PӣNOC

Wszyscy jeste�my Meekha�czykami

Gdyby nie ta popijawa, pot�ny kac i niezgrabno�� Velergorfa oraz nerwowy mu�, nigdy nie odkryliby szpieg�w i sko�czy�oby si� tylko na nieprzyjemnym podejrzeniu. Kenneth wieczorem pozwoli� ludziom na nieco wi�cej, ni� powinien. W ko�cu od koszar dzieli� ich tylko dzie� drogi, jutro mieli nocowa� we w�asnych ��kach i zacz�� kilkunastodniowy wypoczynek, wype�niony naprawianiem broni i pancerzy, �wiczeniami, pucowaniem oporz�dzenia i innymi nudnymi �o�nierskimi rytua�ami. Na dodatek do Belenden prowadzi�a prosta jak z �uku strzeli� imperialna droga. Mogli wsta� d�ugo po wschodzie s�o�ca i doj�� do koszar na kolacj�.

Wraca� z patrolu z po�ow� kompanii, czyli z dwudziestoma lud�mi i kilkoma psami. Reszta odpoczywa�a w koszarach pu�ku. To by�a dziesi�ciodniowa, spokojna wycieczka po bezpiecznej prowincji, w sam raz, �eby na pocz�tku wiosny przypomnie� ludziom, �e G�rska Stra� czuwa. W czasie pokoju pu�ki dzia�a�y w�a�nie w ten spos�b, po�owa stra�nik�w w terenie, druga w koszarach, �eby dow�dztwo mia�o ich pod r�k�. Chocia� wysy�anie w teren dw�ch dziesi�tek wygl�da�o na kpin�. Od zesz�ej jesieni obiecywali mu przynajmniej kolejnych dwudziestu ludzi � wtedy nazwanie Sz�stej Kompanii kompani� w�a�nie nie zakrawa�oby na kiepski �art.

W karczmie, dzie� drogi od Belenden, dotar�a do jednego z �o�nierzy wiadomo��. Hawen Rycw, najm�odszy z jego ludzi, zosta� ojcem. Z rado�ci przepu�ci� po�ow� miesi�cznego �o�du, stawiaj�c wszystkim piwo, wino i gorza�k�. Kenneth pozwoli� im na picie i zabaw�, patrol przebiega� spokojnie, do koszar mieli blisko. Co si� mog�o sta�?

Wychodz�c rankiem na podw�rze, zderzy� si� w drzwiach z wysokim, czarnow�osym m�czyzn�, owini�tym w wystrz�piony, lawendowy p�aszcz. Brz�kn�o i na ziemi� spad�a lira.

� Wybaczcie. � Obcy mia� g��boki, melodyjny g�os. � To moja wina.

Podni�s� instrument lew� r�k�, praw� mia� zabanda�owan� i powieszon� na temblaku.

� Wypadek?

Obcy parskn�� kpi�co.

� Nie. �mia�ek, panie poruczniku, m�j ko�, znaczy si�, cho� pewnie ma pan racj�, �e powinienem nazwa� go Wypadek. Przez to bydl� musz� wraca� za Ma�y Grzbiet bez �adnego zarobku. Co to za muzyk, kt�ry gra� nie mo�e?

Kenneth u�miechn�� si�, czuj�c niepokoj�ce uk�ucie. P�aszcz, he�m i kolczug� zostawi� w pokoju, zak�adaj�c tylko koszul� i pikowan� kurtk�. Przy pasie mia� zwyk�y sztylet. Z pewno�ci� nie widzieli si� wczoraj, wi�c sk�d obcy zna� jego stopie�?

� Gdzie to was spotka�o?

� Na drodze mi�dzy Lorst a Czawer. Nied�wied� zszed� z g�r, a m�j ko� uzna�, �e je�dziec b�dzie mu przeszkadza� w ucieczce, wi�c mnie zrzuci�, cho� do bestii by�o ponad sto krok�w. Jak wida�, taki z niego �mia�ek, jak ze mnie kap�an Pani. Musia�em zawr�ci�.

Kenneth przypomnia� sobie wczorajsz� rozmow� z karczmarzem. Gospodarz co� wspomnia� o w�drownym muzyku w towarzystwie pacho�ka.

� A ucze�?

� Uczniem to on b�dzie za rok albo za dwa. Na razie tobo�ki nosi, ob�z pomaga rozbija�, no i towarzystwo zapewnia, bo w g�rach cz�owiek nog� z�amie na szlaku i z g�odu zdechnie.

Ruszyli w stron� stajni. Oficer wci�� u�miechaj�c si�, uprzejmie zaj�� miejsce po prawej stronie nieznajomego.

� Racja, panie...

� Wybaczcie. Mistrz Enwar z Wereh.

� Idziecie za g�ry? Przez Belenden? A potem? Na szczyt Przej�cia Dw�ch, przez �ysic� i w d�? Nie zd��ycie przed noc�.

� Nie mam zamiaru. � Muzyk u�miechn�� si� lekko. � Dobrze b�dzie, jak uda nam si� dotrze� na szczyt, a tam przenocujemy w stra�nicy. I tak za p�no wstali�my. Gdybym si� nie spieszy�, poprosi�bym was o towarzystwo, ale chc� zej�� z g�r jutro w po�udnie, wi�c musz� wyruszy� ju� teraz.

Weszli do stajni. Sze�� koni sta�o w boksach, a dwa wierzchowce i mu� by�y w�a�nie przygotowywane do drogi. Na g�rze, na stryszku wype�nionym sianem, wci�� chrapali �o�nierze. Kenneth przyszed� tu w�a�nie zarz�dzi� pobudk�. Troch� zaspali, czeka�o ich szybkie �niadanie i jeszcze szybszy marsz, je�li mieli zd��y� przed zmierzchem. Prawie z zazdro�ci� spojrza� na konie muzyka i jego ucznia, osiod�ane ju� i gotowe do drogi. Kr�py wyrostek, b�d�cy zapewne towarzyszem Enwara, zaczyna� w�a�nie troczy� sakwy na grzbiecie jucznego mu�a. Na widok mistrza skuli� si� i przyspieszy�.

Z otworu w poddaszu wyjrza� dziesi�tnik.

� Ju� na nogach, panie poruczniku?

� Tak, Varhenn, dola oficera � ostatni idzie spa�, pierwszy wstaje i tak dalej. Z�a�.

� Ju� id�, panie poruczniku. Ale� mnie �eb boli...

� O ile dobrze pami�tam, Varhenn, uparli�cie si�, �e ka�dy postawi kolejk�. Tylko psy zwolniono z tego obowi�zku.

Dziesi�tnik u�miechn�� si� bole�nie, usiad� na kraw�dzi, zsun�� si�, przez chwil� zawis� na r�kach i ci�ko zeskoczy� na klepisko. Zachwia� si�, zakl��, zrobi� dwa szybkie kroki naprz�d i �eby nie upa��, opar� si� lekko o zad mu�a.

� Ostr...

Muzyk nie zd��y� doko�czy�. Zwierz� wyda�o z siebie dziki ryk, jakby nagle poczu�o na sk�rze pazury nied�wiedzia, i stan�o d�ba. Ch�opak, pr�buj�cy za�adowa� mu na grzbiet kolejn� sakw�, zosta� kopni�ty w pier�. Pakunek rozwi�za� si� i na wszystkie strony polecia�y jakie� rulony, karty i papiery. Kenneth spojrza�. Rysunki g�r, miast, wsi, dr�g.

� Nie m�wili�cie, �e jeste�cie malarzem, mistrzu. � Porucznik podszed� do rozsypanych papier�w, daj�c jednocze�nie r�k� znak Velergorfowi.

Uwaga. Niebezpiecze�stwo.

� To nie ja, tylko Mallen, panie poruczniku. Ch�opak. Pozwalam mu rysowa� co chce, bo nie da�by mi spokoju. Chyba b�d� musia� go odda� na nauk� do malarza.

Muzyk, kt�ry pozwala uczniowi w terminie marnotrawi� czas na rysowanie, zamiast goni� go do brz�kania na lutni. Ciekawe. Oficer przykucn��, podni�s� jeden z rulon�w i go rozwin��.

� Mapy te� rysuje? I sk�d wiedzia�e�, �e jestem porucznikiem, skoro nie nosz� dystynkcji?

Zgrzytn�o. W chwili, gdy si� odwraca�, Enwar run�� na niego, �opoc�c p�aszczem. W prawej d�oni, cudownie uwolnionej z temblaka, trzyma� sztylet o w�skim ostrzu. Kenneth rzuci� mu w twarz map�, z�apa� za r�k� i czuj�c, �e napastnik przenosi ci�ar cia�a na przedni� nog�, skr�ci� szybko biodra tak, �e kolano, kt�re mia�o trafi� go w krocze, uderzy�o w udo. Zabola�o.

Napar� na fa�szywego muzyka, odchyli� si� lekko i uderzy� g�ow� w twarz przeciwnika. M�czyzna zd��y� si� lekko odchyli� i cios nie rozkwasi� mu nosa, tylko trafi� w policzek.

� Varhenn!

�wisn�o. Drewniany cebrzyk z wod� do pojenia zwierz�t zatoczy� kr�tki �uk i trafi� szpiega w potylic�. By�o po wszystkim.

�������

Zbi�rka odby�a si� w trybie bojowym. W nieca�e trzy minuty oddzia� by� pod broni� i w pe�nym rynsztunku. Kac nie kac, byli G�rsk� Stra��.

Wi�nia rozebrali do przepaski biodrowej i zwi�zali. Tak jak Kenneth si� domy�la�, jego prawa r�ka by�a zdrowa. Za to odzie� kry�a liczne niespodzianki. Znale�li cztery sztylety do rzucania, stalow� garot�, sze�ciocalow� szpil� z wydr��onym ostrzem i kilka ma�ych buteleczek, wype�nionych bezbarwnymi i bezwonnymi p�ynami. Osiem wytrych�w i ma�y no�yk, z ostrzem z br�zu i miedzian� r�koje�ci�, ca�y pokryty piktogramami. Gdy Kenneth wzi�� go do r�ki, mia� wra�enie, �e bro� wibruje. Magia.

Zebrali si� na dziedzi�cu. Szpieg le�a� na wznak, niemal nagi, i nadal nie dawa� oznak �ycia.

Karczmarz podszed� do oficera i uk�oni� si� z szacunkiem.

� Ch�opak powinien wy�y�, panie poruczniku. Ma po�amane �ebra i ze dwa dni b�dzie nieprzytomny, ale je�li bogowie pozwol�, wyli�e si�.

� To dobrze.

Pomocnik wyszed� najgorzej z ca�ego zaj�cia. Cho� z drugiej strony, mu�y wywodz�ce si� z miejscowych zwierz�t znane by�y z tego, �e potrafi� kopni�ciem zabi� g�rskiego lwa. Ch�opak i tak mia� szcz�cie. Kenneth postanowi� jednak nie ryzykowa� przenoszenia go w takim stanie do Belenden. M�odzik mia� zosta� w karczmie, pilnowany przez kilku stra�nik�w, a jutro przy�l� po niego w�z. Wa�niejszego je�ca mieli zabra� od razu.

Da� znak dw�jce �o�nierzy, od jakiego� czasu trzymaj�cych ju� wiadra z wod�.

� Nie trzeba. � Zwi�zany nagle otworzy� oczy. � Po co mam mokry i��.

Stra�nicy popatrzyli na dow�dc�, ten spokojnie kiwn�� g�ow�.

Dwa strumienie lodowatej wody trafi�y m�czyzn� w pier�. Zakl�� paskudnie i pr�bowa� poderwa� si� z ziemi, ale jeden z �o�nierzy wcisn�� go nog� w b�oto.

� To ostrze�enie. � Kenneth stan�� nad szpiegiem i spojrza� mu prosto w oczy. � Nie b�dziesz wi�cej udawa� nieprzytomnego. Je�li zrobisz to jeszcze raz, ka�� po�ama� ci r�ce, tak na wszelki wypadek. Poza tym jak ci b�dzie zimno, to zaczniesz si� szybciej rusza�, a ja chc� by� w koszarach przed wieczorem. Teraz ci� rozwi��emy, a ty si� ubierzesz.

Wskaza� na stare portki, s�omiane �apcie i brudn� koszul�, kt�r� dostali od karczmarza.

� A moje ubranie? � Nawet le��c w b�ocie i trz�s�c si� z zimna, jeniec potrafi� nada� g�osowi ton oburzenia.

� Za du�o tam ciekawych drobiazg�w, a ja nie jestem pewien, czy wszystkie znale�li�my. Dow�dca pu�ku zawiadomi miejscowe Szczury i oni je sobie dok�adnie obejrz�.

Agenci imperialnego Wywiadu Wewn�trznego sami nazywali si� Szczurami. Kenneth wprawdzie nie zna� �adnego, ale pu�kownik Akeres Gewanr, dow�dca Sz�stego, z pewno�ci� mia� z nimi kontakt.

Da� znak, �o�nierz zdj�� nog� z piersi szpiega i postawi� go na nogi. Gdy rozcinano wi�zy je�ca, w r�kach kilku stra�nik�w pojawi�y si� napi�te kusze, ale �o�nierze nawet nie zadali sobie trudu, �eby w niego mierzy�. Nie wygl�da� na g�upca.

Wi�zie�, krzywi�c si� i trz�s�c z zimna, za�o�y� przyniesione �achmany, po czym ponownie zwi�zano mu r�ce na plecach.

� Zaraz ruszamy � Kenneth podni�s� g�os, aby wszyscy go us�yszeli. � B�dziemy szli szybkim marszem, wi�c odla� si� i za�atwi� inne rzeczy teraz. Najbli�szy post�j po po�udniu.

Nie rozleg� si� j�k zawodu, wszyscy czuli, �e sprawa jest powa�na. W�r�d kart i zwoj�w znalezionych przy szpiegu by�y dok�adne mapy nie tylko powszechnie znanych dr�g przez g�ry, lecz tak�e zaznaczono na nich nieoficjalne przej�cia, w�skie �cie�ki i ma�o ucz�szczane dr�ki, z kt�rych korzysta�a g��wnie G�rska Stra� i bandyci. Po�o�enie niekt�rych z tych szlak�w by�o �cis�� tajemnic�, bo zw�aszcza w czasie wojny, szybkie i bezpieczne przemieszczanie wojska mia�o w g�rach kluczowe znaczenie. Poza tym w�r�d szkic�w by�y te� pejza�e, pokazuj�ce g�rskie szczyty, wsie, miasta, pojedyncze wie�e stra�nicze i dok�adnie rozrysowany z kilku stron widok na Belenden. Podej�cia pod mury miasteczka, umocniony garnizon, brama wjazdowa. Ch�opak, je�li to naprawd� on rysowa�, mia� w d�oniach i oczach prawdziwy maj�tek. Prawie szkoda, �e zgodnie z imperialnym prawem te d�onie zostan� odci�te, a oczy wy�upione.

Konie zostawili na miejscu, zabieraj�c ze sob� tylko mu�a, ob�adowanego rzeczami szpiega. Kenneth przywo�a� Velergorfa.

� Ilu ludzi zostaje?

� Czterech. Dostali rozkazy.

� Dobrze.

Ta czw�rka mia�a pilnowa� ch�opaka. Nie tylko �eby nie uciek�, ale te� �eby nie podci�� sobie �y�. Na przyk�ad.

� Szykowa� si�! � porucznik podni�s� g�os. � Wymarsz za pi�� minut!

�������

Nie oszcz�dzali go. Zreszt� siebie te� nie. Szybki marsz G�rskiej Stra�y oznacza� kwadrans truchtu i kwadrans normalnego marszu. Na zmian�, czasami przez wiele godzin. Dla kogo� przywyk�ego do podr�owania konno by�o to mordercze do�wiadczenie i ju� po pierwszej godzinie szpieg s�ania� si� na nogach i rz�zi�, jakby mia� wyplu� p�uca. Zwi�zane z ty�u r�ce nie u�atwia�y mu biegu.

Nie trzymali specjalnego szyku. Przed szpiegiem i za nim maszerowa�o po trzech �o�nierzy, potem Kenneth z Velergorfem i reszta oddzia�u. Na ko�cu wl�k� si� mu�, wytrzeszczaj�c przera�one oczy na towarzysz�ce mu psy.

� Meekha�skie pieski � wychrypia� jeniec, odzywaj�c si� po raz pierwszy w po�owie drugiej godziny marszu, gdy w�a�nie przeszli do zwyk�ego chodu. � Ch�do�one imperialne pacho�ki.

Kenneth zignorowa� go, zaj�ty poprawianiem oporz�dzenia. Rzemie�, na kt�rym zawiesi� now� tarcz�, niemi�osiernie wrzyna� mu si� w ramiona, pas z mieczem obija� o nogi, a he�m ociera� czo�o. Zdj�� go i starannie poprawi� wy�cielaj�c� jego wn�trze sk�rzan� plecionk�.

Podbieg� do niego Hawen.

� Panie poruczniku, mam pro�b�.

� Je�li nie dotyczy kopni�cia pewnego sukinsyna, to s�ucham.

� Kamie� chcia�bym znale��, dla syna. Na stos przy belende�skim zej�ciu.

Kenneth pozwoli� sobie na u�miech, kiedy stra�nik przypomnia� wie�ci, kt�re zasta�y go w karczmie.

� Dziesi�ciofuntowy? Zamierzasz go nie�� a� pod miasto?

� No nie, panie poruczniku, taki normalny, jak pi��.

� Wiem, wiem... Zrobimy post�j przy potoku, to poszukasz. Tylko �eby �adny by�.

� B�dzie jak per�a, panie poruczniku! � Hawen zasalutowa� w marszu i zaj�� miejsce w kolumnie.

Wtedy po raz pierwszy szpieg si� przewr�ci�.

� Meekha�skie kundle � wysapa� z twarz� wci�ni�t� w ziemi�.

Kenneth gestem uniesionej d�oni zatrzyma� oddzia�, lecz zanim zd��y� podej�� do wi�nia, uprzedzi� go jeden z ludzi z dziesi�tki Velergorfa. Cawe Kaln, zwany Wilkiem, uchodzi� za mruka i milczka, ale nie by�o lepszego zwiadowcy i tropiciela w ca�ym Sz�stym Pu�ku. Ubrany w lekki, sk�rzany pancerz i narzucony na wierzch plamisty kaftan zako�czony kapturem, zazwyczaj znakomicie wtapia� si� w t�o. Jego kusza by�a pomalowana na czarno, a uzupe�nia�a j� para kord�w i kilka no�y za pasem.

� B�dziesz biec razem z nami albo ka�emy ci� przywi�za� do ogona mu�a i powleczemy za nim � �o�nierz powiedzia� to bez specjalnego nacisku. � W garnizonie mamy czarownika � uzdrowiciela, kt�ry posk�ada twoje resztki do kupy, nawet je�li przywieziemy mu tylko beznogi zew�ok.

Szpieg nie tyle dysza�, ile zasysa� powietrze rozpaczliwymi haustami. G�ral z�apa� go za rami� i postawi� na nogi.

� Wilk!

� Tak jest, panie poruczniku. � Stra�nik stan�� na baczno��, puszczaj�c je�ca.

� On ma doj�� o w�asnych si�ach i w takim stanie, �eby m�g� m�wi�.

� Tak jest! Ale... Panie poruczniku, on mnie obra�a.

� Uwa�asz si� za meekha�skiego kundla?

� Nie, panie poruczniku.

� A za kogo?

� Za Meekha�czyka, panie poruczniku.

Kenneth przyjrza� mu si� uwa�nie. Cawe Kaln mia� pi�� st�p, osiem cali wzrostu, czarne w�osy, blad� twarz i jasne oczy. Nie by�o na nim grama zb�dnego t�uszczu. Gdyby kto� chcia� namalowa� obraz zatytu�owany G�ral z krwi i ko�ci, wybra�by w�a�nie jego na wz�r.

� Naprawd�?

Ta deklaracja by�a niezwyk�a. Wi�kszo�� miejscowych lubi�a podkre�la� swoje wessyrskie korzenie oraz to, �e Imperium nie zdo�a�o podbi� P�nocy zbrojnie, lecz przy��czy�o j� na drodze dyplomatycznych zabieg�w. Co prawda od prawie trzystu lat mieszane ma��e�stwa i koligacenie rodzin stopniowo wzbogaca�o lokaln� krew o � jak m�wiono � smak po�udnia, ale g�rale nadal potrafili si� obrazi�, gdy kto� nieopatrznie nazwa� ich Meekha�czykami.

� Naprz�d! A ty do mnie. � Porucznik skin�� na Wilka. Pozwoli�, by jeniec oddali� si� na kilkana�cie krok�w, i dopiero ruszy�.

� Cawe, mamy go doprowadzi� do koszar �ywego.

� Rozumiem, panie poruczniku.

� I poganianie wi�nia zostaw mnie, w ko�cu bior� za to �o�d. Zrozumiano?

� Tak jest!

� Na miejsce, stra�niku.

Wilk oddali� si� truchtem.

� Co on si� nagle zrobi� taki imperialny, Varhenn? Ja to co innego, jeszcze m�j dziadek by� Meekha�czykiem, nazwisko nie k�amie. Ale Wilk?

Dziesi�tnik popatrzy� na niego spokojnie, a pokryta niebieskim tatua�em twarz nie wyra�a�a niczego. Po chwili u�miechn�� si� lekko.

� Wie pan, gdzie jeste�my?

� G�upie pytanie, Varhenn.

� Nie, panie poruczniku, nie pytam o miejsce czy prowincj�, tylko o okolic�. Nie s�u�y� pan tu przedtem, a ja dawno temu, ale pozwoli� pan poszuka� Hawenowi kamienia dla syna na stos.

� Wszyscy tak robi�, jak s�ysza�em, rodzice ka�dego nowo narodzonego dziecka k�ad� kamie� na stos liczebny, przy zej�ciu z �ysicy.

� A dlaczego?

� Miejscowy zwyczaj? Prastara tradycja? Mnie nie pytaj.

� Ta tradycja ma �wier� wieku, panie poruczniku. Co jest za �ysic�?

� Dolina Wares i szlak na po�udnie, do Kalen.

� Tak, szlak, kt�rym je�d�� wozy kupieckie do i z Nowego Rewendath. G��wna droga ��cz�ca nas z po�udniem Imperium.

� Dolina Wares... Tam Sekohlandczycy wyr�n�li po�ow� Siedemnastego Pu�ku Piechoty?

� Nie po�ow�, ledwo jedn� trzeci�, panie poruczniku.

� By�e� tam?

Na mgnienie oka twarz dziesi�tnika �ci�gn�a si� dziwnie, skamienia�a.

� Tak, by�em. Opowiedzie�?

Kenneth rozejrza� si�. Spok�j, cisza, do nast�pnego truchtu mieli jeszcze kilka minut. Szpieg by� zwi�zany i pilnowany, a w okolicy nie by�o nawet przepa�ci, w kt�r� m�g� si� rzuci�.

� M�w.

�������

� Na �elaznego fiuta Reagwyra!

Kawer Monel, nazywany Czarnym Kapitanem, sta� na szczycie �ysicy i patrzy� na po�udnie. Widok by� przepi�kny. Na niebie nie go�ci� nawet najmniejszy ob�ok, s�o�ce wspi�o si� ju� spory kawa�ek nad horyzont i wzrokiem, je�li kto� mia� wystarczaj�co bystry, mo�na by�o si�gn�� pi��dziesi�t mil w prz�d. Pola, ��ki, rybne stawy, dwa szmaragdowe w tym �wietle jeziora, spore po�acie lasu, wioski i miasta, po��czone siatk� dr�g. �yzny, bogaty, ludny teren.

�ysica by�a forpoczt� Ma�ego Grzbietu, �a�cucha g�r, o kt�re Imperium Meekha�skie opar�o si� w trakcie swojej zbrojnej ekspansji. Prawd� powiedziawszy, Imperium przekroczy�o Ma�y Grzbiet dopiero wtedy, gdy gospodarczo i politycznie wch�on�o ziemie Ligi Wessyrskiej, czego po serii nieudanych wojen dokonano na drodze trwaj�cego kilkadziesi�t lat koligacenia rod�w, mieszania interes�w i zacie�niania wi�z�w politycznych. Spraw� u�atwia� fakt, �e Wessyrczycy nie wyznawali jednego boga, tylko wychodzili z za�o�enia, �e w panteonie jest miejsce dla wszystkich; wojownicze kulty, kt�re przez setki lat tworzy�y teokracje w r�nych miejscach kontynentu, nie zdo�a�y ich przekona� do swojej wizji prawdy. Religia zatem nie stanowi�a problemu. Nadal jednak doliny pomi�dzy Ma�ym a Wielkim Grzbietem oraz tereny do pi��dziesi�ciu mil na po�udnie od Ma�ego Grzbietu, czyli do rzeki Vanawen, uchodzi�y za ziemie wessyrskie. Je�li kto� mia�by wystarczaj�co bystry wzrok, m�g�by ze szczytu �ysicy dostrzec rzek� � szar� wst�g� na horyzoncie.

G�ra mia�a niemal mil� wysoko�ci i wygl�da�a, jakby kto� kiedy� wzi�� pot�ny m�ot i dla zabawy z ca�ej si�y przygrzmoci� w jej zbocze. Tak powsta�a dolina Wares, kt�ra formalnie dolin� nie by�a, owalna niecka o �rednicy ponad �wier� mili, obejmowana z dw�ch stron przez skaliste ramiona i zamykana prawie pionow� �cian� samej �ysicy. Wej�cie do tej niby-doliny mia�o ledwo pi��dziesi�t jard�w szeroko�ci. Prowadzi� t�dy imperialny szlak, kamienna droga szeroka na dwa wozy. Nazywano j� Furtk� P�nocy, bo by�o to jedyne miejsce w promieniu prawie stu mil, gdzie wozy kupieckie mog�y przekroczy� Ma�y Grzbiet.

Jednak cho� szlak wiod�cy na szczyt �ysicy prowadzi� w�sk� drog�, wyci�t� w diabelnie stromej �cianie g�ry, to buduj�cy j� imperialni in�ynierowie zas�u�yli na wszelkie honory i zaszczyty, jakimi ludzka pami�� i wdzi�czno�� mog�a ich obdarowa�. Trakt wspina� si� zakosami, mia� osiemna�cie zakr�t�w i ��czn� d�ugo�� prawie siedmiu mil. W�z kupiecki, ci�gni�ty przez czw�rk� silnych koni, wspina� si� na szczyt ca�y dzie�. Ale i tak m�g� si� dosta� do Nowego Rewendath kilkakro� szybciej, ni� gdyby mia� jecha� sto mil na wsch�d, aby skorzysta� z Wielkiej Bramy.

Tylko �e teraz w�z kupiecki wspina�by si� na �ysic� przez trzy dni. Albo d�u�ej.

� Jak stado baran�w. � Kapitan splun�� na ziemi�, nie wiadomo � zniesmaczony widokiem, czy po prostu chc�c si� pozby� ��ci zalegaj�cej w ustach.

M�ody stra�nik poruszy� grdyk�. Sam ch�tnie by splun��, pozby� si� kuli g�stej, lepkiej flegmy podchodz�cej pod gard�o, ale nie wypada�o. Oficerowi przys�uguje zazwyczaj du�o wi�cej. Lepszy �o�d, lepsze kwatery, lepsze porcje ze wsp�lnego kot�a. Prawo plucia, kiedy si� zechce.

Teraz jednak nie zamieni�by si� ze swoim kapitanem za wszystkie te niew�tpliwe przywileje.

� Ty masz by� moim go�cem? Jak ci� zw�?

� Varhenn, panie kapitanie.

Czarny Kapitan oderwa� wzrok od doliny i przyjrza� mu si� uwa�nie.

� Berge�czyk, co? � Zawiesi� wzrok na plemiennych tatua�ach, pokrywaj�cych policzki, czo�o i grzbiety d�oni m�odego stra�nika.

� Z ojca i matki.

� Ile masz lat?

� Siedemna�cie, panie kapitanie.

� A ja jestem cesarskim zi�ciem. Ile, pytam!

� Pi�tna�cie.

� No, tak lepiej. Umiesz si� tym pos�ugiwa�? � Szturchn�� palcem ci�ki top�r, zatkni�ty za pasem m�odzika.

� Od dziecka, panie kapitanie.

� To dobrze, przyda ci si�. Co o tym s�dzisz? � Oficer wskaza� na dolin�.

Stra�nik spojrza� w d�. Z tej wysoko�ci jej dno wygl�da�o jak faluj�ce morze. Ludzie, zwierz�ta, wozy, wszystko przemieszane i spl�tane w wielki kobierzec. W przew�enie wlewa�y si� kolejne grupy szukaj�cych ratunku uchod�c�w. Imperialna droga by�a zapchana lud�mi, wozami, przeganianymi stadami. Nawet tu, stoj�c na szczycie, s�ysza� ten t�um. Zmieszane g�osy ludzi i zwierz�t tworzy�y gro�ne, mroczne t�o. Panika, to s�owo podje�d�a�o mu pal�c� kul� do gard�a. Jedno s�owo, jeden okrzyk o naje�d�cach, a ca�a ta masa runie w stron� drogi prowadz�cej na �ysic� i zacznie si� depta�, dusi� i umiera�. Najpierw starcy, kobiety i dzieci, a p�niej reszta. Jedno s�owo zabije wi�cej ludzi ni� nacieraj�ca armia.

Nie wiedzia�, co powiedzie�.

� Te� tak s�dz�. � Kapitan stan�� w rozkroku, wsadzi� r�ce za pas, poczerniona kolczuga, kt�r� zazwyczaj nosi� na czarnym, sk�rzanym pancerzu, brz�kn�a g�ucho. � Se-kohlandczycy zap�dzaj� ich tu jak ryby w sak. A jutro, najdalej pojutrze, zjawi� si�, �eby wybra� co lepsze k�ski.

To akurat wiedzieli wszyscy. Imperium od trzech lat chwia�o si� pod ciosami armii koczownik�w. Plonem tej wojny by�o na razie pi�� przegranych wielkich bitew i niezliczona ilo�� potyczek i star�, kt�re zniszczy�y mit o niezwyci�onej meekha�skiej piechocie. Koczownicy nie byli jak�� band�, kt�rej uda�o si� wedrze� na terytorium Imperium, tylko stutysi�czn�, zaprawion� w bojach armi� konn�, �wietnie dowodzon� i umiej�c� wykorzysta� swoj� przewag�. Poruszali si� dwa razy szybciej ni� korzystaj�ce z sieci imperialnych dr�g meekha�skie pu�ki, unikali bitew, je�li nie mieli przynajmniej dwukrotnej przewagi liczebnej, uderzali tam, gdzie byli pewni zwyci�stwa. Koczownicz� armi� tworzy�o pi�� wielkich, dwudziestotysi�cznych zagon�w, a ich bojowe a�keery, licz�ce od stu dwudziestu do stu pi��dziesi�ciu koni, potrafi�y pojawi� si� niemal w ka�dym miejscu na p�noc od G�r Krzemiennych. Rabowa�y, pali�y, mordowa�y i pl�drowa�y wszystko, co stan�o im na drodze. Centralne prowincje Imperium od prawie trzystu lat cieszy�y si� pokojem. Wioski, miasteczka, nawet spore miasta nie mia�y mur�w i by�y niczym otwarte ule dla roju w�ciekle g�odnych szerszeni.

Przed dziesi�cioma dniami przysz�a wie��, �e dwa z tych zagon�w skr�ci�y na p�nocny zach�d, przekroczy�y rzek� i wtargn�y do podg�rskich prowincji. Trzydzie�ci, czterdzie�ci tysi�cy naje�d�c�w bez trudu rozbi�o dwa imperialne pu�ki, licz�ce razem nie wi�cej ni� pi�� tysi�cy ludzi. I zacz�o pl�drowa�. Obaj stra�nicy wiedzieli, �e jeszcze wczoraj niebo szpeci�y dymy z p�on�cych wiosek i miast. Dzi� horyzont by� pusty, co tylko wzmaga�o poczucie zagro�enia. Nie wiedzie�, gdzie znajduje si� wr�g, to sto razy gorzej, ni� mie� go tu� przed oczami.

Tylko �e Se-kohlandczycy nie musieli si� teraz spieszy�. Kapitan Monel mia� racj�, dolina Wares by�a sakiem, do kt�rego mieszka�cy prowincji dali si� zap�dzi� jak bezrozumne zwierz�ta. Dziesi�tki tysi�cy ludzi pcha�y si� tu, z wozami za�adowanymi dorobkiem ca�ego �ycia, jakby nie pami�ta�y, �e droga na szczyt nawet zwyk�emu piechurowi zajmuje p� dnia. W�z wje�d�a� ca�y dzie�, pod warunkiem �e zaprz�gni�to do niego silne, zdrowe zwierz�ta i nie by� ob�adowany ponad miar�. A teraz na g�r� pcha�y si� pokraczne, ci�kie wiejskie wehiku�y, wype�nione do granic mo�liwo�ci wszelkim dobytkiem i ci�gni�te przez jedn�, czasem dwie, wychudzone i os�abione po kilkudniowej ucieczce szkapy. Pocz�tek ludzkiego w�a, wspinaj�cego si� na �ysic�, znajdowa� si� ledwo w jednej trzeciej szlaku. Varhenn wiedzia�, �e nie ma szans, by przed noc� mia� dotrze� na szczyt. Dolina okaza�a si� �mierteln� pu�apk�.

Kapitan westchn�� i zn�w splun�� przed siebie.

� Id� do porucznika Kawacra i powiedz, �eby ze swoj� kompani� zacz�� schodzi� w d� szlaku. Wszystkie wozy maj� zepchn�� z drogi, zwierz�ta mog� zosta�, ale pod warunkiem, �e nie op�niaj� marszu. Jak kt�re� zwalnia, zar�n�� i na bok. Na ka�dym zakr�cie niech postawi po dw�ch, trzech ludzi, �eby kontrolowali sytuacj� i poganiali t�um. �adnych przestoj�w. Je�li kto� nie daje rady, ma ust�pi� innym. Reszt� stra�nik�w niech zostawi tutaj, maj� spycha� ludzi na drug� stron�, �adnego zatrzymywania si� na g�rze, bo zakorkuj� nam szczyt. I niech ich liczy. Chc� wiedzie�, ilu przejdzie za Ma�y Grzbiet. Ja z reszt� kompanii zejd� bokiem, najpierw Trzecia i �sma, na ko�cu moja. Biegnij!

M�ody stra�nik skin�� g�ow�, zasalutowa� i pomkn�� w stron� niewielkiej wie�y, gdzie czeka�a reszta oddzia�u. Czarny Kapitan przyprowadzi� na �ysic� cztery kompanie, Pierwsz�, Trzeci�, �sm� i Dziesi�t� z Czwartego Pu�ku G�rskiej Stra�y. ��cznie niespe�na czterystu ludzi. Rozkazy dostali ledwo pi�� dni temu, co �wiadczy�o o tym, �e system ��czno�ci, zwyk�ej i magicznej, mocno ju� szwankowa�. Se-kohlandzkim zagonom towarzyszyli najcz�ciej pot�ni plemienni szamani, zwani �rebiarzami, kt�rzy z w�ciek�ym uporem polowali na imperialnych czarodziej�w. Zw�aszcza tych s�u��cych w wojsku. W ten spos�b powoli wyrywano armii k�y, o�lepiano j� i og�uszano. Sie� konnych go�c�w ju� dawno zosta�a poszarpana przez lotne a�keery. Koczownicy przej�li inicjatyw� i Imperium powoli przegrywa�o t� wojn�.

Porucznik Dewen Kawacr, dowodz�cy Pierwsz� Kompani�, bez s�owa wys�ucha� rozkaz�w i ruszy� ze swoimi lud�mi w stron� podej�cia. Przypad�o mu najniewdzi�czniejsze zadanie. Ale je�li ktokolwiek mia� wyj�� z �yciem z pu�apki, jak� sta�a si� dolina, szlak musia� zosta� udro�niony. Piechur wchodzi� na g�r� dwa razy szybciej ni� wje�d�a� w�z i ta prawda narzuca�a im metod� dzia�ania, bo G�rska Stra� mia�a chroni� przede wszystkim ludzi.

Varhenn przekaza� pozosta�ym dw�m porucznikom rozkaz przygotowania si� do zej�cia. Mieli ze�lizgn�� si� na dno doliny, wykorzystuj�c liny, haki i czekany. Stra� umia�a wspina� si� i schodzi� po niemal pionowych �cianach, wi�c nie powinno im to zaj�� wi�cej ni� dwie godziny. Gdy rusza� z powrotem do kapitana, Trzecia Kompania w�a�nie zacz�a si� szykowa� do wykonania rozkazu. W d� polecia�y zwoje lin i pierwsi stra�nicy znikli za skalnym wyst�pem. Powinni by� na dole szybciej, ni� Pierwsza dotrze do czo�a wspinaj�cego si� mozolnie w g�r� ludzkiego w�a.

Zasta� kapitana stoj�cego w tym samym miejscu i wpatruj�cego si� w horyzont. Na po�udniowym wschodzie pojawi�a si� wst�ga czarnego dymu, szybko pn�ca si� w g�r�. Gdy oficer go zauwa�y�, zacz�� m�wi�.

� Abereh. Ma�a wioska. Dwadzie�cia pi�� mil st�d. Dwie, trzy godziny troch� szybszym k�usem. Ale po drodze s� stawy rybne, z tymi piekielnie w�skimi groblami, rzeczka i las. Gdyby ktokolwiek tam na dole mia� �eb na karku, mo�na by urz�dzi� pi�kn� zasadzk�. M�wi�, �e nie ma to jak konnica na grobli i pi��dziesi�ciu zdecydowanych ludzi z dobrymi kuszami w r�kach.

� Tak jest, panie kapitanie.

� Ty mi tu nie takjestuj, ch�opcze. Ilu tam na dole jest ludzi? Jak s�dzisz?

M�ody stra�nik spojrza� na zat�oczon� dolin�.

� Dwadzie�cia tysi�cy?

� Nie ch�opcze, co najmniej trzydzie�ci. Mo�e wi�cej. S� tu mieszka�cy Maawah, Lawerdonu, Starego Opann i Kaless. I z wszystkich okolicznych wiosek. A drugie tyle jest w drodze i b�dzie dociera� ca�y dzisiejszy dzie� i noc. Rankiem b�dzie tutaj sze��dziesi�t tysi�cy dusz, po�owa prowincji upchni�ta na jednej pi�tej mili kwadratowej. Nie licz�c byd�a, owiec, k�z i �wi�. Wiesz, co to znaczy?

� �e b�d� d�ugo wchodzi� na g�r�?

Kapitan zawiesi� na ch�opcu przenikliwe spojrzenie. Bardzo d�ugo wpatrywa� si� w jego twarz, jakby szuka� �ladu drwiny.

� To te�, ch�opcze. Ale to znaczy, i ju� mog� ci to powiedzie�, �e nikt nie zosta�, �eby walczy�. Ten teren to nie najlepsze miejsce dla konnicy. Pola poprzedzielane lasami, stawami i kana�ami, w�skie drogi, �liskie groble, dwa du�e jeziora. A wszyscy daj� si� zap�dza� w pu�apk� jak byd�o prowadzone na rze�. To podobno te� s� Wessyrczycy, tak jak ty czy ja, ale trzysta lat meekha�skiego panowania zrobi�o z nich po�udniowc�w. Stali si� Meekha�czykami, mi�kkimi i tch�rzliwymi. Przyzwyczajonymi, �e to inni nadstawiaj� za nich karku. Patrz, jak uciekaj�... � Splun�� ponownie, tym razem z nieukrywan� ju� pogard�. � Trzysta lat temu ani jeden je�dziec z tego zagonu nie wr�ci�by na wsch�d. Ka�d� wiosk� musieliby zdobywa� dom po domu, ka�dy krok do przodu okupywa� krwi�. Dzi� koczownicy przyszli jak my�liwi poluj�cy na zaj�ce w zagrodzie. Zwierzyna nawet nie pr�buje m�drze ucieka�.

Odwr�ci� si� plecami do doliny.

� Idziemy na d�. Trzymaj si� mnie.

Zjazd odbywa� si� szybko i sprawnie. Z kawa�ka liny montowa�o si� prost�, lecz niezawodn� uprz��, przez kt�r� przeplatano lin� g��wn�. Zje�d�a�o si� skokami, odbijaj�c stopami od skalnej �ciany. Dobrze wyszkoleni stra�nicy mogli opu�ci� si� na dno kilkusetstopowej przepa�ci w kilkana�cie minut. Na szcz�cie w tym przypadku tylko na pocz�tku musieli korzysta� z lin i uprz�y. Do przebycia mieli oko�o trzystu st�p pionowej ska�y, nast�pne tysi�c pi��set pokonywali ju� ostro�nie, schodz�c pomi�dzy g�sto rosn�cymi drzewami. Las, porastaj�cy stoki obejmuj�ce dolin�, sk�ada� si� g��wnie z lubi�cych stromizny miejscowych sosen, kt�re potrafi�y wcisn�� korzenie w najmniejsz� skaln� szczelin�, czepiaj�c si� gruntu jak chciwiec ostatniego miedziaka. Ale i tak istnia�o spore prawdopodobie�stwo, �e cz�owiek, kt�ry si� tam potknie, b�dzie spada� na �eb, na szyj�, dop�ki nie po�amie wszystkich ko�ci. Dlatego schodzili w kilkuosobowych grupach, powi�zani ze sob�, asekuruj�c si� na ka�dym kroku.

Na d� dotarli w chwili, gdy ponad nimi na szlaku zacz�� rozgrywa� si� pierwszy z prywatnych dramat�w. Wszystko by�o wida� o wiele lepiej, ni�by sobie mogli tego �yczy�, nawet z tej odleg�o�ci: zamieszanie, szarpanin�, razy wymierzane przez �o�nierzy. A potem jeden z woz�w, sun�cy mozolnie na czele grupy uciekinier�w, zosta� brutalnie i bezwzgl�dnie zepchni�ty w d�. Dwie trzecie wyci�tej w g�rze trasy przebiega�o w lesie, a id�ca zakosami droga oddzielona by�a pasmami drzew. W�z nie spad� wi�c na g�owy id�cych poni�ej ludzi, tylko uderzy� o pie� drzewa, prze�amuj�c si� wp�. B�d�c ju� na dole, widzieli wyra�nie wysypuj�ce si� z niego tobo�y, kufry, skrzynie, jakie� paki. Po chwili wiatr przywia� nawet kobiece zawodzenie, gdy w�a�cicielka wozu zacz�a op�akiwa� sw�j maj�tek.

I mo�e w�a�nie dlatego, �e wszyscy patrzyli w stron� szczytu, ich przybycie z pocz�tku nie zwr�ci�o niczyjej uwagi.

�������

� Panie poruczniku, ju� czas. Kenneth rozejrza� si�, jakby uwolniony z czaru. Varhenn umia� opowiada� jak nikt w kompanii. W d�ugie zimowe wieczory, gdy �nie�yce odcina�y koszary od �wiata, potrafi� snu� historie, kt�re krad�y ludziom czas na sen i ko�czy�y si� wraz z bladym �witem. Ale jako� nikt nigdy nie narzeka�. A prawdziwe mistrzostwo pokazywa�, gdy opowiada� o rzeczach, w kt�rych sam bra� udzia�. Co� w jego g�osie, w sposobie gestykulacji, w oczach dzia�a�o wtedy jak magnes. Porucznik rzuci� okiem na prawo i lewo. Kilku stra�nik�w zbli�y�o si� do niego i Velergorfa, nadstawiaj�c ucha. Szyk zacz�� si� �ama� i wygl�da�o na to, �e wszystkim dobrze zrobi ma�a przebie�ka.

� Dobrze. Stra�nicy, bieg. Na raz, dwa, trzy!

Ruszyli.

Kwadrans truchtu po r�wnej, kamiennej drodze, to dla �o�nierzy G�rskiej Stra�y w�a�ciwie odpoczynek. Po kilkunastu krokach nogi same �api� rytm, oddech si� wyr�wnuje, r�ce zaczynaj� pracowa�, pomagaj�c pompowa� powietrze do p�uc. Kenneth te� ju� czu�, �e tarcza przestaje mu ci��y�, a he�m nie ociera czo�a. Gdy trzeba by�o przenie�� po g�rskich �cie�kach piln� wiadomo�� lub szybko dotrze� do miejsca, gdzie widziano jak�� podejrzan� band�, �o�nierze potrafili biec w tym tempie p� dnia. Z powodu szybko�ci przemieszczania niekt�rzy nazywali ich czasem g�rsk� kawaleri�.

Dla szpiega jednak taki bieg m�g� si� okaza� zadaniem ponad si�y. Dlatego gdy zn�w raz i drugi si� potkn��, Kenneth uni�s� r�k�, nakazuj�c powr�t do zwyk�ego marszu. Podszed� z dziesi�tnikiem do je�ca.

Fa�szywy muzyk dysza� ci�ko, zgi�ty wp�, brudne ubranie �mierdzia�o starym potem, w�osy lepi�y si� do czaszki. W niczym nie przypomina� eleganckiego, pewnego siebie m�czyzny, z kt�rym Kenneth zderzy� si� w drzwiach dzi� rano.

Porucznik wyprostowa� go szorstko i przy�o�y� manierk� do ust.

� Pij � rozkaza�. � Je�li si� odwodnisz, naprawd� b�d� musia� ci� przywi�za� za ogonem mu�a.

Wi�zie� rzuci� mu spojrzenie, kt�re mia�o by� pogardliwe, ale trudno o takie, gdy dyszy si�, �api�c ka�dy haust, jakby mia� by� ostatnim, a na dodatek kto� wlewa ci wod� w usta. Zakrztusi� si�, rozkaszla�.

Porucznik spokojnie odsun�� naczynie.

� To by� niez�y pomys� z t� r�k�, wiesz? Mog�e� podr�owa� po ca�ej prowincji albo jako ranny szukaj�cy uzdrowiciela, albo jako muzykant, kt�ry wraca za Ma�y Grzbiet, �eby si� wykurowa�. Ka�dy kierunek by� dobry i ka�dy da� si� wyt�umaczy�, prawda? I do tego ten ucze�, kt�ry na postojach co� tam sobie rysuje. Ale za�o�� si�, �e najwa�niejsze rzeczy ukrywasz w g�owie, mam racj�?

Szpieg przesta� kaszle� i wlepi� w niego wzrok. Tym razem prawie mu si� uda�o wygl�da� dumnie i szlachetnie. Milcza�.

� Pij. � Kenneth ponownie przy�o�y� mu manierk� do ust.

Wi�zie� poci�gn�� kilka d�ugich �yk�w, po czym potrz�sn�� g�ow�.

� Dobrze. Nie chcesz, to nie. Za dwie godziny zrobimy post�j, tam dostaniesz co� do jedzenia i zn�w si� napijesz.

� Czyj on mo�e by�, panie poruczniku? � Dziesi�tnik przygl�da� si� szpiegowi, krzywi�c wytatuowan� twarz. � Wynderski? Hazerski?

� Nie wiem. Ale ju� Szczury to z niego wyci�gn�. Znaj� si� na swojej robocie. Powiedzia�bym, �e jest z Wynde�kann. R�g mamy zaraz za wschodni� granic�, a ci od lat my�l�, jakby go tu od�ama�. Co, przyjacielu?

Spojrzenie nie zmieni�o si� nawet na jot�. Oficer u�miechn�� si� ch�odno.

� Dobra, Varhenn, do�� tych pogaduszek, idziemy dalej, a ty opowiadaj.

� A gdzie sko�czy�em? A, wiem, zjechali�my w trzy kompanie i patrzyli�my, jak ludzie porucznika Kawacra udra�niaj� szlak. Potem zacz�li�my robi� porz�dek. Jedna kompania posz�a w stron� wej�cia do doliny zatrzymywa� wozy i zwierz�ta. Od tej pory tylko ludzie mieli prawo wej�� do �rodka. Druga pomaszerowa�a na pocz�tek drogi na g�r�. To samo � wozy i zwierz�ta na bok, ka�dy wchodzi na szczyt o w�asnych si�ach. A kapitan tymczasem pr�bowa� dogada� si� z jedynym czarodziejem, jakiego spotkali�my w dolinie.

�������

Gdy ju� zauwa�ono pojawienie si� stra�nik�w, w�adczym krokiem podszed� do nich m�czyzna w niebieskich aksamitach.

� Wy kto? � Mia� g��boki i spokojny g�os. Podziwu godne jak na kogo�, kto w�a�nie stan�� przed trzema setkami uzbrojonych po z�by �o�nierzy o bandyckim wygl�dzie.

� G�rska Stra�. � Kawer Monel niedbale zaprezentowa� p�aszcz z naszytym z przodu numerem pu�ku. � A ty kto?

� Mistrz Baren-kla-Werdonell. Czarodziej. W tej chwili pe�ni�cy funkcj� burmistrza Maawah. Poprzedni burmistrz sobie nie poradzi�. � M�czyzna wskaza� r�k� gdzie� za siebie. � Co si� tam dzieje?

Nie musia� m�wi� gdzie. Wiatr wci�� przynosi� na d� wycie kobiety. J�ki i zawodzenia ludzi zgromadzonych w dolinie przybiera�y na sile.

� Udra�niamy drog�. W tym tempie nawet dziesi�ta cz�� uciekinier�w nie zd��y wej�� na �ysic� zanim przyb�d� koczownicy.

� Jakim prawem?

Kapitan u�miechn�� si� ch�odno.

� Cesarskim. To my odpowiadamy za g�rskie szlaki, a ta droga jest jednym z nich. Na szczyt b�d� wchodzi� tylko piesi, wozy i zwierz�ta op�niaj� marsz. To nie podlega dyskusji.

M�czyzna milcza� chwil�, po czym odwzajemni� u�miech, r�wnie zimny i beznami�tny.

� Dzi�ki bogom, nareszcie kto� maj�cy �eb na karku.

� S� tu jeszcze jacy� inni czarodzieje?

� By� mistrz Wanel. W�ada� czarami w aspekcie Chmury i Promienia � wyja�ni� czarodziej. � �cie�ka �wiat�a, jak powiadaj�. Pozwala podr�owa� szybko, na du�e odleg�o�ci. Znikn�� przed godzin�, razem z kilkoma najbogatszymi kupcami. Zabra� tyle os�b, �e m�g� dotrze� na miejsce z m�zgiem ugotowanym na twardo. Ale to jego wyb�r.

� A wy, mistrzu. Jaki aspekt?

� Chcecie wiedzie�, czy si� na co� przydam? � Baren-kla-Werdonell u�miechn�� si� samymi wargami. � Nie, nie s�dz�. Nie jestem jednym z uznanych arcymag�w. Proste czary ze �cie�ki Powietrza, aspektowane przez Podmuch i Gniazdo. Przepowiadam pogod�, ostrzegam przed zbli�aj�cymi si� burzami. Je�li mam dobry dzie�, mog� rozgoni� gradowe chmury albo przynajmniej op�ni� nawa�nic�. W mie�cie nie zarobi�bym na chleb, ale na wsi jestem uznanym i cenionym cz�onkiem lokalnej spo�eczno�ci.

� Inni czarodzieje? � Oficer machn�� r�k� w stron� t�umu.

� Nie, nie ma. Opr�cz Wanela w okolicy by� jeszcze tylko stary Galech, ale zmar� w zesz�ym roku i jeszcze nikt nie pojawi� si� na jego miejsce. Wi�kszo�� uzdolnionych ci�gnie raczej do du�ych miast, do bogatych gildii. �eby tu si� osiedli�, trzeba albo lubi� �ycie na wsi, albo nie mie� wyboru, bo aspekt, kt�rym si� w�ada, w innym miejscu nie na wiele si� zdaje. � Czarodziej wzruszy� ramionami. � Jest oczywi�cie troch� wiejskich zaklinaczy i znachorek, niekt�rzy w�adaj� szcz�tkow� Moc�, ale nie s�dz�, �eby si� przydali. W zagonie, kt�ry si� do nas zbli�a... Nawet z tej odleg�o�ci wyczuwam zawirowania, zniekszta�cenia... Trudno to wyja�ni� komu�, kto sam nie jest uzdolniony. Tam jest przynajmniej dziesi�ciu �rebiarzy.

Kapitan skin�� g�ow�.

� Potraficie wyczu� ich czarownik�w? Okre�li� odleg�o��?

� Nie musz�. W�adam �cie�k� Powietrza, a powietrze przenosi d�wi�k. S�ysz� ich. � Zamkn�� oczy. � Najbli�szy a�keer jest dwadzie�cia mil st�d, oko�o stu koni. Podjazd. Id� ostro�nie grobl� mi�dzy dwoma stawami, cz�� zatrzyma�a si� i poi konie. Pewnie wkr�tce rusz� dalej. Ale na pewno nie przyb�d� tu przed jutrem, chyba �e zaryzykuj� podr� noc�. A i tak nie zd��� przed �o�nierzami.

� �o�nierze? Jeste� pewny, mistrzu?

� Miarowy, rytmiczny krok kilkuset ludzi, b�ben w tle, pobrz�kiwanie �elaza. Oddzia� wojska, trzy, mo�e cztery kompanie. Wozy. Nie wiem ile. S� dziesi�� mil na wsch�d od nas, id� drog� z Garens, wzd�u� g�r. Zbli�aj� si�. Tyle wiem.

Varhenn chrz�kn��.

� W Garens s� koszary Siedemnastego Pu�ku, panie kapitanie.

� Podobno Siedemnasty zosta� rozbity.

� Wiem. Razem z Dwudziestym Trzecim. Ale... Garens jest wysuni�te najdalej na p�noc. Mo�e po prostu nie wzi�li udzia�u w bitwie.

� Zobaczymy. � U�miech kapitana wygl�da� jak szczelina na lodowcu. � Ch�tnie spotkam si� z oficerem, kt�ry prowadzi swoich ludzi jak najdalej od wroga.

�������

Bieg si� sko�czy�. Kenneth poprawi� tarcz�, podci�gn�� pas z mieczem. Byli prawie w po�owie drogi, jeszcze dwa cykle i zarz�dzi d�u�szy odpoczynek. Trzeba b�dzie co� zje�� i si� napi�. Poza tym szpieg wygl�da�, jakby zaraz mia� zemdle�. Tym razem marsz potrwa d�u�ej.

� P� godziny marszu � zarz�dzi�. � Czarny naprawd� by� takim sukinsynem?

Velergorf u�miechn�� si� szeroko.

� Wi�kszym, tylko moje wspomnienia jak zwykle przek�amuj� prawd�. Pami�tam, jak raz kaza� Trzeciej Kompanii ca�� noc biega� wok� koszar, bo trzech �o�nierzy sp�ni�o si�, wracaj�c z przepustki. Nic wielkiego, kompania i tak siedzia�a na zimowisku, a ch�opcy poszli na wesele do rodziny i troch� zapili. Ale... ka�dy z nas da�by si� za niego pokroi� na kawa�ki.

� Ciekaw jestem dlaczego?

� Nigdy nie wyda� rozkazu, kt�rego nie mo�na by�o wykona�, i nigdy nie wysy�a� ludzi na �mier�, �eby powi�kszy� swoj� w�asn� chwa��. Tyle wiedzieli�my na pewno. Nigdy te� nie ��da� p�aszczenia si� przed sob�, bo on jest oficerem i szlachcicem. I zawsze wykonywa� rozkazy...

�������

� Nie. To niemo�liwe.

Varhenn przesun�� si� nieco w bok, �eby mie� woln� r�k� i m�c szybko wyci�gn�� bro�. Sytuacja robi�a si� nieciekawa.

Ca�y dzie� trwa�y porz�dki na szlaku. W ko�cu uda�o im si� osi�gn�� jakie� sensowne tempo. �o�nierze oczy�cili ju� drog� ze wszystkich woz�w i czo�o kolumny uchod�c�w osi�gn�o w�a�nie szczyt �ysicy. Na dole wszystkie pojazdy odprowadzano na bok, zwierz�ta wyprz�gano i sp�dzano w wielkie stado. Wkr�tce mia�a rozpocz�� si� ich rze�, bo kapitan nie zamierza� zostawi� naje�d�com ani jednego konia, krowy, owcy czy kozy. To, czego uciekinierzy nie zdo�aj� wnie�� na g�r�, zostanie spalone. Dolina zamieni si� w cmentarzysko, a koczownicy zdob�d� tylko popio�y i truch�a tysi�cy zwierz�t. Nic ich tu nie odzieje, nie uzbroi ani nie wykarmi. Takie by�y rozkazy i Czarny Kapitan wype�ni je, co do joty.

Chyba �e za chwil� umrze.

� Ja te� mam swoje rozkazy, kapitanie. � Oficer piechoty poprawi� p�aszcz, delikatnie dotkn�� zielono-czarnej lam�wki. � I nie musz� chyba m�wi�, �e przywyk�em je wykonywa�...

Varhenn oderwa� wzrok od wzoru obszywaj�cego niebieski p�aszcz piechura. M�odszy pu�kownik, m�wi�y dystynkcje. Dziesi�tnikom przys�ugiwa� br�z, porucznikom czerwie�, kapitanom ���, pu�kownikom ziele�, genera�om b��kit. Dodatek czerni oznacza� szar�� o p� stopnia ni�sz�, bieli o p� stopnia wy�sz�. Z tego wszystkiego najwa�niejsze by�o jednak to, �e ten zielono-czarny wz�r mia� wi�ksz� w�adz� ni� brudna ��� z dodatkiem bieli, obszywaj�ca p�aszcz kapitana.

Pu�kownik zerkn�� przez rami� i wykona� kilka gest�w. Zacz�o robi� si� gor�co.

�o�nierze przybyli p�nym popo�udniem, dwie kompanie ci�kiej piechoty, kompania kusznik�w i kompania artylerii, ci�gn�ca na wozach tuzin skorpion�w i cztery onagery. Varhenn i kapitan patrzyli, jak nadchodz�, o�miuset zakurzonych, snuj�cych si� noga za nog� ludzi, za nimi dwadzie�cia woz�w z machinami i amunicj�. Ci�ka piechota, duma Imperium, teraz wygl�da�a jak zgraja duch�w, szare tarcze, szare pancerze, szare twarze z oczami przygaszonymi zm�czeniem i poczuciem kl�ski. Po raz pierwszy od lat �o�nierze musieli si� zmierzy� z przeciwnikiem, z kt�rym nie potrafili wygra�. Koczownicy nie stawali do walki twarz� w twarz, nie rzucali si� do szale�czych szar�, kt�re mo�na by�o odeprze� murem paw�y i gradem oszczep�w. Nawet w g�ry dociera�y opowie�ci o starciach, w kt�rych naje�d�cy szaleli po polu bitwy na �mig�ych koniach, zasypuj�c szeregi meekha�skiej piechoty tak� ilo�ci� strza�, �e �o�nierzom mdla�y r�ce od ci�aru tarcz, w kt�rych utkwi�y setki pocisk�w. Na pi��dziesi�t krok�w, w pe�nym galopie se-kohlandzki je�dziec potrafi� trafi� w twarz wychylon� na sekund� znad os�ony. To �ama�o morale skuteczniej ni� setki przegranych bitew. Gdy mog�e� tylko sta� w miejscu i kuli� si� za tarcz�, czuj�c jak jej ci�ar ro�nie, nawet najlepsi z najlepszych upadali na duchu.

Oddzia�y pikinier�w, tak skuteczne w innych wojnach, by�y po prostu rozstrzeliwane, a� wreszcie ograniczono ich liczb� do jednej kompanii na pu�k. Starano si� tak�e zwi�kszy� liczb� �ucznik�w i kusznik�w w ka�dym regimencie, ale wszystkie te zmiany wprowadzano zbyt p�no. Dobrego strzelca szkoli si� latami, a lat Imperium nie mia�o. Niekt�rzy s�dzili, �e Meekhanowi zosta�y ju� tylko miesi�ce, �e najpewniej je�li nie w tym roku, to w przysz�ym b�dzie zmuszony odda� po�ow� terytorium, wszystkie ziemie na p�noc od G�r Krzemiennych, i podpisa� z se-kohlandzkim Ojcem Wojny upokarzaj�cy traktat pokojowy. Wielu ju� wieszczy�o koniec Imperium Meekha�skiego i patrz�c na kolumn� duch�w zbli�aj�c� si� ze wschodu, Varhenn by� got�w przyzna� im racj�.

� Pan tu dowodzi, kapitanie?

To by�y pierwsze s�owa, jakie pad�y z ust dow�dcy nadci�gaj�cego oddzia�u. Zdumiewaj�ce, ale wy�owi� ich bezb��dnie z chaosu, kt�ry wci�� panowa� u wej�cia do doliny. Liczba odprowadzanych na bok woz�w powi�ksza�a si� regularnie, podobnie jak stado zwierz�t, becz�cych, rycz�cych i kwicz�cych wniebog�osy. Porucznik Wareh-kae-Lewal, na kt�rego g�ow� spad�o opanowanie ca�ego tego zamieszania, poradzi� sobie w zdumiewaj�co prosty i skuteczny spos�b: oko�o dwudziestu najci�szych i najsolidniej zbudowanych woz�w ustawi� po obu stronach drogi i powi�za� je �a�cuchami, zw�aj�c przej�cie do kilkunastu �okci. To pozwoli�o opanowa� strumie� uchod�c�w, oddzieli� zwierz�ta od ludzi i zatrzyma� pozosta�e wozy na zewn�trz. Kolejne partie uciekinier�w dociera�y do przeszkody, ale niewielu pr�bowa�o awanturowa� si� lub wjecha� na si��. Miny �o�nierzy nie dawa�y nadziei na ulgowe traktowanie.

Mimo to panowa�o tam spore zamieszanie, doro�li krzyczeli, dzieci p�aka�y, zwierz�ta rycza�y, czasem dochodzi�o do przepychanek i bijatyk mi�dzy uchod�cami. Lecz dow�dca nadchodz�cej kolumny wypatrzy� w tym rozgardiaszu stoj�cego nieco z boku oficera i bez wahania podszed� do niego. Varhenn popatrzy� na min� kapitana i przygotowa� si� na k�opoty.

� Ja, panie m�odszy pu�kowniku. Starszy kapitan Kawer Monel z G�rskiej Stra�y. Czwarty Pu�k... � przerwa� z niemal obra�liwym wyczekiwaniem w g�osie.

� Pu�kownik Darwen-lav-Glasdern. Siedemnasty Pu�k Piechoty. � Oficer u�miechn�� si� i uk�oni� lekko, uprzejmie, jakby czeka� na oddanie honor�w ze strony �o�nierza m�odszego stopniem.

Daremnie. Czarny Kapitan zmierzy� go tylko lodowatym spojrzeniem, oceniaj�c kolczug�, he�m i pas z mieczem. Wszystko by�o zakurzone, ale nie wygl�da�o na u�ywane w walce. Pu�kownik wygl�da� na trzydzie�ci, trzydzie�ci pi�� lat, mia� g�adko ogolon� twarz, jasne w�osy i spokojne, br�zowe oczy. Przypomina� dworskiego bawidamka, a nie oficera cesarskiej armii.

� Stoczyli�cie bitw�? � Kolejne pytanie, zadane tonem, kt�ry m�g� by� powodem do wyzwania na pojedynek. Dow�dca Siedemnastego jakby nie zwr�ci� na to uwagi.

� Nie. Mieli�my obstawi� br�d na Valesie, �eby nie obeszli nas ze skrzyd�a, gdy reszta b�dzie pr�bowa�a ich powstrzyma�. Ale nie pojawili si�, zamiast tego dosz�a nas wie�� o kl�sce. Oba nasze pu�ki zosta�y zmasakrowane. Tyle wiem. Dosta�em rozkaz, �eby przej�� Ma�y Grzbiet i poprowadzi� ludzi na wsch�d, do Ars-Gawellen. Tam ma by� rejon koncentracji.

� Rozkaz? Mog� go zobaczy�?

Cholera.

M�odszy pu�kownik wyprostowa� si� lekko i spojrza� kapitanowi w oczy. Nie u�miecha� si� ju�, a jego oczy straci�y �agodny wyraz.

� Nie, kapitanie. Nie mo�e pan. W imperialnej armii m�odsi stopniem nie przepytuj� starszych i nie sprawdzaj� ich rozkaz�w.

� Zgodnie z przywilejem nadanym G�rskiej Stra�y przez cesarza Hellenrorfa, nasze stopnie licz� si� o szar�� w g�r� w stosunku do zwyk�ej armii. Wi�c jeste�my r�wni.

� Ten przywilej obowi�zuje tylko w g�rach.

� My jeste�my w g�rach, panie m�odszy pu�kowniku. Ta dolina i wszystko wok� niej to wessyrskie terytorium. G�ry w�a�nie. Tutaj ka�dy z moich �o�nierzy jest dziesi�tnikiem dla pa�skich ludzi. Nawet on. � Wskaza� na go�ca.

Varhenn zacz�� �a�owa�, �e nie jest w innym miejscu. Bardzo odleg�ym miejscu, gdzie nie spotyka si� oficer�w u�eraj�cych si� ze sob� o hierarchi�.

Przez chwil� pu�kownik mierzy� ch�opaka wzrokiem. Milcza�.

� A jakie rozkazy wy otrzymali�cie? � Skierowa� wreszcie wzrok na kapitana.

� Umo�liwi� przej�cie przez Ma�y Grzbiet tylu ludziom, ilu si� da, nie zostawi� dla koczownik�w niczego cennego, �adnych �up�w, �adnych zwierz�t, utrzyma� przej�cie przez g�ry. W tej kolejno�ci.

� Wi�c umo�liwicie przej�cie tak�e nam. I tyle. Zanim zajdzie s�o�ce, b�dziemy na szczycie.

� Nie. To niemo�liwe � powiedzia� kapitan, a dow�dca resztek Siedemnastego delikatnie musn�� lam�wk� swojego p�aszcza, sugeruj�c, �e przywilej dawno nie�yj�cego cesarza jednak go nie obowi�zuje, po czym da� znak swoim ludziom.

Musieli to przygotowa� wcze�niej, z daleka widz�c, �e wej�cie do doliny jest blokowane. Za plecami pu�kownika �o�nierze demonstracyjnie zak�adali tarcze na ramiona, a grupki kusznik�w jakby nigdy nic zajmowa�y pozycje na skrzyd�ach. Na barykadzie przegradzaj�cej wej�cie do doliny wszcz�� si� ruch. Porucznik kae-Lewal szybkimi gestami zacz�� gromadzi� stra�nik�w. Na kilka uderze� serca zapanowa�a cisza, uciekaj�cy cywile zamilkli, gapi�c si� z przera�eniem na szykuj�cych si� do walki �o�nierzy, nawet zwierz�ta umilk�y, jakby wyczu�y zbli�aj�c� si� rze�.

� Wi�c jak b�dzie z tym przej�ciem, panie kapitanie? � Pu�kownik omiata� wzrokiem barykad�. � Uzyskam je?

Uni�s� brwi, gdy us�ysza� drwi�ce parskni�cie.

� Co� panu poka��, pu�kowniku. � Czarny Kapitan wykona� zapraszaj�cy gest. � Zrozumie pan.

Podeszli do barykady; Varhenn szed� za nimi. Kapitan szerokim, gospodarskim gestem wskaza� na dolin�. St�d wzrok mimowolnie skupia� si� na drodze, biegn�cej prosto, jak strzeli� przed siebie, a potem wspinaj�cej si� zakosami na szczyt �ysicy. Dow�dca Siedemnastego d�u�sz� chwil� sta� i patrzy�. Ludzie, zwierz�ta, wozy... Dolina mia�a prawie pi��set jard�w d�ugo�ci i by�a o po�ow� szersza, ale i tak wydawa�o si�, �e jest wype�niona po brzegi. Ludzka kolumna na szlaku wygl�da�a z tej odleg�o�ci jak szary w��, mozolnie pe�zaj�cy w g�r�.

� Sze��dziesi�t tysi�cy uchod�c�w, mo�e nawet wi�cej � kapitan m�wi� cicho, spokojnie. � M�czy�ni, kobiety, dzieci i starcy. W wi�kszo�ci Wessyrczycy z pog�rza. Powiem panu, co si� stanie, je�li spr�bujecie wykona� rozkazy. B�dziecie musieli wej�� do doliny, przepchn�� si� przez tych wszystkich ludzi i zacz�� wspina� na g�r� kr�tym, w�skim szlakiem, na kt�rym jest w tej chwili jakie� pi�tna�cie tysi�cy ludzi. B�dziecie musieli ich spycha� z drogi tarczami i trzonkami w��czni, b�dziecie musieli d�ga� mieczami opornych. Padn� setki trup�w, b�d� tysi�ce rannych. Wasze wozy z machinami zablokuj� drog� na d�ugie godziny. Wozy kupieckie zazwyczaj zatrzymuj� si� u podn�a szlaku na noc, �eby zwierz�ta mog�y odpocz�� przed wspinaczk�, a wasze konie maj� za sob� co najmniej dwa dni drogi. Zablokujecie wej�cie na g�r�, a to znaczy, �e koczownicy urz�dz� tu rze�. Zabij� wszystkich starc�w. Dzieci, kobiety i zdrowych m�czyzn wezm� w niewol� i pop�dz� na wsch�d. A wy, wspinaj�c si� na g�r�, b�dziecie na to patrze�.

� Ale...

� Nie, pu�kowniku. �adnych �ale�. Najbli�szy a�keer jest sze�� mil st�d. To na razie zwiad, ale ich si�y g��wne, w liczbie jakich� trzydziestu tysi�cy ludzi, b�d� tu jutro rano. Nawet je�li teraz zaczniecie wspinaczk�, gdy przyb�d�, dotrzecie mniej wi�cej do dw�ch trzecich drogi. Zapewniam, �e z g�ry b�dzie wszystko �wietnie wida�.

Varhenn patrzy�, jak pu�kownik odwraca si� i daje znak swoim �o�nierzom. Tarcze pow�drowa�y na miejsca, kusznicy wr�cili do kolumny. Powoli wypu�ci� powietrze.

Darwen-lav-Glasdern, m�odszy pu�kownik, ostatni pozosta�y przy �yciu wy�szy oficer Siedemnastego Pu�ku Piechoty, sta� u wej�cia do doliny i patrzy�. Mia� tak nieprzenikniony wyraz twarzy, �e wydawa�o si�, i� za�o�y� jak�� mask�.

�������

Velergorf przerwa� i si�gn�� po manierk�. Skurczybyk wiedzia�, w kt�rym momencie zrobi� przerw�. Kenneth rozejrza� si� wok�. Oczywi�cie ustalony szyk trafi� szlag, zdawa�o si�, �e nawet psy podesz�y bli�ej i przys�uchuj� si� opowie�ci. Szpieg przesta� ju� ci�ko dysze� i mamrota� pod nosem przekle�stwa.

� Nie wiedzia�em, �e Siedemnasty mia� rozkaz przej�cia przez g�ry... � Dobieg�o z boku.

Porucznik obejrza� si�. Wilk.

� Czy ty nie mia�e� i�� na szpicy?

� Hawen si� ze mn� zamieni�, panie poruczniku. Jemu najbardziej si� spieszy, a m�wi, �e t� opowie�� s�ysza� ju� sto razy.

� Ty te�, Wilk.

� Tak, ale nie od kogo�, kto sta� przy Czarnym Kapitanie i na w�asne oczy widzia� pu�kownika lav-Glasderna.

Obaj spojrzeli na dziesi�tnika. Ten przechyli� manierk�, poci�gn�� kilka g��bokich �yk�w, zakr�ci� j�, poruszy�, s�uchaj�c chlupotu, z namys�em odkr�ci� jeszcze raz i upi� kolejny �yk, zakr�ci�, powiesi� przy pasku, potrz�sn�� g�ow�, si�gn�� ponownie po naczynie...

� Varhenn...

� Tak, panie poruczniku? � Pokryta tatua�ami twarz wyra�a�a ca�kowit� niewinno��.

� Je�li zaraz nie zaczniesz opowiada�, b�d� musia� zg�osi� kogo� do awansu, zaraz po meldunku o tragicznym wypadku, kt�ry pozbawi� mnie dziesi�tnika.

� Tak � mrukn�� kto� z ty�u. � Na przyk�ad m�g�by si� nadzia� na nisko przelatuj�cy be�t.

Kenneth u�miechn�� si� lekko.

� No wi�c?

�������

Varhenn patrzy�, jak pu�kownik odwraca si� i idzie w stron� swojego oddzia�u. Ciemnoniebieski, zakurzony p�aszcz zwisa� mu sm�tnie z ramion. To dziwne, ale wydawa�o si�, �e z ka�dym krokiem oficer prostuje si�, st�pa coraz bardziej lekko i swobodnie. M�ody goniec by� got�w za�o�y� si� o sw�j roczny �o�d, �e na g�adkiej twarzy �o�nierza pojawi� si� u�miech. Czarny Kapitan milcza�. Ch�opakowi po raz pierwszy przysz�o do g�owy, �e mo�na milcze� bardzo wymownie.

� Teraz zobaczymy � mrukn�� wreszcie.

� Co, panie kapitanie? � odwa�y� si� zapyta�.

� Czy ten Meekha�czyk jest z �elaza, czy z g�wna.

� Rozumiem, panie kapitanie.

� To dobrze, ch�opcze. To dobrze.

Podszed� do nich czarodziej. Min� mia� niet�g�.

� Z�e wie�ci?

� Ten g��wny zagon... Ruszyli szybko, bardzo szybko. Co najmniej k�usem. I podzielili si� na trzy cz�ci. � Wskaza� r�k� na wsch�d, zach�d i po�udnie.

� Zagarniaj� reszt�. Dobrze wiedz�, �e st�d nie ma gdzie uciec. Kiedy b�d� na miejscu?

� W tym tempie? Ze szczytu �ysicy pewnie da si� ju� zobaczy� najbli�szy oddzia�. Rankiem zobaczymy ich st�d.

Kapitan skin�� g�ow�.

� A wi�c zaczekamy tu na nich.

Milcza� d�u�sz� chwil�.

� Mistrzu, mam pro�b� � powiedzia� wreszcie.

� S�ucham, kapitanie.

� Niech burmistrzowie i starostowie wyznacz� po kilku ludzi do zabijania zwierz�t. I niech zaczn� zabija� ju� teraz. Nie chc�, �eby �o�nierze musieli to robi�.

� Dlaczego?

� Ludzie nie powinni widzie�, jak G�rska Stra� pozbawia ich maj�tku, jak morduje trzymanego od �rebaka konia czy wyrzyna ukochane stado runnych owiec. Takie rzeczy powinien zrobi� w�a�ciciel. Poza tym �o�nierze b�d� tu jeszcze mieli okazj� unurza� bro� we krwi.

� Rozumiem. Kiedy b�dzie trzeba zacz�� podpala� wozy, prosz� da� mi zna�.

� Dobrze. Wozy podpalimy na samym ko�cu. Dym w tej dolinie to z�y pomys�.

Zbli�a� si� do nich pu�kownik w towarzystwie trzech oficer�w.

� Kapitan Glaweb, porucznik kan-Porenn i porucznik law-Herwys � przedstawi� ich kr�tko.

Glaweb nosi� czarny, sk�rzany pancerz imperialnej artylerii. Bez s�owa, lekko tylko skin�wszy g�ow�, przepchn�� si� mi�dzy nimi i wlepi� wzrok w wej�cie na �ysic�. Na ogorza�ej, pokrytej zmarszczkami twarzy zago�ci� ponury u�miech.

� Ni choler�. Nie wejdziemy � wychrypia�, charkn��, splun�� bezceremonialnie na ziemi� i powiedzia� ju� normalnym g�osem. � Mia� pan racj�, pu�kowniku. Ca�y dzie�, a z naszymi zwierz�tami mo�e i wi�cej.

Jego dow�dca u�miechn�� si� przepraszaj�co.

� Artylerzy�ci. Duma imperialnej armii. S� r�wnie niezdyscyplinowani i bezceremonialni jak G�rska Stra�. Porucznik kan-Porenn dowodzi drug� kompani� ci�kiej piechoty, porucznik law-Herwys kompani� kusznik�w.

To akurat ka�dy m�g� stwierdzi� bez �adnych wyja�nie�. Pierwszy oficer mia� na sobie pe�ny bojowy rynsztunek piechoty: sk�rzany pancerz, ci�k�, si�gaj�c� kolan kolczug�, stalowe nagolenniki, he�m z kolczym nakarczkiem. Pot�n� tarcz� zawiesi� sobie na plecach, kr�tki miecz przesun�� na prz�d. Od przeci�tnego �o�nierza piechoty odr�nia�a go tylko czerwona lam�wka wok� p�aszcza. Drugi oficer nosi� sk�rzany pancerz, uzupe�niony jeszcze narzucon� na wierzch pikowan� kamizelk�, prosty he�m i kord. Trzy ko�czany z be�tami obci��a�y mu pas, a ci�k� kusz� trzyma� w r�ku. Obaj ograniczyli si� do kr�tkiego oddania honor�w i stan�li z boku, milcz�c. Czarny Kapitan zmierzy� ich taksuj�cym spojrzeniem, jakby ju� szuka� jakich� s�abych punkt�w.

� Koczownicy przyspieszyli � powiedzia� w chwili, gdy milczenie sta�o si� niezno�ne. � G��wne si�y b�d� tu rankiem. Pojedyncze a�keery mo�emy zobaczy� w ka�dej chwili.

� To oczywiste. � Darwen-lav-Glasdern nie wygl�da� na wstrz��ni�tego.

� Oczywiste, pu�kowniku?

� Przybyli tu po �upy. Nie po ziemi�, ale po z�oto, srebro, drogie tkaniny i niewolnik�w. Po stada zwierz�t. I wszystko to wymyka im si� z r�k. Wiedz�, �e ta dolina to lejek z w�skim gard�em, ale nie chc� straci� zbyt wiele. Dlatego przyspieszyli.

� Nie wpuszcz� was na g�r� poza kolejno�ci�.

� A ta kolejno�� to? � Pu�kownik u�miechn�� si� lekko i, co by�o zdumiewaj�ce, nie po�o�y� d�oni na r�koje�ci miecza.

� Taka, w jakiej przybyli�cie. Czyli mo�ecie wej�� przed nimi. � Wskaza� na zbli�aj�c� si� grup� uchod�c�w.

� A wy? Wchodzicie na g�r� ostatni?

� Oczywi�cie.

Dow�dca piechoty przeni�s� spojrzenie za plecy kapitana i ponownie zapatrzy� si� na dolin�.

� Moje rozkazy brzmia�y �najszybciej jak si� da�, kapitanie. My�l�, �e je�li b�dziemy na g�rze szybciej ni� Stra�, tempo b�dzie w�a�ciwe... � U�miechn�� si� bez �ladu weso�o�ci. � A poza tym, po raz pierwszy te cholerne dzikusy nie b�d� mog�y ucieka� przed nami po ca�ym polu bitwy. Je�li zechc� tu wej��, poczujemy ich smr�d z naprawd� bliska. Nareszcie b�dziemy mogli powita� ich jak trzeba.

Kapitan po prostu skin�� g�ow�.

� B�dziecie broni� wej�cia?

Pu�kownik wymieni� spojrzenie ze swoimi oficerami.

� A potrzebne wam ko�a od woz�w? � zapyta�.

Meekha�ska piechota s�yn�a z dw�ch rzeczy. Z nieust�pliwo�ci w natarciu i z tego, �e potrafi�a stawia� sza�ce nawet na �rodku morza. Techniki budowania okop�w, wa��w obronnych, palisad, umiej�tno�� tworzenia linii obronnych w szczerym polu, za pomoc� �opat i siekierek, �o�nierze �wiczyli na r�wni z pos�ugiwaniem si� mieczem, tarcz� i w��czni�. Stare powiedzenie m�wi�o, �e je�li da� Meekha�czykom trzy godziny, zbuduj� okop, lecz je�li b�d� mieli trzy dni, postawi� twierdz�.

Tu spraw� u�atwili uchod�cy. Setki woz�w sta�o ju� w pobli�u wej�cia do doliny. Pu�kownik wys�a� tam natychmiast �o�nierzy, kt�rzy zacz�li wybiera� spo�r�d nich najlepsze do obrony. W pierwszej linii mia�y stan�� najci�sze, najcz�ciej kupieckie, z solidnymi burtami i dnami. Gdy tylko wybrane trzydzie�ci woz�w utworzy�o p�okr�g na zewn�trz wej�cia, z jedn� tylko szczelin�, przez kt�r� wci�� przepuszczano uciekinier�w, w ruch posz�y �opaty. Pod ka�dym ko�em wykopano d�, po czym wpuszczono je a� do po�owy szprych w ziemi�. Przed lini� obrony b�yskawicznie powsta� r�w, a wykopana ziemia trafi�a pod wozy, uniemo�liwiaj�c prze�lizgni�cie si� pod spodem. Wszystkie pojazdy powi�zano ze sob� �a�cuchami i sznurami, d�ugie deski zdj�te z innych woz�w s�u�y�y do zamkni�cia przej�� pomi�dzy nimi i podniesienia burt. Co kilka krok�w montowano na wozach daszki, maj�ce os�ania� �o�nierzy przed spadaj�cymi z g�ry pociskami. Wzd�u� ca�ego sza�ca stuka�y m�oty, �opaty gryz�y ziemi�. Varhenn patrz�c, jak �o�nierze wy�amuj� dyszle z reszty pojazd�w, ostrz� je i wbijaj� przed frontem barykady, got�w by� uwierzy� w te trzy dni i twierdz�.

Pytanie o ko�a nie by�o bynajmniej retoryczne. Z woz�w, kt�re i tak mia�y sp�on��, zdejmowano ko�a, �ci�gano obr�cze i ostrzono szprychy. P�niej wbijano ko�o w ziemi� na sztorc. Cztery lub pi�� takich wystaj�cych z ziemi drewnianych ostrzy mog�o spowolni� ka�dy atak.

W odleg�o�ci do stu jard�w od linii obrony porusza�o si� kilkudziesi�ciu �o�nierzy, wyposa�onych w szerokie �widry. Zrobienie otworu o g��boko�ci dw�ch st�p i szeroko�ci dziesi�ciu cali zajmowa�o ka�demu niespe�na dwie minuty.

Czarny Kapitan patrzy� w milczeniu na ca�� t� prac�.

� S�ysza�em, �e ka�dego piechociarza, u kt�rego znajd� taki �wider, koczownicy �ywcem obdzieraj� ze sk�ry. Ale chodz� te� s�uchy, �e wystarczy, �eby przed bitw� kilkudziesi�ciu �o�nierzy przesz�o si� z takim sprz�tem przed naszymi liniami, a nie odwa�� si� szar�owa�. Konie �ami� nogi. Parszywa rzecz taki d�.

� R�wnie parszywa jak strza�a w brzuchu? � Rozleg�o si� za nimi.

Oficer nie obejrza� si� na czarodzieja.

� O to trzeba by zapyta� konie, mistrzu. Daleko s�?

� Dziesi�� mil. Troch� zwolnili. Ale lu�ne a�keery s� bli�ej. Cztery, pi�� mil. Tyle wiem.

� Nie pr�buj� nas oszuka�?

� Jeszcze nie wiedz�, �e tu jestem. Ja tylko nas�uchuj�, nie krzycz� i nie b�yskam Moc�. � Czarodziej u�miechn�� si� samymi wargami. � Prawda wygl�da tak, �e nie odwa�� si� tego zrobi�. Ich szamani s� wyj�tkowo pot�ni. Ale nawet oni nie wyczuj� mnie, dop�ki sam nie zaczn� rzuca� zakl��. Jest tu kilku takich, kt�rzy troch� korzystaj� z Mocy, poza tym tak wielkie skupisko podenerwowanych i przestraszonych ludzi zawsze wprowadza zam�t w aspektowane �r�d�a. Zreszt�, po co mieliby si� ukrywa�? Ze szczytu �ysicy na pewno ju� wida� wi�kszo�� zagonu, maskowanie si� za pomoc� magii to marnotrawstwo si�. I tak s� pewni, �e wejd� do doliny przy pierwszym ataku i b�d� tylko zbiera� �upy.

Varhenn otworzy� usta, zanim zd��y� si� zastanowi�.

� Sk�d wiecie, mistrzu, �e s� pewni?

� Bo �piewaj�. � Czarodziej wzruszy� ramionami. � S�ysz� ich. Nie znam s��w, ale to radosne, bojowe pie�ni, takie, kt�re towarzysz� zwyci�skiej wojnie. � Oczy mu pociemnia�y. � Gdy cz�owiek s�yszy taki �piew na ustach wrogiej armii, to wie, �e jego kraj przegrywa. Oni id� tu po �upy i mord.

Nikt nic nie doda�. Nie by�o sensu zaprzecza�.

�������

� Przerwa!

Kolejny bieg zako�czyli po przebyciu d�ugiej prostej. Droga by�a tu robiona wed�ug najlepszych imperialnych wzorc�w, twarda i r�wna jak st�, z daj�cymi cie� drzewami zasadzonymi w regularnych odst�pach. To w�a�ciwie nie by� bieg, tylko przyjemna wycieczka.

Kenneth kilkoma niecierpliwymi gestami rozstawi� ludzi szerzej. Nawet w trakcie truchtu zmieniali swoje pozycje, by znale�� si� bli�ej Velergorfa.

� Kiedy zobaczyli�cie pierwszych Se-kohlandczyk�w? � zapyta�, gdy oddzia� ustawi� si� w szyku.

� Przed noc�...

�������

Pojawili si� nagle, ciemna plama oderwa�a si� od majacz�cego na horyzoncie lasu i pomkn�a ku g��wnej drodze. Przez kilkana�cie uderze� serca nikt nie reagowa�, chyba nawet nikt ich nie spostrzeg�. �o�nierze i stra�nicy zgromadzeni przy okopanych wozach zaj�ci byli g��wnie pop�dzaniem nieroz�adowanego zatoru przy wej�ciu, kt�ry utworzy� si�, gdy dwie grupy uciekinier�w pr�bowa�y wej�� jednocze�nie. Dosz�o do kr�tkiej walki na kije i pi�ci, kt�r� zako�czy�o dopiero wyp�azowanie kilku jej najbardziej zacietrzewionych uczestnik�w. Ju� wydawa�o si�, �e przej�cie zostanie udro�nione, gdy z ko�ca kolumny uchod�c�w dobieg� rozpaczliwy kobiecy krzyk. Po chwili rozleg�o si� kilka nast�pnych i nagle ca�a grupa, oko�o trzystu os�b, rzuci�a si� naprz�d. Przej�cie w linii woz�w mia�o szeroko�� niespe�na dziesi�ciu krok�w, t�um zatka� je jak wilgotny piasek klepsydr�. Ch�opi, jeszcze przed sekund� zaj�ci ok�adaniem si� pi�ciami, nagle musieli walczy� o �ycie. �o�nierze zacz�li si�� wyci�ga� ludzi, nie patrz�c, czy targaj� odzie�, czy wy�amuj� r�ce. Jaka� kobieta krzycza�a co� o swoim dziecku.

Varhenn nie patrzy� na ni�. Sta� na wozie obok Czarnego Kapitana i spogl�da� na po�udnie. S�o�ce dopiero zbli�a�o si� do horyzontu i noc nie zd��y�a jeszcze lito�ciwie okry� wszystkiego swoim p�aszczem. Ciemna plama by�a ju� niespe�na mil� od ich linii, a po kilku uderzeniach serca rozdzieli�a si� na poszczeg�lnych je�d�c�w. Oko�o stu, je�li go wzrok nie myli�. Rozci�gn�li si� sprawnie w p�ksi�yc i poch�on�li sze�� najbli�szych woz�w z karawany, kt�ra pod��a�a drog� ku wej�ciu do doliny. Nie by�o wida� szczeg��w, ale jeszcze przed chwil� wozy posuwa�y si� przed siebie, otoczone przez kilkunastu ludzi, a teraz dwa z nich zjecha�y na bok i ugrz�z�y w rowie, pozosta�e cztery zatrzyma�y si�. Oddzia� oderwa� si� od pojazd�w i ruszy� cwa�em naprz�d. Uchod�cy w kolumnie byli martwi. Dooko�a woz�w le�a�y cia�a, kt�re wygl�da�y z tej odleg�o�ci jak ciemne, niezgrabne t�umoki.

Na drodze wybuch�a panika. Oko�o tysi�ca ludzi run�o biegiem w stron� zbawczej doliny. P�dzone stada rozpierzch�y si� na wszystkie strony, uciekaj�cy ciskali na ziemi� tobo�y, porzucali ci�gni�te przez wiele mil w�zki i p�dzili przed siebie. Jaki� wo�nica macha� batem, usi�uj�c zmusi� przem�czone zwierz�ta do ostatniego wysi�ku, wreszcie zeskoczy� z koz�a i pobieg� niezdarnie. Inny straci� panowanie nad zaprz�giem i wywr�ci� furmank�, tarasuj�c drog�; po chwili uderzy� w niego kolejny w�z, potem jeszcze jeden. W powietrze buchn�� kwik ranionych koni.

A pomi�dzy tym chaosem szaleli je�d�cy. Mkn�y strza�y, b�yska�y szable, d�ugie lance k�u�y plecy i przygwa�d�a�y le��cych do ziemi. Jedynym celem tej rzezi by�o wzbudzenie przera�enia i zamieszania.

Byli daleko poza zasi�giem �o�nierzy.

Obok kapitana pojawi�o si� kilku kusznik�w. Dowodz�cy nimi kr�py dziesi�tnik zasalutowa� kr�tko i zdj�� bro� z plec�w.

� Mamy rozkazy, panie kapitanie, trzyma� ich tak daleko, jak si� da.

� A jak daleko dacie rad� tym?

Dow�dca G�rskiej Stra�y wskaza� ci�k� kusz� naci�gan� z�bat� przek�adni�.

� Z tego cacka normalny zasi�g to �wier� mili, panie kapitanie.

Varhenn pokiwa� g�ow� z uznaniem. Stra� u�ywa�a lekkich kusz, napinanych za pomoc� haka zamocowanego na pasie lub prost� przek�adni�, zwan� �ko�l� n�k��. By�y lekkie, niezawodne i �adowa�o si� je znacznie szybciej ni� t�, z kt�r� teraz mozolnie walczy� dziesi�tnik. Poza tym przy odrobinie wprawy da�o si� je przygotowa� do strza�u, nawet le��c, a w g�rach nie by�o niczego, z czym zwyk�a kusza nie poradzi�aby sobie bez problemu. Bro�, kt�r� zaprezentowa� im teraz piechociarz, by�a u�ywana g��wnie przy obl�eniach miast albo w walce z ci�kozbrojn� jazd�.

Szcz�kn�y zapadki, umieszczono be�ty w rowkach. Dziesi�ciu �o�nierzy unios�o bro� i opar�o j� o burty woz�w. Podoficer przez chwil� lustrowa� przedpole, po czym warkn�� kr�tko:

� Lewo. O�miu je�d�c�w. Dw�ch w p�aszczach. �rodek.

Kusze zsynchronizowa�y ruch i zamar�y, wycelowane w t� sam� stron�.

� Teraz!

Brz�kn�y ci�ciwy. Przez dwa, trzy uderzenia serca grupa je�d�c�w galopowa�a przed siebie. Nagle dwa konie zgubi�y rytm, potkn�y si�, jeden z nich nie zdo�a� odzyska� r�wnowagi i zary� chrapami o ziemi�, zrzucaj�c je�d�ca. Ca�y oddzia� poszed� w rozsypk�, zawracaj�c niemal w miejscu i cwa�uj�c w stron� lasu.

� By�o wi�cej ni� �wier� mili.

� To pomys� naszego porucznika, panie kapitanie. Oni � dziesi�tnik zdj�� kusz� z burty i zn�w zacz�� kr�ci� korb� � najcz�ciej u�ywaj� co najmniej dw�ch rodzaj�w strza�: lekkich, kt�rymi szyj� na przesz�o trzysta krok�w i kt�re s�u�� bardziej do ranienia i wprowadzania zam�tu, i... uff, i ci�kich, na kr�tki dystans, u�ywanych do przebijania zbroi. Wi�c nasz porucznik kaza� zbrojmistrzowi w garnizonie zrobi� troch� takich be�t�w � l�ejszych prawie o po�ow� od zwyk�ych. Nios� znacznie dalej i cho� na �wier� mili nie przebij� porz�dnego pancerza, to �wietnie rani� konie i ludzi... uff.

Po�o�y� be�t w rowku i uni�s� kusz� do ramienia.

Varhenn odszuka� wzrokiem ostrzelan� przed chwil� grup�. Liczy�a ju� tylko sze�� koni. Jeszcze jedno zwierz� zosta�o w tyle, kulej�c wyra�nie. Reszta koczownik�w nie zorientowa�a si� jeszcze, �e s� ju� w zasi�gu strza�u.

� Prawo. Obok zielonego wozu. Dziesi�ciu. Cwa�uj� w stron� bab i dzieciak�w. �rodek.

Min�a chwila, konni zmniejszyli dystans do uciekinier�w o jedn� trzeci�.

� Teraz!

Efekt by� jeszcze bardziej widowiskowy. Dw�ch pierwszych je�d�c�w po prostu zmiot�o z siode�, ko� trzeciego potkn�� si� i przewr�ci�, podcinaj�c dwa nast�pne. Z dziesi�ciu koczownik�w zosta�a po�owa. Ocaleni osadzili wierzchowce niemal w miejscu i po chwili wida� by�o tylko ko�skie zady i plecy je�d�c�w.

Na wozy wdrapywali si� kolejni �o�nierze. W ci�gu kilkunastu sekund kusznicy obsadzili ca�� licz�c� ponad sto pi��dziesi�t jard�w lini� obrony. Skrzypia�y ci�ciwy, klekota�y zapadki. W regularnych odst�pach czasu barykada posy�a�a salwy be�t�w w stron� naje�d�c�w. Wkr�tce wok� wej�cia do doliny utworzy� si� szeroki na jakie� pi��set krok�w pas ziemi niczyjej. Ci z uciekinier�w, kt�rzy nie zd��yli si� w nim schroni�, byli ju� martwi.

Reszta ci�gle bieg�a, bo koczownicy nie zrezygnowali z rzezi. Tak�e z ich strony zacz�y �wista� strza�y. Krzyki uciekaj�cych brzmia�y strasznie. Zaciskaj�c pi�ci, Varhenn patrzy�, jak w grupie biegn�cych kobiet i dzieci, kt�r� ocali�a wcze�niej celna salwa, gin� kolejne osoby. Jaka� dziewczyna run�a na ziemi�, �api�c si� za przebite strza�� gard�o, jedna z kobiet krzykn�a rozdzieraj�co, zrobi�a kilka chwiejnych krok�w i upad�a na kolana, przez chwil� pr�bowa�a jeszcze pe�za� na czworakach. Z plec�w stercza�y jej trzy drzewca. Powoli k�ad�a si� na ziemi, jakby chcia�a j� obj��, przytuli�, schowa� si� w niej � i znieruchomia�a.

Jednak wkr�tce krwawe widowisko dobieg�o ko�ca. �uki Se-kohlandczyk�w mia�y zasi�g o dobre dwie�cie jard�w kr�tszy ni� ci�kie kusze imperialnej piechoty, a uchod�cy biegli naprawd� szybko. Po minucie zabrak�o koczownikom cel�w.

� To tylko zwiadowczy a�keer � kapitan powiedzia� to wolno, cedz�c ka�de s�owo przez z�by. � Reszta naszych go�ci przyb�dzie pewnie jutro.

� Racja, panie kapitanie. � Pu�kownik wyr�s� obok jakby spod ziemi. � Czeka nas ca�a noc ci�kiej roboty. Dobre strzelanie, Kamie�.

� Dzi�kuj�, panie pu�kowniku. � Dziesi�tnik kusznik�w nie przestawa� celowa� w przedpole. � Te nowe be�ty �wietnie nios�.

� Widzia�em. Czy pa�scy ludzie mog� obsadzi� te wzniesienia, kapitanie? � Dow�dca Siedemnastego wskaza� skalne ramiona, obejmuj�ce wej�cie do doliny. � Wiem, �e trudno si� tam wspi��, ale nie jest to niemo�liwe.

� Ju� wys�a�em tam kilku zwiadowc�w. Zadbamy o to. Co z t� ca�onocn� robot�?

� Dzi�kuj�. To � piechociarz stukn�� w burt� wozu � pierwsza linia obrony. Ale jest zbyt szeroka i za bardzo rozci�gni�ta. Ma ich tylko spowolni�. Za to w samym wej�ciu zbudujemy drug�, a potem trzeci�, tym razem wkl�s��. Chc� tak�e okopa� si� u st�p �ysicy, �eby os�ania� odwr�t na g�r�.

Czarny Kapitan popatrzy� na niego jak na szale�ca. Po chwili zbli�y� twarz do pu�kownika i sykn��:

� Masz o�miuset zm�czonych ludzi, a jutro stanie tam trzydziestotysi�czna armia, z czarownikami, Je�d�cami Burzy i bogowie wiedz�, czym jeszcze. Naprawd� my�lisz, �e dasz rad� ich zatrzyma�, a potem wycofa� si� na szlak?

Przez chwil� oblicze drugiego oficera nic nie wyra�a�o. Potem u�miechn�� si� lekko. Na widok tego grymasu �o��dek Varhenna wype�ni� si� lodem.

� Mam o�miuset ludzi i �adnego wsparcia w magii, to prawda, panie kapitanie. Jeste�my zm�czeni jak nigdy. To te� prawda. Jutro stanie naprzeciw nas trzydzie�ci tysi�cy barbarzy�c�w, przywyk�ych do zwyci�stw, i o tym te� nie zapomnia�em. Ale nie mam innego wyj�cia. Mog� zniszczy� machiny, spali� wozy i wepchn�� si� na g�r� si��. I wtedy ta dolina wype�ni si� krwi�. Najpewniej �aden z nas nie do�yje jutrzejszej nocy, i o tym te� wiem i ja, i moi ludzie. Ale jeste�my zasran� piechot�, kt�ra ma za zadanie walczy� w obronie obywateli Imperium.

� Wi�c to s� obywatele imperium? Meekha�czycy?

� Tak, kapitanie. To s� Meekha�czycy.

� Nie radz� m�wi� tego g�o�no, bo b�dziecie musieli walczy� na dwa fronty.

Pu�kownik u�miechn�� si� szerzej.

� Zobaczymy. Kamie�!

� Tak jest!

� Zostawi� tu pi��dziesi�ciu ludzi pod twoj� komend�. Trzymajcie ich na dystans. Reszta bierze si� do kopania.

� Rozkaz!

Dow�dca piechoty odwr�ci� si� i zeskoczy� z wozu. Kapitan patrzy� przez chwil� na jego plecy.

� Dure� � mrukn�� wreszcie. � Varhenn!

� Jestem, panie kapitanie.

� Przeka�esz rozkazy...

�������

� A kiedy przyby�a reszta armii?

Zatrzymali si� na d�u�szy odpoczynek przy strumieniu. �o�nierze nape�niali manierki, gry�li suchary i suszone mi�so, odpoczywali. Oczywi�cie wi�kszo�� zaj�a miejsca w pobli�u Velergorfa.

� O �wicie, panie poruczniku. Wcze�niej, ni� my�leli�my, piechota ledwo zacz�a budowa� trzeci� barykad�, a tu rozleg� si� alarm i pojawili si� koczownicy. A gdy zacz�li si� wy�ania� z lasu, wygl�da�o na to, �e nigdy nie przestan�. Wyje�d�ali i wyje�d�ali, szereg za szeregiem, przy graniu tr�b i piszcza�ek, przy waleniu w b�bny. Wy�aniali si� wzd�u� ca�ego widnokr�gu, we wszystkich miejscach jednocze�nie. To by� cholerny, przera�aj�cy pokaz si�y i pot�gi, przedstawienie, kt�re mia�o nas przerazi� i odebra� wol� walki. I niemal z miejsca ruszyli.

�������

Zacz�li z prawego skrzyd�a. Od �ciany koczownik�w oderwa� si� jeden a�keer, po nim drugi, trzeci i czwarty. Oko�o pi�ciuset je�d�c�w ruszy�o k�usem, potem galopem, by tu� przed umown� lini� zasi�gu kusz przej�� w cwa�. Reszta koczowniczej armii wyda�a og�uszaj�cy okrzyk wojenny, kt�remu towarzyszy�o potrz�sanie broni�, uderzanie szablami o tarcze i r�enie koni. Fala d�wi�ku waln�a o skaln� �cian�, przela�a si� przez barykad� i wpad�a w dolin�. T�um zgromadzony pod g�r� zak��bi� si� jak �ywe mrowisko oblane wrz�tkiem i odpowiedzia� krzykami przera�enia.

Cwa�uj�cy oddzia� przecina� ziemi� niczyj� po ci�ciwie, z ka�dym krokiem zbli�aj�c si� do barykady. Kt�ra milcza�a. Obszar wywierconych otwor�w, zaostrzonych szprych i pali si�ga� nie dalej ni� na sto krok�w przed wozy, do tej granicy jazda mia�a swobod� manewru. W pierwszym ataku dowodz�cy se-kohlandzk� armi� najwyra�niej zamierza� sprawdzi� zasi�g pu�apek i determinacj� obro�c�w. Jakie� sto pi��dziesi�t jard�w od woz�w koczownicy napi�li �uki i wypu�cili chmur� strza�. Pociski pomkn�y w niebo po wysokich parabolach, niemal znikaj�c z oczu obserwuj�cym je �o�nierzom. Zanim osi�gn�y maksymaln� wysoko�� i z�ama�y lot, konni wystrzelili ponownie. Zanim groty run�y �mierciono�nym gradem na wzniesione tarcze i ochronne daszki, w niebo pomkn�a trzecia salwa.

Varhenn sta� na jednym ze skalnych wa��w obejmuj�cych dolin� i patrzy�. Przed chwil� dostarczy� rozkaz od kapitana, m�wi�cy, �e Stra� ma nie ujawnia� swojej obecno�ci, je�li nie zostanie zauwa�ona. Wzniesienia mia�y w najni�szym miejscu przesz�o sto st�p wysoko�ci i opada�y, jakby kto� no�em odci�� ska��. Teoretycznie mo�na by�o je sforsowa�, G�rska Stra� nie mia�aby z tym wi�kszego problemu, ale wymaga�oby to lin, hak�w, czekan�w i przede wszystkim do�wiadczenia we wspinaczce. Obaj dow�dcy ustalili, �e dop�ki koczownicy nie spr�buj� tej sztuki lub dop�ki sytuacja nie stanie si� rozpaczliwa, g�rale b�d� si� maskowa�.

Oba szczyty, podobnie jak reszt� stok�w, porasta�y sosny. �atwo mo�na si� by�o w�r�d nich schowa� i przyczai�, cho� bezczynne czekanie nie le�a�o w naturze g�rskich �o�nierzy, zw�aszcza gdy mieli przeciwnika w zasi�gu strza�u.

� Na co oni czekaj�? � Dowodz�cy Trzeci� Kompani� porucznik Gyrwen wychyli� si� zza pnia i zlustrowa� r�wnin�. � Jeste� pewien rozkaz�w? Mamy si� kry�?

� Tak, panie poruczniku. Nie ujawnia� si�.

� Rozumiem. Ale tu by si� przyda� ka�dy be�t.

Na to ch�opak nie mia� �adnej odpowiedzi. Z tej wysoko�ci wida� by�o, �e armia koczownik�w jest olbrzymia. Gigantyczna. To by�o prawdziwe ludzko-ko�skie morze. Ka�dy koczownik prowadzi� ze sob� trzy lub cztery wierzchowce, �eby czy to w bitwie, czy podczas ucieczki zawsze mie� pod r�k� �wie�e zwierz�. Tym samym trzydziestotysi�czna armia mia�a ponad sto tysi�cy koni. I ca�a ta pot�ga opasywa�a teraz pier�cieniem wej�cie do doliny i maj�c� broni� je, tak w�t�� z tej perspektywy barykad�. To by� pokaz si�y skierowany do obro�c�w. Wydawa�o si�, �e wystarczy, i� armia ta po prostu ruszy naprz�d, a przewali si� przez barykady jak morska fala przez zamek z piasku. Atakuj�cy nawet nie musieliby wyci�ga� broni, sam� mas�, samym impetem zr�wnaliby z ziemi� wszystko na swojej drodze.

Goniec obrzuci� wzrokiem umocnienia. Pierwsza linia obrony wybiega�a p�kolem przed wej�cie do doliny, druga, najkr�tsza, blokowa�a �rodek kamiennych wr�t. Trzecia, wci�� nieuko�czona, by�a lustrzanym odbiciem sza�ca zewn�trznego. Je�li komukolwiek uda si� sforsowa� pierwsz� i drug� lini� umocnie�, znajdzie si� w krzy�owym ostrzale, w kotle utworzonym przez ostatni� barykad�.

Pod warunkiem wszak�e, �e b�dzie jeszcze do�� obro�c�w, �eby j� obsadzi�.

