Przeskakuj�c przez ka�u�e, Aldo Morosini, ksi��� antykwariusz z Wenecji, przeby� biegiem Augustinerstrasse w kierunku opery i wszed� drzwiami dla artyst�w. By� to stary przywilej przys�uguj�cy klientom s�ynnego hotelu na wypadek z�ej pogody. A pogoda by�a rzeczywi�cie paskudna. Od przyjazdu ksi�cia do Wiednia nieprzerwanie pada� deszcz, zalewaj�c potokami stolic�

Austrii.

Pomimo tajemniczego listu, kt�ry ksi�cia tu sprowadzi�, Morosini zacz�� t�skni� za ukochan� Wenecj�, chocia� od kilku miesi�cy strasznie si� tam nudzi�, co zdarzy�o si� mu pierwszy raz w �yciu.

Nie, nie straci� zainteresowania cennymi i rzadkimi przedmiotami - a w szczeg�lno�ci kamieniami szlachetnymi i historycznymi klejnotami. Po powrocie z Anglii nie potrafi� jednak odnale�� w sobie tej pal�cej ciekawo�ci, kt�ra go nie opuszcza�a od dnia, gdy w g��bokich podziemiach warszawskiej dzielnicy �ydowskiej pozna� tajemniczego Szymona Aronowa zwanego Kulawym. Trudno o osob� bardziej zagadkow� i ujmuj�c� zarazem. A jeszcze trudniej zachwyci� si� cennym przedmiotem, cho�by nim by�a porcelanowa waza z Sevres wykonana specjalnie dla Katarzyny Wielkiej lub para weneckich stojak�w na drewno nale��cych do samego Ryszarda Wagnera, je�li si� mia�o w pami�ci nie tak dawne przygody. Morosini do�wiadczy� ich w towarzystwie przyjaciela, Adalberta VidalPellicorne'a, podczas poszukiwa� klejnot�w skradzionych w zamierzch�ych czasach z pektora�u arcykap�ana Jerozolimy.

W pami�ci �yd�w i niekt�rych historyk�w pektora� sta� si� legend�. Lecz ksi��� mia� okazj� trzyma� go w d�oni - �wi�ty przedmiot pochodz�cy z dalekich wiek�w; przyczyna szale�stwa, n�dzy i niejednej zbrodni.

Niezapomniana chwila! Kwadratowa p�ytka ze z�ota ukryta przez Aronowa w podziemnej kaplicy opromieniona wielowiekow� histori� si�gaj�c� czas�w spl�drowania �wi�tyni w Jerozolimie przez legiony Tytusa. Nosi�a te� namacalne �lady chciwych r�k z�odziei: z dwunastu kaboszon�w przedstawiaj�cych dwana�cie plemion Izraela zosta�o tylko osiem i to najmniej cennych. Zgin�� szafir plemienia Zebulona, diament plemienia Beniamina, opal plemienia Dana i rubin Judy. A wed�ug tradycji lud Izraela mia� odzyska� ojczyzn� i niepodleg�o��, kiedy kompletny pektora� powr�ci do kraju.

Dzi�ki wskaz�wkom Kulawego i szcz�ciu przyjacio�om uda�o si� w dziewi�� miesi�cy odnale�� dwa bezcenne kamienie: szafir zwany B��kitn� Gwiazd�, kt�ry nale�a� przez trzy stulecia do rodu Montlaure, przodk�w ze strony matki ksi�cia Morosiniego, i diament o nazwie R�a Yorku, nale��cy do spadku po Karolu Zuchwa�ym, ksi�ciu Burgundii, o kt�ry upomina�a si� Korona Angielska.

Przysz�o im to nie bez trudu. Jak ka�dy �wi�ty przedmiot sprofanowany przez chciwo�� oba klejnoty zdawa�y si� sprowadza� nieszcz�cie. Ksi�na Izabela, matka Aida, straci�a �ycie za spraw� B��kitnej Gwiazdy. Podobny los spotka� ostatniego w�a�ciciela szafiru, sir Eryka Ferralsa, niezwykle maj�tnego handlarza broni, zamordowanego -jak ustalono w �ledztwie - przez kochanka �ony. Co do diamentu, mnogo�� trup�w towarzysz�cych jego dziejom by�a szokuj�ca. Podobnie jak fascynuj�cych i niebezpiecznych przyg�d prze�ytych przez obu przyjaci� podczas poszukiwa� tych bezcennych klejnot�w. I to w�a�nie tego �a�owa� Morosini najbardziej tu i teraz, czyli w Wiedniu roku 1923.

Po �wi�tach Bo�ego Narodzenia i sylwestrze sp�dzonym w Wenecji w�r�d przyjaci�, w okolicy Matki Boskiej Gromnicznej Aldo zosta� prawie sam. Jego najbli�si, to znaczy ciotka, droga markiza de Sommieres, i panna Maria And�elina du Plan-Cr�pin, kuzynka i dama do towarzystwa markizy, oraz Adalbert VidalPellicorne, z zawodu archeolog, kt�ry sta� si� najwi�kszym przyjacielem Morosiniego, wyjechali, zostawiaj�c go w towarzystwie starego nauczyciela, Hieronima Buteau i dw�ch wiernych s�ug, Zachariasza i Ceciny Pierlunghi, kt�rzy pami�tali dzie� jego narodzin.

�I to wszysto mia�o miejsce w chwili, kiedy od�y�a w nim nadzieja na nowe przygody!

Ta nadzieja pojawi�a si� nagle 31 stycznia wraz z nadej�ciem listu z banku szwajcarskiego, kt�ry po�redniczy� mi�dzy Kulawym a jego wys�annikami. Niestety, cho� zawiera� weksel i bilecik skre�lony r�k� Aronowa, sam tekst sprawi� ksi�ciu prawdziwy zaw�d: nie do��, �e �yd z Warszawy nie wyznacza� Morosiniemu daty kolejnego spotkania, to jeszcze po enigmatycznym pogratulowaniu mu sukcesu w zdobyciu �ostatniej przesy�ki", radzi�, �eby ksi��� �uda� si� na odpoczynek i sam nie podejmowa� �adnych krok�w przed kolejnym poleceniem, tak aby sprawy troch� przycich�y".

Nast�pnego dnia pa�ac Morosinich opu�cili wszyscy go�cie. Pierwszy wyjecha� Adalbert, kt�ry w g��bi duszy by� zadowolony z zapowiedzianej przerwy i postanowi� od razu uda� si� do Egiptu: spektakularne odkrycie grobowca m�odego faraona Tutenchamona i jego skarb�w nie dawa�o mu spa� po nocach. Musia� to wszystko zobaczy� na w�asne oczy.

- To mi pozwoli - wyja�ni� - sp�dzi� kilka dni z drogim profesorem Loretem, konserwatorem z Muzeum Kairskiego, kt�rego nie widzia�em ze dwa lata. Wyobra�am sobie, jak musi pali� go zazdro�� z powodu odkry� Anglik�w. Postaram si� do ciebie napisa�.

Po czym, nie zwlekaj�c, wsiad� na pierwszy lepszy statek p�yn�cy do Aleksandrii, na kt�rym znalaz�a si� r�wnie� markiza de Sommieres z Mari� And�elin� (ku wielkiemu zmartwieniu tej ostatniej). Przez ca�y stycze� pobo�na panna stara�a si� jak mog�a najlepiej zast�pi� niezr�wnan� Min�*, sekretark� Aida, wywi�zuj�c si� z tego zadania do�� dobrze. Nabra�a przy tym tak wielkiego zami�owania do antyk�w, �e wola�a zosta� w Wenecji. Niestety, je�li nawet stara markiza bardzo kocha�a Aida, czu�a si� ju� do�� zm�czona weneck� zim�, bardzo w tym roku wilgotn� i ch�odn�. Najbardziej dokucza� jej reumatyzm, co stara�a si� ukry�, aby nie zak��ca� utartego trybu �ycia w pa�acu. Kiedy jednak notariusz Massaria zawiadomi� Morosiniego, �e m�ody cz�owiek, kt�rego poleci� ksi�ciu na sekretarza, w�a�nie wr�ci� i w ka�dej chwili mo�e podj�� obowi�zki, markiza natychmiast zarz�dzi�a pakowanie, aby poszuka� bardziej przyjaznego klimatu. Na pr�no Maria And�elin� protestowa�a.

- Je�li zamierzamy w Pary�u znale�� idealn� pogod�, pope�niamy wielki b��d - o�wiadczy�a, u�ywaj�c dostojnej liczby mnogiej, jak to mia�a w zwyczaju, zwracaj�c si� do pani de Sommieres.

- Niech mnie pani nie uwa�a za szalon�, Plan-Cr�pin! Nie mam wcale zamiaru marzn�� w Pary�u!

- Czy�by�my si� zatem wybiera�y na Lazurowe Wybrze�e?

- Za du�y �cisk! Zbyt kosmopolityczne towarzystwo! A dlaczego by nie do Egiptu?

- Egipt i Egipt! - rozz�o�ci� si� Aldo, nieco sfrustrowany. -I ciocia tak�e?

- Nie miej nam tego za z�e, ale kochany Adalbert przez miesi�c tak nas naszpikowa� archeologicznymi opowie�ciami, �e w ko�cu da�am si� skusi�. A poza tym gor�cy oddech pustyni dobrze mi zrobi na chore stawy! Plan-Cr�pin, prosz� i�� do Cooka i zarezerwowa� dla nas kabiny oraz pokoje w Mena House w Gizie. To na pocz�tek... Potem zobaczymy...

- A kiedy wyje�d�amy?

- Natychmiast!... Pierwszym statkiem!... No, ale prosz� nie robi� takiej kwa�nej miny! Znaj�c si� na tylu rzeczach, b�dziesz si� mog�a, moja droga, wykaza� r�wnie� przy �opacie i kilofie! To zawsze jaka� odmiana po wyczynach wspinaczkowych!

Dwa dni p�niej kobiety wyjecha�y, zostawiaj�c za sob� wielki �al i niemal namacaln� pustk�, kt�ra da�a si� odczu�, kiedy Morosini i Hieronim spotkali si� w salonie ozdobionym przedmiotami z laki, gdzie najcz�ciej siadano do sto�u... Stary nauczyciel r�wnie� �le si� czu� w opustosza�ym pa�acu. Pod koniec pierwszego posi�ku spo�ywanego w ciszy wyjawi�, co go gryzie:

- Powiniene� si� o�eni�, Aldo! Ten wielki dom nie jest stworzony dla dw�ch kawaler�w...

- O�e� si� sam, m�j drogi, je�li masz na to ochot�! Mnie to nie bawi - odpar� Aldo, kt�ry ju� dawno przeszed� ze swym dawnym nauczycielem na �ty". Zapaliwszy nonszalancko papierosa, doda�: - Czy nie s�dzisz, �e obaj jeste�my �mieszni? W ko�cu nasi go�cie zabawili tu tylko przez miesi�c, a przedtem, jak pami�tam, �yli�my sobie ca�kiem przyjemnie?

Usta pana Buteau pod cienkimi, siwymi w�sami rozci�gn�y si� w p�u�miechu.

- Nigdy nie byli�my sami, Aldo! Mieli�my Min�. S�dz�, �e to jej najbardziej mi brakuje...

Morosini zmieni� si� na twarzy i nerwowo zgasi� w popielniczce zapalonego papierosa.

- Prosz� ci�, Hieronimie, nie m�wmy o niej! Dobrze wiesz, �e Mina nie istnia�a. By�a tylko przyn�t�, przykrywk� przelotnej zachcianki dziewczyny z bogatego domu, kt�ra pragn�a si� zabawi�...

- Jeste� niesprawiedliwy, sam wiesz... Mina... lub raczej Liza, bo takie jest przecie� jej prawdziwe imi�, nigdy nie szuka�a u nas rozrywki. Kocha�a Wenecj� i uwielbia�a ten pa�ac. Chcia�a tu �y�...

- ...�eby w przebraniu bas bleu* skierowa� okular mikroskopu na dziwny okaz, za jaki niew�tpliwie mnie uwa�a�a. Niestety, jej werdykt nie by� dla mnie korzystny.

* Bas bleu (fr. �niebieska po�czocha") - kobieta popisuj�ca si� uczo-no�ci� i zaniedbuj�ca dom. Tak�e: nazwa, nadawana w XVIII w. klubom gromadz�cym g��wnie kobiety zajmuj�ce si� nauk� i literatur�; nieliczni panowie nale��cy do klubu nosili niebieskie we�niane po�czochy (zamiast tradycyjnych czarnych jedwabnych), aby zaznaczy� wzgard� dla konwenans�w (przyp. t�um.).

- Co o niej my�lisz, od kiedy pozna�e� jej prawdziw� to�samo��? - Moja opinia nie ma tu nic do rzeczy! Kogo to mo�e obchodzi�?

- Na przyk�ad mnie! - odpar� Hieronim z u�miechem. -Jestem przekonany, �e w�a�nie takiej kobiety ci potrzeba...

- To twoja sprawa, a poniewa� tylko ty tak uwa�asz, niech tak pozostanie. Lepiej chod�my si� po�o�y�. Jutro trzeba wprowadzi� m�odego Pisaniego w jego obowi�zki, a poza tym mamy kilka spotka�, wi�c zapowiada si� ci�ki dzie�. Je�li ch�opak si� nada, szybko zapomnimy o Minie.

Na szcz�cie Morosini stwierdzi� od pierwszego wejrzenia, �e nowy pracownik to trafny wyb�r. Ten m�ody i grzeczny wenecjanin z jasnymi w�osami, dobrze u�o�ony, gustownie ubrany i raczej sk�py w s�owach pasowa� do marmur�w i sreber pa�acu przekszta�conego na znany na ca�ym �wiecie sklep z antykami. M�odzieniec powinien szybko si� wdro�y�, gdy� wida� w nim by�o prawdziwe zami�owanie do starych przedmiot�w, zw�aszcza pochodz�cych z Dalekiego Wschodu. Wkr�tce Angelo Pisani b�ysn�� erudycj�, kt�ra zadziwi�a nowego pracodawc�, kiedy dostrzeg� na p�ce antykwariatu buk�ak z seledynowym wieczkiem pochodz�cy z XVIII wieku i nie zadawszy sobie nawet trudu, �eby go odwr�ci� w celu sprawdzenia oznakowa� - bez zaj�knienia krzykn��:

- Co za wspania�y okaz! To naczynie z potr�jnym dziubkiem z epoki KienLong, zdobione reliefowymi diagramami talizmanicznymi, formami pi�ciu �wi�tych g�r*. Jest doskona�e, a przy tym bezcenne!

* Chi�skie �wi�te g�ry - dwie grupy po pi�� wzniesie�, jedna zwi�zana z taoizmem, druga z buddyzmem. Wa�ne centra religijne odwiedzane przez licznych pielgrzym�w (przyp. red.).

- Mam jednak zamiar ustali� jego cen� - rzek� Morosini. - Niemniej chcia�bym panu pogratulowa�. Mecenas Massaria nie wspomina� mi, �e jest pan takim wybitnym sinologiem.

- Za spraw� matki w moich �y�ach p�ynie troch� krwi Marco Polo - wyja�ni� skromnie nowy sekretarz. - Moje zainteresowania wyp�ywaj� bezsprzecznie z tego faktu, lecz wiem te� co nieco o antykach z innych kraj�w.

- A drogie kamienie, stare klejnoty? Czy na nich r�wnie� si� pan zna?

- Niestety nie - przyzna� m�odzieniec z rozbrajaj�c� szczero�ci�. - Z wyj�tkiem oczywi�cie przedmiot�w z nefrytu i chi�skiej bi�uterii, lecz je�li pan Buteau zgodzi si� mnie doszkoli�, z pewno�ci� szybko nadrobi� braki!

Wkr�tce Pisani udowodni� prawdziwe zdolno�ci, a poniewa� w sekretarzowaniu nie by�o zbyt wiele do nauczenia, Morosini odczuwa� satysfakcj� z faktu zatrudnienia nowego pracownika. Ubolewa� jednak, �e poza sprawami zawodowymi nie mo�na by�o si� o nim dowiedzie� zbyt wiele. W pa�acu porusza� si� niczym cie�. By� cichy i skuteczny, lecz nudny, przez co Aldo jeszcze bardziej �a�owa� odej�cia Miny: dziewczyna zawsze mia�a gotow� odpowied� na wszystko, zwykle ci�t� i niebanaln�... *� *� *

Chc�c si� nieco rozerwa�, ksi��� wda� si� w mi�� przygod� z w�giersk� �piewaczk�, kt�ra zosta�a zaproszona do Teatro la Fenice, by za�piewa� parti� �ucji z Lammermooru. Ta urocza, delikatna blondynka by�a troch� podobna do Anielki Solma�skiej i mia�a pi�kny, kryszta�owy g�os godny anio�a. Ale na tym jej anielsko�� si� ko�czy�a... Morosini odkry� szybko, �e pi�kna Ida by�a nie tylko mistrzyni� w sztuce mi�o�ci, lecz tak�e rachunkowo�ci. Potrafi�a bowiem ze znawstwem odr�ni� diament od cyrkonu i w �adnym razie nie widzia�aby nic zdro�nego w dodaniu do miana primadonny tytu�u ksi�nej... Morosini nie zamierza� jednak przeistoczy� tego w�drownego ptaka w kur� domow� i po�piesznie odebra� jej z�udzenia. Pewnego czerwcowego wieczoru na peronie dworca Santa Lucia romans dobieg� ko�ca, przypiecz�towany podarunkiem w postaci szafirowej bransoletki, bukietu r� i wielkiej chusteczki do machania na do widzenia. Niesta�y amant widzia�, jak d�ugo powiewa�a przez otwarte okno sleepingu, zanim poci�g znikn�� za zakr�tem.

Wr�ci� do domu z wyra�nym uczuciem ulgi i nagle wyda�o mu si�, �e samotno�� we dw�ch z Hieronimem i �wiadomo��, �e s� odci�ci od reszty �wiata, nie jest wcale a� tak z�a.

Mo�e z powodu braku wiadomo�ci od drogich mu os�b...? Wydawa�o si�, �e piaski Egiptu zasypa�y Vidal-Pellicorne'a, markiz� de Sommieres i Mari� And�elin�. Pierwszy m�g� si� t�umaczy� absorbuj�cym zaj�ciem, lecz dlaczego dwie pozosta�e osoby napisa�y przez p� roku tylko jedn� kartk� pocztow�?!

Nie by�o te� wiadomo�ci od Adriany Orseolo, kuzynki Aida. Pi�kna hrabina wyjecha�a zesz�ej jesieni do Rzymu ze swym s�u��cym - i zarazem kochankiem - Spiridionem, by sfinansowa� mu lekcje �piewu u mistrza bel canta, i �lad po niej zagin��. Nawet wiadomo�� o kradzie�y w jej domu nie spowodowa�a �adnej reakcji poza wys�aniem listu do komisarza Salviatiego, w kt�rym pisa�a, �e pok�ada ca�kowite zaufanie w weneckiej policji i �e jest zbyt zaj�ta, by opu�ci� Rzym. W ko�cu ksi��� Morosini jest na miejscu i mo�e czuwa� nad jej sprawami...

Oburzony podobn� bezceremonialno�ci�, Aldo chwyci! za s�uchawk� i zadzwoni� do hotelu Villa Torlonia, gdzie Adriana podobno mia�a si� zatrzyma�. Ale dowiedzia� si� tylko, �e po tygodniu jego kuzynka wyjecha�a, nie zostawiwszy adresu. Z tonu rozm�wcy Morosini domy�li� si�, �e personel hotelu by� z tego powodu raczej zadowolony.

Niepowodzenie spotka�o go r�wnie� w rozmowie z maestro Scarpinim: Grek powierzony jego artystycznej opiece mia� wprawdzie pi�kny g�os, ale zbyt trudny charakter, aby mo�na by�o wytrzyma� kilka miesi�cy w jego towarzystwie. Nikt nie wiedzia�, gdzie m�g� si� uda�...

W pierwszym odruchu Aldo chcia� pos�a� kogo� ze s�u�by po bilet na poci�g do Rzymu, ale szybko porzuci� ten pomys�: szuka� kuzynki w tak wielkim mie�cie by�o zaj�ciem beznadziejnym. Kochankowie mogli ju� dawno wyjecha� do Neapolu lub gdzie indziej. Poza tym Hieronim stwierdzi�, �e skoro hrabina wola�a znikn�� ze sceny, trzeba to uszanowa�.

- Ale ja jestem jej jedynym krewnym - protestowa� Aldo. - Poza tym lubi� j� i mam obowi�zek si� ni� opiekowa�.

- Wbrew jej woli? To mo�e doprowadzi� tylko do k��tni. S�dz�, �e op�ta� j� ten demon z po�udnia. To typowe dla kobiet w jej wieku i nic na to nie poradzimy. Trzeba jej pozwoli� zabrn�� a� na dno szale�stwa, lecz trzyma� si� wystarczaj�co blisko, �eby poda� pomocn� d�o�, kiedy przyjdzie na to czas.

- On j� w ko�cu zrujnuje. Nie jest zbyt bogata.

- Sama tego chcia�a.

By�a to m�dro�� w czystej postaci. Od tego dnia Aldo unika� wymawiania imienia Adriany.

Zaniepokoi�a go ju� w dniu, gdy w tajemnej szufladzie w jej florenckim gabinecie, zaraz po kradzie�y, odkry� pewn� korespondencj�. Jego uwag� zwr�ci� zw�aszcza jeden list podpisany liter� R, kt�ry Morosini zachowa�, by przyjrze� mu si� z bliska. I chocia� nie odkry� w nim nic poza wyznaniem mi�o�ci, nie m�g� si� zdecydowa�, czy podzieli� si� t� tajemnic� cho�by z Hieronimem. Mo�e nie chcia� spojrze� prawdzie w oczy: w g��bi serca obawia� si� bowiem, �e odkryje, i� ta kobieta - jego pierwsza m�odzie�cza mi�o�� -by�a w jaki� spos�b zwi�zana ze �mierci� matki...

Aldo nie mia� szcz�cia do kobiet. Matka zosta�a zamordowana, kuzynka przedzierzgn�a si� w kobiet� �atw�, a �liczna Anielka, w kt�rej zakocha� si� w parku wilanowskim, stan�a przez s�dem oskar�ona o zamordowanie m�a, sir Eryka Ferralsa, za kt�rego wysz�a zgodnie z wol� ojca, hrabiego Solma�skiego. Po procesie oboje wyjechali w po�piechu do Stan�w Zjednoczonych. Anielka nie zdoby�a si� nawet na podzi�kowanie Morosiniemu za trud, kt�ry dla niej poni�s�, by ratowa� j� przed stryczkiem. A przecie� nie tak dawno zaklina�a si�, �e kocha tylko jego...

A pi�kna Dianora? Wielka mi�o�� z przesz�o�ci, dawna kochanka, kt�ra wysz�a za bankiera Kledermanna... Ta przynajmniej nie ukrywa�a, �e nie zawaha si� pomi�dzy bogactwem a uczuciem. Zabawne by�o to, �e wychodz�c za Kledermanna, sta�a si�, aczkolwiek bez wielkiego entuzjazmu, macoch� Miny alias Lizy Kledermann, idealnej sekretarki ksi�cia. Ona r�wnie� rozp�yn�a si� pewnego szarego i mglistego poranka, nie domy�laj�c si� nawet, �e jej by�ego pracodawc� ucieszy�oby nawet jedno przyjazne s�owo na po�egnanie.

*�� *�� *

Lato min�o. Ci�kie, mgliste i burzowe. Chc�c uciec od hord turyst�w i orszak�w �lubnych, Aldo wymyka� si� od czasu do czasu na jedn� z wysp na lagunie w towarzystwie przyjaciela - Franca Guardiniego, aptekarza z Santa

Margarita, w kt�rym ceni� naturaln� ma�om�wno��. Sp�dzali beztroskie chwile w�r�d dzikich traw, na �asze piasku lub przy chyl�cej si� ku ruinie kapliczce, �owi�c ryby, za�ywaj�c k�pieli i odnajduj�c proste rado�ci dzieci�stwa. Aldo stara� si� zapomnie�, �e listonosz przynosi same rachunki lub listy dotycz�ce interes�w.

Jedynym wyj�tkiem w tym oceanie zapomnienia by� kr�tki li�cik od pani de Sommieres, w kt�rym zawiadamia�a, �e udaje si� do Vichy, aby podleczy� w�trob�, kt�ra, po afryka�skiej wyprawie nie mia�a si� najlepiej: Przyjed� do nas, je�li si� nudzisz! pisa�a bezceremonialnie, co �le usposobi�o jej siostrze�ca. To niepodobna, �e niekt�rzy przypominali sobie o nim dopiero, kiedy zaczynali si� nudzi�! Postanowi� wi�c, �e uda obra�onego.

A jednak odczuwa� coraz wi�kszy niepok�j z powodu braku wiadomo�ci od Vidal-Pellicorne'a. Je�li nawet niebezpiecze�stwa, na jakie wystawiony jest archeolog, nie s� zbyt wielkie, rzeczy maj� si� zgo�a inaczej, je�li do tego spokojnego zaj�cia doda si� funkcj� tajnego agenta. Przecie� Adalbert by� zdolny wpakowa� si� w jak�� zasadzk�! A wi�c �eby uspokoi� sumienie, Aldo postanowi! wys�a� telegram do profesora Loreta, konserwatora muzeum kairskiego, by spyta� o ostatnie poczynania przyjaciela.

Wr�ciwszy z poczty, znalaz� na swoim biurku list.

List ten nie zosta� jednak wys�any z Egiptu, lecz z Zurychu. .. Serce Morosiniego zabi�o mocniej: Szymon Aronow! To m�g� by� tylko on! I rzeczywi�cie, po otwarciu koperty ujrza� kartk� z�o�on� we czworo, na kt�rej napisano na maszynie:

�roda, 17 pa�dziernika, Opera Wiede�ska, �Kawaler srebrnej r�y". Niech Pan si� stawi w lo�y barona Ludwika de Rothschilda.

Morosini poczu�, �e od�ywa. Ach ten upajaj�cy zapach przygody.

Po�piesznie podj�� odpowiednie kroki. Dzi�ki Bogu, Hieronimowi i Angelo Pisaniemu, jego sklep z antykami m�g� si� oby� bez niego.

Zmiana nastroju ksi�cia zlikwidowa�a odr�twienie, w kt�rym od d�u�szego czasu pogr��ony by� pa�ac Morosinich. Jedynie Cecina, jego kucharka i najstarsza przyjaci�ka, zmarszczy�a brwi z dezaprobat�, kiedy oznajmi�, �e wyje�d�a.

Przerwa�a �piewan� pod nosem piosenk� i burkn�a:

- Tak ci spieszno nas opu�ci�? To mi�e z twojej strony, nie ma co!

- Nie opowiadaj g�upstw, Cecino! Jestem zadowolony, gdy� czeka mnie pasjonuj�ca sprawa, wyzwolenie z codziennej rutyny.

- Z codziennej rutyny? Gdyby� cho� troch� mnie s�ucha�, nie cierpia�by� z tego powodu! Czy nie radzi�am ci wiele razy, �eby� si� wybra� w podr�? Ju� nie mog� patrze� na twoj� przygn�bion� min�!

- No to powinna� by� zadowolona! Przecie� wybieram si� w podr�!

- Tak, ale nie byle gdzie! Ja bym wola�a, �eby� pojecha� do... na przyk�ad do Wiednia!

Morosini spojrza� na Cecin� ze szczerym zdziwieniem.

- Dlaczego do Wiednia? Tam jest zbyt duszno w lecie. Cecina j�a bawi� si� wst��kami czepka.

- W lecie wsz�dzie jest duszno, ale ja przecie� powiedzia�am tylko tak sobie; r�wnie dobrze mog�am powiedzie�: Pary�, Rzym, Vichy lub...

- Cecino, nie wysilaj si�, bo przypadkowo jad� w�a�nie do Wiednia. Zadowolona?

Nie odpowiedziawszy, poka�nej tuszy kobieta oddali�a si� do kuchni, staraj�c si� ukry� rozpromienion� twarz, co bardzo dziwi�o Morosiniego. Lecz wiedz�c, �e b�dzie milcza�a jak zakl�ta, nie spyta�, co j� tak cieszy, i uda� si�, by dopilnowa� pakowania.

Nie maj�c poj�cia, czy b�dzie m�g� zosta� w Wiedniu po wyznaczonym spotkaniu, wyjecha� trzy dni wcze�niej, aby mie� czas na wa��sanie si� po mie�cie, kt�re ceni� za elegancj� i lekk� atmosfer� utkan� z d�wi�k�w walca, dobiegaj�cych z niejednego zau�ka.

Kiedy poci�g wjecha� w dolin� Dunaju i zbli�a� si� do stolicy, Morosini pomimo ponurej pogody poczu� eufori�. Na zdrowy rozum ten b�ogi nastr�j trudno by�oby wyt�umaczy�. Wspomnienia wojenne, podobnie jak dwie podr�e w interesach, kt�re odby� do stolicy Austrii po zako�czeniu wojny, gdy doczeka� si� uwolnienia ze starej, tyrolskiej fortecy, nie by�y przyjemne. Tym jednak razem Wiede� stanowi� dla niego co� wi�cej ni� punkt wyj�cia do poszukiwa� zaginionego klejnotu. Czy� nie s�ysza� czasami w g��bi pami�ci pewnego radosnego g�osu, kt�ry m�wi�: �Sp�dz� Bo�e Narodzenie w Wiedniu u mojej babci"?

Zwa�ywszy liczb� bab� mieszkaj�cych w stolicy Austrii, ta kr�tka informacja by�aby niewystarczaj�ca, lecz Morosini mia� niezawodn� pami��. Pami�ta� pewne nazwisko, kt�re w holu hotelu Ritz w Londynie wym�wi� Moritz Kledermann, ojciec Lizy: hrabina von Adlerstein.

Odszukanie jej adresu nie powinno nastr�cza� trudno�ci; Aldo zdecydowa� si� z�o�y� jej wizyt�. Cho�by po to, aby zasi�gn�� j�zyka na temat pewnej cennej pracownicy, kt�ra nagle znikn�a mu z oczu? Oczywi�cie nie uda�by si� w podr� tylko po to, ale skoro nadarza�a si� okazja, by�oby g�upot� z niej nie skorzysta�: przypadek Miny-Lizy by� prawie tak samo intryguj�cy jak przygody zwi�zane z histori� pektora�u.

Kiedy Morosini wysiad� z poci�gu na Kaiserin Elisabeth Westbahnhof, z nieba wylewa�y si� potoki deszczu. Nie przeszkodzi�o mu to w pogwizdywaniu jakiej� kompozycji Mozarta, kiedy wsiada� do taks�wki, ka��c si� zawie�� do hotelu Sacher.

Ta imponuj�ca pami�tka po cesarstwie austro-w�gierskim nosz�ca miano od nazwiska swego fundatora, dawnego kucharza ksi�cia Metternicha, wznosi�a si� tu� za gmachem opery pot�n� bry�� utrzyman� w najczystszym stylu biedermeierowskim. To tu, od roku 1878, spotykali si� najwybitniejsi przedstawiciele sztuki, polityki, armii i gastronomii w cesarstwie, a tak�e wiele znakomito�ci zagranicznych. Tutaj mia�y miejsce wykwintne kolacje z udzia�em arcyksi�cia Rudolfa, tragicznego bohatera z Mayerlingu, jego przyjaci� i pi�knych przyjaci�ek. Hotel ws�awi� si� poza tym wspania�ym smako�ykiem - tortem Sachera - czekoladowym, przek�adanym konfitur� i podawanym z bit� �mietan�, kt�rego s�awa obieg�a kul� ziemsk�. Anna Sacher, ostatnia z rodu, prowadzi�a hotel �elazn� r�k� w aksamitnej r�kawiczce, pali�a kuba�skie cygara, trzyma�a niezbyt zabawne mopsy i pomimo wieku oraz poka�nego obwodu w talii potrafi�a jak nikt inny wykona� reweransa* przed niejedn� kr�lewsk� lub cesarsk� mo�ci�.

* Rewerans (dawn.) - g��bokie dygni�cie z uk�onem (przyp. red.).

To w�a�nie j� ujrza� Morosini w holu udekorowanym ro�linami i dwoma wielkimi pos�gami przedstawiaj�cymi alegorie kobiece z pot�nym biustem. Wkr�tce ksi��� ca�owa� pulchn� d�o� pani domu. Jej obecno�� stanowi�a jeden z urok�w tego hotelu: Anna Sacher potrafi�a przyj�� ka�dego go�cia tak, jak na to zas�ugiwa�, a sta�ych bywalc�w traktowa�a jak przyjaci�. Dotyczy�o to w�a�nie Morosiniego. Pod �cis�o upi�tymi, srebrzystymi w�osami, jej zawsze �wie�a, lecz nieco przyci�ka twarz ja�nia�a radosnym u�miechem.

- Jak mi�o widzie� ksi�cia! Przywi�z� pan ze sob� troch� cudownego s�o�ca Italii! Jestem szcz�liwa, mog�c znowu pana powita� i �yczy� mi�ego pobytu w naszych skromnych progach!

- Mam nadziej�, Frau Sacher, �e b�dzie mi pani tego �yczy� jeszcze nieraz!

- Jeden B�g to wie! Czas nieub�aganie mija, a ja nie m�odniej�. Czy zatrzyma si� pan u nas na jaki� czas?

- Jeszcze nie wiem. To zale�y od sprawy, kt�r� mam tu za�atwi�. Ale to nie jedyny pow�d: drugi, to �rodowy wiecz�r w operze...

- Ach! �Kawaler srebrnej r�}'"! Wspania�a, wyborna komedia muzyczna! To b�dzie wielkie wydarzenie! Czy wypijemy wsp�lnie tradycyjn� fili�ank� kawy, podczas gdy s�u�ba zaniesie pa�skie baga�e do pokoju?

- Rezerwuje pani czaruj�ce zwyczaje dla swoich przyjaci�, Frau Sacher. Grzechem by�oby odm�wi�.

Razem udali si� do Rote Cafe, eleganckiego salonu o �cianach pokrytych czerwonym adamaszkiem i o�wietlonego kryszta�owymi �yrandolami, w kt�rym po�piesznie podano im s�ynn� wiede�sk� kaw� z bit� �mietan�, za kt�r� ca�a Austria przepada�a. Morosini r�wnie�. Wed�ug niego by�a to jedyna kawa w Europie mog�ca rywalizowa� z w�osk�, podczas gdy inne pozostawa�y pospolitymi i niegodnymi lurami.

Delektuj�c si� napojem, rozmawiali o wszystkim i o niczym, o urodzie Wenecji i Wiednia, dok�d, na przek�r trudno�ciom finansowym, wraca�o �wiatowe �ycie. By�o to zreszt� konieczne, �eby przyci�ga� turyst�w z ca�ego �wiata. Wiede� bez muzyki i walca nie by�by Wiedniem. W przeciwie�stwie do Niemiec, kt�re ostatnio utraci�y zag��bie Ruhry zaanektowane przez Francj� i z dnia na dzie� pogr��a�y si� w anarchii i ekstremizmie, dawny bastion cesarstwa Habsburg�w d��y� do odzyskania duszy, a nawet do jej uratowania. Kanclerz, Ignaz Seipel, by� ksi�dzem! Ten eksprofesor teologii, zostawszy deputowanym, a potem przewodnicz�cym partii chrze�cija�sko-spo�ecznej, w�a�nie stawia� austriackie finanse na nogi, utworzy� now� walut� - szylinga i dokona� ostrych ci�� wydatk�w. R�wnocze�nie stara� si� wprowadzi� surow� moralno��. Co do Frau Sacher, ta dzielna kobieta uwa�a�a, �e kanclerz by� porz�dnym cz�owiekiem.

- Czasami wydaje si�, �e powr�ci�y czasy naszego dobrego cesarza. Tylko stara arystokracja o�miela si�...

- Co si� tyczy starej arystokracji, by� mo�e b�dzie mi mog�a pani pom�c, Frau Sacher. Mam zamiar wykorzysta� pobyt w Wiedniu, aby odnale�� przyjaci�k� mojej matki, kt�ra gdzie� si� zawieruszy�a podczas wojny. A pani dobrze zna nie tylko ca�e

miasto, ale r�wnie� Almanach Gotajski*.

* Almanach Gotajski - rocznik genealogiczny wydawany w j�z. niemieckim i francuskim w niemieckim mie�cie Gotha w latach 1763-1944 (przyp. red.).

- Je�li tylko b�d� mog�a...

- Bardzo dzi�kuj�. Mo�e pani wie, czy hrabina von Adlerstein jeszcze �yje?

Stara dama unios�a wysoko starannie narysowane brwi, podczas gdy jej d�onie mi�tosi�y perl� zdobi�c� aksamitn� opask� z czarnego aksamitu, kt�r� mia�a na szyi.

- A dlaczego mia�aby nie �y�? Mamy mniej wi�cej tyle samo lat...

- Widz�, �e j� pani zna, skoro wie, ile ma lat?

- Rzeczywi�cie, znam j�, zw�aszcza z dw�ch powod�w: z powodu szumu, jaki spowodowa�a jakie� 25 lat temu, wydaj�c c�rk� za szwajcarskiego bankiera.

- A drugi pow�d?...

- Znacznie bardziej prozaiczny - odpar�a Anna Sacher ze �miechem. - Hrabina ma s�abo�� do naszego tortu Sachera i bawi�c w Wiedniu, zawsze go zamawia. Ale od jakiego� czasu z pa�acu przy Himmelpfortgasse nie przysz�o �adne zam�wienie...

Morosini by� tak zadowolony, �e omal nie klasn�� w d�onie: droga dama w�a�nie najniewinniej w �wiecie przekaza�a mu cenn� informacj�: adres, o kt�ry niezr�cznie by�oby spyta�. Jego westchnieniu towarzyszy� melancholijny u�miech.

- A zatem, nie mam szcz�cia! B�d� musia� si� zadowoli� przes�aniem wizyt�wki z ma�ym s��wkiem. By� mo�e hrabina mi odpowie...

- Och! Jestem tego pewna! B�dzie zachwycona, mog�c pana przyj��, podobnie jak ja!

Ale Morosini szczerze w to w�tpi�, gdy� babka Miny-Lizy w og�le go nie zna�a.

����� Nast�pnego dnia, ����� po �� po�udniu, � pomimo ���� deszczu ��� spacerowa� po

Himmelpfortgasse, oddalonej zaledwie o jakie� dwie�cie metr�w od hotelu. By�a to uliczka, jakich wiele na starym mie�cie niegdy� otoczonym murami, kt�re cesarz Franciszek J�zef zast�pi� Ringiem, wspania�ym okr�g�ym bulwarem wysadzanym drzewami i otoczonym ogrodami. Wzd�u� niego sta�y zabytkowe domy i pa�ace, z kt�rych zw�aszcza jeden zwraca� uwag�: trzypi�trowy, z wysokimi oknami nad antresol� i imponuj�c� bram�. Stoj�cy po obu jej stronach muskularni Atlanci podtrzymywali wspania�y balkon z a�urowego kamienia. Do pa�acu prowadzi�o dwoje mniejszych, bocznych drzwi. Ta skromna siedziba (tylko siedem okien na ka�dym pi�trze) podobna by�a do dom�w bur�uazji z XVIII wieku, lecz herb nad g��wnym wej�ciem wskazywa� na arystokracje, a poniewa� przedstawia� czarnego or�a na skale na z�otym polu, Morosini nie mia� �adnych w�tpliwo�ci: by� to dom, kt�rego szuka�, poniewa� nazwisko Adlerstein znaczy�o tyle co �orli kamie�".

Przez d�ug� chwil� sta� w miejscu, przygl�daj�c si� budowli bez obawy, �e zwr�ci na siebie uwag� przechodni�w, bowiem w tym wspania�ym mie�cie tury�ci wci�� przystawali, by podziwia� ten czy �w zabytek.

Za podw�jnymi oknami przez jaki� czas nie by�o wida� oznak �ycia. Wtem przez ma�e drzwi wyszed� z koszem w r�ku jaki� cz�owiek: na pierwszy rzut oka by� to s�u��cy id�cy na zakupy. Morosini dopad� do niego jednym susem.

- S�uchaj, dobry cz�owieku - rzek� po niemiecku. - Czy to pa�ac hrabiny von Adlerstein?

Nie odpowiedziawszy od razu, nieznajomy da� sobie chwil� na dok�adne obejrzenie eleganckiego obcokrajowca, kt�rego postawa odr�nia�a od wi�kszo�ci ludzi. Badanie musia�o wypa�� korzystnie, gdy� po chwili pad�o stwierdzenie:

- Tak, to tutaj.

- Dzi�kuj� - odpar� Morosini z rozbrajaj�cym u�miechem. - Je�li przypadkowo nale�ysz do s�u�by, czy m�g�by� mi powiedzie�, jak� mam szans�, aby zosta� przyj�tym przez hrabin�? Jestem ksi��� Morosini i przybywam z Wenecji - doda� po�piesznie, dostrzeg�szy b�ysk nieufno�ci w oku m�czyzny.

Nieprzychylny do tej pory wyraz twarzy s�u��cego cz�ciowo ukrytej za w�sami a la Franciszek J�zef nagle si� zmieni�, jakby pad� na ni� promie� s�o�ca.

- Wybaczcie mi, ja�nie panie! Niestety, pani hrabina jest nieobecna. Czy Wasza Ekscelencja zechce zostawi� wiadomo��?

Morosini j�� nerwowo przeszukiwa� kieszenie p�aszcza.

- Owszem, ale nie wzi��em nic do pisania. A zatem, przy�l� wiadomo�� przez umy�lnego z hotelu Sacher, a kiedy pani hrabina wr�ci, mam nadziej� z�o�y� jej wizyt�.

- Oczywi�cie, je�li pobyt Waszej Ekscelencji si� przed�u�y. Pani hrabina mia�a ostatnio wypadek... na szcz�cie niegro�ny, lecz musi odpoczywa�. W tym celu uda�a si� do swej letniej rezydencji w Salzkammergut. Je�li Wasza Ekscelencja do niej napisze, przeka�� jej list niezw�ocznie!

- A czy nie by�oby pro�ciej, dobry cz�owieku, gdyby� poda� mi jej adres?

- Nie - odpar� m�czyzna, kt�rego uprzejmy g�os nagle sta� si� nieprzejednany. - Pani hrabina nalega, aby jej korespondencja przechodzi�a przez Wiede�. Du�o podr�uje, a to pozwala unikn�� gubienia list�w. Do us�ug, ja�nie panie.

Co powiedziawszy, s�u��cy oddali� si� w kierunku Kaertnerstrasse, zostawiaj�c Morosiniego nieco zdezorientowanego. Nie przez �w konwencjonalny zwrot �ja�nie panie", ani austriack� uprzejmo��, przewa�nie czysto kurtuazyjn�. Dziwna wyda�a mu si� grzeczna, lecz zdecydowana odmowa wyjawienia adresu hrabiny. Co do listu, w tych warunkach nie by�o raczej powodu do jego napisania. Morosini i tak powinien zaj�� si� czym� innym, ni� poszukiwaniem jakiej� starej, by� mo�e zdziwacza�ej, damy. Zacz�� nawet �a�owa�, �e znalaz� �w pa�ac. Gdyby Liza si� dowiedzia�a, mog�aby nie zrozumie� jego intencji. Lepiej by�o porzuci� ten pomys�.

Pokrzepiony podj�ciem takiej decyzji i maj�c wolne popo�udnie, Morosini postanowi� przeznaczy� je na od�wie�enie wiedzy na temat klejnot�w koronnych Habsburg�w. Przecie� Szymon Aronow podczas pierwszego spotkania sugerowa�, �e mo�e w�r�d tych�e znajduje si� zaginiony opal. Ksi��� uda� si� zatem do Hofburgu, dawnego pa�acu cesarskiego, kt�rego jedn� cz�� zajmowa�y biura rz�dowe, a drug� skarbiec. W�r�d zgromadzonych tam kamieni szlachetnych ujrza� wspania�y w�gierski opal s�siaduj�cy z hiacyntem* tego samego pochodzenia i hiszpa�skim ametystem. Nie m�g� by� to jednak ten opal, kt�rego szuka�: tamten by� znacznie wi�kszy.

Niejak� pociech� znalaz� w podziwianiu wspania�ego szmaragdu wie�cz�cego cesarsk� koron� oraz w kontemplacji pozosta�o�ci skarbu Zakonu Z�otego Runa**. Zdziwi�o go, �e nie widzi �adnego klejnotu z tych, kt�re nale�a�y do dw�ch ostatnich w�adc�w. Wiedzia�, �e cesarzowa El�bieta, w m�odo�ci czaruj�ca ksi�niczka Sissi, mia�a przepi�kny komplet bi�uterii z�o�ony z opali i diament�w. Dosta�a go z okazji �lubu od arcyksi�nej Zofii, swej ciotki, a zarazem przysz�ej te�ciowej, kt�ra sama mia�a go na sobie w dniu w�asnych za�lubin. Nie natkn�wszy si� na najmniejszy jego �lad, Morosini poprosi� o spotkanie z konserwatorem, lecz trafi� na biuralist�, kt�ry okaza� si� nader oszcz�dny w s�owach, a w wyja�nieniach odbiega� od meritum.

* Hiacynt - kamie� szlachetny, odmiana cyrkonu (przyp. red.).

** Zakon Z�otego Runa - zakon rycerski za�o�ony w roku 1421 przez ksi�cia Burgundii Filipa Dobrego (przyp. red.).

- Nie mamy tu �adnych prywatnych klejnot�w koronnych. Zosta�y skradzione pod koniec wojny, co jest godne ubolewania. Tym bardziej �e utracili�my r�wnie� Florentczyka, wielki jasno��ty diament ksi���t burgundzkich. Jak zreszt� i klejnoty cesarzowej Marii Teresy oraz wiele, wiele innych.

- Kto je zabra�?

- Nie s�dz�, �eby to by�a pa�ska sprawa. A teraz, je�li pan pozwoli... mam du�o pracy...

Morosini nie nalega�. Zatrzyma� si� na chwil� przed ko�ysk� Napoleona II - kr�la Rzymu i nielicznymi pami�tkami po Marii Ludwice, jego matce. Pomy�la�, �e powinien uda� si� na gr�b tego ch�opca, kt�ry jako jedyny prawowity syn Bonapartego zako�czy� sw�j kr�tki �ywot zaledwie w wieku dwudziestu jeden lat. Uda� si� zatem do krypty kapucyn�w*.

Nie �eby darzy� szczeg�lnym uczuciem Napoleona, kt�remu Wenecja zawdzi�cza�a sw�j upadek. Mimo �e w �y�ach Aida p�yn�a za spraw� matki francuska krew, jako spadkobierca rodu Morosinich nie m�g� wybaczy� ani abdykacji ostatniego do�y, Ludvico Maniniego**, ani sza�u rado�ci, kt�ry ogarn�� oddzia�y nowej Republiki po wkroczeniu Francuz�w do miasta***. Jednak losy m�odego cz�owieka, kt�ry tu spoczywa�, wygnanego, na zawsze niewolnika Austrii, by�a po�ywk� dla romantycznych uniesie� i zawsze wywo�ywa�a w Morosinim g��bokie wsp�czucie. Czu� potrzeb� wracania na ten gr�b.

* Jego zw�oki przeniesiono na rozkaz Hitlera w roku 1940 do Ko�cio�a Inwalid�w w Pary�u (przyp. red.).

** Ludovico Manini - ostatni w historii do�a Wenecji, miasta-pa�stwa (17891797). Ust�pi�, zmuszony do abdykacji przez Napoleona Bonapartego (przyp. red.).

*** W roku 1797 mia�o miejsce wkroczenie odzia��w Napoleona do Wenecji; po podpisaniu francusko-austriackiego pokoju w Campo Formio Wenecja zosta�a w��czona do Austrii. W ten spos�b powsta�a najd�u�ej istniej�ca w dziejach republika (przyp. red.).

Nie pierwszy raz mnich otworzy� przed nim cesarsk� krypt� poza godzinami zwiedzania. Aldo wiedzia�, jak to za�atwi�: t�umy zwiedzaj�cych - cz�sto Anglik�w - by�y zach�cane, by sk�ada� braciszkowi furtianowi datki na o�wietlenie krypty i zup� dla ubogich, kt�r� klasztor wydawa� codziennie po po�udniu. Morosini zawsze wr�cza� hojny datek zaraz przy wej�ciu.

Jednak tego dnia napotka� na lekki op�r.

- Nie wiem, czy mog� pana wpu�ci�... Co prawda, czasem przychodzi tu pewna dama...

- W krypcie jest do�� miejsca... Nie b�d� jej przeszkadza�. A czy mo�e mi brat powiedzie�, kim ona si� interesuje?

- Owszem, kwiaty, kt�re przynosi, k�adzie zawsze na grobowcu arcyksi�cia Rudolfa... Ale widz�, �e pan na gr�b ksi�cia Reichstadt...* - doda� mnich, pokazuj�c bukiecik fio�k�w, kt�re Morosini trzyma� w d�oni. - Prosz� si� postara�, �eby pana nie widzia�a. Zawsze chce by� sama...

* Tytu� nadany Napoleonowi II w Cesarstwie Austrii po pozbawieniu go na wygnaniu prawa do imienia Napoleona, dotychczasowego tytu�u i nale�nego dziedzictwa (przyp. red.).

A ty - pomy�la� Morosini - chyba masz ochot� straci� obola, kt�rego ci przynosz�. Mog� to zrozumie�...

- Bez obaw. B�d� cicho jak myszka - obieca� ksi���. Kapucyn prze�egna� si� i otworzy� ci�kie wrota prowadz�ce do cesarskich grobowc�w.

Aldo zszed� na palcach do nekropolii Habsburg�w. Min�wszy pierwsz� rotund�, w kt�rej poczesne miejsce zajmowa�a cesarzowa Maria Teresa, matka kr�lowej Marii Antoniny, wszed� do drugiej, po�wi�conej cesarzowi Franciszkowi II, kt�ry le�a� w otoczeniu czterech �on, mi�dzy c�rk� Mari� Ludwik�, �on� Napoleona I, a wnukiem, Orl�tkiem - Napoleonem II. Grobowiec m�odego cz�owieka, kt�rego nienawi�� Metternicha pozbawi�a tak�e tytu�u ksi�cia Reichstadt, widoczny by� z daleka i nie mo�na go by�o pomyli� z �adnym innym, gdy� zas�any by� bukiecikami �wie�ych lub zasuszonych fio�k�w, cz�sto przewi�zanych tr�jkolorow� wst��eczk� w barwach Francji.

Aldo po�o�y� sw�j bukiecik w�r�d innych, uczyni� znak krzy�a i wspomnia� s�owa poety:

Ksi��e! Ty wzi��e� w dusz� wszystkich nas cierpienia,

Ta glorja, kt�ra czo�o Twoje opromienia,

To ci�ar co na w�t�e ramiona dzieciny

Spad�, nim zosta�e� m�em... i �ni�e� wawrzyny!... * Ten wiersz by� dla Morosiniego jak modlitwa.

* Fragment (w pisowni oryginalnej) dramatu w sze�ciu aktach Orl� autorstwa E. Rostanda; przek�ad Mariana Tatarkiewicza, Warszawa 1913 (przyp. red.).

W d�ugiej krypcie pogr��onej w szarej po�wiacie, tym �kr�lewskim magazynie", w kt�rym spoczywa�o stu trzydziestu o�miu nieboszczyk�w, d�wi�cza�a cisza. Morosini, ow�adni�ty atmosfer� miejsca, zapomnia�, �e nie jest sam, gdy wtem us�ysza� delikatny szelest dochodz�cy z najnowszej cz�ci krypty. Spoczywa� tam Franciszek J�zef, jego czaruj�ca �ona El�bieta zamordowana przez w�oskiego anarchist� i ich syn Rudolf.

Zdawa�o mu si�, �e kto� szlocha...

Aldo przesun�� si� bezszelestnie i ujrza� sylwetk� kobiety.

By�a wysoka i szczup�a, twarz mia�a zas�oni�t� d�ug� woalk� z krepy. Sta�a przed grobowcem, na kt�rym po�o�y�a bukiet r�, i ukrywszy twarz w d�oniach, szlocha�a. Czy by� to duch samej bole�ci, czy mo�e duch ksi�niczki Sissi, kt�ra pewnej nocy, nied�ugo po �mierci syna, kaza�a otworzy� jego grobowiec, aby prosi� Rudolfa o powr�t z kr�lestwa zmar�ych?

Morosini zda� sobie spraw�, �e b�d�c �wiadkiem tak wielkiej rozpaczy, dzia�a z najwy�sz� niedyskrecj�, zawr�ci� wi�c na palcach. Na g�rze, z nieprzeniknionym wyrazem twarzy, czeka� na niego kapucyn, trzymaj�c r�ce ukryte w r�kawach. Ksi��� nie m�g� powstrzyma� si� od pytania, kim jest nieznajoma, kt�ra zrobi�a na nim takie wra�enie.

- A wi�c widzia� j� pan?

- Tak, ale ona mnie - nie.

- Tym lepiej. Prawda, �e robi wra�enie? Nawet na mnie, a przecie� widzia�em j� ju� niejeden raz.

- Kim jest ta dama?

Morosini got�w by� dorzuci� grosza na posi�ki dla ubogich, lecz mnich zdecydowanie odm�wi�.

- Nie wiem, kim jest, i musi mi pan uwierzy�. Jedynie nasz przewielebny ojciec przeor zna jej nazwisko. Wiemy tylko, �e dosta�a od niego pozwolenie, by tu przychodzi�, kiedy tylko zechce. Ale nie pojawia si� zbyt cz�sto. Ja sam wpuszcza�em j� tylko dwa razy.

- Mo�e nale�a�a do rodziny cesarskiej...

Ale kapucyn nie chcia� nic wi�cej powiedzie�, i tylko wzruszy� g�ow�, po czym, lekko si� sk�oniwszy oddali� si� �wawym krokiem.

Aldo bi� si� z my�lami. Z czystej ciekawo�ci mia� ochot� �ledzi� dam� w czerni, by si� dowiedzie�, gdzie mieszka. Instynkt mu podpowiada�, �e tkwi�a w tym jaka� tajemnica, a on przecie� kocha� tajemnice. Dlatego ukl�k� przed o�tarzem i udaj�c, �e si� modli, czeka� a� do chwili, kiedy us�ysza� odg�os otwieranych drzwi, przy kt�rych czuwa� mnich - na progu ukaza�a si� nieznajoma. Aldo zaczeka�, a� wyjdzie, po czym po�piesznie ruszy� jej �ladem, staraj�c si� nie czyni� ha�asu. Na jego widok kapucyn drgn��, gdy� zd��y� ju� o ksi�ciu zapomnie� i mia� w�a�nie zamyka� kaplic�.

- A pan jeszcze tu?

- Modli�em si�... Prosz� mi wybaczy�...

Po kr�tkim po�egnaniu Aldo jednym susem wybieg� z ko�cio�a, akurat, by spostrzec, jak dama w czerni wsiada do karety, kt�ra natychmiast ruszy�a. Na szcz�cie na ulicach panowa� wieczorny t�ok, wi�c nie jecha�a zbyt szybko. Dzi�ki temu oraz za spraw� wysportowanych n�g Morosini bez trudu m�g� za ni� nad��y�.

Kareta zmierza�a przez Kaertnerstrasse w stron� katedry �w. Szczepana, lecz po drodze skr�ci�a w Singerstrasse, potem w Seilerstatte, a w ko�cu w Himmelpfortgasse. By� to dziwny i niepotrzebny objazd - ko�ci� Kapucyn�w znajdowa� si� blisko - kt�ry wycisn�� z Morosiniego ostatnie poty i zepsu� mu humor. Ale kiedy ksi��� dostrzeg�, �e kareta przekracza bram� pa�acu Adlerstein, jego ciekawo�� wzros�a.

Co by to mog�o znaczy�? Czy�by stara hrabina go�ci�a przyjaci�k� lub krewn�? Bior�c pod uwag� rodzinn� fortun�, nie potrzebowa�a lokatora. Sama nie mog�a te� by� zjaw� z krypty, bowiem szczup�a sylwetka nale�a�a do m�odej kobiety. A wi�c kim by�a by� posta�, kt�rej pow��czyste suknie zdawa�y si� pochodzi� z innego stulecia? Do Wiednia nie trafi�y wszak jeszcze nowoczesne zwyczaje i mody, a mimo to...

Ukrywszy si� naprzeciwko pa�acu w cieniu pierwszej lepszej bramy, Aldo powstrzymywa� sw�j po�udniowy temperament, �eby nie poci�gn�� za dzwonek przy drzwiach tajemniczej siedziby. To by�oby nierozs�dnym posuni�ciem: gdyby tajemnicza dama otworzy�a, pomy�la�aby, �e Morosini jest wariatem lub szpiegiem. Poza tym w oknach nie �wieci�y si� �adne �wiat�a, a dom wydawa� si� tak cichy i pusty, �e Aldo zacz�� si� zastanawia�, czy nie �ni. Lepiej by�o st�d odej��... Rzut oka na zegarek utwierdzi� go w przekonaniu, �e nale�y wraca� do hotelu, by zd��y� przebra� si� w str�j wieczorowy i zje�� co nieco przed wyj�ciem do opery. Wsun�wszy r�ce do kieszeni, ruszy� przed siebie smagany wiatrem i deszczem...

*�� *�� *

Dwie godziny p�niej, wci�ni�ty w zam�wiony w Londynie garnitur, kt�ry podkre�la� jego muskularne cia�o, ksi��� Morosini wkroczy� po wspania�ych, marmurowych schodach do Staatsoper, uwa�anej w Austrii za najwa�niejszy obiekt kultury narodowej. Ten okaza�y pomnik kultury, kt�rego budow� zleci� cesarz Franciszek J�zef, pozosta� nietkni�ty z�bem czasu. W�oskie marmury i z�ote kandelabry b�yszcza�y w opalizuj�cym �wietle kulistych, szklanych kloszy. Jakby zatrzyma� si� czas... Kobiety w d�ugich sukniach nosi�y drogie futra i wspania�e klejnoty. Nawet je�li nie wszystkie by�y prawdziwe. Wiele dam emanowa�o tym szczeg�lnym czarem, z kt�rego znane by�y Wiedenki.

Kilka skierowa�o weso�e spojrzenie na przystojnego obcokrajowca, kt�ry z przyjemno�ci� uwodzicielsko zerkn�� na t� czy tamt�.

Tego wieczoru mia�a si� odby� wielka gala: wystawiano �Kawalera srebrnej r�y", stosunkowo nowe, lecz ju� s�awne dzie�o Ryszarda Straussa. Od chwili powstania w 1911 roku znalaz�o si� ono w repertuarze opery, kt�rej Strauss by� zarazem dyrektorem. Orkiestr� mia� poprowadzi� s�ynny niemiecki dyrygent Bruno Walter, w partii marsza�kowej wyst�powa�a Lotte Lehmann, a barona Ochsa - baryton Lauritz Melchior, dwoje najs�ynniejszych �piewak�w epoki. Gal� mia� otworzy� sam kanclerz Seipel.

Bileterka wprowadzi�a Morosiniego do lo�y. Zajmowa� j� samotny m�czyzna w nieskazitelnie czarnym ubraniu, siedz�cy na wy�cielanym aksamitem krze�le. Mia� twarz zwr�con� w kierunku sali, sk�d dochodzi�y szmery rozm�w, a w tle s�ycha� by�o odg�osy strojonych instrument�w. Al-do ujrza� jego siwe, do�� d�ugie w�osy zaczesane do ty�u i profil oraz monokl. Poniewa� nigdzie nie by�o wida� laski ze z�ot� r�czk�, pomy�la�, �e si� pomyli�, licz�c na to, �e spotka tu swego dziwnego znajomego. Ale ju� po chwili us�ysza� znajomy glos: - Niech pan wchodzi, drogi ksi���! Nie myli si� pan, to ja!

Morosini u�cisn�� wyci�gni�t� d�o� Szymona Arono-wa i usiad� na s�siednim krze�le.

- Nigdy bym pana nie pozna�! - powiedzia� z podziwem. - Nie wierz� w�asnym oczom!

- Doprawdy?... Co u pana s�ycha�, drogi przyjacielu?

- Zdrowie w jak najlepszym porz�dku, ale samopoczucie kiepskie. Prawd� m�wi�c, wpad�em w szpony potwornej nudy, co mi si� zdarza pierwszy raz...

- Interesy id� marnie?

- Nie, wszystko ma si� dobrze, je�li o to chodzi. My�l�, �e... �e to pana mi brakowa�o... i Adalberta! Od ko�ca stycznia nie dosta�em od niego �adnej wiadomo�ci.

- Nie m�g� wys�a� do pana listu, poniewa�... siedzia� w wi�zieniu w Kairze.

- W wi�zieniu? - Morosini zesztywnia�. - Czy to sprawa s�u�b specjalnych?

- Ale� nie! - odpar� Kulawy. - Ta historia ma zwi�zek z Tutenchamonem. Podobno nasz przyjaciel nie m�g� si� oprze� urodzie pewnej statuetki wotywnej ze szczerego z�ota...

Aldo nie wierzy� w�asnym uszom. Wiedzia�, �e przyjaciel ma zwinne palce i zdolny jest do wszystkiego, lecz nie do pod�ej, pospolitej kradzie�y!

- Ale niech si� pan nie martwi! Przedmiot odnaleziono i Vidal-Pellicorne zosta� wypuszczony wraz z przeprosinami. My�l�, �e wkr�tce go pan zobaczy! Od dawna jest pan w Wiedniu?

- Nie, dopiero od trzech dni. Chcia�em odwiedzi� kilka miejsc, a tak�e zobaczy� cesarski skarb w Hofburgu. Czy� to nie pan twierdzi�, �e opal stanowi jego cz��?

- Myli�em si�. Opal, kt�ry wchodzi w jego sk�ad, nie jest tym, kt�rego szukamy.

- A ja zauwa�y�em, �e �aden z klejnot�w dw�ch ostatnich cesarzy i ich rodzin nie jest eksponowany. Nie uda�o mi si� te� dowiedzie�, gdzie mog� si� znajdowa�

- Uleg�y rozproszeniu i zosta�y sprzedane. Prywatne klejnoty rodziny cesarskiej zabra� w 1918 roku, na kilka dni przed zmian� rz�du, hrabia Berchtold, kt�ry zawi�z� je do Szwajcarii. Wiele z nich sprzedano i nie by�bym zdziwiony, gdyby si� okaza�o, �e pewien pana znajomy bankier kupi� kilka z nich... Musz� doda�, �e zbada�em klejnoty �lubne ksi�niczki Sissi, lecz �aden z opali nie by� tym, kt�rego szukam.

Nagle rozmowa si� urwa�a. Wychyn�wszy poza przepierzenie lo�y s�siedniej lo�y, Aronowa pozdrowi�a jaka� niezwykle wystrojona dama, nazywaj�c go �swoim drogim baronem" i plot�c, co �lina na j�zyk przyniesie. Tymczasem Aldo zainteresowa� si� pe�n� po brzegi sal� przedstawiaj�c� mi�y dla oka widok: kobiety ca�e w satynach, brokatach, aksamitach i �ywych kolorach nosi�y na odkrytych biustach lub we w�osach diamenty, per�y, rubiny, szafiry i szmaragdy. Z wielkim zadowoleniem ksi��� stwierdzi�, �e okropna moda dla kobiet na kr�tkie w�osy nie dotar�a jeszcze do Wiednia. Wiede�ska �mietanka z pewno�ci� nie czyta�a do poduszki Ch�opczycy, skandalizuj�cej ksi��ki Victora Margueritte'a, na kt�rej punkcie od roku szala�a ca�a Francja!

Morosini kocha� pi�kne fryzury b�d�ce naturaln� ozdob� kobiety. C� bardziej przyjemnego ni� zanurzy� palce w mi�kkich splotach lub ukry� w nich twarz. Skracanie ich to zbrodnia. Nie mia� natomiast nic przeciw czaruj�cym kr�tkim sp�dnicom pozwalaj�cym na podziwianie zgrabnych n�g, kt�re do tej pory by�y zastrze�one jedynie dla oczu m�a lub kochanka.

Burza oklask�w przywita�a dyrygenta, po czym, kiedy ukaza� si� kanclerz Seipel, sala powsta�a, by od�piewa� hymn. Gdy wszyscy usiedli, lampy pogas�y, a na sali zaleg�a cisza.

- Dlaczego um�wi� si� pan ze mn� w�a�nie tutaj? - spyta� szeptem Morosini.

- �eby panu pokaza� kogo�, kto si� jeszcze nie pojawi�. Ale cicho sza!

Aldo zaj�� si� ogl�daniem przedstawienia. Kurtyna si� unios�a, ukazuj�c czaruj�ce wn�trze buduaru z czas�w cesarzowej Marii Teresy w pa�acu marsza�kowej. Ona sama, �adna kobieta, oddawa�a si� mi�osnym gierkom z m�odym amantem - Oktawianem. A wszystko to przed wizyt� oficjalnych konkurent�w, do kt�rej zmusza�a j� pozycja na dworze. W�r�d nich by� baron Ochs.

Morosini da� si� porwa� czarowi i lekko�ci przewrotnej sztuki interpretowanej przez wspania�ych �piewak�w, kiedy jego s�siad po�o�y� mu d�o� na ramieniu.

- Niech pan patrzy - szepn��. - W lo�y naprzeciwko... W�a�nie wesz�y tam dwie postaci w czerni: przodem m�czyzna w �rednim wieku, kt�ry zdradza� fizyczn� t�yzn�. Nosi� rodzaj welurowego surduta na jedwabnej, obszytej sutaszem podszewce na mod�� w�giersk�. Rzuciwszy pobie�ne spojrzenie na sal�, ust�pi� miejsca towarzyszce, kt�r� posadzi� z wszelkimi oznakami wielkiego szacunku, a sam usun�� si� w g��b lo�y. Kobieta by�a jeszcze bardziej tajemnicza i zwr�ci�a szczeg�ln� uwag� ksi�cia. Wygl�da�a jak arcyksi�na i patrz�c na ni�, Morosini pomy�la� o portrecie ksi�nej Alby p�dzla Goi. By�a jednocze�nie ubrana i zamaskowana przez czarne koronki: z jej wysokiej fryzury opada� rodzaj mantyli. Nosi�a r�kawiczki z tego samego ciemnego i lekkiego materia�u, kt�ry odbija� blado�� nieskazitelnej sk�ry. �adnych klejnot�w, poza b�yszcz�c� magicznym blaskiem broszk� w�r�d pienistych koronek wspania�ego dekoltu.

Aronow, bez s�owa, nie odwracaj�c g�owy w stron� ksi�cia, wsun�� w jego r�k� lornetk� z macicy per�owej. Aldo przytkn�� j� do oczu i skierowa� najpierw na scen�, na kt�rej marsza�kowa ubolewa�a nad up�ywem czasu, a nast�pnie na lo��. Nieznajoma siedzia�a nieco z ty�u, jakby unikaj�c bladych �wiate� rampy. Koronkowa maska nie pozwala�a dostrzec rys�w jej twarzy, ale po bladym odcieniu sk�ry, po sposobie trzymania si� prosto z dumnie uniesion� g�ow� na smuk�ej szyi mo�na by�o si� domy�li�, �e nie jest stara i �e w jej �y�ach p�ynie szlachetna krew.

- Niech pan si� przypatrzy klejnotowi - szepn�� Aronow.

By� to cesarski orze� wykonany z diament�w, kt�rego korpus stanowi� wspania�y opal. Morosini obejrza� go przez lornetk� tak dok�adnie, jak tylko to by�o mo�liwe, po czym skierowa� na swego towarzysza pytaj�ce spojrzenie.

- Tak, nie myli si� pan - wyszepta� Kulawy. - Podejrzewam, �e to on!

Morosini potwierdzi� skinieniem g�owy, gdy� nie wypada�o rozmawia�, lecz wkr�tce, w�r�d oznak wielkiego entuzjazmu publiczno�ci, sko�czy� si� pierwszy akt. Na sali zap�on�y �wiat�a.

Tajemnicza nieznajoma cofn�a si� jeszcze bardziej w g��b lo�y i przes�oni�a twarz wachlarzem.

- Kto to jest? - spyta! Morosini.

- S�owo honoru, nie wiem - odpar� Aronow. - Kobieta o wysokiej pozycji, to pewne, lecz z pewno�ci� niemieszkaj�ca w Wiedniu. W �adnym hotelu jej nie znaj� i nigdzie jej nie widziano poza oper�, i to na dodatek tylko wtedy, gdy wystawiaj� �Kawalera srebrnej r�y". Co nie zdarza si� cz�sto.

- Dziwne... Dlaczego w�a�nie �Kawaler..."?

- Prosz� si� lepiej przyjrze� jej wachlarzowi.

Ukrywszy si� za krzes�ami, Morosini skierowa� lornetk� na wspania�y wachlarz wykonany z ciemnej macicy per�owej i koronki. Na jego r�czce tkwi�a srebrna r�a. Morosini si� u�miechn��.

- R�a! Oto pow�d jej przywi�zania do tej opery. Z pewno�ci� co� jej ona przypomina, wywo�uje jakie� wspomnienia...

- Zapewne, ale to tylko pog��bia tajemnic�. Jestem pewien, �e klejnot, kt�ry nosi, musia� nale�e� do cesarzowej El�biety. Widzia�em go na pewnym portrecie i ju� wtedy mia�em �wiadomo��, �e �rodkowy kamie� jest tym, kt�rego szukamy. Dodam, �e widz� t� dam� pierwszy raz w �yciu. Ju� dwa razy mi o niej m�wiono, lecz nie by�em pewny, czy dzisiaj przyjdzie. Postanowi�em zaryzykowa� i zaprosi� pana.

- Jestem wdzi�czny bardziej, ni� pan przypuszcza. Ale chyba nietrudno si� dowiedzie�, kto wynaj�� tamt� lo��?

- Niestety, opera wynajmuje lo�e na ca�y rok. Nasza nale�y do hrabiny von Adlerstein.

Morosini nawet nie pr�bowa� ukry� zaskoczenia.

- Co za nies�ychany zbieg okoliczno�ci! Czy zna pan hrabin�?

- Osobi�cie nie. Wiem tylko, �e jest te�ciow� Moritza Kledermanna, znanego szwajcarskiego kolekcjonera.

- I babk� mojej by�ej sekretarki.

- Do diaska! Powinien mi pan o tym opowiedzie�!

- Prosz� sobie wyobrazi�, �e to jeszcze nie wszystko! Ot�, zdaje mi si�, �e ju� raz spotka�em nasz� nieznajom�, nie dalej ni� dzi� wieczorem w krypcie Kapucyn�w. Przynios�a kwiaty na gr�b arcyksi�cia Rudolfa i to, jak si� dowiedzia�em, nie pierwszy raz. A na dodatek otrzyma�a specjalne zezwolenie, by przychodzi� poza godzinami otwarcia.

- No, no! Coraz lepiej! Je�li pan chce, potrafi by� zdumiewaj�cy. Prosz� opowiedzie� co� wi�cej.

Aldo, nie daj�c si� d�u�ej namawia�, opowiedzia� o tajemniczym spotkaniu w krypcie: o wysokiej postaci w czerni, kt�r� przez chwil� wzi�� za rozpaczaj�cego ducha matki arcyksi�cia Rudolfa i o tym, jak rzuci� si� w �lad powozu.

- Cale szcz�cie, �e Wiede� pozosta� wierny konnej komunikacji! Gdyby odjecha�a automobilem, nie mia�bym �adnej szansy.

- Bardzo dobra robota, przyjacielu! Nie ma ju� najmniejszej w�tpliwo�ci: tajemnicza dama musi mieszka� u hrabiny.

- Chcia�em z�o�y� jej wizyt�, lecz nie ma jej w Wiedniu. Uleg�a wypadkowi, przez co nie opuszcza domu na prowincji.

- To bez znaczenia, �e ta kobieta mieszka u niej. Mo�e jest jej krewn�. W ka�dym razie b�dziemy j� �ledzi� po wyj�ciu z teatru. Przyjecha�em autem.

Tymczasem antrakt dobieg� ko�ca. �wiat�a znowu pogas�y. Obaj m�czy�ni umilkli, lecz Aldo, kt�ry udawa�, �e podziwia muzyk� i wykonawc�w, tak naprawd� nie wiedzia�, co si� dzieje na scenie. Jego spojrzenie, raz przez lornetk�, raz bez niej, wraca�o ku wynios�ej sylwetce damy i jej broszy przypominaj�cej samotn� gwiazd� na niebosk�onie.

Zako�czeniu drugiego aktu towarzyszy�a euforia oczarowanej publiczno�ci. Sala na stoj�co oklaskiwa�a artyst�w w rytm walca. Tylko Aldo ani drgn��.

- Niech�e pan wstanie! Niech pan si� zachowuje jak inni - sykn�� Aronow, sam klaszcz�c z ca�ych si�. - Nie mo�emy si� wyr�nia�.

Morosini ockn�� si� i j�� bi� brawo.

Druga przerwa by�a kr�tsza od pierwszej. Publiczno�� raczej nie rusza�a si� z miejsc. Dwaj m�czy�ni podj�li przerwan� rozmow�.

- Zastanawiam si�, dlaczego w krypcie nosi�a �a�ob�. I po co jej teraz ta koronkowa zas�ona na twarzy? Co ta kobieta ukrywa? A mo�e po prostu chce wzbudzi� ciekawo��, intrygowa�? W takim wypadku udaje si� jej to wybornie.

- Te� tak my�la�em, zanim powiedzia� mi pan o krypcie. Teraz my�l�, �e chodzi o co� innego. Je�li dobrze zrozumia�em, ta kobieta nosi �a�ob� po zamordowanym arcyksi�ciu Rudolfie? Ale to by�o prawie czterdzie�ci pi�� lat temu... Czy nie wydaje si� to panu dziwne?

- Mo�e jest jego �on�?

- Stefani� Koburg? Co te� pan opowiada! Wdowa jest ju� star� kobiet�. W 1900 roku wysz�a ponownie za m�� za pewnego W�gra i od tej pory s�uch o niej zagin��. Nasza tajemnicza dama musi by� znacznie m�odsza, a poza tym jest wysoka i dumnie trzyma g�ow�, czego nie mo�na by�o powiedzie� o biednej ksi�niczce.

- A mo�e to jej c�rka? O ile wiem, mia�a dziecko?

- Tak, El�biet�. Ale to nie ona! Tak si� sk�ada, �e j� znam...

- W takim razie, jaka� fanatyczka? Albo wariatka? Chocia� jej spok�j nie potwierdza tej ostatniej hipotezy. W ka�dym razie to nie wyja�nia, dlaczego zas�ania twarz.

- By� mo�e jest szpetna... lub zniszczona. Wiele by�ych znanych pi�kno�ci ukrywa twarz i zas�ania w domu lustra, �eby nie widzie� oznak mijaj�cego czasu.

- Je�li jest pan pewien, �e tego opalu szukamy - stwierdzi� Morosini - musimy doprowadzi� do spotkania z ni�.

- M�g�bym przysi�c! Chocia� nie rozumiem, dlaczego diamentowy orze� zdobi pier� nieznajomej. Arcyksi�na Zofia podarowa�a go ongi� synowej z okazji narodzin Rudolfa, z pewno�ci�, by uzupe�ni� komplet, kt�ry sama dosta�a z okazji �lubu.

- Wydaje mi si�, �e to proste: powiedzia� pan, �e prywatne klejnoty zosta�y sprzedane w Szwajcarii. Wi�c ten klejnot musia� zosta� przez t� dam� po prostu kupiony.

- Nie s�dz�. Nie stanowi� cz�ci skarbu...

Podczas trzeciego aktu Morosini po�wi�ci� wi�cej uwagi przedstawieniu. Uroda Lotte Lehmann i jej ujmuj�cy g�os podzia�a�y na niego jak magia. Jego towarzysz te� uleg� talentowi artystki i kiedy kandelabry i �yrandole rozb�ys�y na nowo w�r�d entuzjastycznych oklask�w publiki, obaj spostrzegli, �e lo�a naprzeciwko jest pusta. Nieznajoma, wraz z towarzyszem, wymkn�a si� przed ko�cem spektaklu. Morosini podszed� do tego ze stoickim spokojem.

- Wielka szkoda, ale to jeszcze nie katastrofa, gdy� jestem pewny, �e dama z krypty i ta z lo�y to jedna i ta sama osoba.

- Miejmy nadziej�, �e si� pan nie myli - odpar� Aronow. Sala opustosza�a. Aronow i ksi��� udali si� do szatni, gdzie jeden odebra� ciep�� pelis�, a drugi obszern� peleryn� na podszewce z satyny, kt�r� zawsze zak�ada� na smoking. Morosini zauwa�y� lask� ze z�ot� ga�k�.

- Mo�e odwie�� pana moim autem? - zaproponowa� Kulawy. - Porozmawiamy.

- Dzi�kuj�, ale mieszkam tu� obok, w Sacherze. Jecha� autem dwa kroki to przesada. A mo�e zje pan ze mn� kolacj�, drogi baronie?

�yd roze�mia� si�, podczas gdy jego jedyne sprawne, ciemnoniebieskie oko (to, na kt�rym tkwi� monokl, musia�o by� szklane!) zaiskrzy�o si� od z�o�liwo�ci.

- Prosz� przyzna�, intryguje pana m�j tytu�? Ot�, niech pan b�dzie pewien, �e jest prawdziwy i �e mam do niego prawo. Natomiast nazwisko nie jest moje. Zmieniam je zale�nie od wygl�du, jaki przybieram. Tutejsze towarzystwo zna mnie jako barona Palmera. I bardzo ch�tnie przyjmuj� pa�skie zaproszenie.

Ku zdumieniu Aida, Aronow zawo�a� do szofera d�ugiego, czarnego mercedesa, kt�ry w�a�nie podjecha�.

- Udaj� si� na kolacj� z przyjacielem! Frau Sacher zam�wi dla mnie fiakra. - Po czym, bior�c ksi�cia pod r�k�, doda�: - Po kolacji u Frau Anny lubi� wraca� doro�k�. To przywodzi na my�l dawne czasy. Zawsze jaka� czeka nieopodal. Na szcz�cie, niezale�nie od re�imu, Austriacy pozostali wierni tradycji.

