p><p>- Nie, nie przyznaj� si� do winy. </p><p>G�os m�odej kobiety, spokojny, wyra�ny i stanowczy, doskonale harmonizowa� z jej pe�nym skromno�ci i godno�ci zachowaniem. Patrzy�a oskar�ycielowi prosto w oczy nie w spos�b zuchwa�y, lecz z pewno�ci�, kt�ra musia�a mu si� spodoba�, gdy� cie� u�miechu pojawi� si� na jego wargach. </p><p>Trudno by�oby sobie wyobrazi� osoby bardziej r�ni�ce si� od siebie jak sir John Dixon i sir Desmond Killrenan. Jeden wysoki i szczup�y z toporn� twarz�, jakby wyciosan� no�em ogrodniczym, kt�r� o�ywia�o bystre spojrzenie br�zowych oczu, drugi - przysadzisty i sprawiaj�cy wra�enie bardzo silnego. W ma�o twarzowej peruce przypomina� buldoga, ale patrz�c na jego wyblak�e, szare, lecz twarde jak granit spojrzenie, czu�o si�, �e kiedy wbi� k�y w przeciwnika, trudno by�o si� z nich uwolni�. W chwili obecnej g�os nale�a� do pierwszego z m�czyzn. </p><p>Sir John Dixon przedstawi� spraw�, opisuj�c w skr�cie stosunki panuj�ce mi�dzy zmar�ym a jego m�od� �on� od pocz�tku ma��e�stwa, k�ad�c nacisk na du�� r�nic� wieku, kt�ra nie wp�yn�a korzystnie na rozw�j uczu� u dziewi�tnastoletniej dziewczyny. Natychmiast zabra� g�os sir Desmond. </p><p>- M�j szanowny kolega posiada takie do�wiadczenie, �e powinien wiedzie�, i� w ma��e�stwie du�a r�nica wieku nie stanowi �adnej przeszkody do rozkwitu mi�o�ci. Osobowo�� sir Eryka Ferralsa... o�mielam si� powiedzie�: jego urok, mog�y oczarowa� m�od� kobiet�. </p><p>- Wkr�tce zapytamy lady Ferrals o charakter jej uczu� wzgl�dem ma��onka. W tej chwili chcia�bym powr�ci� do tego wieczoru, kiedy rozegra� si� dramat, gdy po wypiciu whisky z wod� mineraln�, w kt�rej rozpu�ci� proszek przeciw migrenie podany mu przez �on�, sir Eryk zmar� po kilku sekundach... </p><p>Kr�tko opisa� ten ostatni wiecz�r, nie wchodz�c w szczeg�y, i aby uzupe�ni� informacje, poprosi� �Jej Wysoko��, ksi�n� Danvers" o zaj�cie miejsca dla �wiadk�w. </p><p>- M�j Bo�e - j�kn�a ksi�na. - To ju� moja kolej? Nie by� to, niestety, udany wyst�p. Lady Danvers, kt�ra zaj�a miejsce dla �wiadk�w z ca�ym swoim majestatem, zrobi�a du�e wra�enie na publiczno�ci, zastanawiaj�cej si� przez chwil�, czy oto nie pojawi�a si� w s�dzie sama kr�lowa Maria, ale p�niej by�o ju� tylko gorzej. Zdenerwowana i bliska �ez szlachetna dama z du�ym trudem odczyta�a formu�� przysi�gi. </p><p>- Wasza Wysoko��, prosz� si� uspokoi� - rzek� s�dzia. - Rozumiem bardzo dobrze pani zdenerwowanie z powodu konieczno�ci z�o�enia zezna�, wi�c mo�e b�dzie lepiej nie niepokoi� pani teraz. Chyba - doda�, spogl�daj�c surowo w stron� adwokata Korony - b�dziemy musieli przenie�� to przes�uchanie na p�niej, kiedy Jej Wysoko�� poczuje si� lepiej... </p><p>Wdzi�czno�� nieszcz�snej by�a wzruszaj�ca. </p><p>- Och, dzi�kuj�, milordzie! - wykrzykn�a, wycieraj�c oczy poprzez siatk� woalki, podczas gdy sir John sk�oni� si� jej w milczeniu, co obro�ca przyj�� z sardonicznym p�u�miechem oznaczaj�cym satysfakcj�. Jego przeciwnik chcia� zagra� na wyobra�ni �awy przysi�g�ych, powo�uj�c na �wiadka tak wielk� dam�, ale poniewa� pomys� okaza� si� wielkim niewypa�em, bardzo to adwokata ucieszy�o. W tej sytuacji wej�cie inspektora Pointera, kt�ry zacz�� sk�ada� pierwsze wyja�nienia, przyj�� pogodnie. </p><p>Jako cz�owiek przywyk�y do tego typu spraw, inspektor z�o�y� kr�tkie i precyzyjne zeznanie na temat tego, co zasta� noc� pi�tnastego wrze�nia, kiedy przyby� do rezydencji Ferrals�w: wystraszony personel, �zy obu dam i gniew sekretarza, kt�ry nie waha� si� oskar�y� o zbrodni� �on� chlebodawcy. Poniewa� przedstawi� co� w rodzaju raportu, sir Desmond nie uzna� za konieczne, aby go przes�ucha�. Ostrzy� sobie z�by na nast�pnego �wiadka, kt�rego w�a�nie wzywa� sir John Dixon. By� nim John Sutton. </p><p>W czarnym garniturze rozja�nionym jedynie bia�� koszul�, sekretarz wydawa� si� wy�szy i szczuplejszy ni� w rzeczywisto�ci. Str�j podkre�la� jego �a�ob�, kt�ra Morosiniemu wyda�a si� zbyt ostentacyjna. Pod wybrylantynowanymi w�osami kry�a si� blada twarz. </p><p>- Je�li chcia� wygl�da� jak pos�g Komandora, to mu si� uda�o - szepn�� Vidal-Pellicorne. - Ju� bardziej ponuro chybaby nie m�g�! </p><p>- Przyszed� tutaj, aby ��da� g�owy Anielki, wi�c chyba nie wyobra�a�e� sobie, �e b�dzie u�miechni�ty... </p><p>Morosini przerwa�. Z Bibli� w r�ku Sutton, nie patrz�c na tekst, sk�ada� przysi�g� z oczyma utkwionymi przed siebie: musia� zna� jej s�owa na pami��. </p><p>- Przysi�gam na Boga Wszechmog�cego, �e z�o�� dok�adne zeznanie i �e powiem prawd�, tylko prawd� i ca�� prawd�... </p><p>Da� si� s�ysze� spokojny g�os sir Johna Dixona: </p><p>- Pan John Thomas Sutton, urodzony w Exeter dnia 17 maja 1899 roku. Od trzech lat pe�ni pan obowi�zki prywatnego sekretarza sir Eryka Ferralsa. </p><p>- W rzeczy samej. </p><p>- Wieczorem, w dniu jego �mierci znajdowa� si� pan w gabinecie w towarzystwie chlebodawcy, jego ma��onki i Jej Wysoko�ci, ksi�nej Danvers. Z jakiej okazji by�o to spotkanie? </p><p>- Z �adnej szczeg�lnej okazji. Chodzi�o jedynie o napicie si� czego� przed kolacj�. Sir Eryk prosi�, abym zarezerwowa� mu stolik w Trocadero. Bardzo lubi� kuchni� i atmosfer� tej restauracji i cz�sto tam jada� posi�ki wraz z lady Ferrals. Czasem zaprasza� r�wnie� Jej Wysoko��. </p><p>- A pan? Nigdy mu pan nie towarzyszy�? </p><p>- Ale� tak, lecz wola�em i�� z nim, gdy szed� sam lub w jakim� m�skim towarzystwie. </p><p>- Dlaczego? </p><p>- Lady Ferrals nie darzy�a mnie sympati�, a ja r�wnie� nie przepada�em za ni�. Sir Eryk o tym wiedzia�. </p><p>- Wiedzia� o tym... a jednak nie mia� zamiaru wym�wi� panu pracy? </p><p>- Dlaczego mia�by to robi�? Zna�em go wcze�niej, jeszcze przed jego �lubem z hrabiank� Solma�sk�. Byli�my w dobrych stosunkach, a on bardzo ceni� sobie moj� prac�. S�dz�, i� mog� twierdzi�, �e mi ufa�. </p><p>- Nie w�tpi� w to ani przez chwil�. Ale czy niech�� mi�dzy panem i jego ma��onk� nie przeszkadza�a mu? </p><p>- Czasami nawet wydawa�o mi si�, �e go to bawi. �M�j ma�y Johnie, jeste� po prostu zazdrosny - zwyk� niekiedy m�wi� - ale z czasem to minie". </p><p>- A czy to by�a prawda? </p><p>- Czy by�em zazdrosny? Tak, prosz� pana. Zawsze uwa�a�em, �e pope�ni� b��d, �eni�c si� z ni�, bo to mu przeszkadza�o. Nawet w interesach. M�zg sir Eryka nie by� ju� precyzyjnie dzia�aj�c� maszyn�, kt�r� podziwiali wszyscy jego konkurenci. Zacz�� te� wi�cej pi�. </p><p>- I to pana niepokoi�o? </p><p>- Przyznaj�, �e troch� tak. By�em i nadal jestem bardzo przywi�zany do sir Eryka, bo wiele mu zawdzi�czam. </p><p>- I to z tego powodu, kiedy tylko Scotland Yard pojawi� si� na miejscu zbrodni, nie zawaha� si� pan rzuci� oskar�enia na lady Ferrals? </p><p>- Po cz�ci tak, ale nie jest to jedyny pow�d. Kilka tygodni wcze�niej lady Ferrals przekona�a m�a, aby zatrudnili jako s�u��cego jednego z jej rodak�w. </p><p>- Mia� by� lokajem? </p><p>- Nie, zwyk�ym s�u��cym. By�o takich czterech. Podawali do sto�u i wykonywali inne prace domowe. </p><p>- I on si� panu nie spodoba�? </p><p>- Na pocz�tku nie by�o �adnego powodu: wykonywa� prac� sumiennie i dyskretnie. Jego zachowanie by�o bez zarzutu i doskonale m�wi� w naszym j�zyku. Z pewno�ci� nie nabra�bym �adnych podejrze�, gdyby nie przypadek, kt�ry ujawni� mi brutaln� rzeczywisto��. Tamtego wieczoru sir Eryk jad� kolacj� u Lorda Majora, a ja poszed�em do teatru. Lady Ferrals zosta�a sama w domu... tak przynajmniej s�dzi�em. Wracaj�c p�no, stara�em si� nie czyni� ha�asu, i wtedy zobaczy�em tego Stanis�awa... </p><p>- Chwileczk�. To jak on si� w�a�ciwie nazywa? </p><p>- Kiedy przyjmowali�my go do pracy, poda� nazwisko Stanis�aw Rasocki, ale potem dowiedzia�em si�, �e nie jest to jego prawdziwe nazwisko. Nazywa si�... </p><p>- W�adys�aw Wosi�ski - powiedzia� adwokat Korony, rzuciwszy okiem na notatki. - Prosz� kontynuowa�! </p><p>- Niech si� nazywa, jak chce, to przecie� nie jest istotne. Istotne jest to, �e wymyka� si� z pokoju lady Ferrals, a ona go �egna�a w stroju, w kt�rym nikt nie powinien jej ogl�da�. A tym bardziej s�u��cy... </p><p>- Dobrze pan wie, �e dla damy s�u��cy nie jest m�czyzn� - rzek� sir John z p�u�mieszkiem na ustach. </p><p>- Nami�tny poca�unek, jakim si� �egnali, �wiadczy o tym, �e traktowa�a go jak m�czyzn�. Ale wkr�tce wydarzy�o si� co� wi�cej... </p><p>Wrzawa, kt�ra wype�ni�a sal�, zag�uszy�a jego s�owa, wi�c s�dzia uderzy� m�otkiem w st�. </p><p>- Nie jeste�my w teatrze. Prosz�, aby na sali zapanowa� spok�j! Niech pan kontynuuje, panie Sutton. Co jeszcze chcia� nam pan powiedzie�? </p><p>- Ju� m�wi�, milordzie: cztery dni przed �mierci� sir Eryka us�ysza�em, jak lady Ferrals m�wi do tego cz�owieka: �Je�li chcesz, �ebym ci pomog�a, musz� najpierw odzyska� wolno��. Ty pierwszy musisz mi pom�c...". </p><p>- To rzeczywi�cie dziwne - powiedzia� sir John - ale jeszcze bardziej dziwny wydaje mi si� fakt, �e lady Ferrals rozmawia�a ze s�u��cym po angielsku. Rozmowa w j�zyku ojczystym by�aby dla niej bardziej bezpieczna. </p><p>- To prawda. Sam by�em zaskoczony, �e rozmawiaj� po angielsku. Od tamtej chwili by�em pewien, �e sir Erykowi grozi niebezpiecze�stwo, ale wiedz�c, jak� mi�o�ci� darzy� t� kobiet�, wola�em nie m�wi� mu o niczym. Mia�em nadziej�, �e uda mi si� go ostrzec w jaki� inny spos�b. Kiedy zobaczy�em, jak upada, nie w�tpi�em ani przez chwil�: kochankowie zabili go na moich oczach. - Dlaczego? Dlatego, �e lady Ferrals poda�a m�owi lekarstwo? - Oczywi�cie... </p><p>- Taka opinia nie jest uzasadniona. Przecie� najpierw trzeba by�o zbada� saszetk�. </p><p>- Ale nie uda�o si� jej odnale��. Jaka� wprawna r�ka musia�a j� wrzuci� do ognia pal�cego si� w kominku. Pewnie zrobi� to ten polski s�u��cy, kt�ry zreszt� uciek� przed przyj�ciem policji. </p><p>- Rozumiem. Rozumiem. Ale nawet je�li nie uda�o si� zbada� zawarto�ci saszetki, to przecie� trucizn� znaleziono w kostkach lodu znajduj�cych si� w lod�wce, kt�r� sir Eryk zamontowa� w swoim biurze. Taki kaprys... Poniewa� chcia� by� pewien, �e kostki lodu s� wytwarzane z czystej wody, zamyka� j� na klucz i tylko on z niej korzysta�... </p><p>- Wiem. By�em obecny, kiedy znaleziono ten nowy �lad. Mo�na s�dzi�, �e komu� uda�o si� zdoby� klucz lub dorobi� sobie taki sam. </p><p>- Komu�? Kogo ma pan na my�li? Lady Ferrals? </p><p>- J� albo jej wsp�lnika. W ka�dym razie, je�li to nawet nie ona pope�ni�a t� zbrodni� osobi�cie, z pewno�ci� j� zleci�a. Jest morderczyni�. </p><p>- To w�a�nie musimy ustali� i chcia�bym, aby w tym celu s�d przes�ucha� teraz... </p><p>Sir Desmond poderwa� si� z siedzenia. </p><p>- Chwileczk�, sir Johnie! Je�li sko�czy� pan przes�uchiwanie tego �wiadka... to teraz nale�y on do mnie. A mo�e odbiera mi pan to prawo? </p><p>- W �adnym wypadku, ale... Wtedy w��czy� si� s�dzia. </p><p>- Nie ma �adnego ale, sir Johnie! Czy cnce pan podwa�y� zwyczaje i obyczaje tego s�du? �wiadek nale�y do pana, sir Desmondzie! </p><p>- Dzi�kuj�, milordzie! Panie Sutton, wyzna� pan przed chwil�, �e by� pan zazdrosny. Czy tylko z powodu wp�ywu lady Ferrals na ma��onka, kt�ry uwa�a� pan za zgubny, czy te� mo�e z innych, bardziej m�tnych pobudek? </p><p>- Po prostu nie cierpia�em jej i trudno mi powiedzie�, czy moje pobudki by�y m�tne, czy te� nie. </p><p>- Prosz� nie dawa� wymijaj�cych odpowiedzi! Lady Ferrals jest bardzo m�oda. Je�li dobrze wyliczy�em, jest od pana m�odsza o trzy lata. Trudno te� zaprzeczy�, �e jest pi�kna. Nawet tu, na sali s�dowej, wszyscy si� z rym zgodz�. Jest pan pewien, �e nie jest w niej zakochany? Bo w takim przypadku pana zazdro�� nabra�aby ca�kiem innej barwy. </p><p>- Nie. Nigdy nie by�em w niej zakochany, ale przyznaj�, �e jej pragn��em... </p><p>- Do tego stopnia, �e zachowa� si� pan wobec niej jak �o�dak wobec prostytutki, zaci�gaj�c w ciemny k�t i usi�uj�c zgwa�ci�? </p><p>- To, co pan mi wmawia, nie ma najmniejszego sensu! Ciemne k�ty w domu sir Eryka s� zbyt wystawione na widok publiczny, aby ryzykowa� gwa�t. Takie przedsi�wzi�cie by�oby zbyt niebezpieczne i raczej niemo�liwe do wykonania, chyba �ebym j� zakneblowa�... </p><p>- Wiem, �e