Za ostatnim sza�cem ustawiono ca�� artyleri� pu�ku. Dowodz�cy ni� kapitan twierdzi�, �e mo�e strzela� nad trzema liniami umocnie�, nie szkodz�c w�asnym �o�nierzom. Pozosta�o wierzy� mu na s�owo.

Przy skorpionach i onagerach roili si� artylerzy�ci w czarnych pancerzach, ze sk�rzanymi maskami na twarzach. Kr�cili korbami i ostro�nie �adowali na �y�ki katapult gliniane dzbany z szyjkami obwi�zanymi szmatami. W stoj�cych nieopodal �elaznych koszach p�on�� ogie�.

Tymczasem atakuj�cy, nie przestaj�c ostrzeliwa� barykady, znale�li si� dok�adnie naprzeciw wej�cia. Na jaki� niewidoczny z g�ry znak przyczajeni na wozach kusznicy wysun�li si� spod ochronnych daszk�w i zaj�li pozycj� do strza�u. Przymierzyli, pad�a komenda, oddali zgran� jak na �wiczeniach salw� i znikli pod os�onami. Wszystko w czasie kr�tszym ni� pi�� uderze� serca, w chwili, gdy jeden grad pocisk�w w�a�nie zadudni� o barykad�, a drugi dopiero osi�ga� szczyt paraboli.

Varhenn przeni�s� wzrok na nacieraj�cy oddzia�. By� w�a�nie w odleg�o�ci jakich� stu dwudziestu jard�w, gdy dosta� salw� w bok. Strzela�a po�owa kompanii, oko�o stu kusznik�w, ale skutek by� przera�aj�cy. Nie wiadomo, czy szcz�liwie, cho� po pokazie z wczorajszego dnia by� got�w za�o�y� si�, �e nie, pociski trafi�y w czo�o jad�cej w ciasnym szyku kolumny. Na pewno strzelaj� ci�kimi be�tami, zd��y� pomy�le�. Pierwsze sze��, siedem koni, cwa�uj�cych na przodzie, po prostu si� przewr�ci�o. Jakby zwierz�tom nagle przeci�to �ci�gna. Te, kt�re p�dzi�y za nimi, nie mia�y szans na unikni�cie zderzenia. Nagle w dwa, trzy uderzenia serca na wprost wej�cia do doliny powsta� zator pe�en wierzgaj�cych kopyt i rzucaj�cych si� w drgawkach ko�skich i ludzkich cia�.

W mgnieniu oka kolumna rozdzieli�a si� na dwie strony, omijaj�c niebezpiecze�stwo i zapominaj�c o oddaniu kolejnej salwy. To wystarczy�o. Pad�a komenda, reszta kompanii kusznik�w zaj�a pozycje, sto kusz szcz�kn�o jednym g�osem.

Tym razem �o�nierze posiali be�ty wzd�u� ca�ego oddzia�u. Wizg i r�enie ranionych i konaj�cych koni, urywane ludzkie okrzyki, je�d�cy spadaj�cy z siode�, przewracaj�ce si� zwierz�ta, wal�ce o ziemi� cia�a. Dla kogo�, kto bezsilnie obserwowa� wczorajsz� rze� uchod�c�w, nie m�g� istnie� pi�kniejszy widok.

Lecz to nie by�o wszystko, co piechota mia�a do powiedzenia. Gdzie� z ty�u, zza trzeciej linii obrony rozleg� si� metaliczny szcz�k i cztery onagery wyrzuci�y ramiona do przodu. To nie by�y wielkie, obl�nicze machiny, tylko artyleria polowa, wi�c dzbany, kt�re za�adowano na �y�ki, mia�y pojemno�� nie wi�ksz� ni� p�tora galona. Wype�nia�a je jednak mieszanina smo�y, siarki, saletry i oleju skalnego. Ci�gn�c za sob� ogniste warkocze, pociski przelecia�y nad barykadami i trafi�y dok�adnie w �rodek kot�uj�cego si� oddzia�u wroga. Teraz sta�o si� jasne, dlaczego przez ca�� noc artylerzy�ci odmierzali odleg�o�ci, ustawiali swoje zabawki i oddawali pr�bne strza�y. Dzi�ki temu mogli wspiera� obron�, nie widz�c nawet przeciwnika.

Dzbany eksplodowa�y ogniem, a po chwili k��by czarnego dymu przes�oni�y obraz. D�wi�ki dobiegaj�ce z do�u na moment przesta�y przypomina� cokolwiek, co mog�o wydosta� si� z garde� �ywych istot. Gdy dym rozwia� si�, na osmalonym, okrwawionym pobojowisku le�a�y cia�a kilkudziesi�ciu ludzi i koni. Reszta oddzia�u ucieka�a na �eb, na szyj�, byle schroni� si� poza zasi�g strza�u.

Pocz�tek dnia nale�a� do Siedemnastego Pu�ku.

�������

� Najdziwniejsze... nie, cholera, nie najdziwniejsze. Najbardziej niezwyk�e by�o to, �e ci przekl�ci piechociarze stali cicho. � Velergorf opar� si� plecami o pie� powykr�canego d�bu i przymkn�� oczy, jakby jeszcze raz ogl�da� wszystkie obrazy, o kt�rych przed chwil� opowiada�. � Nie walili mieczami o tarcze, nie wydawali wojowniczych okrzyk�w, nie pr�bowali doda� sobie odwagi wyzywaniem wroga. Stali na barykadzie z powi�zanych kupieckich woz�w, tak ma�ej, �e jak kto� dobrze si� zamachn��, to rzucony kamie� bez trudu przelecia� z jednego ko�ca sza�ca na drugi, naprzeciw mieli kilkadziesi�t tysi�cy dzikich wojownik�w i gdzie nie spojrzeli, tam widzieli nieprzebyte szeregi wroga, a milczeli. Ja na ich miejscu wrzeszcza�bym na ca�e gard�o, �eby nie posra� si� ze strachu.

Wykrzywi� wytatuowan� twarz w gorzkim u�miechu.

� A my przez pierwsze p� dnia siedzieli�my na g�rze i patrzyli�my, jak walcz�. Ataki sz�y jeden za drugim, niemal bez przerwy, bo stoj�c naprzeciw wej�cia, koczownicy widzieli wej�cie na �ysic� i szlak zapchany lud�mi. Widzieli, jak uciekaj� im �upy. Wi�c si� spieszyli...

�������

Pr�bne ataki trwa�y przez ca�y ranek. Pojedyncze a�keery odrywa�y si� od zwartej �ciany naje�d�c�w najcz�ciej w kilku miejscach jednocze�nie i cwa�owa�y w stron� barykady, zasypuj�c j� strza�ami. Dowodz�cy zagonem Syn Wojny sprawdza� determinacj� obro�c�w, zasi�g pu�apek i szuka� s�abych punkt�w umocnie�. Z pocz�tku, gdy atakuj�cy zbli�yli si� na dwie�cie jard�w, z linii powi�zanych woz�w sypa� si� grad be�t�w. Trupy ludzi i koni stopniowo otacza�y barykad� krwawym p�okr�giem. P�niej obro�cy zmienili taktyk�, zwi�kszaj�c promie� ostrza�u najpierw do dwustu pi��dziesi�ciu, p�niej do trzystu i trzystu pi��dziesi�ciu jard�w.

� Wstrzeliwuj� si� � mrukn�� Czarny Kapitan.

Kucali razem obok powykr�canego pnia g�rskiej sosny, kt�ra jakim� cudem potrafi�a zakorzeni� si� na skale. Kawer Monel wykorzysta� chwil� przerwy, by do��czy� do kompanii obsadzaj�cej wzniesienia i rzuci� okiem na pole bitwy. Min� mia� powa�n�. Jak na razie Stra� nie zdradzi�a swojej obecno�ci, a Se-kohlandczycy najwyra�niej nie planowali pr�by obej�cia barykady bokiem. Nie by�o si� czemu dziwi�. Koczownicy musieli by� pewni, �e przebij� si� pierwszym powa�nym szturmem.

A ten nast�pi� dwie godziny po �wicie. Przy d�wi�kach Piszcza�ek i b�bn�w w kilku punktach otaczaj�cej barykad� armii wszcz�� si� ruch. Stoj�ce do tej pory bez�adnie szeregi zwar�y si�, wyr�wna�y, podzieli�y na wyra�ne oddzia�y. Je�li ktokolwiek do tej pory m�g�by mie� w�tpliwo�ci, �e atakuj�cy zagon tworz� znakomici, dobrze wyszkoleni i zdyscyplinowani wojownicy, natychmiast straci�by je na ten widok. Nie przypadkiem ju� trzeci rok z rz�du Imperium przegrywa�o bitw� za bitw�.

Ruszyli jednocze�nie, pi�� szerokich i g��bokich kolumn, po tysi�c koni ka�da. Jedna od czo�a, dwie kolejne blisko po jej bokach, dwie ostatnie na skrzyd�ach, niemal wzd�u� skalnej �ciany. Z pocz�tku jechali wolno, st�pa, r�wniutko, niczym defiluj�ca przed cesarzem imperialna gwardia. Po chwili przyspieszyli, przeszli w k�us, potem w galop. Nawet przyczajeni sto st�p wy�ej stra�nicy czuli dr�enie ska�, przenosz�cych uderzenia tysi�cy kopyt. Atakuj�ce na skrzyd�ach oddzia�y pierwsze run�y cwa�em, zasypuj�c barykad� gradem strza�. Teraz nie by�o przerwy pomi�dzy salwami, deszcz pocisk�w r�wnomiernie, bez ustanku uderza� o wozy, groty wbija�y si� w deski, w ochronne zadaszenia, w tarcze stoj�cej nieco z ty�u w ciasnym szyku ci�kiej piechoty.

Barykada milcza�a. Atakuj�cy zbli�ali si� jak sun�ca z pi�ciu kierunk�w szarobura lawina, a linia woz�w wygl�da�a na opuszczon�. Z g�ry wida� by�o, jak piechota z niewzruszonym spokojem przyjmuje na tarcze strza�y, jak kusznicy stoj� z broni� gotow� do strza�u, jak dr�� napi�te do granic mo�liwo�ci ramiona onager�w i skorpion�w. I wszyscy czekaj�.

A na co oczekuj�, sta�o si� jasne, gdy napastnicy przekroczyli magiczn� do tej pory lini� stu jard�w. Pierwsze cztery konie w kolumnie atakuj�cej z lewej strony przewr�ci�y si� z dzikim r�eniem, wpadaj�c w zamaskowane do�y wywiercone przez �o�nierzy. By�o za p�no, �eby si� zatrzyma�, a prawd� powiedziawszy, nawet nie wygl�da�o na to, �eby koczownicy mieli taki zamiar. Sto jard�w dziel�ce ich od barykady kosztowa�o oddzia� kilkadziesi�t koni, ale atakuj�cy najwyra�niej spodziewali si� takich niespodzianek i byli gotowi na straty. Wida� nie pierwszy raz walczyli z meekha�sk� piechot�.

Omijaj�c przewracaj�ce si� konie, tratuj�c w�asnych towarzyszy, jazda run�a na barykad�.

A barykada o�y�a. Kusznicy zaj�li pozycje i oddali r�wniutk� salw�. Po niej drug�, dziesi�tkuj�c atakuj�cych. Ale to by� koniec, jedna kompania kusznik�w to oko�o dwustu ludzi, dwie�cie be�t�w, z kt�rych co prawda ka�dy mo�e z �atwo�ci� przebi� nawet p�ytow� zbroj�, ale ponowne na�adowanie broni �wietnie wyszkolonemu �o�nierzowi zajmowa�o przynajmniej p� minuty.

Dwie salwy oddane z najbli�szej odleg�o�ci zebra�y krwawe �niwo, lecz w czasie, gdy kusznicy garbili si�, mozolnie kr�c�c korbami, atakuj�cy byli ju� przy barykadzie. Nagle �wisn�y liny, na szczerz�ce si� do koczownik�w zaostrzone k�ody, powbijane przed wozami, zarzucono p�tle i szarpni�to. Nie zawsze si� udawa�o, Meekha�czycy umieli wkopywa� pale w ziemi�, niejeden ko� przysiad� na zadzie, niejeden je�dziec wylecia� z siod�a. Ale wiele z pospiesznie przysposobionych dyszli i byle jak ociosanych pni podda�o si�. W chroni�cym barykad� przed bezpo�rednim atakiem je�u pojawi�y si� pierwsze wyrwy.

Wszystko to trwa�o dos�ownie kilka chwil, w czasie kt�rych kusznicy zd��yli zbiec z woz�w, ust�puj�c miejsca piechocie. Ci�kie oszczepy pomkn�y w stron� je�d�c�w, str�caj�c ich z siode� i rani�c konie. Jednocze�nie szcz�kn�y spusty machin i kilka zapalaj�cych pocisk�w spad�o na przedpole. Obie atakuj�ce ze skrzyde� kolumny oderwa�y si� od barykady, rozst�puj�c na boki i robi�c miejsce g��wnym si�om.

�������

� Byli gotowi na straty, m�wi� wam, to by�o wida� w sposobie, w jaki jechali do ataku. Zwarci, skuleni w siod�ach, z tarczami uniesionymi nad g�ow�. Ju� nie �piewali, szli do walki na �mier� i �ycie. Cholera, z g�ry wygl�da�o to g�upio, jazda szturmuj�ca okopane wozy, nic durniejszego na �wiecie nie mo�na by�o wymy�li�. Ale wtedy jeszcze nie wiedzieli�my, �e Se-kohlandczycy uczyli si� atakowa� takie umocnienia w czasie wojen z Verdanno na wschodnich stepach. Doskonale wiedzieli, jakie s� s�abe strony takich barykad, zw�aszcza kiedy stawia si� je nie ze specjalnie przygotowanych woz�w bojowych, tylko z prostych, kupieckich landar.

Porucznik powi�d� wzrokiem po zgromadzonych �o�nierzach. Prawie ca�y oddzia� siedzia� w pobli�u. Nawet Hawen znalaz� wreszcie w strumieniu kamie� na stos przy zej�ciu i przy��czy� si� do s�uchaj�cych. Szpiega posadzono nieopodal i przywi�zano do drzewa. Kenneth przez chwil� rozwa�a�, czy nie da� znaku do wymarszu, ale to chyba nie by� dobry moment. Poza tym mieli naprawd� niez�e tempo, wi�c mogli jeszcze troch� pos�ucha�.

Velergorf kontynuowa�:

� Te sukinsyny potrafi�y zdobywa� umocnione wozy, i to jak...

�������

Atakuj�ce kolumny rozdzieli�y si�, opasuj�c umocnienia ze wszystkich stron. Je�d�cy wytrzymali grad oszczep�w, przyj�li na siebie kolejn� salw� z kusz, nie cofn�li si� przed ogniem. Sami nie pozostali d�u�ni, szyj�c z �uk�w i miotaj�c z najbli�szej odleg�o�ci kr�tkie dziryty. Przycisn�li piechot�, skupili na sobie uwag�. A wtedy pojawi�a si� kolejna grupa napastnik�w.

Ci dosiadali ci�kich, masywnie zbudowanych koni, przypominaj�cych wierzchowce pancernej jazdy. B�yskawicznie wyjechali tu� przed wozy i zarzucili na burty zako�czone hakami liny. Po trzy, cztery na ka�dy pojazd. Zawr�cili zwierz�ta i pu�cili je w galop. Wszystko sta�o si� tak szybko, �e ledwo kilku z je�d�c�w zosta�o trafionych oszczepami czy be�tami. Nagle ca�a barykada zatrz�s�a si� pot�nie. Ko�a woz�w, mimo i� zakopane po osie w ziemi, poderwa�y si� w powietrze, zakr�ci�y bezw�adnie. Trzaska�y wy�amywane deski, p�ka�o drewno. Po chwili, gdy zerwa�a si� wi�kszo�� lin albo po�ama�a cz�� burt, wozy ci�ko opad�y na swoje miejsce. Nie wszystkie. Dwa, zaczepione szczeg�lnie mocno, przechyli�y si� na zewn�trz i tak pozosta�y. Pojazdy zawis�y w przechyle, wspieraj�c si� tylko na zewn�trznych ko�ach.

M�ody goniec patrzy�, jak na jednym z woz�w trzech �o�nierzy rozpaczliwie tnie liny mieczami, a� ten wreszcie powoli, z wahaniem opad� na cztery ko�a, zajmuj�c miejsce w szyku. Na drugim by� tylko jeden piechur. W�z by� przechylony tak mocno, �e burta nie os�ania�a go ju� przed pociskami. Odci�� najbli�sz� lin�, rzuci� si� do nast�pnej i wtedy strza�a trafi�a go w bark, tu� nad zbyt nisko trzyman� tarcz�. Przykl�k�, potrz�sn�� g�ow� jak ranione zwierz� i szerokim ciosem odr�ba� drugi hak. Dosta� nast�pn� strza��, w bok, zachwia� si�, zrobi� trzy chwiejne kroki naprz�d, jednym ruchem odrzuci� tarcz� i ujmuj�c obur�cz miecz, skoczy� ku dw�m ostatnim linom. R�bn�� pierwsz�, gdy rzucony dziryt zadzwoni� mu o he�m, poprawi� tak pot�nie, �e ostrze miecza ugrz�z�o w drewnie, tu� obok haka. Pu�ci� r�koje�� broni i wyszarpn�� sztylet.

Trzy strza�y trafi�y go w pier�, jedna po drugiej, przebijaj�c kolczug� i sk�rzany pancerz pod ni�. �o�nierz upad� na kolana i zaraz wczepi� si� zakrwawionymi palcami w drewno burty, podci�gn�� w g�r�, ci�� sztyletem ostatni� lin�. Wydawa�o si�, �e ostrze ledwo musn�o sznur, gdy ten p�k� z d�wi�kiem, kt�ry przebi� si� nawet przez ha�as bitwy. W�z opad� z powrotem na swoje miejsce. Natychmiast wspi�li si� na niego inni piechurzy, w stron� koczownik�w polecia�y oszczepy, pomkn�y be�ty, machiny artyleryjskie pos�a�y nad g�owami kolejn� porcj� garnk�w z mieszank� zapalaj�c�.

Jeszcze przez kilka chwil trwa�a wymiana pocisk�w, po czym, na nies�yszalny na g�rze sygna�, je�d�cy zawr�cili i pogalopowali z powrotem. Linia przed wozami us�ana by�a cia�ami ludzi i koni, drzewcami strza�, be�t�w i oszczep�w, plamami dopalaj�cej si� oliwy. Obro�cy te� ponie�li straty, co najmniej kilkunastu �o�nierzy by�o martwych lub w�a�nie dogorywa�o. Dwa razy tylu zosta�o rannych. Varhenn patrzy�, jak znosz� z feralnego wozu naszpikowane strza�ami cia�o, a r�ce zaci�ni�te na trzonku topora bola�y go jak nigdy.

Kapitan popatrzy� na niego przenikliwie.

� Chcia�by� tam by�, co? Chcia�by� ju� unurza� to swoje �elazo we krwi. Nie martw si�, ch�opcze, jeszcze b�dziesz mia� okazj�. Zapewniam ci�. � Skrzywi� si� lodowato. � Teraz biegnij do pu�kownika i powiedz temu cholernemu piechociarzowi, �e powinien zrezygnowa� z obrony pierwszej barykady. To g�upie. Ona jest za bardzo rozci�gni�ta. Jeszcze jedna taka sztuczka z linami, a przewr�c� wszystkie wozy.

� Tak jest!

Darwena-lav-Glasderna znalaz� przy machinach. Pu�kownik przyciszonym g�osem spiera� si� o co� z dow�dc� artylerii, lecz na widok go�ca przerwa� i uni�s� pytaj�co brwi.

� Kapitan prosi�, �eby przekaza�, �e nie s�dzi, aby uda�o si� utrzyma� d�u�ej pierwsz� lini�.

� Rozumiem. A co powiedzia� naprawd�? � Po wys�uchaniu oficer u�miechn�� si� lekko i mrukn�� � przeka� dow�dcy, �e jaki� g�ro�az nie b�dzie mnie uczy� obrony. To oczywiste, �e musimy si� cofn��. Lepiej niech zacznie pop�dza� uchod�c�w, bo wlok� si� jak pijane �limaki. I przy nast�pnym ataku niech si� nie kr�puje, je�li starczy mu odwagi, mo�e si� przy��czy�.

� Rozkaz!

Czarny Kapitan ci�gle tkwi� przy powykr�canej so�nie.

� Co powiedzia�?

� Pan pu�kownik dzi�kuje za sugesti�. I tak mia� zamiar si� wycofa�. Prosi o to, aby spr�bowa� pan zwi�kszy� tempo ewakuacji oraz o wsparcie przy nast�pnym ataku.

� A dos�ownie?

Varhenn zacisn�� z�by i nie patrz�c dow�dcy w oczy, powt�rzy�.

Na przypominaj�cej lodowiec twarzy kapitana, pojawi�a si� szeroka szczelina.

� Ma jaja. Na lodowe cycki Anday�yi, ma jaja. Ewakuacj� dowodzi Dewen Kawacr, a jemu ufam jak sobie. Je�li trzeba b�dzie pogania� ludzi bykowcami, zrobi to. Daj zna� reszcie, �e wszyscy z kuszami maj� si� znale�� na g�rze. Zrobimy naszym go�ciom niespodziank�.

�������

Dziesi�tnik przerwa�, zapatrzy� si� gdzie� w przestrze�, potar� siwy zarost przebijaj�cy si� spod wytatuowanych policzk�w.

� Przy drugim powa�nym ataku pozwolili nam strzela�. Wszystkiego mieli�my troch� ponad dwie�cie kusz i ka�da znalaz�a si� na g�rze. By�o jasne, �e kolejnego natarcia barykada nie przetrzyma, tej sztuczki z linami musieli si� nauczy� u demon�w z samego dna Mroku. Ale i tak widzia�em, jak �o�nierze szykuj� si� do odparcia nast�pnego szturmu. Pospiesznie naprawiali zerwane po��czenia mi�dzy wozami, przybijali deski do po�amanych burt. Inni przynosili i ustawiali na wozach pierwszej linii jakie� dzbany i buk�aki. Za nimi l�dowa�y wi�zki drewna i faszyna.

U�miechn�� si� do w�asnych wspomnie�.

� Ale� by�em wtedy m�ody i g�upi. Do ko�ca nie wiedzia�em, o co w tym chodzi...

�������

Drugi atak nast�pi� godzin� po pierwszym. Co nie znaczy, �e Se-kohlandczycy dali obro�com ca�� godzin� wytchnienia. Niewielkie, licz�ce od kilkunastu do kilkudziesi�ciu koczownik�w oddzia�y szala�y po przedpolu, szyj�c strza�ami i co chwila pozoruj�c ataki. Najodwa�niejsi je�d�cy podje�d�ali nawet na odleg�o�� rzutu dzirytem, cho� rzadko uchodzi�o im to p�azem. Kusze imperialnej piechoty nie pr�nowa�y.

W g��wnej armii trwa�y przetasowania. Oddzia�y dzieli�y si�, rozje�d�a�y w r�ne strony, manewrowa�y. Dwie olbrzymie, licz�ce po kilkadziesi�t tysi�cy zwierz�t grupy luzak�w odprowadzono na ty�y, znacznie uszczuplaj�c si�y g��wne. Ale i tak to, co zosta�o, mog�o budzi� groz�. Varhenn prawie zazdro�ci� piechocie, �e obsadzaj�c barykad�, nie ma pe�nego widoku na nieprzyjacielsk� armi�. To by�o zdecydowanie wi�cej ni� trzydzie�ci tysi�cy je�d�c�w. Trzydzie�ci pi��, mo�e nawet czterdzie�ci, jak ocenia� kapitan. Tylko �e tak naprawd� nie mia�o znaczenia, czy jest ich trzydzie�ci, czy trzysta tysi�cy. Nast�pny atak na pewno prze�amie obron�.

� Nie b�d� wam kaza� strzela� salwami ani celowa� � powiedzia� im Czarny Kapitan tu� przed szturmem. � Po prostu �adujcie bro� tak szybko, jak to mo�liwe i mierzcie w d�. Macie tylko trafi� w ca�� cholern� armi�.

Ca�a cholerna armia w�a�nie rusza�a do ataku.

Tym razem by�y tylko trzy kolumny. Dwie z bok�w i jedna w centrum, za to licz�ca na oko sze��, siedem tysi�cy koni i jad�ca w trzech g��bokich szeregach. W pierwszym lekka jazda, na czele drugiego znajdowa�o si� kilkuset wyposa�onych w haki i liny je�d�c�w, dosiadaj�cych masywnych koni, trzeci powiewa� lasem lanc, b�yszcza� kolczugami i stalowymi he�mami.

� Je�d�cy Burzy... � Kapitan zmarszczy� brwi, wyra�nie zaskoczony. � Rzucaj� najlepsze oddzia�y ju� do drugiego szturmu. Le� do pu�kownika i powiedz mu o tym.

Varhenn ze�lizgn�� si� po linie, niemal parz�c sobie d�onie, i pomkn�� do artylerzyst�w.

� Gdzie pu�kownik?!

� Na pierwszej barykadzie � g�os zza czarnej maski by� g�uchy i zniekszta�cony. � Ruszaj st�d, ch�opcze. Zapala�!

Podpalono szyjki dzban�w za�o�onych na �y�ki machin. K��by nasi�kni�tych �ywic� szmat zadymi�y i zasycza�y, sypi�c iskrami. Artylerzysta spojrza� na g�r�, na wznosz�c� si� nad wej�ciem ska��, gdzie ma�a sylwetka wymachiwa�a w�a�nie dwoma kolorowymi chor�giewkami.

� Trzysta jard�w! Na wprost! Teraz!!!

Uderzenie �y�ki o poprzeczn� belk� szarpn�o ty�em onagera, ca�a konstrukcja zatrz�s�a si� i podskoczy�a. P�on�cy pocisk przelecia� nad barykad�, nabieraj�c wysoko�ci.

� Poziomuj! R�wnaj! Napinaj!

Zaskrzypia�y naci�gane liny.

Varhenn bieg� ju� w stron� kolejnych umocnie�. W �rodkowej barykadzie zostawiono przej�cie o szeroko�ci jednego wozu, gotowe do zastawienia. Gdzie� przed nimi zapalaj�ce pociski uderzy�y w mur nacieraj�cej jazdy. R�enie, nie, nie r�enie, wycie ranionych koni s�ycha� by�o w ca�ej dolinie.

Przed �rodkow� lini� obrony zaostrzone pale wbito w ziemi� na szeroko�ci czterdziestu st�p. I wci�� dok�adano nowe. Pomi�dzy nimi zostawiono tylko w�sk� na kilka st�p, dwukrotnie zakr�caj�c� �cie�k�. Do burt kilkunastu tworz�cych barykad� woz�w wci�� przybijano nowe deski, a od przodu podpierano je dziesi�tkami belek. Meekha�czycy umieli uczy� si� na w�asnych b��dach. Tych woz�w na pewno nie przewr�ci paru konnych.

Pu�kownik sta� na pierwszej barykadzie i obserwowa� zbli�aj�c� si� kolumn�.

� Wolno id�, jakby na co� czekali � powiedzia� do towarzysz�cego mu porucznika.

� Kapitan prosi�, �eby przekaza�, �e na ko�cu stoj� Je�d�cy Burzy � goniec powiedzia� to na jednym oddechu i zamar�. Obaj oficerowie odwr�cili si� i spojrzeli na niego uwa�nie. Darwen-lav-Glasdern u�miechn�� si� lekko.

� Cicho chodz� ci g�rale, co?

� Racja, panie pu�kowniku.

� Dobrze, zobaczymy. I tak mam zamiar odda� im t� barykad�. � Pu�kownik kopn�� w jeden z przywieszonych do burty buk�ak�w. � A przynajmniej to, co z niej zostanie.

Z ty�u ramiona onager�w zn�w hukn�y o poprzeczki i cztery p�on�ce pociski przelecia�y nad g�owami �o�nierzy. Trafi�y w �rodek kolumny, rozpryskuj�c si� malowniczo. Kwik koni przebi� si� przez t�tent tysi�cy kopyt, lecz na kilka chwil dym lito�ciwie zakry� wszystko. Gdy opad�, kolumna sta�a w miejscu, rozdzielona na dwie cz�ci. W utworzonej po�rodku alejce kr�ci�o si� kilku pieszych. Po chwili przyprowadzono do nich pi�� koni. Nieosiod�anych, bez w�dzide�.

� �rebiarze... � Porucznik prze�kn�� �lin� i rykn�� � szybciej! Rusza� si�! Wi�cej drewna!!!

� S� daleko, sze��set jard�w... Mam nadziej�, �e Glaweb dobrze wymierzy� odleg�o��. B�dzie mia� nie wi�cej ni� dwa strza�y. � Pu�kownik ju� si� nie u�miecha�. � No, ch�opcze, zmykaj do swojego kapitana. Powiedz mu...

� Nadchodz�...

Z obu skrzyde� narasta� t�tent kopyt. Tak�e g��wny oddzia� powoli ruszy� z miejsca, ale Varhenn nie odrywa� wzroku od o�miu ubranych na szaro ludzi po�rodku. Najwy�szy z nich podszed� do jednego z koni, przytuli� twarz do jego szyi, pog�aska� po chrapach. Nagle m�czyzna klepn�� zwierz� w zad i ko� ruszy� z miejsca. Z ka�dym susem zwierz� przyspiesza�o, st�pa, k�us, galop. Wyprzedzi�o czo�o oddzia�u i wyci�gn�o si� przy ziemi w dzikim cwale. Po chwili to nie by� ju� cwa�, tylko co� wi�cej � bieg, jakby ko� poni�s�, maj�c na grzbiecie stado demon�w. Zadar� w g�r� ogon, wytrzeszczy� oczy, wyda� z siebie nieziemskie, wyzywaj�ce r�enie. �oskot kopyt tego jednego zwierz�cia zag�uszy� wszystko inne, wydawa�o si�, �e ca�y �wiat umilk�, a nadci�gaj�ce powoli oddzia�y znik�y.

M�czyzna, kt�ry go pos�a� naprz�d, zastyg� w dziwnej pozycji, z r�koma wyci�gni�tymi przed siebie i d�o�mi na wp� otwartymi, jakby przepuszcza� przez palce d�ug� lin�. Nagle zacisn�� d�onie w powietrzu i poci�gn��. Szyja konia zgi�a si� pod k�tem prostym, trzasn�y kr�gi, zwierz� zary�o �bem w ziemi� i przewr�ci�o si� na grzbiet, martwe ju� w chwili, gdy szaman wykona� sw�j gest. Upad�o jakie� dwie�cie jard�w przed barykad�.

Tylko �e t�tent nie umilk�. Przeciwnie � narasta�, pot�nia�, r�s�. Varhenn wytrzeszczy� oczy, widz�c tuman kurzu podnosz�cy si� z ziemi, w miejscach, gdzie uderza�y widmowe kopyta. Dusza, duch konia, zamordowanego przed chwil� czarami szamana, p�dzi�a nadal przed siebie, wprost na barykad�. Prosto na w�z stoj�cy obok...

� Uwagaaa!!!

Kilku �o�nierzy w ostatniej chwili uskoczy�o w bok. Pale powbijane przed umocnieniem rozprys�y si� na wszystkie strony, jak piki rozepchni�te ko�sk� piersi�, i w nast�pnym mgnieniu oka co� r�bn�o w szaniec. Z og�uszaj�cym hukiem ci�ki, kupiecki w�z, skonstruowany tak, by m�c przewozi� po ka�dej drodze tysi�ce funt�w towaru, wylecia� w powietrze, wyrwany z linii. Wi���ce go z reszt� barykady sznury i �a�cuchy pop�ka�y jak lniane nici, a deski, gwo�dzie, kawa�ki drewna pofrun�y na wszystkie strony. W�z obr�ci� si� w powietrzu kilka razy i grzmotn�� o ziemi�, kozio�kuj�c bezw�adnie. Zatrzyma� si� dopiero tu� przed lini� ostroko�u chroni�cego drug� barykad�.

Sto st�p, przemkn�o przez g�ow� go�cowi. Przelecia� ponad sto st�p... Wielka i Mi�osierna Pani!

W zrobionym wy�omie mog�o si� zmie�ci� sze�ciu jad�cych strzemi� w strzemi� konnych.

� Nast�pny!

Drugi ko� wyprzedzi� w�a�nie nadci�gaj�cy oddzia� i wyrwa� przed siebie w ob��ka�czym cwale. Sto jard�w za nim kolejny szaman przepuszcza� przez d�onie niewidzialn� lin�. Ko� p�dzi� wprost na w�z, na kt�rym sta� Varhenn i dwaj oficerowie.

Za nimi co� brz�kn�o i tu� nad barykad� �mign�a strza�a wielko�ci sporego dzirytu. Pocisk mia� jaskrawo pomalowane lotki, by� wyra�nie widoczny na tle nieba. Gdzie� w po�owie odleg�o�ci mi�dzy wozami a zgromadzon� armi� osi�gn�� szczyt paraboli i zacz�� obni�a� lot. Jeden z pancernych je�d�c�w przeje�d�aj�cych w�a�nie obok �rebiarzy znikn�� jak zdmuchni�ty z siod�a.

� Musz� nanie�� poprawk�. I lepiej, �eby nie chybili.

Po chwili jedena�cie skorpion�w wystrzeli�o salw�. D�ugie na pi�� st�p pociski pomkn�y w stron� szaman�w. Ten, kt�ry trzyma� na niewidocznej uwi�zi cwa�uj�cego konia, zgi�� si� nagle wp�, przycisn�� r�ce do brzucha, przewr�ci�, zadygota�. Stoj�cy obok czarownik z�apa� si� za udo, w kt�re wbi�a si� ci�ka strza�a. Dwa z pi�ciu przygotowanych do po�wi�cenia koni r�wnie� zosta�y trafione, jeden stan�� d�ba, zata�czy� na tylnych nogach i zwali� si� na ziemi�, drugi wpad� pomi�dzy je�d�c�w, roznosz�c chaos i zamieszanie. Najwy�szy ze �rebiarzy, ten, kt�ry pierwszy po�wi�ci� konia, zamacha� r�koma, wydaj�c jakie� rozkazy. Szeregi ci�kiej jazdy zwar�y si� przed czarownikami, os�aniaj�c ich w�asnymi cia�ami. Tarcze pow�drowa�y w g�r�.

� No, to �rebiarzy mamy na razie z g�owy. � Pu�kownik otrzepa� jakie� drzazgi z p�aszcza, poprawi� tarcz� na ramieniu. � Zosta�a reszta.

Reszta w�a�nie run�a do ataku. Najpierw ze skrzyde� wypad�a lekka jazda, zasypuj�c wszystko strza�ami. Varhenn skuli� si� przy burcie, s�uchaj�c �oskotu gradu pocisk�w uderzaj�cych o drewno. Cz�� z nich lecia�a niemal pionowo w g�r�, �eby potem spa�� wprost na �o�nierzy. Dwie strza�y, jedna po drugiej, wbi�y si� tu� obok ch�opaka. Kolejny pocisk zrykoszetowa� o he�m i ze�lizgn�� si� po kolczudze. Varhenn gdyby m�g�, wpe�z�by pod w�z.

Nagle co� znalaz�o si� nad jego g�ow�. Pu�kownik opar� kraw�d� tarczy o burt�, tworz�c prowizoryczny daszek. Drugi oficer do��czy� do niego. We trzech schronili si� pod spodem. Na wozach zadudni�y ci�kie buty i po chwili ca�a barykada zosta�a obsadzona �o�nierzami. Piechota opiera�a ci�kie tarcze w ten sam spos�b, co jej dow�dca, kusznicy kucali przy �o�nierzach lub chronili si� pod daszkami. Grad strza� jakby zel�a�.

� Kusznicy! Teraz!

Dwustu strzelc�w wychyli�o si� zza os�on w chwili, gdy do barykady zbli�a�a si� �awa wywracaczy woz�w. �o�nierze oddali salw� niemal wprost w ko�skie piersi, mierz�c w�a�nie w zwierz�ta. Kilkadziesi�t wierzchowc�w zar�a�o jednym g�osem i upad�o, be�ty z ci�kich kusz, przystosowane do przebijania p�ytowych zbroi, nierzadko ca�e znika�y w ko�skich cia�ach. Po salwie kusznicy zarzucili bro� na ramiona i run�li w stron� drugiej barykady. Do walki wesz�a piechota.

Na barykadzie mog�a jednocze�nie zmie�ci� si� nie wi�cej ni� jedna kompania. Druga sta�a z ty�u, wspomagaj�c obron� salwami oszczep�w. Ci�kie pociski mkn�y ku napastnikom, zabijaj�c lub rani�c ludzi i zwierz�ta. �o�nierzom jednak nie uda�o si� powstrzyma� wszystkich atakuj�cych, dziesi�tki hak�w za�omota�o o burty, dziesi�tki lin napr�y�o si� i szarpn�o pot�nie. Kilka woz�w, os�abionych poprzednim szturmem, przewr�ci�o si� na zewn�trz linii, piechurzy, kt�rzy nie zd��yli z nich zeskoczy�, zostali w mgnieniu oka wyr�ni�ci. W barykadzie powsta�o kilka nast�pnych wy�om�w.

Varhenn cofa� si� ju� wtedy wraz z pu�kownikiem w stron� drugiej barykady i mia� okazj� z bliska podziwia� sprawno�� imperialnej piechoty. Na znak dow�dcy zagra�a tr�bka i mniej wi�cej po�owa �o�nierzy opu�ci�a barykad�, rzucaj�c si� biegiem w stron� przej�cia w ostrokole. Kompania stoj�ca za nimi zwar�a si�, opancerzy�a tarczami. Tr�bka zagra�a po raz kolejny, a reszta �o�nierzy oderwa�a si� od woz�w i run�a do ty�u. Stoj�cy oddzia� przepu�ci� ich za siebie i ponownie zaj�� pozycj�. Goniec sta� obok pu�kownika, tu� za potr�jnym szeregiem piechoty. Drugi oddzia� zatrzyma� si� za nimi. Dlaczego si� nie wycofuj�?, zd��y� pomy�le� w chwili, gdy w wyrwach pojawili si� pierwsi je�d�cy. D�ugie lance trzymali wysoko i po kilku naraz wje�d�ali w wy�omy. Mieli kolczugi, he�my i tarcze z wymalowanym symbolem potr�jnej b�yskawicy, a ich konie nosi�y ci�kie, pikowane pancerze. Imperialna armia wiedzia�a ju�, �e znak b�yskawicy nosi�a elita w�r�d koczownik�w, Je�d�cy Burzy, przyboczna gwardii Ojca Wojny wszystkich se-kohlandzkich plemion. Jedyne oddzia�y naje�d�c�w, kt�re potrafi�y rzuca� si� na meekha�sk� piechot� i rozbija� j� we frontalnych atakach.

Bez chwili wahania konni run�li na �cian� tarcz. Salwa oszczep�w zmiot�a kilku z siode�, rani�a par� koni, a w nast�pnej chwili lance uderzy�y o paw�e. Ich drzewca p�ka�y, prawie zawsze p�ka�y, lecz impet uderzenia przewraca� �o�nierzy, zmusza� do cofania si�, �ama� szyk. W powsta�e szczeliny wje�d�a�y konie, rozpychaj�c piechot� swoj� mas�, a ci�kie szable i topory na d�ugich styliskach dzwoni�y po he�mach i tarczach. �o�nierzom brakowa�o pik, w��czni, rohatyn i gizarm, kt�re pozwala�y walczy� z jazd� na dystans. Kr�tkie miecze, u�ywane do star� w ciasnocie, gdy od przeciwnika dziel� cale, by�y niewystarczaj�ce. Wydawa�o si�, �e piechota zostanie przyparta do zaostrzonych pali i wyr�ni�ta. W tej chwili barykad� sforsowa�o prawie dwustu konnych, a przez wy�omy wdzierali si� ju� kolejni.

Pu�kownik zachowywa� spok�j. Paroma oszcz�dnymi ruchami pos�a� naprz�d kilkunastu �o�nierzy, wspieraj�c chwiej�c� si� lini�. Da� znak w stron� drugiej barykady. Brz�kn�y kusze. Sto zapalonych be�t�w trafi�o w wozy opuszczonego sza�ca, tam, gdzie tu� przed atakiem znajdowa�y si� dzbany i buk�aki. Wszystkie by�y ju� rozbite lub podziurawione przez wycofuj�cych si� piechur�w. Zgromadzone przed wozami stosy drewna i suchych ga��zi zap�on�y niemal natychmiast. Konie wje�d�aj�ce przez wy�omy zar�a�y, stan�y d�ba i cofn�y si� przed �arem.

Kusze szcz�kn�y ponownie i kilkudziesi�ciu je�d�c�w uwi�zionych wewn�trz p�on�cego p�kola bezw�adnie zwali�o si� z siode�.

� Tarcze! Dach!

Tarcze piechur�w znajduj�cych si� tu� przy koniach pow�drowa�y nad g�owy. Nagle napastnicy, kt�rym ju� musia�o si� zdawa�, �e przebili si� przez piechot�, znale�li si� w sytuacji kogo�, kogo wierzchowiec zapada si� po grzbiet w lotne piaski. Tarcze piechoty tworzy�y r�wn� powierzchni� bez szczelin, w kt�re mo�na by wepchn�� sztych, a ci�cie w nie szabl� czy cios toporem nie mia�y szansy nabra� odpowiedniego impetu. Przez par� chwil Je�d�cy Burzy t�ukli rozpaczliwie w t� zapor�, potem nagle jeden, drugi i trzeci ko� zar�a� i zwali� si� na ziemi�. Na oczach Varhenna pod ochronny dach w�lizn�o si� dw�ch �o�nierzy, trzymaj�cych oszczepy obur�cz, niczym ci�kie w��cznie. B�yskawicznie przemkn�li mi�dzy swoimi towarzyszami, dopadli konia i zadali podw�jne pchni�cia, od spodu, tu� poni�ej pikowanego pancerza. Zwierz� charkn�o, jakby zaskoczone, parskn�o krwawo, strumie� jasnej krwi buchn�� mu chrapami i pyskiem, i zwali�o si� na ziemi�. Jego je�d�ca zabito, zanim zdo�a� stan�� na nogi. W mniej ni� p� minuty wszyscy koczownicy, kt�rzy wdarli si� w g��b szyku, byli martwi. Tak jak ich konie.

� �ciana!

Linia si� wyr�wna�a. �o�nierze �cie�nili si� tak, �e mi�dzy tarcze nie wetkn�oby si� nawet czubka no�a. P�azy mieczy uderzy�y o solidnie okute g�rne kraw�dzie tarcz i z przesz�o trzystu garde� rozleg� si� w�ciek�y, wyzywaj�cy ryk. Siedemnasty Pu�k mia� dwustuletni� tradycj� i by� dum� �smego Regimentu Pieszego, �adni cholerni koniarze nie b�d� traktowa� ich jak mi�sa do t�pienia mieczy.

Je�d�cy Burzy znale�li si� w pu�apce bez wyj�cia i najwidoczniej mieli ju� do��. Z barykady bez przerwy zasypywano ich be�tami, szyj�c z odleg�o�ci kilkudziesi�ciu krok�w wprost w widoczne na tle ognia sylwetki. Z g�ry, ze skalnych ramion wznosz�cych si� nad wej�ciem, tak�e sypa� si� grad pocisk�w. Co rusz kt�ry� z je�d�c�w wali� si� na ziemi�, sam lub razem z koniem. Odgrodzone pier�cieniem p�on�cych woz�w si�y topnia�y w oczach. Ostatnich kilkudziesi�ciu koczownik�w miota�o si� po ca�ym terenie, pr�buj�c wydosta� si� z pu�apki. Wy�omy zrobione w barykadzie mia�y kilka jard�w szeroko�ci, lecz przed wi�kszo�ci� z nich u�o�ono dodatkowe stosy drewna i ga��zi, kt�re teraz p�on�y nie gorzej ni� same pojazdy. Tylko w miejscu, gdzie dokonano magicznego ataku, drewna ju� nie by�o, zosta�o zdmuchni�te razem z wozem. I w�a�nie tam ocalali je�d�cy szukali ucieczki.

Darwen-lav-Glasdern nie zamierza� im na to pozwoli�.

� Kompania! Naprz�d! Biegn�cy grad!

Stoj�ce w pierwszej linii szeregi rozlu�ni�y si�, przepuszczaj�c drug� kompani�. �o�nierze sprawnie uformowali lu�ny szyk i ruszyli do ataku. Pierwszy szereg rzuci� swoje oszczepy i zatrzyma� si�. Drugi min�� go, odda� salw� i r�wnie� stan��, trzeci, czwarty i pi�ty powt�rzy�y atak. W chwili, gdy ostatni szereg rzuca� oszczepy, �o�nierze pierwszego zwarli tarcze i wyci�gn�li miecze...

�������

Velergorf przymkn�� oczy i westchn�� ci�ko.

� Na jaja Dzikiego Byka! Nie potrafi� tego lepiej opisa�. Pierwszy szereg rzuca oszczepy i staje, mija go szereg drugi, rzuca i staje, mija je trzeci, rzuca i staje... I tak do ostatniego �o�nierza. Biegn�cy grad, tak to nazywaj�, i tylko raz widzia�em to natarcie na w�asne oczy, w�a�nie u wej�cia do doliny Wares. Je�li dobrze wykona� t� sztuczk�, to ostatni oszczep jest rzucony w chwili, gdy pierwszy jeszcze leci, a zanim przeciwnik otrz��nie si�, kompania zwiera szyk i uderza na niego ca�� si��. Tak by�o i tam, w dniu, gdy pokazali�my Sekohlandczykom, �e potrafimy by� r�wnie okrutni i bezwzgl�dni jak oni...

Kenneth zapyta�:

� Bra�e� udzia� w tym ataku?

Dziesi�tnik u�miechn�� si� szeroko.

� A jak. Ruszy�em naprz�d razem z pu�kownikiem, kt�ry dowodzi� drug�, ubezpieczaj�c� atak kompani�. Nic nie mog�o mnie wtedy powstrzyma�...

�������

�o�nierze przycisn�li B�yskawice do wy�omu. Tym razem sytuacja odwr�ci�a si�, to koczownicy nie mieli gdzie si� cofn��, drog� zagradza�a im �ciana ognia z jednym tylko w�skim przej�ciem, przez kt�re mogli wymyka� si� pojedynczo, bo �ar bij�cy od p�on�cych woz�w zaw�a� drog� ucieczki do kilku st�p. Grad oszczep�w odni�s� przera�aj�cy skutek, je�d�cy i konie padali, tworz�c pl�tanin� cia�, miotaj�cych si� we krwi i b�ocie. Z dwustu Je�d�c�w Burzy zosta�o niespe�na sze��dziesi�ciu, reszta by�a ju� martwa lub umieraj�ca, lecz ci, kt�rzy utkwili pomi�dzy p�on�cymi wozami a �cian� z tarcz i mieczy imperialnej piechoty, w ko�cu przestali szuka� drogi odwrotu. Zawr�cili konie i stawili czo�o atakuj�cym Meekha�czykom. D�ugie lance pochyli�y si� w stron� wroga. �o�nierze roztr�cili je tarczami i przypadli do koni.

� Tarcze! Dach!

Tarcze pow�drowa�y nad g�owy. Wyszkolone do walki konie pr�bowa�y k�sa� lub staj�c d�ba, uderza� kopytami, lecz bezskutecznie. Piechurzy z pierwszej linii skupili si� tylko na trzymaniu tarcz na odpowiedniej wysoko�ci, a tymczasem druga linia ruszy�a do ataku. �o�nierze przemykali pod tarczami towarzyszy i doskakiwali do koni, wbijaj�c oszczepy i miecze w piersi lub tn�c po p�cinach. Pikowane pancerze nie chroni�y dostatecznie przed silnym pchni�ciem z bliska, a pasy sk�ry owini�te wok� n�g nie by�y przeszkod� dla ostrzy. R�enie i kwik ranionych koni zapewne da�o si� s�ysze� a� na szczycie �ysicy.

W kilka chwil ca�y pierwszy szereg zwali� si� na ziemi�, a piechota run�a naprz�d, w biegu dobijaj�c je�d�c�w i konie. Varhenn trzyma� si� z ty�u, wiedz�c, �e w t�oku i ciasnocie bezpo�redniego starcia jego top�r b�dzie tylko zawadza�. Nagle wszystko si� przemiesza�o, piechurzy, koczownicy, zwierz�ta. Cz�� je�d�c�w, kt�rych konie zosta�y ranione, zeskoczy�a na ziemi�, aby walczy� z przeciwnikiem pieszo. Lecz w walce w t�oku i �cisku meekha�ska piechota nie mia�a sobie r�wnych. Ci�ka tarcza os�ania�a niemal ca�ego �o�nierza, a zza niej w b�yskawicznych sztychach wysuwa�a si� klinga miecza. Piechurzy d��yli do zwarcia, do skr�cenia dystansu, kiedy nie spos�b zamachn�� si� ci�k�, d�ug� szabl� czy toporem. Uderzali tarczami, przewracaj�c przeciwnika lub �ami�c mu ko�ci. Zabijali szybko i sprawnie, jak tylko zawodowi �o�nierze potrafi�. W kilka minut by�o po wszystkim.

� Zwrot! � zawo�a� porucznik.

Piechota cofn�a si� z pobojowiska, zostawiaj�c na zakrwawionej ziemi ponad dwie setki martwych koczownik�w. O ile m�g� stwierdzi�, tylko kilku �o�nierzy zosta�o rannych w bezpo�rednich starciach. Gdy Meekha�czykom uda�o si� narzuci� wrogowi w�asne regu�y walki, ich wyszkolenie i uzbrojenie zamienia�o ka�dy oddzia� w machin� zniszczenia.

Zbli�a�o si� po�udnie i jak na razie dzie� przyni�s� zwyci�stwo Siedemnastemu.

�������

� Wi�c tak naprawd� nie walczy�e�?

� Wtedy nie, panie poruczniku. Sta�em tylko z ty�u i �ciska�em w r�kach stylisko, jak kto g�upi. Tak jak m�wi�em, raczej bym im przeszkadza�, pr�buj�c wej�� w t�um i prosz�c, �eby zrobili mi miejsce do zamachu toporem. Zreszt� by�em go�cem, a goniec nie pcha si� na pierwsz� lini�. Ale � Velergorf u�miechn�� si� kwa�no � mia�em nadziej�, �e mo�e kt�ry� si� wyrwie albo co�...

� Koczownicy powinni u�y� swoich szaman�w.

� Te� si� nad tym zastanawiali�my, wtedy. Spodziewa�em si� lada chwila ognistego deszczu lub hordy demon�w przywo�anych zza Mroku. Ale teraz ju� wiem, dlaczego ich oszcz�dzali.

� Dlaczego?

� �rebiarz to nie byle czarodziej, to kto� taki jak nasz wielki mag bitewny, jak Venrys Okelan czy Jowel-les-Kreab. Dobrze u�yci w bitwie s� warci wi�cej ni� tysi�c ci�kozbrojnych je�d�c�w. Ale strata ka�dego to du�y cios dla armii. Ten zagon, w chwili gdy stawa� do bitwy z Siedemnastym i Dwudziestym Trzecim, mia� podobno jedenastu �rebiarzy. Tam stracili trzech. Potem, w kr�tkim starciu przy szturmie barykady, dw�ch nast�pnych. Dop�ki mieli�my skorpiony i by� mo�e jakiego� czarodzieja w odwodzie, sekohlandzki dow�dca nie chcia� ich nara�a�. Dla niego mniejsz� strat� by�o trzysta B�yskawic ni� jeden �rebiarz.

Dziesi�tnik przeci�gn�� si� pot�nie, a� co� trzasn�o mu w ramionach, i spojrza� pytaj�co na Kennetha.

� Tak, tak. Wiem, Varhenn. Zbiera� si�! Za chwil� ruszamy!

Oddzia� podni�s� si� i uformowa� lu�ny szyk. Wi�nia postawiono na czele grupy. Porucznik obrzuci� go wzrokiem. Mimo prawie p�godzinnego odpoczynku szpieg nie wygl�da� wiele lepiej.

� Zaczynamy wolno. Bieg dopiero za Rozstajami � zdecydowa�.

Czeka�y ich trzy mile marszu. �o�nierze momentalnie skupili si� wok� Velergorfa.

�������

� Dobrze si� spisali.

Czarny Kapitan nie zmieni� miejsca, odk�d Varhenn poszed� wykonywa� rozkazy. W d�oniach wci�� trzyma� kusz�.

� Lepiej, ni� m�g�bym przypuszcza� � doda�. � B�d� broni� drugiej barykady?

� Tak powiedzia� pu�kownik. I prosi�, �eby przekaza�, �e b�dzie wdzi�czny za ka�dy be�t i pocisk, kt�ry wystrzelimy. Oraz �e jego zdaniem uchod�cy nadal wchodz� na g�r� zbyt wolno.

� A dos�ownie?

Varhenn opu�ci� wzrok, zak�opotany.

� Powiedzia�: �Przeka� swojemu kapitanowi, �eby strzelali wszystkim, co maj�, nawet je�li mia�by u�y� w�asnego �ba. Aha, i powiedz mu, �e ci na szlaku chyba zrobili sobie przerw� na obiad� � zacytowa�.

� Dobre. � Oszcz�dny, ch�odny u�miech wykrzywi� wargi kapitana. � Pos�a�em na �ysic� wszystkich ludzi, kt�rzy nie maj� kusz w r�kach. Pogonimy ich. Chod� no tu.

Varhenn podszed� do kraw�dzi ska�y.

� Patrz.

Pierwsza barykada dopala�a si� powoli. Wok� niej pi�trzy�y si� stosy trup�w, zryta kopytami ziemia wygl�da�a jak �wie�o zaorane pole, na kt�rym zakie�kowa�o w�a�nie dziwaczne zbo�e � strza�y, be�ty i oszczepy. Po wewn�trznej stronie ognistego p�okr�gu kilkudziesi�ciu �o�nierzy zbiera�o pospiesznie ten plon, wyrywaj�c groty z ziemi i z cia�. W meekha�skiej armii ka�dy pocisk by� wykorzystywany tyle razy, ile razy da�o si� go odzyska�.

� Nie tam. Na nich.

Varhenn oderwa� wzrok od krz�taniny �o�nierzy i przeni�s� go dalej. Koczownicy szykowali si� do kolejnego ataku. I tym razem by�o wida�, �e podchodz� do sprawy powa�nie. Podzielili si� na wyra�ne oddzia�y, licz�ce na oko oko�o tysi�ca ludzi, mi�dzy kt�rymi bez przerwy kursowali go�cy. Co najmniej trzy kilkusetosobowe grupy zmierza�y w stron� najbli�szego lasu; po�rodku ca�ej armii, wewn�trz pustej przestrzeni, naradza�o si� oko�o dwudziestu je�d�c�w.

� Syn Wojny, kilku jego dow�dc�w i je�li mnie wzrok nie myli, �rebiarze. Wiedz� ju�, �e nie zdob�d� wej�cia do doliny z marszu, wi�c szykuj� si� do walki na powa�nie. Je�li s�dzisz, �e poprzedni atak by� pot�ny, to zobaczysz, co tu si� b�dzie dzia�o za godzin�.

� Po co to robi�? To znaczy, panie kapitanie, dlaczego koniecznie si� tu pchaj�? Maj� ca�� prowincj� dla siebie...

Kawer Monel splun�� przez z�by.

� G�wno maj�. Rozmawia�em z paroma so�tysami i burmistrzami. Te po�ary, kt�re widzieli�my, to nie koczownicy. My je rozpalili�my. Takie by�y rozkazy gubernatora: wycofa� si� i zostawi� im zgliszcza i ruiny. Uciekinierzy zniszczyli wszystko, czego nie mogli ze sob� zabra�. Przywie�li do tej doliny ca�y maj�tek, z�oto, srebro, klejnoty, drogie tkaniny, przyprowadzili najlepsze zarodowe stada. Najpewniej za naszymi plecami jest teraz wi�cej dobra ni� w cesarskim skarbcu. I oni � skin�� g�ow� w stron� szykuj�cej si� do bitwy armii � dobrze o tym wiedz�. Na dodatek widz�, jak wszystko to wycieka im za Ma�y Grzbiet. Musz� przed wieczorem zdoby� dolin�.

� Nie zdob�d�.

Spojrzenie dow�dcy prze�lizn�o si� po twarzy ch�opaka.

� By�e� na dole i dopad�a ci� gor�czka bitewna, co? Prze�y�e� pierwsze starcie bez zadrapania i wydaje ci si�, �e b�dziesz �y� wiecznie? Co� ci powiem, ch�opcze. Ci �o�nierze na dole najpierw maszerowali ca�� noc i ca�y dzie�, �eby si� tu dosta�, nast�pn� noc okopywali si� bez chwili przerwy, a dzi� od samego rana walcz�. Ju� s� �miertelnie zm�czeni, a do wieczora b�d� martwi. Se-kohlandczycy nie odpuszcz� im teraz, b�d� atakowa� raz za razem, a� piechota ze zm�czenia nie b�dzie mog�a unie�� tarcz i mieczy. I wtedy, by� mo�e, wreszcie okrwawisz to swoje �elazo. A teraz le� do pu�kownika i powiedz mu, �e nie b�dzie mia� ju� dzi� chwili odpoczynku. A potem znajd� porucznika Kawacra i powiedz mu, �eby zwi�kszy� tempo. Nawet je�li mia�by pop�dza� ludzi batem. Odszukaj te� czarodzieja, niech sprawdzi, jak idzie wybijanie zwierz�t. Cholera... Potrzebuj� jeszcze jednego lub dw�ch go�c�w, a mam tylko ciebie. Tu ka�da kusza, a przy wej�ciu ka�da para r�k jest potrzebna... No nic, musisz na razie wystarczy�. Biegiem!

� Tak jest!

�������

Dziesi�tnik zamilk�, ale jako� nikt nie chcia� go pogania�. Przez chwil� maszerowali w milczeniu.

� Rze�nia � mrukn�� wreszcie. � Rze�nia, kt�ra odbywa�a si� przy wej�ciu do doliny, by�a niczym w por�wnaniu do tego, co dzia�o si� w jej g��bi. Wszystkie zwierz�ta zap�dzono w jedno miejsce i oko�o stu ludzi z toporami i ci�kimi no�ami w r�kach brodzi�o po kostki w ziemi rozmi�k�ej od krwi, zabijaj�c jedno po drugim. Podrzynali gard�a, rozwalali g�owy i szli dalej, zostawiaj�c na ziemi drgaj�ce jeszcze truch�a. Ci ludzie... mieli martwe twarze. Nie s�dz�, �eby kt�rykolwiek z nich dobrze sypia� przez nast�pne miesi�ce. A owce, krowy i kozy zamiast rozbiec si� na wszystkie strony, sta�y przemieszane, oniemia�e z przera�enia, robi�c pod siebie. I niech nikt, kto tego nie widzia�, g�upio si� nie u�miecha. Zwierz�ta mog� oniemie� z przera�enia, zupe�nie jakby kr�g krwi i cia�, kt�ry przypiera� je do skalnej �ciany, mia� jakie� magiczne w�a�ciwo�ci, uniemo�liwiaj�ce ucieczk�. A zreszt�, mo�e i tak by�o? Wszystkim kierowa� czarodziej, a jego niebieska szata niemal po pas ubabrana by�a posok�. Na m�j widok machn�� tylko r�k� i kaza� si� wynosi�. Jak zobaczycie kiedy� u czarownika taki wyraz oczu, b�dziecie wiedzie�, �e nie nale�y dyskutowa�. Mia�em wra�enie, �e powietrze wok� niego ta�czy i wiruje. Smr�d krwi, ��ci i g�wna niemal nie pozwala� oddycha�... Uciek�em stamt�d, najszybciej jak si� da�o.

Kenneth rozejrza� si� wok�. Za jakie� p� mili by�y Rozstaje, gdzie droga odbija�a na wsch�d. Stamt�d do Belenden by�o ju� blisko.

� Na szlaku trwa�a wspinaczka. � Varhenn u�miechn�� si� samymi ustami. � No niezupe�nie. Na szlak, na t� w�sk�, wrzynaj�c� si� zakosami w g�r� drog� pcha�o si� kilkadziesi�t tysi�cy ludzi. Ch�opi, kupcy, rzemie�lnicy, szlachta. Chyba po raz pierwszy w �yciu wszyscy byli r�wni w prawach i obowi�zkach. Mieli jedno prawo � i�� w g�r�, i jeden obowi�zek � i�� w g�r�. Zbocza wzd�u� drogi obrodzi�y tobo�ami i pakunkami, kt�re okaza�y si� zbyt ci�kie, aby je wnosi�. Ludzie kl�li, p�akali, mamrotali pod nosem, ale wspinali si� jeden za drugim. A �cisk i t�ok... Do tej pory opowiadaj� sobie legend� o jakim� kupcu, kt�ry umar� po drodze, ale �cisk by� tak wielki, �e nie upad�, tylko zosta� przez t� ludzk� rzek� wyniesiony na sam� g�r� i dopiero tam si� przewr�ci�. Po usuni�ciu woz�w tempo by�o dwa razy szybsze, ale i tak co najmniej po�owa uchod�c�w t�oczy�a si� wci�� u podn�a �ysicy. Nawet nie pr�bowa�em przekaza� rozkaz�w kapitana. Sam cesarz nie zmusi�by tego t�umu do szybszej wspinaczki...

Dziesi�tnik poprawi� pas z toporem, oczy mu pociemnia�y, a na pokrytym niebieskoczarnym tatua�em czole pojawi�y si� zmarszczki.

� I wtedy, gdy by�em pod g�r�, zacz�� si� kolejny atak. Ten, kt�ry mia� by� powa�ny...

�������

Ramiona onager�w hukn�y o poprzeczne belki i cztery p�on�ce dzbany �mign�y nad barykad�. Zaraz po nich brz�kn�y skorpiony. Machiny podskoczy�y na swoich stanowiskach i momentalnie oble�li je artylerzy�ci. Zaskrzypia�y naci�gane liny. Na pierwszy rzut oka wida� by�o, �e ich za�ogi w niczym nie ust�puj� sprawno�ci� piechocie, �aden gest, �aden ruch nie by� bezcelowy, wszyscy znajdowali si� na swoich miejscach i dzia�ali jak jeden mechanizm.

Przynajmniej tak to wygl�da�o dla m�odego go�ca z G�rskiej Stra�y.

Zanim przebieg� jedn� trzeci� drogi z powrotem, machiny odda�y nast�pn� salw�. Gdy odnalaz� dow�dc� Siedemnastego, trzeci�. Wszystko z dok�adno�ci� do jednego uderzenia serca. Pu�kownik rzuci� mu kilka zda� i wys�a� na g�r�. Rola go�ca okazywa�a si� piekielnie m�cz�ca.

Z�apa� za lin� i zacz�� wspinaczk�, zastanawiaj�c si�, ile jeszcze razy b�dzie dzi� t� drog� wchodzi� i schodzi�.

Na g�rze powita� go grad strza�. Koczownicy zorientowali si�, �e na ska�ach wok� wej�cia usadowili si� jacy� strzelcy. Je�li kto� mia� nadziej�, �e sto st�p wysoko�ci zabezpieczy �o�nierzy przed pociskami, to kompozytowe, refleksyjne �uki konnych rozwia�y jego nadziej�. Strza�y lecia�y w niebo tak wysoko, �e niemal gin�y z oczu. Przez chwil� zawisa�y nieruchomo, po czym obraca�y si� powoli i mkn�y ku ziemi, nabieraj�c pr�dko�ci. Dziesi�tki strza� z dziesi�tk�w �uk�w w ka�dej sekundzie. Stra�nicy szukali ochrony pod rachitycznymi drzewami, mi�dzy ska�ami, wpe�zali w ka�d� szczelin�. Ci, kt�rzy mieli tarcze, mogli uwa�a� si� za szcz�ciarzy.

Lecz G�rska Stra� walczy�a i tak. Kusze napinano regularnie, co chwil� kilku, kilkunastu �o�nierzy wychyla�o si� zza os�on i strzela�o. Kwik i r�enie koni �wiadczy�y, �e ca�kiem celnie.

Kapitan le�a� na samej kraw�dzi skalnej �ciany i obserwowa� bitw�. Ca�kowicie ignorowa� padaj�ce wok� strza�y. Varhenn zda� mu kr�tki raport.

� Tak my�la�em. Co dok�adnie powiedzia� ten piechociarz?

� Przeka� swojemu dow�dcy, �e wiem, niech mnie nie uczy. I powiedz, �e jak prze�ami� drug� barykad�, ma si� wycofa�, to rozkaz.

� Jak prze�ami�, co? Nie � je�li prze�ami�. I zaczyna wydawa� mi rozkazy... Rzeczywi�cie, wst�pi� ju� na drog� do Domu Snu. Pewnie st�d taka odwaga. Patrz.

Goniec po�o�y� si� obok, cho� wszystko w nim krzycza�o, �e le��c, zwi�ksza ryzyko zarobienia strza�y. Zapomnia� o tym, gdy tylko spojrza� na d�.

Jazda zgrupowa�a si� na skrzyd�ach, ostrzeliwuj�c g��wnie Stra� na skalnych ramionach. Tymczasem w centrum trwa�y przygotowania. Koczownicy ca�kowicie ignorowali pociski z machin, ot, od czasu do czasu jaki� dzban eksplodowa� chmur� ognia lub salwa ze skorpion�w przeczesa�a szeregi. Stali w miejscu twardo, jak najlepsze oddzia�y Imperium.

� Dobrzy s�. � Kapitan skin�� g�ow� z niech�tnym uznaniem. � Kilka machin ich nie wystraszy.

Nagle centrum zakot�owa�o si� i na czele se-kohlandzkiej armii pojawi�y si� setki pieszych, d�wigaj�cych przed sob� wi�zki faszyny. Ruszyli biegiem naprz�d.

� B�d� atakowa� pieszo. I ju� ustalili graniczny zasi�g.

� Czego?

� �Czego, panie kapitanie�, stra�niku. Nie zapominaj o formalno�ciach. Zasi�gu skorpion�w. One wszystkie strzelaj� do�� p�asko, na dodatek nad dwiema barykadami. To znaczy, �e pociski nie mog� spa�� bli�ej ni� trzysta, czterysta jard�w przed nimi. Onagery maj� minimalny zasi�g sto pi��dziesi�t jard�w, chyba �e zaryzykuj� trafienie w�asnych �o�nierzy. Gdy te dzikusy zbli�� si� na tak� odleg�o��, pozostan� nam tylko kusze.

Atakuj�cy pieszo koczownicy poruszali si� szybko i w miar�, jak zbli�ali si� do resztek pierwszej barykady, �cie�niali szyk. Gdy byli jakie� trzysta jard�w od umocnie�, dostali salw� z ci�kich kusz. Bez widocznego rezultatu.

� Za wcze�nie, cholera, za wcze�nie. Za�o�� si�, �e ci w pierwszych szeregach nosz� dwie albo trzy przeszywanice, na�o�one na kolczugi. Nawet je�li be�t przejdzie przez faszyn�, nie ma potem do�� si�y, �eby przebi� taki pancerz. Trzy lata walcz� z imperialn� piechot� i niejednego ju� zd��yli si� nauczy�.

Nacieraj�cy przebyli kolejne sto jard�w. Szli teraz spokojnie, rami� przy ramieniu. Cztery p�on�ce dzbany eksplodowa�y w kolumnie, zbieraj�c swoje �niwo, lecz wyrwy zatkano w kilka sekund. Sto pi��dziesi�t jard�w.

Kolejna salwa uderzy�a w �cian� powi�zanych razem ga��zek. Tym razem kilku atakuj�cych potkn�o si�, upu�ci�o wi�zki, przewr�ci�o. Natychmiast zast�pili ich inni i na nies�yszalny na g�rze sygna� ca�a kolumna rzuci�a si� biegiem naprz�d. W chwili, gdy przekraczali lini� spalonej pierwszej barykady, dostali ostatni� salw�, ale to ju� nie mia�o znaczenia. Oko�o tysi�ca koczownik�w run�o w stron� przej�cia, z tysi�ca garde� rozleg� si� dziki ryk. W kilka uderze� serca byli przy drugiej linii umocnie� i os�aniaj�c si� faszyn�, zacz�li r�ba� i przewraca� zaostrzone pale. Za pierwsz� lini� atakuj�cych pojawili si� �ucznicy, szyj�cy z odleg�o�ci kilkudziesi�ciu krok�w wprost w barykad�. Ka�dy �o�nierz, kt�ry wystawi�by g�ow� zza os�ony, straci�by j�. Na kilka chwil impet ataku odebra� meekha�skiej piechocie inicjatyw�.

W�r�d obro�c�w zakot�owa�o si�, kusznicy porzucili stanowiska, ust�puj�c miejsca piechocie. Ta barykada by�a najw�sza, liczy�a niespe�na siedemdziesi�t krok�w, wi�c na wozach pozycje zaj�a tylko po�owa kompanii. Reszta, ponad dwustu pi��dziesi�ciu piechur�w, ustawi�a si� z ty�u. Z g�ry ich linia wydawa�a si� �a�o�nie cienka w por�wnaniu z k��bi�cym si� po drugiej stronie t�umem.

Ruszy�a druga fala koczownik�w, zaopatrzona w prymitywne drabiny. Ci, poniewa� ostrza� z barykady niemal usta�, nie nie�li nawet tarcz. Strzelcy z G�rskiej Stra�y mieli u�atwione zadanie. Ich be�ty powala�y jednego Se-kohlandczyka za drugim, lecz na miejsce ka�dego zabitego pojawia�o si� dw�ch nast�pnych. Varhenn przeni�s� wzrok ponad walcz�cymi i cicho westchn��. Olbrzymia armia stoj�ca przed dolin� wydawa�a si� niemal nieuszczuplona.

� Trzy tysi�ce, nie wi�cej � mrukn�� kapitan. � Tylko tylu posz�o do ataku. Maj� jeszcze pewnie w rezerwie drugie tyle konnych, kt�rzy � gdy barykada zostanie zdobyta � rusz�, �eby wpa�� do doliny i odci�� drog� na g�r�. Reszta stoi i czeka, by zacz�� bra� �upy. Niech to szlag! Kusze strzelaj� za wolno. Odda�bym r�k� za trzy setki dobrych �ucznik�w!

Druga linia koczownik�w dotar�a do barykady i wspar�a atakuj�cych. Wi�kszo�� zaostrzonych pali zosta�a ju� wyrwana lub przewr�cona, po chwili oko�o trzydziestu drabin stukn�o o burty woz�w. I jakby to by� sygna� � milcz�ca do tej pory barykada o�y�a. Stoj�cy w rezerwie piechurzy pos�ali nad ni� salw� oszczep�w, potem drug� i trzeci�. Z takiej odleg�o�ci ci�kie pociski przebija�y sk�rzane zbroje Se-kohlandczyk�w na wylot. T�um atakuj�cych zak��bi� si�, zagotowa�, rykn�� niemal jednym g�osem. �o�nierze, kt�rzy obsadzali wozy, wychylili si� zza burt i rzucili swoje oszczepy prosto w twarze atakuj�cych. Niemal wszyscy wspinaj�cy si� na drabiny napastnicy zostali zmieceni w d�. �ucznicy, wspieraj�cy atak, nawet nie zd��yli wymierzy� we wroga.

W tej samej chwili szcz�kn�y zapadki onagera i p�on�cy pocisk, powoli, leniwie p�yn�c w powietrzu, zatoczy� p�aski �uk i niemal zahaczaj�c o szczyt barykady, rozprysn�� si� kilkana�cie krok�w przed ni�. Ogie� poch�on�� zar�wno �ywych, jak i martwych.

Tego by�o za wiele � atak si� za�ama�. Se-kohlandczycy odskoczyli od powi�zanych woz�w i �cigani be�tami rzucili si� do ucieczki. Zaraz po nich wycofa�a si� ostrzeliwuj�ca skalne ramiona konnica. Mieli chwil� spokoju.

� Niez�y strza�... � Kawer Monel wsta�, niedba�ym ruchem otrzepa� spodnie. � Napi�li machin� na trzeci� cz�� si�y. Dobra sztuczka, ale jak m�wi�em, desperacka. Na trzy strza�y jeden jak nic trafi w barykad�, bo nie da si� dobrze wycelowa�. Sporo ryzykowali ci cholerni artylerzy�ci. Powiedz pu�kownikowi, �e rannych mo�e wysy�a� na g�r� poza kolejno�ci�.

�������

Min�li Rozstaje truchtem, budz�c zaciekawienie kilku przeje�d�aj�cych wozem ch�op�w. Kenneth wymownym gestem wskaza� na sw�j p�aszcz, odbieraj�c im ch�� do zadawania pyta�. Zbli�a� si� wiecz�r. Do Belenden mieli st�d niespe�na godzin� marszu i porucznik uzna�, �e dobrze b�dzie wej�� do miasta po zmierzchu, �eby zbyt wiele ciekawskich oczu nie przypatrywa�o si� ich wi�niowi.

� Maaarsz!

Zwolnili. Oddzia� momentalnie skupi� si� wok� Velergorfa.

� I co by�o dalej? S�ysza�em od ojca, �e �aden z Siedemnastego nie wszed� na szczyt... � Wilk pozwoli� sobie na nieregulaminowe pomini�cie stopnia.

� Bo �aden nie wszed�. � Velergorf popatrzy� gdzie� przed siebie, twarz mu spochmurnia�a. � Mieli wtedy ju� oko�o pi��dziesi�ciu rannych, g��wnie od strza� i dziryt�w, ale wszyscy zaklinali si�, �e mog� jeszcze walczy�. Co� w nich wtedy wst�pi�o, m�wi� wam, bo patrzy�em im w oczy i widzia�em tam tylko spok�j. Nie strach, nie rozpacz i nie cholern�, g�upi� i butn� odwag�, lecz spok�j i wol�. Wiedzieli, �e zgin�, i wiedzieli, �e swoj� �mierci� kupuj� czas innym, wi�c akceptowali j� bez sprzeciwu. Widzia�em, jak ci, kt�rzy nie stali na barykadzie, �miej� si� i �artuj�, jak �api� oddech, pij�, jedz�, sprawdzaj� bro� i pancerze. I wiedzia�em, �e nast�pny atak te� si� o nich rozbije, bo ci, kt�rzy nacierali, chocia� byli �wietnymi wojownikami, nie mieli w sobie nawet krzty takiej determinacji. Koczownicy szli po �upy i je�c�w, ale �eby cieszy� si� jednym i drugim, musieli prze�y� bitw�. Wtedy zrozumia�em, co to znaczy by� mieszka�cem Imperium i jak tym po�udniowcom uda�o si� je zbudowa�. Od tamtej chwili nie rozbi�em nikomu g�owy, gdy nazwa� mnie Meekha�czykiem. Co najwy�ej rozkwasi�em nos.

U�miechn�� si� kpi�co i zaraz spowa�nia�.

� To by� pierwszy powa�ny atak, a po nim ruszy�y nast�pne. I mia�em racj�, rozbija�y si� jeden po drugim. Nigdy nie widzia�em i pewnie nigdy nie zobacz� czego� takiego, ci przekl�ci piechociarze stali jak ska�a i ci�li, r�bali, k�uli bez wytchnienia. Barykad� zbudowali wyj�tkowo solidnie, obsypali wozy ze wszystkich stron ziemi�, podparli dr�gami. Gdy sko�czy�y im si� oszczepy, rzucali kamieniami. Gdy jeden desperacki atak przedar� si� wreszcie przez barykad�, przeszli do kontrataku, odbili j� i obsadzili na nowo. P� dnia walczyli jak stado demon�w, a my mogli�my tylko sta� i patrze�, bo Darwen-lav-Glasdern, ten ich cholerny pu�kownik, nie chcia� si� zgodzi�, �eby�my zeszli na d�, mimo �e be�ty sko�czy�y nam si� ju� dawno i te� mogli�my tylko rzuca� z g�ry kamieniami.

Kenneth u�miechn�� si�.

� Czarny Kapitan nie by� zadowolony, co?

� Wystarczy, �e powiem, �e przez wi�kszo�� czasu szczerzy� z�by. By� got�w pos�a� do walki wszystkich ludzi, jakich mia�, bo szeregi Siedemnastego topnia�y w oczach. W po�owie dnia z ci�kiej piechoty na nogach sta�o jeszcze tylko oko�o dwustu �o�nierzy. Kusznik�w nieco powy�ej setki, ale to nie mia�o znaczenia, bo be�ty te� im si� ko�czy�y. Nawet artylerzy�ci stracili kilkunastu ludzi. Teren na dwie�cie krok�w za barykad� by� tak naszpikowany strza�ami, �e cz�owiek brodzi� w nich jak w zbo�u. A my w czterech kompaniach mieli�my ledwo kilku �ucznik�w, z kt�rych i tak nie by�o ju� po�ytku, bo od ci�g�ego napinania �uk�w krwawi�y im palce.

Dziesi�tnik westchn�� ci�ko i umilk�. Tym razem nikt go nie pogania�.

� A uchod�cy nadal wspinali si� na szczyt. Przez p� dnia, bez chwili przerwy, wchodzili i wchodzili. Rozmawia�em potem z wieloma lud�mi, kt�rzy szli t� drog�. M�wili, �e z g�ry wszystko by�o wyra�nie wida�. Barykady, �o�nierzy, niepoliczon� armi� u wr�t doliny. I szturmy, jeden za drugim. Wiatr przynosi� odg�osy bitwy na sam szczyt g�ry i ci, kt�rzy ju� weszli na �ysic�, zatrzymywali si� i patrzyli, i nawet �o�nierze nie potrafili zmusi� ich do odej�cia, udawa�o si� to dopiero kolejnym grupom uciekinier�w. Podobno na drodze cisza by�a taka jak w kondukcie �a�obnym. Nikt nie j�cza�, nikt si� nie skar�y�. Po po�udniu, gdy u st�p g�ry zosta�o ju� tylko kilka tysi�cy ludzi, gdy zako�czy�a si� rze� zwierz�t, Se-kohlandczycy zdobyli wreszcie barykad�. Zdobyli j� tak, jak my pozbyli�my si� pierwszej. Ogniem.

�������

Ten atak by� inny ni� pozosta�e, co by�o ju� wida� w sposobie, w jaki ruszyli. Nie os�aniali si� ani tarczami, ani faszyn�, bo od d�u�szego czasu barykada nie wita�a nacieraj�cych salwami z kusz, a i stoj�ce z ty�u machiny strzela�y wolniej, wyra�nie oszcz�dzaj�c amunicj�. Piesi wy�onili si� niemal wzd�u� ca�ej linii atakuj�cej armii, ale za to w zaledwie trzech szeregach. Tylko �ucznicy. Zbli�yli si� do barykady na sto krok�w i stan�li, �cie�niaj�c szyk. Trzy r�wne, oddzielone od siebie kilkoma krokami p�okr�gi. Mi�dzy nich wbieg�o kilkudziesi�ciu ludzi z pochodniami w d�oniach.

� Ogie� � mrukn�� Kawer Monel. � Wreszcie na to wpadli.

Ognista linia pomkn�a wzd�u� szereg�w, napi�y si� �uki. Trzy jasne fale pomkn�y w stron� barykady.

Lec�ca zapalona strza�a wydaje odg�os niepodobny do �adnego innego na �wiecie. Gdy leci kilka tysi�cy takich strza�, brzmi to tak, jakby smok nabiera� oddechu, zasysaj�c powietrze paszcz�, w kt�rej ju� buzuje p�omie�. Varhenn smoki uwa�a� za stworzenia z legend, z mrocznych czas�w Wojen Bog�w, ale takie w�a�nie mia� skojarzenie. Bestia przygotowuj�ca si� do spopielenia �wiata.

Uderzeniom grot�w w drewno towarzyszy� syk i trzask p�omieni. W kilka chwil ca�a zewn�trzna �ciana barykady zap�on�a. Tworzy�y j� kupieckie wozy z grubych, dobrze wysuszonych i nasmo�owanych desek, kt�re mia�y by� zabezpieczeniem przed deszczem i �niegiem. Ogie� kocha takie drewno najbardziej na �wiecie.

Koczownicy nie zadowolili si� jedn� salw�, strzelali dalej, w barykad� i nad ni�, jakby chcieli wypali� wszystko wok�. Po chwili zap�on�y drzewca strza� wbitych w ziemi�, zaj�y si� wozy tworz�ce ostatni�, wci�� nieuko�czon� barykad�, a kilka strza� dosi�g�o machin. Tarcze stoj�cej w rezerwie piechoty upstrzy�y si� p�on�cymi pociskami. Po chwili �o�nierze, na nies�yszalny na g�rze rozkaz, zacz�li si� cofa� w stron� przej�cia w ostatnim umocnieniu. Ci z barykady �rodkowej wytrzymali jeszcze chwil� i rzucili si� do ucieczki. �ciany ich sza�ca p�on�y ju� jak wn�trze pieca, a ca�a konstrukcja sycza�a i trzeszcza�a pod stopami. Nie mogli nic wi�cej zrobi�.

� Schodzimy. � Czarny Kapitan u�miechn�� si� od ucha do ucha. � Wygl�da na to, ch�opcze, �e jeszcze dzi� b�dziesz mia� okazj�, �eby umoczy� �elazo we krwi.

Podni�s� si� na nogi.

� Na d�! Wszyscy na d�!!!

Prawie dwustu stra�nik�w rzuci�o si� do lin. Zje�d�ali na nich w tempie, jakie tylko G�rska Stra� potrafi osi�gn��. W mniej ni� pi�� minut obie kompanie znalaz�y si� za wewn�trzn� barykad�. Kawer Monel odszuka� stoj�cego ty�em pu�kownika.

� B�dzie si� pali� p� godziny � zacz�� bez �adnego wst�pu � wi�c my�l�...

Dow�dca Siedemnastego odwr�ci� si� i kapitan urwa� w p� zdania. Varhenn cicho j�kn��. Lewy oczod� Darwena-lav-Glasderna straszy� pustk�, zapalona strza�a musia�a trafi� go tu� poni�ej kraw�dzi he�mu, gdy odwraca� g�ow� w prawo. Strzaska�a ko�� przy oczodole, przebi�a ga�k� i najpewniej polecia�a dalej. Sk�ra na lewej stronie twarzy sczernia�a i pokry�a si� b�blami. Na ich widok pu�kownik skrzywi� si� w strasznym p�u�miechu.

� To chyba ogranicza m�j wyb�r narzeczonych do tych, kt�re s� �lepe od urodzenia � wychrypia�. � Ale przynajmniej nie b�d� m�g� za bardzo wybrzydza�.

Czarny Kapitan sta� bez ruchu, a potem m�ody goniec zamruga� zdumiony, wypr�y� si� na baczno�� i zasalutowa�.

� Kapitan Kawer Monel jest got�w do przej�cia dowodzenia � powiedzia� cicho.

Grymas pog��bi� si�, prawe oko b�ysn�o kpin�.

� Mam odda� moich �o�nierzy jakiemu� dzikiemu g�ralowi? Najpierw b�dziesz mnie musia� zabi�.

Przez chwil� wydawa�o si�, �e kapitan b�dzie si� spiera�. Lecz tylko wzruszy� ramionami.

� Musia�bym si� ustawi� na ko�cu bardzo d�ugiej kolejki. Co teraz? Chyba powinni�my przy��czy� si� do zabawy tu na dole...

Pu�kownik westchn��.

� A jak pan s�dzi, kapitanie, dlaczego do tej pory kaza�em wam si� trzyma� z daleka? Bo musimy mie� �o�nierzy, kt�rzy utrzymaj� drog� na g�r�. Jak si� wszyscy damy tu pozabija�, Se-kohlandczycy mog� zdoby� �ysic�. A to znaczy, �e wszystkie prowincje mi�dzy Ma�ym a Wielkim Grzbietem stan� przed nimi otworem. Stracimy ca�� P�noc, z kopalniami, hutami i warsztatami. Tu wytwarza si� po�ow� stali Imperium, dwie trzecie broni. To b�dzie koniec wojny. Dlatego chc�, �eby pan i pa�scy ludzie obsadzili drog�. Czterystu �o�nierzy utrzyma j� bez trudu.

� Jeszcze wszyscy nie weszli na g�r�, zosta�o kilka tysi�cy. Dwie, trzy godziny i...

Pu�kownik przerwa� mu, unosz�c d�o�.

� Damy wam te dwie godziny. Dwie na pewno, wi�cej nie mog� obieca�, wi�c niech pan, kapitanie, pogoni reszt�. Ci, kt�rzy zostan�, sami b�d� sobie winni. Odmaszerowa�!

�������

� �artujesz � Kenneth wyszczerzy� si� szeroko. � A Czarny co, odwr�ci� si� i odmaszerowa�?

Varhenn Velergorf nie odwzajemni� u�miechu.

� Tak, panie poruczniku. Odwr�ci� si� i odmaszerowa�. A ja razem z nim. Podobnie jak obie nasze kompanie. Taka by�a rola G�rskiej Stra�y w obronie doliny Wares � postrzela� troch� z kusz i wp�dzi� sze��dziesi�t tysi�cy ludzi na �ysic�. A potem odwr�ci� si� i odej��, bo ten cholerny piechociarz mia� racj�. Gdyby�my dali si� tam pozabija�, to koczownicy mogliby zdoby� wej�cie na szczyt. Banda przera�onych kupc�w, ch�op�w i gar�� szlachty na pewno by go nie obroni�a. I, bogowie, ale� my si� modlili�my o to, �eby spr�bowali go zdoby�. Gdy ju� by�o po wszystkim, stali�my na szlaku, na zatorach z przewr�conych woz�w i pni drzew, i b�agali�my Reagwyra, Setrena czy innego b�karta, kt�ry mieni si� Panem Bitew, �eby odebra� im rozum i pchn�� do ataku. Ale oni...

� Wyprzedzasz. Opowiadaj po kolei.

� Dobrze, panie poruczniku. To, �e szykuj� si� na �mier�, zrozumia�em tak naprawd� w chwili, gdy zobaczy�em, jak artylerzy�ci r�bi� swoje machiny, oblewaj� je resztkami zapalaj�cego p�ynu i podk�adaj� ogie�. A potem bior� tarcze i miecze po zabitych i do��czaj� do szeregu. W sumie, ��cznie z resztk� kompanii kusznik�w, zosta�o ich niespe�na trzystu. I chyba �aden nie wyszed� z walki bez szwanku. Widzia�em ich z bliska, porwane kolczugi, powgniatane he�my, byle jak pozak�adane opatrunki, przesi�kni�te czerwieni� banda�e, krew s�cz�c� si� z ran. Nie zwa�ali na to. Tarcze piechoty by�y tak ponabijane grotami, �e musia�y wa�y� dwa razy wi�cej ni� zwykle. To te� zdawa�o si� im nie przeszkadza�. Gdy stawali naprzeciw dopalaj�cej si� barykady, mieli ogie� i dum� w oczach. Mo�ecie si� �mia�, ale tak m�wi mi pami��. Duma i ogie�. G�ra zabitych po drugiej stronie dopalaj�cych si� woz�w si�ga�a niemal na wysoko�� wzrostu ros�ego m�czyzny, a przedpole by�o tak us�ane cia�ami ludzi i koni, �e mo�na by�o przej�� po trupach dwie�cie jard�w, zanim cz�owiek by postawi� stop� na ziemi. W zag��bieniach i rowach wzd�u� drogi krew sta�a na g��boko�� stopy. Ziemia ju� nie chcia�a jej pi�. I to by�a ich robota. Obronili wej�cie do doliny, odpierali ataki ca�ej armii i dali wszystkim czas. Nikt na ich miejscu nie zrobi�by wi�cej. Umilk�, jakby nie wiedzia�, co powiedzie�.

� Nam na pewno by si� to nie uda�o � stwierdzi� wreszcie cicho. � Nawet gdyby�my mieli tam pu�k w pe�nym sk�adzie, okr�glutki tysi�c ludzi, nie utrzymaliby�my si� przez niemal ca�y dzie�. Nie do tego nas szkolono. A je�li my�licie, �e pokazali wtedy wszystko, na co ich sta�, to si� mylicie.

�������

Przy wej�ciu na szlak zastali niespe�na dwa tysi�ce ludzi. Ostatki z armii uchod�c�w, kt�ra znajdowa�a si� w dolinie wczoraj rano. Porucznik Annawer Gyrwen, dowodz�cy Trzeci� Kompani�, da� z siebie wszystko. Od jakiego� czasu nie pozwala� nawet zabiera� na g�r� niczego poza niewielkim t�umokiem i ma�ym zapasem wody i �ywno�ci. Bezceremonialnie kaza� zrzuca� na ziemi� przepe�nione tobo�y, je�li uzna�, �e ich ci�ar spowolni marsz. Wyciska� z ludzi, co si� da�o, wszelkimi metodami, opr�cz d�gania opornych mieczem.

Dow�dc� przywita� kr�tkim salutem.

� Za dwie godziny wejd� ostatni z uciekinier�w. Czy mamy si� przygotowa� do obrony wej�cia?

� Masz godzin�, �eby ich tam wp�dzi�. � Czarny Kapitan rozejrza� si� po okolicy. � Potem wci�gniecie na szlak tyle pustych woz�w, ile si� da, i na ka�dym zakr�cie zbudujecie z nich barykad�. Od trzeciego w g�r�. Reszt� woz�w podci�gniemy tutaj i podpalimy. Gdzie czarownik?

Baren-kla-Werdonell wy�oni� si� z t�umu. Szat� niemal do pasa mia� zrudzia�� od zaschni�tej krwi, twarz jak mask�. Nawet nie mrugn�� na ich widok.

� Reszta do nas nie do��czy, prawda?

� Sk�d...

� S�ysz�. Nuc� Jasn� drog�, to stara pie�� pochodz�ca z po�udnia Imperium, kt�r� �o�nierze �piewaj�, gdy id� na �mier�. B�d� walczy� do ko�ca.

� Czyli do�� kr�tko � mrukn�� oboj�tnie kapitan, a Varhenn prawie go w tej chwili znienawidzi�. � Obiecali mi dwie godziny i lepiej, �eby ten sukinsyn dotrzyma� s�owa. Do tej pory nie u�y�e� swojej mocy, mistrzu, mam racj�?

To �mistrzu� zabrzmia�o naprawd� obel�ywie.

� Nie.

� B�dziemy chcieli stworzy� tu zapor� z ognia, �eby konnica nie depta�a nam po pi�tach, ale to musi si� rozpali� szybko.

Czarodziej skin�� g�ow�.

� Pomog�.

Obie kompanie zacz�y �ci�ga� porzucone wozy. Te, na kt�rych znajdowa�y si� rzeczy �atwopalne, takie jak meble, �ywno�� czy ubrania, przepychano razem z �adunkiem. Reszt� opr�niano, przy okazji niszcz�c wszystko, co mog�o mie� dla naje�d�c�w jak�kolwiek warto��. W drobny mak sz�y bezcenne lustra, szk�o, porcelana, wylewano beczki wina, rozbijano ka�dy drobiazg, kt�rego byli w�a�ciciele nie mieli serca zniszczy�. Zgodnie z rozkazem, Se-kohlandczycy mieli zasta� dolin� popio��w i trup�w. Nim min�o p� godziny, przy wej�ciu na szlak zgromadzono oko�o setki woz�w.

� Barykada dopala si� � powiedzia� czarodziej. � Zaraz nast�pi ostatni atak.

� Kto idzie?

� Brz�k kolczug, du�o �elaza. Ko�skie kopyta. B�yskawice. Chc� przebi� si� pierwsz� szar��.

Kapitan zmru�y� powieki, pr�buj�c co� dojrze�. Dym z dopalaj�cych si� barykad i p�on�cych machin przes�ania� widok.

� Varhenn! Na g�r�! Mo�e tam b�dzie lepiej wida�. Masz mi da� zna�, jak prze�ami� obron�. Natychmiast.

Goniec ruszy� bokiem, wspinaj�c si� na ska��. Tu by�o jeszcze niezbyt stromo, wi�c do�� szybko dotar� na wysoko�� trzeciego zakr�tu. Odwr�ci� si�. �agodny wiatr, sprzymierzeniec wszystkich obserwator�w, powia� w�a�nie w g��b doliny, rozp�dzaj�c dym, widzia� wi�c wyra�nie pierwszy atak. Oko�o tysi�ca pancernych, uformowanych w pot�ny klin, przela�o si� przez resztki pierwszej barykady, przefrun�o niemal nad pogorzeliskiem pozosta�ym po drugiej i � pochylaj�c lance, run�o na w�ski szereg piechoty.

Linia wygi�a si�, jej �rodek zosta� rozdarty, taka masa koni i je�d�c�w to by�o ju� zbyt wiele dla �o�nierzy, kt�rzy walczyli ca�y dzie�. Jeszcze chwila, mgnienie oka, a obro�cy rozpadn� si� na ma�e grupki i zostan� wyci�ci w pie�. I wtedy � Velergorf mia� zapami�ta� ten widok do ko�ca �ycia � klin stan��. Jego czo�o zatrzyma�o si� w miejscu jak ostrze wbijaj�ce si� w blok smo�y. Dalsze szeregi napar�y na pierwsze linie, ale spowodowa�y tylko �cisk i zamieszanie. Meekha�ska piechota sta�a, napierana niewyobra�aln� mas�, k�uta i ci�ta, nie ust�pi�a na krok. Wyrw� w �rodku formacji uzupe�niono, szereg zwar� si�, skupi�. A potem... Ryk, kt�ry si� rozleg�, s�ycha� by�o a� pod szczytem. I nagle oba skrzyd�a w�skiej linii piechoty ruszy�y naprz�d, sczepi�y z zatrzymanym klinem i rozpocz�a si� rze�. Kontratakowali, ogarni�ci niespodziewanym sza�em, zabijaj�c na r�wni konie i ludzi, a koczownicy, kt�rzy spodziewali si� �atwego zwyci�stwa, przez kilka chwil po prostu gin�li.

Wewn�trz klina zapanowa� taki �cisk, �e je�d�cy nie mogli u�ywa� swoich ulubionych lanc, pozosta�y im wi�c tylko szable i topory. A w walce na kr�tki dystans meekha�ska piechota by�a niezr�wnana. Przez kilka minut zablokowany oddzia� szarpa� si� w miejscu, walcz�c i umieraj�c w starciu z przeciwnikiem, kt�ry nie ba� si� �mierci, i nagle... tylne szeregi zadr�a�y, przebieg�a przez nie dziwna fala i rzuci�y si� do ty�u. Uciekali, odrywaj�c si� ca�ymi grupami, porzucaj�c rannych i umieraj�cych towarzyszy, niezdolni stawi� czo�a bandzie szale�c�w. Tylko ostatni oddzia�, cienka linia koni i je�d�c�w, nie mia� na to szans, nagle jego szyk przemiesza� si� z atakuj�c� piechot�, zwierz�ta i ludzie pada�y na zakrwawion� ziemi�, ostatnich kilku napastnik�w �ci�gni�to z siode� i zabito.

I zapad�a cisza.

Varhenn przetar� oczy, nie mog�c uwierzy�, jak niewielu �o�nierzy sta�o jeszcze na nogach. Stu, mo�e stu dwudziestu. Po chwili jeszcze kilku podnios�o si� chwiejnie z ziemi i do��czy�o do w�ziutkiego ju� szeregu. Wyr�wnali go i z��czyli tarcze. Przed nimi rozbity oddzia� Je�d�c�w Burzy galopowa� w stron� w�asnych linii. Resztki Siedemnastego zaj�y pozycje przy wej�ciu do doliny i zamkn�y je �cian� paw�y. Pojedynczym szeregiem. Nie mieli najmniejszych szans, �eby przetrzyma� nast�pn� szar��.

A nast�pny atak ju� si� rozp�dza�. Wi�kszo�� Je�d�c�w Burzy zawr�ci�a konie i ruszy�a z powrotem. W ko�cu byli gwardi� Ojca Wojny i te� mieli swoj� dum�. Kilkuset konnych run�o na niedobitki meekha�skiej piechoty.

I nagle, na nies�yszalny rozkaz, linia obro�c�w zwin�a si� na skrzyd�ach i zanim konnica zbli�y�a si� na odleg�o�� kilkudziesi�ciu jard�w, w wej�ciu stan�� obronny okr�g. Oko�o sze��dziesi�ciu ci�kozbrojnych na zewn�trz, reszta w �rodku. Pancerne ko�o. Jazda z wyciem run�a na Meekha�czyk�w i owin�a si� wok� ich formacji. Lance uderza�y, szukaj�c szczeliny w murze tarcz, szable i topory wali�y po he�mach, konie wierzga�y kopytami, pr�buj�c wedrze� si� do �rodka. Po chwili popi� i sadza podniesione z ziemi przes�oni�y widok. Varhenn nie czeka� na kolejny podmuch wiatru, lecz na �eb na szyj� zbieg� do kapitana.

� Ile jeszcze? � zapyta� Czarny, lecz wystarczy� mu tylko rzut oka na twarz go�ca. � Koniec! Przebili si�! Wszyscy na g�r�!

Resztki uciekinier�w wpad�y na szlak i ca�a kolumna, co wydawa�o si� jeszcze przed chwil� niemo�liwe, przyspieszy�a. Wszyscy stra�nicy szykowali bro�.

A szcz�k stali uderzaj�cej o stal, ryki ludzi, kwiki koni, nie ustawa�y nawet na chwil�.

�o�nierze zamarli, wpatruj�c si� z napi�ciem na chmur� kurzu wype�niaj�c� wej�cie do doliny. Lada moment spodziewali si� zobaczy� wy�aniaj�cy si� z niej las se-kohlandzkich lanc. Przed wej�ciem na szlak zbudowano ju� wielki stos z woz�w, mebli, �ywno�ci i ubra�, wszystkiego, czego uchod�cy nie mogli zabra� ze sob� na g�r�. Kilku �o�nierzy czeka�o przy nim z pochodniami w r�kach. Podpalony, mia� da� im jeszcze troch� czasu, odgradzaj�c od po�cigu.

A szcz�k stali uderzaj�cej o stal nie cich� i od strony wej�cia zamiast radosnych okrzyk�w zwyci�zc�w dochodzi�y j�ki, nieartyku�owane wrzaski, �widruj�ce uszy r�enie koni.

Varhenn obejrza� si� na szlak. Koniec kolumny dotar� ju� do po�owy pierwszego podej�cia. Za id�cymi pod��a�o kilku �o�nierzy, kt�rych zadaniem by�o utrzymanie odpowiedniego tempa.

A szcz�k stali uderzaj�cej o stal zdawa� si� przybiera� na sile, by� coraz szybszy i szybszy, a� zla� si� w przeci�g�y d�wi�k, zag�uszaj�c wszystko, wrzaski ludzi, wizg zwierz�t, �oskot kopyt.

I nagle przebi� go jeden wielki krzyk strachu, podszytego w�ciek�o�ci� i gniewem. A potem odg�os �elaza ucich�, zast�piony przez setki uderzaj�cych o ziemi� kopyt.

Lecz z chmury kurzu nie wy�oni�y si� szeregi jazdy.

Chwil� trwa�o, zanim kto� si� odezwa�.

� Odparli ich � w g�osie czarodzieja s�ycha� by�o co� wi�cej ni� tylko zdumienie. � �askawa Pani, Opiekunko Dzielnych, B�yskawice uciekaj�. Kim s� ci �o�nierze?

� Cholernymi durniami � wychrypia� Czarny Kapitan i splun�� na ziemi�. � Niczym wi�cej.

�o�nierze poruszyli si�, jakby zdj�to z nich czar. Kilku spojrza�o na swojego dow�dc�, wykrzywiaj�c twarze. Zapanowa�a cisza.

� Niech pan si� zamknie, kapitanie. � Varhenn przerwa� j�, dziwi�c si� w�asnemu spokojowi, dziwi�c odwadze i temu, �e r�ce, zaci�ni�te na trzonku topora, ju� mu nie dr�a�y. � Oni zostali tam, a my jeste�my tutaj, oni s� martwi, a my �yjemy, i nic wi�cej nie da si� powiedzie�. Wi�c gdy ostatni z nich padnie, podpalmy ten stos i chod�my na g�r�.

�������

� W to nie uwierz�.

� W co, panie poruczniku?

Kenneth u�miechn�� si� nieznacznie, rozgl�dn�� na boki. Zbli�ali si� do Belenden, za kilka chwil mieli min�� zej�cie z �ysicy i kilka olbrzymich stos�w, usypanych u jej podn�a. Hawen Rycw od kilku minut podrzuca� w r�ku znaleziony w strumieniu kamie�. Szpieg wygl�da� za to, jakby pogodzi� si� z losem, szed� szybko, z g�ow� pochylon� tak, �e w�osy zas�ania�y mu twarz. Milcza�.

� No, dobra, uwierz�, �e bronili si� przez wi�kszo�� dnia, uwierz�, �e o�miuset ludzi zatrzyma�o trzydziesto-, nie, nawet czterdziestotysi�czn� armi�. Uwierz�, �e wp�dzili�cie na g�r� sze��dziesi�t tysi�cy uchod�c�w i uwierz� nawet w to, �e odparli dwie szar�e B�yskawic, stoj�c tylko za murem z tarcz, rozumiesz?

Velergorf zmierzy� go wzrokiem.

� Bo to wszystko prawda.

� Oczywi�cie. Ale w to, �e kaza�e� si� zamkn�� Czarnemu Kapitanowi i prze�y�e�, nie uwierz� w �adnym wypadku.

Najbli�si stra�nicy pokiwali zgodnie g�owami.

� Ha, wtedy by�em m�ody � dziesi�tnik u�miechn�� si� z�o�liwie � i nie nauczy�em si� jeszcze ok�amywa� oficer�w.

� He, he, dobre. Co by�o dalej?

� Dalej nie by�o ju� nic, panie poruczniku. � U�miech znik�. � Wystrzelali ich. Kilkuset konnych �ucznik�w wreszcie otoczy�o piechot� i zacz�o szy� z �uk�w. Strzelali tak d�ugo, a� ostatni z �o�nierzy pad�. A potem ruszyli w stron� wej�cia na szlak. Ale koniec kolumny uchod�c�w mija� ju� drugi zakr�t, a my ko�czyli�my ustawia� zapor� na pierwszym. Gdy koczownicy zbli�yli si� do pocz�tku drogi, podpalili�my zgromadzone tam wozy. Czarownik dobrze si� spisa�, przywo�a� wiatr, kt�ry w kilka chwil rozdmucha� ogie� tak, �e p�omie� si�ga� trzydzie�ci st�p w g�r�. Konni nawet nie pr�bowali atakowa�. I to by� koniec bitwy o dolin� Wares. Jak ju� m�wi�em, Se-kohlandczycy nawet nie pr�bowali wjecha� na g�r�, chocia� modlili�my si�, �eby bogowie odebrali im rozum. Nie zdobyli tam niczego, ani jednego niewolnika, ani jednego zwierz�cia, nic z d�br, kt�re obiecywali sobie zagrabi�. Podobno u wej�cia do doliny zostawili trzy tysi�ce zabitych, a mieli dwa razy tyle rannych. Do czasu bitwy o Wielk� Bram� nie ponie�li na P�nocy wi�kszej kl�ski.

� A przy Wielkiej Bramie te� by�e�?

� Tak, panie poruczniku. Ale to inna historia. Velergorf odwr�ci� si� do m�odego stra�nika, kt�ry w�a�nie uk�ada� sw�j otoczak na najbli�szym mijanym stosie kamieni.

� Hawen, pospiesz si� z tym, nie b�dziemy tu czeka� ca�� noc. Pyta� pan, czemu Wilk uwa�a si� za Meekha�czyka? My wszyscy te�, mniej lub bardziej, za nich si� uwa�amy. Nie za tych mi�kkich, rozmem�anych po�udniowc�w � u�miechn�� si� z �agodn� kpin� � ale za obywateli Imperium. Gdy odbudowano Siedemnasty Pu�k Piechoty, zaci�gn�li si� do niego prawie sami Wessyrczycy. Wiemy, jak nale�y sp�aca� swoje d�ugi. Pyta� pan te�, sk�d ta tradycja. To podobno by� pomys� porucznika Kawacra, tego samego, kt�ry dosta� rozkaz liczenia uchod�c�w. Nie mia� czasu liczy� ich na g�rze, szlak wypluwa� wci�� nowych na szczyt, wi�c rozkaza�, �eby ka�dy zabra� ze sob� kamie� i zostawi� go po drugiej stronie szczytu, u zej�cia z g�ry. Potem zamierzano policzy� te kamienie. To stary, sprawdzony spos�b. I podobno jeden z ch�op�w z Maawah albo Kaless mia� �on� w ci��y, i po�o�y� na stosie trzy kamienie, za siebie, �on� i nienarodzone dziecko, przysi�gaj�c g�o�no, �e za ka�de nast�pne te� do�o�y jeden, dla pami�ci �o�nierzy z Siedemnastego. I ludziom si� spodoba�o. Wielu z tych, kt�rzy przeszli wtedy przez �ysic�, nie wr�ci�o ju� na po�udnie. Nie mieli dok�d. Zostali tu, za�o�yli rodziny, dochowali si� dzieci, a teraz i wnuk�w. I wci�� przychodz� tu do�o�y� kamie� w imi� tych, kt�rzy narodzili si�, bo o�miuset �o�nierzy, zamiast wej�� na g�r�, zosta�o, by broni� doliny. Zreszt� s�ysza�em, �e ci, co wr�cili za Ma�y Grzbiet, tak�e przychodz� tutaj z kamieniem, na kt�rym wypisuj� imi� nowo narodzonego dziecka. A jak sami nie mog�, to p�ac� jaki� grosz jad�cym kupcom, �eby taki kamie� tu zostawili. Ot, ca�a nasza tradycja, zamiast pomnik�w � kupa kamieni.