Trzymaj�c si� pod r�ce, panowie weszli do hotelu. Deszcz dawno przesta� pada�, a w mokrych chodnikach odbija�y si� �wiat�a latarni. Frau Sacher, z cygarem w d�oni, powita�a ich wylewnym u�miechem i przekaza�a w r�ce kierownika sali, kt�ry powi�d� go�ci do dyskretnego stolika przykrytego obrusem z bia�ego adamaszku. Z dala od cyga�skiej orkiestry.

- Jak zwykle menu arcyksi�cia? - spyta�a Frau Sacher z konfidencjonalnym u�miechem, nie opuszczaj�c go�ci ani na krok.

Chodzi�o o ostatni� kolacj�, kt�r� poda�a ksi�ciu Rudolfowi dwa, czy trzy dni przed udaniem si� przez niego �na polowanie" do Mayerlingu. Arcyksi��� sam wtedy u�o�y� jad�ospis, kt�ry sk�ada� si� z ostryg, zupy ��wiowej, homara po armoryka�sku*, pstr�ga w szarym sosie po wenecku, potrawki ze s�onek, kurcz�cia po francusku, sa�aty, kompotu, puree z kasztan�w, lod�w, tortu Sachera, ser�w i owoc�w. To wszystko podlane chablis i szampanem Roedereret. Tak bogate menu zadowoli�oby apetyt samego Ludwika XIV.

* Nazwa potrawy pochodzi od masywu Armoryka�skiego - pasma g�rskiego na terenie Bretanii i Normandii (przyp. red.).

Kiedy zgas� silnik i motor�wka, �lizgaj�c si� si�� rozp�du po tafli wody, dobi�a do schod�w jego pa�acu, z wielkiego holu wypad�a Cecina, podobna do za�ywnej Erynii, kt�rej nieskazitelny fartuch z coraz wi�kszym trudem opasywa� kr�g�o�ci zwalistej sylwetki. Tego ranka wielokolorowe wst��ki jak zwykle wzbijaj�ce si� w powietrze wok� neapolita�skiego czepca, by�y czerwonego koloru, jak gdyby dobry duch Morosinich przywdzia�, niczym niegdysiejsi korsarze i piraci, bander� ostrzegaj�c� wroga, �e op�r na nic si� nie zda. Wyraz jej twarzy wyra�a� tak� determinacj� i napi�cie, �e zaniepokojony Aldo zadr�a� na my�l, i� znowu jakie� nieszcz�cie spad�o na jego dom.

Lecz nie zd��y� powiedzie� ni s�owa, gdy� ledwo postawi� stop� na schodach, Cecina chwyci�a go za rami� i poci�gn�a do �rodka z tak� si��, jakby zamierza�a zaku� go w dyby. Pr�bowa� si� wyzwoli�, lecz bezskutecznie, zd��y� tylko w przelocie rzuci� �dzie� dobry" Zachariaszowi i pokona� korytarz niczym przeci�g.

W kuchni korpulentna kucharka wreszcie postanowi�a wypu�ci� sw� zdobycz, ciskaj�c ni� w kierunku sto�ka. Pod wp�ywem szoku ksi��� odzyska� mow�.

- A to ci dopiero powitanie! - rzuci�. - Co ci� napad�o, �eby ci�gn�� mnie jak worek kartofli?

- To by� jedyny spos�b, �ebym pierwsza mog�a z tob� pom�wi�!

- Mog�aby� przynajmniej wpu�ci� mnie spokojnie do �rodka i nala� fili�ank� kawy! Wiesz, kt�ra jest godzina?

Cecina nie musia�a odpowiada�, gdy� w tej chwili dzwony Wenecji zacz�y bi� na roraty. Kucharka uczyni�a zamaszysty znak krzy�a, po czym uda�a si� po dzbanek z kaw�, kt�ry trzyma�a w cieple na kuchni. Nast�pnie, przyjmuj�c bojow� postaw�, zatrzyma�a si� z drugiej strony wielkiego d�bowego sto�u, na kt�rym ju� sta�a przygotowana fili�anka i cukiernica.

- Mia�am nadziej�, �e przyjedziesz porannym poci�giem! O tej porze wszyscy le�� pogr��eni we �nie i mo�na spokojnie porozmawia�. Co do kawy, przygotowa�am j� tylko dlatego, �e jeszcze ci� kocham, chocia� taki �mijowa-ty ob�udnik jak ty na ni� nie zas�u�y�!

- Ja jestem �mijowatym ob�udnikiem? - spyta� zdumiony Aldo. - Co to znaczy, �e jeszcze mnie kochasz? Co to wszystko ma znaczy�?

Cecina z ca�� si�� opar�a si� obiema pi�ciami na wypastowanym stole i utkwi�a w ksi�ciu mroczne, przeszywaj�ce spojrzenie.

- A jak nazwa� cz�owieka, kt�ry utrzymuje sekrety przed t�, kt�ra zajmuje si� nim od pierwszego dnia �ycia? My�la�am, �e co� dla ciebie znacz�! Ale niestety si� myli�am! Teraz, kiedy jestem ju� stara, przesta�am si� liczy� dla Jego Wysoko�ci! Jego Wysoko�� ma narzeczon�, a ona uwa�a, �em jest niegodna, by o tym wiedzie�. Chocia� to prawda: nie ma si� czym szczyci�! Powiem wi�cej, gdybym by�a na twoim miejscu, umar�abym ze wstydu!

- Ja? Ja mia�bym mie� narzeczon�? - z niedowierzaniem spyta� Morosini. - Sk�d czerpiesz takie sensacyjne wiadomo�ci?

- Sam zobaczysz!... Ulokowa�am j� w pokoju z chimerami, to znaczy najbardziej ponurym pokoju w domu. Chyba nie chcia�by�, �ebym j� zainstalowa�a w twoim? Albo w pokoju twojej biednej matki? Te dzisiejsze dziewcz�ta! Nie ma toto �adnego wstydu! B�dzie musia�a si� nim zadowoli�... do dzisiejszego wieczoru! To by�oby nieprzyzwoite, gdyby panna spa�a pod tym samym dachem, co jej przysz�y m��. Chocia� musz� stwierdzi�, �e konwenanse i ta kreatura nie id� w parze, a poniewa� wygl�da na do�� bogat�, niech idzie do hotelu! Narzeczona czy nie, je�li ona tu zostanie, ja odchodz�!

Cecina przerwa�a potok s��w, by zaczerpn�� powietrza. Aldo dobrze wiedzia�, �e jak ju� zacznie, trudno j� powstrzyma�, i rozs�dek nakazuje przeczeka� burz�. Ale poniewa� otworzy�a usta, by kontynuowa�, wsta�, rzuci� si� w jej stron� i chwyci� z ca�ej si�y za ramiona, zmuszaj�c, by usiad�a.

- Je�li nie dopu�cisz mnie do s�owa, nigdy z tego nie wybrniemy! Powiedz wreszcie, jak si� nazywa ta moja rzekoma narzeczona?

- Nie traktuj mnie jak jakiej� przyg�upiej! Sam wiesz najlepiej!

- I tu si� mylisz, droga Cecino! Nie wiem, lecz p�on� z ciekawo�ci!

- S�dz�, �e b�dzie lepiej, je�li ja wszystko ci wyt�umacz�... - da� si� s�ysze� nagle nie�mia�y g�os Hieronima Buteau, kt�ry cicho w�lizgn�� si� do kuchni. - Ale najpierw winieniem ci przeprosiny, m�j drogi Aldo. Mia�em zamiar czeka� na ciebie na dworcu z Zianem i motor�wk�, ale spa�em kamiennym snem i nawet nie us�ysza�em budzika - doda�, g�adz�c d�oni� nieogolony policzek i poprawiaj�c pasek szlafroka. - A przecie� nigdy mi si� to nie zdarza!

- Nie przepraszaj, drogi przyjacielu! - rzuci� Aldo, �ciskaj�c r�ce starego nauczyciela. - Ka�demu czasem zdarzy si� zaspa�. Fili�anka kawy pozwoli ci si� obudzi� - doda�, odwracaj�c si� w stron� Ceciny tak nagle, �e ujrza� na jej kamiennej twarzy niewinny u�miech zadowolenia. - Przyznaj si�, �e poda�a� mu wczoraj przed snem napar z zi�ek?

Ksi��� s�dz�c, �e zbije swoj� kuchark� z panta�yku, srodze si� myli�. Cecina unios�a perkaty nos i podpar�a si� zawadiacko pod boki.

- Oczywi�cie, �e poda�am mu zi�ek: zmiesza�am kwiat pomara�czy, lipy i dzikiej r�y, a do tego doda�am �dziebko waleriany. By� strz�pem nerw�w! Chcia�am, �eby si� przespa�... i �eby mi si� nie pl�ta� pod nogami! Chcia�am zobaczy� ci� pierwsza i by� z tob� sam na sam!

- No to mo�na rzec, �e ci si� uda�o, Cecino... - westchn�� ci�ko Morosini, siadaj�c przy stole. - A teraz, gdyby� tak mog�a poda� nam prawdziwe �niadanie... Chcia�bym pom�wi� z Zachariaszem. Przynajmniej nie b�dziesz mog�a nam zarzuci�, �e spiskujemy za twoimi plecami.

- Ja nigdy niczego podobnego nie powiedzia�am.

Ale nie zd��y�a na nowo si� zacietrzewi�, gdy� Aldo. wal�c pi�ci� w st�, zacz�� krzycze�:

- Czy w ko�cu kt�re� z was mi powie, kto �pi w pokoju z chimerami?

- Lady Ferrals! - wyrzuci� z siebie Hieronim Buteau, s�odz�c z zapa�em kaw�.

- Czy m�g�by� powt�rzy�? - spyta� Aldo, my�l�c, �e si� przes�ysza�.

- Wczoraj rano przyby�a lady Ferrals, utrzymuj�c, �e jest pa�sk� narzeczon�, i domaga�a si� go�ciny.

- W�a�nie! Domaga�a si� go�ciny! - powt�rzy�a Cecina. - Twierdzi�a, �e kiedy wr�cisz, b�dziesz w�ciek�y, je�li ode�lemy j� do hotelu.

- Ale� to niedorzeczne! A sk�d przyby�a?

- Z Hawru, dok�d przyp�yn�a na transatlantyku �France". Przyjecha�a prosto tutaj. Wydawa�a si� zdenerwowana i by�a wielce zawiedziona, �e ci� nie zasta�a. Zdawa�a si� nie w�tpi� ani przez chwil�, �e b�dziesz na ni� czeka�.

- Naprawd�? Nie widzia�em si� z ni� od... Londynu, a ona si� dziwi, �e mnie nie zastaje, kiedy znienacka decyduje si� pojawi�? To chyba lekka przesada?

- Mnie te� si� tak wydawa�o, ale co mia�em robi�? Dlatego postanowi�em wysia� telegram.

- Dobrze zrobi�e�, Hieronimie. Musz� to wszystko wyja�ni�.

- A ja chcia�abym pozna� prawd�. Jest twoj� narzeczon� czy nie?

- Nie. Przyznaj�, �e w zesz�ym roku zaproponowa�em jej, by zosta�a moj� �on�, ale to jej nie zachwyci�o. Dlatego, Cecino, nie masz powodu, by pakowa� walizki! Lepiej przyrz�d� mi scampi na obiad!

Morosini wyszed� z kuchni i uda� si� w stron� schod�w z zamiarem od�wie�enia si� w pokoju, gdzie zasta� Zachariasza, kt�ry przygotowywa� mu k�piel jak zawsze, kiedy ksi��� wraca� do domu.

- Zachariaszu, chcia�bym, by� poszed� przywita� lady Ferrals w moim imieniu.

Powiedz jej, �eby przysz�a o dziesi�tej do biblioteki. Zrozumia�e�? - Zdaje si�, �e to bardzo proste. Ale mo�e troch� zbyt oficjalne?

Zadanie nie zachwyca�o starego kamerdynera, kt�ry w przeciwie�stwie do swej po�owicy nigdy nie dyskutowa� na temat otrzymanych rozkaz�w. Spe�niwszy swoj� powinno��, wr�ci�, by powiedzie�, �e Anielka zgodzi�a si� bez zb�dnych komentarzy.

Zanurzywszy si� w wannie, Aldo pr�bowa� napawa� si� chwil�, kt�r� najbardziej lubi� po ca�ym dniu: moczy� si� w wodzie pachn�cej lawend� i pali� papierosa. Wtedy zawsze najlepiej mu si� my�la�o.

Przez wszystkie te miesi�ce cz�sto wspomina� Anielk�. Ze wzrastaj�c� irytacj�. Jej tajemnicze znikni�cie po wyroku uniewinniaj�cym najpierw wyda�o mu si� zaskakuj�ce - za tyle stara� zas�u�y� przynajmniej na s�owo �dzi�kuj�" - potem ubli�aj�ce, wreszcie obra�liwe. I oto, pi�kna Polka spada tu jak z nieba, nie troszcz�c si� ani troch� o k�opoty, jakie mo�e na niego sprowadzi�, mieni�c si� jego narzeczon�.

- A gdybym z kim� �y�? - oburzy� si�. - Taki wybryk m�g�by zniszczy� ma��e�stwo lub narzecze�stwo!

Wzbieraj�ca w nim z�o�� nie opuszcza�a go podczas toalety, po kt�rej za�o�y� bladoniebiesk� koszul� i flanelowy garnitur tak samo angielski, jak jego tyto�. Uczesa� g�ste, ciemne w�osy przetykane srebrnymi pasmami na skroniach, co nadawa�o jego smag�ej twarzy dodatkowego uroku. Twarzy, w kt�rej b�ysk �nie�nobia�ych z�b�w ukazywanych w u�miechu �agodzi� wydatno�� nosa i blask stalowoniebieskich, cz�sto kpi�cych oczu. Z roztargnieniem spojrza� na swoje odbicie w lustrze, po czym zszed� do biblioteki, zastanawiaj�c si�, jakie wra�enie zrobi na nim to spotkanie.

Poniewa� nie wybi�a jeszcze dziesi�ta, my�la�, �e przyjdzie pierwszy. Ale ona ju� na niego czeka�a. Je�li sprawi�o mu to przykro��, to tylko przez chwil�: wszed�szy bezszelestnie, m�g� przyjrze� si� tej m�odej kobiecie, kt�ra maj�c zaledwie dwadzie�cia lat, mia�a ju� za sob� bogat� przesz�o��, obarczon� dwoma m�czyznami: m�em, sir Erykiem Ferralsem, bogatym handlarzem broni, kt�ry zosta� otruty, i amantem, W�adys�awem Wosi�skim, kt�ry si� powiesi�.

Otworzy�a jeden z mapnik�w i stoj�c w pobli�u wielkiego globusa na podstawie z br�zu umieszczonego przed �rodkowym oknem, ogl�da�a star� morsk� map�. Jej szczup�a sylwetka rysowa�a si� harmonijnie w promieniach s�o�ca; obrazek jak zwykle zachwycaj�cy. A jednak by�a jaka� inna... Aldo nie mia� pewno�ci, czy ta zmiana przypad�a mu do gustu. Kr�tka do kolan sukienka w miodowym kolorze ukazywa�a naj�adniejsze nogi pod s�o�cem, lecz jej pi�kne, jasnoblond w�osy zosta�y zredukowane do ma�ego, b�yszcz�cego kasku, ostatniego krzyku mody, kt�ry by� znacznie mniej twarzowy ni� poprzednia fryzura. Paryska ch�opczyca dotar�a a� tutaj, a to wielka szkoda...

Anielka musia�a us�ysze�, jak nadchodzi. Nie spuszczaj�c wzroku z wiekowego pergaminu, kt�ry bada�a, rzuci�a najnaturalniej w �wiecie, jakby dopiero co si� rozstali:

- M�j drogi Aldo, ma pan tu prawdziwe skarby!

- Biblioteka i pok�j matki to jedyne pomieszczenia w pa�acu, w kt�rych nic nie zosta�o naruszone, kiedy zak�ada�em antykwariat. Ale czy tylko po to tu pani przyjecha�a, �eby je podziwia�? Na �wiecie nie brak znacznie bardziej interesuj�cych muze�w!

Anielka machn�a r�k�, potr�caj�c antyczny portulan*, kt�ry Aldo z�apa� w locie i postawi� na miejsce.

* Portulan - �redniowieczny podr�cznik nawigacji ilustrowany mapami (przyp. red.).

- Muzea nigdy mnie nie poci�ga�y; dobrze pan wie, �e najbardziej kocham ogrody. Ogl�da�am pa�skie bibeloty, �eby skr�ci� czas oczekiwania, chocia� potrafi� pozna� si� na warto�ciowych przedmiotach.

- Nigdy bym tego nie powiedzia� - rzuci� Aldo z ch�odem i doda�: - Po co pani tu przyjecha�a?

Z�ociste oczy m�odej kobiety zogromnia�y ze zdziwienia pe�nego niewinno�ci.

- Co za powitanie! Przyznam, �e mia�am nadziej� na co� wi�cej! Czy� nie o�wiadczy� pan kiedy�, �e jest moim rycerzem i chcia� mnie nam�wi� na wsp�lny wyjazd do Wenecji, przysi�gaj�c, �e je�li zostan� pa�sk� �on�, nie b�d� musia�a niczego wi�cej si� ba�?

- Ale czy� wkr�tce potem nie postanowi�a pani wyj�� za innego? Jest pani nadal lady Ferrals, czy mo�e si� myl�? - Nie myli si� pan, nadal ni� jestem.

- A poniewa� nie przypominam sobie, �ebym kiedykolwiek prosi� t� dam� o r�k�, nie jestem zachwycony, �e przybywa tu jakby nigdy nic, mieni�c si� moj� narzeczon�!

- I to pana tak roze�li�o? Niech pan nie b�dzie niem�dry, przyjacielu! Zawsze pana kocha�am i wcze�niej czy p�niej b�dziemy...

- Zapewnienie szalenie wzruszaj�ce, lecz obawiam si�, �e go nie podzielam. Trzeba przyzna�, moja droga, �e zrobi�a pani wszystko, aby ostudzi� moje uczucia. Ostatnim razem, kiedy na pani� spojrza�em, wychodzi�a pani z budynku s�du wraz z ojcem, po czym znikn�a w angielskiej mgle, nast�pnie udaj�c si� do Ameryki. O tym wszystkim dowiedzia�em si� od komisarza Warrena, gdy� pani nie raczy�a mnie o tym zawiadomi�! A c� to za wysi�ek napisa� kr�tki bilecik?

Nie wspominaj�c o zwyk�ej rozmowie telefonicznej!

- Zapomina pan o mym ojcu! Kiedy zosta�am zwolniona, nie opuszcza� mnie ani na krok. A poza tym on pana nie lubi pomimo tego, co pan dla mnie uczyni�, aby mi pom�c, kiedy zosta�am oskar�ona o to potworne morderstwo. Rozs�dek podpowiada� mi, �eby go s�ucha�, odjecha� wraz z nim i �eby pan o mnie zapomnia�, przynajmniej na pewien czas...

- W takim razie prosz� si� nie dziwi�, �e to si� pani uda�o! A czy mog� spyta�, jakie s� pani obecne plany? I prosz� usi���.

- Nie jestem zm�czona... - Jak pani chce...

Anielka przechadza�a si� powoli po wielkim pomieszczeniu i podesz�a do okna, tak �e Aldo widzia� tylko zarys jej profilu.

- Czy ju� mnie pan nie kocha?... - wyszepta�a.

- Nie chc� odpowiada� na takie pytanie. Jest pani jeszcze pi�kniejsza ni� zwykle, chocia� ubolewam, �e �ci�a pani w�osy. Ale gdyby pytanie zosta�o postawione inaczej, odpowiedzia�bym, �e nadal mi si� pani podoba... - Innymi s�owy, czy nadal jestem dla pana poci�gaj�ca?

- Co za pytanie!

- A zatem, je�li nie chce si� pan ze mn� o�eni�, zostan� pa�sk� kochank�... Ale musz� tu zosta�!

Nagle podbieg�a do niego i po�o�y�a drobne d�onie na jego silnych ramionach, kieruj�c na Aida b�agalne spojrzenie. W jej oczach b�yszcza�y �zy. �zy i strach.

- B�agam, niech mnie pan nie odpycha! Niech mnie pan we�mie, niech pan ze mn� zrobi, co chce, ale prosz� zatrzyma� mnie przy sobie!

By�a poci�gaj�ca z tymi �licznymi, dr��cymi ustami, l�ni�cymi �renicami i tym subtelnym, nieokre�lonym zapachem - z pewno�ci� jak�� drog� mieszank� sporz�dzon� specjalnie dla niej przez znanego mistrza zapach�w - lecz Aldo nie poczu� dawnego wzlotu, takiego jak podczas widzenia w wi�zieniu Brixton, gdzie jedyn� jej ozdob� by�a surowa, czarna sukienka i jasne w�osy.

A jednak jej niepok�j przeszy� go do szpiku ko�ci.

- Prosz� - powiedzia� �agodnie, bior�c j� pod rami� i prowadz�c ku wiekowej kanapie stoj�cej przy kominku. -Musi mi pani wszystko opowiedzie�, �ebym wiedzia�, w jakiej sytuacji si� pani znajduje. Potem zastanowimy si�, co robi� dalej. Ale najpierw musz� us�ysze�, czego lub kogo si� pani tak boi?

Podczas gdy Aldo przykucn��, by podsyci� ogie�, Anielka posz�a po ma�� torebk� le��c� na jakim� meblu, z kt�rej wyj�a plik papier�w, i poda�a je ksi�ciu, siadaj�c na kanapie.

- Tego si� boj�! Pogr�ek, kt�rych dostawa�am coraz wi�cej w Nowym Jorku.

Niech pan sam przeczyta! Gro��, �e mnie zabij�!

Aldo rozwin�� jeden z bilet�w i natychmiast go jej oddal.

- Szkoda, �e nie do��czy�a pani t�umaczenia: przecie� nie znam polskiego...

- To prawda. Prosz� wybaczy�. A wi�c, pokr�tce: oskar�aj� mnie, �e przyczyni�am si� do �mierci W�adys�awa Wosi�skiego. Wed�ug nich nie pope�ni� samob�jstwa, lecz zosta� zabity po tym, jak go zmuszono do napisania k�amliwego wyznania ratuj�cego mi sk�r�.

Morosini przypomnia� sobie wyznania komisarza Warrena podczas ostatniej wsp�lnej kolacji przed opuszczeniem Anglii. On r�wnie� mia� w�tpliwo�ci co do tego zbyt dogodnego samob�jstwa w skromnym mieszkaniu w Whitechapel, podczas gdy proces Anielki wielkimi krokami zmierza� ku wyrokowi: kara �mierci. Warren podejrzewa� doskonale przygotowany przez hrabiego Solma�skiego, ojca Anielki, scenariusz, nie trac�c nadziei na znalezienie klucza do tego cz�owieka.

- A co na to pani ojciec?

- Zawiadomi� policj�, ale ta nie potraktowa�a pogr�ek powa�nie. Dla niej jest to historia mi�dzy Polakami, lud�mi zbyt romantycznymi i porywczymi. Ojciec wynaj�� prywatnego detektywa, kt�remu kaza� mnie pilnowa�, lecz nie uda�o mu si� zapobiec dw�m wypadkom: po�arowi, kt�ry wybuch� znienacka w moim apartamencie w hotelu Waldorff Astoria, i pr�bie przejechania mnie autem, kiedy wychodzi�am z Central Parku... Po tym wypadku wymog�am na ojcu, �eby�my opu�cili Ameryk�; ludzie tam s� wybuchowi, prymitywni, cz�sto �le wychowani, a jednocze�nie niebywale z siebie zadowoleni.

- Chyba mi pani nie wm�wi, �e nie spotka�a tam ani jednego cz�owieka na poziomie, konesera, kt�ry pad�by pani do st�p i ofiarowa� swe rami�, s�u��c pani za obro�c�? -zadrwi� Morosini. - Ani jednego absztyfikanta?

- Ma pan racj�: by�o ich a� nazbyt wielu. Lecz trudno zgadn��, kt�ry mia� szczere zamiary, a kt�ry nie. Prosz� nie zapomina�, �e jestem m�od�, bogat� i raczej �adn� wdow�.

- Jak�ebym �mia�. A wi�c, znalaz�a si� pani w takim ambarasie, �e pomy�la�a o mnie?

- Nie - odpar�a Anielka z rozbrajaj�c� szczero�ci�, kt�ra wywo�a�a ironiczny u�miech Aida. - Najpierw schroni�am si� u brata w jego wspania�ej posiad�o�ci na wybrze�u Long Island, ale nie czu�am si� tam dobrze. Ethel, moja bratowa, jest raczej mi�� osob�, ale razem z Zygmuntem prowadz� hulaszczy tryb �ycia - bankiet za bankietem, a w ich domu wiecznie k��bi si� t�um go�ci.

- Musz� to lubi�. Ale dlaczego zosta�a pani tam tak d�ugo? Co pani� tam zatrzymywa�o? Ma pani przecie� maj�tki w Anglii i we Francji. Nie licz�c tych, o kt�rych nie wiem.

- M�j ojciec utrzymywa�, �e nale�y ostatecznie zerwa� z tym, co si� sta�o w Europie, po to, aby ucich�y echa tej nieszcz�snej afery. Wierzy�, �e wystarczy rok. W tym czasie wr�ci� do interes�w. To bardzo �atwe w Stanach, je�li dysponuje si� odpowiednimi �rodkami. Zabra� si� do interes�w i du�o je�dzi� po kraju. Mo�na by rzec, �e ogarn�a go gor�czka z�ota.

- Je�dzi� po kraju? Dziwny spos�b chronienia c�rki!

- Och, nigdy nie zostawa�am sama, ale strasznie, wr�cz potwornie si� nudzi�am. Do tego stopnia, �e czasem docenia�am ogarniaj�cy mnie strach; przynajmniej zajmowa� my�li! A� kt�rego� dnia dowiedzia�am si�, �e do Nowego Jorku przyjecha� John Sutton. Wanda go widzia�a. Wtedy wpad�am w panik�. Korzystaj�c z nieobecno�ci ojca, postanowi�am uciec.

- Co za pomys�! Na pani miejscu stawi�bym czo�o nieprzyjacielowi. C� m�g� pani zrobi�?

- Ale� stawi�am mu czo�o! To by�o straszne. On nadal jest przekonany, �e to ja zabi�am m�a, a nawet utrzymywa�, �e ma na to dow�d!

- A wi�c na co czeka�? - rzuci� Aldo z pogard�.

- Wymy�li� co� znacznie lepszego, utrzymywa�, �e zakocha� si� we mnie, i chcia�, �ebym za niego wysz�a! Poczu�am si� jak w potrzasku mi�dzy ciemnymi sprawami Polak�w a nim. Zosta�o mi tylko jedno wyj�cie - znikn��. I tak zrobi�am. Pomogli mi Wanda i Zygmunt, kt�ry za�atwi� fa�szywy paszport.

- Widz�, �e nadal utrzymuje kontakty z szumowinami.

- W Ameryce za pieni�dze mo�na zdoby� wszystko. Teraz nazywam si� Ann Campbell. Zygmunt za�atwi� mi te� miejsce na transatlantyku �France".

- A jaki cel podr�y poda�a pani swemu drogiemu bratu? Ze zamierza uda� si� do mnie?

Anielka omiot�a Aida surowym spojrzeniem.

- Nie pora na �arty! Zygmunt pana nienawidzi...

- To eufemizm. Ja bym wr�cz powiedzia�, �e czuje do mnie obrzydzenie. Bez w�tpienia darzy�bym go podobnym uczuciem, gdybym uwa�a�, �e jest tego wart.

- Niech pan nie b�dzie pod�y! Oznajmi�am mu, �e zamierzam wyjecha� do Francji lub Szwajcarii, dodaj�c, �e zawiadomi� go, jak tylko znajd� pewne i przyjemne schronienie.

- I s�dzi pani, �e rodzina i znajomi zapomnieli o moim istnieniu, bior�c pod uwag� nasze kontakty w przesz�o�ci?

- Z pewno�ci�. Przecie� nie kontaktowali�my si� od prawie roku i musz� my�le�, �e zakocha�am si� wtedy w panu jak nastolatka bez �adnych konsekwencji. Nie, nie sadz�, �eby szukano mnie w Wenecji.

- Moja droga, trudno odgadn�� my�li nawet najbli�szego s�siada. Nie ma mowy, �eby pani tu zosta�a!

Bolesne rozczarowanie, kt�re wyczyta� w kiedy� tak uwielbianych oczach, sprawi�o mu przykro��, lecz nie wytr�ci�o z r�wnowagi. Zreszt� nie bardzo wiedzia�, co w�a�ciwie si� z nim dzieje. Rok wcze�niej otworzy�by przed ni� ramiona, nie troszcz�c si� o konsekwencje. Lecz rok temu by� szale�czo zakochany w Anielce, got�w narazi� si� na wszelkie ryzyko. Przewidzia� to dok�adnie Szymon Aronow, pr�buj�c go powstrzyma�. Lecz teraz sprawy mia�y si� zgo�a inaczej. By� mo�e dlatego, �e �lepe zaufanie znikn�o za spraw� sprzecznych wyzna� lady Ferrals, kt�ra przysi�gaj�c, �e kocha tylko Morosiniego, postanowi�a zosta� ze znienawidzonym m�em i nie waha�a si� wr�ci� do dawnego narzeczonego - W�adys�awa Wosi�skiego. Na pr�no si� zaklina�a, �e to nieprawda. Aldo nie m�g� uwierzy�, �e mo�na doprowadzi� kochanka do zamordowania cz�owieka, daj�c mu w zamian tylko czubek palca do poca�owania.

Nie, nie by� ju� zauroczony jak kiedy�...

- A zatem, wyp�dza mnie pan? - wyszepta�a kobieta.

- Nie, ale nie mo�e pani zosta� w moim domu. Nie jest w nim pani bezpieczna, a nawet mo�e narazi� na niebezpiecze�stwo moich domownik�w. Za �adn� cen� nie chcia�bym, aby spotka�y ich przykro�ci. S� dla mnie jak rodzina i bardzo mi na nich zale�y.

- Je�li dobrze rozumiem, nie czuje si� pan na si�ach, by mnie broni� - odpar�a Anielka z nut� pogardy w glosie. - Czy�by by� pan strachliwy?

- Niech pani nie plecie g�upstw! Chyba wystarczaj�co udowodni�em, �e jest na odwr�t! Nie obawiam si� ryzyka, a ludzie, kt�rzy tu mieszkaj�, te� nie s� tch�rzami, lecz i nie s� ju� m�odzi. Co do mnie, by�em w interesach za granic�, wr�ci�em tylko na jaki� czas i wkr�tce znowu wyje�d�am. Dlatego nie ma mowy, abym zostawi� dom i domownik�w sam na sam z pani�! Prosz� sobie wbi� do tej �licznej g��wki, �e je�li nawet sama Wenecja nie jest du�a, to jej kolonie s� poka�ne, a poza tym to czaruj�cy, plotkarski za�cianek. Obecno�� w moim domu tak �adnej kobiety wzbudzi�aby zainteresowanie i komentarze.

- To niech si� pan ze mn� o�eni! Nikt nie b�dzie temu przeciwny.

- Czy�by? A pani ojciec i brat, kt�rzy tak mnie kochaj�? Dodajmy do tego, �e nie jest pani jeszcze pe�noletnia. B�dzie ni� pani za rok, je�li mnie pami�� nie myli.

- Co innego pan m�wi� w zesz�ym roku w ogrodzie zoologicznym w Pary�u!

Wtedy chcia� mnie pan natychmiast porwa� i o�eni� si� ze mn�...

- By�em szalony, przyznaj� otwarcie, lecz ja tylko my�la�em o b�ogos�awie�stwie �lubnym, po czym trzyma�bym pani� w ukryciu a� do chwili uregulowania sytuacji wobec prawa.

- A wi�c uczy�my to! Przynajmniej b�dziemy mogli si� kocha�... kiedy oboje b�dziemy mieli na to ochot�! Niech pan nie zaprzecza! Wiem, czuj�, �e pan mnie pragnie!

Niestety, by�a to prawda. Anielka chc�c uwie�� ksi�cia, sta�a si� bardziej poci�gaj�ca ni� zwykle. Patrz�c, jak sunie w jego kierunku z otwartymi d�o�mi w ge�cie ofiarowania, z cia�em poruszaj�cym si� pod mi�kk� sukni�, z b�yszcz�cymi, p�otwartymi ustami, Aldo zrozumia� w mgnieniu oka, �e jest w wielkim niebezpiecze�stwie. W ostatniej chwili umkn�� na bok, tu� przed atakiem, i stan�� przed kominkiem, odwr�cony do Anielki plecami. Zamierza� zapali� papierosa i odzyska� samokontrol�.

- Przecie� powiedzia�em, �e musia�em by� szalony -rzeki nieco zmieszany. -

Nie ma mowy o ma��e�stwie! Czy ju� pani zapomnia�a, �e znowu mam wyjecha�?

- Ale� to wspaniale si� sk�ada! Niech mnie pan zabierze ze sob�! To mo�e by� bardzo przyjemne pod ka�dym wzgl�dem.

Morosini pomy�la�, �e nigdy si� jej nie pozb�dzie i nale�y jak najszybciej znale�� jakie� rozwi�zanie. Jego ton sta� si� bardzo osch�y.

- Nigdy nie ��cz� interes�w z przyjemno�ci�!

- M�g� pan powiedzie�: z mi�o�ci�! - �achn�a si� Anielka.

- Kiedy wkrada si� zw�tpienie, nie mo�e by� o niej mowy. A jednak ma pani racj�, twierdz�c, �e pani nie opuszcz�. Przyjecha�a tu pani, by znale�� schronienie, nieprawda�?

- Nie, �eby pana odnale��! Aldo machn�� r�k�.

- Nie mieszajmy wszystkiego! Mam pomys�, w jaki spos�b zapewni� pani bezpieczne schronienie. Ale na pewno nie u mnie!

- Dlaczego?

- Dlatego, �e gdyby kto� przenikliwy wpad� na pani �lad, z pewno�ci� wyl�dowa�by w moim domu! A poniewa� nie ma r�wnie� mowy o jednym z tych luksusowych hoteli, do kt�rych jest pani przyzwyczajona, musz� znale�� dla pani jakie� inne lokum przed wyjazdem. Chyba �e zdecyduje si� pani na opuszczenie Wenecji i wyjazd do Francji lub Szwajcarii, zgodnie z wcze�niejszymi planami.

- Nigdy nie mia�am takiego zamiaru! Zawsze chcia�am przyjecha� tutaj, a skoro tu jestem, to tu zostan� - jak powiedzia�a pewna, nie wiem ju� sama kt�ra, s�ynna osoba.

Anielka znowu zbli�a�a si� do ksi�cia, lecz tym razem jej zamiary wydawa�y si� bardziej stonowane, a i on si� nie poruszy�, aby nie zamienia� tego spotkania w wy�cigi. Zreszt� Anielka tylko poda�a mu d�o�, kt�rej nie m�g� odtr�ci�.

- Voila - powiedzia�a z pi�knym u�miechem - wyzywam pana na pojedynek najs�odszy pod s�o�cem; od tej chwili jedynym moim celem b�dzie zdoby� pana na nowo, poniewa�, jak wida�, nasze wi�zi uleg�y rozlu�nieniu. Prosz� mnie umie�ci�, gdzie si� panu podoba, pod warunkiem �e w tym mie�cie. Jeszcze pan wspomni moje s�owa: pewnego dnia to pan przywiezie mnie do swego pa�acu i b�dziemy w nim �yli d�ugo i szcz�liwie.

Pomy�lawszy, �e rozs�dniej b�dzie zadowoli� si� po�owicznym zwyci�stwem, Aldo z�o�y� lekki poca�unek na wyci�gni�tej d�oni i u�miechn�� si�, ale w jego u�miechu kry�o si� wyzwanie.

- Zobaczymy. Zajm� si� pani lokum, miss Campbell! Zanim to nast�pi, prosz� si� czu� jak u siebie w domu i mam nadzieje, �e uczyni mi pani zaszczyt zjedzenia obiadu ze mn� i moim przyjacielem Hieronimem.

- Z przyjemno�ci�! Czy to znaczy, �e mog� porusza� si� swobodnie po pa�acu? - spyta�a, obr�ciwszy si� z gracj� na wysokich obcasach, pozwalaj�c zawirowa� fa�dom sukienki, co ods�oni�o jeszcze bardziej jej zgrabne nogi.

- Oczywi�cie! Z wyj�tkiem pokoi... i kuchni! Je�li pani chce, Hieronim oprowadzi pani� po antykwariacie.

- Och, niech si� pan nie obawia - odpar�a Anielka uszczypliwie - nie zamierzam wtyka� nosa w rondle tej grubej kobiety, kt�rej si� wydaje B�g wie co, a jest tylko zwyk�� kuchark�!

- I tu si� pani myli, moja droga! Cecina jest kim� wi�cej ni� prost� kuchark�. By�a tu, zanim si� urodzi�em, a moja matka bardzo j� kocha�a. I ja r�wnie� - doda� powa�nie. -Jest w pewnym sensie dobrym duchem tego domu. Prosz� o tym nie zapomina�!

- Rozumiem... Je�li pewnego dnia mam zosta� ksi�n� Morosini, musz� najpierw oswoi� smoka - westchn�a Anielka.

- Niech si� pani nie �udzi: ten smok nie da si� oswoi�! Do zobaczenia!

Zostawiwszy Anielk� sam� w�r�d wysokich rega��w biblioteki, �eby wybra�a sobie ksi��k� do czytania, Aldo uda� si� na poszukiwanie Ceciny. Nie musia� d�ugo szuka�, gdy� ukaza�a si� nagle jak za dotkni�ciem czarodziejskiej r�d�ki, gdy tylko znalaz� si� w portego, d�ugiej galerii muzealnej, typowej dla wi�kszo�ci weneckich pa�ac�w. Cecina z podejrzan� zapalczywo�ci� odkurza�a miote�k� p�kat� butelk� z karawel� w �rodku, stoj�c� na jednej z konsoli. Aldo nie dal si� jednak nabra� na jej pozornie oboj�tny wyraz twarzy.

- To bardzo nie�adnie pods�uchiwa� pod drzwiami! -powiedzia�. - Powinna� si� z tego wyspowiada�.

- Zabawne! Jakby� nie wiedzia�, �e te drzwi s� za grube, by mo�na by�o przez nie cokolwiek us�ysze�! - �achn�a si� Cecina.

- Z pewno�ci�... kiedy s� zamkni�te! Ale te nie by�y.

- Dobrze, zostawmy to! - przerwa�a Cecina. - I co zamierzasz z ni� zrobi�?

- Ulokuj� j� u Anny Marii. Nikt jej tam nie b�dzie szuka� i b�dzie mia�a spok�j. - To ona potrzebuje... spokoju? S�dz�c po jej wygl�dzie, nigdy bym nie zgad�a!

- Bardziej, ni� mo�esz przypuszczasz. Je�li chcesz wiedzie�, grozi jej wielkie niebezpiecze�stwo. To jedna z przyczyn, dla kt�rych nie mog� jej u nas zatrzyma�. Nie zamierzam nara�a� ani domu, ani jego mieszka�c�w.

Odwr�ci� si� z zamiarem zej�cia do biura i zatelefonowania, ale si� zatrzyma�.

- Ach! By�bym zapomnia�. Kt�ry z domownik�w zna jej nazwisko?

- Zachariasz oczywi�cie, poniewa� to on j� przyj��, a tak�e nasz przyjaciel, pan Hieronim Buteau, ale nie m�ody Pisani, gdy� by� nieobecny.

- A pokoj�wki?

- Och nie! One prawie jej nie widzia�y! Co do mnie, to ja nigdy nie potrafi�am zapami�ta� zagranicznych nazwisk. Wiem tylko, �e to lady... jaka� tam!

- Od dzisiaj nie ma lady jakiej� tam! Od dzisiaj jest miss Ann Campbell. Zawiadomi� Zachariasza i Hieronima.

Pierwsz� my�l� Aida by�o zatelefonowa� do przyjaci�ki, Anny Marii, aby zarezerwowa� mieszkanie dla Anielki, ale po chwili zastanowienia postanowi� osobi�cie si� do niej uda�. Zna� z do�wiadczenia panienki z centrali telefonicznej w Wenecji: nieustannie trawione przez niezaspokojon� ciekawo�� roznosi�y wiadomo�ci po mie�cie, kiedy tylko te by�y wystarczaj�co pikantne. To nie wydawa�o si� w tej sytuacji wskazane.

Anna Maria Moretti mieszka�a w uroczym r�owym domu z �adnym ogrodem, kt�ry dochodzi� a� do Canale Grand�. Po wojnie, na kt�rej zgin�� jej m��, lekarz, przekszta�ci�a to miejsce w rodzinny pensjonat, w kt�rym przyjmowa�a tylko osoby polecone, chc�c za wszelk� cen� zachowa� spok�j. Wdowa po Giorgio Morettim zrobi�a to z powod�w finansowych, lecz nie zamierza�a przyjmowa� w rodzinnej siedzibie ludzi ha�a�liwych i �le wychowanych. Oczekiwa�a, �e jej go�cie b�d� si� u niej zachowywa� tak, jakby zaproszono ich do jednego z okolicznych, wytwornych pa�ac�w.

Powita�a Aida gor�co, jak si� przyjmuje przyjaciela z dzieci�stwa. By�a bowiem siostr� aptekarza, Franca Guardiniego, z kt�rym Morosini sp�dzi� dzieci�stwo i m�odo�� a� do osi�gni�cia wieku dojrza�ego, i przez ca�y ten czas nic nie zak��ci�o ich przyja�ni. Anna Maria, m�odsza od brata, maj�c trzydzie�ci pi�� lat, z burz� jasnych w�os�w, nale�a�a do tych kobiet, na kt�rych widok powiadano: �Jaka pi�kna!". Rysy jej twarzy i kszta�t cia�a przywodzi�y na my�l greckie pos�gi; jednak nadawa�y jej przez to aur� pewnego ch�odu. Mo�e to dlatego Aldo nigdy si� do niej nie zaleca�. Jego uczucia wobec Anny Marii by�y zawsze braterskie. Tym lepiej, gdy� Anna Maria by�a kobiet� jednej mi�o�ci. Wraz z utrat� m�a sko�czy�o si� jej �ycie uczuciowe.

- Mo�e wypijemy szklaneczk� w ogrodzie? Taki przyjemny poranek! - rzek�a.

Jesie� tego roku by�a wyj�tkowo pi�kna, a ma�y ogr�dek nad wod� obfitowa� w kwiaty i dzikie wino w kolorze g��bokiej purpury, kt�re pn�c si� po �cianach domu i s�siedniego pa�acu, tworzy�o i�cie kr�lewsk� opraw� budynk�w.

Lecz Aldo nie przyj�� zaproszenia.

- Ch�tnie wypij� kieliszek mro�onego cinzano, ale w twoim biurze. Mam do ciebie pewn� spraw�.

- Jak sobie �yczysz.

Ksi��� szybko poinformowa� j� o zaistnia�ej sytuacji, lecz Anna Maria, nie przej�wszy si� zbytnio niebezpiecze�stwem, kt�re grozi�o jej przysz�ej podopiecznej, zacz�a si� nagle �mia�.

- Jestem pewna, �e w tym, co ci opowiedzia�a, jest wiele przesady! Przecie� znasz kobiety. Ta wbi�a sobie do g�owy, �e musi zosta� ksi�n� Morosini. A poniewa� nie jeste� ani biedny, ani odpychaj�cy, wcale si� jej nie dziwi�. Mo�e uda si� jej doprowadzi� plan do ko�ca?

- Na pewno nie! To prawda, �e kiedy� chcia�em si� z ni� o�eni�, ale te czasy dawno min�y i by�bym zdziwiony, gdyby powr�ci�y. A jednak nie bagatelizuj problem�w zwi�zanych z Anielk�. O wszystkim ci opowiedzia�em, bo jeste� przyjaci�k�. Ale te�, by� mog�a odm�wi�, poznawszy szczeg�y.

- Chcesz, �ebym odm�wi�a?

- Nie, oczywi�cie, �e nie. Mam nadziej�, �e si� zgodzisz, ale we� pod uwag�, �e czasy si� zmieni�y i obcokrajowcy przebywaj�cy we W�oszech d�u�szy czas s� inwigilowani przez ludzi Mussoliniego, a za nic nie chcia�bym, �eby� przeze mnie wpad�a w tarapaty.

- Nie ma obawy. Po pierwsze, mam powa�anie w�r�d w�adz, a po drugie szef miejscowego fascio* je mi z r�ki. Poza tym twoja znajoma ma paszport ameryka�ski. A musisz wiedzie�, �e Czarne Koszule kochaj� Amerykan�w i ich dolary. Je�li miss Campbell dobrze zagra swoj� rol�, nie powinni�my mie� �adnych k�opot�w. Mo�esz j� przyprowadzi�.

* Fascio (wl.) - okre�lenie dot. radykalnych grup politycznych (przyp. red.).

- Przyprowadz� j� po po�udniu. Jeste� kochana!

Po powrocie do pa�acu Aldo uda� si� na poszukiwanie Anielki, chc�c j� powiadomi� o podj�tych krokach, lecz nigdzie nie m�g� jej znale��. Nie podejrzewa�, �e mo�e by� w sklepie... A jednak tam by�a, lecz nie sama. Towarzyszy� jej Angelo Pisani, najwyra�niej oczarowany m�od� dam�. M�odzieniec oprowadza� j� z nabo�n� czci� przez dwie wielkie sale, kt�re w czasach �wietno�ci Wenecji s�u�y�y za sk�ad towarowy. Lecz obecnie, zamiast rzadkich korzeni, zwoj�w jedwabiu, dywan�w i innych towar�w, zgromadzono tu wiekowe dzie�a stworzone przez artyst�w i rzemie�lnik�w Europy.

Kiedy Aldo do��czy� do dwojga m�odych ludzi, Anielka trzyma�a w d�oni wielki, kryszta�owy puchar grawerowany z�otem, kt�rym si� bawi�a, obracaj�c go w blasku promieni s�onecznych, podczas gdy Angelo, zar�owiony na twarzy z emocji, opowiada� jej dr��cym g�osem o historii tego pi�knego przedmiotu. Po wej�ciu pracodawcy m�odzieniec poczerwienia� jak burak, jak gdyby ksi��� z�apa� go na gor�cym uczynku.

- Mia�em przy... przy... przyjemno�� zosta� przedstawiony... miss Campbell przez pana Hieronima Buteau -wybe�kota� - i w�a�nie pokazuj� jej nasze skarby.

- Niech pan si� otrz��nie, m�j drogi! - odpar� Aldo z mi�ym u�miechem. - Dobrze pan uczyni�, zajmuj�c si� naszym go�ciem.

- Ale� to istna jaskinia Ali Baby, drogi ksi���! - rzuci�a m�oda kobieta z zachwytem, odstawiaj�c puchar na miejsce. - Brakuje tylko klejnot�w i drogich kamieni. Gdzie� je pan chowa?

- W tajemnym miejscu. Kiedy mam jakie� do sprzedania, oczywi�cie. Lecz w tej chwili nie mam �adnego.

- Ale... przecie� jest pan uznanym kolekcjonerem?... A zatem, gdzie jest pa�ska kolekcja? Nie poka�e mi jej pan?

Ton i u�miech Anielki by�y r�wnie prowokuj�ce i ksi�ciu nie spodoba�o si� to nag�e zainteresowanie czym�, co traktowa� - podobnie jak inni antykwariusze - jak sw� najskrytsza tajemnic�. To mu przypomnia�o, �e czaruj�ca os�bka, kt�r� ongi� prawie uwielbia�, by�a c�rk� hrabiego Solma�skiego, cz�owieka, kt�rego podejrzewa� o zlecenie zamordowania matki. Ksi�na Izabela straci�a �ycie za spraw� gwia�dzistego szafiru zwanego B��kitn� Gwiazd�, kt�ry przed wiekami sta� si� klejnotem rodzinnym.

- Ludzie opowiadaj�, co im �lina na j�zyk przyniesie - westchn�� ci�ko. - Zbli�a si� pora posi�ku, a Cecina nie toleruje sp�nialskich przy stole.

- A zatem nie pozw�lmy jej czeka�! Poka�e mi pan to wszystko po po�udniu - odpar�a weso�o Anielka.

- Ubolewam, lecz niestety, nie b�dziemy mieli na to czasu. Udajemy si� do Casa Moretti, gdzie przygotowano dla pani ma�y apartament. Potem wyje�d�am w kolejn� podr�, tak jak ju� wspomina�em, miss Campbell!

- Jak to? Ju�?... Przecie� dopiero pan przyjecha�!

- W rzeczy samej... ale jest czwartek, a Orient Express do Pary�a wyje�d�a z Wenecji kwadrans po pi�tej...

- Ach tak... a wi�c jedzie pan do Pary�a...

- B�d� tam tylko przejazdem. Sprawa, kt�r� zostawi�em w zawieszeniu, wzywa mnie gdzie indziej.

M�oda kobieta by�a najwyra�niej zawiedziona. Zauwa�y� to m�ody Pisani. Ochoczo po�pieszy� na pomoc zrozpaczonej pi�kno�ci.

- Je�li podczas nieobecno�ci ksi�cia boi si� pani nudy, miss Campbell, jestem do pani dyspozycji... przynajmniej w wolnym czasie - poprawi� si�, rzucaj�c niespokojne spojrzenie w kierunku pracodawcy. - Z najwi�ksz� przyjemno�ci� poka�� pani Wenecj�! Znam j� lepiej ni� niejeden przewodnik!

Anielka wyci�gn�a do niego d�o� z radosnym u�miechem, na co Pisani ponownie poczerwienia� jak piwonia.

- Jaki pan mi�y! Wezw� pana, prosz� by� pewnym! Morosini ubolewa�, �e m�ody Pisani nie zosta� z powodu obowi�zk�w dwa lub trzy dni d�u�ej poza tym miejscem.

A� nadto rzuca�o si� w oczy, �e ten nieopierzony m�okos zadurzy� si� w miss Campbell, a to nie u�atwia�o zadania. W niezadowoleniu Morosiniego nie by�o cienia zazdro�ci. Pomy�la� tylko, �e nieszcz�sny ch�opiec zapl�tawszy si� w beznadziejne uczucie, skazany by� na cierpienie, a bardzo lubi� Angela.

Hieronim Buteau, kt�ry s�ysza� sam koniec rozmowy w sklepie, myj�c r�ce przed udaniem si� do sto�u, spyta�:

- My�la�em, �e wracasz do Wiednia?

- Nie zamierza�em jecha� do Wiednia, lecz do Salzburga, ale mam wa�ny pow�d, by zahaczy� o Pary�: chcia�bym sprawdzi�, czy s� tam jakie� wiadomo�ci o Adalbercie, kt�rego milczenie zaczyna mnie niepokoi�. To nie b�dzie wielkie nad�o�enie drogi, poniewa� wsi�d� tam do Suisse-Arlberg-Vienne Expressu*, kt�ry zawiezie mnie do miasta Mozarta najwygodniej w �wiecie! Wola�bym jednak, �eby�my o tym nie wspominali przy stole.

Po obiedzie wydanym napr�dce przez Cecine, kt�rej pilno by�o zobaczy�, jak intruz wynosi si� z pa�acu, Aldo zaprowadzi� Anielk� do Anny Marii. Tam lady Campbell oznajmi�a, �e jest zachwycona zar�wno miejscem, jak i przyj�ciem.

Nast�pnie ksi��� wr�ci�, by za�atwi� jeszcze dwie czy trzy sprawy ze wsp�pracownikami. Zian zawi�z� go na dworzec, gdzie Aldo przyby� oko�o kwadransa przed odjazdem poci�gu, co pozwoli�o mu kupi� kilka gazet na drog�.

Z prawdziw� ulg� zaj�� jednoosobowy przedzia�. Cieszy�o go, �e zdo�a� w ci�gu jednego dnia za�atwi� tak delikatn� spraw�. Wiedzia�, �e by�o to tylko tymczasowe rozwi�zanie, lecz ho�duj�c zasadzie, �e dosy� ma dzie� swojej biedy**, by� zadowolony, mog�c odsun�� od siebie to zmartwienie i po�wi�ci� si� poszukiwaniom damy ukrytej za czarnymi koronkami.

* Poci�g ten stanie si� kilka lat p�niej Arlberg Orient Expressem (przyp. red.).

* * Nowy Testament, Mt 6,34 (przyp. t�um.).

Kiedy otworzy� jedn� z zagranicznych gazet, rzuci� mu si� w oczy pewien tytu�: Kradzie� w Tower: Klejnoty Korony w niebezpiecze�stwie. Wielkie poruszenie w ca�ej Anglii.

Ku og�lnemu zdumieniu skradziono tylko jeden klejnot, i to z tak� �atwo�ci�, �e dziennikarz zastanawia� si�, czy mo�na obdarza� zaufaniem �rodki ochrony zapewnione Skarbowi Wielkiej Brytanii. To prawda, �e bior�c pod uwag� reklam� rozp�tan� ostatnio wok� R�y Yorku, konserwatorzy Tower uznali, �e lepiej b�dzie umie�ci� j� w oddzielnej, nawet gorzej strze�onej gablocie. Ale kto m�g� przypuszcza�, �e kto� ukradnie ten stary diament, mniej interesuj�cy ni� inne jemu podobne, kiedy najwi�ksze i najs�ynniejsze na �wiecie znajdowa�y si� na wyci�gni�cie r�ki? Redaktor wysnu� z tego wniosek, �e operacja by�a zapewne dzie�em jednego z licznych kolekcjoner�w zawiedzionych faktem, �e rz�d odzyska� ten historyczny diament. Naturalnie komisarz Warren znowu zaj�� si� spraw�, przez kt�r� nie przespa� ju� wielu nocy.

Lektura artyku�u sk�oni�a Morosiniego do pos�ania ciep�ej my�li Warrenowi, zwanemu przez ksi�cia Pterodaktylem.

Kto m�g�by podj�� ryzyko - a by�o nie do przecenienia - zagarni�cia przekl�tego kamienia lub raczej... jego wiernej kopii? Lady Mary od dawna spoczywa�a w szkockiej krypcie rodu Killrenan�w, a jej m�� wi�d� spokojne dni pod �cis�ym nadzorem w klinice psychiatrycznej. Zosta� jeszcze hrabia Solma�ski, ojciec Anielki, zaciek�y wr�g Szymona Aronowa, gotowy na wszystko, aby zagarn�� pektora�. My�la� przecie�, �e ma ju� szafir stanowi�cy jego cz��... Tak, ta zuchwa�a kradzie� mog�a by� jego dzie�em... Anielka wspomnia�a, �e cz�sto wyje�d�a� �w interesach".

Albo zrobi! to jaki� kolekcjoner nieznaj�cy sprawy, lecz dysponuj�cy �rodkami na wynaj�cie sprytnego z�odzieja i wsp�lnik�w. W ka�dym razie, skoro teraz prawdziwy diament wr�ci� na swoje miejsce, Morosiniego przesta�o interesowa�, co mog�o si� sta� z jego kopi�. A poniewa� z korytarza dobieg� d�wi�k dzwonka wzywaj�cego na posi�ek, ksi��� z�o�y� gazet�, wsun�� j� pod pach� i uda� si� do wagonu restauracyjnego.

Trzy dni p�niej Aldo wysiad� z poci�gu na dworcu w Salzburgu. By� w ponurym nastroju. Nie lubi� traci� czasu, tymczasem post�j w Pary�u nic nie da� poza d�ugimi godzinami samotnej zadumy. W dalszym ci�gu nie wiedzia�, co si� sta�o z jego przyjacielem Adalbertem.

W mieszkaniu przy ulicy Jouffroy, strze�onym przez egipskie b�stwa, zasta� tylko Teobalda, wiernego s�ug� archeologa, zawsze skrytego, kt�ry i tym razem by� zamkni�ty niczym teba�ski sarkofag. Pomimo rado�ci na widok ksi�cia na jego pytania odpowiada� �tak*' lub �nie'", nie wdaj�c si� w szczeg�y. Tak, pan wr�ci� z Egiptu, gdzie przed�u�y� sw�j pobyt. Nie, nie ma go w Pary�u, ale nie wiadomo, gdzie mo�e si� teraz znajdowa�...

Jednak Morosini. wzi�wszy Teobalda w krzy�owy ogie� pyta�, dowiedzia� si�. �e przyjaciel nie wr�ci� prosto z Kairu. Uda�o mu si� te� wydoby� ze s�u��cego pewien drobny szczeg�: pan podr�owa� z pewn� dam�, lecz co do celu podr�y Teobald, b�d�c na skraju za�amania nerwowego, zaklina� si� na wszystkie �wi�to�ci, �e nic mu o tym nie wiadomo, i przes�uchanie na tym si� sko�czy�o.

Co do auta. Vidal-Pellicorne po�yczy� je przyjacielowi. Chc�c nic chc�c. Morosini musia� zadowoli� si� zbyt niekompletnymi informacjami, by mog�y zaspokoi� jego ciekawo��.

Na peronie dostrzeg� pewnego pasa�era, kt�ry wczoraj wieczorem spo�ywa� kolacj� naprzeciw niego w wagonie restauracyjnym. By� to m�czyzna oko�o pi��dziesi�tki, szczup�y i elegancki, niezwykle uprzejmy i zadziwiaj�co skromny jak na stawnego cz�owieka: ni mniej, ni wi�cej Aldo patrzy� na samego Franciszka Lehara, kt�ry po pobycie w Brukseli i Parvzu udawa� si� na odpoczynek do swojej willi w Bad Ischl.

Dowiedziawszy si�, �e towarzysz podr�y jedzie r�wnie� do s�ynnego uzdrowiska, autor �Weso�ej wd�wki" zaproponowa� mu miejsce w samochodzie, kt�ry po niego przys�ano.

- Mamy przed sob� sze��dziesi�t kilometr�w, a wsp�lna podr� b�dzie milsza ni� przesiadka...

- Przyj��bym pa�sk� propozycj�, mistrzu, z najwi�ksz� przyjemno�ci�, gdybym nie zamierza� zatrzyma� si� w Salzburgu.

- W takim razie, niech mnie pan odwiedzi. Mam wielki sentyment do starych przedmiot�w, a pan potrafi o nich opowiada� jak nikt inny! Och, by�bym zapomnia�, prosz� nie wynajmowa� pokoju w hotelu Grand, kt�ry zamykaj� z ko�cem wrze�nia. Znacznie wygodniej b�dzie panu w hotelu Elisabeth le��cym nad brzegiem Traunu, prawie naprzeciwko mnie. To miejsce o wieloletniej tradycji, gdzie dba si� o to, by przyjmowa� wy��cznie najlepszych go�ci. Pami�ta czasy, kiedy do Ischl zje�d�a� dw�r! A tutaj, niech pan wybierze �sterreichisches Hof. R�wnie� le�y nad rzek�, co jest wielce przyjemne.

Morosini grzecznie podzi�kowa�, nie wspominaj�c, �e nie zamierza sp�dzi� kilku godzin w rodzinnym mie�cie Mozarta po to, by uda� si� na koncert, lecz by wynaj�� auto bez szofera, aby mie� pe�n� swobod�. Poza tym ten au-strow�gierski kompozytor by� czaruj�cy jak jego muzyka, lecz i gadatliwy. A zatem nale�a�o si� go wystrzega�.

Po wej�ciu do starego pa�acu zwanego pompatycznie Austriackim Dworem, gdzie nic si� nie zmieni�o od daty jego powstania, Morosini pomy�la�, �e nie przez przypadek stanowi replik� Hofburgu, tak bardzo uroczysta panowa�a tam atmosfera i �ciszony by� ton rozm�w. Hol wype�niono ci�kimi meblami w stylu biedermeier.

Do tego odpowiednio dobrano personel: portier, kt�ry go wpu�ci�, mia� prezencj� premiera, lokaj - powa�n� min� szambelana, a baga�owy - surowy wygl�d dostojnika ko�cielnego. Zaprowadzili go do pokoju na pierwszym pi�trze, kt�rego okna wychodzi�y na rw�cy bieg rzeki Salzach. Dalej wida� by�o twierdz� Hohensalzburg i star� fortec� ksi���t biskup�w. Mo�na tam by�o dosta� si� tylko kolejk� lub polnymi drogami. Miasto Mozarta roztacza�o barokowe pi�kno: kopu�y, dzwony i czaruj�ce wzg�rza, tworz�ce urocze t�o obleczone za spraw� jesieni z�otem, miedzi� i purpur�.

Morosini, kt�ry jeszcze nigdy nie by� w Salzburgu, z przyjemno�ci� podziwia� widok z balkonu, gdy wtem chwil� b�ogiej zadumy przerwa�y wystrza�y sportowego silnika, a jego uwag� zwr�ci� ma�y roadster* w �ywym, czerwonym kolorze z siedzeniami z czarnej sk�ry, kt�ry wyjecha� zza rogu i zatrzyma� si� przed hotelem. By� to amilcar z kierowc� odzianym w kombinezon z czarnej sk�ry i w du�e okulary, w kt�rym Aldo rozpozna�, ni mniej ni wi�cej, swego przyjaciela bezskutecznie poszukiwanego od d�u�szego czasu.

* Roadster - typ nadwozia dwumiejscowego samochodu osobowego, przewa�nie pozbawionego dachu (przyp. red.).

Nie zwlekaj�c, zbieg� po cztery schody do holu.

Na widok Morosiniego oczy Adalberta Vidal-Pellicorne'a rozszerzy�y si� ze zdziwienia.

- Ty tutaj?... A co ci� tu sprowadza?

- M�g�bym r�wnie� tobie zada� to pytanie. A nawet pytania, gdy� mam ich wiele!

- B�dziemy mieli na to do�� czasu. Jak�em kontent, widz�c ci� tutaj.

By� to okrzyk z serca i wkr�tce u�ciskom nie by�o ko�ca.

- Nie zgadniesz, co si� ze mn� dzia�o, od kiedy si� rozstali�my - westchn�� Adalbert, podaj�c paszport recepcjoni�cie, po czym okr�ci� si� wok� w�asnej osi, by uda� si� za lokajem. - Nigdy nie zgadniesz, sk�d przybywam!

- Spr�buj�... Wed�ug mnie przybywasz z Wiednia, ale jeszcze niedawno gni�e� na wilgotnej s�omie w egipskim wi�zieniu - wyrecytowa� Morosini, nie mog�c ukry� u�miechu satysfakcji na widok os�upia�ej miny przyjaciela.

- A sk�d ty, u licha, wiesz o tym wszystkim?

- Wiede� to owoc mojej osobistej dedukcji, ale o twojej egipskiej przygodzie dowiedzia�em si� od Szymona Aronowa.

- Widzia�e� si� z nim?

- W zesz�ym tygodniu, w�a�nie w Wiedniu. Razem podziwiali�my niezwykle pi�kne przedstawienie. M�g�by� zada� sobie nieco trudu i napisa� do mnie cho� par� s��w! To nie jest zabronione w�r�d przyjaci�!

- Tak, wiem, ale... s� rzeczy, kt�re lepiej wyja�ni� osobi�cie. Poza tym wiesz przecie�, �e nie znosz� pisa�.

- Uwa�a�em ci� za literata na r�wni z archeologiem... �e nie wspomn� o innych twoich rozlicznych umiej�tno�ciach.

- Napisa� ksi��k� lub artyku� dla takiej czy innej akademii, owszem, to le�y w mojej naturze, ale sztuka epistolarna nie jest m� mocn� stron�!

Lokaj w�a�nie otworzy� przed nimi drzwi pokoju s�siaduj�cego z pokojem Aida. Adalbert uj�� go za rami�.

- Opowiesz mi o tym wszystkim, a ja tymczasem wezm� prysznic i przebior� si�.

- Nie ma mowy! Ja r�wnie� musz� wzi�� prysznic. W�a�nie przyjecha�em i jeszcze musz� wynaj�� auto przed kolacj�. Porozmawiamy przy stole.

- Chwileczk�! Na co ci auto? Przecie� moje jest na dole!

- Wiem, widzia�em, ale poniewa� nic nie wiem o twoich planach, pozw�l, �e ja zajm� si� swoimi - odpar� Morosini.

- Nie mam �adnych plan�w opr�cz tego, �e zamierzam wr�ci� do Pary�a. Je�li potrzebujesz mnie i mojego auta, jeste�my do twojej dyspozycji. A propos, po co przyjecha�e� do Salzburga?... i co robi�e� w operze z Szymonem? - doda� VidalPellicorne. - Czy przypadkowo... nie chodzi o jak��...

Zawaha� si�, podczas gdy lokaj przej�ty swoj� rol� oddala� si� uroczystym i powolnym krokiem. Aldo szeroko si� u�miechn��.

- Za�� si�, a wygrasz! - odpar� rado�nie. - Ale czy chcesz, czy nie, zaczekasz do kolacji!

- Czy to �adnie wystawia� moj� ciekawo�� na takie katusze?

- A to ci dobre! Pos�uchaj mnie, niegodziwy cz�owieku! Od tygodnia zachodz� w g�ow�, co si� z tob� sta�o, a z twojego bezcennego Teobalda nie mog�em nic wyci�gn��. Mo�esz by� z niego dumny! Jest bardziej dyskretny ni� ksi�dz w konfesjonale!

- By�e� u mnie?

- Co za niezwyk�a dedukcja! Wszystko, co uda�o mi si� z niego wydusi�, to �e wyjecha�e� na urlop z pewn� dam�. Tak wi�c, zechcesz, m�j drogi, zaczeka� do kolacji.

Adalbert nie nalega� d�u�ej, lecz, ku zdumieniu przyjaciela, poczerwienia� jak burak i czym pr�dzej znikn�� w swoim pokoju.

*�� *�� *

Dwaj przyjaciele w eleganckich smokingach zaj�li miejsca przy stole w Roten Salon, salzburskim hotelu, w kt�rym wyra�ono uwielbienie do cesarstwa przez nadanie nazwy ��sterreichischer Hof jednej z dw�ch restauracji. Adalbert, kt�ry zwyk� w niej jada�, zaj�� si� studiowaniem karty da�. R�wnocze�nie wzi�� przyjaciela w krzy�owy ogie� pyta�, korzystaj�c z faktu, �e byli jeszcze sami w prawie pustej sali.

- Wybacz, �e nie przestrzegam twoich zasad, lecz to, co mi si� przydarzy�o w ostatnich miesi�cach, nie jest tak pasjonuj�ce, jak nasze sprawy z Szymonem. Opowiedz, b�agam ci�, co robili�cie razem w operze!

Morosini nie odpowiedzia�, tylko zaatakowa� kieliszek Gespritzera*, kt�ry podano im jako aperitif, co jeszcze bardziej podsyci�o ciekawo�� Adalberta.

* Gespritzer - woda gazowana zmieszana z winem, nap�j bardzo popularny w Austrii (przyp. red.).

- No powiedz�e wreszcie, o czym rozmawiali�cie! - naciska�. - Czy natrafi� na �lad opalu lub rubinu?

- Opalu. A nawet zaproponowa� mi obejrzenie go... z daleka, na pewnej damie o wynios�ej postawie i bardzo tajemniczym zachowaniu.

I nie daj�c d�u�ej si� prosi�, ksi��� opowiedzia� o wieczorze w operze, a dbaj�c perwersyjnie o budowanie napi�cia, zawiesi� g�os, opowiadaj�c o chwili, w kt�rej obaj z Aronowem spostrzegli, �e dama w czarnych koronkach znikn�a.

- Znikn�a! - j�kn�� Adalbert - To znaczy, �e pozwolili�cie jej znikn��!

- Nie ca�kiem... albo nie jeszcze! Wyobra� sobie, �e za spraw� przypadku widzia�em j� ju� wcze�niej w krypcie Kapucyn�w.

- A co ty tam robi�e�?

- Zwiedza�em! Za ka�dym razem b�d�c w Wiedniu, udaj� si� tam, �eby z�o�y� bukiecik fio�k�w na grobowcu ma�ego Napoleona. W takich chwilach g�r� we mnie bierze domieszka krwi francuskiej.

Nast�pi� dramatyczny opis dziwnego spotkania, ale tym razem Morosini sko�czy� na szalonej pogoni ulicami Wiednia za zamkni�t� karet�.

- I dok�d tak bieg�e�? - niedowierzaj�co spyta� Adalbert, tak zaintrygowany opowie�ci�, �e a� zapomnia� o kawa�ku w�gorza na widelcu, kt�ry znieruchomia� w po�owie drogi mi�dzy talerzem a jego ustami.

- A� do pewnego domu, kt�ry �atwo rozpozna�em, poniewa� kiedy� ju� tam by�em. A kiedy Aronow powiedzia� mi, do kogo nale�y lo�a, w kt�rej siedzia�a nieznajoma, bez trudu skojarzy�em fakty. Ale ty r�wnie� znasz ten pal�c.

- Powiedz, jak si� nazywa...

Kawa�ek w�gorza znikn�� w ustach archeologa, ale niemal wypad� z powrotem, kiedy Morosini rzuci� z u�miechem:

- Adlerstein! Przy Himmelpfortgasse... Masz, wypij troch�, bo jeszcze si� ud�awisz - doda�, podaj�c szklank� wody przyjacielowi, kt�ry pozielenia�, walcz�c z upartym kawa�kiem ryby.

- Nie przypuszcza�em, �e to zrobi na tobie takie wra�enie!

Adalbert odsun�� szklank� z wod� i wychyli� kieliszek wina.

- To nie przez ciebie!... To ta ryba... ma takie straszne o�ci! A co do wspomnianego pa�acu, nigdy tam nie by�em... nie znam go.

- W takim razie, sk�d si� tam wzi�o twoje auto, kt�re s�u��cy my� na dziedzi�cu?

Je�li Morosini spodziewa� si� okrzyk�w oburzenia lub protestu, to m�g� by� wielce zawiedziony. Adalbert spojrza� oboj�tnie w jego stron� i pocieraj�c z zak�opotaniem czubek nosa, uparcie milcza�. Aldo podj�� wi�c atak z powrotem.

- Tylko tyle masz mi do powiedzenia? Je�li twoje auto by�o tam zaparkowane, to gdzie, u diaska, ty si� podziewa�e�?

- Po�yczy�em je...

- Po�yczy�e�?... A komu, je�li wolno spyta�?

- Im d�u�ej si� nad tym zastanawiam, tym bardziej dochodz� do przekonania, �e lepiej b�dzie, je�li opowiem o mych przygodach. Wtedy wszystko zrozumiesz.

- S�ucham.

- Wiesz, �e w Egipcie o ma�y w�os nie sta�em si� ofiar� pomy�ki s�dowej?

- Oskar�ono ci� o kradzie� pos��ku, kt�ry na szcz�cie si� odnalaz�?

- Nie na szcz�cie... raczej przez czysty przypadek, w zakamarku grobowca, do kt�rego musia� chyba wr�ci� sam. Prawdziwy z�odziej - a mam pewne podejrzenia, kim jest - musia� go tam podrzuci�, przestraszywszy si� tajemniczej �mierci lorda Carnarvona...

- Tak, s�ysza�em o tym. M�wi si� jednak, �e lord zmar� od ugryzienia komara.

- Kt�re wywo�a�o �miertelne zaka�enie, lecz wielu ludzi widzi w tej �mierci rodzaj przekle�stwa dotykaj�cego tych, co nie przej�li si� napisem odkrytym u wej�cia do grobowca: ��mier� dotknie swymi skrzyd�ami tego, kto zak��ci spok�j faraona". Potem by�y jeszcze dwa niewyt�umaczalne zej�cia �miertelne, zatem powtarzam, m�j podejrzany musia� nie�le si� wystraszy�.

- A ty wierzysz w to przekle�stwo?

- Nie. Nieszcz�sny Carnarvon zmar� 5 kwietnia, kiedy sala zawieraj�ca sarkofag nie zosta�a jeszcze nawet otwarta. Ale to mnie ocali�o przed wi�zieniem. Szczerze m�wi�c, ch�tnie bym si� zaopiekowa� tym pos��kiem i nigdy bym go nie odda�... Wierz mi, wart by� nara�enia si� na przekle�stwo - westchn�� egiptolog �ami�cym si� g�osem. - Zachwycaj�ca ma�a, naga niewolnica ze szczerego z�ota trzymaj�ca kwiat lotosu. Idealne przedstawienie kobiecej urody! I kiedy pomy�l�, �e ten nieszcz�nik przetrzymywa� j� ca�ymi tygodniami...

- Przesta�! - przerwa� Aldo. - Je�li zag��bisz si� w tej historii, to niepr�dko sko�czymy. Wr��my zatem do punktu wyj�cia - twego auta, kt�re w cudowny spos�b znalaz�o si� w Wiedniu. Zacznij opowie�� od chwili twojego uwolnienia...

- Zgoda! Nie musz� ci chyba m�wi�, �e dosta�em przeprosiny od ekspedycji i od angielskich w�adz. Nie m�wi�c ju� o tym, �e chc�c za�agodzi� ca�� spraw�, zwr�cili si� do mnie, bym eskortowa� do Londynu przesy�k� dla British Museum.

- Co za zaszczyt! - zakpi� Morosini. - Podejrzewam, �e wo�a�by� wys�a� cenn� zawarto�� do Luwru?

- Bez dw�ch zda�! Pomy�la�em nawet, czy to nie kolejny podst�p, gdy� lord Carnarvon obieca�, �e przeka�e Egipcjanom ca�o�� znaleziska, ale Carter, kt�ry �yje i ma si� dobrze, chcia�, by jego kraj skorzysta� nieco z jego odkry�, a poniewa� to on jest odkrywc�... Tak wi�c wyruszy�em do Londynu, gdzie zosta�em przyj�ty z wielkimi honorami i mia�em okazj� widzie� si� z naszym przyjacielem, komisarzem Warrenem.

- Biedaczysko! Wiesz, co mu si� przytrafi�o? Nasza R�a Yorku znowu znikn�a!

- To, przyjacielu, najmniejsze z moich zmartwie�. I prosz� ci�, nie zmieniajmy tematu - przerwa� mu Adalbert. -Tak wi�c zosta�em odpowiednio potraktowany, a nawet wr�ci�em do Francji z baga�ami sir Stanleya Baldwina, kt�ry udawa� si� tam z oficjaln� wizyt�. Zosta�em te� zaproszony na wielkie przyj�cie, kt�re wyda� lord Crewe, ambasador Wielkiej Brytanii w Pary�u. Spotka�em tam pewn� czaruj�c�, m�od� os�bk� w potrzebie. Kiedy wyszed�em do ogrodu, �eby wypali� cygaro, by�em �wiadkiem wielce nieprzyjemnej sceny: jaki� osobnik tarmosi� kobiet�, chc�c zmusi� j� do poca�unku.

-1 po�pieszy�e� jej z pomoc�? - z niewinn� min� spyta� Morosini.

- Ty zachowa�by� si� tak samo, lecz ja ruszy�em jej w sukurs z tym wi�kszym zapa�em, �e spostrzeg�em, i� to... Liza Kledermann!

W tej chwili Aldo straci� ochot� do �art�w.

- Liza? A co ona tam robi�a?

- Utrzymuje bliskie kontakty z jedn� z c�rek ambasadora i po przyje�dzie do Pary�a na zakupy zatrzyma�a si� u niej.

Morosini przypomnia� sobie nagle, �e w Londynie Kledermann powiedzia� mu, i� jego c�rka ma wielu przyjaci� we Francji.

- A kim by� napastnik?

- O, nikt taki. Jaki� zwyk�y attache wojskowy przekonany, �e uniform wystarczy, by podbi� kobiece serce. Zreszt� wkr�tce niepostrze�enie opu�ci� przyj�cie.

- A Liza?

- Podzi�kowa�a mi za wybawienie jej z przykrej sytuacji, a potem rozmawiali�my. O wszystkim i o niczym. To by�o bardzo przyjemne - westchn�� Adalbert, kt�ry najwyra�niej by� my�lami daleko st�d.

- A czy teraz dobrze si� czuje?

Adalbert u�miechn�� si� anielsko, nie zauwa�ywszy, �e ton Aida stawa� si� coraz bardziej osch�y.

- Bardzo dobrze... To wspania�a dziewczyna! Spotkali�my si� potem dwa czy trzy razy, na obiedzie, koncercie, na pokazie mody...

- Innymi s�owy, od tej pory si� nie rozstawali�cie? I jakby tego by�o wam ma�o, wyjechali�cie razem na urlop?

Zdecydowanie kwa�ny ton przyjaciela przebi� w ko�cu mi�kki kokon b�ogostanu, w kt�rym Vidal-Pellicorne zamkn�� si� na kilka chwil. Otrz�sn�wszy si�, spojrza� na przyjaciela z min� kogo�, kto obudzi� si� w�a�nie z g��bokiego snu.

- A c� ty insynuujesz? Nawi�zali�my prawdziw� ni� przyja�ni! Oczywi�cie wspominali�my czasem o tobie...

- Co za zbytek �aski!

- My�l� - ci�gn�� Adalbert - �e ona nadal bardzo ci� lubi, pomimo stylu, w jakim si� rozstali�cie. I bardzo t�skni za Wenecj�.

- Nikt jej nie zabrania tam wr�ci�. A co do tej podr�y?...

- Ju� m�wi�! Pewne biuro, o kt�rym ju� ci chyba wspomnia�em, poprosi�o mnie, bym uda� si� na kr�tki wypad do Bawarii, gdzie mia�em obserwowa� poczynania niejakiego Hitlera, kt�ry ostatnio zaatakowa� s�ownie Republik� Weimarsk� i gromadzi wok� siebie coraz wi�ksze rzesze zwolennik�w. Lecz �ebym nie zwraca� zbytnio na siebie uwagi, poproszono mnie, abym uda� si� tam samochodem jak zwyk�y turysta. A najlepiej, �ebym kogo� ze sob� zabra�. A poniewa� Liza mia�a wr�ci� do Austrii na urodziny babki, pomys� odbycia podr�y moim samochodem wyda� si� jej zabawny, i pojechali�my... jak przyjaciele - u�ci�li! Adalbert, rzuciwszy zaniepokojone spojrzenie na chmurn� twarz przyjaciela.

- I chocia� wys�ano ci� do Niemiec, przyjecha�e� do Wiednia?

- Nie. Do Monachium, gdzie moje zadanie zatrzyma�o mnie d�u�ej, ni� si� spodziewa�em. Dlatego, nie chc�c kr�powa� Lizy, po�yczy�em jej auto, by mog�a dotrze� do Bad Ischl na czas. Pomimo �e mia�a na to ochot�, najpierw odm�wi�a, gdy� planowa�a potem pojecha� do Wiednia. Lecz przekona�em j�, m�wi�c, �e przyjad� po auto, jak tylko zako�cz� swoje sprawy. No i jestem! Dodam, �e nie widzia�em si� z Liz�. Kiedy przyjecha�em, powiedziano mi, �e wyjecha�a na bal do Budapesztu. To wszystko.