do tego nie dosz�o, ale lady Ferrals skar�y�a si� kilkakrotnie, �e usi�owa� pan j� obmacywa� i ca�owa�... </p><p>- To prawda. Dlaczego mia�bym nie pr�bowa� - doda� bezczelnie m�ody m�czyzna - skoro nie odmawia�a swoich wdzi�k�w s�u��cemu? </p><p>- To pana zdanie, nie moje. Jedyna rzecz jest pewna: w ostatnich miesi�cach sp�dzi� pan wiele czasu na �ledzeniu lady Ferrals pomimo licznych obowi�zk�w, jakie na panu ci��y�y. Czy praca na tym nie ucierpia�a? </p><p>- W �adnym wypadku. Pilnowa�em lady Ferrals i jej s�u��cego, ale przecie� nie �ledzi�em ich przez ca�y czas. Tak jak ju� powiedzia�em, chcia�em, �eby sir Eryk sam si� zorientowa�, jak� kobiet� po�lubi�. Ixcz w ostatnim czasie ona i jej kochanek stali si� bardzo ostro�ni. </p><p>- Dobrze. A teraz, panie Sutton, przyjrzymy si� innemu aspektowi pa�skiej pracy u sir Eryka. Pracowa� pan dobrze, on darzy� pana zaufaniem, a pan otoczy� go czym� w rodzaju kultu. Takie uczucie przekracza bardzo zwyk�y stosunek pracownika do pracodawcy... </p><p>- To prawda. Bardzo kocha�em sir Eryka. Czy prawo na to nie pozwala? </p><p>- Wprost przeciwnie! Wydaje mi si�, �e by�o to uczucie odwzajemnione. W ostatnim testamencie, w kt�rym g��wn� spadkobierczyni� jest jego �ona, sir Eryk zapisa� panu okr�g�� sumk�... stu tysi�cy funt�w! S�dz�c po reakcji publiczno�ci, jest to olbrzymia kwota... </p><p>W istocie zdumiona publiczno�� wyda�a okrzyk zaskoczenia. </p><p>- Chyba ju� m�wi�em, �e sir Eryk docenia� moj� prac� - powiedzia� spokojnie Sutton - i czasem wydawa�o mi si�, �e darzy mnie sympati�. </p><p>- Sympati�? Ale� on musia� pana uwielbia�, skoro zrobi� panu taki prezent, kt�ry, musz� to odnotowa�, wcale pana nie zaskoczy�! No i tak si� zastanawiam: mia� pan bez w�tpienia dobr� prac�, ale wiedz�c, jaki maj�tek wpadnie panu w r�ce po jego �mierci, czy nie czu� pan pokusy, aby przyspieszy� jej nadej�cie? Przecie� to pan najcz�ciej znajdowa� si� w jego biurze. Chyba nie by�o trudno, przy jakiej� okazji, zrobi� odcisk tego kluczyka... </p><p>Teraz wtr�ci� si� sir John. </p><p>- Protestuj�, milordzie! M�j szanowny kolega kre�li tutaj powie�� i usi�uje wp�yn�� na �wiadka... </p><p>Ale s�dzia nie zd��y� nawet otworzy� ust. </p><p>- Za pozwoleniem, milordzie, sam odpowiem sir Desmondowi. Przysi�ga�em m�wi� prawd�, wi�c teraz powiem wszystko. Tak, kocha�em sir Eryka i on r�wnie� mnie kocha�. Ale to normalne. By� moim ojcem. </p><p>Przez sal� zn�w przebieg� szmer, a adwokat wygl�da� przez chwil� na zbitego z tropu. Jego oczy zw�zi�y si� tak, �e wida� by�o tylko szare, w�skie szparki. Prasa r�wnie� bardzo si� uaktywni�a. </p><p>- Pa�skim ojcem?... Kto panu o tym powiedzia�? </p><p>- On sam. A nawet lepiej, on mi o tym napisa�. Wi�c mog� to udowodni�... </p><p>- Wi�c jak to si� sta�o, �e pana nie uzna�? </p><p>- Ze wzgl�du na reputacj� mojej matki i szacunek dla tego, kt�ry zosta� moim przybranym ojcem. W tej chwili �adne z nich ju� nie �yje... a ja przysi�ga�em, �e b�d� m�wi� prawd�. Teraz pan rozumie, dlaczego go kocha�em? Nie da� mi nazwiska, ale nigdy mnie nie porzuci�. Czuwa� nade mn� z daleka. Pos�a� mnie do najlepszych szk�: do Eton i Oksfordu... Kiedy je sko�czy�em, zatrudni� mnie u siebie. </p><p>Sir Desmond wyci�gn�� z kieszeni du�� bia�� chustk� i wytar� krople potu sp�ywaj�ce spod peruki. Oczywi�cie, nie by� przygotowany na t� informacj�, kt�ra zelektryzowa�a publiczno��, i szuka� riposty. Aby mie� czas do namys�u, zapyta�: </p><p>- Mo�e pan powiedzie� nam co� wi�cej na ten temat? </p><p>- Sir Desmondzie - przywo�a� go stanowczo do porz�dku s�dzia - prosz� nie pyta� �wiadka o rzeczy niezwi�zane ze spraw�. Powody, dla kt�rych narodziny tego m�odego cz�owieka by�y owiane tajemnic�, nie powinny nikogo interesowa�. S�dz�, �e rozwijanie tematu w tym miejscu by�oby niezgodne z wol� sir Eryka Ferralsa. A teraz prosz� kontynuowa�. </p><p>- W tej chwili nie mam wi�cej pyta�, milordzie. </p><p>John Sutton po�egna� s�d oraz �aw� przysi�g�ych i wyszed�. Ani razu nie spojrza� w stron� jasnej g�owy oskar�onej. </p><p>- No, no - szepn�� Adalbert - ale rewelacyjne nowiny! Co za ciekawa rodzinka! </p><p>- Obawiam si�, �e to nie pomo�e w sprawie Anielki - odpowiedzia� Aldo. - Roz�alony, zgorzknia�y, pa�aj�cy nienawi�ci� sekretarz m�g�by co� kombinowa�, ale przecie� nie syn! To wyznanie musia�o zrobi� du�e wra�enie na �awie przysi�g�ych... </p><p>- Zobaczymy. </p><p>Nast�pnie przes�uchano kamerdynera i Wand�. Kamerdyner okaza� si� wzorem dyskretnego s�u��cego, kt�ry nie zni�a si� do plotek rodem z kuchni. Nie wiedzia� nic na temat relacji mi�dzy lady Ferrals i polskim s�u��cym. </p><p>- Ten cz�owiek dobrze pracowa�, by� uprzejmy i dyskretny. Nie mia�em mu nic "do zarzucenia. Nie znam j�zyka polskiego, wi�c nie wiem, co m�wi�a mu pani, kiedy si� do niego zwraca�a. </p><p>Zapytany na temat stosunk�w, jakie panowa�y mi�dzy panem a pani� Ferrals, ograniczy� si� do stwierdzenia, �e by�y jakie� utarczki czy momenty napi�cia, ale nie ma w tym nic dziwnego w przypadku takiej r�nicy charakter�w. Nie wiedzia� nic na temat gwa�townej k��tni, jaka mia�a miejsce feralnego wieczoru. </p><p>- To, co si� dzieje w pokojach, mnie nie dotyczy. To sprawa pokojowych. </p><p>- Wzorowy s�u��cy! - mrukn�� Morosini. - Nic nie widzi, nic nie s�yszy, nic nie m�wi. W�a�ciwie mo�na by si� bez niego obej��... </p><p>- Wanda b�dzie z pewno�ci� bardziej wylewna. </p><p>Ale Wanda mia�a zosta� przes�uchana p�niej. </p><p>Popatrzywszy na zegarek wyci�gni�ty ze zwoj�w purpury i gronostaj�w, sir Edward Collins o�wiadczy�, �e nadesz�a pora lunchu i dobrze by�oby zrobi� przerw� w przes�uchaniach. Proces mia� rozpocz�� si� ponownie o godzinie czternastej trzydzie�ci. </p><p>Obaj przyjaciele uszcz�liwieni, �e na pewien czas uda�o im si� opu�ci� ci�k� atmosfer� s�du, postanowili posili� si� w hotelu Savoy. Uprzejmy jak zawsze Aldo zaproponowa� lady Danvers, aby im towarzyszy�a, ale ta po swoim nieudanym wyst�pieniu postanowi�a uda� si� do hotelu na kr�tki odpoczynek. </p><p>W zamian za to, przy wyj�ciu dla publiczno�ci czeka�a na nich niespodzianka, bez kt�rej ch�tnie by si� obeszli. W olbrzymim holu dopad�a ich lady Ribblesdale, kt�ra bez �adnego wst�pu uczepi�a si� ramienia Aida. </p><p>- By�am mile zaskoczona, gdy dostrzeg�am pana w sali s�du, m�j ma�y ksi���! - wykrzykn�a. - Nie wiedzia�am, �e ju� pan powr�ci�. Jak to mo�liwe, �e jeszcze mnie pan nie odwiedzi�? Mam nadziej�, �e przywi�z� mi ksi��� to, co obieca�. </p><p>- Niczego nie obiecywa�em, lady Ribblesdale - odrzek� Aldo, staraj�c si� ukry� niech��, jak� wywo�a�o w nim to spotkanie i mania kobiety do nazywania go �swoim ma�ym ksi�ciem". - Niestety moja misja si� nie powiod�a. Mia�em zreszt� zamiar napisa� do pani w tej sprawie. </p><p>Kobieta zatrzyma�a si� gwa�townie i pu�ci�a jego rami�, aby spiorunowa� go ponurym spojrzeniem. </p><p>- Co pan chce przez to powiedzie�? Nie dostan� mojego historycznego diamentu? </p><p>- Nie. Prosz� mi wierzy�, m�wi� to z wielkim ubolewaniem, ale kiedy dotar�em do Wenecji, okaza�o si�, �e jego w�a�cicielka w�a�nie zmar�a, a spadkobiercy nie chc� si� rozsta� z klejnotem za �adn� cen�. Trzeba ich zrozumie�: od lat czekali, �eby ten kamie� wpad� im do r�k. Przykro mi, ale z tego powodu wr�ci�em z pustymi r�kami. Czuj� si� jak my�liwy, kt�ry wr�ci� z polowania bez zwierzyny. Nie pozostaje pani nic innego, jak mie� nadziej�, �e policja odnajdzie R�� Yorku. </p><p>- Ci nieudacznicy! W tego rodzaju sprawach to kobiety powinny prowadzi� poszukiwania. Mamy szczeg�lny zmys� do tropienia klejnot�w. Myje... jakby to powiedzie�? Myje czujemy. Tak, w�a�nie tak, czujemy. </p><p>- Tak jak �winie czuj� trufle? - mrukn�� Vidal-Pellicorne cicho, �eby nie zosta� us�yszanym. </p><p>Zreszt� Ava rozpocz�a d�ugi monolog dotycz�cy zadziwiaj�cych kobiecych zdolno�ci, bez kt�rych m�czy�ni nie znaczyliby nic. </p><p>- Popatrzcie na moj� c�rk�! Nadal przebywa w Egipcie i jestem pewna, �e je�li ten Carter odkry� grobowiec, no tego, jak mu tam, Tuten... no tego faraona, to dlatego, �e Alicja by�a w pobli�u. Takie fluidy, rozumiecie? </p><p>Bo�e! - przestraszy� si� Aldo. - Je�li zacznie rozprawia� o egiptologii, Adal jest got�w zaprosi� j� na obiad! </p><p>Szybko jednak odetchn�� z ulg�. Archeolog wprawdzie pogratulowa� szcz�liwej matce tak genialnej c�rki, ale poprosi� o wybaczenie, bo kto� oczekiwa� ich na lunchu. </p><p>- Nie ma problemu! Zobaczymy si� p�niej! Mam zamiar uczestniczy� w procesie a� do ko�ca. Jeszcze nigdy nie s�ysza�am, jak og�aszaj� kar� �mierci. To musi by� bardzo ekscytuj�ce... </p><p>- Co za okropna kobieta! - j�kn�� Aldo, kiedy troch� si� oddalili. - Ta sprawa jest ju� wystarczaj�co trudna do wytrzymania, a jeszcze trzeba znosi� t� salonow� hien�, kt�ra w�szy �mier�! </p><p>- Mam nadziej�, �e ona i jej podobni b�d� rozczarowani. </p><p>- Wierzysz w to? Sprawy nie id� w dobrym kierunku... </p><p>- To dopiero pierwsze posiedzenie. Jeszcze nic nie zosta�o zdecydowane. </p><p>Jednak w miar� up�ywu czasu nadzieja na pomy�lne zako�czenie sprawy by�a coraz mniejsza. Przes�uchano kilku s�u��cych. �aden z nich nie obci��y� Anielki, ale ka�dy m�wi� o nieporozumieniach istniej�cych mi�dzy obojgiem ma��onk�w i atmosfera stawa�a si� coraz bardziej napi�ta mimo wysi�k�w sir Desmonda, kt�ry tryska� nadzwyczajn� energi�. </p><p>Zrobi�o si� jeszcze gorzej, gdy na �wiadka wezwano Sally Penkowski, przyjaci�k� z dzieci�cych lat Bertrama Cootesa. Aldo zrozumia�, �e to w�a�nie ona dostarczy�a nowe dowody obci��aj�ce Anielk�. </p><p>To, co Sally mia�a do powiedzenia, zawiera�o si� w kilku s�owach: oko�o tygodnia przed �mierci� sir Eryka zaskoczy�a swoj� pani� w gabinecie, gdy ta, odsun�wszy atrap� �cianki bibliotecznej, pochyla�a si� nad drzwiami do lod�wki. </p><p>- Czy je otworzy�a... lub pr�bowa�a je otworzy�? - zapyta� sir Dixon. </p><p>- Tak mi si� wydawa�o, ale kiedy mnie zobaczy�a, wyprostowa�a si� i zasun�a �ciank�, wzruszaj�c ramionami, a nast�pnie wysz�a. </p><p>- Wygl�da�a na zaskoczon�? </p><p>- Niezupe�nie. Nawet si� u�miechn�a. </p><p>- Do licha! - j�kn�� Aldo. - C� mog�a tam robi�? Przejmuj�c �wiadka, sir Desmond udzieli� mu odpowiedzi. </p><p>- Nie wiem, dlaczego przywi�zuje si� tak� wag� do tego zeznania. Lady Ferrals by�a u siebie, wi�c mog�a wchodzi� do wszystkich pomieszcze� i nie ma nic nadzwyczajnego w fakcie, �e ciekawo�� spowodowa�a, i� pr�bowa�a otworzy� ulubion� zabawk� m�a. Tak wi�c nie widz� nic dziwnego w jej obecno�ci w biurze. Ale dziwi mnie, co robi�a tam panna Sally Penkowski? Jest pani jedn� z pokoj�wek przy Gros-venor Square. Jak sama nazwa wskazuje, ma pani zajmowa� si� pokojami i obs�ugiwaniem lady Ferrals. Jestem wi�c ciekaw, co pani robi�a w biurze sir Eryka. To pole dzia�alno�ci lokaja. </p><p>Pod br�zowym kapeluszem nasuni�tym a� po same oczy Sally si� zaczerwieni�a. Gniot�a w d�oniach r�kawiczki i zwleka�a z odpowiedzi�. </p><p>- No wi�c? - nalega� adwokat. - Czy mam wyci�gn�� wniosek, �e szpiegowa�a pani lady Ferrals, a je�li tak, b�dzie nam pani musia�a wyt�umaczy� dlaczego. </p><p>- Nie szpiegowa�am jej, przysi�gam! </p><p>- Ju� raz sk�ada�a pani przysi�g�. To co pani robi�a w gabinecie? </p><p>- Szuka�am Stanis�awa... </p><p>- A przynajmniej tego, kt�rego pani zna�a pod tym imieniem. Ale po co? </p><p>Sally zn�w si� zawaha�a, lecz w ko�cu stwierdzi�a: </p><p>- No wi�c... przyznaj�, �e darzy�am go ogromn� sympati�, mo�na by nawet rzec przyja�ni�... </p><p>- A mo�e nawet czym� wi�cej? </p><p>- Nie wiem, ale prosz� zrozumie�, on jest Polakiem podobnie jak ja... </p><p>- Nie jest pani Polk�. Pani matka jest przecie� Walijk�. </p><p>- U nas w domu to nie mia�o znaczenia. Liczy� si� tylko ojciec, kt�ry nauczy� nas mi�o�ci do Polski i j�zyka polskiego. Och, Stanis�aw nie zwraca� na mnie uwagi. Od razu dostrzeg�am, �e wykonuje prac� poni�ej swojego wykszta�cenia... Ale to prawda, ci�gle szuka�am okazji, aby go spotka�. </p><p>- Je�li tylko po to, aby porozmawia� po polsku, to by�a przecie� Wanda, prywatna