Kenneth pokiwa� g�ow�.

� I pami��, Varhenn. I pami��.

� Tak, panie poruczniku. I pami��.

Przed nimi, z cieni wieczoru, wy�oni�y si� mury miasta.

�������

Szpiega odprowadzono do loch�w natychmiast po tym, jak tylko dow�dca Sz�stej Kompanii z�o�y� raport. Zamkni�to go w pojedynczej celi, z w�sk� prycz�, jednym tr�jnogim taboretem i kub�em na nieczysto�ci. Wi�niowie przed przes�uchaniami mogli liczy� na takie luksusy. M�czyzna, gdy wszed� do celi, usiad� na taborecie, pochyli� g�ow�, znieruchomia�. Czeka�.

Zgrzytn�a zasuwa drzwi. Przyby�y by� wysokim i szczup�ym, niemal wychudzonym m�czyzn�. Sk�r� mia� bia�� jak dobrze wygotowane p��tno.

� No i prosz� � zacz�� od progu. � Ogar w klatce. Z�apany tam, gdzie nie powinno go by�, przez g�upot� i nieuwag�.

� I nerwowego mu�a, dodaj. � Wi�zie� podni�s� g�ow� i pos�a� przyby�emu kpi�cy u�miech. � Cho� musz� przyzna�, Gelrgorfe, �e ci �o�nierze cholernie mnie zaskoczyli. Dziewi�ciu na dziesi�ciu pomog�oby mi pozbiera� mapy i pos�a�o w drog� z b�ogos�awie�stwem.

� A ty trafi�e� na takiego oficera, kt�ry szybko my�li...?

� Ale dzi�ki temu dowiedzia�em si�, jakie nastroje panuj� w�r�d Wessyrczyk�w, co, he, he, troch� poprawi�o mi humor.

� Co robi�e� na terenie Imperium?

M�czyzna wzruszy� ramionami.

� Szpiegowa�em, a co innego.

� Wy, Ogary, macie w�szy� poza domem. Domu pilnujemy my.

� Oczywi�cie. I to jest nasz odwieczny problem, Szczurze. Wy pilnujecie domu, my jego okolic, a nikt nie strze�e samych granic... Uda�o mi si� wej�� do s�u�by Jego �wi�tobliwo�ci Xagenna Lawennera i uzyska� informacj� o kilku jego agentach na terenie Imperium. Mia�em z nimi nawi�za� kontakt i � zawiesi� g�os � my�l�, �e jeszcze nic straconego.

� Lawenner? Henwerczycy? O tym, �e ma tu szpieg�w wiemy, ale...

� Nie.

� Co �nie�?

� Nie przeka�� ci ich nazwisk. Trzy lata trwa�o, zanim mi zaufali w takim stopniu, �eby powierzy� prost� misj�. Jak dostaniesz ich nazwiska, pr�dzej czy p�niej trafi� do celi, a to b�dzie m�j koniec jako szpiega. Musz� do nich dotrze� sam i przekaza� odpowiednie has�a. Potem b�d� m�g� wr�ci� do Lawennera.

Chudzielec przekrzywi� g�ow�.

� I jak sobie to wyobra�asz? Twoj� twarz widzia�o mn�stwo ludzi.

� Tylko ci �o�nierze. Specjalnie szed�em najwolniej, jak si� da�o, �eby�my do miasta dotarli o zmierzchu. Mia�em pochylon� g�ow�, kuli�em si� i s�ania�em. Je�li ten oddzia� zniknie na troch� z prowincji, nie b�dzie nikogo, kto rozpozna we mnie szpiega schwytanego w gospodzie. U�yj swoich wp�yw�w, �eby wys�a� ich gdzie�, gdzie nie b�d� mogli na mnie wpa��. Tyle mi wystarczy.

� A dlaczego w�a�ciwie � u�miech przepytuj�cego by� ostry jak brzytwa � mia�bym wy�wiadczy� ci t� przys�ug�?

� Bo obaj s�u�ymy Imperium, Szczurze. I powiem ci wtedy, jak� wiadomo�� mia�em przekaza� henwerskim szpiegom.

� Zapewne zwali mnie ona z n�g?

Wi�zie� spojrza� takim wzrokiem, �e u�miech znik�.

� Wywiad Lawennera szuka m�odej dziewczyny. Pi�tna�cie, szesna�cie lat, czarne w�osy, niebieskie oczy. Wok� niej maj� dzia� si� dziwne rzeczy. Naprawd� dziwne. � Szpieg spojrza� na niego powa�nie. � Poblad�e�, Szczurze. Wi�c to prawda, wy te� jej szukacie. A zatem rozwi�� mnie i pozw�l dzia�a�. Bo my tu b�dziemy si� k��ci�, a j� znajdzie kto� inny.

By�y wi�zie� wsta� z taboretu.

� Mi�o ci� zn�w spotka�, Gelrgorfe.

Szkar�at na p�aszczu

Darwen-kan-Lawerr �ci�gn�� wodze i osadzi� konia w miejscu. Zwierz� parskn�o niezadowolone. Bojowy ogier prawie ca�y ostatni miesi�c sp�dzi� w stajni i rozpiera�a go energia, mia� najwyra�niej ochot� na ma�y galop po wij�cej si� �agodnymi zakolami g�rskiej drodze. Lecz jego w�a�ciciel doskonale wiedzia�, �e w tej przeja�d�ce musia�oby mu towarzyszy� kilku je�d�c�w. A to ju� nie by�aby �adna przyjemno��.

No i oczywi�cie pozostawa�a jeszcze sprawa tych ludzi, kt�rzy w�a�nie wy�onili si� z lasu jakie� sto krok�w przed nim. Wszyscy uzbrojeni po z�by, dostrzeg� nawet kilka kusz, na szcz�cie, na razie nieszkodliwie przerzuconych przez plecy. Zatrzyma� kolumn� uniesion� d�oni�.

� Kapitanie!

Dw�ch konnych natychmiast min�o go i odgrodzi�o od podejrzanej gromady. Trzeci zatrzyma� si� obok.

� To oni?

� Powinni na nas czeka� w Arberden. Nie wiem, co mogliby tu robi�, panie hrabio.

� Pewnie nas szukaj�. Zreszt� zaraz zobaczymy, jeden w�a�nie nadchodzi.

Trzy ci�kie wozy oraz zamykaj�cy karawan� solidny pow�z zatrzyma�y si� za nimi ze skrzypieniem osi. Kilkunastu kawalerzyst�w otoczy�o je ochronnym kordonem, wo�nice i ich pomocnicy, jakby nigdy nic, si�gn�li po schowan� pod koz�ami bro�.

Obserwuj�c te przygotowania, Darwen-kan-Lawerr pozwoli� sobie na sarkastyczny u�mieszek. Jeste�my w Imperium, a zachowujemy si�, jakby�my byli na terytorium wroga, pomy�la�. I na dodatek nie mo�emy zabra� ze sob� odpowiedniej eskorty, bo mogliby�my obrazi� jego wysoko�� Aeryssa Klawyssa, wi�c na widok byle bandy uzbrojonych pieszych formujemy ochronny kr�g i szykujemy si� do walki.

M�czyzna, kt�ry w�a�nie si� zbli�a�, by� m�ody, mia� kr�tko ostrzy�one rude w�osy i przyci�t� rud� brod�. Je�li j� nosi�, �eby doda� sobie powagi, to kiepsko mu to wychodzi�o. Nadal wygl�da� na nie wi�cej ni� dwadzie�cia pi�� lat. Szary, kiedy� zapewne bia�y p�aszcz nosi� narzucony na kolczug�, spi�t� solidnym pasem. Okr�g�a tarcza, przerzucona przez plecy, bardziej pasowa�aby do kogo� s�u��cego w chor�gwi pancernej, podobnie jak d�ugi, prosty miecz. Na przodzie p�aszcza widnia� wizerunek psiej g�owy, a nad nim dwie sz�stki.

Darwen rzuci� okiem na czerwon� lam�wk�.

� Witam, panie poruczniku. � Skin�� g�ow�. � Nie spodziewali�my si� was tak wcze�nie.

� A my was tak p�no, panie... � M�ody oficer zawiesi� znacz�co g�os, b��dz�c wzrokiem po ca�ej sylwetce je�d�ca.

� Hrabia Darwen-kan-Lawerr, cesarski pose� do Jego Wysoko�ci, Syna Topora, Aeryssa Klawyssa.

� Witam, panie hrabio.

Porucznik mia� m�ody g�os, cichy, spokojny, ch�odny. Mimo to wida� by�o, �e jest w�ciek�y.

Hrabia odczeka� chwil� i u�miechn�� si�, tym razem szeroko. I bardzo, bardzo zimno.

� S�ysza�em, �e w G�rskiej Stra�y dyscyplina jest poj�ciem wzgl�dnym oraz �e s�u�� tam ci, kt�rych do normalnej armii nie przyj�to by nawet wtedy, gdyby co miesi�c sami p�acili cesarzowi �o�d, zamiast go bra�. Jednak przedstawianie si� osobom spotkanym na szlaku powinno by� oczywiste nawet dla g�rali.

M�ody oficer zaczerwieni� si� lekko.

� Prosz� o wybaczenie. Porucznik Kenneth-lyw-Darawyt, Sz�sta Kompania Sz�stego Pu�ku G�rskiej Stra�y. Pozwoli pan za mn�, panie hrabio.

Odwr�ci� si� i pomaszerowa� w stron� swoich ludzi. Arystokrata po chwili wahania pod��y� za nim, nakazuj�c reszcie ma�ej karawany post�j. Stra�nik szed� przez chwil� w milczeniu, czekaj�c, a� jad�cy konno pose� go dogoni.

� Kiedy ustalono termin tej wizyty, eee � zaj�kn�� si� � panie hrabio?

� Od p� roku trwaj� poufne rozmowy.

� P� roku to bardzo du�o czasu. Kto o tym wiedzia�?

� Ja, moja �ona, kt�ra jedzie teraz ze mn�, kilku ludzi z Korpusu Dyplomatycznego. O co w�a�ciwie chodzi, poruczniku? Co robicie na szlaku, skoro mieli�cie na nas czeka� w Arberden? Co znaczy ta ca�a demonstracja?

� Pa�ska delegacja mia�a dotrze� do Arberden ju� wczoraj wieczorem, prawda?

� Tak, lecz wzd�u� we�skiego szlaku osun�a si� lawina. Musieli�my szuka� innej drogi. W rezultacie nocowali�my w jakiej� wiosce, zdaje si�, �e nazywali j� Klacwen.

� Klachen, s�ysza�em o niej. �eby ju� przej�� do sedna, panie hrabio, moja kompania otrzyma�a rozkaz dotarcia do doliny Gewenah i spotkania si� z wami w Arberden. Ju� wczoraj wieczorem wszyscy w mie�cie siedzieli jak na w�glach, a burmistrz biega� w te i wewte, jakby mu kto� w�ciek�ego kota w portkach zaszy�. Po zmierzchu by� ju� got�w pcha� go�c�w do wszystkich okolicznych stra�nic z poleceniem rozpocz�cia poszukiwa�. Ledwo mu to wyperswadowa�em.

� Bardzo rozs�dnie.

Porucznik lekko wzruszy� ramionami.

� W nocy i tak poszukiwania na nic by si� nie zda�y.

Zbli�yli si� do stoj�cej przy drodze grupy. Hrabia przyjrza� si� �o�nierzom. Ka�dy nosi� inny pancerz i inn� bro�, wielu wytatuowa�o sobie na sk�rze r�ne dziwne znaki, cho� wszystkich bi� na g�ow� wysoki, siwy dziesi�tnik, kt�ry wygl�da�, jakby urodzi� si� z czarnoniebiesk� karnacj�. Jego ci�ki top�r musia� �ni� si� po nocach ka�demu bandycie w promieniu wielu mil. Wygl�dali jak zb�jecka zbieranina, tylko uzbrojenie mieli lepsze, a brudnobia�e p�aszcze nadawa�y im poz�r jednolitego umundurowania.

Nagle ogier parskn�� i wyzywaj�co uderzy� kopytem o ziemi�. Pose� spojrza� w miejsce, gdzie musia�o znajdowa� si� co�, co najwyra�niej zaniepokoi�o bojowego rumaka. Kilka ciemno umaszczonych ps�w wylegiwa�o si� na trawie. Na widok wielkiego jak stodo�a konia tylko wyszczerzy�y si� leniwie.

� Nie ma obaw, nie s� g�odne � siedz�cy przy psach �o�nierz powiedzia� to z ca�� powag� i potarmosi� najbli�szego za uchem. Chyba tylko szybkie cofni�cie r�ki uratowa�o go przed utrat� d�oni.

Darwen musia� przyzna�, �e opowie�ci o G�rskiej Stra�y wcale nie by�y przesadzone. W Klass-Dew, stolicy najwi�kszej p�nocnej prowincji i siedzibie Wielkiego Gubernatora, od wielu lat opowiadano sobie barwne plotki o tych �o�nierzach. Miasto le�a�o ponad sto mil na po�udnie od Ma�ego Grzbietu, wi�c G�rska Stra�, kt�ra rzadko zapuszcza�a si� na tereny poza �a�cuchem g�rskim, by�a tam na wp� mitem. Historie o bitwach z dzikimi plemionami czy z hordami pomiot�w ciemno�ci, nadci�gaj�cymi z p�nocy, rozpala�y wyobra�ni� i budzi�y podziw. Ci tutaj wygl�dali na takich, kt�rzy zabijaj� podobne potwory kilka razy dziennie, i to dla rozrywki.

� T�dy. � M�ody oficer poprowadzi� hrabiego g��biej w las. Od�r krwi miesza� si� tam z wilgotnym, s�odkawym zapachem zgniecionych ro�lin, a na sko�tunionych, pokrytych ju� rudziej�cymi plamami paprociach le�a�o sze�� cia�. �cie�ki wyryte w poszyciu wskazywa�y, �e trupy �ci�gni�to tu z kilku miejsc. Kan-Lawerr zapatrzy� si� na jednego, z g�ow� idealnie rozr�ban� na p�. Przypomnia� mu si� top�r podoficera.

Bojowy rumak parskn��, czuj�c krew, i pochyli� �eb do przodu, jakby szykowa� si� do walki. Pose� poklepa� go uspokajaj�co po szyi.

� Kto to?

Stara� si� zada� to pytanie tak nonszalancko, jak tylko mo�e je zada� kto� po dziesi�cioletniej s�u�bie w korpusie dyplomatycznym Imperium. Zabrzmia�o to niemal tak, jakby na jakim� przyj�ciu pyta� o imiona wchodz�cych w�a�nie go�ci.

Porucznik przykl�k� przy trupie i rozchyli� mu kubrak na piersi. Czerwony tatua�, przedstawiaj�cy podw�jny top�r o �ele�cach stylizowanych tak, �eby przypomina�y bycze rogi, ozdabia� ca�� pier� zabitego.

� My�la�em, �e Wynderczycy ju� si� w to nie bawi�. � Oficer zadar� g�ow� i spojrza� na siedz�cego w siodle hrabiego. � By�em przekonany, �e bojowy kult Setrena zosta� wyt�piony wraz ze �mierci� Onnala Og�Kala. Tymczasem niespodzianka. Wyszli�my z Arberden przed �witem, spodziewaj�c si�, �e b�dziecie nadje�d�a� t� drog� � i nagle natykamy si� w lesie na nich. Gdyby nie psy, przeszliby�my obok, niczego nie�wiadomi, ale sta�o si�. Kr�tka walka i teraz mam dw�ch ludzi lekko rannych i sze�� trup�w z tatua�ami wojownik�w Byka. I kusze, w kt�rych be�ty umazano czym� czarnym i �mierdz�cym. Nie wiem, co to, ale psy uciekaj� jak oparzone i zaczynaj� toczy� pian� z pysk�w, kiedy tylko podsuwamy im je pod nos. Zak�adam wi�c, �e mieli�my szcz�cie, �e ich bro� nie by�a jeszcze napi�ta.

Porucznik wsta� i wytar� r�ce o p�aszcz.

� Dlatego zapyta�em, kiedy ustalono termin poselstwa.

Hrabia wzi�� powolny, g��boki oddech. Stara� si� zachowa� kamienn� twarz, lecz chyba mu si� to nie do ko�ca uda�o, bo na obliczu oficera pojawi�o si� co� w rodzaju zrozumienia.

� Nie spodziewali�cie si� czego� takiego, prawda? Nie na ziemiach Imperium.

� Nie. Nie skrytob�jc�w z zatrutymi strza�ami.

� A czego?

Tym razem szkolenie go nie zawiod�o.

� Nie wydaje mi si�, �ebym musia� zdradza� sekrety dyplomatyczne ka�demu oficerowi eskorty, kt�ry ma mnie ochrania�. Spisali�cie si� dobrze i licz� na to, �e nadal b�dziecie tak skuteczni. Jeste�cie gotowi, by do nas do��czy�?

Twarz porucznika nie wyra�a�a �adnych emocji.

� Oczywi�cie.

Zasalutowa� kr�tko i odszed� do swoich ludzi.

�������

Arberden by�o najwi�kszym, a w�a�ciwie jedynym miastem w Gewenah. Dolina ta, zwana r�wnie� Rogiem, od prawie �wier� wieku by�a dla Imperium coraz wi�kszym problemem. Mia�a przesz�o czterdzie�ci mil d�ugo�ci, lecz zaledwie kilka szeroko�ci. Wrzyna�a si� klinem w terytorium Wynde�kann, przecinaj�c kilka wa�nych szlak�w handlowych, w tym i ten g��wny, prowadz�cy prosto do stolicy kr�lestwa. To niefortunne po�o�enie wynika�o z dawnej polityki Imperium, prowadzonej wedle zasady �dziel i rz�d��. Jeszcze trzydzie�ci lat temu na po�udnie od Gewenah rozci�ga�y si� niezale�ne ksi�stwa Lawerd i Konelaz. W zamy�le meekha�skich dyplomat�w dolina mia�a stanowi� stref� oddzielaj�c� te dwa wojownicze kraiki od po�o�onego na p�nocy Wynde�kann. I przy okazji pozwala�a kontrolowa� handel mi�dzy nimi. Taka polityka op�aca�a si� bardziej ni� zbrojny podb�j.

W czasie najazdu koczowniczych plemion ze wschodu, gdy Meekhan chwia� si� w posadach, w po�udniowych ksi�stwach w�adz� zdoby� kult Setrena-Wojownika, krzewiony przez m�odego kap�ana Onnala Og�Kala. Przesycony mrocznymi aspektami, krwawy i bezlitosny kult g�osi� odrodzenie chwa�y Setrena, kl�sk� Imperium, czas krwi i topora. Czyli pr�bowa� cofn�� czas o jakie� trzysta lat, do chwili, gdy meekha�skie pu�ki roznios�y na strz�py �wi�ty Zast�p Byka, a samego Setrena wcielono do panteonu Imperium.

Kult stawa� si� silny, tym silniejszy, im wi�cej kl�sk ponosi�a meekha�ska armia w starciach z se-kohlandzkimi a�keerami. Zdobywa� popularno�� nawet w Wynde�kann i innych p�nocnych krainach, co nie dziwi�o nikogo, bo religia oddaj�ca ho�d Setrenowi Bykowi w�a�nie z tych rejon�w pochodzi�a. W Lawerd i Konelaz fanatycy spod znaku Rogatego Topora rozpocz�li swe rz�dy od rzezi w�r�d miejscowej starszyzny, co zapewni�o im pe�ni� w�adzy, a gdy wydawa�o si�, �e Meekhan padnie, Onnal Og�Kal poprowadzi� swoich wojownik�w na wsch�d, �ami�c podpisany przed kilkoma laty pakt pokojowy. Wszed� w niestrze�ony kraj, bo wi�kszo�� wojsk wycofano do centralnych, najbardziej zagro�onych prowincji, zaj�� kilka zamk�w, z�upi� kilkadziesi�t miast i miasteczek, a rzezie, kt�rych dokonywali jego naznaczeni tatua�em rogatego topora wojownicy, przez wiele lat budzi�y groz�. Lecz Imperium pokona�o Se-kohlandczyk�w w wielkiej bitwie o Meekhan, a potem na zach�d pomaszerowa�y pu�ki z przygranicznych zamk�w. Te same, kt�rych rodziny by�y wbijane na pale, palone na stosach i �amane ko�em. Jednocze�nie ruszy�a machina dyplomatyczna, kt�ra przekona�a m�odego w�adc� Wynde�kann, �e kult zagra�a mu bardziej ni� Imperium, i skusi�a obietnic� ziem Lawerd, kt�re mo�na by�o zaj��.

Dwie armie wesz�y w tym samym czasie na terytorium ogarni�tych religijnym szale�stwem ksi�stw. I �adna nie okazywa�a lito�ci. Ka�d� wiosk�, w kt�rej znajdowano najmniejszy �lad kultu Setrena Wojownika, r�wnano z ziemi�; drzewa ugina�y si� od wisielc�w. Na rozstajach dr�g brakowa�o miejsc, gdzie mo�na by�o stawia� krzy�e i wbija� pale. Kruki i wrony wype�nia�y niebo nieustannym krakaniem, a ich stada przes�ania�y s�o�ce. To by�a najkrwawsza akcja odwetowa, jak� Imperium przeprowadzi�o od wiek�w. Za z�amanie pakt�w, za zdradziecki cios w plecy, za mordowanie kobiet i dzieci.

W trzy miesi�ce oba ksi�stwa znikn�y z mapy, miejscowa arystokracja w�a�ciwie ju� nie istnia�a, ludno�� zosta�a zdziesi�tkowana, wi�c ich ziemie wch�on�o Wynde�kann. Meekhan nie by� zainteresowany spustoszon� krain�. I wtedy okaza�o si�, �e dolina Gewenah tkwi niczym cier� wbity w �rodek obcego kraju. Wynderscy kupcy musieli p�aci� c�o, �eby przejecha� ledwo kilka mil, lub nadrabiali wiele dni drogi. Z kolei dla Imperium utrzymanie tej w�a�nie doliny i zapewnienie jej bezpiecze�stwa okaza�o si� zadaniem ponad si�y. Ulubion� metod� dzia�ania r�nych band sta�y si� szybkie ataki na prze�aj � wej�cie od p�nocy, z�upienie jakiej� wioski lub karawany i natychmiastowa ucieczka na po�udnie. Albo rajd w przeciwnym kierunku. Utrzymanie szczelnej granicy o ��cznej d�ugo�ci ponad osiemdziesi�ciu mil wymaga�oby kilku lub nawet kilkunastu tysi�cy ludzi. Wi�cej ni� w trzech du�ych prowincjach razem wzi�tych.

Na dodatek, jak og�lnie wyja�ni� hrabia, ostatnio wi�kszo�� okolicznych zb�jc�w po��czy�a si� w jedn�, du�� band�, dowodzon� przez Nawera Ta�Klaw, siostrze�ca samego Aeryssa Klawyssa. M�ody bandyta otwarcie sympatyzowa� z nigdy do ko�ca niewytrzebionym kultem Setrena Wojownika i r�wnie otwarcie drwi� z meekha�skiej armii. Jego banda rozros�a si� tak, �e mog�aby stawi� czo�o dw�m lub trzem pe�nym kompaniom G�rskiej Stra�y. Sytuacja by�a wi�c bardziej ni� delikatna: wybierali si� na rozmowy z w�adc�, kt�rego najbli�szego m�skiego krewnego mieli obowi�zek pojma� lub zabi�, gdyby schwytali go na terytorium Imperium. Kenneth s�ysza� ju� o tym plotki, lecz dotychczas G�rska Stra� nie otrzyma�a �adnych sprecyzowanych rozkaz�w w zwi�zku z t� band�.

Burmistrz Arberden przywita� ich na dziedzi�cu przed ratuszem, ca�y w uk�onach, a jego westchnienia ulgi s�ycha� by�o w promieniu mili. Imperium rzadko wysy�a�o pos��w na p�noc, wi�c by�o to wa�ne wydarzenie w historii Gewenah. Gdyby co� si� sta�o delegacji, jako najwy�szy urz�dnik w dolinie odpowiada�by za to osobi�cie. Pojawienie si� woz�w z eskort� zdj�o mu z ramion dobrych kilkana�cie lat.

� Wasza dostojno��! Wasza mi�o��! Panie hrabio! To zaszczyt! To szcz�cie! To...

� Wystarczy. � Hrabia zeskoczy� z konia i poda� wodze stajennemu. � Zatrzymamy si� na chwil� i ruszamy do Law-Deren. Zgodnie z planem powinni�my tam przyby� dzi� wieczorem, wi�c nie mo�emy czeka�. Zmienimy tylko konie przy wozach. Czy droga po drugiej stronie granicy jest przejezdna? Jakie� osuwiska, lawiny?

� Nie, wasza dostojno��. � Burmistrz podrapa� si� po post�puj�cej �ysinie. � Osuwisk nie ma, a lawiny wszystkie zesz�y jak trzeba. Nie to, co tu. Stary W� na �a�obnym Przej�ciu chyba si� upar�, �e doniesie �nieg do nast�pnej zimy. Paru kupc�w ju� tamt�dy przejecha�o, ale ka�dy m�wi� potem, �e nigdy tak si� nie modli� do Lodowej Pani. Z torbami p�jdziemy, jak �niegi z niego nie zejd�.

� My na szcz�cie idziemy w drug� stron� � mrukn�� hrabia, przeci�gaj�c si� lekko. � Poruczniku, mamy p� godziny przerwy, pa�scy ludzie mog� odpocz�� i uzupe�ni� zapasy. Wyruszamy w po�udnie.

� Zrozumia�em � wojskowe �tak jest� nie chcia�o Kennethowi przej�� przez gard�o. � Dziesi�tnicy!

Velergorf, Andan i Bergh podeszli do porucznika.

� Bergh, sprawd�, czy wszystkie psy maj� obro�e. Widoczne z daleka. Nie chc�, �eby po drugiej stronie granicy kto� ustrzeli� mi zwierzaka, a potem t�umaczy� si�, �e my�la�, �e to wilk.

� Niech tylko spr�buje.

� Po to wyda�em rozkaz, �eby nie m�g� spr�bowa�. Andan, wszyscy, powtarzam wszyscy, maj� nosi� p�aszcze. Idziemy tam jako G�rska Stra� i lepiej, �eby to by�o wida� z daleka. Varhenn, my zajrzymy do gospody. Nie u�miechaj si� tak, sprawdzimy, co miejscowi m�wi� o tym Nawerze. I w og�le, co tu tak �mierdzi.

Wszyscy dziesi�tnicy u�miechn�li si� ponuro.

� Pan te� to czuje, poruczniku?

� Tak, Bergh. Dyplomata z tytu�em hrabiego, je�d��cy konno jak zawodowy kawalerzysta, zamachowcy z tatua�em Setrena Wojownika, po�piech, z jakim zmierzamy na p�noc. To nie s� zwyk�e rozmowy. Rozejrzymy si�.

Gospoda okaza�a si� czysta i przestronna, pachnia�o dymem i piwem, drewniane pod�ogi poskrzypywa�y cicho, gdy zmierzali w stron� szynkwasu. Sala �wieci�a pustkami, co nawet zwa�ywszy wczesn� por�, by�o raczej dziwne.

W�a�ciciel wy�oni� si� zza kotary prowadz�cej w g��b lokalu i u�miechn�� szeroko.

� Witam, panie poruczniku. Dziesi�tniku. � Sk�oni� im si� lekko. � Nareszcie nasze pro�by zosta�y wys�uchane. Piwa?

� Nie, s�u�ba. St�sknili�cie si� za Stra��?

� A jak�e by nie? Od roku �lemy pro�by, �eby nam przys�ano kilka kompanii albo cho� jedn�, na pocz�tek. Tylko wy sobie z nim poradzicie.

� Ten ca�y Nawer zalaz� wam za sk�r�, co?

� Bardziej ni� z�baty grot wbity w bebechy. Ludzie si� boj�, kupcy zaczynaj� nas omija�, a s� i tacy, co woleli spakowa� dobytek i wyjecha�.

� A� tak �le? � Kenneth opar� si� o blat i spokojnie zlustrowa� sal�. Rzeczywi�cie, by�a zbyt czysta i schludna, jakby od d�u�szego czasu interes podupada�.

� Jak kto� znajdzie wbite w drzwi co� takiego � ma�y przedmiot brz�kn�� o szynkwas � to wkr�tce cha�upa zap�onie mu nad g�ow�. W ca�ej dolinie ju� prawie wszystkie samotne gospodarstwa zosta�y opuszczone. A co ludniejsze wioski otoczy�y si� cz�stoko�em i ca�y czas si� pilnuj�. Tu te� na murach bez przerwy p�on� pochodnie, a miejscy pacho�kowie trzymaj� stra� od zmierzchu do �witu.

Porucznik spojrza� na kontuar. Ma�y toporek wielko�ci d�oni, z podw�jnym ostrzem i �ele�cem absurdalnie wygi�tym w g�r�. Zabaweczka. Widzia� co� podobnego dzi� rano, wytatuowane na cia�ach niedosz�ych zamachowc�w.

� Ta�Klaw tak bardzo si� rozzuchwali�?

Karczmarz ponuro skin�� g�ow�.

� M�wi, �e za rok dolina b�dzie nale�a�a do Wynde�kann. A jak nie, to nie zostanie tu kamie� na kamieniu. Ludzie si� boj� i czekaj�, co b�dzie... � U�miechn�� si� ponuro. � My wiemy, �e jak wybuchnie wojna, Imperium na pewno nie po�wi�ci ca�ej armii, �eby nas broni�. W tych pos�ach, co teraz przyjechali, nasza ostatnia nadzieja.

Porucznik skin�� g�ow�.

� Wygl�daj� na rozs�dnych. Zw�aszcza hrabia. B�dziemy ich pilnowa�.

Karczmarzowi zrzed�a mina.

� Wi�c nie zostaniecie?

� Z czterema dziesi�tkami? Nie. Ale po powrocie dam zna� dow�dcy pu�ku, co tu si� dzieje. Idziemy, Varhenn.

Na zewn�trz przywita�o ich s�o�ce, kt�re wreszcie przebi�o si� przez chmury. Velergorf obr�ci� ku niemu twarz, zamkn�� oczy.

� B�dziemy mieli dobr� pogod�, panie poruczniku � mrukn�� z zadowoleniem.

� Nareszcie. Wiosna chyba w ko�cu sobie o nas przypomnia�a.

Odg�os uderzenia i st�umiony okrzyk dobieg�y ich z bocznej alejki. Wymienili spojrzenia.

Uliczka by�a �lepym zau�kiem, tworzonym przez karczm�, �cian� s�siedniego budynku i stert� zwalonych na kup� skrzy� w g��bi. �miertelna pu�apka dla kogo�, kogo zagoni�oby si� w to miejsce. Zw�aszcza je�li ten kto� mia� jakie� trzyna�cie, czterna�cie lat, a trzej napastnicy byli co najmniej o g�ow� wy�si i ci�si, na oko ka�dy jakie� czterdzie�ci funt�w. Nosili we�niane, barwione na czerwono spodnie i koszule z bufiastymi r�kawami. Nietutejsi.

Stali ty�em do wylotu zau�ka. Dw�ch przyciska�o ch�opaka do wysokiej �ciany, a trzeci w�a�nie bra� zamach.

Velergorf pierwszy spostrzeg�, kogo maltretuj�. Sapn�� g�o�no, ale �aden z bij�cych nawet si� nie obejrza�.

� Nie jeste�cie st�d, co, ch�opcy? � rzuci�, wyjmuj�c zza pasa top�r.

� Won mi st�d � nie odwracaj�c si�, warkn�� ten, kt�ry zamierza� zada� cios. � Bo jak sko�cz� z tym g�upkiem, zabierzemy si� do ciebie, dziadku.

Ci�ki top�r zakre�li� kr�tki �uk i mijaj�c o cal g�ow� jednego z pomagier�w, hukn�� o najbli�sz� skrzyni�. Uderzy� z tak� si��, �e roztrzaska� j� na kawa�ki i utkwi� w nast�pnej. Trzej napastnicy odskoczyli od ch�opaka i obr�cili si� ku wyj�ciu, wytrzeszczaj�c oczy. Velergorf ze skupion� min� obwi�zywa� d�onie kawa�kami rzemienia. Zacisn�� je w pi�ci, a� rzemie� zatrzeszcza�, a wytatuowana twarz rozja�ni�a mu si� w szczerym u�miechu.

� Dziesi�tnik Varhenn Velergorf, Sz�sta Kompania Sz�stego Pu�ku G�rskiej Stra�y � mrukn�� swobodnie. � A to m�j porucznik, kt�ry raczej nie we�mie udzia�u w zabawie, bo raz, szar�a mu nie pozwala, a dwa, wie, �e podoficerom te� nale�y si� jaka� przyjemno�� od �ycia. No, ch�opcy, nadal jest trzech na jednego. Do roboty.

Pochyli� g�ow� i bez wahania run�� naprz�d.

Kenneth cofn�� si� nieco, ignoruj�c rumor, kt�ry wybuch� w zau�ku, omi�t� wzrokiem okoliczne budynki, oceni� po�o�enie s�o�ca na niebosk�onie. Do po�udnia zosta� jaki� kwadrans. Niewielkie chmurki dawa�y nadziej�, �e dobra pogoda utrzyma si� d�u�ej.

Prze�ladowany ch�opak by�... dotkni�ty przez Eyfr� � Pani� Losu. Tak w�r�d Wessyrczyk�w m�wiono o ludziach urodzonych z upo�ledzeniem. P�aska twarz, cofni�ty podbr�dek, lekko sko�ne oczy. W Imperium chroni� ich przes�d, �e z Pani� Losu lepiej nie zadziera�, a poza tym pono� przynosili szcz�cie ludziom, kt�rzy byli dla nich dobrzy. Ci, kt�rzy napadli na dzieciaka, z pewno�ci� nie byli st�d. Pewnie pomocnicy jakiego� wynderskiego kupca, kt�rzy postanowili si� zabawi�. Oficer u�miechn�� si�. Chyba rzeczywi�cie by�o co� w przekonaniu, �e krzywda wyrz�dzona Dzieciom Losu szybko jest mszczona. W ko�cu ledwo zacz�li go bi�, spotkali Varhenna Velergorfa z G�rskiej Stra�y. A on bardzo powa�nie podchodzi� do takich spraw.

Kenneth policzy� jeszcze do dziesi�ciu i wr�ci� do uliczki. Dw�ch napastnik�w ju� le�a�o, obaj nieprzytomni, trzeciemu dziesi�tnik kl�cza� na plecach, usi�uj�c go utopi� w p�ytkiej ka�u�y. Dobrze mu sz�o. Porucznik opar� si� o �cian�.

� Jak si� przestanie rusza� � rzuci� � daj mu jeszcze dziesi�� uderze� serca i zostaw. Nie chc� tu trup�w.

Velergorf zakl�� paskudnie i pu�ci� swoj� ofiar�.

� Ech, szkoda fatygi. Nawet bi� si� porz�dnie nie potrafili. � Podszed� do przera�onego ch�opaka i poda� mu d�o�. � Chod�, ma�y, odprowadzimy ci� do domu.

Wyrwa� top�r ze skrzyni i otaczaj�c ch�opaka ramieniem, wyprowadzi� go na zewn�trz. Mimo �e go uratowali, wygl�da�, jakby zaraz mia� si� rozp�aka�.

� Je... jeste�cie �o�nierzami? � zapyta� wreszcie, ca�kiem wyra�nie.

� Tak te� nas nazywaj�, ale nie wierz w te k�amstwa. � Podoficer by� w �wietnym nastroju. � Jeste�my G�rsk� Stra��.

Ch�opiec zatrz�s� si� od st�p do g�owy.

� Zzzimno mi.

Velergorf zdj�� p�aszcz i narzuci� mu go na ramiona.

� Masz.

Uratowany popatrzy� na niego z ciel�cym zachwytem w oczach. Groza uliczki gdzie� si� ulotni�a.

� Mog� go zatrzyma�? Naprawd�? I b�d� �o�nierzem? Prawdziwym?

Kenneth przyjrza� si� minie Velergorfa i uni�s� brwi. Podarowanie czego� Dziecku Losu, a potem zabranie tego by�oby okrucie�stwem.

� Masz zapasowy? � zapyta�.

� Tak, panie poruczniku, ten to m�j stary. Mog� mu go zostawi�?

� To tw�j p�aszcz. Zdejmij tylko odznak�. I odprowad� ch�opca do karczmy, niech si� nim zajm�. Zaraz ruszamy.

� Tak jest.

�������

Uczta wydana na cze�� poselstwa zapowiada�a si� imponuj�co. Kenneth sta� przy oknie i patrzy� na zje�d�aj�cych go�ci. Barwne proporce powiewa�y nad ka�d� grup� konnych, przekraczaj�c� wrota zamku, a kolorowe ubiory pozwala�y zapewne od razu rozpozna�, kto jedzie, z jakiego klanu pochodzi i czy jest wrogiem �miertelnym, czy tylko takim, kt�rego zabicie mo�na od�o�y� nieco w czasie. Stra� przy bramie odbiera�a wszystkim bro� i przeszukiwa�a dok�adnie ka�dy w�z. Tylko eskorcie meekha�skiej delegacji pozwolono zachowa� uzbrojenie. Ale dyplomacja kierowa�a si� w�asnymi prawami.

Dla przybyszy z Meekhanu przeznaczono ca�e skrzyd�o, do kt�rego prowadzi�y cztery wej�cia. Przynajmniej tyle uda�o im si� znale�� i obsadzi� stra�nikami. Hrabia z ma��onk� zosta� ulokowany w komnatach centralnych. Mo�na si� do nich by�o dosta� niemal z ka�dej strony, od do�u, z parteru, od g�ry z drugiego pi�tra i z s�siednich pomieszcze�. Po burzliwej naradzie Kenneth i dowodz�cy oddzia�em jazdy kapitan Bennelt-avd-Ponb wymusili na ma��e�stwie decyzj� o przeniesieniu si� do pomieszcze� w g��bi skrzyd�a. Dwie z czterech �cian by�y tam �cianami naro�nymi, z oknami wychodz�cymi wprost na kilkuset�okciow� przepa��, a pokoje s�siednie przeznaczono dla eskorty. By�o tam zimniej, a za �cianami hula� wicher, lecz �o�nierze mieli teraz zdecydowanie mniej wej�� do pilnowania.

I tak, z ka�d� minut� Kenneth czu� si� gorzej.

Hrabia wezwa� go, jak tylko si� rozpakowali, i o�wiadczy�, �e porucznik wraz z kapitanem i wszystkimi podoficerami we�mie udzia� w uczcie. Bez mo�liwo�ci odwo�ania si� od tej decyzji. Sprawy si� komplikowa�y, stary Klawyss najwyra�niej z jakiego� powodu zaprosi� do zamku naczelnik�w wi�kszo�ci okolicznych klan�w, wi�c delegacja Imperium nie mog�a si� sk�ada� z jednego pos�a z ma��onk�. To, co mia�o by� poufnymi rozmowami, zaczyna�o przypomina� pokaz si�y. Tylko �e oni mieli tu niespe�na sze��dziesi�ciu �o�nierzy, a �wiadomo��, �e Imperium z pewno�ci� w przysz�o�ci pom�ci�oby rze� swojego poselstwa, jako� nie podnosi�a na duchu. Naczelnicy miejscowych klan�w od stuleci wyrabiali sobie opini� ludzi, kt�rzy rzadko si�gaj� my�l� dalej ni� kilka dni w prz�d. A� dziwne, �e Wynde�kann by�o zaznaczane na mapach jako zjednoczone kr�lestwo. A hrabia tylko pogorszy� mu nastr�j.

� B�d� chcieli was sprowokowa� � powiedzia�, gdy spotkali si� przed uczt�. � Nie spodziewajcie si� niczego subtelnego, raczej jakie� potr�canie, puchar wina niby przypadkiem wylany na ubranie, jaka� g�upia przechwa�ka czy wyzywaj�ce spojrzenie. Macie to ignorowa�, wy i wasi ludzie. Wielu przyw�dc�w klanowych zechce sprawdzi�, jak mocno stary Klawyss siedzi na tronie. Wielu zapragnie zerwa� ewentualne rozmowy, bo lepiej jest mie� woln� r�k� w przygranicznych najazdach i rabunkach. B�d� gotowi po�wi�ci� jakiego� m�odego, gor�cokrwistego krewniaka, byleby m�c wyj�� z tej sali i obwie�ci�, �e pos�owie Imperium nawet w trakcie rozm�w s� gotowi przelewa� krew prawdziwych Wynderczyk�w. Najch�tniej kaza�bym wam p�j�� nieuzbrojonym, ale to by�oby oznak� strachu. W czasie uczty tylko krewni kr�la i najszacowniejsi go�cie mog� nosi� bro�, wi�c jej od�o�enie oznacza�oby, �e nie uwa�amy si� za godnych tego zaszczytu. Z drugiej strony, wyci�gni�cie miecza w towarzystwie tahga, bez jego pozwolenia, jest karane �mierci�. Wi�c je�li zobacz�, �e kt�rego� z was d�o� �wierzbi do r�koje�ci...

Nie musia� ko�czy�, wymowne spojrzenie czasami zupe�nie wystarcza.

� Wi�c cho�by m�wili paskudne rzeczy o waszych matkach, babkach, siostrach czy ulubionych koniach, macie si� u�miecha� i udawa�, �e jeste�cie przyg�usi. Jak wylej� na was kielich wina, podzi�kujecie i poprosicie o jeszcze jeden, twierdz�c, �e to dobre dla sk�ry, a jak b�d� na was wpada� i potr�ca�, m�wcie, �e w Imperium te� mamy tak� zabaw�. I oczywi�cie ubierzcie si� odpowiednio.

I w tym tkwi� problem.

Przyszli tutaj jako eskorta poselstwa, a nie jako wys�annicy cesarza. Zapasowe rzeczy, kt�re zabra� ka�dy z nich, mia�y by� suche i ciep�e, a nie modne i eleganckie. Do cholery, to by�a zbrojna wyprawa. W ko�cu stan�o na wypucowanych do po�ysku kolczugach, �wie�o nat�uszczonych sk�rzanych pancerzach i butach oraz zapasowych spodniach. He�m�w nie zabierali, a� tak niebezpiecznie raczej si� nie zapowiada�o. Velergorf przystrzyg� w�sy, Andan rozczesa� brod�, a Bergh zapl�t� w�osy w kilka schludnych warkoczyk�w. Kenneth dokona� kr�tkiego przegl�du i skin�� g�ow�, zadowolony. Nie powinni przynie�� Imperium wstydu.

Gdy stan�li przed poselsk� par�, �ona hrabiego, Isawa-kan-Lawerr, przera�ona za�ama�a r�ce.

� Nie mo�ecie tak p�j��.

� Obawiam si�, pani hrabino, �e mo�emy p�j�� tak lub nago.

� Ale... ale wygl�dacie, jakby�cie wybierali si� na wojn�.

Hrabia chrz�kn��.

� Niczego innego nie maj�, poza tym na uczcie wi�kszo�� m�czyzn b�dzie nosi� pancerze, a niekt�rzy tak�e he�my. Taki jest miejscowy zwyczaj. Cho� to dobrze, �e nie zabra� pan tarczy, poruczniku.

� Je�li krzes�o ma oparcie, siadanie jest do�� niewygodne, panie hrabio. Poza tym ostrym umbem m�g�bym zrobi� krzywd� kt�remu� z go�ci. Niechc�cy, oczywi�cie.

Hrabina wodzi�a wzrokiem od m�a do stra�nika.

� �eby chocia� jeden si� u�miechn�� � mrukn�a po chwili. � �eby cho� si� skrzywi�. Naprawd� nie uczy� si� pan na dyplomat�, poruczniku?

� Niestety nie, brak wrodzonych zdolno�ci mi w tym przeszkodzi�.

Pobrz�kuj�c kolczug�, wszed� Bennelt-avd-Ponb.

� I pan, kapitanie, te�? Mo�e w takim razie i dla mnie znajdzie si� jaki� pancerz? Cho�by ma�a przeszywanica, h�? Wszyscy b�d� si� na nas gapi�.

� Nie na nas, moja droga. � Hrabia u�miechn�� si� szeroko, z dum�. � Cho�by�my poszli tam przebrani za band� w�drownych muzykant�w, i tak wszyscy b�d� patrze� na ciebie. I skr�ca� si� z zazdro�ci.

� Naprawd�? � Isawa spu�ci�a skromnie oczy. � No wiesz, wyje�d�ali�my tak nagle, �e z�apa�am, co by�o pod r�k�.

Dygn�a lekko.

Kenneth powstrzyma� u�miech. Wyjazd po p�rocznych rozmowach istotnie m�g� by� zaskakuj�cy. Dla niekt�rych. A ciemnoczerwona, at�asowa suknia, pokryta o odcie� ciemniejszym haftem, szeleszcz�ca jedwabiem, ozdobiona �nie�nobia�ymi, koronkowymi mankietami i sztywnym ko�nierzem, zapewne spowoduje u wi�kszo�ci miejscowych kobiet atak histerycznej potrzeby posiadania takiego stroju. Nic dziwnego, �e Darwen-kan-Lawerr wola�, �eby jego �ona wesz�a na sal� otoczona przez m�czyzn w pancerzach i z broni� przy boku.

� No c�. Chod�my.

�������

Sala g��wna by�a naprawd� du�a, ale co zaskakuj�ce, sklepienia nie podtrzymywa�y �adne kolumny. Kenneth dyskretnie rzuci� okiem na sufit. �ukowate zwie�czenie cz�ciowo wyja�nia�o ten fenomen. Chocia�, tu odezwa�o si� �o�nierskie szkolenie, w czasie obl�enia kilka celnie rzuconych pocisk�w z ci�kich katapult mog�oby zawali� wszystko jak zamek z piasku.

Wej�cie cesarskiej delegacji powita�a cisza. Oko�o dwustu zgromadzonych os�b przerwa�o toczone szeptem dyskusje i odwr�ci�o si� w stron� wej�cia. Atmosfer� da�oby si� kroi� no�em, pakowa� w pud�a i sprzedawa� pod nazw� �cisza przed burz��.

Wzd�u� trzech �cian ustawiono kilkadziesi�t sto��w. Na razie wszystkie by�y puste, a wi�kszo�� przyby�ych go�ci sta�a po�rodku w lu�nych grupkach. Linie podzia��w na �swoich�, �prawie swoich�, �prawie wrog�w� i �wrog�w� rysowa�y si� wyra�nie, jakby kto� wymalowa� je na kamiennej posadzce kolorowymi farbami. Tylko �e w takim przypadku grupk� Meekha�czyk�w otacza�by kr�g o barwie �wie�o przelanej krwi, oznaczaj�cy �wrog�w �miertelnych�. Suknia hrabiny �wietnie by si� z nim komponowa�a.

Ruszyli powoli, w stron� podwy�szenia pod przeciwleg�� �cian�, gdzie wyniesiony o trzy stopnie sta� pojedynczy st�, a za nim na zdobionym rze�bami krze�le zasiada� Aeryss Klawyss, najwy�szy tahg klan�w. Kenneth szed� z prawej, obok kapitana konnych, nieco za hrabiowsk� par�, wi�c nie widzia� swoich podoficer�w, ale by� got�w postawi� dowoln� sum�, �e ca�a tr�jka st�pa arogancko, rozgl�daj�c si� wok� z d�o�mi lekko wspartymi na broni. Trudno by�oby spodziewa� si� czego� innego po zawodowych �o�nierzach, witanych wrog� cisz�. Zreszt� zak�adanie si� by�oby troch� nieuczciwe, widzia� wyra�nie twarze przed sob�, czerwieniej�ce policzki, zmarszczone czo�a, pe�ne z�o�ci spojrzenia kierowane za swoje plecy. W ko�cu, przemkn�o mu przez my�l, hrabia zaznaczy�, �e my mamy nie da� si� sprowokowa�, lecz s�owa nie powiedzia� o prowokacjach z naszej strony. U�miechn�� si� w duchu.

Tahg wsta� na powitanie i wyszed� im naprzeciw, co wywo�a�o fal� oburzonych szept�w. By� postawnym, szerokim w barach m�czyzn� ze �nie�nobia��, patriarchaln� brod� zaplecion� w dwa warkocze. Zielona koszula z cienko tkanego p��tna i ciemne spodnie takiego samego koloru stanowi�y jego jedyne odzienie. Zgodnie z miejscowym zwyczajem tahg by� jeden, nie nale�a� do �adnego klanu i nale�a� do wszystkich jednocze�nie, nie m�g� wi�c nosi� rodowych barw, a ziele� by�a kolorem, kt�ry przynale�a� tylko jemu i kt�rego �aden klan nie m�g� u�ywa�. Kenneth wiedzia�, �e w�adca dawno ju� sko�czy� sze��dziesi�t lat, lecz miejscowi przechwalali si�, �e nadal potrafi� ciosem pi�ci powali� wo�u. W pewnym sensie wiele to m�wi�o o lokalnej skali warto�ci.

Delegacja dotar�a do podwy�szenia w ca�kowitej ciszy, a wszyscy, kt�rych mija�a, odsuwali si� o kilka krok�w. Zupe�nie jakby chroni�a j� jaka� magiczna bariera. Zatrzymali si� tu� przed podestem i oddali honory zgodnie z ustalonym protoko�em � najpierw wojskowi, salutuj�c, a p�niej poselska para wykona�a dwa ceremonialne, pe�ne godno�ci uk�ony. Na uk�on hrabiego nikt nie zwr�ci� chyba uwagi, za to hrabina... Jej dygni�cie zdawa�o si� trwa� w niesko�czono��, wydawa�o si�, �e drobna kobieta tonie w fa�dach materia�u, ko�cami palc�w rozpo�cieraj�c wzorzyst� sukni�, a� wreszcie unosi si�, wdzi�cznie, lecz jednocze�nie dumnie podnosz�c g�ow�. Tym razem w szeptach pojawi�a si� nuta zazdro�ci i po��dania. Zw�aszcza w g�osach kobiet. Porucznik zd��y� zerkn��, co uchodzi�o za miejscow� mod�, proste sp�dnice, szare bluzki i szerokie, sk�rzane pasy. Do tego skromne chusty w klanowych barwach. Cesarski motyl w�a�nie roz�o�y� skrzyd�a w stadzie skromnych bielink�w. A tutaj istnia�o ryzyko, �e te skrzyd�a zostan� mu wyrwane.

Aeryss zszed� do nich, szeroko otwieraj�c ramiona. Zamkn�� w pot�nym u�cisku najpierw hrabiego, potem hrabin�, a gdy z�owrogi szum zacz�� nabiera� mocy, cofn�� si� na powr�t na podwy�szenie i hukn��:

� Tahg przem�wi�! Oto s� nasi go�cie i przyjaciele klan�w. � Pomarszczona twarz wykrzywi�a si� w szerokim u�miechu. � A je�li komu� si� to nie podoba, niech przem�wi tu i teraz!

Szum powoli cich�. Nikt si� nie sprzeciwi�. Aeryss wydoby� z r�kawa kilka zielonych sznurk�w i ceremonialnie zawi�za� je na nadgarstkach hrabiowskiej pary.

� Jak d�ugo przebywaj� na naszej ziemi, s� cz�onkami domu set�tahg. I wszyscy ich towarzysze r�wnie�.

Kenneth nie potrafi� oceni� znaczenia tego gestu, ale na widok ponurego zaskoczenia w oczach hrabiego poczu� dreszcze. Najwyra�niej te zielone sznurki by�y czym� wi�cej ni� zwyk�� uprzejmo�ci�. Tym bardziej �e atmosfera na sali zrobi�a si� lodowata.

� Siadajcie, przyjaciele.

Przy prostok�tnym stole by�o jedena�cie miejsc. Jedno, g��wne, u szczytu, i po pi�� z dw�ch d�u�szych bok�w. Usiedli, hrabiowska para po prawicy tahga, potem kapitan, porucznik i Velergorf. Bergh i Andan zaj�li miejsca po drugiej stronie, pozostawiaj�c trzy krzes�a po lewicy w�adcy puste.

Kenneth wyprostowa� si� i obrzuci� sal� uwa�nym spojrzeniem. Tak jak m�wi� hrabia, wi�kszo�� miejscowych m�czyzn przyby�a wyposa�ona jak do bitwy. Uzbrojenie, jakie mieli ze sob�, by�o najwyra�niej uzale�nione od bogactwa i znaczenia danej osoby. Da�o si� w�r�d nich zauwa�y� pewn� regularno��. Na og� w centrum ka�dej grupy znajdowa�y si� najlepsze, najdro�sze pancerze, stalowe kirysy lub tak popularne na po�udniu zbroje segmentowe, cho� w sumie tego typu rynsztunek m�g� policzy� na palcach jednej r�ki. Przewa�a�y brygantyny i niez�e kolczugi. Za to im dalej od centrum grupy, tym zbroje robi�y si� prostsze, na obrze�ach ka�dego klanu dominowa�y sk�rzane pancerze, pikowane przeszywanice, a nawet co�, co m�g�by przysi�c, by�o napier�nikami z lakierowanego drewna. He�m�w �adnych nie zauwa�y�, za to wi�kszo�� m�czyzn nosi�a charakterystyczne, przytrzymuj�ce w�osy opaski, najcz�ciej z materia�u w barwach klanu, jak s�dzi�. Kobiet by�o sporo, ubranych do�� skromnie, wr�cz siermi�nie, cho� s�dz�c po spojrzeniach, jakimi obrzuca�y hrabin�, w Wynde�kann w�a�nie �wita�a jutrzenka nowej mody.

� Mamy problem. � Kapitan avd-Ponb przerwa� mu rozmy�lania, nachylaj�c si� lekko z szerokim, sztucznym jak cnota markietanki u�miechem. � W�a�nie si� dowiedzia�em, �e to nie tahg zwo�a� tu klany. A poniewa� wszyscy si� na nas gapi�, niech pan, poruczniku, r�wnie� udaje, �e opowiadamy sobie dyrdyma�y o pogodzie, dobrze?

Kenneth skin�� g�ow� i odpowiedzia� podobnym grymasem.

� Kto wi�c ich tu zaprosi�?

� Siostrzeniec naszego szanownego gospodarza, Nawer Ta�Klaw. W�a�nie tahg poinformowa� o tym hrabiego. Nawer zaraz si� tu zjawi, wi�c nie podskakujcie na jego widok i nie wyci�gajcie broni. To rozkaz.

� Oczywi�cie. Co� jeszcze?

� M�dlcie si�, je�li macie jakich� ulubionych bog�w. Cho� Rogatego raczej bym odradza�.

Pozostawa�o im u�miecha� si� szeroko i udawa�, �e �wietnie si� bawi�. Kenneth troch� �a�owa�, �e nie zapozna� si� dok�adniej z miejscowymi legendami i histori�. Jedno wiedzia� na pewno, Imperium nigdy nie pr�bowa�o podbija� tych ziem. By� mo�e w tutejszych g�rach nie by�o niczego, co mog�oby pchn�� Meekha�czyk�w do marszu na p�nocny zach�d, mo�liwe te�, �e przywileje handlowe, kt�rymi lokalna starszyzna hojnie obdarowa�a imperialnych kupc�w, okaza�y si� atrakcyjniejsze ni� zbrojny podb�j i wyhamowa�y ekspansj�. Nie wiedzia� tego do ko�ca. Pi��set lat temu Meekha�czycy wymaszerowali z odleg�ych o kilkaset mil g�r na po�udniu, walcz�c w�ciekle z ka�dym wojowniczym kultem, kt�ry w tamtych czasach szala� pomi�dzy G�rami Krzemiennymi a szczytami Ansar Kirreh. Rozbili �wi�tyni� Reagwyra, podbili ziemie zho�dowane przez kap�an�w Laal Szarow�osej, a czcicieli jej siostry, Kan�ny, wybili niemal do nogi. Tu mieli u�atwione zadanie, bo kult Setrena Byka wcze�niej zdrowo wykrwawi� t� �wi�tyni�, w trwaj�cych kilkadziesi�t lat wojnach, po to tylko, by ulec pot�dze nowego Imperium.

Meekha�czycy okazali �ask� �wi�tyni Setrena, ka��c wszystkim jego kap�anom pok�oni� si� przed obliczem Wielkiej Matki i oferuj�c w��czenie Rogatego do oficjalnego panteonu Imperium. W kulcie Byka nast�pi� roz�am. Cz�� ziem jego wyznawc�w zosta�o ju� zagarni�te przez Imperium, a reszta rozpad�a si� na niezale�ne ksi�stwa i kr�lestwa, a hierarchowie doszli do wniosku, �e uznanie oraz miejsce w�r�d oficjalnych imperialnych religii b�dzie jak najbardziej wskazane. B�yskawicznie odnaleziono prastare zwoje, potwierdzaj�ce, �e Setren nale�a� do Wielkiego Rodze�stwa oraz �e w Wojnach Bog�w walczy� zawsze po w�a�ciwej stronie. I to wystarczy�o.

Lecz nie wszystkim. W krajach niegdy� zdominowanych przez kult co jaki� czas od�ywa� jego bitewny wariant, zgodnie z kt�rym Setren by� ca�kowicie niezale�nym bogiem, opiekunem lud�w p�nocy, kt�ry walczy� z Niechcianymi tylko dlatego, �e tak nakazywa�a mu duma i honor. I w imi� tej dumy i honoru wojownicy ozdobieni tatua�ami topora z �ele�cami wygi�tymi na kszta�t byczych rog�w nie�li �mier� i po�og� pomi�dzy swoich rodak�w � i na ziemie Imperium. Po ostatnim takim wybuchu Wynde�kann niemal podwoi�o swoje terytorium.

Przed nimi co� zacz�o si� dzia�. Powoli, niemal nonszalancko, rodowe grupy przesuwa�y si� w stron� drzwi wej�ciowych, gromadz�c si� w przeciwnym kra�cu wielkiej sali. Kenneth oceni�, �e znalaz�o si� tam niemal dwadzie�cia klan�w. Kilka niezdecydowanych okupowa�o ci�gle �rodek, rzucaj�c uwa�ne spojrzenia na prawo i lewo, szacuj�c si�y i strefy wp�yw�w, a tylko cztery rody stan�y bli�ej tronu � cho� i w�r�d nich widzia� takich wojownik�w, zw�aszcza m�odych, kt�rzy demonstracyjnie odwracali si� plecami do tahga i jego meekha�skich go�ci.

Szczerze �a�owa�, �e barwy klanowe niewiele mu m�wi�, szczeg�owy rozk�ad si� na sali jak na razie by� dla oficera G�rskiej Stra�y tajemnic�. Gdyby tylko jeszcze od tego rozk�adu nie zale�a�o �ycie delegacji, �o�nierzy i jego w�asne... Z drugiej strony, u�miechn�� si� cierpko w duchu, gdyby wiedzia�, co oznacza to przemieszczanie si� po sali, m�g�by ju� sika� po nogach ze strachu. Czasem niewiedza bywa b�ogos�awie�stwem...

Drzwi otworzy�y si� bezszelestnie, na korytarzu za nimi pogaszono wszystkie �wiat�a, wi�c przez kilka chwil wszyscy wpatrywali si� w ciemne wej�cie. Nagle rykn�y tr�by i pojawi�a si� procesja.

Prowadzi� j� wysoki m�czyzna w masce byka na g�owie. Wygi�te do przodu, absurdalnie wielkie rogi w kolorze kr�lewskiej purpury bod�y powietrze. Tancerz, wysmarowany t�uszczem i nagi, je�li nie liczy� przepaski na biodrach i zatkni�tego za ni� ogona, potrz�sa� g�ow� w prz�d i na boki, ry� stop� parkiet, wygina� grzbiet, sapa� i dysza�. Kr�ci� okr�gi, skaka� to w lewo, to w prawo, atakowa� rogami cienie. Go�cie uskakiwali przed nim na boki, potykali si�, wpadali na siebie, nikt nie mia� zamiaru wchodzi� bestii w drog�.

Za cz�owiekiem bykiem pojawi�a si� grupka zbrojnych. Sze�ciu. Jeden z przodu, pozosta�a pi�tka nieco z ty�u, w ochronnym szyku. Weszli cicho, korzystaj�c z tego, �e uwaga wszystkich skupiona by�a na tancerzu. Stan�li w wej�ciu. Kenneth spostrzeg� ich pierwszy, kierowany chyba �o�nierskim instynktem, kt�ry ka�e skupi� uwag� na ka�dym uzbrojonym obcym, jaki znajdzie si� w polu widzenia. Ten z przodu... Wida� by�o podobie�stwo do tahga, te same rysy twarzy, ta sama budowa, ten sam spos�b trzymania g�owy. Nawer Ta�Klaw wygl�da� jak rodzony syn, a nie siostrzeniec w�adcy. Tylko brod� mia� kr�tsz�, ledwo na dwa palce, a d�ugie w�osy zapl�t� w kilka warkoczyk�w, kt�re spada�y mu po bokach twarzy i na plecy. Ubrany by� w sk�rzany pancerz, t�oczony w ozdobne wzory, spi�ty szerokim pasem ze stalowych p�ytek, przy kt�rym wisia�y dwa ci�kie topory. Na plecach mia� d�ugi, si�gaj�cy ziemi p�aszcz w kolorze soczystej zieleni. Sta� w wej�ciu, obserwuj�c uwa�nie taniec i przenosz�c wzrok z jednego klanu na drugi. Przez chwil� zatrzyma� spojrzenie r�wnie� na wuju.

Meekha�sk� delegacj� ca�kowicie zignorowa�.

Zbrojni za jego plecami stali w pe�nym rynsztunku, jakby szli do bitwy. Pancerze z �elaznych p�ytek si�ga�y im za kolana, nosili tak�e stalowe he�my, pod�u�ne, migda�owe tarcze, nagolenniki. W d�oniach trzymali nagie miecze. Porucznik musia� przyzna�, �e jak na miejscowe warunki, mieli cholernie dobre uzbrojenie. Takie jak ich by�o kosztowne i przynale�a�o zazwyczaj do przybocznych w�adcy.

Kenneth oderwa� wzrok od przyby�ych, gdy w�r�d zgromadzonych zrobi�o si� zamieszanie. Tancerz byk wpad� w sza�, zacz�� naprawd� potr�ca� ludzi i atakowa� ich rogami. Ca�a misterna konstrukcja klanowa, podzia� na �nasz� i �obcy�, przesta�a istnie�, go�cie przemieszali si� ze sob�, szukaj�c ucieczki przed besti�. M�czy�ni i kobiety uskakiwali na boki, wpadali na siebie, przewracali si�. Byk nie ust�powa�, pochyla� g�ow�, przygwa�d�a� powalonych rogami do ziemi, ok�ada� pi�ciami. S�dz�c z bolesnych okrzyk�w, nie by�o w tym nic z �art�w i zabawy.

Szcz�k mieczy uderzaj�cych o tarcze zwr�ci� jego uwag�. Byk porzuci� jednego z poturbowanych m�czyzn i rozejrza� si�, szukaj�c �r�d�a ha�asu. Nawer sta� przed swoimi towarzyszami, w obu r�kach trzyma� topory. Pochyli� g�ow�. Patrzy�. Tancerz wyprostowa� si�, rogi zako�ysa�y si� na boki, bosa stopa szturchn�a posadzk�. Po raz pierwszy przebrany m�czyzna wyda� z siebie ryk, g��boki, przeci�g�y, pe�en smutku i cierpienia. I run�� naprz�d.

Siostrzeniec tahga wywin�� si� w pe�nym obrocie, schodz�c z linii ataku, zakr�ci� na pi�cie i gdy cz�owiek-byk mija� go, waln�� toporem wprost w mask�, tu� pod rogami.

To nie by� markowany cios, g�owa m�czyzny odskoczy�a, a Kenneth mia� wra�enie, �e s�yszy trzask p�kaj�cych kr�g�w. Lecz to tylko maska rozpad�a si� na p�, rogi polecia�y w przeciwne strony, a tancerz upad� na kolana i ukry� twarz w d�oniach. Jego cia�em wstrz�sn�� szloch. Nawer podszed� do niego i szerokim, ceremonialnym gestem narzuci� p�aszcz na nagie ramiona. Pom�g� m�czy�nie wsta� i przytuli� go do piersi. Z ciemnej jamy korytarza dobieg� ryk tr�b i jaki� g�os oznajmi�:

� Dokona�o si�! Lawonderh!

Przez chwil� panowa�a cisza � i nagle sal� wype�ni�y okrzyki rado�ci, kobiece piski, uderzanie mieczami o tarcze, bicie otwartymi d�o�mi o pancerze. M�ody bandyta sta� przy wej�ciu i u�miecha� si� jak kot, kt�ry w�a�nie porwa� ze sto�u kawa� szynki i wie, �e nie tylko nie spotka go kara, ale nawet mo�e liczy� na wi�cej. Tancerz gdzie� znik�, lecz nikt nie zwraca� ju� na niego uwagi. W centrum zainteresowania by� teraz Nawer. Kilka os�b � s�dz�c po �wietnych pancerzach, przyw�dcy klan�w � ju� podchodzi�o do niego, gratulowa�o i wdzi�czy�o si�, inni k�aniali si� sztywno, lecz k�aniali si� pierwsi, zadowalaj�c w zamian lekkim sk�onieniem g�owy, a przynajmniej dwa klany z tych okupuj�cych �rodek sali zd��y�y ju� wtopi� si� w t�um przy drzwiach. Kimkolwiek by� siostrzeniec tahga, wiedzia�, jak przyci�ga� do siebie ludzi.

Nagle na niewidoczny znak miecze przybocznych zn�w uderzy�y o tarcze i Nawer ruszy� w stron� tronu. Szed� powoli, nie spiesz�c si� i rozgl�daj�c na boki, jakby szuka� kogo� w t�umie lub chcia� zapami�ta� twarze wszystkich zgromadzonych. Zatrzyma� si� w tym samym miejscu co delegacja i wykona� arogancki, precyzyjny uk�on, na granicy obelgi. U�miechn�� si� szeroko:

� Wuju.

Tylko tyle, �wuju�. Niemal bez akcentu czy intonacji. R�wnie dobrze mog�o to znaczy� �ukochany krewniaku� albo �ty stary pierdzielu, z�a� z tronu�.

� Nawer � g�os Aeryssa by� r�wnie neutralny. � Powiniene� mnie uprzedzi�, �e przyjedziesz.

� Nawet ja nie wiem, kiedy wola Setrena zaniesie mnie w rodzinne strony. Lecz s�ysza�em, �e przyjmujesz dzi� wa�nych go�ci, wi�c postanowi�em przyby�, by ogrza� swoje prostackie serce w blasku imperialnej �wietno�ci.

Akustyka na sali by�a znakomita, bo cho� Nawer m�wi� cicho, t�um zgromadzony pod drzwiami zareagowa� �miechem. Tahg uciszy� go, nieznacznie unosz�c d�o�.

� Nasi go�cie czuj� si� przyt�oczeni takim powitaniem.

� Dlaczego? Czy� sprawy, z kt�rymi przychodz�, nie dotycz� nas wszystkich? Czy nie przywo�� wspania�ej nowiny, �e Imperium w swojej �askawo�ci postanowi�o nada� naszym kupcom specjalne przywileje handlowe? Czy� nie b�d� oni mogli przekracza� doliny Gewenah bez p�acenia c�a? Czy to, o co bezskutecznie walczy�e� przez ostatnie dwadzie�cia lat, nie zosta�o ci teraz ofiarowane w ge�cie dobrej woli? � podni�s� g�os i roz�o�y� szeroko r�ce, obracaj�c si� w stron� sali. � Cieszmy si�! Radujmy! Nasi kupcy b�d� mogli wje�d�a� na ziemi� ojc�w jak na swoj�!

Kenneth zaryzykowa� wychylenie si� do przodu i rzut oka na hrabiowsk� par�. Darwenkan-Lawerr siedzia� na krze�le blady, jakby w�a�nie ujrza� swoj� �mier�. Hrabina przys�oni�a oczy rz�sami i wpatrywa�a si� w co� na stole. R�ce lekko jej dr�a�y.

Teraz naprawd� zacz�� si� ba�.

Siostrzeniec tahga odwr�ci� si� do tronu.

� Ten dar ze strony Meekhanu jest dla nas bezcenny, wuju, dlatego uzna�em, �e wszyscy powinni�my si� nim cieszy�. Pierwszy nazw� oszczerc� ka�dego, kto o�mieli si� powiedzie�, �e Imperium nie daje niczego za darmo, prawda, panie hrabio?

Pose� spojrza� m�odemu bandycie prosto w oczy. Przez chwil� mierzyli si� wzrokiem.

� Imperium zawsze docenia swoich sprzymierze�c�w i zawsze odp�aca za zdrad� i �amanie traktat�w � hrabia powiedzia� to cicho, nie spuszczaj�c wzroku z Nawera. Ten tylko u�miechn�� si� szerzej.

� W�a�nie. Sprzymierze�cy i zdrajcy. Mi�so i chleb dla pierwszych, �elazo i ogie� dla drugich. Wr�cimy jeszcze do tematu zdrajc�w, panie hrabio. Jak podoba�o wam si� nasze ma�e przedstawienie? Pani hrabino?

� Bardzo... � Kobieta przez chwil� szuka�a odpowiedniego s�owa � ...bardzo staro�ytne w formie.

� Wiem. S�ysza�em, �e w Meekhanie fa�szywi kap�ani Setrena nie ta�cz� w masce byka, aby opowiedzie� �wiatu histori� uwolnienia, tylko czytaj� j� wiernym w �wi�tyniach. To troch� tak, jakby zamiast pi� wino, us�ysze� przepis na jego przyrz�dzenie. We� garniec puszczaj�cych sok winogron i garniec wody, podepcz owoce, wymieszaj z wod�, dodaj dro�d�e. Mmmm, prawie czuj� ten aromat... � Przy drzwiach rozleg�y si� kpi�ce parskni�cia. � Nic dziwnego, �e Setren w dzisiejszych czasach rzadko bywa zadowolony.

� Doprawdy? � Hrabina oderwa�a wzrok od blatu i u�miechn�a si� promiennie. � Nie wiedzia�am, �e b�g przem�wi� otwarcie. Czy�by ponownie pojawi� si� jaki� awenderi? Czy Setren zst�pi� mi�dzy swoich wyznawc�w?

M�ody w�dz bandyt�w wygl�da�, jakby czeka� na to pytanie.

� Ale� nie � podni�s� g�os. � Oczywi�cie, �e nie! Nie ma w�r�d nas nikogo godnego, aby Setren dotkn�� go swoim rogiem. Od stuleci nikogo takiego nie by�o. Lecz czy� nie jeste�my lud�mi rozumnymi? Czy b�g musi nam objawia� si� ciele�nie, �eby�my poj�li, �e nie jest z nas zadowolony? Ile czasu min�o od chwili, gdy dzicy je�d�cy przebili si� przez ca�e Imperium i tratowali ��ki, po kt�rych niegdy� Niezwyci�ony st�pa� w cia�ach swoich awenderi? Od czas�w, gdy Setren przywi�d� nas na te ziemie, naszych pobratymc�w nigdy nie spotka�y takie kl�ski. Czy� nie mam racji?

Pomruk za jego plecami zmieni� si� w ch�r zgodnych potakiwa�.

� Tak, banda dzikich barbarzy�c�w rozbi�a niezwyci�one imperialne armie i pas�a swoje konie na szmaragdowej trawie, rosn�cej w �yznych dolinach. A dzi� Meekhan zn�w odsy�a swoje pu�ki na wsch�d, aby wzmocni� tamtejsz� granic�, zatem lada moment mo�emy ponownie ujrze� se-kohlandzkie konie, pij�ce wod� z naszych strumieni. Dlatego wydaje mi si�, �e mam racj�, twierdz�c, �e Setren jest niezadowolony, pani hrabino.

Przerwa�, u�miechaj�c si� szeroko, w miar� jak trupia blado�� pokrywa�a policzki Isawykan-Lawerr. Kenneth przy�apa� si� na tym, �e siedzi ci�gle pochylony w prz�d, obserwuj�c pojedynek na informacje. A raczej egzekucj� za pomoc� informacji. Nawer ujawni�, �e pos�owie Imperium przynie�li w darze nowy traktat handlowy, wi�c tahg nie m�g� og�osi� tego jako swojego sukcesu. Potem przypomnia� o pora�kach, kt�rych Meekhan dozna� w wojnie z koczownikami, przed trzydziestu laty, i mimochodem ujawni�, �e Imperium spodziewa si� kolejnego najazdu, skoro �ci�ga wojska na wsch�d. Porucznik spojrza� w g��b sali i zobaczy� na dziesi�tkach twarzy wilczy g��d. Granica zap�onie, u�wiadomi� sobie z lodowatym dreszczem pe�zaj�cym wzd�u� plec�w. Setki m�odych wojownik�w, trzymanych do tej pory w ryzach, zerwie si� z �a�cuch�w. Bandy takie jak wataha Nawera pojawi� si� niczym d�d�ownice po deszczu i zaczn� szarpa� Imperium. A na pierwszy ogie� p�jdzie R�g. Tej doliny nie da si� obroni� i za rok b�d� tam tylko ruiny i zgliszcza. A za dwa, trzy lata Nawer stanie na czele dziesi�ciu tysi�cy zbrojnych � i kultu Setrena Wojownika. Wtedy ponownie wejdzie do tej sali, odegra scen� z bykiem, po czym podejdzie do tronu i poder�nie wujowi gard�o. Patrz�c na spojrzenia, jakie wymienili ze sob� tahg i m�ody bandyta, Kenneth wiedzia�, �e tak to w�a�nie si� odb�dzie.

Delegacja straci�a sens, zanim rozmowy w og�le si� rozpocz�y.

Nawer uni�s� w g�r� d�o� i na sali zapad�a cisza. Mia� w tej chwili wi�ksz� w�adz� ni� wuj.

� Ale nie przybyli�my tu, �eby si� smuci�! � hukn��. � Bawmy si�. Tahg przygotowa� dla nas uczt�!

Wszyscy spojrzeli na w�adc�. Aeryss Klawyss powoli skin�� g�ow� i zaklaska�. Otworzy�y si� drzwi, wniesiono p�miski, tace z pieczywem, dzbany wina. Sal� wype�ni� aromat pieczonych mi�s, wonnych sos�w i �wie�ego chleba. Przed Kennethem pojawi�y si� talerze z kuropatwami i jakim� innym ptactwem, plastrami ciemnego mi�sa, ma�ymi chlebkami o z�otej sk�rce i kilka dzban�w w eskorcie oddzia�u kielich�w r�nej wielko�ci oraz srebrny p�misek rozmiar�w ma�ej tarczy. Porucznik prze�kn�� �lin�. Nie zjad�by teraz nic, nawet je�li mia�by to by� ostatni posi�ek w jego �yciu.

Zaproszeni go�cie ruszyli do sto��w, zajmuj�c miejsca wed�ug nieznanej mu hierarchii. Nawer bezceremonialnie usiad� po lewicy tahga.

� Pi�kna uczta, wuju. I pomy�le�, �e matka zawsze twierdzi�a, �e tylko bijatyki i polowania ci w g�owie.

Aeryss si�gn�� do tacy z ptactwem, go�� d�oni� na�o�y� sobie dwie pieczone kuropatwy i spokojnie, bez najmniejszego wysi�ku, rozdar� jedn� na p�. Znu�ony, U�miechn�� si� ze znu�eniem.

� Wanira nie mia�a o mnie dobrego zdania od chwili, gdy przysz�a na �wiat, cho� zarz�dza�em rodowymi w�o�ciami, zanim nauczy�a si� chodzi�. Zawsze twierdzi�a, �e to ona powinna zosta� g�ow� klanu i tahgiem wszystkich rod�w. I wydaje mi si�, �e znalaz�a wreszcie na to spos�b.

Nawer przyj�� obelg� bez emocji.

� Och, wi�c jestem psem chodz�cym na smyczy ambicji mojej matki? Niczym wi�cej, wuju?

Tahg powoli uni�s� do ust po��wk� kuropatwy, ugryz�, wytar� palce o obrus i poci�gn�� pot�ny �yk wina.

� Sierp mo�e wyobra�a� sobie, �e to on �cina zborze, a m�otek, �e wbija gw�d�. Lecz jeden i drugi jest tylko narz�dziem. Za�o�� si�, �e sam nie wpad�by� na pomys� z tym przedstawieniem na powitanie. Postawi� rze�biony tron na to, �e kto� podsun�� ci my�l, �e dobrze by�oby ukaza� si� w tahgowskiej zieleni, ale tak, abym nie m�g� zrzuci� ci� ze schod�w za jej w�o�enie, bo przecie� w trakcie odgrywania Lawonderh w�a�nie ziele� przys�uguje pierwszemu awenderi. Twoi bandyci wyci�gn�li bro�, lecz to tak�e jest cz�ci� ceremonii, wi�c nie sko�cz�, wisz�c na murach. I ca�a ta przemowa... Jeszcze rok temu potrafi�e� tylko rycze� �wi�cej piwa� i �dawajcie j� tu, zanim przestanie si� rusza�. Dobrze rozwalasz �by, ch�opcze, ale gdy wchodzi�e�, widzia�em sznurki, kt�re si� za tob� ci�gn�y i znika�y za drzwiami. Powiedz mu, �eby do nas podszed�.

Nawer poczerwienia�.

� Wejdzie, kiedy uzna za stosowne.

� Oczywi�cie. Ale czy nie zauwa�y�e�... Ju� wszed�, prawda, kap�anie?

Kenneth mrugn�� i m�czyzna ju� sta� przy stole. Prosta magia, sztuczki ze �wiat�em i odwracaniem uwagi jednak robi�y wra�enie. By� �redniego wzrostu, ubrany w br�zow�, lu�n� szat�, przewi�zan� w pasie zwyk�ym sznurem. Na g�adko ogolonych policzkach mia� ciemne tatua�e, wij�ce si�, kr�te linie, wspinaj�ce si� pod oczy i �ciekaj�ce w d�, po szyi. U�miecha� si�.

� Czy�by� nie by� zadowolony z naszej uroczysto�ci, tangu? Lawonderh. Uwolnienie. Dzie�, w kt�rym zst�pi� do nas Setren. Nie ma wi�kszego �wi�ta dla prawych syn�w Wynde�kann. A w twoim zamku urz�dza si� je ledwo raz do roku, lub nawet rzadziej, jak s�ysza�em.

� Plotki � Aeryss wskaza� kap�anowi miejsce obok Nawera. � Plotki i oszczerstwa. Jak zwykle. D�ugo �wiczyli�cie to wej�cie?

� Tylko raz, Nawer Ta�Klaw to urodzony wyzwoliciel. Zreszt� wszyscy widzieli, prawda? I wszyscy wiedz�, po co nasi go�cie przybyli, z czym przybyli i dlaczego przybyli. Imperium, kt�re bardziej polega na traktatach i dyplomacji ni� na sile or�a, to pusta skorupa, d�b wype�niony pr�chnem, truch�o rozd�te gazami. Tak zdaje si� pisa� jeden z waszych cesarzy, ledwo sto lat temu, prawda, panie hrabio? Jak on si� nazywa�? � kap�an zawiesi� g�os, u�miechaj�c si� do pos�a.

� Kalwer-das-Seuwer. Napisa� traktat O upadkach kraj�w � dyplomata nala� sobie wina, nape�ni� kielich �ony i dopiero wtedy podni�s� wzrok na kap�ana. � Drugim jego s�awnym dzie�em by�o Kilka s��w o polowaniach. Zw�aszcza utkwi� mi w pami�ci rozdzia� o szczuciu m�odych ps�w na nied�wiedzia. Nie pami�tam szczeg��w, ale chodzi�o o to, �eby tego nie robi�, je�li my�liwy nie jest pewien, �e zwierz jest �miertelnie ranny. Bo inaczej nied�wied� mo�e rozszarpa� psy i przyj�� po my�liwego.

Kap�an nie skrzywi� si� nawet, chocia� Kenneth spodziewa� si� w�a�nie jakiego� ch�odnego, wyzywaj�cego u�miechu.

� Och s�owa, s�owa i s�owa. Nic, tylko s�owa. S�owa pos�a maj� tym wi�ksz� moc, im wi�cej mieczy za nim stoi. To r�wnie� ten wasz cesarz, mam racj�? Dlaczego nie zapytacie o sens naszej ma�ej uroczysto�ci? O jej korzenie. Czy�by�my a� tak ma�o warci byli w waszych oczach, �e nie dbacie o nasze zwyczaje i wiar�?

Akustyka zn�w sp�ata�a im figla i g�os kap�ana rozszed� si� po ca�ej sali. Grobowa cisza wype�ni�a j� po brzegi. Kenneth nie musia� si� rozgl�da�, by wiedzie�, �e wszyscy si� na nich gapi�. Zapachnia�o mu nagle �elazem i krwi�.

Tahg parskn�� kpi�co, wypi� duszkiem puchar wina, zagryz� po�ow� kuropatwy. By�o co� niemal hipnotycznego w patrzeniu, jak w�adca Wynde�kann si� posila. Tak g�rski nied�wied� m�g�by po�era� ofiar�.

� Kap�a�skie gadanie � prze�kn��. � Znasz Meekha�czyk�w. Wybudowali pi�kne �wi�tynie i pilnuj�, �eby bogowie z nich nie wyszli. Ale wystarczaj�co wielu z nich wybra�o sobie Setrena na patrona, i wcale nie s�u�� mu gorzej ni� my. Tylko nie k�aniaj� si� mu jako W�adcy Wojny. I �adnemu innemu bogowi te� nie, bo uznali, �e �wiat wystarczaj�co d�ugo k�pa� si� we krwi z powodu pragnienia Nie�miertelnych, by zdoby� ten tytu�. I za to ich szanuj�, wygrywaj� swoje wojny bez wsiadania na boski grzbiet. I potrafi� wygrywa� nawet wtedy, gdy wszyscy poszli ju� kopa� dla nich gr�b.

Rozleg�o si� brz�kni�cie kilku puchar�w i jakby na dany znak cisza podkuli�a ogon pod siebie i wynios�a si� z sali. Szum, gwar, jaki� �miech wype�ni�y przestrze�. Kenneth jednak nie da� si� nabra�, uwaga wszystkich i tak skupia�a si� na g��wnym stole.

� I jeszcze raz us�ysz� t� sztuczk� z g�osem � Aeryss rozdar� na p� drug� kuropatw� � to zrobi� sobie z twojej sk�ry pochw� na miecz.

Siwow�osy tahg u�miechn�� si� przepraszaj�co do Isawy.

� Wybaczy pani, hrabino, prostacki j�zyk. Kap�ani Setrena nazywaj� to Parskni�ciem Byka, kap�ani Reagwyra Bitewnym Szeptem, zapewne ka�da ze �wi�ty� ma w�asne okre�lenie na t� sztuczk�. Chodzi o to, by w czasie bitwy wszyscy �o�nierze s�yszeli g�os dow�dcy, mimo ha�asu, ryku i szcz�ku broni. Niestety, poniewa� s�ysz� go r�wnie� �o�nierze przeciwnika, wi�c trzeba najpierw ustali� jakie� skomplikowane has�a i wyuczy� ich ca�� armi�. Dlatego te� umiej�tno�� ta jest bardziej przydatna w czasie nabo�e�stw. I, �eby�my mieli to ju� za sob�, oto nasz go��, Jawen Oderenn. Oficjalnie kap�an Setrena, powiernik duchowy mojej siostry, by� mo�e jej kochanek. Nieoficjalnie, s�uga Setrena Wojownika, przypisuj�cy sobie tytu� Czerwonego Rogu, czyli bitewnego kap�ana kultu. Jednak przywo�ywanie mocy boga w czyim� domu, bez zgody gospodarza, to proszenie si� o poca�unek ziemi.

Isawa u�miechn�a si� nie�mia�o.

� Poca�unek ziemi?

� Taka nasza tradycyjna kara. K�adzie si� skaza�ca twarz� do ziemi, przykrywa desk�, a na niej uk�ada kamienie. Dop�ki si� pod nimi nie udusi... och, poblad�a pani. Mo�e wina?

� Tak, prosz�. � Hrabina podsun�a tahgowi sw�j puchar. � Jeszcze troch�, jeszcze... wystarczy.

Umoczy�a wargi.

� Czy wspomina�am ju�, �e jest znakomite? � Pos�a�a tahgowi s�odki p�u�miech.

� Winnice po�udniowego Lodentrey. Dobro, kt�re mo�emy naby� tylko drog� wymiany i handlu, podobnie jak jedwab, znakomit� stal, porcelan�, szk�o i inne rzeczy, kt�rych sami nie posiadamy, a kt�re Imperium ch�tnie przehandluje. Tylko niekt�rzy g�upcy ci�gle maj� w g�owie wojenn� chwa�� i moc Setrena Wojownika. Na p�nocy mamy g�ry i plemiona Ag�heeri, kt�rych Meekha�czycy zw� aherami. Na po�udniu Sawehde, a jego ksi��� obieca�, �e zamieni nasze domy w chlewy dla swoich �wi�. Na zachodzie, nad morzem, wyrastaj� mi pod bokiem osady nesbordzkie, bo jest tam za du�o fiord�w i wysp, �ebym m�g� upilnowa� wybrze�a. Od dwudziestu pi�ciu lat jedyn� spokojn� granic� mam na wschodzie, a pewien m�ody g�upiec postanowi� w�a�nie rozpali� wzd�u� niej ogie�.

� Ja...

� Milcz, ch�opcze, gdy siedzisz przy moim stole. Czy wie pani, hrabino, co przestawia�a ta ceremonia? Ta, kt�r� uszcz�liwi� nas Nawer?

� Nie � Isawa-kan-Lawerr spu�ci�a skromnie wzrok. � Ja nie k�aniam si� Setrenowi.

� Oczywi�cie, w Imperium Setrena wybieraj� na patrona raczej wojownicy, w ko�cu podobno rywalizowa� kiedy� z Reagwyrem o tytu� Pana Bitew. Wi�c mo�e pan, hrabio, lub kt�ry� z pana �o�nierzy?

Kenneth spojrza� na pos�a, potem na kapitana i dw�ch siedz�cych naprzeciw dziesi�tnik�w. Najwyra�niej �aden nie mia� ochoty zabra� g�osu. Poczu� ruch z prawej.

� Koniec trzeciego dnia trzeciej pr�by. Wyzwolenie i obj�cie pierwszego awenderi.

Tahg u�miechn�� si� szeroko.

� Wyzwolenie, uwolnienie, r�nie to zw�. Wiedzia�em, �e kto� z Bergen b�dzie zna� t� histori�. Opowiesz nam j�, dziesi�tniku?

Velergorf spojrza� pytaj�co na porucznika. Kenneth skin�� g�ow�. Podoficer si�gn�� po puchar, upi� �yk wina i zapatrzy� si� w przestrze�. Przy stole zapad�a cisza.

� Legendy m�wi�, �e by�o to w czasach sprzed nadej�cia Niechcianych i sprzed mrocznych wiek�w. Bogowie nie chodzili wtedy po �wiecie pod postaci� awenderi i powiadaj�, �e to w�a�nie Setren, jako pierwszy, postanowi� zej�� mi�dzy ludzi, aby lepiej si� nimi opiekowa�, aby si� do nich zbli�y�. Ukaza� si� kap�anom, cho� wtedy nie by�o jeszcze kap�an�w takich jak dzi�, tylko szamani, stoj�cy jedn� nog� w kr�lestwie duch�w, a drug� w �wiecie ludzi, i nakaza�, by przygotowali mu naczynie, w kt�re b�dzie m�g� wst�pi�. Mia�o by� odpowiednio mocne i pot�ne.

Przy fragmencie o szamanach kap�an zamrucza� gniewnie, lecz przerwa� mu trzask kolejnej rozdzieranej na kawa�ki kuropatwy. Tahg u�miecha� si� szeroko, Velergorf kontynuowa�.

� Pierwszego dnia przyprowadzono wielkiego, szarego wilka, tak pot�nego, �e potrafi� jednym k�apni�ciem szcz�k odgry�� cz�owiekowi nog�. Okaleczy� lub zabi� dziesi�ciu my�liwych, zanim go schwytano w lasach Hawennec. B�g spojrza� na besti� i wst�pi� w jej cia�o. Powiadaj�, �e oczy wilka zap�on�y jak pochodnie, futro zje�y�o si�, a... � Dziesi�tnik zaj�kn�� si� i Kenneth omal nie spad� z krzes�a � zaczerwieni�. � A... no...

� Tak? � Hrabina od d�u�szej chwili wpatrywa�a si� w podoficera, a teraz wychyli�a si� jeszcze mocniej w jego stron�, ze szczer� ciekawo�ci� w oczach. � Co si� sta�o?

Ona wie, porucznik u�wiadomi� to sobie nagle, doskonale zna t� opowie��, bo jest �on� pos�a, co w korpusie dyplomatycznym Imperium oznacza, �e sama jest pos�em. Musi zna� ka�d� z miejscowych legend, wszystkie zwyczaje, a barwy klanowe rozr�nia lepiej ni� tahg. Ale jest kobiet� i najwyra�niej �wietnie si� bawi.

� Ten... no, pewien organ mu nabrzmia�, krwi� znaczy... tak, �e przypomina� jeszcze jedn� nog�...

Niebieskie oczy hrabiny zrobi�y si� jeszcze wi�ksze.

� Jaki organ?

� Niewa�ne, moja droga. � Hrabia najwyra�niej poczu� si� w obowi�zku przyj�� z pomoc� �o�nierzowi. � To tylko stara legenda.

� Legenda � westchn�a niskim g�osem. � Trzecia noga? Ach! Dlaczego w ciebie nigdy nie wst�pi� �aden b�g, co? � doda�a cicho.

Tahg rykn�� �miechem na ca�e gard�o, a� echo posz�o po sali. Szum rozm�w ucich� jak uci�ty no�em, a wszystkie g�owy obr�ci�y si� w ich stron�. Kenneth zagryz� wargi i przymkn�� oczy, �eby nie patrze� na krztusz�cych si� ze �miechu dziesi�tnik�w, kapitan avd-Ponb oddycha� ci�ko, jakby si� dusi�, a Nawer wyba�uszy� oczy i do��czy� do wuja. Po chwili �miali si� wszyscy, nawet kap�an Setrena pozwoli� sobie na kr�tkie parskni�cie. Isawa siedzia�a ze wzrokiem wbitym w talerz, uroczo zarumieniona.

Aeryss, wci�� rechocz�c, wytar� r�kawem za�zawione oczy.

� Pi�knie, hrabino, przepi�knie, ha, ha, ha, no, ale... he, he, he, pozw�lmy dziesi�tnikowi doko�czy�.

Velergorf podzi�kowa� skinieniem g�owy i kontynuowa�:

� Cia�o wilka, nawet wilka z p�nocnego Hawennec, nie mog�o pomie�ci� mocy boga, po chwili zap�on�o jasnym �wiat�em i zamieni�o si� w gar�� popio�u. Setren odszed�, nakazuj�c, by przyprowadzono pot�niejsze stworzenie. Po dziesi�ciu dniach w kr�gu przywo�ania stan�a klatka z g�rskim nied�wiedziem. Bestia by�a tak wielka, �e stoj�c na tylnych �apach, wzrostem przenosi�a dw�ch doros�ych m��w, a zanim j� sp�tano, zabi�a lub porani�a trzydziestu �owc�w. Gdy nied�wied� si� ockn�� i zacz�� �omota� o �ciany klatki, grube na cal �elazne pr�ty wygina�y si� jak drewniane listwy. Setren obejrza� besti�, oceni� jej si��, wielko�� i obj�� j� swoim duchem. � Velergorf zakr�ci� trzymanym w r�ku kielichem, zapatrzy� si� w jego wn�trze. � Nied�wied� rykn�� tak, �e a� szczyty p�ka�y, a w promieniu stu mil g�ry zrzuci�y �nie�ne okrycie, zasypuj�c lawinami szlaki. Kap�ani w kr�gu przywo�ania padli na ziemi� bez zmys��w, klatka rozpad�a si� na strz�py od jednego uderzenia �apy. I Setren, w postaci nied�wiedzia, stan�� po�r�d nich. Lecz zanim zdo�a� zrobi� trzy kroki, w�adca g�r tak�e podda� si�, nie mog�c utrzyma� mocy Nie�miertelnego. Nagle zwierz zapad� si� w sobie, zacz�� kurczy� i male�, jakby jego cia�o wysycha�o w lodowej pieczarze. I zanim ktokolwiek si� spostrzeg�, w miejscu bestii zosta�a kupka gnat�w i kilka strz�pk�w futra. Potem powia� wiatr i wszystko rozpad�o si� w py�.

� Rozumiem, �e trzeci� pr�b� by� byk.

� Tak, pani hrabino. Lecz zanim sprowadzono byka, kap�ani d�ugo w�drowali po �cie�kach sn�w i d�ugo naradzali si� z duchami przodk�w. � Podoficer zignorowa� poirytowane prychni�cie Jawena. � Niewielu wiedzia�o, jakie stworzenie mo�e by� pot�niejsze od g�rskiego nied�wiedzia, lecz w ko�cu jednemu z nich przy�ni� si� pot�ny, rogaty stw�r, jakiego nigdy nie widziano w tych stronach. Ciemnobr�zowy, wy�szy w k��bie ni� ros�y m��, z rogami bia�ymi jak polerowana ko��. Tur z puszcz po�udnia, orzekli m�drcy, gdy opisano im zwierz�. Trzy lata trwa�o, zanim sprowadzono kr�la las�w w g�ry. Tysi�c futer srebrnych lis�w, tysi�c stalowych mieczy i tysi�c beczek pitnego miodu przekazano �yj�cym na po�udniu plemionom w zamian za prawo schwytania i zabrania jednego przewodnika stada. Stu �owc�w zap�aci�o ranami lub �yciem, zanim uda�o si� okie�zna� zwierz�. Lecz gdy stan�o wreszcie w kr�gu przywo�ania, wszyscy stwierdzili, �e z wyj�tkiem mitycznych, wielkich jak szare ska�y bestii dalekiego Po�udnia, nie ma na �wiecie bardziej majestatycznego stworzenia. Tur mia� od pyska do zadu pi�tna�cie st�p, siedem st�p w k��bie i dwa d�ugie na cztery stopy rogi. Gdy Setren pojawi� si� w�r�d ludzi, nawet on odda� cze�� pi�knu i sile zwierz�cia. Nakaza� zdj�� p�ta bykowi, a gdy wykonano polecenie, stan�� przed nim w chmurze roz�wietlonych blaskiem p�atk�w �niegu. Zwierz nie ucieka� ani nie wpad� w sza�, przez chwil� mierzyli si� wzrokiem � byk i Nie�miertelny, a potem... potem...

Dziesi�tnik zawaha� si�, spojrza� wyzywaj�co na kap�ana i doko�czy�:

� Potem Setren pok�oni� si� bykowi, nisko, przyk�adaj�c d�o� do serca, i zamar� tak na chwil�. A gdy si� wyprostowa�, byk pochyli� �eb, a� rogi uderzy�y o ziemi�. Tak odkryto pierwsze z Praw Obj�cia: obejmowana istota musi zgodzi� si� na to, by b�g w ni� wst�pi�. Inaczej cia�o nie wytrzyma starcia dusz i zostanie zniszczone. I Setren wst�pi� w cia�o byka. Na najd�u�ej, bo a� na trzy dni. Jednak co� posz�o nie tak, bo nagle, w chwili, gdy wszyscy zacz�li ju� wiwatowa�, byk poderwa� si� do biegu i pomkn�� przed siebie, tratuj�c ka�dego, kto stan�� mu na drodze. Zacz�y si� trzy straszne dni, w czasie kt�rych byk szala� po g�rach, atakuj�c wszystko i wszystkich. Niszczy� chaty, obala� miejskie mury, rujnowa� rodowe zamki. Jego rogi zmieni�y barw� na czerwon�, a nogi a� po sam brzuch umazane by�y krwi�. Ka�dy, kto znalaz� si� w zasi�gu jego wzroku, gin�� i nikt nie by� w stanie powstrzyma� rzezi. �mier� zawita�a w g�ry i doliny. I �aden z kap�an�w, szaman�w i m�drc�w nie wiedzia�, dlaczego tak si� sta�o, nie wiedzia�, dlaczego Setren, gdy wreszcie znalaz� naczynie, kt�re mog�o pomie�ci� jego wielkiego ducha, zacz�� niszczy� w�asny lud. Niekt�rzy byli gotowi porzuci� rodzinne strony i ucieka�, uda� si� w obce miejsce, pok�oni� innym bogom. Rozpacz zago�ci�a w umys�ach, zw�tpienie ogarn�o dusze. Czarne my�li i gorzkie s�owa wype�ni�y jadem serca.

Dziesi�tnik zamilk�, poci�gn�� z kielicha, zn�w zapatrzy� si� w jego wn�trze. Przy stole zapad�a cisza.

� Trzeciego dnia pod wiecz�r, gdy pad�o ju� wiele gorzkich, pe�nych rozpaczy s��w, w kr�g m�drc�w i starszyzny plemiennej wst�pi� m�ody wojownik. Dzi� wszystkie rody twierdz�, �e pochodzi� w�a�nie z ich krwi, lecz tak naprawd� nie wiadomo, kto mu by� krewnym. Powiedzia�, �e to nie Setren niszczy i tratuje g�ry, lecz byk, kt�ry nie potrafi poj�� rozmiar�w swojej nowej mocy. Duch zwierz�cia m�g� si� zgodzi� na obj�cie i ust�pi� miejsca duszy boga, lecz jego umys�, umys� dzikiej bestii, umiej�cy tylko je��, pi�, walczy� z konkurentami o dost�p do samic, nie mo�e poj��, co si� dzieje. Widzi teraz �wiat w inny spos�b, zmys�ami Nie�miertelnego, i to doprowadza go do sza�u. A Setren z jakiego� powodu nie mo�e si� uwolni�. Tak odkryto drugie z Praw Obj�cia: b�g mo�e wej�� w czyje� cia�o, lecz nie zdo�a opu�ci� go, je�li umys� i dusza w�a�ciciela nie zgodz� si� na to, a byk nie tylko nie potrafi� wyrazi� takiej zgody, lecz w og�le nie m�g� poj��, co si� wok� niego dzieje. Przyprowadzili�my niew�a�ciwe naczynie, powiedzia� m�ody wojownik i wyszed�, zostawiaj�c zdumion� starszyzn�. Wzi�� p�aszcz, nie wiemy, w jakim kolorze � �o�nierz spojrza� na Nawera � top�r i poszed� na spotkanie bestii. Nie musia� jej szuka�, byk, jakby wiedziony g�osem przeznaczenia, odnalaz� go, ledwo m�odzieniec opu�ci� spotkanie starszych. Stan�li naprzeciw, cz�owiek i bestia, pierwszy z bohater�w i na wp� oszala�y b�g, pierwszy z awenderi i ten, kt�ry mia� go obj��. Powiadaj�, �e byk tak spuch� od przepe�niaj�cej go mocy, �e ur�s� jeszcze o stop�, a jego rogi nabra�y barwy g��bokiej czerwieni i zrobi�y si� na wp� przezroczyste, jakby wytoczono je z kryszta�u. Oczy mia� czarne, sier�� tak�e, nogi jak pnie drzew. M�odzieniec spojrza� na byka, pok�oni� mu si� i powiedzia�: �Panie, naczynie nie mo�e by� mniej warte od tego, co je wype�nia, a wielko�� i si�a nie ma znaczenia dla duszy. Ja b�d� twoim naczyniem�. Podobno w starym j�zyku �by� naczyniem� wymawia�o si� av�deery. St�d w�a�nie po �wiecie roznios�a si� taka nazwa na tych, kt�rzy byli obejmowani przez bog�w. Byk zarycza� tylko i ruszy� do ataku, lecz wojownik uskoczy� w bok i cisn�� toporem w jego �eb. Nasi m�drcy powiadaj�, �e Setren wycofa� swoj� moc z cia�a zwierz�cia, odebra� mu atrybuty bo�ego naczynia i top�r rozszczepi� �eb bestii na dwoje. I w chwili, gdy serce byka przesta�o bi�, duch Setrena opu�ci� cia�o zwierz�cia i obj�� nowe. To by�o kr�tkie obj�cie, trwa�o ledwie kilka godzin, bo ludzkie cia�o, nawet je�li wype�nia je pot�ny i dzielny duch, nie jest w stanie ud�wign�� ca�ej mocy boga. Wypala si� od �rodka jak lniana szmatka, owini�ta wok� roz�arzonego do bia�o�ci kamienia. Tak poznano trzecie z Praw Obj�cia: b�g nie mo�e zst�pi� w jednego cz�owieka na d�u�ej, bo jego duch jest zbyt pot�ny. B�g, kt�ry chce chodzi� mi�dzy lud�mi, potrzebuje wielu naczy�. Im jest pot�niejszy, tym wi�cej. Powiadaj�, �e w czasach Wojen Bog�w Setren chodzi� pomi�dzy lud�mi pod postaci� o�miu, a czasami dziesi�ciu awenderi. Lecz wi�za�o si� to z os�abieniem jego rozproszonej mocy, bo cho� pojedynczy awenderi przenosi� pot�g� stu najwi�kszych mag�w tamtych czas�w, to jednak nie by� ca�kowicie niezwyci�ony. A je�li gin��, gdy w pobli�u nie by�o nikogo gotowego na obj�cie, to sam b�g doznawa� ogromnego uszczerbku. Tak powiadaj� nasi m�drcy, w Bergen... � zako�czy� cicho dziesi�tnik.

Opr�ni� kielich jednym haustem i postawi� go z brz�kiem na stole. Przez chwil� wszyscy milczeli.

� Pi�kna historia � hrabina za�mia�a si� perli�cie i zaklaska�a. � Pi�kna, m�dra i jaka prawdziwa. Rozumiem, �e tutejsza wersja nieco si� r�ni od tej z Bergen?

Zwr�ci�a si� wprost do kap�ana. Jawen Oderenn chrz�kn��, poprawi� si� na krze�le i przez chwil� wygl�da�, jakby mia� zamiar zignorowa� hrabin�. Tahg si�gn�� do p�miska z ptactwem i na�o�y� sobie kolejn� porcj�.

� Te� jestem ciekaw � mrukn��. � Odk�d si�gam pami�ci�, kap�ani zawsze wadzili si� o szczeg�y, czy byk pad� po jednym ciosie, czy po trzech, czy mia� osiem st�p w k��bie, czy osiem i p�, czy rogi by�y czerwone jak �wie�a krew, czy te� jak taka na wp� zaschni�ta, i takie tam duperele. Jaka jest oficjalna wyk�adnia kultu?

� Jeden cios, lecz po nim cia�o byka znik�o, a na jego miejscu pojawi� si� pi�kny m�odzieniec, Setren we w�asnej postaci. To by� pierwszy i jedyny raz, gdy Nie�miertelny zaszczyci� ludzi swoj� bezpo�redni� obecno�ci�. Nagroda za odwag� i wiar� wybranego, �wi�tego wojownika. Wojownik ten zosta� potem �ywcem uniesiony do dziedziny Setrena, by na wieki zasiada� u jego boku.

Aeryss parskn�� kpi�co.

� Hm, czyli mamicie tych m�odych durni�w, kt�rzy tatuuj� sobie rogaty top�r na ciele, tym co zwykle, �yciem u boku boga. Nie�miertelno�ci� i wiecznym szcz�ciem. Zawsze mnie zastanawia�o, dlaczego ci wszyscy �wi�ci m�owie, m�c�cy g�wniarzom w g�owach, sami nie pod��aj� ich �ladem. A mo�e raczej, czemu sami nie id� na czele, co?

Nawer poczerwienia�.

� Wuju!