- A czy ona wiedzia�a, po co jedziesz do Niemiec?

- Nie �artuj! Powiedzia�em jej, �e organizuj� kongres archeologiczny.

- I uwierzy�a?

Spojrzenie, kt�re Adalbert utkwi� w twarzy Aida, wyra�a�o najwy�szy stopie� niewinno�ci.

- Nie mia�a powodu, aby mi nie wierzy�. Ju� ci m�wi�em, �e jeste�my dobrymi przyjaci�mi.

- No to masz wi�cej szcz�cia ni� ja! A teraz zapomnijmy o tym i zajmijmy si� opalem. Czy masz jaki� pomys�, jak przekona� dam� w czarnych koronkach, �eby nam go sprzeda�a?

- Jak to? Przecie� znam j� jeszcze mniej ni� ty! Nigdy jej nie widzia�em! Najlepiej b�dzie pojecha� jutro do Ischl. Powinni�my zasta� tam pani� von Adlerstein, gdy� kiedy dzisiaj zabiera�em auto, jeszcze nie wr�ci�a.

*� *� *

Nast�pnego dnia, podczas gdy ma�y, czerwony amilcar przemierza� pi��dziesi�t sze�� kilometr�w dziel�cych Salzburg od Bad Ischl poprzez czaruj�cy, pag�rkowaty pejza� okraszony jeziorami, Aldo b��dzi� my�lami wok� swej dawnej sekretarki. Gdyby nie fakty, nigdy by nie uwierzy�, �e mo�e p�j�� na bal, da� si� emablowa� w ogrodzie ambasady natr�tnemu oficerowi, prowadzi� sportowe auto, czy wreszcie, podr�owa� w towarzystwie Adalberta... Jednocze�nie nie �mia� mu zada� otwarcie pytania, czy ten przypadkiem si� w niej nie zakocha�.

Nagle dozna� ol�nienia: my�l�c o Lizie jak o kobiecie, odwraca� si� od rzeczywisto�ci. Je�li Liza przebywa�a w Wiedniu podczas pobytu w nim tajemniczej damy, musia�a j� zna�! A zatem, miast planowa� podb�j starej hrabiny, kt�r� z pewno�ci� trudno b�dzie zawojowa�, czy� nie pro�ciej by�o odnale�� wnuczk�?

- Do diaska! - obwie�ci� wynik rozmy�la�. - W ko�cu pracowa�a ze mn� przez dwa lata! Je�li kto� mia�by nam udzieli� informacji, to w�a�nie ona!

Adalbert, nie odrywaj�c oczu od drogi, wybuchn�� �miechem.

- I ty s�dzisz, �e Liza by�aby dobrym �r�d�em informacji? K�opot w tym, jak j� przekona�.

- My�l�, �e nie powinno ci to nastr�czy� trudno�ci, skoro jeste�cie tak dobrymi przyjaci�mi - odpar� Morosini ze szczypt� sarkazmu.

- Nie bardziej ni� tobie. To p�ocha dziewczyna i nie wiem, jakie ma plany.

- Po�yczy�e� jej sw�j ukochany samoch�d, s�u�y�e� jako rycerz przez...

- Dwa tygodnie! Nie d�u�ej!

- ...i nie powiedzia�a ci, dok�d si� wybiera po pobycie w Budapeszcie?

- Nie. Zagadn��em j� o to, lecz nie dosta�em konkretnej odpowiedzi. Mo�e planowa�a kr�tki wypad do Polski, gdzie ma przyjaci�, albo do Istambu�u... a mo�e do Hiszpanii. Odnios�em wra�enie, �e nie chce, bym miesza� si� w jej �ycie. Jest taka niezale�na... A mo�e, po prostu, mia�a mnie do��?

*�� *�� *

Ischi zawdzi�cza�o sw� s�aw� naturalnym �r�d�om s�onym i siarkowym. Dw�r wybra� to �adne miasto u zbiegu rzek Ischi i Traun na letni� rezydencj�, a arystokracja, kt�ra pod��a�a za rodzin� cesarsk�, uczyni�a z niego jeden z pierwszych najelegantszych kurort�w w Europie. �ci�gali tu najwi�ksi arty�ci, aby prezentowa� swe dzie�a przed wyj�tkow� publik�.

Powiadano, �e Franciszek J�zef, a po nim jego bracia, zawdzi�czali przyj�cie na �wiat s�onym k�pielom przepisanym przez doktora Wirer-Rettenbacha arcyksi�nej Zofii, ich matce. R�wnie� tutaj mia� miejsce �cesarski romans", zar�czyny, o kt�rych postanowiono w kilka minut, m�odego cesarza i jego czaruj�cej kuzynki, El�biety, oraz og�oszono zawarcie zwi�zku ma��e�skiego jej starszej siostry - Heleny.

I chocia� monarchia by�a ju� tylko wspomnieniem, pozostawi�a po sobie wiele nostalgii. Mi�o�nicy, a zw�aszcza mi�o�niczki dawnych czas�w, zje�d�ali tu licznie podczas pe�ni sezonu, aby �ni� o przesz�o�ci w parku lub przed kolumnami przypominaj�cego greckie budowle pa�acu Kaiser Villa, gdzie mia�o miejsce wiele pami�tnych wydarze�. Nie brakowa�o go�ci tak�e jesieni�, i ci byli najbardziej zagorzali w poszukiwaniu �lad�w minionej epoki.

Ischi sprawia�o wra�enie, jakby czas stan�� tu w miejscu. Dotyczy�o to zw�aszcza wygl�du kobiet: ma�o lub �adnego makija�u, brak kr�tkich fryzur i d�ugie suknie b�d� tradycyjne stroje regionalne.

- Nie do wiary! - wyszepta� Morosini, kiedy amilcar zatrzyma� si� przed hotelem, na miejscu, kt�re zwolni�a w�a�nie jaka� kareta. - Bez tego auta czu�bym si� tu jak w�asny ojciec. Pami�tam, �e odwiedzi� Ischl dwa czy trzy razy.

- Miejscowi maj� sw�j rozum. Dobrze wiedz�, �e relikwie cesarstwa s� ich najlepsz� reklam�. Hotel nosi imi� El�biety, �azienki - Rudolfa lub Giseli, a najpi�kniejsza panorama - Zofii. Nie licz�c plac�w Franciszka J�zefa czy Franciszka Karola. Co do nas, ulokujemy si�, zjemy obiad i zaczekamy, a� przyjdzie odpowiednia chwila, by uda� si� do pa�acu. Adlersteinowie wybudowali Rudolfskrone, kiedy ich stara, g�rska siedziba przesta�a nadawa� si� do zamieszkania z powodu gro�nego osuwiska.

- Zadziwiasz mnie! Znasz takie szczeg�y! - rzuci� Morosini z podziwem. - A przecie� nie jeste�my w Egipcie.

- Nie, lecz je�li si� sp�dzi�o d�u�szy czas w podr�y w towarzystwie, trzeba podtrzymywa� rozmow�. A mo�na powiedzie�, �e du�o rozmawiali�my z Liz�.

- To prawda. Zapomnia�em. A nie wiesz przypadkiem, gdzie si� ten pa�ac znajduje?

- Na lewym brzegu rzeki Traun, na zboczu Jainzenbergu - odpar� VidalPellicorne z niewzruszon� min�.

* *�� *

Ton�ca w morzu zieleni willa Rudolfskrone, zbyt du�a jak na dom my�liwski, a dzi�ki loggiom, frontonowi i wielu oknom wychodz�cym na przepi�kn� panoram� przypominaj�ca wenecki pa�ac, przedstawia�a mi�y dla oka widok. Podziwiaj�c go, �atwo mo�na by�o zrozumie�, dlaczego pani von Adlerstein op�nia�a wyjazd, chocia� jesie� zawita�a tu ju� na dobre. Z pewno�ci� przyjemniej by�o mieszka� w tym miejscu ni� w pa�acu przy Himmelpfortgasse.

Kamerdyner nosz�cy z godno�ci� sk�rzane, sznurowane spodnie i kurtk� z ciemnozielonej ratyny*, co wywo�a�oby b�l z�b�w u jego brytyjskich koleg�w, przyj�� go�ci przed wysok� bram�.

* Ratyna - gruba tkanina, rodzaj flauszu (przyp. red.).

Pomimo kompletu zaprezentowanych mu kart wizytowych wyrazi� w�tpliwo��, czy pani ich przyjmie bez wcze�niejszej zapowiedzi. A zreszt� hrabina by�a cierpi�ca. Aldo postanowi� jednak, �e d�u�ej nie pozwoli wodzi� si� za nos i spyta�:

- A czy panna Liza jest w domu?

Magiczne s�owa! W jednej chwili surowa maska s�u��cego opad�a.

- Och, je�li panowie jeste�cie jej przyjaci�mi, to co innego! W�a�nie mi si� zdawa�o, �e ju� widzia�em nie tak dawno to ma�e, czerwone auto.

- Po�yczy�em je pannie Lizie - wyja�ni� Vidal-Pellicorne - ale je�li jest cierpi�ca, nie zamierzamy przeszkadza�. Przyjdziemy kiedy indziej.

- Zaczekajcie, szanowni panowie, b�d� pr�bowa�. Kilka minut p�niej kamerdyner otworzy� drzwi do ma�ego salonu o �cianach pokrytych be�owym adamaszkiem, gdzie d�ugie firanki w oknach zas�ania�y widok na drzewa w parku. Salon wype�nia�y fotografie w srebrnych ramkach, a na szezlongu, trzymaj�c na kolanach ka�amarz, le�a�a dama o siwych w�osach, lecz g�adkiej twarzy. Na widok wchodz�cych odstawi�a go energicznym ruchem. Go�ciom wydawa�o si�, �e kobieta pochodzi z innych czas�w, tych zatrzymanych na po��k�ych fotografiach. Lecz jej ciemne oczy zachowa�y zadziwiaj�cy blask. U�miech, kt�ry zago�ci� nagle na jej twarzy, by� dok�adn� replik� u�miechu Lizy.

Bez wahania wyci�gn�a w stron� Adalberta szczup�� d�o� ozdobion� pi�knymi pier�cieniami, nad kt�r� archeolog si� niezw�ocznie pochyli�.

- Pan Vidal-Pellicorne, nieprawda�? - spyta�a. - Mi�o mi pana pozna�. Chocia� �a�uj� nieco, �e pan tak �atwo ulega kaprysom mojej wnuczki. Kiedy j� ujrza�am za kierownic� pa�skiego auta, by�am zaskoczona i zaniepokojona. Czy to aby bezpieczne?

- Ca�kowicie, pani hrabino! Panienka Liza �wietnie prowadzi.

Stara dama zwr�ci�a si� teraz do drugiego go�cia, lecz jej u�miech by� ju� tylko zdawkowy.

- Pomimo znakomitego nazwiska, ksi��� Morosini, nie mam przyjemno�ci zna� pana. A jednak zdaje mi si�, �e postanowi� pan przypu�ci� obl�enie na m�j dom w Wiedniu? Doniesiono mi, �e pyta� pan o mnie kilka razy.

Osch�y ton wyra�nie m�wi�, �e zawzi�to�� Aida by�a jej nie w smak.

- Przyznaj�, jestem winny, hrabino, i prosz� o wybaczenie... To szpiegowanie by�o nie na miejscu.

Hrabina drgn�a i zmarszczy�a brwi.

- Szpiegowanie? Co za okropne s�owo! A pow�d? Prosz� mi poda� pow�d!

- Chcia�em rozmawia� z pani� w niezwykle wa�nej sprawie, kt�r� obecny tu m�j przyjaciel interesuje si� na r�wni ze mn�.

- A c� to za sprawa?

- Zaraz to wyjawi�, lecz wcze�niej, czy pozwoli pani, �e zadam jej jedno pytanie?

- Prosz�, niech pan siada.

Aldo zag��biaj�c si� w wy�cielanym adamaszkiem fotelu, r�wnocze�nie spyta�:

- Utrzymuje pani, �e mnie nie zna. A czy panna Kledermann nigdy o mnie nie wspomina�a?

- A powinna? Musi pan zrozumie� - doda�a pani von Adlerstein, aby z�agodzi� nieco obcesowo�� tej uwagi - �e Liza zna wiele os�b rozsianych po ca�ej Europie. Trudno zliczy� jej przyjaci�. A wi�c, twierdzi pan, �e ju� kiedy� j� spotka�? A gdzie� to?

- Tam, gdzie mieszkam, w Wenecji.

Morosini stwierdzi�, �e wyjawienie prawdy nie ma sensu. Je�li Liza - mo�e dlatego, �e nie by�a z tego dumna - nie uzna�a za s�uszne opowiedzie� babce, co robi�a w pa�acu Morosinich, to zdradzenie tego nie nale�a�o do niego.

- To mnie wcale nie dziwi - zauwa�y�a hrabina. - Ona kocha to miasto, gdzie, jak mi si� zdaje, cz�sto przebywa. Lecz co mia� mi pan tak wa�nego do powiedzenia?

Morosini milcza� przez chwil�, by lepiej dobra� s�owa.

- Oto, jak si� sprawy maj�. Siedemnastego pa�dziernika tego roku, razem z baronem Palmerem, siedzia�em w lo�y Ludwika Rothshilda na przedstawieniu �Kawalera srebrnej r�y". Dodam, �e przyby�em z W�och na zaproszenie barona tylko po to, by wys�ucha� tej opery. Tego wieczoru, kiedy unios�a si� kurtyna, zobaczy�em, jak do pani lo�y wesz�a niezwykle elegancka dama, kt�ra zrobi�a na mnie wielkie wra�enie. I w�a�nie na temat tej damy chcia�em z pani� porozmawia�, pani hrabino. Chcia�bym j� pozna�.

- A dlaczeg� to, je�li wolno spyta�? - Ton hrabiny znowu sta� si� wynios�y, lecz ksi��� postanowi� si� tym nie przejmowa�. - Mo�e przez zami�owanie do romantyzmu? Jest pan wenecjaninem, a tajemnica, kt�ra otacza t� kobiet�, podsyca pa�sk� ciekawo�� i wyobra�ni�.

Najwyra�niej, nie przypad�em jej do gustu - pomy�la� Morosini. - Ten typek z Wiednia musia� j� �le do mnie nastawi�.

Postanowi� gra� w otwarte karty.

- Chodzi o powa�n� afer�, powiedzia�bym, bardzo powa�n�. Dama ta posiada klejnot, kt�ry musz� zdoby� za wszelk� cen�.

Zdziwienie i oburzenie odebra�o hrabinie na chwil� mow�, by po chwili zamieni� si� w gniew.

- Pospolita i ordynaryjna chciwo�� handlarza! Ot, co! Kwestia pieni�dzy! Nawet je�li nie mia�am okazji pozna� pana, s�ysza�am o panu jako o sprytnym handlarzu starymi klejnotami. W tej sytuacji - doda�a - s�dz�, �e nie mamy sobie nic wi�cej do powiedzenia! Zegnam pana! A przy okazji, zwr�c� uwag� wnuczce, by lepiej dobiera�a przyjaci�!

Aldo mia� wielk� ochot� rzuci� w twarz opryskliwej, starej damie, �e jej cudowna wnuczka, przebrana za kwakierk�, pracowa�a u niego przez dwa lata, lecz zachowa� zbyt wiele przyja�ni dla fa�szywej Holenderki, aby jej to zrobi�. Prze�kn�wszy z�o��, pr�bowa� przekona� hrabin�.

- Prosz� mnie nie pot�pia�, p�ki mnie pani nie wys�ucha! To nie jest tak, jak pani my�li, przysi�gam, �e nie ma w tym �adnej chciwo�ci ani nadziei za zysk! Ten klejnot... a przynajmniej opal, kt�ry tkwi w �rodku, ma tragiczn� histori�, jak to zwykle si� dzieje w przypadku kamienia zabranego z przedmiotu otoczonego kultem. Tak jest i w tym przypadku, je�li, jak mnie zapewniono, klejnot nosi�a nieszcz�sna cesarzowa El�bieta. Odkupi� go od tej damy, to odda� jej wielk� przys�ug�, niech mi pani wierzy...

- Lub z�ama� jej serce! Do�� tego, ksi���! Dotyka pan rodzinnej tajemnicy, kt�rej ja na pewno tu nie odkryj�! A teraz, przykro mi, ale nie mam wi�cej czasu dla pana!

Trudno by�oby obstawa� przy swoim, nie zachowuj�c si� jak grubianin. Adalbert postanowi� przyj�� przyjacielowi z pomoc�.

- Hrabino, niech mi pani pozwoli wtr�ci� s�owo. Wszystko, co powiedzia� ksi��� Morosini, jest czyst� prawd�! On i ja poszukujemy kilku klejnot�w, kt�re w dawnych czasach by�y zwi�zane z przedmiotem kultu. Odnale�li�my ju� dwa. Zosta�y jeszcze dwa kolejne i opal jest jednym z nich.

- Nie kwestionuj� pa�skich s��w, ani s��w ksi�cia, ale w takim razie, chc�c kupi� ten klejnot, b�dziecie musieli zaczeka�, a� dostanie si� w r�ce spadkobierc�w w�a�cicielki, gdy� dop�ki ona �yje, nie zdob�dziecie go. A teraz, �egnam pan�w!

Hrabina wezwa�a dzwoneczkiem kamerdynera, kt�ry zaprowadzi� go�ci do wyj�cia.

- Domy�lasz si�, czego si� tak przestraszy�a? - szepn�� przyjacielowi na ucho Morosini, kiedy zbli�ali si� do auta.

- Nie mam poj�cia, ale odnios�em to samo wra�enie.

- By� mo�e zaatakowa�em j� zbyt gwa�townie? Mam nieprzyjemne uczucie, �e pope�ni�em straszn� gaf�.

- Jest taka mo�liwo��, ale nie na pewno. Z takimi kobietami trzeba rozmawia� szczerze. Mo�e lepiej by si� sta�o, gdyby�my tylko spytali j�, gdzie jest Liza? Wnuczka mog�aby si� okaza� bardziej... elastyczna?

- Nie b�d� taki pewien! A poza tym, ona mo�e nic nie wie na ten temat.

Hrabina nie ma poj�cia, �e jej kochana wnuczka sp�dzi�a dwa lata u mnie...

- A ty nie mo�esz tego strawi�!

Przyjaciele wsiadali do amilcara, kiedy na dziedziniec zajecha�a kareta i zatrzyma�a si� tu� przed mask� samochodu. Wypad� z niej m�ody cz�owiek z walizk�, kt�rego Morosini pozna� od pierwszego spojrzenia. By� to �w napastnik z hotelu Demel. Zreszt�, tamten r�wnie� pozna� przeciwnika. Postawiwszy walizk�, rozogniony m�odzieniec rzuci� si� do Aida.

- To znowu pan? Zdaje mi si�, �e przestrzega�em pana, ale pan, jak wida�, jeste� uparty! Dlatego ostrzegam po raz ostatni: prosz� da� jej spok�j, inaczej b�dzie mia� pan ze mn� do czynienia!

Mia� odej��, kiedy Morosini straciwszy cierpliwo��, chwyci� awanturnika za po�y szarej kurtki z zielonymi wy�ogami, zmuszaj�c go, by stan�� z nim twarz� w twarz.

- Hola, m�j ch�opcze! Zaczyna mi pan gra� na nerwach, wi�c ustalmy co� raz na zawsze! Nikomu nie zak��cam spokoju, zamierzam tylko spotka� si� z pani� von Adlerstein i chcia�bym si� dowiedzie�, co ma pan przeciw temu?

- Niech pan nie udaje niewini�tka! Nigdy nie chodzi�o panu o moj� ciotk� Vivi, ale o m� kuzynk� Liz�! Wi�c niech pan przyjmie do wiadomo�ci, �e ja, Friedrich von Apfelgr�ne*, mam zamiar si� z ni� o�eni� i nie b�d� tolerowa� absztyfikant�w kr�c�cych si� wok� niej! A teraz, prosz� mnie pu�ci�, bo jeszcze mnie pan udusi!

* Apfelgriine po niemiecku znaczy ..zielone jab�ko" (przyp. red.).

- Wolnego, m�ody cz�owieku! Nie wypuszcz� pana, p�ki mnie pan nie przeprosi! - hukn�� Morosini, jeszcze mocniej �ciskaj�c elegancika. - Nikt nie b�dzie mnie nazywa� absztyfikantem!

- Ni... gdy! - zabulgota� m�odzieniec.

- Pu�� go! - rzuci� Adalbert, widz�c, co si� �wi�ci. - Tak �ciskasz to zielone jab�ko, �e jeszcze dojrzeje za wcze�nie!

Na odsiecz m�odzianowi ruszy� kamerdyner.

- Panie Fritz, prosz� si� opami�ta�! Przecie� sam pan wie, �e panna Liza nie cierpi pa�skiego sposobu traktowania jej przyjaci� powy�ej dziesi�tego roku �ycia. Co do Waszej Wysoko�ci, niech pan raczy wypu�ci� pana Frit-za! Pani hrabina b�dzie bardzo niezadowolona, kiedy si� dowie...

- Chod� tu do mnie, Fritz, i przesta� b�aznowa�! - hukn�a stara dama, kt�ra ukaza�a si� na schodach wsparta na lasce. - Kiedy ty wreszcie zm�drzejesz? Prosz� przyj��, ksi���, moje przeprosiny i jego r�wnie�! Ten m�odzieniec traci rozum, kiedy tylko chodzi o kuzynk�.

Morosiniemu nie pozosta�o nic innego, jak wypu�ci� zdobycz, uk�oni� si� i zaj�� miejsce w aucie obok Adalberta, kt�ry ruszy� tak gwa�townie, �e spod k� posypa� si� �wir.

Przyjaciele jechali w stron� miasta w milczeniu, ka�dy zaj�ty swoimi my�lami, wreszcie Adalbert mrukn��:

- Wyobra�asz sobie, �e Liza mog�aby zosta� �on� tego ch�ystka?

- Ani troch�! - odpar� zapalczywie Morosini. - Na szcz�cie Fritz nale�y do ludzi bior�cych pobo�ne �yczenia za rzeczywisto��! Ale co� mi si� zdaje, �e Liza bardzo ci� interesuje? Ca�y czas my�lisz tylko o niej, podczas gdy my ponie�li�my w�a�nie sromotn� kl�sk�.

- Tak, gdy� od tej chwili jest ona jedyn� osob�, kt�ra mo�e nas naprowadzi� na �lad tajemniczej damy z opalem.

- Wszystko zepsu�em! - rzuci� w�ciek�y Morosini. - Nie powinienem tak otwarcie atakowa� hrabiny. Teraz nigdy nam nie powie, gdzie si� znajduje nasza droga Mina.

- Przesta� j� tak nazywa�! - przerwa� Adal. - To nie do wytrzymania! A mo�e babka wyjawi to przede mn�? Na przyk�ad jutro? Powiem jej, �e wyjecha�e�...

- Dlaczego nie? W naszej sytuacji... - Morosini wzruszy� ramionami zniech�cony.

Tymczasem �askawy los nieoczekiwanie zes�a� im pomocnika.

Po ponurej kolacji z�o�onej z pstr�g�w spo�ytych w prawie pustej jadalni przyjaciele dla kura�u, po deszczu, kt�ry spad� po po�udniu gnany przenikliwym wiatrem, udali si� na co� mocniejszego do baru. By� on jedynym, nieco cieplejszym miejscem w hotelu. Czeka�a tam na nich niespodzianka: przy wysokim, mahoniowym kontuarze, ledwo utrzymuj�c si� na taborecie, m�ody Apfelgrime wylewa� �ale przed znudzonym barmanem.

- �eby wys�a� mnie do hotelu, mnie, wnuka... rodzonej siostry! Powiedzie�, �e nie ma dla mnie miejsca, podczas gdy pod tym przekl�tym dachem jest co najmniej... pi�tna�cie pokoi! A ja przenosz� si� do hotelu! Rozumiesz co� z tego, Wiktorze?

- Nie pierwszy raz si� to panu przytrafia, panie Fritz. Zawsze kiedy willa Rudolfskrone jest pe�na go�ci.

- Ale o to chodzi, �e �adnych go�ci nie ma! Nie widzia�em tam psa z kulaw� nog�! Mojej kuzynki Lizy te� nie ma... ale ciotka Vivi nie chce mnie widzie� na oczy. Gdybym tylko wiedzia� dlaczego. Nalej mi jeszcze jednego sznapsa, Wiktorze. To mi dobrze zrobi.

Przyjaciele zaj�wszy miejsca przy s�siednim stoliku, wymienili porozumiewawcze spojrzenia. Obaj my�leli o tym samym: mo�e nale�a�o pokr�ci� si� wok� domu? Hrabina ba�a si� czego� lub kogo�, a mimo to przep�dzi�a siostrze�ca, kt�ry m�g� si� jej przyda�.

Ale poniewa� natychmiastowe wyj�cie mog�o wzbudzi� podejrzenia, zam�wili jeszcze dwie w�dki z wod� i usiedli wygodniej, nastawiaj�c uszu na lamenty Fritza von Apfelgr�na, kt�re z ka�dym sznapsem stawa�y si� coraz bardziej be�kotliwe. W ko�cu nadesz�o nieuniknione: Fritz pad� na bar z g�ow� ukryt� w d�oniach i zasn��.

- A niech to diabli...! - j�kn�� barman przez zaci�ni�te z�by. - B�d� musia� zanie�� go do ��ka.

- Przy�lemy panu portiera - rzuci� Morosini, k�ad�c kilka monet na stoliku.

- Panowie ju� wychodz�?

- Idziemy odwiedzi� przyjaciela...

- W takim razie, zaraz zamykam. Pewnie ju� nikt nie przyjdzie. Psa by nie wygoni� w tak� pogod�.

W rzeczy samej, znowu rozpada� si� deszcz, b�bni�c monotonnie o hotelowe markizy. Adalbert i Aldo udali si� do pokoi, zabrali kaszkiety, p�aszcze nieprzemakalne, a smokingi zamienili na we�niane swetry i flanelowe pan-talony. Tak zabezpieczeni przed pluch� zeszli do gara�u i podnie�li dach w aucie.

- Przed nami d�uga droga - powiedzia� Vidal-Pellicorne. - Ukryjemy auto w jakim� g�szczu, a dalej p�jdziemy na piechot�.

- Czy dobrze robimy, urz�dzaj�c t� ekspedycj�? - spyta� Morosini. - Mo�e ponosi nas wyobra�nia?

- Nie s�dz�. Skoro hrabina wyekspediowa�a Fritza, kt�ry wygl�da mi na poczciwca i j� lubi, to znaczy, �e jego obecno�� jej w czym� przeszkadza. Musi na kogo� czeka�. Da�bym si� pokroi� na kawa�ki, �e mam racj�.

Pokonuj�c zbocze Jainzenberg, pot�na limuzyna jad�ca przed amilcarem zwolni�a, a snopy jej �wiate� �lizga�y si� wolno po sosnach, jakby szukaj�c drogi. Tkni�ty intuicj� Adalbert zgasi� reflektory i silnik, sam nie wiedz�c dlaczego. Ju� po chwili si� okaza�o, �e mia� racj�. Wkr�tce limuzyna wjecha�a w alej� prowadz�c� do Rudolfskrone.

- Oto ten lub ci, na kt�rych czeka�a hrabina i pow�d, dla kt�rego chcia�a zosta� sama... - rzek� Morosini.

- Teraz my musimy znale�� ustronne miejsce.

Adalbert ponownie w��czy� silnik i �wiat�a, co wystarczy�o, by trafi� na le�ny trakt, przy kt�rym wkr�tce zatrzyma� pojazd.

- No to w drog�! - rzuci� Aldo, wyskakuj�c z wozu.

Po niebie przep�ywa�y g�ste, deszczowe chmury, ale by�o do�� jasno; m�czy�ni zacz�li biec, a� wreszcie ich oczom ukaza� si� niewielki pa�acyk, czy mo�e raczej ogromna willa, a przed jej drzwiami limuzyna widziana wcze�niej na drodze.

W dw�ch oknach salonu, w kt�rym zostali przyj�ci po po�udniu, dostrzegli �wiat�o.

- Chyba nie b�dzie trudno si� wspi�� - szepn�� Adalbert - ale musimy zachowa� ostro�no��. Podczas naszej poprzedniej wizyty s�ysza�em szczekanie ps�w.

- Tak, ale je�li hrabina oczekiwa�a nocnych go�ci, z pewno�ci� kaza�a je zanikn��.

G��wna aleja biegn�ca przed domem przecina�a na p� trawnik wysadzany cisami przyci�tymi, naprzemiennie, w sto�ki i kule. Aldo i Adalbert obeszli go dooko�a, zanim niepostrze�enie dotarli do celu.

Pokonanie muru zbudowanego z wielkich, kamiennych blok�w nie sprawi�o wi�kszego trudu m�czyznom niestroni�cym od sportu i �wicze� fizycznych. Pomagaj�c sobie nawzajem, Aldo i Adalbert wspi�li si� bezszelestnie i weszli do loggi, gdzie �wiat�o padaj�ce z okien pozwala�o porusza� si� bez trudu w�r�d ustawionych tam mebli i ro�lin.

Posuwaj�c si� na czworakach, spiskowcy podeszli do okien, upewniaj�c si�, czy maj� pod r�k� bro�.

To, co ujrzeli, wprawi�o ich w os�upienie.

Spodziewali si� jakiej� dramatycznej sceny, mo�e widoku hrabiny stawiaj�cej czo�o nieprzyjacielowi, a tymczasem obrazek by� niemal sielski. Nieopodal kominka, w kt�rym rozpalono ogie�, siedzia�a pani von Adlerstein w d�ugiej, aksamitnej sukni z weluru, ozdobionej kilkoma sznurami pere�. Hrabina spogl�da�a spokojnie na starszego m�czyzn� ze szpakowat� br�dk� i koron� bia�ych w�os�w otaczaj�cych �ysin�. Jego opalona twarz i pi�kne, silne r�ce zdradza�y tryb �ycia na �wie�ym powietrzu i mniej zaawansowany wiek, ni� na to wygl�da� po pierwszym pobie�nym spojrzeniu. Siedz�c przy ma�ym stoliku, zaspokaja� niema�y apetyt dorodnym pasztetem i bia�ym winem wype�niaj�cym kryszta�owy r�ni�ty kieliszek.

Kobieta i m�czyzna milczeli, co obserwatorzy mogli stwierdzi� przez jedno z p�otwartych okien.

- Nie s�dzisz, �e powinni�my st�d odej��? - szepn�� Morosini, za�enowany intymno�ci� tej sceny. - Mylili�my si� i teraz zachowujemy si� jak nicponie.

- B�d� cicho! Musimy tu zosta�! Nie zrobili�my tego na pr�no. A poza tym... nigdy nic nie wiadomo!

Tymczasem w salonie starszy pan wsta� i podszed� do kominka. Opar� si� o jego brzeg �okciami i zapali� cygaro, pytaj�c uprzednio o zgod�.

- Droga Walerio, dzi�kuj�, �e pami�ta�a pani o moim pot�nym apetycie!

Posi�ek by� wy�mienity.

- A mo�e fili�anka kawy? J�zef zaraz przyniesie...

- Jest p�no. Nie �mia�em o ni� prosi�.

Stara dama jednym gestem rozwia�a obiekcje go�cia i wezwa�a J�zefa.

- A teraz czekam na wyja�nienia. Pa�ski list mnie wystraszy�; ca�a ta tajemnica wok� wizyty, podczas gdy pro�ciej by�oby przyjecha� jawnie.

- Sam bym wola� takie rozwi�zanie od jazdy z Wiednia do Ischl i powrotu w �rodku nocy, lecz moje zadanie wymaga zachowania tajemnicy i to w pani interesie, Walerio. Nikt nie mo�e si� dowiedzie�, �e tu jestem. Czy wykona�a pani dok�adnie moje zalecenia?

- Oczywi�cie. Oddali�am s�u�b�, opr�cz starego J�zefa, i zamkn�am psy. Czy�by chodzi�o, na Boga, o spraw� wagi pa�stwowej?

- To w�a�ciwe s�owo, kiedy si� jest wys�annikiem kanclerza. Jego wielebno�� Seipel chcia�, �ebym porozmawia� o pani protegowanej.

- O Elzie...?

Go�� nie odpowiedzia� natychmiast, gdy� da�o si� s�ysze� dyskretne pukanie i do salonu wszed� J�zef z kaw�, bit� �mietan�, mro�on� wod� i ciasteczkami. Zastawion� po brzegi tac� postawi� na ma�ym stoliku, kt�ry przysun�� w stron� kominka, po czym odszed�, nisko si� k�aniaj�c.

- A widzisz, �e dobrze zrobili�my, zostaj�c - szepn�� Adalbert. - Co� mi m�wi, �e us�yszymy tu wielce interesuj�ce rzeczy.

Poniewa� taca znajdowa�a si� na wyci�gni�cie r�ki, pani von Adlerstein sama nala�a go�ciowi kawy. Delikatna porcelana d�wi�cza�a, zdradzaj�c niepok�j starej damy.

- Czego chce nasz kanclerz? - spyta�a dr��cym g�osem.

- Obawia si�, �e Elza jest w niebezpiecze�stwie, a sama pani wie, do jakiego stopnia ten wielki chrze�cijanin przej�� si� kolejnymi tragediami, kt�re dotkn�y dom Habsburg�w. Chcia�by za wszelk� cen� zako�czy� t� ponur� seri�.

- Bardzo mu za to dzi�kuj�, lecz prosz� powiedzie�, w jaki spos�b ta nieszcz�sna kobieta �yj�ca w ukryciu mo�e �ci�gn�� na siebie z�y los?

- W ukryciu?... Niezupe�nie. Zdarza si� jej pokazywa� w operze i to w pani lo�y.

- Do tej pory nikomu to nie przeszkadza�o. Zreszt� rzadko si� pojawia. Widziano j� tam tylko trzy razy.

- O trzy za du�o! Niech pani zrozumie, Walerio, ta kobieta o dostojnej postawie i niedzisiejszej elegancji, ukrywaj�ca z tak� staranno�ci� twarz, lecz niedbaj�ca o ukrycie klejnot�w nie mo�e nie wzbudza� ciekawo�ci. Sam by�em w operze na ostatnim spektaklu i zauwa�y�em, �e kilku widz�w obserwuje j� z wielk� uwag�. Zw�aszcza dw�ch m�czyzn, kt�rzy zajmowali lo�� barona Rothschilda. Nie spuszczali z niej oczu i s�dz�, �e nie byli jedyni. Musimy z tym sko�czy� albo wp�dzimy si� w k�opoty!

- Zabroni� jej chodzenia c�o opery? Wystaw pan sobie, �e my�la�am ju� o tym, ale przyjdzie mi to z trudem. To dla niej tyle znaczy! Jest to jej jedyna nadzieja... Chocia�, musz� przyzna�, stara si� zachowa� wszelkie �rodki ostro�no�ci, dlatego zawsze przychodzi po podniesieniu kurtyny, kiedy wszyscy ci melomani s� ju� w swoistym transie. Podczas przerw nie wychodzi, chowa si� w g��bi lo�y, tak �e wida� tylko jej wachlarz, do kt�rego przyczepi�a srebrn� r��. A wychodzi, jak tylko zabrzmi� ostatnie akordy. Czy� nie prosi�am pana, by rozpu�ci� plotk�, �e jest chora, na wypadek gdyby stawiano jakie� pytania?

- Wzbudza coraz wi�ksze zainteresowanie. Ten jej wygl�d, ta postawa, kt�ra przypomina... inn� kobiet�, nadal obecn� w pami�ci wielu ludzi. Nie, moja droga, nale�y po�o�y� temu kres! Chyba �e przyjdzie z ods�oni�t� twarz� i w innej sukni. - To niemo�liwe!

- Dlaczego? Czy�by... by�a podobna do cesarzowej?

- Tak, i to o wiele bardziej ni� przed dwunastu laty. To nawet troch� dziwne.

Hrabina si�gn�a po lask�, wsta�a i powoli ruszy�a w stron� postumentu, na kt�rym spoczywa�o popiersie El�biety. Kobieta, kt�r� przedstawia�o, otrzyma�a od �ycia cios, z kt�rego nigdy si� nie podnios�a: �mier� dziecka. Powy�ej wysokiego ko�nierza si�gaj�cego a� do uszu, jej pi�kna twarz pod koron� warkoczy by�a napi�ta, naznaczona bole�ci�, lecz dumna i wynios�a. Oblicze istoty, kt�ra nie maj�c ju� nic do stracenia, wyzywa�a los. Stara dama po�o�y�a d�o� na marmurowym ramieniu.

- Elza darzy j� kultem i zale�y jej, jak s�dz�, na podkre�laniu podobie�stwa, ale je�li ukrywa twarz, to nie tylko przez ostro�no��. Ona nie wie, co to jest. Niech mnie pan nie pyta o przyczyn�, gdy� tego panu nie powiem!

- Jak pani sobie �yczy. A czy wie pani, �e uwa�a si� j� za c�rk� cesarzowej i Ludwika II Bawarskiego*?

* Cesarzow� El�biet� (zwan� Sissi) i Ludwika II, kr�la Bawarii - jej bliskiego kuzyna - ��czy�a g��boka przyja�� poparta podobn� wra�liwo�ci� i poczuciem osamotnienia. Ludwik uwa�any by� przez sobie wsp�czesnych za szalonego

(przyp. red.).

- To niedorzeczne! Wystarczy spojrze� na daty. Kiedy Elza w roku 1888 przysz�a na �wiat, nasza w�adczyni by�a ju� takim wieku, �e nie mog�aby powi� dziecka!

- Tak, wiem o tym, ale nie ulega w�tpliwo�ci, �e Elza nale�y do rodziny. Ot� to przekonanie trwa w masowej wyobra�ni, zw�aszcza w�r�d W�gr�w, kt�rzy nigdy nie przestali czci� pami�ci tej, kt�ra by�a ich kr�low�. Z drugiej strony s� jednak tacy, kt�rzy si� sprzysi�gli, by wymaza� wszelki �lad znienawidzonej dynastii: to ci, kt�rzy zamordowali Rudolfa w Mayerlingu, sam� El�biet� w Genewie, Franciszka Ferdynanda w Sarajewie. Oni mieli swoje powody, lecz znam r�wnie� takich, kt�rzy w�tpi�, czy choroba, kt�ra w zesz�ym roku zabra�a m�odego cesarza Karola na Maderze*, naprawd� by�a chorob�...

* Karol I Habsburg, ostatni cesarz Austrii i kr�l W�gier, sp�dzi� w roku 1922 na wygnaniu na Maderze ostatnie miesi�ce �ycia (przyp. red.).

- To nierozumne! - przerwa�a hrabina. - Bieda, zniszczone zdrowie, czy� to nie wystarczy? Przekle�stwo, mo�e, ale nie wierz� w ludzi, kt�rzy mieliby by� jego narz�dziem. Tym bardziej �e Karol zostawi� o�mioro dzieci. Razem z ich matk�, cesarzow� Zitani, arcyksi�nymi Gizel� i Waleri�, nie licz�c c�rki Rudolfa, to nam daje, Bogu niech b�d� dzi�ki, ca�kiem spor� liczb� ksi���t i ksi�nych b�d�cych jeszcze przy �yciu!

- Niech pani my�li, co chce. W ka�dym razie do policji dotar�y pog�oski, jakoby pani protegowana by�a poszukiwana i je�li nie przedsi�we�miemy �rodk�w ostro�no�ci...

- Od pi�tnastu lat stosuj� je tylko przeciw wrogom, kt�rych znam; tym, kt�rzy maj� chrapk� na jej klejnoty stanowi�ce jedyny jej maj�tek. Opr�cz mnie i tych, kt�rzy jej strzeg�, nikt nie wie, gdzie mieszka. Co do jej trzech podr�y do Wiednia, to zawsze odbywa�a je w nocy...

- Czy ona mieszka u pani? A s�u��cy?...

- S�u�� mi od wielu lat i s� poza wszelkimi podejrzeniami. Mo�na powiedzie�, �e stanowi� cz�� rodziny. Podsumowuj�c, o co pan mnie chce prosi�? �eby Elza wi�cej nie opuszcza�a swego schronienia? Uczyni� wszystko, co w mojej mocy, gdy� jej ostatnia podr� nie przebieg�a jak nale�y. Co nie znaczy, �e mi si� uda. Kiedy odradza si� marzenie, kt�re uwa�a�o si� za zaprzepaszczone, trudno z niego zrezygnowa�. A ona chwyta to, co jej odpowiada, nie troszcz�c si� o reszt�. Jej �ycie, drogi Aleksandrze, jest jednym d�ugiem oczekiwaniem: ujrze� tego, kt�ry dwana�cie lat temu ofiarowa� jej srebrn� r��, wyznaj�c mi�o��...

- I ci�gle �yje nadziej�, �e wr�ci? Po dwunastu latach? To raczej niemo�liwe!

- Znaj�c j�, nie jest to niemo�liwe. Historia Elzy nie nale�y do zwyczajnych. Zacz�a si� w 1911 roku, podczas premiery �Kawalera srebrnej r�y", na kt�rej pozna�a m�odego dyplomat�, Franza Rudigera. By�a to mi�o�� od pierwszego wejrzenia. Nast�pnego dnia przedstawi� si�, daruj�c jej srebrn� r��, i od tej chwili uwa�ali si� za narzeczonych. Niestety, po kilku dniach Rudiger musia� wyjecha�: Franciszek J�zef wys�a� go z misj� do Ameryki Po�udniowej. By�a to misja tak d�uga i trudna, �e gdyby dwa lub trzy listy nie przysz�y z Buenos Aires i z Montevideo, mogliby�my uzna� go za zmar�ego.

- Misja w Ameryce Po�udniowej? Masz ci los!... A co pani na to?

- Kiedy rozkaz wydaje cesarz, nie stawia si� pyta�. Powinien pan o tym wiedzie�. Tak czy inaczej, Rudiger wr�ci� do Europy po wybuchu wojny. Pojawi� si� w Wiedniu, nie racz�c nas odwiedzi�. Elza dosta�a trzy listy, a potem nast�pi�a cisza, kt�ra trwa�a przez d�ugie miesi�ce. Dowiedzia�am si�, �e kapitan Rudiger zosta� uznany za zaginionego. Elza pogr��y�a si� w czarnej rozpaczy. Lecz nagle, kt�rego� wieczoru, jakie� p�tora roku temu, przyszed� list. Rudiger �y�, ale by� ci�ko chory, ranny i bardzo cierpia�. Pyta�, czy Elza jest wolna i czy nadal go kocha... Wtedy zaproponowa� jej dwie daty spotkania: pierwsze i ostatnie przedstawienie �Kawalera srebrnej r�y" w sezonie. Je�li nie wydobrzeje na pierwsze, mia� si� stawi� na ostatnim...

- A dlaczego nie poda� po prostu adresu?

- Trudno powiedzie�. Uzna�am t� histori� za nieco dziwn�, lecz Elza by�a tak szcz�liwa, �e nie mia�am odwagi jej powstrzymywa�. Wtedy, chc�c oszcz�dzi� jej k�opot�w, zawiadomi�am pana. Niestety, Rudiger si� nie pojawi�, wys�a� tylko list z przeprosinami, pe�ny mi�osnych zakl��. By� wtedy jeszcze bardzo s�aby, ale przysi�ga�, �e stawi si� na spektakl siedemnastego pa�dziernika. Znowu musia�am si� zgodzi�, lecz wypadek, kt�remu uleg�am, nie pozwoli� mi pojecha� razem z ni�. Lecz to b�dzie ostatni raz... Musz� j� przekona�...

- A je�li dalej b�dzie sia� listy?

- B�d� musia�a je przed ni� zatai�. Zawsze przychodz� tutaj, wi�c pierwsza o nich wiem. Co� mi si� zdaje, �e ostatni list by� pu�apk�. Mo�e pan zapewni� kanclerza Seipela, �e ju� nigdy wi�cej w mojej lo�y nie pojawi si� zagadkowa posta�. Prosz� wi�c wraca� do Wiednia z lekkim sercem.

- Chwileczk�, ja jeszcze nie sko�czy�em. Niech no mi pani powie, droga Walerio, jak to si� sta�o, �e maj�c takie koneksje w ca�ej Europie, poczynaj�c ode mnie, nie stara�a si� pani dowiedzie� czego� wi�cej na temat tego Rudigera?

- Mia�am taki zamiar - westchn�a hrabina - lecz kocham Elz� i nie chcia�am si� jej sprzeciwia�. Ot� nie zgadza�a si�, by dr��y� tajemnic� ukochanego. Musi pan wiedzie�, drogi Aleksandrze, �e ona, podobnie jak jej matka, jest wielk� mi�o�niczk� muzyki Ryszarda Wagnera i nie bez kozery ma na imi� Elza!

- Rozumiem: uwa�a swego Rudigera za Lohengrina* i boi si�, �e stawiaj�c zakazane pytanie, na zawsze go utraci. Poza tym ten m�czyzna nazywa si� Rudiger jak margrabia Bechelaren i imi� to kojarzy si� jej z pier�cieniem Nibelung�w i fantastycznym �wiatem Wagnera. Ta pani protegowana �yje z g�ow� w chmurach, Walerio!

* Lohengrin - posta� z opery Ryszarda Wagnera pod tym samym tytu�em. Wyst�puje w niej m.in. Elza z Brabancji, kt�ra postawieniem zakazanego pytania niweczy swe szcz�cie (przyp. red.).

- Zosta�y jej tylko marzenia i nie mog� sprowadzi� jej na ziemi� zbyt gwa�townie...

- C�, pochodzi z takiej rodziny! Lecz poniewa� w moich �y�ach nie ma ani jednej kropli romantycznej krwi Wittelsba-ch�w, postaram si� wyja�ni� t� histori�. Je�li Rudiger jest dyplomat�, �atwo b�dzie natrafi� na jego �lad. Zreszt�...

Aleksander od�o�y� cygaro do popielniczki, zag��bi� si� w fotelu i spl�t�szy d�onie, popad� w zadum�. Chwila ta niezmiernie d�u�y�a si� Aldowi i Adalbertowi, gdy� zacz�li odczuwa� skurcze �ydek.

- O czym pan my�li? - przerwa�a cisz� hrabina.

- O misji kapitana w Ameryce �aci�skiej. Przypomnia�em sobie, �e przed wojn� Franciszek J�zef niezadowolony, i� jego spadkobierc� zostanie siostrzeniec, Franciszek Ferdynand, kt�rego nie lubi�, wys�a� do Patagonii pos�a�ca, aby odszuka� �lady arcyksi�cia Jana-Salwatora, pani dawnego s�siada w zamku w Orth.

- Po co mia�by to robi�? Przecie� on nienawidzi� Jana--Salwatora, kt�rego oskar�a� o to, �e sprowadzi� jego syna na manowce przez swoje wywrotowe pogl�dy!

- Mo�e powodowa�a nim ciekawo��? Nie zamierza� proponowa� mu tronu, lecz by�o do�� normalne, �e stary cz�owiek, w obliczu zbli�aj�cej si� �mierci, chce raz na zawsze sko�czy� z sekretami, zagadkami i tym wszystkim, co obci��a�o pami�� Habsburg�w...

- ...ale umacnia�o ich legend�! Ca�kiem mo�liwe, �e ma pan racj�... W takim wypadku moja biedna Elza na pr�no �ywi�a nadziej�. Nigdy jeszcze si� nie zdarzy�o, �eby cz�owiekowi, kt�remu powierzono tajemnic� pa�stwow�, pozwolono prowadzi� �ycie zwyk�ych ludzi.

- Moja droga Walerio, pozw�l, �e doko�cz� to, z czym do pani przyszed�em. Nie wystarczy, �e zabroni pani Elzie pokazywa� si� publicznie. Musi nam j� pani przekaza�, aby�my mogli zapewni� jej ochron�.

W ciemnych oczach pani von Adlerstein pojawi� si� b�ysk, lecz jej g�os nadal by� spokojny i zimny.

- Nie, nie zgadzam si�. Nie ma mowy.������

- Dlaczego?

- Dlatego, �e to by zagra�a�o jej delikatnej naturze i narusza�o spok�j. Ona przyzwyczajona jest do swojego schronienia i do os�b, kt�rymi si� otacza i kt�re si� ni� opiekuj�. Czuje si� tam pewnie i jak dot�d uda�o si� wszystko zachowa� w tajemnicy.

- W zbyt wielkiej tajemnicy... Niech mi pani wybaczy, �e to m�wi�, droga kuzynko, nawet je�li to wyda si� okrutne, lecz nie jest ju� pani m�oda. Co stanie si� z Elz�, je�li przytrafi si� pani jakie� nieszcz�cie?

Hrabina u�miechn�a si�, a jej u�miech by� tak podobny do u�miechu jej wnuczki, �e Aldo pomy�la� przez chwil�, i� widzi Liz� za kilkadziesi�t lat.

- Niech si� pan o to nie martwi. Podj�am ju� odpowiednie kroki. Je�li umr�, Elza nie ucierpi z tego powodu. Pa�ski argument nie ma racji bytu.

- Ale to wielka tajemnica. Czy nie chcia�aby si� pani ni� podzieli� z kim� oddanym, takim jak ja?

- Nie miej mi tego za z�e, Aleksandrze, ale nie. Im mniej os�b wie o tajemnicy, tym lepiej jest strze�ona! Mo�e p�niej, jak ju� b�d� bardzo stara - doda�a, widz�c, jak go�ciowi rzednie mina. - Ale, na razie, prosz� nie nalega�, bo nic pan nie wsk�ra!

- Jak pani sobie �yczy - westchn�� ci�ko Aleksander. -Zrobi�o si� p�no, musz� wraca�...

- My r�wnie� - szepn�� Adalbert.

Dwaj nieco skostniali i zesztywniali przyjaciele opu�cili loggi� i wr�cili bezpiecznie do auta. Ale, ku zdziwieniu Aida, Adalbert d�ugo nie w��cza� silnika.

- Nie masz ochoty wraca�?

- W�a�nie... Mam wra�enie, �e ta komedia jeszcze si� nie sko�czy�a. Co� mnie tu niepokoi.

- Co takiego?

- Gdybym to ja wiedzia�... To tylko ulotne wra�enie, ale kiedy mi si� to zdarza, musz� si� tego s�ucha�.

- Trudno - odpar� z rezygnacj� Morosini. - W takim razie daj mi papierosa.

- Za du�o palisz! - odpar� archeolog, spe�niaj�c pro�b� przyjaciela.

Przez chwil� siedzieli w milczeniu. Zerwa� si� wiatr, przeganiaj�c chmury; sklepienie niebieskie, kt�re ukaza�o si� mi�dzy czubkami sosen, poja�nia�o. Przez otwarte szyby auta wpad�o �wie�e powietrze przesycone zapachem lasu i mokrej ziemi. W po��czeniu z woni� tytoniu i upojnym zapachem przygody wszystkie te aromaty by�y dla Aida synonimem szcz�cia i przyjemno�ci. Wdycha� je pe�n� piersi�, kiedy nagle da� si� s�ysze� odg�os nadje�d�aj�cego samochodu i po chwili podw�jne snopy reflektor�w wydoby�y z ciemno�ci drog�. Adalbert, wydaj�c z siebie okrzyk zwyci�stwa, w��czy� silnik, ale nie zapali� �wiate�.

- Zobaczmy, przyjacielu, dok�d nas zaprowadzi!

- To auto, kt�re sta�o pod pa�acem. Dlaczego chcesz za nim jecha�, przecie� s�ysza�e�, �e Aleksander wraca do Wiednia?

- Nie znasz tej okolicy, prawda?

- Prawda. W Austrii znam tylko Tyrol i Wiede�.

- No to pos�uchaj mnie uwa�nie - odpar� Adalbert, pokazuj�c wn�trze d�oni. - Je�li to auto jedzie do Wiednia, to tutaj mi kaktus wyro�nie! Droga na Wiede� znajduje si� akurat z drugiej strony i w�a�nie to mi si� nie zgadza�o. Wyda�o mi si� dziwne, �e cz�owiek, kt�rego znamy jako Aleksandra, utrzymuje, �e przyjecha� ze stolicy. Przypomnij sobie! Jechali�my za nim: on jecha� z Ischl. A teraz, zamiast kierowa� si� w stron� Traunsee i Gmun-den ku dolinie Dunaju, zmierza w odwrotnym kierunku! Jestem wielce ciekaw, co si� za tym kryje! Mam nadziej�, �e ty r�wnie�?

- No to ruszajmy za nim!

Auto archeologa ze zgaszonymi �wiat�ami wjecha�o na drog� w �lad za limuzyn�, ale w bezpiecznej odleg�o�ci, tak �eby pozosta� niezauwa�onym. Z niedowierzaniem przyjaciele dostrzegli, �e w�z przed nimi zmierza prosto na po�udnie, przeje�d�a przez Ischl, przekracza obie rzeki ze zgaszonymi �wiat�ami, a� dotar� do otwartego na o�cie� ogrodzenia, za kt�rym znikn��. Kierowca musia� zna� drog� na pami��, gdy� wok� panowa�y egipskie ciemno�ci i nic nie wskazywa�o na to, �e w tym miejscu znajduj� si� jakie� zabudowania.

- Coraz bardziej pasjonuj�ce - rzek� Adalbert, kt�ry zatrzyma� si� troch� dalej. - Je�li wr�ci� do domu, nie pozostaje nam nic innego, jak p�j�� spa�.

- Jeszcze nie! Nie zamkni�to bramy. Mo�e nasza zwierzyna jest tu tylko przejazdem?

- A po co by tu przyje�d�a� w �rodku nocy?

- Ile st�d kilometr�w do Wiednia?

- Oko�o dwustu sze��dziesi�ciu...

Adalbert mia� zamiar zaprzeczy�, ale zamilk� i zamieni� si� w s�uch. Po chwili us�ysza�, jak limuzyna z powrotem rusza w drog�. I rzeczywi�cie, wkr�tce wyjecha�a z posiad�o�ci, skr�ci�a w lewo, potem przejecha�a most i oddali�a si�, nie wywo�uj�c �adnej reakcji �ledz�cych. Nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e zmierza�a do pierwotnego celu.

- Tym razem my�l�, �e mo�emy wraca� - rzek� Adalbert.

Ruszy� z miejsca, szukaj�c miejsca, by zawr�ci�. Kiedy przyjaciele ponownie przeje�d�ali przed bram�, stwierdzili, �e zosta�a zamkni�ta.

- Przyj�cie sko�czone - rzuci� Aldo spokojnie. - Jutro musimy si� dowiedzie�, kto je wydal.

- Powinno si� nam to uda� bez trudu. To jedna z tych obszernych willi nale��cych do wielkich rodzin, kt�re wchodzi�y w sk�ad dworu i kt�re tu przyje�d�a�y, by wype�nia� obowi�zki, jednocze�nie dbaj�c o podreperowanie zdrowia.

Zegar na wie�y ko�cielnej wybija� pierwsz�, kiedy przyjaciele wr�cili do hotelu. Wiecz�r obfitowa� w wydarzenia, zdziwili si� wi�c, s�ysz�c �w d�wi�k; mieli wra�enie, �e jest o wiele p�niej.

Pomimo zm�czenia Morosini tak by� podekscytowany ostatnimi wypadkami, �e nie m�g� zasn��. Dlatego obudzi� si� dopiero o wp� do dziesi�tej i by�o za p�no na �niadanie w pokoju. Po szybkiej toalecie zszed� do jadalni na Gabelfr�hst�ck - �niadanie z�o�one z zimnych mi�s.

Siedzia� przy stoliku nieca�e pi�� minut, kiedy ujrza� Adalberta z podkr��onymi oczami i w�osami w nie�adzie.

- Przez ca�� noc bi�em si� z Habsburgami, dawnymi i obecnymi - westchn�� archeolog, t�umi�c ziewni�cie -i nie doszed�em do �adnego rozs�dnego wniosku. Kim, do diaska, mo�e by� Elza? Sk�ania�bym si� ku twierdzeniu, �e to nie�lubne dziecko. Ale czyje? Franciszka J�zefa? Jego �ony? Jego syna?... Kawy! Prosz� poda� du�o mocnej kawy - zakrzykn�� na widok kelnera, kt�ry przyj�� od niego zam�wienie.

- Nie dwojga pierwszych, w ka�dym razie - odpar� Aldo. - Podobna jest do Sissi, a zatem cesarz nie ma tu nic do rzeczy. Co za� do pi�knej cesarzowej, s�ysza�e�: to niemo�liwe! Natomiast ja jestem zdania, �e to arcyksi��� Rudolf jest jej ojcem, poniewa�, przypominam ci, �e widzia�em, jak Elza zanosi kwiaty na jego gr�b w krypcie kapucyn�w.

- Zgoda! To najbardziej logiczne. Arcyksi��� mia� wiele kochanek, ale nie rozumiem tajemnicy, kt�ra otacza t� kobiet�, kurateli sprawowanej nad ni� przez tak wielk� dam� jak hrabina von Adlerstein, a w ko�cu sprawy klejnot�w, kt�re posiada.

- Ja doszed�em do tego samego wniosku: ojcem, bez dw�ch zda�, jest Rudolf, ale matk� nie mog�a by� pierwsza lepsza cyga�ska pie�niarka. A zatem kto?

- Na to pytanie nie znam odpowiedzi... przynajmniej na razie - b�kn�� Adalbert. - Ale je�li chcesz zna� moje zdanie, nasza sprawa zaczyna si� gmatwa�. Jeszcze wczoraj my�leli�my, �e nikt nam nie pomo�e zbli�y� si� do w�a�cicielki opalu...

- .. .a dzisiaj ju� wiemy, �e pr�buj�c si� z ni� skontaktowa�, mo�emy sprowadzi� jej na g�ow� osoby o co najmniej podejrzanych zamiarach. Nie lubi� nara�a� kobiet na niebezpiecze�stwo. A wi�c, co robimy?

- Ja uwa�am, �e nie powinni�my rezygnowa�.

- S�usznie, musimy dalej prowadzi� poszukiwania, staraj�c si� ograniczy� szkody. Kto wie, czy kiedy znajdziemy kryj�wk� Elzy, nie b�dziemy mieli okazji przyda� si� jej na co�. Mo�e nawet broni�c lub pomagaj�c?

- Ten pomys� ma r�ce i nogi! Na dodatek rola naszego przyjaciela Aleksandra nie jest zbyt jasna. A wi�c, na pocz�tek, zasi�gniemy j�zyka na temat willi, w kt�rej zatrzyma� si� wczoraj wieczorem. Pojedziemy tam i wypytamy miejscowych.

Co powiedziawszy, Adalbert zaatakowa� Nockerln* z serem, kt�rych solidn� porcj� na�o�y� sobie na talerz. Aldo spojrza� na niego z nieukrywanym obrzydzeniem i zapali� papierosa. Tego ranka naprawd� nie by� g�odny: dwie kie�baski i troch� liptauera** zaspokoi�y wystarczaj�co jego g��d. Nagle, w k��bach niebieskiego dymu, ujrza� Friedricha von Apfelgr�ne'a, kt�ry, jak zwykle elegancki, wszed� do jadalni.

* Nockerln - rodzaj kopytek typowych dla regionu Salzburga (przyp. red.).

** Liptauera - bia�y ser z dodatkiem zi�, papryki, pasty sardelowej, kminku i kapar�w (przyp. red.).

- Sp�jrz - szepn�� Aldo - oto i nasz przyjaciel, Zielone Jab�uszko. Zdaje si�, �e przyszed� do siebie. Co za pewne spojrzenie, jaka t�ga mina! O, Bo�e, zdaje si�, �e wali prosto na nas! Lepiej przesta�by� si� opycha�! B�g jeden wie, jakie ma wzgl�dem nas zamiary!

Ale zbli�ywszy si� na cztery kroki od ich sto�u, m�ody Austriak strzeli� obcasikami, uk�oni� si� niezwykle przepisowo.

- Ja by chcia� z�o�y� pana moje najuni�e�sze przeproszenie - powiedzia� do Morosiniego do�� karko�omn� i dziwn� francuszczyzn�, kt�ra wzbudzi�a najwy�szy zachwyt Vidal-Pellicorne'a. - Ja by� ca�kiem przykro, �e tak strasznie obrazi�a pana, ale ja traci� moja g�owa, kiedy chodzi o kuzynka Liza!

M�odzieniec by� tak pe�en dobrej woli, �e a� prawie wzruszaj�cy. Aldo wsta� i poda� mu r�k�. By� mo�e tego ch�opca zes�a�y im same niebiosa; przecie� on musia� doskonale zna� okolic� i jej mieszka�c�w, nie licz�c znajomych ciotki Vivi.

- Niech pan o tym zapomni! Doprawdy, nic si� nie sta�o...

- Wirklich... Wy nie mie� obrzydzenie na mnie?

- Ani troch�! Ju� o wszystkim zapomnia�em. Czy zechce pan si� do nas przysi���? Przedstawiam panu wielkiego archeologa, pana Vidal-Pellicorne'a.

- Och, ja by� taki szcz�liwy!

Dwaj kelnerzy donie�li niezb�dne uzupe�nienia zastawy i Fritz z radosn� min� zasiad� do sto�u. Zdawa�o si�, �e przyjmuj�c tak uprzejmie jego przeprosiny, Aldo zdj�� z m�odzie�ca wielki ci�ar.

- A wi�c - powiedzia� po niemiecku, aby sk�oni� Frit-za do wys�awiania si� w rodzinnym j�zyku - jest pan siostrze�cem pani von Adlerstein?

- Nie, nie. ja nie jest siostrzeniec! - odpar� Fritz po francusku, by� mo�e chc�c udowodni� talent do j�zyk�w. - Ja by� wnuk jej siostry.

- Je�li dobrze pana zrozumia�em, jest pan narzeczonym kuzynki?

Pan Zielone Jab�ko poczerwienia� jak burak.

- Ja tylko bardzo chcie�! Ale to nie by� prawdziwa prawda. Rozumie pan - doda�, porzuciwszy j�zyk, kt�ry nie pozwala� mu na dok�adny opis si�y swych uczu�. - Liza i ja znamy si� od dziecka, a ja od dziecka jestem w niej zakochany. To nawet bawi�o rodzin�, kt�ra zawsze powtarza�a, �e jeste�my narzeczonymi. Taka gra, ale ja nadal w ni� gram.

- A ona?

- No c�... - westchn�� Fritz ogarni�ty nagle melancholi� - ona jest taka niezale�na! Trudno si� domy�li�, kogo kocha, a kogo nie. Zapewne bardzo mnie lubi. Ale znacie j�, poniewa� powiedzia� pan J�zefowi, �e jest pan jej przyjacielem? - doda� z odrobin� urazy pan Zielone Jab�ko, kt�ry mo�e i by� lekkoduchem, ale mia� dobr� pami��. Tote� Adalbert po�piesznie dostarczy� mu wszelkich niezb�dnych zapewnie�.

- Jeste�my przyjaci�mi, ale nie bliskimi. Co do obecnego tu ksi�cia Morosiniego, okre�lenie znajomo�� wydaje mi si� bardziej w�a�ciwe - doda�, spogl�daj�c niewinnie i zarazem pytaj�co na przyjaciela. - Nie s�dz�, �eby kiedykolwiek si� przyja�nili...

- Istotnie - potwierdzi� Aldo z r�wn� doz� hipokryzji. -Bardzo ma�o znam pann� Kledermann.

- A przecie� jest pan W�ochem, na dodatek wenecjaninem, a Liza zawsze by�a zakochana w pa�skim mie�cie. Podobno mieszka�a tam potajemnie przez dwa lata...

- Przyznaj�, �e spotka�em j� dwa, mo�e trzy razy na salonach...

- Ma pan wi�cej szcz�cia ni� ja. Do Zurychu, gdzie jest jej dom rodzinny, nigdy nie przyje�d�a.

- I my�la� pan, �e spotkaj� tutaj?

- Tak� mia�em nadziej�, gdy� na pr�no szuka�em jej w Wiedniu. Wie pan, od kiedy porzuci�a swoje w�oskie fantazje, cz�sto przyje�d�a do babki, kt�r� bardzo kocha. A pan po co przyby� do Rudolfskrone?

W jego g�osie brzmia�y resztki nieufno�ci, tote� Adalbert pu�ci� perskie oko do przyjaciela, daj�c mu do zrozumienia, �e podejmuje si� wyja�nie�. W zmy�laniu by� niezr�wnany, a nale�a�o si� dowiedzie�, czy Fritz wie co�, co mog�oby si� im przyda�.

- Pani von Adlerstein nic panu nie opowiedzia�a wczoraj wieczorem?

- Ona? Nic a nic! By�a tak z�a, kiedy mnie ujrza�a, �e wyrzuci�a mnie za drzwi pod pretekstem, i� nie lubi, gdy si� j� odwiedza bez uprzedzenia. Dlatego nie o�miel� si� tam wr�ci� i to mnie martwi, gdy� chcia�em j� o co� prosi�...

- Mieszka pan w Wiedniu?

- Tak, z rodzicami - wyja�ni� Fritz. - Dzi�ki Bogu, s� bardzo maj�tni, dzi�ki czemu mog� korzysta� z wolno�ci. Ale pom�wmy raczej o panu!

Vidal-Pellicorne znalaz� zgrabny spos�b na po��czenie rzeczywisto�ci z fantazj�: opowiedzia�, �e jego przyjaciel

Morosini, ekspert od kamieni szlachetnych i kolekcjoner, interesuj�cy si� histori� Habsburg�w, zamierza� zebra� klejnoty koronne sprzedane w Genewie podczas wojny przez hrabiego Berchtolda. Zaproszony do Opery Wiede�skiej przez przyjaciela, dostrzeg� jeden z nich na szyi pewnej damy. My�l�c, �e jest to hrabina von Adlerstein, poniewa� zajmowa�a jej lo��, od tej pory pr�buje si� z ni� spotka�.

- Wie pan, jacy potrafi� by� kolekcjonerzy... - doda� z pob�a�aniem. - Dostaj� ma�piego rozumu, kiedy natrafi� na rzecz, kt�ra si� im podoba. Niestety, niepowodzenie na ca�ej linii: dama z opery jest przyjaci�k� pa�skiej ciotki, kt�ra nie ukrywa�a przed nami, co o tym my�li. W�a�cicielka klejnotu uzna�aby wszelk� propozycj� sprzeda�y za nieprzyzwoit�. Nie chcia�a nawet poda� nam jej nazwiska i adresu.

- To mnie wcale nie dziwi. Ciotka Vivi ma trudny charakter. Ale gdybym m�g� wam w czym� pom�c, ch�tnie to uczyni�, chocia�, musz� przyzna�, nie bywam w operze... Ci wszyscy aktorzy, kt�rzy biegaj� po scenie, wo�aj�c wielkimi g�osami, �e chc� umrze�, lub siadaj�, r�wnocze�nie �piewaj�c, �e trzeba ucieka�, nudz� mnie �miertelnie. A pana? Je�li dobrze zrozumia�em, jest pan archeologiem?

- G��wnie egiptologiem, ale od d�u�szego czasu chcia�em lepiej pozna� star� cywilizacj� Hallstattu i dlatego przyjecha�em tu z wizyt�. Tak si� z�o�y�o, �e w Salzburgu spotka�em ksi�cia Morosiniego, wi�c przybyli�my razem. Ale archeologia pewnie r�wnie ma�o pana poci�ga co opera? - doda� Adalbert z trosk�.

- Rzeczywi�cie, lecz musz� przyzna�, �e znam ten region jak ma�o kto! Mamy tu ruiny Hochadlerstein, starej osady zbudowanej na zboczach masywu g�rskiego Dachstein, w�r�d kt�rych cz�sto si� bawi�em w czasie wakacji... kiedy by�em ma�y.

- Chyba nie mieszka� pan w ruinach? - zdziwi� si� Aldo, kt�remu przysz�a do g�owy pewna my�l.

- Oczywi�cie, �e nie! Wynajmowali�my dom, moja matka bardzo lubi ten zak�tek. Ch�tnie poka�� panu Hallstatt - doda� Fritz pod adresem Adalberta. - Zostan� tu jeszcze kilka dni, czekaj�c, a� ciotce Vivi poprawi si� humor. A poniewa� pewnie zostanie pan sam...

Zdecydowanie bardziej podoba� mu si� Vidal-Pellicorne i w jego glosie brzmia�a nadzieja. A poniewa� by� to ch�opiec uczciwy i dobrze wychowany, z�o�y� Morosiniemu stosowne przeprosiny, nie obdarzaj�c go jednak zbyt wielk� doz� sympatii. Aparycja przystojnego wenecjanina by�a tu nie do przecenienia.

- Dlaczego mia�by zosta� sam?

- Pan wyjedzie, poniewa� nie uda�o si� panu za�atwi� sprawy. Ja pana zast�pi�! - podsumowa� rado�nie, wracaj�c do malowniczej francuszczyzny. - Dzi�ki temu ja robi� du�y post�p na j�zyk!

- Ze mn� pan robi� jeszcze wi�kszy post�p! - skomentowa� kwa�no Morosini.

- Och, to pan zosta�? - zmartwi� si� Zielone Jab�ko.

- Na Boga, tak! Niech pan sobie wystawi, �e Habsburgowie pasjonuj� mnie do tego stopnia, i� zamierzam napisa� ksi��k� na temat �ycia codziennego w Bad Ischi za czas�w Franciszka J�zefa - oznajmi�, obserwuj�c z rozbawieniem zaw�d maluj�cy si� coraz wyra�niej na twarzy m�odziana. - A teraz chcia�bym przej�� si� po mie�cie. I nie mam nic przeciwko temu, �eby�cie we dw�ch ruszyli na przechadzk� po okolicy.

- To bardzo dobry idea! - krzykn�� Fritz uradowany. -Ja wsi��� do ma�a, czerwona auto! Ale ja pana ostrzega�: droga nie idzie a� do Hallstatt, trzeba i�� na noga albo p�ywa� na statek!

- Zobaczymy - roze�li� si� Adalbert, kt�rego spojrzenie wyra�nie m�wi�o, co my�li o pomys�ach Aida. - To o kt�rej si� widzimy?

- Mo�e przy kolacji. Po tym wszystkim, co przed chwil� poch�on��e�, chyba nie masz zamiaru je�� obiadu?

- Nie! - przerwa� Fritz. - My si� spotka� o pi�tej w kawiarnia Zauner! To tam bije serce Bad Ischl, a chc�c napisa� o tym ksi��k�, nie mo�na jej omin��!

Zobaczy pan, �e wszystko jest tam takie, jak za czas�w Franciszka J�zefa.

- Niech b�dzie u Zaunera - zgodzi� si� Aldo. - A zatem o pi�tej!

Zostawiwszy m�odzie�ca i Adalberta przy stole, ksi��� uda� si� do pokoju po kaszkiet i p�aszcz nieprzemakalny.

*�� *�� *

W�o�ywszy r�ce do kieszeni i podni�s�szy ko�nierz p�aszcza Burberry, wolnym krokiem uda� si� nad rzek� Traun. Szary i ch�odny dzie� nie potrafi� w pe�ni ukaza� zalet uzdrowiska, w kt�rym wi�kszo�� willi mia�a pozamykane �aluzje. Mimo tego urok ma�ego miasteczka u�pionego w g��bi doliny tak Morosinim zaw�adn��, �e w g��bi duszy by� zadowolony, i� s�ota przegoni�a hordy kuracjuszy.

Po przej�ciu przez most bez trudu dotar� do ogrodzenia widzianego w nocy. Za bram� spostrzeg� alej� wysadzan� wysokim �ywop�otem, wiod�c� do do�� obszernego domu koloru ochry, ze spadzistym i wystaj�cym dachem, kt�ry, nie licz�c skomplikowanych �elaznych oku� balkon�w, nadawa� mu wygl�d schroniska. Z drogi wida� by�o tylko pi�tro, na kt�rym, ku zaskoczeniu Aida, �aluzje by�y r�wnie� pozamykane.

Po chwili zauwa�y� kobiet� w stroju wie�niaczek z Sa�zkammergut - sukience z ciemnej we�ny z bufiastymi r�kawami, w kolorowym szalu i filcowym kapeluszu ozdobionym pi�rem - kt�ra zbli�a�a si� w jego stron�.

- Pan czego� szuka? - spyta�a grzecznie.

By�a urocza, mia�a okr�g��, �wie�� twarz, kt�ra zach�ca�a do u�miechu.

- I tak, i nie - odpar� Morosini, zdejmuj�c kaszkiet. -Bardzo dawno tu nie by�em i chyba si� zgubi�em. Czy ta willa nale�y do barona von Biedermanna? - spyta�, wymy�laj�c na poczekaniu pierwsze lepsze nazwisko.

- Och nie, myli si� pan. Ta willa nale�a�a do hrabiego Auffenberga. Powiedzia�am, �e nale�a�a, gdy� w�a�nie zosta�a sprzedana, ale nie znam nazwiska nowego w�a�ciciela.

- To bez znaczenia, droga pani, skoro nie jest t�, kt�rej szukam. Dzi�kuj� za uprzejmo��!

Kobieta grzecznie dygn�a i posz�a swoj� drog�. Aldo r�wnie� ruszy� przed siebie, stwierdziwszy, �e z domu nie dochodz� �adne oznaki �ycia. Dziwna siedziba, gdzie przyje�d�a�o si� na par� chwil w �rodku nocy, by po chwili uda� si� w dalsz� drog�... �eby odwiedzi� ducha? A mo�e kogo�, kto wola� pozosta� w ukryciu? Rola Aleksandra stawa�a si� coraz bardziej niejasna.

Aldo pomy�la� ze smutkiem, �e jego w�asna droga doprowadzi�a go w �lepy zau�ek, czego nie znosi�. Nie wiedzia�, jak z niego wybrn��. Odwiedzi� jeszcze raz hrabin�, �eby jej opisa� dziwne zachowanie cz�owieka, kt�rego, jak si� zdaje, darzy�a pe�nym zaufaniem? Ale jak tu si� przyzna�, �e razem z Adalbertem byli �wiadkami ca�ej rozmowy? Mo�na by�o sobie wyobrazi�, z jakim oburzeniem spotka�oby si� podobne wyznanie osoby, kt�ra hrabinie ju� wystarczaj�co dzia�a�a na nerwy.

My�l, �e pan Zielone Jab�ko m�g� co� wiedzie�, nie mia�a sensu, tego postrzele�ca nie interesowa�o nic opr�cz niego samego i Lizy!

Zrezygnowany, postanowi� uda� si� do piwiarni, a nast�pnie pojecha� do Kaiser Villa. Wierzy� w aur� pewnych miejsc, a zanurzenie si� w atmosferze letniej rezydencji rodziny cesarskiej mog�o natchn�� go do jakiego� pomys�u.

Wielk� siedzib�, kt�rej obecn� w�a�cicielk� by�a arcyksi�na Maria Waleria, mo�na by�o w pewnej cz�ci zwiedza�. Morosini nie przekroczy� jednak progu budowli o jasnych murach, przypominaj�cej nieco Schonbrunn. S�ysza� bowiem, �e wn�trza pe�ne by�y licznych trofe�w my�liwskich, takich jak g�owy jeleni, dzikich �wi�, a przede wszystkim kozic, kt�rych, jak powiadano, Franciszek J�zef ubi� ponad dwa tysi�ce. Wyczyny my�liwskie nigdy nie poci�ga�y Morosiniego, a te jeszcze mniej ni� inne. A poza tym, po co szuka� �ladu kobiety kochaj�cej zwierz�ta po�rodku mauzoleum ich zag�ady? Wola� uda� si� do parku w poszukiwaniu pawilonu z r�owego marmuru, kt�ry wybudowa�a cesarzowa, aby w nim pisa�, marzy�, medytowa�, wyobra�a� sobie, �e jest pani� na w�o�ciach, m�c patrze� nieskr�powanie na otaczaj�ce drzewa i ro�liny daj�ce schronienie, za kt�rym nie czai si� �aden stra�nik.

Nale��c do narodu, kt�ry przez d�ugie lata by� wi�niem Austrii, ksi��� nie czu� sympatii do rodziny cesarskiej, ale cz�owiek wielkiego serca nie m�g� odm�wi� podziwu dla w�adczyni, kt�rej uroda by�a zjawiskowa, ani wsp�czucia dla ran na jej sercu.

Z uczuciem zawodu przygl�da� si� budynkowi. Zdecydowanie nie spodoba� si� �w pawilon zbudowany z r�owego marmuru, nawi�zuj�cy do francuskiego stylu troubadour*.

* Troubadour � styl, kt�ry w r�nych rodzajach sztuk, te� architekturze, pr�bowa� odda� wyidealizowan� atmosfer� �redniowiecza; odpowied� na neoklasycyzm (przyp. red.).

Wtem tu� obok us�ysza� mi�y g�os.

- Nigdy nie lubi�em tej budowli. Wida� w niej zbytnie zami�owanie ksi���t bawarskich do Ryszarda Wagnera. A� nadto przypomina, �e nasza cesarzowa El�bieta by�a kuzynk� nieszcz�snego kr�la Ludwika II, kt�rego kocha�a.

Owini�ty peleryn�, w zielonej, filcowej czapce z pi�rkiem, pan Lehar opieraj�c si� na lasce, patrzy� na swego towarzysza podr�y z przewrotnym u�miechem.

- Zatai� pan - doda� - �e jest mi�o�nikiem Sissi?

- Nie do ko�ca, lecz przychodz�c tu, nie spos�b si� uwolni� od magii zwi�zanej z jej osob�. Pewna wysoko postawiona dama, nale��ca do mojej klienteli, darzy j� rodzajem uwielbienia; mam dla niej odszuka� przedmioty nale��ce do Sissi.

- Jestem pewien, �e znajdzie ich pan wiele, lecz by�bym wielce zdziwiony, gdyby sprzedano panu cho� jeden z nich.

- Nawet o tym nie marz�. Chocia� nigdy nic nie wiadomo. Ja chcia�bym spotka� osoby, kt�rym cesarzowa ufa�a...

- B�d�ce mniej lub bardziej w potrzebie? To ca�kiem mo�liwe, a musz� panu powiedzie�, �e wiele z nich odwiedza ten park. O, prosz� spojrze�! W�a�nie nadchodzi jedna z nich - doda� kompozytor, dyskretnie wskazuj�c dam� w kostiumie z czarnego weluru wychodz�c� w�a�nie z budynku. Kobieta, ukrywszy d�onie w mufce, zatrzyma�a si� na kobiercu purpurowych li�ci za�cielaj�cych ziemi� pod ma�� werand� oplecion� dzikim winem w kolorze g��bokiej czerwieni.