pokoj�wka lady Ferrals? </p><p>- Och, ale z ni� nie by�o �atwo. Pani Wanda nie lubi�a tego i by�a raczej surowa. Co innego Stanis�aw. </p><p>- Domy�lam si�, to m�czyzna i do tego m�ody. Czy mam rozumie�, �e wchodz�c tamtego dnia do gabinetu sir Eryka, mia�a pani nadziej� go tam spotka�? To raczej dziwne. </p><p>- Wcale nie! - zaprotestowa�a nieco rozz�oszczona Sally. - Sz�am z kuchni, gdzie odnios�am tac� i napi�am si� herbaty, kiedy zobaczy�am, �e drzwi do gabinetu s� otwarte. Us�ysza�am ha�as... wydawa�o mi si�, �e widz� sylwetk� Stanis�awa. Wi�c wesz�am... nie mam nic wi�cej do powiedzenia! </p><p>- Musz� zatem si� tym zadowoli�. Dzi�kuj� pani. M�oda Penkowski w�a�nie mia�a wyj��, kiedy da� si� s�ysze� spokojny g�os Anielki. </p><p>- Ta dziewczyna k�amie. Nie wiem, z jakiego powodu. Nigdy nie spotka�y�my si� w gabinecie mojego m�a. </p><p>S�dzia zabra� g�os: </p><p>- Podwa�a pani to o�wiadczenie? </p><p>- Ca�kowicie. Przecie� to oczywiste, �e to, co ona zezna�a, jest nieprawdopodobne. </p><p>- Jak to? </p><p>- Ka�da pani domu uzna to za bezsensowne. B�d�c w gabinecie, na widok tej dziewczyny mia�abym wyj��... i jak to ona powiedzia�a?... z u�miechem na ustach? To �mieszne: to ona powinna by�a wyj�� po tym, jak zapyta�abym j�, czego tam szuka. Tak post�pi�aby wobec s�u��cej ka�da kobieta z moj� pozycj�... </p><p>Po sali przebieg� szmer aprobaty. Przed zabraniem g�osu s�dzia uciszy� publiczno��. </p><p>- Co si� wydarzy�o potem? </p><p>- Nic, milordzie. Przecie� to nie mnie tam zobaczy�a... tylko tego, kt�rego chcia�a spotka�. </p><p>- I kt�rego nie ma w�r�d nas, by m�g� wyja�ni� t� spraw� - stwierdzi� sir John. </p><p>- To nie moja wina - powiedzia�a Anielka. </p><p>- Jest pani pewna? Od czasu aresztowania nie przesta�a pani zapewnia�, �e wierzy w niewinno�� rodaka, nawet po tej jego wielce podejrzanej ucieczce. </p><p>- Ten cz�owiek posiada fa�szywe dokumenty. To normalne, �e boi si� przes�uchania. Przecie� w tej chwili nie chodzi o to, aby ustali� jego win�, ale dowiedzie� si�, kogo Sally Penkowski zobaczy�a w gabinecie. Bo to nie by�am ja! </p><p>Za zgod� s�dziego m�oda pokoj�wka zosta�a przes�uchana przez sir Desmonda, ale nie uda�o mu si� zmusi� jej do zmiany zezna�. </p><p>- Przysi�ga�am na Bibli� - powiedzia�a - i nie chc� i�� do piek�a z powodu k�amstwa! Powiedzia�am prawd�. </p><p>By�o to ostatnie przes�uchanie w tym dniu. Po wyj�ciu Sally sir Desmond dostrzeg� blado�� na twarzy swojej klientki i poprosi� o odroczenie dalszych przes�ucha�. S�dzia zgodzi� si� ch�tnie na jego pro�b�. Ci�g dalszy procesu mia� nast�pi� nazajutrz o godzinie dziesi�tej. Oskar�ona opu�ci�a swoje miejsce i uda�a si� do wi�zienia. Sala powoli pustosza�a. </p><p>Przypuszczaj�c, �e mi�a atmosfera ich domu dobrze wp�ynie na Morosiniego po tym ci�kim dniu, Adalbert zaproponowa� mu szybkie wyj�cie z sali, ale Aldo zaprotestowa�. </p><p>- Chwileczk�! Chcia�bym zamieni� s��wko z Bertramem... </p><p>- Na co liczysz? </p><p>- Chcia�bym, �eby opowiedzia� mi co nieco o swej przyjaci�ce Sally. Przecie� znaj� od dzieci�stwa? </p><p>- Tak, ale co z tego? </p><p>- Zobaczymy! </p><p>Nie by�o �atwo zawr�ci� Bertrama opuszczaj�cego s�d z pr�dko�ci� �aglowca, kt�ry nabra� wiatru w �agle, ale Morosini wiedzia�, jakich argument�w nale�y u�y�. </p><p>- Niech pan przyjdzie do nas na kolacj�, drogi przyjacielu - powiedzia� do dziennikarza, chwytaj�c go za rami� palcami jak ze stali. - Je�li b�d� z pana zadowolony, to pan b�dzie zadowolony ze mnie. Chyba �e perspektywa dwudziestu funt�w w kieszeni jest panu oboj�tna? </p><p>- Bardzo chcia�bym, ale... musz� zadzwoni� i przes�a� informacje do mojej redakcji... Prosz� zrozumie�, Peter Larke jest chory i ja go zast�puj�. Takie mia�em szcz�cie! </p><p>- Mamy w domu telefon... i papier do pisania! A dodatkowo jeszcze szlachetn� whisky! </p><p>- Dobrze, przekona� mnie pan! �Nadzieja na rado�� jest prawie r�wna rado�ci, kt�r� daje...". Ryszard II, akt... Ale prosz� mi obieca�, �e nie przeszkodzicie mi w napisaniu artyku�u. Chc� napisa� jeszcze kolejne! </p><p>- Je�li b�dzie pan rozs�dny, nic panu nie przeszkodzi! W czasie podr�y samochodem Aldo nie otworzy� ust, ale kiedy tylko usiedli w salonie, podczas gdy Adalbert nape�nia� szklaneczki, zwr�ci� si� do Bertrama z pytaniem: </p><p>- A ta Sally Penkowski jest pana przyjaci�k�? </p><p>- Znamy si� od dzieci�stwa, ale... </p><p>- Czy ona lubi pieni�dze? </p><p>- Jak wszyscy, ale wie pan �z�oto jest dla duszy ludzkiej jak..." </p><p>- Niech�e pan wreszcie zostawi Szekspira w spokoju, bo nie dostanie pan ani pensa! Pa�skim zdaniem, ile trzeba by jej da�, aby zgodzi�a si� zmieni� zeznanie? </p><p>- Zmieni� zeznanie?! - wykrzykn�� Adalbert. - Przecie� to niemo�liwe! Chyba oszala�e�! </p><p>- Wcale nie! Nie wiem, do jakiego celu ona zmierza, ale jestem przekonany, �e ta dziewczyna k�amie, a lady Ferrals m�wi prawd�. Przecie� zmiana zezna� to nic trudnego dla kobiety: wyrazi skruch�, szczery �al, a jako wyt�umaczenie poda ch�� uwolnienia od podejrze� tego, kt�rego kocha. Bo przecie� to oczywiste, �e kocha W�adys�awa. I nie jestem daleki od przypuszczenia, �e jest to prawdziwa przyczyna tych jej karko�omnych zezna�. </p><p>- Mo�e masz racj� - westchn�� Vidal-Pellicorne - ale je�li to prawda, nie da si� przekona�. </p><p>- Nawet za tysi�c funt�w? </p><p>Wysoko�� sumy sprawi�a, �e obaj m�czy�ni s�uchaj�cy wywod�w Morosiniego a� podskoczyli ze zdziwienia. Nast�pnie Adalbert zaprotestowa�. </p><p>- Dobrze m�wi�em: jeste� szale�cem! </p><p>- Mo�e, ale chc� j� uratowa�, rozumiesz? Chc� j� uratowa� za wszelk� cen�. A wi�c, m�j poczciwy Bertramie, niech pan idzie przekonywa� swoj� przyjaci�k�. Tutaj s� pa�skie pieni�dze. A je�li si� panu uda, dostanie pan jeszcze... </p><p>Ale kiedy po godzinie dziennikarz powr�ci�, by� ca�kowicie zbity z tropu. </p><p>- Nie da rady! - stwierdzi� ponuro. - Sally nie cierpi lady Ferrals, bo widzi w niej rywalk�. By�aby szcz�liwa, gdyby jej pani zosta�a skazana. </p><p>- A ty - mrukn�� Adalbert, wskazuj�c na przyjaciela oskar�ycielskim palcem - mo�esz teraz wyl�dowa� w wi�zieniu za usi�owanie przekupienia �wiadka... </p><p>- Nie ma obawy - uci�� kr�tko Bertram - i to z dw�ch powod�w. Nie powiedzia�em Sally, kto mnie do niej przys�a�, i sprezentowa�em jej te dwadzie�cia funt�w. </p><p>- Dobrze pan post�pi�! Musz� wi�c je panu zwr�ci�... </p><p>- Bardzo dzi�kuj�! A teraz zmykam, bo musz� zaj�� si� artyku�em. Do zobaczenia jutro! </p><p>Przez ca�� noc Aldo nie zmru�y� oka. Pe�en obaw, kt�re cisza nocna jeszcze wzmog�a, pozosta� w salonie, pal�c papierosa za papierosem i przechadzaj�c si� nerwowo z k�ta w k�t. Dopiero kiedy Big Ben wybi� drug�, zdecydowa� si� po�o�y�. </p><p>Natomiast Adalbert przespa� noc spokojnie. </p><p>Nast�pnego dnia, id�c do pa�acu sprawiedliwo�ci po wypiciu kilku fili�anek kawy, Aldo by� w kiepskim humorze, wi�c Adalbert na wszelki wypadek si� nie odzywa�. Jednak po chwili nie m�g� ju� wytrzyma�. </p><p>- Czy nie zauwa�y�e� wczoraj czego� dziwnego? </p><p>- Gdzie? Na rozprawie? </p><p>- Tak. Nie by�o hrabiego Solma�skiego. Jak to mo�liwe, �e nie uczestniczy w procesie c�rki? </p><p>- To musi by� trudne do�wiadczenie dla tak wra�liwego cz�owieka - stwierdzi� Morosini z ironi� w g�osie. - Woli zapala� �wieczki i modli� si�... Chyba �e los c�rki, kt�ra nie pos�ucha�a jego wskaz�wek, tylko dzia�a�a sama, przesta� go interesowa�. </p><p>- Mo�e. Zobaczymy, czy b�dzie obecny w s�dzie dzisiaj. Ale na pr�no obserwowali sal� po zamkni�ciu drzwi. </p><p>Nie dostrzegli na niej gro�nej twarzy i monokla wypatrywanej osoby. </p><p>Anielka chyba te� nie spa�a zbyt dobrze. Jej twarz wydawa�a si� jeszcze bledsza ni� poprzedniego dnia, a pi�kne oczy by�y podkr��one. Wra�enie jej krucho�ci spowodowa�o, �e Aldo zadr�a�. </p><p>Jako pierwsza na �wiadka zosta�a powo�ana Wanda. Jej widok nie dodawa� otuchy. Ubrana na czarno i trzymaj�ca na wszelki wypadek w d�oni olbrzymi� bia�� chustk� przypominaj�c� flag� parlamentariusza podczas dzia�a� wojennych, wygl�da�a jak sama rozpacz. Kiedy tylko otworzy�a usta, zacz�a wyg�asza� peany na cze�� swej �ma�ej go��beczki", stawiaj�c w nie najlepszym �wietle osob� zmar�ego Eryka Ferralsa. By�a to oczywi�cie ostatnia rzecz, jak� winna zrobi�. </p><p>- Bo�e - mrukn�� Aldo przez z�by - chro� mnie od przyjaci�, bo z wrogami sam sobie poradz�... </p><p>- No w�a�nie - szepn�� Adalbert. - Popatrz na sir Desmonda! Nigdy nie przypuszcza�bym, �e cz�owiek mo�e si� poci� do tego stopnia! </p><p>Atmosfera na sali sta�a si� jeszcze bardziej groteskowa, kiedy adwokat Korony nawi�za� do sprawy W�adys�awa. Wanda zamieni�a si� w�wczas w poetk�: opowiedzia�a o wzruszeniach i panie�skiej mi�o�ci swej pani do tego polskiego bohatera narodowego, jak gdyby �ywcem wyci�gni�tego z jej wyobra�ni. Opisa�a jego gniew i rozczarowanie, gdy si� dowiedzia�, �e po�lubi�a m�czyzn�, kt�ry zbi� maj�tek na �mierci innych, opowiedzia�a o jego potrzebie pomagania Anielce i chronienia jej... </p><p>- Bardzo chcia�bym w to wierzy� - przerwa� jej wywody sir John - ale prosz� nam powiedzie�, czy W�adys�aw by� jej kochankiem? </p><p>- Nigdy w �yciu! - stwierdzi�a Wanda kategorycznie. - Kiedy to mia�oby si� sta�? By�am przy niej ca�ymi dniami! </p><p>- A noc�? Czy �pi pani dobrze? </p><p>B�ogi u�miech rozla� si� na jej szerokiej twarzy. </p><p>- O tak, Wysoki S�dzie, bardzo dobrze! Z ca�ym szacunkiem, �pi� jak niemowl�! </p><p>Sala wybuchn�a �miechem i nawet sam s�dzia pozwoli� sobie na lekki u�mieszek. Sir John zadowoli� si� jedynie wzruszeniem ramion. </p><p>- A wi�c kontynuujmy! Je�li dobrze pani� rozumiem, W�adys�aw nienawidzi� sir Eryka, kt�ry zgodnie z tym, co pani nam tu powiedzia�a, unieszcz�liwia� swoj� m�od� �on�. Czy wie pani, w jaki spos�b chcia� j� chroni�? </p><p>- My�l�, �e planowa� j� porwa� i zawie�� do Polski, ale sprawy potoczy�y si� nie po jego my�li, co zmusi�o go do zabicia tego niedobrego m�a! </p><p>- ...po czym znikn��, pozostawiaj�c t�, kt�r� podobno kocha�, w r�kach wymiaru sprawiedliwo�ci? Czy to si� pani nie wydaje dziwne? </p><p>- Tak. Nie przestaj� si� modli� do Boga i Naj�wi�tszej Panienki z Cz�stochowy, aby powr�ci�, z�o�y� wyja�nienia i uwolni� t�, kt�r� tak kocha! Ale mo�e jest chory? Mo�e co� mu si� przytrafi�o? W�adys�awie Wosi�ski, gdziekolwiek jeste�, pos�uchaj mnie! Ta, kt�r� kochasz, jest w wielkim niebezpiecze�stwie, wi�c je�li si� nie pojawisz, post�pisz wbrew zasadom rycerskim, wbrew mi�o�ci, wbrew prawo�ci. Obrazisz Boga wszechmog�cego... </p><p>W tej sytuacji trzeba by�o spowodowa�, aby zamilk�a. Zniech�cony sir Desmond zrezygnowa� z przes�uchania Wandy i poprosi�, aby wezwa� jako �wiadka jego klientk�. </p><p>Pomimo widocznego zm�czenia Anielka z�o�y�a przysi�g� stanowczym g�osem i obrzuci�a tych, kt�rzy mieli j� przes�uchiwa�, spojrzeniem, w kt�rym czai� si� wyraz lekkiego rozbawienia. </p><p>- Pani Ferrals - zacz�� jej adwokat - czy potwierdza pani zeznanie, kt�re w�a�nie us�yszeli�my? </p><p>- Mo�e si� to wyda� dziwne, ale cz�ciowo je potwierdzam. Chc� powiedzie�, �e w tym, co powiedzia�a Wanda, jest wiele prawdy, chocia� opowiedzia�a to na sw�j spos�b... </p><p>- Co pani przez to rozumie? </p><p>- Wanda nigdy si� nie zmieni. Do ostatnich dni jej serce b�dzie przywi�zane do naszej ojczystej ziemi i do marze�. Kiedy m�wi, �e kocha�am W�adys�awa Wosi�skiego przed �lubem, jest to prawd�. Bardzo cierpia�am, kiedy ojciec zmusi� mnie do po�lubienia Eryka. Ale nie kocha�am go ju�, kiedy podszed� do mnie w Hyde Parku, gdzie by�am na codziennej konnej przeja�d�ce. </p><p>- Czy to oznacza, �e nie by�o ju� mowy o mi�o�ci? </p><p>- S�dzi pan, �e mo�e by� o tym mowa, kiedy ten, kt�rego si� kocha�o, zmienia si� w szanta�yst�? W�adys�aw za��da�, abym za�atwi�a mu prac� u mojego ma��onka, gro��c mi, �e je�li tego nie uczyni�, przeka�e mu listy, kt�re mia�am nieostro�no�� pisa� do niego, gdy byli�my jeszcze w Warszawie. - Czy by�y a� tak kompromituj�ce? </p><p>- Bardzo, je�li wzi�� pod uwag� gwa�towny charakter mego zmar�ego m�a i jego zazdro��. Z tych list�w �atwo m�g� si� dowiedzie�, �e przed �lubem by�am kochank� W�adys�awa. Wanda nie mia�a o tym poj�cia. Nie jest w stanie zrozumie�, �e m�odo�� ma swoje prawa, �e jej �ma�a go��beczka" mog�aby pope�ni� jakie� szale�stwo. </p><p>- Wi�c �wie�o po�lubiony ma��onek musia� zorientowa� si�, �e... </p><p>- .. .