� Sied� ch�opcze spokojnie i nie podno� na mnie g�osu. � Kolejna kuropatwa zosta�a rozdarta na kawa�ki. � Odegra�e� swoj� rol�, mia�e� wielkie wej�cie i chwil� poklepywania po plecach, ale teraz rozmawiam z prawdziwym przyw�dc� waszej bandy. Co b�dzie nast�pne, Oderenn? Podpalicie ca�� granic�? Zaczniecie �upie�cze rajdy w g��b Imperium? Og�osicie �wi�t� wojn�? Nawet je�li Meekhan �ci�gnie wszystkie wojska na wsch�d, nadal b�dzie mia� do�� si�, �eby was zgnie��. Sama G�rska Stra� w przygranicznych prowincjach to prawie sze�� tysi�cy ludzi. S�dzicie, �e pozwol� wam bezkarnie �upi� i mordowa�?

� No nie wiem. � Kap�an u�miechn�� si� ch�odno, rozpar� wygodnie na krze�le. � Sam jestem ciekaw, jak s�awne oddzia�y g�rskich wojownik�w post�pi� w takiej sytuacji. Czy zn�w b�d� wykrwawia� si� w interesie naje�d�c�w z po�udnia? Co pan o tym s�dzi, poruczniku? Jest pan co prawda �wier�krwi Meekha�czykiem, ale to nie powinno mie� znaczenia. Czy Wessyrczycy dochowaj� wierno�ci Imperium? Czy zn�w b�d� przelewa� krew za cudze interesy? A mo�e p�jd� po rozum do g�owy i zobacz� swoj� przysz�o�� w blasku chwa�y Setrena Wojownika? Przybysze z po�udnia wystarczaj�co d�ugo rz�dzili si� w tych g�rach.

Kenneth nagle znalaz� si� w centrum uwagi, nawet poselska para wlepi�a w niego wzrok. A kap�an u�miecha� si� i patrzy�. Porucznik nie lubi� ani takich spojrze�, ani takich u�mieszk�w.

� Mo�e odpowiem pewn� histori�? � zapyta�.

� Och, dzie� na opowie�ci! � Isawa wydawa�a si� absolutnie szcz�liwa. � Prosimy.

� Trzy lata temu zjecha� do nas w g�ry baron Kenv-gez-Lawaar, daleki krewny ksi�cia bes-Hana. Chcia� po�o�y� sobie przed kominkiem sk�r� g�rskiego nied�wiedzia, bo jak powiadaj�, nie ma pot�niejszych bestii na �wiecie ni� te, kt�re �yj� w naszych lasach. Wynaj�� trzech miejscowych przewodnik�w, kt�rzy mieli pom�c wytropi� zwierzyn�, i ruszy� na polowanie. Miesi�c b��kali si� po lasach. Daremnie. Rozw�cieczony baron nie tylko po powrocie odm�wi� zap�aty przewodnikom, lecz na dodatek kaza� ich o�wiczy� kijami, oskar�aj�c o to, �e umy�lnie wodzili go na manowce. Nie opu�ci� g�r. Na prze��czy jego orszak zosta� otoczony przez �o�nierzy G�rskiej Stra�y, a on sam, po aresztowaniu, sp�dzi� trzy miesi�ce w jamie, zanim krewni nie wyp�acili pot�nej nawi�zki poturbowanym tropicielom i nie wykupili go z lochu. Wyrok na barona wyda� Derwel Mawonk, miejscowy s�dzia praw, a potwierdzi� go Banel-lad-Weryt, cesarski zarz�dca prowincji.

� Pami�tam. � Hrabina pos�a�a wok� sto�u kolejny promienny u�miech. � Reneyr-bes-Hana w�cieka� si� przez ca�y nast�pny rok, s�a� nawet listy do cesarza, ale nic nie wsk�ra�.

� W�a�nie. Wi�c ujm� to tak, kap�anie. Dop�ki nasi s�dziowie mog� posy�a� meekha�skich arystokrat�w do lochu, dop�ty Wessyrczycy b�d� uwa�ali si� za cz�� Imperium. Ruszcie granic�, a przekonacie si� o tym.

Nawer poderwa� si� na nogi.

� R�g ma wr�ci� do nas!

� Dolina Gewenah nie by�a spornym terenem, dop�ki Wynde�kann nie zaj�o ziem na po�udnie od niej � wtr�ci� hrabia. � A zaj�li�cie je, t�pi�c bitewny kult Setrena, o ile mnie pami�� nie myli.

� Nie my, tylko ja � tahg skrzywi� si� gniewnie. � I nadal s� tacy, kt�rzy ch�tnie wykopaliby mi za to gr�b. Lecz wielu z tutejszych pami�ta, jak odrodzony kult poczyna� sobie wtedy w Lawerd i Konelaz, ile klan�w wybito do nogi, bo nie chcia�y pok�oni� si� Rogatemu Toporowi. Poprowadzi�em wojska na po�udnie, by ukr�ci� �eb ma�emu potworowi, zanim podro�nie. Nie s�dzi�em, �e odrodzi mi si� cierniem w boku, i to takim z mojej w�asnej krwi.

� Wi�c ukr�� mu �eb i teraz, tahgu... � Kap�an uni�s� brwi, wykrzywi� si� ironicznie. � Wezwij przybocznych i ka� wrzuci� Nawera do lochu. Niech twoja stra� uderzy na jego ludzi, ledwo trzystu, to� to �adna si�a. Jeden rozkaz i sprawa za�atwiona.

Aeryss podni�s� si� lekko, opar� pi�ci na stole, poczerwienia�.

� Nie dra�nij mnie, kozi wypierdku. Schowali�cie si� za tym m�odym durniem jak za tarcz�, bo wiecie, �e obieca�em jego matce, �e b�d� o niego dba� jak o rodzonego. Ale nie sprawdzaj, czy ten �uk da si� napi�� jeszcze mocniej, bo p�knie ci w r�kach. Ja...

Hrabina wyci�gn�a r�k� i delikatnie dotkn�a d�oni tahga.

� My�l�, panie, �e ja z m�em nie powinni�my by� �wiadkami tej rozmowy. P�jdziemy zapozna� si� z co znaczniejszymi przyw�dcami klan�w, kt�rych tw�j siostrzeniec zaprosi� tu specjalnie dla nas. Mam nadziej�, Nawerze Ta�Klaw, �e dokonasz prezentacji?

Spojrza�a tak, �e kamie� by nie odm�wi�.

Nawer zamar� i u�miechn�� si� niepewnie, zerkaj�c na kap�ana. Isawa nie da�a mu szans, szeleszcz�c sukni�, ju� by�a przy jego boku, poufale wzi�a pod r�k� i za�miawszy si� perli�cie z czego�, co sama powiedzia�a, poci�gn�a w stron� sali. Hrabia poderwa� si� i pod��y� za nimi.

Przy stole zapanowa�a g��boka cisza.

� Powinno si� codziennie pra� go po ty�ku, ledwo sko�czy� trzy lata. Mo�e nauczy�by si� s�ucha� starszych. � Tahg usiad�, nala� sobie wina i wypi� duszkiem. � Uuuch, tu na p�nocy nie u�wiadczysz owoc�w, kt�re dawa�yby taki trunek. Powiedz mi, kap�anie, jak daleko kult zamierza si� posun��? I dlaczego?

� Setren domaga si� nale�nego mu miejsca. Nie ustaniemy, dop�ki go nie odzyska.

� Rozmawia�e� z nim? Stan��e� mi�dzy Zakrzywionymi Rogami i us�ysza�e� g�os Nie�miertelnego? M�wi�, �e kap�an mojego ojca, stary Gares, gdy ju� osi�gn�� odpowiedni� moc, potrafi� wybra� si� �cie�kami ducha na spotkanie ze swoim bogiem. Zamyka� si� wtedy w komnacie, a gdy z niej wychodzi�, s�u�ba znajdowa�a na posadzce kawa�ki mchu, b�oto, li�cie z drzew, kt�re nie rosn� tak daleko na p�nocy, wilgotn�, pachn�c� mrocznymi puszczami ziemi�. Setren po raz pierwszy za zgod� zwi�za� si� z cia�em rogatego tura i chyba polubi� t� form�. By�e� w jego kr�lestwie, kap�anie? Chodzi�e� w cieniach drzew wy�szych ni� g�ry? Depta�e� czarnoziem, kt�rego nigdy nie dotkn�a stopa cz�owieka? Spojrza�e� w oczy boga?

Jawen Oderenn milcza�, popatruj�c spod zmru�onych powiek na w�adc�. Po chwili opu�ci� wzrok.

� Nie, nie by�em � powiedzia� wreszcie. � Ani ja, ani nikt z moich braci. �cie�ki ducha to droga dla tych, kt�rzy s� ju� jedn� nog� na drodze do Domu Snu. Ja mam jeszcze zbyt du�o do zrobienia tutaj.

� Na przyk�ad zorganizowanie skrytob�jstwa?

Aeryss przez kilka chwil wpatrywa� si� w skamienia�ego kap�ana.

� Nic nie powiesz? � parskn�� pogardliwie. � Nie jeste� zbyt dobry w t� gr�, prawda? Gdyby� chcia� mi zam�ci� w g�owie, powiniene� wybuchn�� oburzeniem albo uda� zdziwienie i zapyta�, o co mi chodzi. I zrobi� to bezzw�ocznie. My�la�e�, �e twoje zbiry nie znale�li poselstwa lub zrezygnowali z ataku. Nie s�dzi�e�, �e spotkali na swej drodze G�rsk� Stra�. Na przysz�o��, je�li zamierzasz za�o�y� w�r�d kultu jaki� zakon fanatycznych zab�jc�w, nie pozwalaj im tatuowa� sobie topor�w na ciele. To, w razie niepowodzenia, utrudnia wykr�cenie si� od odpowiedzialno�ci.

Kap�an milcza� i prawie da�o si� zobaczy� jego my�li. Kenneth wiedzia�, co powie, zanim otworzy� usta.

� Nic o tym zamachu nie wiedzia�em. Winni zostan� ukarani, masz moje s�owo, tahgu.

� Doprawdy?

� Tak, z ca�� pewno�ci�. Zamordowanie pos��w, i to na terytorium Imperium, nic by mi nie da�o. O wiele lepiej jest tak, jak jest, gdy przybyli tu i zostali publicznie upokorzeni.

� Nie powiedzia�em, �e to by�o na ziemiach Imperium.

Po ostatnich s�owach tahga zapanowa�a lodowata cisza. Nieoczekiwanie przerwa� j� wybuch �miechu na sali. Kenneth obejrza� si�, hrabina w towarzystwie m�a i Nawera zatrzyma�a si� przy jednym ze sto��w i musia�a powiedzie� co�, co rozbawi�o do �ez wi�kszo�� obecnych przy nim os�b. Ona sama, wdzi�cznie wspieraj�ca si� na ramieniu m�a, u�miecha�a si� promiennie i szczerze. Po chwili poci�gn�a swoich towarzyszy dalej.

Tahg nie spuszcza� z niej oczu.

� Taka kobieta. Jakich mog�aby da� mi syn�w!

Wszyscy przy stole spojrzeli na niego r�wnocze�nie. Bennelt-avd-Ponb otworzy� usta.

� Nie kapitanie, to nie to, co pan my�li. Ten oble�ny, barbarzy�ski staruch nie zap�on�� ��dz� do przepi�knego meekha�skiego kwiatu. � Tahg u�miechn�� si� swobodnie, niemal rzewnie, i kontynuowa�, nie odrywaj�c spojrzenia od przemieszczaj�cej si� po sali hrabiny. � T�py osi�ek, tak o mnie m�wili w m�odo�ci. A przecie� trzydzie�ci pi�� lat siedz� na rze�bionym tronie i trzymam w ryzach najbardziej zawzi�t�, m�ciw� i upart� band� klan�w, jaka kiedykolwiek mieszka�a w tych g�rach. Zapobiegam rzeziom, �agodz� spory, prowadz� na wojny, a i tak jedyne, co o mnie m�wi�, to �e potrafi� zabi� cz�owieka uderzeniem go�ej pi�ci. I mo�e w�a�nie dlatego, �e uwa�aj� mnie za zwyk�ego prostaka, ci�gle tu jestem. Bo wydaj� si� mniej gro�ny ni� kto� inteligentny i sprytny. Czasem najlepiej udawa� g�upszego i mniej niebezpiecznego, ni� si� jest w istocie, nieprawda�?

Oderenn zdo�a� si� ju� opanowa� i wpatrywa� si� teraz w tahga uwa�nie.

� Co to ma do naszej pi�knej hrabiny? � zapyta�.

� �Pi�kna hrabina� � w�adca Wynde�kann parskn�� cicho. � Brzmi niemal dok�adnie jak �t�py osi�ek�. Niegro�nie, prawda? Wy te�, i pan, kapitanie, i �o�nierze walecznej G�rskiej Stra�y, nie zorientowali�cie si�, kto tu jest w�a�ciwie g��wnym pos�em. Mam racj�? Wszystko przez to, �e w meekhu nie istnieje s�owo na okre�lenie kobiety dyplomaty. Dlatego w pismach, kt�re wymienia�em z Wielkim Gubernatorem, m�wi�o si� tylko o parze poselskiej albo o dyplomacie pierwszego stopnia i towarzysz�cym mu dyplomacie czwartego stopnia. I twoi szpiedzy, kap�anie, kt�rzy czytali te listy, za�o�yli, �e to hrabia jest dyplomat� pierwszego stopnia, a jego �ona tylko ozd�bk�, tak� brosz� przy koszuli, z ceremonialnym tytu�em dyplomaty czwartego stopnia.

Kapitan jazdy zab�bni� palcami o st�.

� To niemo�liwe. Dyplomata pierwszego stopnia jest G�osem Imperium.

� W�a�nie. Ma prawo zawiera� umowy, podpisywa� traktaty, a nawet wypowiada� wojny, jakby sam by� cesarzem. Jego s�owo jest decyduj�ce i nawet imperator nie mo�e samowolnie zmieni� decyzji dyplomaty pierwszego stopnia. Do tego potrzebna jest wola w�adcy i Rady Pierwszych. Podobno w ca�ym Korpusie Dyplomatycznym Imperium jest tylko siedmiu ludzi z tym tytu�em. I nie dostaje si� go za pochodzenie czy maj�tek. Powiadaj�, �e je�li kogo� z tej si�demki zwi�za� i wrzuci� do do�u z jadowitymi w�ami, to po godzinie nam�wi je, �eby rozpl�ta�y mu wi�zy i utworzy�y ze swoich cia� lin�, po kt�rej wyjdzie na powierzchni�. A wi�c rozsi�d� si� wygodnie, kap�anie, i patrz, jak uspokaja si� k��bowisko w�y.

Kenneth oderwa� wzrok od Aeryssa Klawyssa i przeni�s� go na sal�. Z pozoru niewiele si� dzia�o, poselska para w�drowa�a od sto�u do sto�u, od klanu do klanu, zatrzymywa�a si�, wymienia�a kilka zda�, g��wnie ze starszyzn�, kto� si� za�mia�, kto� inny powiedzia� kilka s��w g�o�niej, lecz uton�y one w og�lnym gwarze wielkiej sali. Nie dzia�o si� nic szczeg�lnego.

Dopiero po chwili spostrzeg�, jak dzia�a czar hrabiny. Osoby, do kt�rych podchodzi�a, sztywne i wynios�e, mi�k�y jak wosk. Znika�y gro�ne miny, zmarszczone czo�a, atmosfera rozlu�nia�a si� na jego oczach. M�czy�ni byli oczarowani, ci, z kt�rymi rozmawia�a, wykr�cali g�owy, pr�buj�c nie straci� jej z oczu. A kobiety... Hrabina w�a�nie podesz�a do najliczniejszego klanu, zajmuj�cego miejsce przy sto�ach pod lew� �cian�, i po kr�tkiej prezentacji zacz�a rozmow� z siedz�c� po�rodku matron�, niemal zupe�nie ignoruj�c towarzysz�cego jej starego m�czyzn� w b�yszcz�cej brygantynie. Lekki u�miech, wymiana kilku zda�, delikatne dotkni�cie klanowej chusty. Nagle kobieta, do tej pory powa�na i pochmurna, u�miechn�a si� szeroko i rzuci�a co� do siedz�cego obok starca. Ca�a grupa wybuch�a gromkim �miechem, w kt�rym wyr�nia� si� przejrzysty, perlisty g�os hrabiny. Sala ucich�a, pr�buj�c dociec, co tak wszystkich rozbawi�o. Po chwili Isawa nachyli�a si� do kobiety i przez kilka uderze� serca szepta�a jej co� do ucha.

� He, he, ona dobrze wie, kto rz�dzi u Heg�lann�w � mrukn�� tahg. � Patrzcie teraz.

Hrabina, w towarzystwie m�a i u�miechaj�cego si� niepewnie Nawera, oderwa�a si� od wci�� rozbawionego towarzystwa i ruszy�a pod przeciwleg�� �cian�. Przy sto�ach zosta�y przynajmniej dwa klany, kt�re pomin�a.

� Widzicie? A�nelowie i ci z�odzieje byd�a starego Kannera zostali z niczym � Aeryss m�wi� cicho, nie spuszczaj�c wzroku z w�druj�cej po sali kobiety. � Od dw�ch lat zmawiali si� z Heg�lannami i kilkoma innymi zachodnimi klanami, a teraz siedz� w k�cie i zastanawiaj� si�, czy to, �e cesarski pose� ich zignorowa�, to zamierzona obelga, czy te� tak ma�o licz� si� w planach Imperium, �e dyplomatka po prostu przypadkowo nie zwr�ci�a na nich uwagi. I my�l�, dlaczego Ceballa Heg�lann �mia�a si� z �art�w hrabiny i co te� ta obca kobieta tak d�ugo szepta�a jej do ucha. Ca�a paj�cza sie� intryg, kt�r� utkali mi na zachodzie, w�a�nie zosta�a zerwana. Teraz przez nast�pny rok b�d� sobie skaka� do garde� i oskar�a� o zdrad�, bo jeden ufa drugiemu tak samo jak ryba wydrze. Gdybym m�g�, wynaj��bym j� od cesarza na p� roku. Samymi u�miechami doprowadzi�aby do tego, �e ludzie wybiliby do nogi ten tw�j durny kult, kap�anie.

Jawen Oderenn ju� si� nie u�miecha�. Nie spuszczaj�c wzroku z hrabiny, zmru�y� oczy, zacisn�� usta. Tahg obr�ci� ku niemu szerok� twarz.

� Trudno ci zrozumie�, jak to dzia�a, co? Ty, kt�ry ju� uwa�asz si� za Syna Topora, cho� nie masz jeszcze do�� odwagi, �eby oficjalnie przyj�� ten tytu�, ci�gle nie potrafisz wnikn�� w dusze tutejszych g�rali. Dla wi�kszo�ci z nich istnieje tylko klan. Przez ca�e �ycie dziewi�ciu na dziesi�ciu ludzi, jakich spotykaj�, nale�y do niego, a ten dziesi�ty to najcz�ciej przeciwnik na polu bitwy. Rodz� si�, �eni�, wychowuj� dzieci i umieraj� w promieniu jednego, g�ra dw�ch dni drogi od g��wnej siedziby, i wi�kszo�� z nich nigdy nie zapuszcza si� dalej. Tylko r�d jest dla nich oparciem, tylko klanowi ufaj�. Czasem grupy mieszkaj�ce dwadzie�cia lub trzydzie�ci mil od siebie m�wi� tak r�n� gwar�, �e do handlowania potrzebuj� t�umaczy. Potrafi� si� zjednoczy� tylko wtedy, kiedy wska�e si� im wsp�lnego wroga.

� Imperium to wr�g.

� Nie. Nie dla nich. Wi�kszo�� z tu obecnych pierwszy raz widzi na oczy Meekha�czyka czystej krwi. Takiego z g��bokiego po�udnia, z serca Imperium. Bo dla nich sto mil st�d to kraniec �wiata. Za granic� maj� przede wszystkim Wessyrczyk�w, czasem mocno ju� skoligaconych z meekha�skimi osadnikami, lecz w gruncie rzeczy to swoi obcy. Powiem ci, czego si� spodziewali jeszcze p� godziny temu. Byli przekonani, �e pos�owie Imperium, po podobnym pokazie i po ujawnieniu tajemnic negocjacji, b�d� bladzi i roztrz�sieni, ze strachu nie b�d� mieli �mia�o�ci spojrze� im w oczy. �e sp�dz� ca�� uczt�, schodz�c wszystkim z drogi i udaj�c, �e ich tu nie ma. A tymczasem widz� nas, jak rechoczemy na ca�e gard�o, �artujemy i pijemy. Ten dowcip o trzeciej nodze, pami�tasz? Nawet mnie zaskoczy�a. A potem pose� z �on�, w towarzystwie Nawera, schodzi do nich i zachowuje si� tak, jakby nic si� nie sta�o. Jakby ujawnione sekrety by�y jak�� b�ahostk�. Hrabina u�miecha si� i promienieje, jej m�� jest spokojny i opanowany. W �aden spos�b nie wida�, by przejmowali si� tym, co si� sta�o. Mo�e wi�c wie�� o przeniesieniu wojsk na wsch�d to plotka? Mo�e to nieprawda, �e Meekhan spodziewa si� kolejnej inwazji? Ten i �w odwa�y si� zapyta�, lecz c� us�yszy? �e to zwyk�e ruchy wojska, kt�re nie powinno zbyt d�ugo siedzie� w miejscu, bo si� nudzi. Zreszt� za dwa czy trzy miesi�ce ma by� wielki przegl�d przygranicznych regiment�w, wi�c pewnie wszyscy wr�c�. Hrabia zapyta kilku przyw�dc�w, czy nie byliby zainteresowani zakupem zbo�a, bo b�dzie p�niej o tym ze mn� rozmawia�. Poda przy tym tak nisk� cen�, �e natychmiast si� zgodz�. Oczywi�cie to nie musi by� zbo�e, mo�e chodzi� o solon� wo�owin�, fasol� czy groch, albo wino. Niewa�ne... S�uchasz, kap�anie? Tak prowadzi si� polityk�. Nie wal�c m�otem mi�dzy oczy, lecz smaruj�c �cie�k� miodem, �eby zwierz sam poszed� tam, gdzie chcemy. Teraz cz�� klan�w dojdzie do wniosku, �e Imperium nie czuje si� zagro�one, skoro zamiast gromadzi� �ywno�� w twierdzach i zamkach, robi� zapasy w miastach, jest gotowe sprzedawa� j� za bezcen. Ci, do kt�rych poselska para nie podesz�a, poczuj� si� oszukani i b�d� gotowi skoczy� do garde� tym, kt�rzy mog� zyska� co� na takim handlu. Komu� mimochodem zaproponuje si� zakup �wietnej broni po dobrej cenie, a jego s�siedzi zaraz zaczn� patrze� na niego wilkiem. Nie b�dzie koalicji rod�w gotowych do walki z wrogiem pod sztandarem Setrena. A gdy nast�pnym razem m�j siostrzeniec b�dzie chcia� zwo�a� klany, odpowiedz� mu tylko najbardziej zawzi�ci. Zreszt�, patrz teraz na sal�, kap�anie.

Na pocz�tku uczty miejsca przy sto�ach znajduj�cych si� przy podwy�szeniu by�y puste. Przedstawienie Nawera wymiot�o wi�kszo�� neutralnych klan�w pod przeciwleg�� �cian�. Teraz Kenneth nawet nie zauwa�y�, kiedy to si� sta�o, �awy w pobli�u sto�u z go��mi z Imperium zacz�y si� zape�nia�. W wi�kszo�ci zasiadali na nich m�czy�ni w lepszych zbrojach i kobiety w sukniach z dro�szych materia��w. Czyli rodowa starszyzna. Niemal ka�dy klan, do kt�rego podesz�a poselska para, wysy�a� kilku swoich przedstawicieli bli�ej tahga. Wygl�da�o na to, �e w Wynde�kann pr�dy polityczne zmieniaj� si� b�yskawicznie.

Klawyss zn�w �ledzi� wzrokiem hrabin�.

� Ta kobieta potrafi�aby w trzy miesi�ce odebra� mi tron. Gdyby zechcia�a urodzi� mi dziecko, zap�aci�bym za nie dziesi�ciokrotn� wag� w z�ocie.

Kapitan sapn��, zgorszony.

� To nic zdro�nego, kapitanie. � Kenneth gestem powstrzyma� oficera od zerwania si� na nogi. � To uznany zwyczaj. M�czyzna, kt�ry chce mie� legalne potomstwo, ale nie chce �ony, mo�e zawrze� z kobiet� odpowiedni kontrakt. Zgodnie z nim ona urodzi dziecko, po czym zniknie z jego �ycia. On ma obowi�zek mieszka� z ni� i �o�y� na jej utrzymanie w czasie ci��y i przez rok po niej. Ona, oczywi�cie, ma by� mu wierna. Niekt�re m�ode kobiety zbieraj� tak na posag. W�adcy, kt�rzy chcieli przed�u�y� r�d, a z przyczyn politycznych woleli nie zawiera� ma��e�stwa, korzystali z takich us�ug. Cho� zwyczaj ten nie jest dzi� ju� zbyt cz�sto stosowany.

� Dlaczego? � kawalerzysta opad� na krzes�o.

� Bo kobiety niech�tnie oddawa�y dzieci, a poza tym jak przez dwa lata mieszkasz z bab� pod jednym dachem, to stwierdzasz, �e lepszy demon znany ni� obcy i najcz�ciej w ko�cu si� �enisz � wyja�ni� Varhenn z krzywym u�miechem. � Moja matka dorwa�a tak ojca... Nie ma pan, kapitanie, poj�cia, jak one potrafi� by� mi�e, dop�ki nie zacisn� ci na szyi ma��e�skiego sznura. Sam mi�d. A potem... eeech...

� Ma pan �on�, kapitanie? � Tahg postanowi� zmieni� temat rozmowy.

� Narzeczon�... To najwspanialsza dziewczyna, jak� spotka�em w �yciu. � Kawalerzysta pos�a� wok� wyzywaj�ce spojrzenie.

� Oczywi�cie. � Klawyss mrugn�� do nich porozumiewawczo.

Wszyscy u�miechn�li si� kwa�no.

� O czym m�wicie? � Hrabina pojawi�a si� nagle przy g��wnym stole, ca�a w rumie�cach i u�miechach. � O odciskach na stopach czy o kobietach?

W�adca Wynde�kann wyci�gn�� r�k� i pom�g� jej usi���.

� Sk�d takie przypuszczenie, pani hrabino?

� M�czy�ni krzywi� si�, jakby bola�y ich z�by, tylko gdy rozmawiaj� o chorobach lub o kobietach. Prawdziwych kobietach, oczywi�cie, nie zabaweczkach do ��ka. � Przyjrza�a si� ka�demu z nich z osobna, wywo�uj�c fal� zak�opotania. � I to si� nigdy nie zmieni. Gdzie kap�an?

Kenneth wlepi� wzrok w krzes�o, na kt�rym, g�ow� da�by sobie uci��, jeszcze przed chwil� siedzia� Jawen Oderenn.

� A gdzie m�j bratanek? � Tahg nie wygl�da� na zaskoczonego.

� Zostawi� nas przed chwil� i znik�. Mia�am wra�enie, �e czuje si� skr�powany ciep�ym przyj�ciem, jakie zgotowali nam niekt�rzy z twoich poddanych, panie. My�l�, �e jak�kolwiek umow� podpiszemy, oba nasze kraje na tym zyskaj�.

� Nie w�tpi�, moja droga. � Aeryss Klawyss nadal mia� min�, jakby zastanawia� si� nad zaproponowaniem hrabinie kontraktu na urodzenie dziecka. Oczywi�cie o ile Imperium zgodzi�oby si� na wypo�yczenie mu swojego dyplomaty pierwszego stopnia do takich cel�w, i to na dwa lata. Porucznik zastanawia� si�, czy ona sama w og�le rozwa�y�aby tak� propozycj�. Nie da�by sobie g�owy uci��, �e nie.

U�miechn�� si� pod nosem. Mimo wszystko wygl�da�o na to, �e ta misja dyplomatyczna nie zako�czy si� fiaskiem. M�g� si� odpr�y�.

� Szpieg!!! � g�os wype�ni� sal� z si�� grzmotu, wybuchaj�cego pod czasz� dzwonu. � Szpieg w zamku! Zdrada!!!

Kenneth zamar�, Bergh niemal upu�ci� kielich z winem. Andan i Varhenn jednocze�nie spojrzeli w stron� drzwi i zerwali si� z miejsc, si�gaj�c po bro�.

� Siada�! � porucznik szczekn�� rozkaz, zanim ich d�onie dotkn�y r�koje�ci, dok�adnie w tym samym momencie, w kt�rym pad� on tak�e z ust hrabiny. Nawet intonacj� i akcent mieli identyczne. Dziesi�tnicy zamarli, po czym powoli, jakby niewidzialna d�o� przyciska�a ich do krzese�, usiedli z powrotem.

� Rozkazy moim �o�nierzom wydaj� osobi�cie, hrabino � Kenneth nie odwr�ci� si� w stron� drzwi, ignoruj�c narastaj�cy na sali gwar. � Prosz� mnie w tym nie wyr�cza�.

Spojrza� jej w oczy.

� Dobrze, panie poruczniku. � Hrabina nie u�miecha�a si� ju�, gdzie� znik�a promieniej�ca rado�ci�, rozszczebiotana pi�kno��. Mia� przed sob� zawodowego dyplomat�, dla kt�rego �ycie i �mier� to dwie strony jednej monety. Momentalnie pozby� si� w�tpliwo�ci. Gdyby interes Imperium tego wymaga�, zosta�aby kochank� Aeryssa i urodzi�a mu nawet tuzin dzieci. � Niech pan tylko ich pilnuje. Prosz�.

Nie da� si� nabra�, to �prosz� by�o formalnym rozkazem.

� Pani...

Ten szept pad� z ust Velergorfa, dziesi�tnik poblad�, r�ce mu dr�a�y. Kenneth powoli obr�ci� si� przez rami� i spojrza� na �rodek sali, na posta� wleczon� po posadzce przez dw�ch przybocznych Nawera. W pierwszej chwili pomy�la�, �e to jeden z jego ludzi, brudnobia�a p�achta okrywa�a wi�nia jak tren. Zamruga�, odganiaj�c przywidzenie. Za �adnym z jego stra�nik�w okrycie nie wlok�oby si� w taki spos�b, ten kto� musia� mie� nie wi�cej ni� pi�� st�p wzrostu. Spojrza� na jasn� czupryn� i ju� wiedzia�, �e gdy zobaczy zakryt� w�osami twarz, b�dzie to p�askie oblicze dzieciaka, kt�rego Varhenn uratowa� w �mierdz�cym zau�ku w Arberden.

Je�ca ci�gni�to wolno, tak by wszyscy mogli si� przyjrze� tkaninie i wyszytym na niej znakom. Gwar wype�nia� sal� a� do chwili, gdy ludzki t�umok zosta� rzucony na posadzk� przed sto�em meekha�skich go�ci. Wtedy zapanowa�a cisza.

� Pos�owie! � g�os ponownie wype�ni� sal�. � Delegaci! Z misj� pokoju i gotowymi traktatami! A gdy podejmujemy ich uczt�, szpiedzy Imperium w�sz� ko�o zamku, szukaj� s�abych punkt�w w murach, przepatruj� �cie�ki przez g�ry! Zdrad� podszyte s� te rozmowy i zdrad� przynie�li ci pos�owie! Jadem zatrute s� ich j�zyki i pochlebstwa!

Jawen Oderenn wynurzy� si� zza drzwi, maj�c przy boku Nawera. U�miecha� si� paskudnie, nie przestaj�c m�wi�.

� Gdzie si� podzia�a m�dro�� naszego tahga?! Gdzie jego s�awna przebieg�o��?! Dlaczego karmi �mije w�asn� krwi�, gdy powinien im zdepta� �by, zanim wpe�z�y do jego domu?

Aeryss wsta� i na widok jego miny u�miech znikn�� z ust kap�ana. Gdyby byli w sali sami, Kenneth nie postawi�by na jego �ycie koziego bobka. Ale nie byli, wi�c po chwili Oderenn kontynuowa�. Ju� ciszej.

� Tego szpiega z�apano, jak kr�ci� si� wok� mur�w zamku, tahgu. Schwytano w chwili, gdy podkrada� si� pod bram�. Odpowiedz nam, po co Imperium wysy�a pos��w, je�li za nimi id� szpiedzy? Zapytaj swoich go�ci, ilu takich jak ten kr�ci si� jeszcze po okolicy i czy nie towarzyszy im armia, kt�ra jednym uderzeniem mog�aby zdj�� g�ow� z karku naszemu kr�lestwu? Czy dla Imperium zabicie ca�ej rodowej starszyzny nie by�oby �wietnym wst�pem do podboju?

Gwar wybuch� ponownie. Porucznik odni�s� wra�enie, �e ka�dy krzycza� na ka�dego, a wymachiwanie r�kami i wygra�anie pi�ciami by�o tak samo wa�ne jak zwyk�e s�owa. Niekt�rzy ju� zrywali si� z miejsc, skakali do garde� s�siadom. Gdyby nie zakaz posiadania broni, posadzka chyba ju� czerwieni�aby si� krwi�.

Aeryss nabra� powietrza w p�uca i rykn��:

� Cisza!!!

Wszyscy zamarli, niekt�rzy w do�� dziwacznych pozach, pochyleni w prz�d, z wzniesionymi r�kami.

� Wszyscy na miejsca!!!

�awy wype�ni�y si�, lecz cisza, kt�ra zawis�a nad sal�, nie wr�y�a nic dobrego. Tahg przeni�s� ci�kie spojrzenie na kap�ana.

� Sk�d wzi��e� tego nieszcz�nika?

Zamiast Oderenna odpowiedzia� Nawer:

� Moi ludzie schwytali go, gdy kr�ci� si� pod bram�... Nie wiem, czy s� jeszcze inni � doda� po chwili.

� Sk�d wiadomo, czy nie da�e� po g�owie jednemu z poselskich stra�nik�w, co wyszed� za potrzeb�? � pad�o gdzie� z sali. Kilka os�b nawet zachichota�o.

� Bo wszyscy z G�rskiej Stra�y s� tutaj � Nawer uni�s� d�o�. � Chyba �e ich dow�dca o kim� zapomnia�.

Kenneth m�g� tylko patrze�, jak na sal� wchodz� jego �o�nierze. �S� wprowadzani� by�oby lepszym okre�leniem. Po dw�ch, po trzech, wpychano ich przez drzwi, wi�kszo�� bez pancerzy, lecz wszyscy z broni� i w p�aszczach. Dwie sz�stki wyszyte na przodzie tych p�aszczy wygl�da�y jak nieme oskar�enie. Wita�y ich lodowate spojrzenia.

Porucznik wsta�, przyci�gaj�c wzrok wszystkich obecnych, i zwr�ci� si� do stoj�cego najbli�ej stra�nika.

� Cawe, jak was tu �ci�gn�li?

� Powiedzieli, �e pan porucznik wyda� taki rozkaz, za�o�y� p�aszcze, wzi�� bro� i stawi� si� w sali. Ten, co przyni�s� polecenie, by� ubrany jak jeden z ludzi tahga. � Wilk rozgl�da� si� ponuro po sali, z d�oni� na r�koje�ci miecza.

Oficer skin�� g�ow�. Nie by�o w tym ich winy, on sam nie przewidzia� takiej mo�liwo�ci.

� Ustawi� si� dziesi�tkami!

Oddzia� w kilka uderze� serca stworzy� cztery proste, idealnie r�wne linie. Mimo wszystko byli cz�ci� armii Imperium.

� Czy to wszyscy twoi ludzie, poruczniku? � Kap�an u�miechn�� si� jadowicie.

� Tak.

� A ten? � Palec wysun�� si� oskar�ycielsko w stron� le��cego na ziemi cia�a.

� Ten nie jest m�j.

� Wi�c czyj? I dlaczego nosi znaki twojej kompanii? I dlaczego skrada si� pod bram�, w nocy, tak by nikt go nie widzia�? I gdzie jest reszta tych �nie twoich� ludzi?

Ka�de zdanie ocieka�o ironi�. Kenneth spojrza� w oczy Jawena i zobaczy� w nich... oczekiwanie. Teraz tw�j ruch, zdawa�o si� m�wi� to spojrzenie, przegra�em z hrabin�, lecz teraz ty jeste� moim przeciwnikiem. Spokojnie zszed� z podwy�szenia, przykl�k� przy le��cym, ca�kowicie ignoruj�c narastaj�cy szum. Delikatnie obr�ci� go na wznak, sprawdzi� puls. Ch�opak �y� i wygl�da�o na to, �e poza wielk� �liw� na czole nie odni�s� innych obra�e�. Kenneth wsta� i zwr�ci� si� do sali.

� G�rska Stra� opr�cz numer�w nosi na p�aszczach w�asny symbol � powiedzia�, dotykaj�c odznaki na piersi, na kt�rej widnia� stylizowany psi �eb. � Wyszy� sobie dowolny numer mo�e ka�dy, ale za sfa�szowanie znaku Stra�y trafia si� pod top�r.

Nie musia� dodawa�, �e na p�aszczu wi�nia nie ma takiego znaku. Gwar ucich� i porucznik u�wiadomi� sobie, �e jest w centrum zainteresowania wszystkich na sali. Odchrz�kn��.

� Ten p�aszcz nale�a� do mojego dziesi�tnika i w podarunku trafi� do r�k pewnego dziecka, kt�re bogowie dotkn�li w specjalny spos�b. � Pochyli� si� i wzi�� le��cego na r�ce. � A Imperium nie przyjmuje do armii kogo�, kogo poca�owa�a Pani Losu.

Ruszy� wzd�u� sali, od �awy do �awy. Ch�opak by� lekki, niemal za lekki na sw�j wiek, g�owa zwisa�a mu bezw�adnie. P�aska twarz, lekko sko�ne oczy, cofni�ty podbr�dek by�y wyra�nie widoczne. Nikt przy zdrowych zmys�ach nie m�g� nadal s�dzi�, �e to szpieg. Ludzie kiwali g�owami, uspokajali si�, wi�kszo�� przenosi�a rozbawione spojrzenia na Jawena i Nawera. Stawa�o si� jasne, �e tych dw�ch zrobi�o z siebie g�upc�w.

Kenneth obszed� sal� doko�a i stan�� przed kap�anem. Ten spojrza� mu w oczy i u�miechn�� si� szeroko. U�miechn��!

� Dobrze, poruczniku. To wyja�nia nasze ma�e nieporozumienie. � Skin�� r�k�, a dw�ch przybocznych Nawera podesz�o i odebra�o Kennethowi ch�opca. � Nadal jednak nie wiemy, co z nim zrobi�, w ko�cu przekrad� si� przez granic� i kr�ci� ko�o zamku. Taka rzecz nawet idiocie nie mo�e uj�� p�azem.

� Poruczniku � hrabina zawo�a�a go ze szczytu sto�u. � Prosz� do mnie podej��.

Co� w jej g�osie kaza�o mu powr�ci� na miejsce. Patrzy�a na niego w napi�ciu, z twarz� nieruchom� jak maska. Zalotna, rozszczebiotana dziewczyna znikn�a ca�kowicie. Wyszepta�a:

� Poruczniku, tutejsi ludzie nie uznaj� � zawaha�a si� � os�b takich jak ten ch�opiec za dotkni�tych przez Pani� Losu. Nie wierz�, �e przynosz� oni szcz�cie. W niekt�rych, co bardziej staro�ytnych odmianach kultu Setrena uwa�a si� ich wr�cz za naznaczonych przez ciemno��. S� wioski, gdzie po urodzeniu si� takiego dziecka i je, i matk� zakopuje si� �ywcem w ziemi. Rozumie pan?

Nie rozumia�. Pokr�ci� g�ow�.

� Nikt i nic go tu nie chroni. Ale je�li kt�ry� z pa�skich �o�nierzy wyci�gnie bro�, nie wyjdziemy st�d �ywi. Widzia�am uzbrojonych ludzi w drzwiach i nie by�a to stra� tahga.

Kenneth przeni�s� wzrok na podoficer�w i ledwo dostrzegalnie wskaza� na wci�� stoj�cych w idealnych liniach stra�nik�w. Zrozumieli. Poderwali si� z krzese� i podeszli do swoich dziesi�tek. Zaj�li miejsca w szeregu.

� Co teraz? � porucznik skierowa� to pytanie bezpo�rednio do hrabiny.

� Teraz � opu�ci�a wzrok i zaraz podnios�a z powrotem. � Teraz go zabij�.

Zaskoczy�a go, ale najwyra�niej m�wi�a serio.

� Nie... Tangu...

� Nie, stra�niku, nie mog�. � W�adca Wynde�kann nie spojrza� na niego, zacisn�� tylko d�onie w pi�ci. � To jeniec Nawera, nawet ja nie mam takich praw, by mu go odebra�. To nie jest sprawa mi�dzy mn� a nim, lecz mi�dzy nim a tob�.

� Przyjmie wyzwanie?

S�owa wyrwa�y mu si�, jakby w og�le omin�y cz�� m�zgu odpowiedzialn� za my�lenie.

� Zabraniam! � szept hrabiny zabrzmia� �elazem. � Oficer Imperium nie skrzy�uje miecza z bratankiem tahga! Je�li przegrasz, on i tak go zabije. Je�li wygrasz, je�li przelejesz tu krew kogo� z rodu Syna Topora, b�dziemy mieli wojn�. Nie wolno wam nic zrobi�. Nic!

Kenneth odwr�ci� si� w stron� sali, gdzie trwa�y przygotowania do przedstawienia.

Ch�opak sta�, trzymany za r�ce przez dw�ch zbir�w Nawera. G�owa nadal opada�a mu na pier�, przybrudzony p�aszcz si�ga� ziemi, kryj�c stopy. Siostrzeniec tahga spojrza� na porucznika i u�miechn�� si�. Skin�� d�oni�, kto� chlusn�� wod� w twarz je�ca. Szarpni�cie, zd�awiony krzyk, opancerzone d�onie mocniej zaciskaj�ce si� na ramionach. Kenneth nie widzia� twarzy dzieciaka, ale ruch bark�w, nag�e zesztywnienie ca�ej postaci, paniczne kr�cenie g�ow� m�wi�y wszystko. B�l, szok, dezorientacja. Niezrozumienie.

� Wiesz, gdzie jeste�?

G�os Nawera by� cichy i uprzejmy. Ch�opak nie odpowiedzia�, jego g�owa nadal porusza�a si� we wszystkie strony, jakby czego� szuka�. Od niechcenia, na odlew, bandyta uderzy� go w twarz. G�owa wi�nia odskoczy�a w ty�, wr�ci�a na miejsce i znieruchomia�a.

� Zada�em ci pytanie. Czy wiesz, gdzie jeste�?

Cisza. I po chwili:

� Nie, panie. Nie wiem.

� Dobrze, umiesz m�wi�. A s�ucha�?

� Nie... nie wiem, panie.

� Widzisz, ja powiem ci, gdzie jeste�, a ty powiesz mi, kim jeste�. � Nawer u�miechn�� si� jeszcze szerzej i zn�w spojrza� na Kennetha. Porucznikowi pas z mieczem nagle zaci��y� u boku, d�onie przesz�o mrowienie.

� Jeste� w zamku Law-Deren, stolicy wolnego kr�lestwa Wynde�kann. Zakrad�e� si� pod bram� i tam ci� schwytali�my. Czy jeste� szpiegiem?

Zn�w cisza, jakby ch�opak musia� przemy�le� sobie nawet tak proste pytanie.

� Nie wiem, panie.

� Nie wiesz? � Nawer z�apa� ch�opaka za w�osy. � Jak to, nie wiesz?

� Nie wiem... nie wiem, co to szpieg, panie.

Kto� na sali parskn�� �miechem, kr�tkim, nerwowym, zduszonym zaraz.

� To kto� bez honoru i godno�ci. Czy wiesz, co to honor, ch�opcze?

Nawer spokojnie czeka� na odpowied�.

� Nie k�ama�, panie... I by� dobrym dla innych...

� Dobrze. Nie k�ama�. Powiesz mi wi�c, co tu robi�e�?

Sformu�owanie odpowiedzi zaj�o wi�niowi kilka uderze� serca. Przez chwil� wygl�da�o na to, �e pr�buje si� wyszarpn�� z r�k przybocznych, wreszcie skin�� tylko g�ow� w stron� wyszytych na p�aszczu dw�ch sz�stek.

� Ja teraz jestem �o�nierzem, panie... M�j oddzia� szed� do was, to i ja szed�em.

Szum i zaraz cisza, kilku �o�nierzy G�rskiej Stra�y poruszy�o si�. Kenneth tylko spojrza� na dziesi�tnik�w i kompania zn�w sta�a jak na defiladzie.

� �o�nierzem? � Siostrzeniec tahga u�miechn�� si� zach�caj�co. � I kazali ci tu przyj��?

� Nie, panie. Sam przyszed�em.

� A czy wiesz, �e za skradanie si� pod zamkiem, za przepatrywanie mur�w, kar� jest �mier�?

Ch�opak szarpn�� si�, zesztywnia�.

� Nie, panie... ja...

� Cicho! Je�li nosisz p�aszcz imperialnej armii i ukrywasz si� noc� pod twierdz� w innym kraju, to nie pomog� ci wykr�ty. Kar� za to jest zamurowanie �ywcem w lochu i zostawienie ci� tam, dop�ki nie umrzesz z g�odu. To surowa kara, lecz sprawiedliwa. Szpieg to najgorszy �otr. Kto�, kto skrada si� w nocy, �eby wbi� ci n� w plecy. Rozumiesz, ch�opcze?

Ch�opak z namys�em skin�� g�ow�.

� To tak jak bandyta, panie?

Tym razem �miech rozleg� si� w kilku miejscach sali.

Kenneth patrzy� i nie rozumia�. Ch�opak, nawet je�li nie by� chroniony przez miejscowe zwyczaje, z ka�dym zdaniem zyskiwa� sympati� zgromadzonych. Budzi� co najwy�ej lito��, nie gniew. Porucznik przeni�s� wzrok na stoj�cego z boku kap�ana, ten sta� i kiwa� g�ow� zadowolony, jakby wszystko sz�o po jego my�li. O co w tym wszystkim chodzi�o?

Zrozumia�, gdy Nawer odezwa� si� po chwili.

� Wierz� ci. � Poklepa� ch�opaka po policzku, gestem, jakim klepie si� po g�owie zdolnego psa. � Wierz� i dlatego postaram si�, �eby� nie zosta� ukarany, a nawet ka�� odprowadzi� do domu. Ale musisz udowodni� mi, �e m�wisz prawd�, �e nikt nie kaza� ci tu przyj��, a ten p�aszcz to tylko przebranie. Zdejmij go, napluj i naszczaj na niego, �ebym wiedzia�, �e nie jeste� szpiegiem.

Stoj�cy w szyku stra�nicy szarpn�li si�, z�amali lini�, kilku si�gn�o po bro�.

� Kompania!!! Baczno��!!! � Kenneth zd��y� to rykn��, zanim dosz�o do tragedii. � R�wnaj!

Pos�uchali, cho� kilku z wahaniem, wr�cili na miejsca, wyprostowali si�. Kenneth spojrza� najpierw na Nawera, potem na ju� szeroko u�miechaj�cego si� kap�ana i z najwy�szym trudem spojrza� na hrabin�. Nie mia� w�tpliwo�ci, kto tu teraz dowodzi. Prze�kn�� �lin�, niemal prosz�cym gestem musn�� r�koje�� miecza. Przez chwil� mia� wra�enie, �e w jej oczach zago�ci�o wsp�czucie. Potem pokr�ci�a g�ow�. Nie.

Nie.

Odwr�ci� si� do niej plecami.

Przed dwudziestu laty �sma Kompania Czwartego Pu�ku G�rskiej Stra�y straci�a dwa swoje p�aszcze w starciu z band� weklawskich zb�jc�w. Po prostu dw�ch �o�nierzy zgubi�o plecaki. Kto� z bandyt�w musia� je odnale��. Gdy wreszcie wytropiono band�, okaza�o si�, �e zb�je wrzucili p�aszcze do do�u, kt�rego u�ywali zamiast wychodka. Nie by�y im do niczego potrzebne. Kompani� najpierw oddano pod s�d, ca��, potem j� rozwi�zano, a �o�nierzy przydzielono do innych oddzia��w, gdzie przez d�ugi czas traktowano ich jak wyrzutk�w. Od tej pory Czwarty Pu�k nie mia� kompanii o numerze osiem. Do pewnych rzeczy w G�rskiej Stra�y podchodzono nad wyraz powa�nie. Kenneth wiedzia�, �e je�li ch�opak zrobi to, do czego namawia go Nawer, jego oddzia� r�wnie� przestanie istnie�. W takich sprawach nie by�o okoliczno�ci �agodz�cych.

Gdy wst�powa� do Stra�y, dowodz�cy kompani� oficer narzuci� mu na ramiona bia�� wtedy jeszcze p�acht� i powiedzia�: �No� go z dum�, dbaj, ceruj i nigdy nie pozw�l, by kto� go poha�bi�. On czyni ci� stra�nikiem�. Nadal pami�ta� t� scen�. �o�nierze mogli nie zak�ada� p�aszczy, czasem demonstracyjnie, czasem dla wygody, ale prawd� by�o, �e dla G�rskiej Stra�y ten kawa�ek grubo tkanej, bia�ej materii by� symbolem statusu, oznak� przynale�no�ci do bitnych, zawzi�tych oddzia��w g�rskiej piechoty, o kt�rej powiadano, �e w walce nie ust�puje samej cesarskiej gwardii. By�a to ich jedyna regulaminowa cz�� umundurowania, znak i symbol rozpoznawczy. Zamiast sztandar�w i chor�gwi, zamiast lardoss, drewnianego drzewca z symbolem pu�ku umocowanym na szczycie, G�rska Stra� nosi�a swoje p�aszcze. Kenneth nigdy nie s�ysza� o przypadku, �eby jaki� stra�nik sprzeda� sw�j p�aszcz albo zostawi� go na polu bitwy, na �up dla wroga. Prawo do jego posiadania przys�ugiwa�o im od chwili wst�pienia do Stra�y a� do �mierci, gdy chowano ich w nim w ziemi. I nie mia�o znaczenia, �e to akurat okrycie zosta�o podarowane komu� spoza oddzia�u. Nadal by� na nim numer kompanii, dwie wyszyte czarn� nici� sz�stki. Nie powinni pozwoli�, aby kto� go zha�bi�. I jednocze�nie nie mogli nic zrobi�.

Kap�an patrzy� mu w oczy i u�miecha� si�. Nawer kontynuowa�:

� No, ch�opcze. Jestem twoim przyjacielem i naprawd� chc� ci pom�c. Poka� mi tylko, �e to zwyk�a szmata, kt�r� za�o�y�e� dla ochrony przed ch�odem. Nie martw si�, dostaniesz nowy p�aszcz, lepszy, cieplejszy. Tylko zdejmij ten, napluj i naszczaj na niego, �ebym wiedzia�, �e nie jeste� szpiegiem.

Wi�zie� szarpn�� si�, skrzywi� p�aczliwie. Milcza�. Wreszcie powoli pokr�ci� g�ow�.

Uderzenie zabrzmia�o, jakby kto� rzuci� p�at mi�sa na desk�. Bandyta tym razem zada� cios otwart� d�oni�, bolesny i upokarzaj�cy.

� Nie b�d� czeka� do rana! � Warkn��. � Poka� mi, �e nie jeste� szpiegiem, albo umrzesz. Ju�! Pu��cie go.

Przyboczni odst�pili, ch�opak zachwia� si�, przez chwil� wygl�da�o na to, �e si� przewr�ci. Kenneth zrobi� krok w jego stron�.

� Poruczniku... � szept, nie, syk hrabiny by� jak ostrze wbijaj�ce si� w podstaw� czaszki.

Wiedzia�, o co chodzi, o p�on�c� granic�, zniszczone miasta, zr�wnane z ziemi� wioski, o krew, trupy, �zy. O to chodzi�o. Je�li dadz� si� sprowokowa�, je�li wyci�gn� bro�, bandyci Nawera wpadn� do sali i zacznie si� rze�. Rozmowy zostan� bezpowrotnie zerwane. Mo�e sam tahg przyp�aci to �yciem, a jego siostrzeniec zasi�dzie na tronie. A potem bitewny kult Setrena Byka przydusi wszystkich �elazn� pi�ci� i poprowadzi ich na wsch�d. To dlatego kap�an nie spuszcza� z niego wzroku. Tu chodzi�o o co� wi�cej ni� los jednej kompanii. Jednak i tak nie by�o mu l�ej.

Przeni�s� wzrok na swoich �o�nierzy. Stali nieco w g��bi sali, dooko�a nich by�o pusto. Niespe�na czterdziestu stra�nik�w w niekompletnym uzbrojeniu, blade twarze, zaci�ni�te pi�ci, d�onie ci���ce do r�koje�ci mieczy, szabel i topor�w. I spojrzenia, kt�rymi go obrzucali, intensywne w gniewie, czekaj�ce na rozkaz. O krok od z�amania pos�usze�stwa.

Ruszy� naprz�d, w d�, po schodach, w ich stron�. Gdy zrobi� pierwszy krok, twarz kap�ana wybuch�a rado�ci�, a usta otworzy�y si� do krzyku. Hrabina zerwa�a si� na nogi, przewracaj�c krzes�o. Zignorowa� to. Min�� zaskoczonego Nawera i nie ogl�daj�c si� na ch�opaka, podszed� do �o�nierzy. Zaj�� miejsce na przodzie, w pierwszej dziesi�tce.

� Panie poruczniku... � stra�nik po jego prawej nawet nie drgn��, ale g�os mia� taki, jakby kto� zaciska� mu r�ce na gardle. � Co robimy?

� Stoimy, Warw. Rozkazy poselstwa.

� Ale...

� Stoimy � wycedzi� przez z�by. � Ani drgnij.

Kolejne uderzenie cisn�o wi�niem w ty�. Nawer podszed� i z�apa� go za w�osy, nie pozwalaj�c upa��, �ci�gn�� jego g�ow� w d� i pot�nym uderzeniem kolana w twarz pos�a� na posadzk�. Krew trysn�a z ust i nosa wi�nia, plami�c przyszarza�� biel p�aszcza. Ch�opak krzykn��, zad�awi� si� szlochem. Kopniak w przepon� pozbawi� go tchu.

� Nie mam ca�ej nocy, �mierdzielu. Nie chce mi si� sta� tu i zmusza� ci� do powiedzenia prawdy. Musz� mie� pewno��. � Nawer nachyli� si� lekko, przydeptuj�c nadgarstek le��cego. W ciszy, kt�ra panowa�a w sali, wyra�nie s�ycha� by�o chrz�st ko�ci. � A ty nie okazujesz mi szacunku. Niedobrze. B�d� ci� go musia� nauczy�.

Skin�� g�ow� do jednego z przybocznych, a ten natychmiast poda� mu ci�kie, bojowe r�kawice z kolczej siatki, wzmocnione na grzbietach d�oni i k�ykciach stalowymi p�ytkami. Ch�opak patrzy� niczym zahipnotyzowany, jak Nawer zak�ada je, dopina paski, porusza palcami. Wi�zie� zamkn�� na chwil� oczy, a gdy je otworzy�, jego spojrzenie, po raz pierwszy, ogarn�o stoj�cych w r�wnych szeregach �o�nierzy. Otworzy� usta...

� Nie. � M�ody bandyta z�apa� go za ubranie na piersi i jednym szarpni�ciem postawi� na nogi. � Oni ci nie pomog�. Nie s� twoimi przyjaci�mi. Nie uwa�aj� ci� za �o�nierza, tylko za g�upka, kt�remu z lito�ci podarowali stary p�aszcz. Patrz na mnie! Rozumiesz? Jeste� dla nich niczym! Zrzu� t� szmat� i plu� na ni�, to uwierz�, �e jeste� tylko g�upkiem, kt�ry znalaz� si� w z�ym miejscu. Ju�!

Przysun�� ch�opcu zaci�ni�t� pi�� pod nos. Kenneth widzia� ju�, co cios r�ki w takiej r�kawicy mo�e zrobi� z twarzy. Odwr�ci� wzrok.

Uderzenie zabrzmia�o obrzydliwie, mi�si�cie i mokro. I zaraz po nim rozleg� si� odg�os padaj�cego cia�a i g�uche, zwierz�ce ni to �kanie, ni skomlenie. Odg�os krok�w, kopniak, szarpni�cie, d�wi�k rozdzieranego materia�u i dwa, nie, trzy szybkie ciosy, puste i dudni�ce, takie, kt�re towarzysz� �amaniu �eber. Szloch, zd�awiony kolejnym uderzeniem, co�, co musia�o by� lekcewa��cym, niemal obel�ywym policzkiem, ale policzkiem zadanym d�oni� w kolczej r�kawicy, takim, kt�ry zdziera sk�r� z twarzy, zamieniaj�c j� w krwawy placek. Krzyk, kr�tki krzyk i straszny, bulgotliwy odg�os, jaki wydaje kto�, komu gard�o mia�d�y stalowy u�cisk. Szarpniecie. Uderzenie. Upadek. �kanie. Kopniak.

Kenneth zamkn�� oczy, jego �wiat skurczy� si�, zwin�� do punktu, w kt�rym s�uch staje si� najwa�niejszym ze zmys��w. �a�owa�, �e nie mo�e zamkn�� r�wnie� uszu, zatka� ich palcami, odci�� si� od sali i tego, co si� na niej dzia�o.

By� �o�nierzem. Walczy� i zabija�. Widzia� te� wykonywane w majestacie prawa egzekucje, wi�cej, sam nieraz chwyta� i dostarcza� przed s�d zb�jc�w, kt�rych p�niej �cinano, �wiartowano lub wieszano na hakach. To tutaj by�o, przez chwil� szuka� odpowiedniego s�owa, zwyk�ym bestialstwem.

� No ju�... � Nawer odezwa� si� po d�u�szej chwili, dysz�c ci�ko. � No ju�, ch�opcze... zr�b to... zdejmij go i napluj... to nic, �e z krwi�. Tylko napluj i p�jdziesz do domu... No ju�...

Kenneth otworzy� oczy. Powi�d� spojrzeniem po sali, wszyscy siedzieli jak sparali�owani, gapi�c si� na krwawe przedstawienie. Jaka� kobieta tuli�a si� do ramienia m�a, kto� by� tak blady, jakby mia� zaraz zwymiotowa�. Na wi�kszo�ci twarzy malowa� si� niesmak i obrzydzenie. Nawet je�li wszyscy wiedzieli, o co toczy si� gra, a na dodatek nie lubili Meekha�czyk�w, bandyta w zbroi masakruj�cy bezbronnego dzieciaka nie wzbudza� ich sympatii. Rozleg�o si� kolejne mi�siste uderzenie.

Poczu� ruch z boku i z ty�u. Jeszcze chwila, a jego ludzie rzuc� si� do przodu.

� Kompania! � rykn�� tak, �e wtulona w m�a kobieta podskoczy�a. � Baczno��!!!

Nie patrzy� na nich, ale wyczu� wahanie, niepewno��, pierwszy krok do buntu.

� Kompania! Do oddania honoru! Gotuj!

Szereg wyr�wna� si�, wypr�y�.

� Kompania! Na lewo patrz! Salut!

Hukn�� praw� pi�ci� o pier� i odszuka� wzrokiem ch�opaka. Chcia� mu spojrze� w oczy, chcia�... przeprosi�, ale krwawa miazga, w kt�r� zamieni�o si� oblicze wi�nia, w og�le nie przypomina�a ju� ludzkiej twarzy.

Mimo wszystko ch�opak musia� go us�ysze�. Nagle dzikim szarpni�ciem uwolni� si� z uchwytu Nawera i stan�� prawie prosto. Jego prawa d�o�, zaci�ni�ta w pi��, dotkn�a zakrwawionego p�aszcza.

Salutowa�. S� rzeczy, kt�re �ami� nawet najtwardszych �o�nierzy.

W nast�pnej chwili rozleg� si� zgrzyt wyci�ganego ostrza i ch�opak zgi�� si� wp�, ze sztyletem wbitym w brzuch. Krzykn�� kr�tko, strasznie, i powoli osun�� si� na kolana, ze�lizguj�c z klingi. Nawer Ta�Klaw wyzywaj�co powi�d� wzrokiem po sali i niespiesznym, teatralnym ruchem wytar� bro� o koszul� wi�nia. Pochyli� si� jeszcze i splun�� na wyhaftowane na przodzie dwie sz�stki, a potem jednym ruchem zerwa� z ch�opaka p�aszcz i lekcewa��co zarzuci� go sobie na rami�.

� M�j ko� b�dzie mia� dobry pled na zimne noce. � Wyprostowa� si� ze sztucznym u�miechem, patrz�c na porucznika. � A on chyba jednak my�la�, �e jest �o�nierzem. A przecie� prosi�em...

Przerwa� mu odg�os odsuwanego krzes�a.

� Nawerze Ta�Klaw � g�os tahga ni�s� si� po sali, mimo �e w�adca zdawa� si� szepta�. � Wyci�gn��e� bro� w mojej obecno�ci, bez �adnego powodu. Zabierzesz swoich ludzi i opu�cicie zamek, zanim wstanie s�o�ce. Nie we�miecie nic ponad to, co przynie�li�cie, i nie wr�cicie tu przez rok, bez wzgl�du na to, jaki los napotkacie na swej drodze. Pod kar� �mierci. Natychmiast.

M�ody bandyta wykona� drwi�cy uk�on w stron� tahga.

� Oczywi�cie, wuju. I tak mia�em ju� wyje�d�a�. Za trzy dni w Gaven�le ma odby� si� doroczny targ, uczty, ta�ce, zabawa. B�dzie weselej ni� tu, gdzie troch� krwi na p�aszczu powoduje u niekt�rych md�o�ci � wykrzywi� si� tym razem bez udawania, paskudnym, okrutnym u�miechem. � Mam nadziej�, �e niekt�rych z was spotkam jeszcze kiedy�... W g�rach.

Ruszy� do wyj�cia, ci�gn�c p�aszcz po ziemi i nie spuszczaj�c wzroku z �o�nierzy. Przyboczni ruszyli za nim. Wyszli w ca�kowitej ciszy. Kap�an swoim zwyczajem gdzie� znik�.

Kenneth podszed� do ch�opaka pierwszy. Za nim reszta kompanii. Od razu wida� by�o, �e rana jest �miertelna. Ostrze wesz�o poni�ej p�pka i rozpru�o brzuch prawie do mostka. Mimo wszystko �y� jeszcze, kr�tkimi, chrapliwymi haustami zasysaj�c powietrze. Porucznik ukl�k� obok, bogowie wybaczcie mi, pomy�la�, nawet nie wiem, jak on ma na imi�.

� Dzielnie si� spisa�e� � szepn�� wreszcie.

Wok� zgromadzili si� jego ludzie. Niemal ich nie dostrzega�. Delikatnie dotkn�� twarzy umieraj�cego, kto� �ci�gn�� sw�j p�aszcz i mu go poda�. Kenneth wsun�� zwini�ty materia� ch�opakowi pod g�ow�.

� Jeste� prawdziwym �o�nierzem, ma�y. Najprawdziwszym stra�nikiem.

Wsta�, przepchn�� si� przez �o�nierzy i wszed� na podwy�szenie. Stan�� przy stole tahga.

� Prosz� mi powiedzie�, hrabino, czy b�dziemy mieli pok�j?

� Tak, poruczniku. Podpiszemy stosowne umowy � zdo�a�a mu spojrze� w twarz i zaskoczy�. Nie spodziewa� si� �ez.

� To dobrze. Tangu, czy poselstwo dostanie odpowiedni� eskort� na drog� powrotn�?

� Oczywi�cie. Chcecie ju� wraca�?

� Mia�em rozkaz, �eby doprowadzi� delegacj� tutaj. Wykona�em go. Jeden z moich ludzi... z moich �o�nierzy powinien zosta� jak najszybciej pochowany w domu. Przynajmniej tyle mu jestem winien. Przynajmniej tyle jest mu winne Imperium.

Odwraca� si�, gdy hrabina poruszy�a si� gwa�townie.

� Poruczniku, ja... Napisz� raport, w kt�rym przedstawi� dok�adnie ca�� spraw� � wyszepta�a, prze�kn�a �lin� i doda�a g�o�niej � wszystkie... okoliczno�ci. To nie musi si� �le sko�czy�. Pa�ska kompania...

� Moja kompania to moja sprawa, hrabino. On skatowa� tego dzieciaka, a potem naplu� na nasz p�aszcz i wyszed� st�d �ywy, zabieraj�c go ze sob�. Co by� zrobi� tahgu, gdyby nie by� twoim siostrze�cem?

� Urwa�bym mu �eb, stra�niku. Za ha�b�, jak� �ci�gn�� na m�j dom � zderzyli si� wzrokiem. Kenneth nie spodziewa� si� znale�� w twarzy w�adcy Wynde�kann ponurego, pierwotnego w swojej g��bi poczucia sprawiedliwo�ci. � Obieca�em jego matce... � wyszepta�.

� Czy jego krew zostanie mi�dzy nami?

Zaskoczenie. Oczy Aeryssa zrobi�y si� bardzo zimne.

� Obieca�em, �e nie wyst�pi� przeciw niemu, nie, �e b�d� go chroni� na ka�dym kroku. Zw�aszcza gdy pr�buje mi wydrze� tron spod ty�ka... On ma trzystu ludzi � doda� po chwili.

� Wiem. � Porucznik skin�� g�ow� i zszed� do swoich �o�nierzy. Musieli si� spieszy�.

�������

Zebrali si� w kwaterze. Cia�o ch�opaka zabrali ze sob� i nikt nie pr�bowa� ich powstrzyma�. Gdy wychodzili z sali g��wnej, towarzyszy�a im cisza. I wstyd. Znak kompanii zosta� zha�biony, a cz�owiek, kt�ry to zrobi�, �y� i mia� si� dobrze. Po powrocie do koszar zostan� os�dzeni i najpewniej rozwi�zani. Sz�sta Kompania przestanie istnie�.

Kenneth stan�� po�rodku najwi�kszego pomieszczenia i obserwowa�, jak jego ludzie si� krz�taj�. Podnosili bro�, zak�adali zbroje, pakowali zapasy na drog�. Nikt nie patrzy� mu w oczy. Nikt w og�le na niego nie patrzy�. Tch�rz. To s�owo wisia�o w powietrzu, lepi�o si� do �cian, wype�nia�o przestrze�. Nikt go g�o�no nie powiedzia�, ale... Zacisn�� pi�ci i wtedy wyczu� ruch. Andan. Kr�py dziesi�tnik szed� ku niemu powoli, nie si�ga� po bro�, lecz nie musia�. Wystarczy�o, �e powie to, co wi�kszo�� my�la�a.

� Panie poruczniku... � Varhenn podszed� do niego pierwszy. � My wiemy.

� Co wiecie, dziesi�tniku? � wychrypia�.

� �e nie da�o si� inaczej. �e ten bandyta chcia� nas... pana sprowokowa�, a gdyby�my wyci�gn�li bro�, pola�aby si� krew. Oni na to czekali, ci za drzwiami. �e by�aby z tego wojna, a nikt nie chce wojny na zachodniej granicy. Nie teraz. I wiemy, �e to pan zap�aci najwi�cej za to, co si� sta�o. Pan nas nie docenia, niech pan tego nie robi. Ale nie jest nam przez to l�ej � doko�czy� cicho.

Gdy podoficer zaczyna� m�wi�, wi�kszo�� �o�nierzy znieruchomia�a. Po chwili zacz�li si� rusza� jakby szybciej i Kenneth wy�owi� kilka przypadkowych spojrze�. Cholerny Velergorf, wszyscy wiedzieli, co? Dziesi�tnik by� wart swojej wagi w z�ocie.

� Dobra! � warkn��. � A teraz sta� i s�ucha�, co wasz porucznik ma do powiedzenia!

Gdy sko�czy� i zada� pytanie, trzydziestu dziewi�ciu m�czyzn wyprostowa�o si� i zasalutowa�o jak jeden m��.

�������

Biegli szybkim truchtem, g�siego, �cie�k� tak w�sk�, �e dw�ch ludzi nie zdo�a�oby si� na niej wymin��. Stary szlak przemytnik�w i bandyt�w skraca� im drog� o ca�y dzie�. Zesz�oroczny �nieg skrzypia� pod nogami, wczepione w ska�y drzewa pochyla�y si� nad przemykaj�c� jak gromada duch�w kompani�. Nie by�o s�ycha� �adnych d�wi�k�w poza rytmicznymi oddechami i cichym pobrz�kiwaniem ekwipunku. Gdyby kto� ich z daleka zobaczy�, nie wiedzia�by, czy spotka� na drodze ludzi, czy zjawy.

G�rska Stra� stara�a si� pozna� wszystkie drogi w g�rach, nie tylko te na terytorium Imperium, lecz tak�e le��ce po drugiej stronie granicy. To si� zawsze op�aca�o. Musieli dotrze� do Gewenah przed band� Nawera, a on w�a�nie tam zmierza�. Sam zapowiedzia�, �e za trzy dni b�dzie na targu w Gaven�le, mie�cie le��cym na po�udnie od Rogu. W linii prostej zamek i Gaven�le dzieli� dystans oko�o czterdziestu mil, w g�rach, nawet dla wyszkolonego, wypocz�tego oddzia�u, to dwa dni intensywnego marszu.

Banda musia�a przeci�� dolin� Gewenah, najpewniej kieruj�c si� wprost do prowadz�cego na po�udnie �a�obnego Przej�cia. Zreszt� �a�obne Przej�cie by�o jedyn� drog�, kt�r� tak liczna grupa mog�a przeby�. Pozosta�e szlaki przypomina�y ten, kt�rym w�a�nie biegli � by�y to w�skie, wyryte w skale �cie�ki, kt�rymi bandyci w�drowaliby kilka dni. Zw�aszcza ci�gn�c ze sob� konie i dziesi�� woz�w, o czym Kenneth dowiedzia� si�, rzucaj�c kilka monet stajennemu. Maj�c trzystu ludzi i wiedz�c, �e w dolinie nie ma zbyt wiele wojska, Nawer Ta�Klaw m�g� nie obawia� si� zbrojnego oporu. Przeci�cie samego Rogu zaj�oby mu zapewne mniej ni� dwie godziny, by� mo�e zd��y�by jeszcze po drodze podpali� kilka cha�up albo, je�li szcz�cie by mu sprzyja�o, z�upi� jakich� pechowych kupc�w. Tak budowa� swoj� legend�, kt�ra przysparza�a mu sympatyk�w i �ci�ga�a ochotnik�w do bandy. Oto m�ody, wygnany arystokrata rzuca w zamku tahga wyzwanie G�rskiej Stra�y, a gdy tch�rzliwe pacho�ki Imperium nie odpowiadaj�, wpada zbrojnie w jego granice, �upi, pali i zaraz �wi�tuje na wielkim festynie. Tak� opowie�� ludzie Nawera przynios� do Gaven�le, i taka p�jdzie w �wiat. Nie b�dzie tam s�owa o biednym dzieciaku zakatowanym na �mier� i obietnicy wuja, chroni�cej g�ow� bandyty.

Kenneth obejrza� si� przez rami�, na nosze, na kt�rych le�a�o cia�o owini�te w wojskowy p�aszcz. Zabrali je ze sob�. Pewne sprawy s� wa�ne.

�������

Burmistrza Arberden obudzi�o stukanie do drzwi. Zerwa� si� natychmiast z �o�a. W tych czasach to nie by� dobry znak. Je�li s�u��cy budzi� go na dwie godziny przed �witem, co� musia�o si� sta�.

� Wej��.

S�uga wsun�� si� do sypialni na palcach.

� Panie, przyby� oficer.

� Jaki oficer?

� Stra�nik. Z tej kompanii, kt�ra posz�a do Wynde�kann...

A� ugi�y si� pod nim nogi. Poselstwo. Nieudane rozmowy. Wojna.

� Wprowad� go, natychmiast! I po�lij kogo� do rajc�w. Budzi� ich i przys�a� do mnie.

S�uga znik� za drzwiami, niemal zderzaj�c si� z wchodz�cym �o�nierzem. Pami�ta� go, rudy, z kr�tk� brod�. Ma�om�wny.

� Co z pos�ami? � zapyta� burmistrz, zanim stra�nik przekroczy� pr�g.

� Zdrowi i cali � w g�osie przybysza da�o si� s�ysze� bezbrze�ne zm�czenie. � B�dzie pok�j i handel. Nie wojna. Przynajmniej na to si� zanosi�o, gdy po p�nocy opuszczali�my zamek.

Chwil� zaj�o mu zrozumienie ostatniego zdania. Po p�nocy? Cztery godziny temu? Przebyli dwadzie�cia mil noc�, w g�rach, w cztery godziny? Kim s� ci �o�nierze? I co ich tak gna�o?

Otworzy� usta, �eby zapyta�.

� Nawer Ta�Klaw tu idzie. Z ca�� swoj� band� � uprzedzi� go oficer.

Gdy to m�wi�, w g�osie pojawi� mu si� jaki� dziwny ton. Rodzaj mrocznej beznami�tno�ci. Urz�dnik spojrza� mu w oczy. Pani �askawa! Kto� jeszcze dzisiaj umrze.

� Powiedz mi � porucznik ca�kowicie pomin�� zwrot grzeczno�ciowy, ale burmistrz za nic w �wiecie nie zwr�ci�by mu na to uwagi. � Czy Stary W� ju� rykn��?

� Na �a�obnym Przej�ciu? Gdzie tam. Szlak ci�gle zbyt niebezpieczny, wi�c pos�a�em ju� po czarownika, �eby go otrzepa�, cho�by i przysz�o z�otem zap�aci�. Bez kupc�w z po�udnia tylko tracimy...

� Gdzie wasze tr�bity?

� W piwnicy. My�li pan, poruczniku, �e nie pr�bowali�my sami? Przykry� si� tak, �e ani drgnie.

� A pr�bowali�cie to zrobi� o �wicie? � Oficer wykrzywi� usta w dziwnym grymasie. � I jeszcze jedno, gdzie mieszka dzieciak, dotkni�ty przez Pani� Losu? Jasne w�osy, na oko trzyna�cie lat.

� G�upi Nosah? Same z nim k�opoty, znikn�� wczoraj i...

Zgrzyt ostrza i nag�y ucisk pod szyj�. G�ownia miecza widziana z tej perspektywy wydawa�a si� niesko�czenie d�uga. Wzrok burmistrza, w�druj�cy wzd�u� ostrza, musia� w ko�cu napotka� oczy �o�nierza. Na gardle zacisn�a mu si� lodowata obro�a.

� Nie pyta�em o twoj� opini�, burmistrzu, tylko gdzie mieszka jego matka. A gdy mi ju� to powiesz, og�osisz alarm i podwoisz stra�e na murach. I wydasz mi wszystkie tr�bity, z wyj�tkiem jednej. A potem zrobisz, co ci ka��. Pospiesz si�.

Urz�dnik prze�kn�� �lin� i skin�� g�ow�.

�������

Zobaczyli ich tu� przed �witem. S�o�ce r�owi�o ju� widnokr�g, na wschodzie szczyty g�r wgryza�y si� czarnymi z�bami w ja�niej�ce niebo. By�o zimno, z ust ludzi i zwierz�t unosi�a si� para. Czekali ukryci na zachodnim kra�cu prze��czy, przed sob� mieli pi�kny widok na �a�obne Przej�cie.

Kenneth wiedzia�, sk�d wzi�a si� ta nazwa. �adna inna prze��cz w g�rach nie poch�on�a tylu ofiar. Bieg�a ni� odleg�a teraz o trzysta jard�w imperialna droga, szeroki na dwadzie�cia st�p trakt z g�adkich, r�wno osadzonych kamieni. Drog� ju� oczyszczono ze �niegu, co by�o znakiem, �e kupcy od jakiego� czasu podejmowali ryzyko podr�y pod przyczajonym na Starym Wole niebezpiecze�stwem. C�, ten, kto mia� odwag� w�drowa� w takich warunkach, m�g� narzuci� swoj� cen� na ka�dy towar. Cho� trzeba desperata lub szale�ca, �eby teraz wje�d�a� na szlak.

Jego wschodnia strona, szerokie i wysokie zbocze, by�o wprost stworzone dla lawin. Wznosi�o si� z pocz�tku �agodnie, by nagle ostro ruszy� w g�r� i sko�czy� wysok� �cian�, przypominaj�c� kszta�tem byczy k��b. Dlatego miejsce to nazywano Starym Wo�em. Tutejsi m�wili, �e gdy Stary W� zaryczy, czyli pot�n� lawin� zrzuci zimow� okryw�, droga na po�udnie staje otworem. Cz�sto jednak W� sp�nia� si� z rykiem, a wtedy kupcy, zw�aszcza przewo��cy �atwo psuj�ce si� towary, takie jak mas�o czy ryby, zaczynali ryzykowa�. Wielu z nich odnajdywano, dopiero gdy stopnia� �nieg.

Czasem pr�bowano zrzuci� lawin�, dm�c w tr�bity, d�ugie na pi�tna�cie, dwadzie�cia st�p drewniane tuby, kt�rych u�ywano w g�rach do przekazywania prostych informacji na du�e odleg�o�ci. Gdy to nie pomaga�o, zainteresowanym kupcom pozostawa�o tylko wynaj�� czarodzieja, kogo� w�adaj�cego �cie�k� Ziemi, Wody lub Lodu, �eby zmusi� Wo�u do rykni�cia. Otwarcie szlak�w handlowych by�o warte ka�dych pieni�dzy. Cho� czasami wydawa�o si�, �e natura umy�lnie kpi sobie z ludzi, dokonuj�c niemo�liwych sztuczek. Teraz te� nie wiadomo by�o, jakim cudem wielo�okciowa warstwa �niegu, gromadz�ca si� przez ca�� zim�, trzyma�a si� jeszcze na skale.

Porucznik patrzy� na zbli�aj�c� si� kolumn�. Trzystu ludzi, mo�e nawet wi�cej, co najmniej trzydziestu konnych, dosiadaj�cych silnych, wytrzyma�ych g�rskich kuc�w, do tego dziesi�� lekkich woz�w. Wiedzia�, �e go nie widz�, owini�ty w szary p�aszcz, ukryty w cieniu, nie wyr�nia� si� z t�a, podobnie jak reszta Sz�stej Kompanii. Spojrza� na p�noc, w miejsce, sk�d nadchodzi�a banda, ciemno�� �witu rozprasza�a tam �una dw�ch po�ar�w. Niezbyt du�ych. By� mo�e dopala� si� jaki� pasterski sza�as albo stoj�ca samotnie zagroda. Najwyra�niej Nawer nie m�g� si� powstrzyma� od zaznaczenia swojej obecno�ci.

Kenneth przeni�s� wzrok na prawo, gdzie ukryte w zag��bieniach terenu, zamaskowane ga��ziami, le�a�y tr�bity. D�ugo naradza� si� z dziesi�tnikami, gdzie kt�r� skierowa� i kiedy zacz�� gra�. Od tego zale�a�o ich �ycie. I oczywi�cie od tego, czy lawina zejdzie tak, jak przewidywali, lekko po skosie, wpadaj�c w rynn�, �rodkiem kt�rej bieg�a droga, a nie skieruje ca�ego swojego impetu na wprost. Nie by�o jednak innego miejsca, sk�d da�oby si� skutecznie zad�� w tr�bity, wi�c musieli liczy� na szcz�cie.

Spojrza� na wsch�d, gdzie lada chwila s�o�ce mia�o wyjrze� zza g�r. To by� odpowiedni moment, pora dnia, gdy szczyty najcz�ciej zrzuca�y zalegaj�cy na zboczach �nieg. Godzina grzmot�w, tak niekiedy m�wiono na pierwsz� godzin� po �wicie, cho� ma�o kto kojarzy� jeszcze t� nazw� z lawinami. To by� czas, gdy temperatura powietrza ros�a z minuty na minut�, gdy mr�z, cz�sto towarzysz�cy wiosennym nocom, niemal w kilka chwil ust�powa� ciep�ym promieniom s�o�ca. Tafle lodu skuwaj�ce ka�u�e topnia�y w oczach, zmarzni�ta ziemia zamienia�a si� w b�oto. Rozmarza� r�wnie� gruby na wiele st�p p�aszcz sprasowanego �niegu, zalegaj�cy g�rskie szczyty. Kennethowi pokaza� to kiedy� jeden z kapitan�w, z kt�rym s�u�y�. Zaprowadzi� go na strome zbocze i kaza� patrze�. Warstwa �niegu urywa�a si� tam jak no�em uci��, a w miejscu, gdzie niedawno cz�� pokrywy odpad�a i run�a, widzia� wyra�nie nag� ziemi�, zamarzni�t� i pokryt� z��k�� traw� oraz szronem. I nagle, w kwadrans po wzej�ciu s�o�ca, ziemia zacz�a taja�, szron znik�, a spod sprasowanego �niegu zacz�y wyp�ywa� strumyki wody.

� To ci�ar �niegu powoduje, �e sp�d si� topi � wyja�ni� szeptem kapitan. � Lecz przez ca�� noc woda nie mog�a si� wydosta�, bo blokowa� j� mr�z. Teraz p�ynie, a ca�e zbocze jest w tej chwili �liskie, jakby kto� posmarowa� je mas�em. Wystarczy pierdn��, a wszystko runie. Za godzin� s�o�ce wysuszy ziemi�, a wi�kszo�� uwi�zionej pod �niegiem wody wydostanie si�, i wtedy b�dzie bezpieczniej. Przynajmniej do nast�pnego �witu. Pami�taj, nigdy nie wprowadzaj swoich ludzi w takie miejsca, gdy s�o�ce wstaje po mro�nej nocy. A jak nie b�dziesz mia� pewno�ci, to patrz na psy. One zawsze wiedz�.

Porucznik u�miechn�� si�, s�ysz�c ciche skomlenie. Psy wiedzia�y. Czu�y, �e to miejsce jest niebezpieczne. To by� dobry czas na zasadzk�.

Konie bandyt�w tak�e co� czu�y. Gdy oddzia� zbli�y� si� do prze��czy, te na czele zastrzyg�y uszami, zacz�y parska� i boczy� si�. Grupa stan�a. Kenneth czeka�, nagle nad dolin� rozleg� si� g��boki, dudni�cy d�wi�k. Sygna� tr�bity graj�cej na alarm. Burmistrz zrobi�, co do niego nale�a�o. Porucznik spojrza� w stron� miasta, tak jak wi�kszo�� ludzi Nawera. S�o�ce w�a�nie wzesz�o i Arberden, mimo �e odleg�e o cztery mile, by�o widoczne jak na d�oni. Kenneth dostrzeg� ruch na murach, otwieraj�c� si� bram� i wychodz�cych z niej ludzi. Burmistrz musia� postawi� na nogi wszystkich pacho�k�w miejskich i po�ow� mieszka�c�w, ale wy�aniaj�ca si� z bramy kolumna wygl�da�a imponuj�co. Oficer patrzy�, czekaj�c na ostatni element przedstawienia. Tak jak nakaza�, nagle na czele wychodz�cego z miasta fa�szywego oddzia�u pojawi� si� dr�g z czerwonym punktem. U�miechn�� si� bez weso�o�ci. Wszystko sprowadza�o si� do odleg�o�ci i sztuczek oraz do przekonania Nawera o w�asnej wa�no�ci.

Lardoss z czerwonym nied�wiedziem stoj�cym na tylnych �apach by� symbolem Pi�tego Pu�ku Piechoty, dla m�odego bandyty powinno wi�c by� jasne, �e Imperium zastawi�o na niego pu�apk�, kt�rej unikn��, omijaj�c miasto, lecz teraz maszeruj�ca szybkim tempem ci�ka piechota w ci�gu godziny dopadnie go na prze��czy. Z tej odleg�o�ci nie m�g� dostrzec, �e to wojsko to gromada przera�onych kupc�w i rzemie�lnik�w, a lardoss to kawa�ek pomalowanego na czerwono drewna.

Na dole powsta�o zamieszanie, stoj�ca w lu�nym szyku kolumna zafalowa�a, kilku ludzi pr�bowa�o wyrwa� si� do przodu. Porz�dek narzucono szybko i brutalnie, p�azuj�c panikarzy i sp�dzaj�c ich na miejsce. Porucznik przez chwil� podziwia� sprawno�� przyw�dcy bandyt�w. Ludzi uspokojono, koniom zawi�zano oczy, z woz�w zacz�to wyrzuca� �adunek, najpewniej, �eby mog�y jecha� szybciej. W par� minut ca�a grupa by�a gotowa do wej�cia na prze��cz. To by� przyk�ad dobrej roboty, kt�rej nie powstydzi�aby si� �adna kompania G�rskiej Stra�y. Nic dziwnego, �e Nawer Ta�Klaw tak d�ugo wodzi� wszystkich za nos. Ze zwyk�ej bandy uczyni� zdyscyplinowany i sprawny oddzia�.

I ten oddzia� w�a�nie wyruszy� po �mier�.

Bandyci wjechali na prze��cz w ca�kowitej ciszy. Nienaturalnej ciszy, stwierdzi� po chwili Kenneth. Z tej odleg�o�ci stra�nicy powinni przynajmniej s�ysze� odg�os ko�skich kopyt na kamieniach, jaki� szcz�k �elaza, skrzypienie osi woz�w. Odszuka� wzrokiem dziesi�tnik�w, Bergh pierwszy podni�s� praw� d�o� do g�ry i wymownie poruszy� palcami. Magia. Najpewniej z band� by� kap�an, w zamku pokaza� ju�, �e lubi sztuczki z d�wi�kiem. Teraz jednak nie na wiele mia�o mu si� to przyda�.

Zamierzali czeka� do chwili, gdy kolumna znajdzie si� w po�owie prze��czy, lecz zanim przeby�a trzeci� cz�� drogi, psy stra�nik�w zacz�y szale�. Skomla�y, popiskiwa�y i z podkulonymi ogonami pr�bowa�y wyrwa� si� swoim przewodnikom i uciec. Jeszcze chwila, a zamieszanie na zachodnim zboczu zwr�ci uwag� tych na drodze. Kenneth wsta� i uni�s� d�o�, momentalnie szesnastu ludzi poderwa�o si� z ziemi i dopad�o instrument�w. Po dw�ch na ka�d� tr�bit�, jeden z przodu, drugi z ty�u. Ci ostatni nabrali powietrza i nagle nad prze��cz� poni�s� si� pot�ny, g��boki, przypominaj�cy zawodzenie byka w rui ryk. I o to chodzi�o, to mia� by� d�wi�k o sile gromu, zdolny ruszy� z posad ca�e g�rskie zbocze. Psy przerwa�y skomlenie i najpierw rozszczeka�y si� na ca�e gard�o, a potem, jeden za drugim, zacz�y wy�. Ma�y podarunek od losu.

Kolumna na drodze zatrzyma�a si� natychmiast. Przez kilka uderze� serca wszystko zastyg�o w bezruchu, jakby bandyci nie dowierzali w�asnym oczom i uszom. Potem do wszystkich dotar�o, co si� dzieje, bo nagle konni spi�li wierzchowce i pogalopowali na spotkanie stra�nik�w. Kenneth spokojnie uni�s� do oka kusz�, wycelowa�. Je�d�cy mieli do przebycia trzysta jard�w po nier�wnym, kamienistym i wznosz�cym si� terenie. Nie wiadomo by�o, czy bardziej szar�uj� na wroga, czy staraj� si� uciec z zagro�onego miejsca. Zreszt� ci na drodze te� nie czekali na wynik starcia. Piesi rzucili si� w stron� doliny, wo�nice po kilku nieudanych pr�bach zawr�cenia pojazd�w zeskakiwali z koz��w i ruszali za nimi.

Dm�cy w tr�bity wzi�li drugi oddech i w grzbiet Starego Wo�u uderzy�a kolejna fala d�wi�ku. Porucznik przycisn�� mocniej �o�e do policzka. No dalej, prosi� w my�lach. Rusz si� sukinsynu. Nacisn�� spust. Be�t trafi� najbli�szego kuca w pier�, zwierz� kwikn�o, potkn�o si� i upad�o, jakby kto� podci�� mu przednie nogi. Przetoczy�o si� przez grzbiet, przygniataj�c je�d�ca i, co by�o niemal niemo�liwe, zaraz wsta�o. Bandyta wysadzony z siod�a le�a� nieruchomo, a kuc uni�s� �eb w g�r� i wyda� z siebie najbardziej przejmuj�ce, pe�ne b�lu i skargi r�enie, jakie Kenneth w �yciu s�ysza�. I by� mo�e to ten d�wi�k wreszcie poruszy� Starego Wo�u.

Nagle w ziemi� uderzy�a stopa olbrzyma. Tak to wszyscy odczuli, pot�ny wstrz�s, a po nim zapad�a chwila ciszy, a� �widrowa�o w uszach. Cwa�uj�ce kuce zatrzyma�y si� niemal w miejscu, po czym zacz�y szale�, wierzgaj�c i pr�buj�c gry�� w�asnych je�d�c�w. Psy przypad�y do ziemi, chowaj�c pod siebie ogony. D�wi�k tr�bit urwa� si� w po�owie. By� ju� niepotrzebny.

W� si� zatrz�s�.

Wysoko, niemal pod samym szczytem, po bia�ej pokrywie przebieg�a ciemna linia, szczelina, poszerzaj�ca si� z ka�dym uderzeniem serca. Towarzyszy� temu d�wi�k, jakby darto olbrzymi� p�acht� p��tna. I nagle, pomi�dzy jednym a drugim mgnieniem oka, ca�a wielka, g�adka do tej pory po�a� �niegu zmarszczy�a si�, zafalowa�a i run�a. Nie p�dzi�a r�wno, pojawia�y si� na niej fale, guzy, wybrzuszenia, w g�r� i na boki tryska�y fontanny �niegu i lodu, gdzie� zaczernia� jaki� porwany przez niepowstrzyman� moc g�az. �nie�ny potw�r par� w d�, z�akniony ofiar.

Ci na drodze nie mieli najmniejszych szans, nawet gdyby byli konno, nawet gdyby w chwili runi�cia lawiny ju� cwa�owali w stron� zbawczego wyj�cia, dosiadaj�c najszybszych koni ze stajni samego cesarza. W chwili gdy osi�gn�o poziom traktu, czo�o lawiny mia�o oko�o pi�tnastu st�p wysoko�ci i p�dzi�o z pr�dko�ci� wystrzelonej strza�y. Droga bieg�a w�sk� rynn� pomi�dzy dwoma wznosz�cymi si� w g�r� zboczami i rynna ta podzia�a�a jak zw�enie na rzece, nadaj�c p�dz�cej masie �niegu kierunek i zwi�kszaj�c pr�dko��. Porzucone wozy zosta�y porwane, jakby by�y dzieci�cymi zabawkami i wci�� nabieraj�ca p�du bestia run�a na uciekaj�cych. Wszystko przy wt�rze ryku rozgniewanego b�stwa. Male�kie figurki, rozpaczliwie biegn�ce przed siebie lub pr�buj�ce w ostatniej chwili uciec w bok, by�y po prostu poch�aniane, by na mgnienie oka pojawi� si� w�r�d �nie�nej kipieli, a potem znikn�� ju� na zawsze. To by�o tak, jakby kt�ry� z Nie�miertelnych, sama Anday�ya, Pani Lodu, wyci�gn�a r�k� i star�a w py� wszystko, co znalaz�o si� na jej drodze. Trzystu ludzi w mniej ni� trzydzie�ci uderze� serca. Gdy lawina wyrwa�a si� z prze��czy, rzygn�a �nie�nym tumanem przed siebie i by�o po wszystkim. Nikt nie prze�y�.

Cisza zapad�a tak nagle, �e Kenneth mia� wra�enie, i� straci� s�uch. Zadzia�a� kierowany odruchami, wieloletnim szkoleniem. Opar� kusz� o ziemi�, pochyli�, napi��, za�o�y� be�t. Jego ludzie robili to samo. Nikt nie zapomnia� o konnych, kt�rym uda�o si� uciec z drogi bia�ej �mierci. Pierwsza salwa po�o�y�a dziesi�ciu, spanikowane kuce i trudny teren wyeliminowa�y jeszcze kilku. Ostatni tuzin w�a�nie dochodzi� do siebie, prze�amywa� groz�, parali�uj�c� cz�onki i odbieraj�c� zdolno�� my�lenia. Porucznik spojrza� na najbli�szego z nich i wiedzia�, �e nie b�dzie mowy o braniu je�c�w. To dobrze. Odszuka� wzrokiem tego w zielonym p�aszczu. Nawer wci�� mia� co�, co nie nale�a�o do niego.

�������

Pu�kownik Akeres Gewanr rozpar� si� na krze�le i zab�bni� palcami o blat biurka. Przed sob� mia� dwa dokumenty, raport, z�o�ony na pi�mie przez dow�dc� Sz�stej Kompanii, i pro�b� tego samego oficera skierowan� do niego, jako bezpo�redniego prze�o�onego. Raport... Cholera. �Usi�owano nas sprowokowa�...� �rozkaz wydany przez dyplomat� pierwszego stopnia...�, �p�aszcz z numerem kompanii...�. To by�o nic, bo potem sta�o jak byk �... Szybkim, nocnym marszem udali�my si� na prze��cz, zwan� �a�obnym Przej�ciem...�, w kwadrans po wschodzie s�o�ca, graniem na tr�bitach...�, �... resztki bandy pr�bowa�y uciec...�, wszyscy zgin�li...�, �... bez strat w�asnych�. I podpis. Wszystko na jednej karcie, zape�nionej r�wnym, schludnym pismem. Gewanr podni�s� wzrok na wypr�onego jak struna porucznika, regulaminowo usi�uj�cego wywierci� wzrokiem dziur� w �cianie, gdzie� na lewo od jego g�owy.

� Nawer Ta�Klaw? � rzuci� cicho.

� Trafiony z kuszy i dobity mieczem.

� Siostrzeniec Syna Topora? W�adcy Wynde�kann?

� Ten sam.

Pu�kownik wzi�� g��boki oddech, wstrzyma� powietrze i powoli je wypu�ci�.

� Poruczniku lyw-Darawyt, wie�ci o tym dotar�y tutaj ju� wczoraj wieczorem, przywiezione przez kupc�w wracaj�cych z Rogu. Banda Nawera zniszczona. Nie rozbita i nie zdziesi�tkowana, tylko zniszczona, starta z powierzchni ziemi, wybita do nogi przez jedn� kompani� G�rskiej Stra�y. A raczej przez jej cztery dziesi�tki. A podobno bandyt�w by�o pi�� setek?

� Nie wi�cej ni� trzy i p�, panie pu�kowniku.

� Niewa�ne. Wie�� ju� posz�a dalej. Zanim kupcy zanios� j� do s�siednich prowincji, bandyt�w b�dzie tysi�c, a was tuzin. I podobno osobi�cie obci��e� g�ow� Nawerowi Ta�Klaw, bo naplu� na p�aszcz Stra�y. Wiesz, co powinienem teraz zrobi�? � Pu�kownik Akeres Gewanr by� naprawd� zdenerwowany i nie dba� o formy grzeczno�ciowe.

� Nie wiem, panie pu�kowniku � wzrok oficera nie przesun�� si� nawet o cal.

� Za wybicie bandy, kt�ra od dw�ch lat ros�a nam coraz wi�kszym cierniem w boku, powiniene� dosta� awans i odznaczenie. Ale za zabicie cz�onka rodu panuj�cego, nawet z niezbyt przyjaznego kr�lestwa... Nasi dyplomaci i wi�kszo�� wy�szych oficer�w to arystokracja. Istnieje co� takiego jak � pu�kownik zawaha� si� � �wiadomo�� przynale�no�ci do wsp�lnej kasty. Oni nie patrz� z wdzi�czno�ci� na zwyk�ych �o�nierzy zabijaj�cych kogo� ksi���cej krwi. Najch�tniej widzieliby ci� zdegradowanego do zwyk�ego stra�nika i wys�anego do najzimniejszej dziury. Rozumiesz?

� Tak, panie pu�kowniku.

� Z drugiej strony, za miesi�c ca�a P�noc b�dzie opowiada�a sobie legendy o tej potyczce... � Pu�kownik z wysi�kiem uspokoi� si�. �eby ten skurczybyk okaza� cho� cie� emocji, skrzywi� si� lub prze�kn�� �lin�. � Wi�c nie mog� pana zdegradowa�, nawet o p� stopnia, bo to z�amie morale ca�ej G�rskiej Stra�y. Na dodatek wraz z kupcami przysz�o pismo skierowane osobi�cie do mnie. Jego autork� jest hrabina Isawa-kan-Lawerr, a piecz�� na li�cie jest piecz�ci�, kt�rej nawet cesarz nie m�g�by zignorowa�. Zyska� pan pot�n� przyjaci�k�, poruczniku, lub te� uwa�a ona, �e ma jaki� d�ug do sp�acenia, bo prosi, by awansowa� pana na pe�nego kapitana. Co oczywi�cie nie wchodzi w gr�, lecz mo�e narazi� mnie na gniew Imperialnego Korpusu Dyplomatycznego. Co wi�c mam zrobi�?

Porucznik wreszcie si� ruszy�, opu�ci� wzrok i spojrza� mu prosto w oczy. Dow�dca Sz�stego Pu�ku G�rskiej Stra�y zamruga� ze zdziwienia. Spodziewa� si� wszystkiego, tylko nie spokoju i ca�kowitego opanowania.

� Sugeruj�, �eby przychyli� si� pan do pro�by Sz�stej Kompanii. Moi �o�nierze chc� w ten spos�b kogo� uhonorowa�.

� To by�by pierwszy przypadek w historii, �eby tak kr�tko istniej�ca kompania otrzyma�a prawo do tego rodzaju wyr�nienia. W�asny symbol...

� Zamiast awansu � porucznik przerwa� mu, u�miechaj�c si� przepraszaj�co � lub degradacji, tylko ten drobiazg. To b�dzie nagroda dla kompanii, nie dla mnie, wi�c nie narazi pana na zatarg z tymi arystokratami � wym�wi� to s�owo powoli, jakby co� prze�uwa�. � I nikt nie powie, �e kompania nie zosta�a doceniona. Wszyscy b�d� zadowoleni, panie pu�kowniku...

Wszyscy? I ty r�wnie�?, pomy�la� Akeres Gewanr. Nie powiedzia� tego jednak g�o�no. Skin�� g�ow�, przy�o�y� piecz�� i podpisa� dokument.

Gdy tylko m�ody oficer wyszed�, jego dow�dca stan�� przy oknie i zapatrzy� si� na zgromadzonych na dziedzi�cu �o�nierzy. Sz�sta Kompania, cztery dziesi�tki stra�nik�w, tuzin ps�w. Jego ludzie... Rozmy�lania przerwa�o mu skrzypienie drzwi do sypialni.

� Wi�c naprawd� zrzuci� na nich lawin�?

� My�la�em, �e Szczury wszystko wiedz� pierwsze. � Pu�kownik nie odwr�ci� si�, zbyt dobrze zna� tego wysokiego, szczup�ego m�czyzn�, kt�ry od wielu dni zatruwa� mu �ycie.

� Wiemy, lecz zawsze staramy si� potwierdza� informacje z r�nych �r�de�. Ech, ten porucznik to niezwyk�y m�ody cz�owiek. Gdyby za��da�, m�g�by by� w tej chwili kapitanem.

� Wybra� najlepsze wyj�cie dla wszystkich. I nie wygl�da na to, �eby �a�owa�.

Ciche parskni�cie zza plec�w by�o jedyn� odpowiedzi�.

� Pomy�le�, �e mieli tylko zabra� si� z prowincji.

� Znale�li�cie, czego szukacie?

� Nie. Ale je�li gdzie� tu jest, znajdziemy.

Pu�kownik Akeres Gewanr wzruszy� ramionami. To nie by�a jego sprawa. Patrzy�, jak Kenneth-lyw-Darawyt wychodzi z budynku i idzie w stron� swoich ludzi. Cholera, widz�c, jak wstaj� na widok Kennetha wiedzia�, �e teraz to naprawd� byli �jego ludzie�. Porucznik skin�� g�ow� i �o�nierze jak jeden m�� za�o�yli p�aszcze. Na ka�dym numer kompanii, dwie sz�stki, jedna nieco powy�ej drugiej, wyszyto krwistoczerwon� nici�.

G�rska Stra� nie zapomina o swoich.

Krew naszych ojc�w

Stw�r sun�� nad ziemi� jak wielka jaszczurka, ciemny kszta�t wyginaj�cy si� na boki w�owymi ruchami, niemal szoruj�cy brzuchem po �niegu. Gdyby kto� ujrza� go z g�ry, takie w�a�nie by�oby jego pierwsze skojarzenie: olbrzymi gad, mieszkaniec rozpalonego s�o�cem Po�udnia, kt�ry przez kaprys losu lub �art jakiego� b�stwa trafi� w o�nie�one g�ry. Tylko ogona mu brakowa�o i szyj� te� mia� za kr�tk�. Szeroko roz�o�one na boki �apy popycha�y go do przodu, nadaj�c ca�kiem przyzwoit� pr�dko��, zwa�ywszy, �e porusza� si� po terenie, gdzie nie dalej jak wczoraj spad� �wie�y �nieg.

Poza tym by� ranny. Znaczy� sw�j trop nie tylko dziwacznymi �ladami, lecz przede wszystkim plamami szkar�atu, czarnymi niemal w �wietle zachodz�cego s�o�ca, paruj�cymi przez chwil� na nieskazitelnej bieli rozleg�ej hali. Je�liby kto� przygl�da� mu si� przez chwil�, m�g�by dostrzec, �e jego ruchy wcale nie s� takie p�ynne i precyzyjne, jak mog�o si� wydawa� na pierwszy rzut oka. Potyka� si� co chwil�, lewa strona wrzecionowatego cia�a najwyra�niej nie chcia�a go s�ucha�, pracowa�a wolniej od prawej, co kilkana�cie krok�w musia� bra� poprawk� na sw�j kurs, co kilkadziesi�t przewraca� si�, ryj�c �bem w mi�kkim puchu. Szlak jego w�dr�wki przypomina� �lad pijanego, zygzakuj�cy, naznaczony histori� �a�osnych upadk�w. Gdyby nie krew, mo�na by si� by�o u�miechn��.

Stworzenie dotar�o wreszcie do celu swojej w�dr�wki. Pionowa �ciana z lodu, wysoka na sto st�p, ci�gn�a si� ze wschodu na zach�d. Zatrzyma� si�, na kilka chwil zwin�� w k��bek, odpocz��. Potem bez najmniejszego ostrze�enia wybi� w g�r�, wczepi� w niewidoczne szczeliny, przyklei� do lodowca i ruszy� powoli na jego grzbiet. W miejscu, gdzie nabiera� si�, zosta�a czerwona, paruj�ca ka�u�a.

Dotarcie na szczyt zaj�o mu kilkadziesi�t uderze� serca, prze�lizgn�� si� przez kraw�d� i znieruchomia�. Panika, kt�ra gna�a go naprz�d przez p� dnia, powoli ust�powa�a, prze�ladowcy nie zdo�aj� wspi�� si� na lodowy mur tak szybko, zyska� teraz sporo czasu. M�g� zwolni�.

Lodowiec w tym miejscu marszczy� si�, burzy� sza�em skamienia�ej rzeki. Garby, wzniesienia, na p� przejrzyste, prze�wietlone szkar�atem, znieruchomia�e fale, zastyg�e wiry i szczeliny. Niedawno przetoczy�a si� tu bitwa, wezwano pot�ne moce, orz�ce ska�� na r�wni z lodem oraz rze�bi�ce przestrze� i czas. W trakcie starcia zamarzni�ta woda, cia�o sta�e, odzyska�a na kilka chwil swoj� plastyczno��, zamieniaj�c si� w p�dz�c� rzek� i rozdzielaj�c walcz�ce armie, by p�niej, w mgnieniu oka, ponownie znieruchomie�. Ci, kt�rzy nie zd��yli uciec, zostali poch�oni�ci przez lodowiec. Na g��boko�ci kilku, kilkunastu st�p nadal by�o wida� zastyg�e w najr�niejszych pozach cia�a. Wi�kszo�� ofiar stanowili miejscowi, ale rozpoznawa� tak�e w�asnych wojownik�w. �mier� zr�wna�a wszystkich.