- Nie wygl�da na kogo� w potrzebie - zauwa�y� Morosini, rozpoznaj�c hrabin� von Adlerstein.

- W istocie, nie jest, a nawet pomaga innym. Mog�aby pom�c i panu. Chod�my, przedstawi� pana.

Lehar ruszy� z miejsca, a Aldo, po chwili wahania, poszed� w jego siady. By� ciekaw, jak zostanie przyj�ty.

Kompozytor zosta� powitany niezwykle wylewnie. Twarz starej damy na jego widok przyoblek�a si� szczerym u�miechem, kt�ry natychmiast znikn��, kiedy w jej polu widzenia znalaz� si� ksi���.

- Jest pan zbyt zapalczywy, drogi mistrzu - powiedzia� Morosini, zginaj�c si� przed hrabin� w uk�onie, kt�ry m�g�by zadowoli� kr�low�. - Mia�em ju� przyjemno�� by� przedstawionym pani von Adlerstein... i nie jestem pewien, czy ponowne spotkanie ze mn� b�dzie jej w smak.

- Dlaczego nie, pod warunkiem �e nie poprosi mnie pan o niemo�liwe, ksi���. Po pa�skim odje�dzie mia�am pewne wyrzuty, ale, tamtego dnia, by�am bardzo zdenerwowana. A pan sta� si� ofiar�. Przykro mi. Bardzo tego �a�uj�.

- Nie nale�y nigdy niczego �a�owa�. Zw�aszcza szczerego odruchu. Chce pani chroni� sw� przyjaci�k�, lecz, na honor, ja nie chc� uczyni� jej krzywdy. Wr�cz przeciwnie.

- A zatem, myli�am si� - odpar�a hrabina, wyci�gn�wszy z mufki jedwabn� chusteczk�, kt�r� musn�a nos tak lekcewa��cym gestem, �e odebra�o to jej s�owom ca�� skruch�. -Czy zamierza pan si� tu zatrzyma�? - doda�a natychmiast. - My�la�am, �e wyjecha� pan wraz ze swoim przyjacielem, archeologiem...

Do diaska, ona naprawd� ma wielk� ochot� si� mnie pozby�! - pomy�la� Morosini, lecz mimo to odpar� ze stoickim spokojem:

- W�a�nie dlatego, �e przyjaciel jest archeologiem, nadal tu jeste�my. Pasjonuje si� star� cywilizacj� w Hallstatt, a poniewa� dawno si� z nim nie widzia�em, zamierzam cieszy� si� jego towarzystwem jeszcze przez jaki� czas.

Aldo m�g�by przysi�c, �e na d�wi�k s�owa Hallstatt, pani von Adlerstein zadr�a�a. Mo�e by�o to tylko wra�enie, lecz z pewno�ci� powr�ci�o jej zdenerwowanie.

- Dlaczego wi�c nie jeste�cie w tej chwili razem?

- Poniewa� mnie opu�ci�, hrabino! - odpar� ksi��� niezwykle uprzejmie. - Wczoraj w hotelu mieli�my okazj� lepiej si� pozna� z pani siostrze�cem. Pan von Apfelgr�ne nalega�, aby s�u�y� za przewodnika mojemu przyjacielowi, a jako �e w jego aucie s� tylko dwa miejsca, ja musia�em samotnie w�drowa� po Ischl. Ale mia�em szcz�cie, przyznaj�!

- M�j Bo�e! Do czego to doprowadzi, je�li ten postrzeleniec zacznie si� miesza� do archeologii! On nie by�by zdolny odr�ni� skamieliny od zwyk�ego kamienia. Mam nadziej�, �e jeszcze pana zobacz�, ksi���, a pan, drogi mistrzu, niech odwiedza Rudolfskrone, kiedy tylko zechce.

- Wkr�tce skorzystam z zaproszenia - po�piesznie odpar� kompozytor, nieco obra�ony, �e z tak� lekko�ci� zosta� odsuni�ty na boczny tor. - Mam nadziej� dostarczy� pani dobre nowiny od pani krewnego, hrabiego Golozie-ny'ego. Spotkali�my si� w Brukseli i...

Ale pani von Adlerstein ju� schodzi�a strom� drog� prowadz�c� do Kaiser Villa. S�ysz�c nazwisko hrabiego, odwr�ci�a si� jednak.

- Aleksandra? Niedawno mnie odwiedzi�. Prosz� ���� do �� mnie wpa��.

Porozmawiamy o nim przy fili�ance herbaty.

Hrabina ruszy�a w swoj� stron� i wi�cej si� nie odwr�ci�a.

- Co za dziwne zachowanie - westchn�� Lehar zbity z panta�yku. - Kobieta, kt�ra zawsze by�a wcieleniem uprzejmo�ci...

- To wszystko moja wina, mistrzu. Nie podobam si� jej, ot co! Powinien mnie pan zostawi�. Ale, ale, wymieni� pan pewne nazwisko, kt�re nie jest mi obce. Hrabia...

- Golozieny? - podj�� kompozytor, nie daj�c si� prosi�. - Nie dziwi mnie, �e uda�o si� panu go spotka�. Ma jakie� stanowisko w rz�dzie, lecz to nie przeszkadza mu podr�owa� za granic�. Pary�, Londyn, Rzym... i �adne kobiety!

Kt�re, jak s�dz�, du�o go kosztuj�. Prosz� nikomu o tym nie m�wi�! A zw�aszcza hrabinie. Jest W�grem, jak ona, i jej kuzynem...

- Obawiam si�, �e nie b�d� mia� wielu okazji, by j� spotka�.

- Za�atwi�bym to, gdybym mia� czas, lecz za dwa dni wracam do Wiednia. Je�li zatem chcia�by pan mnie odwiedzi�, musi si� pan po�pieszy�! Wraca pan?

- Nie. Jeszcze troch� tu zostan�... Lubi� to miejsce

- Ma pan racj�, ale ja mam wra�liwe gard�o i zaczynam odczuwa� ch��d. A zatem, do rych�ego zobaczenia!

Kiedy autor �Weso�ej wd�wki" znikn�� w�r�d drzew, Aldo spojrza� na zegarek, przeszed� obok pawilonu cesarzowej i spokojnie uda� si� do miasta. Zbli�a�a si� pi�ta i wkr�tce mieli zamkn�� bram�.

Wr�ciwszy do Zaunera, zasta� Adalberta i jego towarzysza przy jednym z ma�ych, okr�g�ych stolik�w z bia�ego marmuru, po�r�d woni czekolady i wanilii.

Dwaj podr�nicy opychali si� ciastkami, popijaj�c je gor�c� czekolad�.

- Zdaje si�, �e�cie bardzo zg�odnieli?

- �wie�e powietrze zaostrza apetyt - wyja�ni� pan Zielone Jab�uszko, poch�aniaj�c olbrzymi� porcj� Linzertorte z bit� �mietan�. - Pan robi� dobra promenada?

- Dobra promenada! A nawet lepsza, ni� przypuszcza�em - doda� Aldo, rzucaj�c sardoniczny u�miech przyjacielowi. - A jak tam wasza wycieczka?

- Wspania�a! - odpar� Adalbert, rewan�uj�c mu si� tym samym. - Nie wyobra�asz sobie, jakie to by�o interesuj�ce. A nawet pasjonuj�ce. Musz� tam sp�dzi� kilka dni. Powiniene� to zobaczy�!

Nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e Adalbert dokona� jakiego� odkrycia. Aldo w my�lach wys�a� do wszystkich diab��w elegancika, kt�ry nie pozwala� im swobodnie rozmawia�. Dopiero po powrocie do hotelu przyjaciele zacz�li zasypywa� si� pytaniami.

- Wiem, kim jest Aleksander! - rzek� dumnie Aldo. -A dom, kt�ry widzieli�my ostatniej nocy, w�a�nie zmieni� w�a�ciciela, ale nie dowiedzia�em si�, kto go kupi�. Potem spotka�em pani� von Adlerstein, kt�ra wcale nie by�a zadowolona, �e Zielone Jab�uszko zabra� ci� na zwiedzanie Hallstatt.

- Zdziwi�bym si�, gdyby by�o inaczej. Hallstatt to wyj�tkowe, wspaniale i ponadczasowe miasto, w kt�rym mo�na spotka� wielu dziwnych ludzi. Czy wiesz, kogo widzia�em, pij�c piwo w ober�y? Starego J�zefa, kamerdynera naszej hrabiny. Szed� drog� pomi�dzy domami, ale nie mog�em go �ledzi� z powodu mojego towarzysza.

- A od niego nie mog�e� si� czego� dowiedzie�?

- Nie. Nawet nie by� zdziwiony. Wed�ug niego J�zef ma w okolicy znajomych. Ot i wszystko.

- Nie mo�na powiedzie�, �eby by� b�yskotliwy! - rozz�o�ci� si� Morosini. - Uwa�am, �e jutro powinni�my przenie�� tam nasze rzeczy, ale co zrobimy z nim?

- Pos�uchaj, m�j stary! Szcz�cie si� dzisiaj do mnie u�miechn�o. Mam nadziej�, �e szybko mnie nie opu�ci!

- My�lisz, �e pomo�e nam si� go pozby�?

- A dlaczego nie? Nale�� do tych, kt�rzy nigdy nie przestan� wierzy� w �wi�tego Miko�aja!

Kiedy przyjaciele zeszli na kolacj�, w recepcji czeka�a na nich wiadomo�� od pana Zielone Jab�uszko: zosta� nagle wezwany przez ciotk� Vivi, kt�ra nawet przys�a�a po niego auto. Zaprasza�a go na obiad; mia� si� stawi� odpowiednio ubrany. Jest mi tak smutno - pisa�. -Ja zrobi�' taki post�p dla francuski z wami. Ja mie� nadzieja, �e my si� spotkam wkr�tce...

- A wi�c hrabina nie traci czasu - rzuci� Aldo.

- Czy dlatego chce go odzyska�, �e zabra� mnie do Hallstatt?

- Daj� g�ow�! Jeste�my na dobrej drodze, drogi Adalbercie! Jutro si� tam zainstalujemy. Zostawimy twoje rzucaj�ce si� w oczy auto i pojedziemy poci�giem.

Vidal-Pellicorne ch�tnie przysta� na propozycj� przyjaciela. Morosini poinformowa� recepcjonist�, �e opuszczaj� hotel na kilka dni, a automobil zostanie na parkingu. Po czym, jakby od niechcenia, rzuci�:

- Czy wie pan mo�e, kto kupi� will� hrabiego Auffenberga, t� za mostem? Poszed�em go odwiedzi�, ale zasta�em dom pozamykany na cztery spusty. Napotkana kobieta wspomnia�a co� o zmianie w�a�ciciela...

Przybieraj�c min� odpowiedni� do okoliczno�ci, recepcjonista poinformowa� go, i� par� miesi�cy temu hrabia Auffenberg zszed� z tego �wiata.

- Will� kupi�a kilka tygodni p�niej baronowa Hulenberg. Nie jestem pewien, czy ju� w niej mieszka.

- To bez znaczenia, nie znam jej. Ale dzi�kuj� panu.

- Zaczyna mi brakowa� Fritza! - rzuci� Vidal-Pellicorne do przyjaciela, kiedy poszli do baru czego� si� napi�. -Mo�e on by co� wiedzia� o Aleksandrze i baronowej... Jestem prawie pewien, �e tych dwoje utrzymuje stosunki. Przecie� ten szanowany cz�onek rz�du nie przyjecha� w �rodku nocy po to, by zobaczy� si� z kuchark� czy ogrodnikiem.

- Pewnie i tak by� si� od niego niczego nie dowiedzia�. Jak my�lisz, czy ten ch�opak jest taki g�upi, na jakiego wygl�da?

- Czas poka�e.

*�� *�� *

By�o p�ne popo�udnie, kiedy poci�g ��cz�cy Ischl z Aussee i Stainach-Irdning zatrzyma� si� na ma�ej stacyjce w Hallstatt. Wysiad�o tam z dziesi�� os�b, w tym Morosini i Vidal-Pellicorne, kt�rzy mieli wsi��� na statek, �eby dosta� si� na drug� stron� jeziora. Przyjaciele d�wigali g�ry sprz�tu do �owienia ryb, wycieczek g�rskich, a nawet do malowania. Ten ostatni pomys� nale�a� do Aida, kt�ry pomy�la�, �e sztalugi s� doskona�ym pretekstem dla kogo�, kto zamierza tkwi� w jednym miejscu w celu dokonania obserwacji.

Przyjaciele zaopatrzyli si� r�wnie� w sportowe buty, ubrania z lodenu i grube skarpety, nie posuwaj�c jednak dba�o�ci o szczeg�y a� do sk�rzanych, sznurowanych spodni na szelkach. Tylko Adalbert nie m�g� si� oprze� szerokiej pelerynie i zielonemu kapeluszowi z pi�rkiem, w kt�rym, wed�ug Aida, wygl�da� jak arcyksi��� po libacji.

- Szkoda - doda� - �e nie mia�e� czasu zapu�ci� w�s�w, podobie�stwo by�oby ca�kowite!

Baga�owy pom�g� im wnie�� rzeczy na statek, kt�ry ju� czeka� na pasa�er�w. Pozbywszy si� balastu, Aldo opar� si� o por�cz, aby podziwia� niezwyk�y, surowy krajobraz. D�ugie na osiem kilometr�w i szerokie na dwa Jezioro Halsztackie* wciska�o si� mi�dzy ciemne �ciany lasu i strome podn�a masywu Dachstein, najwy�szego w G�rnej Austrii, na kt�rego szczytach le�a�y wieczne �niegi. Tego dnia s�o�ce prawie si� nie pokaza�o i miejsce to przedstawia�o o zmierzchu imponuj�cy, lecz ponury obraz czarnych i stromych zboczy g�r opadaj�cych wprost ku ciemnej tafli jeziora. Z drugiej strony, w oddali, wzd�u� brzegu rozci�ga�o si� miasteczko uczepione skalistych i niego�cinnych zboczy, kt�rych surowo�� mo�na by�o dostrzec powy�ej draperii niemal czarnych las�w.

W miar� jak statek zbli�a� si� do Hallstatt, kt�rego odwr�cony obraz mo�na by�o teraz dostrzec w lustrze wody, miasteczko, kt�re z daleka zdawa�o si� przyklejone do kamiennych stok�w poro�ni�tych jod�ami, wygl�da�o jak p�askorze�ba. Wystawa�y z niej dzwonnice dw�ch ko�cio��w. Pierwsza, spiczasta i smuk�a, nale�a�a do �wi�tyni protestanckiej zbudowanej tu� nad tafl� wody. Druga, bardziej przysadzista, nad kt�r� g�rowa�o co� na kszta�t ma�ej pagody, by�a cz�ci� starego, katolickiego sanktuarium wzniesionego nieco wy�ej. Wok� nich, niczym kury na �erdziach, t�oczy�y si� zbudowane na podmur�wkach z kamienia domy z szeroko rozpostartymi, drewnianymi frontonami i balkonami... W samym �rodku miasta wytryska�a malownicza kaskada - M�lhbach, tocz�c spienione wody prosto do jeziora.

Aldo zafascynowany widokiem przypomnia� sobie, co wczoraj wieczorem powiedzia� Adalbert: �To wyj�tkowe miasto, wspania�e i ponadczasowe...". Mia� racj�! To przypomina�o bajk�...

Gdzie w tej nierealnej scenerii mogli si� ukrywa� �znajomi" starego J�zefa?

Jego uwag� zwr�ci� jeden z najbardziej odleg�ych dom�w, kt�rego �ciany zdaj�ce si� wychodzi� prosto z ciemnej toni by�y zarazem fragmentem starych mur�w obronnych. Aldo mia� ochot� obejrze� je z bliska, lecz lornetka znajdowa�a si� teraz przy nosie Adalberta.

Kiedy wreszcie statek przybi� do brzegu i mo�na by�o wysi���, ksi��� zauwa�y�, �e ta dziwna miejscowo�� by�a ca�kowicie pozbawiona ulic. Domy, zbudowane na zboczu jedne ponad drugimi na ma�ych, naturalnych lub sztucznych, tarasach, ��czy�y schody i arkady. Miejsce to mog�o bez w�tpienia uwie�� malarzy i romantyk�w...

Adalbert wybra� ober�� o nazwie �Seeauer". Poniewa� widziano go ju� tutaj poprzedniego wieczoru, a na dodatek wraca� z drugim klientem, obu zgotowano i�cie kr�lewskie przyj�cie i oddano dwa najlepsze pokoje z balkonami pozwalaj�cymi na podziwianie jeziora w ca�ej okaza�o�ci. W�a�ciciele przybytku, Georg Brauner i jego �ona Maria, poinformowali nowych go�ci, �e nazajutrz ma si� tu odby� wesele, co zak��ci spokojny sen. Najlepszym rozwi�zaniem by�oby przy��czenie si� do zabawy.

- Co za wspania�y pomys�! - ucieszy� si� Aldo. - Z pewno�ci� to wesele b�dzie bardziej radosne ni� ostatnie, w kt�rym dane nam by�o uczestniczy� - doda�, my�l�c o wystawnym, lecz bezsensownym maria�u nieszcz�snego sir Eryka Ferralsa z hrabiank� Anielk� Solma�sk�.

- W ko�cu b�dzie mo�na si� zabawi�! - dorzuci� Adalbert. - A jutro wyp�yniemy na jezioro �owi� ryby - doda�, u�miechaj�c si� do Marii. - Nie wie pani, kto m�g�by wypo�yczy� nam ��d�?

- Oczywi�cie Georg - odpar�a hotelarka. - Mamy ich kilka i mo�emy wam jedn� po�yczy�. Chcecie j� dzisiaj obejrze�?

- Wystarczy jutro rano.

Po rozpakowaniu baga�y przyjaciele zeszli do wielkiej sali udekorowanej jod�owymi girlandami i kwiatkami z papieru. Usiad�szy przy d�ugiej �awie, dobrali si� do g�ry knedli, suszonego mi�sa i wybornego bia�ego wina, kt�re podano im w p�katych zdobionych dzbankach.

- Powiedz no - rzuci� Aldo po zaspokojeniu pierwszego g�odu - co ci przysz�o do g�owy, �eby wybiera� si� na ryby o �wicie? Chyba zapomnia�e�, �e jeste� archeologiem.

- Kultura halsztacka* czeka�a na mnie przez ca�e tysi�clecia. Mam nadziej�, �e mo�e jeszcze troch� zaczeka�. Chcia�bym najpierw obejrze� z bliska pewn� �redniowieczn� wie�� lub co�, co j� przypomina, a co zobaczy�em, kiedy dop�ywali�my do brzegu.

* Kultura halsztacka - przypada na epok� �elaza, rozwija�a si� w latach 800450 p.n.e. Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego w okolicach Hallstatt, gdzie w 2. pol. XIX wieku odkryto wielkie cmentarzysko (przyp. red.).

Pokonuj�c zadaszone schody wiod�ce do ko�cio�a, dobrych dwadzie�cia minut przed czasem, Morosini zastanawia� si�, co za zrz�dzenie losu skaza�o go, katolickiego ksi�cia, ale o pobo�no�ci, powiedzmy szczerze, do�� powierzchownej, na odwiedzanie sanktuari�w, gdy w gr� wchodzi�o spotkanie z kobiet�... Inni spotykaj� si� w parkach, kawiarniach, nad brzegiem rzeki czy w jakim� zacisznym salonie... Sam z nostalgi� wspomina� chwile sp�dzone z Anielk� w ogrodzie zoologicznym w Pary�u. Wtedy by� w niej �miertelnie zakochany i got�w uczyni� wszystko, by j� zdoby�. A teraz, po pozbyciu si� jej jak zb�dnego przedmiotu i oddaniu w r�ce Anny Marii Moretti, po�piesznie uciek� do Austrii, gdzie czeka�a na niego sprawa z pewno�ci� pasjonuj�ca, lecz trudna do rozwik�ania... i spotkanie z �adn� dziewczyn� w domu bo�ym.

Pod naciskiem skrzypn�y stare drzwi, odbijaj�c ten d�wi�k g�uchym echem we wn�trzu pustej �wi�tyni. Ksi��� zatrzyma� wzrok na wspania�ym tryptyku z XV wieku, poz�acanym i bogato rze�bionym, kt�ry wznosi� si� nad o�tarzem. Patrzy� na niego z przyjemno�ci�, lecz bez zaskoczenia; bogactwo austriackich ko�cio��w by�o mu znane.

Usiad� w �awce, by lepiej m�c podziwia� arcydzie�o. S�ysz�c skrzypienie drzwi, poderwa� si� z miejsca i stan�� przed postaci� ukryt� pod czarn� peleryn� z kapturem, ukazuj�c� jedynie szczup�e kostki w bia�ych po�czochach i buty z klamerkami. Str�j Lizy doskonale pasowa� do atmosfery starego ko�cio�a.

Zbli�ywszy si� do Aida, dziewczyna ukl�k�a, odm�wi�a kr�tk� modlitw� i pokaza�a mu gestem, by usiad� przy niej. Pomimo jej powa�nej miny Aldo nie m�g� powstrzyma� u�miechu.

- Kto by pomy�la� w czasach weneckich, �e kiedy� b�dziemy mieli sekretne rendez-vous w austriackim ko�ciele?

- Prosz�, niech pan nie wspomina o Wenecji! Nie chc� o niej my�le� w tej chwili. A co do naszego spotkania, mo�e by� pan pewien, �e nast�pnego nie b�dzie.

- Szkoda... Ale dlaczego tutaj, a nie u pani w domu lub w ober�y?

- Poniewa� nie chc�, �eby ktokolwiek si� dowiedzia�, i� si� znamy. Skoro to ju� ustalili�my, prosz� si� nie trudzi�

1 nie wyja�nia�, po co pan przyjecha� do Hallstatt. Sama si� dowiedzia�am.

- Przypuszczam, �e od pani von Adlerstein?

- Oczywi�cie! Jak tylko si� zorientowa�a, �e przyby� pan do Wiednia, zawiadomi�a mnie.

- Dlaczego? Jestem dla niej tylko nieznajomym...

-1 tu si� pan myli! Wie o panu prawie tyle, co ja... Widzi pan, ksi���, ja nigdy niczego nie ukrywa�am przed babci�. Od �mierci mojej matki - innymi s�owy, od zawsze - babcia si� mn� zajmowa�a, staraj�c si�, �ebym nie wyros�a na marionetk� wychowan� przez guwernantki. Bardzo j� kocham i zawsze o wszystkim jej m�wi�.

- Nawet o wcieleniu Miny van Zelden?

- Zw�aszcza o tym! Zawsze wiedzia�a, gdzie mnie szuka�, podczas gdy m�j ojciec by� przekonany, i� wyjecha�am do Indii studiowa� filozofi� buddyjsk� lub do Ameryki �rodkowej w poszukiwaniu �lad�w kultury Maj�w.

Morosini wyda� okrzyk przera�enia.

- Chyba nie jest pani archeologiem? Jeden w zupe�no�ci mi wystarczy!

- Niech pan b�dzie spokojny! Mam tylko lekkie ci�goty w tym kierunku. A tak na marginesie, jak si� miewa nasz drogi Adalbert?

- No c�... co do humoru, nieszczeg�lnie. Mia� wielce skwaszon� min�, kiedy przed chwil� wyprawi�em go do nekropolii halsztackiej w towarzystwie niezast�pionego profesora Schlumpfa!

- Mo�na by rzec, �e to panu sprawia przyjemno��. Po co mu pan o mnie m�wi�?

- Poniewa� mia�em ochot� utrze� mu nosa. Od kiedy odbyli�cie razem kilka podr�y, zachowuje si� jak pani w�a�ciciel, co mnie nieco denerwuje.

Tym razem Liza nie mog�a powstrzyma� u�miechu.

- Jest taki czaruj�cy, naprawd� bardzo go lubi�. Ta kr�tka, wsp�lna podr� by�a bardzo zabawna. Co do pana, fakt, �e przez dwa lata pracowa�am jako pa�ska sekretarka, nie upowa�nia pana do traktowania mnie jak cz�ci ruchomo�ci.

Morosini zgodzi� si� z tym twierdzeniem bez sprzeciwu. Mo�e dlatego, �e w owalnym otworze czarnego kaptura twarz Lizy, z ma�ym noskiem usianym piegami i burz� jasnych w�os�w, stanowi�a uroczy obrazek sk�aniaj�cy do �yczliwo�ci.

- Zgoda - westchn��. - Zostawmy Adalberta w spokoju i wr��my do pani babki. Nie wiem, co jej pani naopowiada�a na m�j temat, ale ona mnie nienawidzi.

- To nieprawda! Wr�cz przeciwnie, uwa�a, �e jest pan na sw�j spos�b czaruj�cy, ale obawia si� pana!

- No pi�knie! Widz�, �e ju� jej pani donios�a o mojej wizycie!

- Oczywi�cie! A teraz, prosz� wyja�ni�, co pana popycha do tego, aby za wszelk� cen� wej�� w posiadanie klejnotu nale��cego do kogo�, kto jest nam obu bardzo drogi? Ujrzawszy go w operze, postanowi� pan nagle, �e musi mie� ten w�a�nie opal, a nie �aden inny?

- W�a�nie! Ten i �aden inny! Chcia�em wyja�ni� pani von Adlerstein, z jakiego wa�nego powodu musz� zdoby� ten kamie�, lecz nie raczy�a mnie wys�ucha�.

- A wi�c - rzek�a Liza, siadaj�c wygodniej w �awce i krzy�uj�c d�onie na kolanach - s�ucham tej pa�skiej historii. Je�li dobrze zrozumia�am, znowu chodzi o jaki� przekl�ty klejnot?

- Tak, tak jak w przypadku wszystkich, kt�re obiecali�my odnale��, Adalbert i ja...

- Adalbert i pan? Czy�by�cie zostali wsp�lnikami?

- Tylko w tym przedsi�wzi�ciu, kt�re jest bez w�tpienia najwa�niejszym w ca�ej mojej karierze antykwariusza. Prosz� mi pozwoli� wskrzesi� Min� na jedn� chwil�.

- Dlaczego nie... - odpar�a Liza z u�miechem. - Lubi�am j�, wie pan?

- Ja tak�e... Czy pami�ta pani tamten wiosenny dzie� sprzed blisko dw�ch lat, kiedy pani bieg�a za mn�, by wr�czy� mi telegram z Warszawy?

Liza nagle si� o�ywi�a, jakby wr�ci�a pasja, z kt�r� wykonywa�a prac� w pa�acu Morosinich.

- Telegram od s�ynnego Szymona Aronowa? Jakbym mog�a zapomnie�! To przecie� po spotkaniu z nim rzuci� si� pan w wir tej nieprawdopodobnej historii, podczas kt�rej odnalaz� pan szafir skradziony pa�skiej matce. Przywioz�am go potem do Wenecji.

- Ju� go tam nie ma! Kilka tygodni p�niej odda�em go Szymonowi Arnowowi, z kt�rym spotka�em si� na cmentarzu San Michele. Potem przekaza�em mu R�� Yorku, kt�r� odnalaz�em w Anglii w dramatycznych okoliczno�ciach.

- R�� Yorku? Ale�... ona zosta�a niedawno skradziona z Tower!

- Ta by�a fa�szywa i bardzo prosz�, niech mi pani pozwoli wyja�ni�, z jakiego wa�nego powodu nigdy nie wyjawi�em prawdy. Prosi� mnie o to Aronow w swojej kryj�wce w Warszawie. To nie by�a kwestia braku zaufania... Ale da�em s�owo. Je�li dzisiaj je z�ami�, to tylko dlatego, �e nie mam wyboru. Potem sama pani oceni... i postara si� o tym jak najszybciej zapomnie�.

Liza milcza�a. Morosini opowiedzia� o swoich przygodach w Polsce, nie wdaj�c si� jednak w szczeg�y znajomo�ci z c�rk� hrabiego Solma�skiego. Wspomnia� tylko, �e przeszkodzi� jej w samob�jstwie i �e kiedy j� �ledzi� po przyje�dzie do Pary�a, spostrzeg� na jej szyi B��kitn� Gwiazd�, kt�rej poszukiwa� wsp�lnie z Aronowem.

Ku jego zdziwieniu Liza nie reagowa�a podczas opowiadania do tego stopnia, �e w pewnej chwili pomy�la�, i� zasn�a. Ale kiedy zamilk�, unios�a g�ow� i rzuci�a na niego �ywe spojrzenie.

- Przejd�my teraz do R�y Yorku, gdy�, jak s�dz�, jest to drugi skradziony kamie� - powiedzia�a.

Aldo spe�niwszy jej pro�b�, stwierdzi� z rado�ci�, �e dziewczyna s�ucha jego opowie�ci z widocznym zainteresowaniem.

- To brzmi jak powie�� kryminalna - doda�a - kt�ra by�aby nawet do�� zabawna, gdyby nie te trupy! Ale mam jedno pytanie: czy wierzy pan w niewinno�� lady Ferrals?

Aldo nie spodziewa� si� tego i �eby da� sobie czas na odpowied�, sam sformu�owa� pytanie, podobnie jak to by�o w zwyczaju Anielki.

- Mo�na by s�dzi�, �e pani zupe�nie nie wierzy.

- Ani przez chwil�. Czyta�am artyku�y, w to pan chyba nie w�tpi, na temat sprawy Ferrals�w i procesu. Teatralne zako�czenie wyda�o mi si� dziwne, zbyt dobrze obmy�lone i zbyt precyzyjnie wykonane. Wsp�lnik b�d�cy jednocze�nie kochankiem wiesza si� po napisaniu wyznania w najdogodniejszej chwili dla oskar�onej? Nie, nie wierz� w to!

- Je�li pani podejrzewa zmow� z policj�, to si� pani myli. Dobrze znam komisarza Warrena i mog� pani� zapewni�, �e dzia�a� pod wp�ywem zaistnia�ych wypadk�w. Ale potem zacz�� sobie stawia� pytania...

- No a pan? Jeszcze nie odpowiedzia� pan na moje pytanie.

- Ja te� mam wiele w�tpliwo�ci - odpar� Aldo, nie chc�c d�u�ej rozwodzi� si� na ten temat. - Lecz chcia�bym przej�� do trzeciego klejnotu: opalu! To z jego powodu tu jeste�my, Adalbert i ja.

- Uwa�acie, �e kamie� w diamentowej oprawie jest tym, kt�rego szukacie?

- Szymon Aronow jest o tym przekonany, a jeszcze nigdy si� nie pomyli�. Zreszt� mo�e si� pani o tym �atwo przekona�, gdy�, jak s�dz�, ma pani dost�p do bi�uterii tajemniczej damy, kt�rej tak zazdro�nie strze�ecie razem z babk�.

- W jaki spos�b?

- Na odwrocie ka�dego klejnotu pektora�u wygrawerowano miniaturow� gwiazd� Salomona. Aby j� zobaczy�, potrzebne jest mocne szk�o powi�kszaj�ce. Prosz� spr�bowa�!

- Spr�buj�, ale szczerze m�wi�c, nie liczy�abym na to, �e go panu sprzeda. Jest to bowiem ulubiony klejnot naszej przyjaci�ki. Dosta�a go od swojej s�ynnej babki.

Morosini milcza�, powstrzymuj�c pytanie, aby da� jej czas do namys�u, gdy� by� pewien, �e sama je odgadnie.

- Czy nie uwa�a pani, �e nadesz�a pora, aby ods�oni� imi� tajemniczej postaci, kt�ra mi si� ukaza�a w lo�y operowej? A co do babki, s�dz�, �e wiem, kim jest, gdy� prawie na pewno odkry�em, kim by� jej ojciec. Czy� nie jest c�rk� nieszcz�snego Rudolfa, tragicznego bohatera z Mayerlingu?... Uprzedzaj�c pani pytanie, dodam, �e widzia�em, jak ukryta pod czarn� woalk� k�ad�a kwiaty na jego grobie kilka godzin przed spektaklem.

- Wie pan wi�cej, ni� s�dzi�am! - rzuci�a Liza, nie kryj�c zaskoczenia.

- Co do cesarskiego opalu w diamentowej oprawie, po narodzinach Rudolfa zosta� do��czony do kompletu z opali ofiarowanego przez arcyksi�n� Zofi� przysz�ej synowej, kilka dni przed jej �lubem z Franciszkiem J�zefem. Nosi�a go sama Zofia na swoim �lubie i chcia�a, �eby El�bieta uczyni�a podobnie. Dodam, �e ca�o��, z wyj�tkiem broszki, zosta�a sprzedana w Genewie razem z innymi prywatnymi klejnotami rodziny, kilka lat temu.

Zdziwienie Lizy zamieni�o si� w rozbawienie.

- Jaka ja jestem g�upia! Jak mog�am zapomnie� o pana zami�owaniu do historycznych klejnot�w i pi�knych kamieni, �e nie wspomn� o pana nienasyconej ciekawo�ci... i o tym, �e jest pan, by� mo�e, najwi�kszym europejskim ekspertem w tej materii.

- Dzi�kuj�! A teraz, czy nie s�dzi pani, �e nadesz�a pora, by mi zaufa�? Chc� pozna� jej nazwisko... i histori�! No, Mino! Zaklinam pani� na pami�� naszej dobrej wsp�pracy! Moje zadanie jest szlachetne i warto o nie walczy�!

- Nawet za cen� cierpienia niewinnej osoby?

- A mo�e raczej dla jej wybawienia? Opal, tak jak reszta kamieni, jest przekl�ty. Mo�e m�g�bym uratowa� pani przyjaci�k�...

- Nazywa si� Elza Hulenberg - przerwa�a Liza - i jest nie tylko wnuczk� cesarzowej El�biety, ale r�wnie� jej siostry Marii, ostatniej kr�lowej Neapolu. To od niej powinnam zacz��. W... 1859 roku, Maria, trzecia c�rka ksi�cia Maksymiliana i jego ma��onki Ludwiki, wychodzi za m�� za ksi�cia Kalabrii, nast�pc� tronu w Neapolu. Ma osiemna�cie lat, on dwadzie�cia trzy i mo�na przypuszcza�, �e b�dzie to udane ma��e�stwo, chocia� ma��onkowie nigdy wcze�niej si� nie widzieli...

- Chwileczk�, Lizo! - przerwa� Morosini. - Niepotrzebny mi wyk�ad z historii, zw�aszcza w�oskiej. Nie zapominaj, �e jestem wenecjaninem. Wiem, co si� wydarzy�o w Neapolu; �mier� kr�la Ferdynanda II kilka tygodni po �lubie i wst�pienie na tron m�odej pary w chwili, kiedy Garibaldi i jego czerwone koszule rozpocz�li marsz ku niepodleg�o�ci. Osiemna�cie miesi�cy panowania, a potem ucieczka do Gaety, gdzie zamkn�li si� w fortecy i gdzie m�oda kr�lowa Maria z niezwyk�ym oddaniem opiekowa�a si� rannymi. By�a podziwiana w ca�ej Europie, lecz to nie pomog�o jej ocali� tronu. Wraz z ma��onkiem schroni�a si� w Rzymie pod kuratel� papie�a... Ale, mam wra�enie, �e pani, jako Szwajcarka, wie o tym wi�cej ni� inni?

- Owszem - odpar�a Liza. - Poniewa� moja opowie�� zaczyna si� tam, gdzie ko�czy si� wielka historia. Po dniach pe�nych niebezpiecze�stw nasza m�oda, bo zaledwie dwudziestoletnia kr�lowa, bez tronu poczu�a pustk�... Jej m�� straciwszy pozycj�, podupad� na zdrowiu. Papieski pa�ac Farnese, w�wczas rezydencj� koronowanych g��w na wygnaniu*, ochraniali �uawi**. Maria zakocha�a si� w jednym z nich, przystojnym, belgijskim oficerze.

* Od roku 1871 siedziba ambasady Francji w Rzymie (przyp. red.).

** �uawi - formacja wojskowa (przyp. red.).

Sprawy zasz�y tak daleko, �e pewnego dnia trzeba by�o podj�� decyzj�: nale�a�o jak najszybciej odseparowa� j� od m�a. Pod pretekstem, �e klimat Rzymu nie odpowiada jej delikatnym p�ucom, wysiano j� na odpoczynek do ukochanego Possenhofen w Bawarii, gdzie jednak nie przebywa�a d�ugo, po czym zamkn�a si� w klasztorze w Augsburgu, gdzie wkr�tce wyda�a na �wiat c�rk� Ma�gorzat�. To ona jest matk� Elzy.

- Bo�e... - westchn�� zdumiony Aldo. - Nie do wiary! Nigdy nie s�ysza�em o separacji kr�lowej Marii z Franciszkiem II.

- Szybko si� pogodzili, zamieszkali w Pary�u, a nawet stali si� najlepszym z ma��e�stw...

- A co na to wszystko cesarzowa El�bieta i Rudolf?

- W�a�nie do tego zmierzam. Sissi bardzo kocha�a m�odsz� siostr�, kt�ra r�wnie� by�a bardzo �adna. Poza tym ze swoj� romantyczn� natur� podziwia�a bohaterk� z Gaety prawie tak bardzo, jak jej kuzyn, Ludwik II Bawarski. Z wielkim oddaniem zajmowa�a si� ma�� dziewczynk�, kt�r� Maria wychowywa�a w posiad�o�ci pod Pary�em pod nazwiskiem, kt�rego panu nie wyjawi�. A kiedy Ma�gorzata, kt�r� nazywano Daisy, wyros�a na �liczn� dziewczyn�, zaprasza�a j� wielokrotnie, g��wnie na W�gry, do swojego zamku w G�d�ll�, gdzie jesieni� organizowano wielkie polowania. Na jednym z nich Rudolf pozna� �liczn� Daisy.

Sam �y� w nieudanym zwi�zku ma��e�skim ze Stefani� Belgijsk�, kt�r� cz�sto zdradza�, i zakocha� si� w Daisy, w jednym z tych p�omiennych poryw�w, do kt�rych tylko on by� zdolny. Ale ten s�omiany ogie� szybko zgas�...

- Czy p�on�� wystarczaj�co d�ugo, aby spowodowa� konsekwencje? A jak arcyksi��� zareagowa� na t� sytuacj�?

- Zaproponowa� m�odej dziewczynie, �eby umar�a razem z nim, lecz ona zbuntowa�a si� przeciwko tak ostatecznym rozwi�zaniom. Przeciwnie, bardzo ceni�a sobie zwyk�e �ycie rodzinne. Odm�wi�a, lecz opowiedzia�a o wszystkim cesarzowej, kt�ra znalaz�a jedyne mo�liwe rozwi�zanie: szybki �lub. Kandydata na m�a nie trzeba by�o d�ugo szuka�, w Daisy zakochany by� baron Hulenberg. Pochodzi� z dobrej i bogatej rodziny. By� te� do�� przystojny, dlatego okaza� si� odpowiednim pretendentem, kt�rego zaakceptowa�a matka. A poniewa� kr�lowa Maria nie mog�a ofiarowa� nic poza bi�uteri�, posagiem zaj�a si� cesarzowa El�bieta, kt�ra podarowa�a tak�e kilka klejnot�w, a w�r�d nich opal oprawiony w diamenty, namacalny znak rodowodu dziewczyny.

Gdy Elza mia�a dwa lata, po kr�tkiej chorobie, wobec kt�rej medycyna by�a bezsilna, zmar�a jej matka. Hulenberg kilka miesi�cy p�niej ponownie si� o�eni�. Jedynymi zaletami nowej wybranki by�y m�odo�� i uroda. Poza tym okaza�a si� chciwa i pozbawiona serca. Lecz dobrze umia�a ukry� prawdziw� natur�. Wkr�tce obecno�� Elzy okaza�a si� dla niej niezno�na, gdy� dziewczyna zbytnio przypomina�a jej o pierwszej �onie Hulenberga.

- Nie by�a dobr� macoch�?

- Niestety nie! Wtedy do akcji postanowi�a wkroczy� Sissi. Pomimo cierpienia z powodu �mierci syna nie opuszcza�a dziewczyny. Postanowi�a wys�a� j� do klasztoru w okolicach Salzburga i zobowi�za�a moj� babci�, aby nad ni� czuwa�a. Z czego babcia wywi�zywa�a si� sumiennie przez wiele lat a� do dzi�. R�wnie� jej powierzono przechowanie klejnot�w Elzy. I ca�e szcz�cie, gdy� po kilku latach baron Hulenberg zmar�, a wdowa, kt�rej zapisa� w testamencie ca�y maj�tek, zacz�a domaga� si� klejnot�w Daisy jako cz�ci maj�tku m�a. Na szcz�cie bez skutku! Cesarzowa zosta�a zamordowana, ale Franciszek J�zef jeszcze �y�. Wiedzia� o historii Elzy i zapewni� jej ochron�, a tak�e babce, kt�r� uczyni� jej prawn� opiekunk�. Wszystko toczy�o si� spokojnie a� do dnia, w kt�rym Elza opu�ci�a klasztor.

- Domy�lam si�, �e pani von Adlerstein wzi�a j� wtedy do siebie.

- Tak, i tym ch�tniej, �e Elzie podoba�o si� w klasztorze do tego stopnia, i� obawiano si�, by w nim nie zosta�a. Opu�ci�a jego mury p�niej, ni� czyni�y to zazwyczaj inne dziewcz�ta. By�a to panna nadmiernie powa�na i ca�kowicie �wiadoma swego �wietnego pochodzenia. Chocia� nigdy nie wspomina�a o swoich korzeniach, chyba �e przy mojej babce. Kawalerowie jej nie interesowali. Jej jedyn� pasj� by�a muzyka i chc�c si� ni� cieszy�, wr�ci�a do �ycia pozaklasztornego. A mo�e r�wnie� z powodu nowej matki prze�o�onej, kt�rej nie lubi�a. Zamieszka�a u nas, lecz nie czu�a si� dobrze z powodu zbyt �wiatowego trybu �ycia, jaki prowadzi�y�my. Wtedy znalaz�y�my dla niej will� na uboczu, w okolicy Sch�nbrunn, gdzie zamieszka�a wraz z par� w�gierskich s�u��cych, kt�rzy byli jej wielce oddani, Mariett�, pokoj�wk� i dam� do towarzystwa, i jej m�em Mateuszem, istnym cerberem wyposa�onym w niespotykan� sil�. Dobrze si� tam czu�a i wychodzi�a tylko na spacery, na koncerty lub do opery, w kt�rej zajmowa�a lo�� babki. Zawsze dyskretnie ubrana, nigdy nie zwraca�a na siebie uwagi mimo podobie�stwa do cesarzowej. A� do pewnego pechowego wieczoru w 1911 roku, kiedy ukaza�a si� na premierze �Kawalera srebrnej r�y" ca�a w bia�ych koronkach, zjawiskowo pi�kna, ze s�ynnym opalem na piersi. Ten nag�y rozkwit zaniepokoi� babk�. Tego wieczoru sala by�a pe�na dostojnych go�ci, ��cznie z cesarzem, a wszystkie kobiety za�o�y�y na ten wiecz�r najpi�kniejsze klejnoty. By� tam te� pewien m�ody dyplomata, kt�rego przyjaciel przedstawi� Elzie podczas antraktu. Dziewczyna zosta�a ugodzona strza�� Amora prosto w serce...

Aldo zna� ju� t� histori�, lecz nie wiedz�c, jak Liza przyj�aby opowie�� o wyczynach Adalberta i jego w�asnych, wola� milcze�, pozwalaj�c b��dzi� my�lom i jednocze�nie obserwuj�c dziewczyn�.

W�a�ciwie, by�a ca�kiem czaruj�ca i nie m�g� poj��, w jaki spos�b uda�o si� jej przez dwa lata udawa� brzydul�. I �e on, kt�ry potrafi� w mig oceni� urok ka�dej kobiety, wcze�niej nie dostrzeg� urody tej jednej. Tu, w p�mroku zimnego ko�cio�a, z jasn� twarz� okolon� czarnym kapturem przypomina�a posta� z obrazu Boticellego, z t� r�nic�, �e bi�y od niej ciep�o i �ycie...

Liza by�a zbyt spostrzegawcza, by nie zauwa�y�, �e jej rozm�wca nie s�ucha jej zbyt uwa�nie.

- Je�li to pana nie interesuje, odchodz�... Wsta�a, lecz Aldo przytrzyma� j� za po�� peleryny.

- Dlaczego twierdzi pani, �e nie s�ucham?

- To oczywiste. Opowiadam tak� smutn� histori�, a pan patrzy na mnie z g�upim u�miechem.

Widz�c, �e charakter Lizy nie zmieni� si� ani troch�, Aldo postanowi� przyzna� si� do winy.

- Przyznaj� si� do chwili nieuwagi - odpar�, przybieraj�c najbardziej uwodzicielski z u�miech�w. - Ale to pani wina, �e na ni� patrzy�em.

- Ogl�da� mnie pan przez dwa lata. To powinno panu wystarczy�.

- Prosz� nie ple�� bzdur! To, co wtedy widzia�em, to nie by�a pani, lecz... karykatura. Prawd� m�wi�c, po prostu brzydula.

- Zostawmy to! - przerwa�a. - Niebawem b�d� musia�a wraca�. O czym to m�wili�my?

- O listach otrzymanych po wojnie, podczas gdy wszyscy my�leli, �e ten ca�y Rudiger zagin�� - odpar� Morosini po kr�tkim wahaniu.

Uff! Uda�o si�.

- Ach tak! - podj�a Liza. - Przepraszam, pan rzeczywi�cie s�ucha�, a ja my�la�am... A zatem, po przyj�ciu pierwszego listu Elza szala�a z rado�ci, a babcia z niepokoju, gdy� w tym czasie trzeba by�o wywie�� dziewczyn� z Wiednia, gdzie nie by�a bezpieczna.

- I co si� wtedy sta�o?

- Wydarzy�y si� trzy dziwne wypadki. Powiedzia�abym nawet, zamachy, kt�re mia�y miejsce po wojnie. Pierwszy, w parku Sch�nbrunn, gdzie Elza spacerowa�a z Mariett�. Jaki� m�czyzna rzuci� si� na ni� z no�em. Na szcz�cie w pobli�u by� stra�nik. Rozbroi� napastnika, kt�remu jednak uda�o si� zbiec. Innym razem ledwo usz�a z �yciem przed p�dz�c� karet� zaprz�on� w dwa konie; to cud, �e nie zosta�a stratowana na miejscu. Wreszcie, jaki� czas potem, w jej domu wybuch� po�ar. Mateuszowi uda�o si� wyci�gn�� j� z p�omieni, ale zosta�a ci�ko poparzona. Policja nie znalaz�a �adnych �lad�w. Po wojnie na policji panowa�o rozprz�enie, a w kraju dojrzewa�a rewolucja. Ci, kt�rzy chcieli zamordowa� Elz�, mieliby �atwe zadanie. Babka, za rad� mego ojca, rozpowiada�a na lewo i prawo, �e Elza ponios�a �mier�, a w tym czasie szuka�a dla niej bezpiecznego schronienia. Burmistrz Hallstatt, jeden z jej starych przyjaci�, mia� dom nad jeziorem i zgodzi� si� go odst�pi�. Elza zamieszka�a tam jako panna Staubing, z Mariett� i Mateuszem.

- A czy jej przyjazd do miasteczka nie wzbudzi� ciekawo�ci mieszka�c�w?

- Burmistrz jest cz�owiekiem inteligentnym. Rozpu�ci� plotk�, �e udzieli� schronienia zaprzyja�nionemu ma��e�stwu, kt�rych c�rka, ranna w zamachu na W�grzech, dozna�a pomieszania zmys��w i uwa�a si� za Jej Wysoko��. Tutejsi ludzie lubi� s�ucha� �zawych historii, a przy tym s� bardzo serdeczni. Wszyscy zaakceptowali azylant�w ze zrozumieniem.

- A gdzie przyszed� pierwszy list?

- Do Ischl, na r�ce mojej babki.

- Dlaczego nie zabroni�a jej pokazywa� si� w teatrze?

- Nie by�o takiej si�y, kt�ra... Elza szala�a ze szcz�cia i babce zmi�k�o serce. Zastosowano najwy�sze �rodki ostro�no�ci i wieczorem na spektaklu przysz�a w takim stroju, jaki pan widzia�.

- Lecz dlaczego w czerni? Powiedzia�a pani, �e podczas spotkania z Rudigerem by�a w bieli?

- Ma teraz trzydzie�ci pi�� lat i nosi �a�ob� po ojcu i dziadkach.

- Dlaczego ukrywa twarz? Czy nie chce, �eby j� rozpoznano?

- Cz�ciowo. Srebrna r�a mia�a s�u�y� jako znak rozpoznawczy. Ale narzeczony nie przyby� na spotkanie. Mo�e pan sobie wyobrazi� zaw�d Elzy! Tymczasem przyszed� kolejny list, w kt�rym Franz napisa�, �e przeceni� swe si�y, przeprasza i jest bardzo nieszcz�liwy. Pisa� te�, �e lepiej zaczeka� jeszcze kilka miesi�cy, do pierwszego przedstawienia kolejnego sezonu...

- To troch� d�ugo...

- Nie, je�li si� pami�ta, �e chodzi o chorego. Drugie spotkanie zosta�o wi�c wyznaczone na ubieg�y miesi�c, kiedy pan r�wnie� by� w operze.

- I nic si� nie wydarzy�o. Przynajmniej ja niczego nie zauwa�y�em.

- Myli si� pan! Pr�bowano porwa� Elz�, kiedy wychodzi�a z teatru. Dwaj ludzie wtargn�li do auta, kt�re na ni� czeka�o. Przewr�cili Mateusza i na z�amanie karku ruszyli przez Wiede�. Dzi�ki Bogu, Mateusz do�cign�� napastnik�w, pozby� si� ich i odwi�z� Elz� do domu, lecz to by�o powa�ne ostrze�enie. Spakowano walizki i w po�piechu wr�cono do Hallstatt.

- Biedna kobieta... westchn�� Morosini. - Jej marzenie prys�o jak ba�ka mydlana... Jak to przyj�a? My�l�, �e nie by�o najmniejszej w�tpliwo�ci co do pochodzenia list�w. Kto� dowiedzia� si� o smutnej mi�o�ci nieszcz�liwej kobiety i zdecydowa� si� ni� pos�u�y�, �eby wywabi� j� z ukrycia. Dla mnie to jasne...

- Niestety, zrozumiano to zbyt p�no. Babka odchodzi�a od zmys��w, kiedy si� dowiedzia�a, co zasz�o. Wys�a�a do mnie telegram do Budapesztu, prosz�c, bym wr�ci�a.

- Elza musi by� za�amana.

- Tak, trudno ogarn�� bezmiar jej rozpaczy. Patrz�c na ni�, zdaje si�, �e ulecia�o z niej �ycie. Z nikim nie rozmawia i ca�ymi godzinami siedzi przy oknie w swym pokoju z oczami wbitymi w tafl� jeziora, a kiedy czasem spojrzy na cz�owieka... zdaje si�, �e go nie widzi. A przecie� bardzo mnie lubi�a.

Liza umilk�a, gdy� gorycz �cisn�a jej gard�o.

Aldo pad� przed ni� na kolana, ujmuj�c jej d�onie. Dot�d my�la�, �e Liza, opiekuj�c si� nieszcz�liw� kobiet�, czyni to z obowi�zku, lecz by� poruszony tym, co zobaczy�.

- Lizo, prosz� dysponowa� mn� do woli! Jak m�g�bym pom�c? Jestem pani przyjacielem... i Adalbert r�wnie� -doda� nie bez pewnego wysi�ku.

Liza utkwi�a b�yszcz�ce od �ez oczy w Morosinim.

- Niech pan wstanie, prosz�. To nie przystoi w ko�ciele...

- A c� si� robi w ko�ciele, je�li nie modli? Prosz� pozwoli� sobie pom�c! Je�li przyjaci�ka jest w niebezpiecze�stwie, to pani grozi ono r�wnie�, a do tego nie mog� dopu�ci�! - oznajmi� ksi���, wstaj�c z kl�czek i siadaj�c na �awce.

- Nie, nie trzeba. Przynajmniej na razie... Dom nad jeziorem jest naszym najlepszym schronieniem. Lepiej wyjed�cie i zostawcie nas w spokoju. Za bardzo... rzucacie si� w oczy, a wasza obecno�� mo�e tylko przyci�gn�� uwag�. B�agam, wyjed�cie st�d! W zamian obiecuj�, �e zrobi� wszystko, �eby przekona� Elz�, aby pozby�a si� nieszcz�snego klejnotu.

- Nie chce mnie pani wi�cej widzie�? - zapyta� z gorycz�, kt�rej nie os�odzi�a kr�tka odpowied� Lizy. By�o to stanowcze �nie chc�", a poniewa� Morosini milcza�, doda�a:

- Niech�e pan wreszcie zrozumie. W razie zagro�enia mo�emy liczy� na pomoc wszystkich tutejszych mieszka�c�w. ..

- Oraz uroczego kuzyna, kt�ry jest r�wnie� pani adoratorem? Dlatego dziwi mnie, �e jeszcze si� tu nie zjawi�. Jest jak pies my�liwski, kt�ry zwietrzy zwierzyn� z dziesi�tek kilometr�w.

- Fritz? Ale� to poczciwy ch�opiec, niestety, troch� namolny. Na szcz�cie babka pozby�a si� go, wysy�aj�c do Wiednia. Zreszt�, on nie ma poj�cia o domu nad jeziorem.

Liza wsta�a z �awki i ksi��� uczyni� to samo z nieprzyjemnym odczuciem, �e nagle zacz�� tak samo jej zawadza� jak Fritz... Ofiarowa� szczer� pomoc, kt�ra zosta�a odrzucona, ale wida� by�o, �e Liza wcale si� tym nie przej�a. - A wi�c? - zapyta�a. - Wyjedziecie?

- Je�li tak trzeba... odpar�, wzruszaj�c ramionami. -Lecz nie wcze�niej ni� za dzie� lub dwa. Tr�bili�my na lewo i prawo, �e przyjechali�my �owi� ryby, malowa� i zwiedza�. Zreszt� Adalbert zaprzyja�ni� si� z profesorem Schlumpfem. Nie mia�bym odwagi rozdzieli� ich zbyt gwa�townie.

- Biedny Adalbert! - rzuci�a Liza ze �miechem. - Dobrze znam professoral Wykorzysta ka�d� okazj�, �eby popisa� si� wiedz�. Zreszt� pa�ski przyjaciel dor�wnuje mu w tej materii, wystarczy�a jedna, kr�tka wsp�lna podr�, a dowiedzia�am si� od niego wszystkiego o XVIII dynastii faraon�w.

Poda�a r�k� ksi�ciu, kt�ry uj�� j� po�piesznie i przytrzyma�.

- Gdzie mog� pani� spotka�, na wypadek gdybym mia� co� wa�nego do przekazania?

- Ale� to proste. U mojej babki w Wiedniu lub Ischl...

- A dlaczego nie tutaj? Przecie� chyba nie porzuci pani Elzy z dnia na dzie�?

- Nie, ale chc� j� zabra� do Zurychu do dobrego lekarza... mam na my�li psychiatr�.

- Jest pani niezwykle przywi�zana do Szwajcarii, chocia� macie w Wiedniu najwi�kszego specjalist� w tej materii.

- Dlatego zamierzam zwr�ci� si� w�a�nie do niego, kiedy Elza znajdzie si� ju� w naszej najlepszej klinice. Tylko jak j� przekona�? S�dz�, �e przerazi�a j� pr�ba porwania, a jednocze�nie przywi�zana jest do domu, kt�ry kocha. Tam pragn�a �y� z Rudigerem... A ja nie mog� i nie chc� jej do niczego zmusza�. A teraz prosz� pozwoli� mi odej��.

Ksi��� wypu�ci� jej d�o� i usun�� si� na bok.

- Niech tak b�dzie... ale twierdz�, �e pope�nia pani b��d, odrzucaj�c bezinteresown� pomoc.

- Doprawdy? Kogo chce pan przekona�? - nagle przybra�a osch�y ton. - Sam mi pan powiedzia�, �e za wszelk� cen� musi odzyska� opal.

- Niech pani my�li, co chce - odpar�, czuj�c, �e blednie, i k�aniaj�c si� z zimn� kurtuazj�, doda�: - S�dzi�em, �e zna mnie pani lepiej.

Morosini dotar� do drzwi, nie odwracaj�c si� ani razu. Nie m�g� widzie�, �e Liza nie spuszcza oczu z jego eleganckiej sylwetki.

Ksi��� czu� si� ura�ony. Ostatnie s�owa Lizy zirytowa�y go i zawiod�y. Nie liczy� na to, �e dziewczyna go polubi, ale mia� nadziej�, �e po dw�ch latach �cis�ej wsp�pracy ma prawo do szacunku, mo�e nawet do odrobiny przyja�ni, a tymczasem ona potraktowa�a go jak handlarza, przedstawiciela �wiata, w kt�rym rz�dzi pieni�dz. To by�o nie do zniesienia.

R�wnie� Adalbert zdenerwowa� si� okrutnie, kiedy przyjaciel zda� mu spraw� ze schadzki w ko�ciele. Jego zwykle dobry humor znikn�� bezpowrotnie dlatego, �e Aldo uda� si� na spotkanie bez niego.

- Wi�c to tak? - grzmia� archeolog. - A wi�c wzgardzi�a nasz� pomoc�? W takim razie porzu�my zasady rycersko�ci!

- Co masz na my�li, przyjacielu?

- Nic takiego... Historia Elzy jest przera�liwie smutna. Mog�aby pos�u�y� za kanw� powie�ci, lecz my mamy co� lepszego do roboty - misj� do spe�nienia! Czy wiemy, gdzie znajduje si� opal arcykap�ana?

- Owszem, ale nie mam poj�cia, jak go odzyska�, i wcale nie wierz� w niejasn� obietnic� Lizy. Jej protegowana popada w ob��d i nie wiem, w jaki spos�b mog�aby j� przekona�, by nam sprzeda�a sw�j drogi skarb.

- Ale mo�e uda si� przekona� pann� Kledermann, aby nam po�yczy�a �w opal w diamentowej oprawie na kilka dni?

- Co ci chodzi po g�owie? Zamierzasz wykona� kopi�? Dobrze wiesz, �e to prawie niemo�liwe: jak znale�� diamenty tej samej wielko�ci i jako�ci, a przede wszystkim identyczny opal... i genialnego szlifierza. I to wszystko w kilka dni? Jeste� szalony!

- Mylisz si�, m�j przyjacielu! Wiesz, gdzie mo�na znale�� naj�adniejsze opale na ziemi?

- W Australii i na W�grzech.

- Do diab�a z Australi�! Ale co powiesz o W�grzech? M�g�by� jutro rano wybra� si� do Budapesztu. Taki bywalec jak ty musi zna� tam jakiego� jubilera, antykwariusza, szlifierza, czy B�g wie kogo, kto m�g�by za�atwi� kamie� podobny do tego, kt�rego szukamy.

- Tak, ale...

- �adnego ale! Wszystkie kamienie z pektora�u maj� taki sam kszta�t i s� tej samej wielko�ci, a przypuszczam, �e znasz ich wymiary na pami��.

Aldo nie odpowiedzia�. Wyobrazi� sobie plan Vidal-Pellicorne'a i uzna�, �e nie jest wcale taki niemo�liwy do wykonania. Znalezienie wielkiego opalu za rozs�dn� cen� nie by�o a� tak trudne. Ze wszystkich brakuj�cych kamieni ten byl najmniej cenny, a czasem zdarza�y si� wielkie egzemplarze, jak ten ze skarbca w Hofburgu.

- Za��my, �e uda mi si� znale�� podobny opal, i �e go przywioz�. Chyba nie ty wyjmiesz orygina� i w�o�ysz podr�bk� na jego miejsce?

Adalbert przywo�a� na twarz bezwstydny grymas zadufania, spogl�daj�c na swe d�ugie, szczup�e palce.

- Owszem - odpar�. - Chyba ju� ci m�wi�em, �e stopy robi� mi cz�sto brzydkie figle, ale za to jestem zr�czny manualnie. Je�li dostarczysz mi potrzebnych narz�dzi, jestem w stanie dokona� tej operacji.

- Ju� to kiedy� robi�e�? - spyta� zdumiony Aldo.

- Hmm... no mo�e raz czy dwa. Zrozum, �e archeolog musi zna� si� na wszystkim, od wykop�w ziemnych po odnawianie fresk�w, mebli czy bi�uterii...

Aldo mia� doda�: �w�amania do sejf�w", lecz niewinny u�miech Adalberta by� w stanie rozbroi� ka�dego...

- Zgoda, pojad� do Budapesztu, lecz co ty b�dziesz robi� w tym czasie?

- B�d� si� nadal nudzi� w towarzystwie Schlumpfa, kt�remu bezwstydnie schlebiam. Musz� ci powiedzie�, �e ten nudziarz ma dobrze wyposa�on� pracowni�. A poza tym -doda� ju� bardziej powa�nie - spr�buj� spotka� si� z Liz� i j� przekona�. Tak czy siak, to by by�o najlepsze rozwi�zanie dla tej nieszcz�snej kobiety. Uwolni�aby si� od klejnotu, kt�ry nie przyni�s� szcz�cia.

- Pewnie ten nie jest lepszy od pozosta�ych. Opale te� nie maj� dobrej reputacji.

- Pomy�le�, �e sam kr�l ekspert�w wygaduje takie g�upstwa - westchn�� Adalbert, wznosz�c oczy do nieba. -My�lisz jak bohaterka powie�ci Waltera Scotta, kt�ra odnajduje spok�j dopiero po wyrzuceniu swego opalu do morza. Lecz nie zapominaj, m�j drogi, �e na Wschodzie kamie� ten nazywany jest kotwic� nadziei, wychwalan� przez Pliniusza. Kr�lowa Wiktoria obdarowa�a opalem ka�d� ze swych c�rek z okazji zar�czyn. Ale przecie� nie ciebie!

- Masz racj�, powiedzmy, �e wygra�e�: wsi�d� na poranny statek i udam si� do Budapesztu, by odwiedzi� Elmera Nagy. I tak nie mamy wyboru, a poza tym jest to nasza ostatnia nadzieja. �ycz� ci powodzenia z pann� Kledermann! Jak tylko odwa�ysz si� jej wspomnie� o opalu, skoczy ci do gard�a!

Adalbert zauwa�y� mimochodem, �e Liza na nowo sta�a si� �pann� Kledermann", i wywnioskowa� z tego to i owo, lecz nie wyrazi� na g�os swych my�li. Tym bardziej �e perspektywa rozmowy, nawet bardzo burzliwej, z dziewczyn�, w kt�rej si� podkochiwa�, do�� mu si� podoba�a.

- Bior� na siebie to ryzyko - odpar� rozanielony. - A teraz, mo�e p�jdziemy si� nieco ogarn�� przed kolacj�? Maria obieca�a, �e po potrawce z zaj�ca z galaretk� z brusznicy poda strudel z jab�kami, rodzynkami i �mietan�.

- Ty przebrzyd�y pasibrzuchu! - rozz�o�ci� si� Morosini. - Kiedy wr�c�, b�dziesz gruby jak beczka smalcu, a ja b�d� si� z ciebie naigrawa�!

Nawet je�li Aldo uzna� pomys� przyjaciela za dobry, my�l o opuszczeniu Hallstatt by�a mu niemi�a. Sz�sty zmys� podpowiada� mu, �e �le robi, wyje�d�aj�c, �e wydarzy si� co� nieodwracalnego... A to dlatego, �e tak bardzo chcia� by� potrzebny. Czysta pr�no��!... Liza i Elza chronione przez wielkoluda Mateusza, Mariett� i ca�e miasteczko nie mia�y si� czego obawia�.

Jednak, po wy�mienitej kolacji, pal�c papierosa na balkonie i ws�uchuj�c si� w plusk wody w jeziorze, czu� coraz wi�kszy niepok�j. Dom dw�ch kobiet by� niewidoczny z okien hotelu, nawet gdy �wieci�o s�o�ce, a tego wieczoru wsta�a mg�a, przez kt�r� trudno by�o dostrzec jakiekolwiek �wiat�o z przeciwnego brzegu.

Nagle, od strony g�r us�ysza� dwa dalekie wystrza�y. W pierwszej chwili nie zwr�ci� na to uwagi; w kraju polowa�, nie wspominaj�c o k�usownictwie, nie by�o to nic szczeg�lnego.

Lecz r�wnocze�nie pomy�la�, �e polowanie podczas takiej mg�y nie jest czym� normalnym.

Uznaj�c, �e to nie jego sprawa, zapali� kolejnego papierosa i poszed� si� spakowa�, by o �wicie by� gotowym na statek.

Wtem us�ysza� krzyki dochodz�ce z drugiego kra�ca miasteczka, kt�re narasta�y. Przeczuwaj�c, �e dzieje si� co� niedobrego, wybieg� z pokoju, wpad� na Adalberta i razem stoczyli si� po schodach na d�. Tymczasem odg�osy zamieszania dotar�y do ober�y, gdzie w g��wnej sali Georg ustawia� kufle na regale.

Raptem do baru, s�aniaj�c si� na nogach, wbieg�a przera�ona kobieta. Resztk� si� dotar�a do kontuaru i upad�a bez czucia na ziemi�. Na pomoc zemdlonej rzuci� si� Brauner i jego �ona. Przy otwartych drzwiach t�oczyli si� ludzie. Chyba ju� ca�e miasteczko przyby�o do ober�y, na czele z burmistrzem. Podczas gdy Maria wymierza�a policzek za policzkiem zemdlonej kobiecie, Georg nala� kieliszek mocnego alkoholu i spr�bowa� j� zmusi� do prze�kni�cia trunku. Podw�jna terapia okaza�a si� skuteczna, gdy� po kilku sekundach kobieta otworzy�a oczy i wybuchn�a konwulsyjnym kaszlem, kt�ry przeszed� w szloch.

Brauner zacz�� ni� niecierpliwie potrz�sa�.

- No, Ulryko, przesta�e wreszcie! Powiedz no, co si� sta�o! Wpadasz tu jak upi�r, mdlejesz, a teraz p�aczesz i milczysz jak zakl�ta!

- Dom... dom Schober�w!... Nie mog�am zasn��, us�ysza�am strza�y. Wsta�am, ubra�am si� i... posz�am zobaczy�, co si� dzieje. �wiat�a by�y zapalone, drzwi otwarte... Wesz�am i... zobaczy�am... To straszne!... Trzy trupy! - wyrzuci�a z siebie Ulryka i zn�w wybuchn�a p�aczem.

Aldo ogarni�ty strasznym przeczuciem, spyta�:

- Kt�ry to dom Schober�w?

- Ten, kt�ry wynajmuj� m�odej kobiecie - odpar� burmistrz. - Idziemy!

Lecz Aldo nie czeka� na pozosta�ych. Wraz z Adalbertem rzuci� si� do drzwi i toruj�c sobie drog� przez t�um, pogna� kr�t� ulic�, a za nimi pobiegli inni.

Gdy dotarli do domu nad jeziorem, przed szeroko otwartymi drzwiami sta�o ju� kilkana�cie os�b. Na widok ich przera�onych twarzy Aida ogarn�o straszne przeczucie.

- Lizo! - krzykn��, pr�buj�c wej�� do �rodka, ale jaki� cz�owiek zagrodzi� mu drog�.

- Niech pan nie wchodzi! Tam jest pe�no krwi! Trzeba zaczeka� na policj�!

- Mo�e uda si� j� ocali�! - krzykn�� ksi��� gotowy si� bi�. - Niech mnie pan pu�ci!

Widz�c, �e m�czyzna nie zamierza ust�pi�, Aldo i Adalbert chwycili go pod pachy i cisn�li precz niby wi�zk� siana, po czym wdarli si� do �rodka.

Widok, kt�ry ukaza� si� ich oczom, by� straszny. W salonie, w ka�u�y krwi le�a� Mateusz z czaszk� rozp�atan� siekier�. Nieopodal znajdowa�a si� Marietta, kt�r� kula dosi�g�a prosto w serce.

- Liza! Gdzie jest Liza? - krzykn�� Aldo. - Kobieta m�wi�a o trzech trupach!

Wielki salon wygl�da� jak po przej�ciu huraganu. Zab�jcy pl�drowali, gdzie si� da�o, przewracaj�c meble, ksi��ki, bibeloty. W ko�cu Morosini odkry� dziewczyn� le��c� na schodach prowadz�cych na pi�tro. Z uczuciem ulgi stwierdzi�, �e �yje, cho� tak�e zosta�a postrzelona.

- Bogu niech b�d� dzi�ki! Oddycha!

Podni�s� j� i zani�s� na szezlong ukryty pod poprzewracanymi krzes�ami.

Adalbert po�piesznie usuwa� pi�trz�ce si� przeszkody.

- Poszukam czego� na opatrunek; bardzo krwawi.

- Lekarza! - j�kn�� Aldo, szukaj�c wzrokiem pomocy.

- Lekarz zaraz tu b�dzie! - zapewni� burmistrz. - Ju� pos�a�em po niego. Ale dlaczego pan nie powiedzia�, �e zna pann� Kledermann? Wszyscy jeste�my przyjaci�mi pani hrabiny von Adlerstein, jej babki, kt�rej rodzina pochodzi z tych stron...

- Jeszcze do wczoraj nie wiedzia�em, �e tu przebywa - odpar� Morosinini - i gdybym jej nie spotka�... przypadkowo dzi� po po�udniu, nadal bym o tym nie mia� poj�cia.

- Obawia�a si� czego�? - spyta� burmistrz.

- Nic mi o tym nie wiadomo - przezornie odpar� ksi���.

Burmistrz, z sumiastymi, rudymi w�siskami i przysadzist� sylwetk�, wygl�da� na poczciwca, lecz Aldo uzna�, �e ostro�no�� nie zawadzi i sam postanowi� zadawa� pytania.

- Czy podejrzewa pan, kto m�g� pope�ni� t� straszn� zbrodni�? To istna masakra, tyle ofiar!

- Niestety, nie... Biedny Mateusz, biedna Mariett�! Tacy porz�dni ludzie! Uciekinierzy z W�gier, kt�rymi pani hrabina si� zaopiekowa�a. Zawsze mnie intrygowa�o, �e zamieszkali tu ze swoj� c�rk�, biedn�, niezr�wnowa�on� dziewczyn�, kt�ra nigdy si� nie pokazywa�a i uwa�a�a si� za ksi�niczk�. Ale... w�a�nie... przecie� tu s� tylko trzy ofiary...

- Czy�by znikn�a? Mo�e si� schowa�a? Kiedy wpadli zab�jcy, musia�a by� przera�ona.

- Na g�rze nie ma nikogo! - rzuci� Adalbert, nios�c alkohol, wat� i banda�e.

Ale ani, on ani Aldo nie zd��yli udzieli� Lizie pierwszej pomocy, gdy� w�a�nie nadszed� lekarz. W i�cie g�rskim stroju przypomina� Wilhelma Telia. Zbadawszy ran�, wykona� prowizoryczny, lecz skuteczny opatrunek, po czym oznajmi�, �e zabiera rann� do swego gabinetu, by wyci�gn�� kul�.

- Prowadzi pan klinik�? - spyta� Morosini zaniepokojony.

Doktor spojrza� na ksi�cia z niech�ci�.

- Je�li m�wi�, �e zabieram chor� do siebie, to znaczy, �e mam wszystko, co trzeba, by operowa�. Opiekuj� si� ca�ym okr�giem g�rskim i g�rnikami. W�r�d nich cz�sto zdarzaj� si� wypadki. B�d� j� reanimowa�.

- Ale dlaczego jest ci�gle zemdlona? - spyta� Adalbert zaniepokojony, �e Liza nadal le�y bez czucia. - To silna, wysportowana dziewczyna...

- Widz� z ty�u g�owy wielkiego guza. Musia�a si� uderzy�, spadaj�c ze schod�w.

Kilka chwil p�niej Liza powr�ci�a do �wiata �ywych. Otworzywszy z trudem oczy, j�kn�a:

- Elza... Oni porwali Elz�...

To, co si� wydarzy�o w domu nad jeziorem, przypomina�o krymina�. Oko�o dziesi�tej, kiedy Liza odprowadzi�a Elz� do pokoju, �eby pom�c jej si� po�o�y�, a Mateusz uk�ada� w szafie strzelby po dokonaniu ich szczeg�owego przegl�du, Marietta, kt�ra zacz�a gasi� lampy, us�ysza�a wzywaj�cy j� g�os p�acz�cej kobiety. My�l�c, �e kt�ra� s�siadka ma k�opoty, bez wahania i nawet nie pytaj�c m�a o zdanie, otworzy�a zaryglowane drzwi i wtedy... zosta�a brutalnie wepchni�ta do �rodka przez czterech zamaskowanych i uzbrojonych osobnik�w ubranych na czarno.

Potem wypadki potoczy�y si� b�yskawicznie: widz�c, �e Mateusz si�ga po strzelb�, jeden z napastnik�w powali� go ciosem siekiery. Marietta zacz�a krzycze�, ale zosta�a uciszona jednym strza�em. Bandyci zacz�li przeszukiwa� pomieszczenie. Liza, s�ysz�c podejrzane odg�osy, postanowi�a zej�� na d�. W r�ku trzyma�a wyci�gni�ty pistolet, gotowa strzeli�, ale wtedy dosi�g�a j� kula bandyty.

- Po co strzelasz, baranie? - rzuci� drugi opryszek wygl�daj�cy na szefa bandy. - Szukamy bi�uterii, a wkr�tce nie b�dzie tu nikogo, kto m�g�by odpowiedzie� na nasze pytania!

- Przecie� jest jeszcze ta wariatka! Ona nam wszystko wy�piewa! Chod�my na g�r�!

Dopadli do schod�w, na kt�rych le�a�a Liza wygl�daj�ca na zemdlon�. Nagle zebra�a wszystkie si�y i przezwyci�aj�c, b�l chwyci�a bandyt�w za nogi. Jeden z nich upad�, ale drugi zdzieli� dziewczyn� kolb� pistoletu. Cios by� tak silny, �e Liza straci�a przytomno��. Zanim to si� jednak sta�o, zd��y�a zobaczy�, jak jeden z bandyt�w wywleka Elz� z pokoju.

- Nic wi�cej nie widzia�am... bardzo si� o ni� boj� - wyszepta�a Liza dwie godziny p�niej, kiedy z zabanda�owanym ramieniem, z kt�rego doktor usun�� kul�, znalaz�a si� w jednym z pokoi u Marii Brauner wraz z ober�ystk�, Adalbertem i Aldem. - Ci ludzie szukali klejnot�w i gotowi j� torturowa�, �eby z niej wyci�gn�� informacj�, gdzie je chowa. .. Ale ona o niczym nie wie!

- Jak to? - zdziwi� si� Morosini. - Powiedzia�a mi pani, �e opr�cz srebrnej r�y opal jest jej najdro�szym klejnotem. Czy�by nie mia�a do niego dost�pu?

- Do r�y tak. Co do opalu, mog�a go za�o�y�, je�li wyrazi�a takie �yczenie, lecz sama wola�a nie wiedzie�, gdzie jest schowany. Prosz� nie zapomina�, �e ona s�dzi, i� jest arcyksi�n�! Bo�e, co oni z ni� zrobi�?

- Nie wydaje mi si�, �eby co� jej grozi�o w tej chwili -oznajmi� Adalbert. - Przecie� ci ludzie uwa�aj� j� za wariatk�.

- Tak powiedzia� jeden z nich..,

- Je�li maj� cho� troch� rozumu, najpierw b�d� starali si� j� uspokoi�. Dopiero potem zaczn� zadawa� pytania. Dlatego j� porwali, a nie zabili od razu.

- A co si� z ni� stanie, kiedy stwierdz�, �e o niczym nie wie?

- Lizo, prosz�! - przerwa� jej Aldo, ujmuj�c d�o� dziewczyny. - Musi pani my�le� o sobie i odpocz��. Frau Brauner si� pani� zaopiekuje...

- Co do tego mo�e by� pan spokojny - przytakn�a ober�ystk�. - Na razie nie mo�emy nic zrobi�. Pan burmistrz zadzwoni� na policj� do Ischl. Policja przyjedzie jutro rano, ale nie�atwo b�dzie trafi� na �lady. Rybak Hans p�ywa po jeziorze przy ka�dej pogodzie i widzia� bark� odbijaj�c� od brzegu, kt�ra wkr�tce znikn�a mu z oczu w g�stej mgle. Chyba odp�yn�a w stron� Steg... No, Fraulein Liza! Pora spa�!... A panowie niech teraz wyjd�.

Kiedy wszyscy wstali i podeszli do drzwi, Morosini us�ysza� wo�anie:

-Aldo!

Liza pierwszy raz zwr�ci�a si� do niego po imieniu. Musia�a by� bardzo przej�ta.

- Tak, Lizo?

Tym razem to ona szuka�a d�oni ksi�cia i �cisn�a j�, rzucaj�c mu b�agalne spojrzenie.

- Babcia!... Trzeba j� ostrzec... i czuwa� nad ni�! Kiedy do bandyt�w dotrze, �e niczego nie wydob�d� z zak�adniczki, pomy�l� o babce.

Aldo, przej�ty widokiem niepokoju na szczup�ej twarzy, pochyli� si�, by z�o�y� poca�unek na palcach zaci�ni�tych na jego d�oni.

- Ma pani racj�, id� do niej!

- Niech pan nie plecie g�upstw! Trzeba poczeka� na statek i na poci�g - zaniepokoi�a si� Liza.

- Pani raczy chyba �artowa�! - wtr�ci� Adalbert. - Ile jest kilometr�w do Steg drog� nad jeziorem? Oko�o o�miu. Kiedy ju� si� tam dostaniemy, z pewno�ci� znajdziemy jaki� �rodek transportu, aby pokona� dziesi�� ostatnich kilometr�w. A je�li nie, reszt� trasy przejdziemy na piechot�.

- Dwadzie�cia kilometr�w? - nie dawa�a za wygran� Liza.

- Niech nas pani nie traktuje jak starc�w, moja droga! Kilka godzin marszu dobrze nam zrobi. Idziesz Aldo?

- Tak. Jeszcze jedno, Lizo! Jak si� nazywa pani biedna przyjaci�ka? Jak brzmi jej prawdziwe nazwisko?

- Elza Hulenberg. Dlaczego pan pyta?

- P�niej pani powiem!