�e nie by�am dziewic�? - rzuci�a m�oda kobieta, nazywaj�c rzeczy po imieniu. - Nie, nie zorientowa� si�, bo ma��e�stwo zosta�o skonsumowane w przeddzie� �lubu ko�cielnego i by� to zwyczajny gwa�t. Sir Erykowi tak bardzo si� spieszy�o, by mnie posi���, �e zrobi� to mimo oporu z mojej strony. Nie podejrzewa� mnie zatem o nic, dlatego te listy mia�yby fatalny wp�yw na nasz� wsp�ln� przysz�o��. </p><p>- Wi�c chcia�a pani z nim pozosta�, mimo tego brutalnego zachowania? </p><p>- Tak. Odkupi� swe winy, ryzykuj�c �yciem, by wyzwoli� mnie z r�k porywaczy tu� po uroczysto�ciach weselnych. Chyba nie musz� o tym opowiada�? </p><p>- Nie. Wiele o tym pisano w prasie francuskiej i brytyjskiej. Wi�c nie nienawidzi�a pani sir Eryka? </p><p>- W �adnym wypadku. Umia� by� czaruj�cy i uwielbia� mnie. </p><p>- Zechce wi�c pani w takim razie wyja�ni� s�owa, kt�re us�ysza� pan Sutton? </p><p>Obro�ca wzi�� le��ce przed nim papiery i przeczyta�: �Je�li chcesz, abym ci pomog�a, najpierw musz� by� wolna. Pom� mi najpierw ty. </p><p>- Nie mam nic do wyja�nienia. Pan Sutton zmy�li� te s�owa, jak r�wnie� moje cudzo�o�ne kontakty z W�adys�awem. </p><p>- Wszystko to k�amstwo? </p><p>- Tak, wszystko. Jak�e mog�abym odda� si� m�czy�nie, kt�ry mi grozi�, kt�ry zmusi� mnie, abym da�a mu cz�� klejnot�w i kt�ry nawet zagrozi� mi �mierci�, gdyby wydarzy�o mu si� co� z�ego w czasie pobytu w naszym domu lub p�niej? M�wi� o swych towarzyszach, q ich bezlitosnej determinacji. Ba�am si� go, to wszystko. Zreszt� W�adys�aw nie o�mieli�by si� tego uczyni�. </p><p>By�am pilnowana i m�j m�� zabi�by go bez wahania. Pan Sutton wszystko wymy�li� i teraz rozumiem dlaczego. Wiadomo��, �e jest moim pasierbem, nie cieszy mnie w najmniejszym stopniu, ale dzi�ki temu, co us�yszeli�my wczoraj, wiele rzeczy dotycz�cych �mierci mego m�a staje si� jasne, zaczynaj�c od znikni�cia saszetki, kt�ra rzekomo zawiera�a strychnin�... </p><p>W tym momencie wtr�ci� si� s�dzia: </p><p>- Pragn� przypomnie�, lady Ferrals, �e pan Sutton sk�ada� zeznanie pod przysi�g�. Podobnie jak pani. </p><p>- To oczywiste, �e jedno z nich k�amie - pospieszy� z odpowiedzi� sir Desmond. - I nawet wiem kt�re. Od samego pocz�tku tej sprawy ten nadmierny b�l okazywany przez pana Suttona wydawa� mi si� podejrzany. </p><p>- Protestuj�, milordzie! - krzykn�� adwokat Korony. - M�j szanowny kolega nie ma prawa... </p><p>- Mia�em w�a�nie poinformowa� go o tym, sir Johnie. Ostatnie s�owa sir Desmonda zostan� wykre�lone z protoko�u, a �awa przysi�g�ych nie b�dzie bra�a ich pod uwag�! Powr��my zatem do lady Ferrals. Utrzymuje pani, �e od przyjazdu na Grosvenor Square nie mia�a pani intymnych stosunk�w z W�adys�awem Wosi�skim? </p><p>- Nigdy, milordzie! Powtarzam, nie kocha�am go ju� i zatrudni�am w naszym domu jedynie ze strachu. </p><p>- Dobrze. Prosz� kontynuowa�, sir Desmondzie! </p><p>- Dzi�kuj�, milordzie! Pani Ferrals, prosz� nam opowiedzie�, co Wosi�ski mia� nadziej� uzyska�, przywdziewaj�c str�j s�u��cego? S�dz�, �e m�wi� pani o tym. </p><p>- To prawda. Chcia� pieni�dzy, ale przede wszystkim potrzebowa� broni. Oczywi�cie nie mog�am mu jej da�, ale on mia� nadziej�, �e pracuj�c u nas, zdo�a zdoby� jakie� informacje dotycz�ce dostawc�w, z kt�rymi wsp�pracowa� m�j m��. Prosz� mi wybaczy�, ale nic nie wiem na temat interes�w, kt�re prowadzi�, ani te� o �adnych innych sprawach. Da�am W�adys�awowi troch� klejnot�w, bo mia�am nadziej�, �e go to usatysfakcjonuje i �e sam odejdzie. Mia�am ich wiele, bo m�j ma��onek by� bardzo hojny... </p><p>- Bardzo chcia�bym w to wierzy�, ale czy tak post�puj�c, nie ryzykowa�a pani zbyt wiele? Jak wyt�umaczy�aby pani sir Erykowi znikni�cie bi�uterii, kt�ra z pewno�ci� by�a wiele warta? </p><p>- Przyznaj�, �e wcale o tym nie pomy�la�am. Bardzo si� ba�am W�adys�awa... </p><p>- A Sutton? Jego si� pani nie ba�a? </p><p>- Nie. Umia�am sobie z nim radzi�. Poniewa� nie wiedzia�am, kim jest, mia�am nadziej�, �e kt�rego� dnia uda mi si� go pozby�. </p><p>- A gdyby pani wiedzia�a, kim jest, co by pani zrobi�a? </p><p>Oczy Anielki wype�ni�y si� �zami i zacz�a skr�ca� w d�oniach chusteczk�, kt�r� chwil� wcze�niej wyci�gn�a z kieszeni. </p><p>- Nie wiem... mo�e zdecydowa�abym si� na ucieczk�. Ju� wcze�niej o tym my�la�am. M�j ojciec i brat byli w Ameryce. Tu� przed �mierci� m�a zamierza�am prosi� go o zgod� na wyjazd na �lub brata. Dusi�am si� w domu z powodu pogr�ek W�adys�awa, zaczepek ze strony Johna Suttona... i... musz� to powiedzie�... ci�g�ych utarczek z m�em, kt�ry czasami zachowywa� si� jak szaleniec. </p><p>- Mo�e zbyt pani� kocha�? </p><p>- Mo�na tak powiedzie�. </p><p>- Czy zwierzy�a si� pani komu� ze swej ch�ci ucieczki? </p><p>- Nie. Nikomu. Nie powiedzia�am o tym nawet Wandzie, kt�ra jest mi przecie� bardzo oddana. Ale w ten wiecz�r, kiedy zdarzy� si� dramat, mia�am zamiar porozmawia� o tym z m�em po powrocie z restauracji Trocadero. Wcze�niej mia�a miejsce ta straszna awantura, kt�r� s�ysza� pan Sutton i na kt�rej opar� swoje oskar�enie. </p><p>- To prawda. S�ysza�, jak pani m�wi: �To si� musi sko�czy�. Nie znosz� ci�!". </p><p>- Nie wiem, jak m�g�by co� takiego us�ysze�, chyba �e schowa� si� pod ��kiem lub za zas�onami. To zdarzenie mia�o miejsce przy zamkni�tych drzwiach, a m�j pok�j jest du�y. Poza tym, wcale nic takiego nie m�wi�am... </p><p>- Sir Desmondzie - wtr�ci� si� s�dzia - czy nie s�dzi pan, �e warto by�oby przes�ucha� ponownie pana Suttona? Coraz trudniej jest stwierdzi�, kto k�amie, lady Ferrals czy jej oskar�yciel. </p><p>- Tak b�dzie najlepiej, milordzie. Chocia� nie wiem, czy przedstawi on jakie� nowe fakty tytu�em wyja�nienia. </p><p>- Je�li sir John r�wnie� si� na to zgadza, przes�uchamy go ponownie... Ale co si� tam dzieje? </p><p>Jeden ze stra�nik�w wszed� na sal� bardzo poruszony. Skierowa� si� do adwokata Korony, ale s�ysz�c pytanie, zatrzyma! si� na �rodku sali. </p><p>- Za pozwoleniem, milordzie, komisarz Warren chcia�by z�o�y� zeznanie. Natychmiast! </p><p>- Natychmiast? Do licha! To musi by� co� pilnego. Prosz� powiedzie� komisarzowi, aby wszed� na sal�. </p><p>Warren, bardziej podobny do pterodaktyla ni� kiedykolwiek wcze�niej, ze z�owieszcz� min� wszed� na sal� z takim impetem, �e publiczno�� zerwa�a si� na r�wne nogi. Najpierw przeprosi� Wysoki S�d za takie ma�o protokolarne wtargni�cie, ale informacja, z kt�r� przyby�, nie mog�a czeka�. </p><p>- Policja z Whitechapel poinformowa�a mnie, �e po otrzymaniu anonimowego telefonu odnaleziono zw�oki W�adys�awa Wosi�skiego, kt�ry zako�czy� �ywot, wieszaj�c si�. </p><p>Sal� wype�ni�a wrzawa, ponad kt�r� wzbi� si� okrzyk kobiety: </p><p>- Nie, och, nie! To niemo�liwe! </p><p>Musiano wyprowadzi� Sally Penkowski, kt�ra dosta�a ataku nerwowego, co jeszcze zwi�kszy�o og�lny zam�t. Ale w ko�cu s�dziemu uda�o si� zapanowa� nad sytuacj� i zaleg�a kompletna cisza. Na miejscu dla �wiadk�w Anielka, bledsza ni� zwykle, przypomina�a woskow� figur�. Wszyscy wstrzymali oddech. W ko�cu sir Edward Collins zada� pytanie: </p><p>- Czy to by�o samob�jstwo? </p><p>- Wszystko na to wskazuje, milordzie. Znaleziono ten list w pokoju na stole. </p><p>Jest zaadresowany do Scotland Yardu. </p><p>- Czy mog� si� z nim zapozna�? </p><p>S�dzia w�o�y� okulary i w kompletnej ciszy, jaka panowa�a na sali, przebiegi oczami tre�� wiadomo�ci. Nast�pnie o�wiadczy�: </p><p>- Panie i panowie z �awy przysi�g�ych, zapoznam was z tym listem, wnosz�cym do procesu element wielkiej wagi. Zatem pos�uchajcie: zosta� napisany w j�zyku angielskim: </p><p>Zanim po�egnam si� z tym �wiatem, gdy� zawiod�em t�, kt�r� kocham, jak r�wnie� moich towarzyszy broni, pragn� o�wiadczy�, �e �mier� sir Eryka Ferralsa, kt�ra mia�a miejsce wieczorem pi�tnastego wrze�nia, obci��a jedynie mnie. To ja wrzuci�em strychnin� do pojemnika lod�wki, w kt�rym formuj� si� kostki lodu. Klucz do lod�wki dorobi�em z �atwo�ci�, wykonuj�c wcze�niej jego odcisk w wosku. Wpad�em we w�asne sid�a, bo nie potrafi�em pogodzi� si� z cierpieniem lady Ferrals wywo�anym postaw� jej m�a, a tak�e moimi ��daniami. Nie �a�uj�, �e zabi�em sir Eryka, gdy� nie zas�ugiwa� na to, by �y�, ani tego, �e odchodz� z tego pado�u �ez i rozpaczy. Odchodz�c, jestem przynajmniej pewien, �e sko�czy� si� koszmar mojej ukochanej. Niech B�g i ona zechc� mi wybaczy�. </p><p>Po przeczytaniu listu s�dzia zwr�ci� si� do Warrena: </p><p>- Czy s� jakie� powody, dla kt�rych m�g�by pan przypuszcza�, �e list nie zosta� napisany r�k� zmar�ego? </p><p>- Nie ma �adnych, milordzie. Znale�li�my kilka list�w pisanych po polsku, kt�re oddali�my zaraz do t�umaczenia. S� skre�lone t� sam� r�k�...� </p><p>- Nie ma �adnych poszlak, kt�re wskazywa�yby, �e kto� m�g�... pom�c temu cz�owiekowi w pope�nieniu samob�jstwa? </p><p>- Nie stwierdzili�my na ciele �adnych �lad�w przemocy. � W tej sytuacji... </p><p>- No, no! - mrukn�� Vidal-Pellicorne. - Co za historia! Co o tym wszystkim my�lisz? </p><p>- Nic! Jestem zaskoczony. To zupe�nie nie pasuje do tego cz�owieka. Co mog�o spowodowa� t� nag�� przemian�? </p><p>- Mo�na by powiedzie�, �e niezbadane s� wyroki boskie. Hrabia Solma�ski uzna to z pewno�ci� za cud spowodowany jego modlitwami. </p><p>- Chyba raczej nie - powiedzia� Morosini. - Jest tutaj, siedzi w czwartym rz�dzie od lewej strony. </p><p>- Jest tutaj? Nie widzia�em, kiedy przyszed�. </p><p>- Skorzysta� z zamieszania na sali tu� przed wej�ciem Warrena. </p><p>Hrabia siedzia� wyprostowany i wyblak�ymi oczyma wpatrywa� si� w c�rk�, kt�ra p�aka�a bez opami�tania. Na polecenie s�dziego jedna ze stra�niczek podesz�a do niej i zaprowadzi�a na miejsce dla oskar�onych, gdzie wraz z kole�ank� usi�owa�y uspokoi� Anielk�. </p><p>Przes�uchanie sko�czy�o si� tak, jak powinno. Sir Desmond poprosi�, aby oskar�enie wycofa�o spraw�. John Dixon zgodzi� si� na to po konsultacji z cz�onkami �awy przysi�g�ych, kt�rej przewodnicz�cy przychyli� si� do og�lnego zdania. </p><p>S�dziemu pozosta�o jedynie og�osi�, �e lady Ferrals jest wolna. Zosta�a wyprowadzona do podziemia w�r�d og�lnej wrzawy. P� godziny p�niej, wsparta na ramieniu ojca, wsiad�a do czarnego rollsa, kt�rego kierowca czyni� wszystko, co mo�liwe, aby przebi� si� przez t�um k��bi�cy si� przy wej�ciu do budynku s�du. </p><p>Morosini i Vidal-Pellicorne, wmieszani w t�um gapi�w i fotograf�w prasowych, przygl�dali si� temu odjazdowi, kt�ry nie wygl�da� raczej na triumfalny. Mo�e tylko dla Solma�skiego, kt�rego wynios�y profil by� przez chwil� widoczny zza szyb samochodu. </p><p>- Wygl�da na zadowolonego! - zauwa�y� Adalbert. - Teraz wreszcie spe�ni si� jego sen o bogactwie! Jego c�rka odziedziczy niez�y spadek... </p><p>- Zapewniam was, panowie, �e nie dostan� go tak �atwo - da� si� s�ysze� tu� obok g�os Johna Suttona. - Nadal prowadz� sprawy ojca... B�d� musieli liczy� si� ze mn�! </p><p>- Ale mo�e przyzna pan w ko�cu, �e si� myli�, oskar�aj�c lady Ferrals - powiedzia� Aldo. </p><p>- Nigdy w �yciu. M�wi�em prawd�, opowiadaj�c o tym, co widzia�em i co s�ysza�em. Jestem pewien, �e to ona jest morderczyni�. I udowodni� to kt�rego� dnia. </p><p>Znikn�� w t�umie �ledzony wzrokiem Adalberta. </p><p>- Jestem podobnego zdania, co on - stwierdzi� w ko�cu. - To samob�jstwo w sam� por� jako� do mnie nie przemawia. A ty, co o tym s�dzisz? </p><p>- Grzebanie na cmentarzach to twoja specjalno�� - stwierdzi� Aldo, odzyskuj�c dobry humor. - Przesta� szuka� dziury w ca�ym! Zawsze wierzy�em, �e Anielka jest niewinna, a teraz jest wolna. Chod�! P�jdziemy to uczci�. </p><p>Obaj m�czy�ni zacz�li si� oddala�. T�um wok� nich stawa� si� coraz rzadszy. </p></section><section><title><p>Rozdzia� dwunasty </p><p>Dramat w Exton