Wydawa�o si� wtedy, �e to desperacki krok miejscowego boga, ci z jego ludzi, kt�rzy zostali po p�nocnej stronie przeoranego czarami lodowca, nie mieli szans. Zgin�li co do jednego. Wygl�da�o na to, �e tubylcy nie zdo�ali powstrzyma� gniewu Kaha�leeh, dziecka ich rozpaczy i b�lu. Oddali lodowiec i wycofali si� na po�udnie. Odpowiedzialny za walk� ga�ruulee poszed� za nimi, �ciga� i m�ci�, nie�wiadomy, �e ca�e to zwyci�stwo by�o pu�apk�. To by�o co�, czego jego panowie nadal nie mogli zrozumie� � jak mo�na po�wi�ca� istnienie Wiernych, jak mo�na skazywa� ich na �mier�, by osi�gn�� w�asne cele? Z armii wys�anej za lodowiec ocala� tylko on � ga�naaeh, tylko tyle zosta�o z ga�ruulee, i tylko w jego powrocie do leeh by�a nadzieja, �e zostanie zachowana jedno��. Oni ju� wiedzieli, wiedzieli, kogo nale�y zabi�, by rozbi� wsp�lnot�. Bardzo si� dzi� starali, g�ry za nim wci�� dymi�y i sp�ywa�y potokami lawy, gdy trzy z siedmiu cz�ci tutejszego boga rzuci�y si� do walki. Gdyby by�o ich wi�cej, gdyby Setren przyby� w pe�ni swych si�... A przecie� szpiedzy m�wili, �e walczy na wschodzie... Tu powinien by� tylko jeden z jego awenderi. Pot�ny m�czyzna z czarnymi w�osami.

Stw�r podni�s� si� na dwie nogi. Powoli zdejmowa� z siebie warstwy kalhh, instynkty cofa�y si�, zast�powane przez intelekt. Teraz potrzebowa� ostro�no�ci i rozwagi, a nie szybko�ci. Powierzchnia lodowca przypomina�a tor przeszk�d dla samob�jcy, a w jego wn�trzu wci�� szala�a uwi�ziona rzeka. Jeden nieostro�ny krok i czeka�a go �mier�.

Wyprostowa� si� wreszcie, wyr�wnuj�c oddech. Stw�r znik�, zast�piony przez Osob�. W�a�ciwie przypomina� cz�owieka, szczup�ego, ciemnow�osego, z nieco zbyt d�ugimi r�kami i stawami umieszczonymi w niew�a�ciwych miejscach. Opu�ci� w d� r�kawy i sp�d lu�nej szaty, os�aniaj�c ko�czyny. Grube, bia�e r�kawice skutecznie kry�y nietypowy kszta�t d�oni. Gdyby nie dziwna, zbyt p�aska twarz, ka�dy m�g�by teraz pomyli� go z cz�owiekiem. Zreszt�, nawet ta twarz mie�ci�a si� jako� w normie rasy. Tylko oczy i usta by�y za du�e, a nos zbyt ma�y. Drobiazg. Trudno uwierzy�, �e ta istota jeszcze kilka minut temu sun�a przez hal� jako przero�ni�ta jaszczurka.

Wyci�gn�� spod ubrania ma�e zawini�tko i szybko obwi�za� sobie ran� na boku. I tak straci� ju� zbyt du�o krwi. Westchn�� g��boko i ruszy� naprz�d, ostro�nie wybieraj�c drog�. Przestrze� wci�� trzeszcza�a od Mocy. Nie potrafi�, nie o�mieli� si� si�gn�� teraz do w�asnych umiej�tno�ci, l�d pod jego stopami wci�� dygota� od wewn�trznych napr�e�. Otwarcie si� na guon by�oby szale�stwem. Ale to nic, nadzieja pojawi�a si� jak pierwszy kwiat, nie�mia�o kie�kuj�cy spod �niegu. Jak tylko zejdzie z lodowca, b�dzie bezpieczny. U�o�y nowe taktyki i strategie. Wygraj� to starcie.

Stawia� kroki mi�kko, badaj�c powierzchni� przed sob�. W wi�kszo�ci zag��bie� le�a�a ju� warstwa �niegu, nie wiedzia�, czy stoi na solidnym pod�o�u, czy na wype�nionym powietrzem b�blu, zamykanym od g�ry przez kilka cali zamarzni�tej wody. Rozgl�da� si� uwa�nie, lustruj�c teren, staraj�c si� po kszta�cie lodowych fal odgadn��, co kryje si� g��biej. Nie m�g� teraz pozwoli� sobie na b��d.

Niebo przesz�o od r�u, przez czerwie�, do g��bokiego karminu starego wina. Za kilka chwil mia�a zapa�� noc.

Wtedy co� b�ysn�o w ostatnich promieniach zachodz�cego s�o�ca i z g�uchym brz�kiem wbi�o si� w l�d, ledwo stop� przed nim. Dziryt z �elaznym grotem, obwieszony pi�rami i kawa�kami ko�ci, do kt�rych przykuto duchy. Bro� Ag�heeri.

Skoczy� do przodu chwil� przed tym, zanim przez miejsce, w kt�rym sta�, przelecia�y dwa nast�pne. Zacisn�� d�onie w r�kawicach i rozprostowa� szeroko palce. Pierwsze kalhh, zewn�trzna warstwa, na�o�y�o si� na niego jak druga sk�ra. Osoba ust�pi�a nieco miejsca Stworowi.

Zmys�y wyostrzy�y si�, kontury wszystkich rzeczy wok� zarysowa�y ostrymi kraw�dziami, nad szum wiatru wybi� si� odg�os krok�w. Czterech. Zlokalizowa� ich bez problemu, ju� nie pr�bowali si� kry�. Niewysocy, ciemnosk�rzy, z d�ugimi do ramion, czarnymi jak noc w�osami. Wystaj�ce na g�rne wargi k�y pomalowali na czerwono, znak wojny. Moc, kt�rej u�ywali, spowija�a ich bordowo-czerwonymi wst�gami, w�r�d kt�rych ta�czy�y duchy. Ich bro�, dziryty, topory do rzucania o ostrzach z br�zu i ci�kie no�e wygl�da�y chwilami, jakby zrobiono je z rozpalonego do bia�o�ci metalu. Czary a� z nich kapa�y. Szamani.

Run�� przed siebie, na p�noc, jeszcze nie jako jaszczurka, lecz i tak sadz�c olbrzymie susy. Teraz nie liczy�a si� ostro�no��, tylko szybko��. Ci�gle by�a szansa, oni nie potrafili porusza� si� po lodzie tak dobrze jak kto�, kogo ruchami kierowa� Stw�r. Mia� szans�, mia�...

Wyhamowa� niemal w miejscu, widz�c kilkunastu ludzi, kt�rzy wyszli zza wielkiej jak dom, lodowej bry�y pod przewodnictwem masywnie zbudowanego, czarnow�osego m�czyzny w �rednim wieku. Nie mia� szans, zrozumia�a to ta cz�� jego osoby, kt�ra potrafi�a logicznie my�le�. Od samego pocz�tku, od chwili, gdy wszed� na lodowiec, nie mia� szans. Nawet ten dziryt rzucono tylko po to, by zmusi� go do biegu w odpowiednim kierunku. Czekali tu.

Stw�r, ukryty w pojedynczej warstwie kalhh, zacz�� miota� si� jak szalony, ��daj�c bezg�o�nie przybrania kolejnych. Walczy�, walczy�, walczy�, wy� bezg�o�nie. Poskromi� go z najwi�kszym wysi�kiem, wyprostowa� si� godnie, wy�szy teraz nieco ni� stoj�cy po�rodku grupy m�czyzna. Za�o�y� r�ce na piersi, d�onie chowaj�c w r�kawy.

Szmer z ty�u powiedzia� mu, �e czterej szamani zamkn�li pu�apk�. Gdyby byli tu tylko oni, m�g�by spr�bowa� walki, lecz ten cz�owiek, b�g kryj�cy si� w nim... Pok�oni� si� z szacunkiem.

� Chwa�a zwyci�zcom.

M�wi�c to, nie odrywa� wzroku od broni, trzymanej przez czarnow�osego. Pot�ny top�r o dw�ch ostrzach w oczach wi�kszo�ci �miertelnik�w wygl�da� zapewne jak zwyk�a bro�. On widzia� go jako diament prze�wietlony blaskiem wybuchaj�cej gwiazdy. Trzymaj�cy bro� cz�owiek wydawa� si� wype�nia� sob� przestrze� i mimo �e w jego dru�ynie by�o kilku wy�szych i pot�niej zbudowanych wojownik�w, przyci�ga� wzrok, zasysa� ca�� uwag�. Reszta by�a dla niego t�em. W�osy mia� niemal tak czarne jak szamani Ag�heeri, lecz sk�r� bia�� niczym �nieg. Zupe�nie, jakby p�on�o w nim jakie� �wiat�o. Ozdobi� j� tatua�ami, kt�re wi�zi�y moc boga w ciele �miertelnika, lecz i to ledwo wystarcza�o, by pom�c j� okie�zna�. Setren by� pot�ny, a jego awenderi uchodzili za najgro�niejszych na �wiecie.

S�ysz�c pozdrowienie schwytanego w pu�apk� intruza, m�czyzna jedynie si� u�miechn��.

� Ga�naaeh � mrukn��. � Tylko tyle zosta�o. Ga�ruulee si� rozpad�. Cho� walczy� dobrze. A teraz zako�czymy wojn� w tych g�rach. Mam racj�?

Pod warstw� Stwora po raz pierwszy spojrza� mu w oczy. Cz�owiek, zwyk�y cz�owiek, b�g, je�li tam by�, nie raczy� si� pokaza�. Stw�r zawy� o wi�cej warstw kalhh i walk�. Lecz top�r awenderi wci�� p�on�� w r�kach wojownika. Nakazywa� ostro�no��.

� Je�li Kaha�leeh si� rozpadnie, nie wiesz, co powstanie potem.

W chwili, gdy to powiedzia�, z trudem dobieraj�c obce s�owa, pojawi� si� wstyd. To brzmia�o prawie jak targowanie si� o �ycie. M�czyzna musia� to tak odebra�, bo pokr�ci� g�ow�.

� Nie daruj� ci istnienia. Trzy tysi�ce moich ludzi zgin�o za lodowcem, �eby wci�gn�� ga�ruulee w pu�apk�. Pi�� tysi�cy poleg�o w bitwie. I tyle samo Ag�heeri. Wy, aherowie, musicie odej��. Je�li b�dzie do tego potrzebne zniszczenie waszego w�adcy...

Przerwa� mu gniewnym parskni�ciem, z�y na t� chwilow� s�abo��.

� Aherowie? Nawet nie wiesz, jak naprawd� si� nazywamy, dzikusie. Kaha�leeh to nie w�adca i nie mo�na go zniszczy�. Cokolwiek zrobisz ze mn�, odrodzi si�.

� Przekonamy si� o tym p�niej. Zanim si� odrodzi, wyrzucimy was z tego zak�tka Wszechrzeczy. A teraz... � Da� znak r�k�.

Pozosta�e warstwy kalhh owin�y si� wok� niego, zanim awenderi sko�czy� ruch. Osoba niemal natychmiast znikn�a, pojawi� si� Stw�r. Skoczy� do ty�u, w powietrzu odwracaj�c si� przodem do szaman�w. Z tym m�czyzn� nie mia� szans, z nimi � niewielkie. Bez wahania si�gn�� po guon, otworzy� si� na niego, przeku� w bro�. Je�li Moc uwi�ziona w lodowcu eksploduje, tym lepiej.

Z obu r�k, z obu �ap, wysun�y si� granatowe, niemal czarne na kraw�dziach ostrza. Zamachn�� si� poziomo, z si�� zdoln� rozp�ata� najbli�szego Ag�heeri wp�. Czer� trafi�a na rozpalon� do bia�o�ci kling� no�a, uwi�zane do broni duchy zawy�y, przekuwaj�c rodzim� Moc na co�, czego guon nie mog�o przeci��. Pozostali szamani uwolnili swoje duchy i te run�y na niego niczym �nie�na burza. Czu� uderzenia, szarpanie i drapanie, co� podci�o mu nogi. Gdyby by� osob�, przewr�ci�by si� natychmiast. Stw�r uskoczy� tylko, unikaj�c atak�w, i si�gn�� po wi�cej.

I w tym momencie spad�a na niego Moc boga.

To by�o tak, jakby na �wiec� powia� wicher. Mrugn�� i ju� nie by�o nic, straci� kontakt z guon, zabrak�o mu tchu, cia�o ogarn�o obezw�adniaj�ce znu�enie. Upad� na l�d. Z najwy�szym wysi�kiem obejrza� si� na cz�owieka. Niby wygl�da� tak samo, ale jednocze�nie zupe�nie inaczej. Teraz by� prawdziwym awenderi � obj�tym przez Nie�miertelnego. Jego towarzysze niemal znikli, wobec nagle objawionej Mocy. Ga�naaeh, nawet tak zdolny jak on, nie mia� najmniejszych szans.

M�czyzna ruszy� ku niemu, unosz�c top�r. B�g nie m�g� sobie odm�wi� satysfakcji osobistego zako�czenia tej walki.

I wtedy lodowiec, wci�� t�tni�cy Moc�, wci�� sycz�cy i bulgocz�cy w swych trzewiach, pokaza�, �e na �wiecie istniej� si�y, kt�re krzy�uj� plany nawet bogom. Rozleg� si� trzask i ca�y teren poruszy� si� lekko. Le��cy na lodzie przybysz poczu�, jak pod�o�e pod nim p�ka na drobne kawa�ki. Na mgnienie oka poczu� cudown� lekko��, po czym run�� w d�.

Lodowata woda zamkn�a go w wyciskaj�cym powietrze z p�uc u�cisku. Stw�r, ci�gle sprawuj�cy kontrol� nad cia�em, wpad� w sza�. Ponownie si�gn�� po guon, got�w roznie�� wszystko na strz�py � i nagle zapad�a ciemno��.

Na g�rze zapanowa�o zamieszanie. Szamani Ag�heeri zorientowali si� pierwsi, �e l�d zacz�� p�ka�, w ko�cu �yli w g�rach d�u�ej ni� ludzie. Ich duchy s�u�ebne rzuci�y si� z powrotem do swoich w�a�cicieli, otoczy�y ich, unios�y w g�r�. Towarzysze awenderi mieli mniej szcz�cia, rozpadaj�cy si� na kawa�ki lodowiec poch�on�� kilku z nich, zanim interweniowa� Setren. Obj�� wszystkich w�asn� moc�, tych gin�cych wyrwa� z paszczy �mierci i przyci�gn�� ku sobie. Ustabilizowa� grunt, powstrzyma� ta�cz�ce lodowe bry�y. Zanim woda, wype�niaj�ca wyp�ukan� w lodowcu pieczar�, zamkn�a si� nad obcym, sta� ju� na kraw�dzi otworu i patrzy� w d�. W chwili, gdy ga�naaeh si�gn�� po guon, b�g wyci�gn�� r�k� i wszystko zamar�o. Ca�� przestrze� pieczary wype�ni� l�d.

Na kilka chwil zapad�a cisza.

� Czy to wystarczy?

Pytanie pad�o z ust najwy�szego z szaman�w, ubranego w sk�ry srebrnych lis�w. Malunki na twarzy upodabnia�y jego oblicze do trupiej czaszki.

� A co m�wi� duchy? � odpowiedzia� pytaniem awenderi. Teraz zn�w by� cz�owiekiem, cho� nadal najbardziej ze wszystkich m�czyzn w grupie przyci�ga� uwag�. Sugestia, cie� obecno�ci boga wci�� ta�czy� w g��bi jego oczu.

Ag�heeri u�miechn�� si� ponuro.

� Ten lodowiec sam jest na wp� duchem. Obudzi�e� go, rozp�tuj�c tu tak� Moc, wi�c odp�dza moje s�ugi, nie wpuszcza ich w g��b. Czy on umar�?

� A nie s�yszysz? Skieruj uszy na p�noc, szamanie. Us�ysz, co niesie wiatr.

Przez d�u�sz� chwil� wszyscy Ag�heeri zdawali si� nas�uchiwa�.

� Lament � stwierdzi� wreszcie wytatuowany.

� Lament � zgodzi� si� awenderi. � Kaha�leeh si� rozpada. Jedno�� ginie. Teraz nie zdo�aj� si� utrzyma� si� po tej stronie. W�a�nie sko�czyli�my wojn� na p�nocy.

Czw�rka szaman�w u�miechn�a si�, b�yskaj�c czerwonymi k�ami. Odziany w sk�ry lis�w spowa�nia� pierwszy.

� A teraz co, Setrenie? P�jdziesz na po�udnie? Chcesz wspom�c Szarow�os�?

� Laal sama by�a w�r�d tych, co rozp�tali wojn�, wi�c niech sama j� ko�czy. Ja b�d� mia� do�� roboty tutaj. A wy?

� My? Jak powiedzia�e�, jest du�o roboty. Osady czekaj� na odbudowanie, przekl�te miejsca na oczyszczenie, wiele lat up�ynie, nim doprowadzimy g�ry do porz�dku.

Awenderi skin�� powa�nie g�ow�, po czym sk�oni� si� g��boko. Jego towarzysze r�wnie�.

� Nie zapomnimy � zapewni�. � Nigdy nie zapomnimy wsp�lnej walki i razem przelanej krwi. Gdyby Lud G�r opowiedzia� si� po innej stronie, nie pokonaliby�my naje�d�c�w.

Najwy�szy z szaman�w u�miechn�� si� kpi�co.

� Moja matka mawia, �e jedyn� rzecz� kr�tsz� ni� ku�ka jej m�a, jest ludzka pami��. A on ma naprawd� ma�e przyrodzenie. Tak powiadaj� wszystkie moje ciotki ze strony matki, he, he. Wi�c niech po prostu b�dzie pok�j mi�dzy nami. I niech nasze duchy zawsze pami�taj�, �e jeden dzie� pokoju jest wart stu lat wojny.

� Tak b�dzie, szamanie, p�ki wsp�lna pami�� b�dzie nas ��czy�.

�������

� Poruczniku lyw-Darawyt, mo�e pan wej��.

Kenneth wsta�, poprawi� pas z mieczem, obci�gn�� pikowan� kurtk� i wszed� do �rodka.

� Witam, panie poruczniku � Pu�kownik sta� przy oknie i patrzy� gdzie� w przestrze�. � Mo�e pan ju� przesta� salutowa�.

Kenneth zrobi� �Spocznij�.

Starszy oficer odwr�ci� si� i ruszy� do biurka. Niewysoki, szczup�y i ciemnow�osy, nie wygl�da� na wojskowego, dow�dc� pu�ku G�rskiej Stra�y. Wygl�da� jak... porucznik za ka�dym razem szuka� w�a�ciwego s�owa. Drwal, rzemie�lnik, dzier�awca, usi�uj�cy utrzyma� �on� i sz�stk� dzieci z kawa�ka kamienistego gruntu. Trudno by�o okre�li�, co w�a�ciwie narzuca takie skojarzenia, cho� od pewnego czasu mia� wra�enie, �e ju� wie. Nawet nie chodzi�o o to, �e pu�kownik Gewanr nie porusza� si� i nie zachowywa� jak wojskowy. Bardziej rzuca� si� w oczy brak odpowiedniej, hm... aury. W ka�dym cz�owieku, przywyk�ym do przelewania cudzej lub w�asnej krwi, pojawia si� po pewnym czasie jaka� twardo��, wewn�trzny, stalowy rdze�, ostrzegaj�cy innych, �e z tym kim� nie warto zadziera�.

Pu�kownik tego nie mia� � albo chowa� go g��boko, jak najcenniejszy skarb.

� Sz�sta Kompania mia�a dobry rok, poruczniku.

� Je�li dow�dztwo tak to ocenia...

� Ja to tak oceniam. Najpierw ob�awa na Shadoree, przej�cie lodowca i zniszczenie tej bandy, potem schwytanie szpiega. Nie wspominaj�c ju� o sprawie poselstwa do Wynde�kann i zniszczeniu bandy Nawera Ta�Klaw sprzed dw�ch miesi�cy. Ludzie m�wi�, �e zostali�cie pob�ogos�awieni przez Pani� Losu. Potraficie znale�� si� we w�a�ciwym miejscu o w�a�ciwym czasie.

� Taka s�u�ba, panie pu�kowniku.

Dow�dca po raz pierwszy od pocz�tku rozmowy spojrza� mu w oczy. Nie u�miechn�� si�.

� S�u�ba, tak? Umiem odr�ni� zdolnego oficera od zwyk�ego karierowicza, kt�ry szuka tylko ciep�ej posadki i sta�ego �o�du.

� Nie s�dzi�em, �e tacy trafiaj� do Stra�y, panie pu�kowniku � wymkn�o mu si�, zanim zdo�a� si� ugry�� w j�zyk. To by� jeden z g��wnych problem�w z dow�dc� Sz�stego. Jego niewojskowy spos�b bycia i postawa sprawia�y, �e ludzie, zw�aszcza m�odsi oficerowie, zapominali si� i m�wili co�, czego nigdy nie o�mieliliby si� powiedzie� przy innym pu�kowniku. A nawet przy kapitanie czy starszym poruczniku.

� Nie, nie trafiaj� � Akeres Gewanr nawet si� nie skrzywi�, cho� powinien zruga� go za impertynencj�. � A je�li nawet, to bardzo szybko prosz� o przeniesienie. Reszta pana kompanii mia�a dwa dni temu wyj�� na patrol. Zatrzyma�em ich. Z pewno�ci� zastanawia� si� pan dlaczego.

Owszem, zastanawia� si�, podobnie jak inni. I martwi�. Zmiana w codziennej rutynie zawsze zwiastowa�a k�opoty.

� Tak, panie pu�kowniku.

� S�ysza� pan o Byrt?

� Nie, panie pu�kowniku. A powinienem?

Zn�w si� zapomnia� i pad�o o jedno pytanie za du�o. Nawet w G�rskiej Stra�y porucznicy nie zadaj� pyta� pu�kownikom. Tym razem dow�dca odczeka� chwil�, patrz�c Kennethowi w oczy. Nie musia� nic m�wi�.

� To wioska nad jeziorem Doranth. Tym samym, do kt�rego wpada Stary Gwyhren. Tak z trzysta g��w, sami rybacy. Niewiele si� dzieje w Byrt, wi�c prawie nie zagl�damy w tamte strony. Jezioro jest zbyt du�e i g��bokie, �eby da�o si� przez nie przeprawi�, stanowi naturalne przed�u�enie lodowca.

� Ale �odzie po nim p�ywaj�?

� Tylko rybackie ��dki. To spokojna okolica.

Dow�dca zamilk�. Czeka�.

� Wi�c... � Kenneth wreszcie wpad� na to, �e teraz jest czas na zadanie pytania � dlaczego powinienem s�ysze� o tej wiosce?

� Bo osiem dni temu zabito tam sze�ciu ludzi. Podobno rozerwano na strz�py. Wie�ci dotar�y do nas przedwczoraj, zanim wr�ci� pan z lud�mi z patrolu. Wiemy tylko tyle, �e najprawdopodobniej nie by� to atak bandyt�w, s�siedzkie porachunki czy wypadek. Osob�, kt�ra przynios�a wie��, by� jeden z kupc�w, kt�ry akurat przebywa� w wiosce, kupuj�c suszone ryby czy co� takiego. Opowiedzia� o wszystkim po powrocie do Lencherr. Nie ogl�da� zaj�cia na w�asne oczy, lecz widzia� cia�a. Zgodnie z jego opisem, zosta�y one rozszarpane na kawa�ki. Sze�ciu doros�ych m�czyzn.

Kenneth skin�� g�ow�.

� Rozumiem, panie pu�kowniku.

� W pierwszej chwili mia�em wys�a� tam tylko te dwie dziesi�tki z pana kompanii, kt�re odpoczywa�y tu przez ostatnie dni. Ale potem stwierdzi�em, �e chc� mie� na miejscu oficera, a nie zwyk�ego dziesi�tnika. Dowie si� pan, co tam zasz�o, znajdzie winnych i doprowadzi przed s�d. Wiem, �e dopiero co wr�cili�cie z patrolu i nale�y si� wam odpoczynek, ale jak sam pan uj��, taka s�u�ba. Po powrocie z tego zadania ca�a kompania sp�dzi dziesi�� dni w koszarach.

Porucznik zasalutowa�.

� Tak jest!

Zadanie jak zadanie, stwierdzi� Velergorf, gdy Kenneth przedstawi� rozkazy dziesi�tnikom. Ludzie Andana i Bergha i tak mieli rusza� w drog�, a �e towarzyszy� im b�d� pozosta�e dwie dziesi�tki, tym lepiej.

Ledwo opu�cili koszary, porucznik skin�� na dziesi�tnik�w.

� Narada � rzuci� kr�tko.

Bergh by� pierwszy, Andan po nim, Velergorf na ko�cu. Kolejno�� by�a lepsza ni� p� roku temu, gdy Andan podchodzi� zawsze ostatni, z demonstracyjn� powolno�ci�. Teraz jego ludzie nosili p�aszcze z czerwonymi sz�stkami z czym� w rodzaju dumy.

� Pierwsze pytanie. � Kenneth nie zamierza� traci� czasu. � Co s�yszeli�cie o Byrt?

� Dziura, jakich ma�o, panie poruczniku � stwierdzi� Bergh. � By�em tam ze dwa razy, gdy jeszcze s�u�y�em w Dwunastym. Tak z pi�� lat temu. To w�a�ciwie nie wioska, tylko jak powiada� kapitan Madderg, szlam wyrzucony na brzeg. Miejscowi s� dziwni. Zawzi�ci, ponurzy, m�ciwi, ma�om�wni i �mierdz�cy rybami...

� Co� jak m�j wuj.

� Je�li tak twierdzisz, Varhenn � Bergh si� u�miechn��. � Ich tak zwana wioska to w�a�ciwie rz�d cha�up przyklejonych do jeziora. Tak j� zbudowali. Ka�da rodzina okupuje kawa�ek brzegu o d�ugo�ci jakich� sze��dziesi�ciu st�p. A poniewa� �yje tam z pi��dziesi�t rodzin, wi�c ca�e Byrt ma jakie� p� mili d�ugo�ci. Wadz� si� o ka�dy cal tego swojego gruntu i jeden drugiemu nic nie odpu�ci. Poza tym s� bardzo samodzielni. Sami naprawiaj� swoje �odzie, sami robi� sieci, sami w�dz� i susz� ryby. Na obcych patrz� wilkiem, ale �eby mieli jakie� wi�ksze zatargi z prawem, to nie s�ysza�em. Ryby wymieniaj� na m�k�, s�l, we�n�, mi�so i tak dalej. Wiosk� zbudowali niemal naprzeciw miejsca, gdzie Stary Gwyhren wpada do jeziora, wi�c wszystkie cha�upy stoj� na palach.

� Bo?

� Fale, panie poruczniku. Doranth ma w tym miejscu jak�� mil� szeroko�ci. Dopiero potem ucieka na zach�d. Z Gwyhrena, zw�aszcza latem, lubi� odrywa� si� lodowe bry�y, niekt�re wi�ksze ni� kilkupi�trowa kamienica. Fala, gdy dociera do drugiego brzegu, potrafi mie� trzy stopy wysoko�ci. Widzia�em to na w�asne oczy. I to wszystko, co wiem.

� Jakie� bandy w okolicy?

� Nie by�o ich wtedy i nie s�dz�, �eby pojawi�y si� teraz. Poza Byrt, w promieniu dziesi�ciu mil, nie ma tam �adnych ludzkich siedzib. Ani dr�g, ani wiosek. To ja�owa okolica, same ska�y i l�d.

� A po drugiej stronie?

� Jeszcze gorzej, panie poruczniku. Ca�y p�nocny brzeg to jedna wielka pionowa �ciana, a zaraz za ni� zaczyna si� Wielki Grzbiet. Podobno �yje tam kilka plemion aher�w, ale oni nie lubi� tak du�ej wody, wi�c unikaj� jeziora. Je�li co� rzeczywi�cie rozerwa�o tych ludzi na strz�py, pochodzi�o z naszej strony.

� W takim razie � Velergorf wyszczerzy� wytatuowane oblicze � znajdziemy to co�, damy po g�owie i postawimy przed s�dem.

Kenneth skin�� g�ow�.

� Niech ci b�dzie. Przynajmniej mam ochotnika, gdyby trzeba by�o wystawi� kogo� na przyn�t�... � Klepn�� najstarszego dziesi�tnika w rami�.

U�miech tylko si� poszerzy�.

� Zawsze wierni Stra�y, panie poruczniku.

�������

Woda by�a zimna jak l�d. Czu� to mimo warstwy sk�r i futer. Wykonany z ko�ci i kawa�k�w drewna, obci�gni�ty sk�r� szkielet ma�ej ��deczki wydawa� si� po stokro� bardziej kruchy tu, na �rodku jeziora, ni� na l�dzie. Co� musia�o by� w tym, �e jego lud nie lubi� otwartej wody, szerokie rzeki, wielkie jeziora, na wp� mityczne morze, to by�y rzeczy, kt�re przera�a�y ich na wskro�. A przecie� mimo wszystko nauczyli si� budowa� lekkie �odzie, z tego, co mieli pod r�k�. Nabyli t� wiedz� od swoich mieszkaj�cych za Wielkim Grzbietem kuzyn�w, kt�rzy budowali schronienia ze �niegu i polowali na morskie stworzenia. Ta odnoga jego ludu oddzieli�a si� od g��wnego pnia Ag�heeri tak dawno, �e niech�� do wody znik�a u nich, wyparta �mierteln� konieczno�ci�. W krainie lodowatych wysp i wiecznej kry mia�o si� tylko dwa wyj�cia: nauczy� si� p�ywa� lub umrze�. A teraz on wykorzystywa� wiedz� odleg�ych krewnych, �eby dotrzyma� z�o�onej przed niezliczonymi pokoleniami przysi�gi.

Przez chwil� smakowa� t� my�l, obraca� j� w g�owie. Tak powiedzia� wodzom, gdy zapytali, po co chce przep�yn�� jezioro. To potrafili zrozumie�, przysi�ga, z�o�ona obietnica, takie rzeczy by�y oczywiste i proste. Zreszt� powtarza� to sobie tak d�ugo, �e niemal sam w to uwierzy�, je�li nag�a fala wywr�ci teraz jego �upink�, id�c na dno, b�dzie m�g� udawa�, �e zgin�� w s�usznej sprawie.

U�miechn�� si� szeroko.

Od trzech dni �u� intensywnie mieszank� zi� i kilku sproszkowanych minera��w. Teraz nie tylko z�by, ale i j�zyk, a tak�e dzi�s�a mia� czerwone jak t�tnicza krew. Pochyli� si� i przejrza� w wodzie. Twarz pokryta kolorowym tatua�em, dolne k�y, wystaj�ce z ust jak dwie �wie�e rany, oczy skryte g��boko pod wa�ami czo�owymi. Mo�na si� by�o przestraszy�. Wyszczerzy� si� jeszcze raz, k�apn�� z�bami. Wojna to wojna.

Pierwszy raz poczu� to dziesi�� dni temu. Szarpni�cie �cie�ek duch�w. Nie w�drowa� nimi wtedy, polowa�, ale i tak odczu� to, jakby kto� przywi�za� mu kilka strun do kr�gos�upa i zagra�. Moc wygi�a si�, Mrok... zabrz�cza�, tak, w�a�nie zabrz�cza�, do wt�ru jej j�ku. Duchy w�druj�ce pod nim i przez niego rozpierzch�y si� na wszystkie strony, uciekaj�c z miejsca, gdzie pojawi�o si� to Co�. A potem... Wci�� pami�ta�, co zobaczy�, gdy w ko�cu wkroczy� na �cie�ki duch�w. Ciemno��, chaos i g��d.

Pami�ta� takie emocje. To nie by�y jego wspomnienia, lecz pami�ta� je jak w�asne, jak wspomina si� czasem r�ne rzeczy tu� po obudzeniu. To by�o wspomnienie wspomnie� innych szaman�w, czasem tylko bladych duch�w, kt�re spotyka� niekiedy, w�druj�c �cie�kami tych, kt�rzy nie wybrali Domu Snu. Wspomnienie cudzych wspomnie� � a jednak tylko g�upiec zlekcewa�y�by takie ostrze�enie. Cokolwiek pr�bowa�o si� przebudzi�, musia�o zosta� powstrzymane, zanim narobi k�opot�w.

Ale mimo wszystko, gdy budowa� ��dk�, gdy prosi� wodza szczepu mieszkaj�cego najbli�ej jeziora o pomoc w dostarczeniu jej nad wod�, i nawet teraz, gdy p�yn�� powoli, wios�uj�c tak, by nie m�ci� g�adkiej jak szk�o tafli wody, gdy ju� nie m�g� si� wycofa�, ci�gle mia� w�tpliwo�ci. To nie by�a jego przysi�ga ani jego wspomnienia. Ci szamani �yli i walczyli w czasach, nim ludzie postanowili wygubi� Lud G�r. Zanim m�ode Imperium uplot�o swoj� histori� z domys��w, mit�w i bajek, w kt�rych Ag�heeri mogli odgrywa� tylko rol� stwor�w chaosu i ciemno�ci.

A jednak pewne sprawy nale�a�o doko�czy�, zanim przyjdzie kolej na reszt�.

�������

Cho� zna� j� z opisu Bergha, to jednak Kenneth nie s�dzi�, �e okolica ta b�dzie a� tak ja�owa. Przez ostatnie dwie godziny przy drodze nad jezioro nie napotkali nawet mizernego krzaczka, widzieli tylko ska�y i skryte w ich cieniu po�acie �niegu z poprzedniej zimy. Zupe�nie jakby lato postanowi�o nie zawraca� sobie g�owy o�ywianiem tej okolicy. Albo jakby najpot�niejszy z g�rskich lodowc�w naznaczy� te strony swym w�adztwem na zawsze. Fakt, �e wyros�a tu ludzka osada, zakrawa� na cud.

Gdy dotarli wreszcie na brzeg, Kennetha uderzy� majestat okolicy. Jezioro mia�o barw� g��bokiego granatu, a w jego wodach odbija�y si� wyrastaj�ce na p�nocy szczyty, przedmurze Wielkiego Grzbietu. Pokryte wiecznym �niegiem g�ry przegl�da�y si� w g��binach od niezliczonych tysi�cleci. Teraz nawet najmniejszy podmuch wiatru nie m�ci� tafli wody. Ca�o�� wygl�da�a tak, jak musia�a objawi� si� oczom pierwszych ludzi, kt�rzy tu przybyli. Mo�na by�o ulec urokowi tego miejsca, surowej pot�dze, kt�r� ludzka obecno�� obchodzi�a tak, jak schodz�c� lawin� obchodzi los mrowiska le��cego na jej drodze. Je�li ktokolwiek chcia�by poczu�, czym w�a�ciwie s� g�ry Ansar Kirreh, powinien koniecznie odwiedzi� to miejsce, pomy�la� porucznik, stoj�c nad brzegiem jeziora.

Kenneth wiedzia�, �e Doranth ci�gnie si� szesna�cie mil na zach�d, daj�c pocz�tek rzece Kewynell, rw�cej, spienionej i dzikiej. Gwyhren wpada� do jeziora z p�nocno-wschodniej strony i to on g��wnie zasila� je w wod�. Po�udniowy brzeg stanowi�a kamienista pla�a, wype�niona niezliczon� ilo�ci� otoczak�w. Sz�o si� po niej �atwo, prawie jak po imperialnej drodze. Ruszyli szybkim marszem w kierunku wioski, �eby zd��y� przed zmrokiem.

Zanim ujrzeli j� z bliska, poczuli zapach. Wo� ryb, wodorost�w, gnij�cych resztek i odchod�w wypar�a ca�kowicie g�rskie powietrze. Nim zbli�yli si� do pierwszej chaty, woda zacz�a pieni� si� nieczysto�ciami, resztki rozk�adaj�cych si� ryb miesza�y si� z mn�stwem �usek, kawa�kami starych sieci, czym�, co mog�o by� jakimi� szmatami i z brunatn� mazi�, o kt�rej pochodzenie lepiej by�o nie pyta�. Kenneth zrozumia�, co Bergh mia� na my�li, m�wi�c, �e Byrt przypomina szlam wyrzucony na brzeg jeziora.

Zatrzyma� oddzia� uniesion� d�oni� i przyjrza� si� uwa�nie wiosce. Tak jak opowiada� dziesi�tnik, Byrt stanowi�o d�ugi na p� mili pas zabudowa�, do�� podobnych do siebie. Na og� by�y to d�ugie i w�skie budynki, wzniesione na palach dobre pi�� st�p nad gruntem, skierowane w�sk� �cian� do wody i oddzielone od s�siednich domostw drewnianymi p�otami, wy�szymi ni� ros�y m�czyzna i si�gaj�cymi kilka jard�w w g��b jeziora. Brzeg wygina� si� tu �agodnie w �uk, wi�c wida� by� wyra�nie, �e ca�a wioska zbudowana jest podobnie. P�ot, domostwo, p�ot, domostwo, p�ot... Raczej nie wygl�da�o, �eby miejscowi lubili wchodzi� w komityw� z s�siadami.

Niemal w ka�dej ze sztucznych zatoczek, utworzonych przez wchodz�ce w wod� p�oty, ko�ysa�a si� ��d�, znak, �e po�owy tego dnia ju� si� sko�czy�y. Nad wi�kszo�ci� cha�up wykwita�y wst�gi dymu. Cisza i spok�j.

� Raczej nie wygl�da mi to na wiosk�, w kt�rej par� dni temu co� rozszarpa�o sze�ciu m�czyzn. Bergh!

� Tak jest, panie poruczniku.

� Czy ostatnio te� to tak wygl�da�o? Cisza i spok�j? �odzie trzymane tu� przy brzegu? Wspomina�e� co� o falach.

� Cumuj� je na do�� d�ugich linach. Sam brzeg wy�o�yli zatopionymi belami s�omy, wi�c nawet jak fala rzuci na niego ��dk�, to nie ma �adnej szkody. Przynajmniej tak to nam t�umaczyli. Tylko zim� zamykaj� �odzie w szopach.

� I zapewne powinni teraz gotowa� kolacj�, prawda?

� Tak s�dz�, panie poruczniku.

� Dobrze, ustawi� si� dziesi�tkami, p�aszcze maj� si� �adnie prezentowa�, psy do n�g. Idziemy jako oddzia� imperialnej armii. � Kenneth poprawi� p�aszcz, eksponuj�c mocniej odznak�. � I ci, co potrafi�, mog� si� u�miecha�. Ty nie, Varhenn. Naprz�d.

�������

Anderell-kle-Warreh zakl�� pod nosem, widz�c zbli�aj�cych si� do wioski ludzi. W pierwszej chwili wzi�� ich za jak�� band�, grup� banit�w, szukaj�cych noclegu i by� mo�e, okazji do �atwego rabunku. Lecz widok bia�ych p�aszczy rozwia� jego nadziej�. I do tego psy. Tylko jeden oddzia� w tych przekl�tych przez bog�w g�rach u�ywa� zwierz�t w taki spos�b. Cholerna G�rska Stra�.

Wiedzia�, �e go nie zobacz�, nie us�ysz�, a zwierz�ta nie wyczuj� �adnego zapachu. Pokrywka umia� splata� maskuj�ce czary jak �aden inny znany mu czarodziej. Robi� to tak dobrze, �e miejscowi od trzech dni nie zorientowali si�, �e maj� towarzystwo. Mimo wszystko poczu� niepok�j. O G�rskiej Stra�y m�wiono r�ne rzeczy. Na przyk�ad, �e s�u��cy w niej �o�nierze potrafi� wytropi� pstr�ga w strumieniu i or�a w powietrzu. Czy dobrze zatarli wszystkie �lady? Czy ich pobyt w pobli�u wioski ujdzie uwagi stra�nik�w? Czy ten oddzia� ma ze sob� wojskowego maga? A je�li tak, to jak dobrego? Wszystko si� nagle skomplikowa�o. A wioska mia�a by� na odludziu.

Genderc zacz�� si� powoli do niego podczo�giwa�. To by�o jedno z ogranicze� zakl�cia Pokrywki � je�li mia�o dzia�a� skutecznie, cz�owiek musia� si� porusza�, jakby p�ywa� w g�stym syropie. W gr� nie wchodzi�y te� �adne g�o�niejsze d�wi�ki. Anderell wyczu� ruch po prawej, Uela te� si� niecierpliwi�a. Mia� tylko nadziej�, �e dru�yna Onerra, pilnuj�ca wioski z drugiej strony, zachowa spok�j.

U�miechn�� si� pod nosem na t� my�l. Gdyby nagle rozdar� si� Mrok i wysz�y z niego hordy demon�w, Onerr doko�czy�by spokojnie �ucie paska suszonego mi�sa, prze�kn��, wytar� usta i dopiero wtedy rzuci� si� do walki. Widok, tak na oko, po�owy kompanii Stra�y nie powinien sk�oni� go do �adnych gwa�towniejszych reakcji.

Genderc dotar� do niego po trwaj�cym trzy minuty czo�ganiu. W mi�dzyczasie Bygron i Uela zmienili nieco pozycje, �eby mie� lepsze pole ostrza�u. Oboje tulili si� do swoich obwi�zanych kawa�kami szmat kusz, wodz�c nimi za grup� �o�nierzy. Od jakiego� czasu mia� wra�enie, �e zar�wno skrytob�jcy, jak i wojownik rywalizuj� mi�dzy sob� w ilo�ci trup�w. Powinni raczej wynaj�� pok�j w jakiej� karczmie i roz�adowa� narastaj�ce mi�dzy nimi napi�cie w inny spos�b.

� Sp�osz� nam go � drugi mag w dru�ynie nieco przesadzi� z dramatycznym szeptem, przez co Anderell us�ysza� co� jakby �osz� am o�.

� Spokojnie. Zaraz porozmawiaj� ze starszym wioski i wr�c� do swoich koszar, �eby zameldowa�, �e tu wszystko w porz�dku. To co najmniej trzy, mo�e cztery dni drogi w jedn� stron�.

� Sk�d...

� Widzisz numer na p�aszczach?

� Nie, troch� daleko.

� Ja te� nie, ale widz� kolor. Czerwony. To Sz�sta Kompania z Sz�stego Pu�ku. S�ysza�em o nich. Maj� koszary w Belenden. Nie wiem tylko, na jaja Byka, jak si� dowiedzieli tak szybko.

Odwr�ci� si� do pozosta�ej towarzysz�cej im dw�jki i powoli, nie wykonuj�c gwa�townych ruch�w, wykona� kilka gest�w Czeka�. Od�o�y� bro�. Zachowa� czujno��.

Bygron i Uela us�uchali z wyra�n� niech�ci�, zerkaj�c na siebie z�ymi oczami. Powietrze mi�dzy nimi a� iskrzy�o. Anderell westchn�� cicho. Jak tylko sko�cz� tu robot�, b�dzie musia� sam op�aci� im dzie� w karczmie. Albo kilka dni.

�������

�lad�w by�o mn�stwo. Subtelnych i tych wyra�nych. Co� od wielu miesi�cy, mo�e nawet lat, dziurawi�o przestrze� wok� ludzkich domostw. Wypacza�o Moc, gi�o j�, szarpa�o, miesza�o aspekty. Zmiany niby nie by�y wielkie, sam powodowa� nieraz wi�ksze, lecz w wiosce rybackiej, kt�ra nie mia�a w�asnego czarownika, by�y dziwne. Rzuca�y si� w oczy. Jego duchy, przywi�zane do cia�a, porusza�y si� niespokojnie. Nie wypu�ci� wszystkich, nie musia�, lecz nawet te u�pione dawa�y zna�, �e im si� tu nie podoba. Niekt�re blizny zacz�y go sw�dzie�, jakby rany dopiero co si� zagoi�y.

Wyci�gn�� ��dk� na brzeg i ukry� mi�dzy ska�ami. Znalaz� miejsce os�oni�te od wiatru, usiad�, owin�� si� w futra. Po�o�y� przed sob� p�aski kamie�, pochyli� si� i obj�� go d�o�mi. Po kilku uderzeniach serca wilgo� znik�a z otoczaka, po kilku nast�pnych rozleg� si� lekki stuk. Kamie� p�k� wp�, sycz�c z gor�ca. To by� lepszy spos�b ni� rozpalanie ognia. Wyj�� szczypt� zi� i posypa� ni� obie po��wki. Znik�y niemal w oczach, w g�r� wzbi�a si� smu�ka dymu. Wci�gn�� go w p�uca, przytrzyma�. Duchy zacz�y si� wierci� i skar�y�, lecz zaraz umilk�y. Otworzy� szerzej zmys�y, s�ysza� teraz pomruk lodowca, wci�� sun�cego przed siebie, mroczne trzaski i st�kni�cia w jego brzuchu zapowiada�y, �e wkr�tce oderwie si� kolejny fragment.

Otaczaj�ce jezioro skaliste wzg�rza nie by�y tak martwe, jak mog�oby si� wydawa�. S�ysza� rodzin� jakich� gryzoni, powi�kszaj�c� swoj� nor�, kilka krok�w od nich przyczai� si� niewielki drapie�ca, bicie jego serca by�o wolne, spokojne. Nie spieszy� si�. Znajdowa� si� p� mili od tych zwierz�t, wed�ug ludzkich miar. Nas�uchiwa� dalej. Wioska by�a o dwie mile, mimo to s�ysza� ludzi, cichy szmer rozm�w, brz�k naczy�, trzask ognia, na kt�rym gotowano obiad. Delikatnie oczyszcza� umys�, koncentrowa� si� tylko na wiosce. Co by�o nie tak? Kto� krzycza�, nie, w�a�ciwie sycza�, g�osem przepe�nionym w�ciek�o�ci� i strachem, wyrzuca� z siebie kr�tkie zdania. Kobieta, uzna� po chwili. Strach przebija� z jej g�osu, rozci�ga� samog�oski, skraca� oddech. Prawie m�g� go posmakowa�. Najwyra�niej ba�a si� tego, z kim rozmawia�a. Wy�apywa� pojedyncze s�owa: odejd�my... zabij�... g�upiec... dzieci... g�upiec.

Powoli wyrzuci� te d�wi�ki poza percepcj�, skupi� si� na innych. Kto� cicho p�aka�, gdzie indziej, mimo pospiesznej krz�taniny, nie pada�o ani jedno s�owo. Co� si� dzia�o, mieszka�cy, nawet je�li nie chodzili �cie�kami duch�w ani nie potrafili czerpa� Mocy z aspektowanych �r�de�, czuli zagro�enie. Potem dotkn�� jednej z chat i zasycza�. �mier�, du�o gwa�townych �mierci, dusze wyrwane z cia�, przera�enie i szok. I zimny jak l�d osad po zab�jcy. �adnych emocji, spok�j i poczucie si�y. Nic dziwnego, �e miejscowi si� bali, ten kto� zabija� ju� w wiosce. Tylko dlaczego jeszcze jej nie opu�cili?

�������

Wioska, jak t�umaczy� Bergh, nie mia�a niczego takiego jak karczma czy zajazd, nie le�a�a na �adnym szlaku handlowym, a kupcy, kt�rzy tu zaje�d�ali, zazwyczaj rozbijali obozowisko na uboczu. Miejscowi nie �yczyli sobie obcych pod w�asnym dachem.

Jednak widok oddzia�u maszeruj�cego wzd�u� p�ot�w nie wywo�a� jakiego� szczeg�lnego poruszenia. Co prawda p�oty by�y wy�sze ni� ros�y m�czyzna, ale niemo�liwo�ci� by�o, �eby nikt nie dostrzeg� czterdziestu obwieszonych broni� �o�nierzy. To by�a kolejna niespodzianka.

Ka�de gospodarstwo w wiosce nie tylko oddziela�o si� �cian� z desek od s�siad�w, lecz tak�e zamykano w ten sam spos�b ca�e podw�rze. W rezultacie kompania sz�a wzd�u� d�ugiego na p� mili p�otu, znad kt�rego wystawa�y tylko dachy cha�up. Co kilkadziesi�t krok�w w p�ocie trafiali na ma�� furtk�. Gdyby nie Bergh, kt�ry pami�ta�, gdzie mieszka starszy wioski, musieliby pyta� o drog�.

Starszy okaza� si� niskim, �ylastym m�czyzn� po pi��dziesi�tce, obdarzonym imponuj�c�, siw� czupryn�. Zastali go w najwi�kszej izbie cha�upy, gdzie jad� kolacj�. Izba by�a typowa, bielone �ciany, st�, stoj�ce pod �cianami �awy, jaka� skrzynia. Ma�e okna nie wpuszcza�y ju� �wiat�a, wi�c na stole p�on�y dwie lampki, rozsiewaj�ce intensywny zapach rybiego oleju. Pachnia�o nawet smakowicie. Na widok wchodz�cych do �rodka �o�nierzy gospodarz nie zmiesza� si�, nie przestraszy�, tylko zmierzy� ich wzrokiem, wsta� zza sto�u i ruszy� naprz�d z r�k� wyci�gni�t� do powitania. Kurze �apki w k�cikach oczu pog��bi�y si�, gdy u�miechn�� si� szeroko.

� G�rska Stra� zawita�a w nasze skromne progi. I to sama � rzuci� okiem na p�aszcz � Sz�sta Kompania. S�awne Czerwone Sz�stki. Witam, witam!

Nie czekaj�c na odpowied�, zacz�� potrz�sa� ich wyci�gni�tymi d�o�mi.

Kenneth chrz�kn��.

� Porucznik Kenneth-lyw-Darawyt, dziesi�tnik Varhenn Velergorf, dziesi�tnik Bergh Maws � przedstawi�. � M�j ostatni podoficer pilnuje ludzi na zewn�trz.

� Rzecz jasna, rzecz jasna. � Siwy nie przestawa� si� u�miecha�. � Porz�dek musi by�. Jestem Gawan Alewec, starszy wioski, ale to ju� pewnie, panowie oficerowie, wiecie. Kolacj� podano u mnie w�a�nie, a wy musicie by� zdro�eni. Zjecie zup� rybn�?

Wymienili spojrzenia. Kenneth westchn�� w my�lach, bo zupa pachnia�a przepysznie.

� Niestety, starszy, oficer Stra�y nie je, kiedy jego ludzie stoj� g�odni.

M�czyzna zafrasowa� si�.

� No tak, no tak... � Podrapa� si� za uchem i zaraz rozpromieni�. � Wiem, jutro nagotujemy dla wszystkich. Bo dzi� ju� wiecz�r, a wy zostaniecie do jutra, prawda?

� Tak. �ledztwo musimy zrobi�.

Starszy zamruga�.

� �ledztwo?

� Kto� tu zgin��, s�yszeli�my.

Gospodarz wygl�da� na zagubionego.

� Tak, ale to ju� wyja�nione, panie oficerze � powiedzia� wreszcie powoli.

� Tak szybko?

� P� roku min�o.

� Jak to p� roku?

� No stary Zyran, co to wiosn� wyszed� na l�d, cho� wszyscy m�wili, �e ju� za cienki jest, �eby z niego �owi�... L�d si� za�ama� i ch�op przepad�. Zyran mieszka� sam i jego synowie pok��cili si� o spadek, wi�c musieli�my wezwa� s�dziego, �eby podzieli� maj�tek. He, te� mi maj�tek, dziurawa ��d�, stara cha�upa, jeden garnek, jedna �y�ka i troch� zmursza�ych sieci. Ale jako� si� w ko�cu dogadali, cho� s�dzia, kutwa stary, kaza� za porad� zap�aci� sobie pi�� org�w. Pi��, panie poruczniku, za to mo�na p� krowy kupi�, i...

Przez chwil� Kenneth mia� uczucie, �e rozmowa zdryfowa�a w dziwn� stron�, przerwa� gestem rozkr�caj�cemu si� starszemu.

� Otrzymali�my wie��, �e w wiosce zabito sze�ciu m�czyzn. Jakie� dwana�cie dni temu. Kupiec, kt�ry u was przebywa�, doni�s� o tym w Lencherr.

Przez kilka uderze� serca twarz gospodarza wyra�a�a czyste zdumienie. Potem poczerwienia� a� po cebulki w�os�w, oczy mu rozb�ys�y i parskn��. Zatoczy� si� w ty�, opar� o st� i przez chwil� si� krztusi�, najwyra�niej usi�uj�c powstrzyma� atak �miechu. Wreszcie wybuchn��.

� Cha, cha, cha... uff, sze... sze�ciu ludzi... cha, cha, cha, ale... ale si� Cywer zdziwi, uff, ale... cha, cha, cha, im si� kpina uda�a, ale... cha, cha, cha, b�dzie, co... co opowiada�, a ten kutwa zer-Galencec zrobi� z siebie durnia... Cha, cha, cha...

Trwa�o to dobr� chwil�, w czasie kt�rej Kenneth z dziesi�tnikami wymieniali tylko zdziwione spojrzenia. Nie takiej reakcji si� spodziewa�. Zdarza�o si�, i to nieraz, �e miejscowi g�rale wszelkie sprawy, ��cznie z kradzie�ami, gwa�tami i mordami, woleli za�atwia� w swoim gronie, uwa�aj�c, �e pojawienie si� przedstawicieli prawa zburzy naturalny porz�dek rzeczy, wi�c zazwyczaj wszyscy, ��cznie z rodzinami ofiar, gor�co zaprzeczali, �e jakakolwiek zbrodnia mia�a miejsce. Tu jednak najwyra�niej starszy wioski uwa�a�, �e zdarzy�o si� co� niezmiernie zabawnego.

Stary przerwa� wreszcie, z wyra�nym trudem opanowuj�c wybuch weso�o�ci. Wyprostowa� si�, otar� za�zawione oczy i u�miechn�� przepraszaj�co.

� Wybaczcie, panowie stra�nicy, ale gdybym wiedzia�, porz�dnie natar�bym ch�opakom uszu. Iwa! Iiwaa!

Z s�siedniego pomieszczenia wy�oni�a si� kobieta, nieco m�odsza od gospodarza, ubrana schludnie i przepasana czystym fartuchem.

� Moja �ona, Iwa.

Skin�a �o�nierzom g�ow� i spojrza�a na m�a.

� Po�lij kogo� po Lywensa, niech przyjdzie z synami. Tylko szybko. A wy � zwr�ci� si� do stra�nik�w � usi�d�cie prosz� tam, na �awie, odpocznijcie. Opowiem, jak by�o, zanim Lywens przyjdzie.

Kenneth podszed� do stoj�cej pod �cian� �awy, czuj�c, �e to, co zaraz us�yszy, wcale a wcale mu si� nie spodoba. Usiad� i zawiesi� wzrok na twarzy starszego. Ten uspokoi� si� wreszcie, spowa�nia�.

� Wybaczcie jeszcze raz, ale tego si� nie spodziewa�em. Hm, od czego by tu zacz��? Wiem. Par� razy do roku odwiedza nas Klawen-zer-Galencec, kupiec. Handlujemy z nim g��wnie w�dzonymi i suszonymi rybami, jak przychodzi sezon sk�adania ikry przez �ososie, kt�re wracaj� do jeziora, to i ikr�, i klejem z rybiej sk�ry, co to go do robienia �uk�w potrzeba, i takimi rzeczami. Kutwa z niego, jakich ma�o, ka�dego orga liczy po sze�� razy, a jakby m�g�, to poobrzyna�by wszystkie tak, �e ledwo kr��ki na p� cala by zosta�y. Nieraz nas ju� okantowa�, bo tylko on i jeszcze jeden kupiec tu zagl�daj�, wi�c czasem trzeba im sprzedawa�, jak leci. No to nie lubi� go tu niekt�rzy, bo nad ka�d� ryb� niema�o wydziwia, ka�de ziarnko ikry liczy, i w og�le, mruk z niego, co to ani si� nie napije, ani nie zabawi. To i ch�opaki, zw�aszcza m�ode i g�upie jak ten narybek, robi� mu cz�sto kawa�y. A to koniom ogony powi���, a to rybim olejem kozio� na wozie posmaruj�, takie tam g�upoty, m�wi�.

W sieni trzasn�y drzwi, zastuka�y podeszwy kilku but�w.

� No, ju� s�. � Gospodarz odwr�ci� si� do Kennetha i mrugn�� okiem. � Wejd�cie.

Do izby wsun�� si� najpierw starszy, czarnobrody m�czyzna o wygl�dzie ponurego draba, a za nim dw�ch ch�opc�w, na oko dziesi�cio- i trzynastoletni. Gdy tylko zobaczyli �o�nierzy, pobledli i przysun�li si� do ojca.

� Ci tu, panowie �o�nierze, powiadaj� � zacz�� starszy � �e kupiec zer-Galencec zezna� pod przysi�g�, �e�cie na jego oczach zamordowali jakich� ludzi. Przyszli wi�c z ca�ym oddzia�em, widzieli�cie przecie� �o�nierzy na podw�rzu, prawda? No. Wi�c przyszli z ca�ym oddzia�em, by was teraz zaaresztowa� i postawi� przed s�dem w Belenden, jako wielkich zbrodniarzy. Zaraz wyruszacie.

Przez ca�� przemow� starszemu nie drgn�a nawet powieka. Za to ch�opcy pobledli jeszcze bardziej i pr�bowali da� drapaka do sieni.

� Na zewn�trz czekaj� stra�nicy. Nie pogarszajcie swojej sytuacji.

Na kilka chwil zapad�a cisza, w kt�rej wreszcie rozleg�o si� poci�ganie nosem. M�odszy nie wytrzyma� napi�cia.

� No, ju� dobrze � Kenneth stwierdzi�, �e nie b�dzie tego przed�u�a�. � Opowiedzcie, jak by�o naprawd�.

Ch�opcy wskazali palcami na siebie.

� To by� jego pomys�! � powiedzieli jednocze�nie.

� Wida� od razu, �e to bracia... � Velergorf u�miechn�� si� szeroko, wsta�, przeci�gn��, a� trzasn�y mu ramiona. � M�wcie, tylko szybko � hukn�� nagle, k�ad�c d�o� na r�koje�ci topora � jak by�o?

� No bo, no bo, jasny panie... � Starszy z ch�opc�w zagapi� si� na budz�c� groz� bro� dziesi�tnika i wygl�da�o na to, �e si� zaci��. � No bo, no bo, panie... No bo, no...

� Oj, przesta�. � Podoficer machn�� r�k�. � Ty m�w, m�odszy.

M�odszy z ch�opc�w zdo�a� ju� wzi�� si� w gar��.

� My�my chcieli go tylko nastraszy�, panie, kupca, chcieli�my nastraszy�, bo on nam obieca�, �e przywiezie na sprzeda� no�e, takie jakie maj� w mie�cie, z pochwami i paskami, a potem powiedzia�, �e zapomnia� i kaza� nam i�� precz. Wi�c Cywer wymy�li�, �e jak b�dzie odje�d�a�, to nap�dzimy mu stracha...

� Nie ja! � Starszy da� mu kuksa�ca.

� Ty.

� Nie!

� A w�a�nie, �e ty!

Velergorf uni�s� r�k�.

� Cisza! Teraz to ju� niewa�ne. M�w dalej.

� No wi�c... wi�c my�my wzi�li stare ubranie ojca, koszul� i spodnie, wypchali�my traw� i oblali�my je rybi� krwi� i flakami. Sami te� si� upaskudzili�my, i gdy kupiec ruszy� w drog� powrotn�, i ju� by� poza wiosk�, wyskoczyli�my na niego, wo�aj�c pomocy, �e jaki� potw�r wyszed� z jeziora i tatk� zabi�, i nas poszarpa�, i �eby zabra� nas ze sob�, bo ju� tu idzie... � ch�opak wyrzuci� z siebie ca�� opowie�� na jednym oddechu.

� A kupiec co?

� No on, no on � starszy wspom�g� brata � no on konie batem pop�dzi�, wyrwa� galopem i tyle�my go widzieli.

Poci�gn�� nosem.

Kenneth zamkn�� oczy i wzi�� g��boki oddech.

� Jak rozumiem, ojciec i matka natarli wam uszu za zniszczone ubrania? � zapyta�.

� Tak � odezwa� si� pierwszy raz ponury drab, g�osem ci�kim jak tysi�cfuntowy g�az. � Ca�� zim� b�d� wszystkie sieci reperowa�, i lepiej, �eby dobrze to robili, bo sprawdz�. A zasi�d� do roboty, jak tylko ty�ki im si� wygoj�. Wychodne ubrania rybimi flakami upapra�, ech...

Zamachn�� si� na ch�opak�w r�k� wielk� jak piekarska �opata, i zaraz zmitygowa�.

� Wybaczcie, jeszcze mi si� krew burzy. Zabieracie ich od razu, czy mog� si� z matk� po�egna�?

Ch�opcy skulili si� jeszcze bardziej.

� Nie, my�l�, �e nie, naprawianie sieci b�dzie gorsz� kar� ni� ciemnica, wi�c s�dz�, �e ich tu zostawimy � Kenneth u�miechn�� si� szeroko. � Ale wr�cimy w przysz�ym roku, sprawdzi�, czy dobrze si� wywi�zali z zadania. A teraz mo�ecie i��.

Czarnobrody skin�� g�ow� i od niechcenia klepn�� starszego syna w rami�, a� ch�opak niemal przysiad� na ziemi.

� Pok�o�cie si� panu oficerowi, i podzi�kujcie. I do domu, ju�!

Wyszed� i wyci�gaj�c obu dowcipnisi�w za sob�, skin�� jeszcze g�ow� wszystkim obecnym. Ch�opcy wygl�dali jak jedno wielkie nieszcz�cie.

Velergorf szczerzy� si� od ucha do ucha.

� No, to�my zrobili kawa� drogi na pr�no, panie poruczniku. Trzeba by�o w koszarach zosta�, kolczugi z rdzy czy�ci�.

� Nie narzekaj na przyjemny spacer, Varhenn. Teraz pu�kownik jest nam winien dziesi�� dni odpoczynku. Przenocujemy i jutro wracamy.

Starszy wioski chrz�kn�� przepraszaj�co.

� Przepraszam, panie poruczniku, ale ci ch�opcy nie b�d� mieli wi�cej k�opot�w, prawda? Bo ojciec, mimo �e mruk, to jednak chyba troch� si� martwi. W ko�cu przez ich wyg�up ca�a kompania Stra�y maszerowa�a tu przez p� prowincji.

� Je�li kto� b�dzie mia� k�opot, to tylko ten kupiec. Dure�. Ale to dopiero jak zahaczymy w drodze powrotnej o Lencherr. A teraz musz� przed zmrokiem znale�� nocleg dla ludzi. Jest tu jakie� ustronne miejsce w okolicy?

Gospodarz zafrasowa� si� wyra�nie.

� No, z tym b�dzie problem, panie oficerze. Nie ma u nas wystarczaj�co du�ej szopy, �eby was pomie�ci�, a okolica zimna i wilgotna...

� G�rska Stra� jest przyzwyczajona do sypiania na dworze. To ludzi trzyma w dobrym zdrowiu. Odejdziemy kawa�ek od jeziora i rozbijemy ob�z. Wska�ecie dobre miejsce?

� Hm... No, t� drog�, kt�r� �e�cie przyszli, jakie� p� mili st�d stoj� trzy wielkie kamienie, a za nimi jest �cie�ka, i tak z �wier� mili od niej ma�a kotlinka, os�oni�ta ska�ami. Wiatr tam nie zawiewa i od wody nie ci�gnie. Tylko w okolicy o drewno trudno, wi�c chocia� pozw�lcie, �e wam drew damy, �eby�cie nie musieli w ch�odzie i mroku nocowa�.

� A, drewno przyjmiemy z wdzi�czno�ci�. I na t� zup� rybn� jutro si� wprosimy. � Kenneth u�miechn�� si� szeroko. � A teraz pozw�lcie, gospodarzu, �e ju� p�jdziemy, zanim noc nas ca�kiem �cignie.

Wyszli, �egnaj�c si� kr�tko, starszy wskaza� im jeszcze miejsce, sk�d mogli nabra� drewno i od razu ruszyli na nocleg. Gdy min�li ostatnie zabudowania, Velergorf wycedzi� przez zaci�ni�te z�by:

� Mog� si� ju� przesta� u�miecha�, panie poruczniku?

� Mo�esz.

Od lat odwiedzali takie wioski, po�o�one na uboczu, w miejscach, gdzie ko�czy�y si� szlaki handlowe. Ludzie, kt�rzy tam �yli, najcz�ciej uwa�ali Imperium za na wp� przekle�stwo, na wp� mit, jedyne kontakty ze �wiatem utrzymuj�c za po�rednictwem zaje�d�aj�cych tam sporadycznie kupc�w i poborc�w podatkowych, zjawiaj�cych si� od czasu do czasu w towarzystwie zbrojnej eskorty. Zazwyczaj witali �o�nierzy G�rskiej Stra�y ponurymi minami i z�owrogimi spojrzeniami, znacz�co potrz�saj�c wid�ami i siekierami, i najwyra�niej nie bardzo pojmuj�c, czym Stra� r�ni si� od bandy zb�j�w. Ale takie zachowanie znaczy�o, �e wszystko w okolicy jest w porz�dku. Taki wizerunek wioski pasowa� do opowie�ci i wspomnie� Bergha. Wioski zamieszkanej przez milcz�cych, ponurych, wrogich i sobiepa�skich g�rali.

Je�li jednak miejscowi u�miechali si� serdecznie, zapraszaj�c na pocz�stunek i nocleg, zapewniaj�c jednocze�nie �pana ofiecera�, �e �uni �adnych zb�j�w na uczy nie widzieli� i �szystko jes w porzundku�, Kenneth u�miecha� si� r�wnie szeroko, wymawia� obowi�zkami i wycofywa�, z d�oni� na r�koje�ci miecza, czuj�c nieprzyjemne sw�dzenie mi�dzy �opatkami. Tak jak teraz. To przez wizyty w takich miejscach nabra� zwyczaju noszenia tarczy przewieszonej przez plecy.

Tu od pocz�tku by�o co� nie tak. Straszy wioski nie zdziwi� si� za bardzo na ich widok i zamiast przyj�� powarkiwaniem i ponur� min�, zachowywa�, jakby w�a�nie odzyska� utraconych syn�w. Ch�opcy zjawili si� z ojcem, zaledwie po chwili, z opowie�ci� tak pi�kn� i sk�adn�, �e do niczego nie da�o si� przyczepi�. No, mo�e poza tym, �e ci�ki kupiecki w�z, wy�adowany zapewne po brzegi beczkami suszonych i w�dzonych ryb, w �aden spos�b nie m�g� �wyrwa� galopem�. Zw�aszcza je�li jecha� po tym, co uchodzi�o w tej okolicy za drog�. Pr�dzej osie by po�ama�. I teraz na dodatek wskazano im na nocleg miejsce prawie o mil� od wioski. Zapewne w jakim� skalnym kotle, w kt�rym nie b�dzie nic wida� i s�ycha�.

� Andan!

Dziesi�tnik przytruchta�, pobrz�kuj�c pancerzem.

� Przyjrza�e� si� wiosce, jak kaza�em?

� Oczywi�cie, panie poruczniku. W siedemnastu cha�upach nie wida� dymu nad kominami. W oknach ciemno, �adnego ruchu. Jeszcze nie ma nocy, ale dzieciak�w nie u�wiadczysz na zewn�trz. Cisza i spok�j. Zajrzeli�my na kilka podw�rek, niby szukaj�c wody. Nie znale�li�my �adnego.

� Wszystkie gospodarstwa wygl�daj� tak jak u starszego?

� Tak. Pusty podw�rzec, na �rodku cha�upa na kilkunastu palach, najcz�ciej jakie� pi�� st�p nad ziemi�, ca�o�� wysypana otoczakami. Z trzech stron p�ot, otwieraj�cy si� na jezioro, nic poza tym.

� Dobrze. Jak szybko ten czarny g�ral z synami pow�drowa� do domu?

� Prawie biegiem, tylko g�ow� skin�� i ju� go nie by�o. Mieszka w cha�upie zaraz obok.

Przez chwil� maszerowali w milczeniu. Kenneth rzuci� okiem na dziesi�tnika, d�onie podoficera spoczywa�y na r�koje�ciach broni.

� Boj� si�, prawda?

� Tak bym powiedzia�, panie poruczniku. Kupi� si� razem, dzieci nie wypuszczaj� z dom�w, niekt�re okna maj� ju� za�o�one i zamkni�te okiennice, jakby zima by�a. Boj� si�, i to bardzo. Co powiedzia� starszy?

Kenneth w kilku zdaniach stre�ci� mu, co us�yszeli.

� Niby g�upi �art? Powinni wymy�li� co� lepszego. Zreszt�, nawet jakby, to i tak ps�w si� nie ok�amie.

Porucznik sam zwr�ci� na to uwag�. Odk�d weszli do wioski, psy chodzi�y na sztywnych �apach, bez przerwy w�szy�y, sier�� je�y�a im si� na grzbiecie. Czu�y krew i �mier�, i to bynajmniej nie rybi�.

� Dojdziemy tam, gdzie nam wskazano, i rozejrzymy si�. Dzi� podw�jne warty, Andan. Nie chc�, �eby nam kto� noc� gard�a popodrzyna�.

� Tak jest, panie poruczniku.

�������

Gdy oddzia� opuszcza� wiosk�, Anderell odetchn�� z ulg�. Starszy by� m�dry, wys�a� ich tam, gdzie nikomu nie b�d� przeszkadza�. Przez chwil� rozwa�a�, gdzie wys�a�by jego dru�yn�, gdyby wiedzia� o ich obecno�ci. Pewnie na dno jeziora, z kamieniem uwi�zanym do st�p w charakterze prezentu po�egnalnego.

Czekali ju� czwarty dzie�, a� zab�jca ujawni si� ponownie. Od czasu morderstwa, kt�rego �wiadkiem by� kupiec, zgin�o jeszcze dziesi�ciu mieszka�c�w. Tyle Genderc-aes-Furon zdo�a� wyczyta� z powietrza, ska� i wody. Szesna�cie dusz zosta�o brutalnie wyrwanych z cia� i wyprawionych do Domu Snu. To, �e kupiec do nich nie do��czy�, zawdzi�cza� tylko chaosowi, jaki zapanowa� po pierwszych morderstwach, i tempie, w jakim opu�ci� wiosk�.

Ten pierwszy mord by� jak kamie� wrzucony do spokojnego stawu. Poruszy� aspektowane �r�d�a, zmieni� ich ton, wypaczy�. Lecz tu, na P�nocy, w pobli�u ziem zamieszkanych przez aher�w i ich szaman�w, mia�y miejsce ju� nie takie rzeczy. Jednak tak si� z�o�y�o, �e jego dru�yna akurat by�a w pobli�u i obaj magowie od razu wyczuli, �e pojawi�o si� co� bardzo dziwnego. Takich rzeczy nie zostawia si� niewyja�nionych, wi�c teraz czekali na zab�jc�. Mieli go schwyta� lub zabi�, bo jego rosn�ca Moc odbija�a si� coraz szerzej w�r�d aspektowanych �r�de�. Pokrywka twierdzi�, �e to jakby k�tem oka widzie� cie� w nocy albo chmur� sun�c� po rozgwie�d�onym niebie. Da si� co� wyczu�, bo nagle cz�� otoczenia znika, rozmywa si�, jakby usuni�to z niego jakie� d�wi�ki, barwy czy zapachy. Typowy magiczny be�kot.

Nie zmienia�o to jednak faktu, �e czarownicy wydawali si� coraz bardziej podekscytowani. Ten zab�jca by� niezwyk�y, obaj magowie stwierdzili, �e pos�uguje si� jakim� rodzajem Mocy, kt�ra z pewno�ci� nie ma �adnego znanego aspektu. Nie by�y to te� szama�skie czary aher�w, nie wykryli �adnego �ladu s�u�ebnych duch�w. Ta Moc by�a ca�kiem obca i jednocze�nie pot�na. Anderell uwa�a�, �e mieli szcz�cie, �e wioska le�a�a na uboczu, bo inaczej z pewno�ci� �ci�gn�aby ju� na siebie uwag� kilku gildii magicznych i wi�kszo�ci �wi�ty�. Zrobi�by si� t�ok, pomy�la� kwa�no. Teraz musieli jeszcze poczeka�, a� G�rska Stra� opu�ci okolic�, i liczy� na �ut szcz�cia.

�������

Poruszanie si� po tym terenie nie by�o �adnym problemem. Kamienie, ska�y, skupiska g�az�w naniesionych przez lodowiec, w czasach, gdy miewa� jeszcze do�� si�, by przesadzi� jezioro. Lubi� takie miejsca, przypomina�y mu rodzinne strony. W swoim szaroburym ubraniu, z kapturem narzuconym na g�ow�, m�g� przykucn��, znieruchomie�, a cz�owiek przeszed�by krok od niego, nie�wiadomy zagro�enia. Duchy cicho �piewa�y o krwi i walce.

Zbli�a� si� do wioski od po�udnia, gdy wyczu� czary. Ludzkie, �mierdz�ce aspektem Nocnego Cienia. U�miechn�� si� pod nosem, to by�o oczywiste, �e nie tylko on wyczu�, �e co� si� pojawi�o. Trzysta krok�w przed nim, na skraju wioski, pomi�dzy kilkoma wielkimi kamieniami powietrze lekko dr�a�o, jak w czasie upa�u. Niezbyt dobrzy, skoro wyczu� ich z takiej odleg�o�ci. Wewn�trz mog�o ukrywa� si� najwy�ej kilku ludzi. Odnalaz� czarownika g��wnie dlatego, �e prowadzi� do niego �a�cuch utkany z cienia, na ko�cu kt�rego wi� si� czarny stw�r. To nie by�a aspektowana magia, kto� si� tu bawi� w wywo�ywanie demon�w. Moc zawsze kusi g�upc�w, nawet je�li mo�e to naruszy� ludzkie kodeksy.

I wtedy go wyczu�. W krain� duch�w, w �wiat na�o�ony na �wiat, w aspektowane �r�d�a, nawet w sam Mrok, wbito lodow� kolumn�. Natychmiast skupi� si� tylko na niej. Ten czarownik musia� by� mierny, je�li jej nie odkry�. Zlokalizowa� jej �r�d�o mil� od wioski.

�������

Kotlina by�a dok�adnie taka, jakiej Kenneth si� spodziewa�. Niemal okr�g�y p�aski teren, otoczony ze wszystkich stron wysokimi ska�ami, jedno w�skie wej�cie.

� Dobre miejsce, prawda?

� Tak, panie poruczniku. � Andan wszed� do �rodka, rozejrza� si� wok�, bez �enady splun�� na ziemi�. � Dwudziestu �ucznik�w na tych ska�kach powy�ej i w p� minuty nie b�dzie po nas �ladu.

Velergorf zajrza� do �rodka i wyszczerzy� si� szeroko.

� Tak. I nawet dali nam drewno, �eby�my rozpalili sobie ogie�. �atwiej by�oby celowa�.

� Mo�e... � Kenneth wzruszy� ramionami. � Ale pami�taj, �e oni boj� si� nocy. Ktokolwiek by tu po nas przyszed�, nie s�dz�, �eby to byli rybacy. Znajd�my lepsze miejsce.

Skierowa� si� w lewo, na �yse jak jajo wzg�rze, gdzie wiatry szala�y bez przeszk�d, lecz sk�d mieli widok na wszystkie strony.

Okolica by�a naprawd� paskudna, ani drzewa, krzaczka, mchu nawet. Jak okiem si�gn�� go�a ska�a i kamienie. Zgromadzeni wok� dow�dcy �o�nierze owijali si� w p�aszcze i pr�bowali znale�� jakie� wygodne miejsce. Nie wygl�da�o na to, by ci, kt�rym przypad�a pierwsza warta, im zazdro�cili. Oczywi�cie nie by�o mowy o tym, �eby rozpali� ogie�.

Jak ktokolwiek m�g� chcie� tu zamieszka�, pomy�la� porucznik, sadowi�c si� przy le��cym obok kamieniu. Cho�, z drugiej strony, widywa� wioski i osady po�o�one w znacznie bardziej niego�cinnych miejscach. Tak zazwyczaj bywa�o w g�rach, wielu zostawa�o tam, gdzie rzuci� ich los, pech lub przypadek. Natura wessyrskich g�rali zabrania�a im poddawa� si�, rezygnowa�, nakazywa�a wczepi� pazurami w ka�dy kawa�ek ziemi i trwa�. Ten up�r, ta zajad�o�� przekazywana z pokolenia na pokolenie, wychowa�y twardy i zawzi�ty lud, kt�ry w�y� si� w te g�ry, wr�s� w nie, nosi� w ko�ciach i sercach, jak powiadano. Wi�c najpewniej i to trzyma�o tutaj miejscowych rybak�w. Up�r.

I ten up�r m�g� by� dla Stra�y najwi�ksz� przeszkod�. Je�li starszy wioski nadal b�dzie twierdzi�, �e to tylko g�upi dowcip spowodowa� ca�e zamieszanie, a reszta mieszka�c�w go poprze, to Sz�sta Kompania wr�ci do Belenden z niczym. Min�o zbyt wiele czasu od mordu, a nadspodziewana go�cinno��, zachowanie mieszka�c�w i nerwowo�� ps�w to za ma�o, �eby przewr�ci� wiosk� do g�ry nogami.

Niby m�g� z czystym sumieniem, a przynajmniej z jego pozorami, wr�ci� do koszar, w ko�cu starszy wioski zaprzeczy� wszystkiemu i przedstawi� �wiadk�w, ale...

No w�a�nie, ale puste cha�upy, ryglowane drzwi i okna. Rybacy si� bali, i to tak, �e cz�� zamieszka�a u s�siad�w lub w og�le opu�ci�a wiosk�. Nie wypuszczali dzieci z dom�w, o zmierzchu zamykali si� na wszystkie spusty. A to znaczy�o, �e boj� si� nocy. Kenneth omi�t� wzrokiem szybko ciemniej�ce niebo. Nie, zab�jca lub zab�jcy � je�li w og�le przebywali w okolicy � nie uderzyli na wiosk� wprost. A to znaczy�o, �e nie porw� si� na czterdziestu �o�nierzy. Chyba, u�miechn�� si� w my�lach. Z drugiej strony teraz nie mogli zrobi� nic wi�cej, jak tylko przeczeka� t� noc i wr�ci� do wioski, aby porozmawia� jeszcze z kilkoma mieszka�cami. Inaczej mia�by poczucie, �e ca�� t� drog� przebyli na darmo.

�������

To zdumiewaj�ce, jakie wra�enie mo�e zrobi� krzyk rozlegaj�cy si� w nocy. Zw�aszcza taki, kt�ry wybucha w powietrzu za plecami, w miejscu, gdzie nikogo nie powinno by�.

S�yszeli go ju� zesz�ej nocy, i poprzedniej te�, ale nigdy z tak bliska. Tylko wieloletnie szkolenie powstrzyma�o go od zerwania si� na r�wne nogi i wycelowania broni za siebie. Maskuj�cy czar przesta�by dzia�a�. Genderc r�wnie� nie zmieni� pozycji, Uela ledwo drgn�a, a Bygron le�a� jak g�az. Anderell u�miechn�� si� w ciemno�ci. To by�a dobra dru�yna, najlepsza, z jak� s�u�y�.

Na migi, powolnymi ruchami, wskaza� skrytob�jcom i magowi, �e maj� nie spuszcza� oka z wioski i unikaj�c gwa�towniejszych ruch�w, przetoczy� si� na plecy. Przekl�te zakl�cie, pomy�la� i u�miechn�� si� jeszcze szerzej z gry s��w. Wrzask wype�ni� przestrze� ponownie. Wydawa�o si� niemo�liwe, �eby mog�o wydoby� si� z ludzkiego gard�a. Lekko uni�s� g�ow�, wpatruj�c si� w ciemno��. By� tam, niekszta�tna plama, ledwo kilkana�cie krok�w za nimi, sugestia cienia w ciemno�ci. Teraz zrozumia�, co Pokrywka mia� na my�li. Gdyby nie ten krzyk, nigdy nie domy�li�by si�, �e to co� to nie ska�a lub g�az. Wrzask by�... tak pe�en rozpaczy, �e przesz�y go dreszcze. Nie by�o w nim wyzwania, gniewu czy w�ciek�o�ci, tylko b�l i cierpienie.

Anderell powoli podni�s� kusz�, mierz�c w niewyra�ny kszta�t. Be�t le��cy w rowku mia� drzewce pokryte znakami, kt�re dla kogo� obdarzonego talentem musia�y �wieci� w ciemno�ci, a wi�kszo�� kap�an�w na ich widok dosta�aby sza�u. Wielki Kodeks Wielkim Kodeksem, ale pewnych rzeczy po prostu nie mo�na nie wykorzysta�. Grot pocisku umoczono w mieszaninie trzech najsilniejszych trucizn, o jakich s�ysza� � awedrze, czerwonym mii i wyci�gu z gruczo��w pewnego morskiego �limaka, kt�ry nawet nie mia� w�asnej nazwy. Gdyby przypadkiem dotkn�� go go�� r�k�, zosta�yby mu minuty �ycia.

Anderell uwa�a� si� za m�drego i rozwa�nego, zreszt� dlatego jeszcze �y�. Rozkazy m�wi�y � schwyta� lub zabi�, co w jego prywatnym j�zyku znaczy�o zastrzeli�, otru�, rozr�ba� i utopi�, a resztki zapakowa� w worki i dostarczy� do zbadania. Nie mia� zamiaru ryzykowa� starcia w nocy z czym�, co rozrywa�o doros�ych m�czyzn na strz�py. Przytuli� policzek do �o�a kuszy.

Stw�r odbi� si� nagle i skoczy� przed siebie. R�ka drgn�a mu na spu�cie i be�t pomkn�� w mrok, ale w tym samym czasie tajemniczy zab�jca wykona� olbrzymi, nieprawdopodobny, przynajmniej trzydziestojardowy skok, kt�ry przeni�s� go nad ich kryj�wk�. Ciemny kszta�t mign�� na tle nieba, nic wi�cej ni� smuga cienia przes�aniaj�ca gwiazdy, i wyl�dowa� mi�dzy �owcami a wiosk�. Dwie kusze szcz�kn�y jednocze�nie, Anderell nie zd��y� si� jeszcze obr�ci�, nie widzia�, co si� sta�o, lecz st�umione, pe�ne w�ciek�o�ci warkni�cie Ueli powiedzia�o mu wszystko. Spud�owali oboje, skrytob�jca i najlepszy wojownik, jakiego zna�, nie trafili w cel wielko�ci cz�owieka z odleg�o�ci mniejszej ni� kilkana�cie krok�w. Zanim przewr�ci� si� na brzuch, intruza ju� nie by�o.

�������

Ten wrzask dobieg� gdzie� od strony wioski. Odruchowo uwolni� kilka duch�w, pojawi�y si� wok�, formuj�c Moc w ochronne sznury. Wycofa� je, zanim uplot�y je w sie�. Obcy krzycza� dobre �wier� mili od niego. Czu� go wyra�nie, jak czuje si� drzazg� wbit� w cia�o, dziura w �wiecie, mrok na �cie�kach duch�w, poruszaj�cy si� szybciej ni� szar�uj�cy nied�wied�. Lecz w krzyku nie by�o w�ciek�o�ci atakuj�cej bestii. Smutek, �al, oczekiwanie. Nawet w tej plamie obco�ci emocje by�y wyra�ne. Szukasz, prawda? Szukasz swoich, obcy w obcym miejscu, pozbawiony kontaktu z reszt�, a rozum, kt�ry kiedy� by� cz�ci� ciebie, ju� nie istnieje. Co zrobisz, gdy nie nadejdzie odpowied�?

Delikatne drgni�cie ziemi przynios�o wie�� o kolejnej porcji lodu, kt�ra trafi�a do jeziora. Po kilku uderzeniach serca us�ysza� plusk, potem szum w�druj�cej fali. Zignorowa� to.

Jeden ze s�u�ebnych duch�w wr�ci� z p�nocnego wschodu. Wtopi� si� i przekaza� obraz. Reszta odpowiedzia�a wzburzeniem i w�ciek�ym mamrotaniem. Uspokoi� je jedn� my�l� i ruszy� przed siebie.

Miejsce, do kt�rego zaprowadzi� go obraz, by�o niewielk� szczelin� w skale. W�a�ciwie mo�na by�o dosta� si� do niej tylko z g�ry. Kilkana�cie st�p d�ugo�ci, dwie szeroko�ci. Trudno powiedzie�, jak by�a g��boka. Prowadzi�y do niej liczne tropy ma�ych padlino�erc�w, przyci�ganych zapachem. Widzia� je na nagiej skale, drobne zadrapania po pazurach, �lady kr�tkich star�, gdy niekt�rzy pr�bowali zagarn�� skarb tylko dla siebie. Usiad� na brzegu szczeliny i wypu�ci� duchy. P�kni�cie by�o niemal w ca�o�ci wype�nione �niegiem, stanowi�o naturaln� lodowni�, a w �rodku... Cia�a. Dwana�cie, trzyna�cie, czterna�cie. Te na samym dole mia�y wiele miesi�cy, mo�e lat. G��wnie m�odzi ludzie, dzieci. Po�amane ko�ci, zgruchotane czaszki, rany od no�y, siekier, szpikulc�w, �lady po ogniu. Nie mieli �atwej �mierci. Otworzy� szerzej umys�, wst�pi� na �cie�k� duch�w. Nie, wszyscy zdecydowali si� odej��, �adna dusza nie uczepi�a si� cia�a. Nic wi�cej si� nie dowie.

Wiatr przyni�s� nast�pny wrzask. Drgn��. Kto� w�a�nie umar�.

�������

Us�yszeli krzyk, tak jak zapewne wszyscy w promieniu trzech mil. W okolicy nie by�o drzew ani wysokich ska�, d�wi�k ni�s� si� daleko i mimo �e st�umiony, wgryza� si� w dusze. Smutek, samotno��, opuszczenie. Kenneth prze�kn�� �lin� i wsun�� na wp� wyci�gni�ty miecz do pochwy. D�wi�k dochodzi� od strony wioski, z przesz�o po�owy mili, wi�c na razie nic im nie grozi�o. Ciekaw by�, jak starszy b�dzie si� t�umaczy� rano.

Wi�kszo�� �o�nierzy zerwa�a si� ju� na nogi, lecz podobnie jak on, teraz chowali bro�. Byli daleko, zbyt daleko, a ten krzyk nie ni�s� zapowiedzi niebezpiecze�stwa. Porucznik przywo�a� Bergha.

� Zauwa�yli�cie ruch?

� Nie, panie poruczniku. Nawet myszy czy d�d�ownic.

� A jak psy?

� Nie �pi�. S� niespokojne i nerwowe. Jutro b�dzie z nimi k�opot.

� Trzymaj je kr�tko. Skoro �wit ruszamy do wioski, starszy b�dzie musia� mi wyt�umaczy�, dlaczego wskaza� nam do noclegu miejsce, w kt�rym mieli�my nie s�ysze� tego krzyku. I...

St�umiony, podobny do grzmotu d�wi�k wype�ni� powietrze. Po nim rozleg� si� g�o�ny plusk i szum, narastaj�cy coraz szybciej.

� Co to jest?

Kenneth nie dostrzeg�, kto zapyta�, ale Bergh zna� odpowied�.

� Lodowiec, w�a�nie od�ama� si� od niego wielki kawa�. Widzia�em to, jak by�em tu poprzednim razem. Prawie do po�owy jeziora dno jest bardzo p�ytkie, wi�c jak idzie od lodowca fala, to rozp�dza si� na p�yci�nie, nabieraj�c wysoko�ci. Przy brzegu bez problemu zwala cz�owieka z n�g. Czasem potrafi i na czterdzie�ci, pi��dziesi�t jard�w wedrze� si� w g��b l�du. Niech pan s�ucha.

Jakby na potwierdzenie jego s��w rozleg� si� odg�os fal uderzaj�cych o brzeg. P�niej na chwil� zaleg�a cisza, s�ycha� by�o tylko wiatr.

Tym razem wrzask rozdzieraj�cy ciemno�� by� inny. W�ciek�o�� i gniew. Nienawi��. I przyt�oczony nimi, jakby zd�awiony nagle ludzki krzyk. Zanim przebrzmia�, wszyscy stra�nicy ju� stali, trzymaj�c szable, miecze i topory gotowe do odparcia zagro�enia. Psy zwr�ci�y si� w stron� wioski, powarkuj�c, sier�� mia�y zje�on�, a ogony schowane pod siebie. Zastyg�y mi�dzy przera�eniem a atakiem sza�u. Z�y znak.

� Dziesi�tnicy do mnie.

Nie musia� podnosi� g�osu, w ciszy, jaka zapad�a po ostatnim okrzyku, nawet szept s�ycha� by�o wyra�nie.

� Nie s�dz�, �eby dzi� ktokolwiek ju� zasn��, a do �witu mamy ze trzy godziny. � Zacz�� wydawa� rozkazy � Bergh, psy na smycze, nie chc�, �eby rzuci�y si� do walki same. Andan, ludzi w dziesi�tki, w ka�dej przynajmniej dwa psy, zanim wstanie s�o�ce b�d� naszymi oczami i uszami. Wszyscy maj� nosi� p�aszcze. I niech nie napinaj� kusz, w tych ciemno�ciach i tak zobacz� cel dopiero kilka krok�w przed sob�. Velergorf, we�miesz Wilka i Gawera, dobierzcie sobie jeszcze trzech tropicieli. Swoj� dziesi�tk� przeka� zast�pcy.

� Patykowi?

� Da sobie rad�. Rano dok�adnie zbadacie okolice wioski. Jak tylko sprawdzimy, co tak wrzeszcza�o i kto zgin��. Wyruszymy, hm... za jakie� dwie godziny, chc� by� na miejscu, zanim wzejdzie s�o�ce i zanim miejscowi usun� wszystkie �lady.

Zgrzytn�� z�bami.

� B�d� mia� do pogadania z tym starszym i lepiej, �eby potrafi� odpowiada� sk�adnie na moje pytania.

�������

Cia�o znale�li na podw�rzu, przed chat�. M�czyzna w nieokre�lonym wieku, ubrany w p��cienne portki i koszul�. Co� zmia�d�y�o i rozerwa�o mu gard�o. Le�a� na plecach, w ka�u�y ju� czarnej krwi, z oczami szeroko otwartymi, odbijaj�cymi ja�niej�ce niebo. Psy zatrzyma�y si� kilka krok�w przed nim, skoml�c cicho i w�sz�c. By�y dobrze u�o�one, nie pr�bowa�y podbiega� do cia�a, liza� zaschni�tej krwi, nie zadeptywa�y �lad�w. Dla ps�w s�u��cych w G�rskiej Stra�y widok trupa nie by� niczym niezwyk�ym.

M�czyzn� znale�li na podw�rku pierwszej chaty w wiosce. Tak jak pozosta�e, ogrodzona by�a p�otem i tylko ma�a furtka pozwala�a dosta� si� do �rodka. Wn�trze podw�rza pokrywa�y otoczaki, takie same jak na ca�ym brzegu, cho� tu dodatkowo kto� u�o�y� w poprzek cztery rz�dy wi�kszych kamieni. Pewnie �eby woda nie wymywa�a gruntu.

Kenneth zatrzyma� oddzia�.

� Druga na zewn�trz, trzecia ty�, czwarta prz�d, okna i drzwi � rzuci�. � Pierwsza, przeszuka� chat�. Wilk!

� Tak jest.

� Obejrzyj go. � Kenneth wskaza� trupa. � Mo�e zosta�y jakie� �lady.

Szczup�y g�ral przesta� mierzy� w okno, rozbroi� kusz� i podszed� do cia�a. Podw�rze pokrywa�y takie same otoczaki jak te na brzegu jeziora, wi�c przeci�tny obserwator nie wyczyta�by na nim nic. Cawe Kaln obszed� zw�oki powoli, w odleg�o�ci kilku st�p, ostro�nie stawiaj�c kroki. Pochyli� si�, przykucn�� w jednym, p�niej w drugim miejscu, odwr�ci� kilka kamieni, rozejrza� dooko�a. Oceni� odleg�o�� do p�otu i cha�upy, spojrza� na kryty gontami dach budynku. Wreszcie podszed� do martwego m�czyzny, obejrza� uwa�nie jego buty, podni�s� rami�, potem nog�, przyjrza� si� ranie na szyi. Nast�pnie dotkn�� lekko plamy zaschni�tej krwi, wzi�� do r�ki kawa�ek czarnej jak smo�a skrzepliny i pow�cha�. Splun�� na d�o�, roztar� na niej krew i pow�cha� jeszcze raz. Pokiwa� g�ow�.

Nagle wsta� i kilkoma d�ugimi krokami przemierzy� odleg�o�� od trupa do schod�w. Przykucn�� i obejrza� dok�adnie ka�dy stopie�, cofn�� si�, przypatruj�c uwa�nie dachowi. Spojrza� na cia�o i poszed� prosto w stron� p�otu.

� Cha�upa pusta, panie poruczniku � rozleg�o si� z wn�trza domu.

� Dobra. � Kenneth nie odrywa� wzroku od Wilka. � Poszukajcie jeszcze �lad�w walki czy czego� w tym stylu. Cawe?

Stra�nik sun�� wzd�u� p�otu, oddalaj�c si� od jeziora. Zatrzyma� si� w rogu dziedzi�ca i ponownie pokiwa� g�ow�.

� Cawe? � Porucznik ponagli� go �agodnie. � Zaraz pewnie b�dziemy mieli go�ci.

Tropiciel liczy� co� na palcach. Wreszcie westchn�� ci�ko, pokr�ci� g�ow� i jeszcze raz spojrza� na dach.

� To si� kupy nie trzyma � mrukn�� pod nosem.

Przez furtk� zajrza� jeden ze stra�nik�w.

� Panie poruczniku, id�. Wpu�ci�?

� Ilu?

� Trzech.

Zastanowi� si� chwil�.

� Wilk, wiesz ju� wszystko?

� Chyba tak. M�wi�?

� Poczekaj. Wpu�cie ich. Reszta bro� na widoku, psy le�e�, uwa�ajcie na dach s�siedniej cha�upy i jezioro.

W furtce w�a�nie pojawi�o si� trzech m�czyzn. Kenneth odwr�ci� si� ku nim, wymownym gestem poprawi� p�aszcz, a� odznaka G�rskiej Stra�y b�ysn�a w promieniach wschodz�cego s�o�ca. �eby nie by�o w�tpliwo�ci. Wyst�powa� jako cesarski oficer.

� Witam, starszy Gospodarzu � skin�� g�ow� czarnobrodemu � s�dz�, �e synowie reperuj� ju� sieci. A ten trzeci to kto?

Trzeci z przyby�ych na widok kilkudziesi�ciu �o�nierzy usi�owa� schowa� si� za plecy siwego.

� Niewa�ne. � Kenneth u�miechn�� si� szeroko. � Rozumiem, �e skoro �wit p�dzicie na jezioro, �eby na�owi� ryb na zup�, kt�r� nam wczoraj obiecali�cie. Przy okazji pewnie sprz�tn�liby�cie ten nieporz�dek tutaj, �eby go�ciom apetytu nie psu�. Nie widz�, �eby� potakiwa�, starszy, czyli si� myl�, cho� nie wiem, czy w sprawie ryb, czy sprz�tania.

Odpowiedzia�o mu ponure spojrzenie. Dobrotliwy, jowialny gospodarz z wczorajszego wieczora gdzie� znik�.

� Mam jednak kilka pyta�. Ten tu, le��cy sobie na plecach, zgin�� jakie� trzy godziny temu. A umiera� g�o�no, z wrzaskiem, kt�ry nawet my s�yszeli�my. Dlaczego wi�c ca�a wie� nie przybieg�a tu z pochodniami, �eby go ratowa�? Albo chocia� m�ci�. I gdzie jest jego rodzina? Bo sam nie mieszka� w tak du�ej cha�upie. I co tak wrzeszcza�o noc�, �e moje psy na zmian� rwa�y si� do walki i szcza�y pod siebie ze strachu? Odpowiesz?

Wraz ze s�owami porucznika wyraz twarzy starszego zmienia� si�. Zmieszanie, niepok�j, strach. Na ko�cu pozosta� up�r.

� Nie wasza sprawa, panowie �o�nierze � wycedzi�. � Sami sobie poradzimy, a wy najlepiej id�cie sobie i powiedzcie dow�dcy, �e mieszka�cy Byrt nie potrzebuj� pomocy.

� Prawd� m�wi�c, my�la�em o tym, ale widzisz, starszy, mo�e si� zdarzy� i tak, �e przyjd� tu ze swoj� kompani� za rok czy dwa i zastan� tylko puste cha�upy, zatopione �odzie i sterty ko�ci. I do ko�ca �ycia b�d� si� zastanawia�, czy to moja wina, czy nie. � Kennethowi wyda�o si�, �e na te s�owa czarnobrody drgn�� i lekko otworzy� usta. � Wi�c mo�e zrobimy inaczej. Najpierw pos�uchamy jednego z moich tropicieli, a potem si� zastanowi�. Nie! Nie odzywaj si�, starszy, na widok trupa mnie i moich ludzi r�ce sw�dz� do miecza, wi�c lepiej, �eby nic nas nie rozprasza�o, jak b�dziemy s�ucha�. M�w, Wilk.

�o�nierz ruszy� powoli przed siebie.

� No wi�c tak, panie poruczniku � zacz��. � Ten tam, nasz trup, wybieg� z chaty dzisiaj w nocy, jakie� trzy godziny temu, p�dz�c po dwa stopnie w d�. Po czym stan�� i obr�ci� si� w stron� domu. � Wilk szybkim krokiem podszed� do cia�a i stan�� obok. � Spojrza� w g�r� i wtedy co� skoczy�o na niego z dachu. Wiem, jest prawie dwadzie�cia st�p, ale to nie jest niemo�liwe, bo to co� skaka�o z wysoko�ci trzech ch�opa i by� mo�e mog�o wzi�� rozbieg.

Kenneth skin�� g�ow�.

� Powiedzia�em, �eby� si� nie odzywa�, straszy! � warkn��, widz�c, �e siwow�osy zn�w otwiera usta. � M�wisz, Wilk, �e to nie jest niemo�liwe dla cz�owieka, ale...

Tropiciel skin�� g�ow�.

� Bo i nie. Znam kilku takich, kt�rzy mogliby t� sztuczk� zrobi�. Ale potem � ukl�k� przy ciele � to co� zabi�o go jednym uderzeniem i nie chodzi o rozharatane gard�o, bo on umar�, zanim jeszcze upad�. Zab�jca uderzy� go w szyj� z tak� si��, �e zmia�d�y� krta� i przerwa� kr�gi, a p�niej, ech... No, tu mam ma�y problem, bo najpewniej odbi� si� od stoj�cego jeszcze trupa i skoczy� w kierunku p�otu, a to ju� prawie trzydzie�ci st�p. W ka�dym razie nie widz�, �eby gdziekolwiek dotkn�� ziemi, wi�c je�li nie lata�, to musia� tak w�a�nie zrobi�.

Wilk ruszy� do �ciany z desek i po chwili dotkn�� jej szczytu.

� Tu wyl�dowa�. Wczepi� si� w p�ot r�kami i podci�gn�� w g�r�. Niech pan patrzy.

Kenneth podszed� do p�otu. Na jego szczycie, niemal niewidoczne na tle pociemnia�ego drewna, widnia�o kilka czarnych plam.

� Cztery palce u g�ry, kciuk tutaj. � Cawe wskazywa� po kolei. � Prawa r�ka. S�dz�c po wielko�ci, doros�y m�czyzna. Lewa d�o� nie by�a ubrudzona krwi�. L�duj�c, stopami uderzy� ni�ej. St�d to wgniecenie w drewnie.

�lady na deskach by�y niemal niewidoczne.

� M�wisz, prawa r�ka ubrudzona krwi�. To znaczy, �e co? Zabi� go uderzeniem go�ej d�oni?

� Go�ej albo w jakiej� r�kawicy, gard�o jest rozerwane, nie przeci�te.

� A co potem?

� Nie wida�, �eby w tym miejscu zszed� na ziemi�. Moim zdaniem wspi�� si� na p�ot i g�r� poszed� w stron� l�du. Tam na ko�cu jest �lad, jakby co� ci�kiego odbi�o si� z ostatnich desek i skoczy�o daleko w prz�d. Ale w tym �wietle nie mog� odszuka� reszty trop�w. Musimy poczeka�, a� s�o�ce wzejdzie wy�ej.

Kenneth przez chwil� trawi� te informacje.

� Ale dlaczego skaka�, Cawe, co? Jak s�dzisz, dlaczego, gdy go zabi�, bawi� si� w akrobat�?

Wilk u�miechn�� si� p�g�bkiem.

� Mo�e wyjd� na g�upka, panie poruczniku, ale on � wskaza� na trupa � ma wilgotne ca�e buty, ��cznie z czubkami, lecz reszt� cia�a zamoczy� tylko na plecach, tak jak upad�. S�dz�, �e na podw�rzu by�o wtedy ze trzy cale wody, pewnie zala�a je fala, kt�r� s�yszeli�my, i on zaraz potem wyszed� na zewn�trz. My�l�, �e zab�jca, kimkolwiek by�, bardzo nie chcia� si� zamoczy�. Nie wiem tylko, jaki demon zabija go�ymi r�kami, skacz�c po kilkadziesi�t st�p i unikaj�c wody. Lepiej si� st�d zbierajmy i wr��my w towarzystwie jakiego� maga.

� Magowie. Ech, Cawe, dlaczego mam wra�enie, �e to oni s� przyczyn� wi�kszo�ci naszych problem�w? Wzywanie ich to troch� tak, jakby sika� do rzeki, �eby zatrzyma� pow�d�. � Kenneth u�miechn�� si� kwa�no i spojrza� na rybak�w. � No, ale nie jest to taki z�y pomys�, je�li dobrze si� zastanowi�. Sz�sty Pu�k ma co prawda tylko dw�ch czarownik�w, ale my�l�, �e jak sobie nie poradz�, to ta czy inna gildia zainteresuje si� tym stworem. Bo jego skoki �mierdz� magi� na mil�. Ilu ludzi ju� zabi�? Co, starszy? Ilu ju� wrzucili�cie do jeziora z kamieniami u n�g? I dlaczego go chronicie?

Starszy pochyli� tylko g�ow�, zacisn�� pi�ci. Dysza� w�ciekle, ale by�o jasne, �e nic nie powie, przynajmniej dop�ki nie poczuje smrodu przypalanych w�asnych pi�t.

� Dobrze. Wy � oficer wskaza� na rybak�w � wracacie do siebie i nikt, powtarzam, nikt nie ma prawa wyj�� z cha�up. Spu�cimy psy i nie odpowiadam za to, je�eli kogo� pogryz�. Rozejrzymy si� po okolicy, a potem zadam ci, starszy, jako najwa�niejszej osobie w wiosce, kilka pyta�. Rozumiesz?

Odpowiedzi� by�o ponure skinienie g�ow� i co�, co mog�o by� ledwo skrywanym u�miechem. Kenneth dostrzeg� to i powiedzia�:

� A �eby nikomu nie przysz�o do g�owy uciec jeziorem, kilku moich ludzi we�mie �odzie i b�dzie sobie p�ywa� wzd�u� wsi. � Wskaza� na pierwsz� z brzegu bro�. � Taka kusza niesie na trzysta jard�w, wi�c nie radz� pr�bowa�. Zreszt�, jak zobaczymy jedn� ��dk�, to ka�� przedziurawi� dna wszystkich pozosta�ych. Bez wyj�tku. Rozumiesz?

U�miech zgas�.

� A teraz zabieraj si� st�d i lepiej, �eby nast�pna bajeczka, kt�r� mi opowiesz, by�a naprawd� dobra.

�������

Ju� widz�c zbli�aj�cy si� do wioski oddzia�, Anderell wiedzia�, �e sprawy si� skomplikowa�y. Gdyby jeszcze nie te psy, kt�re bezb��dnie, jak po sznurku, zaprowadzi�y �o�nierzy do chaty, w kt�rej zgin�� rybak. Ale nie, jak ju� nadchodz� problemy, to na ca�ego.

Obserwowali stra�nik�w, kt�rzy po odes�aniu starszego do domostwa rozpocz�li dok�adne, szczeg�owe sprawdzanie okolicy. Kilku z nich przechadza�o si� wzd�u� d�ugiego zewn�trznego p�otu, kilku nast�pnych wsiad�o do �odzi i wyp�yn�o na jezioro, lecz wi�kszo�� oddzia�u zacz�a w�szy�. Niemal dos�ownie, zwa�ywszy na psy, kt�re pod okiem przewodnik�w szuka�y w okolicy jakich� trop�w. Zgrzyta� z�bami, gdy kilka razy taka grupka zbli�y�a si� do ich kryj�wki. �a�owa� teraz, �e podzieli� dru�yn�, w razie wykrycia i starcia w o�mioro mieliby wi�ksze szanse. Na szcz�cie za ka�dym razem psy obchodzi�y kryj�wk� niewielkim �ukiem. Czar dzia�a� bez zarzutu.