Aldo uda� si� do pokoju, wymy�laj�c sobie od kretyn�w. Czy to mo�liwe, �e on, taki dumny ze swej pami�ci, nie po�apa� si�, kiedy Liza opowiada�a mu histori� Elzy? Czy do tego stopnia by� zafascynowany by�� sekretark�, �e nie skojarzy� fakt�w? Po ich rozmowie mia� wra�enie, �e co� mu umkn�o, lecz nie wiedzia� co. A przecie� to by�o takie proste!

Chwil� p�niej, upewniwszy si�, �e Liza ma si� dobrze, przyjaciele wyszli z ober�y w sportowych ubraniach, solidnych butach i z plecakami, do kt�rych za�adowali przybory toaletowe i bielizn� na zmian�. Ruszyli �cie�k� prowadz�c� do Bad Ischl.

- Wreszcie mo�emy porozmawia� - rzek� Adalbert, kiedy min�li dom, w kt�rym rozegra� si� dramat. Strzeg�o go kilku wolontariuszy oczekuj�cych na przybycie policji. -Dlaczego prosi�e� Liz�, by zdradzi�a nazwisko Elzy? To by�o nie na miejscu.

- Poniewa� jestem g�upcem, a do tego zawsze trudno si� przyzna�. Powiedz lepiej, czy nazwisko Hulenberg nie przypomina ci czego�?

- Nie... A powinno?

- Pami�tasz, co powiedzia� portier w hotelu w Ischl, kiedy wspomnieli�my o willi, w kt�rej tajemniczy go�� Vivi zatrzyma� si� przed powrotem do Wiednia?

- To o to chodzi?

- W�a�nie! Will� kupi�a niedawno baronowa Hulenberg! Przysi�gam, �e nic mnie nie powstrzyma, by troch� tam nie pow�szy�. Na przyk�ad tej nocy.

- A kiedy b�dziemy spa�?

- Chyba nie chcesz powiedzie�, �e takie pospolite sprawy maj� dla ciebie jakie� znaczenie? Kto�, kto nosi taki pi�kny kapelusz z pi�rkiem i posiada ca�e to wyposa�enie typowe dla mieszka�c�w g�r, musi si� czu� jak wykuty z granitu. A wi�c przesta� narzeka�, poniewa� obaj b�dziemy potrzebowali ca�ego naszego hartu ducha.

- Aby broni� starszej pani?

- Nie - odpar� Morosini. - Aby jej opowiedzie� o pewnym wieczorze, kt�ry sp�dzili�my pod oknami, �ledz�c jej ma�e sekrety.

- Czy s�dzisz, �e musimy si� przyzna�?

- Nie inaczej.

- Wyrzuci nas za drzwi!

- Mo�liwe. Ale wcze�niej b�dzie musia�a nas wys�ucha�.

Pomimo nies�abn�cego zapa�u przyjaciele byli wyko�czeni, kiedy oko�o �smej rano dotarli do Ischl i weszli do hotelu Elisabeth. Portier, kt�ry ich wpu�ci�, stara� si� ukry� zdziwienie, lecz w gruncie rzeczy by� zachwycony, �e widzi ich znowu; coraz mniej zagl�da�o tu klient�w.

Po obfitym �niadaniu przyjaciele wzi�li prysznic i zmienili ubrania, po czym ka�dy z nich zrozumia�, �e nie powinien zbyt d�ugo pozostawa� w pokoju, gdzie ciep�e i wygodne ��ko stanowi�o zbyt siln� pokus�. Nale�a�o jak najszybciej stawi� si� u pani von Adlerstein, nawet je�li ta wizyta nie jawi�a si� w zbyt r�owych kolorach.

Adalbert z nieukrywanym zadowoleniem odnalaz� swoje ma�e auto i podj�� stanowcze postanowienie, �e ju� nigdy si� z nim nie rozstanie.

- Pojedziemy nim z powrotem do Hallstatt - o�wiadczy�. - Ju� raz pokona�em t� tras� z panem Zielone Jab�uszko. Mo�na je zaparkowa� w stodole jakie� dwa kilometry od celu, a mo�e nawet uda mi si� dojecha� dalej...

- Jed�, gdzie chcesz, by�e� nie wpad� do jeziora! - rozz�o�ci� si� Morosini, zaj�ty uk�adaniem w my�lach tego, co powie hrabinie.

Wszystko zale�a�o od tego, jak zostan� przyj�ci.

Kiedy auto zatrzyma�o si� przed wysok� bram� Rudolfskrone, Aldo poczu� przedsmak wizyty, kiedy ujrza� zagradzaj�cy wej�cie kordon s�u��cych na czele ze starym J�zefem.

- Pani hrabina nie przyjmuje rano - obwie�ci� z godno�ci� stary kamerdyner.

Nie przejmuj�c si� jego s�owami, Morosini wyj�� z portfela wizyt�wk�, kt�r� wr�czy� s�u��cemu.

- Prosz� to zanie�� hrabinie. By�bym wielce zdziwiony, gdyby nas nie przyj�a. Czekamy.

Podczas gdy s�u��cy uda� si� do hrabiny, panowie wydobyli si� z auta i oparli o nie, ogl�daj�c park, w kt�rym jesie� roztoczy�a zachwycaj�c� palet� barw od ciemnobr�zowego przez rudy i czerwony po jasno��ty.

- Co napisa�e� na wizyt�wce? - spyta� Adalbert.

- �e Liza jest ranna i przychodzimy w wa�nej sprawie. S�u��cy wr�ci� po chwili i szepn�� s��wko na ucho J�zefowi.

- Panowie pozwol� za mn�.

Hrabina przyj�a ich w szlafroku, kt�ry w�o�y�a, wychodz�c z ��ka, lecz nie straci�a przez to ani odrobiny godno�ci. Mimo �e jej blada, napi�ta twarz zdradza�a niepok�j, a d�o� dr�a�a na lasce, sta�a z dumnie wyprostowan� g�ow� otoczon� siwymi w�osami upi�tymi w lu�ny kok. W jej postawie by�o co� kr�lewskiego i panowie b�d�c pod jeszcze wi�kszym wra�eniem ni� za pierwszym razem, wykonali zgodnie g��boki uk�on. Ona jednak nie zwa�aj�c na powitalne grzeczno�ci, rzuci�a:

- Co si� sta�o Lizie? M�wcie!

- Tej nocy zosta�a ranna w rami�, ale kula zosta�a ju� wyj�ta i w tej chwili odpoczywa w ober�y Seeauer pod piecz� Frau Brauner - wyja�ni� Aldo. - Niestety, przynosimy te� gorsze wie�ci, hrabino. Panna Hulenberg zosta�a porwana, jej dom spl�drowany, a s�u��cy zabici.

Nagle wyraz ulgi na twarzy hrabiny zast�pi�a czarna rozpacz.

- Mateusz i Mariett� nie �yj�? To niemo�liwe! Jak to si� sta�o?

- On zosta� zaatakowany siekier�, ona zgin�a od kuli rewolweru. Zab�jcy weszli podst�pem. Zabili tych, kt�rych spotkali na swej drodze, i rzucili si� przeszukiwa� dom. Liza by�a na pi�trze, pomaga�a przyjaci�ce u�o�y� si� do snu. S�ysz�c ha�asy, chwyci�a za bro� i zesz�a na d�. Ale na schodach dosi�g�a j� kula... A my zrobili�my wszystko, by pani nie dowiedzia�a si� o tej tragedii od �andarm�w lub policji...

- A nie lepiej by�o zosta� przy mojej wnuczce? Kto wie, czy nadal nie grozi jej niebezpiecze�stwo!

- Tam, gdzie jest w tej chwili, bandyci musieliby si� zmierzy� z ca�ym miasteczkiem, �eby si� do niej dosta�. To ona nalega�a, by�my si� udali do pani hrabiny. Ot� obawia si�, �e porywacze przypuszcz� atak na pani�, kiedy zauwa��, �e ich zak�adniczka nic nie wie na interesuj�cy ich temat. I dlatego nas tutaj wys�a�a.

- I, �eby by�o szybciej, ca�� drog� przebyli�my na piechot� - u�ci�li� Adalbert, kt�ry uwa�a�, �e zostali �le przyj�ci i mia� ochot� usi���. - Auto zosta�o w hotelu, a do Hallstatt pojechali�my poci�giem, gdzie przesiedli�my si� na statek.

Na poblad�ych ustach starej damy pojawi� si� cie� u�miechu.

- Panowie zechc� mi wybaczy�. Z pewno�ci� jeste�cie bardzo zm�czeni. Siadajcie, prosz�! - rzek�a, zajmuj�c miejsce na szezlongu. - Napijecie si� kawy?

- Nie, dzi�kujemy, hrabino. Wystarczy kr�tki odpoczynek, gdy� nie chcieliby�my si� naprzykrza�.

- C� znowu! Zreszt� wydaje mi si�, �e powinni�my porozmawia� bardziej rzeczowo ni� ostatnim razem...

- Wydawa�o mi si�, �e by�a pani jak najbardziej rzeczowa...

- Bez w�tpienia, i my�la�am, �e przekona�am was, i� nie ma sensu dr��enie pewnych temat�w. S�dzi�am nawet, �e was przekona�am, i� nie powinni�cie tu d�u�ej przebywa�. Jak to si� sta�o, �e znale�li�cie si� w Hallstatt tej nocy?

- Byli�my tam od kilku dni - wyja�ni� Vidal-Pellicorne. - Od dawna marzy�em, �eby zwiedzi� pozosta�o�ci po prastarej, halsztackiej cywilizacji. Dzi�ki tej wyprawie pozna�em znakomitego koleg� po fachu, profesora Schlumpfa, z kt�rym odby�em wiele pasjonuj�cych rozm�w. M�j przyjaciel, Morosini, chcia� mi towarzyszy�.

- Naprawd�? Pan mnie zadziwia, ksi���! Jak to mo�liwe, �e rozliczne zaj�cia nie wezwa�y pana jeszcze do Wenecji?

- Ale� ja jestem w trakcie za�atwiania wa�nej sprawy i dobrze pani o tym wie. Podobnie jak o tym, �e panna Kle-dermann, pod przybranym nazwiskiem Miny van Zelden, pracowa�a u mnie przez dwa lata.

- To ona panu o tym powiedzia�a?

- A kt�by inny?

- A czy powiedzia�a r�wnie�, �e pana nie lubi�? - spyta�a z okrutn� szczero�ci� hrabina.

- Prosz� mi wierzy�, �e szczerze nad tym ubolewam. Czy to dlatego, �e nie uleg�em czarowi rzekomej Miny? Powinna j� pani wtedy widzie�! Jej w�asny ojciec spotkawszy j� w Londynie, dosta� na jej widok ataku �miechu!

- Szkoda, �e mnie przy tym nie by�o. Widok mojego zi�cia, symbolu powagi, oddaj�cego si� nag�ej weso�o�ci, jest wart podr�y. Ale od��my nasze uczucia na bok. Zagrajmy w otwarte karty! Nie straci� pan nadziei na zdobycie opalu?

- Nie interesuje mnie opal ani jego cena rynkowa, chocia� jestem got�w zap�aci� za niego bajo�sk� sum�. Musz� go zdoby�, gdy� przedstawia sob� zbyt wiele dla zbyt wielu. A poza tym nigdy nie rezygnuj�, wiedz�c, �e mam racj�.

Zaleg�a cisza, podczas kt�rej hrabina przygl�da�a si� z natr�tn� uwag� cz�owiekowi, kt�ry siedzia� naprzeciw niej. Morosini by�by z pewno�ci� zaskoczony, gdyby m�g� czyta� w jej my�lach. Odkry�a bowiem, �e ksi��� jest czaruj�cy i �e jego twarz jest interesuj�ca. Pomy�la�a, �e gdyby by�a m�oda, z pewno�ci� by si� w nim podkochiwa�a. Nie mog�a si� te� nadziwi�, �e Liza opar�a si� jego czarowi do tego stopnia, i� przez dwa lata ukrywa�a urok swej kobieco�ci, zachowuj�c si� jak entomolog pragn�cy obserwowa� w spokoju rzadki okaz owada. Co za niedorzeczny pomys�!

- No wi�c? - westchn�a. - Powie mi pan wreszcie, jak odnalaz� moj� wnuczk�? Przez czysty przypadek? Cudowne znalezisko archeologiczne? Czy to nie zbyt proste?

Morosini wymieni� szybkie spojrzenie z Vidal-Pellicorne'em. Nadesz�a decyduj�ca chwila!���

- Rzeczywi�cie, troch� - odpar�, zachowuj�c spok�j. - Chocia� pom�g� mi pewien zbieg okoliczno�ci. Ot� w naszym hotelu zawarli�my znajomo�� z panem von Apfelgriinem, kt�ry wpad� w zachwyt na wie��, �e m�j przyjaciel jest archeologiem. Upar� si�, �e zabierze go do Hallstatt na zwiedzanie, a ja w tym czasie snu�em si� po parku cesarskiej willi w poszukiwaniu duch�w przesz�o�ci. Chwali� - zreszt� s�usznie - to wyj�tkowe miejsce, dodaj�c, �e jest kolebk� rodu Adlerstein�w.

- Dlatego - w��czy! si� Adalbert - wcale si� nie zdziwi�em, kiedy ujrza�em tam pani kamerdynera. St�d by�o ju� o krok do my�li, �e dama, kt�r� si� pani opiekuje, mo�e by� niedaleko.

- Friedrich zawsze mia� za d�ugi j�zyk! - przerwa�a stara hrabina. - Chocia�...

Nie sko�czy�a zdania, gdy� otworzy�y si� drzwi i do salonu wparowa� m�czyzna w stroju my�liwskim, kt�ry zachowywa� si� tak pewnie, jakby by� domownikiem. Okaza� si� kuzynem hrabiny, Aleksandrem Golozienym.

- Powiedziano mi, moja droga Walerio, �e ju� pani wsta�a - rzuci� od progu. - A zatem, przyszed�em pani� uca�owa�, zanim udam si� tropi� zwierzyn�... ale, mo�e przeszkadzam? - doda�, spostrzeg�szy nieznajomych.

- Ani troch�, drogi Aleksandrze. W�a�nie mia�am po pana pos�a�. U Elzy okropna tragedia, dwa trupy, moja wnuczka Liza ranna, a nasza przyjaci�ka porwana! T� straszn� wiadomo�� przynie�li ci panowie...

Aleksander Golozieny przerwa� hrabinie w p� s�owa, przygl�daj�c si� podejrzliwie nieznajomym.

- Chwileczk�! A jak to si� sta�o, �e ci panowie znajdowali si� na miejscu tragedii? Czy znali sekret, kt�rego pani nigdy nie chcia�a� mi zdradzi�?

Wida� by�o po jego minie, �e jest z�y, lecz hrabina zdawa�a si� tym zbytnio nie przejmowa�.

- Niech pan nie b�dzie �mieszny! Jedynie przypadek sprawi�, �e byli wtedy na miejscu! Pan Yidal-Pellicorne jest archeologiem interesuj�cym si� epok� halsztack�. Przyby� z przyjacielem, obecnym tu ksi�ciem Morosinim. Dodam, �e obaj s� r�wnie� przyjaci�mi Lizy, kt�ra kilka dni temu przyjecha�a do Elzy, aby si� ni� opiekowa�.

- A wi�c mieszka w Hallstatt?

- Pom�wimy o tym potem, je�li pozwolisz, drogi Aleksandrze. Panowie, przedstawiam wam mojego kuzyna: hrabia Aleksander Golozieny, attach� vi departamencie spraw zagranicznych.

Panowie niech�tnie wymienili u�cisk d�oni, co nie wzmog�o wzajemnej sympatii; d�o� hrabiego by�a wilgotna, czego zar�wno Aldo, jak i Adalbert nie znosili. Spojrzenie dyplomaty by�o zimne i �widruj�ce; odkrycie w otoczeniu kuzynki dw�ch przystojnych, pe�nych energii m�czyzn by�o dla niego niemi�ym zaskoczeniem. Poniewa� uczucie niech�ci okaza�o si� wzajemne, Aldo postanowi� opu�ci� towarzystwo.

- Wkr�tce zjawi si� tu policja - powiedzia�, zwracaj�c si� do gospodyni. - S�dz�, �e lepiej b�dzie, je�li przyjmie ich pani w gronie rodzinnym. Gdyby jednak potrzebowa�a nas pani, zatrzymali�my si� w hotelu Elisabeth.

- Mam nadziej�, �e to nie ja pan�w wyp�oszy�em? - rzuci� ob�udnie hrabia.

- W �adnej mierze - sk�ama� Morosini. - Mamy sprawy do za�atwienia i potrzebujemy odpoczynku. Dzi�ki pa�skiej obecno�ci, hrabio, mo�emy mie� nadziej�, �e pani von Adlerstein nic ju� nie grozi. Prosz� nad ni� czuwa�.

- Mo�ecie zda� si� na mnie! B�d� mia� oko na wszystko!

- Odwied�cie mnie wieczorem! - rzuci�a hrabina tonem zdradzaj�cym niepok�j. - Mo�e b�d� nowe wiadomo�ci. I zjecie z nami kolacj�.

M�czy�ni przyj�li zaproszenie, po�egnali si� i udali do samochodu bez s�owa. Dopiero kiedy byli wystarczaj�co daleko, Adalbertowi rozwi�za� si� j�zyk.

- Co za wstr�tny hipokryta! Da�bym sobie uci�� r�k�, �e jest zamieszany w spisek przeciw nieszcz�snej Elzie!

- Czy to rozs�dne zostawia� staruszk� sam na sam z hrabi�?

- Jakakolwiek pr�ba ataku oznacza�aby zdemaskowanie si�. Nie s�dz�, �eby by� tak g�upi.

- To co tu robi? Nagle zachcia�o mu si� polowania w Rudolfskrone?

- Przeciwnie! Mo�e swobodnie porusza� si� po terenie, na co licz� jego wsp�lnicy. Przyszed� sprawdzi�, co dzieje si� u hrabiny, pow�szy� i mo�e wtr�ci� tu i tam jak�� roztropn� rad�.

- Jak taka inteligentna kobieta mo�e mu ufa�? Bije od niego nieszczero��!

- To jej kuzyn. Nie wyobra�a sobie, �e m�g�by j� zdradzi�. Niestety, jego pojawienie si� pokrzy�owa�o nam plany: nie mogli�my si� wyspowiada� ani jej ostrzec, by mia�a si� na baczno�ci. A teraz zawie� mnie na stacj�.

- Co zamierzasz? Powiniene� si� troch� przespa�!

- Prze�pi� si� w poci�gu. Mam zamiar pojecha� do Salzburga, wynaj�� auto mniej rzucaj�ce si� w oczy ni� twoje i je�li si� uda, mniej ha�a�liwe. Tw�j amilcar to nie automobil, lecz �ywa reklama...

- W takim razie, zapomnij o swoich ksi���cych upodobaniach i nie przyje�d�aj rolls-royce'em! - roze�li� si� Adalbert dotkni�ty do �ywego w swej mi�o�ci do ma�ego, czerwonego cudu techniki.

Aldo wr�ci� po po�udniu szarym i skromnym jak siostra mi�osierdzia, niedu�ym fiatem. Autko by�o solidne, zwrotne i ciche; Morosini musia� je kupi�, gdy� w mie�cie Mozarta mo�na by�o wynaj�� tylko du�e auta, przewa�nie razem z szoferem.

Zadowolony z zakupu zaparkowa� pod drzewami nad brzegiem rzeki Traun, niedaleko hotelu, a nast�pnie zaaplikowa� sobie dwie godziny porz�dnej drzemki przed udaniem si� na kolacj� do Rudolfskrone. Adalberta nie by�o w pokoju...

Kiedy bra� prysznic, do �azienki wpad� Adal, nie troszcz�c si� o to, by zapuka�. Jego oczy b�yszcza�y.

- Przynosz� wie�ci! - rzuci� ju� od progu. - I to nie byle jakie! Po pierwsze, tajemnicza willa jest zamieszkana: �aluzje s� otwarte, a z komin�w dobywa si� dym... A propos dymu, masz papierosa?

- Na sekretarzyku - odpar� Aldo, owijaj�c si� r�cznikiem k�pielowym. - To rzeczywi�cie niez�a wiadomo��, lecz podejrzewam, �e chowasz jeszcze co� w zanadrzu?

- Owszem! I to jest najlepsze! Kiedy przechadza�em si� wok� tego domu niespiesznym krokiem znudzonego kuracjusza, przed bram� zatrzyma�o si� auto. Nim brama si� otworzy�a, rozpozna�em kierowc�. Nigdy by� nie zgad�, kto to!

- Nawet nie pr�buj� - rzuci� Aldo ze �miechem i zbli�y� brzytw� do policzka pokrytego myd�em.

- No to od�� to niebezpieczne narz�dzie, bo jeszcze si� zatniesz! To by�... hrabia Solma�ski!

Morosini zamar� z wra�enia i popatrzy� najpierw na l�ni�ce ostrze, potem na zadowolon� min� przyjaciela.

- Nie mog� wprost uwierzy�...

- Wiem, �e trudno w to uwierzy�, lecz nie ma najmniejszej w�tpliwo�ci: to by� nasz drogi Solma�ski, uroczy te�� sir Eryka Ferralsa i ewentualnie kiedy� tw�j. Taki jak zwykle: dumna mina, rzymski profil i monokl. Je�li to nie on, to w ka�dym razie jego doskona�y sobowt�r.

- S�dzi�em, �e przebywa w Ameryce.

- Musimy przyj��, �e go tam nie ma. A co tu robi...

- ...nietrudno zgadn��? - przerwa� Morosini, kt�ry otrz�sn�wszy si� z zaskoczenia, powr�ci� do golenia. - Z pewno�ci� ma co� wsp�lnego z wczorajsz� tragedi�. By�em prawie pewny, �e baronowa Hulenberg jest przyczyn� podw�jnego morderstwa, ale teraz da�bym si� pokroi� na kawa�ki, �e to prawda! Obecno�� Solma�skiego u niej to jak podpis...

- Zw�aszcza �e chodzi o klejnoty z pektora�u! W jaki spos�b si� dowiedzia�, �e opal jest tutaj?

- Szymon Aronow te� o tym wiedzia�. Dlaczego zatem nie jego wr�g? Nie zapominaj, �e Solma�ski jest przekonany, i� posiada szafir i diament. Jestem pewny, �e to on jest sprawc� kradzie�y w Tower.

- Ja r�wnie�, i mam pewn� my�l...

Siedz�c na brzegu wanny, Adalbert wypuszcza� k��by dymu. Tymczasem Aldo sko�czy� si� goli�.

- Za�o�� si�, �e wiem, co masz na my�li.

- Och, nic takiego... - �achn�� si� Adalbert

- S�dz�, �e zamierzasz doradzi� nieocenionemu komisarzowi Warrenowi sp�nion� kuracj� w dobroczynnych �r�d�ach Bad Ischl!

- Owszem... - skromnie przyzna� archeolog. - Tylko, niestety, nie mam poj�cia, do czego m�g�by si� nam przyda�. Nie wie zbyt wiele.

- S�dz�, �e by�by w stanie si� tego i owego dowiedzie�. W przypadku klejnot�w koronnych jest zdolny do wszystkiego. .. oczywi�cie pod warunkiem �e ma w r�ku dowody. Wniosek: musisz do niego napisa�. A teraz zostaw mnie na chwil� samego...

Godzin� p�niej, chroni�c smokingi pod wygodnymi p�aszczami z lodenu, przyjaciele wsiedli do amilcara i udali si� do Rudolfskrone. Czeka�a tam na nich niespodzianka: w ci�gu dnia wr�ci�a Liza. Na rozkaz babki, kt�ra nie mog�a znie�� my�li, �e ranna wnuczka jest daleko od niej, wielka, czarna limuzyna, kt�r� Aldo widzia� pewnej pa�dziernikowej nocy wyje�d�aj�c� z pa�acu Adlerstein, uda�a si� po ni� na przysta�, dok�d przyby�a z J�zefem statkiem parowym.

Liza by�a ciep�o ubrana i zaopatrzona w szereg zalece� Marii Brauner. Jej stan wydawa� si� zadowalaj�cy i teraz odpoczywa�a w pokoju, do kt�rego zostali zaproszeni ksi��� i archeolog.

- Ucieszy si�, widz�c was - powiedzia�a hrabina. - Pyta�a o was kilka razy. J�zef was zaprowadzi.

Liza nie nale�a�a do os�b, kt�re uskar�aj� si� na stan zdrowia. Pomimo m�cz�cej podr�y siedzia�a na szezlongu w pi�knym szlafroku z bia�ego jedwabiu przetykanym b��kitn� nici�. By�a blada, a w rozci�ciu r�kawa wida� by�o kawa�ek zabanda�owanego ramienia. Jednak jej zachowanie pe�ne dumy przypomina�o postaw� babki. Przywita�a ich kr�tkim:

- Bogu niech b�d� dzi�ki! Jakie przynosicie wie�ci?

- Chwileczk�! - przerwa� Morosini. - To nie pani powinna domaga� si� wie�ci, lecz my! Po pierwsze, jak si� pani czuje?

- A jak pan my�li? - spyta�a z filuternym u�miechem, kt�ry widzia� u niej pierwszy raz.

- Nie wida� po pani - wtr�ci� Adalbert - �e zaledwie wczoraj usuni�to pani kul�. Wygl�da pani znakomicie!

- Oto cz�owiek, kt�ry potrafi przemawia� do kobiet! - westchn�a Liza. - Nie mog� tego samego powiedzie� o panu, ksi���!

- Dlatego nie zamierzam nawet pr�bowa� - odpar� Morosini. - W czasach naszej wsp�pracy te� nie uk�ada�em dla pani madryga��w... Zreszt�, z pani winy!

- Nie wracajmy do przesz�o�ci i zajmijmy si� ostatnimi wypadkami. Jakie przynosicie wie�ci?

- Nie najlepsze, dlatego si� obawiam, �e mog�aby je pani przyj�� r�wnie �le, jak pani babka, gdyby przysz�o nam do g�owy, aby je jej przekaza�.

- Ukryli�cie co� przed ni�?

- Nie mogli�my uczyni� inaczej - odpar� Adalbert. - Czy wyobra�a sobie pani, �e opowiemy, jak le��c plackiem pod jej oknami, pods�uchiwali�my, o czym rozmawia�a z pewnym Aleksandrem?

- Golozienym? Kuzynem? Dlaczego to was interesowa�o?

- Jeszcze do tego wr�cimy - rzeki Aldo - ale najpierw chcieliby�my wiedzie�, co pani o nim my�li?

Liza wbi�a oczy w sufit, po czym westchn�a.

- Nic albo niewiele... Jest jednym z tych dyplomat�w ��dnych pieni�dzy, kutych na cztery nogi, lecz niezdolnych do osi�gni�cia szczyt�w kariery. Ludzi tego pokroju mo�na spotka� w kancelariach i kr�gach rz�dowych. Pieni�dze bardzo go interesuj�.

- Cudownie! - przerwa� jej rozpromieniony Aldo. -A teraz, Adalbercie, b�dzie ci znacznie �atwiej opowiedzie� o naszej wyprawie, o tym, co zobaczyli�my przez okno, i o tym, co si� sta�o potem. To urodzony gaw�dziarz! - wyja�ni� Lizie.

Tym razem Vidal-Pellicorne rozwin�� si� jak s�onecznik, na kt�ry pad�y promienie s�o�ca. Jego spojrzenie skierowane w stron� Morosiniego by�o przepe�nione wdzi�czno�ci�, gdy� przyjaciel da� mu okazj� zab�yszcze� przed t�, kt�ra poci�ga�a go coraz bardziej. Dok�adnie opisa� nocn� scen�, nie pomijaj�c najmniejszego szczeg�u, a zw�aszcza tego, co nast�pi�o potem: dziwn�, kr�tk� wizyt� Aleksandra w willi baronowej Hulenberg.

Liza s�ucha�a z uwag�, lecz nie mog�a powstrzyma� si� od przytyku.

- Pods�uchiwa� pod oknami to co� nowego! Nie wiedzia�am, �e tak traktujecie przyjaci�.

- Chcia�em pani przypomnie�, �e do tej pory hrabina nie traktowa�a nas jak przyjaci�. Lecz je�li to, co pani opowiedzieli�my, zas�uguje tylko na kpin�...

Liza delikatnie dotkn�a d�oni ksi�cia.

- Prosz� si� nie gniewa�. Moja ironia jest nie na miejscu i wynika z tego, �e odczuwam prawdziwy niepok�j. To, co odkryli�cie, jest bardzo wa�ne i trzeba o tym powiedzie� babce. Co do mnie, wcale mnie to nie dziwi, zawsze podejrzewa�am kuzyna o z�e zamiary.

Wsta�a i �ywym krokiem podesz�a do drzwi, lecz Adalbert przytrzyma� j� za r�g szlafroka.

- Niech si� pani tak nie �pieszy. Jest mo�e co� lepszego do zrobienia.

- Ale co, na Boga! Chc�, �eby ten typ natychmiast opu�ci� dom!

- Tym sposobem si� wymknie i nigdy go nie z�apiemy! - zadrwi� Aldo. - Niech pani nie b�dzie dzieckiem. Dop�ki jest tutaj, przynajmniej mamy go na oku. Co� mi m�wi, �e m�g�by doprowadzi� nas do Elzy.

- Pan chyba �ni! Mo�e nie jest wybitnie inteligentny, ale to szczwany lis.

- By� mo�e, ale nawet szczwane lisy wpadaj� czasem w pu�apk� u�miechu m�odej dziewczyny - zauwa�y� Aldo. - A zatem, niech pani b�dzie dla niego czaruj�ca, moja droga, nawet je�li...

Ciemne oczy Lizy zaiskrzy�y z�o�ci�.

- Po pierwsze, nie jestem pa�sk� drog�, a po drugie, nigdy mnie nie zmusicie, abym by�a mi�a dla tego starego capa! Czy mo�e pan sobie wyobrazi�, �e kto� w jego wieku stara si� o moj� r�k�?

- No to jeszcze jeden... Stanowi pani prawdziwe zagro�enie dla m�skiego rodu!

- Prosz� sobie darowa� to grubia�stwo! Je�li m�j czar osobisty wydaje si� panu niewystarczaj�cy, musi pan wiedzie�, �e fortuna mego ojca czyni ze mnie bardzo atrakcyjn� parti�. Tak naprawd�... nigdy nie by�am bardziej szcz�liwa ni� przez te dwa lata, podczas kt�rych ukrywa�am si� pod mask� Miny - doda�a z gorycz�.

Przybity, �e sprawi� Lizie przykro��, Morosini chcia� uj�� jej d�o�, kiedy z g��bi domu dobieg� odg�os dzwonka zwiastuj�cy kolacj�.

- Siadajcie do sto�u - powiedzia�a Liza. - Zobaczymy si� p�niej.

- Pani nie idzie z nami?

- Mam dobr� wym�wk�, by unikn�� spotkania z Golozienym. I zamierzam z niej skorzysta�.

- To ca�kiem zrozumia�e - powiedzia� Adalbert - ale chyba nie ma pani racji.

Przyda�aby si� dodatkowa para oczu i uszu.

- Troszczcie si� o swoje... i nie zapomnijcie przyj�� si� ze mn� po�egna�.

Je�li Liza planowa�a chwil� spokojnej refleksji, to si� zawiod�a. Zaledwie sko�czy�a m�wi�, kiedy do pokoju, niczym tr�ba powietrzna, wpad�a hrabina. Wygl�da�a na bardzo wzburzon�. Za ni�, jak cie�, pod��a� Aleksander.

- Popatrz, co przed chwil� znalaz� J�zef - rzek�a stara dama, podaj�c Lizie kartk� papieru. - Le�a�a na stole nakrytym do kolacji, obok mojego nakrycia. Zuchwa�o�� tych padalc�w nie zna granic! O�mielaj� si� wkroczy� pod m�j dach!

Liza wyci�gn�a d�o� po kartk�, lecz Morosini by� szybszy. Rzut oka wystarczy�, by odszyfrowa� wiadomo��, kr�tk� i okrutn�:

Je�li chce Pani ujrze� pann� Hulenberg ca�� i zdrow�, prosz� by� pos�uszn� naszym rozkazom i pod �adnym pretekstem nie zawiadamia� policji. Prosz� zostawi� klejnoty jutro wieczorem w miejscu, kt�re wska�emy p�niej.

- Czy domy�la si� pani, w jaki spos�b dostarczono wiadomo��? - spyta� Morosini, podaj�c papier Lizie.

- Nie mam poj�cia! Odpowiadam za moich s�u��cych jak za siebie sam�! - odpar�a hrabina. - Chocia�... jedno z okien w jadalni by�o otwarte i J�zef przypuszcza...

- �e list wpad� przez okno? Musia�by chyba mie� skrzyd�a! Nie, nie, kto� musia� go podrzuci�. Czy pozwoli mi pani spojrze�? Zosta� z paniami, Adalbercie - doda�, obrzucaj�c kuzyna hrabiny spojrzeniem pozbawionym wyrazu. - Jedna osoba wystarczy.

Morosini, prowadzony przez starego kamerdynera, uda� si� do salonu, gdzie d�ugi st� na trzydzie�ci os�b zosta� nakryty dla czterech. Zauwa�y�, �e miejsce hrabiny znajdowa�o si� najbli�ej otwartego okna.

Uwa�nie zlustrowa� wszystkie szczeg�y, wyjrza� na zewn�trz, by oceni� wysoko��, po czym wyszed� z salonu i poprosi� J�zefa, �eby przyni�s� mu latark�.

Razem obeszli ca�y dom, a� znale�li si� na wysoko�ci jadalni. Znajdowa�a si� na tym samym poziomie co loggia, ale nie mia�a z ni� po��czenia, co czyni�o dost�p do niej o wiele trudniejszym. Aldo stwierdzi�, �e brak �lad�w w�amania - przy tak wilgotnej aurze zab�ocone buty zostawi�yby znaki. Nie by�o r�wnie� �adnego �ladu na pozbawionych kwiat�w trawnikach otaczaj�cych will�. Potwierdzi�o si� jego przekonanie, �e kartk� musia� podrzuci� kto� z domownik�w, a poniewa� nie mo�na by�o podejrzewa� s�u��cych, kt�rych oddanie nie budzi�o �adnej w�tpliwo�ci, pozostawa�a jedna osoba: Golozieny.

- Czy co� pan znalaz�? - spyta�a hrabina, kiedy ksi��� wr�ci� do ma�ego salonu.

- Nic, pani hrabino. Pani wrogowie musz� mie� do pomocy ducha albo... wsp�lnika.

- Nie chc� nawet o tym my�le�!

- A jednak musi istnie� jakie� wyja�nienie.

- Co do mnie - wtr�ci� Golozieny nieszczerze - zastanawiam si�, czy nie jest to wasza sprawka? W ko�cu, w tym gronie, tylko wy jeste�cie obcy...

- Nie dla mnie! - przerwa�a Liza, staj�c w drzwiach otulona sukni� z zielonego weluru. - Je�li pan b�dzie dalej rzuca� takie oskar�enia, wi�cej si� do pana nie odezw�!

- Nie zrobi�aby pani tego, droga... bardzo droga Lizo. Wie pani, jak j� podziwiam i...

- B�dzie j� pan podziwia� przy stole - przerwa�a hrabina. - Domy�lam si�, kochanie, �e postanowi�a� do nas do��czy�?

- Tak, babciu. Powiedzia�am J�zefowi, �eby nakry� i dla mnie.

Po takim wst�pie kolacja przebiega�a w ponurej ciszy. Sto�ownicy pogr��eni byli we w�asnych my�lach. Milczenie odwa�y� si� przerwa� Golozieny, rzucaj�c kuzynce pytanie, co zamierza w zwi�zku z wiadomo�ci� od porywaczy.

Pani von Adlerstein zadr�a�a, jakby wyrwano j� ze snu, lecz spojrzenie, kt�rym obrzuci�a kuzyna, by�o pe�ne gniewu.

- Co za g�upie pytanie! A c� ja mog� innego, jak ich pos�ucha�! A przecie� dobrze pan wie, jak nienawidz� tego s�owa! B�d� zatem czeka� na drug� wiadomo��, a potem... J�zef wyj�� ju� klejnoty ze schowka i przyni�s� je tutaj.

- Zaczekaj, babciu! - zaprotestowa�a Liza. - Zanim oddasz je tym ludziom, musimy mie� pewno��, �e Elza �yje i �e bandyci dobrawszy si� do �upu, nie b�d� chcieli pozby� si� niewygodnego �wiadka! Mamy do czynienia z typami, dla kt�rych �ycie ludzkie si� nie liczy: jeden trup mniej, jeden wi�cej to dla nich bez znaczenia!

- Co proponujesz?

- Na razie nie wiem... ale jedno jest pewne: nie wolno nam zawiadomi� policji. Zreszt� wydaje mi si�, �e tutejszy posterunek nie daje sobie rady z tym zadaniem i poprosi o pomoc koleg�w z Wiednia. Dlatego - doda�a, zwracaj�c si� do Golozieny'ego - poniewa� pewnie wraca pan jutro do stolicy, mam nadziej�, �e r�wnie� zachowa pan milczenie i nie b�dzie szuka� pomocy w... pewnych kr�gach.

Na te s�owa hrabia zaperzy� si� i z w�ciek�o�ci� uni�s� sw� kozi� br�dk�, kt�ra utworzy�a k�t prosty z chud�, �ylast� szyj�.

- Niech mnie pani nie traktuje jak kretyna, Lizo! Nie zrobi� niczego, co mog�oby pani zaszkodzi�. Zreszt� mam zamiar przed�u�y� pobyt tutaj. My�l, �e zostawi�bym was obie w tak trudnej sytuacji, kaza�a mi zmieni� plany. Pragn� czuwa� nad wami... je�li pozwolicie - doda�, patrz�c z nadziej� na kuzynk�.

Hrabina odpowiedzia�a mu uprzejmym u�miechem.

- Mi�o to s�ysze� - odpar�a. - Oczywi�cie, mo�e pan zosta�, jak d�ugo chce. Pana oddanie jest wzruszaj�ce...

Je�li m�oda dziewczyna czu�a co� do kuzyna babki, to na pewno nie by�a to wdzi�czno��, a jeszcze mniej rado��, lecz Go�ozieny pos�a� jej tak promienne spojrzenie, jakby w�a�nie zgodzi�a si� odda� mu r�k�.

- Doskonale! - powiedzia�. - W takim razie, mo�e nale�a�oby na tym zako�czy� nasz wiecz�r? Wszyscy s� zm�czeni i powinni odpocz��, zw�aszcza Liza.

Znaczenie jego s��w by�o zbyt jasne.

Ten typek wyrzuca nas za drzwi - pomy�la� Morosini. -Najwyra�niej przeszkadzamy mu w czym�.

Lecz hrabina, wstaj�c od sto�u, zdawa�a si� akceptowa� propozycj� kuzyna bez zastrze�e�.

- Przyznaj�, �e odczuwam zm�czenie. Je�li panowie pozwol�, napijmy si� kawy i rozsta�my do jutra.

- Ja dzi�kuj� za kaw� - rzuci� Adalbert. - Je�li wypij� cho� jedn�, nie zmru�� oka.

Aldo zamierza� si� po�egna�, lecz Adalbert, zgaduj�c, �e przyjaciel potrzebuje chwili, przed�u�a� po�egnanie, racz�c pani� von Adlerstein i jej kuzyna ma�ym wyk�adem na temat formu�ek grzeczno�ciowych u�ywanych w staro�ytnym

Egipcie.

W tym czasie Morosini do��czy� do Lizy na galerii ��cz�cej pokoje.

- Czy na noc mo�e pani zostawi� kt�re� drzwi domu otwarte?

- Tak s�dz�... mo�e drzwi do kuchni... Ale mog� wiedzie� po co?

- Ile czasu minie, zanim wszyscy zasn� i w domu zalegnie cisza? Godzina?

- To troch� za ma�o. Przynajmniej dwie. Ale co pan zamierza?

- Zobaczy pani. Za dwie godziny przyjdziemy do pani pokoju... Prosz� przygotowa� sznur.

- Do mojego pokoju? Pan chyba oszala�!

- Powiedzia�em: przyjdziemy, a nie: przyjd�! Niech pani nie wyci�ga pochopnych wniosk�w i mi zaufa. Adalbercie! - krzykn�� donios�ym g�osem. - Nasza gospodyni potrzebuje odpoczynku, a nie wyk�adu!

- To prawda. Jestem niepoprawny. Prosz� o wybaczenie, hrabino!

Trzy osoby, kt�re ukaza�y si� na galerii, zasta�y Morosiniego samego jak palec, z papierosem w d�oni. Liza znikn�a niczym sen.

Aby mie� pewno��, �e go�cie naprawd� si� wynosz�, Golozieny odprowadzi� ich do samochodu, a Adalbert, by mu sprawi� przyjemno��, ruszy�, powoduj�c tyle ha�asu, ile tylko da�o si� wycisn�� z jego ma�ego, czerwonego bolidu.

- Czy podj��e� ju� jak�� decyzj�? - spyta�, pokonuj�c ciemny park.

- Owszem. Wr�cimy tu za dwie godziny. Liza obieca�a, �e drzwi do kuchni b�d� otwarte.

- A co z psami? Zapomnia�e� o psach!

- Nie wspomnia�a o nich. Mo�e ich nie spuszczaj�, kiedy zapraszaj� go�ci? B�dziemy czujni.

*�� *�� *

�rodki ostro�no�ci polega�y na tym, �e obaj wsp�lnicy po powrocie do hotelu zam�wili dwa p�miski zimnych mi�s pod pretekstem, �e kolacja u hrabiny by�a zbyt skromna, a do tego butelk� wina - dla wi�kszej wiarygodno�ci. Prawie ca�a zawarto�� butelki znikn�a w umywalce.

Godzin� p�niej, zamieniwszy smokingi na ubrania bardziej odpowiednie na nocn� wypraw�, dyskretnie opu�cili hotel i �wawym krokiem udali si� nad brzeg rzeki, gdzie Aldo zaparkowa� sw�j nowy samoch�d.

Nast�pnie ukryli go w zagajniku, gdzie wcze�niej schowali te� amilcara, i ruszyli dalej na piechot�. Ka�dy ni�s� paczuszk� z mi�sem w kieszeni p�aszcza. Na szcz�cie, ten �rodek ostro�no�ci okaza� si� zbyteczny: nigdzie nie by�o �ladu ps�w, a w budynku - �adnych �wiate�.

Pozbywszy si� ci�aru, ostro�nie skierowali si� w stron� kuchni. Drewniane drzwi otworzy�y si� bezszelestnie pod naciskiem d�oni Morosiniego.

- No i jak si� spisa�am? - us�yszeli st�umiony g�os Lizy. - Pomy�la�am nawet o tym, �eby posmarowa� t�uszczem zawiasy.

Ujrzeli siedz�c� na taborecie Liz�. Mia�a na sobie sp�dnic� z lodenu, sweter z golfem i sportowe buty. Wygl�da�a jak Mina.

- Dobra robota - wyszepta� ksi���. - Ale to nierozs�dne. Jeszcze pani ca�kiem nie wyzdrowia�a, a my chcieli�my tylko, by nam pani pokaza�a pok�j Aleksandra.

- Chyba nie zamierzacie go... zabi�? - spyta�a zaniepokojona, gdy� w zazwyczaj ciep�ym i nieco gard�owym g�osie ksi�cia us�ysza�a lodowaty pog�os.

Ale zduszony �miech Adalberta j� uspokoi�.

- Za kogo nas pani bierze? Z pewno�ci� nie zas�uguje na nic lepszego, ale my chcemy go tylko porwa�.

- Porwa� Aleksandra? Ale po co?

- Aby go zawie�� w spokojne miejsce, gdzie mogliby�my go wybada�, z dala od ciekawskich uszu i oczu - odpar� Aldo. - Nie ukrywam, �e liczyli�my na pani pomoc w tym wzgl�dzie.

- Jest stara siodlarnia, ale znajduje si� zbyt blisko stajni. Najlepszy by�by domek ogrodnika... Tylko �e hrabiego nie ma w pokoju...

- A gdzie si� podzia�?

- Pewnie szwenda si� w parku. Uwielbia nocne przechadzki. Nawet w Wiedniu. Babcia o tym wie i nigdy nie spuszcza ps�w, kiedy on tu jest. Ca�e szcz�cie, �e nie wpadli�cie na niego, bo pewnie zacz��by wzywa� pomocy.

- Nie mia�by szans, a wed�ug mnie to nawet lepiej, �e jest na zewn�trz.

- Park jest wielki. Jak zamierzacie go znale�� w �rodku nocy?

Adalbert, kt�remu zacz�y ci��y� powieki, westchn��.

- To z pewno�ci� z powodu odniesionej rany pani wybitna inteligencja nie obejmuje ca�okszta�tu sytuacji. Ot� wcale nie b�dziemy go szuka�. B�dziemy na niego czeka�. Ma pani sznur?

Liza si�gn�a po sznur le��cy na pobliskiej �awie, zamkn�a kuchni� i poprowadzi�a m�czyzn przez ciemny dom do wielkiej bramy wej�ciowej, w kt�rej cieniu mo�na by�o �atwo pozosta� niezauwa�onym.

- Troch� dziwna ta mania spacerowania - zauwa�y� Vidal-Pellicorne. - Zw�aszcza gdy pogoda wcale nie sprzyja temu, by patrze� w gwiazdy.

- Oczywi�cie, �e nie, ale to wygodne - mrukn�� Aldo przez z�by. - Dobry spos�b, by skontaktowa� si� ze wsp�lnikami. Ale cicho sza! Zdaje si�, �e co� s�ysz�!

W tej chwili rozleg�y si� na �wirowej alejce wyra�ne kroki. W mroku pojawi� si� czerwony punkt zdradzaj�cy �arz�ce si� cygaro, kt�re po chwili palacz odrzuci� na ziemi�. R�wnocze�nie przy�pieszy� kroku i wkr�tce w ciemno�ci zamajaczy�a jego niewyra�na sylwetka.

Pi�� Aida dosi�gn�a go jak pocisk z katapulty. Go�ozieny trafiony w podbr�dek pad� na �cie�k� jak martwy.

- Dobry cios! - ucieszy� si� Adalbert. - Zwi��my go i zabierzmy!

- Musicie go zakneblowa�! - rzuci�a Liza, podaj�c chustk� i szalik zwini�te w kul�.

Morosini cicho si� za�mia�.

- Robi pani post�py na �cie�ce zbrodni, moja droga Lizo! A teraz, czy mog�aby nas pani poprowadzi�?

Liza chwyci�a lamp� i rzek�a:

- T�dy! Ale uprzedzam, to do�� daleko, a nie mam noszy...

- B�dziemy go nie�li na zmian� - odpar� Aldo, zarzucaj�c sobie wielkie, bezw�adne cia�o na grzbiet.

Po dobrych dziesi�ciu minutach dotarli do rz�du niskich budynk�w ukrytych w g��bi parku pod drzewami. Liza otworzy�a drzwi, podkr�ci�a p�omie� w lampie i wesz�a do do�� obszernego domku, w kt�rym pi�trzy�y si� narz�dzia ogrodnicze. Postawi�a lamp� na stole roboczym. W tym czasie panowie pozbyli si� ci�aru i bez zbytnich ceregieli po�o�yli hrabiego na klepisku. Aleksander j�kn��. Najwidoczniej odzyskiwa� �wiadomo��.

Aldo kucn�� przy nim i wyci�gn�wszy z kieszeni rewolwer, podetkn�� mu go pod nos.

- Poniewa� mamy do pana kilka pyta�, zdejmiemy knebel, ale uprzedzam, je�li tylko zacznie pan krzycze�, b�d� zmuszony, z wielk� przykro�ci�, okaza� si� bardzo nieprzyjemny!

- I tak nikt pana nie us�yszy, drogi Aleksandrze - doda�a Liza. - Dlatego dobrze radz�, niech pan odpowiada na pytania tych d�entelmen�w tak spokojnie, jak to tylko mo�liwe. To jedyna szansa, aby udowodni� pan sw�j talent dyplomatyczny.

A zatem, czy dobrze si� rozumiemy? �adnych krzyk�w?

Wi�zie� przytakn�� ruchem g�owy.

Adalbert odwin�� szalik zaci�ni�ty na ustach hrabiego, podczas gdy Aldo obserwowa�, nie bez zaskoczenia, nowe wcielenie swej dawnej sekretarki. Liza przypomina�a teraz zimn�, zdeterminowan� i bezwzgl�dn� m�cicielk�.

Podobne wra�enie musia� odnie�� Golozieny, gdy� nie tylko nie krzycza�, ale z trudem wyartyku�owa�:

- Lizo... i pani przeciwko mnie?

- Traktuj� pana tak, jak, mam nadziej�, zostan� potraktowani ci, kt�rzy porwali Elz� Hulenberg i wymordowali jej s�u��cych. - Ja r�wnie�...?

- Je�li pan nie nale�y do spisku - wtr�ci� Morosini - co pan robi� w nocy z sz�stego na si�dmego listopada w willi kupionej na nazwisko Hulenberg, i to zaraz po wyj�ciu ze spotkania z hrabin� w Rudolfskrone, kt�re chcia� pan zachowa� w tajemnicy?

Spojrzenie, jakie wi�zie� rzuci� swemu oskar�ycielowi, zdradza�o paniczny strach, ale trwa�o tylko przez mgnienie oka. Prawie natychmiast jego ci�kie powieki opad�y, a na twarzy pojawi� si� wyraz zaci�tej determinacji.

- Mo�ecie mnie zasypywa� tymi swoimi pytaniami, i tak nic wam nie powiem...

O�wiadczenie hrabiego spowodowa�o minut� ciszy.

Pierwszy odezwa� si� Adalbert:

- Postawa i�cie rzymska, m�j drogi! - parskn��. - Lecz w�tpi�, czy uda si� panu d�ugo w niej wytrwa�.

- Nic mnie nie zmusi do zmiany zdania!

- To si� jeszcze oka�e. M�j przyjaciel Morosini i ja od sprawy li�ciku, kt�ry pan tak skwapliwie pod�o�y� pani von Adlerstein, jeste�my, jak by tu rzec, bardziej nerwowi.

Aleksander zaprzeczy� ze w�ciek�o�ci�.

- To nie ja podrzuci�em ultimatum!

- Poniewa� nie chce pan odpowiada� na nasze pytania, nie b�dziemy pyta�, czyja to sprawka, i przyjmiemy, �e to pan jest autorem tego podarunku. Przyjmiemy te�, �e jest pan jednym z autor�w podw�jnego morderstwa w Hallstatt oraz porwania i przetrzymywania niewinnej kobiety. A wi�c b�dziemy pana traktowa� jak winnego, co mo�e by� wielce nieprzyjemne.

- Nikogo nie zabi�em! Za kogo mnie bierzecie? My�licie, �e dokona�em morderstwa na zlecenie?

- Ju� powiedzia�em, za kogo pana uwa�amy - odpar� Aldo, zrozumiawszy gr� przyjaciela. - Prosz� odpowiedzie� tylko na jedno pytanie: czy woli pan �mier� szybk�, czy powoln�? Poniewa� do niczego nie b�dzie ju� nam pan potrzebny, osobi�cie optowa�bym za szybk� �mierci�.

- Hola! - mrukn�� Vidal-Pellicorne. - Bior�c pod uwag� nikczemno�� tego tu osobnika, wola�bym co� bardziej... atrakcyjnego. Nie �eby od razu �wiartowa�, jak u Chi�czyk�w, co wymaga wielu godzin po�wi�cenia, ale co� w rodzaju m�czarni �w. Sebastiana by�oby w sam raz. Mogliby�my zacz�� od strza�u w kolano, nast�pnie w biodro... potem w brzuch, no i tak dalej...

- Pan chyba oszala�! - j�kn�� Golozieny. - A pani, panno Lizo, bez s�owa sprzeciwu pozwala temu cz�owiekowi mi grozi�? A mo�e jest pani pewna, �e ci ludzie nie zrobiliby nic podobnego? Zreszt�, odg�osy wystrza��w �ci�gn�yby pomoc.

Liza obrzuci�a go lodowatym spojrzeniem.

- W tym kraju w dzie� i noc s�ycha� wystrza�y. Co do pogr�ek Adalberta, potraktowa�abym je powa�nie, gdybym by�a na pana miejscu.

- Co te� pani opowiada! A co im da moja �mier�? To wam nie zwr�ci Elzy!

- Nie, ale usunie z ziemi cz�eka fa�szywego, chciwego i potwornie nudnego! Co do mnie, oznacza�oby to same plusy - oznajmi�a z ca�� bezwzgl�dno�ci� i okrucie�stwem Liza.

- Ale skoro przysi�gam, �e nikogo nie zabi�em, nie zrani�em i nie porwa�em... Dobrze pani wie, jak bardzo jest mi droga. Co mam zrobi�, �eby pani� przekona�, i� jestem niewinny?

- Wyzna� prawd�! Pragn� wierzy�, �e nie splami� pan r�k krwi�, lecz chc� wiedzie�, jak� rol� odegra� pan w tej strasznej historii. Tylko prosz� nie k�ama�, je�li pan nie chce, bym si� od pana ca�kiem odwr�ci�a!

- Ale�, Lizo, zaklinam pani�!

- Prosz� nie przysi�ga�! I zapami�ta�: je�li darujemy panu �ycie, a pan odm�wi wsp�pracy, pa�ska sytuacja stanie si� nie do pozazdroszczenia. Wystarczy, �e powiem, i� m�j ojciec ma wielkie wp�ywy w kr�gach finansowych i rz�dowych! Czy to jasne?

Golozieny skin�� g�ow�, ale nic nie odpar�, wa��c us�yszane s�owa. Chwila namys�u zmusi�a go do podj�cia decyzji, gdy� spojrzenie, kt�re rzuci� Lizie, wyra�a�o ca�kowit� kapitulacj�.

- Stawiajcie swoje pytania! - rzuci� jednym tchem. - Jestem got�w na nie odpowiedzie�...

- Bardzo rozs�dnie - oznajmi� Morosini. - Dzi�kujemy pani za pomoc, Lizo! No to zaczynajmy: czy to pan podrzuci� ��danie okupu?

- Tak. Przekazano mi je po po�udniu na polowaniu.

- Co pana ��czy z baronow� Hulenberg?

- Je�li mamy rozmawia�, wola�bym zrobi� to na siedz�co. Chyba nie macie zamiaru trzyma� mnie zwini�tego na pod�odze u waszych st�p jak psa?

Panowie podnie�li wi�nia z pod�ogi i posadzili na �awce, nie uwalniaj�c go jednak z wi�z�w.

- Voila ! - rzuci� Adalbert. - A zatem?... Aleksander odwr�ci� g�ow� z za�enowaniem, nie mog�c spojrze� Lizie w oczy.

- Baronowa jest moj�... kochank�... od trzech lat. By�a, jak wiecie, drug� �on� przybranego ojca Elzy. Uwa�a, �e klejnoty powinny do niej powr�ci� jako do spadkobierczyni zmar�ego Hulenberga. Postanowi�a, �e je odzyska...

- Za cen� krwi? - spyta� Morosini pogardliwie. - A pan postanowi� pom�c jej w tym zbrodniczym dziele? Co obieca�a w zamian? Ze podzieli si� z panem?

- Tak, �e mi odda pewn� cz��... Klejnoty posiadaj� ogromn� warto��, a ja, na nieszcz�cie, straci�em prawie ca�y maj�tek. A poza tym zrozumieliby�cie, gdyby�cie j� ujrzeli. To bardzo pi�kna, urzekaj�ca kobieta, kt�ra mnie zauroczy�a.

W pokoju zabrzmia� szyderczy �miech Lizy.

- To zauroczenie, kt�rego pad� pan ofiar�, nie przeszkodzi�o umizga� si� do mnie, ani zabiega� o m�j posag. To si� nazywa szczero�� uczu�!

- Ale� oczywi�cie! Wszyscy m�czy�ni z naszej sfery mieli kochanki, zanim zakochali si� w pannie z dobrego domu i starali si� o jej r�k�.

- Jest pan... jak by tu rzec... troch� zbyt dojrza�y dla m�odej dziewczyny - przerwa� mu Aldo. - Ale wr��my do pa�skiej pi�knej przyjaci�ki. Widziano u niej m�czyzn�, kt�rego znam dobrze, i nie mog� poj��, co u niej robi�. Mam na my�li hrabiego Solma�skiego.

Na spi�tej twarzy hrabiego pojawi� si� wyraz zdziwienia zmieszany z czym� w rodzaju nadziei.

- Znacie Solma�skiego?

Morosini wzruszy� ramionami i schowa� bro�, kt�ra sta�a si� bezu�yteczna.

- Kto potrafi�by si� szczyci� znajomo�ci� z tym typkiem? Spotykali�my go a� nazbyt cz�sto i dziwi mnie, �e przypadkowo pojawia si� wsz�dzie tam, gdzie chodzi o cenn� bi�uteri�, kt�r� zawsze chce zdoby� za pomoc� �rodk�w co najmniej w�tpliwych. Dlatego wr�c� do mego pytania: co on robi w Ischl i u baronowej?

- Wszystko! Robi wszystko! Jest panem! Kr�luje! Od kiedy si� zjawi�, Maria s�ucha tylko jego! Rozkazuje, decyduje i... ��da pos�uchu! Inni musz� potulnie zgina� kark.

- Dziwne... - zauwa�y� Adalbert. - Z jakiego tytu�u? Jako przyw�dca bandy? Nie spad� chyba z nieba?

- Nie. Maria wielokrotnie wspomina�a o bracie, ale inaczej go sobie wyobra�a�em!

- Bracie?! - krzykn�li jednocze�nie obaj m�czy�ni.

- Tak. Maria jest Polk�, ale przez wiele lat nie wspomina�a ani s�owem o krewnych. S�dz�, �e chodzi�o o jakie� rodzinne wa�nie. A� kt�rego� dnia nagle mi o nim powiedzia�a. By�o to w zesz�ym roku, kiedy w Anglii odbywa� si� s�ynny proces w sprawie zab�jstwa sir Eryka Ferralsa. Maria by�a zbulwersowana i w�a�nie wtedy zacz�a m�wi� o rodzinie...

- A przed ma��e�stwem z Hulenbergiem nazywa�a si� Maria Solma�ska?

- Tak, tak my�l�...

Morosini i Vidal-Pellicorne wymienili szybkie spojrzenia. Wiedzieli, �e sprawy przedstawiaj� si� zgo�a inaczej, poniewa� Solma�ski nie by� Polakiem, lecz Rosjaninem, i jego prawdziwe nazwisko brzmia�o Orczakow. Mo�na si� zatem by�o za�o�y� o fortun�, �e jego zwi�zek z baronow� - zak�adaj�c, �e by�a Polk� - nie mia� nic z uczu� braterskich.

R�wnie� Liza postanowi�a wypowiedzie� swoj� opini� na ten temat.

- Babcia nigdy nie wspomina�a, �e macocha Elzy jest cudzoziemk�.

- Na razie nie ma to wielkiego znaczenia. Liczy si� tylko Elza. Musimy j� odnale��, i to szybko! S�dz� - doda� Morosini, zwracaj�c si� do wi�nia - �e pan wie, gdzie ona si� obecnie znajduje?

Lecz hrabia uparcie nie odpowiada�, zaciskaj�c usta z zawzi�to�ci�.

- No nie! - rzuci� Aldo, wyci�gaj�c ponownie bro�. -Znowu to samo? Albo zacznie pan m�wi�, albo przysi�gam, �e nie zawaham si� tego u�y�!

- Chwileczk� - przerwa� mu Adalbert. - Ja te� mam mu co� do powiedzenia. Potem zrobisz z nim, co zechcesz! Je�li dobrze zrozumia�em, nie przepada pan za Solma�skim, drogi hrabio. Powiedzia�bym nawet, �e pan si� go boi, prawda?

- Prawda! - odpar� wi�zie�. - Nienawidz� go! Gdyby nie on, zdobyliby�my to wszystko bez przelewu krwi, ale on jest prawdziwym barbarzy�c�!

- To niech pan zmieni ob�z! - zaproponowa�a Liza. - Jeszcze nie jest za p�no. Prosz� nam powiedzie�, gdzie przetrzymywana jest Elza, a kiedy oddamy pa�skich wsp�lnik�w policji, obiecujemy o panu zapomnie�. B�dzie mia� pan czas na ucieczk�...

- Ale dok�d? - krzykn��. - Straci�bym moj� cz��...

- Cz��, co do kt�rej nie ma pewno�ci, czy w og�le j� pan dostanie - rzeki Aldo. - Solma�ski nie lubi si� dzieli�!

- Uciekaj�c, strac� te� moj� pozycj�...

- Mo�emy panu pom�c - wtr�ci�a Liza. - A w najgorszym razie m�j ojciec za�atwi panu jak�� rekompensat�. Wszystko zale�y od tego, jak bardzo zale�y panu na kochance. Je�li panu na niej zale�y, przyznaj�, �e mo�e odczuwa� pan pewien niepok�j.

- Zale�y mi tylko na pani! To dla pani chcia�em odbudowa� swoj� fortun�! Prosz� wierzy� lub nie, o�eni�bym si� z pani� nawet bez posagu, gdyby pani tylko chcia�a!

- Brawo! - przyklasn�� Adalbert. - Oto wznios�e uczucia, oto czysta mi�o��! Chocia�... nie do ko�ca, je�li si� we�mie pod uwag� u�yte �rodki. Ale tracimy w�tek. Gdzie zatem ukryta jest panna Hulenberg?

- Niech pan wreszcie wyjawi prawd�! - hukn�a Liza, dostrzegaj�c na nowo wahanie wi�nia. - Je�li nie, daj� s�owo, �e za godzin� znajdzie si� pan w r�kach policji!

- I to w nie najlepszym stanie! - zagrozi� Morosini, zbli�aj�c luf� rewolweru do kolana nieszcz�nika.

Hrabia wyda� z siebie przera�ony be�kot, przewracaj�c oczami. Instynkt podpowiada� mu jednak, �e nie ma do czynienia z zab�jcami i gdyby tylko wytrzyma�...

Jego nadzieja prys�a jednak wkr�tce jak ba�ka mydlana, kiedy od progu domku dobieg� lodowaty g�os:

- Niech pan strzela, ksi���! To sm�tne indywiduum do�� ju� wodzi�o nas za nos!

Pomimo szlafroka i tego, �e opiera�a si� jedn� r�k� na lasce, a drug� na Friedrichu von Apfelgr�ne, pani von Adlerstein podobna by�a do pos�gu. Na jej widok Golozieny bole�nie j�kn��. Jego ostatnia nadzieja rozwia�a si� na dobre.

- Sk�d si� tu wzi�a�, babciu? - spyta�a Liza.

- To ciebie nale�a�oby o to spyta�, moja ma�a! Ju� dawno powinna� by� w ��ku! Co do naszej obecno�ci w tym miejscu, zawdzi�czam to drogiemu Fritzowi - doda�a, rzucaj�c surowe spojrzenie siostrze�cowi. - Zgodnie ze swoim zwyczajem, przyby� do nas bez uprzedzenia i o nieprzyzwoitej porze. Postawi� na nogi ca�y dom i wtedy zauwa�y�am z pokoju, �e w domku ogrodnika pali si� �wiat�o. Kaza�am mu i�� ze mn�, dzi�ki czemu byli�my �wiadkami niezwykle interesuj�cej sceny. Pierwszy raz twoje brewerie na co� si� zda�y, Fritz!

- Dzi�kuj� ci, ciociu Vivi!... Wszystko w porz�dku, Lizo?

- Tak, ale je�li b�dziesz nam przerywa�, nigdy si� nie dowiemy, gdzie z�oczy�cy przetrzymuj� Elz�.

Aldo z uk�onem ofiarowa� sw� bro� leciwej damie.

- W ko�cu to pani kuzyn! Niech pani strzela! Widz�c, �e hrabina zdecydowanie chwyci�a za rewolwer, gotowa go u�y�, Golozieny ostatecznie skapitulowa�.

- Trzymaj� j� w domu w pobli�u Stobl, nad Wolfgang-see, ale mog� pani� zapewni�, �e nie jest traktowana jak wi�zie�. A nawet o�miel� si� twierdzi�, �e przysz�a tam z w�asnej woli...

- Komu chce pan to wm�wi�? - oburzy� si� Aldo. -Z w�asnej woli opu�ci�a swoich bliskich? Zamordowanych? A zatem, jest ca�kowicie szalona!

- Nie. Powiedzmy, �e jest troch� zagubiona... Wystarczy�o jej powiedzie�, �e wezwa� j� jej ukochany rycerz oraz �e s�u�ba mia�a za zadanie uniemo�liwi� ich zwi�zek.

- Kto jej pilnuje?

- Pewna kobieta i dw�ch s�u��cych, kt�rych przywi�z� Solma�ski. Nie odst�puj� jej w dzie� i w nocy.

- Ale przecie� w ko�cu musia�a zauwa�y�, �e jej ukochany nie przyby� na spotkanie? - rzek�a hrabina. - Chyba �e odszuka� pan tego Rudigera i wmiesza� go w wasz zbrodniczy plan?

- Z tym by�by pewien k�opot... R�diger zmar� tu� po zako�czeniu wojny od odniesionych ran... Ale wiedzia�em o jego romansie z Elz�, jeszcze zanim mi pani o nim opowiedzia�a. R�diger by� jednym z najlepszych agent�w Franciszka J�zefa.

- Cesarza! Tego s�owa powinien pan u�y�! - przerwa�a pani von Adlerstein, dodaj�c z niezwyk�� pogard�: - Taki ch�ystek jak pan nie ma prawa nazywa� cesarza po imieniu! A teraz m�w pan dalej! Kto pisa� listy, kt�re przekazywa�am Elzie? I niech mi pan patrzy w oczy! Bardzo powoli Golozieny uni�s� g�ow�.

- Niech mnie pani nie dobija, Walerio! Przyznam si� do wszystkiego, a zw�aszcza do tego, �e by�em narz�dziem w r�kach Marii Hulenberg! To... to... ja pisa�em te listy. Nie by�o to trudne: w kancelarii znalaz�em kilka notatek Rudigera i nauczy�em si� na�ladowa� jego charakter pisma. Mieli�my zamiar porwa� Elz�, aby zdoby� jej klejnoty.

- Nosi�a tylko opal w diamentowej oprawie.

- Tak, ale pozosta�e zdobyliby�my przy u�yciu �rodk�w, kt�re w�a�nie wykorzystali�my. Niestety, na razie porwanie nie przynios�o spodziewanych wynik�w. W operze ju� prawie j� mieli�my, ale nam uciek�a. Moja rola polega�a na tym, �e mia�em uzyska� od pani informacj� na temat miejsca jej pobytu, ale dobrze jej pani strzeg�a, a my nie mogli�my �ledzi� pani latami.

- I pomy�le�, �e p�ynie w panu ta sama krew i �e panu ufa�am! - rzuci�a stara dama, z niesmakiem odwracaj�c si� plecami do kuzyna. Liza czule j� obj�a.

- Powinna� ju� wraca�, babciu.

- Ty te�, moje dziecko. Ale przedtem chc� wiedzie�, co zamierzacie zrobi� z Aleksandrem. Najlepiej wezwa� policj�.

- Tylko nie to! - zaprotestowa� Aldo. - Jego wsp�lnicy nie mog� si� dowiedzie�, �e jest w naszych r�kach! Najlepiej trzyma� go do chwili, a� wszystko si� sko�czy. Poza tym mamy do niego jeszcze kilka pyta�. Takich jak na przyk�ad dok�adna lokalizacja domu. To, co nam powiedzia�, wydaje si� niezbyt precyzyjne.

- Och! - wtr�ci� Fritz. - Ja go znale��! Ja znaj�c okolica perfekt!

- Na lito�� bosk�, Fritz! - krzykn�a Liza. - M�w�e po niemiecku! Sytuacja jest ju� wystarczaj�co napi�ta, �eby�my jeszcze musieli rozszyfrowywa� tw�j �amany francuski.

- Jak sobie �yczysz, Lizo... - zachmurzy� si� m�odzian nieco zawiedziony - ale to prawda, �e znam tu ka�de �d�b�o trawy, ka�de drzewo. Nie zapominaj, �e moi rodzice mieli w okolicy dom, kiedy by�em ma�y. Przyje�d�a�a� do nas kilka razy w odwiedziny.

I rzeczywi�cie, Fritz bez trudu opisa� teren, co przepe�ni�o go satysfakcj�, gdy� m�g� zab�ysn�� w oczach ukochanej.

- Dok�adnie wiem, gdzie znajduje si� ten dom - krzykn��, obrzucaj�c kuzynk� triumfalnym u�miechem. - Mo�emy tam pojecha� od razu! To nie wi�cej ni� dziesi�� kilometr�w st�d.

S�ysz�c te s�owa, wi�zie� roze�mia� si� i chocia� jego �miech zabrzmia� do�� ponuro, to bior�c pod uwag� jego trudne po�o�enie, by�o to do�� dziwne.

- Jed�cie tam, a wywo�acie katastrof�. Dom jest obserwowany.

- Obserwowany? - spyta� Adalbert. - Co pan przez to rozumie?

- To proste: je�li zobacz�, �e policja si� zbli�a, a wraz z ni� grono ciekawskich, ludzie pilnuj�cy waszej Elzy wysadz� budynek w powietrze za pomoc� bomby z op�nionym zap�onem, a sami zd��� uciec przez jezioro!

Zapad�a grobowa cisza. Obie kobiety spojrza�y z odraz� na cz�owieka, kt�ry by� z nimi spokrewniony.

- A jak to si� sta�o, �e jeszcze nie dosta�y�my ��dania okupu?

- Dostaniecie je w swoim czasie, bez podania miejsca. Wiadomo�� powinna przyj�� dzi� wiecz�r.

- I to pan j� dostarczy, czy� nie?

- W istocie, taki by� plan, ale najpierw mia�em j� odebra� w um�wionym miejscu. My�l�, �e jeszcze b�dziecie mnie potrzebowa�.

Ton wi�nia znowu sta� si� bezczelny, a nawet szyderczy. Aleksander nabiera� pewno�ci siebie; widocznie postanowi� drogo sprzeda� sk�r�. Wszyscy to zrozumieli, ale odpowiedzi udzieli�a hrabina:

- Sam musi pan zdecydowa�, z kt�rej strony jest jeszcze co� do zyskania.

- Musz� pana zapewni� - doda� Morosini - �e ze strony pa�skich przyjaci� ju� nie ma na co liczy�. Je�li w og�le by�o mo�na, odk�d ma pan do czynienia z Solma�skim.

- A tymczasem - wtr�ci� pan Zielone Jab�uszko, ziewaj�c, jakby nie spa� dwie noce - czy doprawdy musimy tu doczeka� �witu?

- Masz racj�, kuzynie - odpar�a hrabina. - Zawieziemy tego cz�owieka do pa�acu, gdzie b�dzie pilnowany a� do zako�czenia dramatu. Panowie - doda�a, zwracaj�c si� do W�ocha i Francuza - chcia�abym, by�cie zostali z nami. Skoro nie mo�emy go jeszcze odda� w r�ce policji, s�dz�, �e wasza pomoc jest nieodzowna.

Zginaj�c si� w uk�onie, Aldo pomy�la�, �e gdyby gdzie� w Europie potrzebna by�a kr�lowa, ta kobieta mog�aby zosta� ni� cho�by dzi�. Hrabin� otacza�a bowiem ta wielko-pa�ska aura, kt�ra sk�ania do ca�kowitego poddania. Aldo na przyk�ad zapomnia� o opalu, my�l�c tylko o tym, jak przypodoba� si� tej wielkiej damie.

Adalbert musia� czu� to samo, gdy� kiedy udali si� do hotelu, aby zawiadomi�, �e wychodz�, i zabra� kilka potrzebnych rzeczy, szepn�� Aldowi na ucho:

- Nigdy nie zapomn� tej nocy. Mam wra�enie, jakbym si� przeni�s� w czasie i przybra� posta� rycerza w srebrnej zbroi. Musimy uwolni� uwi�zion� ksi�niczk�... i straci� wszelk� nadziej� na odzyskanie opalu. Ale wiesz, rzecz dziwna, wcale mi ju� na tym nie zale�y.

*�� *�� *

Nast�pnego dnia rano, pomimo okropnej pogody, Morosini postanowi� uda� si� na poszukiwanie domu, kt�ry Fritz jakoby potrafi� wskaza�. Z nieba sp�ywa�y potoki deszczu, przes�aniaj�c kolory i kszta�ty. Okoliczno�� ta pozwoli�a ma�emu, szaremu fiatowi przemkn�� niepostrze�enie.

Fritz i ksi���, w opaskach na g�owie i wielkich okularach, r�wnie� byli nie do poznania.

- Niech pan szeroko otwiera oczy! - rzuci� Aldo do towarzysza - gdy� przejedziemy t�dy tylko jeden raz. Znam pewien trakt, by� mo�e troch� wyboisty, kt�rym wr�cimy bez trudu.

M�odzieniec zachwycony napi�t� i tajemnicz� atmosfer� panuj�c� w Rudolfskrone, a jeszcze bardziej tym, �e m�g� dzieli� j� z Liz�, zapewni�, �e niczego wi�cej mu nie potrzeba. Po przejechaniu przez Strobl wskaza� bez wahania dom zbudowany po cz�ci na filarach i usytuowany na przycz�ku szczytu Purglstein.

- To ten! Nie mam w�tpliwo�ci. Budynek powsta� jaki� czas temu dla zapami�ta�ego w�dkarza, kt�ry zamieszka�by na �rodku jeziora, gdyby tylko m�g�!

- Przyznajmy jednak, �e nie by� pozbawiony dobrego smaku. Wybra� jeden z najpi�kniejszych zak�tk�w nad jeziorem.

Wolfgangsee by�o bodaj naj�adniejszym jeziorem spo�r�d z tych, kt�re znajdowa�y si� w okolicach Salzburga i pomimo zacinaj�cego deszczu, kt�ry zmusza� Morosiniego do regularnego wyci�gania r�ki w celu przetarcia przedniej szyby, ten urok nie zblad�. Ciemny i przysadzisty dom, wznosz�cy si� niejako prosto z wody, otoczony jesiennymi margerytkami i ma�ymi, ��tymi chryzantemami, nale�a� do tych, w kt�rych cz�owiek mia�by ochot� zatrzyma� si� na d�u�ej.

- Dziwne miejsce na uwi�zienie zak�adnika... - pomy�la� na g�os Morosini. - Spodziewa�em si� czego� mniej przyjemnego.

W tej chwili okaza�o si�, �e Fritz potrafi my�le� ca�kiem rozs�dnie.

- Na tym odludziu nie mo�na si� zbli�y� do domu, nie b�d�c widzianym. Ani jednego drzewa czy krzaka...

- Rzeczywi�cie, sam powinienem o tym pomy�le�. Chyba zaczynam si� starze�.

- O, na to nie ma rady! - westchn�� m�odzieniec z takim przekonaniem, �e Morosini pewnie rzuci�by mu ponure spojrzenie, gdyby nie musia� wpatrywa� si� w kr�t�, �lisk� i pe�n� wyboj�w drog�.

- Wracajmy! - rzuci�. - Musimy si� dowiedzie�, czy s� jakie� wiadomo�ci. I rzeczywi�cie by�y.

System korespondencyjny, kt�ry stosowali Golozieny i jego wsp�lnicy, nale�a� do najprostszych i by� stary jak �wiat: dziupla w drzewie na obrze�u parku, gdzie �atwo by�o w�o�y� i wyj�� wiadomo��.

Poniewa� nie by�o mowy o tym, by pozwoli� wi�niowi biega� po lesie ze strzelb� na ramieniu, Adalbert przebra� si� w jego uniform my�liwego, w�o�y� zielony kapelusz z pi�rkiem i podni�s� wysoko ko�nierz szerokiego p�aszcza z lodenu. Lalo jak z cebra, by�o wi�c niemo�liwo�ci�, aby kto� ich obserwowa�, lecz nie nale�a�o zaniedba� �rodk�w ostro�no�ci.

Liza, kt�ra od dzieci�stwa zna�a to drzewo, pos�u�y�a mu za przewodnika przebrana za ch�opca, odgrywaj�c rol� s�u��cego nios�cego strzelby.

Ekspedycja by�a kr�tka. Nie spotkawszy �ywego ducha, znale�li to, po co przyszli, a poniewa� deszcz przybiera� na sile, po�piesznie wr�cili do pa�acyku, udaj�c my�liwych zniech�conych niesprzyjaj�c� pogod�.

Wiadomo�� przeznaczona dla pani von Adlerstein by�a bardziej konkretna od poprzedniej i zawiera�a instrukcje na temat spotkania. Oraz pewn� niespodziank�: Golozieny mia� eskortowa� kuzynk� Waleri�, kt�ra dostarczy�aby okup w zamian za uwolnienie Elzy. Ten ostatni szczeg� wyprowadzi� Aida z r�wnowagi.

- To nieprawdopodobne! Gdyby�my nie zdemaskowali Aleksandra, ci ludzie dzia�aliby bez ryzyka. Odzyskaliby wsp�lnika, po czym odeszli jak gdyby nigdy nic, aby podzieli� si� �upem. A mo�e za��daliby okupu, by potem odda� kuzyna jako zak�adnika?

- Ponosi pana w�oska wyobra�nia, drogi ksi��� - rzek�a stara dama. - O wiele lepiej dla tego nieszcz�nika, aby nadal gra� rol� lojalnego cz�onka rodziny, poniewa� ma nadziej�, �e pewnego dnia o�eni si� z Liz�.

- Nie ma mowy babciu, �eby� posz�a z nim sama! - zaprotestowa�a Liza. - Porwano by ci�, wiedz�c, �e m�j ojciec i ja oddamy fortun� za twoje uwolnienie.

- Mo�e by� pani spokojna. Hrabina nie p�jdzie tam sama - zapewni� Morosini. - Poniewa� spotkanie wyznaczono kilka kilometr�w st�d, trzeba b�dzie pojecha� autem. Pani wielka limuzyna wydaje mi si� na t� podr� w sam raz; b�d� m�g� si� schowa�.

- A ja? - zaprotestowa� Adalbert. - Co ja mam robi�? I�� spa�?

- No i nie zapominajcie o mnie! - podchwyci� Fritz.

- Nie zapominam o nikim. S�dz�, �e jest nas wystarczaj�co du�o, �eby uratowa� pann� Hulenberg i jej klejnoty, k�ad�c kres dzia�alno�ci gro�nego bandyty. Je�li dobrze zrozumia�am, miejsce spotkania wyznaczono w pobli�u Wolfgangsee, a zatem niedaleko domu, kt�ry znale�li�my przed chwil�.