Manor </p></title><p>Kilka dni przed ko�cem roku Aldo i Adalbert udali si� do hrabstwa Kent na zaproszenie Desmonda Killrenana. Hrabia pragn�� odpocz�� przez kilka dni w swej posiad�o�ci w Exton Manor, aby uciec od wrzawy, kt�r� wywo�a� proces lady Ferrals. Wiedz�c, �e Morosini zamierza uda� si� do Wenecji, by sp�dzi� �wi�ta Bo�ego Narodzenia u siebie, zaprosi� obu m�czyzn na kr�tk�, dwudniow� wizyt�. </p><p>- B�dziemy sami - wyja�ni�. - Tydzie� przed �wi�tami �ona wyje�d�a zwykle do Londynu, aby robi� zakupy na Regent Street, Bond Street i wsz�dzie, gdzie si� tylko da. Chcia�bym wi�c przed waszym wyjazdem pochwali� si� moj� cenn� kolekcj�, jak ju� wcze�niej obieca�em. </p><p>Obaj przyjaciele zaakceptowali zaproszenie. Je�li chodzi o Aida, perspektywa podziwiania rzadkich dzie� sztuki z dala od oka pi�knej Mary by�a tym bardziej poci�gaj�ca, �e mia� nadziej�, i� uda mu si� w jaki� spos�b poinformowa� kolekcjonera o niebezpiecznej dzia�alno�ci jego ma��onki. </p><p>Przyszed� mu na my�l pewien pomys�, kt�ry chcia� zrealizowa�. Poza tym mia� nadziej�, �e ta zmiana pozwoli mu zapomnie� o prze�ytym gorzkim rozczarowaniu. </p><p>W ca�ej swojej dobrotliwej naiwno�ci wyobra�a� sobie, �e nast�pnego dnia po uwolnieniu Anielka skontaktuje si� z nim. Chocia�by po to, by podzi�kowa� mu za starania i radowa� si� razem z nim przysz�o�ci� otwieraj�c� mo�liwo�� nowych marze� i nadziei. Ale nic takiego si� nie wydarzy�o. Od Bertrama Cootesa, kt�ry wraz z kolegami oblega� hotel przy Grosvenor Square, dowiedzia� si�, �e lady Ferrals i jej ojciec opu�cili Londyn, aby uda� si� do zamku w Devon, gdzie Anielka sp�dzi�a wcze�niej miodowy miesi�c. Pozostawia�a londy�sk� siedzib�, kt�ra zreszt� by�a jedynie wynajmowana, Suttonowi, cieniowi m�a, i prawnikom ojca, kt�rzy mieli przeprowadza� formalno�ci spadkowe... </p><p>Plany Aida by�y mniej precyzyjne z wyj�tkiem tego, �e nam�wi� Adalberta na przyjazd do Wenecji, by mogli wsp�lnie zako�czy� tak bogaty w wydarzenia rok 1922. Perspektywa �wi�t Bo�ego Narodzenia sp�dzanych w towarzystwie ciotki Amelii, Marii And�eliny, Hieronima Buteau, Ceciny i Zachariasza by�a bardzo zach�caj�ca, a rozczarowany Aldo odczuwa� wielk� potrzeb� rodzinnego ciep�a. Nast�pnie, je�li sprawy zawodowe na to pozwol�, mo�e wraz z przyjacielem wr�ci do Londynu, aby kontynuowa� poszukiwania R�y Yorku, kt�ra po raz ostatni znikn�a jak kamie� w wod� przed dziesi�cioma laty. Dziesi�� kr�tkich lat, kt�re wydawa�y si� zupe�nie nic nieznacz�ce w por�wnaniu z dekadami mrok�w historii. Niestety, ostatni wa�ny w�tek zosta� przerwany. Krawiec Ebenezer Levi nie powr�ci� do zak�adu w Whitechapel, co bardzo niepokoi�o jego s�siadk�. </p><p>- Zaczynam wierzy�, �e co� z�ego mu si� przytrafi�o - wyzna�a obu m�czyznom w czasie ich ostatniej wizyty. </p><p>Im r�wnie� tak si� zacz�o wydawa� i powoli ogarnia�o ich zniech�cenie. Tym razem Adalbert pozostawi� sw�j adres s�siadce i popar�szy to banknotem, da� jej do zrozumienia, aby w razie powrotu Ebenezera nie informowa�a go, pod �adnym pozorem, �e kto� go szuka. </p><p>- Wracam do Francji na �wi�ta - doda� - ale w styczniu, je�li pani wcze�niej si� ze mn� nie skontaktuje, pojawi� si� tutaj. Chodzi o spraw� o wiele powa�niejsz� ni� ta, o kt�rej wspomnieli�my w czasie naszej pierwszej wizyty, prosz� wi�c o zachowanie dyskrecji, kt�ra by� mo�e pozwoli nam doprowadzi� j� do ko�ca... </p><p>Zach�cona perspektyw� okr�g�ej sumki, kt�ra mia�a wynagrodzi� gorliwo��, s�siadka obieca�a wszystko, o co zosta�a poproszona. </p><p>- A je�li on nie wr�ci? - zapyta� Aldo. - Co wtedy zrobimy? Przecie� nie mo�emy sp�dzi� tutaj ca�ego �ycia! </p><p>- Zapytamy Szymona Aronowa i je�li si� zgodzi, powiemy s��wko o tym znikni�ciu naszemu przyjacielowi, Warrenowi. Dysponuje r�nymi mo�liwo�ciami, kt�rych my nie mamy. </p><p>- Ale w takim przypadku trzeba b�dzie powiedzie� prawd�. </p><p>- No, mo�e nie ca��... Zobaczymy. </p><p>Ale na razie, szarym popo�udniem, samoch�d prowadzony przez pe�nego godno�ci Teobalda przejecha� przez ponure i surowe przedmie�cia po�udniowowschodniej cz�ci Londynu i skr�ci� na drog� w kierunku Dover, kt�ra, biegn�c przez Rochester i Canterbury, przecina�a ca�e hrabstwo Kent. Wiejska posiad�o�� Saint Albans�w znajdowa�a si� w okolicach Ashford, na po�udnie od g��wnej angielskiej siedziby episkopatu. </p><p>By�o wilgotno, chwilami nawet deszczowo, lecz pogoda wydawa�a si� raczej �agodna, jak to cz�sto zdarza�o si� w hrabstwie Kent zwanym Ogrodem Anglii, podobnie jak Turenia zwana jest Ogrodem Francji. By�a to ulubiona kraina Dickensa: �Kent, prosz� pana" - rzek� niezapomniany pan Single w Klubie Pickwicka. - �Wszyscy znaj� Kent: jab�ka, czere�nie, chmiel i kobiety!". </p><p>Nawet je�li z powodu brzydkiej pogody nie mo�na dostrzec zbyt wielu kobiet, a na drzewach z racji zimowej pory brakuje jab�ek i czere�ni, okolica pozostawa�a czaruj�ca i obfitowa�a w stare szlacheckie domostwa, �liczne wioski i przyci�gaj�ce wzrok �wie�e dla chmielu" - sto�kowate budowle przypominaj�ce olbrzymie kapturki do gaszenia �wiec. </p><p>- Powinni�my byli przyjecha� tutaj na wiosn� - stwierdzi� Adalbert. - Kiedy drzewa pokryte s� kwieciem, widok musi by� wspania�y! </p><p>- Nic nie stoi na przeszkodzie, aby� przyjecha� ponownie - mrukn�� Aldo. - Co do mnie, chcia�bym jak najszybciej opu�ci� Wyspy Brytyjskie i jecha� w moje s�oneczne strony! </p><p>Adalbert westchn��. </p><p>- Nawet je�li w ko�cu odnajdziemy ten piekielny, ociekaj�cy krwi� diament, b�dzie to dopiero po�owa naszej misji. Pozostanie nam odnale�� jeszcze opal i rubin, o kt�rym nasz Szymon prawie nic nie wie... </p><p>- Wszystko w swoim czasie. Przecie� Aronow zdaje sobie spraw�, �e w ci�gu pi�ciu minut nie uda nam si� odnale�� klejnot�w zaginionych przed wiekami. W tym roku znale�li�my szafir. To ju� du�y sukces... A co b�dzie dalej? Po�yjemy, zobaczymy! </p><p>- Ale� jeste� dzisiaj markotny! A przecie� powiniene� si� radowa�. Zobaczymy wspania�� kolekcj�... A teraz popatrz na ten dom. Jest wspania�y! </p><p>Gdy wyjechali z lasku, na horyzoncie pojawi� si� w pe�nej krasie Exton Manor. Zbudowany na dawnych fosach, kt�rych cz�� si� rozszerza�a, tworz�c staw otoczony wierzbami p�acz�cymi, stary dw�r ��czy� pozosta�o�ci feudalne z dwoma bli�niaczymi budynkami w najczystszym stylu el�bieta�skim, po��czonymi galeri� i oddzielonymi ogrodem tarasowym, jaki tylko Anglicy potrafi� stworzy�. Ca�o�� przedstawia�a bardzo romantyczny widok. Budowl� otacza� pi�kny i dobrze utrzymany park, tak �e bardziej przypomina�a zamek ni� dw�r. </p><p>- Lord Killrenan musi by� bardzo bogaty - stwierdzi� Vidal-Pellicorne z podziwem w g�osie. - �eby to wszystko utrzyma�, trzeba zatrudnia� wielu ludzi! </p><p>Jednak �wie�o upieczony lord nie przypomina� wcale milionera, kiedy wyszed� przywita� go�ci u wej�cia przy mo�cie zwodzonym przerzuconym przez fos�. Stara kurtka �owiecka i ubrudzone, obcis�e spodnie nadawa�y mu raczej wygl�d wie�niaka ni� szacownego adwokata. Ale ka�dy znawca tematu szybko by si� zorientowa�, �e strzelba firmy Purdey na jego ramieniu warta jest fortun�. Gospodarz przywita� go�ci z niek�aman� rado�ci�, a u�miech zadowolenia rozja�ni� jego toporn� twarz. </p><p>- Mam nadziej�, �e wybaczycie mi panowie, i� nikogo wi�cej nie zaprosi�em. Zrobi�em to z egoistycznych pobudek: od dawna chcia�em porozmawia� o kolekcji, kt�ra jest przedmiotem mojej dumy. A i was pewnie zainteresuje! </p><p>- Prosz� nas nie przeprasza� - powiedzia� Aldo. - Tak b�dzie o wiele lepiej. S�dz�, �e niekt�re tematy nie s� przeznaczone dla postronnych uszu... </p><p>- Szczeg�lnie dla uszu kobiecych! - doda� Adalbert z prostodusznym u�miechem. </p><p>W holu wy�o�onym boazeri� z ciemnego d�bu, gdzie w wielkim kominku zwie�czonym �ukiem w stylu Tudor�w weso�o trzaska� ogie�, czeka� na nich kamerdyner i dw�ch s�u��cych: ten pierwszy, aby zaprowadzi� ich do pokoi, ci drudzy, aby zaj�� si� ich baga�ami oraz Teobaldem. </p><p>- S�dz� - rzek� sir Desmond - �e potrzebujecie panowie chwili wytchnienia. O tej porze roku nasze drogi s� w op�akanym stanie. Kolacja b�dzie o godzinie dwudziestej, ale o dziewi�tnastej trzydzie�ci oczekuj� was w salonie gobelinowym, pierwsze drzwi na prawo w holu za schodami. </p><p>Nie mo�na by�o niczego zarzuci� go�cinno�ci adwokata: pokoje, mimo �e zape�nione meblami w stylu epoki, mia�y bardzo komfortowe i nowoczesne �azienki, w kt�rych ciep�a woda p�yn�a strumieniami, a r�czniki pachnia�y lawend�. W ma�ych szafkach w renesansowym stylu stoj�cych przy oknach z witra�owymi szybkami osadzonymi w o�owiu, znajdowa� si� solidny zapas przer�nych trunk�w oraz papieros�w i cygar. </p><p>Obaj go�cie podzi�kowali gospodarzowi, kiedy nale�ycie odziani w przepisowe smokingi do��czyli do niego w salonie, gdzie w kominku p�on�� sosnowy pie�, rozsiewaj�c przyjemny zapach wrzosowisk. </p><p>- Tym bardziej �a�ujemy, �e nie dane nam jest pok�oni� si� lady Mary - powiedzia� Morosini. - To rzadko�� m�c spotka� tak doskona�� pani� domu. </p><p>- To dlatego, �e jest perfekcjonistk�. Zreszt� we wszystkich sprawach, wszystko musi by� u niej najlepsze, najpi�kniejsze lub najrzadziej spotykane. Niech pan sobie przypomni, ksi���, swoje wcze�niejsze z ni� kontakty! Oczywi�cie, bior�c pod uwag� to wszystko, mo�na zada� sobie pytanie, czemu wybra�a na m�a w�a�nie mnie? Przecie� trudno mnie nazwa� pi�knym. </p><p>Morosiniemu przemkn�a przez g�ow� my�l, �e by� mo�e sir Desmond cierpi z tego powodu, ale natychmiast znalaz� odpowied�. </p><p>- Czy� nie jest pan najlepszym adwokatem i najbardziej znaj�cym si� na rzeczy kolekcjonerem? Prosz� mi wybaczy�, i� nie potrafi� wymieni� pana innych pozytywnych cech, ale przecie� znamy si� od niedawna - doda� z niedba�ym u�miechem, kt�ry tak dobrze do niego pasowa�. </p><p>Poniewa� by� taktowny, pomin�� milczeniem, �e w�r�d cz�onk�w palestry sir Desmond by� z pewno�ci� najbogatszy. </p><p>- Chcia�bym, �eby�my zostali przyjaci�mi. A teraz zapraszam pan�w do sto�u. </p><p>Kolacja by�a wy�mienita i stanowi�a mieszank� kuchni francuskiej i angielskiej. Podano pstr�gi w szarym sosie oraz bardzo delikatn� piecze� wo�ow� z ziemniakami, kt�re zamiast gotowa� w wodzie, opieczono w ma�le. Wina doskonale dobrano: burgund, chablis i romanee-saint-vivant, do kt�rego, jak si� wydawa�o, lord Desmond mia� najwi�ksz� s�abo��. Jad� bardzo du�o, pi� jeszcze wi�cej, lecz nie wywo�ywa�o to u niego �adnych skutk�w ubocznych. Jedyne, co da�o si� zauwa�y�, to fakt, �e wstaj�c od sto�u, by� weselszy ni� przed posi�kiem. Ten stan wzmocni�y jeszcze jedna lub dwie szklaneczki wy�mienitego porto o nazwie �Powr�t z Indii". </p><p>Tocz�ca si� rozmowa by�a niezwykle interesuj�ca. Dyskutowano g��wnie o Chinach i ich skarbach, ale r�wnie� o s�ynnych kamieniach i o archeologii. Pasjonuj�ca konwersacja doprowadzi�a sir Desmonda do najwy�szego stopnia entuzjazmu i oko�o godziny dwudziestej trzeciej, kiedy s�u��cy ju� odeszli, zaproponowa� go�ciom, �e poka�e im swoj� kolekcj�. Propozycja zosta�a przyj�ta z entuzjazmem. Wszyscy skierowali si� wi�c w stron� galerii ��cz�cej dwa budynki dworu i znajduj�cej si� przy starszej cz�ci rezydencji. </p><p>Galeria by�a do�� szeroka, jej posadzk� wy�o�ono kamiennymi p�ytami, a strop drewnianymi belkami. Wysokie, gotyckie okna wychodzi�y na ogr�d wewn�trzny przypominaj�cy claustrum* z t� tylko r�nic�, �e wzd�u� �cian wisia�y naprzemiennie portrety przodk�w i stara bro�.