W nieca�e dwie godziny oddzia� przeszuka� teren wok� wioski. Anderell musia� przyzna�, �e oficer dowodz�cy Sz�st� Kompani� zna� si� na robocie. Wszyscy jego ludzie mieli zaj�cie, nikt nie traci� czasu, jedni pilnowali wioski, inni przeczesywali okolic�, a jednocze�nie zawsze co najmniej dziesi�ciu �o�nierzy z broni� w r�ku sta�o w pobli�u dow�dcy, gotowych do walki. Ka�da z mniejszych grup, sk�adaj�cych si� najcz�ciej z psa i dw�ch, trzech �o�nierzy, by�a nieustannie w zasi�gu wzroku przynajmniej dw�ch innych. Nawet on ze swoimi lud�mi nie zaryzykowa�by pr�by skrytego ataku na t� kompani�. G�rska Stra� nie zdoby�a swojej s�awy dzi�ki op�acaniu lokalnych muzyk�w w karczmach.

Po dw�ch godzinach �o�nierze wracali, sk�adali kr�tkie meldunki i zajmowali pozycje wok� dow�dcy. Zn�w, bez �adnych zb�dnych ruch�w. Byli dobrzy, naprawd� dobrzy.

�������

Znalaz�. Dziura w ziemi, ukryta mi�dzy dwoma g�azami, w sam raz �eby wcisn�� si�, skuli� i przespa�. Mo�na by�o przej�� tu� obok i nie zauwa�y�. Obserwowa� obcego od momentu, kiedy ten opu�ci� wiosk�. Gdy zabija�, skaka�, walczy�, by� jak poruszaj�cy si� po �wiecie k��b Mroku. Przestrze� wygina�a si� wok� niego, miejscowe duchy pryska�y na boki. Ci ukrywaj�cy si� czarownicy, wyszczerzy� czerwone k�y, nie znale�liby go, dop�ki nie stan��by im za plecami i nie hukn��. Kim byli? Z jakiej� gildii? Lecz gildia wys�a�aby mistrza, nie podrz�dnego adepta. Mia� podejrzenie, kt�re powoli przeradza�o si� w pewno��. P�niej si� nimi zajmie.

Zbli�aj�c si� do nory, w kt�rej skuli� si� obcy, uwolni� wi�kszo�� duch�w. Zaplot�y wok� niego Moc, bicze gotowe ch�osta� lodem lub ogniem i kruszy� ska�y. Kilka najsilniejszych szczerzy�o widmowe z�by, rw�c si� do walki. Pora to sko�czy�.

Gdy stan�� nad szczelin�, zab�jca uni�s� g�ow�. Jego olbrzymie �apy otwar�y si� i zacisn�y w pi�ci.

Potem uni�s� drug� g�ow� i u�miechn�� si�.

�������

Dzia�ali szybko i sprawnie. Meldunki by�y niemal identyczne � �adnych �lad�w. Ale psy zachowywa�y si� dziwnie, czasem �apa�y trop, by po chwili go straci�, gdzie indziej stawa�y w miejscu jak wryte i nie chcia�y ruszy� naprz�d lub warcza�y, najwyra�niej szykuj�c si� do walki, cho� na sto krok�w wok� nie by�o �ywego ducha. Ju� to wystarczy�o, �eby ludziom udzieli�a si� ich nerwowo��.

Najwi�cej dowiedzieli si� od Wilka.

� Znalaz�em miejsce, gdzie zeskoczy� z p�otu, panie poruczniku � zameldowa� kr�tko.

� No i?

� Zrobi� kilka krok�w. Powiedzia�bym, �e ma mniej ni� pi�� st�p wzrostu i wa�y nie wi�cej ni� sto, sto dziesi�� funt�w. Chuchro jakie�. Robi kr�tkie kroki i utyka na lew� nog�.

� Cz�owiek? Aher? Kto� op�tany? Czy co�, co przylaz�o tu zza Mroku?

Cawe pokr�ci� g�ow�.

� Nie wiem, panie poruczniku. Na pocz�tku rusza� si� jak cz�owiek, potem skoczy� i wyl�dowa� na czworakach. I zacz�� tak w�drowa�. Na d�oniach i stopach, ale nie jak cz�owiek udaj�cy zwierz�. Cz�owiek id�cy na czworakach inaczej rozk�ada ci�ar cia�a. M�czy si�. A tu... Powiedzia�bym, �e dla niego ten spos�b poruszania si� jest naturalny. Sadzi� susami i my�l�, �e p�dz�c tak, m�g�by bez problemu dogoni� biegn�cego m�czyzn�. A potem skoczy� jeszcze raz i wyl�dowa� na tej szerokiej, p�askiej skale za wiosk�. Tam to nawet ja trop�w nie znajd�.

� A psy?

� Sikaj� pod siebie, jak tylko wska�e si� im �lad. Nie chc� i��.

� Dobrze. A teraz chod�, co� ci poka��.

Kenneth zaprowadzi� go do chaty, przed kt�r� wci�� le�a�o cia�o, i wskaza� stosik rzeczy, kt�re znale�li w jednej skrzyni. Skrzyni z podw�jnym dnem. Szklane wisiorki o dziwnych kszta�tach, kawa�ki g�rskiego kryszta�u oprawione w z�oto, groty strza� i w��czni, inkrustowane w dziwaczny spos�b ostrza topork�w, krzemienne no�e o r�koje�ciach owini�tych z�otym lub srebrnym drutem. A� dziw, �e miejscowi nie zdj�li z�ota, wyrzucaj�c ostrza. Bransolety i naszyjniki z kutych na zimno samorodk�w miesza�y si� z nak�adkami z�bowymi, u�ywanymi przez co znaczniejszych wojownik�w Ag�heeri. Znale�li tak�e sporo ludzkiej bi�uterii i broni. Na wp� zmursza�a pochwa miecza, wysadzana opalami, i poz�acane umbo z jakiej� tarczy by�y w najlepszym stanie. Reszt� stanowi�a kupa odpadk�w, co do kt�rych znalazca najwyra�niej nie m�g� si� zdecydowa�, czy s� bezu�yteczne, czy te� maj� jednak jak�� warto��. Na pierwszy rzut oka samo zgromadzone tu z�oto wystarczy�oby na miesi�czny �o�d dla ich kompanii.

Wilk wzi�� do r�ki kilka przedmiot�w, jeden � ma�y wisiorek z prymitywnie wykonan� figurk� nied�wiedzia � od�o�y� zaraz na bok, odruchowo wycieraj�c r�k� o spodnie.

� Czary � skrzywi� si�. � Sk�d to tutaj?

� Ty mi powiedz.

Tropiciel podni�s� resztki sk�rzanego paska. Pow�cha�, zacisn�� w d�oni.

� Woda wyrzuci�a � stwierdzi� wreszcie.

� Zgadza si�. Velergorf!

Siwy dziesi�tnik wy�oni� si� zza drzwi.

� Jestem, panie poruczniku.

� Rozejrza�e� si� wok� wioski?

� Tak, panie poruczniku. I jest co�...

� Wiem ju�. A teraz kr�tko, widzia�e� jakie� w�dzarnie? Stojaki do suszenia ryb lub sieci? Zagrody ze zwierz�tami?

� Kilka szop z kozami i owcami, wszystkie dok�adnie zamkni�te. Tutejsza w�dzarnia wygl�da, jakby mia�a si� zawali�, �adnych stojak�w. Tyle, panie poruczniku.

Kenneth pokiwa� g�ow�.

� Zabierz swoj� dziesi�tk� i id�cie do cha�upy starszego. Pilnuj go, zanim nie przyjd�.

� Tak jest.

Przyjrza� si� jeszcze raz zgromadzonym skarbom. Je�li Wilk mia� racj�, jezioro wyrzuca�o na brzeg pozosta�o�ci po jakiej� staro�ytnej tragedii. Dar od losu � lub przekle�stwo. Nic dziwnego, �e miejscowi woleli ukrywa� to przed �wiatem. Ruszy� do chaty starszego.

W drzwiach niemal zderzy� si� z jednym z �o�nierzy Velergorfa.

� Panie porucz... � zacz�� stra�nik, ale Kenneth przerwa� mu w p� s�owa. Wiedzia� ju�, �e nie przes�ucha starszego, bo wn�trze ca�ej cha�upy �mierdzia�o krwi�. Wszed� do �rodka.

Naczelnika wioski zasta� w tej samej izbie, w kt�rej spotkali si� po raz pierwszy. Jego �on� te�. Le�a�a pod �cian�, w ka�u�y krwi. Kilkadziesi�t cios�w no�em, kt�re zada� jej m��, wystarczy�oby do u�miercenia dziesi�ciu ludzi. Nie wygl�da�o to na zwyk�e zab�jstwo, raczej na mord w akcie rozpaczy, ale starszy wioski z pewno�ci� nie m�g� odpowiedzie�, co nim kierowa�o. Ko�ysa� si� na kr�tkiej p�tli zawieszonej pod powa��, do pod�ogi brakowa�o mu ledwo cala. W martwych �renicach odbija�o si�, jakby w przed�miertnym oskar�eniu, cia�o �ony.

Velergorf sta� pod �cian� z r�koma za�o�onymi na piersi.

� Nie lubi� samob�jc�w � rzuci� kr�tko.

� A ja morderc�w. Sprawdzacie reszt� domu?

� Tak. Je�li jednak by� m�dry, a na takiego wygl�da�, dobrze ukry� swoj� cz�� znalezionych rzeczy. Mo�e nawet poza cha�up�.

� Nie s�dz�, Varhenn. W jednym Bergh mia� racj�, oni tu patrzyli na s�siad�w wilkiem. Ka�dy strzeg� tego, co znalaz�, jak oka w g�owie, a najbardziej przed tymi zza p�otu. By� najwa�niejszy w wiosce, za�� si�, o co chcesz, �e znajdziemy tu dwa razy tyle, co w poprzedniej.

� Nie zak�adam si� z oficerami, panie poruczniku. Przegram, strac� pieni�dze, wygram, b�d� do ko�ca �ycia na szpicy chodzi�. Co teraz robimy?

� Idziemy do tego czarnobrodego. Starszy musia� mu ufa�, skoro zawsze bra� go ze sob�. I wyjmij top�r zza pasa.

�������

Czarnobrodego zastali na zewn�trz. Sta� przy brzegu i patrzy� przed siebie. Wydawa�o si�, �e zupe�nie mu nie przeszkadza, i� kilkadziesi�t krok�w od niego na wodzie ko�ysze si� ��dka z dwoma �o�nierzami. Gdy wchodzili na podw�rze, bra� w�a�nie szeroki zamach. P�asko rzucony kamie� pomkn�� po tafli, zostawiaj�c za sob� rz�d rozszerzaj�cych si� kr�g�w. Kenneth zatrzyma� dziesi�tnika w miejscu i sam ruszy� do rybaka. Ten obejrza� si� przez rami�, u�miechn�� dziwnie.

� Napije si� pan, panie poruczniku? � Potrz�sn�� trzyman� w r�ku glinian� flaszk�, w kt�rej co� zabulgota�o. Musia� si� spodziewa� go�ci, bo przy pasie mia� kilka cynowych kubk�w.

� Co to?

� Magche�ska pieprz�wka, najlepsza na P�nocy. Org za butelk�.

� Mo�e p�niej, gospodarzu. Jak was zw�, bo zapomnia�em?

� Lywens Awecs. Starszy nie m�wi�?

� Nie zd��y�em zapyta�. Nie �yje.

Rybak zmarszczy� brwi, jakby pr�bowa� przyswoi� sobie obce poj�cie.

� Nie �yje... Zabili�cie go?

� Nie my, sam si� powiesi�. Ale najpierw zad�ga� no�em �on�.

� He, he, tak jak m�wi�, ka�dy p�aci za swoje grzechy. No to mu si� uda�o. � P�yn w butelce zachlupota�, czarnobrodemu wyra�nie trz�s�y si� r�ce. � Ale to nic, panie oficerze, to nic, wypijmy za tych, kt�rych jezioro zabra�o ze sob�.

Przechyli� naczynie, poci�gn�� g��boki �yk, odkaszln��, wytar� r�kawem �zy.

� Mooocne. Uuuuch... Ale skoro pan nie pije i nie przyszed� w go�ci, to pewnie ma pan jakie� pytania. S�ucham.

Kenneth za�o�y� r�ce na piersi, patrz�c, jak Lywens schyla si� po kolejny kamie�.

� Synowie, jak rozumiem, nie naprawiaj� sieci � zagai�.

� Nie. He, he, nie ma czego naprawia�, od lat nie wyp�yn��em �owi�, ojciec i dziad sk�r� mi z�oj�, jak ich spotkam w Domu Snu. � P�aski otoczak odbi� si� kilka razy i z g�o�nym pluskiem zaton��.

Porucznik kiwn�� g�ow�.

� Kiedy si� to zacz�o? Kiedy zacz�li�cie znajdowa� na brzegu r�ne rzeczy?

� Od zawsze, odk�d si�gam pami�ci�, fale wyrzuca�y w tym miejscu r�ne rzeczy. Takie jest tu dno. � Rybak zakre�li� r�k� �agodny �uk. � Przy lodowcu g��bia, a potem coraz p�ycej i p�ycej. Gdy do jeziora wpada bry�a lodu, a potrafi� odrywa� si� takie jak dziesi�� cha�up naraz, to fala najpierw wygarnia to, co na dole, a potem idzie coraz szybciej w stron� brzegu, wznosi si� i prawie zawsze w tym miejscu wyrzuca, co nazbiera�a. Jak dwadzie�cia lat temu przysz�a jaka� zaraza, to brzeg na pi��dziesi�t jard�w us�any by� tu gnij�cymi rybami. Brodzili�my w nich po kolana. Ale wtedy cha�upy sta�y dobre trzy mile st�d, w miejscu, gdzie woda ledwo pluska�a o kamienie, kiedy stary Gwyhren dawa� nurka w jezioro.

Lywens poci�gn�� jeszcze raz z flaszki, tym razem ostro�niej.

� By�em m�ody, jak znale�li�my tu pierwszego trupa. Jaki� aher w sk�rzanej zbroi, na wp� objedzony przez ryby. W r�ku wci�� �ciska� tarcz�. Pami�tam dok�adnie, bo ca�a wie� zebra�a si� wtedy radzi�, co to znaczy i czy nie niesie k�opot�w. Wreszcie za�adowali trupa do �odzi, wyp�yn�li na jezioro i wrzucili do wody. Ech, gdyby to by� tylko ten jeden.

� By�o ich wi�cej, prawda? � Kenneth spojrza� w oczy rozm�wcy, szukaj�c potwierdzenia. � Za�o�� si�, �e lodowiec ich tu przynosi� i wrzuca� do jeziora, wi�c mog� mie� pewnie z kilkaset lat. Z roku na rok trafia�o tu wi�cej cia�, ludzi i aher�w. A z trupami przybywa�o bogactwo, z�oto, srebro, kamienie szlachetne, ozdoby. Wi�c ograbiali�cie je i co? Do jeziora?

� A tak � czarnobrody zamaszy�cie kiwn�� g�ow� � do jeziora. Jezioro da�o, jezioru zwr�cili�my.

� Nie wszystko.

� Nie, nie wszystko. Po co rybom z�oto? Tak zawsze m�wi� Gawan, po co rybom srebro i klejnoty. �ywym si� przydadz�. On pierwszy przeni�s� cha�up� nad wod�, tu w�a�nie. Przez ca�y rok patrzy�, jak uk�adaj� si� fale i gdzie wyrzucaj� najwi�cej rzeczy, a potem w miesi�c rozebra� domostwo i odbudowa� je na samym brzegu, na palach. Starzy �miali si� z niego, zapowiadali, �e nie minie jedna zima, a wr�ci na stare miejsce, ale on w p� roku cha�up� nowymi gontami pokry�, ��d� kupi�, piec ze specjalnie wypalanej ceg�y postawi�, a jego baba i dzieciak w coraz to nowych strojach chodzili. Kupcy rych�o si� zwiedzieli, �e lepiej do niego zajecha� ni� do nas, lepiej towar na z�oto i srebro ni� ryby i ikr� wymieni�. I w nast�pnym roku kolejnych czterech gospodarzy przenios�o si� i pobudowa�o cha�upy obok. Nie by� rad, ale nie m�g� zabroni�, bo by go chyba spalili.

� Twoja cha�upa jest obok jego.

� Bo m�j ojciec jako jeden z pierwszych postanowi� co� zmieni�. Rybaczenie to ci�ki kawa� chleba, zw�aszcza tu. Pami�tam, �e bywa�y takie dni, �e�my rano i wieczorem tylko zup� z wodorost�w i rybich o�ci jedli. Nic tu nie ro�nie, te par� owiec i k�z chowa si� tylko dzi�ki sianu, kt�re przywo�� kupcy. Cz�owiek g�upi by by�, gdyby dobra, co samo do r�k si� pcha, nie potrafi� podnie�� i dla siebie spo�ytkowa�.

� Ile trwa�o, zanim wszyscy si� tu przenie�li?

� Trzy lata. Mo�e cztery, nie pami�tam.

Kenneth rozejrza� si�.

� Wi�c te p�oty dzia�aj� jak sak? Mam racj�? Fala wrzuca wam szcz�tki, trupy i resztki z dna, te poprzecznie u�o�one rz�dy kamieni zatrzymuj� je, �eby nie cofn�y si� do jeziora, a gdy woda opadnie, wychodzicie i zbieracie, tak?

Na twarzy rybaka wykwit� gorzki u�miech.

� Sak? A tak, sak. Ale p�oty s�u�� przede wszystkim temu, �eby s�siedzi nie wiedzieli, co komu los przyni�s�. Na pocz�tku, gdy by�o tylko kilka cha�up, dzielono si� sprawiedliwie wszystkim, co znaleziono, ale potem, gdy ca�a wie� si� tu przenios�a, zrobi�o si� gorzej. Bywa�y dni, �e tylko jedna brosza czy jaki� samorodek si� trafi�, i wtedy co? Dzieli� na dwie�cie pi��dziesi�t g��w? Ludzie nie spali ca�ymi nocami, chodzili wzd�u� brzegu z pochodniami, czekaj�c na fal�, jeden drugiemu do oczu skaka�, �e to czy tamto bli�ej jego cha�upy by�o, wi�c wara. � Rybak splun�� na ziemi�, podni�s� kamie� i cisn�� z tak� si��, �e prawie znik� im z oczu, zanim po�kn�a go woda. � Te same rodziny, kt�re kiedy� w potrzebie dzieli�y si� ostatni� suszon� ryb�, teraz patrzy�y sobie na r�ce, �ledzi�y, podkrada�y znaleziska. Ju� niekt�rzy do topor�w si� brali.

Poci�gn�� ponownie z flaszki, wzdrygn�� si�, otar� usta r�kawem.

� Je�li to sak, to na nasz� chciwo��. Trzeba by�o widzie�, jak dzielili brzeg, co do �wierci cala si� wyk��cali, a jak s�siad o palec p�ot przesun��, to w ruch sz�y no�e. A potem... Jak ju� p�oty postawili i ka�dy zamkn�� si� na swoim podw�rcu, to i tak nie by�o spokoju.

Kenneth parskn��.

� No tak, to straszne, �e wam kazali si� tu osiedli� i zmusili do ograbiania trup�w. Gdyby�cie tylko mogli odej��...

Czarnobrody spojrza� na niego bez gniewu, za to z jakim� smutkiem w oczach.

� Niekt�rzy odeszli, dali rad�. Ale nie wszyscy s� tacy mocni. A pan zabra�by si� st�d? Gdyby po ka�dej fali m�g� na progu w�asnego domu znale�� co� takiego? � Si�gn�� za pazuch� i wyci�gn�� ma�� szmatk�. Rozwin�� ostro�nie. Pier�cie� by� bez w�tpienia z�oty, dwa ma�e w�e oplata�y si� ogonami i zaciska�y paszcze na przejrzystym jak woda kamieniu wielko�ci go��biego jajka. Porucznik wzi�� klejnot i zbli�y� do oczu. Ka�da, najmniejsza nawet �uska na ciele w�y by�a starannie wygrawerowana, oczy b�yszcza�y b��kitnymi kamykami, ma�e rozdwojone j�zyki z cie�szego ni� w�os drutu liza�y diament. Bo nie by�o w�tpliwo�ci, �e to diament.

� Jest za du�y na moje palce i jak pan widzi, na pa�skie te�. Ale to nic. Nie o�mieli�bym si� go za�o�y�, cho� jest najpi�kniejsz� rzecz�, jak� w �yciu widzia�em.

� Kto go nosi�?

� Jaki� aher mia� go na szyi, przewleczony przez kawa�ek rzemienia. � Rybak delikatnie odebra� mu pier�cie�. � Odszed�by pan? Co, panie poruczniku, odszed�by st�d, wiedz�c, �e inni zostali i znajduj� na brzegu takie cuda? Gdy si� jad�o za dzieciaka zup� z wodorost�w, to nie starcza si�, �eby zabra� st�d rodzin� i spr�bowa� gdzie indziej.

� Za to, co ju� nazbiera�e�, na pewno m�g�by� kupi� dobr� gospodark� z �adnym kawa�kiem �yznej ziemi. Gdziekolwiek w tych g�rach albo poza nimi. Pos�a� syn�w do szk�... Albo im te� ziemi� kupi�, znale�� dla nich dobre �ony, doczeka� si� wnuk�w.

� Tak, i co noc budzi� si� dziesi�� razy, nas�uchuj�c fali, kt�ra nie przyjdzie, i rozmy�laj�c, jakie cuda wyrzuci na brzeg, a mnie nie b�dzie na miejscu, �eby je podnie��. Pr�bowa�em, odszed�em na p� roku, chcia�em nawet do was, do Stra�y si� zaci�gn��, ale w ko�cu przyci�gn�o mnie z powrotem. � Rybak zapatrzy� si� na spokojn� to�. � To jezioro... Jak si� tu urodzi�e�...

Po�o�y� ostro�nie pier�cie� na d�oni i nie patrz�c na porucznika, powiedzia�:

� Gdyby jaki� m�dry oficer zabra� swoich ludzi do koszar i nie...

Kenneth warkn��.

� Wiatr.

� Co?

� Wiatr powia�, wi�c nie dos�ysza�em, co zacz��e� m�wi�, gospodarzu. Gdybym jednak pomy�la�, �e chcesz mnie kupi� jak miejskiego pacho�ka... � wycedzi� przez zaci�ni�te z�by � chyba obci��bym ci r�k�, kt�r� wr�cza�by� �ap�wk�.

Rybak zacisn�� d�o�.

� Powiesz mi, co zabija? � Porucznik udawa�, �e nie zauwa�y� dygotania ramion i blado�ci czarnobrodego. Nie zamierza� teraz da� mu spokoju. � Znale�li�cie co�, co nie by�o do ko�ca martwe, prawda? Aher? Cz�owiek? Co� innego? Op�tane przez magi�? Te trupy ludzi i aher�w, kt�re lodowiec wrzuca do jeziora, to pozosta�o�� po jakiej� dawnej bitwie. Pewnie u�yto w niej czar�w, mo�e przywo�ano co�, demona, potwora zza Mroku, kt�ry sko�czy� w lodzie jak reszta, lecz nie umar�. Obudzili�cie go i teraz was zabija. Jego rozm�wca przesta� si� trz��� i pokr�ci� g�ow�.

� Nie znale�li�my niczego �ywego. Niczego na wp�martwego. Wszystko, co woda wyrzuca na brzeg, nadaje si� tylko na karm� dla ryb. I prawda, �e zdarza si� tu znajdowa� dziwne rzeczy. Resztki amulet�w, jakie� kamienne p�ytki pokryte dziwnymi znakami, bro�, kt�ra na pewno nie mia�a tylko ci�� i k�u�. Cz�owiek zaraz wyczuje, �e co� jest magiczne albo magi� nasi�k�o. Wyrzucamy takie znaleziska tam, gdzie trupy. Przynajmniej taka jest umowa mi�dzy nami � zapewni� szybko.

� Widz�, jak wyrzucacie do wody z�oty wisior. � Kenneth u�miechn�� si� z przek�sem. � Cho�by wisia�o na nim uczepione stado demon�w, trzyma�by� go w cha�upie. Chciwo�� za�lepia, niby czemu ten, co zgin�� dzi� w nocy, wyszed� na zewn�trz, zanim s�o�ce wzesz�o? Pewnie zobaczy� co� w wodzie i nie wytrzyma�, mam racj�? Jezioro czasem zabiera to, co daje, wi�c zaryzykowa� � i sko�czy� z rozerwanym gard�em. Kto tu morduje, gospodarzu? Dlaczego boi si� wody? I dlaczego nie pr�bujecie go sami zabi�, co?

� A z kim bym na niego poszed�? � Wielkie d�onie rybaka zacisn�y si� w pi�ci. Czarnobrody zacz�� wyrzuca� z siebie pojedyncze zdania, jakby strzela� nimi w powietrze. � Z tymi zza p�otu? Rodziny trzymaj� si� po dwie, po trzy, a tu musieliby wszyscy si� zebra�! Wi�kszo�� z nich moja �mier� by ucieszy�a, bo by�oby mniej g��w do podzia�u. A tu z roku na rok... Brzeg nie jest ju� ten sam, co kiedy�. Chcesz opowie�ci o naszym sparszywieniu? Masz. Trzy miesi�ce temu uton�� jeden gospodarz, fala wywr�ci�a ��d�, a tu woda zimna jak l�d. Zostawi� �on� i dw�jk� dzieci. Ta rodzina zawsze trzyma�a si� na uboczu, nie mia�a przyjaci�, i szybko za to zap�aci�a. W dwa dni s�siedzi rozkradli ich, bo w cha�upie zabrak�o m�czyzny. Po miesi�cu, gdy wynie�li im ju� wszystko i przegonili z ich kawa�ka brzegu, kobieta powiesi�a si� na poddaszu. Tam, w tej trzeciej chacie z lewej. Gdyby starszy nie zakaza�, to dzieciaki pewnie kto� by utopi�, ale wzi�� je do siebie na s�u�b�, i dobrze, bo w rodzinnej wiosce z g�odu by zdech�y. Zreszt�, to ju� nie wioska, tylko gromada w�ciek�ych ps�w, uwi�zanych ka�dy do swojego kawa�ka jeziora. Ci, co mieli do��, odeszli, reszta podzieli�a si� na cztery czy pi�� grup, co to si� trzymaj� razem, jak ja ze starszym, Ovrynem i m�odym Lawem.

� A te dzieci, co je straszy przygarn��? Gdzie s�?

� Nie wiem, jaki� czas temu znik�y. Kiedy zacz�y si� k�opoty, nikt nie mia� g�owy, �eby ich pilnowa�, wi�c pewnie uciek�y. Mia�y wi�cej rozumu ni� my wszyscy.

�������

Obserwowa� go przez wi�kszo�� dnia. Patrzy� jak �pi, mamrocze, pije wod�, kuli si� w dziurze w ziemi, zn�w �pi.

Po��czy�e� si�, prawda? Szuka�e� pana, drugiej cz�ci, dope�nienia. Nie ma na �wiecie umys�u, kt�ry m�g�by ci� kontrolowa�, lecz w jaki� spos�b przenios�e� swoj� t�sknot� na jego pragnienie. Znalaz�e� dusz� wystarczaj�co samotn� i przera�on�, �eby podda�a si� i po��czy�a. Teraz nie szukasz przej�cia ani sposobu na powr�t do domu. Pragnienie nowego pana sta�o si� sensem twojego istnienia. Ile pami�tasz? Pami�tasz wod� zamykaj�c� si� nad g�ow� i l�d zaciskaj�cy wok�? Czy dlatego unikasz jeziora? �pisz daleko od brzegu i nie chcesz zbli�y� si� do wody. Lecz i tak co noc odwiedzasz wiosk�.

Zabijasz potwora.

�������

Czekali. Noc si� zbli�a�a coraz szybciej, a kompania Stra�y szykowa�a si� najwyra�niej do pozostania w wiosce. Ktokolwiek nimi dowodzi�, postanowi�, �e dzisiaj nikt nie zginie.

Anderell obserwowa�, jak �o�nierze robi� w osadzie porz�dki, a s�owa, jakie szepta� pod nosem, zawstydzi�yby wszystkie markietanki w p�nocnych prowincjach. Na jego oczach szlag trafia� ca�� pu�apk� i w�a�nie okazywa�o si�, �e na pr�no od kilku dni wyleguj� si� na zimnych kamieniach. Zabijaj�cy rybak�w stw�r na pewno nie b�dzie tak g�upi, �eby pokaza� si� dzi� w nocy.

Najpierw stra�nicy kazali opr�ni� wszystkie domostwa na wschodniej stronie wioski, a mieszka�c�w zap�dzili do reszty budynk�w. Na pocz�tku sz�o opornie, ale wyb�r by� prosty. Albo wynosisz si� z cha�upy, albo pakujesz si� na ��dk� i opuszczasz okolic�. Zdecydowane gesty dziesi�tnik�w nie pozostawia�y �adnych w�tpliwo�ci. W dw�ch przypadkach op�r z�amano, wywlekaj�c ludzi si�� oraz rozbijaj�c drzwi i okiennice w drobny mak. Nikt nie odwa�y�by si� nocowa� w chacie otwartej na przestrza�. Poza tym, jak da�o si� zauwa�y�, wi�kszo�� rybak�w przyjmowa�a polecenia �o�nierzy z wyra�n� ulg�. Zabierali sw�j maj�tek, jakie� tobo�y, kufry i skrzynie, i wprowadzali si� do dziesi�ciu chat od zachodniej strony osady. Tyle �o�nierze pozwolili zaj��, bo okaza�o si�, �e miejscowych jest niespe�na p�torej setki. Teraz stra�nicy co kilkana�cie krok�w rozk�adali przed p�otem stosy drewna, pilnowali umacniania drzwi i okien, przewracali p�oty, kt�re oddziela�y zaj�te domostwa.

Najwyra�niej zamierzali zosta� na noc i broni� mieszka�c�w.

Zebrali si� ju� ca�� dru�yn�, nie by�o sensu pilnowa� opustosza�ego ko�ca wioski.

Obaj czarownicy mamrotali co� do siebie, Pokrywce wyra�nie nie podoba�o si� co� u Genderca. Najwa�niejsze, �eby w czasie nadchodz�cej nocy �aden nie skrewi�.

Anderell podczo�ga� si� do Ueli i dotkn�� jej ramienia.

� Widzisz? � Wskaza� rudow�osego stra�nika w p�aszczu obszytym czerwon� lam�wk�. � Noc� powinien przydarzy� mu si� ma�y wypadek. Ale nie �miertelny, nie u�miechaj si� tak, to w ko�cu oficer naszej armii. Je�li jednak jego ludzie strac� dow�dc�, to sprawa przero�nie ich i wr�c� do koszar. B�dziemy mieli kilka dni.

� Sama p�jd�? � Skrytob�jczyni nadal si� szczerzy�a, patrz�c wyzywaj�co na Bygrona. Fakt, �e dow�dca powierzy� zadanie jej, a nie wojownikowi, najwyra�niej uwa�a�a za zdobycie kolejnego punktu w ich grze.

� Do��czymy ja, Jowel i Manwu. Reszta b�dzie nas chroni�. We tr�jk� poradzicie sobie z jednym �o�nierzem, ja b�d� tylko obserwowa�, �eby nie by�o �adnej zabawy � zastrzeg�.

�������

Zebranie wszystkich mieszka�c�w w jednej cz�ci wioski przebieg�o szybciej, ni� si� spodziewa�. Tylko kilku protestowa�o naprawd� zawzi�cie, reszta podporz�dkowa�a si� �o�nierzom niemal z ulg�. Przy rozlokowywaniu ludzi Kenneth zda� si� na dyskretne porady Lywensa Awecsa. Pewne rodziny nie powinny nocowa� razem. Dzi�ki temu by�a nadzieja, �e rankiem nie zastanie jakiej� cha�upy wype�nionej trupami.

Czarnobrody awansowa� na nieoficjalnego nast�pc� naczelnika wioski i okaza�o si�, �e wielu ludzi ch�tnie go s�ucha. Narada z dziesi�tnikami by�a kr�tka. Kenneth zdecydowa�, �e zostan� w wiosce na jeszcze jedn� noc i spr�buj� je�li nie zabi� lub schwyta� potwora, to przynajmniej nie dopu�ci� do kolejnego morderstwa. A jutro postanowi�, co dalej. Prawd� powiedziawszy mia� coraz mniejsz� ochot� nadstawia� za nich karku, ale obowi�zek to obowi�zek. Postanowi�, �e b�d� patrolowa� teren czw�rkami, ka�da z psem, i pozostawa�o mie� nadziej�, �e czterech uzbrojonych m�czyzn oka�e si� dla zab�jcy zbyt trudn� przeszkod�.

Zmierzch zapada�, jak to w g�rach, maluj�c szkar�atem �niegi na najwy�szych szczytach, k�ad�c d�ugie cienie na wschodnich zboczach i z minuty na minut� obni�aj�c temperatur� powietrza. Gdy tylko s�o�ce zacz�o chyli� si� ku zachodowi, od jeziora powia�o ch�odem. Zanosi�o si� na zimn� noc.

Podszed� do naradzaj�cego si� z dwoma tropicielami Velergorfa.

� Wszyscy zebrani w jednym miejscu?

� Tak jest, panie poruczniku. Dwie rodziny zdecydowa�y si� odp�yn��. Nie zatrzymywali�my.

� Dobrze. Znale�li�cie co� jeszcze? Wilk? Azger? Co�, co ucieszy waszego dow�dc�?

Najstarszy ze zwiadowc�w, Azger Laweghz, pokr�ci� g�ow�, a� kilka warkoczyk�w, w kt�re zapl�t� w�osy, zatrzepota�o.

� Nic nowego. To trudny teren, panie poruczniku, zw�aszcza �e blisko wody ka�da kolejna fala zmywa wszystkie �lady. Pozostaje czeka�.

� Dobrze. Varhenn, ludzie po wczorajszej nocy s� niewyspani, wi�c zmiany przy ogniskach co dwie godziny. Tak jak m�wi�em, �adnego stania, maj� by� w ruchu i widzie� si� nawzajem.

� Za ma�o nas jest, panie poruczniku, tylko trzy patrole za p�otem...

� Te� chcia�bym mie� pe�n� kompani�. I nie, nadal nie zgodz� si�, �eby miejscowi dostali bro� do r�k. Ile czasu minie, zanim kt�ry� z nas oberwie be�tem czy strza��? I tak maj� w cha�upach tyle no�y i siekier, �e nie chcia�bym szturmowa� �adnej z nich. Co� jeszcze?

Wytatuowana twarz dziesi�tnika pokry�a si� zmarszczkami, gdy u�miechn�� si� szeroko.

� Jaka� modlitwa?

� Nigdy jeszcze nie widzia�em, �eby� si� modli�, Varhenn. No, ale zawsze musi by� ten pierwszy raz.

� I tu mam problem, panie poruczniku. �aden z naszych Nie�miertelnych nie wydaje mi si� odpowiedni. Zreszt� wola�bym, �eby si� teraz nie wtr�cali, a duchy aher�w jako� nigdy mnie nie s�ucha�y. Wi�c niech b�dzie taka. � Dziesi�tnik dotkn�� r�koje�ci topora. � B�d� ci� ostrzy�, oliwi� i nigdy nie zostawi� na polu bitwy, a ty r�b wszystko, co stanie ci na drodze, i zawsze b�d� pod r�k�.

Kenneth odwzajemni� u�miech.

� Dobra modlitwa, Varhenn. Chyba najlepsza, jak� s�ysza�em. � Wskaza� na zach�d. � S�o�ce zaraz si� schowa, szykujcie si� na d�ug� noc.

�������

Krzyk by� r�wnie przenikliwy, jak ten poprzedniej nocy. G��boki, rozpaczliwy i smutny. Kenneth zn�w mimowolnie z�apa� za r�koje�� miecza, po czym powoli wypu�ci� powietrze. Zbyt daleko, miejsce, z kt�rego dobieg� g�os, by�o odleg�e co najmniej o p� mili. Rozejrza� si�, sprawdzaj�c rozstawienie �o�nierzy. Zgodnie z rozkazem trzymali si� tr�jkami, on sam mia� za plecami dw�ch ludzi ze swojej dziesi�tki. Uznali, �e wewn�trz p�otu to musi wystarczy�.

Usuni�cie ogrodze� dziel�cych brzeg na ma�e kawa�ki okaza�o si� dobrym pomys�em. Mieli teraz widok na wszystkie dziesi�� chat, no i mn�stwo drewna do ognisk. Kilka zapalili na zewn�trz p�otu. Po tej jego stronie te� p�on�o ich kilkana�cie, niewielkich, ledwie �arz�cych si�, lecz daj�cych wystarczaj�co du�o �wiat�a. Pozostawa�o mie� nadziej�, �e lodowiec nie po�le na brzeg wi�kszej fali, bo wtedy ca�y plan run��by w gruzy. W pozostawionym ogrodzeniu wyrwali cz�� desek, �eby mie� kontakt wzrokowy z �o�nierzami po drugiej stronie oraz mo�liwo�� prowadzenia ostrza�u. Do chwili, gdy us�ysza� krzyk, Kenneth mia� nadziej�, �e noc up�ynie bez �adnych incydent�w.

Zgodnie z rozkazami i instynktem przetrwania, wi�kszo�� stra�nik�w trzyma�a si� blisko ogrodzenia. Je�li zab�jca potrafi skaka� na odleg�o�� stu st�p, cz�owiek woli mie� za plecami kilka solidnych desek. No i dzi�ki temu mieli widok na dachy cha�up.

Po pierwszym krzyku ogniska na zewn�trz rozb�ys�y mocniej. To te� uzgodnili wcze�niej, te ognie mia�y przede wszystkim oznajmi�, �e wioska jest strze�ona. Nie s�dzili bowiem, �eby morderca jako� specjalnie ba� si� ognia.

Nocn� cisz� rozdar�o nast�pne nawo�ywanie. Bo to by�o nawo�ywanie, co Kenneth u�wiadomi� sobie, gdy us�ysza� je ponownie. W tym g�osie nie by�o wyzwania i w�ciek�o�ci, tylko jakby oczekiwanie. Jakby krzycz�cy mia� nadziej� na odpowied�. Porucznik zacisn�� z�by, czuj�c dreszcze.

Na drugi krzyk zareagowa�y psy. O ile przy pierwszym unios�y tylko g�owy i zacz�y w�szy�, o tyle teraz postawi�y uszy na sztorc, zje�y�y sier�� i obna�y�y z�by. Kr�tkie, ostrzegawcze warkni�cia brzmia�y jak pomruk nadci�gaj�cej burzy.

� Jest bli�ej � mrukn�� jeden z towarzysz�cych mu �o�nierzy.

� Wiem Malawe. S�ysz�.

Malawe Gryncel wsadzi� kord pod pach� i naci�gn�� ci�kie, sk�rzane r�kawice. Z pochwy przy udzie wyj�� d�ugi n�.

� Chyba jednak nas odwiedzi, panie poruczniku.

� Ja go nie zaprasza�em, ale je�li przyjdzie, b�d� chcia�, �eby zosta�.

� He, he, jak my wszyscy.

Kolejny okrzyk rozleg� si� wyra�nie bli�ej, Kenneth powiedzia�by, �e jakie� dwie�cie jard�w od wioski. Ktokolwiek nawo�ywa�, musia� biec w tempie galopuj�cego konia.

Spojrza� na psy, ju� nie powarkiwa�y, uszy mia�y p�asko po�o�one, mi�nie napi�te jak postronki. Ich g�owy wskazywa�y jeden kierunek � po�udniowy wsch�d. To, co krzycza�o w ciemno�ciach, zbli�a�o si� naprawd� szybko. Szczerze �a�owa�, �e nie by�o ksi�yca.

Potem, chyba dzi�ki temu, �e jednocze�nie ucich� wiatr i psy przesta�y warcze�, us�yszeli. Grzechot kamieni na pla�y, uderzenia �ap nie �ap, r�k nie r�k o pod�o�e, narastaj�cy, chrapliwy ryk. Co� wynurzy�o si� z mroku i przemkn�o przed p�otem, mi�dzy ogniskami a �cian� z desek, rzucaj�c na mgnienie oka rozmigotany cie�. Zatrzyma�o si� nagle. Rozleg�o si� kilka okrzyk�w, kr�tko zawy� pies, szcz�kn�a kusza, po niej druga i zapad�a cisza. Po chwili w powietrze bluzn�y przekle�stwa.

Kenneth dopad� najbli�szej furtki i z mieczem w r�ku wyskoczy� na zewn�trz. Spodziewa� si� najgorszego, krwi, le��cych cia�, rannych i umieraj�cych, ale wszyscy jego ludzie byli cali. Psy te�, tylko jeden z nich z og�upia�� min� przykucn�� i robi� pod siebie. Trz�s� si� przy tym jak galareta.

� Hywel, co si� sta�o?

Stra�nik pochyla� si� w�a�nie i napina� kusz�, ze st�kni�ciem zaczepi� ci�ciw� o orzech, wyprostowa� si�, po�o�y� be�t w rowku. Wycelowa� w cienie przyczajone za granic� �wiat�a.

� On, panie poruczniku � splun�� wbrew wszystkim regulaminom � on wyskoczy� stamt�d, tam, gdzie ledwo wida� te dwa kamienie, dopad� psa, pog�aska�, i skoczy� w drug� stron�. � Machn�� broni� gdzie� przed siebie.

Kenneth uni�s� brwi.

� Powiedzia�e�, pog�aska�?

� Tak to wygl�da�o. Zatrzyma� si�, poklepa� po �bie, pog�aska�. Zanim wymierzy�em w niego kusz�, ju� skoczy�. Wyl�dowa� gdzie� tam, odbi� si�, i tyle. Nie s�dz�, �ebym trafi�.

� Kto jeszcze strzeli�?

� Ja. � Wilk ko�czy� �adowa� kusz�. � Tylko zmarnowa�em be�t.

� Przyjrzeli�cie si�?

� Nie bardzo by� czas, panie poruczniku, tyle tylko, �e to pokurcz jaki�, niski, chudy i jakby garbaty.

Krzyk wybuch� gdzie� z lewej, takie zawodz�ce, rozpaczliwe nawo�ywanie. Psy odpowiedzia�y mu w�asnym, r�wnie przejmuj�cym wyciem. Nawet ten, kt�ry jeszcze przed chwil� robi� pod siebie, uni�s� �eb i zaskowycza�. Je�li psy potrafi� p�aka�, to w�a�nie w taki spos�b.

� Zosta�cie tu, psy przy nodze. I nie pozw�lcie ich g�aska� byle komu, bo si� zmarnuj�. Velergorf!

Dziesi�tnik wy�oni� si� z mroku. Top�r trzyma� obur�cz.

� To krzyczy gdzie� w wiosce, s�yszysz?

� Jak ka�dy nad jeziorem. Dziesi��, pi�tna�cie cha�up st�d. Powiedzia�bym, �e siedzi na dachu i wyje.

� Ja te�.

Wymienili spojrzenia. Velergorf wykrzywi� si� wytatuowanym u�miechem.

� Nigdy nie lubi�em siedzie� na ty�ku i czeka�.

� Id� ja, ty, Wilk i Hywel. Reszta ma zosta� na miejscu i si� pilnowa�.

Pobiegli wzd�u� p�otu, pochyleni, kieruj�c si� na niemilkn�ce zawodzenie. Mijali kolejne furtki, a d�wi�k narasta�. Tym razem najwyra�niej zab�jca postanowi� da� koncert na ca�� okolic�.

Byli mniej wi�cej w po�owie osady, gdy krzyk ucich�. Kenneth zakl�� i ostro�nie cofn�� si�, a� dachy cha�up wy�oni�y si� zza desek ogrodzenia. Na tle rozgwie�d�onego nieba wygl�da�y jak kanciaste grzbiety jakich� mitycznych bestii.

Na jednym co� si� poruszy�o.

Spojrza� na stra�nik�w i uni�s� w g�r� palec. W tym momencie kszta�t przyklejony do dachu cha�upy przesun�� si� i znik�. Skrzypn�o co�, chyba okiennica.

� Wszed� do �rodka � Kenneth szepta� na granicy s�yszalno�ci.

Spojrzenia �o�nierzy stwardnia�y. Wewn�trz chaty, w ciasnych izbach, gdzie nie da si� skaka� po kilkadziesi�t krok�w... Pancerze, he�my, topory i miecze przeciw pazurom i k�om. Prawie niezauwa�alnie, jakby kierowana jedn� my�l�, ca�a tr�jka skin�a g�owami.

Furtka otworzy�a si� bezszelestnie, za to otoczaki chrz�ci�y niemi�osiernie, ale Kenneth mia� wra�enie, �e chrz�szcz� tylko pod jego stopami. Velergorf st�pa� cicho, jakby szed� po kamiennej drodze, a Wilk i Hywel poruszali si� niczym duchy. Stoj�ca na palach chata by�a czarnym kszta�tem przed nimi, martwym i pustym. Wzrok powoli przyzwyczaja� si� do nik�ego �wiat�a, wy�awiaj�c z mroku wi�cej szczeg��w, plamy okien i niedomkni�te drzwi. Nic zach�caj�cego.

Podeszli do drzwi z boku, obaj �o�nierze uzbrojeni w kusze stan�li naprzeciw. Varhenn pchn�� drzwi trzonkiem topora i przyklei� si� do �ciany. Ani skrzypn�y. Pi�� stopni w g�r� przebyli na palcach, najpierw dziesi�tnik, potem Kenneth, na ko�cu kusznicy. Cha�upa mia�a budow� podobn� do innych, dwa pomieszczenia po lewej stronie korytarza, jedno po prawej. Mimochodem zanotowa� brak drzwi, nic, tylko czarne otwory w �cianie. Klepn�� Velergorfa w plecy i wskaza� pierwszy z lewej. Zajrzeli. Pusto, cztery �ciany, ma�e okno, przez kt�re wpada�a nik�a nocna po�wiata, dzi�ki czemu w pomieszczeniu w og�le co� mo�na by�o dostrzec, kilka kawa�k�w drewna na pod�odze. �adnych mebli, skrzy�, zwyk�ych domowych sprz�t�w. Zajrzeli w drugi otw�r. By�a tam chyba kuchnia, po piecu zosta�o tylko kilka nadkruszonych cegie�, gdy zawia� wiatr otw�r w kominie sypn�� sadz�. Poza tym nie zabrano chyba tylko drewnianych ko�k�w wbitych w �ciany, na kt�rych najpewniej wisia�y kiedy� naczynia. Ktokolwiek si� st�d wyprowadzi�, wzi�� wszystko, co tylko da�o si� wynie��.

Na parterze zosta�a im tylko jedna izba. I z tej w�a�nie izby dobieg� cichutki szmer, trzasn�o co� i zaja�nia�o �wiat�o.

Obr�cili si� jak na komend�, kusze wycelowa�y w prostok�t drzwi. Kenneth spojrza� na Velergorfa, skin�� g�ow�. Wpadli razem do izby i zatrzymali si� z broni� na wp� uniesion� do ciosu.

Dw�jka dzieci siedzia�a na go�ych deskach pod�ogi, w pustym jak poprzednie pomieszczeniu. Obok nich p�on�� kaganek, a w�a�ciwie fragment glinianej skorupy z odrobin� oleju na dnie i szmatk�, kt�rej rozpaczliwie migocz�c, uczepi� si� ma�y p�omyk. Ch�opiec, na oko dwunastoletni i dziewczynka, o�mio-, mo�e dziewi�cioletnia. Oboje ubrani w co�, co musia�o by� resztkami nadgni�ych work�w, w jakich przechowuje si� zbo�e czy kasz�. Siedzieli naprzeciwko siebie z przymkni�tymi oczami, chyba trzymaj�c si� za r�ce, d�onie mieli schowane pod jak�� brudn� szmat�, stopy podkulone. Nawet nie odwr�cili si� w stron� uzbrojonych ludzi, kt�rzy nagle wtargn�li do izby.

Wszystkie te szczeg�y Kenneth wy�owi� pierwszym spojrzeniem, podobnie jak zauwa�y� szczelnie zamkni�te okiennice i drabin�, prowadz�c� na poddasze. Wskaza� Wilkowi ciemny otw�r w suficie i podszed� do dzieci. Kaganek mruga� �wiate�kiem.

� Zostawili was? � szepn��.

Niech cholera we�mie polowanie na zab�jc�. Teraz musieli si� zaj�� dzie�mi.

Obie twarze obr�ci�y si� w jego stron� i popatrzy�y t�po. By�y... Tak wychudzonych dzieci Kenneth nie widzia� nigdy w �yciu, nawet w wioskach odci�tych przez lawin�, gdzie ludzie na przedn�wku, gdy sko�czy�y si� zapasy, jedli psy, koty, szczury i sk�rzane elementy dobytku. Czaszka obci�gni�ta sk�r� i oczy wielkie jak spodki. W tych spojrzeniach nie by�o nic. Pustka, ca�kowity, absolutny brak �wiadomo�ci tego, co si� wok� dzieje. Przypomnia� sobie, co mimochodem opowiedzia� mu czarnobrody. Policzy� cha�upy.

� To wasz dom, prawda? To was przygarn�� starszy, gdy zostali�cie sami. Widz�, �e stara� si�, jak m�g�. Karmi� i w og�le. Nic dziwnego, �e was przed nami schowa�.

Dziewczynka poruszy�a ustami, w oczach pojawi� si� b�ysk.

� To my si� chowamy � szepn�a. � I czekamy.

� Czekacie?

� A� tato wr�ci.

Przymkn�� oczy. Nie powiedzieli im?

� Rozumiem. Zabierzemy was w bezpieczne miejsce, gdzie b�dziecie mogli poczeka�.

Pokr�ci�a g�ow�.

� Nie.

� Dlaczego?

� Bo oni nas zawiesz�.

� Zawiesz�?

� Jak mam�. Za szyj�. A� umrzemy. Lepiej si� chowa�.

Us�ysza�, jak Velergorf wci�ga powietrze. Przymkn�� oczy, otworzy�, lecz dziewczynka wci�� tam by�a, z twarz� dziecka i spojrzeniem stuletniej staruszki. Bogowie, co powiedzia� ten czarnobrody sukinsyn? Ci, co si� dorobili, odp�ywali st�d ca�ymi rodzinami, porzucali ojcowizn�. A przecie� sam m�wi�, �e odp�yn�� si� nie da. Nie dobrowolnie. Kto si� tu urodzi� i sypia lekkim snem, nas�uchuj�c kolejnej fali... I powiedzia� te�, �e to ju� nie ten sam brzeg, co kiedy�. Z roku na rok wyrzuca coraz mniej. Wi�c je�li kto� nie mia� przyjaci�, nie trzyma� si� z innymi rodzinami, to s�siedzi odwiedzali go pewnej nocy i zawieszali. Potem grabili domostwo i zajmowali jego kawa�ek brzegu. A dzie�mi opiekowali si� tak, �eby nie prze�y�y miesi�ca. O ile nie zawieszali ich r�wnie�.

A on nadstawia� tu karku, dla tych ludzi.

� Velergorf!

� Tak jest!

� Zabieramy dzieci i wracamy.

� Rozumiem, panie poruczniku. A co z... � Wskaza� na poddasze.

� Najpewniej ju� uciek�. Nie obchodzi mnie, sk�d si� tu wzi�� ani czego szuka. Jutro wracamy do Belenden. Niech pu�kownik przy�le tu kilku czarodziej�w i jakiego� jasnowidza, �eby odkry� prawd�.

Ch�opiec mrugn�� i Kenneth odni�s� wra�enie, �e w jego oczach nie odbija si� wn�trze izby, tylko co� innego, jakby wype�nia�a je m�tna woda. Dzieciak otworzy� usta, zamkn��. Powolnym ruchem wyj�� r�ce spod szmaty i otar� czo�o.

Jego d�onie... Chyba mia� r�kawice, cho� Kenneth nie postawi�by na to nawet p� orga. Je�li to by�y r�kawice, to znakomicie imitowa�y prawdziwe ko�czyny, ��cznie z paznokciami i zmarszczkami na sk�rze. I by�y trzy razy wi�ksze ni� powinny. Oderwa� wzrok od tego, co nie mog�o by� prawdziwymi d�o�mi ch�opca, i spojrza� mu w oczy. Ani �ladu dziecka, nawet zag�odzonego i zoboj�tnia�ego do granicy �mierci, �adnych uczu�, emocji, �adnej �wiadomo�ci. Nigdy nie widzia� takiego wzroku.

Nie. Spojrza� raz w podobne oczy, oczy g�rskiego nied�wiedzia, kt�rego spotka� pewnej wiosny na szlaku. Bestia obudzi�a si� w�a�nie z zimowego letargu i chyba jeszcze nie ca�kiem wyrwa�a z krainy sn�w. Przez p� minuty sta�a naprzeciw niego i patrzy�a, jakby zastanawiaj�c si�, czy jest prawdziwy, czy te� nie warto sobie nim zawraca� g�owy. Wreszcie g�ra futra odwr�ci�a si� i ruszy�a w swoj� stron�. To by�o najd�u�sze p� minuty w �yciu porucznika. I w�a�nie si� powtarza�o.

Masz miecz, zamrucza�a jaka� cz�� �wiadomo�ci, tarcz�, kolczug�, he�m. A on nie si�ga ci ramienia i jest tak chudy, �e zaraz si� z�amie wp�. Mo�esz nie �ciska� r�koje�ci z tak� si��.

Dziewczynka r�wnie� wsta�a, podesz�a do brata i z u�miechem dotkn�a jego d�oni.

� Podarek � szepn�a.

� Podarek? � dziwne, lecz g�os mu nie zadr�a�, cho� ta cz�� �wiadomo�ci, kt�ra odezwa�a si� przed chwil�, mamrota�a co� o walce na �mier� i �ycie.

� Od wujka Gawana. Powiedzia�, �e Ywen musi je sprawdzi� i jak sprawdzi, dostaniemy kolacj�. � Wskoczy�a ch�opcu na plecy, oplot�a go r�kami i nogami i wtuli�a twarz w kark. � Byli�my bardzo g�odni, pami�tam. Ale nie dostali�my jedzenia, tylko zacz�li go k�u� i szarpa�. Ci�li go i jeden przystawi� mu czerwone �elazo do boku.

Ostatnie trzy zdania by�y st�umione i niewyra�nie, lecz Kenneth niemal nie zwr�ci� na nie uwagi. Pokurcz, powiedzia� Hywel, garbaty pokurcz. Niski, nieca�e pi�� stop wzrostu, ustali� Wilk, ale wa�y tyle, co normalne dziecko tego wzrostu. Albo dwoje. Wychudzonych.

� Wtedy Ywen powiedzia�, �ebym zamkn�a oczy, i zabra� mnie stamt�d. I teraz czekamy, a� tatko wr�ci. � Dziewczynka unios�a twarz i u�miechn�a si� dziwnie. � Nadchodz� � powiedzia�a. � Trzymajcie si�.

W chat� uderzy�a pi�� boga. Hukn�o, ca�a konstrukcja przechyli�a si� w lewo i zamar�a jak ��d� na nagle zamarzni�tym morzu. Kenneth zabalansowa� na ugi�tych nogach, Velergorf zakl�� szpetnie, opar� o �cian�. Powietrze wype�ni� kurz. Hukn�o mocniej i z trzaskiem p�kaj�cych pali cha�upa ci�ko klapn�a dnem o pod�o�e. Zatrz�s�a si�, zatrzeszcza�y belki i krokwie, lecz konstrukcja wytrzyma�a.

Kaganek zamigota� i zgas�.

I w tych ciemno�ciach ca�a tylna �ciana chaty znik�a, wyssana na zewn�trz pot�n� moc�. Tak, jakby zaczepiono do niej zaprz�g z tuzina koni i szarpni�to. Zanim opad� kurz, kilka zamaskowanych postaci wdar�o si� do �rodka.

Brz�kn�a kusza, jeden z obcych zwin�� si� wp�, zacharcza� niezrozumiale i upad�. Dw�ch nast�pnych, kompletnie ignoruj�c �o�nierzy, run�o ku dzieciom. Kenneth nie zauwa�y� uderzenia, kt�re dosi�g�o pierwszego z nich. M�czyzna � s�dz�c po wzro�cie i szeroko�ci bar�w � zd��y� zas�oni� si� ramionami skrzy�owanymi na piersi, ale cios pi�ci� z�ama� mu je oba, jak patyczki. Wrzasn�� i w tym samym mgnieniu oka druga pi�� trafi�a go pod gard�, w brzuch. Zad�awi� si�, rzygn�� krwi� i tre�ci� �o��dka, polecia� na �cian�.

Jego kompan zaatakowa� z ty�u. Dwa d�ugie sztylety o poczernionych ostrzach uderzy�y jednocze�nie. Ch�opak zwin�� si� w ciasnym obrocie, unikn�� obu sztych�w i, zbyt szybko, aby da�o si� zauwa�y�, doskoczy� do napastnika i z�apa� go za r�ce. Olbrzymie d�onie zacisn�y si� na nadgarstkach no�ownika. Ten odgi�� si� i zaraz straszliwym uderzeniem g�owy trafi� ma�ego w twarz. Co� trzasn�o, pop�yn�a krew. W nast�pnej chwili oba przedramiona atakuj�cego wygi�y si� w ty�, jakby nie mia�y ko�ci. Krzyk brzmia� zbyt kobieco, �eby mie� w�tpliwo�ci co do p�ci rannego zab�jcy.

Szcz�kn�y dwie kusze, dzieciak pu�ci� kobiet� i wygi�� si� w niemo�liwym uniku, a Kenneth prze�y� tylko dlatego, �e na pocz�tku walki odruchowo uni�s� tarcz� przed siebie. Oba be�ty uderzy�y w drewno z tak� si��, �e g�rna kraw�d� waln�a go w twarz. Pociemnia�o mu w oczach, zachwia� si�, us�ysza� dziwne skwierczenie. I w tym momencie kto� dopad� go z boku i przewr�ci� na ziemi�.

� Tarcza! Szybko!

Velergorf wsadzi� sztylet pod zapi�cie, rozci�� rzemie�, wyrwa� mu tarcz� z r�ki, odrzuci� j�. Zasycza�o, powietrze wype�ni� zapach rozgrzanego kamienia i puklerz z pot�nym hukiem rozpad� si� na kawa�ki. Od�amki drewna i rozpalonego metalu posieka�y przestrze�. Co� szarpn�o go za �ydk�, zabola�o.

Dziesi�tnik poderwa� go na nogi i �api�c za rami�, poci�gn�� do drzwi.

� Padnij!

Upadli tu� przed progiem, a Hywel i Wilk wychylili si� zza framugi i strzelili jednocze�nie w mrok. Kto� krzykn�� kr�tko, z w�ciek�o�ci�.

Stra�nicy z�apali ich i wywlekli na korytarz.

� Kto to?

� Jacy� czarownicy. Widzia�em ju� be�t tak nas�czony Moc�.

� Na zewn�trz!

Run�li do drzwi w chwili, gdy ca�� przestrze� zala�o jasne �wiat�o. Huk by� taki, jakby tu� obok uderzy� piorun. Dach cha�upy rozpad� si� na kawa�ki, p�on�ce gonty pomkn�y w niebo, ci�gn�c za sob� warkocze iskier. Okna b�ysn�y, strzeli�y ogniem i dymem. Je�li dru�yna mag�w wchodzi�a do walki, to musia�a o tym wiedzie� ca�a okolica.

Kenneth zignorowa� b�l nogi i gor�c� ciecz, wype�niaj�c� but. Wskaza� mieczem przed siebie, pobiegli.

Przed cha�up� zapanowa�o piek�o. P�on�a ca�a przednia �ciana budynku i wi�kszo�� dachu, ta, kt�ra pozosta�a. Znikn�a tak�e cz�� p�otu. W blasku p�omieni dostrzegli pi�� zamaskowanych postaci. Przykucni�tych, skupionych na p�on�cej chacie.

Niedobrze jest gapi� si� w ogie�, gdy wok� panuj� cienie.

Kilka ciemnych, niskich kszta�t�w wypad�o z ciemno�ci za plecami obcych. Uderzy�y od razu, bez warczenia i szczekania, tak jak je wytresowano. Psy G�rskiej Stra�y umia�y walczy� jak �adne inne.

Jeden z obcych unosi� w�a�nie r�ce w g�r�, mi�dzy d�o�mi zbiera�a mu si� ciemno��. Dwa psy skoczy�y na niego jednocze�nie, uwiesi�y si� u ramion, �ci�gn�y je w d�. Ciemno�� spad�a mu na g�ow�, krzykn�� dziwnym g�osem, gdy rozla�a si� na pier� i sp�yn�a z niego. Tam, gdzie dotyka�a cia�a, skwiercza�o co� i dymi�o. Zwierz�ta odskoczy�y przestraszone, a m�czyzna potoczy� si� w mrok, wyj�c pot�pie�czo.

�������

Mrok rozdar� si� i po tej stronie znalaz� si� demon. Plama ciemno�ci, smr�d w�druj�cy w �wie�ym powietrzu. ��dka zako�ysa�a si� niespokojnie. By� dwie�cie jard�w od brzegu i ogl�da� wspania�e widowisko, uwalnian� Moc, p�on�c� cha�up�, ludzi walcz�cych ze sob�, lecz teraz przypomnia� sobie czarn� istot�, uwi�zan� widmowym �a�cuchem do przyczajonego przy wiosce czarownika. G�upiec, syn g�upca i wnuk g�upca!

Zostawi� go, zostawi� nosz�cego r�kawice w�r�d ludzi, bo jego los by� ju� przes�dzony. Kim byliby Ag�heeri, gdyby nie potrafili uszanowa� wroga? Nawet �miertelnego. Wiedzia�, �e ch�opcu nie zosta�o ju� wiele czasu, a ci czarownicy nie s� wystarczaj�co dobrzy, �eby go schwyta� �ywego. Lecz ten demon... Gdyby r�kawice za�o�y� kto� z prawdziwych w�a�cicieli, nie mia�by problem�w z besti�, ale ch�opak? Demon mo�e go pokona�, a wtedy dzieciak zostanie schwytany... Po tym, co go spotka�o, zas�ugiwa� na los inny ni� powolne konanie w jakim� ciemnym lochu.

Jego duchy ju� nie wy�y i nie szarpa�y si�, mia� wra�enie, �e do sk�ry przyczepiono mu setki kawa�k�w lodu. B�d� walczy�.

W imi� wsp�lnie przelanej krwi ojc�w i szacunku dla wroga.

�������

Napastnicy odwr�cili si� ku nowemu zagro�eniu, trzy kusze brz�kn�y jednym g�osem, trzy psy pad�y jak �ci�te z n�g. Czary nasycaj�ce pociski obj�y ich cia�a szarym dymem, reszta zwierz�t odskoczy�a w cienie, przyczai�a si� przy ziemi. Cokolwiek mo�na by�o powiedzie� o psach G�rskiej Stra�y, z pewno�ci� nie by�y szalone. Je�li walczy�y z kim� u�ywaj�cym magii, zawsze czeka�y na ludzi.

Czterech ostatnich napastnik�w przysun�o si� do siebie, trzech na zewn�trz, jeden w �rodku. Kto� czo�ga� si� ku nim. Kenneth rozpozna� kobiet� z po�amanymi r�kami, kt�ra jakim� cudem wydosta�a si� z chaty.

Za�piewa�y ci�ciwy, wok� stoj�cej czw�rki przemkn�o kilka be�t�w. Reszta kompanii wchodzi�a do walki.

Dow�dca, pomy�la� Kenneth zgodnie z wieloletnim szkoleniem, kt�ry to? Ten w �rodku to pewnie jeszcze jeden czarownik, ale on nie dowodzi. Hywel i Wilk w�a�nie ko�czyli napina� bro�.

Kolejnych kilka pocisk�w min�o stoj�c� grupk�, przynajmniej dwa wyra�nie zrykoszetowa�y od jakiej� niewidocznej przeszkody. Wewn�trz magicznej os�ony trzech obcych szykowa�o kusze. Czy�by, zamiast ucieka�, chcieli stawi� czo�o ca�ej kompanii? Szale�cy.

Nie, u�wiadomi� sobie, wcale nie musieliby walczy� z ca�ym oddzia�em. Na plac walki nadchodzi�a najwy�ej jedna dziesi�tka, reszta �o�nierzy wci�� chroni�a mieszka�c�w wioski. Kilku wyszkolonych zab�jc�w z czarownikiem do pomocy mog�o zaryzykowa�, zw�aszcza je�li w jaki� spos�b potrafili przenikn�� wzrokiem noc.

Ci�gle jeszcze nie zauwa�yli jego czw�rki.

Jeden z obcych klepn�� maga w rami� i wskaza� mu czo�gaj�c� si� kobiet�. Ruszyli ku niej, w poprzek placu, wci�� os�aniani przez czarodzieja. Ten, kt�ry wyda� rozkaz, musia� by� dow�dc�.

Kolejna salwa odbi�a si� od os�ony, czarodziej szarpn�� g�ow�, jakby co� go trafi�o. Kenneth wiedzia�, �e nawet najlepsi bitewni magowie, niezale�nie od tego, jakim aspektem si� pos�uguj�, maj� problem z tak� os�on�, ka�dy przyj�ty na ni� pocisk by� okupywany utrat� odrobiny w�asnych si�. Po kilkudziesi�ciu strza�ach mag b�dzie musia� j� opu�ci� albo straci przytomno��. Reszta stra�nik�w te� o tym wiedzia�a, bo kusze szcz�ka�y raz za razem, byle tylko trafi� w magiczn� tarcz�.

Ustawiona by�a tylko mi�dzy atakuj�cymi a dru�yn� skrytob�jc�w, dotar�o to do niego, gdy zobaczy�, jak podchodz� do kobiety i podnosz� j� z ziemi. Stali plecami do niego. Idealnie na strza�.

Wskaza� Wilkowi niskiego, kr�pego m�czyzn�, kt�ry najwyra�niej wydawa� rozkazy, a Hywelowi bezg�o�nie wyartyku�owa�:

� Mag.

Unie�li kusze.

Z mroku wy�oni� si� demon.

Ryk, kt�ry przeszy� powietrze, brzmia� jakby kto� tysi�c kot�w wrzuci� jednocze�nie do pieca. �widruj�cy, przenikaj�cy do szpiku ko�ci. Posta� sk�adaj�ca si� z cieni i dymu wypad�a w kr�g �wiat�a, unios�a r�ce, zawy�a. Demon zachowa� ludzk� posta�, narzucon� przez cia�o maga, kt�remu s�u�y� i kt�rego poch�on��, cho� bardziej przypomina� pokraczn�, ulepion� z gliny figurk� ni� cz�owieka. Na chwil� zapanowa�a cisza. A potem potw�r wybi� si� z miejsca i run�� na dru�yn� maga. Odbi� si� od os�ony, potoczy� po ziemi, rykn�� jeszcze raz, w�ciekle, poderwa� i zaatakowa� ponownie. Gdy bieg�, zostawa�y za nim szare smugi niby-dymu, wisz�ce chwil� w powietrzu, jakby nie podlega�y podmuchom wiatru. Czarodziej odwr�ci� si� ku nowemu zagro�eniu, krzykn�� co� kr�tko, rozpaczliwie. Stw�r nie zareagowa�, uderzy� w os�on� z tak� si��, �e magiem rzuci�o w ty�. Obaj polecieli w przeciwne strony, z tym �e demon zaraz podni�s� si� z ziemi, potrz�sn�� szarym, amorficznym �bem, zawarcza�, a czarodziej le�a� nieruchomo, z nogami i r�kami rozrzuconymi bezw�adnie. Jego towarzysze wymierzyli kusze w potwora.

Fala czar�w nadesz�a od strony jeziora i uderzy�a we wszystko na brzegu. Kennethowi podci�o nogi, upadaj�c, zobaczy� jeszcze �lad tego, co nadchodzi�o, potr�caj�c kamienie i rozrzucaj�c na boki szcz�tki chaty. Co� usiad�o mu na plecach i chichocz�c z�o�liwie, wcisn�o twarz w ziemi�.

Demon zarycza�, tym razem bez gniewu, tylko jako� tak... panicznie, zawy� kr�tko, co� go przyd�awi�o, wyrwa� si� na chwil� i zawy� jeszcze raz, lecz cokolwiek nadesz�o od strony wody, by�o zbyt pot�ne, �eby m�g� si� oprze�. Wycie przesz�o w skomlenie, coraz cichsze i cichsze, a� zamilk�o. Ci�ar na plecach Kennetha znik�.

Poderwa� si� � potwora nigdzie nie by�o, na jego miejscu by� niemal nagi, poczernia�y trup, dru�yna zab�jc�w r�wnie� le�a�a na ziemi, oszo�omiona i bezbronna. Dopad� najbli�szego, odzyskuj�cego przytomno��, wskoczy� mu na plecy, przy�o�y� sztych do karku.

� Ani drgnij � zasycza� w ucho. � Chyba �e spieszno ci w drog� do Domu Snu.

Obcy przechyli� g�ow� i �ypn�� na niego okiem.

� A panu, poruczniku lyw-Darawyt? � wyszepta� k�cikiem ust. � Bo Szczurza Nora nie b�dzie zadowolona.

�������

Kazali ich dok�adnie obszuka�, rozebra� niemal do naga i zwi�za�. Pi�tk�, kt�ra prze�y�a. Ueli, rannej w chacie, usztywniono r�ce, lecz twarz ci�gle mia�a wykrzywion� b�lem. Ona i czarownik byli w najgorszym stanie. Czarodziej nadal by� nieprzytomny, lecz zakneblowali go, zawi�zali oczy i zas�onili uszy. Jak na cholernych stra�nik�w byli bardzo przewiduj�cy.

Gdy podszed� do niego dow�dca kompanii, Anderell mia� ochot� bluzn�� mu w twarz. Co� w oczach �o�nierza powstrzyma�o go od tego.

� Znasz moje imi� i stopie�, a ja nie wiem o tobie nic, opr�cz tego, �e strzela�e� do mnie i do moich ludzi � porucznik odezwa� si� cicho. � Nawet Szczury powinny mie� umiar. Imi�, nazwisko, stopie�. Potem zdecyduj�, co z wami zrobi�.

Anderell uni�s� g�ow� i u�miechn�� si� ponuro.

� Jest pan odwa�ny, poruczniku. Wi�kszo�� oficer�w, kt�rych pozna�em, b�aga�aby ju� na kolanach, �ebym zapomnia� o tym, co tu si� wydarzy�o.

� Ja wiem, co tu si� wydarzy�o, Szczurze. Przyszli�my, �eby ochroni� mieszka�c�w wioski przed demonem, kt�rego sami stworzyli. A wy czekali�cie tu ju� od kilku dni, ukrywaj�c si� przed nimi i przed nami. A kiedy wreszcie go znale�li�my, zaatakowali�cie i jego, i nas. Dlaczego?

� Nikt ci� nie atakowa�.

� Sta�em w g��bi izby, dobre kilka krok�w za ch�opcem, a oba be�ty trafi�y w moj� tarcz�. Przypadek? Nie, nie odzywaj si� jeszcze. Kaza�em moim tropicielom rozejrze� si� po okolicy. Znale�li �lady, kryj�wki, kt�rych nie chroni ju� magia. Jeste�cie tu co najmniej od pi�ciu dni, mo�e d�u�ej, jednak nie nawi�zali�cie kontaktu, nie uprzedzili�cie nas. Czym byli�my? Przyn�t�?

� Przyn�t�? G�wno tam � prawie si� oplu�. � O ma�o nam go nie sp�oszyli�cie. Codziennie modli�em si�, �eby�cie si� st�d zabrali. A kiedy weszli�cie za nim do cha�upy, na co mia�em czeka�? A� was pozabija i ucieknie?

� On by nas nie zabi� � porucznik ukl�k� i wreszcie zacz�� rozcina� mu p�ta. � On... oni czekali na ojca i zabijali tylko mieszka�c�w wioski. Tych, kt�rzy przyszli do chaty i powiesili im matk�. Kto� mi powiedzia�, �e ta wie� to stado w�ciek�ych ps�w, ale to z�e okre�lenie. To wioska duch�w i szale�c�w, i lepiej zostawi� j� w spokoju. Wiesz, �e uciekli? Uuuch, no, gotowe.

� Nie mia�em czasu si� rozgl�da� � usiad� i zacz�� rozmasowywa� r�ce. � Wr�ci.

� Tak s�dz�. Ale my nie b�dziemy ich �ciga�.

� Powiedzia�e� �ich�?

Anderell od niechcenia si�gn�� ku wi�zom s�siada.

� Nie! � Powstrzyma� go oficer. � Jeszcze nie teraz. Uwolnimy was, ale po mojemu. Imi�?

Szczur spojrza� raz jeszcze w oczy stra�nika i zrezygnowa� z k��tni.

� Anderell-kle-Warreh, Pierwszy Szczur, pi�tnasta dru�yna z Warreth.

� Jest ich dwoje, brat i siostra. Czekaj� na ojca, kt�rego �mier� wymazali z pami�ci, i zabijaj� tych, kt�rzy powiesili im matk�. To ca�a historia potwora z Byrt, wielog�owego, wielopaszczego, op�tanego chciwo�ci� i powoli po�eraj�cego w�asne cia�o � oficer wskaza� na kilka ostatnich chat. � Chciwego, bezdusznego, morduj�cego dla kawa�ka �cierwa wyrzuconego na brzeg. Od d�u�szego czasu wiedzieli�cie, �e dzieje si� tu co� dziwnego, prawda?

Pytanie zabrzmia�o niemal jak oskar�enie.

� Sk�d...

� Warreth jest pi�tna�cie dni drogi st�d. Tam nie powinni jeszcze w og�le wiedzie� o tym, co tu si� dzieje. To znaczy, �e byli�cie w pobli�u, gdy dosz�o do pierwszego zab�jstwa. I od razu zaczaili�cie si� przy wiosce. Nie znajdowali tu tylko z�ota i b�yskotek � oficer m�wi� monotonnie, jakby bardziej my�la� na g�os, ni� rozmawia� z drugim cz�owiekiem. � Znajdowali tak�e du�o rzeczy nasyconych magi�. Czasem dziwn� magi�, obc� i niepoj�t�. Co� takiego jest warte stukrotnej wagi w z�ocie, je�li znajdzie si� odpowiedniego kupca. I to pomimo Kodeksu, a mo�e dzi�ki niemu. Do Szczurzej Nory dotar�y informacje, �e w g�rach pojawi�y si� przedmioty niezwi�zane z aspektowan� magi�, a Szczury od tego s�, �eby takie rzeczy tropi�. W ko�cu dotarli�cie do �r�d�a...

� A sk�d w takim razie ten... to rodze�stwo...

� Nie zawsze zabijali tu ca�e rodziny. Kto� wpad� na pomys�, �e dobrze by�oby wypr�bowa� znaleziska, zanim zaoferuje si� je kupcom. Potrzebowali... kogo� do do�wiadcze�. Zak�adali amulet i sprawdzali... czy �atwiej go zrani� no�em, poparzy�, utopi�, z�ama� ko��. G�upie pr�by g�upc�w. To nie tak dzia�a, ale oni ju� nie my�leli jak... a mo�e w�a�nie my�leli jak ludzie? Od jakiego� czasu lodowiec wyrzuca coraz mniej. Jest mniej do podzia�u. Trzeba zarobi� jak najwi�cej, gdy �r�d�o z�ota wysycha, wi�c skrupu�y id� na bok. Gdy znale�li tego dziwnego trupa, z dziwnymi r�kawicami na d�oniach... za�o�yli je ch�opcu, �eby zobaczy�, co si� stanie. Sze�ciu m�czyzn zamkn�o go w pustej chacie, zwi�za�o i postanowi�o sprawdzi�, co da mu ta rzecz. Zerwa� wi�zy i zabi� ich. Potem zabra� siostr� i uciek�. I zacz�� wraca�.

� Jak si� dowiedzia�e�?

Spojrzenie porucznika sta�o si� puste.

� Przes�uchali�my jednego z miejscowych. Tego, kt�ry by� najwyra�niej blisko ze starszym wioski.

� �yje?

� Nikt go nawet nie tkn��. Wyci�gn�li�my go z cha�upy, zwi�zali�my i zostawili�my poza wiosk�. W ciemno�ci. Nic nie chcia� powiedzie�. Nagle co� wyskoczy�o z mroku, on zacz�� wrzeszcze�, a potem przesta�. Wi�c wyci�gn�li�my nast�pnego gospodarza. Ten by� rozmowniejszy. A ja si� ci�gle zastanawiam, czy nie by�oby dobrze spali� tu wszystkiego do go�ej ziemi.

U�miech rudego porucznika niebezpiecznie upodabnia� si� do grymasu szale�ca.

� Zostawi�e� cz�owieka na pewn� �mier�?

� Nie powiedzia�em, �e zgin��. Ma si� dobrze, kto� przestraszy� go w mroku, po czym zakneblowa�. Tyle wystarczy�o. M�wi� ci to, bo chc�, �eby� w Norze opowiedzia� prawd� o tej wiosce.

� Wi�c nas uwolnicie?

Anderell-kle-Warreh wys�ucha�, co porucznik ma do powiedzenia, a potem zacz�� kl��, nie przebieraj�c w s�owach.

�������

Kenneth sta� przed pu�kownikiem i wbija� wzrok w ma�� plamk� na �cianie. Robi� to za ka�dym razem, gdy wzywano go do kwatery dow�dcy, i mia� wra�enie, �e plamka sta�a si� ju� lekko wkl�s�a i wy�lizgana od tego wgapiania si�. Mimo wszystko to pozwala�o mu nie patrze� na min� Akeresa Gewanra.

� Zostawili�cie ich na jeziorze?

� Wsadzili�my w ��d� z jednym wios�em i wyholowali�my na �rodek. Zanim dop�yn�li do brzegu, byli�my ju� daleko.

� Otrzyma� pan rozkaz schwytania mordercy.

� Nie by�em w stanie aresztowa� ca�ej wioski, panie pu�kowniku. Byrt ma swojego potwora i b�dzie go mia�o nadal, dop�ki jezioro b�dzie wyrzuca� r�ne rzeczy na brzeg. Wszystko jest w raporcie.

� Rozumiem. Czyta�em. Szczurza Nora oskar�a was o zabicie jednego i przyczynienie si� do �mierci drugiego Szczura. Ten czarownik, kt�remu psy przerwa�y rzucanie zakl�cia...

� Ten czarownik musia� wiedzie�, �e ja i moi ludzie jeste�my w �rodku, a mimo to zamierza� uwolni� demona, u�ywaj�c magii �ami�cej Wielki Kodeks. Nie b�d� go �a�owa�.

� Nie chodzi im tylko o tych zabitych, lecz o czary, kt�re zniszczy�y demona. Pytaj�, kto je rzuca�, a ja nie wiem, co im odpowiedzie�.

Kenneth prze�kn�� �lin�, chrz�kn��.

� I dlatego wysy�a nas pan do Law-Onee? Tysi�c mil na wsch�d? Jak mam to powiedzie� moim ludziom?

� Od kiedy to dow�dca t�umaczy si� �o�nierzom?

� Nie t�umacz� si� im, panie pu�kowniku. Ale... Si�� Stra�y jest to, �e pu�ki rekrutuj� ludzi w promieniu najwy�ej kilkudziesi�ciu mil od w�asnej siedziby. Dziesi�� dni drogi. Niemal w ka�dej wiosce i miasteczku moi stra�nicy maj� jakich� krewnych i przyjaci�. Dzi�ki temu zawsze wiemy, co pod kamieniami s�ycha�. Jak mam im powiedzie�, �e zn�w zostaj� ukarani? I za co? Rzucenie ich na drugi kraniec Imperium to jak przesadzenie dobrze ukorzenionego drzewa. Uschnie jak...

Pu�kownik wsta� zza biurka i pochyli� si� ku stra�nikowi.

� Nie potrzebuj� takich dramatycznych por�wna�, poruczniku � wycedzi�. � Nie jeste�my w teatrze. Mog� rozwi�za� kompani�, pod pretekstem kary za niewykonanie rozkazu, wykre�li� j� z rejestr�w, a �o�nierzy rozdzieli� mi�dzy pozosta�e oddzia�y. Sz�sta Kompania, kt�r� miejscowi ju� nazywaj� Czerwonymi Sz�stkami i s� z niej dumni. Tylko �e to z�amie morale pu�ku. Wi�c wy�l� was tam, gdzie nie b�dzie im si� chcia�o was �ciga�.

� Komu?

� Szczurom. My te� mamy swoje �r�d�a. Kto� w Norze jest w�ciek�y, �e weszli�cie im w parad�. Podobno nie pierwszy raz. Podobno ju� wydano rozkazy i przy najbli�szym patrolu macie... znikn��. Polec w walce.

� Dlaczego?

� Mo�e kto� bardzo nie lubi przegrywa�? Mo�e robi si� o was zbyt g�o�no? Nie wiem. Ka�dy pu�k ma wys�a� na wsch�d jedn� kompani�, celem wzmocnienia tamtejszych garnizon�w, wi�c z Nowego Rewendath p�jdzie Sz�sta. Nie b�dziecie jedynym... drzewem, cho� radz� szybko zapu�ci� korzenie. Co� si� szykuje.

Kenneth po raz pierwszy spojrza� w oczy dow�dcy. Ani �ladu kpiny.

� Nowa wojna z koczownikami?

� Mo�e. Wysy�amy was po to, �eby do niej nie dosz�o. Te czary, kt�re powstrzyma�y demona... To te dzieci?

Plamka na �cianie zn�w przyci�gn�a jego wzrok.

� Tak s�dz�, panie pu�kowniku.

�������

��dka ko�ysa�a si� jakie� dwadzie�cia jard�w od brzegu, cho� r�wnie dobrze mog�aby by� po drugiej stronie jeziora. Mimo braku wiatru woda wok� niej ta�czy�a od ma�ych wir�w, marszczy�a si� pod dotykiem niewidzialnych st�p. Zbyteczna demonstracja. Tak samo jak czerwone k�y i przyczernione jamy oczodo��w siedz�cego w niej ahera.

� Znowu si� spotykamy � g�os by� ten sam, chrapliwy i nieprzyjemny. � Czerwonow�osy.

� Borehed � Kenneth przykucn�� przy brzegu, nabra� wody w d�onie i opryska� twarz. � Moi zwiadowcy nie chcieli uwierzy� w�asnym oczom. A� ich palce sw�dzia�y do spust�w.

� Czemu nie strzelali?

� Maj� rodziny.

Aher wyszczerzy� si� w u�miechu jak �wie�a rana.

� M�drzy s�.

� A ty? Pokona�e� wczoraj to, co po�ar�o czarownika. Dlaczego?

� Szacunek dla wroga, cz�owieku. Ten demon m�g� pokona� ch�opaka, a wtedy Szczury mog�yby go schwyta�. Nie zas�u�y� na taki los. To stara obietnica.

� Stara?

� Z czas�w, gdy niebo mia�o niekiedy barw� stali, gwiazdy zmienia�y swoje miejsca, a krew naszych ojc�w wsi�ka�a w t� sam� ziemi�. Walczyli�my wsp�lnie o �wiat, cz�owieku.

Porucznik wsta�, wytar� d�onie o p�aszcz.

� To nie jest odpowied�.

� Pami�tam � g�os szamana �cich� � pami�tam wspomnienia duch�w. To co zosta�o zamkni�te w r�kawicach, nie przyby�o tu, by zabija�. T� istot� wykorzystano jako bro�, lecz nie walczy�a dla w�asnej przyjemno�ci, ��dzy s�awy czy zysku. Szanowali�my tych, kt�rzy u�ywali r�kawic. I lepiej, �eby nie dosta�y si� w, he, he, szczurze �apki.

� I tak go z�api�. Wkr�tce zaroi si� tu od Szczur�w.

Borehed pokr�ci� g�ow�, w bardzo ludzkim ge�cie.

� On umiera, cz�owieku. Cia�o ch�opca nie jest... odpowiednie. Prawie nic nie pije i wcale nie je. Tylko siostra trzyma go jeszcze przy �yciu. Raczej... wspomnienie o niej. Umys� dzieciaka i tego, co zosta�o umieszczone w r�kawicy, resztki pot�nego wojownika, przemiesza�y si� ca�kowicie, lecz jaka� cz�� pami�ta. O ojcu, matce, siostrze. Ale to nie wystarczy, bo jest w nim ju� tylko cie� cz�owieka.

� Wi�c co? B�d� tak skaka� jeszcze kilka dni, brat i na wp� ob��kana siostra, a potem on umrze? Ka�dy, kto znajdzie r�kawice...

� Nie. Tym razem umr� obaj, zbyt si� po��czyli, przepl�tali, ich dusze, to, co z nich zosta�o, s� ju� jednym. Wi�c gdy umrze cia�o, zgin� obaj. A wtedy umrze i drugie dziecko. Nie, nie ogl�daj si�. Nie schwytasz ich, zreszt�, na drodze do Domu Snu dwa duchy ju� czekaj� na t� ma��, m�czyzna w mokrym ubraniu i kobieta ze szram� na szyi. Masz na to s�owo szamana. Widzia�em.

� A on?

� On odejdzie tam, gdzie wszyscy, kt�rzy nosili r�kawice. Poza Mrok.

� I tyle? Koniec?

U�miech ahera m�g�by przerazi� szar�uj�cego smoka.

� Nic si� nie ko�czy, cz�owieku. Nie mo�na wrzuci� kamienia do wody i powiedzie� stop, fala dalej nie p�ynie. Zobaczysz. To nie powinno si� wydarzy�. Nigdy. Nawet nie wiesz, co w�a�ciwie widzia�e�, i dzi�kuj swoim bogom, bo inaczej ju� rzuci�by� si� na miecz. � Borehed nagle wyszczerzy� si� jeszcze szerzej. � I zn�w zamiast ci� zabi�, gadam.

Kenneth odpowiedzia� u�miechem.

� Mo�e dlatego, �e dziesi�ciu moich ludzi siedzi tam, mi�dzy kamieniami, i mierzy w ciebie z kusz?

� Mo�e. A mo�e dlatego, �e w chacie nie pr�bowa�e� rozp�ata� tych dzieci na p�. Kto wie? Jak b�d� mia� szcz�cie, zabij� ci� nast�pnym razem.

Pchni�ta kilkoma ruchami wios�a ��deczka oddali�a si� od brzegu.

�������

Gdy tylko za oficerem zatrzasn�y si� drzwi, pu�kownik usiad� i ukry� twarz w d�oniach. Nie podni�s� jej, gdy skrzypn�y zawiasy.

� Nawet si� nie zaj�kn��.

Zna� ten g�os a� za dobrze. Od miesi�cy go prze�ladowa�.

� Wys�a�em w�a�nie dobrego oficera i �wietnych �o�nierzy tysi�c mil od domu. Wi�c lepiej nic nie m�w, Gelrgorfe.

� To jedyne wyj�cie. Znam... ludzi, kt�rzy uwa�aj�, �e ci �o�nierze wiedz� ju� za du�o. Sprawdzili�my te czary, kt�re im pomog�y. �mierdzia�o szama�skimi duchami na mil�. Dlaczego jaki� szaman im pomaga�? Co ich z nim ��czy? Musia�em bardzo si� stara�, �eby nie zaproszono ich na pogaw�dk� do Nory.

� Sk�d taka �askawo��?

� Bo jestem Wessyrczykiem. I wiem, �e takiej sprawy nie da�oby si� ukry�. Ta kompania jest znana. Lubiana i szanowana. Gdyby si� rozesz�o, �e Szczury porywaj� i torturuj� �o�nierzy G�rskiej Stra�y, to �aden z moich agent�w nie m�g�by by� pewien dnia ani godziny. Nie wszyscy w Norze dostrzegaj� takie rzeczy. Cesarz Kalwer-das-Seuwer powiedzia� kiedy�, �e wierno�� i lojalno�� Wessyrczyk�w jest ska��, na kt�rej Imperium zbudowa�o swoj� wielko��. A wessyrskie topory w niczym nie ust�puj� meekha�skim mieczom. Top�r i ska�a, oto skarby P�nocy. Nie z�oto, srebro i �elazo, tylko wierno�� i d�onie gotowe do walki w obronie Imperium.

� Rozgada�e� si�.

Szpieg u�miechn�� si� dziwnie.

� Wie pan, pu�kowniku, �e kogo� szukamy? Od kilku lat. Te nag�e drgni�cia w aspektowanych �r�d�ach, obca magia o bardzo dziwnym posmaku... � szpieg zawaha� si� wyra�nie. � S�dzili�my, �e to mo�e by� �lad.

Akeres Gewanr spojrza� mu w oczy.

� Wi�c dlaczego pozwoli�e� mi ich tam wys�a�, co? Dlaczego nie poszed� ca�y pu�k?

� Bo ostatnio, gdy na spotkanie takiej magii wyruszy�o czterystu �o�nierzy i pi�ciu bitewnych mag�w, prze�y�o tylko kilkunastu. I to cudem. I nic nie zosta�o z wioski, do kt�rej wyruszyli. Musieli�my spr�bowa�... sprawdzi�, jak b�dzie z mniejszymi si�ami. Poza tym tu, w pobli�u granic, jest wiele oczu i uszu, kt�re nie nale�� do nas. Wiem ju�, �e nie tylko my si� rozgl�damy, w�szymy... Boimy si� � doda� cicho.

� Czego?

Wzruszy� ramionami.

� Nie wiem. Przysi�gam, �e nie wiem, ale wyczuwam tak� podszyt� strachem niecierpliwo�� w poleceniach z Nory. To oczywi�cie nie znaczy, �e mam podporz�dkowa� si� im bezwzgl�dnie. I dlatego wy�lemy Sz�st� na wsch�d. Powinni by� bezpieczni, o ile nie wpakuj� si� w jakie� k�opoty.

Szpieg ruszy� do wyj�cia.

� Do zobaczenia, panie pu�kowniku.

PO�UDNIE

Gdybym mia�a brata

M�czyzna wyszed� z g��bokiego cienia wprost na rozpalone s�o�cem pustkowie. Przed chwil� opu�ci� przedsionek afraagry, d�ugi, w�ski kanion, prowadz�cy do g��bokiej kotliny pe�nej okr�g�ych domostw, gdzie s�o�ce zagl�da�o zaledwie na godzin� czy dwie dziennie. Tam by�o w miar� ch�odno. Tu �ar spad� na niego niczym s�oneczny m�ot dzier�ony przez jakiego� m�ciwego boga. Nie by�o si� gdzie ukry�. U podn�a tych g�r zaczyna�a si� pustynia Travahen, zwana te� Issarskim Przekle�stwem, miejsce gdzie � jak powiadano � nawet demony ognia szukaj� cienia. Parszywa okolica.

Przybysz kilka chwil sta� nieruchomo, jakby niezno�ny gor�c nie robi� na nim �adnego wra�enia. Nie by� Issarem, nie zas�ania� twarzy i nosi� si� jak mieszkaniec p�nocnych r�wnin, ciemna koszula i kubrak z zielonego lnu, spodnie koloru piasku, sk�rzane buty. Przy pasie mia� prosty miecz. Zdecydowanie nie pasowa� do tego miejsca.

Powoli powi�d� wok� wzrokiem. By�o w�a�nie po�udnie, najgor�tsza pora dnia. Za�cielaj�ce okolic� kamienie i g�azy praktycznie nie rzuca�y cienia. �ar la� si� z nieba, odbija� od kamiennej r�wniny, wciska� z ka�dym oddechem do nosa i ust. Wysusza� �luz�wk�, budzi� pragnienie, ni�s� zapowied� powolnej i bolesnej �mierci. Rozgrzane powietrze ozdabia�o horyzont mira�ami.

M�czyzna odwr�ci� si� w stron� ciemnej szczeliny w zboczu g�ry. Pokryt� szpakowatym zarostem twarz wykrzywi� mu trudny do zinterpretowania grymas. Na moment znik� w cieniu, by po chwili ukaza� si� z powrotem, ci�gn�c za uzd� osiod�anego konia. Wierzchowiec szed� niech�tnie, parskaj�c i potrz�saj�c grzyw�. Najwyra�niej uwa�a�, �e jeden z nich musi zachowa� rozs�dek. Jego w�a�ciciel nie zwraca� uwagi na zachowanie zwierz�cia. Dopi�� popr�g, sprawdzi� ekwipunek, wsun�� nog� w strzemi�.

� Wi�c to prawda, co o was m�wi� � us�ysza� zza plec�w kobiecy g�os. � Uwa�acie, �e ca�y �wiat powinien si� wam podporz�dkowa�, nagi�� do waszej woli, skamle� u st�p niczym kopni�ty szczeniak.

Odwr�ci� si� b�yskawicznie, z mieczem na wp� wyci�gni�tym z pochwy.

� Wyruszenie teraz do oazy to �mier� � kontynuowa�a kobieta. � Nie�adna, w gor�czce, �miertelnych potach i majakach. Nie wiem tylko, dlaczego chcesz skaza� na ni� tak�e konia.

M�czyzna nie mia� poj�cia, jak uda�o si� jej podej�� do niego tak blisko. Gdyby chcia�a jego g�owy... dwa talhery, kr�tkie szable o podw�jnej krzywi�nie ostrza, wisia�y niedbale przy jej pasie, nios�c zapowied� paskudnej �mierci ka�demu, kto narazi�by si� czym� ich w�a�cicielce. Wiedzia�, �e w g�rach nie ka�da kobieta mia�a prawo nosi� tak� bro�. Uzbraja�y si� tak tylko te, kt�re na r�wni z m�czyznami stawa�y w bitwie. Pochwy obu szabel by�y bia�e.

Sta�a trzy kroki od niego. Je�li chcia�aby go zabi�...

Jak na kobiet� by�a wysoka, a cho� si�gaj�ca ziemi szata koloru otaczaj�cych ich ska� okrywa�a j� od ramion po stopy, m�g� stwierdzi�, �e jest szczup�a i najpewniej �miertelnie zwinna. Oczywi�cie twarz mia�a zakryt�. G�os zdradza� kobiet� najwy�ej dwudziestopi�cioletni�. Bardzo m�od� jak na talhery w bia�ych pochwach.

Milcza�.

� To m�j ko� i moja droga � wychrypia� wreszcie. � I je�li taka b�dzie wola Matki, tak�e moja �mier�.

Pokr�ci�a �agodnie g�ow�.

� Do twojej �mierci nic nie mam. �al mi konia.

Pu�ci� r�koje�� miecza.

� Nic ci do tego, nieznajoma. Id� swoj� drog�.

W tym miejscu, tu� przy siedzibie plemienia, to by�y najw�a�ciwsze s�owa, jakie m�g� skierowa� do issarskiej kobiety. Czu�, jak mu si� przygl�da. W takim s�o�cu g�sty zaw�j, za kt�rym ukry�a twarz, na pewno dawa� jej przewag�. On musia� nieustannie mru�y� oczy.

� Czy tak samo traktujesz wszystkich w swoim rodzie? � zapyta�a wreszcie. � Naginasz do w�asnych zachcianek, ryzykujesz ich �yciem, zmuszasz, aby szli za tob� wbrew woli?

� Gdybym tak robi�, moja c�rka jeszcze by �y�a. Wyda�bym j� za m�� ju� dwa lata temu. Nie zosta�aby zgwa�cona i zamordowana przez twojego wsp�plemie�ca.

Nawet nie drgn�a.

� Te s�owa s� ciebie niegodne, kupcze. Ha�bisz nimi imi� swojej c�rki. I imi� nieznajomego, kt�ry j� zabi�.

� To nie by� nieznajomy. � Zrobi� krok w jej stron�. � To Yatech d�Kllean, przekl�y przez wszystkich bog�w gwa�ciciel i morderca, cz�onek twojego przekl�tego plemienia.

Nie cofn�a si�, przechyli�a tylko nieznacznie g�ow� w bok, jakby chcia�a mu si� lepiej przyjrze�.

� Ostatni m�czyzna o tym imieniu urodzi� si� w mojej afraagrze ponad sto lat temu. Zgin�� m�odo. Kimkolwiek by� zab�jca twojej c�rki, nie pochodzi� st�d � powiedzia�a cicho.

Doskoczy� do niej, z�apa� za ramiona i potrz�sn��.

� To samo m�wili twoi starsi, kobieto � warkn��. � T� sam� �piewk� s�ysza�em dzi� od samego rana, nie znamy go, nigdy o takim nie s�yszeli�my, nie wiemy, kim by�! Jakbym niemal cztery lata temu sam nie zabra� go st�d do domu!

Opar�a d�onie o r�koje�ci szabel.

� Je�li si� nie cofniesz, stracisz r�ce, nieznajomy � jej g�os by� zimny i opanowany. � Dzi�ki temu nie umrzesz od upa�u, ale ja b�d� musia�a tu posprz�ta�. Oszcz�d� mi tego, prosz�.

Tylko issarska kobieta mog�a si� tak odezwa� do obcego m�czyzny. Oszcz�d� mi trudu zwi�zanego ze sprz�taniem po twoim trupie.

Pu�ci� j�, zn�w spokojny, zrobi� krok w ty�, musn�� r�k� pochw� miecza z tak� min�, jakby co� rozwa�a�. Pokr�ci�a g�ow�, nie puszczaj�c broni.

� �mier� to dobre rozwi�zanie, zw�aszcza dla duszy zamkni�tej w b�lu. Walka to dobre rozwi�zanie, dla serca wype�nionego nienawi�ci�. Jednak taka dusza i takie serce nigdy nie poznaj� nawet cz�ci prawdy. Zgin� w niewiedzy.

� M�wisz jak poetka.

� Tym tak�e jestem dla mojego rodu.

Odwr�ci� si� i ruszy� w stron� konia.

� Kimkolwiek jeste�, k�amiesz, kobieto. Pustynia jest uczciwsza ni� ca�e twoje plemi�. Zaryzykuj� z ni�.

Wskoczy� na siod�o z wpraw� osoby sp�dzaj�cej na koniu d�ugie godziny. Pochyli� si� i pog�aska� wierzchowca po szyi.

� Moja matka urodzi�a tylko jednego syna � us�ysza� zza plec�w. � Gdyby mia�a kolejnego, na pewno nada�aby mu imi� Yatech. Zawsze jej si� podoba�o.

Nie zareagowa�, zaj�ty uspokajaniem konia, kt�ry zn�w zacz�� nerwowo parska�.

� Gdybym mia�a jeszcze jednego brata � kontynuowa�a � by�by szczup�y i silny, mia�by ciemne w�osy po swoim ojcu i piwne oczy po matce. R�s�by, wyr�niaj�c si� w�r�d innych niedorostk�w odwag� i brawur�, i p�ac�c za to czasami wielk� cen�.

Nadal traktowa� j� jak powietrze.

� Gdybym mia�a brata � m�wi�a dalej � by� mo�e w wieku siedemnastu lat pojecha�by jak wielu innych m�odych Issaram za g�ry, na p�nocne r�wniny, gdzie ca�kiem niedawno wyros�o kolejne imperium, roszcz�ce sobie pretensje do dominacji nad ca�ym kontynentem. By� mo�e przyj��by ofert� s�u�by u jednego z tamtejszych kupc�w, by� mo�e zosta�by tam ca�e trzy lata, o wiele za d�ugo jak na tak m�odego wojownika. By� mo�e kupiec ten nie chcia�by odprawi� go, cho� nie wiem z jakiego powodu, tylko regularnie przysy�a�by do plemienia zap�at� za kolejne lata s�u�by.

Wreszcie zrozumia�. Wyprostowa� si� w siodle, jakby d�gn�a go no�em w krzy�. Zawr�ci� konia.

� Co powiedzia�a�?

Najecha� na ni�, nie cofn�a si�, cho� pier� zwierz�cia omal jej nie przewr�ci�a.

Unios�a g�ow�.

� By� mo�e ten m�j brat, kt�ry nigdy si� nie narodzi�, zakocha�by si� w c�rce kupca, zakocha� g�upio i nierozwa�nie, bo Issaram nie powinien oddawa� serca kobiecie z r�wnin, i kiedy ujrza�a jego twarz, zabi�by j�, kierowany strachem, poczuciem winy i mi�o�ci�.

� Mi�o�ci�? Mi�o�ci�?! � Aerin pochyli� si� w siodle. � Wy nie wiecie, co to mi�o��, nie wiecie, co to przyja�� i lojalno��. Gdyby Yatech wiedzia�, co to mi�o��, wypru�by sobie flaki w�asnym mieczem.

� Nie wiem, o kim m�wisz, Aerinie-ker-Noel. Nigdy o nikim takim nie s�ysza�am. Ale ty, kt�ry handlujesz z moim plemieniem od dziesi�ciu lat, powiniene� wiedzie�, �e �aden Issaram nie mo�e zgin�� z w�asnej r�ki. Takie jest prawo. Jedyny spos�b, w jaki mo�emy odda� dusz� plemieniu, to przesta� przyjmowa� wod� i pokarm, ale wtedy odchodzi si� przez kilka dni. Gdy kto� zobaczy twoj� twarz, masz czas tylko do �witu.

� M�g� przyj�� do mnie. Z przyjemno�ci� wy�wiadczy�bym mu t� przys�ug�.

Czu�, jak na niego patrzy, mimo ekchaaru zas�aniaj�cego jej twarz czu� spojrzenie wwiercaj�ce mu si� w �renice.

� To dziwne � stwierdzi�a. � Gdybym mia�a brata, to po powrocie z r�wnin m�g�by powiedzie� to samo. M�g�by powtarza�: �Powinienem zej�� na d� i da� si� zabi�. A ja powtarza�abym mu, �e gdyby wszyscy zawsze robili to, co nale�y, ten �wiat by�by najlepszym z miejsc w wielkiej przestrzeni Wszechrzeczy.

Odwr�ci�a si� i ruszy�a w g��b cienistego kanionu.

� Jest za gor�co, aby sta� na s�o�cu i opowiada� sobie o ludziach, kt�rzy nigdy si� nie urodzili. Je�li chcesz, jed� po swoj� �mier�. Nie obchodzi mnie to.

Niemal wbrew woli zawr�ci� konia i pod��y� za ni�. Nawet si� nie obejrza�a.

�������

U wej�cia do w�wozu wykuto w skale kilka pomieszcze� wielko�ci ch�opskiej chaty. Aerin wielokrotnie przybywa� z p�nocy handlowa� z plemieniem d�yahirr�w, wiedzia� wi�c, �e pomieszczenia s�u�y�y g��wnie przyjezdnym, p�ac�cym z�otem za znakomit� bro�, na kt�r� popyt by� w ca�ym Imperium i daleko poza nim. Proste i zakrzywione miecze, szable, sztylety, w��cznie i oszczepy. Najlepsze issarskie miecze osi�ga�y cen� r�wn� swojej wagi w z�ocie. Ci, kt�rzy potrafili zdoby� zaufanie pustynnych plemion, w szybkim tempie mogli zbi� olbrzymi maj�tek.

Kobieta wesz�a do najwi�kszego pomieszczenia. Nieraz siedzia� tam przed kilkoma zamaskowanymi starcami i zawzi�cie targowa� si� o ka�d� sztuk� broni, popijaj�c napar z gorzkich zi�, kt�ry tak cenili jego gospodarze.

Zawaha� si�, po czym wszed� za ni�. W �rodku by�o ciemno i ch�odno.

� My�la�am, �e pojedziesz po swoj� �mier�, nieznajomy. Sta�a po�rodku, niedbale oparta o drewnian� �aw�. �wiat�o ma�ego kaganka rzuca�o na �cian� rozchybotane cienie.

� Nie igraj ze mn�, kobieto. Gdzie on jest?

� Kto?

� Yatech, morderca mojej c�rki.

� Nie wiem, o kim m�wisz, kupcze. Od stu lat nie by�o tu nikogo o tym imieniu.

Skoczy� naprz�d. P�niej got�w by� przysi�c na �ycie ca�ej swojej rodziny, �e nie zauwa�y� jej ruchu, po prostu sykn�a wydobywana z pochwy szabla i nagle musia� zatrzyma� si� w p� kroku, czuj�c ostrze �agodnie opieraj�ce si� tu� powy�ej jego mostka. Mia�a ugi�te rami�. Gdyby je wyprostowa�a, m�g�by oddycha� bez po�rednictwa nosa i ust.

� Na zewn�trz byli�my mniej wi�cej r�wni, Aerinie-ker-Noel � wyszepta�a. � Tam mog�e� mnie dotkn��. Tu jest afraagra. Tu dotkn�� mnie mo�e tylko jeden z Issaram. Oczywi�cie je�eli mu na to pozwol�. Je�li ty to zrobisz, b�d� musia�a spr�bowa� ci� zabi�.

S�owo �spr�bowa� powiedzia�a w taki spos�b, �e wiedzia�, i� si� u�miecha.