- W�a�nie - wtr�ci�a Liza. - Wol�, aby to nie by�o zbyt blisko ani willi baronowej, ani naszej. A poza tym, w razie niemi�ej niespodzianki blisko�� jeziora pozwala na ucieczk� we wszystkie strony, nawet statkiem.

- Nie szukajcie dziury w ca�ym - rzek�a pani von Adlerstein. - Poniewa� oddadz� nam Elz�, najlepiej spe�ni� ich ��dania...

Widz�c wielkie zm�czenie babki, Liza zaproponowa�a, �e odegra jej rol�, ale stara dama odm�wi�a.

- Nie mamy takiej samej sylwetki, kochanie. Ty jeste� znacznie wy�sza ode mnie. Troch� odpoczn� i mam nadziej�, �e godnie zagram w tym okropnym przedstawieniu. Przede wszystkim, musimy uratowa� Elz�, za wszelk� cen�! Je�li straci kosztowno�ci, trudno! Lepsze to, ni� straci� �ycie. Mo�e wreszcie zostawi� j� w spokoju. Niech pan o tym pami�ta, ksi���, i nie podejmuje nieprzemy�lanych dzia�a�.

- Zostawi� w spokoju? S�dzisz, babciu, �e b�dzie spokojna, kiedy si� dowie, �e Franz Rudiger nie �yje?

- Zrobimy wszystko, by ukry� przed ni� prawd� - odpar�a hrabina. - Przypuszczam, �e od tej pory b�dzie mog�a chodzi� na swojego �Kawalera srebrnej r�y", nie nara�aj�c si� na niebezpiecze�stwo - doda�a ze smutkiem pe�nym goryczy.

Morosini pomy�la�, �e za wcze�nie jeszcze, by o tym m�wi�.

Po po�udniu zjawi� si� komisarz policji z Salzburga z zamiarem przeprowadzenia dochodzenia. Na pro�b� burmistrza Hallstatt i pani von Adlerstein pras� trzymano z dala od sprawy, a w miasteczku nikt nic nie widzia�, ani nie s�ysza�. .. Wszyscy trzymali buzie na k��dk�.

Ten wysoki urz�dnik ca�� nadziej� pok�ada� w g��wnym �wiadku, Lizie. Dziewczyna przyj�a go w saloniku babki, p�le��c na szezlongu, z bole�ciw� min� i z nogami przykrytymi kocem.

�ledczy nie uzyska� zbyt wiele. Owszem, czu�a si� ju� lepiej, ale nie mog�a nic doda� do tego, co ju� wcze�niej powiedzia�a: przebywaj�c u starej przyjaci�ki swojej matki, kt�ra prowadzi�a �ycie w odosobnieniu, pewnego dnia by�a �wiadkiem, jak na dom napadli uzbrojeni i zamaskowani ludzie, kt�rzy zabili s�u��cych i uciekli, porwawszy Elz�, a j� sam� zostawili w ka�u�y krwi na pod�odze, my�l�c, �e jest martwa. Zaj�cie to by�o tak nieprawdopodobne, �e nie mog�a si� domy�li�, jaki m�g� by� pow�d tak brutalnej i niespodziewanej napa�ci. - To musieli by� z�odzieje, ale po co porwali t� biedn� kobiet�? - lamentowa�a.

- Z pewno�ci� maj�c nadziej� na wysoki okup, gdy� dama ta uchodzi�a za bogat�. Nie dosta�a pani �adnej wiadomo�ci?

- Nie, �adnej. Zreszt� moja babcia te� by wam o niej powiedzia�a. Jest cierpi�ca i prosi�abym, �eby pan nie zak��ca� jej spokoju. Obie jeste�my zupe�nie zagubione i zaniepokojone, Herr Polizeidirector.

- Mo�ecie by� spokojne, kiedy ja tu jestem! - zapewni� z namaszczeniem komisarz, wielkie, zwaliste ch�opisko, wypinaj�c dumnie tors.

By� zachwycony, �e przysz�o mu spe�ni� tak wa�n� misj� w kr�gach wysokiej arystokracji. Liza obawia�a si�, �e komisarz rozstawi swoich ludzi w ka�dym k�cie, ale on zadowoli� si� podaniem jej wizyt�wki z numerem prywatnego telefonu, m�wi�c, by nie waha�a si� dzwoni�, nawet gdyby zdarzy�o si� co� b�ahego.

*�� *�� *

Dawno ju� wybi�a jedenasta w nocy, kiedy mercedes hrabiny, za kt�rego kierownic� siedzia� zielony ze strachu Golozieny, opu�ci� pogr��on� w mroku ogromn� will� Rudolfskrone. Wkr�tce potem Aldo wraz z Adalbertem i Fritzem ruszyli za nimi fiatem. Mieli zaj�� upatrzone miejsce, kt�re wybrali podczas nieko�cz�cej si� dysputy przed kolacj�. Tylko Liza, aczkolwiek niech�tnie, zosta�a w rezydencji, pilnie strze�ona przez J�zefa. Okaza�a zadziwiaj�cy rozs�dek, cho� da�a si� przekona� nie bez trudu. Aldo musia� u�y� ca�ej swojej si�y perswazji, �eby j� nam�wi�, by trzyma�a si� z boku. Wobec wyra�nego niepokoju ksi�cia Liza w ko�cu skapitulowa�a.

- Musz� mie� jasny umys� - b�aga� - a nie b�d� go mia�, martwi�c si� o pani�. Prosz� si� nade mn� zlitowa� i zrozumie�, �e nie powinna si� pani nara�a� na takie niebezpiecze�stwo!

W ko�cu Liza si� podda�a, cho� ksi��� nie zgad�, �e to jego silna i gor�ca d�o�, kt�r� po�o�y� na ramieniu dziewczyny, przekona�a j� bardziej ni� d�uga przemowa.

Miejsce spotkania znajdowa�o si� na skraju lasu; by�o to skrzy�owanie dr�g, przy kt�rym sta�a jedna z tych ma�ych, samotnych kapliczek, jakie co krok spotyka si� w g�rach: drewniany s�up os�oni�ty ma�ym daszkiem, pod kt�rym schroni� si� �wi�ty obraz lub krzy�. Ten wizerunek przedstawia� �w. J�zefa, patrona Austrii, kt�ry spogl�da� w zadumie na rozleg�� panoram�.

Miejsce by�o opustosza�e, z dala od zabudowa�.

Wielkie, czarne auto zatrzyma�o si�. Zgaszono �wiat�a.

Golozieny zdj�� r�ce z kierownicy i pozbywszy si� r�kawiczek, rozciera� zdr�twia�e r�ce, kt�re jednak nie przesta�y si� trz���. Otaczaj�ca go g�ucha noc nie przynios�a najmniejszego ukojenia. Jak tu nie my�le� o starej hrabinie w czerni siedz�cej z ty�u auta, dumnie wyprostowanej, jakby udawa�a si� na dworskie przyj�cie? Jak zapomnie� o ksi�ciu Morosinim ukrytym za siedzeniami, uzbrojonym a� po z�by i gotowym strzeli�, gdyby on, Aleksander, wykona� najmniejszy ruch lub zdradzi� si� cho� jednym s�owem?

Hrabia pierwszy raz poczu� si� stary i zm�czony. Wiedzia�, �e kiedy wstanie �wit, z jego marze� o wielkiej fortunie, kt�re od dawna stanowi�y sens jego �ycia, zostanie tylko wspomnienie...

Us�ysza� ruch w wozie. To ksi��� podni�s� si� z pod�ogi, aby rzuci� okiem na okolic�. Us�ysza� te� st�umiony g�os kuzynki Walerii:

- Nic nie wida�. Czy to na pewno jest to miejsce?

- Tak, to na pewno tu - us�ysza� w odpowiedzi. - Ale przyjechali�my przed czasem.

Opu�ci� szyb�, pr�buj�c wy�owi� odg�os silnika, lecz nie us�ysza� nic, opr�cz dalekiego szczekania psa i g�osu Morosiniego:

- Jedenasta trzydzie�ci, a jeszcze ich nie ma...

Ledwie sko�czy�, gdy w odleg�o�ci jakich� pi��dziesi�ciu metr�w, pod drzewami, ujrzeli �wiat�o latarni, kt�re natychmiast zgas�o i za�wieci�o si� ponownie.

Uwag� oczekuj�cych zwr�ci�o migotanie, wi�c nie spostrzegli dw�ch osobnik�w wychodz�cych zza przycz�ka, o kt�ry oparta by�a kapliczka. Kiedy ich wreszcie zobaczyli, ci znajdowali si� ju� przed kapliczk�. By� to wysoki m�czyzna i kobieta, kt�rej sylwetka wyda�a si� Morosiniemu dziwnie znajoma: jej posta� i d�ugie szaty upodobnia�y j� do zjawy, kt�r� widzia� w krypcie kapucyn�w w Wiedniu.

- To Elza! - potwierdzi�a hrabina. - Idziemy, Aleksandrze!

Otworzy�a drzwi i wysz�a z auta, co pozwoli�o Morosiniemu ze�lizgn�� si� na ziemi� i schowa� za jej d�ugimi sp�dnicami. Nie zamkn�wszy drzwi, ruszy�a do przodu, a Golozieny chwyciwszy plecak, do��czy� do niej.

- No wi�c, jeste�my! - krzykn�a stara dama. - Co mamy teraz robi�?

Odpowiedzia� jej m�ski g�os z obcym akcentem, kt�ry Morosini natychmiast rozpozna�. To by� g�os Solma�skiego.

- Prosz� nie rusza� si� z miejsca, hrabino! Narazi�aby pani �ycie, gdyby zosta�a zawiadomiona policja, wi�c pani obecno�� by�a nam potrzebna jako gwarancja. Prosz� wej�� z powrotem do auta.

- Bez panny Hulenberg, nigdy! Przywie�li�my wam to, czego ��dacie, a zatem oddajcie j� nam!

- Za chwil�. Hrabio Golozieny, prosz� tu podej��!

- Uwaga! - sykn�� Morosini. - Wie pan, co si� stanie, gdyby postanowi� pan przej�� na ich stron�? Mam sokoli wzrok i na pewno nie chybi�!

Zrezygnowany Golozieny wzruszy� ramionami, po czym, rzuciwszy zatrwo�one spojrzenie kuzynce, ruszy� wolno przed siebie, pow��cz�c nogami. Morosini pomy�la�, �e wygl�da jak skazaniec wst�puj�cy na szubienic�, i zacz�� �a�owa� swej gro�by. Aleksander by� cz�owiekiem sko�czonym. Dzieli�o go od tajemniczej pary jakie� trzydzie�ci krok�w.

Nieznajomy trzyma� swoj� towarzyszk� pod rami�, jakby w obawie, �e ta upadnie lub ucieknie. Ale kobieta prawie si� nie porusza�a.

- Biedna Elza... - wyszepta�a hrabina. - Co za straszne do�wiadczenie.

Nagle sytuacja wymkn�a si� spod kontroli. Wypuszczaj�c kobiet�, Solma�ski poda� jej worek na klejnoty, po czym odbezpieczy� pistolet i jednym strza�em z kilku krok�w powali� dyplomat�. Nieszcz�nik pad� bez jednego okrzyku, podczas gdy zab�jca wraz z kobiet� schowali si� za wysok� k�p� traw. Wtedy da� si� s�ysze� szyderczy �miech.

Morosini, zrozumiawszy za p�no, �e auto bandyt�w znajduje si� znacznie bli�ej, ni� s�dzi�, nie trac�c ani chwili, rzuci� si� z wycelowan� broni� w stron� zaro�li, lecz zosta� o�lepiony podw�jnym snopem �wiat�a pot�nych reflektor�w. R�wnocze�nie auto ruszy�o z piskiem opon, omal go nie potr�caj�c. W ostatniej chwili odskoczy� do ty�u i wystrzeli�, lecz pojazd mkn�� ju� po szosie i wkr�tce znikn�� z pola widzenia. Pozosta�o �ciga� bandyt�w autem hrabiny. Ale kiedy ksi��� wr�ci� pod kapliczk�, zasta� hrabin� kl�cz�c� obok kuzyna, kt�rego pr�bowa�a ocuci�.

- To na nic, hrabino! On nie �yje! - stwierdzi� po kr�tkich ogl�dzinach. - Jedyne, co mo�emy teraz dla niego zrobi�, to schwyta� zab�jc�.

- Ale chyba nie zostawimy go tutaj!

- Przeciwnie! Policja powinna go znale�� na miejscu zbrodni. Nie wolno niczego rusza�. To morderstwo.

Morosini zabra� hrabin� do auta i ruszy�.

- Z�oczy�cy maj� nad nami zbyt wielk� przewag�. Nie uda si� panu... - rzuci�a hrabina, ledwo mog�c z�apa� oddech.

- Dlaczego nie? Adalbert i Friedrich mieli na nich czeka� na skrzy�owaniu dr�g w Salzburgu... Dziwny spos�b na odzyskanie bi�uterii! Je�li Elza sobie wyobra�a, �e pozwolimy jej to wszystko zatrzyma�...

- Ale ta kobieta to nie by�a Elza! Zrozumia�am to, s�ysz�c jej �miech. To z pewno�ci� ta Hulenberg zaj�a jej miejsce.

- Jest pani pewna?

- Ca�kowicie! Zauwa�y�am kilka szczeg��w, kt�re wyprowadzi�y mnie z b��du. Ale, na Boga! Gdzie ona mo�e by�?

- A gdzie ma by�? W domu. Czy nie ma tu jakiego� skr�tu, by dojecha� nad brzeg jeziora?

Morosiniego zmrozi�a straszna my�l, tak straszna, �e nagle uczyni� gwa�towny ruch, kt�ry o ma�y w�os nie by� jego ostatnim. Auto p�dz�ce na z�amanie karku zarzuci�o i z ledwo�ci� zmie�ci�o si� na kolejnym zakr�cie. Mimo to pasa�erka nawet nie krzykn�a. St�umionym g�osem powiedzia�a:

- Tak... po prawej stronie wiedzie polna droga z rozpadaj�cym si� ogrodzeniem; prowadzi nad Strobl, ale to karko�omny szlak...

- Mam nadziej�, �e jako� to pani zniesie - rzuci� Aldo. - O ma�o pani przed chwil� nie zabi�em, a pani ani drgn�a! To godne podziwu, hrabino!

To, co nast�pi�o potem, przypomina�o koszmar, lecz by�o te� triumfem limuzyny, kt�ra �mia�o dawa�a sobie rad� na trakcie przypominaj�cym �cie�k� dla k�z. Podskakuj�c, chybocz�c si�, wstrz�saj�c pasa�erami jak ogrodnik �liw� w sierpniu, pokonywa�a w podskokach kocie �by, niczym ko� podczas rodeo. A� w ko�cu dotar�a go w�skiej drogi nad jeziorem, gdzie Morosini doda� gazu jak oszala�y. Wida� ju� by�o ma�� dzwonnic� g�ruj�c� nad domem, do kt�rego chcia� jak najszybciej dotrze�.

Minut� p�niej, zatrzyma� si� w pewnej odleg�o�ci od dzikiego ogrodu i wyskoczy� z auta, wo�aj�c do hrabiny:

- Niech si� pani st�d nie rusza ani na krok!

W oknach domu nie �wieci�y si� �adne �wiat�a, lecz drzwi by�y szeroko otwarte i t�uk�y z ka�dym podmuchem wiatru. Budynek wygl�da� na opuszczony w wielkim po�piechu. Aldo struchla� na my�l, co mog�o si� tu wydarzy�.

Zrobiwszy znak krzy�a, bez wahania wpad� do �rodka.

Posuwa� si� po omacku ogarni�ty przera�eniem, kt�re pot�gowa�o tykanie zegara.

- Elzo! Elzo! Gdzie pani jest?

Jego nawo�ywaniu odpowiedzia� cichy j�k. Brn�c w ciemno�ciach w jego kierunku, Aldo potkn�� si� o co� mi�kkiego i ledwo powstrzyma� przed upadkiem.

Wreszcie znalaz� t�, kt�rej szuka�...

- Prosz� si� nie ba�... Przyszed�em po pani�...

Jego r�ce dotkn�y zwoju koc�w, w kt�re kobieta by�a zawini�ta i zwi�zana tak, �e nie mog�a si� wydosta�, ani do-czo�ga� do drzwi. Przeci�gn�� j� w stron� wyj�cia, po czym z trudem podni�s� z ziemi - Elza by�a wysoka - i zarzuci� sobie na plecy.

Wydosta� si� na zewn�trz, lecz nagle uczu�, �e nie ma si�y i�� dalej; jego serce wali�o jak oszala�e. Ale czas nagli�. Ksi��� na chwil� uczepi� si� �ywop�otu, pr�buj�c z�apa� oddech, i po kilku g��bokich wdechach rzuci� si� prosto przed siebie, aby jak najszybciej wsi��� do majacz�cego w oddali auta. Nagle, nie dalej ni� dwadzie�cia metr�w przed sob�, dostrzeg� ska��. Postanowi� tam dostrzec, wesprze� o ni� zak�adniczk� i czym pr�dzej rozwi�za�, gdy� grozi�o jej uduszenie. Ta my�l doda�a mu si�y. Zacisn�wszy z�by, napi�� musku�y i prawie biegiem ruszy� po zboczu, �lizgaj�c si� na mokrej trawie, a� w ko�cu przewr�ci� si� za ska�� razem ze swoim ci�arem... Szybko wyci�gn�� n�, by rozci�� p�ta.

W chwili kiedy ust�powa�y pod ostrzem, nocn� cisz� rozdar�a pot�na eksplozja, przewracaj�c Aida na kobiet�, kt�r� instynktownie chcia� os�oni�. Niebo poczerwienia�o, staj�c w p�omieniach jak podczas zachodu s�o�ca zwiastuj�cego wiatr. Morosini spojrza� ponad ska��: dom nad jeziorem znikn�� z powierzchni ziemi. Na jego miejscu wida� by�o s�up ognia i iskier, kt�re zdawa�y si� wydobywa� z g��bi jeziora.

Prawie jednocze�nie da�o si� s�ysze� rozpaczliwy krzyk hrabiny. - Nic nam nie jest! - zawo�a� ksi���. - Elza jest ea�a i zdrowa!

*�� *�� *

Aldo podtrzymywa� w d�oniach g�ow� Elzy okolon� d�ugimi w�osami. W �wietle po�aru wida� by�o delikatne rysy oko�o czterdziestoletniej kobiety wielkiej urody. Jej podobie�stwo do nie�yj�cej cesarzowej El�biety pora�a�o. Wreszcie zrozumia�, dlaczego Elza wychodzi�a z domu zawsze z zas�oni�t� twarz�. Jeden z policzk�w szpeci�a potworna szrama biegn�ca od k�cika ust a� do skroni. Aldo przypomnia� sobie wtedy, �e Elza nie pierwszy raz wysz�a ca�o z po�aru.

Nagle otworzy�a oczy: dwa ciemne jeziora b�yszcz�ce z rado�ci.

- Franz! - wyszepta�a. - Wreszcie pan wr�ci�!... Wiedzia�am, �e kiedy� znowu pana ujrz�.

Wyci�gn�a do niego r�ce i chcia�a si� podnie��, lecz ten wysi�ek okaza� si� ponad jej si�y i ponownie zemdla�a.

- No nie... - wymamrota� Morosini. - Tylko tego brakowa�o.

Na szcz�cie by�a to s�abo�� chwilowa. Wkr�tce Elzie znowu wr�ci�a �wiadomo�� i Aldo podni�s� kobiet�, ruszaj�c ku pani von Adlerstein, kt�ra sz�a im na spotkanie.

- Jest ca�a i zdrowa? Dzi�ki Bogu! Strasznie ryzykowa�e�, m�j drogi ch�opcze!

- Prosz� otworzy� drzwi samochodu... Nigdy nie s�dzi�em, �e bohaterka romansu mo�e tyle wa�y�!

Stara dama po�piesznie spe�ni�a polecenie, wyra�aj�c przy tym niepok�j.

- Czy aby za bardzo nie ucierpia�a? My�li pan, �e dobrze si� czuje?

- Chyba do�� dobrze, z tego co mog�em zauwa�y� - westchn�� Aldo, umieszczaj�c zemdlon� kobiet� na tylnym siedzeniu. - Przynajmniej je�li chodzi o obra�enia fizyczne. Znacznie bardziej niepokoi mnie stan jej umys�u...

- Dlaczego?

- Nazwa�a mnie Franzem... Czy�bym by� podobny do mitycznego Rudigera?

Hrabina spojrza�a na ksi�cia uwa�nie, po czym odpar�a:

- By� nieco podobny do pana, wysoki z ciemnymi w�osami, lecz co do reszty... Poza tym nosi� w�sy. Nie, nie... nie jest pan do niego podobny...

- Je�li pani pozwoli, porozmawiamy o tym p�niej. Pora, abym zawi�z� was do domu.

- Musimy wezwa� policj�. B�g wie, co sobie pomy�l�, �e tak p�no ich zawiadamiamy.

Morosini pom�g� hrabinie usadowi� si� w aucie; nie odpowiedzia� od razu.

Dopiero kiedy usiad� za kierownic�, oznajmi�:

- My�l�, �e komisarz z Salzburga wie ju� co nieco...

- Czy�by pan si� o�mieli�? Ale� to nierozs�dne! - oburzy�a si� stara dama.

- To by� �rodek ostro�no�ci, kt�ry nale�a�o przedsi�wzi��, i kt�ry, mam nadziej�, pozwoli� aresztowa� zab�jc�w.

- Jak pan to zrobi�?

- To proste. Kiedy komisarz z Salzburga.

- Nazywa si� Schindler.

- Mo�liwe. Wi�c kiedy Schindler opu�ci! Rudolfskrone po przes�uchaniu Lizy, spotka� si� z Adalbertem... Mo�e pani by� pewna, ten Schindler jest inteligentniejszy, ni� na to wygl�da. Ju� wcze�niej si� domy�li�, �e pani� szanta�owano. Jego rola mia�a polega� na zagrodzeniu drogi do Salzburga, podczas gdy Adalbert i Fritz zaj�li si� powrotem do Ischl. Oczywi�cie VidalPellicorne nie pisn�� ani s�owa na temat roli, jak� odegra� hrabia Golozieny. Teraz, kiedy nie �yje, wyjdzie z tej przygody bez uszczerbku na honorze.

- Uwa�a pan, �e jego wsp�lnicy nie wspomn� o nim w �ledztwie ani s�owa?

- A w jaki spos�b wyja�ni�, dlaczego postanowili si� go pozby�? Ich sytuacja b�dzie wielce delikatna. Zw�aszcza je�li si� doda wysadzenie domu w powietrze...

W�a�nie z tego powodu Aldo musia� zwolni�. Z pobliskich gospodarstw nadbiegali zaalarmowani eksplozj� ludzie, a ze Strobl nadje�d�a� w�z stra�acki, toruj�c sobie drog� dono�nym d�wi�kiem dzwonu.

Przed Ischl czeka! samoch�d komisarza Schindlera z kilkoma policjantami i fiat z Adalbertem w �rodku. Widz�c nadje�d�aj�cego Morosiniego, Adalbert rzuci� si� na niego czerwony ze z�o�ci.

- Zostali�my wystrychni�ci na dudka, m�j stary! Dali�my si� nabra� jak dzieci!

- Jak to? Nie z�apali�cie z�oczy�c�w?

- Ani my, ani policja!

- Nic nie widzieli�cie, czy co?

- Ale� tak! Widzieli�my baronow� Hulenberg wracaj�c� z kolacyjki w towarzystwie swego szofera. Okaza�a si� bardzo uprzejma, a nawet pozwoli�a nam przeszuka� sw�j samoch�d. W kt�rym oczywi�cie nic nie znale�li�my, a zw�aszcza �adnych klejnot�w.

- W obecnej sytuacji - wtr�ci� Schindler - nie mamy przeciw niej �adnych dowod�w, w zwi�zku z czym nie mogli�my jej zatrzyma�.

- A co si� sta�o z trzecim z�oczy�c�, kt�ry zabi� hrabiego, kiedy ten przekazywa� mu klejnoty? Lepiej by pan zrobi�, Herr Polizeidirector, jad�c w okolic� rozdro�a �w. J�zefa! Znajdzie pan tam �wie�ego trupa!

Policjant oddali� si�, by wyda� rozkazy, podczas gdy Aldo kontynuowa� z gorycz�:

- Trzecim jest Solma�ski, jestem tego pewien! Musi gdzie� tu by�, a wraz z nim sakiewka z klejnotami. Jego przyjaci�ka z pewno�ci� go wysadzi�a w jakim� odludnym miejscu.

- Mo�liwe, �e uda� si� wzd�u� tor�w kolejowych biegn�cych wiaduktem nad Wolfgangsee i przeszed� przez dwa tunele, �eby doj�� do Ischl. Tunel Kalvarienberg jest d�ugi na sze��set siedemdziesi�t metr�w. Ka�� go przeszuka�, ale nie mam wielkich nadziei - odpar� Schindler. - M�g� si� schowa� na chwil�, a potem uciek�. Je�li jest wysportowany...

- To pi��dziesi�cioletni m�czyzna, lecz s�dz�, �e ma dobr� kondycj�. Powinien pan chocia� przes�ucha� baronow�, poniewa�, jak si� zdaje, jest jego siostr�. W ka�dym razie - doda� cierpko Morosini - mam wra�enie, �e �aden z was nie troszczy si� o zak�adniczk�...

- Widz�, �e ci j� oddano? - rzuci� Adalbert, k�aniaj�c si� hrabinie siedz�cej z ty�u i obejmuj�cej Elz�, kt�ra wygl�da�a, jakby spa�a.

- To nie by�o wcale takie proste, jak ci si� zdaje! W�a�nie, Herr Schindler, nie s�ysza� pan eksplozji?

- Owszem, pos�a�em tam ju� swoich ludzi. To w okolicy Strobl?

- Tak, dom, w kt�rym ta nieszcz�liwa kobieta by�a wi�ziona. Dzi�ki Bogu, uda�o mi si� j� stamt�d wyci�gn�� na czas! A teraz, je�li panowie pozwol�, odwioz� pani� von Adlerstein i jej protegowan� do Rudolfskrone. Zar�wno jedna, jak i druga potrzebuj� odpoczynku, a Liza musi umiera� z niepokoju.

- Niech pan jedzie! Zobaczymy si� p�niej. Ale musz� mie� dok�adny rysopis tego Solma�skiego!

- Pan Vidal-Pellicorne opisze go panu ze wszystkimi szczeg�ami. A mo�e baronowa ma jego zdj�cie?

- �miem w�tpi� - stwierdzi� sceptycznie Adalbert. - Cz�owiek poszukiwany przez Scotland Yard nie zostawia swego wizerunku gdzie popadnie.

Lecz Morosini ju� nie s�ucha�. Opu�ciwszy towarzystwo, wskoczy� do auta i ruszy�, by wkr�tce dotrze� do willi, kt�ra tym razem by�a o�wietlona jak podczas �wi�ta. Liza, zawini�ta w wielki, zielony p�aszcz, czeka�a przed domem, chodz�c nerwowo tam i z powrotem. Wydawa�a si� bardzo spokojna, jednak kiedy Aldo wysiad� z samochodu, rzuci�a si� w jego ramiona i za�ka�a.

Adalbert odsun�� fili�ank� z kaw�, zapali� papierosa, opar� si� �okciami o blat sto�u i spyta�:

- Co teraz?

- Musimy si� zastanowi� - odpar� Aldo.

- Jak na razie, daleko nas to nie zaprowadzi�o... Przyjaciele wr�cili do hotelu nad ranem. Ich obecno�� w Rudolfskrone by�aby nie na miejscu, a nawet mog�aby przeszkadza�. Do tego stan nerw�w Elzy wymaga� pomocy lekarza, wi�c p�ki co nie mog�a odpowiada� na pytania komisarza Schindlera.

Aldo skin�� na kelnera, zam�wi! kolejn� kaw� i r�wnie� zapali� papierosa.

- Rzeczywi�cie - powiedzia� - a to wielka szkoda. Logika podpowiada, �e trzeba szuka� Solma�skiego, tylko gdzie...

Do tej pory nie natrafiono ani na �lad hrabiego, ani klejnot�w, co by�o najwi�ksz� zgryzot� Aida: opal znajdowa� si� teraz w r�kach najgorszego wroga Szymona Aronowa!

- Musimy uzbroi� si� w cierpliwo�� - westchn�� Adalbert, wypuszczaj�c k��b niebieskawego dymu. - Schindler jest nam wdzi�czny, �e go zawiadomili�my. Mo�e uda si� nam uszczkn�� co nieco z jego �ledztwa - Mo�e...

Jednak Aldo wcale w to nie wierzy�. Czu� si� podle. Chocia� uda�o mu si� uratowa� Elz�, odczuwa� gorzki smak pora�ki; Aronow niemal w�o�y� mu do r�ki poszukiwany kamie�, wskaza� mu go w najwy�szym zaufaniu, a on nie by� zdolny go odzyska�. Gorzej! Mo�e to w�a�nie ich poszukiwania w Hallstatt wskaza�y zab�jcom drog� do domu nad jeziorem? My�l ta by�a nie do zniesienia. Lecz sk�d m�g� wiedzie�, �e Solma�ski by� po uszy zamieszany w spraw�? I to przez w�asn� siostr�!

- Nie przesadzajmy! - rzuci� Adalbert, zdaj�c si� odgadywa� z wyrazu twarzy przyjaciela tok jego my�li. - To �otr spod ciemnej gwiazdy zdolny do wszystkiego, ale o tym wiedzieli�my ju� wcze�niej...

- Sk�d wiedzia�e�, �e my�l� o Solma�skim?

- Nietrudno zgadn��! Kiedy twoje oczy zmieniaj� kolor na zielony, wiem, �e raczej nie my�lisz o przyjacielu lub... przyjaci�ce. Zreszt�, nie rozumiem, dlaczego si� d�sasz? To, jak ci� powita�a tej nocy Liza, by�o raczej... pokrzepiaj�ce.

- Poniewa� wpad�a mi w ramiona? To tylko nerwy, a ja zjawi�em si� pierwszy. Gdyby� to ty przyszed� najpierw, te� by� skorzysta� z jej chwilowej s�abo�ci...

- Trzeba zawiadomi� Szymona Aronowa. Mo�e jemu uda si� znale�� kryj�wk� Solma�skiego. Id� zatelegrafowa� do jego banku w Zurychu.

Adalbert mia� wsta�, kiedy do sto�u zbli�y� si� pos�aniec i poda� ksi�ciu list na srebrnej tacy. Nie nakre�lono w nim wi�cej ni� kilka s��w:

Prosz� nas odwiedzi�. Elza pragnie si� z Panem zobaczy�.

Adlerstein.

- Na poczt� p�jdziesz p�niej - powiedzia� Aldo, podaj�c list przyjacielowi.

- To ciebie wzywa. Nie mnie - odpar� Adalbert z odcieniem �alu, kt�ry nie umkn�� uwagi ksi�cia.

- Hrabina traktuje nas jak zesp�. Co do ksi�niczki -od kiedy zobaczy� jej twarz, Aldo nie potrafi! nazywa� jej Elz� - zas�u�y�e� na jej wdzi�czno�� w r�wnej mierze co ja! Idziemy!

Kiedy pojawili si� w pa�acyku, zastali Liz� na wielkich schodach. Zaskoczy�a ich jej skromna, czarna suknia.

- Nosi pani �a�ob�? Po dalekim kuzynie?

- Nie, ale do chwili pogrzebu, kt�ry odb�dzie si� jutro, tak wypada. Biedny Aleksander, opr�cz nas nie mia� �adnej rodziny. Dlatego babcia odda�a mu miejsce w rodzinnym grobowcu. Adalbercie, prosz�, aby mi pan towarzyszy� - doda�a, u�miechn�wszy si� do archeologa. - Elza nie chce widzie� nikogo poza tym, kt�rego nazywa Franzem. To oczywiste...

W jej s�owach brzmia� smutek, kt�ry nie uszed� uwagi Morosiniego.

- To bez sensu! Wed�ug pani babki wcale go nie przypominam! Dlaczego nie wyprowadzi� jej z b��du?

- Poniewa� zbyt si� nacierpia�a - westchn�a dziewczyna ze �zami w oczach. - Czy mog� prosi�, by odegra� pan swoj� rol� i nie wyprowadza� jej z b��du?

- Chcia�aby pani, �ebym udawa� jej narzeczonego? -spyta� zdumiony Aldo. - Ale� ja nigdy nie b�d� w stanie tego zrobi�!

- Niech pan spr�buje! Prosz� jej powiedzie�, �e musi pan wraca� do Wiednia, �eby... podda� si� operacji... lecz, na lito�� bosk�, prosz� nie zdradza�, kim pan jest! Uczyni si� to, kiedy wr�ci do zdrowia. Wtedy to b�dzie �atwiejsze. Rozumie pan?

Chwyci�a Aida za obie d�onie i �cisn�a, jakby chcia�a mu przekaza� ca�� swoj� nadziej�.

Uj�� palce dziewczyny i uni�s� do ust.

- By�aby pani �wietnym adwokatem, moja droga Lizo!

- powiedzia� z p�u�mieszkiem maj�cym ukry� wzruszenie.

- Dobrze pani wie, �e zrobi�bym dla pani wszystko, lecz prosz� zrozumie�, �e nie mam talentu aktorskiego.

- Pami�ta pan, czym by�o jej �ycie? Prosz� si� jej przyjrze�... a potem pozwoli� swemu szlachetnemu sercu przem�wi�. Jestem pewna, �e doskonale pan sobie poradzi.

- Jeszcze jedno... Czy Rudiger zna� jej pochodzenie?

- Tak. Chcia�a, �eby wszystko o niej wiedzia�. Z tego, co m�wi�a, okazywa� jej... hmm... czu�� uleg�o��. To postawa, kt�rej nie domaga�abym si� od pierwszego lepszego, lecz pan jest ksi�ciem Morosinim i �adna kr�lowa panu niestraszna!

- Pani zaufanie to dla mnie zaszczyt. Uczyni� wszystko, co w mej mocy, by pani nie zawie��... *�� *�� *

Wkr�tce J�zef anonsowa�:

- Oto go��, na kt�rego Wasza Wysoko�� czeka!

Po czym odszed�, k�aniaj�c si�. Aldo si� zbli�y�, czuj�c ogarniaj�c� go trem�, jakby te drzwi prowadzi�y na scen� teatru. Pomimo ca�ej og�ady z trudem przysz�o mu przekroczy� pr�g. Nigdy nie przypuszcza�, �e kiedykolwiek znajdzie si� w tak delikatnej sytuacji.

Uk�oni� si� przed postaci�, kt�r� ledwie dostrzega�.

- Pani... - wyszepta� g�osem tak ochryp�ym, �e w innych okoliczno�ciach sam by si� tym ubawi�.

Odpowiedzia� mu lekki �miech.

- Jaki� pan uroczysty, m�j przyjacielu! Prosz� bli�ej... Mamy sobie tyle do powiedzenia.

Aldo odni�s� wra�enie, �e widzi podw�jnie: profil kobiety, kt�ra go powita�a, siedz�c przy kominku, przypomina� marmurowe popiersie stoj�ce kilka krok�w dalej. Kobieta w koronkowej masce, ciemny fantom z krypty kapucyn�w, by�a dzi� odziana na bia�o. Jej cia�o spowija�a jasna, we�niana sukienka, a w�osy upi�te w warkocz zwini�ty wok� g�owy przykrywa� szal z bia�ego mu�linu opadaj�cy tak, �e ukazywa� tylko nieoszpecon� po�ow� twarzy. Elza jedn� d�oni� bawi�a si� koniuszkiem lekkiego materia�u, dotykaj�c nim ust, a drug� wyci�gn�a w stron� go�cia.

Morosini musia� podej�� bli�ej. Czul jednak wzrastaj�ce skr�powanie, mo�e z powodu poufa�ego tonu, jakim zosta� powitany przez t� dziwn� kobiet�. Sk�oniwszy si�, uj�� wyci�gni�t� d�o�, nie pr�buj�c jednak z�o�y� na niej poca�unku.

- Niech mi pani wybaczy wzruszenie - uda�o mu si� wreszcie wyszepta�. - Straci�em bowiem nadziej�, �e kiedykolwiek znowu pani� zobacz�...

- Kaza� pan na siebie zbyt d�ugo czeka�, ale jak�e mia�abym tego �a�owa�, skoro przezwyci�y� pan cierpienia, by przybiec mi na pomoc i wyrwa� ze szpon�w �mierci.

Aldo przypomnia� sobie, �e Rudiger jakoby d�ugo cierpia� na skutek wojennych ran.

- Czuj� si� ju� lepiej, dzi�ki Bogu, i kiedy jecha�em do pani, jaka� tajemnicza si�a pchn�a mnie ku miejscu, gdzie przetrzymywano pani� jako wi�nia.

- Nie s�dzi�am, �e b�d� uwi�ziona, gdy� obiecano mi, �e zostan� zaprowadzona do miejsca, gdzie pan b�dzie na mnie czeka�. Dopiero wczoraj wieczorem zrozumia�am. .. i wtedy zacz�am si� ba�. O, m�j Bo�e!

Widz�c w pi�kny oczach strach, Aldo zadr�a�, przysun�� taboret do Elzy, by usi��� jak najbli�ej, i uj�� jej w�t�� d�o�.

- Prosz� o tym zapomnie�, Elzo! Pani �yje i tylko to si� liczy! A co do tych, kt�rzy o�mielili si� podnie�� na pani� r�k�, przysi�gam, �e spotka ich zas�u�ona kara!

Oczy Elzy powoli odzyskiwa�y spok�j. Kobieta spojrza�a na Aida z mi�o�ci�.

- M�j wierny kawalerze!... By� pan moim �Kawalerem srebrnej r�y", a teraz wraca pan w b�yszcz�cej zbroi Lohengrina*.

* Lohengrin, syn Parsifala, przybywszy, aby ratowa� ksi�niczk� Elz� Brabanck� zaatakowan� przez poddanych, �eni si� z ni�, ��daj�c, by nigdy nie pyta�a go o jego prawdziwe imi�. Poniewa� Elza �amie przysi�g�, Lohengrin odp�ywa na ��dce ci�gni�tej przez �ab�dzia (przyp. red.).

- Z t� r�nic�, �e nie b�dzie musia�a pani pyta� o me imi�...

- Pan nie odjedzie, prawda? Ju� nigdy si� nie rozstaniemy...?

Aldo spodziewa� si� tego pytania. Brzmia� w nim w�adczy, twardy ton. Podobnie jak u Lizy, kt�ra podpowiedzia�a mu, co ma odpowiedzie�.

- Nie na d�ugo. Ale wkr�tce musz� wraca� do Wiednia, aby doko�czy�... kuracj�, kt�rej si� poddaj� od wielu miesi�cy. Jestem bardzo chory, Elzo!

- Nie wygl�da pan na chorego. Nigdy nie wygl�da� pan lepiej! I jak to dobrze, �e zgoli� pan w�sy! Za to ja bardzo si� zmieni�am... - doda�a z gorycz�.

- Nieprawda! Jest pani jeszcze pi�kniejsza ni� zwykle!

- Naprawd�? Nawet z tym?

Palce bawi�ce si� nerwowo od jakiego� czasu bia�ym szalem nagle go zerwa�y. Elza odwr�ci�a g�ow�, by ukaza� straszn� szram�, czekaj�c na odruch odrazy ze strony narzeczonego.

- To nic takiego - rzek� spokojnie Aldo. - A zreszt� wiedzia�em, jak wiele pani wycierpia�a.

- Nadal pan uwa�a, �e mo�na mnie kocha�? Morosini spogl�da� przez chwil� na delikatne, szlachetne rysy Elzy.

- Na honor, nic nie stoi na przeszkodzie. Pani uroda zosta�a nadwyr�ona, ale czar jest by� mo�e tym wi�kszy. Wydaje si� pani bardziej krucha, a wi�c cenniejsza, i ten, kt�ry pani� niegdy� kocha�, mo�e kocha� tylko jeszcze bardziej... - A wi�c kocha mnie pan nadal? Pomimo tego?...

- Pani w�tpliwo�ci odbieram jak zniewag�! Wci�gni�ty w t� osobliw� gr� przez dziwn�, lecz jak�e zjawiskow� kobiet�, Aldo przemawia�, jakby te� by� powodowany gor�cym uczuciem. W tej chwili kocha� Elz�, myl�c bez w�tpienia pragnienie uratowania jej za wszelka cen� z naturalnym porywem szlachetnego serca wobec istoty zarazem pi�knej i nieszcz�liwej.

Elza opu�ci�a g�ow�, obj�wszy j� r�kami. Aldo widzia�, �e zap�aka�a, i wola! zachowa� milczenie. W ko�cu kobieta przem�wi�a:

- Bo�e, jaka by�am g�upia i jak ma�o pana zna�am! Ba�am si�... tak bardzo, za ka�dym razem, kiedy sz�am do opery, �e wzbudz� w panu wstr�t. Lecz odczuwa�am pragnienie, by pana ujrze�... ostatni raz.

- Ostatni raz?... Dlaczego?

- Z powodu mego wygl�du. Chcia�am przynajmniej pana zobaczy�, dotkn�� pana r�ki, us�ysze� pana g�os... a potem rozstaliby�my si�, umawiaj�c na spotkanie, na kt�re nigdy bym ju� nie przysz�a. A ja, podczas ca�ej naszej rozmowy, nie uchyli�abym zas�ony, kt�ra tak dobrze mnie chroni�a... i intrygowa�a tylu ludzi!

- Jak to? I nawet nie pozwoli�aby mu... mi pani spojrze� w te cudowne oczy?

- No c�... Pewnie pan pomy�li, �e by�am niem�dra... - Unios�a g�ow�, wytar�a oczy chusteczk� i z powrotem na�o�y�a na g�ow� mu�linowy szal. U�miecha�a si�. - Pami�ta pan wiersz Heinego, kt�ry recytowa� pan, gdy�my si� przechadzali po lasku wiede�skim?

- Nie mam ju� takiej pami�ci jak dawniej - westchn�� Morosini, kt�ry nie zna� tw�rczo�ci wielkiego niemieckiego romantyka, gdy� wo�a� Goethego i Schillera. - A nawet straci�em j� na pewien czas.

- Nie m�g� go pan zapomnie�! Byl nie tylko naszym poet�, lecz r�wnie� ulubionym poet� kobiety, kt�r� szanuj� najbardziej na �wiecie - doda�a, odwracaj�c twarz w stron� popiersia cesarzowej. - Prosz�! Niech pan spr�buje wraz ze mn�!

Wilgotny wiatr szar� wod� i k�dzierzawi, i ch�odzi...

- No i...? Nie pami�ta pan dalszego ci�gu, kt�ry sam si� ci�nie na usta?

Aldo, czuj�c si� jak przypalany �ywcem, wykona� gest niemocy, maj�c nadziej�, �e b�dzie on wystarczaj�c� wym�wk�.

- Sama powiem dalej, wtedy si� panu przypomni, jestem pewna!

I �a�obnym rytmem wios�uje zm�czony wio�larz w mej �odzi.

Poniewa� Aldo nadal milcza�, m�wi�a sama, a� do ostatniej strofy.

S�o�ce si� znowu podnosi, b�yskaj�c �wietlistym cia�em -wskazuje miejsce, gdziem straci� to, co najbardziej kocha�em.

Zaleg�a cisza, kt�ra ci��y�a ksi�ciu jak o��w. Nie wiedzia�, co ma dalej m�wi�, i w�cieka� si� w g��bi duszy na Liz�, �e wpakowa�a go w t� bezsensown� przygod�, nie daj�c najmniejszej broni do r�ki. �eby chocia� wspomnia�a, jakie s� upodobania czy przyzwyczajenia Elzy... W tym wielkim domu pe�nym ksi��ek, musia� gdzie� by� zbi�r dzie� Heinego.

Czu� si� bardziej ni� skr�powany, by� zupe�nie zbity z tropu. Rozpaczliwie poszukiwa� jakich� sensownych s��w, lecz poniewa� Elza zdawa�a si� pogr��ona w swoim �nie, wola� milcze� i czeka�, a� wr�ci do rzeczywisto�ci.

Nagle popatrzy�a na niego.

- Je�li nadal mnie pan kocha, dlaczego mnie pan jeszcze nie poca�owa�?

- Mo�e dlatego, �e mam poczucie w�asnej ma�o�ci. Przez ca�y ten czas sta�a si� pani dla mnie dalek� ksi�niczk�, do kt�rej nie �mia�em si� zbli�y�...

- A czy� nie podarowa� mi pan srebrnej r�y? Przecie� zostali�my narzeczonymi...

- Wiem, ale...

- �adnego ale! Niech mnie pan poca�uje!

Tym razem Aldo porzuci� wahanie, lecz rzuci� si� na g��bok� wod�. Wsta�, uj�� Elz� za nadgarstki, aby j� podnie��, i obj�� czule ramionami. Nie pierwszy raz ca�owa� kobiet�, kt�rej nie kocha�. Poczu� przyp�yw rozkoszy, jak w chwilach, kiedy wdycha� zapach r�y lub g�adzi� powierzchni� g�adkiego, greckiego marmuru. Pochylaj�c si� nad rozchylonymi ustami, zrozumia�, �e d�u�ej nie potrafi nad sob� panowa�. A jednak to by�o co� innego, gdy� kobiecie, kt�rej dr�enie czu� blisko swego cia�a, chcia� za wszelk� cen� da� chwil� prawdziwego szcz�cia. Jego w�asna przyjemno�� si� nie liczy�a. To Elza mia�a by� szcz�liwa i potrzeba obdarowywania, kt�r� poczu� w tej chwili, doda�a poca�unkowi nieoczekiwanego �aru. Elza j�kn�a i jej cia�o podda�o si� pieszczocie.

Aldo uczu� lekkie oszo�omienie. Jej usta by�y mi�kkie i wydziela�y zapach irys�w i tuberozy.

Mo�e nawet posun��by si� dalej, gdyby lekki, czarownej chwili nie przerwa� cichy kaszel.

- Przepraszam, �e przeszkadzam - us�yszeli spokojny g�os Lizy - ale przyjecha� lekarz i nie powinien czeka�. Czy zechce go pani przyj��, Elzo?

- Ja... tak, ale� oczywi�cie! Och, m�j drogi... wybacz mi!

- Zdrowie przede wszystkim... A zatem, odchodz�...

- Ale wr�ci pan? Wr�ci pan na pewno?

Elza dr�a�a, a w jej oczach wida� by�o niepok�j. Aldo u�miechn�� si�, ca�uj�c czubki jej palc�w.

- Przyb�d� na ka�de pani wezwanie!

- A zatem, do jutra! Poprosz� drog� Waleri�, aby kaza�a przygotowa� dla nas uroczyst� kolacj� - intymn�, lecz wykwintn�... Musimy uczci� nasze ponowne zar�czyny!

- To nie b�dzie mo�liwe - przerwa�a Liza. - Jutro mamy pogrzeb. Nawet je�li Aleksander by� tylko naszym dalekim kuzynem, nie wypada wydawa� przyj�cia tego samego wieczoru...

Morosini pomy�la�, �e z jego dawnej, ostrej i nieugi�tej sekretarki zrobi�a si� urocza zrz�da.

- Moje gratulacje! - rzuci�a, kiedy oboje znale�li si� na galerii po tym, jak wprowadzi�a medyka. - Jak na kogo�, kto wzbrania� si� przed odegraniem tej roli, wcieli� si� pan w posta� perfekcyjnie! Co za werwa, co za ogie�! Ile� w tym wiarygodno�ci!

- Je�li pani jest zadowolona, to najwa�niejsze, chocia� w�a�nie si� zastanawiam, czy rzeczywi�cie jest pani a� tak kontenta? Nie wygl�da pani...

- Czy nie m�g� pan zachowa� nieco wi�cej pow�ci�gliwo�ci? Przynajmniej podczas pierwszego spotkania?

- A kto m�wi o pierwszym spotkaniu? Przed znikni�ciem Rudigera by�o ich wiele, je�li dobrze rozumiem. A przecie� �adne z nas nie wie, co si� podczas nich dzia�o.

- Do czego pan zmierza?

- Do... rzeczy oczywistej. Po chwili rozmowy Elza wyrazi�a zdziwienie, dlaczego jeszcze jej nie poca�owa�em. Spe�ni�em tylko jej �yczenie...

- Czerpi�c z tego samemu wielk� przyjemno��, jak zd��y�am zauwa�y�!

- A czy mia�a to by� dla mnie pa�szczyzna? Musz� przyzna�, �e by�o to bardzo przyjemne, pani przyjaci�ka jest wspania�� kobiet�...

- Cudownie! A wi�c skoro zosta� pan narzeczonym, b�dzie m�g� si� z ni� o�eni�!

Dysputa przebiega�a na galerii, a potem jeszcze na schodach. W ko�cu Aldo uzna�, �e trzeba przeprowadzi� szczer� rozmow� i zatrzyma� Liz�, chwytaj�c j� pod rami�.

- Czego pani w�a�ciwie chce? Znam z do�wiadczenia jej up�r, lecz pragn� przypomnie�, �e sama pani nalega�a, bym udawa� narzeczonego tej biednej kobiety. Co, wed�ug pani, mia�em robi�?

- Nie wiem! Na pewno zrobi� pan wszystko, co w pa�skiej mocy, lecz...

- Nie zrobi�em nic, absolutnie nic! Gdyby pani zada�a sobie nieco trudu i pods�uchiwa�a pod drzwiami...

- Ja mia�abym pods�uchiwa� pod drzwiami? - oburzy�a si� Liza.

- Pani, nie... A jednak, o ile sobie przypominam, zdarza�o si� to... Minie, kt�ra nader ch�tnie korzysta�a z tego jak�e prostego i praktycznego sposobu zdobywania informacji! Czy pami�ta pani wizyt� lady Mary Saint Albans? Ale, do�� tego... Powiedzia�em pannie Hulenberg, �e musz� wraca� do Wiednia, by zako�czy� leczenie. A wi�c wyje�d�am, i to wkr�tce!

- A� tak si� panu �pieszy? - spyta�a Liza, wykazuj�c cudowny brak logiki w�a�ciwy wszystkim c�rom Ewy.

- A tak! W tej chwili hrabia Solma�ski odszed� w sin� dal razem z klejnotami Elzy, a zw�aszcza z opalem, za kt�rym nadaremnie si� uganiamy, Adalbert i ja.

Zaleg�a cisza, podczas kt�rej Liza sta�a przez chwil� nieruchomo. W jej spojrzeniu utkwionym w ksi�ciu wida� by�o chmury.

- Prosz� mi wybaczy�... - westchn�a. - Da�am si� ponie�� emocjom bardziej, ni� sprawa na to zas�uguje. Prosz� zosta� chocia� do kolacji, o kt�rej przygotowanie Elza ma zamiar poprosi� babci�.

- Mo�e ju� o tym zapomnia�a.

- Niech pan na to nie liczy! Ona jest jeszcze bardziej uparta ni� ja...

- Kobiety s� niemo�liwe! - zgrzyta� z�bami Morosini, daj�c upust z�o�ci, kiedy znalaz� si� sam na sam z przyjacielem. - Ka�� mi gra� niedorzeczn� rol�, a nast�pnie skar�� si�, �e gram zbyt dobrze! Chcia�bym st�d uciec jak najdalej! Mam ju� szczerze do�� tej ca�ej historii!

- W punkcie, w kt�rym jeste�my, trzy czy cztery dni wi�cej nie maj� znaczenia - stara� si� za�agodzi� sytuacj� Vidal-Pellicorne. - Jestem w stanie zrozumie�, �e ci� to z�o�ci, ale zawsze mo�esz sobie powiedzie�, i� dzia�asz w dobrej sprawie.

- W dobrej sprawie? Wola�bym sto razy bardziej, by powiedziano Elzie prawd�. Dok�d nas zaprowadzi ta komedia? A w tym czasie opal si� ulotni�! - Pozw�l, by zaj�a si� tym policja. Mo�e dzisiaj nadejd� wiadomo�ci...

*�� *�� *

Rzeczywi�cie, wiadomo�ci nadesz�y, lecz nie by�y one zbyt zach�caj�ce. Zab�jca hrabiego rozp�yn�� si� razem z klejnotami; nie natrafiono nawet na najmniejszy �lad. Baronowa Hulenberg, kt�r� komisarz Schindler odwiedzi� jeszcze tego samego dnia, wygl�da�a jak uosobienie niewinno�ci. Przyjecha�a na kilka dni do Ischl z szoferem i pokoj�wk�; uwielbia�a to �liczne miasteczko, kiedy jesie� dodaje kolor�w ogrodom, w kt�rych pyszni� si� jeszcze margerytki i chryzantemy. Wkr�tce zamierza�a wyjecha�. Nie, nie do Wiednia, lecz do Monachium, gdzie planowa�a odwiedzi� kilkoro przyjaci�... Oczywi�cie, tak, odwiedzi� j� brat, kt�ry zabawi� u niej kilka dni. By� zrozpaczony znikni�ciem c�rki, s�ynnej lady Ferrals, kt�ra uciek�a z Ameryki, by umkn�� przed polskimi terrorystami, i najprawdopodobniej uda�a si� w szwajcarskie Alpy. Nie m�g� jej znale��. Po bezowocnych poszukiwaniach, boj�c si� najgorszego, przyby� do Bad Ischl po odrobin� wytchnienia, a potem mia� uda� si� do Wiednia i Budapesztu. W poniedzia�ek wsiad� do poci�gu i do tej pory nie da� znaku �ycia.

- I jakie mia�bym wobec niej wysun�� zastrze�enia? -spyta� zrezygnowany komisarz, kt�ry przyszed� do hotelowego baru na kielicha z dwoma przyjaci�mi. - Mog�em zrobi� tylko jedno: zabroni� jej opuszcza� Ischl. Mam j� na oku. I to dzi�ki wam! Gdyby�cie mi nie zdradzili prawdziwej to�samo�ci panny Staubing, musia�bym zostawi� j� w spokoju.

- Sprawdzi� pan, czy Solma�ski istotnie wyjecha�?

- Tak. Siostra odprowadzi�a go na poci�g podanego dnia i o wskazanej godzinie.

- I ci�gle mamy trzy trupy, w tym jednego austriackiego dyplomat�! - zauwa�y� Morosini.

- I �adnych �lad�w. Szajka dzia�a�a na terenie Hallstatt, poruszaj�c si� tam i z powrotem po jeziorze, ale nie wiemy, gdzie w ko�cu wyl�dowali bandyci. Ostatniej nocy chcieli�my pozosta� niewidoczni, dlatego musia�em dzia�a� ostro�nie. Samoch�d, kt�ry zatrzymali�my, by� tym, kt�rego szukali�my, ale nie znale�li�my w nim niczego, co pozwoli�oby na zatrzymanie. Poza tym, w SaintWolfgang zar�czano, �e baronowa by�a na kolacji u ludzi pozostaj�cych poza wszelkim podejrzeniem.

- A do kogo nale�a� dom, kt�ry wylecia� w powietrze?

- Do kanonika z katedry w Salzburgu, zagorza�ego w�dkarza, kt�ry jednak nigdy nie przyje�d�a tu jesieni� z powodu reumatyzmu. Co do pary, kt�ra pilnowa�a zak�adniczki, zd��yli uciec przed wybuchem. Wys�a�em ludzi na poszukiwanie, gdy� mog� nam pom�c w z�apaniu winnych. My�l�c, �e panna Staubing nie wyjdzie ca�o z przygody, nawet nie zakryli twarzy, dzi�ki czemu mog�a ich do�� dok�adnie opisa�. Oczywi�cie szukamy ich. - Komisarz opr�ni� kufel piwa i wsta�. - Mam nadziej�, �e panowie zostan� tu jeszcze jaki� czas. Mo�emy was potrzebowa�. Zreszt� - doda�, zwracaj�c si� do Vidal-Pellicorne'a - mo�e nie sko�czy� pan jeszcze swoich bada� w Hallstatt?

Na twarz archeologa wyp�yn�� okropny grymas.

- Tragedia, kt�ra tu si� rozegra�a, znacznie ostudzi�a m�j zapa�.

- Co do mnie - podj�� Aldo - nie zamierza�em przed�u�a� urlopu, kt�ry wzi��em, by towarzyszy� Vidal-Pellicorne'owi. Czekaj� na mnie sprawy niecierpi�ce zw�oki i musz� jak najszybciej wraca� do Wenecji.

- Nie b�dziemy was zatrzymywa� ponad miar�, ale musicie zrozumie�, �e opr�cz pa� z Rudolfskrone jeste�cie naszymi g��wnymi �wiadkami. Tym bardziej �e ju� spotkali�cie Solma�skiego...

Adalbert od d�u�szej chwili zdawa� si� zaabsorbowany opuszkami swoich palc�w. Uwa�nie si� im przygl�da� i nag�e oznajmi�, jakby dozna� ol�nienia:

- Je�li mog� da� pewn� rad�, Herr Polizeidirector, niech pan zasi�gnie j�zyka u jednego z pa�skich angielskich koleg�w, kt�rego dobrze znamy - komisarza Gordona Warrena ze Scotland Yardu.

- Ju� o nim s�ysza�em. To on prowadzi� spraw� Ferrals�w?

- W�a�nie! Na pa�skim miejscu zrelacjonowa�bym mu ostatnie wypadki i doda�bym, �e podejrzewamy, i� to znowu sprawka Solma�skiego. B�dzie zadowolony, dowiaduj�c si�, gdzie przebywa� a� do tej nocy i �e ma tu siostr�. A sam, mo�e panu powie, na jakim etapie s� sprawy w Anglii.

- Dlaczego nie? Tu chodzi o afer� mi�dzynarodow�, a dyskretna i inteligentna wsp�praca mog�aby okaza� si� skuteczna. Dzi�kuj� panu! Spr�buj� si� tak�e dowiedzie�, gdzie znajduje si� jego c�rka, gdy�, wed�ug baronowej Hulenberg, Solma�ski jej poszukuje.

Aldo wymieni� kr�tkie spojrzenie z Adalem i zapali� papierosa. Wprawdzie zgodzi� si� udzieli� Anielce schronienia, ale nie zamierza� zdradza� tej informacji policji. Nie do��, �e ucierpia�a przed trybuna�em, to jeszcze musia�aby zap�aci� za post�pki ojca, kt�ry by� potworem, lub - co gorsza - pos�u�y� jako przyn�ta...

Po wyje�dzie Schindlera Adalbert zam�wi� kolejn� w�dk� z wod�, starannie nabi� fajk�, zapali�, a na koniec westchn��:

- Pi�kna to rzecz: rycersko�� wobec dam. Lecz si� zastanawiam, czy mia�e� racj�. Wyobra� sobie, �e Solma�ski si� dowiaduje, gdzie przebywa c�rka, i �e postanowi j� odwiedzi�...

- Je�li Anielka sama go nie zawiadomi, nie ma na to szans. Ona za bardzo si� boi, �e tamci natrafi� na jej �lad. Mo�esz by� pewny. W Wenecji przebywa jako Amerykanka, Ann Campbell. A co do ciebie, nie rozumiem, po co podejmujesz ten temat? Ty r�wnie� nic by� nie powiedzia� temu policjantowi.

- To prawda - przyzna� Adalbert, u�miechaj�c si� p�g�bkiem. - By�em tylko ciekaw, co odpowiesz...

*�� *�� *

Nast�pnego dnia, w strugach deszczu i porywach wiatru zosta� pochowany Aleksander Golozieny. Podmuchy wiatru podrywa�y jesienne li�cie i odwraca�y parasole, pod kt�rymi kulili si� zmarzni�ci do szpiku ko�ci �a�obnicy.

Orszak prowadzi�a dumnie wyprostowana pani von Adlerstein, opieraj�c si� na lasce i chroni�c pod czarnym, jedwabnym parasolem, kt�ry J�zef rozpostar� nad jej siw� g�ow�. Prowadzi� j� pod rami� jej siostrzeniec w obszernym, czarnym p�aszczu, ukrywszy g�ow� w ramionach, co mia�o go chroni� przed porywami wiatru. Za nimi sz�o kilku przyjaci� z Wiednia, kt�rzy przyjechali porannym poci�giem, i nieliczna s�u�ba z Rudolskrone oraz garstka mieszka�c�w miasteczka, kt�rzy pomimo okropnej pogody przyszli z czystej ciekawo�ci. Wi�kszo�� z nich bowiem nie zna�a hrabiego, a jedynie tragiczne okoliczno�ci jego �mierci.

Id�c za rad� babki, Liza zosta�a w domu, aby dotrzyma� towarzystwa Elzie. Co do Morosiniego i Vidal-Pellicorne'a, oni r�wnie� si� stawili, lecz trzymali si� z boku, w k�pie drzew w towarzystwie policjanta z Salzburga. Przyszli, �eby sprawdzi�, czy zjawi si� baronowa Hulenberg, lecz ta, chocia� hrabia utrzymywa�, �e by�a jego kochank�, nie przysz�a.

- Trudno. Doprowadzi�a nieszcz�snego hrabiego do zatracenia i jestem pewien, �e to jej �miech s�yszeli�my, kiedy pad� trupem. Nie uwa�asz, �e powinna przynie�� mu chocia� ma�y bukiet?

- Gdybym nie by� pewien, �e nadal tu jest, my�la�bym, �e wyjecha�a pomimo mojego zakazu - stwierdzi� Schindler. - Okiennice w domu s� pozamykane. Ale z komin�w wydobywa si� dym.

- Lepiej by pan postawi� tam kilku swoich ludzi - zasugerowa� Adalbert. - Mo�e doprowadzi�aby pana do brata? Je�li naprawd� ��cz� ich wi�zy krwi, w�tpi�, czy zostawi mu ca�y �up. U tych ludzi zaufanie nie nale�y do rodzinnych zalet.

- My�la�em o tym, ale ona jest zbyt przebieg�a, aby pope�ni� taki b��d. Z pewno�ci� b�dzie si� pilnowa�... przez jaki� czas.

Tymczasem grabarze przysypali trumn� ziemi� i po�o�yli na niej wie�ce z chryzantem, li�ci i pere�, a uczestnicy udali si� do wyj�cia, sk�adaj�c hrabinie kondolencje, kt�re by�y tyle wylewne, co pozbawione szczero�ci. Ona sama oddali�a si�, rozmawiaj�c z ksi�dzem, kt�ry po ceremonii do��czy� do niej, chroni�c si� przed deszczem pod szerok� czasz� parasola.

- Zastanawiam si�, czy chocia� jedna z tych os�b �a�owa�a zmar�ego - rzuci� Aldo.

- Chyba za bardzo si� po�pieszyli�my - mrukn�� Schindler, kiedy w tr�jk� wychodzili z cmentarza. - Widzicie samoch�d, kt�ry zatrzyma� si� przed autem hrabiny? To ten sam, kt�ry zatrzymali�my tamtej nocy.

W �rodku siedzia�y dwie osoby: szofer i kobieta na tylnym siedzeniu. Czekali, a� uczestnicy pogrzebu si� rozejd�.

- Chcia�bym si� jej przyjrze� - rzek� Aldo. - Wracajcie beze mnie, dogoni� was.

Aldo dyskretnie znikn�� i chowaj�c si� za wyje�d�aj�cym karawanem, ukry� si� w�r�d grob�w, po czym wr�ci� w pobli�e krzak�w rosn�cych niedaleko �wie�ej mogi�y.

Nie musia� d�ugo czeka�. Nie min�� kwadrans, jak zaskrzypia� pod czyimi� butami �wir w alejce i po chwili ukaza�a si� na niej kobieta z bukietem nie�miertelnik�w. Mia�a na sobie futro z nutrii, a na jasnych, misternie upi�tych w�osach ma�y, br�zowy kapelusik ukryty pod czaruj�cym parasolem. Widz�c, �e grabarze sko�czyli robot�, zbli�y�a si� do mogi�y, uczyni�a znak krzy�a i zag��bi�a si� w modlitwie.

Morosini ze swojego miejsca widzia� j� do�� dobrze, by nie w�tpi� w jej pokrewie�stwo z Anielk� i jej ojcem. Zw�aszcza z nim! Te same rysy twarzy, ten sam arogancki, wydatny nos, te same blade, zimne oczy...

Baronowa pomodli�a si�, po czym nagle popatrzy�a w prawo i w lewo, jakby sprawdzaj�c, czy nikt jej nie obserwuje. Upewniwszy si�, �e w pobli�u nie ma �ywego ducha i s�ycha� tylko wiatr w ga��ziach drzew, ukl�k�a, od�o�y�a bukiet i mufk�, i j�a kopa� r�k� w �wie�ej ziemi obok kwiat�w. Aldo wstrzyma� oddech i wyci�gn�� szyj�, zastanawiaj�c si�, co si� dzieje.

Baronowa si�gn�a do wn�trza mufki, wyj�a z niej jaki� przedmiot i wsun�a go pod wie�ce, po czym d�wign�a si� z kolan i skierowa�a ku bramie cmentarza.

Ksi��� nie poruszy� si� nawet o milimetr. Mokn�c w strugach deszczu, tkwi� na miejscu podobny do kamiennego anio�a z s�siedniego grobu, dop�ki nie us�ysza� odg�osu silnika. Baronowa odje�d�a�a. Wtedy dopiero opu�ci� kryj�wk�. Sprawdzi�, czy nikogo nie ma w pobli�u, schyli� si� i zacz�� przeszukiwa� ziemi� w pobli�u kwiat�w. Baronowa nie przysz�a si� modli� za dusz� m�czyzny, kt�rego kocha�a, lecz aby co� schowa� w �wie�ej jeszcze mogile...

Okaza�o si� odnalezienie tu czegokolwiek jest trudniejsze, ni� przypuszcza�. Wprawdzie ziemia by�a mi�kka, ale baronowa musia�a �w przedmiot wetkn�� naprawd� g��boko. Wreszcie wyczu� palcami kszta�t przypominaj�cy pier�cie�.

Szarpn�� i wyci�gn�� pistolet.

W grobie zamordowanego baronowa Hulenberg ukry�a narz�dzie tej zbrodni.

Aldo zawin�� znalezisko w chusteczk�, wsun�� do obszernej kieszeni p�aszcza i ruszy� do bram cmentarza. Zdoby� dow�d, kt�rego tak im brakowa�o. Kule wyci�gni�to podczas autopsji z cia�a musia�y zosta� wystrzelone z tej oto broni.

Nagle, przypomniawszy sobie, �e Schindler mia� wyjecha� do Salzburga, ksi��� rzuci� si� biegiem przed siebie.

Dzi�ki Bogu, kiedy dotar� przed posterunek policji, auto komisarza jeszcze tam sta�o.

- Czy mo�emy spokojnie porozmawia�? - spyta� zziajany. Schindler otworzy� drzwi prowadz�ce do ma�ego biura i odpar�:

- T�dy!

Komisarz z zapartym tchem obserwowa�, jak Morosini rozwija zab�ocony pakunek. Kiedy wreszcie bro� ujrza�a �wiat�o dzienne, oczy policjanta zal�ni�y.

- Gdzie pan to znalaz�?

- Baronowa zrobi�a mi prezent, nawet o tym nie wiedz�c! - odpar� Morosini.

I opowiedzia� komisarzowi, co widzia� na cmentarzu.

- Obawiam si�, �e chwyci� go pan go�� r�k� - burkn�� Schindler.

- Oczywi�cie, �e nie! Wyci�gn��em go za cyngiel i w�o�y�em do chusteczki, ale w�tpi�, czy znajdzie pan odciski palc�w. Baronowa Hulenberg nosi�a r�kawiczki, a mokra ziemia usun�a wiele �lad�w.

- To si� jeszcze oka�e! Odda� nam pan wielk� przys�ug�, ale to nie koniec; musi si� pan stawi� na przes�uchanie. Tylko pan widzia�, jak baronowa ukrywa bro�.

- Chce pan powiedzie�: jej s�owo przeciw mojemu? Nie, nie widz� przeszk�d. Ale zadaj� sobie jedno pytanie...

- Za�o�� si�, �e to samo, kt�re ja sobie stawiam! Gdzie zosta� ukryty pistolet zaraz po morderstwie. Samoch�d przeczesali�my zbyt dok�adnie, by go nie zauwa�y�...

- Ale nie przeszuka� pan pasa�er�w.

- Baronowa pokaza�a nam mufk� i zawarto�� torebki. A nawet zdj�a futro, �eby udowodni�, �e niczego nie ukry�a pod dopasowan� sukienk�.

- Ale przecie� pistolet musia� gdzie� by�, poniewa� ci ludzie nie spodziewali si� policji. Albo Solma�ski mia� go przy sobie, a to znaczy, �e na pa�skich oczach skontaktowa� si� z siostr�.

Okr�g�a twarz Austriaka nagle przybra�a wyraz przygn�bienia. Nie spodoba�o mu si� zw�aszcza to �na pa�skich oczach".

- Jest jeszcze jedno rozwi�zanie - mrukn�� - kt�rego z pewno�ci� u�yje adwokat baronowej: �e to pan by� w posiadaniu broni. Jak pan s�usznie zauwa�y�, jej s�owo przeciw pa�skiemu. Z tym, �e pan jest obcokrajowcem...

- A czy� ona nie jest cudzoziemk�?

- Jest Polk�, a Polska nale�a�a z racji zabor�w do cesarstwa austrow�gierskiego.

Aldo uczu� wzbieraj�cy w nim gniew.

- I uwa�a pan, �e Polacy s� wam za to wdzi�czni? Nie wi�cej ni� my, wenecjanie, kt�rych miasto zajmowali�cie bezprawnie. Mia�em okazj� pozna� na w�asnej sk�rze w wi�zieniu wasz� go�cinno�� podczas wojny. A zatem, mamy r�wne szanse. Tym bardziej �e jego prawdziwe nazwisko brzmi: Orczakow i jest Rosjaninem. A teraz, �egnam, Herr Polizeidirectorl

Aldo chwyci� kapelusz, kt�ry wcze�niej po�o�y� na krze�le, wcisn�� go na g�ow� i ruszy� do drzwi, ale od progu rzuci� jeszcze:

- Niech pan nie zapomina, �e by�em w aucie pani von Adlerstein, kiedy Golozieny zosta� zabity. Hrabina jest tego �wiadkiem! I dam panu pewn� rad�: pisz�c do komisarza Warrena, prosz� go spyta� o sztuczki przydatne podczas prowadzenia �ledztwa! Mog� si� panu przyda�!

*�� *�� *

- Nie powiniene� mu tego m�wi�! - z�aja� przyjaciela Adalbert, z kt�rym ksi��� spotka� si� w hotelu. - Nie do��, �e nie przepada za nami, to gdyby�my nie wypadli dobrze w Rudolfskrone, mogliby�my mie� nieprzyjemno�ci...

- Jeszcze tylko tego brakowa�o - burkn�� Morosini. - Pos�uchaj, m�j druhu, zrobisz, co chcesz, lecz ja, gdy tylko odpowiem na pytania s�dziego �ledczego, czy jak go tutaj zw�, po�egnam si� z paniami i wr�c� do Wenecji. Wtedy postaram si� skontaktowa� z Szymonem.

- Ja te� nie b�d� przed�u�a� swojego pobytu. Przy takiej kiepskiej pogodzie... Ale co do naszych kasztelanek, to nie my pierwsi powiemy im do widzenia. Mam zaproszenie na jutrzejsz� kolacj� - doda�, wyci�gaj�c z kieszeni elegancki, grawerowany bilecik. - Jak widzisz, jest prawie oficjalne... i mamy si� stawi� w strojach galowych! Jest te� mniej oficjalny dopisek, �e damy te na pro�b� ksi�niczki zdecydowa�y si� wr�ci� do Wiednia.

- Na pro�b� Elzy? - j�kn�� Morosini. - Powiedzia�em jej, �e musz� wraca� do stolicy, aby kontynuowa� leczenie. Stawiam dziesi�� do jednego, �e mnie poprosi, bym z ni� jecha�!

- S�dz�, �e si� mylisz i �e przeciwnie, hrabina szykuje ci wyj�cie bezpiecze�stwa. Bo po co ta wystawna kolacja?

- Przypominam, �e Elza wspomina�a o kolacji zar�czynowej. Ale ja nie zamierzam si� zar�cza�. Elza, chocia� jest urocza, nie stanowi obiektu moich westchnie�. Poza tym ona ma tyle lat, co ja... A je�li si� o�eni�, to dlatego, �eby mie� dzieci.

- Czyli o�enisz si� z brzuchem, jak mawia� Napoleon? Jakie to przyjemne i romantyczne powiedzie� co� takiego zakochanej kobiecie! Ja jednak my�l�, �e nie masz si� czego obawia�. Ona chce wyj�� za Franza Rudigera, a nie zamierzasz chyba zmienia� nazwiska? C�, wpadn� do Lizy, �eby si� dowiedzie�, jak si� mamy zachowywa�.

- Nigdzie nie p�jdziesz! Mo�esz przecie� zatelefonowa�! To znacznie wygodniejsze, zw�aszcza przy takiej pogodzie pod psem.

Widz�c pochmurne oblicze przyjaciela, Adalbert roze�mia� si� od ucha do ucha.

- Dlaczego nie chcesz, �ebym do niej poszed�? Mo�na by rzec, �e ci to nie w smak?

- Wcale nie, ale je�li Liza ma nam co� do powiedzenia, b�dzie wiedzia�a, jak to zrobi�!

Adalbert otworzy� usta, by odpowiedzie�, lecz zamilk� w p� s�owa. Dobrze zna� humory przyjaciela. W takich chwilach nieroztropnie by�o droczy� si� z lwem, g�aszcz�c go pod w�os. Uznawszy, �e lepiej b�dzie zej�� mu z oczu, rzuci� od niechcenia:

- Id� na gor�c� czekolad� do Zaunera. Idziesz ze mn�?

Po czym wyszed�, nie czekaj�c na odpowied�, poniewa� j� zna�.

Gwa�towne wyj�cie Morosiniego przynios�o oczekiwany skutek albo komisarz policji z Salzburga by� bardziej zdeterminowany, ni� na to wygl�da�. W ka�dym razie jeszcze tego samego wieczoru baronowa Hulenberg zosta�a aresztowana razem ze swoim szoferem. Po wyj�ciu ksi�cia Schindler uda� si� do niej z nakazem aresztowania. Bez trudu znaleziono par� mokrych, powalanych ziemi� r�kawiczek i odkryto, �e pod fa�szyw� to�samo�ci� kierowcy ukrywa si� kryminalista. Aldo zosta� wezwany do z�o�enia oficjalnych zezna�.

Poniewa� nie lubi� rani� ludzi, przeprosi� komisarza za swoje wcze�niejsze zachowanie i pogratulowa� mu.

- Mam nadziej� - doda� - �e wkr�tce zaaresztuje pan jej brata. Jest bardzo niebezpieczny i ma poszukiwane klejnoty.

- Obawiam si�, �e ju� siedzi w Niemczech... Granica przebiega blisko Salzburga. Mo�emy wys�a� za nim mi�dzynarodowy list go�czy, ale, bior�c pod uwag� anarchi�, w jakiej pogr��ona jest Republika Weimarska, nie mam wielkiej nadziei na powodzenie.

- W krajach Europy Zachodniej policja dzia�a bardzo skutecznie.

- Zw�aszcza w Anglii - dorzuci� komisarz Schindler z g�upia frant.

I tym sarkazmem zako�czono rozmow�...

Nast�pny dzie� wydawa� si� ci�gn�� w niesko�czono��. Monotoni� przerwa�o jedynie nadej�cie listu z Wenecji, kt�ry wywo�a� zaniepokojenie Morosiniego. By�o to kilka linijek skre�lonych r�k� Hieronima Buteau, kt�ry pyta�, czy ksi��� d�ugo jeszcze zamierza bawi� w Austrii. Wszyscy domownicy byli co prawda zdrowi, niemniej �yczyli sobie, by nie odk�ada� powrotu w niesko�czono��. W�a�nie ten niewinny ton zaniepokoi� Aida. Zbyt dobrze zna� swego pe�nomocnika -Hieronim nigdy nie pisa�by po pr�nicy. W na poz�r oboj�tnym tonie ksi��� wyczyta� wo�anie o pomoc.

- Mam wra�enie, �e w domu dzieje si� co� z�ego i �e Buteau nie ma odwagi mi o tym napisa� otwarcie - rzek� do Adalberta.

- Mo�liwe, ale i tak mia�e� wkr�tce wyjecha�.

- Za dwa, mo�e trzy dni. Po jutrzejszej kolacji nie zostanie tu ju� nic wi�cej do roboty.

- Wspaniale! Zawiadom Buteau, �e wracasz.

- Tak! Zadzwoni� do niego!

Na po��czenie z Wenecj� trzeba by�o czeka� co najmniej trzy godziny, a zbli�a�a si� ju� pi�ta po po�udniu. Widz�c zdenerwowanie przyjaciela, VidalPellicorne zaproponowa� sprawdzone panaceum, a mianowicie ciastka i gor�c� czekolad� u Zaunera. Co prawda pogoda nadal nie zach�ca�a do spacer�w, lecz hotel le�a� niedaleko.

- Nie ma nic lepszego od odrobiny s�odyczy, aby �ycie wyda�o si� przyjemniejsze - rzek� archeolog, kt�ry by� wielkim �akomczuchem. - To lepsze od alkoholu.

- Tak jakby� nie lubi� si� napi�! Lepiej by� si� przyzna�, �e masz do�� tutejszej kuchni. Je�li si� najesz s�odko�ci, nie b�dziesz g�odny na jutrzejszej kolacji.

- Skubniemy co nieco i sp�dzimy noc w barze. Je�li nic ci to nie m�wi, to zosta�. Ja id�! Ten Zauner to istny Mozart bitej �mietany!

Jak zwykle wieczorem w s�ynnej ciastkarni k��bi� si� t�um, lecz archeologowi uda�o si� znale�� w g��bi sali wolny stolik i dwa krzes�a.

By� tu te� Fritz Apfelgrune. Siedzia� w k�cie mi�dzy zas�on� z grawerowanego szk�a a grubymi jejmo�ciami, kt�re gada�y jak nakr�cone, poch�aniaj�c przy tym g�r� ciastek. M�odzieniec melancholijnie skuba� �y�eczk� krem czekoladowy. Oparty �okciami o blat sto�u, z g�ow� schowan� w ramionach, przedstawia� �a�osny widok, co obu przyjaci� wr�cz uderzy�o. Podczas gdy Aldo zosta� przy stoliku, Adalbert podszed� do m�odzie�ca, na kt�rego twarzy wida� by�o �lady �ez.