� </p><p>* Z �aciny - miejsce zamkni�te, klasztor. </p><p>Po�rodku znajdowa�y si� rze�bione, d�bowe drzwi umocowane na �elaznych zawiasach, wyposa�one w stylowy zamek, kt�ry sir Desmond otworzy� ozdobnym kluczem bez najmniejszego trudu. Za drzwiami znajdowa� si� niewielki korytarz prowadz�cy do kr�tych, opadaj�cych w d�, schod�w. </p><p>Znale�li si� w innym stuleciu. Wystarczy�o popatrze� na grubo�� mur�w i kr�to�� schod�w. Dyskretna obecno�� �wiat�a elektrycznego nie zmniejsza�a uczucia wyobcowania. </p><p>Stali w niskim, sklepionym pomieszczeniu, kt�re pierwotnie musia�o by� o wiele d�u�sze, ale obecnie w spos�b znacz�cy zosta�o skr�cone przez wybudowanie cementowej �ciany, kt�rej wypolerowana powierzchnia mia�a czarny kolor. Przypominaj�c sobie to, co us�ysza� w podziemiach Czerwonej Chryzantemy, Aldo pomy�la�, �e lady Mary nie sk�ama�a, rozmawiaj�c z Yuan Chengiem; jej ma��onek rzeczywi�cie stworzy� w dawnej piwnicy co� w rodzaju skarbca. </p><p>Pan domu wystuka� kombinacj� cyfr i olbrzymie, stalowe skrzyd�o obr�ci�o si� na zawiasach, ods�aniaj�c pomieszczenie, w kt�rym natychmiast zapali�o si� �wiat�o. Obaj go�cie wydali okrzyk podziwu: znajdowa� si� tam prawdziwy skarb usprawiedliwiaj�cy ostro�no�� w�a�ciciela... i po��danie zmar�ego Yuan Changa. W o�wietlonych witrynach pyszni�a si� najpi�kniejsza kolekcja zielonych i bia�ych jaspis�w, jak� kiedykolwiek obu przyjacio�om dane by�o widzie�: przedmioty rytualne przedstawiaj�ce Niebo i Ziemi�, kt�re mog�y pochodzi� z 1500 roku przed Chrystusem, przezroczyste smoki z rozpostartymi skrzyd�ami, zadziwiaj�cy pancerz ze z�ota i jaspisu z epoki Han, rze�bione cuda obrazuj�ce �ywot antycznych bohater�w oraz wspania�a bi�uteria oprawiona w z�oto, a w�r�d niej trzy cesarskie diademy. </p><p>- Jak si� panu uda�o zgromadzi� to wszystko? - wykrzykn�� z zachwytem Morosini, kt�rego podziw do starych przedmiot�w si�gn�� zenitu. </p><p>- To zas�uga mojego ojca. Ja tylko kontynuowa�em jego dzie�o z najwi�kszym entuzjazmem. Prosz� jednak nie wymaga�, abym wyjawi�, w jaki spos�b wszed�em w posiadanie niekt�rych z tych przedmiot�w. Czasami musia�em wiele za nie p�aci�, a czasem mia�em troch� szcz�cia. Poniewa� sami macie sekrety zawodowe, �atwo zrozumiecie, �e kolekcjoner nie zdradza �atwo swoich �r�de�. </p><p>- Rozumiem i nie b�d� pyta�. Prosz� r�wnie� o wybaczenie mojego okrzyku spowodowanego zaskoczeniem, podziwem. .. a mo�e nawet zazdro�ci�! </p><p>- Oczywi�cie, �e panu wybaczam. A pan, panie Vidal-Pellicorne, czy uwa�a te przedmioty za godne ksi�niczek egipskich? </p><p>- Nie interesuj� si� wy��cznie Egiptem i uwa�am t� kolekcj� za bajkow�! Jest pan mistrzem, drogi lordzie Desmondzie! </p><p>Brzydk� twarz lorda rozja�ni� p�omie� dumy. Po chwili zastanowienia powiedzia�: </p><p>- Je�li dacie mi, panowie, s�owo, �e nigdy nikomu nie powiecie o rym, co mam ochot� wam pokaza�, s�dz�, �e tego nie po�a�ujecie! </p><p>- To jest jeszcze co� innego? - zdziwi� si� Aldo. </p><p>- Tak. Jest jeszcze jedna rzecz. </p><p>- W takim razie daj� s�owo! </p><p>- Ja r�wnie� - doda� Adalbert. - Zatem id�cie za mn�. </p><p>Lord Desmond poprowadzi� go�ci w g��b pomieszczenia, po�rodku kt�rego sta�a witryna mieszcz�ca bro� z br�zu o ostrzach z jaspisu. Wyci�gn�� r�k� i nacisn�� co�, co znajdowa�o si� w pobli�u witryny. �ciana odwr�ci�a si� na niewidzialnych zawiasach, ukazuj�c mebel, kt�ry by� do niej przymocowany. </p><p>- Prosz� chwil� poczeka�. Po�wiec� tu troch� - powiedzia� sir Desmond, wyci�gaj�c zapalniczk�. </p><p>Tym razem rzeczywi�cie nie chodzi�o o elektryczno��. Adalbert i Aldo wymienili spojrzenia, podczas gdy gospodarz znikn�� w mroku. Po chwili �agodne �wiat�o �wiec rozja�ni�o ciemno�ci i da� si� s�ysze� g�os lorda: </p><p>- Mo�ecie ju� wej��. </p><p>To, co dwaj m�czy�ni zobaczyli, przygwo�dzi�o ich w miejscu. Stali na progu ma�ego, Wy�o�onego br�zowym aksamitem pomieszczenia, przypominaj�cego nieco kaplic�. Dwa kandelabry p�on�y przed portretem, kt�ry Morosini rozpozna� natychmiast: by� to portret ksi�cia Saint Albansa, b�karta kr�la Karola II i Neli Gwyn. Mniejszy ni� ten, kt�ry widzia� u ksi�nej Danvers, ale o wiele bardziej interesuj�cy: w koronkach jego krawata b�yszcza� du�y, polerowany diament o mlecznej po�wiacie... </p><p>Nad portalem znajdowa�o si� co� w rodzaju o�tarza zwie�czonego ma�ym tabernakulum, kt�rego rze�bione i z�ocone drzwiczki otwiera� w�a�nie lord Desmond. I sta� si� cud: na aksamitnej podstawie po�yskiwa� kamie� przedstawiony na portrecie. </p><p>- Oto i on! - westchn�� lord Desmond, opadaj�c na wielki, d�bowy fotel s�u��cy mu do d�ugich samotnych kontemplacji. - Mo�ecie teraz stwierdzi� osobi�cie: ci, kt�rzy twierdzili, �e diament Harrisona jest fa�szywy, mieli racj�. </p><p>- R�a Yorku... - szepn�� Morosini ogarni�ty fal� podejrze�. - Jest pan jej w�a�cicielem? </p><p>- Tak, jestem - o�wiadczy� lord triumfalnie i arogancko. - To ja pisa�em te anonimowe listy do gazet. Nie mog�em znie�� my�li, �e kto� inny stroi si� w pawie pi�ra i podrzuca t� byle jak� fa�szywk�. </p><p>- Byle jak� fa�szywk�? - mrukn�� Adalbert. - Przecie� diament ogl�da�o kilku ekspert�w i co, dali si� nabra�? No chyba, �e to pa�ski kamie� jest fa�szywy? </p><p>- Raczy pan �artowa�! Znam jego histori�... wydaje mi si�, �e prawie ca��. Zacz��em j� bada�, kiedy jakie� pi�tna�cie lat temu kupi�em ten portret u handlarza starzyzn� w Edynburgu. </p><p>- Wydaje mi si�, i� m�wi� pan, �e nie wywodzicie si� z tej samej rodziny? - stwierdzi� Aldo, wskazuj�c na ognist� czupryn� postaci z portretu. </p><p>- To prawda, ale czasami my�l� o tym podobie�stwie nazwisk, kiedy przychodz� tutaj i wyobra�am sobie, �e ja r�wnie� jestem odleg�ym owocem kr�lewskich mi�ostek, �e krew Stuart�w p�ynie w moich �y�ach... Czuj� si� wtedy taki szcz�liwy! To takie boskie doznanie! Tym bardziej �e nikt nie wie o tej kryj�wce i o tym, co ona zawiera! </p><p>- Nawet pa�ska �ona? </p><p>- Przede wszystkim ona! Znacie panowie jej zami�owanie do starych, s�ynnych klejnot�w. Ja jestem przywi�zany tylko do tego jednego. Przyznacie, �e jest tego wart! </p><p>Nie odpowiadaj�c, Morosini pochyli� si�, uj�� diament delikatnie dwoma palcami i zbli�y� do p�omienia �wiecy. Serce bi�o mu coraz szybciej. Poniewa� nigdy wcze�niej nie widzia� diamentu Burgundczyka, ani nawet jego kopii, poczu� gwa�towne podniecenie, kt�re stara� si� ukry� pod p�aszczykiem nonszalancji. Tak wi�c mia� w ko�cu okazj� dotkn�� tego z�owieszczego kamienia, kt�rego bia�y odblask kry� strumienie krwi! </p><p>- Na co pan liczy�, pisz�c te listy? Ze aukcja diamentu si� nie odb�dzie? </p><p>- Oczywi�cie. I przyznaj�, �e nie rozumiem Harrisona. Przecie� to by� znany jubiler, mo�na powiedzie� ekspert. Jak m�g� si� da� tak nabra�? </p><p>- M�j przyjaciel ju� panu na to odpowiedzia�: inni te� dali si� nabra�. Kiedy ten nieszcz�nik zosta� zabity, w�a�nie byli�my w drodze do jego sklepu, kt�ry znam od dawna, aby poprosi� o pokazanie nam R�y Yorku. Pewnie r�wnie� powiedzia�bym to samo, co inni. Ale prosz� mi co� wyja�ni�: aukcja mia�a si� przecie� wkr�tce odby�. Kamie� zosta�by sprzedany. Co by pan zrobi� w takim przypadku? Chcia� pan ujawni� prawdziwy diament zgromadzonym, czy te�... </p><p>- .. .czy te� wola�em zako�czy� t� komedi�, zlecaj�c kradzie� kamienia i... </p><p>zab�jstwo Harrisona? </p><p>- Nie. Przyznaj�, �e przedtem mia�em w�tpliwo�ci, ale teraz jestem pewien... </p><p>- I co daje panu t� pewno��? </p><p>- Fakt, �e lady Mary nie ma poj�cia, i� jest pan posiadaczem R�y Yorku... </p><p>- Przyznaj�, �e nie rozumiem, co chce pan przez to powiedzie�. </p><p>- W tej chwili nie ma to znaczenia. Ale nie odpowiedzia� pan na moje pytanie: co mia� pan zamiar zrobi�, gdyby aukcja dosz�a do skutku? </p><p>- Nic! Oczywi�cie przyszed�bym na aukcj�, �eby zobaczy�, czy kto� inny przedstawi w�tpliwo�ci, bo przecie� nie tylko ja pisa�em te listy. Ale jak s�dz� niczego bym nie powiedzia�. Ja, adwokat, by�bym sk�onny zachowa� milczenie, aby m�c nadal do�wiadcza� w spokoju tej przyjemno�ci: siadam w tym fotelu i bior� R�� Yorku do r�ki tak, jak teraz czyni to pan. </p><p>- Powiedzia� nam pan, �e uda�o mu si� odtworzy� prawie ca�� histori� kamienia - przeci�� jego dywagacje Vidal-Pellicorne. - Ksi��� Morosini i ja r�wnie� zajmowali�my si� tymi badaniami... oczywi�cie z czystej ciekawo�ci. Umia�by mo�e pan powiedzie�, czy ksi��� Regent ofiarowa� go swej kochance, pani Fitzherbert*, jak nam m�wiono? </p><p>- Tak rzeczywi�cie by�o. Ale s�owo �kochanka", kt�rego pan u�y�, nie jest w�a�ciwe. Maria Fitzherbert by�a �on� morganatyczn�** ksi�cia, kt�ry z tego powodu sta� si� bigamist�, gdy po�lubi� t� biedn� Karolin� Brunszwick�.� </p><p>* Maria Fitzherbert - katoliczka, dwukrotna wdowa, kt�r� po�lubi� 21-letni nast�pca tronu, p�niejszy Jerzy IV, hazardzista i kobieciarz (1762- I830). Prawo zabrania�o dziedziczenia korony osobom, kt�re po�lubi�y katolik�w. Kr�l nigdy nie uzna� tego ma��e�stwa. </p><p>** Ma��e�stwo morganatyczne - zwi�zek zawarty mi�dzy cz�onkiem arystokracji lub dynastii a osob� ni�szego stanu.Niew�tpliwie bardzo kocha� Mari� i ofiarowa� jej R�� Yorku w�r�d licznych prezent�w, kt�rymi j� obsypywa� w czasie trwania tego zwi�zku. Fakt, �e nigdy go jej nie odebra�, nawet wtedy, gdy j� porzuci�, �wiadczy o sta�o�ci jego uczu�. </p><p>- Jako dobry Anglik podkre�la pan zalety swego w�adcy. Ale to Maria Fitzherbert od niego odesz�a w roku 1811, nie mog�c d�u�ej znosi� zniewag. Opu�ci�a nawet Angli� i nie mia�a zamiaru wraca�. S�dzi�bym raczej, �e Georgie nie o�mieli� si� jej �ciga�, aby odzyska� diament. </p><p>- Chyba �e ca�kowicie o nim zapomnia�, wchodz�c w posiadanie innych, wspania�ych klejnot�w Korony. Tak wi�c, pani Fitzherbert uda�a si� na kontynent, zabieraj�c ze sob� ma�� dziewczynk�, do kt�rej by�a bardzo przywi�zana: Minney Seymour. To ona, po �lubie, przywioz�a kamie� z powrotem do kraju i zachowa�a prawie do samej �mierci. Klejnot zosta� skradziony w czasie w�amania do jej domu przy Brook Street. Tutaj jest luka w historii, ale dowiedzia�em si� po jakim� czasie, �e w roku 1888 znalaz� si� w r�kach pewnego rabina z Whitechapel. B�g jeden wie, dlaczego uzna� go za przedmiot kultu i nazwa� kamieniem �ydowskim. Przechowywa� go u siebie do�� d�ugo, ale dziesi�� lat temu dowiedzia�em si�, �e jest u niego. </p><p>- Kto panu o tym powiedzia�? - spyta� Aldo. </p><p>- Pewien cz�owiek, kt�rego darzy�em pe�nym zaufaniem, s�u��cy wcze�niej mojemu ojcu, mi�o�nik starych przedmiot�w. Mia� w�ch psa my�liwskiego, je�li idzie o ich tropienie. To on opowiedzia� mi kt�rego� dnia o �ydowskim kamieniu. Jego opis odpowiada�.ca�kowicie klejnotowi, kt�rego poszukiwa�em, wi�c nie szcz�dzi�em �rodk�w na jego zdobycie i w ko�cu uda�o mu si� tego dokona�... </p><p>- Nie wyda�o si� panu dziwne, �e rabin zgodzi� si� sprzeda� przedmiot kultu? - wtr�ci� si� Adalbert. </p><p>- Tak, przyznaj�, �e by�o to dla mnie zaskakuj�ce. Tym bardziej, �e rabin i jego starszy syn zostali wkr�tce zamordowani. Ale nie przy�o�y�em do tego r�ki - doda�, widz�c, �e jego go�cie marszcz� brwi. - M�j wys�annik negocjowa� z m�odszym synem rabina, niejakim Ebenezerem. M�wi� mi potem, �e nigdy nie spotka� kogo� bardziej chciwego ni� ten cz�owiek, kt�ry by� z zawodu krawcem i bardzo kocha� pieni�dze. Przyznaj�, �e zadawa�em sobie pytanie, czy czasem nie stoi on za ojcob�jstwem i bratob�jstwem, ale policja nie postawi�a mu �adnych zarzut�w. </p><p>Morosini i Vidal-Pellicorne wymienili szybkie spojrzenie, gdy� przez ich g�owy przemkn�a, jak to cz�sto si� zdarza�o, taka sama my�l: syn m�g� bardzo �atwo zaanga�owa� p�atnego morderc�, korzystaj�c z pieni�dzy otrzymanych od lorda Desmonda. Po up�ywie dziesi�ciu lat, nadal ��dny bogactwa, postanowi� opowiedzie� histori� �ydowskiego kamienia cudzoziemcom, kt�rzy chcieli mu za to zap�aci�. Poniewa� by�a to stara historia, a on sam nie zosta� nigdy o nic oskar�ony, nie widzia� przeszk�d, aby jeszcze na tej sprawie zarobi�. Ale czego� si� wystraszy� i uciek�. Mo�na by�o i�� o zak�ad, �e wi�cej si� go nie zobaczy. </p><p>Rozdarty mi�dzy ch�ci� odrzucenia daleko od siebie klejnotu wielokrotnie splamionego krwi� a pragnieniem ukrycia go w kieszeni, Aldo od�o�y� go delikatnie na aksamitny postument. </p><p>- Wiedz�c o tym wszystkim, czy nie boi si� pan tego diamentu? - zapyta�. - Nie wydaje si� panu, �e on przynosi nieszcz�cie? </p><p>Lord Desmond wzruszy� ramionami. </p><p>- Wy, po�udniowcy, jeste�cie przes�dni. Ja nigdy nie wierzy�em w takie rzeczy. Za murami wielu naszych zamk�w kryj� si� krwawe historie, zbrodnie, zb��kane