� Nic o nas nie wiesz, prawda? Handlujesz z nami od wielu lat, tak jak handlowa� tw�j ojciec, pozna�e� troch� j�zyk, troch� obyczaje. My�lisz, nie, ty wiesz, �e masz przed sob� band� dzikus�w, �yj�cych na pustyni, ho�duj�cych dziwacznym przes�dom, morduj�cych ka�dego, kto ma nieszcz�cie ujrze� twarz kt�rego� z nich. Jeste� przekonany, �e nie umiemy czyta� i pisa�, �e si� nie myjemy, �e jemy brudnymi r�kami ze wsp�lnej miski i sp�dzamy czas na wymy�laniu coraz to nowych powod�w do mordowania si� nawzajem. � Nie opu�ci�a broni, czu� kropl� krwi powoli sp�ywaj�c� mu po piersi. � Wasze meekha�skie miasta, mosty, akwedukty i tysi�ce mil kamiennych dr�g s� dla ciebie wyznacznikiem cz�owiecze�stwa. Uczelnie i akademie, teatry, szko�y, manufaktury, m�yny wodne, kurierzy pocztowi, magia w s�u�bie Imperium, armia strzeg�ca granic. Oto czym dla ciebie jest prawdziwa cywilizacja. Nawet teraz, stoj�c z szabl� dzikuski przy gardle, nie potrafisz zdoby� si� na nic wi�cej ni� robienie zdziwionej miny, �e ta dzikuska zna tyle trudnych s��w i m�wi twoim j�zykiem prawie bez akcentu.

Jednym p�ynnym ruchem schowa�a bro� do pochwy. Cofn�� si� powoli, trzymaj�c r�ce z dala od r�koje�ci miecza.

� Powiedz mi, kupcze z zielonych r�wnin, dlaczego tak naprawd� pragn��e� mie� za stra�nika wojownika z ludu Issaram?

� C... co?

Zbi�a go z tropu, odebra�a inicjatyw� i nie zamierza�a jej odda�.

� Dlaczego w�a�nie Issaram? Na p�nocy nienawidz� nas i boj� si�. Zw�aszcza we wschodnim Ayrepr, gdzie plemiona d�ryss i k�leark przela�y tyle krwi.

Nie wiedzia�, co odpowiedzie�. Tak naprawd� nigdy si� nad tym nie zastanawia�. Kiedy starszy rodu zaproponowa� mu us�ugi Yatecha, nie waha� si� d�ugo. Issarscy stra�nicy s�yn�li z waleczno�ci, lojalno�ci i umiej�tno�ci bitewnych. Podnosili te� presti� swoich pracodawc�w. Niejedne negocjacje posz�y mu lepiej, bo za plecami mia� zamaskowanego wojownika, kt�ry potrafi� godzinami trwa� w tej samej pozycji, jakby by� kamienn� figur�. Jego cicha, milcz�ca obecno�� oddzia�ywa�a na wi�kszo�� ludzi jak widok le��cej na skale ziemnej �mii, pozornie nieruchomej i ospa�ej, ale w ka�dej chwili gotowej do �mierciono�nego ataku. Denerwowa�a ich i wyprowadza�a z r�wnowagi. A dobrze si� targuje, gdy przeciwnik nie mo�e si� skupi� i co chwil� zerka za twoje plecy. Zazwyczaj po zako�czeniu rozm�w widzia� w ich oczach szacunek i powa�anie. Kto�, kto nie boi si� trzyma� w domu zamaskowanego demona, zab�jc�, morduj�cego bez wahania i lito�ci, musi by� cz�owiekiem odwa�nym i zdecydowanym. To zaszczyt handlowa� z kim� takim, m�wi�y ich spojrzenia.

Nie wiedzia� tylko, jak ma to powiedzie� tej dziwnej kobiecie. Nie, nie chcia� jej tego m�wi�. Ju� dawno wyrzuci� z pami�ci wszystkie dobre wspomnienia zwi�zane z tym przekl�tym morderc�. Milcza�.

� L�d w �y�ach, serce z ognia.

� Co?

� L�d w �y�ach, serce z ognia � powt�rzy�a. � Tak m�wicie na ludzi, kt�rzy nigdy nie trac� kontroli, s� przy tym odwa�ni, szczerzy i szlachetni. Takich ludzi otacza szacunek i powa�anie. Inni bez zastanowienia id� za nimi, do pracy czy do bitwy. Taka opinia u�atwia �ycie. Taki cz�owiek m�g�by zapewne trzyma� w domu oswojonego wilka, lwa albo... wojownika Issaram.

Tu go mia�a. Odk�d zatrudni� m�odego g�rala, jego pozycja wyra�nie wzros�a. Dla zubo�a�ego szlachcica, kt�rego rodzina musia�a zaj�� si� handlem, by�a to pokusa nie do odparcia. Jego dziad i ojciec zgromadzili spory maj�tek, on sam potroi� go w ci�gu dwudziestu lat ci�kiej pracy. Na pograniczu Imperium takie fortuny wyrasta�y b�yskawicznie. Ju� dziesi�� lat temu mia� kilka posiad�o�ci, rozleg�e pastwiska, w�asne warsztaty p�atnerskie, m�yny, wiatraki, prz�dzalnie i farbiarnie. O�eni� si� z mi�o�ci, jednak pokrewie�stwo Ellandy z ksi�n� kaa-Rodrahe by�o jej dodatkowym atutem.

I mimo wszystko ci�gle znajdowa� si� na uboczu. Lokalna arystokracja co prawda zaprasza�a go na bale i przyj�cia, ale zawsze w charakterze towarzysza �ony. Nawet zaproszenia formu�owano w ten spos�b: �Pani Ellanda-kaa-Rodrahe-ker-Noel z ma��onkiem�. Umieszczenie jego nazwiska po nazwisku rodowym Ellandy by�o niezbyt subteln� obelg�, przypomnieniem, �e w lepsze towarzystwo wszed� tylnymi drzwiami. Dopiero gdy na pewnym przyj�ciu pojawi� si� w towarzystwie Issara, jako swojego osobistego stra�nika, zacz�li go traktowa� inaczej. Z szacunkiem.

� Cz�owiek z twoj� pozycj� m�g�by zatrudni� do ochrony wielu innych. Na p�nocy macie mistrz�w szermierki, kt�rzy nauczaj� m�odszych syn�w szlachty sztuki w�adania mieczem, pe�ni�c jednocze�nie funkcj� domowych stra�nik�w. Wielu �o�nierzy i weteran�w r�wnie� si� tym zajmuje. Ale nie, ty wybra�e� wojownika z g�r. Dlaczego nie oswojonego lwa?

�������

To nie by�y sprawiedliwe s�owa, wiedzia�a o tym, ale chcia�a si� przekona�, jak obcy zareaguje. Ten cz�owiek by� cz�ci� rodziny, kt�ra rozdar�a serce jej brata na strz�py. By�a ciekawa, co takiego ma w sobie kto�, kogo Yatech pokocha� jak ojca.

Sta� przed ni�, chwiej�c si� na nogach, jakby przed chwil� otrzyma� cios obuchem topora. Wygl�da� staro, starzej, ni� sobie wyobra�a�a. Brat opowiada� jej, �e Aerin to energiczny i �ywy m�czyzna, z oczami pe�nymi �miechu. Wspomnienia innych ludzi niemal zawsze k�ami�. Ten Meekha�czyk mia� w�osy i brod�, w kt�rych siwizna dominowa�a ju� nad m�odzie�cz� czerni�. Du�e d�onie o d�ugich palcach niemal nieustannie zaciska� w pi�ci lub chowa� za pas, aby ukry� dr�enie. A jego oczy by�y oczami starego, zm�czonego �yciem cz�owieka. Tylko gdy wymienia� imi� jej brata, imi�, kt�rego ona nie mog�a ju� wym�wi�, pojawia� si� w nich b�ysk.

� To... nieprawda � wyszepta�.

� Co? To, �e trzyma�e� tego wojownika w domu, bo �echta�o to twoj� pr�no��? By� twoim psem do walki albo oswojonym lampartem. Dzikim zwierz�ciem, kt�re wzbudza podziw dla swojego w�a�ciciela. Niczym wi�cej. Co ci� bardziej boli, �mier� c�rki czy to, �e podarowa�a swoj� mi�o�� temu zwierz�ciu? To by�o co�, czego nie mog�e� sobie wyobrazi�, panna z dobrego domu, spokrewniona z najlepszymi rodami Po�udnia, czystej krwi Meekhanka, id�ca do ��ka z dzikusem, kt�ry s�u�y jej ojcu do podnoszenia poczucia w�asnej warto�ci. Jak dobry ko� wy�cigowy albo �wietnie u�o�ony sok�. To zupe�nie tak, jakby odda�a si� takiemu koniowi. Obraza i ha�ba na ca�e �ycie.

Nie skoczy� zn�w do przodu, nie wyci�gn�� miecza. Cofn�� si� tylko o krok i przygl�da� jej ze skupieniem.

� Teraz ju� wiem, sk�d znam tw�j akcent � powiedzia�. � Yatech mia� taki sam, gdy przyby� do mojego domu. Ty naprawd� jeste� jego siostr�?

� Nie � zaprzeczy�a. � M�j jedyny brat zgin�� dwa lata temu, walcz�c z koczownikami po p�nocnej stronie g�r. My �yjemy tutaj, tylko tu mo�emy zak�ada� osady, takie jest prawo i nasza pokuta. Ale stada wypasamy po drugiej stronie g�r, tam, gdzie jest do�� wody, aby kozy i owce znalaz�y pokarm. Czasami, gdy przychodz� gor�tsze lata, nomadowie prze�amuj� strach i pr�buj� zaj�� te pastwiska. M�odzi wojownicy cz�sto maj� wtedy okazj� po�wiczy� swoj� sprawno�� w walce. Niekt�rym si� nie udaje � zako�czy�a sucho. Nie przestawa� si� jej przygl�da�.

� To by�a dobra pr�ba, nieznajoma. Chcia�a� mnie sprowokowa� do wyci�gni�cia broni? Liczysz na to, �e je�li b�dziemy walczy� i mnie zabijesz, to ocalisz �ycie swojego brata? �e morderca uniknie sprawiedliwo�ci?

Tym razem poczu�a gniew.

� Sprawiedliwo�ci?! Morderca?! Gdybym chcia�a ci� zabi�, przybyszu, zrobi�abym to na zewn�trz, gdy dotkn��e� mnie bez pozwolenia. Mog�am to zrobi� tak�e tutaj, kiedy pr�bowa�e� mnie dotkn�� po raz drugi. Ale ci� nie zabi�am. Bo jestem ciekawa, dlaczego cz�owiek, kt�ry trzyma� pod jednym dachem niezam�n� dziewczyn� i m�odego m�czyzn�, jest zdziwiony, gdy w ko�cu ta para zaczyna ze sob� sypia�. Czy�by� nie zna� w�asnej c�rki? Nie wiedzia�, po kim odziedziczy�a gor�c� krew? Trzeba by�o co� z tym zrobi�, Meekha�czyku.

� Pr�bowa�em � warkn��, pochylaj�c g�ow� i spogl�daj�c spod zmru�onych powiek.

� Co?

Niespodziewanie z�agodnia� i u�miechn�� si� smutno.

� A wiesz, �e pr�bowa�em. Gdy Yatech towarzyszy� mi w czasie bal�w, wiele kobiet chcia�o go uwie��. Nie broni�em mu tych romans�w, chyba �e zemsta obra�onego m�a by�aby zbyt pot�na. To by�o zdumiewaj�ce patrze�, jak wok� niego kr���, jak go zagaduj�, flirtuj� i kokietuj�. On nie musia� nic robi�, wystarczy�o, �e sta� w miejscu, w tej swojej lu�nej szacie, zas�onie na twarzy i z mieczami na plecach. Nigdy ich nie odk�ada�, nigdy, nawet na przyj�ciu u gubernatora. Mo�e w�a�nie przez to dzia�a� na kobiety jak magnes. By� inny, by�...

� By� dla nich tym samym, czym dla ciebie, kupcze. Zabawk�, kolejnym nabytkiem do kolekcji, egzotyczn� przygod�. Na pewno nie m�odym, spragnionym uczu� m�czyzn�. I ten m�ody wojownik pewnie wiedzia� o tym, bardzo dobrze wiedzia�. Dlatego gdy twoja c�rka ofiarowa�a mu serce i cia�o, z pewno�ci� by� zdumiony i nieufny, jak pies, kt�rego zbyt wiele razy kopni�to. Z pocz�tku nie potrafi� jej wyzna� mi�o�ci, ba� si�, �e za�mieje mu si� w twarz, powie, �e by� dla niej tylko rozrywk�. Zapewne musia�y min�� d�ugie tygodnie, nim po raz pierwszy powiedzia�, �e j� kocha. Zanim si� na to odwa�y�. Gdyby ten m�ody wojownik by� moim bratem, znalaz�by w twoim domu wi�cej, ni� �mia� przypuszcza�, kupcze.

Nabra�a g��boko powietrza, �eby si� uspokoi�.

� Pewnie dlatego � doko�czy�a � sam nie chcia� wraca�, cho� w ko�cu i tak by to zrobi�, bo jak my�lisz, ilu naszych m�odzik�w, wynajmuj�cych swe miecze w Imperium, wraca na pustyni�? No? Ilu?

Nie odpowiedzia�.

� Wszyscy, Meekha�czyku. Wszyscy. Bo tam, poza g�rami, nie s� lud�mi, nikt ich tak nie traktuje. S� tylko narz�dziami, mieczami do wynaj�cia, klejnocikami na �a�cuszku cudzej pr�no�ci, zabawkami, rozrywk�. Wracaj�, bo tylko tu maj� w�asn� rodzin�.

Pochyli� g�ow�, oczy mu b�ysn�y.

� My te� byli�my jego rodzin�! By� dla nas jak syn i brat!

� A da�by� mu c�rk� za �on�? � wypali�a.

Milcza�, przez jego oblicze przemkn�a ca�a gama uczu�. Wi�kszo�ci nie potrafi�a odczyta�, nie by�a przyzwyczajona do brodatych twarzy, wszyscy m�czy�ni z ludu Issaram golili si� g�adko, usuwaj�c najmniejszy nawet w�osek.

� Gdzie tw�j brat? � wycharcza� po chwili.

� Pochowa�am Verneana w skalnej niszy obok naszej matki. Mia� serce przebite w��czni� i g�ow� rozr�ban� toporem. Ledwo mog�am go rozpozna�. Ale wszyscy m�wili, �e zabra� ze sob� trzech koczownik�w. To by�a dobra �mier�.

� Nie o nim m�wi�!

� Nie mia�am innego brata. Cho� gdyby ten nieznajomy, kt�rego go�ci�e� w swym domu, by� moim bratem, zap�aka�abym, widz�c smutek w jego oczach.

�������

� Deana...

Odwr�ci�a si� gwa�townie, porzucaj�c obserwacj� grupki bawi�cych si� dzieci. Podszed� do niej bezszelestnie, ale to nie by�o niezwyk�e w ich rodzinie. Wszyscy w afraagrze wiedzieli, �e cz�onkowie rodu d�Kllean potrafi� porusza� si� ciszej ni� piaskowy paj�k. Zaskoczy� j� jego str�j. Nosi� zniszczon� chaffd�, chyba t� sam�, w kt�rej trzy lata temu opu�ci� plemi�, ciemny ekchaar mia� za�o�ony na twarz.

� Yatech � ledwo powstrzyma�a si� od rzucenia mu si� na szyj�. Trzy lata, d�ugie trzy lata, w czasie kt�rych tylko od czasu do czasu przychodzi�y jakie� wie�ci. Jego pracodawca musia� by� zadowolony, regularnie przysy�a� zap�at� okraszon� pochwa�ami i wyrazami wdzi�czno�ci. Yatech dobrze s�u�y� plemieniu.

Cofn�a si� i obrzuci�a go spojrzeniem. Pami�ta�a szczup�ego, m�odego ch�opca, kt�ry odje�d�a� na kupieckim wozie, przej�ty tak, �e brakowa�o mu s��w przy po�egnaniu. Nadal by� szczup�y, przez lata �ycia na r�wninach nie obr�s� t�uszczem, ale wyra�nie wydoro�la�. By� wy�szy o jakie� dwa cale, szerszy w ramionach, trzyma� si� pewniej. Zm�nia�.

� Mo�esz to zdj��. � Wyci�gn�a d�o� w stron� jego oblicza. � Jeste� w domu.

Wiedzia�a, �e nie tylko on po powrocie ze s�u�by poza plemieniem ma k�opoty z ods�anianiem twarzy. D�ugie miesi�ce lub lata pilnowania si�, by nikt obcy nie zobaczy� ich bez ekchaaru, odciska�y swoje pi�tno na wi�kszo�ci m�odych wojownik�w. Niekt�rzy nosili zawoje jeszcze wiele dni po powrocie. Nikogo to nie dziwi�o. Ale ona koniecznie chcia�a zn�w go zobaczy�.

Delikatnie chwyci� j� za nadgarstek.

� Nie teraz, siostro � szepn��. � Mo�e p�niej. Jeszcze za wcze�nie.

Zamar�a, przestraszona ch�odem jego dotyku i ch�odem w g�osie. Co� si� musia�o sta�.

� Czy... czy starsi wiedz� ju� o twoim powrocie?

� Tak, Deana, wiedz�.

To by�o g�upie pytanie, nie wszed�by do osady, gdyby nie wiedzieli.

� Czy zaakceptowali go?

To pytanie by�o wa�niejsze. Po powrocie ka�dy zdawa� relacj� starszy�nie osady, kt�rej towarzyszy� przynajmniej jeden Wiedz�cy. Nierozs�dnie by�o wtedy k�ama�. Starsi akceptowali powr�t bezwarunkowo lub nak�adali pokuty, w sk�ad kt�rych wchodzi�y modlitwy, medytacje i posty, maj�ce oczy�ci� wracaj�cego z wyst�pk�w pope�nionych na zewn�trz. Zdarza�o si� te�, cho� niezmiernie rzadko, �e wykluczali tak� osob� z plemienia. Zamar�a, przera�ona podobn� mo�liwo�ci�. Czy Yatech przyszed� po�egna� si� przed wygnaniem?

Zacisn�� uchwyt na jej r�ce a� do b�lu. Wiedzia�a, �e zostan� jej siniaki.

� Tak, siostro. Zaakceptowali m�j powr�t bezwarunkowo. Nie dopatrzyli si� �adnych uchybie� przeciw Prawu.

Odwr�ci� si� na pi�cie i ruszy� w stron� ich domu.

� �adnych uchybie�, Deana! � warkn�� zduszonym g�osem. � Najmniejszych!

�������

� Ten nieznajomy, kt�rego przyj��e� pod dach, Aerinie-ker-Noel, najpewniej by� jednym z syn�w naszych g�r. Nosi� zas�on� na twarzy i dwa miecze na plecach, tak opisa�e� go starszy�nie. Je�li zabi� twoj� c�rk� po tym, jak ujrza�a jego twarz, zrobi� tylko to, czego wymaga� od niego zwyczaj. Pierwsze Prawo Harudiego zna tylko jeden wyj�tek od tej regu�y i wierz mi, on ofiarowa� twojej c�rce lepszy los.

Meekha�czyk milcza�, patrzy� tylko na ni� zmru�onymi, z�ymi oczami.

� Nie obchodz� mnie wasze zwyczaje, kobieto � powiedzia� po chwili. � Wasze prawa i zabobony to dla mnie py� na wietrze. Yatech by� go�ciem w moim domu i z�ama� najstarsze prawo, jakie zna �wiat.

� Je�li przyj��e� go na s�u�b�, nie by� ju� go�ciem. Ten nieznany Issaram by� stra�nikiem, mieczem wetkni�tym mi�dzy tw�j r�d a m�yny �mierci. Akceptowa�e� to, �e nara�a swoje �ycie w twojej obronie, ale gdy przysz�o ci zap�aci� cen� za jego obecno��, czujesz si� pokrzywdzony i zraniony. Powiedz mi, czy naprawd� nigdy nie powiedzia� ci, co si� stanie, je�li kto� zobaczy go bez ekchaaru?

Wyczyta�a odpowied� w jego oczach. U�miechn�a si� gorzko, cho� nie m�g� tego zobaczy�. Postara�a si� jednak, �eby wyczu� ten u�miech w jej g�osie.

� Czego wi�c w�a�ciwie chcesz, Meekha�czyku? Oczywi�cie poza oszukaniem w�asnego poczucia winy?

Zgrzytn�� z�bami i post�pi� krok w jej stron�. Pomy�la�a, �e jednak b�d� walczy�. Tu i teraz.

� Nie ma mojej winy w tym, co si� sta�o! Nie ma mojej winy � powt�rzy� z naciskiem.

� Ciekawe. � Rozlu�ni�a si�, wysun�a lekko praw� stop� do przodu, opu�ci�a ramiona. � Czy to samo powtarzali mieszka�cy wschodniego Ayrepr, gdy kilkuset wojownik�w zesz�o na r�wniny, by pom�ci� �mier� bliskich lub znale�� w�asn�? Nie ma w tym naszej winy. Jeste�my tylko ofiarami, niewinnymi i szlachetnymi w swej dobroci. � Skrzy�owa�a r�ce na brzuchu, ujmuj�c r�koje�ci szabel. � Zawsze tak jest u twojego ludu? Zamieniacie win� na poczucie krzywdy? To musi by� �atwe i proste, pozwala budzi� si� co rano z przekonaniem o w�asnej wy�szo�ci nad reszt� �wiata i pewno�ci�, �e ka�dy wyst�pek da si� usprawiedliwi�.

� Nie zmieniaj tematu, kobieto!

Zdawa� si� ignorowa� jej postaw�, lekko ugi�te nogi i d�onie na r�koje�ciach szabel. Pomy�la�a z �alem, �e chyba jednak b�dzie musia�a go zabi�. Oczywi�cie je�li nie oka�e si� lepszym szermierzem, ni� s�dzi�a.

� Nie zmieniam � powiedzia�a spokojnie. � Ty, jako kupiec i szlachcic, powiniene� wiedzie�, dlaczego tak naprawd� wasze pu�ki uderzy�y na plemiona d�ryss i k�leark. Co wtedy sta�o za decyzj� wys�ania prawie pi�ciu tysi�cy �o�nierzy w g�ry. By�e� w tym czasie m�ody, zapewne nie przej��e� jeszcze schedy po ojcu, ale nie by�e� g�upi. Wi�c jak, Meekha�czyku? Powiesz mi prawd�? Tu i teraz, tylko ty, ja i kilka s��w prawdy o chciwo�ci, zdradzie i �amaniu obietnic?

Powoli, jakby zmusza�a go do tego jaka� niewidzialna si�a, opu�ci� wzrok.

� To by� b��d, wtedy, �wier� wieku temu. Nie powinni byli tego robi�.

� B��d? B��d? Teraz nazywacie to b��dem, bo pu�ki zosta�y zdziesi�tkowane, a prowincja zap�aci�a za t� wypraw� krwi�. Lecz gdyby wam si� uda�o, by�aby to ze wszech miar s�uszna i usprawiedliwiona decyzja, nieprawda�? By�oby to kolejne zwyci�stwo meekha�skiego or�a na drodze do powszechnego pokoju i dobrobytu. Nikt nawet nie wspomnia�by o kontroli nad szlakami handlowymi mi�dzy Meekhanem a kr�lestwami Daeltr�ed. Gdy stracili�cie uj�cie Elharan i port w Ponkee-Laa, najkr�tsza droga na po�udnie wiod�a przez nasze ziemie. A my nie chcieli�my podpisa� niekorzystnych traktat�w handlowych. Wi�c jak zwykle mia�y przem�wi� miecze. Po wszystkim nikomu nie przysz�oby do g�owy wspomina� co� o jedwabiu, z�ocie, ko�ci s�oniowej, kamieniach szlachetnych i dro�szych od z�ota przyprawach. Gdyby uda�o si� wam podbi� te plemiona, tylko g�upiec m�g�by gada� o chciwych kupcach, kt�rzy stwierdzili, �e nie b�d� ju� p�aci� Issaram za prawo przejazdu przez ich ziemie, prawo korzystania z wody i eskort�. Tak�e oficerowie nie byliby skorumpowanymi g�upcami, �asymi na pieni�dze, tylko bohaterami chodz�cymi w chwale. Czy tak w�a�nie jest z wami, Meekha�czykami? Czy prawda s�u�y wam jak zastraszony kundel, obszczekuj�cy tego, kogo wska�e wasze poczucie winy?

Nie rusza� si�, zastyg�, jakby zamieni� si� w kamienn� figur�. Tylko oczy mu b�yszcza�y.

� Dlaczego pr�bujesz to zrobi�? � zapyta� cicho.

� Co pr�buj� zrobi�, Meekha�czyku?

� Sprowokowa� mnie do walki. Ju� przynajmniej dwukrotnie to zrobi�a�, teraz stoisz przede mn� w postawie bojowej, a s�dz�c po kolorze, jaki maj� pochwy twoich szabel, nie ma znaczenia, czy ju� je wyci�gn�a�, czy zrobisz to za chwil�. Czy� nie m�wicie, �e kolor pochwy miecza Issara nigdy nie k�amie?

�������

Zasta�a go w siedzibie rodu. Wzniesiony z kamienia okr�g�y budynek, o �cianach grubych na dwie stopy, podzielony by� na kilkana�cie jedno- i dwuosobowych izb oraz jedn� wsp�ln� jadalni�. Yatech siedzia� w pokoju, kt�ry przed wyjazdem zajmowa� z Verneanem, i wpatrywa� si� w miejsce, gdzie zazwyczaj wisia�y miecze brata. Stalowy trzpie�, tkwi�cy od niepami�tnych czas�w w �cianie, by� obwi�zany czerwon� wst��k�.

� Kiedy? � zapyta� cicho.

� W zesz�ym roku. Koczownicy na p�nocnych pastwiskach.

� Nie wiedzia�em. Nie po�egna�em go, jak nale�y.

� Ja go po�egna�am za nas oboje. I ciotka, i wuj, ca�y r�d.

Wspar� g�ow� na obu r�kach.

� Zostali�my tylko my, Deana. Z tej ga��zki rodu tylko ty i ja � stwierdzi� dziwnym tonem.

Nie wiedzia�a, co mu odpowiedzie�. Nie wiedzia�a, co w�a�ciwie mia� na my�li, cho� jego g�os by� tak przera�aj�co spokojny i... nijaki. Zn�w poczu�a dreszcz niepokoju na plecach.

� Co si� sta�o na r�wninach?

Podni�s� g�ow�. Przez kilka uderze� serca wpatrywa� si� w ni� intensywnie.

� Spe�ni�em sw�j obowi�zek wobec plemienia i rodu � powiedzia� martwo. � Dusza nie ponios�a uszczerbku.

Wielka Matko!

� Zabi�e� kogo�, kto zobaczy� twoj� twarz. � To nie by�o pytanie. � Yatech? Zrobi�e� to, prawda? Kogo?

Powoli, jakby musia� pokonywa� jaki� zewn�trzny op�r, si�gn�� do zawoju i �ci�gn��. Zamar�a, widz�c, co zago�ci�o w jego oczach.

� Och, bracie...

U�miechn�� si� strasznym, pozbawionym cienia rado�ci grymasem.

� Nic si� nie sta�o, Deana. Jeste�my tym, czym jeste�my, i nic nie mo�emy na to poradzi�. Jutro b�dzie lepiej.

Nie, bracie, pomy�la�a, jutro nie b�dzie lepiej. Patrz� w twoje oczy i wiem, �e ju� nigdy nie b�dzie lepiej.

� Nie rozmawiajmy o tym � poprosi� cicho. � Nic ju� nie da si� zmieni�.

Zmierzy� j� wzrokiem z g�ry na d�.

� Dlaczego nie nosisz �lubnego pasa?

Zaskoczy� j�, nie by�a przygotowana na to, �e zada to pytanie tak szybko. Nie zd��y�a wymy�li� �adnej przekonuj�cej wym�wki.

� Nikt nie po�o�y� �lubnego pasa przed moimi drzwiami. Nigdy � stwierdzi�a, ostrzej ni� zamierza�a. � Mo�e gdybym prze�kn�a dum�, mog�abym da� rodowi kilkoro dzieci, ale nie chc�. Wybra�am inn� drog�, by s�u�y� plemieniu.

Wsta�.

� Jak� drog�, Deana?

Zawsze uwa�a�a go za najinteligentniejszego ze wszystkich m�odych m�czyzn, jakich zna�a. Nic dziwnego, �e ju� si� domy�li�. Nie zrobi� wi�c zdziwionej miny, nie wybuchn�� gniewem, gdy zaprowadzi�a go do swojego pokoju i pokaza�a bro�. Utwardzona sk�ra, z kt�rej wykonano pochwy jej szabel, by�a bia�a jak piasek w legendarnym Skorpionim M�ynie.

� Od dawna?

� Od miesi�ca.

� Zas�ugujesz na tyle �lubnych pas�w, by zrobi� z nich sznur, trzy razy opasuj�cy rodow� siedzib�. Zamiast tego ofiarowano ci to. � Wskaza� bia�e pochwy.

� Nikt mi ich nie ofiarowa�, Yatech. Sama je zdoby�am.

� Nie s�ysza�em o kobiecie, kt�ra mia�aby prawo nosi� je tak m�odo.

� Samotno�� daje du�o czasu na �wiczenia, bracie. Ty te� m�g�by� takie nosi�, gdyby� zosta� w afraagrze.

Popatrzy� jej w oczy.

� Co tu si� dzieje, Deana?

Prawo noszenia broni w bia�ych pochwach przys�ugiwa�o ka�demu, kto osi�gn�� odpowiedni poziom we w�adaniu or�em. Czy to by� yphir, talher, dwur�czny hertess, zwany te� �d�ugim z�bem�, kr�tka lub d�uga w��cznia � mistrzostwo w ka�dym rodzaju broni uprawnia�o do noszenia bia�ej pochwy lub bia�ego pasa. Takich wojownik�w na og� omijano na polu bitwy, chyba �e kto� szuka� chwa�y lub, co bardziej prawdopodobne, szybkiej �mierci. Ta biel m�wi�a o perfekcji w sztuce zabijania. Nie m�wi�a jednak nic o godzinach morderczych �wicze�, o pocie i krwi wylewanych w pozorowanych, coraz trudniejszych potyczkach, o treningach z broni� i bez broni, medytacji, wyrabianiu odporno�ci na b�l i zm�czenie, zwi�kszaniu kontroli nad w�asnym cia�em. O szukaniu osobistej drogi do bitewnego transu, kt�ry zmienia� percepcj�, wytrzyma�o�� i odporno�� wojownika. M�drzy starcy m�wili, �e ta biel by�a bardziej kolorem duszy, �e �wiadczy�a o niez�omnej woli, �elaznej determinacji i powolnym przekuwaniu cia�a i umys�u w or�.

Wiedzia�a, �e on to wszystko pojmuje. Wiedzia�a, �e rozumie.

Nie bardzo jednak wiedzia�a, jak mu opowiedzie� swoj� histori�.

�������

Patrzy� na t� kobiet� spokojnie, bez emocji. Sta�a przed nim, nieznacznie przygarbiona, z d�o�mi wspartymi na r�koje�ci broni. Czu�, �e je�li drgnie, jej szable ze �wistem przetn� powietrze i rozpocznie si� walka. Przez chwil� bawi� si� t� my�l�. Ale nie, na to by�o jeszcze za wcze�nie.

� Gdy tak na ciebie patrz�, coraz wyra�niej widz� wasze pokrewie�stwo, nieznajoma. Tak samo pochylacie g�ow�, tak samo wysuwacie w prz�d praw� stop�, przygotowuj�c si� do walki, nawet ramiona macie opuszczone w ten sam spos�b. Widzia�em to nieraz, przygody z kobietami, w kt�re wdawa� si� tw�j brat, skutkowa�y niejednym pojedynkiem. � Usta wykrzywi� mu mimowolny, gorzki u�miech. � Zazwyczaj kr�tkim i do�� upokarzaj�cym dla wyzywaj�cych. Podziwia�em go za to, wiesz? Za �elazne opanowanie, kt�re pozwala�o mu znosi� ze spokojem paskudne, haniebne obelgi i nie da� si� sprowokowa� do czego� wi�cej ni� zranienie i rozbrojenie przeciwnika. Gdybym ja by� na jego miejscu i mia� takie umiej�tno�ci, zostawi�bym za sob� z tuzin trup�w. M�wi�em ci ju�, �e pierwszej nocy po przybyciu do mojego domu ocali� nam wszystkim �ycie? Nie musia� tego robi�, w�a�nie zwolni�em go ze s�u�by, a mimo to stan�� naprzeciw kilkudziesi�ciu banit�w i zatrzyma� ich do czasu, a� otrz�sn�li�my si� z zaskoczenia. Zabi� te� czarownika, kt�ry im towarzyszy�, i ocali� mi syna. Tamtej nocy wkroczy� w �ycie mojej rodziny, trzymaj�c w r�kach okrwawione �elazo, a ja, zamiast wzi�� to za omen, dzi�kowa�em Pani za �ask�, jak� nam wy�wiadczy�a, pozwalaj�c mi przyj�� go na s�u�b�.

Nie przerywa�a mu i nie zmienia�a pozycji. Za to ch�on�a ka�de jego s�owo. Gdy m�wi� o jej bracie, zaciska�a d�onie na r�koje�ciach szabel, a� biela�y jej k�ykcie.

� Dlaczego chcia�e� go odes�a�? � zapyta�a cicho. � Zachowa� si� niegodnie w czasie podr�y?

� Czemu obchodzi ci� los cz�owieka, kt�rego nigdy nie zna�a�? � skontrowa�.

Drgn�a i szable na cal wysun�y si� z pochew.

� Chc� wiedzie�, zrozumie�, co si� wtedy sta�o. Nawet je�li nie nale�a� do mojego rodu, by� z ludu Issaram. Niedobrze jest, gdy dziej� si� takie rzeczy.

� Jakie rzeczy, kobieto? � warkn��. � Mordowanie bezbronnych? My�la�em, �e jeste�cie z tego dumni. W czasie rzezi we wschodnim Ayrepr zgin�o dziesi�� tysi�cy ludzi, w wi�kszo�ci zbyt zaskoczonych, �eby si� broni�. Zgin�li te� ojciec i brat mojej �ony, zamordowani na jej oczach. Dowiedzia�em si� o tym za p�no i dlatego chcia�em, �eby opu�ci� m�j dom. Masz racj�, �e wielu Meekha�czyk�w traktuje was jak zwierz�ta. Ale trudno mie� za s�siad�w dzikie bestie.

Cofn�a si�. Przez chwil� sta�a w bezruchu, po czym parskn�a kr�tkim, urywanym �miechem. Zaskoczy�a go gorycz tego �miechu.

� Wybacz � powiedzia�a po chwili. � Gdyby� wiedzia�, jak bardzo przypomina to s�owa wypowiadane pod waszym adresem przez wielu moich wsp�plemie�c�w. Zw�aszcza tych, kt�rych rodziny wymordowano podczas ataku na afraagry plemion d�ryss i k�leark. Osiem osad pad�o ofiar� waszych �o�nierzy, zanim zdo�ali zebra� do�� wojownik�w, by stawi� wam czo�o w bitwie. Och, wi�zy pokrewie�stwa popchn�y nawet naszych m�czyzn do szukania zemsty za g�rami. Macie szcz�cie, �e rada plemion zabroni�a udzia�u w tej wyprawie wszystkim ch�tnym. Gdyby tego nie zrobi�a, krwi� sp�yn�aby ka�da prowincja st�d a� po Gryllan� � doda�a twardo.

�������

Dral�k � tak zako�czy�a si� ich rozmowa. Dral�k.

Id�c obok brata, zastanawia�a si�, co w�a�ciwie pr�buj� zrobi�. Nikt z rodu ich nie poprze, a w walce na s�owa nie mieli szans.

By�a pewna, �e nic nie wsk�raj�. O tej porze w domostwie Lengany nie powinno by� �adnych m�czyzn, tylko kilka kobiet i dzieci. A oni, je�li chcieli co� osi�gn��, powinni porozmawia� ze starszym rodu. Na pewno nie z t� kobiet�. Ale Yatech upar� si�, w spos�b dla niego niezwyk�y � najwyra�niej pobyt w�r�d Meekha�czyk�w zmieni� go bardziej, ni� przypuszcza�a. Mimo wszystko postanowi�a mu towarzyszy�, przynajmniej powstrzyma go przed narobieniem sobie k�opot�w.

S�owo dral�k by�o stare i obce, tak obce, �e nie wsi�k�o w j�zyk, nie stopi�o si� z nim. Podobno pochodzi�o z j�zyka ludu, kt�ry zosta� wybity niemal do nogi w czasie Wojen Bog�w. Podobno ostatni przedstawiciele tego ludu, garstka kobiet i m�czyzn o z�amanych, wypalonych na popi� duszach, mieszka�a w tych g�rach, zanim osiedlili si� tu Issarowie. Przyj�li ich go�cinnie, ucz�c, jak �y� na pustyni, zostawiaj�c po sobie dziwne malunki na ska�ach i gar�� s��w o nieznanym rodowodzie.

W tym i to: dral�k. Mieszaniec.

A teraz z powodu tego s�owa sz�a razem z bratem do siedziby rodu h�Lenns, mieszcz�cej si� na drugim kra�cu osady.

Yatech nie da� si� przekona�. Zgodzi� si� jedynie, podobnie jak ona, nie zabiera� broni. To dawa�o szanse, �e nie dojdzie do rozlewu krwi.

By�o wczesne popo�udnie, s�o�ce w�a�nie przesta�o o�wietla� kotlin�, zostawiaj�c nagrzan� ka�d� powierzchni� i obietnic�, �e jutro zn�w tu zajrzy. Oparcie si� go�ym cia�em o cokolwiek grozi�o ci�kim poparzeniem. Wi�kszo�� domostw stanowi�y niskie, parterowe budynki wybudowane na planie ko�a. Uliczka z kamiennych p�yt wi�a si� �agodnymi zakolami pomi�dzy �cianami z szarego, be�owego i jasnobr�zowego piaskowca. W�skie okna budowli wygl�da�y jak strzelnice. W kilku dostrzeg�a poruszenie. Afraagra wiedzia�a, �e szykuje si� konflikt mi�dzy rodami, ale nikt nie mia� zamiaru si� wtr�ca�. Prawo i zwyczaj nakazywa�y rozwi�zywa� takie sprawy bez ingerencji z zewn�trz, chyba �e grozi�o to wybuchem bratob�jczych walk. U�miechn�a si� cierpko. Tutaj na nic takiego si� nie zanosi�o. Z jednej strony by�a ona z bratem, z drugiej pierwsza matrona rodu. Mr�wka b�dzie pr�bowa�a pokona� lwa.

Dotarli na miejsce w kilka minut. Yatech bez s�owa wszed� do �rodka, zamykaj�c jej drzwi przed nosem. Odczeka�a zwyczajowe dziesi�� uderze� serca, zanim pod��y�a jego �ladem.

Rol� drzwi do rodowej siedziby pe�ni�a rozpi�ta na drewnianym stela�u sk�rzana mata. Wszystkie budynki w afraagrze budowano wed�ug tego samego schematu. Za drzwiami by� zdumiewaj�co znajomy korytarz, prowadz�cy dziesi�� krok�w w prz�d, po czym skr�caj�cy w prawo i obiegaj�cy �limakiem centraln� sal�. W prawej �cianie korytarza wyrasta� szereg ciemnych otwor�w, prowadz�cych do r�nych pomieszcze�. Na jego ko�cu znajdowa�o si� wej�cie do centralnej izby, stanowi�cej serce domostwa i rodu. W jednym budynku mog�o mieszka� i sto pi��dziesi�t os�b.

W �rodku by�o ch�odno, kamienne �ciany potrafi�y utrzyma� ch��d nocy przez najgor�tsze godziny dnia. Zaraz przy wej�ciu sta�o kilka wielkich, kamionkowych dzban�w wype�nionych wod�, co mia�o �wiadczy� o pot�dze i bogactwie rodu. Wiedzia�a, �e z podobnymi gestami mo�na si� zetkn�� w ka�dym plemieniu, kt�re chodzi po �wiecie. Jednak r�d h�Lenns kultywowa� je w spos�b, kt�ry nadawa� specjalnego znaczenia s�owu pycha.

Znalaz�a brata w najwi�kszym pomieszczeniu domostwa. Przez otw�r w centralnej cz�ci sklepienia wpada�o tam do�� �wiat�a, aby nie pali� lamp. Wisz�ce na �cianach wielobarwne, ozdobione z�ot� nici� kobierce, srebrne lampy i kilka luster z polerowanej stali lub szk�a pe�ni�y t� sam� funkcj�, co dzbany z wod� przy wej�ciu. W milcz�cy spos�b przypomina�y, �e r�d zajmuj�cy to domostwo nale�y do najzamo�niejszych i najsilniejszych w plemieniu. Przez odleg�e pokrewie�stwo wywodzi� swoje pocz�tki od pierwszych przodk�w, jeszcze sprzed czas�w Harudiego. Deana powiod�a dooko�a oboj�tnym spojrzeniem. Pr�dzej w tych g�rach zacznie pada� �nieg, ni� obecne tu nad�te kwoki zobacz�, �e to bogactwo robi na niej wra�enie.

Yatech sta� przed niewielkim podwy�szeniem, na kt�rym siedzia�a Lengana h�Lenns. Wok� �cian, na wy�o�onych ozdobnymi matami siedziskach, przycupn�o kilkana�cie innych kobiet. Dwie czy trzy zamrucza�y na jej widok. Zignorowa�a je, lecz zaraz zacisn�a z�by. Matrona rodu mia�a za�o�ony na twarz ekchaar, jakby sta� przed ni� obcy, a nie m�czyzna pochodz�cy z g�r. Obelga, jakby splun�a im w twarz.

� Zapytam jeszcze raz � g�os Lengany sycza� z�o�ci�. � Po co tu przyszed�e�?

Yatech sk�oni� si� lekko, na tyle, aby by�o jasne, kto tu zachowuje dobre obyczaje.

� Podobno po afraagrze rozchodz� si� plotki podwa�aj�ce czysto�� naszej krwi.

� S�ysza�am je i wcale nie uznaj� tych wie�ci za plotki. Dobrze jest, kiedy skundlona ga��� usycha ju� w pierwszym pokoleniu.

Och, teraz zrozumia�a, jak bardzo wydoro�la�. Nie wybuchn��, nie wykona� �adnego obra�liwego gestu. Nawet nie zmieni� wyrazu twarzy.

� Moja matka zap�aci�a wysok� cen� za prawo nazywania si� on�Issaram. �y�a tu wiele lat, d�u�ej ni� ty, i umar�a, s�u��c rodowi. Nie mo�esz jej tego odebra�.

� Nie mam zamiaru. Lecz to nie zmienia faktu, �e wyda�a na �wiat potomstwo p�krwi. Nie przynios�a szcz�cia rodowi d�Kllean, przez ostatnie dwadzie�cia lat urodzi�o si� tam mniej dzieci ni� jego cz�onk�w odda�o dusz� plemieniu. Po jej �mierci tak�e nic si� nie zmieni�o. Na waszym rodzie ci��y przekle�stwo, kl�twa ska�onej krwi. Lepiej b�dzie, je�li nie przeka�ecie jej dalej. Dusza was odrzuca...

� To k�amstwo i ty dobrze o tym wiesz � przerwa� jej tak bezceremonialnie, �e tym razem ju� wszystkie kobiety zamrucza�y z dezaprobat�. � Podwa�asz Prawa Harudiego.

� Nie � sykn�a. � Nie podwa�am praw, tylko ostrzegam. Rada powinna zapyta� Wiedz�cych, czy nie mam racji.

� Twoje racje s� ska�one, czcigodna, ska�one b�lem po stracie bliskich. Ale zap�acili�my ju� za tamt� krew. Powinna� o tym pami�ta�.

Milcza�a. Gdy wreszcie si� odezwa�a, brzmia�o to tak, jakby w gardle utkn�a jej kula lodu.

� Zap�acili�my? � wychrypia�a. � Czym zap�acili�my? �mierci� kilku tysi�cy wie�niak�w i drobnych kupc�w? Moje rodowe plemi� straci�o w tej rzezi czwart� cz�� duszy. Gdyby�my chcieli odp�aci� waszym rodakom, musieliby�my zabi� co drugiego Meekha�czyka st�d a� po G�ry Krzemienne. Nie... Nie by�o odp�aty, nie wed�ug praw...

� By�a � przerwa� �agodnie. � Dusza za dusz�, serce za serce. Dzi� handlujemy z nimi i przeprowadzamy karawany przez pustyni�. Do�� krwi si� pola�o... Tw�j b�l...

Wsta�a, mierz�c ich wzrokiem z podwy�szenia.

� Ja nie czuj� b�lu � powiedzia�a spokojnie. � Straci�am wtedy ojca i matk�, trzech braci i siostr�, o�mioro kuzyn�w i kuzynek. W naszej afraagrze by�o niewielu doros�ych m�czyzn, wi�kszo�� wyruszy�a na pustyni�, prowadzi� karawany. Powinni�my zacz�� co� podejrzewa�, gdy nagle zg�osi�o si� do nas dwa razy wi�cej kupc�w ni� zwykle. Chcieli wyci�gn�� wojownik�w z osady i uda�o im si� to. Nie czu�am gniewu, gdy sforsowali barykady w przedsionku i gdy zacz�li rze�. Och, nie posz�o im �atwo, nie, na jedn� nasz� dusz� wysy�ali�my w obj�cia Matki dwie ich. To ich rozw�cieczy�o... Nie dlatego, �e walczy�y z nimi kobiety i dzieci... Ale to, �e by�y tak skuteczne. Nie mogli tego zrozumie�. Obiecano im �atwe zwyci�stwo... a tu musieli zdobywa� dom po domu, wdziera� si� w korytarze, rozbija� �ciany. Walczyli�my mieczami, szablami i w��czniami... a gdy ich zabrak�o, no�ami i z�bami. Robili�my wszystko, �eby nie splugawi� duszy, ale nie czu�am gniewu ani nienawi�ci. Zbrojne napa�ci i walka s� cz�ci� naszego �ycia, tak samo jak wschody i zachody s�o�ca. Czy� nie po to istniejemy? Aby trwa� w gotowo�ci na powr�t?

Zrobi�a krok w prz�d, zst�puj�c z podwy�szenia.

� Moja najstarsza kuzynka i ja trzyma�y�my stra� w sercu domostwa, komnacie bardzo podobnej do tej. � Zatoczy�a r�k� wok�. � Razem z nami by�o o�mioro dzieci, moi pozostali kuzyni i dzieci dalszych krewnych. Zrobi�y�my, co do nas nale�a�o i prawu sta�o si� zado��. I wtedy... te� nie czu�am gniewu. To by� m�j obowi�zek. Ale gdy �o�nierze sforsowali wreszcie drzwi, gdy weszli do �rodka, przest�puj�c cia�o mojego ojca przeszyte kilkoma be�tami... By� tam taki m�ody oficer... mniej wi�cej w twoim wieku... popatrzy� na nas, na zakrwawione szable w naszych d�oniach i na to, co zrobi�y�my. Zobaczy�am w jego oczach najpierw przera�enie, a potem... lito��. Uw�aczaj�c� mi i mojej dumie lito��! Wtedy gniew wybuch� we mnie jak wulkan. Ten �o�nierz wtargn�� zbrojnie do mojego domu i wymordowa� m�j r�d. A potem, cho� nic o nas nie wiedzia�, mia� czelno�� litowa� si� nade mn�. Mia� czelno�� by� przera�ony tym, do czego zrobienia mnie zmusi�. Powoli zdj�am ekchaar i pokaza�am mu swoj� twarz, by� zdziwiony, �e jestem taka m�oda... On i jego trzech ludzi. By� zdziwiony nawet wtedy, gdy przecina�am mu tchawic�. Jego ludzie walczyli dobrze, ale to nie wystarczy�o, by oprze� si� mojemu gniewowi. A potem... us�ysza�am, jak graj� tr�bki wzywaj�ce Meekha�czyk�w do odwrotu. Ich stra�e zauwa�y�y przybywaj�cych nam z pomoc� wojownik�w z s�siedniego plemienia. Odetchn�a.

� Wtedy przesta�am czu� gniew... Raz na zawsze. Nigdy ju� go nie poczu�am, ale dzi� wiem jedno: my i oni nigdy si� nie zrozumiemy. I ich krew nie powinna miesza� si� z nasz�... � w jej g�osie da�o si� wyczu� cierpk� z�o�liwo��. � Sp�jrz na siebie, ch�opcze. Nachodzisz moj� rodow� siedzib� w chwili, gdy nie ma tu �adnych m�czyzn, kt�rzy mogliby ci� powstrzyma�, przychodzisz tu, kipi�c gniewem, ale bez broni, aby chroni�o ci� prawo go�cinno�ci. �aden prawdziwy Issaram by tak nie post�pi�, zdumiewaj�co �atwo nasi�k�e� obcymi zwyczajami, twoje serce wype�ni�y inne prawa. Mo�esz nosi� si� jak jeden z nas, ale w g��bi duszy nim nie jeste�. � Odwr�ci�a si� do nich plecami. � A teraz wyjd�cie z mego domu. I je�li zamierzacie tu wr�ci�, nie zapomnijcie broni � doda�a cicho.

Yatech sta� bez ruchu, patrz�c na matron�. Deana widzia�a teraz jego twarz z profilu, wi�c nie wszystko mog�a z niej wyczyta�. Ale zaskoczy�o j� zrozumienie i ponura, mroczna akceptacja, kt�re pojawi�y si� na obliczu brata. Jeste�my tym, kim jeste�my, powiedzia� wcze�niej. Teraz dopiero zacz�a rozumie�, co mia� na my�li.

� Przyprowadzi�a� do rodu trzech syn�w, czcigodna � powiedzia� spokojnie. � Wzmocni�a� plemi�. To dobrze. �le, �e os�abiasz je plotkami i nienawi�ci�. Gdy nast�pnym razem tu przyjd�, nie zapomn� broni.

Lengana h�Lenns unios�a hardo g�ow�.

� B�d� czeka�, Meekha�czyku.

�������

� Nienawi��... � Nawet na chwil� nie zmieni�a pozycji. � S�dzisz, �e jej nie czujemy? Tak za�lepi�o ci� poczucie krzywdy, �e odmawiasz nam do niej prawa? Tamta przelana krew wyry�a mi�dzy nami a Meekha�czykami g��bok� i szerok� szczelin�. Przepa�� nieomal. I od �wier� wieku pr�bujemy j� zasypa�. Nie zawsze si� udaje.

� Moje plemi� nie straci�o nikogo w czasie waszego napadu � doda�a po chwili. � Nikogo bezpo�rednio. Jednak wi�zy krwi wci�gn�y i nas w spiral� gniewu. Trzy lata temu pierwszy z rodu h�Lenns po�lubi� wdow� z plemienia d�ryss. Lengana h�Lenns straci�a w tamtej wojnie niemal wszystkich krewnych. Przyby�a do nas z trzema synami i gniewem, kt�ry wype�nia� j� tak, �e przesta�a go zauwa�a�. Sta� si� krwi� w jej �y�ach i powietrzem w p�ucach. Gdyby� to j� spotka� na zewn�trz, zabi�aby ci� bez chwili wahania.

Aerin patrzy� na kobiet� w milczeniu, ruszaj�c tylko ustami, jakby prze�uwa� jakie� s�owa.

� Nic nie powiesz?

Pokr�ci� g�ow�.

� Nie � szepn��. � Nic. Mi�dzy tob� a mn� nie powinno by� zbyt wielu s��w.

� Dlaczego? � Zaskoczy�a j� mi�kko�� w jego g�osie.

� Bo tw�j brat tak�e nie by� zbyt gadatliwy. Potrafi� milcze� ca�ymi godzinami, czasem ca�ymi dniami. By� wtedy jak chodz�cy pos�g, sta� bez ruchu wiele godzin, niekiedy w pal�cym s�o�cu, w deszczu albo w ch�odzie piwnicy. Na polecenia reagowa� skinieniem g�owy, ale si� nie odzywa�. By�y dni, �e pi� tylko czyst� wod�, by�y i takie, gdy nie pi� i nie jad� w og�le. � Przerwa� na chwil�, a potem uderzy� � czy wiesz, jak bardzo wida�, �e ch�oniesz ka�de s�owo o nim? Zaciskasz d�onie, przechylasz g�ow�, czekasz na wi�cej. Nie m�wi� zbyt wiele o swojej s�u�bie w moim domu, prawda?

Prawie da�a si� z�apa�, prawie skin�a g�ow�.

� Nie wiem, o kim m�wisz, kupcze � wydusi�a. � M�j brat nigdy nie s�u�y� w twoim domu. Ale teraz wiem na pewno, �e ten obcy by� z ludu Issaram. Czy pyta�e� go, dlaczego po�ci, modli si� i medytuje? Czy wiesz, co to znaczy urodzi� si� i wychowa� w tych g�rach?

� Nie wiem. Nie pyta�em.

� Meekha�ska tolerancja? P�ki nie k�aniasz si� Niechcianym i uznajesz zwierzchnictwo Wielkiej Matki nad panteonem, mo�esz czci�, kogo chcesz. Czy� nie tak?

� To dobra zasada.

� Owszem, zjednoczyli�cie spor� cz�� rozdartego wojnami religijnymi kontynentu, zmusili�cie wszystkie kulty do pok�onienia si� Baelta�Mathran, a te, kt�re nie chcia�y tego zrobi�, wyeliminowali�cie. Narzucili�cie w�asn� form� magii, Moc naznaczon� przez aspekty, bo to pozwoli�o wam pogodzi� gildie czarownik�w i r�ne �wi�tynie. Tych, kt�rzy nie chcieli lub nie potrafili pos�ugiwa� si� tak� Moc�, spalili�cie na stosach lub wygnali�cie. A potem rozsiedli�cie si� na �awie wymoszczonej w�asnym samozadowoleniem i uwa�acie, �e wszyscy powinni by� szcz�liwi. Nie, nie patrz tak, doceniamy wasze osi�gni�cia, nie kpi� z ciebie. Przerwali�cie trwaj�cy trzysta lat korow�d wojen, krucjat, religijnych rzezi i pogrom�w. Gdy kap�ani Laal Szarow�osej walczyli z akolitami Dress, Setren Byk szczu� swoich wyznawc�w przeciw Kan�nie, a �wi�tynia Reagwyra pr�bowa�a stworzy� gigantyczn� teokracj�, wtedy ca�e miasta p�on�y w ogniu religijnego fanatyzmu. Ofiary liczono w dziesi�tkach tysi�cy. Do tego dosz�y gildie mag�w, u�ywaj�ce najr�niejszych odmian Mocy, dolewaj�ce oliwy do ognia i czerpi�ce niewyobra�alne zyski z tocz�cych si� wojen. Czy� sam Stary Meekhan nie by� trzy razy zdobywany i pl�drowany przez Siostry Wojny zaprzysi�one Venissie, c�rce Draal? Przez kilkaset lat wydawa�o si�, �e ca�y kontynent oszala�, zadawnione wa�nie i urazy przela�y si� na zewn�trz i wype�ni�y �wiat krwaw� pian�. Przywitali�my powstanie waszego Imperium niemal z zadowoleniem.

� Aroganckie s�owa, nieznajoma.

Zdj�a d�onie z r�koje�ci szabel. Chyba jeszcze nie b�d� walczy�.

� Dlaczego? Bo nie wydaj� si� przyt�oczona majestatem twojego Imperium? �yjemy w tych g�rach trzy i p� tysi�ca lat. Widzieli�my, jak na p�nocy wyrastaj� i upadaj� kr�lestwa. Karahowie byli ciemnosk�rzy i ciemnow�osi, budowali miasta otoczone ziemnymi wa�ami i transportowali towary po drogach z cedrowych pni. Cz�sto z nimi walczyli�my, ale to by�o w czasie, zanim jeszcze zacz�li�my zas�ania� twarze, gdy pr�bowali�my oszuka� kl�tw� i zak�adali�my w�asne miasta na r�wninach za g�rami. Nie patrz tak, kiedy� mieli�my kamienne miasta i wioski st�d a� do Wy�yny Renna�skiej. Cz�� naszych rodak�w nie chcia�a przyj�� pokuty, pr�bowa�a oszuka� los. Prostuj�c ich b��dy, prawie dor�wnali�my okrucie�stwu mrocznych lat. To wtedy Harudi poprowadzi� wojownik�w z pustynnych plemion przeciw naszym zagubionym braciom i ocali� ich dusze.

� Wyrzynaj�c wszystkich? Pustosz�c ich miasta? Nieznajoma, z ka�dym s�owem potwierdzasz moj� opini� o twoim plemieniu.

Wzruszy�a ramionami.

� Harudi da� nam prawa, w tym i to najwa�niejsze � dotkn�a d�oni� ekchaaru � kt�re chroni nas przed rozpuszczeniem si� w kolejnych falach migruj�cych lud�w. Dzi�ki temu b�dziemy tu, gdy po waszym Imperium pozostanie tylko py� i gar�� legend.

� Wed�ug mnie...

� Nie interesuje mnie twoja opinia � sykn�a gniewnie. � S�uchasz, a nie s�yszysz, kiwasz g�ow�, a nie rozumiesz. Pr�buj� ci opowiedzie�, jak to jest urodzi� si� i wychowa� w�r�d Issaram. Dorasta�, s�uchaj�c opowie�ci o Wojnach Bog�w nie jako bajek, u�adzonych historyjek na dobranoc, ale jako prawdy przekazywanej z pokolenia na pokolenie przez tych, kt�rzy tam byli. Widzieli pierwsze przybycie, patrzyli, jak arogancja, pycha i brak zrozumienia doprowadzaj� do uraz, a urazy do wojny. Byli �wiadkami zdrady i wierno�ci, upadk�w i wzlot�w, gniewu i mi�osierdzia. Jako dziecko zasypiasz, wys�uchawszy kilku takich opowie�ci, a budz�c si�, masz pewno��, �e wros�y w twoj� dusz�. Zanim sko�czysz sze�� lat, odbywasz pokuty za Zdrad� Wyrkonna, po�cisz, �eby uczci� �mier� Layny, medytujesz, chc�c zrozumie�, co sk�oni�o Frendala z Gann do przej�cia na stron� wroga. Co pi�� lat nasze kobiety wychodz� na pustyni�, by posypawszy g�owy piachem, powtarza� taniec Qwe�nnei, ten, kt�rym obdarzy�a �wiat po stracie swojego vaann. Nadal nie wiemy, kim lub czym by� b�d� by�o vaann, lecz widz�c ten taniec, nasi przodkowie poj�li, �e jakkolwiek by�my si� r�nili, b�l i cierpienie s� takie same. ��cz� nas. Pami�tamy te� cierpienie Reagwyra, kt�ry da� si� ponie�� sza�owi walki i nie poszed� na pomoc Kay�ll. B�l po jej stracie prawie odebra� mu zmys�y. Musieli�my stan�� przeciw niemu z broni� w r�ku, by powstrzyma� zniszczenie ca�ego kontynentu.

Przerwa�a, patrz�c z napi�ciem na m�czyzn�. Nadal nic nie rozumia�.

� �yj�c tu, przyjmujesz na siebie grzechy przodk�w, bo chocia� w Wojnach Bog�w �miertelnicy nie znaczyli wi�cej ni� py�, to jednak w ostatecznym rozrachunku to oni okazali si� najwa�niejsi. To oni powiedzieli do��. Tak, wytrzeszczaj oczy, wykrzywiaj usta, cz�owieku z r�wnin � m�wi�a coraz szybciej. � Bo to jest co� zupe�nie innego ni� opowiadaj� wam kap�ani, prawda? Honor i niegodziwo�� znalaz�y sobie w tamtych wojnach dom po obu stronach. Wi�c je�li rodzisz si� jako Issaram, to �yjesz w tych g�rach i �wiczysz cia�o i ducha, aby osi�gn�� bieg�o�� w walce, dzi�ki kt�rej b�dziesz got�w na powr�t. Modl�c si� i medytuj�c, usi�ujesz osi�gn�� r�wnowag� mi�dzy tym, co chcesz osi�gn��, a tym, co osi�gn�� mo�esz. Matka do snu �piewa ci ko�ysanki-modlitwy, kt�re wypalaj� swoje pi�tno w sercu, a� wreszcie staj� si� cz�ci� ciebie. Uczysz si�, �e �cie�ka wiod�ca do odkupienia jest w�ska i �liska, �e tylko najlepsi mog� ni� pod��a�. Wi�c si� starasz, jak twoi przodkowie. Zanim sko�czysz dwana�cie lat, znasz wszystkie sze��set dwadzie�cia dwie modlitwy, tworz�ce kendet�h. Modlitwa za grzech pychy, z�o�ci, lenistwa, gniewu, modlitwa za pomy�lno�� rodu, plemienia, ludu, modlitwa po �mierci przyjaciela lub wroga, o zdrowie, o dobre zbiory, o pomy�lno�� w ma��e�stwie, o dobr� �mier�. Ca�y czas powtarzaj� ci, �e ka�dy obcy to niebezpiecze�stwo, nie wr�g, wrog�w nale�y zabija�, ale niebezpiecze�stwo utraty duszy, zostania pust� skorup�, os�abienia plemienia. I obiecuj�, �e po �mierci tw�j fragment duszy zostanie wch�oni�ty przez dusz� plemienia i b�dzie bezpieczny a� do czas�w odkupienia, gdy wszyscy odrodz� si� jako wolni i szcz�liwi ludzie. Chyba �e plemi� zginie. Wi�c musisz si� stara� z ca�ych si�, bo dbasz nie tylko o to, co jest, ale tak�e o dusze wszystkich swoich przodk�w oraz wszystkich swoich potomk�w. Nie ma dla ciebie innej drogi.

Zamilk�a, wyczerpana monologiem. Patrzy� na ni� zmru�onymi oczyma. Milcza�.

� Nadal nie rozumiesz? Twoi przodkowie przybyli tu tysi�c czterysta lat temu. Fala lud�w nazywaj�cych si� Meekhanami. Nie wiemy, sk�d wzi�li�cie sw�j pocz�tek, czy wasze ludy istnia�y w czasie Wielkich Wojen, czy te� powsta�y dopiero po nich. Podzieleni na plemiona, osiedlili�cie si� wok� G�r Krzemiennych, asymiluj�c resztki f�Eldyr�w, kt�rzy wyniszczeni wojnami z plemionami fennyjskimi byli zbyt s�abi, aby si� wam oprze�. Mieli�cie w�asne konflikty, zwyci�stwa i kl�ski. Religijne wojny, kt�re pustoszy�y kontynent, omija�y was przez pierwsze dwie�cie lat, g��wnie dlatego, �e macie, jak powiedzia� jeden z naszych Wiedz�cych, bardzo rozs�dne podej�cie do religii. Czcicie bog�w, ale nie pozwalacie, by wtr�cali si� w polityk�. Wasze miasta-pa�stwa omija�a zawierucha. Potem jednak przysz�a i na nie pora, plemiona na p�noc od g�r zosta�y podbite przez zakonn� armi� Reagwyra, te z po�udnia pad�y ofiar� Si�str Wojny. Na koniec zosta�o tylko jedno, najbogatsze, Meekhan. Gdy wasza stara stolica zosta�a zdobyta po raz trzeci, jej m�ody w�adca uciek� na po�udnie, szukaj�c ratunku dla siebie i rodu...

Przerwa� jej, unosz�c r�k�.

� Po co mi to opowiadasz? Znowu mnie mamisz? Zwodzisz? Opowiastkami dla dzieci chcesz odwie�� od prawdy o twoim bracie-mordercy? Ja to wszystko wiem. Znam legend� o Freganie-ken-Leow, pierwszym cesarzu. S�ysza�em setki razy, jak wygnany na pustyni� medytowa� ca�ymi dniami, a� przepe�niona lito�ci� ukaza�a mu si� Wielka Matka i wyjawi�a, jak zjednoczy� podzielony kontynent, oraz wskaza�a miejsce ukrycia staro�ytnego skarbu, dzi�ki kt�remu m�g� wyekwipowa� pierwsz� armi�.

� Tak. �Niech wszystkie moje dzieci p�jd� w me obj�cia�. Tak powiedzia�a. Podobno. W tamtych czasach kult Baelta�Mathran by� ju� niemal zapomniany, czczono j� tylko w jednym miejscu kontynentu. Bogini nie wymaga�a ofiar, �wi�ty� ani specjalnych ceremonii. Nie obchodzi�o jej to, jak zreszt� wi�kszo�ci panteonu. Bog�w interesuje krew i po�wi�cenie, modlitwy i medytacja � w ten spos�b, niejako przez po�rednik�w, oswajaj� Moc, gromadz� j� i wykorzystuj�. To ludzie stworzyli religie, niemal wbrew bogom, ca�e te hierarchie, akolit�w, kap�an�w, arcykap�an�w. To kap�ani buduj� �wi�tynie, w kt�rych z�ocone freski na �cianach nie pozwalaj� skupi� si� na modlitwie, za to szeroko otwieraj� kiesy wiernych. W czasach Wielkich Wojen tego nie by�o. Wielkiej Matki r�wnie� nie interesowa�y �wi�tynie i kap�ani. Czy� nie powiedzia�a �Uczcijcie mnie modlitw� w sercu, w �wi�tyni o �cianach z pni drzew i dachu z li�ci�? A dzi� podobno macie w Meekhanie �wi�tyni�, w kt�rej kolumny podtrzymuj�ce sklepienie s� ozdobione z�otymi i srebrnymi li��mi i wyrze�biono je w kszta�t pni drzew. Nic dziwnego, �e bogowie tak rzadko odzywaj� si� do ludzi. Ka�de zdanie przerabiamy po swojemu, aby by�o nam �atwiej i wygodniej.

� Nie przyszed�em tu na religijne pogaduszki z jak�� przem�drza�� dzikusk� � przerwa� jej. G�os m�czyzny by� zadziwiaj�co spokojny.

Jej stryj mia� racj�, m�wi�c, �e obelgi wypowiedziane takim tonem dotykaj� najbardziej. U�miechn�a si� pod nosem. Obelga za obelg�, Meekha�czyku.

� Nie, przyszed�e� tu szuka� usprawiedliwienia w�asnej winy i kr�tkowzroczno�ci. Przyszed�e� przepe�niony poczuciem krzywdy, gniewem i pragnieniem, �eby ukara� i upokorzy� band� brudnych barbarzy�c�w. A ja pr�buj� ci wyt�umaczy�, kim jeste�my. � Za�o�y�a ramiona na piersi w odwiecznym dla swojego ludu obra�liwym ge�cie. Oczywi�cie nie zrozumia�. � M�wisz: legenda o cesarzu... My znamy t� opowie�� nie jako legend�, lecz histori�. Prawd�. Prawd� o ludziach z p�nocy, kt�rych spotkali�my, kiedy gin�li z pragnienia na pustyni. Zaprowadzili�my ich do oazy, podzielili�my si� wod� i �ywno�ci�. O�mioro �ebrak�w na skraju �mierci. Nikt by nie pomy�la�, �e z takiego ziarna wykie�kuje Imperium.

Ju� otwiera� usta, ale nie pozwoli�a mu przem�wi�.

� Przez rok go�cili�my ich u siebie. Tak, �yli w afraagrze, kt�rej mieszka�cy musieli przez ten czas nosi� zas�oni�te twarze. Ale je�li ratujesz komu� �ycie, to trzeba to zrobi� jak nale�y. To tu m�ody ksi��� us�ysza� po raz pierwszy o Baelta�Mathran, Pramatce Bog�w. Bo w�a�nie u nas czci si� j� bez przerwy od trzech i p� tysi�ca lat. Znamy innych bog�w, z niekt�rymi mamy jeszcze rachunki do wyr�wnania, ale k�aniamy si� tylko Jej. To u nas m�ody Fregan uczy� si�, jak rz�dzi� krajem, i my�la�, jak ocali� sw�j lud. I w ko�cu wymy�li�. Podporz�dkowa� wszystkie religie jednej Bogini, narzuci� panteonowi zapomnian� hierarchi�, z�ama� pot�g� wojowniczych kult�w i wch�on�� oraz podporz�dkowa� sobie wi�kszo�� gildii magicznych, aby Moc s�u�y�a sprawie kraju. Mia� pi�kny plan.

� K�amiesz, mamisz mnie bajkami... � Po raz pierwszy wydawa� si� zbity z tropu.

� Bajki? Kto wie? Gdy wasz m�ody ksi��� stan�� przed rad� plemion i przedstawi� sw�j plan, m�drcy za�miali si� g�o�no. Jego miasto by�o zdobyte, kraj okupowany, akolitki Venissy mia�y tward� r�k� i wyciska�y z wszystkich podbitych prowincji ostatnie soki. Ale by�o w nim, w tym waszym przysz�ym pierwszym cesarzu, by�o co� wielkiego, jaki� niez�omny hart ducha i �elazna wola. Dlatego plemiona wype�ni�y z�otem dziesi�� skrzy�. I postarali�my si�, aby mia� szans� spe�ni� swoj� wizj�. Nic mi nie powiesz?

Pokr�ci� g�ow�.

� Pami�tam t� histori�. Cesarz przyby� do miasta tu� po tym, jak wybuch�o powstanie, w ci�gu roku wystawi� armi� i odbi� kraj z r�k fanatyk�w. A p�niej pow�drowa� dalej na po�udnie, wyzwalaj�c kolejne ziemie. W trzech bitwach z�ama� pot�g� Si�str Wojny i zgni�t� kult. Nie by�o was tam.

� W tej chwili si� u�miecham, kupcze. Szeroko i szczerze. C� za cudowny pokaz meekha�skiego my�lenia, jaka klarowno�� przekazu i nieska�ona niczym prawda. Jednak j�dro, sama istota tej historii kryje si� w tym, kto da� waszemu cesarzowi rok na stworzenie i wyekwipowanie armii. Za nasze z�oto. Dlaczego powstanie w Starym Meekhanie nie zosta�o zd�awione w ci�gu kilku dni, jak wi�kszo�� wcze�niejszych, w czasie kt�rych udekorowano mury buntuj�cych si� miast setkami podryguj�cych na palach skaza�c�w? Przez ten rok, Meekha�czyku, armie zaprzysi�one c�rce Draal wykrwawia�y si� w bitwach i potyczkach wzd�u� ca�ej po�udniowej granicy. Postarali�my si� o to. Przyznam, �e nie chodzi�o tylko o sympati� do patykowatego rudzielca, kt�ry zosta� p�niej cesarzem. Mieli�my z Veniss� od W��czni porachunki si�gaj�ce czas�w Wojen Bog�w. A pami�tliwo�� �miertelnik�w mo�e by� r�wnie d�uga i bezwzgl�dna jak Nie�miertelnych. Przyczynienie si� do upadku Si�str Wojny by�o dla nas cz�ciowym wyr�wnaniem starego d�ugu. Tylko dlatego ten tw�j cesarz wygra� swoje trzy bitwy, zachowuj�c jednocze�nie do�� si�, aby przenie�� wojn� na p�noc od G�r Krzemiennych i rzuci� wyzwanie �wi�tyni Reagwyra.

Opu�ci�a r�ce i wyprostowa�a si�.

� Dlatego nie traktuj mnie jak dzikuski, Meekha�czyku, bo to my stworzyli�my wasze Imperium. Dali�my mu religi�, kt�ra pozwoli�a zjednoczy� kontynent, wype�nili�my skarbiec pierwszym z�otem i podarowali�my do�� czasu, by mog�o okrzepn��. Wiesz, na czym polega� tw�j problem z tym m�odym wojownikiem? � Przesz�a do sedna. � Ty patrzy�e� na niego z g�ry, a on patrzy� z g�ry na ciebie i tw�j r�d. Tak naprawd�, gdy twoja c�rka ofiarowa�a mu cia�o, musia� si� pewnie dobrze zastanowi�, czy przypadkiem zbytnio si� nie pospolituje.

�������

W rodowym domostwie Yatech bez s�owa zostawi� j� przy drzwiach i ruszy� w stron� swojego pokoju. Nie zatrzymywa�a go. Potrzebowa� czasu, ona zreszt� te�. To, co przed chwil� zrobili, by�o g�upie, nierozwa�ne i najlepiej potwierdza�o s�owa Lengany h�Lenns. Jej brat przesta� my�le� i zachowywa� si� jak Issaram. A ona mu na to pozwoli�a. Mogli wci�gn�� r�d w trwaj�c� wiele lat wa��, kt�ra w rezultacie os�abi plemi�. Szczerze �a�owa�a, �e opowiedzia�a mu histori� przybycia tej kobiety do afraagry i jej kampani� plotek, pom�wie� i oszczerstw skierowan� przeciw rodowi d�Kllean. Nawet nie przeciw ca�emu rodowi, tylko wymierzon� dok�adnie w nich, j� i jej braci.

Gdy tylko Lengana, kt�ra wprowadzi�a si� do siedziby rodu h�Lenns, w dwa miesi�ce po wyje�dzie Yatecha dowiedzia�a si�, �e ich matka by�a Meekhank�, zrobi�a wszystko, �eby odsun�� ich od plemienia. Osoba taka jak ona, pierwsza z kobiet w najpot�niejszym rodzie, mia�a mn�stwo sposob�w i mo�liwo�ci, by tego dokona�. Gdy Yatech wyje�d�a� na s�u�b�, Deana spodziewa�a si� lada dzie� zobaczy� jeden lub dwa pasy �lubne po�o�one przed progiem. W dwa miesi�ce po jej przybyciu wiedzia�a ju�, �e nic z tego nie b�dzie. M�odzi wojownicy, kt�rzy wcze�niej wodzili za ni� wzrokiem, bo odziedziczona po matce uroda wyr�nia�a j� spo�r�d innych dziewcz�t, gdzie� znikn�li. Sko�czy�y si� �artobliwe docinki, przygadywania, wyzwania na �wiczebne pojedynki, kt�re cz�sto prowadzi�y do tych powoduj�cych dr�enie w podbrzuszu zapas�w, na kt�re starsi mistrzowie przyzwalali z lekko pob�a�liwymi u�miechami. Je�li z tych zapas�w, kontynuowanych ju� w bardziej zacisznym miejscu, wysz�o co� wi�cej, dziewczyna zawsze mia�a wyb�r, mog�a zdecydowa�, czy wychowa dziecko we w�asnym rodzie, gdzie dzieci by�y po prostu wsp�lne, czy te� po�lubi m�odzie�ca i wzmocni jego rodzin�. W�r�d Issaram dzieci by�y traktowane jak b�ogos�awie�stwo, obietnica przetrwania plemienia. Dopiero wi�zy ma��e�skie narzuca�y ograniczenia w doborze partner�w. �ci�le m�wi�c, ogranicza�y go do jednej osoby, wsp�ma��onka. Ale tu te�, w przypadku rozwodu, kobieta mia�a prawo zadecydowa�, czy wr�ci do swojego rodu z potomstwem, czy zostanie w rodzie by�ego m�a. Gdy czci si� Bogini� Matk�, zdolno�� do rodzenia dzieci daje spor� przewag�. Zw�aszcza je�li przy okazji nikt nie mo�e zabroni� doskonalenia umiej�tno�ci pos�ugiwania si� mieczem czy szabl�. Szczerze m�wi�c, wiedza o tym, jak traktuje si� kobiety na p�nocy, w Imperium lub innych krajach, zawsze budzi�a w niej wsp�czucie dla tych biednych, ubezw�asnowolnionych istot.

Do czasu, gdy przekona�a si�, co mo�e zdzia�a� dobrze wymierzona plotka. Rzucona mimochodem uwaga, jedno kr�tkie, lecz bardzo bolesne s�owo � dral�k.

Mog�a da� rodowi niejedno dziecko, to by�a prawda, r�wnie pewna jak krwawienia, odmierzaj�ce ka�dy stracony miesi�c. Mo�e nie w tej afraagrze, mo�e w jednej z s�siednich, gdzie si�a plotek nie by�a tak wielka, znalaz�oby si� wielu wojownik�w, kt�rzy mieliby ochot� na �zapasy� z dziewczyn� o nietypowej urodzie. By� mo�e nawet uda�oby si� jej zmusi� kt�rego� do �lubu.

Tylko �e to by�aby kl�ska, przyznanie przed wszystkimi, �e nie jest prawdziw� og�Issaram: kobiet� z g�r. Potwierdzi�aby tym samym, �e nie zas�uguje na prawdziwy �lubny pas, �e jest kim� gorszym.

Uj�cie dla goryczy i gniewu znalaz�a w d�ugich godzinach morderczych �wicze�. Talhery zawsze by�y jej ulubion� broni�, teraz jednak po�wi�ca�a im ka�d� woln� chwil�. Drean h�Keaz, jedyny wojownik w afraagrze mog�cy nosi� te szable w bia�ych pochwach, by� zdumiony i lekko zaniepokojony determinacj�, jak� przejawia�a w czasie �wicze�. Ale on mia� prawie sze��dziesi�t lat i nie rozumia� jej furii. �y� we w�asnym �wiecie, zamkni�ty w magicznym ta�cu rozmigotanych ostrzy i �miertelnych cios�w. Nie obchodzi�a go duma m�odej kobiety. Nawet gdy pokona�a go trzykrotnie z rz�du, nie widzia� w niej nic, poza nad wyraz utalentowan� uczennic�. Kiedy przed miesi�cem otrzyma�a od niego wykonane z bia�ej sk�ry pochwy szabel, wydawa� si� dziwnie wzruszony i zak�opotany. Na pewno nie zrozumia� jej szorstkiego podzi�kowania. By� mo�e uzna� je za arogancj� m�odej mistrzyni, nie m�g� wiedzie�, �e ta ozdoba by�a dla niej niemym przypomnieniem tego, kim si� sta�a. Obcym dziwactwem we w�asnym rodzie.

Jakie� p� roku po wyje�dzie Yatecha, gdy plotki zacz�y ju� zatruwa� umys�y, Vegrela poprosi�a j� o rozmow�. Najwa�niejsza kobieta w rodzinie zaproponowa�a, �e wy�l� Dean� do s�siedniej afraagry, do dalszych krewnych. Och, jak�e si� wtedy w�ciek�a. Duma kipia�a w niej wtedy jak wrz�tek w garnku i to w�a�nie przez dum� odrzuci�a t� p�yn�c� ze szczerego serca propozycj�. To by� jej dom i nie wyrzuci jej st�d �adna przyb��da, kt�ra wkrad�a si� w �aski pierwszego w rodzie h�Lenns. Nadal pami�ta�a smutny u�miech ciotki. Starsza kobieta wiedzia�a, jak silnie jad plotek potrafi zatruwa� serca i umys�y.

Po kilku miesi�cach poproszono j�, aby zechcia�a obj�� obowi�zki Pie�niarki Pami�ci. W ka�dym rodzie by�o kilka takich os�b, zajmuj�cych si� zapami�tywaniem, spisywaniem i przekazywaniem dalej historii rodziny i plemienia. Mia�a naucza� dzieci o przesz�o�ci, tak by umia�y wyci�gn�� z niej nauk� na przysz�o��. W tym czasie wrz�tek jej dumy ju� ostyg� i bez szemrania przyj�a obowi�zki, kt�re przypada�y zazwyczaj w udziale starym wdowom lub wojownikom okaleczonym w walce. Odt�d sp�dza�a dni na doskonaleniu sztuki w�adania szablami i na zg��bianiu historii plemion Issaram.

I stara�a si� nie rzuca� w oczy.

Wesz�a do swojej sypialni i usiad�a na ��ku. Przez ostatnie dwie godziny wydarzy�o si� w jej �yciu wi�cej ni� przez poprzednie dwa lata. Zastanawia�a si� przez chwil�, czy gdyby nie powr�t brata, zdecydowa�aby si� kiedykolwiek stawi� czo�o tej kobiecie. Pewnie nie, jej duma i gniew osi�gn�y ju� temperatur� pokojow�. Spojrza�a na wisz�ce na �cianie szable w bia�ych pochwach. Z drugiej strony, by� mo�e w zimnej w�ciek�o�ci, z jak� doskonali�a si� w sztuce w�adania talherami, by�o co� wi�cej ni� tylko rozpaczliwa potrzeba podniesienia w�asnej warto�ci. Zacisn�a usta w w�sk� kresk�. Na krew Neys! Jej matka po�wi�ci�a oczy, aby by� u boku ukochanego m�czyzny. C�rka Entoel-lea-Akos nie mo�e sp�dzi� reszty �ycia, chowaj�c si� pod najbli�szy kamie� na odg�os krok�w Lengany h�Lenns.

U�miechn�a si� do tej my�li. Cokolwiek si� sta�o na p�nocy, dobrze, �e Yatech wr�ci� do domu.

�������

Te s�owa ubod�y go bardziej, ni� chcia� przyzna�. Sugestia, �e Yatech m�g� traktowa� romans z Isanell tak samo, jak wszystkie inne przygody, �e dziewczyna wywodz�ca si� z najlepszej krwi Po�udnia by�a dla tego dzikusa zabawk�, sposobem na roz�adowanie napi�cia w l�d�wiach, �e zajmowa� si� ni� tylko dlatego, bo by�a pod r�k�, uderzy�a w jego najczulszy punkt. Zacisn�� d�onie, a� pobiela�y mu k�ykcie, i obna�y� z�by w niemym grymasie.

� Widzisz � szept kobiety mrozi� do szpiku ko�ci, jak strumie� lodowatej wody wpadaj�cej za ko�nierz � mamy jednak co� wsp�lnego. Duma z rodu i krwi jest tym, co nas ��czy, mimo �e wszystko inne dzieli. Nie rozumiesz Issaram, nie mo�esz poj��, kim stali�my si� przez te wszystkie stulecia. My patrzymy na to, co nas otacza, jak na co� tymczasowego, jak na widok z okna powozu. To si� nie liczy, powstaj�ce imperia i kr�lestwa, dynastie, fortuny � to wszystko py�. W historii �wiata nie by�o jeszcze kr�lestwa, kt�re przetrwa�oby niezmienione przez tysi�c lat, a sw�j szczyt prze�ywa�oby d�u�ej ni� przez trzy, cztery pokolenia. Potem zawsze okazuje si�, �e giganci rodz� kar��w, a kraj upada. My trwamy, bo musimy. Bo bramy Domu Snu s� dla nas zamkni�te. Gdy umr�, moja dusza nie trafi na r�ce Matki, kt�ra oceni jej wag� i czysto��. Wierzymy... nie, wiemy, �e mamy tylko jedn� dusz�, jedn� wsp�ln� dusz� dla ca�ego plemienia. Taka jest nasza kara. Gdy bogowie, ci, kt�rzy prze�yli starcie, zebrali si�, aby os�dzi� nasz lud, wyznaczyli nam tak� pokut�. Po �mierci nie odchodzimy do Domu Snu, nie zaznajemy spokoju, tylko wracamy do jednej wsp�lnej duszy plemienia. Ka�de dziecko w chwili nadania imienia otrzymuje kawa�ek tej duszy, i w nim zostanie zapisane ca�e jego �ycie. Po �mierci ten fragment wraca do wsp�lnoty, gdzie b�dzie oczekiwa� na odkupienie. Je�li go strac�, je�li kto� ujrzy moj� twarz, os�abi� plemi�, os�abi� dusz�. Je�li dusza zginie, znikniemy na zawsze. Wi�c nie ma dla nas innej drogi.

Milcza�.

� Ten wojownik, kimkolwiek by�, m�g� zabra� twoj� c�rk� w g�ry, do swojego rodu. M�g� j� po�lubi�. Je�li kocha�a, pewnie przyj�aby zwi�zane z tym warunki... tak jak moja matka. Te warunki... Niewa�ne, Meekha�czyku. Gdyby je przyj�a, przez pierwszy rok mo�e mi�o�� by wystarczy�a. Potem ju� nie...

� Tego nie wiesz.

� Nie wiem � zgodzi�a si� bez oporu. � Ale widzia�am raz, jak moja matka przeklina imi� ojca, p�acz�c przy tym z mi�o�ci i t�sknoty. Nigdy tego nie zapomn�.

Poczu� nag�e znu�enie. Co w�a�ciwie pr�bowa� zrobi�? Wymusi� na tej kobiecie to, czego nie uda�o mu si� uzyska� od starszyzny plemienia? Uzyska� przyznanie si� do winy, b�aganie o przebaczenie czy cho�by zapewnienie, �e Issarowie poczuwaj� si� do odpowiedzialno�ci za mord na Isanell? Traci� tylko czas.

� Ta rozmowa do niczego nie doprowadzi, nieznajoma.

� Jestem Deana d�Kllean � powiedzia�a po prostu. � Moj� matk� by�a Entoel-lea-Akos, meekha�ska szlachcianka z Dolnego Rent. Kt�rego� dnia spotka�a wojownika z g�r, kt�ry przyby� na r�wniny, aby odp�aci� wam za przelan� krew. Mimo to pokocha�a go i po�lubi�a, po�wi�ci�a �wiat�o w swych �renicach, by m�c dzieli� z nim los. Uda�o im si� przez kilka lat. Potem on zgin��. Zgodnie z wol� Harudiego jestem Issaram, urodzi�am si� w g�rach, wnios�am �wie�� krew do plemienia. Ale s� inne prawa, starsze, kt�re czasami za�lepiaj� nawet nas. Gniew, nienawi��, obsesja na punkcie wielko�ci rodu i wa�no�ci jego przodk�w. Gdy dziewczyna z g�r wychodzi za m��, tradycja nakazuje jej stan�� przed zgromadzeniem matron i wyrecytowa� ca�� �e�sk� lini� swojego rodu. W niekt�rych przypadkach jest to ponad trzysta pokole� kobiet, od czas�w, kiedy bogowie po raz pierwszy objawili si� ludziom. Czasem trwa to p� dnia. Ja swoj� lini� mog� poda� na jednym oddechu, bo moja matka nie potrafi�a si�gn�� pami�ci� dalej ni� dziesi�� pokole� wstecz. To nie powinno mie� znaczenia, nie w �wietle praw Harudiego, ale mimo wszystko ma. Rozumiesz?

Czy rozumia�? By� mo�e a� za dobrze.

� Czy tw�j brat te� by� uwa�any za kogo� gorszego? Za kogo� p�krwi?

Pokr�ci�a g�ow�.

� Ch�opcy... M�czy�ni recytuj� m�sk� lini�. Poza tym ci�gle nie s�uchasz i nie rozumiesz. Chodzi o to, �e je�li patrze� na g�upi� dum� i arogancj�, to tak bardzo si� nie r�nimy. Tylko �e na tym nie mo�na zbudowa� pomostu mi�dzy naszymi ludami. Wy uwa�acie Issar�w za band� wojowniczych barbarzy�c�w, my was za kolejny lud, kt�ry zapomnia�, co tak naprawd� jest wa�ne, �lepy na prawd� o �wiecie, dryfuj�cy niczym ��dka z kory na falach oceanu. Wojny Bog�w, sk��cony panteon, Niechciani, prawda o Mocy, aspektowanej i innej, to dla was tylko bajki i legendy dla dzieci. Buduj�c swoje Imperium, przydepn�li�cie gard�o wszystkim religiom na tyle skutecznie, �e wi�kszo�� ludzi mieszkaj�cych w Meekhanie uwa�a bog�w za byty odleg�e i oboj�tne, a co wi�cej, jest z tego zadowolona. Magia, Moc, aspektowana, dzika lub chaotyczna, jest dla waszych uczonych i mag�w bezrozumn� si��, obecn� we wszech�wiecie na tej samej zasadzie, co przyp�ywy oceanu i huragany, i burze. My... � Kobieta stara�a si� znale�� odpowiednie s�owa. � My �yjemy na innej p�aszczy�nie, inaczej patrzymy na �wiat, bogowie i demony s� obecni w naszym �yciu od narodzin do �mierci, czujemy ich obecno��, ich oddech na karku. Wy postawili�cie �wi�tynie, w kt�rych zamkn�li�cie panteon, i uwa�acie, �e reszta �wiata nale�y do was. Dla mnie �ycie i �mier� to jedno, dla ciebie to dwie r�ne sprawy. R�nimy si� tak jak ogie� i woda. I dlatego nawet mi�o�� nie mo�e by� dla nas ��cznikiem. Mi�o�� pozwala na chwil� zapomnie�, kim jeste�my, ale to chciwe i egoistyczne uczucie. Zawsze za��da od ciebie zap�aty, deklaracji, potwierdzenia...

Nie wytrzyma�.

� Sztylet wbity w serce ma by� takim potwierdzeniem? � Z ka�dym s�owem jego gniew r�s�, by�a najwy�sza pora, aby zako�czy� t� fars�. � Mord na �pi�cej, bezbronnej dziewczynie? Zniszczenie cudzego �ycia?!

Kobieta pochyli�a g�ow� i wyrzuci�a z siebie szybko:

� Gdyby zabra� j� ze sob� w g�ry, odebra�by jej wzrok i szcz�cie. Gdyby po prostu uciek�, os�abi�by plemi�. M�g� zej�� i spotka� si� z tob� twarz� w twarz... � Nie musia�a ko�czy� tej my�li. � Je�li s�dzisz, �e ten wojownik nie �a�owa�, �e tego nie zrobi�, to znaczy, i� dzieli nas wi�cej, ni� my�la�am!

Po tym wybuchu znieruchomia�a na kilka uderze� serca, wreszcie powoli, jakby z wahaniem, skin�a g�ow�.

� Nasza rozmowa do niczego nie doprowadzi, Aerinie-ker-Noel. Chc�... chcia�abym ci co� pokaza�. Mo�e wtedy cho� troch� zrozumiesz.

�������

Gdy przysz�a do jego sypialni, Yatech siedzia� na ��ku z twarz� ukryt� w d�oniach. S�ysz�c szelest odsuwanej maty, uni�s� g�ow� i pos�a� jej s�aby u�miech.

� Nie tak wyobra�a�em sobie powr�t do swoich, Deana.

� Nie tak wyobra�a�am sobie twoje powitanie � zgodzi�a si�. � Mimo wszystko ciesz� si�, �e jeste�. Cokolwiek sta�o si� na p�nocy, dobrze mie� ci� znowu przy sobie.

U�miech zgas�, a ona poczu�a ch��d wype�niaj�cy �y�y.

� Przepraszam... ja...

� Nie ma o czym m�wi� � stwierdzi� z takim spokojem, a� �cisn�o si� jej serce. � Po co przynios�a� talhery? B�dziemy szturmowa� siedzib� tej kobiety?

Zdo�a�a si� u�miechn��.

� Musz� sprawdzi�, ile m�j ma�y braciszek zd��y� zapomnie� w�r�d Meekha�czyk�w. Podobno ich tak zwani szermierze zapami�tali w ko�cu, �e miecz trzyma si� z tej strony, gdzie jest r�koje��.

� Nie wszyscy, ale wi�kszo��. � Wsta� p�ynnym ruchem i podszed� do swoich mieczy � Ostra bro�? G�upie pytanie, w ko�cu jeste�my ju� doro�li. Sprawd�my siostrzyczko, komu ukrad�a� te bia�e pochwy.

W kwadrans p�niej stali na �rodku okr�g�ego placu do �wicze�. Miejsce to znajdowa�o si� na uboczu, pod wynios�� skaln� �cian�, gdzie nawet w samo po�udnie panowa� cie�. Dzi�ki temu mo�na by�o tam �wiczy� od �witu do p�nych godzin wieczornych. Deana zna�a tu ka�dy kawa�ek ska�y i ka�dy kamie�. Mog�aby porusza� si� po nim z zawi�zanymi oczami.

Stan�li naprzeciw siebie, w odleg�o�ci jakich� sze�ciu krok�w. Zacz�li kr��y�, nie wyci�gaj�c jeszcze broni. Po raz pierwszy od chwili spotkania pozwoli�a sobie na szczery u�miech. Jak jej tego brakowa�o!

Patrzy�a na brata, jak si� porusza, jak stawia stopy, jak jego wyci�gni�te ku g�rze d�onie muskaj� r�koje�ci. Yphir by� mieczem wywodz�cym si� w prostej linii od grestha, ci�kiej, dwur�cznej broni u�ywanej najcz�ciej w walce z konnic�. Lekko zakrzywiona klinga i p�torar�czna r�koje�� sprawia�y, �e by� idealny dla szermierzy lubi�cych b�yskawiczny, p�ynny i niestandardowy styl walki. M�g� z r�wnym powodzeniem rozr�bywa� stalowe he�my, jak i zadawa� delikatne, �miertelnie precyzyjne uderzenia, otwieraj�ce t�tnice i przecinaj�ce nerwy. Jej talhery by�y kr�tsze i l�ejsze, a podw�jna krzywizna ostrza czyni�a z nich bro� niezwykle trudn� do opanowania. I jednocze�nie zaskakuj�c� i nieprzewidywaln� dla przeciwnika. Zaraz zobaczymy, ile zd��y�e� zapomnie�, braciszku, pomy�la�a.

Skoczy�a w jego stron� bez ostrze�enia, wyci�gaj�c obie szable. Lew� zamarkowa�a cios w szyj�, wyprowadzaj�c jednocze�nie praw� szybkie, podst�pne pchni�cie w brzuch. Ostatni pojedynek ze swoim nauczycielem wygra�a t� w�a�nie sztuczk�.

Yatech mi�kko zszed� z linii ataku, zignorowa� fa�szywy cios, prawdziwy sparowa� w kr�tkim p�obrocie. Nie zauwa�y�a, kiedy wyci�gn�� miecz. Tylko jeden, drugi ci�gle tkwi� w pochwie. Och, ci ch�opcy i ich arogancja.

Mimo wszystko potrzebowa�a a� pi�ciu uderze� serca, �eby zmusi� go do wyci�gni�cia drugiego miecza. By� �wietny, mia� ten instynktowny, na wp� natchniony styl, cechuj�cy urodzonych szermierzy. Zanim wyjecha� na p�noc, uchodzi� w plemieniu za jednego z najzdolniejszych m�odych wojownik�w, a lata sp�dzone na s�u�bie po�wi�ci� najwyra�niej na mozolne �wiczenia. Przez kilka nast�pnych chwil parowa� jej ataki, jeden po drugim, jakby odp�dza� si� od natr�tnego dziecka. U�miechn�a si� szeroko, pocz�tek by� tylko testem, zabaw�, rozgrzewk�. Zaraz mu poka�e...

Przeszed� do kontry tak szybko, �e omal nie wytr�ci� jej broni z r�ki. Uderza� na przemian, prawa r�ka, lewa, by nagle z�ama� schemat i rytm ataku, prawa, prawa, lewa, prawa, lewa, lewa, lewa, prawa... Coraz szybciej, coraz dynamiczniej. Wydawa�o si�, �e zapomnia� o sztychach, zadawa� tylko ci�cia, szerokie i p�ytkie, z przedramienia i nadgarstka, g�ra, d�, g�ra, g�ra, d�, g�ra, d�, d�... Jego bro� by�a d�u�sza i ci�sza, m�g� atakowa�, trzymaj�c w miar� bezpieczny dystans. No c�, zacisn�a z�by, tak mu si� tylko wydawa�o.

Nagle przej�a inicjatyw�, odskoczy�a na mgnienie oka, �eby wybi� go z rytmu, a gdy poszed� za ciosem, skr�ci�a odleg�o�� i zarzuci�a gradem uderze�. Powinien si� cofn��, ka�dy na jego miejscu by tak uczyni�, walka na tak kr�tki dystans dawa�a szermierzowi w�adaj�cemu talherami zdecydowan� przewag�, rozs�dek nakazywa� cofn�� si� i wykorzysta� d�ugo�� i ci�ar yphir�w.

Ale tego nie zrobi�. Przyj�� wymian� cios�w na jej warunkach, prawie twarz� w twarz. Na dziesi��, mo�e dwana�cie uderze� serca otoczy�a ich rozmigotana, roz�wietlona b�yskami ostrzy zas�ona, wype�niaj�ca ca�� przestrze� kaskad� d�wi�k�w. Och, przemkn�a jej przez my�l, nawet tu, na placu �wicze� w issarskiej afraagrze, gdzie do walki szkolono ju� dzieci, kt�re nie umia�y jeszcze poprawnie wym�wi� w�asnego imienia, taki widok by� czym� niezwyk�ym. Przez kilka bole�nie d�ugich uderze� serca oboje znale�li si� w transie khaan�s, na drodze, kt�r� krocz� tylko najlepsi z najlepszych szermierzy w�r�d Issaram. Potrzeba by�o lat �wicze� szlifuj�cych wrodzone zdolno�ci i czego� jeszcze, czego� nieuchwytnego i trudnego do nazwania, by taki stan osi�gn��. Gdy si� to udawa�o, bro� przestawa�a by� zwyk�ym przed�u�eniem woli, w transie przestawa�o si� czu� jej wag�, wewn�trzna przestrze�, obejmuj�ca cia�o, rozszerza�a si� na sfer�, kt�rej granic� wyznacza� zasi�g klingi. B�ysk, cie�, d�wi�k, zapach, smuga ciep�ego powietrza, wszystko to dostarcza�o informacji o sile i kierunku nadchodz�cych uderze�. Widywa�a wojownik�w walcz�cych z pi�cioma, sze�cioma przeciwnikami jednocze�nie i b�d�cych ca�kowicie poza zasi�giem cios�w czy pocisk�w.

Nigdy, w ca�ym swoim �yciu, nie byli sobie bli�si i dalsi jednocze�nie.

Po raz pierwszy od chwili rozpocz�cia pojedynku spojrza�a mu w oczy i omal nie krzykn�a. Wype�nia�a je tak bezbrze�na pustka, jakby sta� ju� po drugiej stronie Mroku. Z przera�aj�c� jasno�ci� dotar�o do niej, dlaczego on tak dobrze walczy.

Bo nie zale�y mu na w�asnym �yciu.

Przerwa�a pojedynek, cofaj�c si� b�yskawicznie o kilka krok�w. Wsun�a szable do pochew, ale nie wypu�ci�a ich r�koje�ci z d�oni. Gdyby to zrobi�a, m�g�by zobaczy� jak si� trz�sie. Jej brat pr�bowa� odda� dusz� plemieniu. R�koma rodzonej siostry. Tego, co poczu�a, nie mo�na by�o nazwa� gniewem. Gdyby nie pozosta�o�ci transu khaan�s, rozerwa�aby go na strz�py go�ymi r�kami. Tu i teraz, bez wzgl�du na prawa krwi.

� Tyyy... � tylko tyle uda�o jej si� wydysze�. � Dlaczego?

� Pewnej nocy powinienem by� zej�� z ods�oni�t� twarz� do sypialni mojego gospodarza � powiedzia� po prostu, z ciemno�ci� wci�� obecn� w �renicach. � Mog�em pozwoli� mu wys�a� moj� dusz� do domu. Ale wtedy wszystko by�o takie... takie popl�tane. Ona chcia�a, �ebym j� zabra� w g�ry, do rodu. Mia�em jej odebra� �wiat�o i u�miech, i nadziej�, bo... bo jestem Issaram. Wojownikiem przekl�tego, pozbawionego nadziei plemienia, oczekuj�cego na kolejny koniec �wiata, �eby wyku� sobie przysz�o�� w ogniu wielkiej wojny i zahartowa� j� w oceanie krwi.

Powoli, jakby bro� wa�y�a po kilkadziesi�t funt�w, wsun�� miecze na swoje miejsce.

� Nie przysz�o mi wtedy do g�owy, �e mo�e by� inna droga. Ca�e �ycie s�yszysz o obowi�zku, konieczno�ci i honorze rodu. Ucz� ci�, �e ka�dy, kto nie zachce si� pok�oni� naszym obyczajom, jest sam sobie winien. Bo my nie mamy w�asnej woli, wolnego wyboru. Jeste�my... nosicielami fragment�w wsp�lnej duszy, �yjemy po�yczonym �yciem i nie wolno nam... nie wolno...

Kocha�?

Nie zdo�a�a tego powiedzie�. G�upie, beznadziejne, patetyczne s�owa. Czego w�a�ciwie mo�na si� spodziewa� po m�odszym bracie? Jej gniew nadal nie opad�.

Zanim zdo�a�a mu odpowiedzie�, rozleg� si� szyderczy �miech. Odwr�ci�a si� w prawo.

By�o ich pi�ciu. Chocia� ju� widzia�a, jak zbli�a si� kolejna grupka. Ale ci nowi si� nie liczyli, byli z innych rod�w. Gro�na by�a, co wiedzia� od razu, ta pi�tka, kt�ra podesz�a do nich w czasie �wicze� i najpewniej s�ysza�a ka�de s�owo. Niedobrze si� sta�o.

Yatech odwr�ci� si� powoli, staj�c przodem do �miej�cego si� m�czyzny. Zna�a go, nazywa� si� Venyes i by� najstarszym synem Lengany h�Lenns. Po bokach mia� braci, �redniego Kensa i najm�odszego Abwena. Za nimi, nieco z ty�u, sta�o dw�ch dalszych kuzyn�w, bli�niacy Saweq i Mess. Wszyscy byli uzbrojeni jak do walki. Dw�ch z syn�w matrony w yphiry, Abwen w kr�tk� w��czni� zwan� teg, bli�niacy w d�ugie, dwur�czne gresthy uzupe�nione par� ci�kich sztylet�w do walki w zwarciu.

Deana mocniej �cisn�a r�koje�ci szabel. Ich wizyta w domostwie Lengany przynios�a owoce o wiele szybciej, ni� si� spodziewa�a.

�������

Poprowadzi�a go przez rozpalone s�o�cem pustkowie. Afraagra plemienia znajdowa�a si� na samej granicy g�r i pustyni. P�aska skalna r�wnina, kt�r� powoli po�era�y �achy w�druj�cego z po�udnia piasku, ko�czy�a si� nagle �a�cuchem g�rskim, odgradzaj�cym zielone p�nocne r�wniny od wy�arzonego niemal do bia�o�ci piek�a. To by�a pokuta jej ludu, zamkni�cie na granicy mi�dzy obietnic� raju, widocznego na p�nocnym horyzoncie, a morzem piasku. Miejsce oczekiwania.

Szli wzd�u� skalnej �ciany na wsch�d. Meekha�czyk by� zadziwiaj�co spokojny i opanowany. Nie podoba�o jej si� to, takie opanowanie cechuje ludzi, kt�rzy ju� podj�li wa�n� decyzj� i czekaj� tylko na odpowiedni moment, aby j� zrealizowa�. Albo wojownik�w, id�cych do bitwy i akceptuj�cych w�asn� �mier�.

Przeszli p� mili, nim dotarli do miejsca, gdzie u podn�a g�r znajdowa�o si� skalne osypisko. Setki mniejszych i wi�kszych g�az�w spi�trzono ze sob� tak przemy�lnie, �e nie spos�b by�o dostrzec, i� to nie dzie�o natury. Bez wahania wesz�a w szczelin� mi�dzy najwi�kszymi skalnymi od�amkami. S�ysza�a, jak Meekha�czyk przeciska si� za ni�.

Przebycie labiryntu nie by�o proste nawet dla niej, dwa razy trzeba by�o pe�zn�� niemal na brzuchu, raz przej�cie znajdowa�o si� na wysoko�ci ros�ego m�czyzny i tylko kilka przypadkowo rozmieszczonych stopni umo�liwia�o dotarcie do niego. Plemi� dobrze strzeg�o swojego sekretu.

Po przeci�ni�ciu si� przez ostatni� szczelin� znale�li si� w przedsionku w�skiego korytarza.

� Jeste�my tu o w�a�ciwej porze dnia � powiedzia�a, odwracaj�c si� w jego stron�. � W skalnej �cianie wykuto niegdy� kilka otwor�w, przez kt�re wpadaj� promienie s�o�ca. Co godzin� przez inny, ale jest do�� �wiat�a, �eby zobaczy�.

Nie zapyta�, co zobaczy�, i ta arogancka oboj�tno�� zaczyna�a j� denerwowa�.

� Prowad� � powiedzia� po prostu.

Wzruszy�a ramionami. Je�li teraz nie zrozumie, b�d� walczy�, by� mo�e ju� za chwil�. W ko�cu w �yciu Issaram wszystko sprowadza si� do walki lub oczekiwania na ni�.

Poprowadzi�a go kr�tym korytarzem, zostawiaj�c za sob� blade �wiat�o przedsionka. Nie spieszy�a si�, dobrze, je�li oczy przywykn� do p�mroku. Mimo otwor�w wpuszczaj�cych �wiat�o, tam, gdzie szli, by�o do�� ciemno.

Znale�li si� w jaskini w chwili, gdy us�ysza�a za plecami zniecierpliwione warkni�cie. Zapewne chcia� j� ponagli� albo da� wyraz irytacji. Widok, kt�ry si� przed nimi rozpostar�, zamkn�� mu usta.

Jaskinia mia�a prawie trzysta jard�w �rednicy i trzydzie�ci wysoko�ci, a jej sklepienie podtrzymywa� gigantyczny s�up, przypominaj�cy kszta�tem skamienia�y pie� wielkiego drzewa. Kamie� wypolerowano na b�ysk. Promie� �wiat�a, wpadaj�cy przez dziur� w suficie, uderza� �wietlist� lanc� wprost w ten filar, odbija� si� od niego i roz�wietla� ca�� przestrze�.