- Co si� sta�o, Fritz? Wygl�da pan na zmartwionego.

- Och... jestem zrozpaczony! Prosz� usi���!

- Dzi�kuj�, mo�e przysiadzie si� pan do nas? Czy b�dziemy mogli panu pom�c?

Fritz, nie odpowiedziawszy, zabra� sw�j krem i da� si� poprowadzi� VidalPellicorne'owi, podczas gdy Aldo szuka� trzeciego krzes�a.

- Proponuj� napi� si� kawy - poradzi�, kiedy wreszcie usiedli. - Dobrze panu zrobi.

Fritz spojrza� na niego jak zbity pies.

- Wypi�em ju� dwie... i zjad�em sze�� ciastek. Teraz zabieram si� do kremu.

- Do czego pan zmierza? Chce pan dosta� niestrawno�ci? �mier� z przejedzenia jest d�uga i bolesna.

- To co ma pocz��? Mo�e strzeli� sobie w �eb?

- Co si� z panem dzieje? Zawsze by� pan weso�y jak skowronek!

- Ze mn� ju� koniec. Nareszcie zrozumia�em, �e Liza mnie nie kocha, nigdy mnie nie pokocha... a nawet, �e mnie nienawidzi!

- Powiedzia�a to panu? - spyta� Adalbert.

- Nie, ale da�a mi to do zrozumienia. Denerwuj� j� i dra�ni�. Jak tylko wejd� do pomieszczenia, w kt�rym ona si� znajduje, natychmiast wychodzi... A poza tym ma kogo�!

- Kogo?

- Wszystko przez t� ca�� Elz�, kt�ra nie wiedzie� sk�d si� wzi�a! Nigdy o niej nie s�ysza�em, a teraz panoszy si� w ca�ym domu. Jest traktowana jak ksi�niczka. Liza uwa�a, �e nale�� si� tej kobiecie najwy�sze wzgl�dy, a mnie nienawidzi. A przecie� zawsze jestem dla tej Elzy uprzejmy.

- Pan si� myli, nie ma �adnego powodu do nienawi�ci. Czy� nie przyczyni� si� pan do jej uratowania?

- Och, Elza nic o tym nie wie! Traktuje mnie jak niepotrzebny mebel, a nie dalej jak dzi� rano spyta�a, czy moim jedynym zaj�ciem jest przyt�acza� Liz� mi�o�ci�, kt�rej ona nie chce. Powiedzia�a te�, �e lepiej bym zrobi�, wyje�d�aj�c, zanim mi si� jasno powie, �e jestem zb�dny...

- A Liza i pa�ska ciotka zgadzaj� si� z ni�?

- Nie wiem. Nie by�o ich tutaj, ale nie s�dz�, by si� nie zgadza�y. Zawsze trzymaj� si� razem i kiedy przyje�d�am, traktuj� mnie jak ma�ego ch�opca, kt�ry uciek� guwernantce. Czekam tylko, kiedy mi powiedz�, �ebym poszed� bawi� si� gdzie indziej !

- Trzy kobiety razem, sam pan rozumie... Musz� mie� sobie du�o do powiedzenia - skomentowa� Aldo. - To normalne, �e czuje si� pan troch� zagubiony.

- Mog�yby przynajmniej pozwoli� sobie towarzyszy� podczas przechadzek.

- Chodz� na spacery? W tak� niepogod�?

- Och, deszcz Elzie wcale nie przeszkadza! Chce wychodzi� zawsze i to na d�ugie spacery. Twierdzi, �e to konieczne dla zdrowia, ale ��da, by Liza jej towarzyszy�a. Wczoraj, po pogrzebie, uda�y si� a� do wodospadu

Hohenzollern�w. Liza by�a zm�czona, ale nie Elza. A dzisiaj chcia�a tam wr�ci�... Po po�udniu znowu uda�y si� na przechadzk�, sam nie wiem gdzie... Ona musi by� ob��kana!

Tym razem Aldo nie odpowiedzia�. My�la� o innej niezr�wnowa�onej kobiecie, kt�r� nazywano �w�druj�c� cesarzow�". Ona r�wnie� urz�dza�a uci��liwe marsze, wyciskaj�ce ostatnie poty z dam dworu.

- Czy Elza od�ywia si� odpowiednio?

- Ciekawe, �e pan o to pyta. Od kiedy przebywa w zamku, prawie nic nie je, co bardzo martwi ciotk� Vivi. S�ysza�em nawet, jak m�wi�a do Lizy, �e od czasu porwania Elza bardzo si� zmieni�a... A kiedy zostaje w domu, sp�dza ca�e godziny na wpatrywaniu si� w popiersie cesarzowej Sissi, kt�re stoi w biurze ciotki Vivi. To prawda, �e jest do niej podobna. Czy w�a�nie to chce podkre�li�?

- Trzeba mie� nadziej�, �e jej to przejdzie po powrocie do Wiednia. Cesarzowa nie lubi�a stolicy i je�li Elza nadal b�dzie si� tak zachowywa�, trzeba j� b�dzie przenie�� gdzie indziej. Pan mieszka w Wiedniu, a Liza nie mo�e przez ca�e �ycie snu� si� za ni� jak cie�. Wyjedzie...

- Ja tak�e! - przerwa� Morosiniemu Fritz. - Jeszcze nie wiem dok�d, ale wyjad�...

- A mo�e by pan pojecha� ze mn� do Wenecji? - zaproponowa� Morosini. - To by pomog�o panu oderwa� si� od tego wszystkiego.

S�owa ksi�cia podzia�a�y na sfrustrowanego m�odzie�ca jak czary. Jego smutna twarz pokra�nia�a, jakby pad� na ni� promie� s�o�ca.

- Zabra�by mnie pan... ze sob�? Do pana?

- Do mnie! U mnie jest bardzo przyjemnie i mam doskona�� kuchark�, kt�r� dobrze zna Liza. B�dzie pan m�g� z ni� rozmawia� o kuzynce, a z panem Buteau, moim dawnym nauczycielem, szlifowa� francuski.

Wydawa�o si�, �e Fritz rzuci si� ksi�ciu na szyj�. Opanowawszy rado��, podzi�kowa� gor�co, doko�czy� krem i si� po�egna�. Spieszno mu by�o rozpocz�� przygotowania do podr�y i og�osi� nowin�. Adalbert patrzy� na niego z rozbawieniem.

- Co to, bawisz si� teraz w dobrego samarytanina? I to wobec Austriaka?

- Dlaczego nie? Ten ch�opiec nie odpowiada za miejsce urodzenia, a poza tym, je�li chcesz wiedzie�, uwa�am, �e jest wielce zabawny. Zw�aszcza kiedy m�wi po francusku. *� *� *

Po skromnej kolacji - Adalbert wcze�niej najad� si� ciastek - panowie udali si� do baru, gdzie mieli czeka� na po��czenie telefoniczne z Wenecj�. Opr�cz barmana, wiekowej pary popijaj�cej napar zio�owy oraz starszego pana, kt�ry za roz�o�on� gazet� wychyla� sznapsa za sznapsem, w sali nie by�o nikogo. Po drugim koniaku, kiedy Aldo zacz�� ju� traci� cierpliwo��, zosta� poproszony do telefonu; dochodzi�o wp� do dziesi�tej.

Ksi���, ku swemu zdziwieniu, us�ysza� w s�uchawce wzburzony g�os Ceciny. Kucharka nigdy nie odpowiada�a na telefony - nie cierpia�a tego! By�a w bardzo z�ym humorze.

- Ach, to ty... - rzuci�a niby od niechcenia, nie okazuj�c rado�ci. - Nic mog�e� zadzwoni� wcze�niej?

- Nie pracuj� wszak w centrali! A gdzie s� inni?

- Pan Buteau uda� si� na kolacj� do mecenasa Massarii. M�j stary Zachariasz ma gryp� i le�y w ��ku. Co do m�odego Pisaniego, ci�gle gdzie� lata z miss Campbell. To by by�o wszystko. A co by� chcia� wiedzie�?

- Co si� sta�o! Dosta�em niepokoj�cy list od Hieronima.

- Co� takiego! Trudno powiedzie�, �eby� si� nami zbytnio przejmowa� ostatnimi czasy! Jego Wysoko�� znika i nawet gdyby si� u nas pali�o, nie kiwn��by palcem! A do tego...

Morosini wiedzia�, �e je�li nie przerwie potoku jej s��w, kucharka zagada go na �mier� i b�dzie musia� zap�aci� astronomiczny rachunek.

- Przesta�, Cecino! Nie dzwoni�, �eby wys�uchiwa� twojego sarkania! Powiedz mi, co si� sta�o?

- Co si� sta�o? Jak tylko wr�cisz, ja odchodz�! Ju� ci raz powiedzia�am: albo ona, albo ja!

- O kim ty m�wisz?

- No przecie, �e o �licznej Anielce! Nie wiem, po co wyda�e� pieni�dze, �eby ulokowa� j� u Moretti, skoro ona ca�y czas pl�cze si� po naszym domu! Nie mog� zrobi� kroku, a ju� mam j� za plecami, a na dodatek miesza si� do wszystkiego!

- Ale co ona u nas robi?

- O to musisz zapyta� swego sekretarza! Zadurzy� si� w niej! Chodzi za ni� jak tresowany piesek, je jej z r�ki i s� po imieniu!

- Czy�by �mia�...?

- Nie z�apa�am ich na gor�cym uczynku, ale widz�c, jak si� prowadzaj�, to by mnie wcale nie zdziwi�o! Powiadam ci, ona si� tu po prostu panoszy! Pana Buteau doprowadza to do bia�ej gor�czki, ale biedaczek nie potrafi niestety zapanowa� nad sytuacj�.

- Wracam za dwa, trzy dni i mo�esz by� pewna, �e zrobi� z tym porz�dek! A czy by�y jakie� podejrzane wizyty? -doda�, przypomniawszy sobie uwagi Anielki na temat polskich rewolucjonist�w.

- Je�li masz na my�li rzezimieszk�w ze sztucerami i no�ami w z�bach, to nie.

- Dobrze. A teraz pos�uchaj mnie uwa�nie. Nie dzwoni�em i nie wiesz, �e wracam. Zrozumia�a�?

- Chcesz ich zaskoczy�? Nie uda ci si�!

- Dlaczego?

- A dlatego, �e tw�j sekretarz p�aci pewnemu ch�opakowi za wychodzenie na stacj�, kiedy przyje�d�aj� poci�gi dalekobie�ne!

- A to ci dopiero! Zakochany, lecz ostro�ny! Ale ja wracam autem; kupi�em fiata i zostawi� go u �livettiego... A teraz, Cecino, wracaj do m�a i �pij dobrze!

My�l o powrocie do Wenecji autem przysz�a mu do g�owy nagle. Tak b�dzie pro�ciej, tym bardziej �e mia� zabra� ze sob� Fritza. Nie podoba�o mu si� zachowanie Anielki, a jeszcze mniej tego m�odego b�cwa�a, kt�ry wpad� w jej sid�a.

- Jutro wyje�d�am! - zawiadomi� Adalberta, informuj�c go o sytuacji w domu. - Zaczyna mnie dziwi� zachowanie

Anielki. Zjawia si�, b�agaj�c, �eby j� ukry�, uratowa� przed wrogami, a kiedy znajduj� dla niej schronienie, ona zaczyna si� panoszy� u mnie w pa�acu!

- Kiedy� nie by�by� na ni� z�y...

- Owszem, ale tamte czasy dawno min�y! To sk�din�d pi�kne stworzenie skrywa zbyt du�o cienia, niedom�wie� i zbyt wiele ciemnych spraw! Ma te� zbyt wielu adorator�w Zaczynam si� jej obawia� i nie jestem pewien, czy jeszcze �ywi� do niej cho� troch� sympatii!

- Jej si� chyba wydaje, �e nadal jeste� w niej �miertelnie zakochany.

Przypominam ci, �e instaluj�c si� u ciebie, mieni�a si� twoj� narzeczon�!

- Ale szybko wybi�em jej to z g�owy!

- Tak s�dzisz? Przysi�g�bym, �e nadal zamierza zosta� ksi�n� Morosini.

- Zadaj�c si� z moim sekretarzem? To nie jest dobry spos�b.

- To tylko zwyk�e przypuszczenie. Trudno ci b�dzie si� jej pozby�...

- Chyba �e uda mi si� schwyta� jej ojca lub, jeszcze lepiej, zabi� go!

Vidal-Pellicorne przygl�da� si� przez chwil� napi�tej twarzy przyjaciela, rysom wyostrzonym przez z�o��, wysokiej, nonszalanckiej sylwetce i tryskaj�cemu energi� spojrzeniu, tak cz�sto zabarwionemu humorem lub ironi�.

Nawet je�li jest dwadzie�cia lat starszy od Anielki - pomy�la� - trudno si� oprze� takiemu m�czy�nie... A na dodatek, wielkiemu arystokracie!

*�� *�� *

Tej listopadowej nocy willa Rudolfskrone, roz�wietlona blaskiem tysi�ca �wiec, jarzy�a si� niczym relikwiarz w g��bi krypty. Zdawa�a si� czeka� na jedn� z tych nocnych uroczysto�ci, uroczych i wyrafinowanych, jakie organizowano w dawnych czasach. Ale kiedy punktualnie o �smej ma�y czerwony amilcar zatrzyma� si� przed zamkiem, na podje�dzie nie sta�o ani jedno auto.

- My�lisz, �e jeste�my jedynymi zaproszonymi? - spyta� Adalbert, kiedy po wy��czeniu silnika da�y si� s�ysze� d�wi�ki walca Lannera.

- Mam tak� nadziej�! Je�li komedia z zar�czynami ma trwa� nadal, wol�, �eby by�o jak najmniej �wiadk�w.

S�u��cy w amarantowej liberii ju� otwiera� drzwi auta, podczas gdy drugi, uzbrojony w srebrny �wiecznik, czeka� w pogotowiu, aby poprowadzi� go�ci na wielkie schody.

- Pani hrabina oczekuje pan�w w salonie - oznajmi� uroczy�cie.

Wydawa�o si�, �e na ten wiecz�r zerwano wszystkie kwiaty w okolicy. Wsz�dzie by�o ich pe�no i obaj panowie zrozumieli, dlaczego nie widz� bukietu bia�ych r�, kt�ry pos�ali do zamku po po�udniu. Kwiaty otacza�y wielkie kandelabry z br�zu p�on�ce tysi�cem �wiec, wype�nia�y kosze ustawione na galerii i wzd�u� marmurowej por�czy schod�w. Za spraw� kwiat�w i p�omieni �wiec migaj�cych z�otym blaskiem wszystko sk�pane by�o tego wieczoru w ba�niowej, nierealnej atmosferze. Aldo nie wiedzia� jednak, czy jest mu ona mi�a, czy nie. Przej�ty by� my�l�, �e znowu b�dzie musia� gra� kr�puj�c� rol� zakochanego i to przed najbardziej wymagaj�c� publik�, jak� mo�na sobie wyobrazi�.

- Albo zagram zbyt dobrze i ona pogardzi moim talentem, albo �le i wtedy uzna, �e jestem �mieszny.

- Rozchmurz si�! - szepn�� Adalbert. - Wygl�dasz, jakby ci� prowadzono na szubienic�.

Szcz�ciarz, kt�ry mo�e si� odda� prostej przyjemno�ci sp�dzenia chwili u boku kobiety, kt�r� kocha - pomy�la� Morosini. Nie ulega�o w�tpliwo�ci, �e Pellicorne by� zakochany w pannie Kledermann.

- Bo w�a�nie tak si� czuj�... - wymamrota� pod nosem. Na dole wysokich schod�w powita� ich J�zef, wspaniale prezentuj�cy si� w ubraniu z amarantowego weluru. Poprowadzi� go�ci do salonu, lecz w po�owie schod�w zatrzyma� si�, by rzec:

- Bo�e, by�bym zapomnia�! Ksi���, panna Liza poleci�a mi przygotowa� dla pana niespodziank�...

Jeszcze tylko tego brakowa�o!

- Niespodziank�? Jakiego rodzaju?

- Nie wiem, Ekscelencjo, lecz s�dz�, �e musi to by� co� wa�nego, skoro nakazano mi pana uprzedzi�.

- Dzi�kuj�, J�zefie!

Podczas tej kr�tkiej wymiany zda� ani jeden, ani drugi m�czyzna nie zauwa�y� bia�ej, zwiewnej sylwetki opartej o balustrad� pi�tro wy�ej.

Salon znajdowa� si� przed jadalni�. Zdobi�y go freski w stylu w�oskim o prostej fakturze, kt�re nie przyci�gn�y uwagi Morosiniego. Skupi� j� ca�� na starej damie czekaj�cej po�rodku pokoju w pobli�u wielkiego, stoj�cego na pod�odze naczynia z chi�skiej porcelany w zielonym kolorze i wype�nionego p�kami bia�ych r�.

- S� wspania�e! - rzek�a, u�miechaj�c si� i podaj�c upier�cienion� d�o� do poca�unku.

Leciwa dama by�a r�wnie wspania�a. W jej uszach b�yszcza�y diamentowe kolczyki, na czarnej koronkowej sukni z wysokim ko�nierzem l�ni�a diamentowa kolia, a w upi�tych wysoko w�osach pyszni� si� diadem z cienkich, b�yszcz�cych sopelk�w.

Aldo szuka! wzrokiem Lizy. Zauwa�ywszy to, babka u�miechn�a si�.

- Jest z Jej Wysoko�ci�, kt�rej pomaga si� ubra�. Aldo zmarszczy� brwi, podczas gdy brwi Adalberta si� unios�y.

- Jej Wysoko��? - spyta�. - Czy tak si� mamy do niej zwraca�?

- Obawiam si�, �e tak. Moi drodzy przyjaciele, musz� was uprzedzi�, �e od chwili ocalenia Elza nie jest sob�. Sta�o si� co� niejasnego i uwa�am, ksi���, �e znajdzie j� pan zmienion� od czasu waszego ostatniego spotkania...

- Czy to znaczy, �e nie musz� ju� gra� mojej roli? - spyta� z nadziej� Morosini.

- Szczerze m�wi�c, nie wiem... - wyszepta�a dama ze smutkiem. - Ani raz nie wspomnia�a o panu i nie ��da�a spotkania... Natomiast zacz�a domaga� si� wzgl�d�w, szacunku i honor�w godnych wysoko postawionej osoby, a my nie mamy odwagi jej ich odm�wi�. W�a�ciwie powinna mie� do nich prawo! S�dz� - doda�a, zwracaj�c si� do siostrze�ca - �e Fritz ju� wam o tym m�wi�?

- Istotnie - odpar� Adalbert. - S�dzimy obaj, �e staraj�c si� wskrzesi� babk�, cierpi na to, co w psychiatrii zwie si� transferem. Powinien pan zwr�ci� si� o opini� do s�ynnego doktora Freuda po powrocie do Wiednia.

- My�la�em ju� o tym... Je�li uda si� nam mu j� przedstawi�.

- Czy to ona prosi�a pani� o urz�dzenie tego wystawnego wieczoru? - spyta� Aldo.

- Tak. Dziwny wiecz�r, tyle przygotowa�, a b�dzie nas tylko sze�cioro, lecz ona si� spodziewa, �e przyb�d� postaci, kt�re od dawna s� ju� tylko cieniami. Nawet st� nakryto dla dwudziestu os�b...

S�ysz�c to, Fritz nie wytrzyma�. Do tej pory, po przywitaniu si�, sta� w k�cie z oczami wbitymi w ziemi�, wierc�c obcasem dziur� w dywanie.

- Dlaczego nie nazwa� rzeczy po imieniu? Jest ob��kana! A ty, ciociu Vivi, pope�niasz b��d, ulegaj�c jej manii, co tylko mo�e pog��bi� jej chorob�!

- Czy m�g�by� si� uspokoi�? To tylko jeden wiecz�r... tylko jeden. Zreszt�, sama to powiedzia�a: kolacja po�egnalna!

- Z kim, z czym?

- Mo�e z Ischi... Dowiedzia�a si�, �e jutro wyje�d�amy. Mo�e z czym innym, ale nie mia�am odwagi, by jej odm�wi�, a Liza jest mego zdania.

- Och, je�li Liza si� zgadza, to...

Nagle Fritz przesta� si� interesowa� tym tematem i zaj�� si� kieliszkiem szampana, kt�ry s�u��cy poda� mu na tacy.

J�zef otworzy� szeroko drzwi salonu i oznajmi� silnym g�osem:

- Jej Cesarska Mo��!

W drzwiach ukaza�a si� Elza w bia�ej sukni w odcieniu ko�ci s�oniowej, z d�ugim trenem, jakie nosi�o si� na pocz�tku wieku: morze satyny i koronek Chantilly* udrapowanych ma�ymi r�yczkami. Podobny koronkowy szal podtrzymywa� wysoko upi�te w�osy. Na d�ugiej szyi pyszni� si� diadem z opali i diament�w, kt�ry m�g� nale�e� tylko do pani von Adlerstein.

* Chantilly � miejscowo�� we Francji, od XVIII w. styn�ca z produkcji jedwabnych koronek klockowych (przyp. red.).

Trzej m�czy�ni zgi�li si� w uk�onie, a hrabina, pomimo chorej nogi, wykona�a doskona�ego reweransa, przechodz�c sam� siebie. Kiedy Aldo i Adalbert si� wyprostowali, nagle zamarli z wra�enia: w g��bi dekoltu ksi�niczki, podobnie jak tamtego wieczoru w operze, b�yszcza� opal w oprawie z diament�w.

Morosini szuka� wzrokiem Lizy, kt�ra sz�a trzy kroki z ty�u. Odpowiedzia�a mu nieznacznym skinieniem g�owy: a wi�c to by�a ta zapowiedziana niespodzianka! Musia� przyzna�, �e niesamowita... Pomimo zaskoczenia Aldo zauwa�y�, �e Liza wygl�da czaruj�co w sukni z zielonomigda�owego tiulu uszytej na star� mod��. Str�j ten w pe�ni uwydatnia� jej czaruj�c� szyj�, kszta�tne ramiona i dumn� pier�.

Elza, trzymaj�c w d�oni wachlarz, do kt�rego przypi�ta by�a srebrna r�a, podesz�a prosto do hrabiny i pomog�a jej wsta�.

- Nie pani, moja droga! - zaprotestowa�a uprzejmie. Po czym, zwracaj�c si� do trzech pan�w stoj�cych w jednej linii, wyci�gn�a d�onie do Morosiniego. - Drogi Franz! Czeka�am na ten wiecz�r z tak� niecierpliwo�ci�! Od tej pory wszystko rozpocznie si� na nowo, prawda?

S�aba nadzieja, kt�r� �ywi� skrycie fa�szywy Rudiger, prys�a jak ba�ka mydlana. Elza ci�gle widzia�a w nim utraconego narzeczonego. Pomimo to pochyli! si� nad podan� mu d�oni�, szepc�c, �e jest niezmiernie szcz�liwy, i dodaj�c kilka zdawkowych uprzejmo�ci.

Lecz ona ju� go nie s�ucha�a, kieruj�c ca�� uwag� na Adalberta. To pozwoli�o ksi�ciu baczniej jej si� przyjrze�. Profil kobiety by� tak podobny do profilu z popiersia stoj�cego w ma�ym salonie, �e ksi�cia przeszy� dreszcz. Jednak kilka szczeg��w: kszta�t powiek, zmarszczka w k�ciku ust, zdradza�o, �e to inna osoba. Gdyby nie szrama na policzku, ta kobieta mog�aby wzbudzi� powszechny entuzjazm, kaza� wierzy� w cudowne wskrzeszenie, by� mo�e nawet wywo�a� zamieszki. Koronki, pod kt�rymi ukrywa�a si� w miejscach publicznych, stanowi�y nie tylko schronienie dla zranionej pr�no�ci. By�y r�wnie� niezb�dne w kraju, w kt�rym nie trzeba du�o, by rozpali� wyobra�ni�, kiedy w gr� wchodzi� cz�onek dawnej rodziny cesarskiej...

Nale�a�o jeszcze wyja�ni� histori� opalu...

Aldo podszed� do Lizy, kt�ra stoj�c z dala od Elzy, pie�ci�a palcami jedn� z r� wielkiego bukietu.

- Jak uda�o si� panu znale�� tak pi�kne kwiaty?

- Jestem szcz�liwy, �e si� pani podobaj�! Lecz to, co mnie najbardziej cieszy, to fakt, �e klejnoty nie znikn�y razem z Solma�skim. Czy wyj�a pani opal, zanim pozwoli�a im si� ulotni�?

- To Elza je zabra�a, jeszcze zanim zosta�a porwana. Po powrocie z Wiednia wbi�a sobie do g�owy, �e je�li zatrzyma przy sobie opal cesarzowej, nie spotkaj� wi�cej �adne nieszcz�cie.

- I pozwolono go jej zatrzyma�?

- Nie, gdy� stra�nicy obawiali si� stanu umys�u zak�adniczki. Urz�dzili schowek w belce stropowej, ale Elza widzia�a ich przy pracy i kiedy zosta�a sama, zabra�a klejnot i ukrywa�a przy sobie, a� do dzi�. Jest bardzo zadowolona, �e zagra�a wszystkim na nosie...

- Zagra�a na nosie? Nie by�bym taki pewien! A co, wed�ug pani, zrobi Solma�ski, kiedy zauwa�y brak opalu?

- Zadowoli si� reszt� skarbu. Ma wspania�e perty i wiele innych, przepi�knych sztuk bi�uterii...

- A ja pani m�wi�, �e tylko opal go interesuje, i to z powod�w, kt�re pani wyjawi�em.

- Rozumiem, ale on nie mo�e tu wr�ci�. Policja z �atwo�ci� by go zwin�a.

- Tak, lecz pani jutro wyje�d�a. Prosz� by� pewn�, �e ten pomiot szatana dowie si� o tym i wszystko trzeba b�dzie zaczyna� od nowa...

Liza �ywym gestem zerwa�a r�� i unios�a do ust. Jej p�przymkni�te oczy zab�ys�y kpin�.

- A pan naturalnie ma rozwi�zanie? - Ja? A jakie�?

- Och, to proste! Przekaza� panu opal! Czy to nie dla niego i tylko dla niego przyjechali�cie tu razem z Adalbertem?

- Czy uwa�a mnie pani za tak pod�ego, �e m�g�bym wyrwa� szalonej biedaczce to, co uwa�a za sw�j najdro�szy talizman? Chocia� by�oby to najlepsze rozwi�zanie. Elza, kt�ra wszystko straci�a, mia�aby z czego �y�, a zw�aszcza w razie k�opotliwej wizyty wystarczy�oby skierowa� uwag� na kupca, czyli na mnie, lecz je�li...

- Podano do sto�u, Wasza Cesarska Mo��! Wiadomo�� obwie�ci� mocnym g�osem J�zef od progu jadalni, przerywaj�c Aldowi, kt�ry widz�c, jak Elza dostojnie zbli�a si� do sto�u, poda� rami� pani von Adlerstein. Tymczasem Adalbert o u�amek sekundy wyprzedzi� Fritza, si�gaj�c do r�ki Lizy; zakochanemu m�odzianowi nie pozosta�o nic innego, jak zamkn�� orszak.

By�a to najbardziej niewiarygodna, niepokoj�ca i dziwna kolacja, w jakiej kiedykolwiek Morosini uczestniczy�. St� nakryto dla dwudziestu os�b: naczynia z poz�acanego srebra, czeskie kryszta�y na koronkowym obrusie udekorowanym liliami, r�ami i wysokimi �wiecznikami z macicy per�owej w kandelabrach z kryszta�u. Nic innego pr�cz �wiec nie o�wietla�o obszernego salonu. Po obu ko�cach d�ugiego sta�u sta�y fotele z wysokimi oparciami: dla pani i pana domu. Elza bez wahania zaj�a pierwszy z nich, kt�ry zreszt� J�zef odsun�� przed ni� us�u�nie. Aldo pochyli� si� i szepn�� do hrabiny:

- Gdzie mam pani� zaprowadzi�?

- Sama nie wiem - wyszepta�a. - To Elza rz�dzi tu dzisiejszego wieczoru... Chcia�am jej zrobi� przyjemno��, lecz zaczynam si� zastanawia�, czy nie pope�ni�am b��du.

Niepewno�� starej damy nie trwa�a d�ugo: zosta�a uprzejmie poproszona, by usiad�a po prawej stronie ksi�niczki. Przypuszczaj�c, �e, zgodnie ze zwyczajem, powinien zaj�� miejsce u jej boku, Aldo ju� mia� to zrobi�, kiedy da� si� s�ysze� g�os Elzy:

- Prosz� zaczeka�! To miejsce nie jest przeznaczone dla pana! - Po czym, ju� nieco �agodniejszym tonem doda�a: -Ale�, m�j drogi, wydaje mi si�, �e powiniene� zaj�� miejsce naprzeciwko mnie. Czy� to nie nasze �wi�to? Razem poprowadzimy uroczysto��.

Aldo tak te� uczyni�. Elza wskaza�a Lizie miejsce z lewej, Adalbertowi z prawej strony, a m�odemu Fritzowi, bardziej nad�sanemu ni� zwykle, obok ciotki. Morosini siedzia� samotnie, oddzielony od innych szeregiem pustych krzese�, maj�c nieprzeparte wra�enie, �e nagle znalaz� si� przed wysokim trybuna�em. Gdyby nie kwiaty i �wiat�a ta�cz�ce nad sto�em, wra�enie to by�oby jeszcze silniejsze.

Roz�o�y� serwetk� i umie�ci� j� na kolanach.

Nikt nie �mia� na niego spojrze�.

Posi�ek zacz�� si� w grobowej ciszy. Gdzie� z g��bi domu dobiega�y st�umione d�wi�ki muzyki Mozarta. Chocia� marzeniem Aida by�o uciec od tego za�wiatowego towarzystwa, stara� si� zachowa� spok�j. Czu�, �e zdarzy si� co� niezwyk�ego.

Tam, za morzem kwiat�w, Elza powoli smakowa�a zup�, z wyprostowan� g�ow� i z oczami zwr�conymi w pr�ni�. Od czasu do czasu, u�miecha�a si�, kiwa�a g�ow� na lewo lub prawo, w stron� jednego z pustych krzese�, jakby tam kogo� widzia�a. Wok� sto�u nie ustawa�a cicha krz�tanina lokaj�w.

Na drugie danie podano karpia po w�giersku. Nagle do uszu go�ci dobieg� metaliczny d�wi�k sztu�c�w odk�adanych energicznie na talerz, po czym da� si� s�ysze� dono�ny, nerwowy, granicz�cy z krzykiem, g�os Lizy:

- To niedopuszczalne! Co ma znaczy� ta ponura atmosfera? Czy nie mamy sobie nic do powiedzenia?

- Ale�, Lizo, prosz� ci�! - wyszepta�a babka. - Nie wypada rozmawia�, kiedy Jej Wysoko�� sobie tego nie �yczy...

Lecz do Lizy do��czy� Fritz:

- Liza ma racj�, ciociu Vivi! Po co gramy t� niedorzeczn� komedi�? Dlaczego Morosiniego posadzono na ko�cu sto�u jak za kar�? Niech pan usi�dzie obok mnie, drogi ksi���, przynajmniej zjemy kolacj� w mi�ej atmosferze!

Ale wtedy z miejsca zerwa�a si� Elza, mia�d��c nieszcz�snego m�odzie�ca kr�lewsk� pogard�.

- To, �e� pan prostak, nie nowina! Co do tego cz�owieka, kt�ry niew�tpliwie jest pa�skim przyjacielem, prosz� przyj�� do wiadomo�ci, �e posadzi�am go tam, aby zobaczy�, jak daleko o�mieli si� posun�� zuchwa�o��... i dok�d zmierza jego wstr�tne szalbierstwo!

Na te s�owa Aldo zerwa� si� na r�wne nogi, kilkoma susami przebieg� przez sal� i zatrzyma� si� przed t�, kt�ra go w ten spos�b oczerni�a. Jego twarz by�a niewzruszona, lecz w oczach p�on�a z�o��.

- Nie jestem ani prostakiem, ani zuchwalcem, ani oszustem...

- Naprawd�? A czy nadal b�dzie pan utrzymywa�, �e jest Franzem Rudigerem?

- Nigdy tak nie twierdzi�em, pani...

- Niech pan powie, Wasza Cesarska Mo��!

- Je�li pani na tym zale�y! A zatem, to Wasza Cesarska Mo�� uparcie chcia�a widzie� we mnie tego, kt�rego op�akuje! Mo�e powinienem by� wyprowadzi� pani� z b��du, lecz wiedz�c, jak straszne przej�cia ostatnio pani� dotkn�y, obawia�em si�, �e

nie prze�yje pani kolejnego ciosu.

- To my, Elzo - w��czy�a si� hrabina - poprosili�my ksi�cia, by przyj�� t� rol�, dop�ki nie przyjdziesz do siebie. Och, moja droga, by�a� w takim okropnym stanie, tak nas przestraszy�a�! Nie opuszcza�a ci� jedna my�l: �e zosta�a� uratowana przez tego, kt�rego kochasz. Rozpozna�a� go! Chcia�a� go widywa�, rozmawia� z nim i by�a� przekonana, �e to Franz... Bardzo nas to zasmuca�o, lecz jak mogli�my odebra� ci t� iluzj�, nie rani�c ci�? Uwa�a�a� nawet, �e jest przystojniejszy ni� dawniej...

- Chcecie powiedzie�, �e jestem szalona?

- Nie - odpar�a �agodnie Liza - lecz min�o tyle lat, odk�d ostatni raz widzia�a� Rudigera... A nie posiadaj�c jego portretu, mog�a�, nie zdaj�c sobie sprawy, zapomnie� jak wygl�da jego twarz... - Jej nie mo�na zapomnie�!

- A jednak si� myli�a�! Kiedy zauwa�y�a� sw� pomy�k�? Ciep�y g�os dziewczyny zdawa� si� dzia�a� jak balsam.

Kiedy Elza spojrza�a na ni�, jej oczy straci�y wyraz zagubienia.

- Przed chwil� - odpar�a. - Kiedy przyszli nasi go�cie, sta�am oparta o balustrad� schod�w... Chcia�am... pierwsza go zobaczy�... I wtedy us�ysza�am, jak J�zef tytu�uje go ksi�ciem i ekscelencj�. Wtedy zrozumia�am, �e jestem manipulowana, �e wrogowie mojej rodziny, kt�rzy mnie �cigaj�, znale�li spos�b, aby umie�ci� blisko mnie osob�, kt�ra mia�a zaw�adn�� moim umys�em i...

- Nie przesadzajmy! - nie wytrzyma� Vidal-Pellicorne. - Z ca�ym szacunkiem dla Waszej Wysoko�ci, ksi��� pani� uratowa�, ryzykuj�c w�asne �ycie!

- Jest pan pewien? No c�, chcia�abym w to wierzy�... Tego Aldo nie m�g� ju� d�u�ej znie��.

- Droga hrabino - powiedzia�, k�aniaj�c si� przed gospodyni� - s�dz�, �e do�� ju� dzisiaj us�ysza�em. Niech mi pani pozwoli odej��.

Nie mia� czasu sko�czy� zdania, gdy� Elza uderzy�a wachlarzem o st� z taka si��, �e p�k� na p�.

- Nie ma mowy, �eby pan wyszed� bez pozwolenia! Mam kilka pyta�. Pierwsze: kim pan jest?

- Je�li pani pozwoli, ja to wyja�ni� - przerwa�a Liza uroczystym tonem. - Mam zaszczyt przedstawi� Waszej Cesarskiej Wysoko�ci ksi�cia Aida Morosiniego, nale��cego do jednej z dwunastu, pochodz�cych od do��w, patrycjuszowskich rodzin, kt�re stworzy�y Wenecj�. Dodam, �e to cz�owiek odwa�ny i lojalny... i z pewno�ci� najlepszy przyjaciel, jakiego mo�na mie�!

- I ja tak my�l�! - popar� Liz� Vidal-Pellicorne, ale ca�y ten ch�r �wiadectw nie by� w stanie przebi� pancerza nieufno�ci ksi�niczki, kt�rej spojrzenie, na nowo zmieszane, zdawa�o si� ogl�da� jak�� niewidoczn� scen� w g��bi salonu.

- Wenecja nas nienawidzi!... Przeklina cesarza i cesarzow�, moj� drog� antenatk�!...

- Wenecja nigdy nie rzuca�a przekle�stw ani obelg! -zaprzeczy� Aldo. - Na ucisk odpowiada�a cisz�. Chocia� przyznam, �e milczenie narodu bywa straszne... S�owa niewypowiedziane i krzyki niewzniesione d�wi�cz� w wyobra�ni tego, do kt�rego s� adresowane, mocniej ni� �wist petard... Przemoc nie jest dobrym sposobem, by zdoby� przyjaci�... M�j wuj zosta� rozstrzelany przez Austriak�w, wi�c nie mam zamiaru przeprasza�!

Co ciekawe, Elza nie odpowiada�a, tylko patrzy�a, lecz po kr�tkiej chwili spu�ci�a powieki.

- Niech pan mi poda rami�... - wyszepta�a. - Wr�cimy do salonu. Musimy porozmawia�... A innych prosz� o pozostanie na miejscach! Chc� by� z nim sam na sam! A poza tym, uciszcie te skrzypce!

Osobliwa para wysz�a z salonu, a �e cz�sto do sceny dramatycznej wmiesza si� element burleski, Aldo mimochodem us�ysza�, jak Fritz mruczy pod nosem:

- Zimny karp nic niewart! Czy mog�aby�, ciociu Vivi, poprosi�, aby go odgrzano?

Aldo ugryz� si� w j�zyk, �eby si� nie roze�mia�. Po wej�ciu do pokoju Elza usiad�a w pobli�u bukietu bia�ych r� i dr��c� d�oni� j�a pie�ci� ich delikatne p�atki.

- Szkoda, �e nie s� przeznaczone dla mnie - westchn�a.

- Zgodnie ze zwyczajem, bukiet kwiat�w posy�a si� damie, kt�ra nas zaprosi�a - odpar� Aldo �agodnie.

Elza rzuci�a na ma�y, okr�g�y stolik p�kni�ty wachlarz.

- Rzeczywi�cie, to nie pan mi je da�. A jednak, tamtego dnia o�mieli� si� pan mnie poca�owa�!

- Prosz� mi wybaczy�. Spe�ni�em tylko pani pro�b�...

- Poca�unek by� niezb�dnym elementem odgrywanej roli, nieprawda�? - westchn�a z gorycz�, kt�ra rozbroi�a ksi�cia.

- Wcale si� nie zmusza�em... Czy pami�ta pani, co wtedy powiedzia�em? Na honor, to by�a prawda! Jest pani bardzo pi�kna i posiada czar, kt�ry przewy�sza najwi�ksze pi�kno�ci. Kocha� pani�, Elzo, by�oby bardzo �atwo...

- Ale pan mnie przecie� nie kocha?

Nie patrz�c na niego, wyci�gn�a bezwiednie d�o� w jego stron�, jakby szukaj�c oparcia. D�o� doskona�� i tak delikatn�, �e uj�� j� z wielk� ostro�no�ci�.

- Jakie to ma znaczenie, skoro odda�a pani serce innemu?

- Z pewno�ci�, ale on ma ma�e szanse, by dosta� moj� r�k�. Ani m�j ojciec, ani Ich Wysoko�ci nie zaakceptuj� plebejusza. A pan, o ile wiem, jest ksi�ciem? Aldo zrozumia�, �e wracaj� urojenia.

- Bardzo skromnym ksi�ciem - odpar� ze �miechem. -Niegodnym arcyksi�nej. A na dodatek wrogiem, gdy� jestem wenecjaninem.

- Ma pan racj�. To powa�na przeszkoda... Rudiger jest przynajmniej dobrym Austriakiem i wiernym s�ug� Korony. Mo�e m�j krewny zgodzi si� nada� mu szlachectwo?

- Dlaczego nie? Trzeba go tylko poprosi�...

Aldo chcia� ju� sko�czy� z t� nierealn� scen�, lecz pragn�� te� pom�c tej nieobliczalnej i nieszcz�liwej kobiecie.

My�l, kt�r� podda� jej ksi���, musia�a by� mi�a, gdy� zacz�a si� u�miecha� do wizji, jaka stan�a jej przed oczami.

- Tak! Poprosimy go razem!... Prosz�, niech pan poprosi Franza, by do mnie przyszed�!

- Z przyjemno�ci�, Wasza Wysoko��, lecz nie wiem, gdzie jest.

Elza skierowa�a na niego niewidz�ce spojrzenie...

- Czy jeszcze nie przyszed�? To dziwne... Jest zawsze taki punktualny...

M�g�by pan sprawdzi�, czy nie ma go w przedsionku?

- Do us�ug, Wasza Wysoko��!

Morosini wyszed� z pokoju, zrobi� kilka krok�w na korytarzu, po czym wr�ci� do salonu. Elza chodzi�a tam i z powrotem po szerokim dywanie w kwiaty, zaciskaj�c d�onie. Towarzyszy�o temu mi�kkie szeleszczenie d�ugiego trenu sukni.

- No i?...

- Jeszcze nie przyby�, Wasza Wysoko��... Mo�e jakie� k�opoty techniczne?

- Techniczne? - krzykn�a przera�ona. - Konie to nie technika, a Franz nie potrafi�by u�y� innego �rodka lokomocji. On i ja kochamy konie!

- Powinienem by� o tym pami�ta�. Prosz� mi wybaczy�... Czy mog� doradzi� Waszej Wysoko�ci, aby spocz�a? Martwi�c si�, czyni sobie pani krzywd�.

- Trudno si� nie martwi�, kiedy narzeczony si� sp�nia na najwa�niejsze w �yciu spotkanie! Co robi�? M�j Bo�e, co robi�?

Jej podniecenie wzrasta�o. Aldo pomy�la�, �e nie poradzi sobie z tym sam i �e musi uda� si� po pomoc. Mocno chwyci� Elz� za rami�, zmuszaj�c j�, by usiad�a.

- Prosz� si� uspokoi�! Powiem, �eby wys�ali kogo� naprzeciw... A pani tu zaczeka. I prosz� si� st�d nie rusza�!

Wypu�ci! j� z tak� ostro�no�ci�, jakby si� ba�, �e kobieta upadnie, i uda� si� do jadalni. Przy stole nie by�o ju� nikogo. Lokaje poznikali. Tylko pani von Adlerstein tkwi�a w wysokim fotelu. Obok niej siedzia� Adalbert, wypuszczaj�c k��by dymu niczym lokomotywa. Fritz sta� przy oknie i raczy� si� ciastkami prosto z wielkiej patery. Liza maszerowa�a w t� i z powrotem za fotelem babki z marsow� min�. Na widok ksi�cia podbieg�a do niego. -No i jak?... Gdzie jest?

- Obok. Ale, Lizo^ nie wiem, co robi�... Niech pani do niej idzie!

- Prosz� najpierw powiedzie�, co si� sta�o! Aldo powt�rzy� wiernie rozmow� z Elz�.

- Musz� przyzna�, �e czuj� si� winny - zako�czy�. - Nie powinienem nigdy zgadza� si� na udzia� w tej komedii.

- Spe�ni� pan tylko nasz� pro�b� - rzek�a hrabina. - A my tego chcia�y�my, poniewa� my�la�y�my, �e odrobina rado�ci dobrze jej zrobi. Potem mia� pan wyjecha�, a ja w tym czasie zamierza�am zabra� j� do Wiednia i zaprowadzi� na konsultacj� do specjalisty.

- Lecz teraz wszystko jej si� pomiesza�o i znowu czeka na Rudigera. I martwi si� o niego. Obieca�em jej, �e kto� wyjedzie mu na spotkanie, gdy� ona dr�y na my�l, �e mia� wypadek.

- Wszystko ju� wiem - powiedzia�a Liza. - Id� do niej. Ale babka chwyci�a j� za nadgarstek.

- Nie. Zaczekaj jeszcze chwil�. Musimy si� zastanowi�. M�wi pan, �e obawia si� wypadku? A my wiemy, �e umar�... Mo�e nale�a�oby z tym sko�czy� raz na zawsze i korzystaj�c z okazji, powiedzie� jej, �e ju� nigdy go nie zobaczy?

- By� mo�e to nie taka z�a my�l - podchwyci� Adalbert - ale lepiej si� nie �pieszy�... lepiej odwlec to wszystko... Najpierw Aldo musi znikn�� jej z oczu. Zdaje si�, �e w jej g�owie powsta� wielki zam�t, gdy� sama ju� nie wie, czy on jest Rudigerem, czy nie...

- Och, zgadzam si� ca�kowicie - potwierdzi� z uczuciem ulgi Aldo. - Obawiam si�, �e m�g�bym pope�ni� jaki� niewybaczalny b��d... Niech pani do niej idzie, Lizo! Nie wolno jej zostawia� zbyt d�ugo samej.

- Idziemy za tob�! - rzek�a stara dama. - J�zefie!

Kamerdyner, kt�ry sta� w dalekim, ciemnym k�cie salonu, ukaza� si� w kr�gu �wiat�a.

- Pani hrabino?

- Chyba nie doko�czymy ju� tej kolacji. Prosz� to wszystko zabra� i poda� kaw� u mnie. I deser dla pana Fritza!

W tej chwili da� si� s�ysze� g�os Lizy:

- Elzo!... Elzo!... Gdzie jeste� ?

Po chwili Liza wpad�a do salonu, by oznajmi�, �e Elza znikn�a.

- P�jd� sprawdzi�, czy nie ma jej w pokoju - doda�a. Ale ani w pokoju, ani na pi�trze, ani w ca�ym domu nie by�o po niej �ladu. I co dziwne, nikt z domownik�w jej nie widzia�. Kto� rzuci� my�l, �e mo�e spaceruje po parku.

- Nie by�oby w tym niczego dziwnego. Gdyby pozwoli� jej robi�, co chce, spacerowa�aby dzie� i noc.

W tej chwili da� si� s�ysze� szybko oddalaj�cy si� t�tent ko�skich kopyt. Towarzystwo rzuci�o si� w stron� stajni; wielka brama sta�a otworem. Brakowa�o jednej klaczy i siod�a amazonki, co stwierdzi� koniuszy, kt�ry przybieg�, s�ysz�c podejrzane ha�asy.

- Zd��y�em tylko ujrze� jaki� cie� mkn�cy w stron� lasu niczym b�yskawica - wyja�ni�.

- Bo�e... - j�kn�a Liza, otulaj�c si� szczelniej we�nian� chust�, kt�r� chwyci�a gdzie� w locie. - Jak mog�a wsi��� na konia w sukni balowej w tak� zimn� noc? I dok�d pomkn�a?

- Na spotkanie z ukochanym - stwierdzi� Aldo, id�c w stron� boks�w. - Niech pani wraca, Lizo! Postaramy si� j� odnale��!

- Nic z tego! - krzykn�a dziewczyna. - Gdzie pan pojedzie w �rodku nocy, w smokingu, nie znaj�c okolicy ani naszych koni. Wiem, �e doskonale je�dzi pan wierzchem, ale prosz� zosta�. Jeszcze sobie pan skr�ci kark. Prosz� wezwa� swoich ludzi - zwr�ci�a si� do koniuszego - i wys�a� ich w kierunku, w kt�rym pomkn�� ko�. Niech wezm� latarnie i szukaj� �lad�w. Pan Friedrich do nich do��czy. Zna ka�dy kamie� w tej okolicy. My wr�cimy do domu i zawiadomimy policj�. Trzeba przeszuka� p�nocn� cz�� Ischl.

- Dok�d prowadzi las, w kt�rym znikn�a Elza? - spyta� Adalbert.

- To zale�y. W g�ry... Do Attersee, Traunsee... Wsz�dzie tam czyhaj� przeszkody i niebezpiecze�stwa, a s�dz�, �e ona nie zna tych stron lepiej ni� pan... Biedna, biedna Elza!

G�os dziewczyny za�ama� si� przy ostatnich s�owach. Domy�laj�c si�, �e dziewczyna wybuchnie szlochem, Aldo wyci�gn�� do niej r�ce, lecz ona pobieg�a w stron� domu.

- Dajmy jej spok�j! - rzuci� Adalbert. - Teraz potrzebuje tylko babki... Wsi�d�my lepiej do auta i spr�bujmy co� zrobi�.

Za rad� J�zefa, kt�ry dal im map�, pojechali w g�r� do Weissenbach i Bergau w stron� Attersee, zatrzymuj�c si� cz�sto i ws�uchuj�c w odg�osy nocy. Ksi�yc schowa� si� za chmurami. By�o ciemno cho� oko wykol, zimno i obaj my�leli o kobiecie w cienkiej sukience z satyny, galopuj�cej na o�lep przed siebie. Czy nic si� jej nie sta�o? Ko� m�g� si� sp�oszy�, zahaczaj�c o nisk� ga���. Zachwycaj�ca przyroda tego zak�tka Austrii usianego wodospadami i wielkimi, spokojnymi jeziorami, wydawa�a im si� teraz gro�na i naszpikowana �miertelnie gro�nymi pu�apkami.

- O czym my�lisz? - spyta� nagle Morosini, zapalaj�c kolejnego papierosa.

- Staram si� nie my�le� o niczym...

- Boisz si�, �e ucieczka Elzy b�dzie mia�a tragiczny fina�, prawda?

- Jestem tego pewien... To nie mo�e si� sko�czy� inaczej. - Z powodu opalu? Ty r�wnie� wierzysz w jego z�� moc? - Zgubna moc szafiru zosta�a udowodniona, podobnie jak diamentu. My�l�, �e ten przekl�ty kamie� nie r�ni si� od pozosta�ych. Ale tym razem zastanawiam si�, czy nasze poszukiwania na tym si� nie sko�cz�. A je�li Elza zniknie?

- Nie przypisuj jej mocy nadprzyrodzonej; nawet je�li czasem sprawia takie wra�enie, nie jest zjaw�. A wi�c starajmy si� my�le� realistycznie! Za��my, �e zginie w wypadku. My�l�, �e wtedy hrabina zgodzi si� sprzeda� nam kamie�, kt�rego nie b�dzie mia�a ochoty d�u�ej przetrzymywa�. Najlepiej jak najszybciej, nim Solma�ski znowu pojawi si� na horyzoncie.

- Druga mo�liwo��: znajdujemy j�, nic jej si� nie sta�o... i co wtedy? Pami�taj, �e dla niej ten klejnot jest talizmanem.

- Wiem. Wtedy, trzeba b�dzie wr�ci� do tego, co postanowili�my w Hallstatt: wykona� kopi� klejnotu, co powinno si� uda�, gdy� z pewno�ci� dostaniemy jego fotografi�. Jest to oczywi�cie bardzo drogie rozwi�zanie, ale za to najlepsze. Elza zachowa klejnot, w kt�ry b�dzie mog�a wierzy�, ile tylko zapragnie.

- My�lisz, �e Liza si� zgodzi? Zawsze wzdraga�a si� przed kupczeniem.

-1 to ci� martwi? - spyta� Aldo sarkastycznie.

- Troch�, i nie mog� uwierzy�, �e ciebie nie.

- Uczucia nie maj� tu nic do rzeczy! Liczy si� tylko nasza misja, gdy� od jej powodzenia zale�� losy ca�ego narodu!

Adalbert nie odpowiedzia�, skupiwszy ca�� uwag� na drodze.

Wkr�tce spotkali Fritza i jednego z koniuszych, kt�rzy trzymaj�c konie za uzdy, pr�bowali odnale�� w ciemno�ciach �cie�k�. Oni tak�e nie natrafili na �aden �lad.

Ju� �wita�o, kiedy wr�cili do Rudolfskrone. W willi zastali dw�ch �andarm�w oraz atmosfer� smutku i przygn�bienia. Ani Elza, ani klacz nie powr�ci�y. Co wi�cej, Liza tak�e gdzie� przepad�a.

- Panowie musz� jak najszybciej odpocz��! - rzuci�a von Adlerstein, kt�rej zm�czona twarz i zgaszone spojrzenie wyra�nie zdradza�y niepok�j. - Zachowali�cie si� jak prawdziwi przyjaciele, doprawdy nie wiem, jak mam wam dzi�kowa�.

- Czy na pewno ju� nas pani nie potrzebuje?

- Na pewno. Ale przyjd�cie na kolacj�. Je�li b�d� jakie� nowiny, zawiadomi� was.

Dwie godziny p�niej pojawi� si� Fritz, przywo��c straszne nowiny: Liza wr�ci�a z klacz�. Kiedy dotar�a do wodospadu, dok�d Elza lubi�a ostatnio chodzi�, zauwa�y�a konia i uzd� zahaczon� o ga���. Najmniejszego �ladu amazonki, tylko bia�a mantylka le��ca u podn�a ska�y.

- Pojecha�a w innym kierunku - powiedzia� Fritz. - Tam nie szukano. Nawet nie wiemy, kt�r� drog� dotar�a do wodospadu, ale jedno jest pewne: musia�a wpa�� do wody. To straszne...

- Mieli�my racj� z przyjacielem, twierdz�c, �e to bieg ku zatraceniu - rzek� Morosini.

- Chcia�a wyjecha� narzeczonemu naprzeciw, a spotka�a j� �mier�. Wyci�gn�a do niego r�ce...

Zapad�a grobowa cisza, kt�rej Fritz nie m�g� znie��.

- Mam nadziej�, �e si� spotkamy wieczorem u ciotki Vivi? Oczywi�cie od�o�yli�cie wyjazd do Wiednia? A pan? Co pan postanowi�? - doda� po chwili lekkiego wahania.

- Musz� si� po�egna� - westchn�� Aldo. - i wraca� do domu. Ale podtrzymuj� moje zaproszenie.

- To mi�o z pa�skiej strony, lecz teraz lepiej b�dzie, je�li zostan� w Rudolfskrone, p�ki trwaj� poszukiwania. Mo�e p�niej - doda� z min� pieska maj�cego nadziej� na przysmak. - Kiedy Liza st�d wyjedzie lub b�dzie mia�a mnie do��...

- Mi�o b�dzie pana go�ci�! - odpar� Aldo szczerze. Polubi� tego niezgrabnego ch�opca, wzruszaj�cego w swojej upartej, beznadziejnej mi�o�ci. Fritz pomyli� epoki. Czas trubadur�w i szlachetnych rycerzy wzdychaj�cych ca�e �ycie do niedost�pnej pi�kno�ci dawno min��.

- Niech pan koniecznie przyjedzie do Wenecji - zako�czy� Aldo, �ciskaj�c d�o� m�odziana. - Zobaczy pan! Serenissima potrafi zdzia�a� cuda! Niech pan zapyta Liz�!

- Cudownie by�oby pojecha� tam z Liz�!

Kiedy zostali sami, Morosini i Vidal-Pellicorne pogr��yli si� w my�lach. Pierwszy odezwa� si� Adalbert, wyra�aj�c odczucia ich obydwu.

- Tym razem wszystko sko�czone! Nie uda�o nam si� uratowa� biednej kobiety i opal spocz�� wraz z ni� na dnie wodospadu. To prawdziwa katastrofa.

- Mo�e uda si� odnale�� cia�o?

- Nie wierz�. Ale je�li pozwolisz, zostan� tu jeszcze kilka dni i poczekam na dalszy bieg wypadk�w.

- A zosta� sobie, jak d�ugo chcesz!

Archeolog poczerwienia� nag�e jak piwonia a� po czubki w�os�w.

- No bo... m�g�by� pomy�le�, �e szukam okazji, aby zosta� jak najd�u�ej z Liz�.

- Nie mam nic przeciwko temu. Nie roszcz� sobie �adnego prawa do panny Kledermann, podobnie jak nie mam z�udze� co do tego, jakimi ona darzy mnie uczuciami. Ciebie lubi, a zatem...

- Jak mawia Fritz, porzu�my marzenia! Potem, pojad� do Zurychu i postaram si� spotka� z Szymonem. Powinien o wszystkim dowiedzie� si� jak najszybciej.

- Na twoim miejscu najpierw uda�bym si� do pa�acu Rothschild�w w Wiedniu. Baron Ludwik z pewno�ci� b�dzie wiedzia�, gdzie obecnie zatrzyma� si� jego stary przyjaciel, rzekomy baron Palmer... Dzi�ki temu, b�dziesz m�g� sp�dzi� kilka dni wi�cej z Liz�.

Adalbert, kt�remu wzruszenie odj�o mow�, chwyci� przyjaciela w ramiona i uca�owa� z dubelt�wki.

Nast�pnego dnia rano Morosini opuszcza� Bad Ischl, zasiad�szy za kierownic� fiata. By� sam.

Morosini pierwszy raz wraca� do domu samochodem. Dotychczas, jak ka�dy prawdziwy, zakochany w lagunie wenecjanin, przemieszcza� si� drog� wodn�. A na podr�e zagraniczne wybiera� wielkie europejskie ekspresy - wygodne, luksusowe hotele na szynach.

Jednak i tym razem by� zachwycony podr�: jego fiacik sprawowa� si� nienagannie. W dodatku to pozwala�o ksi�ciu zjawi� si� w domu niespodziewanie. Dzi�ki temu mia� szans� odkry�, co naprawd� dzieje si� pod jego w�asnym dachem.

Po przyje�dzie do Mestre zostawi� auto w jedynym gara�u w mie�cie i po chwili wahania, czy wsi��� na niezbyt spieszn� bark�, wybra� poci�g, kt�ry kursowa� mi�dzy Mestre i Wenecj� kilka razy dziennie. Pi�kno�� Adriatyku by�a po��czona z l�dem podw�jnymi torami d�ugo�ci trzech tysi�cy sze�ciuset metr�w odponte sulla Laguna*

* Most drogowy zosta� zbudowany w 1933 r. Bardzo dzi�kuj� panu Leonello Brandolininiemu za t� cenn� informacj�!

Wje�d�aj�c kilka minut p�niej na wenecki dworzec, Morosini by� przekonany, �e nikt nie b�dzie na niego czeka�, gdy� o tej porze nie przyje�d�a� �aden z poci�g�w dalekobie�nych. Dlatego nie m�g� ukry� zaskoczenia na widok baga�owego, kt�ry wzi�� jego walizy.

- Przyjecha�em do Mestre samochodem, a potem przesiad�em si� na poci�g. Wydaje mi si�, �e teraz cz�ciej b�d� je�dzi� kolej�. C�, czasy si� zmieniaj�...

- Dobrze pan m�wi! - przytakn�� baga�owy, pokazuj�c brod� dw�ch wyrostk�w w czarnych fura�erkach, kt�rzy przechadzali si� wolnym krokiem z za�o�onymi do ty�u r�kami. - Wsz�dzie ich teraz pe�no! Nie wiedzie� sk�d si� wzi�li, ale nie wr�y to nic dobrego! A �eby pan wiedzia�, jacy skorzy s� do b�jki!

- A policja? Co na to policja?

- Przymyka oczy! Tak jest wygodniej... No w�a�nie, a oto i oni!

Rzeczywi�cie, mundurowi szybko zainteresowali si� eleganckim podr�nym, kt�ry sprawia� wra�enie, jakby znalaz� si� w tym miejscu przez przypadek.

- Sk�d pan przybywa? - nie dbaj�c o zb�dne uprzejmo�ci, spyta� jeden z nich.

- Z Mestre, gdzie zostawi�em samoch�d. Czy to zabronione?

Jeden z m�czyzn, d�ubi�c od niechcenia w z�bach, odpar� opryskliwie:

- Nie, ale to nienormalne. Obcokrajowiec?

- Jestem bardziej wenecki ni� pan, i wracam do domu!

Nie zamierzaj�c d�u�ej pertraktowa� z prostakami, Morosini ruszy� dalej, lecz m�czy�ni nie zamierzali zostawi� go w spokoju.

- Powiadasz pan, �e jeste� st�d... A jak si� nazywasz?

- Mo�ecie spyta� pierwszego lepszego cz�owieka na dworcu: wszyscy mnie tu znaj�!

- To przecie� ksi��� Morosini! - wyja�ni� baga�owy. -Ca�a Wenecja go kocha, gdy� jest bardzo hojny!

- Jeden z tych pr�niak�w, kt�rzy nigdy nie splamili r�k uczciw� prac�?

- Mylicie si�, przyjaciele, ja pracuj�! Jestem antykwariuszem... a teraz �egnam! Idziemy, Beppo!

Ksi��� odwr�ci� si� do natr�t�w plecami, przeklinaj�c w duchu, �e zamiast przyp�yn�� bark�, przyjecha� poci�giem. Gdyby wybra� drog� wodn�, unikn��by tego wielce nieprzyjemnego spotkania.

Wsiad� do �odzi nale��cej do hotelu Danieli, kt�rej sternik przyp�yn�� po pakunki i zaproponowa�, �e go podwiezie. Droga przez Canale Grand� stanowi�a dla niego zawsze chwil� szczeg�lnej �aski: tym razem chcia� smakowa� jej urok w blasku zachodz�cego s�o�ca, jaki niecz�sto mo�na ogl�da� u schy�ku jesieni. Taki dzie� jak dzi� - niebieskie niebo i ciep�e powietrze przesycone zapachem morza - by� w listopadzie rzadko�ci�.

Kiedy ��d� skr�ci�a w prawo w rio Foscari, Morosini prze�y� prawdziwy szok: przed jego pa�acem, z karabinem na ramieniu sta� na stra�y ch�ystek w czarnej koszuli podobny do tych, kt�rych spotka� na dworcu.

- Zdaje si�, don Aldo, �e ma pan go�ci! - rzuci� cz�owiek z hotelu Danieli. - Te typy zaczynaj� si� strasznie panoszy�!

- Rzeczywi�cie, wsz�dzie ich pe�no - rzuci� ksi��� przez zaci�ni�te z�by.

I nie czekaj�c, a� nieproszony go�� zacznie go wypytywa�, zaatakowa� pierwszy. M�okos na pytanie, co tu robi, najpierw si� zaczerwieni� pod gniewnym spojrzeniem ksi�cia, lecz wkr�tce odzyska� pewno�� siebie i odpar� bezczelnym tonem:

- To nie pa�ska sprawa! A wy, czego tu szukacie?

- Chc� wej�� do domu! Ten pa�ac nale�y do mnie! M�okos odsun�� si� niech�tnie i bezczynnie przygl�da� si� wy�adowywaniu baga�y. Morosini zostawi� walizy w przedsionku i uda� si� do biura, wo�aj�c Zachariasza. Poczu� narastaj�cy niepok�j.

Pierwszy pojawi� si� Hieronim Buteau, blady jak chusta i tak przej�ty, �e Aldo my�l�c, i� ten zaraz zemdleje, rzuci� si�, by go podtrzyma�.

- Hieronimie, co ci jest? Jeste� chory?

- Rzeczywi�cie, umieram z niepokoju! Dzi�ki Bogu, �e ju� wr�ci�e�! Przyszed� m�j telegram?

- Nic nie dosta�em. Kiedy go wys�a�e�?

- Przedwczoraj. Zaraz po tej strasznej tragedii!

- Musia�em ju� by� w drodze. Ale o jakiej tragedii m�wisz?

- Cecina i Zachariasz... zostali zatrzymani przez faszyst�w! I wszystko za to, �e pr�bowali wyrzuci� za drzwi cz�owieka, kt�ry chcia� tu zamieszka�! Och, Aldo...

to chyba jaki� koszmarny sen!

- Jaki cz�owiek? M�w�e, na Boga! Buteau odwr�ci� g�ow�.

- To ten Solma�ski! Przyjecha� dwa dni temu... Przyprowadzi�a go c�rka...

- Co takiego?...

Aldo pomy�la�, �e kt�ry� z nich chyba oszala�. Solma�ski, ten n�dznik i morderca, w jego domu?! Przyprowadzony przez Anielk�?! Przez kilka sekund pr�bowa� och�on��, ale nadal nic z tego wszystkiego nie rozumia�... Czy ta najsprytniejsza kobieta, jak� zna�, zagra�a mu na nosie, utrzymuj�c, �e si� ukrywa przed rodzin�, aby lepiej zaciera� �lady tych, kt�rzy, jak utrzymywa�a, j� prze�ladowali? To wcale by go nie zdziwi�o. Od pierwszego spotkania Anielka kpi�a z niego w �ywe oczy!

- Chyba nie chcesz powiedzie�, �e mieli czelno�� u mnie zamieszka�?

- Owszem! Przyszli pod eskort� faszystowskiej milicji. Musisz wiedzie�, �e ta kobieta podaj�ca si� za tw� narzeczon� sp�dza wi�kszo�� czasu u nas.

-...I to wszystko przez g�upot� m�odego Pisaniego, kt�remu zawr�ci�a w g�owie. Ju� ja mu natr� uszu! A propos, gdzie on jest? Czy kl�czy u st�p swej wybranki?

- Nie. Znikn�� po tym, jak zagra�a mu na nosie, nazywaj�c go g�upcem. Pewnie uciek�, gdzie pieprz ro�nie, nie mog�c prze�kn�� wstydu.

- Ma szcz�cie, i tak wyrzuci�bym go za drzwi! Ale co z Cecin�, co z Zachariaszem, m�w�e!

- To wszystko sta�o si� tak nagle... Widz�c Solma�skich z baga�ami, w asy�cie szefa czarnych koszul, Cecina wpad�a w furi�, z kt�rej znana jest przecie� w ca�ej Wenecji. Od s�owa do s�owa, wobec pr�by najazdu na to, co traktowa�a jak swoje terytorium, i niemo�liwego do zniesienia pogwa�cenia sprawiedliwo�ci, ta krewka kobieta wyzna�a bez ogr�dek, co my�li o nowych w�adzach W�och. Skutek by� natychmiastowy: zosta�a aresztowana, a poniewa� Zachariasz ruszy� �onie z odsiecz�, oboje zostali zatrzymani za obraz� �wi�tej osoby Duce! Mo�esz mi wierzy�, �e zrobi�em wszystko, co w mej mocy, by ich uwolni�, ale ten Fabiani, kt�ry ich zabra�, grozi�, �e je�li nie odst�pi�, to spotka mnie taki sam los! Doda� te�, �e hrabia Solma�ski jest osobistym przyjacielem Mussoliniego i wybranie naszego pa�acu na lokum dla niego jest nadzwyczajnym zaszczytem, kt�ry nale�a�o doceni�! Wyja�ni�em, �e podczas nieobecno�ci gospodarza nie wypada wprowadza� obcych ludzi pod ten dach. Ale dowiedzia�em si�, �e twoja przysz�a �ona i jej ojciec nie s� �adnymi obcymi lud�mi...

- Co za bezsensowna historia! A przecie� nie ukrywa�em przed lady Ferrals, co o tym my�l�!

- Mo�e my�la�a, �e chcesz j� sprawdzi�, albo B�g wie co. Tak czy inaczej, musia�em ust�pi�, nie chc�c zostawi� domu bez opieki.

- A kto o�mieli�by si� cokolwiek ci zarzuci�, drogi przyjacielu? - rzek� Morosini przej�ty przygn�bieniem starego nauczyciela. - S� tutaj?

- Tak, w salonie z przedmiotami z laki, gdzie Liwia poda�a im herbat�.

- Czuj� si� jak u siebie! Tak sobie my�l�... kto zast�pi� Cecin� w kuchni?

Buteau spu�ci� g�ow� i poczerwienia� jak burak.

- Och... z kaw� czy herbat� ca�kiem nie�le radz� sobie Liwia i Fulwia... Co do reszty... to ja...

- Ty gotujesz? - zdziwi� si� Morosini. - O�mielili si� o to prosi�?

- Nie. To ja sam tak zadecydowa�em. Wiesz, jak Cecina kocha swoje kr�lestwo, swoje garnki i patelnie, wi�c pomy�la�em, �e b�dzie jej l�ej, je�li zajmie si� nimi przyjaciel. Musi by� bardzo nieszcz�liwa...

Aldo obj�� starego nauczyciela i przycisn�� do serca. Wiedzia�, �e mimo licznych s�ownych utarczek, zw�aszcza na tematy kulinarne, wi�zi mi�dzy Cecin� a Buteau sta�y si� wr�cz braterskie.

- Mam nadziej�, �e szybko wr�ci, �eby powiedzie�, co o tym my�li... - doda�. - A teraz musz� si� zaj�� naje�d�c�!

- Tylko b�d� ostro�ny! - ostrzeg� pan Buteau. - Nie zapominaj, �e jeste�my pilnowani. Wystarczy, �e je�li ponure ch�opi� stercz�ce u wej�cia wyci�gnie gwizdek, a �ci�gnie nam na g�ow� ca�� watah� swych kole�k�w! Ci ludzie s� zdolni zabra� nam wszystko!

- Niedoczekanie!

Ksi��� rzuci� si� na schody, pokonuj�c po cztery stopnie, lecz nagle zwolni�, by da� sobie czas do namys�u i pozwoli� opa�� emocjom. Gdyby da� si� im ponie��, bez w�tpienia, po przekroczeniu progu salonu, chwyci�by tego starego diab�a Solma�skiego za gard�o i wyrzuci� przez okno do Canale Grand�!

Po dotarciu doportego, d�ugiej galerii, gdzie pod wynios�ym spojrzeniem do�y, Francesca Morosiniego, zgromadzono pami�tki z wielkich bitew morskich, pami�tnych lat s�awy rodu, rzuci� p�aszcz, r�kawiczki i kapelusz na jeden z morskich kufr�w, i wbi� mroczne spojrzenie w drzwi, za kt�rymi czai� si� nieprzyjaciel. Mia� wra�enie, �e jaki� oble�ny robak toczy wspania�y owoc, dumn� siedzib� os�awion� wiekami �wietno�ci! Ale to nie by�a pora na filozofowanie. Zrobi� g��boki wdech jak przed zanurkowaniem, otworzy� zdecydowanym ruchem drzwi i wszed� do �rodka...

Ojciec z c�rk� siedzieli przy starym, okr�g�ym stoliku, na kt�rym le�a�a srebrna taca: on, zgodnie ze swym zwyczajem, ca�y ubrany na czarno, z monoklem, ona w zwiewnym wdzianku z bia�ej we�ny, nadaj�cym jej wygl�d bajkowej wr�ki, kt�ry dawniej tak na Aida dzia�a�, lecz teraz pozostawi� niewzruszonym.

Pierwsza odezwa�a si� Anielka. Odstawiwszy fili�ank�, wyci�gn�a r�ce i wysz�a ksi�ciu na spotkanie.

- Aldo! Jeste� nareszcie! O jak�em szcz�liwa...

By�a gotowa go u�ciska�, lecz on zatrzyma� j� jednym osch�ym gestem, nie obdarowuj�c nawet pobie�nym spojrzeniem. I rzek�:

- A ja nie jestem pewien, czy d�ugo ni� pani zostanie! Po czym ruszy� prosto na hrabiego, kt�ry popatrzy� w jego stron� z p�u�mieszkiem.

- Wyno�cie si� st�d oboje! Nie macie tu czego szuka�!

Solma�ski, odstawiaj�c fili�ank�, zdawa� si� zbiera� si�y. Na jego wygolonej twarzy w k�ciku ust pojawi� si� odpychaj�cy grymas.

- C� za mi�e przyj�cie! Spodziewa�em si� czego� wi�cej po cz�owieku, kt�remu pomog�em spe�ni� najg��bsze aspiracje i zapewni�em szcz�cie!

- Moje szcz�cie? Czy�by? Wtr�caj�c dowiezienia osob�, kt�ra jest mi jak matka, i najstarszego s�ug�? Czego si� pan spodziewa�?

Solma�ski wykona� wymijaj�cy gest, wsta� i przeszed� kilka krok�w po dywanie.

- By� mo�e ta kobieta jest panu droga, lecz zada�a cios pa�skim interesom, odmawiaj�c mi go�ciny, o kt�r� poprosi�em, zreszt� bardzo grzecznie, za po�rednictwem wielkiego cz�owieka, kt�ry wzi�� w swoje r�ce los tego kraju i kt�ry...

- Czy to ma by� zebranie wyborcze? Nie znam Benito Mussoliniego, a i on mnie nie zna i �yczy�bym sobie, �eby tak zosta�o! A poniewa� siedziba Morosinich nigdy nie s�u�y�a za azyl dla morderc�w, takich jak pan, prosz� natychmiast opu�ci� m�j dom! Niech pan wyjedzie do Rzymu lub gdzie pan chce, byle jak najdalej od tego pa�acu! I prosz� zabra� c�rk�!

- Czy jej widok pana obra�a? Do tej pory my�la� pan inaczej.

- Je�li o ni� chodzi, ju� dawno zmieni�em zdanie. Jest zbyt dobr� komediantk� jak na m�j gust. W teatrze czeka na ni� wielka przysz�o��.

Anielka zaprotestowa�a, lecz przerwa� jej ojciec, kt�ry mi�ym, acz nieznosz�cym sprzeciwu tonem kaza� jej uda� si� do pokoju.

- Z pewno�ci� powiemy sobie kilka przykrych s��w. Wola�bym, �eby� ich nie s�ysza�a. Mog�aby� je d�ugo pami�ta�.

Ku zdziwieniu ksi�cia Anielka nie zaprotestowa�a i wysz�a z salonu tak cicho, �e ani jedna klepka parkietu nie zaskrzypia�a.

Aldo stan�� przed wielkim portretem swej matki p�dzla Sargenta, po czym odwr�ci� si� do cz�owieka, kt�rego uwa�a� za wsp�odpowiedzialnego za zbrodni�.

- W czasach, kiedy by�em zakochany, zastanawia�em si� cz�sto, czy... lady Ferrals - ksi��� nie m�g� si� zmusi� do wym�wienia jej imienia - faktycznie jest pa�sk� c�rk�. Lecz teraz mam pewno��: za bardzo jest do pana podobna... I dlatego ju� jej nie kocham.

- Ale�, drogi ksi���, pa�skie uczucia nie maj� w tej chwili znaczenia. Nie b�dziecie pierwsz� par�, kt�ra �yje bez mi�o�ci. Chocia� my�l�, �e Anielka jest zdolna zdoby� pana na nowo. Jej uroda nale�y do tych, kt�re �adnego m�czyzny nie pozostawi� oboj�tnym. A przebieg�o�� to zwyk�a kobieca sk�onno��, o kt�rej mo�na �atwo zapomnie� przy twarzy anio�a i ciele, kt�re uwiod�oby samego Belzebuba.

Ksi��� wybuchn�� �miechem.

- Z nim to by by�o kazirodztwo! Niech pan przyzna, Sol-ma�ski, zamierza pan zosta� moim te�ciem?

- Brawo! Szybko pan chwyta! - odpar� hrabia, odpowiadaj�c sarkazmem na sarkazm. - W rzeczy samej, postanowi�em odda� panu Anielk�. Oczywi�cie zdaj� sobie spraw�, �e by� taki czas, kiedy przyj��by j� pan na kl�czkach, lecz wtedy ten zwi�zek przeszkadza� moim interesom. Ale teraz sprawy maj� si� teraz zgo�a inaczej i przyby�em tu tylko po to, by doprowadzi� do tego ma��e�stwa.

- Nie brak panu tupetu! Dlaczego pan nie doda, �e m�j pa�ac wyda� si� panu doskona�� kryj�wk� przed policj�, kt�ra depcze panu po pi�tach? I to nie za �adne b�ahostki: za kilka morderstw, porwanie i kradzie�, gdy� jestem pewien, �e macza� pan palce w rabunku w Tower!

Hrabia rozkwit� nagle jak s�onecznik dotkni�ty pierwszym promieniem s�o�ca.

- A wi�c zgad� pan? Jest pan bardziej inteligentny, ni� my�la�em, i musz� przyzna�, �e... na to w�a�nie liczy�em! Ale skoro podj�� pan temat pektora�u, a ja zgarn��em szafir i diament, s�dz�, �e nie uzna pan za niestosowne odda� mi opalu, gdy� pan oraz Szymon Aronow i tak stracili�cie ju� trzy czwarte z tych bogactw.

- Pan te� jest na straconej pozycji - odpar� Morosini, kt�ry nagle zmieni� ton, wiedz�c, �e klejnoty b�d�ce w posiadaniu Solma�skiego s� fa�szywe. - Aby zdoby� opal, musia�by pan zej�� na dno wodospadu w okolicach Ischl, do kt�rego rzuci�a si� pewna nieszcz�sna kobieta skazana przez was na �mier� w p�omieniach. Ale ona wybra�a wod�.

- K�amie pan! - krzykn�� hrabia.

- Przysi�gam na m�j honor, chocia� to s�owo musi by� panu obce. Mo�na przeczyta� o tym wypadku w austriackiej gazecie, kt�r� mam w walizce. Co do panny Hulenberg, oddzieli�a opal od reszty klejnot�w. Przez dziwne przywidzenia traktowa�a go jak talizman i ca�y czas mia�a go przy sobie. Tak, tak, Solma�ski, mia� pan przez kilka dni opal na wyci�gni�cie r�ki! Na nieszcz�cie postanowi�a si� w niego przystroi� na ostatni� kolacj� w swoim �yciu i zabra�a go do grobu... razem z do�� �adnym diademem, kt�ry pani von Adlerstein po�yczy�a jej na t� okazj�. B�dzie si� pan musia� zadowoli� klejnotami, kt�re pan skrad�, ale jest w tym pewna pociecha: nie musi si� pan nimi dzieli� z szanown� siostr�. Tam, gdzie jest w tej chwili baronowa, d�ugo nie b�dzie mog�a ich nosi�.

- To przez pana zosta�a aresztowana! - rzuci� w�ciek�y hrabia. - To du�a nieprzyzwoito�� chwali� si� tym przede mn�!

Arogancja rzekomego Polaka leg�a w gruzach. Aldo zapali� papierosa, dmuchaj�c adwersarzowi dymem prosto w nos, po czym oznajmi�:

- By�a to dla mnie prawdziwa rado�� i nie s�dz�, �eby naprawd� czu� pan przykro�� z tego powodu. Ludzie pa�skiego pokroju nie �ywi� szlachetnych uczu�.

- By� mo�e, ale lubi� regulowa� swoje rachunki, a pa�ski jest coraz wy�szy. Co do opalu, wierz�, �e kiedy� wpadnie mi w r�ce: cia�o mo�na odszuka�, nawet w wodospadzie!

- A nie pomy�la� pan przez chwil�, �e gdyby wr�ci� pan do Ischl, Polizeidirector Schindler by�by wielce szcz�liwy, mog�c pana zatrzyma�?