dusze i upiory. Poza tym, z powodu wykonywanego zawodu cz�sto mam do czynienia ze zbrodni�. Wierzcie mi, panowie, to uodparnia! </p><p>- Jednak gdybym by� na pana miejscu, mia�bym si� na baczno�ci - podj�� w�tek Aldo, wpatruj�c si� nadal w diament i b��dz�c my�lami wok� niepokoj�cej ma��onki lorda. - Mo�e czas najwy�szy, aby pan pozna� prawd�? </p><p>- M�j Bo�e, jak� prawd�? A co zrobi�by pan na moim miejscu? </p><p>- Sprzeda�bym ten klejnot. Oczywi�cie nie na aukcji, by nie wznieca� ponownie zamieszania, ale na przyk�ad mnie. </p><p>- Panu? Czy zdaje sobie pan spraw�, ile on jest wart? </p><p>- Zap�aci�bym tyle, ile pan za��da. Cena nie gra roli! Niech pan nie zapomina, �e ja r�wnie� zamierza�em licytowa� w czasie aukcji. </p><p>- Wiem o tym, ale nie sprzedam panu diamentu. Je�li wyzna�em m�j sekret, to z czystej sympatii i aby nie traci� pan czasu, oczekuj�c na pojawienie si� fa�szywego klejnotu. Musi pan wiedzie�, �e z pewno�ci� nie... </p><p>Nie by�o mu dane doko�czy� zdania. Okrzyk Adalberta skierowa� wzrok Aida na tajne drzwi, kt�re pozosta�y otwarte. W drzwiach sta�a lady Mary i z zaskoczeniem obserwowa�a scen�, kt�rej sta�a si� �wiadkiem. Jej jasne spojrzenie pomkn�o nad g�owami zebranych i zatrzyma�o si� na klejnocie. Do tego stopnia przypomina�a zjaw�, �e nikt nie o�mieli� si� powiedzie� ani s�owa. Ona r�wnie� milcza�a, uporczywie wpatruj�c si� w R�� Yorku. </p><p>Sztywnym krokiem podesz�a do kamienia, w kt�rym p�omie� �wiec zapala� po�yskuj�cy blask, a nast�pnie gestem, kt�ry przypomina� modlitw� lub b�aganie, wznios�a odziane w r�kawiczki d�onie, aby go pochwyci�, upuszczaj�c przy tym na posadzk� ma��, zamszow� torebk�. Adalbert pochyli� si� odruchowo, aby j� podnie�� i zatrzyma� j� przy sobie. Mary chcia�a wzi�� diament do r�ki, ale us�ysza�a g�os jej m�a: </p><p>- Nie ruszaj go! Zakazuj� ci go dotyka�! </p><p>Zwr�ci�a ku niemu nieobecny wzrok i ponownie skierowa�a twarz ku obiektowi po��dania. </p><p>- R�a... R�a Yorku tutaj? Czy to mo�liwe? </p><p>Nagle przestraszy�a si�, a jej wzrok zacz�� poszukiwa� torebki, kt�r� Adalbert ukry� w kieszeni, domy�liwszy si�, co zawiera. </p><p>Lady Mary nie mia�a czasu, aby rozejrze� si� po ciemnych zakamarkach posadzki: otwarte skrzyd�o �ciany zacz�o si� zamyka� z g�uchym szcz�kni�ciem. Kto� musia� popchn�� je od zewn�trz. </p><p>- Co to znaczy? - warkn�� lord Desmond. - Kto tam jest? Kogo przyprowadzi�a� ze sob�? A przede wszystkim, co tu robisz? Mia�a� przecie� zosta� w Londynie do soboty... </p><p>Chwyci� �on� za ramiona i zacz�� ni� potrz�sa�, co znosi�a bez najmniejszego sprzeciwu. Aldo rzuci� si� w ich stron�, zmuszaj�c sir Desmonda do opami�tania, gdy� kobieta wydawa�a si� ca�kiem zagubiona, jakby znajdowa�a si� w transie. </p><p>- S�dz�, �e to rodzinne nieporozumienie mo�e poczeka� - stwierdzi�. - Przynajmniej do czasu, kiedy st�d wyjdziemy. O ile b�dzie to mo�liwe - doda�, odprowadzaj�c lady Mary do fotela, w kt�rym usiad�a, nie stawiaj�c najmniejszego oporu. </p><p>- To jest mo�liwe! - rzek� lord Desmond. - Mechanizm dzia�a w dwie strony. Przecie� nie postrada�em zmys��w... </p><p>Chwilami Morosini troch� w to w�tpi�. Na przyk�ad kilka chwil wcze�niej, gdy Mary chcia�a dotkn�� kamienia, jego w�ciek�e spojrzenie by�o spojrzeniem szale�ca. Kiedy wi�c podni�s� r�k�, aby spr�bowa� otworzy� drzwi, Aldo go powstrzyma�. </p><p>- Nie tak szybko! W tej sytuacji raczej si� zastan�wmy, co dzieje si� z drugiej strony. Sam pan stwierdzi�, �e tam kto� jest. Drzwi nie zamkn�y si� same... Mo�e jest tam nawet wi�cej os�b, ni� przypuszczamy. Je�li pan wyjdzie, mog� pana zastrzeli� j ak kr�lika... </p><p>- To prawda, dlatego musimy j� zmusi� do m�wienia! - krzykn�� Desmond, zwracaj�c si� w stron� �ony nadal siedz�cej nieruchomo w fotelu ze wzrokiem skierowanym na diament. - Kto z tob� tutaj przyszed�, Mary? Kim s� ci ludzie? </p><p>- W stanie os�abienia, w jakim si� znajduje, nie uda si� z niej niczego wydoby�, ale mo�e ja b�d� umia� odpowiedzie� na to pytanie... </p><p>- Co pan chce przez to powiedzie�? Chyba nie jest pan z ni� w zmowie? </p><p>- Czy jaki� czas temu komisarz Warren nie ostrzega� pana przed dzia�alno�ci� niejakiego Yuan Changa, pragn�cego pozbawi� pana kolekcji jaspis�w, kt�re, jak s�dzi�, zosta�y zrabowane w jego kraju? </p><p>- Ale ten Yuan Chang zmar� przecie� w wi�zieniu. Poza tym nie wiem, jak m�g� przypuszcza�, �e uda mu si� okra�� m�j skarbiec. </p><p>- To proste: mia� w�adz� nad pa�sk� ma��onk�. Z jakiego powodu? To zbyt d�uga historia, aby j� teraz opowiada� - doda� Morosini, rzucaj�c spojrzenie w stron� �ady Mary, przy kt�rej czuwa� Adalbert. </p><p>- Wierz� panu, ale powtarzam, ten cz�owiek powiesi� si� w wi�zieniu. </p><p>- Bez w�tpienia, ale na czyj� rozkaz, i jestem pewien, �e zostawi� przynajmniej jednego nast�pc�... A ten nast�pca zmusi� lady Mary, aby doprowadzi�a go a� tutaj. </p><p>W tej chwili da� si� s�ysze� brz�k t�uczonego szk�a, nast�pnie kolejny i jeszcze jeden. </p><p>- Bo�e wszechmog�cy! - krzykn�� lord Desmond. - Rozbijaj� moje witryny!... Nie mog� do tego dopu�ci�... </p><p>Rzuci� si� w stron� muru i przycisn�� niewidoczny punkt. Da�o si� s�ysze� klikni�cie, ale drzwi tylko lekko si� uchyli�y. Co� lub kto� stan�� na przeszkodzie w ich otwarciu. Jednocze�nie us�yszeli gard�owy g�os wydaj�cy rozkazy w j�zyku chi�skim. </p><p>- Pom�cie mi! - krzykn�� Desmond. - Nie mo�emy pozwoli�, aby zablokowali drzwi, inaczej wszyscy zginiemy. Nikt w zamku nie zna tego mechanizmu. </p><p>- Nawet ja! - stwierdzi�a lady Mary, kt�rej po kilku policzkach w wykonaniu Adalberta, wr�ci�a przytomno��. - Jak pan m�g� mnie tak potraktowa�? </p><p>Ale nikt jej nie odpowiedzia�. Zrozumiawszy, �e ryzyko uduszenia si� w tym pomieszczeniu jest powa�ne, Aldo i Adalbert zacz�li pomaga� sir Desmondowi w odpychaniu �ciany. </p><p>- Oczywi�cie nie ma pan przy sobie broni? - zapyta� Morosini. </p><p>- Ale� tak! Zawsze j� nosz�, kiedy tutaj schodz�... </p><p>- My tak�e - stwierdzi� przeci�g�ym g�osem Adalbert. Sir Desmond si� obruszy�. </p><p>- Przyjechali�cie w odwiedziny uzbrojeni? </p><p>- Oczywi�cie - potwierdzi� Aldo, nie przestaj�c napiera� na drzwi. - Od czasu kiedy komisarz Warren uprzedzi� nas, �e Azjaci bardzo interesuj� si� pa�sk� posiad�o�ci�, uznali�my, �e b�dzie lepiej, je�li podejmiemy pewne �rodki ostro�no�ci. Chyba mieli�my racj�... Do diab�a, niech pan pcha mocniej. </p><p>To nie jest najlepszy moment do dyskusji! Ha�as chyba s�abnie. </p><p>- Pewnie ju� sko�czyli! - j�kn�� kolekcjoner. - Trzeba ich zatrzyma�! </p><p>Silniejsze pchni�cie pokona�o op�r drzwi podpartych stosem �elastwa i rozbitego szk�a. Otworzy�y si� tak gwa�townie, �e trzej m�czy�ni zostali wyrzuceni do przodu. W tym samym momencie da�y si� s�ysze� dwa wystrza�y, ale na szcz�cie kule nie dosi�g�y nikogo. Zastawiono na nich pu�apk�, ale ani Aldo, ani Desmond, kt�rzy wypadli jako pierwsi, nie ucierpieli. </p><p>Kiedy tylko padli na pod�og�, wyci�gn�li rewolwery i zacz�li strzela�. W pomieszczeniu, gdzie znajdowa�y si� chi�skie skarby, panowa� trudny do opisania nieporz�dek. Wsz�dzie pe�no rozbitego szk�a, powywracane witryny le�a�y na posadzce, a sz�stka ludzi ubranych na czarno z wype�nionymi workami na plecach zmierza�a ku wyj�ciu ochraniana ogniem najwy�szego z nich, kt�ry prawdopodobnie by� szefem. Najwyra�niej chcieli przej�� przez pancerne drzwi wszyscy naraz. Rozumiej�c, �e to stanowi szans�, Aldo wycelowa� starannie i powali� jednego z bandyt�w. Druga kula, wystrzelona przez lorda Killrenana, trafi�a w rami� przyw�dc� grupy, kt�ry cofn�� si� w stron� drzwi, rzuci� jakim� niezrozumia�ym przekle�stwem i strzeli�. Z ty�u da� si� s�ysze� krzyk, lecz Aldo si� nie odwr�ci�. Biegn�c, wpad� na m�czyzn� zbli�aj�cego si� do wyj�cia. Wywi�za�a si� kr�tka, lecz brutalna walka, gdy� obaj byli r�wnie silni. Jednak Chi�czykowi uda�o si� wy�lizgn�� z r�k przeciwnika. Oszo�omiony Aldo dostrzeg� tylko, jak sir Desmond przeskakuje nad jego g�ow� ze zr�czno�ci�, kt�rej trudno by�o si� po nim spodziewa�, i rzuca si� w pogo� za z�odziejami. Aldo zrezygnowa� z kontynuowania po�cigu. Najwa�niejsze by�o to, �e drzwi skarbca nie zatrzasn�y si� za nimi. Zreszt� wkr�tce us�ysza� strza�y i rozkaz podniesienia r�k do g�ry, wydany doskona�� angielszczyzn�. Westchn�� wi�c z ulg� i pozwoli� sobie na u�miech. </p><p>Trzeba powiedzie�, �e mieli�my wspania�y pomys�, informuj�c komisarza Warrena o naszym wyje�dzie i okoliczno�ciach zaproszenia do domu sir Desmonda - pomy�la�. </p><p>Po tej chwili rozlu�nienia jego sercem zaw�adn�� nag�y niepok�j. Adalbert!... </p><p>Czemu go tutaj nie ma? Przypomnia� sobie gard�owy krzyk, kt�ry us�ysza� w momencie, gdy usi�owa� pochwyci� przyw�dc� bandy, i �cisn�o mu si� serce. Gdyby jego przyjaciela spotka�o nieszcz�cie... Ale gdy wszed� ponownie do pomieszczenia, zauwa�y�, �e Adalbert kl�czy przy czym�, czego nie m�g� dostrzec z powodu sterty �elastwa i szk�a. </p><p>- Jeste� ranny? - krzykn��, toruj�c sobie drog�. - Nie, chod� tutaj! </p><p>Krzyk, kt�ry wcze�niej us�ysza�, by� ostatnim odg�osem, jaki wyda�a lady Mary. Le�a�a na rozpostartym, czarnym futrze, w pozie pe�nej gracji, z wymykaj�cymi si� spod toczka blond w�osami okalaj�cymi jej twarz. Kula trafi�a j� w czo�o, tworz�c ma�y, czerwony punkcik. Nawet po �mierci na jej twarzy b��ka� si� lekki u�miech. By� mo�e dlatego, �e we wg��bieniu rozwartej d�oni po�yskiwa� diament, dla kt�rego zdobycia by�a gotowa po�wi�ci� wszystko... </p><p>Aldo przykl�kn�� przy zw�okach i pochyli� si�, aby zabra� kamie�, kt�ry przyni�s� �mier� po raz kolejny. </p><p>- Nie dotykaj go! - powiedzia� Adalbert, k�ad�c delikatnie d�o� na jeszcze szeroko otwartych, szarych oczach zmar�ej. - Ju� dokona�em zamiany... Ten kamie� jest fa�szywy... </p><p>Na zewn�trz policja lokalna, dowodzona przez pu�kownika Courtneya upowa�nionego przez komisarza Warrena, i s�u�ba zamkowa zatrzyma�y bandyt�w oraz ich przyw�dc�, niejakiego Yuan Yena, syna zmar�ego Yuan Changa, podczas gdy w pobli�u, tu� ko�o samochodu lord Desmond Killrenan zbiera� gor�czkowo worki ze swoimi skarbami, na przemian �miej�c si� i p�acz�c, i nie zwracaj�c najmniejszej uwagi na to, co dzieje si� wok� niego. Nie przerwa� pracy nawet wtedy, gdy pojawi� si� Morosini, aby powiedzie�, �e jego �ona zosta�a zabita... Dla niego liczy�y si� tylko cenne jaspisy, kt�rych o ma�o nie utraci�. </p><p>Rezygnuj�c wi�c z wyrwania go ze stanu szcz�liwo�ci, Aldo zwr�ci� si� do Warrena: </p><p>- Czy�by oszala�? </p><p>- Moim zdaniem, je�li jeszcze nie oszala�, to jest ju� na dobrej drodze... </p><p>* * * </p><p>Dzie� przed wyjazdem do Wenecji obaj przyjaciele zaprosili Warrena na kolacj� do restauracji Trocadero, ale on o�wiadczy� bez ogr�dek, �e wola�by zje�� w spokoju jakie� dania przygotowane przez Teobalda, ni� by� przez ca�y wiecz�r pod ostrza�em ciekawskich spojrze� klient�w restauracji. Tak wi�c zasiedli przy pysznym pasztecie z truflami i kurze Valee d'Auge, aby porozmawia� o ostatnich wydarzeniach. </p><p>Tragiczna �mier� lady Mary sk�oni�a Scotland Yard, po konsultacjach z wy�szymi w�adzami, do utajnienia roli, kt�r� odegra�a w zab�jstwie jubilera Harrisona. Skradziony kamie� zosta� przy niej znaleziony i nie zadano sobie trudu, aby zastanawia� si�, w jakich okoliczno�ciach si� tam znalaz�. Wa�ne, �e honor policji zosta� uratowany, a o wszystkim poinformowany kr�l nie wyrazi� zgody, aby klejnot zosta� ponownie wystawiony na aukcj�; by� przyczyn� zbyt wielu dramat�w i skandali. Odkupi� R�� Yorku od spadkobierc�w Harrisona i znalaz�a si� ona w Londy�skiej Wie�y w�r�d klejnot�w Korony. Dzi�ki przezorno�ci Adalberta, kt�ry zamkn�� sekretne pomieszczenie lorda Desmonda, zanim pojawi�a si� policja, o istnieniu prawdziwego i fa�szywego diamentu wiedzieli tylko Morosini, Vidal-Pellicorne oraz oczywi�cie Szymon Aronow. Nie trzeba by�o obawia� si� prawowitego w�a�ciciela prawdziwego klejnotu, gdy� z powodu ob��du musia� zosta� umieszczony w jednej z luksusowych klinik psychiatrycznych, bardzo drogich i ma�o znanych szerszej publiczno�ci, gdzie m�g� mieszka� w otoczeniu ukochanych jaspis�w a� do powrotu do zdrowia - co wydawa�o si� raczej ma�o prawdopodobne - lub do czasu, gdy B�g wezwie go do siebie. Jego maj�tek znalaz� si� pod zarz�dem s�dowym. </p><p>- Old Bailey traci w nim wy�mienitego adwokata - podsumowa� Gordon Warren, ogrzewaj�c w d�oniach kryszta�ow� szklaneczk�, w kt�rej znajdowa� si� wy�mienity trunek w kolorze karmelu. - Mam nadziej�, �e przed wyjazdem lady Ferrals pomy�la�a, by uregulowa� jego wysokie honorarium. </p><p>- Przecie� nie wyjecha�a daleko - stwierdzi� Aldo, nape�niaj�c szk�o. - Devon nie znajduje si� na ko�cu �wiata... </p><p>Oczy pterodaktyla zw�zi�y si�. </p><p>- To prawda, Devon nie jest daleko, ale kiedy przep�ynie si� Ocean Atlantycki, mo�na ju� m�wi� o du�ej odleg�o�ci. </p><p>- Ocean Atlantycki? Czy�by wybiera�a si� do Ameryki? </p><p>- Jedzie, aby pozna� bratow�. Niech mi pan nie m�wi, �e nie zadzwoni�a do pana lub przynajmniej nie skre�li�a paru s��w? To nie by�oby eleganckie, zwa�ywszy na to, co pan dla niej zrobi�. </p><p>Aldo zapali� papierosa, a jego towarzysze mogli stwierdzi�, �e jego r�ka lekko dr�y, chocia� g�os pozosta� ch�odny i opanowany. </p><p>- Dowiaduj� si� o tym od pana... Oczywi�cie jest mi z tego powodu przykro, ale prosz� by� pewnym, �e nie spodziewa�em si� �adnych dowod�w wdzi�czno�ci... </p><p>- Nawet zwyczajnego podzi�kowania? C� za wielkopa�skie maniery! To rzadko��, aby s�u�y� damie jak dawni rycerze, jedynie dla pi�knego gestu. </p><p>- Niech pan sobie ze mnie nie kpi, komisarzu Warren! Jedna rzecz mnie zastanawia: ten po�piech w opuszczeniu Anglii. To dobrze, �e chce pozna� �wie�o upieczon� bratow�, ale podr� morska w grudniu nie ma w sobie niczego przyjemnego. Czy nie mog�aby poczeka� do wiosny? </p><p>- Zdarza si�, �e huragany wiosenne s� silniejsze ni� zimowe - zauwa�y� Adalbert - ale mo�e ten po�piech narzuca jej hrabia Solma�ski? Mo�e Devon le�y, wed�ug niego, zbyt blisko Londynu? Szczeg�lnie po samob�jstwie Sally? </p><p>W istocie, nazajutrz po wypuszczeniu z wi�zienia jej pani, Sally Penkowski otru�a si� weronalem. W li�cie, kt�ry pozostawi�a, m�oda pokoj�wka informowa�a, i� nie mo�e �y� bez W�adys�awa Wosi�skiego, kt�rego bardzo kocha�a. Wyzna�a r�wnie�, �e z�o�y�a fa�szywe zeznania w nadziei, �e uwolni go od podejrze� policji, i prosi�a Boga o wybaczenie. Wywo�a�o to du�e poruszenie, tym bardziej �e gazety jeszcze podsyca�y t� gor�c� atmosfer�. Oczywi�cie lady Ferrals zosta�a uznana za niewinn�, ale zacz�to j� postrzega�, jako kobiet� fataln�, kt�ra przynosi �mier�. Nawet Aldo by� pod wra�eniem tej historii. </p><p>- Jest pan bliski prawdy - powiedzia� komisarz, u�miechaj�c si� lekko do archeologa - ale ja raczej s�dz�, �e chce oddali� c�rk� od spraw zwi�zanych z samob�jstwem tego Polaka. </p><p>- Czy�by Wanda mia�a racj�? Ona przez ca�y czas go kocha�a? - zapyta� Aldo, czuj�c nieprzyjemne uk�ucie w sercu. </p><p>- Trudno mi co� na ten temat powiedzie�, ale nie kryj�, �e jego �mier� mnie zastanawia. Na poz�r wszystko by�o w porz�dku: nie znaleziono �adnych �lad�w w pokoju w Whitechapel i spowied� by�a napisana jego r�k�. Przecie� sprawdzili�my charakter jego pisma. Poza tym na jego ciele nie by�o �adnych oznak przemocy, a jednak... </p><p>- Je�li mia� pan w�tpliwo�ci - powiedzia� Adalbert - to czemu nie przedstawi� ich pan w s�dzie? </p><p>- Wtedy nie mia�em jeszcze �adnych w�tpliwo�ci. Ogarn�y mnie dopiero, gdy zacz��em si� nad tym wszystkim zastanawia�. Poinformowano mnie r�wnie�, �e hrabia Solma�ski pojawi� si� wcze�niej dwa lub trzy razy w Whitechapel. </p><p>- My te� go tam widzieli�my, ale by� w towarzystwie ksi�dza, wi�c nie wyda�o nam si� to niepokoj�ce. W ka�dym razie trudno mi sobie wyobrazi�, jakby mo�na powiesi� m�odego, silnego ch�opaka bez wcze�niejszego zabicia go lub chocia� og�uszenia. </p><p>- Jeszcze nie wiem, ale musz� to wyja�ni�. Jestem jak angielski buldog. Je�li co� raz chwyc�, to ju� nie wypuszcz�. </p><p>- Przede wszystkim trzeba by znale�� dowody winy Solma�skiego - stwierdzi� Aldo. - Chocia� cz�owiek, kt�ry bra� udzia� w pogromie �yd�w w Ni�nym Nowogrodzie w roku 1882, jest zdolny do wszystkiego. </p><p>- Sk�d pan o tym wie? </p><p>Morosini zrobi� wymijaj�cy gest, jakby zakazuj�c zadawania mu dalszych pyta� na ten temat, ale po chwili doda�: </p><p>- Wtedy nie nazywa� si� jeszcze Solma�ski, lecz Orczakow... </p><p>- Bardzo interesuj�ca informacja, kt�ra mo�e by� przydatna w naszych dalszych poszukiwaniach w dzielnicy �ydowskiej! Wie pan mo�e jeszcze co� wi�cej? </p><p>- Niestety nie, ale je�li uda si� panu kt�rego� dnia go unieszkodliwi�, nie b�d� go op�akiwa�, podobnie jak niekt�rzy z moich przyjaci�! - dorzuci�, maj�c na my�li Szymona Aronowa. </p><p>- Do kt�rych i ja si� zaliczam - doda� Vidal-Pellicorne. Komisarz doko�czy� drinka i nie chcia� kolejnego. Zerkn�� na zegarek i wsta�. </p><p>- Najwy�szy czas, bym pozwoli� panom odpocz��. Wyje�d�acie jutro rano? </p><p>- Tak. Jutro wieczorem b�dziemy ju� we Francji, w drodze do Wenecji. </p><p>- Planujecie powr�t do Anglii? - zapyta� Warren po chwili wahania. </p><p>- Dlaczego nie? - stwierdzi� Adalbert. - Bardzo lubi� ten dom i jestem ciekaw, co si� wkr�tce b�dzie dzia�o w British Museum. Wcze�niej wybior� si� mo�e do Egiptu, ale zdziwi�bym si�, gdyby mnie pan tu nie zobaczy� za jaki� czas. A tam, gdzie jestem ja, pojawia si� r�wnie� Morosini! </p><p>Surowe rysy pterodaktyla rozja�ni� szeroki u�miech. </p><p>- Wracajcie szybko! - powiedzia�. - B�dzie mi mi�o znowu was zobaczy�. </p><p>I wyszed�, wymieniwszy wcze�niej mocny u�cisk d�oni z tymi, kt�rym uda�o si� zosta� jego przyjaci�mi. </p><p>- Czy troch� si� nie zagalopowa�em, m�wi�c mu o Solma�skim? - zapyta� Aldo, kt�ry rozchyli� zas�ony i patrzy� za odchodz�cym komisarzem. </p><p>- Nie, post�pi�e� s�usznie, bo wyeliminowanie tak niebezpiecznego wroga b�dzie dobre dla Szymona i dla misji, kt�r� mamy do spe�nienia. Podoba mi si� pomys� zainteresowania tym typkiem osoby tak nieugi�tej i upartej, jak Warren... To mo�e nam bardzo u�atwi� �ycie w przysz�o�ci. </p><p>- Niew�tpliwie, ale co pomy�la�aby o tym Anielka? </p><p>- Je�li o ni� chodzi, to im szybciej o niej zapomnisz, tym lepiej b�dzie dla nas wszystkich! </p><p>Po tych mocnych s�owach Adalbert nala� sobie now� porcyjk� wy�mienitego Napoleona, uzupe�niwszy wcze�niej szklaneczk� przyjaciela. </p><p>- Napijmy si� za sukces! Jak tylko znajdziemy si� we Francji, wy�lemy ten przekl�ty diament do szwajcarskiego banku Aronowa. </p><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><empty-line/><p>R �a Yorku </p><empty-line/><p>Kankiem dwudziestego czwartego grudnia Morosini i Vidal-Pellicorne przybyli na dworzec Santa Lucia po podr�y, kt�ra przebieg�a bez przeszk�d. Tym razem kana� La Manche okaza� si� przyjazny, a komfort mi�dzynarodowej Kompanii Wagon�w Sypialnych jak zwykle bez zarzutu. </p><p>Adalbertowi dopisywa� wy�mienity humor. Perspektywa sp�dzenia �wi�t w Wenecji, kt�rej nie widzia� od d�u�szego czasu, zachwyca�a go, ale by� mo�e jeszcze bardziej zachwyca�a go mo�liwo�� zamieszkania w jednym z tych starych pa�ac�w, kt�rych splendor go poci�ga�, gdy by� m�okosem. My�l, �e jeden z nich nale�y do jego przyjaciela, nape�nia�a go szcz�ciem. </p><p>- Jak d�ugo si� znamy? - zapyta�, kiedy po postoju w Mestre poci�g jecha� wolno po grobli ��cz�cej Wenecj� ze sta�ym l�dem. </p><p>- Od ostatniej wiosny. Chyba od kwietnia. </p><p>- To ciekawe! A mnie si� wydaje, �e znamy si� o wiele d�u�ej, �e razem si� wychowywali�my lub studiowali�my, a nawet, �e nale�ymy do tej samej rodziny. Min�o dopiero kilka miesi�cy, a jeste� dla mnie jak brat! </p><p>Wiedz�c, �e wzruszenie przyjaciela nie trwa zbyt d�ugo i �e czasem nawet �a�uje swych uniesie�, Aldo po�o�y� d�o� na jego ramieniu. </p><p>- I ja odczuwam to samo! - mrukn��, ale szybko zmieni� temat. - Popatrz, kopu�y San Marco przypominaj� ba�ki mydlane le��ce na wodzie! B�dziemy mie� pi�kny dzie�. </p><p>Po opuszczeniu wagonu sypialnego przyjaciele.skierowali si� szybko ku wyj�ciu. </p><p>- Poprosi�em, �eby przyp�yn�a po nas gondola - powiedzia� Morosini. - My�l�, �e spodoba ci si� to bardziej ni� przejazd motor�wk�. </p><p>- Z pewno�ci�! Bardzo ci dzi�kuj�! </p><p>Na nabrze�u Canale Grand�, podobnie jak i na dworcu, k��bi� si� t�um. O tej godzinie t�oczyli si� tutaj podr�ni przyje�d�aj�cy z Pary�a, a tak�e ci, kt�rzy udawali si� ekspresem do Wiednia. Powodowa�o to lekki zam�t i obaj m�czy�ni z trudem przecisn�li si� na brzeg, gdzie Zachariasz, wierny tradycjom go�cinno�ci, czeka� na nich przy gondoli ozdobionej dwoma skrzydlatymi lwami z br�zu, przycumowanej w pobli�u przystani vaporetta*. </p><p>*Yaporetto (w�.) - tramwaj wodny. </p><p>Ale zamiast obserwowa� t�um, by wypatrywa� tych, kt�rych oczekiwa�, majordomus by� odwr�cony plecami, wi�c pierwszy dostrzeg� ich Zian wystrojony w pi�kny kapelusz ze wst��kami. </p><p>- No, Zachariaszu? - zapyta� Morosini. - Nie interesujesz si� nami? </p><p>Ma��onek Ceciny odwr�ci� si�, ale tylko po to, by wskaza� na zbli�aj�c� si� ��d�, kt�ra nale�a�a do hotelu Danieli. </p><p>- Prosz� popatrze�! - powiedzia�. </p><p>Na pok�adzie by�a tylko jedna pasa�erka: m�oda, wiotka jak lilia dziewczyna, rudow�osa jak p�omie�, w kostiumie z zielonego aksamitu obszytym lisem. Morosini natychmiast j� rozpozna�. Tylko jedna g�owa mog�a nosi� z tak� zuchwa�� elegancj� zabawn�, tr�jro�n� czapeczk�, kt�ra zsuwa�a si� na jedn� brew. </p><p>Nie zajmuj�c si� d�u�ej otaczaj�cymi go osobami, Aldo rzuci� si� w stron� pasa�erki i wyci�gn�� d�o�, pomagaj�c m�odej kobiecie wysi��� z �odzi. U�miechn�a si� bez najmniejszego zaskoczenia. </p><p>- Dowiedzia�am si�, �e wraca pan dzisiaj, ale nie wiedzia�am, o kt�rej godzinie. </p><p>- Gdyby pani wiedzia�a, zrobi�aby wszystko, �eby si� ze mn� nie spotka�? </p><p>- Nie ma powodu, �ebym musia�a tak post�pi�... Wczoraj by�am w pa�acu, �eby zabra� par� rzeczy i po�egna� si� z Cecin�. Z przyjemno�ci� zobaczy�am, �e jest tam pani de Sommieres i Maria And�elina, kt�ra, jak si� wydaje, radzi sobie bardzo dobrze... </p><p>- Jest pani tutaj od dawna? </p><p>- Nie. Od dw�ch dni. Jak pan widzi, nie mam wielu baga�y - doda�a MinaLiza, wskazuj�c na p�ask� walizk� i torb� ze sk�ry krokodyla, kt�re pracownik hotelu Danieli wyci�gn�� z �odzi. </p><p>- Ju� pani wyje�d�a? Wraca pani do Zurychu? </p><p>- Och, nie! Jad� do Wiednia, aby sp�dzi� �wi�ta Bo�ego Narodzenia z babci�... Chyba musz� si� pospieszy�, aby nie wsiada� do poci�gu w ostatniej chwili - doda�a, patrz�c na zegarek. </p><p>- Odprowadz� pani�! - zdecydowa� Aldo, bior�c jej baga�e, ale zaprotestowa�a. </p><p>- Nigdy w �yciu! To bardzo mi�o z pana strony, ksi���, ale przecie� musi si� pan zaj�� swoim towarzyszem i nie kaza� czeka� tym, kt�rzy z niecierpliwo�ci� wygl�daj� pana w domu! Mam nadziej�, �e sp�dzi pan mi�e �wi�ta, a rok 1923 b�dzie spokojniejszy ni� obecny. </p><p>Poda�a mu drobn� d�o� w r�kawiczce. </p><p>- Czy... zobaczymy pani� jeszcze w Wenecji? - Aldo zapyta� g�osem, kt�ry wyda� mu si� ochryp�y. </p><p>- Nie wiem... och, z pewno�ci�! Nie zapomina si� tak �atwo dawnej mi�o�ci... Czy mo�e pan pu�ci� moj� r�k�? Trudno by�oby mi si� bez niej obej�� - doda�a z u�miechem, kt�ry �agodzi� troch� powa�ny ton. - Do widzenia... - powiedzia�a, bior�c torb� podr�n�, podczas gdy baga�owy zabra� jej walizk�. Potem ruszy�a w kierunku dworca. </p><p>- Lizo! </p><p>Zatrzyma�a si�, odwr�ci�a i pomacha�a woln� r�k�. </p><p>- Nie mam ju� czasu! Weso�ych �wi�t! </p><p>Chwil� p�niej znikn�a w t�umie. Aldo sta� nieruchomo, nieco zamy�lony. G�os Adalberta sprowadzi� go na ziemi�. </p><p>- Co powiedzia�a? </p><p>- Nie s�ysza�e�? Weso�ych �wi�t. </p><p>- To dobre �yczenia! Trzeba spr�bowa� je spe�ni�. Nie wiedz�c w�a�ciwie dlaczego, Aldo pomy�la�, �e to mo�e by� trudne do wykonania. </p><p><emphasis>Saint-Mande, marzec 1995</emphasis></p></section></section></body></FictionBook>