- Ka�da rzecz w swoim czasie. W chwili obecnej chodzi o rych�y �lub; za pi�� dni uczyni pan z mojej c�rki ksi�n� Morosini!

- Niech pan sobie to wybije z g�owy! - rykn�� ksi���.

- Za�o�ymy si�? -O co?

Oczy hrabiego, zimne jak �lepia gada, przeszy�y ksi�cia na wskro�.

- O �ycie tej grubej kobiety, kt�r� nazywa pan swoj� drug� matk�, i o �ycie jej towarzysza. Moi przyjaciele i ja zadbali�my, by zamkni�to ich w sekretnym miejscu, tak �eby policja nie mia�a najmniejszej szansy ich odnale��. Tam mogliby �atwo znikn�� na zawsze. Je�li wi�c pan odm�wi... tak w�a�nie si� stanie.

Morosini poczu�, jak wzd�u� kr�gos�upa sp�ywa mu stru�ka zimnego potu. Ten zwyrodnialec by� zdolny spe�ni� sw� gro�b� bez wahania, a nawet czerpa� z tego przyjemno��. My�l o straszliwej �mierci, jak� hrabia zgotowa�by wiernym s�ugom, kt�rych Morosini kocha� od dzieci�stwa by�a niezno�na.

- Czy Wenecja upad�a tak nisko, �e taki potw�r jak pan, pope�nia zbrodnie i nikt nie jest w stanie im zapobiec? Mam wielu przyjaci� w�r�d rz�dz�cych tym miastem...

-...z kt�rych �aden nie kiwnie nawet palcem w tej sprawie! To nie tylko Wenecja upada, ale ca�a Italia! Co za szcz�cie, �e pojawi� si� odpowiedni cz�owiek. Wielu go popiera! Teraz to jego ludzie stanowi� prawo. A ja mam zaszczyt nale�e� do grona jego przyjaci�. Pan r�wnie� mo�e do nas do��czy�, je�li b�dzie mu pan pos�uszny. Wkr�tce zdob�dzie wi�kszy pos�uch i podziw, ni� kt�rykolwiek z tych waszych do��w...

- To si� jeszcze oka�e! Pos�usze�stwo jest s�owem, kt�rego si� tutaj nienawidzi, a co do mnie, nie podzieli�bym z panem nawet przyja�ni ze �wi�tym!

- Czy to znaczy, �e pan odmawia? Prosz� si� mie� na baczno�ci: je�li za pi�� dni moja c�rka nie zostanie pa�sk� �on�, pa�scy ludzie nie zgin� od razu, lecz codziennie b�dzie pan dostawa� ich po kawa�ku: ucho, palec...

Tego ju� by�o za wiele. Ksi��� ogarni�ty �wi�tym gniewem, nieprzebran� potrzeb� poskromienia obmierz�ej poczwary i uciszenia na zawsze tego wstr�tnego g�osu, rzuci� si� z impetem na niespodziewaj�cego si� ataku hrabiego. Przewr�ci� go na dywan, poci�gaj�c za sob� tac�, kt�ra uderzy�a o pod�og� z d�wi�cznym �oskotem, i zacisn�wszy d�ugie palce wok� �ylastej szyi gada, zacz�� go dusi�, ciesz�c si� odg�osami rz�enia. Co za boskie uczucie czu�, jak kreatura wije si� jak piskorz w bezwzgl�dnym u�cisku!

- Pu�� go, Aldo!

By� to b�agalny g�os przera�onego Hieronima Buteau.

- Je�li zginie, wszyscy za to zap�acimy!

S�owa podzia�a�y na ksi�cia jak kube� zimnej wody, r�ce rozlu�ni�y �miertelny u�cisk i ksi��� wsta�, wycieraj�c chustk� spocone czo�o.

- Wybacz mi, Hieronimie... - powiedzia� ledwo wydobywaj�c s�owa. - Zapomnia�em chyba o wszystkim. Chcia�em raz na zawsze sko�czy� z tym koszmarem. Za nic w �wiecie nie chcia�bym uczyni� ci krzywdy, ani nikomu z tych, kt�rych ten dach zawsze chroni�.

Nie patrz�c na swoj� ofiar�, kt�rej Buteau pom�g� wsta�, ksi��� wyszed� z salonu, trzasn�wszy drzwiami tak mocno, �e echo zabrzmia�o na ca�ym portego.

Anielka czeka�a na niego, stoj�c przy kufrze, do kt�rego w�o�ono jej ubrania.

Mia�a oczy pe�ne �ez.

- Czy mogliby�my przez chwil� porozmawia�? - spyta�a b�agalnym g�osem.

- Hrabia ju� wypowiedzia� si� za was oboje. Musz� pogratulowa�: doskonale zastawi�a pani pu�apk�, wr�cz po mistrzowsku, ale trudno si� dziwi�, w ko�cu odebra�a pani dobr� szko��. A ja, g�upiec, znowu da�em si� nabra� pani anielskiej pow�oce, za kt�r� kryj� si� wszystkie si�y z�a. Zawsze chcia�em si� dowiedzie�, kim w�a�ciwie jest lady Ferrals, ale teraz nie mam najmniejszej ochoty... Prosz� mnie przepu�ci�...

Anielka oddali�a si� bez s�owa.

Po chwili wahania Aldo postanowi� wyj�� z domu, �eby zaczerpn�� �wie�ego powietrza. Na schodach spotka� Liwie, kt�ra wnosi�a jego baga�e. Mia�a czerwone oczy.

- Zostaw t� wielk� waliz�, sam si� ni� zajm� - powiedzia�. -1 nie b�j si�. To wszystko jest jak z�y sen, lecz obiecuj�, �e wkr�tce si� sko�czy.

- A co si� stanie z Cecin� i Zachariaszem?

- Uratuj� ich! Ale je�li si� boisz, to wyjed� na jaki� czas do matki.

- Mam pozwoli�, �eby Wasza Ekscelencja wszystko robi� sam? Kiedy si� nale�y do jakiego� domu, don Aldo, razem prze�ywa si� zar�wno dobre, jak i z�e chwile. Fulwia my�li tak samo!

Wzruszony ksi��� po�o�y� d�o� na ramieniu pokoj�wki i �cisn�� delikatnie. - Czym zas�u�y�em na takich s�u��cych?

- Wszystkim! Ka�dy dostaje to, na co zas�uguje.

*�� *�� *

Zapad�a noc. Po wyj�ciu z domu ksi��� dostrzeg� w �wietle latarni, �e na posterunku stoi ju� inny milicjant. Widocznie nast�pi�a zmiana warty, lecz on nie mia� czasu zastanawia� si� nad tym, gdy� na pozielenia�ych ze staro�ci schodach dostrzeg� Ziana:

- Don Aldo!! Pan wr�ci�? Dlaczego nikt mi nie powiedzia�?

- Poniewa� nie chcia�em nikogo zawiadamia�. Pop�yn� gondol�. Zawieziesz mnie do pani Moretti... Sk�d si� tu wzi��e� o tej porze? - spyta�, podczas gdy gondolier odbija� od przepasanych wst��kami pali. - Ju� nie pilnujesz pa�acu Orseolo?

- Od dw�ch dni ju� nie. Donna Adriana wr�ci�a we wtorek wieczorem, kiedy w�a�nie zjawi�em si� na posterunku, i prawd� rzek�szy, odprawi�a mnie.

- To tak ci podzi�kowa�a? Co j� ugryz�o?

- Trudno powiedzie�, ale mia�a zaczerwienione oczy, jakby du�o p�aka�a... Nie jestem nawet pewien, czy mnie pozna�a...

- By�a sama?

- Ca�kiem sama i odnios�em wra�enie, �e nie przywioz�a wszystkich baga�y, kt�re zabra�a ze sob�. Pewnie wpad�a w tarapaty...

Morosini my�la� podobnie. Przypuszcza�, co mog�o si� wydarzy� pomi�dzy ni� a jej greckim s�u��cym, z kt�rego chcia�a zrobi� wielkiego �piewaka. Od dawna wyobra�a� sobie nast�puj�cy scenariusz: albo Spiridion zdob�dzie s�aw� i znajdzie sobie znacznie m�odsz�, a zw�aszcza bogatsz� towarzyszk�, albo nie osi�gnie nic, ale ze swoj� atrakcyjn� aparycj� r�wnie� znajdzie m�odsz� i bogatsz� kochank�.

W obu przypadkach nieszcz�sna i prawie doszcz�tnie zrujnowana Adriana zostanie sama.

- Odwiedz� j� jutro - rzuci�.

Ann� Mari� znalaz� w ma�ym salonie, po cz�ci biurze, sk�d z gracj�, lecz pewn� r�k�, zarz�dza�a eleganckim, rodzinnym pensjonatem. Nie by�a sama, w niskim fotelu, z niet�g� min� siedzia� Angelo Pisani, trzymaj�c szklank� w d�oni. Na widok ksi�cia zerwa� si� na r�wne nogi.

- Wybacz, �e nachodz� ci� bez uprzedzenia, Anno Mario, ale musimy porozmawia�... A pan co pan tu robi?

- Nie b�d� dla niego zbyt surowy, Aldo! - rzuci�a kobieta, kt�rej u�miech zdradza�, jak wielk� przyjemno�� uczyni� jej ksi��� t� nieoczekiwan� wizyt�. - Zosta� nabity w butelk� przez t� pseudo-Campbell i jest ca�kiem za�amany.

- Ale to nie pow�d, by porzuca� prac�! Mia� prowadzi� moje sprawy pod nadzorem Hieronima Buteau, a tymczasem jak nie ugania si� za sp�dniczkami, to znowu przychodzi wylewa� swe �ale do ciebie! Miast zosta� na posterunku i rozm�wi� si� ze mn� jak m�czyzna z m�czyzn�!

Ch�oszcz�cy ton ksi�cia spowodowa�, �e m�odzieniec zblad� jak papier, lecz jednocze�nie obudzi� w nim dum�.

- Dobrze wiem, ksi���, �e mi pan zaufa�, i z tego powodu jestem nieszcz�liwy. Jak m�g�bym teraz spojrze� panu prosto w twarz? I pomy�le�, �e kobieta o twarzy anio�a, kobieta doskona�a, cudowna...

- Czy chce pan, abym podsun�� inne epitety? Wiedzia�em, �e pan si� w niej zadurzy, i powinienem by� zabroni� tych spotka�, ale i tak by mnie pan nie pos�ucha�, prawda?

Angelo Pisani zadowoli� si� spuszczeniem g�owy, co by�o lepsze ni� wszelka odpowied�.

Tymczasem Anna Maria poda�a mu kieliszek cinzano. Ksi��� kaza� usi��� nieszcz�snemu Pisaniemu i zasypa� go pytaniami.

- Rozmawia�em z Cecin� przez telefon, przed sam� katastrof�. Powiedzia�a mi, �e lady Ferrals zagnie�dzi�a si� w moim domu. Co tam robi�a?

- Nic wielkiego. Podziwia�a zawarto�� sklepu i stale domaga�a si� ode mnie informacji, anegdot...

- A zawarto�� kufr�w? Czy i je chcia�a zobaczy�?

- Tak. Kilka razy, chocia� jej powtarza�em, �e nie mam kluczy, gdy� ma je pan Butenu. Ale nawet gdybym je mia�, daj� panu s�owo honoru, �e nigdy bym ich dla niej nie otworzy�! Nie m�g�bym zawie�� pa�skiego zaufania!...

- To dobrze! A teraz ty, Anno Mario! Jak to si� sta�o, �e opu�ci�a tw�j dom?

- Dwa dni temu, jaki� m�czyzna mi�dzy pi��dziesi�tk� a sze��dziesi�tk�, z monoklem, o wygl�dzie pruskiego �o�daka w cywilu, ale nienagannie elegancki, przyszed� odwiedzi� miss Campbell, prosz�c, bym zanios�a jej bilecik. Zesz�a natychmiast, wpadli sobie w ramiona, po czym ona pobieg�a si� spakowa�, a on zap�aci� rachunek i powiedzia�, �e po ni� przyjdzie. I tak si� sta�o. Miss Campbell gor�co mi dzi�kowa�a za go�cin�, on poca�owa� mnie w r�k� i odp�yn�li motor�wk�. Przyznam, �e by�am zdezorientowana, bior�c pod uwag� to, o czym mi m�wi�e�.

- To pos�uchaj: ten cz�owiek, kt�ry utrzymuje, �e jest bliskim przyjacielem Mussoliniego i zdaje si�, ma wp�ywy u weneckich faszyst�w, zagnie�dzi� si� u mnie, zleci� czarnym koszulom porwa� Cecin� i Zachariasza, a po moim powrocie oznajmi�, �e je�li chc� ich zobaczy� ca�ych i zdrowych, musz� o�eni� si� z jego c�rk� i to nie dalej ni� za pi�� dni! Dodam, �e ten Solma�ski jest poszukiwany przez austriack� policj� i przez Scotland Yard. Ma co najmniej cztery morderstwa na sumieniu, nie licz�c dawnych, ciemnych sprawek. Przypuszczam r�wnie�, �e macza� palce w zab�jstwie sir Eryka Ferralsa.

- I taki typ ��da, by� o�eni� si� z jego c�rk�? Dlaczego?

- Aby trzyma� mnie w szachu! Obaj jeste�my zamieszani w powa�n� afer�, a on my�li, �e w ten spos�b b�dzie mnie kontrolowa�.

- Je�li pan pozwoli, ksi��� - przerwa� Angelo - pa�ska kolekcja starych klejnot�w r�wnie� go interesuje. Ann... to znaczy lady Ferrals zbyt cz�sto mi o nich wspomina�a, aby mog�o by� inaczej.

- Nie w�tpi� w to, przyjacielu. Ten cz�owiek kocha klejnoty, lecz w inny spos�b ni� ja.

Signora Moretti dola�a go�ciom cinzano.

- Ale� to okropne! Chyba nie wprowadzisz tych ludzi do jednego z najznamienitszych rod�w Wenecji?

- Niestety, nie widz� innego sposobu, aby uratowa� Cecin� i Zachariasza. Chyba �e b�dziesz mog�a mi pom�c. Czy nie wspomina�a�, �e szef miejscowej partii faszystowskiej jada ci z r�ki?

- Fabiani? Rzeczywi�cie tak kiedy� by�o, ale teraz jakby mniej...

- Dlaczego?

- R�ka ju� mu nie wystarcza�a...

- W takim razie zapomnij o tym, co powiedzia�em. Musisz my�le� o w�asnym bezpiecze�stwie, a ja postaram si� ci pom�c... Czy zawie�� pana do domu, Pisani?

- Nie, nie, dzi�kuj�! Chcia�bym si� troch� przewietrzy�. Ma�y spacer po Wenecji dobrze mi zrobi.

- W takim razie niech pan si� jutro nie sp�ni! Musimy ostro zabra� si� do pracy!

- Oczywi�cie - odpar� Angelo, kt�remu na powr�t rozwi�za� si� j�zyk. - O dziesi�tej mamy klienta: ksi�cia Mas-simo, kt�ry dzi� wiecz�r przyje�d�a z Rzymu. Ca�e szcz�cie, �e pan wr�ci�! Pan Buteau za nim nie przepada.

- W�a�nie... �adnego nie lubi, z wyj�tkiem mnie... I to tylko dlatego, �e mnie wychowa�.

Rado�� m�odzie�ca, �e mo�e wr�ci� do ulubionego zaj�cia, by�a wzruszaj�ca, lecz ksi��� przerwa� mu, m�wi�c, �e nie nale�y m�czy� signory Moretti sprawami sklepu, i uci�� rozmow�.

Do domu wraca� gondol� z Zianem i korzystaj�c z chwili spokoju, zastanawia� si�, jak wybrn�� z pu�apki zastawionej przez Solma�skiego i jego c�rk�. Jak mia� uwierzy�, �e Anielka uciek�a przed rodzin�, skoro jej ojciec po przyje�dzie do Wenecji przyszed� prosto do Anny Marii? C�rka i ojciec musieli by� w zmowie.

Kogo prosi� o pomoc? Instytucje pa�stwowe opanowane s� przez faszyst�w, policja nie by�a w stanie obroni� uczciwych ludzi... Kr�l?... Nie, Wiktor Emanuel III nie kiwnie palcem przeciw przyjacielowi gro�nego Mussoliniego. A jeszcze mniej kr�lowa Helena, mimo �e ongi� ta pi�kna Czarnog�rka utrzymywa�a przyjazne stosunki z ksi�n� Izabel� Morosini... A poza tym, oboje przebywali w Rzymie, kt�ry zdawa� si� teraz le�e� na ko�cu �wiata. I to z prostej przyczyny:

inwigilowany przez czarne koszule ksi��� nie mia� szans na wyjazd z Wenecji.

Do kogo zatem si� zwr�ci�? Do Boga?

- Zawie� mnie do la Salute! - nagle zmieni� zdanie. -Musz� si� pomodli�!

- Bli�ej te� s� przecie� ko�cio�y, a jest ju� p�no!

- Ale ja musz� tam. W domu zagnie�dzi�a si� d�uma, a ko�ci� la Salute zosta� zbudowany jako wotum dzi�kczynne po epidemii d�umy w Wenecji. By� mo�e Madonna uczyni i dla mnie cud.

Kr�tki post�j u st�p �Zdj�cia z krzy�a" Tycjana nieco uspokoi� Aida. By�o ju� p�no, a zatem pora ostatnich modlitw dnia, i wielki, okr�g�y ko�ci�, sk�po o�wietlony zaledwie kilkoma �wiecami i lamp� na ch�rze, wydawa� si� oaz� spokoju i bezpiecze�stwa.

Morosini pomy�la�, �e on, cz�owiek niezbyt pobo�ny, nie powinien zaniedbywa� chrze�cija�skich obowi�zk�w. Modlitwa nigdy nie zaszkodzi, a zdarza si�, �e bywa wys�uchana.

Wr�ci� do pa�acu w bardziej pogodnym nastroju, zdecydowany rozprawi� si� z naje�d�c�. Mo�e b�dzie zmuszony o�eni� si� z Anielk�, lecz za �adn� cen� nie dopu�ci, by Solma�ski zagnie�dzi� si� w pa�acu.

Znowu spotka� Liwie na schodach; tym razem s�u��ca nios�a stos r�cznik�w.

- W�a�nie przyby�a donna Adriana - powiedzia�a. - Jest w bibliotece razem z tym hrabi�, jak mu tam... Nie potrafi� zapami�ta� tego nazwiska.

- Niewa�ne! Co ona tam z nim robi?

- Nie wiem, ale to o niego pyta�a po przyj�ciu.

To by� ju� szczyt wszystkiego! Sk�d, u diaska, Adriana mog�a zna� tego padalca? Ale poniewa� lepiej by�o pods�ucha� ich rozmowy, ni� stawia� sobie pr�ne pytania, Aldo wbieg� na g�r�, pokonuj�c po cztery schody. Przez portego przebieg� na palcach, staraj�c si� powstrzyma� z�o��.

Kiedy dotar� na miejsce, odemkn�� drzwi bez jednego skrzypni�cia. Po chwili us�ysza� g�os swojej kuzynki.

Napi�ty i b�agalny ton oraz to, co m�wi�a, by�o wi�cej ni� dziwne.

- Czy nie rozumiesz, �e twoja tu obecno�� jest dla mnie nieoczekiwan� szans�? Jestem zrujnowana, Romanie, zupe�nie zrujnowana! Przegra�am wszystkie zak�ady! Zosta� mi jeszcze tylko dom i to, co w �rodku. Wi�c kiedy przysz�am tu przedwczoraj i zobaczy�am ci� razem z c�rk�, nie mog�am uwierzy� w�asnym oczom. Pomy�la�am, �e teraz wszystko si� dla mnie zmieni...

- Nie widz� powodu... A twoja wizyta tutaj to istne szale�stwo!

- Aida nie ma w domu, nic nam nie grozi.

- Niedawno wr�ci� do miasta i mog�a� si� na niego natkn��.

- A co w tym z�ego? Jest moim kuzynem, prawie go wychowa�am i bardzo mnie lubi.

- Wyszed� z domu nie wiedzie� gdzie, ale mo�e wr�ci� lada moment!

- I c�? Spotkali�my si� tu przypadkiem i rozmawiamy: nic bardziej naturalnego! Romanie, prosz� ci�, musisz co� dla mnie zrobi�! Przypomnij sobie! Kiedy� mnie kocha�e�! Czy zapomnia�e� o Locarno?

- To ty zapomnia�a�! Kiedy pos�a�em ci Spiridiona, nawet nie przypuszcza�em, �e zostanie twoim kochankiem!

- Wiem, by�am szalona... ale zosta�am srodze ukarana! Musisz mnie zrozumie�! Ma taki cudowny g�os, a ja by�am pewna, �e uczyni� z niego wielkiego �piewaka. Gdyby tylko mnie s�ucha�... gdyby nale�ycie nad sob� pracowa�, lecz on nie jest zdolny narzuci� sobie nawet krzty dyscypliny. Pijatyki i dziewcz�ta, tylko to mu w g�owie, no i leniuchowanie. Oto, jaki tryb �ycia mu odpowiada. To potw�r!

- Dlaczego? - roze�mia� si� Solma�ski. - Bo ci powiedzia�, �e ci� kocha, a ty by�a� tak g�upia, �e mu uwierzy�a�?

- A dlaczego mia�am nie wierzy�? - obruszy�a si� Adriana. - Tak wspaniale potrafi� mi to udowadnia�...

- W ��ku, jak s�dz�? A gdzie� to podziewa si� teraz?

- Nie wiem. Opu�ci� mnie w Brukseli, gdzie musia�am sprzeda� per�y, �eby zap�aci� za hotel i zdoby� pieni�dze na powr�t. Pom� mi, Romanie, b�agam!

Jeste� mi to winien!

- Dosta�a� zap�at� i to sowit� zap�at�!

Rozmowa trwa�a nadal, z jednej strony w tonie b�agalnej pro�by, z drugiej - nieprzejednanej odmowy.

Morosini musia� oprze� si� o najbli�szy mebel, tak gwa�townego dozna� szoku. A wi�c tajemnicze R. na jednym z list�w, kt�ry znalaz� u Adriany, to Solma�ski! Na papierze by�o wszystko: miejsce spotkania, zwi�zek mi�osny, kt�ry uczyni� z rozs�dnej hrabiny Orseolo narz�dzie, i jego wieczna ��dza pieni�dzy. Teraz poj��: chc�c ofiarowa� kochankowi szafir Morosinich, Adriana nie waha�a si� zamordowa� ksi�nej Izabeli, kt�ra j� kocha�a jak w�asn� siostr�!

Tak naprawd� nie czu� si� zaskoczony: czyta� setki razy tajemniczy list, kt�rego ka�de s�owo zna� ju� na pami��:

Musisz zrobi� to dla sprawy bardziej ni� dla tego, dla kt�rego jeste� ca�ym �yciem! Spiridion Ci pomo�e...

Teraz, gdy znikn�y ostatnie w�tpliwo�ci, ksi�cia zala�a ogromna fala odrazy i rozpaczy. By� rozdarty mi�dzy ochot� ucieczki a tym, by wedrze� si� do biblioteki i w�asnymi r�kami udusi� morderczyni�. Czy� nie przysi�g� sobie, odmawiaj�c wezwania policji, �e sam dokona aktu sprawiedliwo�ci, jak uczyni�by ka�dy z jego przodk�w?

S�ysza�, jak serce �omoce mu w piersi. �api�c oddech, us�ysza� pogardliwe s�owa Solma�skiego:

- Do�� tego! Nic wi�cej dla ciebie nie zrobi� i chcia�bym, �eby� mi zesz�a z drogi, gdy� przeszkadzasz w moich planach. Je�li potrzebujesz pomocy, zwr�� si� do kuzyna; jest wystarczaj�co bogaty!

Adriana nie zd��y�a odpowiedzie�, gdy� w tej chwili, gwa�townie otwieraj�c drzwi, w progu stan�� Morosini. W jego wygl�dzie musia�o by� co� strasznego, gdy� kobieta wyda�a z siebie okrzyk trwogi i rzuci�a si� w stron� swego towarzysza z p�onn� nadziej� znalezienia w nim oparcia.

Lecz Aldo si� nie poruszy�. Sta� nieruchomo, wynios�y i zimny jak przodkowie z portret�w na galerii, tylko jego p�on�ce oczy zdradza�y potworne emocje, kt�re nim w tej chwili targa�y. Patrzy� na tych dwoje wyzywaj�co, konstatuj�c z zadowoleniem, �e Solma�ski nagle poczu� si� nieswojo. Potem przeni�s� sw�j nieprzejednany wzrok na Adrian�, kt�ra dr�a�a jak osika.

- Wyjd� st�d! - powiedzia� g�osem tn�cym powietrze niczym ostrze gilotyny.

Adriana z��czy�a d�onie jak do modlitwy, lecz ksi��� nie pozwoli� jej powiedzie� ani s�owa.

- Odejd�! - powt�rzy�. - Odejd� i nigdy wi�cej tu nie wracaj! Ciesz si�, �e darowa�em ci �ycie!

Domy�li�a si�, �e kuzyn musia� wszystko s�ysze�. Jednak co� nie pozwala�o jej podda� si� bez walki.

- Aldo! Odtr�casz mnie?

- Ju� moja matka powinna by�a to uczyni�! Wyjd� z tego domu i nie zmuszaj mnie do u�ycia si�y.

Odsun�� si�, by j� przepu�ci�, i ze wstr�tem odwr�ci� g�ow�. Hrabina Orseolo, zgarbiwszy si� pod ci�arem oskar�enia, od kt�rego nie by�o ju� odwo�ania, opu�ci�a pa�ac, w kt�rym zawsze by�a przyjmowana z rado�ci�. Wiedzia�a, �e nigdy ju� tu nie wr�ci...

Kiedy umilk� odg�os jej krok�w, Morosini zamkn�� za sob� ci�kie, d�bowe drzwi zdobione okuciami z br�zu, i zbli�y� si� do hrabiego.

- Mo�e pan i�� w jej �lady - wycedzi� przez z�by - co szczerze panu doradzam. Kocha�a pana, a pan uczyni� z niej kryminalistk�! Co� si� jej chyba od pana nale�y!

- Nic jej nie jestem winien! Wprawdzie pa�skim s�owom nie brak patosu, lecz czy uwa�a pan, �e s� rozs�dne? Droga hrabina mo�e i zgra�a si� do suchej nitki, lecz odda�a pewne us�ugi faszystom i mog�aby szuka� poparcia w Rzymie!

- Zw�aszcza z pa�sk� pomoc�, poniewa� ma pan znajomo�ci w sferach rz�dowych. A teraz, prosz� opu�ci� m�j dom! Wyp�dzi�em j�, ale do zbrodni pod�ega� j� pan! A wi�c wyno�cie si� oboje, pan i pa�ska c�rka!

- Pan chyba oszala�! Albo postanowi� zapomnie� o starych s�ugach? Mog� wiele wycierpie� przez pa�ski brak sk�onno�ci do wsp�pracy!

Morosini wyci�gn�� z kieszeni rewolwer i wycelowa� w Solma�skiego.

- Gdybym o nich zapomnia�, ju� by� pan nie �y�! A teraz chcia�bym zosta� dobrze zrozumiany. Za pi�� dni o�eni� si� z lady Ferrals, ale pod pewnymi warunkami.

- Nie mo�e pan stawia� warunk�w!

- A ja my�l�, �e tak! Z powodu tego przedmiotu - odpar� Aldo, wymachuj�c rewolwerem. - Albo si� pan zgodzi, albo wpakuj� panu kulk� w �eb!

- W ten spos�b podpisa�by pan dla siebie nakaz aresztowania, a i dla swoich s�u��cych przy okazji tak�e.

- Nie wiadomo! Po pa�skim znikni�ciu mo�e dogadam si� z pa�skimi protektorami? Je�li jest si� w stanie zap�aci� naprawd� du�� sum�...

- Co to za warunki?

- S� trzy. Pierwszy: Cecina i Zachariasz b�d� obecni na �lubie, wolni. Drugi: ceremonia odb�dzie si� tutaj. Trzeci: ju� dzisiaj wyniesie si� pan i zamieszka gdzie indziej. Wr�ci pan tylko na �lub. Zab�jca nie ma prawa bezcze�ci� domu ofiary. Pa�ska c�rka b�dzie panu towarzyszy� a� do ustalonej godziny. Przyszli ma��onkowie nie powinni mieszka� pod jednym dachem.

Solma�ski przyj�� ten ostatni warunek zmarszczeniem brwi, przez co monokl spad� mu z nosa, lecz ledwo umie�ci� go z powrotem na miejscu, jego twarz przybra�a na powr�t wyraz oboj�tno�ci.

- Nie zamierzam mieszka� w hotelu. Mo�na tam spotka� kogo� niepo��danego...

- Zw�aszcza je�li si� jest poszukiwanym przez policj� co najmniej dw�ch kraj�w. Ale mo�e pan zamieszka� u pani Moretti, u kt�rej znalaz�em lokum dla pa�skiej c�rki. To chodz�ca dyskrecja i wystarcz}', �e do niej zadzwoni�... No wi�c jak?

- A je�li si� nie zgodz�?

- Po�o�� pana jednym strza�em! I prosz� nie wzywa� pomocy. Zian, m�j gondolier, a jest z niego kawa� ch�opa, jest na dole i g�adko sobie poradzi ze stra�nikiem.

- Pan blefuje! - odpar� hrabia, wzruszaj�c ramionami.

- Prosz� spr�bowa�, to si� pan przekona! I prosz� sobie wbi� do g�owy, �e my, wenecjanie, nie znosimy podda�stwa. Wolimy �mier�. Prosz� si� cieszy�, �e uda� si� panu szanta�, i przyj�� moje warunki!

Hrabia widocznie podj�� ju� decyzj�, gdy� nawet przez chwil� si� nie namy�laj�c, spyta�:

- Za pi�� dni moja c�rka zostanie ksi�n� Morosini?

- Ma pan moje s�owo...

- Wi�c niech pan zadzwoni do znajomej i ka�e nas tam zawie��. Musimy si� przygotowa�!

*�� *�� *

Aldo stoj�c przy oknie w bibliotece, obserwowa�, jak ojciec i c�rka, z pomoc� Ziana, wsiadaj� do motor�wki.

W ostatniej chwili Anielka si� odwr�ci�a i spojrza�a w stron� okna, w kt�rym majaczy�a posta� ksi�cia, odgaduj�c jego obecno��.

Aldo po chwili zszed� do kuchni, w kt�rej pan Buteau zamotany w jeden z szerokich fartuch�w Ceciny, sieka� �wie�e zio�a, a Fulwia stawia�a wod� na makaron.

- Prosz� to zostawi� - powiedzia�. - Pozbyli�my si� wroga na ca�e pi�� dni, a ty si� ju� do�� napracowa�e�. Zabieram ci� do San Travaso na una zuppa di verdure i na scampi u Montina. B�dziemy jadali w restauracji a� do soboty. Tego dnia, mam nadziej�, oddadz� nam Cecine.

- A wi�c �lub si� odb�dzie?

Na twarzy starego belfra wida� by�o smutek i z�o��. Aldo chwyci� go za ramiona, uca�owa� i odpar�:

- Nie mia�em wyboru, musz� ich uratowa�.

- Cecina nienawidzi tej kobiety. Nigdy si� nie zgodzi...

- B�dzie musia�a. Chyba �e nie kocha mnie tak jak, ja j� kocham...

Fulwia, kt�ra do tej pory si� nie odzywa�a, podbieg�a do swego pana i poca�owa�a go w r�k�. Ona r�wnie� mia�a w oczach �zy...

- Zrobimy wszystko, �eby panu pom�c, don Aldo! Obiecuj� te�, �e Cecina zrozumie! Zreszt�, ta m�oda kobieta jest bardzo �adna! I zdaje si� bardzo zakochana!

Co za ironia losu! By� taki czas, nie tak dawno, �e Aldo odda�by ca�y maj�tek, by �liczna Anielka chcia�a zosta� jego �on�, i marzy� o dniach i nocach z ni� sp�dzanych. A teraz, kiedy zosta�a mu oddana, odczuwa� bezgraniczny wstr�t.

Zreszt�, nie oddana, lecz sprzedana! Sprzedana... za cen� pod�ego szanta�u. Szanta�u, na kt�ry wyrazi�a milcz�c� zgod�, a mo�e nawet sama go wymy�li�a. Zbyt wiele cieni k�ad�o si� teraz mi�dzy nimi, zbyt wiele rodzi�o si� w�tpliwo�ci. Nic nie mog�o by� takie jak dawniej.

*� *� *

- A gdyby� postawi� sobie jedyne sensowne pytanie? -podpowiada� Hieronim podczas przyjemnej kolacji w restauracji Montin, w kt�rej przy nakrytych kraciastymi obrusami stolikach zbiera�a si� wenecka bohema.

- Jakie pytanie?

- Kocha�e� j�... Czy ju� nic nie pozosta�o z dawnego uczucia?

Odpowied� ksi�cia by�a gwa�towna i bezwzgl�dna:

- Nic. Jedyne uczucie, jakie ona we mnie wzbudza w tej chwili, to nieufno��. I zapami�taj sobie przyjacielu: w wyznaczonym dniu dam jej moje nazwisko, lecz wiedz, �e nigdy nie zostanie moj� �on�, nigdy!

- Nie nale�y m�wi�: nigdy. �ycie jest d�ugie, drogi Aldo, a Anielka jest jedn� z naj�adniejszych kobiet, jakie widzia�em w swoim �yciu.

- ...a ja jestem tylko m�czyzn�? No prosz�, doko�cz!

- Dobrze. Je�li ona naprawd� ci� kocha, drogi ch�opcze, b�dzie to twardy orzech do zgryzienia. Zacznie ci� wodzi� na pokuszenie!

- To mo�liwe, lecz wiem, jak temu sprosta�: nawet je�li si� zgodz�, pod gro�b�, �eby c�rka tego bandyty, kt�ry zabi� moj� matk�, zosta�a moj� �on� w oczach �wiata, nigdy nie wyra�� zgody, aby w �y�ach moich dzieci p�yn�a jej zdradziecka krew!

W sobot�, �smego grudnia o dziewi�tej wiecz�r, w malej, przypa�acowej kaplicy wybudowanej w 1630 roku przez bogobojn� antenatk�, ksi��� Morosini po�lubi� lady Ferrals. Surowe sanktuarium z kamienia, pomimo magii obrazu Veronesego przedstawiaj�cego Matk� Bosk� w i�cie kr�lewskich szatach, kt�ra u�miecha�a si� nad o�tarzem, nie pozwala�o, by ceremonia by�a radosna.

Tylko panna m�oda, w kostiumie z bia�ego aksamitu wyko�czonego gronostajowym futrem, wydawa�a si� szcz�liwa.

�wiadkami Aida by� jego przyjaciel Franco Guardini, aptekarz z Santa Margarita, i Hieronim Buteau. Przysz�ej ksi�nej towarzyszy�a Anna Maria Moretti, kt�ra zgodzi�a si� na to ze wzgl�du na przyja�� z ksi�ciem, i commendatore Ettore Fabiani. Futro z kruczoczarnych karaku��w tej pierwszej nie by�o weselsze od uniformu tego drugiego. W dalekim k�cie sta� Zachariasz z wyrazem zaci�to�ci na twarzy. U jego st�p Cecina, w ostentacyjnej �a�obie, modli�a si�, kl�cz�c. Oboje w dobrym stanie zostali przywiezieni do pa�acu tego samego rana.

- Nie mia�e� prawa si� zgadza�! - wykrzycza�a ksi�ciu prosto w twarz. - Nawet dla nas! To wszystko moja wina! Gdybym trzyma�a j�zyk za z�bami, nie zabraliby nas! Aleja nigdy nie umia�am milcze�!

- I za to ci� kocham, Cecino! Nie przejmuj si�, nawet gdyby� nic nie powiedzia�a, Solma�ski wymy�li�by co innego, by zmusi� mnie do ma��e�stwa. A i tak by was zabrali, mo�e nawet z panem Buteau. Co tam �lub, skoro wy zostali�cie uwolnieni!

Cecina wpad�a mu w ramiona, szlochaj�c, a on uko�ysa� to wielkie, zap�akane dziecko, podczas gdy Zachariasz na poz�r spokojny, z trudem stara� si� zachowa� fason. I kiedy wreszcie wzajemnym pocieszeniom sta�o si� zado��, Aldo oznajmi�, �e maj� oboje zamieszka� w domu, kt�ry kupi� rok temu, niedaleko mostu Rialto, dodaj�c, �e nie chcia�by ich, a zw�aszcza jej, zmusza� do s�u�by, kt�ra im niemi�a.

Na co Cecina gwa�townie osuszy�a �zy i na nowo wpad�a w straszn� z�o��.

- Czy my�lisz, �e ci� zostawimy tu samego z t� trucicielk�? Nigdy!"

- To nieprawda - odpar� Morosini. - Jak zwykle przesadzasz, Cecino! Ona nigdy nikogo nie otru�a.

- A jej m��? Ten angielski lord, przez kt�rego posz�a do wi�zienia, jeste� pewien, �e nie macza�a w tym palc�w?

- Zosta�a uznana za niewinn�, lecz prosz� ci�, zanim . odm�wisz, zastan�w si�, jak b�dzie wygl�da�o �ycie w pa�acu z now� ksi�n�. Je�li zostaniesz, b�dziesz musia�a jej us�ugiwa�.

- W tym domu? Mo�e jeszcze mi powiesz, �e w pokoju donny Izabeli?

Aldo wzi�� j� za r�k� i poci�gn�� w stron� schod�w.

- Chod� ze mn�! I ty te�, Zachariaszu... Poprowadzi� ich przed dwuskrzyd�owe drzwi do pokoju matki, do kt�rego po jej �mierci nikt nie mia� wst�pu; drzwi zosta�y zabarykadowane dwoma skrzy�owanymi wios�ami.

- Voila ! Fulwia i Liwia zrobi�y porz�dek, zamkn�y �aluzje, a Zian zamocowa� wios�a. Co do Anielki, kaza�em przygotowa� dla niej pok�j laurowy, przeznaczony do tej pory dla znamienitych go�ci.

Oniemiawszy z wra�enia, Cecina nie mog�a wydoby� z siebie g�osu. Wreszcie spyta�a:

- Ty te� b�dziesz w nim mieszka�?

- Nie ma powodu, bym opu�ci� m�j pok�j.

- Z drugiej strony domu?

- A tak! B�dziemy mieszka� pod jednym dachem, lecz nie b�dziemy dzieli� �o�a.

- A... ojciec?

- Z wyj�tkiem dzisiejszej uroczysto�ci jego noga nigdy wi�cej tu nie postanie. To by� jeden z moich warunk�w, kt�re on przyj��. Czy zatem b�dziesz mog�a tu �y�, nawet kiedy b�d� nieobecny?

- B�d� spokojny! A teraz wracam do kuchni. Czyli do siebie! Dop�ki ja tu jestem, mo�esz je�� spokojnie - zapewni�a z godno�ci�, kt�r� podkre�la�a suknia z czarnej tafty i wykrochmalony czepiec.

*�� *�� *

Dla Morosiniego �lubowanie ma��e�skie by�o prawdziwym wyzwaniem. Przyrzekaj�c swojej towarzyszce mi�o��, wiedzia�, �e pierwszy raz w �yciu nie dotrzyma danego s�owa. My�l ta by�a uci��liwa i stara� si� j� szybko wymaza�, wmawiaj�c sobie, �e to ma��e�stwo nie jest niczym wi�cej, jak maskarad�, a �lubowanie zwyk�� formalno�ci�. Czy� ta, kt�ra mia�a zosta� jego �on�, nie wymawia�a podobnych przyrzecze�, kiedy wychodzi�a za sir Eryka Ferralsa? Z wiadomym skutkiem. Zastanawia� si�, co te� mo�e odczuwa� w tej chwili kobieta o twarzy anio�a i ciele nimfy, na kt�r� nawet nie spojrza�?

Kiedy poda� jej rami� przed wyj�ciem z kaplicy, aby uda� si� do salonu, w kt�rym podano kolacj�, poczu�, �e d�o� Anielki dr�y.

- Czy jest pani zimno? - spyta�.

- Nie, lecz w dniu naszych za�lubin nie ofiarowa� mi pan nawet jednego u�miechu...

- Prosz� wybaczy�, lecz okoliczno�ci mi na to nie pozwalaj�.

- A jeszcze tak niedawno powtarza� pan, �e mnie kocha - westchn�a. - By� pan got�w pope�ni� dla mnie ka�de szale�stwo.

- Niedawno?... Wydaje mi si�, �e to by�o wieki temu! Gdy si� chce zachowa� mi�o�� m�czyzny, pewnych �rodk�w nie wolno u�ywa�.

- To m�j ojciec jest odpowiedzialny...

- Ma mnie pani za g�upca? Wszystko ukartowali�cie razem i nie by�oby go tutaj, gdyby go pani nie wezwa�a!

- Czy nie mo�e pan zrozumie�, �e kocham pana i �e chcia�am zosta� pa�sk� �on�? Je�li si� jest prawdziw� kobiet�, wszystkie �rodki s� dozwolone do osi�gni�cia celu.

- Je�li pani pozwoli, zajmijmy si� naszymi go��mi. Potem ustalimy modus vivendi, kt�ry dla nas wymy�li�em.

M�odzi pa�stwo udali si� do salonu, w kt�rym pod okiem Zachariasza przygotowano st� szwedzki. On sam oferowa� na tacy kieliszki szampana. Aldo poda� jeden z nich �onie, zaczeka�, a� wszyscy zostan� obs�u�eni, po czym o�wiadczy�:

- Drodzy przyjaciele, musicie nam wybaczy� tak skrom- -n� ceremoni�, lecz nie mieli�my zbyt wiele czasu na przygotowania. Zreszt�, nie chcia�bym, �eby by�o inaczej. Pragn� wam podzi�kowa�. Nie za przyja��, poniewa� jest mi ona od dawna dobrze znana, i wiem, �e zawsze mog�em na ni� liczy�, a jej dow�d dali�cie, przychodz�c do mnie. Od dzi� b�dzie tu mieszka� moja �ona, kt�ra r�wnie� zechce j� zdoby�. Wznosz� toast za now� ksi�n� Morosini!

- Za ksi�n� Morosini i za szcz�cie jej m�a! - jak echo powt�rzy� Fabiani. - Kt�ry m�czyzna nie chcia�by by� na jego miejscu? Jestem szcz�liwy, �e mog�em przekaza� �yczenia od naszego Duce oraz jego zaproszenie do Rzymu dla pary tym dro�szej jego sercu, �e zosta�a po��czona dzi�ki jego staremu przyjacielowi, hrabiemu Solma�skiemu, kt�rego prosz�, aby do��czy� do mego toastu!

Aldo s�dz�c, �e Solma�ski powstrzyma si� od udzia�u w skromnym przyj�ciu, bardzo si� myli�. Co prawda te�� podczas mszy zachowywa� si� dyskretnie, lecz teraz na jego twarzy zakwit� u�miech triumfu. Zbli�ywszy si� do swego kolegi, Solma�ski klepn�� go w plecy, po czym zabra� g�os:

- Dzi�kuj� ci, drogi przyjacielu, dzi�kuj� z g��bi serca! Dzi�kuj� te� wielkiemu cz�owiekowi, kt�ry chcia� po�wi�ci� chwil� swego cennego czasu, by przes�a� tak gor�ce pozdrowienia moim drogim dzieciom! Mo�e by� pewien, �e wkr�tce z rado�ci� skorzystamy z zaproszenia i �e...

Jego drogie dzieci? Dotkni�ty do �ywego tak� bezczelno�ci� i przekonany, �e ojciec Anielki po raz kolejny sk�ama� i zamierza wedrze� si� w jego �ycie, Morosini zamierza� wyrazi� sw�j gniew, kiedy jaki� zimny g�os z brytyjskim akcentem przerwa� m�wcy w p� s�owa:

- Na pana miejscu, Solma�ski, zmieni�bym swoje plany, gdy� b�dzie pan musia� zrezygnowa� z zamku Saint-Ange na rzecz Tower!

W trenczu bli�ej nieokre�lonego koloru i kaszkiecie z podw�jnym daszkiem w stylu Sherlocka Holmesa, komisarz Gordon Warren sta� na progu w towarzystwie komisarza Salviati z policji weneckiej. Widz�c, �e w salonie s� damy, zdj�� nakrycie g�owy, jednocze�nie podchodz�c do celu swoich poszukiwa�. Osaczony hrabia poblad�, pr�buj�c zbi� komisarza z tropu.

- Co to ma znaczy�? Czego pan tu szuka?

- Aresztuj� pana na podstawie mi�dzynarodowego listu go�czego, kt�ry mam w kieszeni, oraz w imieniu kr�la Jerzego V, a tak�e prezydenta Republiki Austrii, przez kt�rego zosta�em upowa�niony. Jest pan oskar�ony...

- Chwileczk�! - przerwa� Fabiani. - Co to za historia? Jeste�my we W�oszech i �aden angielski, austriacki czy nawet mi�dzynarodowy nakaz nie jest wa�ny! Na szcz�cie mamy silnego przyw�dc�, kt�ry nie da si� zastraszy� pierwszemu lepszemu! A pan, Salviati, b�dzie mia� wielkie k�opoty...

Komisarz zadowoli� si� wzruszeniem ramion i zrobi� min� m�wi�c�, �e wcale nie przej�� si� pogr�k�. Zreszt� Warren uci�� protesty, zwracaj�c si� tym razem do napuszonego osobnika, kt�ry w protekcjonalny spos�b po�o�y� r�k� na ramieniu Solma�skiego.

- To pan jest commendatore Fabiani?

- W rzeczy samej.

- Mam do pana list. Napisa� go sam Duce, z kt�rym widzia�em si� dzisiaj rano po tym, jak zosta�em przyj�ty przez Jego Wysoko��, kr�la Wiktora Emanuela III, kt�remu przekaza�em list od mojego w�adcy. Zawiadomiony o wyczynach pa�skiego protegowanego Mussolini nie uzna� za stosowne kontynuowa� z nim znajomo�ci, tak szkodliwej dla wizerunku g�owy pa�stwa.

Fabiani przebieg� wzrokiem wiadomo��, poczerwienia� jak burak, lecz wypi�wszy si� jak struna, stukn�� obcasami i uk�oni� si�.

- W tych okoliczno�ciach nie �mia�bym przeciwstawi� si� opinii naszego Duce! Salviati, zaprowadzi pan tego cz�owieka do wi�zienia, z kt�rego komisarz Warren zabierze go do Anglii. Prosz� udzieli� mu wszelkiej pomocy, aby przekazanie wi�nia odby�o si� jak nale�y... Ksi��� Morosini, jestem niezmiernie zaszczycony, �e mog�em wzi�� udzia� w tym rodzinnym �wi�cie... lecz wsp�czuj� panu z ca�ego serca!

I bez jednego spojrzenia w stron� tego, kt�rego jeszcze przed chwil� traktowa� tak poufale, commendatore odwr�ci� si� na pi�cie i uda� do wyj�cia tak �wawo, jak to tylko mo�liwe.

Solma�ski nie posiada� si� ze z�o�ci.

- Niech pan idzie do diab�a, i ten ca�y pa�ski Duce! To tak mi si� dzi�kuje za oddane przys�ugi? Chcia�bym wiedzie�, o co jestem oskar�ony?

- Ju� pan nie pami�ta? - spyta� ironicznie Warren, �ciskaj�c d�o� Morosiniego. - Czy�by jakie� luki w pami�ci? Jest pan oskar�ony o to, �e dwudziestego si�dmego listopada 1922 roku, zamordowa� pan w Whitechape� cz�owieka znanego pod nazwiskiem W�adys�aw Wosi�ski...

- To niedorzeczne! On si� powiesi� po spisaniu wyznania na temat �mierci sir Eryka Ferralsa, mego zi�cia!

- Nieprawda! To pan mu w tym pom�g�! Na nieszcz�cie dla pana mam �wiadka, �ydowskiego flaczarza, kt�ry mieszka� w tym samym domu i ju� wcze�niej pana widzia� podczas pogromu na Ukrainie, gdzie dzia�a� pan pod nazwiskiem Orczakow. Nieszcz�sny �yd tak bardzo by� wystraszony, �e najpierw postanowi� nic nie m�wi�, lecz przerwa� milczenie, kiedy pokaza�em mu pewn� fotografi�, na kt�rej wida� pana podczas procesu c�rki. Poza tym jest pan oskar�ony o to, �e w pa�dzierniku skrad� z Tower diament zwany R� Yorku. Op�aci� pan szczodrze swoich dw�ch wsp�lnik�w, kt�rzy, na szcz�cie, nie mogli si� dogada� co do podzia�u �upu. Kto� us�ysza� ich k��tni�; zostali zatrzymani, przes�uchani i wszystko g�adko wy�piewali. Dalszy ci�g pa�skich wyczyn�w interesuje policj� austriack�, ale...

- Aldo! - krzykn�� Franco Guardini, rzucaj�c si� w stron� Anielki. - Twoja �ona zas�ab�a!

Rzeczywi�cie, Anielka wydaj�c ciche westchnienie, osun�a si� bez czucia na dywan. Morosini podni�s� szczup�e cia�o i zani�s� do pokoju, wzywaj�c Liwie.

- Zajm� si� ni� - zaproponowa� Guardini, kt�ry szed� za nimi.

- Dzi�kuj� ci, stary, gdy� ja musz� wraca� do go�ci!

- Co za historia! Ta biedna ma�a niepr�dko zapomni sw�j �lub!

- Wyobra� sobie, �e ja r�wnie�! - rzuci! Aldo, nie wiedz�c, czy czuje ulg�, czy przykro��.

Ulg�, �e jego wstr�tny te�� nareszcie mia� ponie�� zas�u�on� kar�, lecz przykro��, �e komisarz i jego list go�czy nie pojawili si� godzin� wcze�niej... Zaledwie sze��dziesi�t minut, a by�by unikn�� tego okropnego ma��e�stwa! Teraz b�dzie musia� �y� u boku kobiety, kt�rej ju� nie kocha� i kt�r� na dodatek b�dzie musia� pociesza�! Nie licz�c okropnej perspektywy posiadania w rodzinie kryminalisty, pod kt�rym pewnego dnia otworzy si� zapadnia szubienicy...

Po powrocie do salonu spotka� w progu Ann� Mari�, kt�ra spyta�a:

- Chcesz, �ebym si� ni� zaj�a?

- To zale�y... Czy zaprzyja�ni�a� si� z ni�, kiedy mieszka�a u ciebie?

- Nie. Traktowa�a mnie jak hotelark�.

- W takim razie nie ma potrzeby robi� nic wi�cej. Dzi�kuj�, �e przysz�a� - doda�, sk�adaj�c poca�unek na jej r�ce. - Odwiedz� ci� wkr�tce. Zachariasz odprowadzi ci� do gondoli.

Kiedy wszed� do salonu, Solma�ski by� ju� skuty kajdankami. Przechodz�c obok Morosiniego, wi�zie� wykrzywi� twarz w z�owieszczym u�miechu.

- Nie s�d�, �e tak �atwo si� mnie pozb�dziesz... drogi zi�ciu! Jeszcze mnie nie powiesili, a zostawiam tu kogo�, kto b�dzie umia� podsyca� wspomnienie o mnie!

- Niech pan nie b�dzie takim optymist�! - rzuci� Warren. - Jestem jak buldog angielski - kiedy dostanie mi si� ko��, ju� jej nie wypuszczam!

- Jeszcze zobaczymy... Nie m�wi� adieu, Morosini! Komisarz mia� ruszy� za eskort�, ale Aldo go zatrzyma�.

- Mam nadziej�, �e nie wraca pan od razu do Londynu, m�j drogi Warrenie.

Prosz� u mnie zago�ci�.

Na zm�czonej twarzy policjanta pojawi� si� s�aby u�miech.

- Ch�tnie przyj��bym zaproszenie, lecz w dniu takim jak ten m�g�bym tylko przeszkadza�.

- Przeszkadza�? �a�uj�, �e nie przyjecha� pan wcze�niej. Nie by�bym w tej chwili �onaty i w po�owie okryty ha�b�. Niech�e pan zostanie! Zjemy razem kolacj� i porozmawiamy. My�l�, �e mamy sobie wiele do powiedzenia!!

- All Wright! Do��cz� do Salviatiego, wezm� walizk�, kt�r� zostawi�em w komisariacie, i zaraz wracam!

Kiedy Pterodaktyl wyszed�, Aldo kaza� przygotowa� pok�j, usun�� bufet i nakry� st� dla trzech os�b, po czym uda� si� do �wie�o po�lubionej, aby si� dowiedzie�, jak si� czuje, lecz w galerii ��cz�cej pokoje natkn�� si� na Cecin�.

- Pan B�g i Madonna wys�uchali moich modlitw - rzuci�a z daleka na widok Aida. - Przekl�ty pomiot zostanie przyk�adnie ukarany, a ty, moje dziecko, jeste� wolny!

- Wolny? O czym ty m�wisz, Cecino? Jestem �onaty... i to w obliczu Boga, niestety!

- Twoje ma��e�stwo jest niewa�ne! Dobrze s�ysza�am, co powiedzia� Anglik: ten diabe� nie nazywa si� Solma�ski, ale Or... jako� tak. A j� mo�esz wyrzuci� za drzwi - doda�a, gro��c palcem w stron� pokoju Anielki.

- My�la�em o tym, ale nie mam z�udze�. Ten cz�owiek nie jest z tych, kt�rzy zdaj� si� na przypadek w podobnej sprawie: zdoby� dla siebie i swoich potomnych polskie nazwisko, a co za tym idzie, polskie obywatelstwo. Tylko papie� m�g�by udzieli� mi dyspensy.

Na napi�tej twarzy Ceciny, rozczarowanie natychmiast ust�pi�o miejsca stanowczemu postanowieniu:

- Musi ci jej udzieli�! Sama p�jd� go o to b�aga�! A ty pojedziesz ze mn�!

Morosini nie odpowiedzia�. Rzuci� imi� Ojca �wi�tego niemal �artem, lecz... dlaczego nie? Ma��e�stwo zawarte w takich okoliczno�ciach i nieskonsumowane...?

- Mo�e nie jest to z�a my�l, Cecino, lecz musisz wiedzie�, i� mo�na si� o�eni� w pi�� minut, lecz na uniewa�nienie trzeba czeka� znacznie d�u�ej! To czasem zabiera wiele lat! Trzeba uzbroi� si� w cierpliwo��, a tymczasem, musisz traktowa� ksi�n� zgodnie z jej pozycj�, s�u�y� jej i zajmowa� si� ni�. Ostatni raz proponuj� ci...

- Nie, nie! Zrobimy to, co nale�y! Chyba mam prawo my�le� po swojemu! Wielka mi ksi�na!... Jak z koziej dupy tr�ba!

I Cecina, mrucz�c i z�orzecz�c pod nosem, z ca�ym impetem ruszy�a na swoich kr�tkich nogach w stron� schod�w.

Aldo wszed� do laurowego pokoju.

Franco siedzia� u wezg�owia m�odej kobiety, kt�ra ukrywszy g�ow� w ramionach, p�aka�a, i pr�bowa� j� pocieszy�. Sam by� tak przej�ty, �e o ma�o nie wybuchn�� p�aczem. Na widok Aida z piersi wyrwa�o mu si� westchnienie ulgi.

- Mia�em ju� i�� po ciebie - wyszepta� - gdy� tylko ty mo�esz co� zrobi�.

Widzisz, w jakim ona jest stanie?

- Zajm� si� tym, b�d� spokojny... dzi�kuj� ci za pomoc...

Odprowadziwszy przyjaciela, wr�ci� do pos�ania. Anielka przesta�a szlocha� na d�wi�k g�osu ksi�cia. Po chwili podnios�a g�ow�, odrzucaj�c kr�tkie, spl�tane, jasne w�osy i ukazuj�c opuchni�t� twarz i oczy pe�ne blasku.

- Co pan teraz ze mn� zrobi? Wyrzuci mnie pan?

- Czy b�d� musia�? Zapomnia�a pani, �e w�a�nie wzi�li�my �lub? Winny jestem pani opiek� i pomoc, a m�j dom ma by� jej domem. Przysi�ga�em... To, �e ojciec zosta� zatrzymany, nie zmienia prawa, kt�re nas ��czy. Jest pani u siebie.

Anielka obrzuci�a spojrzeniem obszerny pok�j, kt�rego �ciany, podobnie jak ��ko z baldachimem, wy�cielane by�y brokatem w kolorze ko�ci s�oniowej. Panowa� tu ba�agan, kt�ry z regu�y towarzyszy m�odej kobiecie w podr�y. Jeden z kufr�w by� otwarty, a z dw�ch waliz wr�cz wylewa�a si� pl�tanina koronek i jedwabiu. Toaletka zastawiona by�a buteleczkami, flakonikami, pude�eczkami i wieloma drobnymi przedmiotami niezb�dnymi do piel�gnacji urody.

- Przy�l� tutaj Liwie. Pomo�e pani si� po�o�y� i posprz�ta ca�y ten rozgardiasz... W tym czasie ka�� przygotowa� jakie� jedzenie. Powinna si� pani wzmocni�. Na co ma pani ochot�? Bulion, herbata?...

Anielka wyskoczy�a z ��ka, jakby poruszana spr�yn�, i krzykn�a:

- Nic z tych rzeczy! Kieliszek szampana, je�li pan r�wnie� ze mn� si� napije. Jest to, jak s�dz�, odpowiedni spos�b na rozpocz�cie nocy po�lubnej. A co do pokoj�wki, nie potrzebuj� jej! Czy� nie jest w zwyczaju, �e to m�� rozbiera �on�?

Postawiwszy jedn� nog� na fotelu, Anielka rzuca�a mu wyzwanie z ca�� si�� uwodzicielskiej natury. Suknia z bia�ego weluru i kaskada pere� - kt�re dosta�a od pierwszego m�a - otula�y czaruj�ce kszta�ty, ukazuj�c nagie ramiona i delikatn� szyj�, a g��boki dekolt ods�ania� pon�tne piersi. U�miecha�a si�, zapomniawszy o smutku.

Nie traci czasu - pomy�la� Morosini. - Oto sposoby, kt�re, jak powiedzia�a kiedy�, s� naturaln� broni� kochaj�cej kobiety.

Lecz w t� mi�o�� ju� nie wierzy�. Prawd� m�wi�c, ju� dawno przesta�a go interesowa�.

Opar� si� o kominek i zapali� papierosa.

- Cieszy mnie, �e ju� si� pani lepiej czuje - rzuci�. - To mi u�atwi zadanie. Wyja�nijmy sobie, jak ma wygl�da� nasze wsp�lne �ycie: b�dziemy �y� na poz�r w harmonii. Z mojej strony mo�e pani oczekiwa� szacunku i kurtuazji, niczego wi�cej.

- Niczego? Ale co to znaczy?

To dziecinne pytanie wywo�a�o u�miech na twarzy ksi�cia.

- My�l�, �e wyrazi�em si� do�� jasno: b�dzie pani moj� �on� tylko formalnie. - Nie b�dzie pan ze mn� spa� dzi� wiecz�r?

- Ani dzi� wiecz�r, ani nigdy. I prosz� znowu nie p�aka�! Zmusi�a mnie pani do tego ma��e�stwa...

- To nie ja!

- Mog�a si� pani domy�li�, �e te metody mnie zrani�, i gdyby kocha�a mnie pani tak, jak utrzymuje, nigdy by si� na nie zgodzi�a. Tak mnie upokorzy�!...

- Przecie� zwolnili�my pa�skich s�u��cych!

- Ca�e szcz�cie! Gdyby nie to, nie by�oby tu pani, a ojciec by�by ju� na tamtym �wiecie!

- Zabi�by go pan? Dla tych ludzi?

- Bez chwili wahania! Zreszt�, o ma�y w�os by... Prosz� zapami�ta�, �e ci ludzie s� mi niezwykle drodzy!

- To dla nich o�eni! si� pan ze mn�?

- Prosz� nie udawa� niewini�tka! Dobrze pani o tym wiedzia�a, lecz za wszelk� cen� chcia�a si� tu znale��. Uda�o si�, prosz� wi�c si� tym zadowoli�. A teraz mo�e pani robi�, co zechce, na przyk�ad podr�owa�, ale pod dwoma warunkami: prosz� mi nie przeszkadza� i nie zbruka� nazwiska, kt�re musia�em pani ofiarowa�! A teraz, dobrej nocy!

Z drwi�cym u�miechem na ustach Morosini uk�oni� si� i wyszed� z pokoju, by nie s�ucha� krzyku w�ciek�o�ci, kt�rego grube mury nie by�y w stanie zag�uszy�. Anielka wy�adowywa�a z�o�� na przedmiotach, lecz je�li to mia�a by� cena spokoju, ksi��� by� got�w na takie po�wi�cenie.

*�� *�� *

Godzin� p�niej, po zimnym posi�ku, Aldo w towarzystwie komisarza Warrena i Hieronima Buteau uda� si� do biblioteki, gdzie podano kaw�, hawa�skie cygara i francuskie trunki. Komisarz ko�czy� opowiada� o d�ugim po�cigu uwie�czonym aresztowaniem Solma�skiego, o dyskretnym patrolowaniu transatlantyk�w, drobiazgowym i zakamuflowanym �ledztwie w Whitechape� i o �ledzeniu podejrzanego, od kiedy tylko postawi� stop� na brytyjskiej ziemi, znacz�co wspieranym przez Johna Suttona, kt�rego nie opuszcza�a nienawi�� do tego� przest�pcy.

- To r�wnie� zas�uga pa�skiego przyjaciela, Bertrama Cootesa** - powiedzia� Warren. - Ten gryzipi�rek jest urodzonym szperaczem. To on, po kradzie�y w Tower, by� �wiadkiem k��tni dw�ch z�odziei, co pozwoli�o ich aresztowa�. Poniewa� nie mieli ju� kamienia, zadenuncjowali zleceniodawc�. Lecz by�o za p�no: uciek� swoim anio�om str�om i spokojnie wsiad� na statek odp�ywaj�cy do Francji, akurat wtedy, gdy zdoby�em pewno��, �e to on jest zab�jc� Wosi�skiego. Dlatego, by m�c go zatrzyma�, musia�em zdoby� mi�dzynarodowy nakaz aresztowania, a Ministerstwo Spraw Zagranicznych zawsze daje si� prosi�, wymy�laj�c tysi�ce m�tnych powod�w. Na szcz�cie francuski Urz�d Bezpiecze�stwa pom�g� mi go �ledzi� a� do granicy szwajcarskiej, lecz potem nast�pi� ca�kowity blackout*.

* Blackout - zjawisko utraty przytomno�ci przez pilota samolotu w wyniku odp�yni�cia krwi m�zgu na skutek przeci��e� wyst�puj�cych podczas powietrznych ewolucji (przyp. red.).

Nie traci�em jednak�e nadziei: musia�em schwyta� tego cz�owieka i staraj�c si� wi�cej o nim dowiedzie�, zrobi�em wszystko, by zebra� dowody, kt�re by�y mi potrzebne. Kiedy otrzyma�em wiadomo�� od niejakiego Schindlera, dyrektora policji w Salzburgu, kt�ry doni�s� mi o wielce interesuj�cych sprawach, uda�em si� do premiera. R�wnocze�nie Pary� poinformowa� mnie, �e kurier z Wenecji przyje�d�a regularnie do hotelu Meurice, sk�d wysy�ano go do Monachium. Na szcz�cie ostatnia wiadomo�� przysz�a do Pary�a i mogli�my j� przechwyci�. Pochodzi�a od lady Ferrals i by�a jedn� z wielu. W ostatniej m�oda dama wyra�a�a zdziwienie, �e ojciec op�nia przyjazd, i nalega�a, by si� po�pieszy�, dodaj�c, �e pan, ksi���, wkr�tce wr�ci. Reszt� ju� pan zna.

Uwa�aj�c, �e tak d�ug� mow� zas�u�y� na �yk koniaku, Gordon Warren nape�ni!

sobie kieliszek. Zamkn�wszy oczy, smakowa� alkohol w ustach, po czym spyta�:

- Co pan teraz zamierza?

Pytanie komisarza wyrwa�o Morosiniego z zamy�lenia. - W jakiej materii? - spyta� zm�czonym g�osem.

- Oczywi�cie pa�skiego ma��e�stwa. Jest pewne, �e zosta� pan schwytany w pu�apk�, podobnie jak niegdy� nieszcz�sny Eryk Ferrals, a pa�scy przyjaciele - do kt�rych sam si� zaliczam - woleliby, �eby nie spotka� pana podobny los. Jestem pewien, �e to ona go otru�a. Wiem to, czuj�, ale na nieszcz�cie mam zwi�zane r�ce!

- Dlaczego? - spyta� Hieronim. - Nie ma pan dowod�w?

- Nawet gdybym je mia�, by�yby nieskuteczne. W Anglii nie mo�na by� s�dzonym dwa razy w tej samej sprawie. Lady Ferrals zosta�a uniewinniona.

- My�l� o innym s�dzie, o s�dzie papieskim, przed kt�rym zamierzam prosi� o uniewa�nienie mojego ma��e�stwa zawartego vi coactus*.

* Vi coactus (tac.) - ulegaj�c sile, b�d�c zmuszonym (przyp. red.).

- Tylko w ten spos�b mo�e si� pan uwolni� - westchn�� komisarz - lecz apeluj� o ostro�no��. Podejmuj�c kroki, musi si� pan postara�, �eby by�y mo�liwie jak najdyskretniejsze, gdy� nara�a si� pan na wielkie niebezpiecze�stwo. Lady Ferrals zada�a sobie zbyt wiele trudu, by wyj�� za pana, i tak �atwo nie wypu�ci zdobyczy. My�l�, �e na razie u�yje innej broni: to jedna z najpi�kniejszych kobiet, jakie kiedykolwiek widzia�em.

- Jej urok od dawna ju� na mnie nie dzia�a. Mo�e dlatego, �e nie cierpi� wszystkiego, co m�tne, w�tpliwe i dwuznaczne.

- Cieszy mnie to niezmiernie! Tak czy inaczej, prosz� pos�ucha� mej rady i mie� si� na baczno�ci!

*�� *�� *

Morosini, przeczuwaj�c, �e tej nocy nie zmru�y oka, w og�le si� nie po�o�y�. �wit zasta� go przy oknie, za kt�rym mgliste niebo zlewa�o si� z szar�wk� zalegaj�c� nad Canale Grand�. Trwa� w oczekiwaniu pierwszej r�owej po�wiaty, nadziei na s�o�ce, kt�ra przebije mglisty i wilgotny kokon spowijaj�cy jego ukochane miasto... Pierwszy raz w �yciu czu� si� w nim jak wi�zie�, jak zbrodniarz oczekuj�cy na przewiezienie do lochu.

Przy bramie pa�acu nie by�o ju� milicjanta na stra�y. Podst�pna, faszystowska d�uma zalewa�a W�ochy jak plama oleju. Sama Wenecja zosta�a ni� ska�ona a� po fundamenty. I jego najbli�sza rodzina. Adriana, kt�r� tak kocha�, odmieniona by�a przez mi�o�� do m�czyzny i pieni�dzy tak bardzo, �e przy�o�y�a r�k� do zamordowania kobiety, od kt�rej dozna�a samej dobroci i czu�o�ci! To zdawa�o si� mu najgorsze.

Co mia� z ni� zrobi�? Zabi�, tak jak poprzysi�g�? Je�li taka by�a cena spokoju duszy jego matki, dlaczego nie...? Nie czu� do Adriany niczego poza odraz� i obrzydzeniem, podobnie jak do kreatury, kt�ra przebywa�a w pokoju obok. Czy istnia�o jakie� powi�zanie mi�dzy Adriana a Anielk�?... Co si� wtedy stanie z nim i jego bliskimi, wzi�tymi w dwa ognie nienawi�ci? Nie, trzeba by�o co� z tym zrobi�!

Oko�o dziesi�tej rano Morosini uda� si� do mecenasa Massarii, by sporz�dzi� testament na korzy�� Hieronima Buteau, Adalberta Vidal-Pellicorne'a oraz Ceciny i Zachariasza. Po czym, znacznie spokojniejszy, wr�ci� do domu, aby zaj�� si� zaleg�ymi sprawami. Je�li umrze, Anielka i Adriana niczego nie dostan�.

*�� *�� *

Luksemburski bankier zamkn�� szkatu�k� ze z�ot� klamr� wysadzan� rubinami, w�o�y� j� do kieszeni, �cisn�� wylewnie d�o� Morosiniego i za�o�y� r�kawiczki.

- Nie wiem jak panu dzi�kowa�, ksi���! Moja matka b�dzie szcz�liwa, otrzymuj�c na Bo�e Narodzenie klejnot rodzinny, kt�ry zagin�� przed stu laty. To prawdziwa niespodzianka! Jest pan cudotw�rc�, drogi ksi���!

- Pan mi w tym pom�g�. Jest pan cierpliwy, a ja uparty: reszty dope�ni� �ut szcz�cia...

Patrzy�, jak jego klient wsiada do gondoli, kt�r� Zian mia� go zawie�� w okolice dworca. Do Bo�ego Narodzenia zosta�y dwa dni i Luksemburczyk nie mia� ani chwili do stracenia.

Tymczasem on sam nie podziela� rado�ci klienta. Zbli�aj�ce si� �wi�ta pog��bi�y jego apati�, zw�aszcza kiedy przypomina� sobie poprzednie. Rok temu o tej porze, jemu i Adalbertowi uda�o si� przekaza� Szymonowi Arono-wowi diament Burgundczyka. Poza tym mieszka�cy pa�acu Morosinich, mimo nieobecno�ci Miny przy wigilijnym stole, �wi�towali rado�nie wraz z ciotk� Ameli�, Mari� And�elin� i Adalbertem Vidal-Pellicorne'em. Wszyscy szcz�liwi, �e mog� przebywa� z Aldem w te najpi�kniejsze �wi�ta w roku.

Tym razem niepowodzenie goni�o niepowodzenie: opal przepad� na zawsze, a najbli�sza rodzina Aida sk�ada�a si� z podejrzanej kobiety i kryminalisty czekaj�cego na wyrok.

A przy stole mia�o zabrakn�� drogich mu os�b. Pani de Sommieres, z�o�ona gryp�, le�a�a przykuta do ��ka w swym paryskim pa�acu pod opiek� Marii And�eliny. Adalbert pewnie sp�dzi �wi�ta w Wiedniu z Liz� i jej babk�... W ko�cu, dlaczego mia�by si� pozbawi� takiej rado�ci?

Nagle ksi��� poczu� dreszcze i zacz�� kicha�. To nierozs�dne tak sta� w oknie i wystawiaj�c si� na wiatr znad laguny, rozpami�tywa� niepowodzenia. R�wnie dobrze mo�na to by�o zrobi� w g��bi domu.

Kiedy ju� mia� odej��, jego uwag� zwr�ci� jaki� ruch w oddali. W stron� rio Ca Foscari skr�ci�a gondola z hotelu Danieli, kogo� wioz�c. Obok gondoliera wida� by�o eleganck� posta� w czapce i futrze z niebieskiego lisa. S�dz�c po sylwetce, by�a to kobieta. Kiedy si� odwr�ci�a, serce Aida zabi�o mocniej. Ale ��dka przybija�a ju� do schod�w i zanim Aldo zd��y� och�on��, z gondoli na pa�acowe schody wyskoczy�a Liza.

- Dzie� dobry! - krzykn�a. - Niespodzianka!

Od tej m�odej kobiety bi�o takie �wiat�o i ciep�o, �e Aldo zapomnia� o dreszczach. Musia� si� opanowa�, by nie chwyci� jej w ramiona, lecz zadowoli� si� podaniem d�oni.

- Rzeczywi�cie, nie spodziewa�em si� pani! W�a�nie gryz�em si� ponurymi my�lami, kiedy pojawi�a si� pani, i nagle �wiat poja�nia�. Co za szcz�cie widzie� tu pani� dzisiaj!

- A czy mogliby�my wej�� do �rodka? Zmarz�am na ko��... - Oczywi�cie!

Aldo zaprowadzi� Liz� do gabinetu. Zachariasz, kt�ry nadszed� z herbat�, ujrzawszy Liz�, postawi� tac� na kufrze i zakrzykn��:

- Panienka Liza!... Co za niespodzianka! A to si� Cecina ucieszy!

I zanim zdo�ano go zatrzyma�, �wawo podrepta� w stron� kuchni, my�l�c tylko o tym, jak� rado�� sprawi swej �onie. Tymczasem Aldo wprowadzi� Liz� do du�ego salonu o �cianach wy�o�onych materia�em w s�onecznych kolorach, gdzie tak cz�sto pracowali razem.

Dawna sekretarka z przyzwyczajenia usiad�a w fotelu, w kt�rym siadywa�a, stenografuj�c listy dyktowane przez Morosiniego. Zanim jednak zamienili pierwsze s�owa, drzwi otworzy�y si� z ha�asem i do pokoju wparowa�a Cecina, kt�ra �miej�c si� i p�acz�c na przemian, rzuci�a si� na Liz�, nieomal mia�d��c j� pot�g� swego entuzjazmu.

- Na wszystkich �wi�tych, to ona, to ona we w�asnej osobie! Nasza ma�a!... O Naj�wi�tsza Panienko, co za prezent nam uczyni�a� na Bo�e Narodzenie!

- Je�li jeszcze ma pani jakie� w�tpliwo�ci co do uczu�, jakimi darz� pani� mieszka�cy tego domu, to chyba w�a�nie si� rozwia�y - rzuci� Aldo, kiedy Lizie uda�o si� uwolni� z wykrochmalonego fartucha Ceciny. - Mam nadziej�, �e pani zostanie z nami?

- Dobrze pan wie, �e to niemo�liwe. Tak jak w ubieg�ym roku, wracam do Wiednia do babki, kt�ra prosi�a, by przekaza� panu serdeczno�ci. Bardzo pana lubi.

- Ja r�wnie�! To wspania�a kobieta! Jak si� czuje?

- Bardzo dobrze. Czeka na mego ojca i macoch�. Co j� zachwyca tylko w po�owie, lecz wzgl�dy go�cinno�ci obliguj� i nie chc�, by sama musia�a podo�a� temu obowi�zkowi, bez �adnej pomocy.

- No, a ten nag�y przyjazd do Wenecji? Czy to aby naprawd� do nas?

Nie odwa�y� si� powiedzie� �do mnie", chocia� mia� tak� nadziej�.

W tej w�a�nie chwili zda� sobie spraw�, co naprawd� czuje do Lizy. Zrozumia�, dlaczego nie kocha ju� Anielki, dlaczego ju� nigdy nie b�dzie m�g� jej kocha�, zak�adaj�c, �e to, co do niej kiedy� czul, by�o mi�o�ci�.

- Oczywi�cie, �e do was! Kocham Wenecj�... ale czym�e by by�a bez was wszystkich? Chocia�, szczerze m�wi�c, jest jeszcze co�.

Echo czyich� szybkich krok�w przerwa�o w p� jej s�owa. Ksi�ciu pociemnia�o przed oczami, a Cecina schowa�a si� w cieniu biblioteki.

Do biura wesz�a Anielka. Na jej widok wszyscy umilkli.

- Przepraszam, je�li przeszkadzam - rzuci�a jasnym g�osem - lecz chcia�abym wiedzie�, Aldo, co z kolacj� u Calergich? Zamierza pan tam p�j�� czy nie?

- Pom�wimy o tym p�niej - odpar� ksi���, poblad�szy ze z�o�ci. - To nie miejsce i czas, by o tym rozmawia�. Czy mo�e nas pani zostawi�?

- Jak pan sobie �yczy.

Anielka wzruszy�a pogardliwie ramionami i wysz�a z salonu. Wok� jej zgrabnych n�g zawirowa�a zwiewna sukienka z jasnej �or�ety.

Liza wsta�a. Ona r�wnie� poblad�a. Skierowa�a na Aida wzrok, w kt�rym zaskoczenie miesza�o si� z niezrozumieniem.

- Czy mnie oczy myl�?... To by�a lady Ferrals? Odpowied� nie mog�a ksi�ciu przej�� przez usta... Ale trzeba by�o...

- Rzeczywi�cie, lecz teraz nosi inne nazwisko...

- Chyba nie nazywa si�... Morosini?... Och, to straszne! Liza r�wnie� chcia�a wybiec z pokoju, lecz Aldo zatrzyma� j� si��.

- Chwileczk�, niech pani zaczeka! Tylko chwil�! Prosz� mi pozwoli� wyt�umaczy�...

- Niech mnie pan wypu�ci! Tu nie ma nic do wyja�niania! Chc� odej��... Nie zostan� ani chwili d�u�ej!

Jej ton zdradza� najwy�sze wzburzenie. Cecina postanowi�a przyj�� ksi�ciu z pomoc�.

- Ksi��� zaraz wszystko wyt�umaczy! To nie jego wina!

- Niech mu pani przestanie matkowa�, Cecino! Ten wielki gamo� jest na tyle doros�y, �eby wiedzie�, co robi... a poza tym, zawsze wiedzia�am, �e kocha t� kobiet�.

- Ale� nie, pani nic nie rozumie...

- Do�� tego, Cecino! Bardzo pani� lubi�, ale prosz� nie ��da� ode mnie zbyt wiele! Adieul

Pochyli�a si�, by uca�owa� star� przyjaci�k�, po czym odwr�ci�a si� do Aida, kt�ry zda� sobie spraw�, �e w�a�nie sta�o si� nieodwracalne, i nie pr�bowa� nawet oponowa�.

- By�abym zapomnia�a, jaki jest m�j prawdziwy pow�d przybycia! Prosz�! - doda�a, rzucaj�c na st� mieszek z czarnej sk�ry. - We�cie go sobie! Odnale�li�my cia�o Elzy...

Spadaj�c na papiery, sakiewka otworzy�a si�, uwalniaj�c opal w oprawie z diament�w.

Diamenty si� roziskrzy�y, a z tajemniczych g��bi opalu zdawa�y si� wydobywa� wszystkie odcienie �wiat�a.

Aldo tylko na moment odwr�ci� wzrok. To wystarczy�o. Panny Kledermann nie by�o ju� w salonie.

Nawet nie pr�bowa� jej dogoni�. Co mia� jej powiedzie�?

Patrz�c na klejnot, kt�rego nie �mia� dotkn��, s�ysza� oddalaj�cy si� odg�os silnika �odzi, kt�r� odp�yn�a Liza. Daleko, bardzo daleko. Zbyt daleko, by kiedykolwiek m�g� j� spotka�..

Saint-Mande, grudzie� 1995 r.