� Raz do roku, o w�a�ciwej porze dnia, przez sufit wpadaj� trzy promienie �wiat�a i wszystkie uderzaj� w kolumn�. Wygl�da wtedy tak, jakby by�a p�on�cym s�upem ognia � powiedzia�a, �eby przerwa� cisz�. � Chod�, z tego miejsca wi�cej nie zobaczymy.

Ruszy�a po stopniach prowadz�cych na p�askie jak st� dno jaskini. Zapewne nadal nie widzia� szczeg��w, tego, co pokrywa�o �ciany, czasami nawet na wysoko�� wzrostu kilku doros�ych m�czyzn. Oboj�tnie min�a pocz�tek pierwszej ksi�gi, zaczynaj�cej si� zaraz przy wej�ciu na schody. Us�ysza�a, jak jego kroki zgubi�y rytm, potem zn�w zwolni� i wreszcie zatrzyma� si�. U�miechn�a si� gorzko. Je�li to nie powie mu, kim tak naprawd� s� Issaram, b�d� tu walczy� i jedno z nich zginie. Ona te� mia�a obowi�zki wobec plemienia.

Imiona, rz�dy imion wykute w skale na g��boko�� p� cala, przy niekt�rych dodano jeszcze kilka zda�. Ka�dy napis mog�aby przykry� dwoma z��czonymi d�o�mi. Pierwsze zapisano pismem blisko spokrewnionym z runicznymi znakami Mocy. Przez ostatnie lata szlifowa�a umiej�tno�� ich czytania.

Podesz�a do �ciany, przed kt�r� sta� Aerin.

� Grenthel, syn Wentann i Frez�nn � przeczyta�a, wodz�c palcem po na wp� zatartych znakach. � Pierwszy i ostatni unurza� miecz w krwi braci, walczy� u boku Hess, i Kan�ny, po�lubi� Ve�kad� z rodu B�otnego ��wia.

Dotkn�a napisu powy�ej.

� Ve�kada, c�rka Gre�muz i Lao�n, czwarta i ostatnia, sta�a przy Bregon�th z Lews, gdy ta walczy�a z Reg�wa�rym, pokona�a sze�ciu �wi�tych wojownik�w w pojedynku u st�p wzg�rza Gan. Po�lubi�a Grenthela z rodu Czarnej Wydry.

To by�y dwa pierwsze imiona z tej ksi�gi. Na prawo od nich wyrasta�y kolejne ci�gi napis�w, coraz wi�cej i wi�cej, czasem rozga��ziaj�ce si� na w�asne poddrzewa, kiedy indziej ko�cz�ce gwa�townie. Przesz�a kawa�ek dalej.

� Len�h, syn Vaely i Mosst, trzeci, sta� na prze��czy Dryn w wojnie o drugi zw�j. Ten znak � wskaza�a co�, co wygl�da�o jak z�amany miecz � oznacza, �e odda� dusz� plemieniu bezdzietnie. Gdyby by� kobiet�, by�by tu wyryty rozbi�y dzban.

Kilka krok�w dalej wykute w skale drzewo rodowe wznosi�o si� ju� na dobre sze�� st�p. Por�wna�a opisywane wydarzenia z w�asn� wiedz�. Mniej wi�cej co dwa kroki przesuwali si� o pi��, sze�� pokole�.

� Cennica, c�rka Synne i Yawe, pierwsza, pok�oni�a si� Prawom Harudiego jako pierwsza i ostatnia z potomstwa swoich rodzic�w, za�o�y�a ekchaar i nigdy ju� nie ujrzeli jej oblicza.

Spokojnie ruszy�a dalej, wykuta w skale rodowa ksi�ga si�ga�a tu na wysoko�� kilkunastu st�p. Nie ogl�da�a si�, mimo to czu�a, �e on pod��a za ni� krok w krok.

� Heande�l, syn Ferty i Odes�gea, drugi, pokona� dzier��c� �wi�t� w��czni� Wielk� Kagre, dowodz�c� trzecim legionem Si�str Wojny, zabi� cztery towarzysz�ce jej s�u�ebnice Cee. � Dotkn�a wizerunku z�amanego miecza. � W tym rz�dzie jest takich wi�cej. Ten r�d zap�aci� wielk� cen�, aby pewien m�ody ksi��� m�g� za�o�y� swoje cesarstwo.

Wskaza�a przed siebie.

� Ksi�ga ko�czy si� dziesi�� krok�w od tego miejsca. Tyle dla nas trwa twoje Imperium. Dziesi�� krok�w.

Najwyra�niej nie zamierza� da� si� wyprowadzi� z r�wnowagi.

� Co to za r�d?

Czu�a napi�cie w jego g�osie.

� g�Arennewd. W starym j�zyku czarna wydra to cennfa, ��w b�otny to g�aronewd. Po Przekle�stwie tak w�a�nie tworzono nazwy nowych rod�w, pocz�tek i koniec pochodzi z nazwy rodu pierwszej matrony, rdze� od rodu pierwszego m�czyzny. Czy to nie ciekawe, kupcze? Pierwotne nazwy rod�w wywodz� si� od zwierz�t mieszkaj�cych w pobli�u rzeki lub na moczarach. To by si� zgadza�o z wiedz�, jak� mamy na temat pochodzenia naszych przodk�w. Pono� zanim nast�pi�o przej�cie, mieszkali w �yznej i zielonej krainie. Takiej, jak wy teraz.

� A tw�j r�d? Gdzie jest opisany?

Wiedzia�a, �e o to spyta, prawd� m�wi�c, liczy�a na to.

� Chod�.

Przeci�li jaskini�, kieruj�c si� pod przeciwleg�� �cian�. Jej r�d nie by� tak staro�ytny, powsta� dopiero po tym, jak Harudi obdarowa� wszystkich prawami. Mimo to jego drzewo genealogiczne zajmowa�o imponuj�cy kawa� skalnej �ciany. Aerin bez s�owa ruszy� ku ko�cowi wykutych w skale napis�w. Powoli pod��y�a za nim.

Prawie si� o nie potkn��. Zatrzyma� si� przy ko�cowym fragmencie, ale nie patrzy� na �cian�, tylko pod nogi.

� Gdy dziecko przychodzi na �wiat, jego rodzice najpierw wybieraj� mu imi�, a p�niej przychodz� tu, by dopisa� je do rodowej ksi�gi. Wtedy maluch dostaje kawa�ek duszy plemienia. Nie dotykaj! � Pozwoli�a, by w jej g�osie zad�wi�cza�a stal. � B�d� tam le�e�, dop�ki nie obr�c� si� w py�.

Zamar� na wp� pochylony, wreszcie z wyra�nym trudem wyprostowa� si� i odwr�ci�. Ich spojrzenia spotka�y si� i zadr�a�a. Po raz pierwszy zobaczy�a w nim b�l, zwyk�y, przera�liwie ods�oni�ty b�l i m�k�.

� Znam te miecze � szepn��. � Tw�j brat je nosi�.

Nie mia�a si�y zn�w zaprzecza�, przynajmniej nie s�owami, jedyne, na co si� zdoby�a, to przecz�ce pokr�cenie g�ow�.

� Nie zostan� ponownie przekute, a gdy czas zamieni je w rdzaw� plam�, zbierzemy py� i rzucimy na wiatr. Tak sko�czy si� ta historia.

Prze�kn�� �lin�.

� A twoje imi�?

By� m�dry, nie pyta� ju� o Yatecha.

� Masz szcz�cie, kupcze, �e moja ga��� rodu jest do�� nisko. � Podesz�a do �ciany i wskaza�a jeden z ko�cowych napis�w � Tu: Deana, c�rka Entoel i Dareh�a, pierwsza. Reszta pojawi si� po mojej �mierci, chyba �e nikomu nie b�dzie si� chcia�o o mnie pisa�.

Nie patrzy� na miejsce, gdzie wskazywa�a, tylko na dwa napisy ni�ej, zryte �ladami po w�ciek�ych ciosach, zadanych z furi�, kt�ra wygryz�a wielk� dziur� w skalnej �cianie. Znaki by�y ca�kiem nieczytelne.

� A je�li... � Kupiec zawaha� si� wyra�nie. � Je�li kto� wyma�e twoje imi�?

� Nic si� nie stanie, to tylko historia. � Wskaza�a na jaskini�. � Rodzaj dodatkowej pami�ci plemienia. Gdybym jednak zrobi�a to sama... Gdybym chcia�a zerwa� z przesz�o�ci�, wyrzec si� bycia Issaram... Wtedy w�asnor�cznie niszcz�c zapisane przez rodzic�w lub krewnych imi�, odrzuci�abym dusz�, ofiarowan� przez plemi�. Sta�abym si� gaaneh, pust� skorup�, niczym wi�cej ni� chodz�cym trupem. Rodzona matka poder�n�aby mi gard�o, bo niedobrze jest, gdy nienarodzeni chodz� po �wiecie. Dla plemienia i rodu przesta�abym istnie�, jakbym si� nigdy nie urodzi�a, nikt nie wymienia�by mojego imienia, nikt nie przyzna�by, �e mnie zna�.

Przez chwil� u�miecha�a si� strasznie, ale nie m�g� tego widzie�.

� Tylko �e ja tego nigdy nie zrobi�. Jestem kobiet�, a my umiemy znosi� b�l, kt�ry wam, m�czyznom, odbiera zmys�y. Nie wyobra�am sobie, co mog�oby mnie sk�oni� do wymazania imienia z ksi�gi rodu i po�amania w�asnych mieczy.

�������

� Widz�, �e spotkanie rodze�stwa mo�e by� bardzo ciekawe... � Venyes sta� z r�kami za�o�onymi na piersi, na twarzy b��ka� mu si� ironiczny grymas. � Rozumiem, �e siostra chcia�a ci da� nauczk� za wdarcie si� do naszego domostwa. Szkoda tylko, �e sama bra�a w nim udzia�.

Najstarszy z syn�w matrony przeni�s� na ni� z�o�liwe spojrzenie. By� wysoki i ros�y, niemal o p� g�owy wy�szy od Yatecha, i uchodzi� za pierwszorz�dnego wojownika. Zw�aszcza gdy mia� za plecami braci.

Jego postawa, r�ce skrzy�owane na piersi, lewa noga wysuni�ta lekcewa��co w prz�d, by�a umy�lnie prowokuj�ca. Jeste� niczym, m�wi�a, nie musz� si� z tob� liczy�, nie obawiam si� twoich umiej�tno�ci, stoj� tak, �e trudno mi b�dzie si�gn�� po bro�, ale ty i tak nie o�mielisz si� mnie zaatakowa�. Za tak� postaw� najcz�ciej kry�o si� bezczelne, prostackie wyzwanie. Deana spojrza�a na jego braci. Kens muska� d�o�mi r�koje�ci yphir�w, Abwen trzyma� w��czni� w pozycji zwanej �urawiem, pozwalaj�cej przej�� do b�yskawicznego kontrataku. Bli�niacy stan�li nieco z boku i wyci�gn�li miecze. Maj�c takie zabezpieczenie, najstarszy syn Lengany m�g� sobie pozwoli� na arogancj�.

Nie odpowiedzia�a kpi�cym u�mieszkiem. Rozs�dek nakazywa� unika� konfrontacji.

� Je�li chcecie po�wiczy�, jest do�� miejsca � powiedzia�a spokojnie.

� Po�wiczymy p�niej � mrukn�� Venyes. � Teraz jednak chc� si� dowiedzie�, czy starsi twojego rodu zostali ju� poinformowani o napa�ci na moj� matk�.

Yatech ubieg� j� z odpowiedzi�.

� Nie by�o napa�ci, tylko zwyk�a wizyta. Poszed�em z�o�y� uszanowanie matronie rodu, a i z wami ch�tnie bym si� wtedy przywita�, zawsze to dobrze, gdy nowa krew wzmacnia plemi�.

� Nie zawsze � odezwa� si� Kens. � Wiesz, jak to m�wi�, nie ka�dy kundel wzmacnia sfor�.

� S�ysza�em to powiedzenie, dotyczy zw�aszcza takich ps�w, kt�re du�o szczekaj�, a nie maj� odwagi, �eby ugry��.

Z grupy gromadz�cej si� wok� placu �wicze� dobieg�y st�umione parskni�cia. Ona te� si� u�miechn�a. Najwidoczniej przez te trzy lata Yatech �wiczy� nie tylko walk� mieczami.

Kens ruszy� naprz�d.

� Sprawd�my to � warkn��.

Deana zobaczy�a na twarzy Venyesa z�o��, rozczarowanie i t�umion� w�ciek�o��. By�o jasne, �e nie tak to zaplanowa�, najpewniej zamierza� sprowokowa� ich do walki, ale w taki spos�b, aby to ona lub Yatech rzucili wyzwanie. Wtedy nie obowi�zywa�yby regu�y �wiczebnych pojedynk�w i mog�oby sta� si� wszystko.

Kiedy najstarszy syn Lengany spojrza� z jawn� pogard�, poj�a nagle, �e dla nich ona od dawna ju� si� nie liczy, zosta�a skutecznie odsuni�ta od plemienia. Teraz jej rola sprowadza�a si� do nauki na pami�� historii rod�w. Oni przyszli tu po Yatecha, bo by� nowym zagro�eniem, nowym celem dla obsesji ich matki, a naj�cie na ich domostwo stanowi�o tylko pretekst. Jej brat by� niewiadom�, nieznanym zagro�eniem i od razu udowodni�, �e nie pozwoli usun�� si� w cie�. Wyzwanie na �miertelny pojedynek lub wypadek w czasie �wicze� by�yby najlepszym rozwi�zaniem.

Wysun�a lekko szable, Prawo Harudiego nie pozwala�o im skrzy�owa� mieczy z kobiet� w prawdziwej walce, chyba �e zostaliby zaatakowani. Niech nie licz� na to, �e zostawi brata samego.

Nie patrzy�a na Kensa. Us�ysza�a tylko �wist ostrza, g�uche st�kni�cie, brz�k i nagle �redni z braci wlecia� w jej pole widzenia efektownym �ukiem i grzmotn�� o ziemi�. Zd��y� wyci�gn�� tylko jeden miecz, z nosa i ust p�yn�a mu krew, pr�bowa� unie�� g�ow�, ale oczy zaszkli�y mu si� nagle i zwiotcza� jak szmaciany manekin.

Yatech pochyli� si� i podni�s� upuszczon� przez niego bro�.

� Powinien spr�bowa� wyci�gn�� miecze nieco wcze�niej, najwyra�niej w waszym plemieniu ucz� dziwnych, nowych sposob�w walki yphirami. Hm, chyba �e chcia� mi po prostu da� szans�, prawda?

Odrzuci� yphir na bok i demonstracyjnie za�o�y� r�ce na piersi. Och, teraz ten gest mia� dopiero wag�. Yatech nie musia� si� nawet ironicznie u�miecha�, �eby upokorzy� przeciwnika. W gromadz�cym si�, coraz g�stszym t�umie rozleg�y si� kpi�ce posykiwania.

Pierwszy nie wytrzyma� Abwen. Rzuci� si� naprz�d z bojowym okrzykiem, z w��czni� uniesion� do ataku, zwanego �mij�. Teg by�a broni�, kt�r� walczy�o si� jak bojowym kijem, mo�na by�o zasypa� przeciwnika seri� �wiszcz�cych, wiruj�cych, �ami�cych ko�ci cios�w i zako�czy� szybkim pchni�ciem. W r�kach mistrza ta w��cznia uchodzi�a za bro� gro�niejsz� nawet ni� yphir.

Najm�odszy z braci nie by� mistrzem. Spr�bowa� prostej zmy�ki, wyprowadzaj�c ze �mii g��bokie pchni�cie zamiast zwyk�ego uderzenia odwrotnego. Sztuczka dla nowicjusza. Yatech nawet nie si�gn�� po miecze. Zrobi� krok w prz�d, odsuwaj�c si� nieco w prawo, skr�ci� odleg�o��, dopad� przeciwnika i lekko uderzy� go nasad� prawej d�oni w czo�o. G�owa Abwena odskoczy�a w ty�, kolejny cios usztywnion� d�oni� w gard�o zamieni� okrzyk bojowy w �wiszcz�cy charkot. Reszty nie zauwa�y�a, po prostu nagle jej brat sta� w miejscu, trzymaj�c niedbale w��czni�, a Abwen skulony w pozycji embrionalnej, d�awi� si�, charcza� i �wiszcza�, usi�uj�c z�apa� oddech.

Yatech wygl�da� na zamy�lonego.

� Prze�yje � powiedzia� spokojnie. � Chyba �e zaatakuje mnie jeszcze raz.

Pomruk w t�umie nasili� si� i zgas�. Takie s�owa w tej sytuacji nie by�y zwyk�� przechwa�k�. By�y wyzwaniem do walki na �mier� i �ycie. Deana spojrza�a bratu w oczy i zn�w ujrza�a w nich t� sam� pustk� co poprzednio. Nie, nie teraz, nie mog�a go straci� zaraz po powrocie. Ruszy�a naprz�d, wyci�gaj�c szable.

Bli�niacy uprzedzili j�, atakuj�c Yatecha z obu stron jednocze�nie. Ich ci�kie, dwur�czne miecze s�u�y�y g��wnie do walki z konnic�, �wietnie spisuj�c si� w czasie licznych star� z napieraj�cymi na tereny Issaram koczownikami. Teraz uderzyli, jakby kierowa� nimi jeden umys�, z prawej i lewej, g�r� i do�em. Mess zas�oni� jej na mgnienie oka widok, wi�c nie zauwa�y�a, co si� sta�o. G�rny cios w og�le nie trafi�, Saweq zrobi� krok w prz�d, poci�gni�ty ci�arem klingi, jego brat zachwia� si� nagle, upu�ci� miecz, z�apa� za twarz i usun�� na kolana. Spomi�dzy palc�w pop�yn�a mu krew.

� Oczyyy! � rozdar� si� panicznie. � Moje oczyyyy!

Yatech by� ju� przy drugim bli�niaku. Wpad� na niego, nie pr�buj�c zatrzyma� impetu, wybi� z rytmu, z�apa� za rami�, podci��, rzuci� na ziemi�. W r�ku b�ysn�� mu sztylet.

Widzia�a przera�enie w spojrzeniu le��cego, ale ostrze tylko lekko opar�o si� o jego policzek, zostawiaj�c male�k�, czerwon� rys�. Po chwili Saweq pu�ci� r�koje�� miecza i uni�s� otwarte d�onie w g�r�, na znak poddania.

To wszystko wydarzy�o si�, zanim zd��y�a przebiec kilka krok�w i wyci�gn�� bro�. Yatech nadal nie wydoby� mieczy, ale walczy�, jakby ci�gle by� w transie khaan�s. To budzi�o na r�wni dum� i przera�enie.

Podesz�a do skoml�cego co� cicho Messa i si�� oderwa�a mu d�onie od twarzy. Odetchn�a z ulg�, ci�cie by�o r�wne, czyste i ci�gn�o si� tu� powy�ej linii brwi. Pu�ci�a go.

� Powiniene� si� umy� � powiedzia�a g�o�no, by wszyscy us�yszeli. � Brzydszy ju� i tak nie b�dziesz, a to g�upio p�aka� je ma�e dziecko z powodu lekkiego skaleczenia. Jak poprosisz matk�, to mo�e nawet da ci ciastko na pociech�.

T�um gapi�w za�mia� si� przeci�gle. Ona te� u�miecha�a si� ju� otwarcie, przepe�niona dum� i rado�ci�. Czterech. Pokona� czterech napastnik�w niemal go�ymi r�kami i sta� tam, obok, nawet nie dra�ni�ty. Jej ma�y braciszek. W plemieniu d�ugo b�d� opowiada� o tej walce, Yatechowi uda�o si� w kilka chwil zniszczy� to, nad czym Lengana pracowa�a przez ostatnie lata. Udowodni�, �e jest synem g�r i �e w walce niewielu mo�e mu dor�wna�. Ten dzie� nie m�g� sko�czy� si� lepiej.

Venyes nie sta� ju� w lekcewa��cej pozie. R�ce mia� lu�no opuszczone, nogi lekko ugi�te.

� Podobno mia�a jasne w�osy i niebieskie oczy � wycedzi� z zimnym wyrachowaniem. � W�r�d naszych dziewcz�t to rzadko��.

Na te s�owa Yatech odwr�ci� si� powoli, jakby co� si�� zmusza�o go do ruchu. Nie patrzy� na Venyesa, tylko na ni�, prosto w oczy.

� Musia�a by� niez�a, ruchliwa jak ma�e zwierz�tko, w odpowiednich miejscach ciep�a i wilgotna. Dobra zabawka na zimne noce. Isanell, nawet �adne imi�.

Nie przestaj�c m�wi�, najstarszy syn Lengany powoli unosi� d�onie ku r�koje�ciom mieczy. Nie powinien zna� takich szczeg��w. Ale jego przybrany ojciec zasiada� w radzie plemienia. Najpewniej by� przy tym, gdy Yatech zdawa� relacj� ze swojego pobytu w domu kupca. Dobra i m�dra �ona mog�a wyci�gn�� z niego informacje, kt�rych nie powinien nikomu zdradzi�. I przez to w�a�nie � Deana zrozumia�a to, widz�c, co pojawi�o si� w oczach brata � kto� na tym placu umrze.

� Mo�e to i dobrze, �e j� zabi�e� � najstarszy syn Leengany nie przestawa� m�wi�. Wyci�gn�� yphiry i zastyg� w pozycji bojowej. � Gdyby zosta�a twoj� �on�, wasze bachory by�yby tylko w �wierci Issaram. To m�dra decyzja, uchroni�e� r�d przed dalszym rozcie�czaniem krwi.

Zapad�a ca�kowita cisza, nawet najg�upsi zrozumieli, �e powiedziano co�, czego nie da si� zby� wzruszeniem ramion. Ale Yatech wci�� patrzy� na ni�. Tylko na ni�.

�egnaj Deana, m�wi�y jego oczy, �egnaj siostro.

Odwr�ci� si� i ruszy� w stron� Venyesa. Powoli, jakby czas nie mia� najmniejszego znaczenia, si�gn�� po miecze i nagle jego ramiona zamieni�y si� w rozmazan�, trudn� do ogarni�cia wzrokiem plam�. Tak wygl�da� bitewny trans z zewn�trz. Jego przeciwnik zdo�a� odbi� nie wi�cej ni� dwa ciosy, zatoczy� si� nagle w ty�, wyda� z siebie dziwny, charkocz�cy �wist, jeden z jego mieczy poszybowa� wysoko w g�r�, znacz�c tor lotu karmazynowymi kroplami s�cz�cymi si� z uci�tej w nadgarstku r�ki, a on sam obr�ci� si�, z twarz� rozr�ban� na p�. Na ustach nie mia� ju� ironicznego grymasu, tylko w oczach powoli dogasa�o zaskoczenie, �e to ju�, tylko tyle i koniec, dusza odchodzi do plemienia i nie b�dzie nic wi�cej. Opad� na kolana, po chwili na twarz, zadr�a�, znieruchomia�.

Cisza. Na placu �wicze� zapanowa�a taka cisza, jaka musia�a unosi� si� nad �wiatem w pierwszym dniu po stworzeniu, gdy jeszcze �adne ze stworze� nie otrzyma�o w�asnego g�osu.

� Nieeeee! � zawy� Abwen.

Nie zd��y�a go powstrzyma�, p�dzi� ju� w kierunku Yatecha, z w��czni� nie wiadomo kiedy podniesion� z ziemi. Przeby� dziel�c� ich odleg�o�� w kilku d�ugich krokach i niemal na o�lep d�gn��. Yatech okr�ci� si� w miejscu, bez najmniejszego problemu unikn�� pchni�cia i ci�� atakuj�cego przez �rodek plec�w. Ch�opak zwali� si� na ziemi� jakby by� drewnian� kukie�k�, kt�rej kto� przeci�� sznurki. Przez chwil� r�ce i nogi dr�a�y mu spazmatycznie. Kr�gos�up, pomy�la�a, musia� dosta� w kr�gos�up.

Yatech nie zwr�ci� na le��cego uwagi. Rozejrza� si�, jakby czego� szuka�, wreszcie zatrzyma� wzrok na ostatnim z braci. Niedba�ym ruchem strzepn�� krew z klingi i ruszy� do Kensa. Ten ci�gle le�a� nieprzytomny. Zgromadzony t�umek zaszemra� gro�nie.

Stan�a mi�dzy synem Lengany a w�asnym bratem. Nie wiedzia�a, jakim cudem szable znalaz�y si� w jej d�oniach.

� Nie � szepn�a. � Schowaj bro�.

� Sko�czmy to, Deana. Tu i teraz. Je�li zabierzesz tej kobiecie syn�w, straci oparcie i pozycj� w rodzie.

� Nie, nie w ten spos�b. On jest nieprzytomny, nie mo�e si� broni�. To niezgodne z prawem...

� Czyim prawem? Naszym? Harudiego? � Zadr�a�, w oczach pojawi� mu si� b�ysk. � By dochowa� wierno�ci prawu, na p�nocy zabi�em kobiet�, kt�ra ofiarowa�a mi serce i cia�o. Bo wierzy�em... nie wiem... Tam nie by�em Meekha�czykiem, mimo krwi matki. Tu m�wi�, �e nie jestem Issaram, mimo krwi ojca. Kim wi�c jestem, siostro? Powiesz mi?

Wyci�gn�a przed siebie skrzy�owane szable.

� Wiem, kim nie jeste�, Yatech. Nie jeste� morderc� i nie zostaniesz nim.

Pochyli� g�ow� i u�miechn�� si�. Dziwnie i strasznie.

� Ju� za p�no.

�������

Sta� pod skaln� �cian�, na kt�rej zapisano ostatnie trzy i p� tysi�ca lat historii kontynentu. Ka�de z tych imion, czasem opatrzone kilkoma zdaniami, m�wi�o o �ywych ludziach, ale tak, jakby byli niczym wi�cej ni� male�kim kamieniem brukowym na drodze, kt�r� pod��a� ich nar�d. Mimo wszystko... by�y tu zapisane dzieje mi�o�ci i nienawi�ci, zdrady i wierno�ci, przyja�ni i fa�szu. Za tysi�c czy dwa tysi�ce lat by� mo�e po Meekha�czykach zostan� tylko puste ruiny, w�r�d kt�rych b�dzie hula� wiatr, a te napisy pozostan�, wci�� opowiadaj�c swoje historie.

Delikatnie dotkn�� miejsca, w kt�rym kiedy� znajdowa�o si� imi� Yatecha.

� Gdyby� mia�a brata, dok�d odszed�by po z�amaniu w�asnych mieczy?

Kobieta pochyli�a g�ow�.

� Na po�udnie, na dalek� pustyni�, gdzie piasek ma biel ko�ci i gdzie nie ma nic, poza wydmami wielkimi jak g�ry. Wzi��by jeden buk�ak wody i szed�by przed siebie, p�ki mia�by si�y. Potem upad�by, jaszczurki, w�e i skorpiony po�ywi�yby si� jego cia�em, a ko�ci wiatr zmieli�by na proch. Tak sta�oby si�, gdybym mia�a brata.

Milcza�, usi�uj�c znale�� w�a�ciwe s�owa.

� Uwa�a�em go za syna. Kocha�em... Gdyby poprosi�, da�bym mu Isanell za �on�. Ale nigdy mu nie wybacz�.

Skin�a g�ow�.

� Nie prosi�by o wybaczenie.

� Musz� ju� i��.

Wyra�nie si� waha�a.

� Wiem. Mamy przyjaci� na p�nocy, w�r�d kupc�w i rzemie�lnik�w. Opowiedzieli nam o ojcu, kt�ry postanowi� pom�ci� �mier� dziecka. Sprzeda� wi�kszo�� maj�tku... Zaci�gn�� d�ugi... Zebra� najemn� band�, kilkuset zbir�w, koczownik�w, desperat�w. Obozuj� w oazie, do kt�rej zmierza�e�. Powiniene�... na nich uwa�a�. I nie przy��cza� si� do ataku na afraagr�. B�dziemy czeka� i zabijemy napastnik�w.

Poczu� ulg�. Wiedzieli.

� Moja �ona... odesz�a... Syn zaci�gn�� si� do akademii wojskowej i chce uczy� si� na �o�nierza, �eby zabija� Issaram. Ten m�ody wojownik by� jego idolem, a teraz... Niewa�ne. Czy je�li pojad� na czele tego oddzia�u, b�dziesz na mnie czeka� w przedsionku afraagry? Z broni� w r�ku. To by�oby dobre zako�czenie tej historii, ostatni cz�onkowie dwu rod�w twarz� w twarz...

Wykona�a skomplikowany uk�on. Nie mia� poj�cia, co on ma znaczy�.

� B�d� czeka�. Szukaj kobiety z ods�oni�t� twarz�.

� Jeszcze nie podj��em decyzji...

� Wiem.

� S� rzeczy...

� Nie gadaj tyle, Meekha�czyku.

U�miechn�� si� i ruszy� w stron� wyj�cia.

�������

Czeka�a na niego w przedsionku afraagry do wieczora, ca�� noc i ca�y nast�pny dzie�. Na pr�no.

Poca�unek skorpiona

Szed� ju� trzeci dzie�. W�a�ciwie od wczorajszego popo�udnia pe�z�. Ostatni� noc sp�dzi� zagrzebany w piasku, budz�c si� co chwil� z pe�nego majak�w snu, krzykiem p�osz�c jaszczurki i skorpiony. Opr�niony buk�ak z koziej sk�ry s�u�y� mu za poduszk�, lecz zostawi� go, wyruszaj�c w dalsz� drog�. Na pustyni by�o do�� stworze�, kt�re wykorzystaj� to niespodziewane bogactwo. On te� wkr�tce z�o�y im nale�n� ofiar�, trybut za zak��cenie spokoju.

Dotar� do szczytu wydmy, zatrzyma� si�, po czym powoli sp�yn�� w d�, wraz z niewielk� lawin� piasku. Piach mia� wsz�dzie, w oczach, uszach, ustach, we w�osach, pod ubraniem. Jego szorstki dotyk by� jak pieszczota natr�tnej kochanki; zosta� ze mn�, m�wi�, nie id� dalej, pole� tu chwil�, w cieniu mi�dzy wydmami jest tak przyjemnie... Prawie mia� ochot� go pos�ucha�. Ale nie, jeszcze nie teraz, jeszcze nie. Wygrzeba� si� powoli, z najwy�szym trudem przykucn��, podpieraj�c si� d�o�mi. Uni�s� g�ow�. Kolejna wydma wznosi�a si� przed nim jak fala rozko�ysanego gniewem bog�w oceanu.

Tym w�a�nie jest pustynia, pomy�la�, bo�ym oceanem, rozci�gni�tym na eony sztormem, kt�rego gwa�towno�ci� tylko bogowie potrafi� si� cieszy�. To s� w�a�ciwe rozrywki Nie�miertelnych: wyrastaj�ce spod powierzchni �a�cuchy g�rskie, l�dy zatapiane przez oceany, lodowce sun�ce tam i z powrotem. Ca�a reszta, rozumne rasy, ich konflikty, wojny, dynastie, kr�lestwa i imperia, to py� niewart spojrzenia. A ludzie swoimi zawodz�cymi mod�ami, �wi�tyniami i uroczysto�ciami, wyprowadzaj�cymi na ulice w �a�osnych procesjach rozhisteryzowane t�umy, zupe�nie niepotrzebnie pr�buj� zwr�ci� na siebie uwag� panteonu. Ich prawdziwe problemy zaczynaj� si� dopiero wtedy, gdy bogowie wreszcie oderw� wzrok od w�druj�cych pustynnych wydm i skupiaj� go na pe�zaj�cym po obliczu ich ukochanego �wiata robactwie. Wtedy okazuje si�, �e tam, gdzie odwieczn� pie�ni� mia�y szumie� cieniste puszcze, wyros�y miasta, olbrzymie wrzody wype�nione rop� brudu, �mieci i nieczysto�ci. Tysi�cletnie d�by pad�y pod ciosami siekier, rzeki zrobi�y si� m�tne od odchod�w, g�ry poznaczono bliznami wyrytych w kamieniu dr�g i tuneli. Wtedy wybuchaj� wojny i konflikty, �wi�tynie skacz� sobie do garde�, a ziemia zamienia w b�oto lepkie od krwi. Bo jeste�my jak stado kornik�w, kt�re zal�g�y si� w misternej, drewnianej rze�bie, i trzeba si� nas pozby�.

Opu�ci� wzrok tam, gdzie powinny by� jego d�onie. Ju� ich nie widzia�. Ta chwila, kt�r� po�wi�ci� na z�apanie oddechu, wystarczy�a, �eby zapad� si� w piach po same nadgarstki. Poruszy� palcami, czuj�c szorstkie drobinki wbijaj�ce si� pod paznokcie. To znaczy�o, �e jeszcze �y�, stare powiedzenie m�wi�o: gdy nie czujesz piasku w d�oniach, to znaczy, �e masz go ju� we krwi. To znaczy, �e jeste� martwy. Wyrwa� r�ce z wydmy, gwa�townie, z gniewem, kt�ry go zaskoczy�. Jeszcze nie teraz, jeszcze nie. Jego celem by� Skorpioni M�yn, olbrzymia niecka wype�niona bia�ym jak kreda piaskiem, kt�ry pochodzi� mia� z cia� milion�w pustynnych paj�czak�w, w�druj�cych tam co roku, po swoj� �mier�. Burze i wichry mieli�y ich pancerze na drobny py�. Oto sens �ycia jadowitych zab�jc�w, noce sp�dzane na �owach i �mier� ozdabiaj�ca oblicze pustyni bia�� plam� o kilkumilowej �rednicy. Nic wi�cej, nic mniej. Tam pod��a�, kolejny morderca, kt�rego zmielone ko�ci do��cz� do trwaj�cego od tysi�cleci ta�ca ku czci �mierci.

Teraz musia� i�� naprz�d.

B�l w dole plec�w prawie powali� go na ziemi�. To objawy zbli�aj�cego si� ko�ca. Pozbawiony wody organizm odmawia� pos�usze�stwa, a najpierw dawa�y o tym zna� nerki. Z ka�dym oddechem, z ka�d� drobin� wilgoci ulatuj�c� z ust, zbli�a� si� do kresu. Poci� przesta� si� ju� wczoraj wieczorem, i gdyby nie ch��d nocy, resztki si� straci�by ju� kilkana�cie godzin temu. Teraz jednak... Nie by�o jeszcze po�udnia, u st�p wydmy zalega� cie�, ale za godzin� czy dwie w promieniu dziesi�tek mil nie znajdzie schronienia przed s�o�cem.

Starsi w plemieniu wielokrotnie opowiadali o tym, jak paskudna jest �mier� na pustyni. Najpierw cz�owiek poci si�, traci wod� i s�abnie, potem, gdy cia�o nie ma ju� wilgoci, kt�r� mo�e zamieni� w pot, nast�puje powolne przegrzewanie organizmu, pojawiaj� si� omamy, majaki, delirium. Mroczne legendy Issaram wype�niaj� opowie�ci o w�drowcach, kt�rych zw�oki znajdowano z ustami pe�nymi pustynnego py�u, bo w ostatnich chwilach �ycia pr�bowali pi� piach. Wcze�niej odmawiaj� pracy nerki, w�troba, �o��dek. Bez wody przestaj� dzia�a�. Pewien stary m�drzec powiedzia� mu kiedy�, �e ostatnim objawem s� ponowne poty. W ko�cowych chwilach �ycia, gdy wszystkie narz�dy ju� umar�y, cia�o uwalnia resztki wody i pr�buje si� ratowa�. Kilka chwil pot�w, drgawek i koniec.

Jeszcze nie mia� takich objaw�w. To znaczy�o, �e jego chwila jeszcze nie nadesz�a. A b�l nerek powinien jako� wytrzyma�.

Zacz�� pe�zn�� w g�r� wydmy.

Prawa r�ka, lewa, prawa noga, lewa. I jeszcze raz. Szczyt zbli�a� si� powoli, ca�e szcz�cie, �e wydmy, kt�re przemierza�, nazywane kenah, by�y �agodnymi wzniesieniami, gdzie pod warstw� lotnego piasku znajdowa�a si� twarda, ubita powierzchnia. Dzi�ki temu m�g� si� wspina�. Gdyby trafi� na inny teren, najpewniej nie uda�oby mu si� zaj�� tak daleko. Jednak teraz... dotarcie do Skorpioniego M�yna wyda�o mu si� nagle czym� niewa�nym i ma�o znacz�cym. Gdy ju� upadnie, jego cia�em po�ywi� si� jaszczurki i larwy owad�w, a jaszczurkami i owadami � skorpiony. P�niej ci zab�jcy, czuj�c zbli�aj�c� si� �mier�, udadz� si� w miejsce swojego ostatniego spoczynku. A pustynny wiatr zabierze tam py� z jego zmielonych przez szalej�ce burze ko�ci. Tak w�a�nie najpewniej si� stanie. Wi�c nie ma sensu i�� dalej, skoro M�yn i tak jest mu przeznaczony.

Pami�ta� bajk� o tym miejscu, kt�r� opowiada�a mu ciotka.

Pewnego razu pustynny skoczek znalaz� umieraj�cego z pragnienia skorpiona. Tkni�ty lito�ci� zabra� go do w�asnej nory, przynosi� w pyszczku wod�, �apa� �uki, kt�re skorpion zabija� i po�era�, a� wok� nory skoczka wyros�a g�ra pustych pancerzyk�w, a s�siedzi zacz�li na niego spogl�da� z podejrzliwo�ci�. Ale skoczek polubi� skorpiona, odbyli wiele rozm�w, opowiadali sobie, jak to jest w�drowa� noc� po pustyni, szuka� po�ywienia, spija� krople, kt�rymi przed�wit ozdabia kamienie, ucieka� przed drapie�nymi jaszczurkami i nocnymi ptakami. Bo skorpion, co skoczek odkry� ze zdumieniem, mimo szczypiec, twardego pancerza i �mierciono�nego ogona, r�wnie� ba� si� stworze� wi�kszych od siebie i wciska� si� pod kamie� na odg�os �ap jaszczurki ghe. �Ty i ja jeste�my bra�mi�, powiedzia� kt�rego� wieczora skoczek, a skorpion u�miechn�� si� tak, jak to czyni� skorpiony, samym ruchem szczypiec, i nie odpowiedzia� nic. Bo skorpion wiedzia� lepiej.

Nast�pnego dnia skoczek, od pewnego czasu puchn�cy coraz bardziej, zdumia� swojego go�cia, wydaj�c na �wiat kilka nagich, �ysych stworze�, kt�re przywar�y do niego i zacz�y ssa� pokarm. Skoczek le�a� nieruchomo, zmorzony snem po wielkim wysi�ku i niezdolny do obrony, wi�c skorpion zrobi� to, co uzna� za w�a�ciwe. Uk�u� ka�de ze stworze� swoim ��d�em, a stwierdziwszy, �e s� soczyste i smaczne, po�ar� je. �Dlaczego zabi�e� moje dzieci?�, p�acz�c, zapyta� skoczek, gdy ju� odzyska� �wiadomo��. �Dlaczego uzna�e� mnie za stworzenie z twojego rodzaju? Czy� nie wiedzia�e�, �e jestem tym, czym jestem�, odpar� skorpion i zap�aka�, tak jak p�acz� skorpiony, samym ruchem szczypiec. A p�niej poszed� na pustyni�, aby umrze�. Lecz pustynia, oburzona morderstwem, nie chcia�a przyj�� jego cia�a, tylko zmieli�a je na py� i wrzuci�a w wielk�, pust� nieck�, kt�ra stopniowo wype�ni�a si� bia�ym piaskiem z miliard�w pustych pancerzyk�w nast�pnych pokole� skorpion�w.

Ta bajka nie mia�a mora�u, nie nios�a �adnych m�dro�ci poza jedn� � jeste�my tym, czym jeste�my, a nasze ko�ci trafi� tam, gdzie ko�ci wszystkich zab�jc�w. Wi�c w�a�ciwie nie musia� si� stara�, m�g� po�o�y� si� i umrze�, a i tak znajdzie si� tam, gdzie jego miejsce.

Mimo wszystko szed�. To by�o silniejsze od rozs�dku i ch�ci, by przyj�� ostatni� pieszczot� piasku i wreszcie si� podda�. Post�powanie poza rozumem, poza logik�, by�o czym�, z czego jego siostra zawsze si� �mia�a. To wspomnienie przeszy�o go dreszczem. On nie mia� siostry, nie mia� brata, matki, ojca, krewnych. Ta pami�� nale�a�a do kogo� innego, do cz�owieka, kt�ry umar�... Nie, nie umar� � on si� nigdy nie narodzi�.

Pami�ta� to uczucie, kt�re nawiedzi�o go, gdy w�ciek�ymi uderzeniami miecza wyr�bywa� w skale dziur� w miejscu, gdzie wyryto jego imi�. Czu�, jakby z ka�dym odpryskiem zdejmowano z niego jaki� ci�ar, ka�dy fragment kamienia l�duj�cy u st�p �ciany wydawa� si� olbrzymim g�azem spadaj�cym z jego bark�w. Dusza nie jest wcale b�ogos�awie�stwem, powiedzia� kiedy� m�czyzna, kt�rego nazywa� wtedy wujem. To ci�ar, kt�ry musimy nie�� od narodzin a� do �mierci, strzeg�c go zazdro�nie przed spojrzeniami obcych. Mo�e kiedy�, za tysi�ce lat, gdy ponownie staniemy przed obliczem Matki, pochyli si� ona nad nami i ka�dy dostanie swoj� w�asn� dusz�. A ci, kt�rzy przenie�li ten ci�ar przez millennia, zostan� wreszcie ocenieni i zbawieni.

Powr�t do miejsca, kt�re kiedy� nazywa� domem, by� skokiem na g��wk� w bajoro pom�wie�, plotek i niech�ci. Najgorsze, �e doskonale rozumia� t� kobiet�. �Jeste�my tym, czym jeste�my�, powiedzia�a, stoj�c przed nim z twarz� zas�oni�t� ekchaarem. To by�a jedyna prawda, kt�rej powinien si� pok�oni�. Lecz je�li nie chcia� tego uczyni�? Gdy jej najstarszy syn wymieni� imi� Isanell, gdy g�osem wype�nionym w�ciek�o�ci� i gniewem rzuci� tych kilka zda�, nagle sta�o si� jasne, �e nie ma miejsca na �wiecie, gdzie kto� taki jak on � p� Meekha�czyk, p� Issaram, m�g�by si� schroni�. To, co wtedy wype�ni�o mu �y�y, nie by�o ani lodem, ani ogniem. Jakby p�k�a ba�ka mydlana w jego g�owie i nagle wszystko ucich�o, ca�y �wiat skurczy� si� do oczu Deany, oczu, z kt�rych w kilka uderze� serca wyciek�a ca�a rado��. Wtedy, na placu �wicze�, �mia�a si� razem z innymi, gdy on upokarza� syn�w Lengany i ich kuzyn�w. Czym innym by�o szczucie wszystkich na samotn� m�od� kobiet�, a czym innym stawienie czo�a w walce komu�, kto przela� krew wielu ludzi. Pokaza� wtedy, �e jakkolwiek by go nazywano, by� wojownikiem Issaram. A sprawno�� bojow� Issarowie cenili ponad wszystko.

A potem pad�o tych kilka s��w i zrozumia�, �e jednak nie jest jednym z nich. �e poza plemieniem, na s�u�bie u meekha�skiego kupca, zyska� i straci� zbyt wiele, a w afraagrze nie ma niczego, czym m�g�by t� dziur� za�ata�. Zabi� tego zbyt gadatliwego, zabi� drugiego, kt�ry go zaatakowa�, i by� got�w zabi� ostatniego z braci, bo je�li m�g� zostawi� kobiecie, kt�r� nazywa� wtedy swoj� siostr�, jaki� po�egnalny prezent, to by�a nim w�a�nie ta �mier�. Lecz nagle Deana stan�a przed nim ze skrzy�owanymi szablami, i to by� koniec.

Ostatni raz spotkali si� w rodowej siedzibie. Siedzia� na pos�aniu z broni� w r�ku, zakrzywione klingi wci�� lepi�y si� od krwi.

� Zbiera si� rada � szepn�a, patrz�c na niego dziwnie. � Grozi nam wojna rod�w.

� Nie b�dzie wojny � powiedzia� wtedy. � Nie z mojego powodu. Gdziekolwiek si� pojawi�, zostawiam za sob� trupy tych, kt�rych powinienem chroni�.

Opowiedzia� jej wtedy wszystko, o kupcu, kt�ry sta� si� dla niego niemal ojcem, o jego �onie, kobiecie, dla kt�rej honoru obecno�� w domu wojownika Issaram by�a z pocz�tku wielkim wyzwaniem, bo Issarowie mieli na r�kach krew jej ojca i brata. O dw�jce dzieci, z kt�rych jedno okaza�o si� kim� wi�cej ni� dzieckiem. M�wi� kr�tko, poszarpanymi zdaniami, wyrzucaj�c z siebie nawet nie gniew czy frustracj�, lecz pr�buj�c pozby� si� zrodzonej na placu �wicze� oboj�tnej ciszy, kt�ra wci�� w nim by�a. Na pr�no.

Nagle, pe�zn�c wci�� w g�r�, zrozumia�, �e dusza opu�ci�a go nie wtedy, gdy wyr�bywa� w kamieniu dziur�, lecz wcze�niej, gdy dotar�o do niego, �e nigdy nie b�dzie prawdziwym Issaram. To by�a ta cisza i pustka, kt�ra wype�ni�a go, gdy us�ysza� imi� Isanell. Wtedy, gdy patrzy� w oczy kobiety, kt�ra by�a jeszcze jego siostr�, dusza opuszcza�a go powoli, w rytm uderze� serca, kt�re zwolni�o niemal do zatrzymania si�. Kiedy odwr�ci� si� do Venyesa, kiedy si�gn�� po bro�, by� ju� gaaneh, nieurodzonym, a p�niejsze wydarzenia to tylko potwierdzenie tego, co si� sta�o.

Gdyby wtedy na placu by� kt�ry� z Wiedz�cych, rozpozna�by to na pierwszy rzut oka, a plemi� zabi�oby go bez chwili wahania i bez wzgl�du na cen�. Cz�owiek, kt�ry nie ma w�asnej duszy, to �miertelne niebezpiecze�stwo dla wszystkich dooko�a. Pomiotnicy, oddaj�cy cze�� Niechcianym, ulegaj� wypaczeniu, lecz jest to proces trwaj�cy ca�e lata, bo ludzka dusza potrafi stawia� zaciek�y op�r, zanim zostanie poch�oni�ta. Jednak cia�o obdarzone �wiadomo�ci�, lecz duszy pozbawione, jest jak pusty dzban czekaj�cy na nape�nienie. Ka�dy demon, duch, maeth, ka�da forma istnienia kryj�ca si� pod i poza Mrokiem, natychmiast skorzysta z okazji, by zaw�adn�� takim cia�em. Op�r samego rozumu i woli na niewiele si� przyda, o czym zdawali si� zapomina� meekha�scy czarodzieje, g�osz�cy, �e to w�a�nie rozum i wola kszta�tuj� Moc, zupe�nie zapomniawszy, �e nawet zwierz�ta posiadaj� pewne formy rozumu i woli, a �aden z ni�szych gatunk�w nie potrafi korzysta� z czar�w.

Dlatego odszed� na pustyni�, tam, gdzie nie spotka ludzi, gdzie nie ma magii. Tam, gdzie nie ma aktywnie kierowanej Mocy, istnia�a niewielka szansa na natkni�cie si� na co�, co mog�oby wykorzysta� jego cia�o. Zreszt�, u�miechn�� si�, wypluwaj�c piasek z ust, cokolwiek by�oby go teraz op�ta�o, nie mia�oby przed sob� zbyt d�ugiego istnienia. Najwy�ej kilka bolesnych godzin.

Szczyt kolejnej wydmy osi�gn�� w chwili, gdy mia� ju� si� podda�. Przetoczy� si� przez wzniesienie i pozwoli�, by piasek poci�gn�� go na d�, do kotliny mi�dzy pustynnymi wzg�rzami, gdzie jeszcze zalega� cie�. Tu jednak by�o go znacznie mniej ni� w poprzednim zag��bieniu. S�o�ce wznosi�o si� coraz wy�ej i je�li nie zwi�kszy tempa, to za godzin� nie b�dzie m�g� ju� nawet pomarzy� o ukryciu si� przed pal�cymi promieniami. Parskn�� na t� my�l suchym, rz꿹cym �miechem. Ukry� si�? Po co? Tu i teraz powinna zako�czy� si� jego w�dr�wka, bo pokonanie kolejnej wydmy nie przybli�y go do celu ani na krok. W ko�cu, o czym od d�u�szego czasu stara� si� nie my�le�, ju� dawno straci� poczucie kierunku. Po�o�enie legendarnego Skorpioniego M�yna by�o na wp� domys�em, na wp� bajk�. Tylko ci, kt�rzy w�drowali z karawanami po g��bokiej pustyni, opowiadali, �e czasem na horyzoncie zaczynaj� ta�czy� mira�e, przedstawiaj�ce g��bok� nieck� pe�n� bia�ego piasku, otoczon� przez �a�cuch niewielkich, ciemnych ska�. To by�a legenda oparta na z�udzeniach i domys�ach, bo nie s�ysza� o nikim, kto m�g�by si� pochwali�, �e dotar� do samego M�yna.

Po�o�y� si� na wznak, wpatruj�c w niebo szeroko otwartymi oczami. Przera�aj�co b��kitny przestw�r, pozbawiony najmniejszej chmurki, przypomina� wielk�, szklan� czar� przykrywaj�c� ca�y �wiat. Niebo na zielonych p�nocnych r�wninach by�o inne, pomy�la�, nawet odcie� mia�o inny, bardziej intensywny, mocniejszy. Czeka� na �zy, kt�re powinny si� pojawi� pod wp�ywem �wiat�a, lecz daremnie. Jego cia�o jeszcze pr�bowa�o walczy� o ka�d� kropl� wilgoci, �zy by�y zb�dnym wydatkiem. Ono jeszcze trzyma�o si� nadziei na ocalenie.

Us�ysza� szelest piasku i nagle po swojej lewej stronie zobaczy� jaszczurk�. Nie jak�� tam jaszczurk�, tylko czarn� ghe, d�ug� na prawie dwie stopy, z �bem opancerzonym zabarwionymi na czerwono p�ytkami. W pysku trzyma�a ma�ego skorpiona. W�a�ciwie wystawa� jej stamt�d tylko jego ogon, rozpaczliwie szukaj�cy miejsca, gdzie mo�na wbi� ��d�o. Przez chwil� mierzyli si� wzrokiem, jaszczurka i cz�owiek. Potem, szybciej ni� my�la�, �e to mo�liwe, m�czyzna wyszarpn�� z pochwy przy ramieniu sztylet i rzuci�. Ostrze trafi�o w szyj�, tu� za g�ow�, gad zwin�� si� w miejscu, okr�ci� wok� w�asnej osi, dwa razy b�ysn�� jasnym podbrzuszem i znieruchomia�.

Dopad� zwierz�, zanim przesta�o drga�. Wilgo�, woda, krew... Wyrwa� sztylet z rany, przy�o�y� usta, zacz�� ssa�. Krew jaszczurki by�a g�sta, metaliczna w smaku i s�odkawa. I by�o jej ma�o, rozpaczliwie ma�o, kilka �yk�w i po wszystkim, �ciska� cia�o w d�oniach tak mocno, jakby by�o buk�akiem, kt�ry nale�y opr�ni� do ko�ca. Nic z tego, zacz�� rozdziera� gada na kawa�ki, go�ymi r�kami wy�amuj�c stawy, oddzieraj�c mi�so od ko�ci, �uj�c intensywnie ka�dy kawa�ek w poszukiwaniu resztek wilgoci.

Jaszczurka nie zamkn�a oczu. Nagle uderzy�o go spojrzenie, kt�rym obdarza� go na wp� oderwany od cia�a �eb. Ma�e, paciorkowate oczko kpi�o z niego, a wygi�cie opancerzonych warg wydawa�o si� posy�a� z�o�liwy u�mieszek. No i c�?, zdawa�o si� m�wi�, my�lisz, �e przed�u�y�e� swoje �ycie? �e kilka �yk�w mojej krwi i soki wyssane z mi�sa dadz� ci szans�? Jestem ju� martwa, lecz ty tak�e, cz�owieku.

Kolec jadowy skorpiona wci�� t�uk� o �uski. Oto ja, pomy�la� patrz�c na te ruchy, ma�y skorpion z�apany przez pustyni�, ju� martwy, ale wci�� jeszcze odruchowo pr�buj�cy zadawa� �mier�. Jeste�my tym, czym jeste�my.

Zgi�� si� i zwymiotowa� wszystko, czym uda�o mu si� nape�ni� �o��dek. Opad� na d�onie, patrz�c na czerwonaw� papk�, kt�r� udekorowa� piasek. Nic, �adnych uczu�, �adnego �alu, nawet po tym, �e w�a�nie straci� kolejn� bezcenn� porcj� p�yn�w. M�wili, �e cz�owiek pozbawiony duszy nie odczuwa niczego, bo rozum i wola, kt�re mu pozosta�y, nie s� zwi�zane z uczuciami.

Usiad�, wzi�� do r�ki �eb martwego gada i przez chwil� patrzy� na coraz s�abszy taniec segmentowanego ogonka. Podwa�y� sztyletem zaci�ni�te w przed�miertnym skurczu szcz�ki i ostro�nie uwolni� paj�czaka. Zdumiewaj�ce, lecz skorpion by� ca�y, z�by jaszczurki nie zmia�d�y�y jego pancerzyka. M�czyzna ostro�nie po�o�y� go sobie na otwartej d�oni. Przez chwil� on i skorpion wymieniali si� spojrzeniami, ma�y pustynny zab�jca uni�s� szczypce w wyzywaj�cym ge�cie i zamacha� ogonem. Cz�owiek u�miechn�� si� na ten pokaz, po czym ostro�nie w�o�y� stworzenie do ust i zamkn�� je, zostawiaj�c na zewn�trz tylko ogonek. Odn�a za�askota�y go po j�zyku, szczypce uderzy�y w podniebienie. Kolec skorpiona wygi�� si� i wbi� tu� nad g�rn� warg�.

To by�o tak, jakby rozpalony do bia�o�ci pr�t wbi� mu si� w twarz, b�l i gor�co rozla�y si� po ciele, parali�uj�c nerwy. W chwil� p�niej kolejne ogniska b�lu rozla�y si� w miejscach nast�pnych u��dle�. Zacisn�� kurczowo szcz�ki, niezdolny zapanowa� nad odruchem, i zmia�d�y� swojego zab�jc�.

Przynajmniej nikt nie powie, �e umar�em bez walki, zd��y� jeszcze pomy�le�. I tak nie dotrwa�bym do...

� ...jutra � powiedzia� m�czyzna w at�asach. � Je�li ten dzikus si� nie zjawi, pan baron rec-Vankeel og�osi go wszem i wobec tch�rzem, psi� pyt� i osobnikiem niegodnym przebywania w�r�d ludzi cywilizowanych. Pan baron oczekuje, �e na placu Zielnym pojawi si� r�wnie� Aerin-ker-Noel z rodzin�. Jego nieobecno�� b�dzie traktowana jako tch�rzostwo i zachowanie niegodne szlachcica.

Sta� nieruchomo, ws�uchuj�c si� w cisz�, kt�ra zapad�a po tym o�wiadczeniu. Wszyscy w domostwie kupca we�nianego, Gerasa co� tam, u kt�rego jego pracodawca za�atwia� w�a�nie swoje interesy, gapili si� na nich w napi�ciu. W pomieszczeniu na parterze by�o ze dwadzie�cia os�b. Jeszcze przed chwil� panowa� tu gwar i harmider, przynajmniej w kilku miejscach trwa�y gor�czkowe targi. Teraz jednak wygl�da�o to tak, jakby kto� rzuci� czar odbieraj�cy ludziom g�os. Nagle razem z Aerinem znale�li si� w b�blu, w pustej przestrzeni. Rzuci� okiem na kupca, ten patrzy� na wyzywaj�cego z napi�ciem, marszcz�c brwi.

� O co w�a�ciwie chodzi Ehrenowi? O kontrakt na dostaw� siode� dla trzeciego pu�ku?

Ubrany w oficjalne barwy m�czyzna machn�� lekcewa��co d�oni� i przybra� poz� teatralnego oburzenia. Yatech skrzywi� si� z niesmakiem. Wi�c tak rzucali wyzwanie Meekha�czycy? U niego w afraagrze m�czyzna po prostu podchodzi� do innego i wyci�ga� bro�, a potem szukali sobie ustronnego miejsca.

Pr�ba uwiedzenia c�rki, tak brzmia� oficjalny zarzut. Niejasno przypomnia� sobie jakie� blade, niemrawe stworzenie w liliowej sukni, z kt�rym zamieni� kilka s��w ostatniego wieczora. To by� trzeci bankiet, na kt�ry zabra� go Aerin, pe�no uroczy�cie odzianych m�czyzn i kobiet, drogie wina, jedzenie ledwo przypominaj�ce co� nadaj�cego si� dla ludzi, muzyka. I wielka sala, gdzie poza sto�ami uginaj�cymi si� od przysmak�w nie by�o niczego wi�cej. �adnego miejsca, aby usi���, spocz��, ul�y� obola�ym stopom. Go�cie, kt�rzy mieli ochot� na chwil� odpoczynku, wymykali si� do ogrodu, gdzie sta�o kilka ozdobnych �awek. Reszta kr��y�a po sali, wymieniaj�c banalne uwagi, p�askie komplementy, niemrawe z�o�liwo�ci. Aerin powiedzia� wtedy, �e dopiero po p�nocy, gdy wino rozgrzeje krew, mo�e zacznie dzia� si� co� ciekawego.

Ich obecno�� zosta�a zauwa�ona od razu, wielu kupc�w i arystokrat�w przychodzi�o w towarzystwie w�asnych stra�nik�w, kolejny dziwny, meekha�ski zwyczaj, kt�rego nie rozumia�, w�r�d Issaram m�czyzna, kt�ry nie potrafi�by sam zadba� o swoje bezpiecze�stwo i honor, by�by skazany na banicj�. Gdy najmowa� si� jako stra�nik, by� przekonany, �e b�dzie mia� pod opiek� przede wszystkim rodzin� kupca. Towarzyszenie samemu Aerinowi w trakcie bal�w i przyj�� wydawa�o mu si� nieco dziwne. Tym razem poszli we dw�ch, gdy� pani Ellanda �le si� poczu�a. Gdy tylko weszli do sali, muzyka ucich�a i niemal wszystkie twarze zwr�ci�y si� w ich stron�. Stra�nicy innych go�ci, przewa�nie byli �o�nierze, weterani wielu meekha�skich wojen lub wojownicy koczowniczych plemion, wpatrywali si� w nich intensywnie, czasami wrogo. Aerin uprzedzi� go, �e ma nie reagowa� na �adne zaczepki z ich strony. Stra�nik nie ma w�asnego honoru, taka by�a jedna z g��wnych zasad tej s�u�by. Honorem stra�nika jest honor jego pracodawcy. �yciem stra�nika jest �ycie jego pracodawcy, to by�a kolejna zasada, o kt�rej nigdy nie powinien zapomina�.

Dlatego gdy pad�o to dziwaczne wyzwanie, spojrza� na kupca, oczekuj�c na jego decyzj�. Ten najwyra�niej si� waha�.

� Moja rodzina nie ma z t� spraw� nic wsp�lnego � o�wiadczy� wreszcie. � Dlatego zjawi� si� sam wraz z Yatechem i dw�jk� przyjaci�. Oczekuj�, �e baron r�wnie� przyjdzie ze swoim przedstawicielem i dwoma towarzyszami.

M�czyzna w at�asach wygl�da�, jakby si� zastanawia�.

� Zgoda � o�wiadczy� po chwili. � Pojedynek odb�dzie si� jutro godzin� po wschodzie s�o�ca.

Wyszed�, zostawiaj�c intensywn� wo� potu i ci�kich, s�odkich perfum.

Aerin po�egna� si� ze wszystkimi zdawkowo i prawie wyci�gn�� go ze sklepu. Zanim przybyli do jego rodowej siedziby, Yatech pozna� wi�kszo�� meekha�skich przekle�stw, jakie by�y w u�yciu w tej cz�ci Imperium.

�ona kupca r�wnie� wygl�da�a na wzburzon�.

� Nie mo�ecie tam i��. Dla Ehrena-rec-Vankeela walczy Veel Saworeh.

� Nie mo�emy nie p�j��. Tu nie chodzi o jego c�rk�, tylko o kontrakt. Dow�dca Trzeciego Pu�ku nigdy nie podpisze umowy z kim�, kto wycofa� si� z honorowego pojedynku. I Ehren dobrze o tym wie. Dlatego podsun�� swoj� c�rk� Yatechowi. Psiakrew, obserwowa�em ich przez ca�e spotkanie. Nie powiedzia� do niej nawet pi�ciu s��w.

� Cztery.

� Co �cztery�, Yatech?

� Cztery s�owa. Zapyta�a, czy wyjdziemy do ogrodu, bo boi si� ciemno�ci. Powiedzia�em: �Obowi�zki mi nie pozwalaj��. Tylko tyle.

Ellanda u�miechn�a si� leciutko.

� Czy�by by�a a� taka brzydka?

� Nie, je�li kto� lubi krosty i lekkiego zeza. B�dzie mia�a k�opoty ze znalezieniem m�a.

� Nie s�dz�, jej ojciec jest baronem i ma spory maj�tek. Nie ma lepszego eliksiru pi�kno�ci ni� tytu� i du�y posag. Dobrze, �e si� powstrzyma�e�. W razie czego mam �wiadk�w, jak by�o naprawd�, ale z pojedynku nie mo�emy si� wycofa�. Straci�bym twarz.

To akurat rozumia� bez problem�w. Zastanawia�o go tylko jedno.

� Kto� dla niego walczy? Dla barona? Sam nie wyst�pi w obronie honoru c�rki?

� Nie. Gdyby to mnie oskar�y� o pr�b� uwiedzenia, musia�by walczy� sam. Mam tytu� szlachecki, wi�c nie mia�by innego wyj�cia. Post�pi� bardzo sprytnie, teraz mo�e wystawi� do walki w�asnego stra�nika i je�li wygra, umowa b�dzie jego.

� Dlaczego?

� Pu�kownik Gasewr nie kupi siode� dla swoich kawalerzyst�w od kogo�, kto przegra� honorowy pojedynek. To nie pierwszy raz, gdy rec-Vankeel chce zdoby� w ten spos�b kontrakt od armii.

� A ten jego stra�nik? Dobrze walczy?

� Saworeh to rze�nik. By�y oficer z pu�ku kawalerii Niebieskie �by, wyrzucony z armii, bo za bardzo lubi� zabija�. Podobno by� odpowiedzialny za kilka masakr koczowniczych plemion, do kt�rych dosz�o par� lat temu w trakcie zwyk�ej przygranicznej przepychanki. Cztery obozy, m�czy�ni, kobiety i dzieci. Musieli�my zap�aci� z�otem za ka�dego zabitego, �eby plemiona nie og�osi�y wielkiej wojny. Handel z koczownikami przynosi dziesi�� milion�w cesarskich org�w rocznego zysku. Wojna kosztowa�aby pi�� milion�w miesi�cznie. Lubi�cy krew g�upcy to przekle�stwo ka�dego imperium.

Yatech wzruszy� ramionami.

� To przekle�stwo ka�dego plemienia. Pyta�em, czy dobrze sobie radzi z mieczem?

� Walczy womersk� d�ug� szabl�, znasz t� bro�?

� Widzia�em j� w walce. Dobra szabla, ale lepsza dla je�d�ca ni� pieszego.

� Jemu to nie robi r�nicy. Je�li Saworeh nie zdecyduje si� na drugie ostrze, ty tak�e b�dziesz musia� walczy� jednym mieczem. Takie s� regu�y pojedynku.

� Rozumiem. Jak wygl�da?

� Ciemne w�osy, niebieskie oczy...

� Chodzi�o mi o wzrost i wag�, pani Ellando. Nie zamierzam go swata�, tylko zabi�.

Ma��onka kupca zaczerwieni�a si� lekko. M�� pos�a� jej kpi�cy u�miech.

� Kobiety � mrukn��. � Jest p� g�owy wy�szy od ciebie, masywny i szeroki w ramionach. Ehren-rec-Vankeel chwali si� nim przy ka�dej okazji, prowadzaj�c za sob� nawet do wychodka. Widzia�em dwa jego pojedynki. Jest szybki, silny i mimo swojej masy rusza si� jak kot. Przeciwnik�w na og� okalecza. I to te� jest wa�ne, Yatech. Nie powiniene� go zabija�.

� Nie rozumiem.

Aerin westchn��, wyra�nie zak�opotany.

� Trudno to wyt�umaczy�... Zosta�e� wyzwany na pojedynek, ech, w�a�ciwie to ja zosta�em wyzwany, ale ty masz walczy�. W takich pojedynkach, je�li wyzywaj�cy wyra�nie nie zaznaczy, �e walka ma by� na �mier� i �ycie, obowi�zuje niepisana zasada powa�nego zranienia, po kt�rym jeden z przeciwnik�w poddaje si�, a drugi darowuje mu �ycie. Nie robi dobrego wra�enia kto�, kto wychodzi na plac, �eby posieka� adwersarza na kawa�ki.

� Wi�c po co walczy�? Nie lepiej po prostu zagra� w ko�ci?

� Yatech... Tu chodzi o to, �e jeste�...

� Issaram?

� Issarem. Tak. Ta prowincja wci�� pami�ta rze� sprzed �wier� wieku. � Aerin rzuci� ostro�ne spojrzenie na �on�. Mia�a twarz jak wykut� z kamienia. � Jeste� nowy w mie�cie. Niedobrze b�dzie, je�li zaczniesz od zabicia by�ego oficera, nawet je�li jest to kto� okryty w�tpliw� s�aw�. Ludzie odwr�c� si� od ciebie i ode mnie.

Zawaha� si�.

� Oczywi�cie, je�li nie b�dzie innego wyj�cia, mo�esz wypru� mu flaki.

Yatech wzruszy� ramionami, to by� jeden z tych gest�w, kt�re jego pracodawca odczytywa� bezb��dnie.

� Ja jemu albo on mi. Nigdy nie wiadomo. Je�li pozwolicie, p�jd� si� przygotowa� na jutrzejszy ranek.

Rzecz jasna nie zatrzymywali go. Gdy wszed� do swojej komnaty, zaryglowa� drzwi, �ci�gn�� pasy z mieczami i wierzchni� szat�, po czym usiad� na ��ku. Zamkn�� oczy, koncentruj�c si� na w�asnym ciele. Rozpocz�� seri� �wicze� oddechowych, rozlu�niaj�cych mi�nie i zwalniaj�cych bieg my�li. Jutro rano stanie do walki w imi� regu�, kt�rych do ko�ca nie rozumia�. Zosta� wyzwany, �eby skompromitowa� jego pracodawc�. B�dzie walczy�, by� mo�e na �mier� i �ycie, po to, by jeden z kupc�w m�g� zarobi� du�o z�ota. To byo co�, czego do ko�ca nie pojmowa�, zasady, kt�re rz�dzi�y tym �wiatem, by�y dziwne i niepoj�te.

Honorem stra�nika jest honor osoby, kt�rej przysi�g� strzec. To by�a dobra regu�a. Rozwiewa�a wi�kszo�� w�tpliwo�ci i zwalnia�a z poczucia winy. Ciekaw by�, czy ten drugi m�czyzna, ten, z kt�rym skrzy�uje miecz, te� tak my�li. Powoli odp�ywa� w trans, oczyszczaj�cy my�li z ci�aru niepewno�ci i waha�. Je�li jutro b�dzie mia� mniej szcz�cia, jego kawa�ek duszy wr�ci do plemienia bez �adnych problem�w.

W ostatniej chwili w odbiciu na wypolerowanej powierzchni miedzianego �wiecznika zobaczy� kogo� za oknem. Zerwa� si� na nogi, wyci�gaj�c bro�. Nadal mia� za�o�ony ekchaar, ale chodzi�o o to, �e kto� �mia� podgl�da� go w komnacie, gdy m�g� ods�oni� twarz. Tak� ciekawo�� nale�a�o powstrzymywa� w samym zarodku. Zanim dopad� okna, wiedzia�, �e si� pomyli�. Cie� znikn��.

Kto� delikatnie zapuka� do drzwi.

� Yatech...

� ...hej, Yatech � gor�czkowy szept kuzyna obudzi� go z lekkiej drzemki. � Karchonowie.

Zerwa� si� i zaraz upad� z powrotem, podci�ty.

� Le�, g�upi. Mog� nas zobaczy�.

Wypas k�z, ostatni w tym roku. Z trudem uprosi� ciotk�, �eby pozwoli�a mu p�j�� ze starszymi kuzynami na drug� stron� g�r, kilka dni nu��cej, ci�kiej w�dr�wki, ze stadem mecz�cych, z�o�liwych, w�ochatych potwor�w, kt�re stworzono chyba tylko po to, by zamienia� �ycie m�odych ch�opak�w w piek�o. Stu pi�tnastu k�z pilnowa�o sze�ciu m�odzik�w, w wieku od pi�tnastu do siedemnastu lat, i on, trzynastoletni niedorostek, nosz�cy jeszcze dziecinne miecze, kr�tsze i l�ejsze od broni u�ywanej przez doros�ych. Wuj Imrynn obieca� mu prawdziw� bro� w przysz�ym roku, na czternaste urodziny.

Zwierz�ta pa�li na p�nocnych stokach g�r, tam, sk�d otwiera� si� widok na wielkie, zielone r�wniny, niewiarygodnie bogate i �yzne. Zgodnie z niepisanym, lecz �ci�le przestrzeganym prawem linia wyznaczana przez rzeczk� Lassep by�a granic� teren�w, z kt�rych korzystali Issarowie. Za nimi rozci�ga�y si� po�udniowo-wschodnie stepy, co roku tratowane przez kopyta setek tysi�cy sztuk byd�a, kt�re koczownicze plemiona przegania�y od wschodnich po zachodnie kra�ce r�wniny. Na og� mi�dzy koczownikami a ludami Issaram trwa�o co� w rodzaju zbrojnego rozejmu. W�druj�ce po stepach plemiona przyby�y na te ziemie jaki� tysi�c lat temu i zd��y�y si� ju� dorobi� w�asnych legend o nosz�cych zas�ony na twarzach wojownikach, kt�rzy przychodzili z g�r i kt�rych wprawa i bezwzgl�dno�� w walce budzi�y przera�enie. Obie strony stara�y si� unika� star�, czasem handlowa�y, czasem wymienia�y informacje, lecz zdarza�o si�, �e pokusa �atwej zdobyczy by�a zbyt silna, �eby zrezygnowa� z walki. Stado k�z, pilnowane przez kilku ch�opak�w, wydawa�o si� wystarczaj�co �atwym �upem dla o�miu je�d�c�w, kt�rzy w�a�nie wgalopowali na ��k�.

Saber�ch, najstarszy z towarzysz�cych mu kuzyn�w, poprawi� ekchaar i ostro�nie wyjrza� zza ska�y. Karchonowie jechali nisko pochyleni, ze strza�ami na�o�onymi na ci�ciwy �uk�w, rozgl�daj�c si� na wszystkie strony. Pancerze z utwardzonej sk�ry mieli wymalowane znakami odp�dzaj�cymi z�o, he�my z br�zu obwi�zali b��kitnymi sznurkami, maj�cymi przynosi� szcz�cie w walce. Ciemne, �niade twarze, ozdobione imponuj�cymi w�sami, b�yszcza�y od t�uszczu. Za plecami ka�dego stercza�a tyczka, do kt�rej umocowano wilcz� czaszk� z z�bami pomalowanymi na ��to.

� ��te Z�by � mrukn�� Saber�ch. � My�la�em, �e w tym roku si� nie odwa��.

Yatech s�ysza�, �e w zesz�ym roku ten szczep straci� w walce z Issarami trzydziestu wojownik�w. G�rali poleg�o tylko trzech. W ten w�a�nie spos�b rodz� si� legendy.

Tymczasem napastnicy wjechali w stado, kt�re zakr�ci�o si�, zak��bi�o pomi�dzy ko�skimi nogami i zastyg�o nieruchomo, spokojnie skubi�c traw�. Te zwierz�ta z pastwiska przep�dzi� mog�o tylko stado demon�w. Je�d�cy przez chwil� rozgl�dali si� og�upiali, szukaj�c obro�c�w. Najwyra�niej spodziewali si� wszystkiego, tylko nie ciszy i spokoju.

Yatech k�tem oka dostrzeg� jeszcze kogo�. Ma�a, ciemna sylwetka przytulona do ska� kilkadziesi�t metr�w na lewo od nich. Dziecko? Kobieta? Czu�, �e patrzy na niego i tylko na niego, jakby chcia�a spojrzeniem przewierci� go na wylot.

� Zaraz si� zacznie � mrukn�� kuzyn i tr�ci� go w bok. � Sied� w miejscu i nie wychylaj si�.

To wystarczy�o. Jak m�wili m�drzy starcy, je�li chcesz, �eby m�odzik wszed� na g�r�, zabro� mu si� wspina�. Yatech od razu zapomnia� o dziwnej postaci, poprawi� zas�on� na twarzy, sprawdzi�, czy miecze lekko wysuwaj� si� z pochew.

� Zobaczymy � mrukn�� wyzywaj�co.

Saber�ch tylko si� u�miechn��. Wyci�gn�� spod wierzchniej szaty proc� i dwa o�owiane pociski. Takie do walki, nie do polowania, w kt�rych kraw�dzie wtopiono stalow� listw� wyostrzon� jak brzytwa. Starsi zazwyczaj u�miechali si�, m�wi�c, �e proca to zabawka dla dzieci, ale taki pocisk, odpowiednio wystrzelony, m�g� odci�� d�o� lub p� twarzy. Z bliska przebija� sk�rzany pancerz.

Nagle po przeciwnej stronie polany wybuch� wrzask. Koczownicy jak jeden m�� odwr�cili si� w tamt� stron�. W szczelinie mi�dzy kamieniami mign�a szara, przygarbiona posta�, trzy wystrzelone w jej stron� strza�y przeci�y pustk� i w tym samym momencie Yatech zobaczy�, jak jego kuzyn przykl�ka, rozkr�caj�c bro�. By� najlepszym procarzem, jakiego zna�. Nie min�y dwa uderzenia serca, jak proca w r�ku ch�opaka zamieni�a si� w rozmazany dysk, a Saber�ch wyda� g�o�ny, mro��cy krew w �y�ach, bojowy okrzyk Issaram.

Dw�ch koczownik�w odwr�ci�o si�, ten bli�szy zacz�� napina� �uk. Pocisk z procy polecia� po p�askiej paraboli, niemal �piewaj�c w locie, i trafi� �ucznika prosto w usta. Twarz eksplodowa�a, odrzucona w ty�, wydawa�o si�, �e gdyby nawet pocisk nie mia� ostrych kraw�dzi, to i tak sam impet uderzenia z�ama�by je�d�cowi kark. Zanim m�czyzna zsun�� si� z siod�a, spomi�dzy kosmatych kozich grzbiet�w wyskoczy�y cztery zamaskowane sylwetki.

Atakowali konnych parami, zgrani idealnie, tak jak to po wielokro� �wiczyli w rodzinnej afraagrze. Jeden zadawa� cios z prawej lub lewej, wi���c bro� przeciwnika w skomplikowanym m�ynku, drugi uderza� z przeciwnej strony, sztychem, ci�ciem, w pier�, brzuch, nog�, jak si� da�o. Starali si� nie rani� zwierz�t, zdobyczny ko� by� wsp�lnym dobrem, pomna�aj�cym maj�tek plemienia. Wszyscy koczownicy mieli w r�kach �uki, nie dobyli jeszcze szabel ani wyposa�onych w d�ugie styliska topor�w, wi�c zanim Yatech zd��y� mrugn��, trzech z nich jakby zdmuchn�o z siode�. Ostatnia czw�rka nie ogl�da�a si� na kamrat�w, tylko rozpierzch�a na wszystkie strony. Dw�ch ruszy�o prosto na nich, jego i Saber�cha.

Mieli do przebycia jakie� trzydzie�ci krok�w, konie rozp�dza�y si� z trudem, spowalniane przez pl�cz�ce si� im pod nogami kozy, jeden wyra�nie zosta� w tyle. Saber�ch zd��y� w�o�y� do procy drugi pocisk, zakr�ci� dwa razy i pos�a� go prosto w �eb biegn�cego z przodu zwierz�cia. Tym razem �ycie konia by�o mniej wa�ne ni� zatrzymanie napastnik�w. Jednak o�owiana gruda nie nabra�a wystarczaj�cego p�du, pocisk omskn�� si� po czaszce, znacz�c tylko miejsce uderzenia krwaw� smug�. Na szcz�cie to wystarczy�o. Zwierz� kwikn�o przera�liwie, potkn�o si� i wyrzuci�o je�d�ca z siod�a. Zanim koczownik wyl�dowa� na ziemi, starszy ch�opak ju� mia� miecze w r�ku i zagradza� drog� drugiemu z Karchon�w.

Je�dziec zd��y� wydoby� szabl�, ci�kie, zakrzywione ostrze z ciemnej stali. Uni�s� si� w siodle i ci�� z g�ry, prosto w g�ow� Saber�cha. Ch�opak sparowa� lewym mieczem w g��bokim uniku, prawym jednocze�nie zadaj�c szeroki cios w tylne nogi konia, mi�dzy p�ciny a staw skokowy. Trafi� tylko jedn�, zakrzywione ostrze zgrzytn�o o ko��, i to wystarczy�o. Zwierz� przy nast�pnym kroku kwikn�o dziwacznie, zupe�nie nie jak ko� i a� zaszorowa�o zadem po ziemi. Je�dziec wyrzuci� stopy ze strzemion i w pe�nym p�dzie zeskoczy� z siod�a. Przetoczy� si�, podni�s� od razu na nogi, ci�gle z szabl� w r�ku, i odwr�ci� w ich stron�. Furia w jego oczach mog�aby kruszy� ska�y.

Wyci�gn�� r�k� w stron� przera�liwie r��cego, usi�uj�cego podnie�� si� zwierz�cia i rzuci� kilka s��w w swoim j�zyku. Kr�tkich, dosadnych, gniewnych. Splun�� na ziemi�, podszed� do konia i jednym, straszliwym, obur�cznym ci�ciem prawie odr�ba� mu �eb. Spojrza� na ch�opc�w i Yatech zrozumia�, co wuj m�wi� o ludziach, kt�rzy przeszli ju� pod ostrzem �mierci, lecz wracaj�, �eby zabra� kogo� ze sob�. Ten koczownik wiedzia�, �e umrze, ale postanowi� ich tu i teraz zabi� i to za... co by�o prawie niewiarygodne, za konia, kt�rego okaleczyli. Zupe�nie jakby to zwierz� by�o cz�onkiem jego rodu, pomy�la�.

Saber�ch opu�ci� bro� w d� i lekko skin�� m�czy�nie g�ow�, po czym ruszy� na niego przygarbiony. Yatech spojrza� na swoje d�onie, w kt�rych �ciska� r�koje�ci mieczy. Nie pami�ta�, �eby je wyci�ga�. Us�ysza� szelest za plecami, wi�c odwr�ci� g�ow�, chc�c powiedzie� nadchodz�cym kuzynom, �eby si� nie wtr�cali, bo Saber�ch przyj�� wyzwanie. Cios spad� na niego jak piorun, powinien trafi� w gard�o, ale w ostatniej chwili ch�opak zdo�a� podnie�� r�k�, podbijaj�c jatagan. Ostrze ze�lizgn�o si� po policzku, na skos, zahaczaj�c o ko�� i ko�cz�c niemal na linii ust. B�l by� obezw�adniaj�cy, Yatech zatoczy� si� w bok, tylko dzi�ki szcz�ciu unikaj�c ciosu wyprowadzonego drug� r�k�. To by� ten koczownik, kt�rego konia zranili pociskiem z procy. Podczas upadku zgubi� szabl�, teraz szed� na niego z dwoma jataganami w r�kach. W oczach p�on�o mu szale�stwo. Kolejny, kt�ry nie chcia� odej�� sam do przodk�w. Podobno Karchonowie wierzyli, �e dusze nieprzyjaci� zabitych w ostatniej walce zostaj� niewolnikami wojownika, gdy przejdzie on ju� przez bramy Domu Snu. To sprawia�o, �e przyparci do muru, walczyli jak demony.

Teraz koczownik rzuci� si� na Yatecha, zasypuj�c go ciosami. By� wy�szy od niego niemal o g�ow�, szeroki w ramionach, szybki i silny. Wali� z furi�, raz za razem, a jego jatagany niewiele ust�powa�y d�ugo�ci� dzieci�cym mieczom ch�opaka. Na dodatek, co w�r�d koczownik�w by�o rzadko�ci�, umia� walczy� obur�cz niemal tak dobrze, jakby by� Issaram.

Yatech cofn�� si� o krok, p�niej kolejny, paruj�c uderzenia z coraz wi�kszym trudem. Jego przeciwnik by� �wietnym szermierzem i co najwa�niejsze, walczy�, �eby zabi�. A on jeszcze nigdy nie przela� krwi wroga w walce. B�l zranionego policzka parali�owa� praw� stron� twarzy, mgli� wzrok i niemal odbiera� zmys�y.

Nie chc� umiera�, pomy�la�, nie teraz, nie tutaj. Odbi� kolejny cios, a rami� zdr�twia�o mu od si�y uderzenia. Nie chc� umiera�, gdy s�o�ce w�a�nie wysz�o zza g�r, gdy zapowiada si� kolejny pi�kny dzie�, a niebo jest takie b��kitne. Nie chc� do��czy� do trup�w, plami�cych traw� krwi� i ��ci�. Uchyli� si� przed szerokim ci�ciem i odskoczy� w ty�. Ekchaar, nadwer�ony ci�ciem, rozchyli� si� nagle i zsun�� mu z twarzy. Na chwil� koczownik zwolni�, najwyra�niej zaskoczony m�odo�ci� swojego przeciwnika. P�niej u�miechn�� si� szeroko i ruszy� do ataku.

W tej chwili Yatech zobaczy� j� po raz drugi. Nie by�o w�tpliwo�ci, �e to kobieta albo dziewczyna sta�a kilkadziesi�t krok�w z ty�u, za plecami Karchona, a jej sylwetka niemal zlewa�a si� z t�em, kt�re stanowi�y pobliskie zaro�la. Zaskoczony, prawie da� si� wypatroszy�, w ostatnim momencie sparowa� sztych, odbi� cios drugiego jatagana i zn�w si� cofn��, zapominaj�c o dziwnej postaci.

Rozpaczliwie, szale�czo chcia� �y�, a to znaczy�o, �e ten wojownik musi zgin��. Rzut oka upewni� go, �e Saber�ch nadal walczy ze swoim przeciwnikiem, widocznie r�wnie� trafi� na dobrego szermierza. Z boku wci�� dochodzi�y dzikie okrzyki i szcz�k broni. By� zdany tylko na siebie.

Odbi� kolejne trzy ciosy, przed czwartym uchyli� si�, nie ufaj�c swojej r�ce, kt�r� po ostatniej paradzie ogarn�o dziwne, rozchodz�ce si� od �okcia dr�twienie. Opu�ci� miecz, poruszy� nadgarstkiem, usi�uj�c przegna� mrowienie si�gaj�ce ju� d�oni. Karchon zauwa�y� ten gest i u�miechn�� si� ponownie pod ciemnym w�sem. Yatech zmru�y� oczy.

Nie chc� umiera�, pomy�la� jeszcze raz, to nie jest dobry dzie� na �mier�. Nie tu i teraz. Nie!!!

Skoczy� do przodu, gdy tylko koczownik uni�s� bro� do kolejnego ciosu. Pu�ci� miecze, a zanim brz�kn�y o kamienie, mia� ju� w d�oniach kr�tkie sztylety i nagle znalaz� si� w obr�bie ramion napastnika, zbyt zaskoczonego, by zareagowa�. Uderzy�, tak jak setki razy �wiczy� to z wujem. Prawa r�ka w lew� t�tnic� szyjn�, lewa w prawy bok, tu� pod �ebra, w w�trob�.

Nie przebi� pancerza lew� r�k�, wyprawiona sk�ra powstrzyma�a ostrze, ale drugi sztyletem trafi� idealnie, tu� pod szcz�k� i zaraz w d�, rozcinaj�c szyj� a� do tchawicy. B�yskawicznie pu�ci� sztylety, przywar� do napastnika, opl�t� go r�koma i nogami. Przewr�cili si� na ziemi�.

Przez kilka d�ugich uderze� serca toczyli si� po trawie, Yatech wczepi� si� w koczownika jak kleszcz, uda�o mu si� przycisn�� jedno rami� Karchona do tu�owia, g�owic� jatagana w drugiej d�oni oberwa� kilka cios�w w plecy, ale coraz s�abszych, mizerniejszych. Krew tryskaj�ca z t�tnicy trafia�a go prosto w twarz, zalewa�a teraz oczy, miesza�a si� z jego w�asn�. Nie pu�ci� napastnika, dop�ki jego ruchy nie os�ab�y, p�ki nie ucich� rz꿹cy �wist wydobywaj�cy si� z przeci�tej tchawicy.

Podni�s� g�ow� na odg�os krok�w. Saber�ch te� ju� sko�czy� swoj� walk�. Przez chwil� kuzyn patrzy� na niego z powag�.

� B�dziemy potrzebowali ig�y...

� ...z nitk� � powiedzia�a �lepa kobieta. � Popro� ciotk� Fatre o koszyk z przyrz�dami do szycia.

Jej szczup�e d�onie o pomarszczonej sk�rze z wpraw� w�a�ciw� tylko niewidomym dotyka�y rozdarcia w wierzchniej szacie. Bezb��dnie znajdowa�a drobinki �wiru, ma�e kamienie, brud. Usuwa�a je szybkimi, niecierpliwymi ruchami. Pog�adzi�a delikatny materia�, przejecha�a po haftach.

� To wierzchnia khandawa? � zapyta�a.

Skin�� g�ow�, poci�gaj�c nosem. Tak w�a�nie go znalaz�a, usmarkanego i pochlipuj�cego, schowanego w najg��bszym k�cie rodowej siedziby, w piwnicy sk�adaj�cej si� z kilku podziemnych komnat wykutych pod w�a�ciwym domostwem. Ze wzgl�du na nisk� temperatur� przechowywano tu zapasy �ywno�ci i wody, trafi�y tu tak�e kamienne �arna i kobieta, kt�ra nimi kr�ci�a. W�a�nie ona wychyn�a ze swojej kom�rki, w kt�rej opr�cz tych �aren i w�skiego pos�ania nie by�o niczego wi�cej. Dzieci w domostwie �mia�y si� z niej i nazywa�y ogalewa � mroczna baba. Na og� nie zbli�a�y si� w trakcie zabaw do piwnic, chrz�st �aren skutecznie odstrasza� i informowa�, �e ogalewa nie �pi. Wi�kszo�� z nich ba�a si� jej i unika�a. Gdyby nie wypadek, nigdy by tu nie trafi�. A tak, gdy poci�gaj�c nosem, kuli� si� w swojej kryj�wce, znalaz�a go i wyci�gn�a z k�ta. Jej d�onie obmaca�y rozdarcie, rozpozna�y rodzaj szaty.

� To khandawa? � powt�rzy�a, nie mog�c doczeka� si� odpowiedzi.

Skin�� g�ow� i zaraz, �wiadomy, �e przecie� pokryte bielmem oczy nie mog�y tego dostrzec, odpowiedzia�:

� Tak.

� Co �Tak�? � U�miechn�a si�.

� Tak, ciotko, to khandawa.

Palce kobiety zatrzyma�y si� na chwil� na pasach przecinaj�cych jego pier�. �wie�o wyprawiona sk�ra skrzypia�a i wydziela�a intensywn� wo�.

� Dosta�e� dzisiaj swoje pierwsze prawdziwe miecze, prawda?

� Tak, ciotko.

� Ile masz lat?

� Siedem.

Jej d�onie przerwa�y w�dr�wk� po materiale i zawi�ym hafcie ozdabiaj�cym prz�d i boki szaty.

� To ptak, prawda? A to p�omie�. � Dotkn�a jego prawej i lewej piersi. � Wok� biegaj� zwierz�ta, jelenie, sarny, lisy, borsuki. Du�o zielonej trawy, b��kitny strumie�. To pi�kna khandawa. Gdzie j� rozdar�e�?

� Na placu �wicze�.

� Spieszno ci by�o wypr�bowa� nowe miecze? Prawda? A nie pomy�la�e�, �eby j� zdj�� przed �wiczeniami? � westchn�a. � Najwyra�niej nie. Ale to rozdarcie to nie od broni � stwierdzi�a.

� Nie � chlipn��. � Przewr�ci�em si�.

� Oczywi�cie. �ci�gnij j�, no ju�. I biegnij do ciotki Fatre, niech da koszyk z przyborami do szycia. Ten �wi�teczny. Powiedz, �e ciotka Entoel prosi.

Pomkn�� przed siebie, ledwo pomog�a mu �ci�gn�� pasy z mieczami i wierzchni� szat�. Entoel, tak mia�a na imi�, dziwnie, nie po issarsku, co tylko pog��bi�o jego zmieszanie. Najch�tniej w og�le by tam nie wraca�, ale nie m�g� zostawi� u niej khandawy, a pas z mieczami by� teraz wa�niejszy ni� wszystkie skarby �wiata. Nie wiadomo, co by�oby gorsze, stan�� bez uroczystej szaty przed ciotk� Ka�edl�, kt�ra zajmowa�a si� w rodzie wszystkimi dzie�mi, czy te� pojawi� si� jutro na placu �wicze� przed mistrzem Vedallem bez nowych mieczy.

Ciotka Fatre by�a niedu��, pulchn� kobiet�, kt�ra zajmowa�a pomieszczenie najbli�sze centralnej komnaty domostwa. Odk�d pami�ta�, by�a mi�a dla ka�dego z dzieci, traktowa�a je jak w�asne, zawsze u�miechni�ta i rozgadana. Potrafi�a opowiada� najpi�kniejsze historie, jakie s�ysza�, i nawet, je�li by�y to historie o walce z demonami przyby�ymi razem z Niechcianymi z otch�ani poza �wiatem, wszystkie dzieci s�ucha�y jej z otwartymi ustami.

Przesta�a si� u�miecha�, gdy us�ysza�a jego pro�b�.

� Ciotka Entoel? � zapyta�a, przypatruj�c mu si� uwa�nie. � Co� ty robi� w piwnicy?

Pokr�ci� g�ow�, niezdolny wykrztusi� ani s�owa. Po chwili da�a mu ma�y koszyk wype�niony szpulkami jedwabnych nici, ig�ami i naparstkami. Mia�a przy tym dziwny wyraz twarzy.

� Id�. Ciotka Entoel to najlepsza szwaczka, jak� znam. Cokolwiek ci zeszyje, b�dzie wygl�da�o jak nowe.

Gdy wr�ci� do piwnicy, czeka�a na niego w tym samym miejscu, w kt�rym j� zostawi�. Odrobina �wiat�a wpadaj�ca przez uchylony w�az sprawia�a, �e wygl�da�a jak plama czerni w kr�lestwie cienia.

� Ju� jeste�? � W jasnej twarzy b�ysn�y pokryte bielmem oczy. � B�d� potrzebowa�a twojej pomocy.

� Tak, ciotko?

� Rozdarcie biegnie przez strumie� i skrzyd�o ptaka. Wyszukaj prosz� b��kit.

� B��kit?

� Niebieski. � U�miechn�a si� niespodziewanie mi�o.

Poda� jej szpulk� niebieskich nici. Bezb��dnym ruchem nawlok�a ig��, delikatnie wymaca�a rozdarcie. A p�niej, dopiero po chwili poj��, co widzi � jej d�o�, ta trzymaj�ca ig��, rozpocz�a taniec. �cieg za �ciegiem, r�wniutko, rozdarcie zacz�o znika�, ukryte w kolejnej fali, znacz�cej powierzchni� wyhaftowanego strumienia. To wygl�da�o prawie jak czary.

� Teraz czerwie� i br�z. Nie zapyta�am, jak masz na imi�.

� Yatech, ciotko.

� �adnie. Zawsze mi si� podoba�o to imi�. Jak twoja siostra i brat?

Nie zdumia�o go to pytanie, w rodzie wszyscy si� znali i potrafili poda� stopie� pokrewie�stwa.

� Vernean poszed� z wujem i kuzynami do p�nocnych jaski�. B�dzie si� uczy� wykuwa� miecze. A Deana opiekuje si� ma�ymi dzie�mi.

� Sama jest jeszcze dzieckiem. Jeste� dumny ze swoich nowych mieczy?

� Tak. � Mimowolnie si� u�miechn��.

� Uwa�aj na nie. S� naprawd� ostre.

Skin�� g�ow�, nie mog�c oderwa� oczu od jej d�oni. Na skrzydle ptaka pojawi�o si� nowe pi�ro, czerwone po�rodku, br�zowe przy kraw�dzi. Rozdarcie zosta�o ukryte w nieco zmienionym wzorze.

Kobieta szybkim ruchem odgryz�a nitk�, kilkakrotnie przejecha�a d�o�mi po tkaninie i u�miechn�a si� szeroko.

� Teraz nikt nie powinien zorientowa� si�, �e by�a tu dziura.

Wyci�gn�a r�k� i poczochra�a mu czupryn�. Zesztywnia�, nieprzywyk�y do takich gest�w. Prawie wyrwa� jej khandaw� z d�oni, szybko pochyli� si� i podni�s� pas z mieczami. Dwa kroki w ty� i znalaz� si� poza zasi�giem jej ramion.

� Przyjdziesz jeszcze mnie odwiedzi�?

Zada�a to pytanie jako� tak dziwnie, mi�kko i bezbronnie.

� Tak � sk�ama� szybko, �eby ju� mie� po�egnanie za sob�. � Na pewno przyjd�.

Nie zamierza� wraca�, oczywi�cie. Gdyby ktokolwiek dowiedzia� si�, �e rozmawia� z ogalew�, sta�by si� po�miewiskiem wszystkich dzieci w rodzie. Poza tym tu, na dole, by�o strasznie i mimo panuj�cego ch�odu, jako� tak duszno. Wychodz�c z piwnicy, zatrzyma� si� i obejrza�. �lepa kobieta sta�a nieruchomo. Przez chwil� wydawa�o mu si�, �e w cieniu, za jej plecami widzi kogo� jeszcze, niewysok�, szczup�� sylwetk�. Zamruga�, cie� znik�. Kobieta poruszy�a si� i wyci�gn�a d�o�. Z jej palc�w...

...trysn�o �wiat�o. By�o wsz�dzie, przenika�o go na wylot, jego ka�d� cz�stk�, ka�de wspomnienie. Otworzy� usta do krzyku.

Gdy si� ockn��, przykucn�a na szczycie wydmy. Jej sylwetka wyr�nia�a si� na tle nieba ostrymi konturami. Nie widzia� oczu, twarzy, szczeg��w ubioru, tylko zarys postaci. Cie�, kt�ry prze�ladowa� go we wspomnieniach, wtargn�� tak�e do �wiata jawy.

Odwr�ci� g�ow� w bok i wyplu� resztki skorpiona. Nie czu� warg ani j�zyka. Ostro�nie uni�s� d�o� i dotkn�� twarzy. Mia� wra�enie, �e kto� po�o�y� mu na niej gor�cy kompres. Opuchlizna wok� ust si�ga�a a� pod oczy, nos zdawa� si� ton�� w zag��bieniu utworzonym przez rozd�te do granic mo�liwo�ci policzki, wargi przypomina�y kawa�ki rozgotowanego mi�sa. Mimo wszechobecnego palenia nie czu� miejsc, kt�rych dotyka�.

Co� by�o nie tak, porusza� g�ow�, usi�uj�c zrozumie� co. S�o�ce, dotar�o do niego po chwili. S�o�ce by�o ju� po drugiej stronie nieba, w�a�nie chowa�o si� za najbli�sz� wydm�. To znaczy�o, �e przele�a� tu ca�y dzie�, ca�y dzie� pod bezlitosnymi promieniami, kt�re w kilka godzin mog�y zabi� nawet zdrowego, silnego m�czyzn�. A on �y�.

Sylwetka na wydmie nie drgn�a, mimo �e dawa� wyra�ne znaki �ycia. Pr�bowa� j� zawo�a�, lecz gard�o nie chcia�o go s�ucha�. Nagle dziewczyna unios�a g�ow� i zacz�a si� wpatrywa� w szczyt przeciwleg�ej wydmy. Teraz dopiero zobaczy� jej twarz. Zwyczajna, pospolita, jakby poza kategori� �adna nie �adna. Twarz, kt�rej nie spos�b zapami�ta�, je�li kto� nie wytatuuje jej sobie po wewn�trznej powierzchni powiek. Oczu nadal nie dostrzega�, ocienia�a je spadaj�ca na czo�o r�wno przyci�ta grzywka.

Spojrza� w to samo miejsce co ona. Zza wydmy wy�oni�y si� cztery postaci, sami m�czy�ni. Zatrzymali si� na szczycie, rozejrzeli, wreszcie jeden z nich dostrzeg� go i krzykn�� co� gard�owo, wskazuj�c palcem. Powoli, z trudem utrzymuj�c r�wnowag�, zacz�li schodzi� po wydmie.

Patrzy� na nich, nie ruszaj�c si�, nie wykonuj�c �adnego gestu. Byli na wp� nadzy, nosili tylko spodnie z jakiego� szarego materia�u i sk�rzane mokasyny. Torsy pokrywa�y im rysunki przedstawiaj�ce jaszczurki, w�e, skorpiony, pustynne skoczki, wielosegmentowe wije. Ca�� pustynn� mena�eri�. Wszyscy byli ogoleni na �yso, a id�cy z przodu mia� na czaszce wizerunek skorpiona. Paj�czak rozsiad� si� na czerepie i szczypcami obejmowa� oczodo�y m�czyzny w ten spos�b, �e gdy ten je mru�y�, kleszcze zdawa�y si� zaciska�. Ogon skorpiona wi� si� wok� lewego ucha przybysza i sp�ywa�, a� na grdyk�.

Stan�li wok� niego.

� �yje � stwierdzi� ten ze skorpionem na g�owie. � Daleko zaszed�.

� Kt�re plemi�?

� Pas. Buty. D�yahirrowie.

� Zgoda. Pe�na.

M�wili j�zykiem jego ludu, ale z dziwacznym akcentem, wyrzucaj�c z siebie s�owa w kr�tkich, urywanych szczekni�ciach. Patrzyli na niego z g�ry, ich sylwetki wyra�nie odcina�y si� na tle nieba, a� wreszcie musia� zamkn�� zm�czone oczy.

K�k�na, ludzie piasku, wyrzutki w�r�d wyrzutk�w. Nazwa, kt�ra pocz�tkowo brzmia�a kalen�ka�naweth, z czasem uleg�a skr�ceniu, w miar� jak problem, kt�ry stanowili, zmala�. W jego plemieniu m�wiono, �e wymarli ju� wiele lat temu, w ka�dym razie od dawna ich nie spotykano. Byli potomkami tych, kt�rzy nie pok�onili si� Prawom Harudiego, nie z�o�yli ekchaar�w i nie przyj�li brzemienia wsp�lnej duszy. Cz�� plemion, jak twierdzi�y stare opowie�ci, pow�drowa�a wtedy na po�udnie, za pustyni�, aby szuka� w�asnej drogi. Nieliczna grupa zosta�a w�r�d piask�w, tocz�c zaci�t�, beznadziejn� wojn� ze swoimi krewniakami. Przegrali, rzecz jasna. Plemiona, kt�re przyj�y ci�ar Praw, by�y liczniejsze, lepiej zorganizowane i co najwa�niejsze, �y�y w miejscach, gdzie mog�y si� rozwija�. Por�wnuj�c je z otwart� pustyni�, afraagry issarskich plemion by�y rajem, dawa�y szans� na wychowanie licznego i zdrowego potomstwa, podczas gdy bezmiar piasku ofiarowywa� tylko �mier�. Nie da�o si� wygra� wojny toczonej na dw�ch frontach, z pustyni� i lud�mi jednocze�nie. K�k�na z wolna odchodzili w �wiat legend i mrocznych opowie�ci.

Najbli�ej stoj�cy m�czyzna, ze sk�r� pokryt� siatk� starych blizn, pochyli� si� nad nim i wysycza�:

� I co, d�yahirze? Widz� twoj� twarz. S�o�ce zachodzi. Zabijesz mnie?

Mia� ochot� si� za�mia�. Twarz? Jak� twarz? Poca�unek skorpiona zmieni� j� w dziwaczn� mask�, parodi� ludzkiego oblicza. Jego twarz by�a gdzie� tam, pod spodem, pod opuchlizn� i s�onecznymi poparzeniami.

No i jeszcze sprawa duszy. A raczej jej braku. Teraz nie mogli mu ju� niczego odebra�.

Cie� rozbawienia musia� przemkn�� po jego obliczu, mo�e zago�ci� w oczach, a mo�e wyrzutek tylko szuka� pretekstu, �eby wy�adowa� z�o��, bo nagle, bez ostrze�enia, uderzy� Yatecha w twarz, na odlew, i zaraz poprawi� z drugiej strony.

� Nie u�miechaj si� � warkn��.

Cios�w nie poczu� od razu, dopiero po kilku uderzeniach serca na policzki kto� wyla� mu roztopiony o��w. Zacisn�� z�by, �eby nie zawy�.

Ten ze skorpionem na g�owie przykl�kn�� i przewr�ci� Issara na bok.

� Nie ma mieczy. Wygnaniec.

� Dar � mrukn�� kt�ry�. � Dar od pustyni.

� Daleko zaszed�. Mo�e dar, mo�e nie. Sprawd�cie, czy nie ma broni.

Nie cackali si�, obszukali go szybko, pozbawiaj�c sztylet�w, po czym szarpn�li brutalnie, a� z fal� �mi�cego b�lu przysz�a ciemno��. Tylko na chwil�, jak s�dzi�, lecz gdy odzyska� zmys�y, s�o�ce prawie chowa�o si� ju� za horyzontem. Wlekli go na zmian�, po dw�ch, trzymaj�c za r�ce, twarz� ku ziemi. Nie starali si� w �aden spos�b z�agodzi� jego cierpienia i to chyba b�l powoli wy�amywanych staw�w przywr�ci� mu �wiadomo��. J�kn�� cicho.

� �yje � mrukn�� kt�ry�. � Silny jest.

� To dobrze. Nie tra�my czasu.

Rozmowa ucich�a, k�k�na nie lubili traci� si� na pr�ne gadanie. Po kwadransie, wype�nionym rw�cym b�lem, rzucili go na piasek. Nie mia� si� nawet unie�� g�owy.

� Odwr��cie go.

Kopniakiem przewr�cili go na wznak. Ten ze skorpionem na czaszce pochyli� si� i zmru�y� powieki. Paj�czak zatrzasn�� kleszcze.

� Nie chc�, �eby� umar�, d�yahirze. Chc�, �eby� �y�, d�ugo �y�.

Przy�o�y� mu do ust jaki� pojemnik. Wilgo�, woda... Yatech zacz�� pi�, szybko, �apczywie. Nap�j mia� gorzko-s�onawy posmak. Pi�, wbrew sobie, wbrew �wiadomo�ci, �e ka�dy �yk mo�e kosztowa� go wiele godzin tortur. Legendy Issaram wymienia�y ludzi pustyni w�r�d ich najzaci�tszych i najbardziej bezlitosnych wrog�w. Ka�da z klanowych czy plemiennych wojen by�a toczona �ci�le wed�ug Praw Harudiego. Wojny z k�k�na przebiega�y bez �adnych zasad i regu�. Liczy�o si� tylko to, �eby wybi� niewiernych kuzyn�w do nogi. I tylko ogrom pustyni rozci�gn�� t� wojn� na stulecia, na dziesi�tki pokole�, bo je�li trzeba by�oby szuka� kogo�, kto lepiej porusza� si� po morzu piask�w ni� Issarowie, to byli to w�a�nie k�k�na. Jak ka�da bratob�jcza walka, i ta pozbawiona by�a cho�by cienia mi�osierdzia; od wiek�w okrucie�stwo by�o jedynym j�zykiem, kt�rym przemawia�y do siebie obie strony. Pami�ta� historie o tym, co issarscy wojownicy robili, gdy natrafiali na pustyni na obozy ludzi piasku. Zabijali ka�dego m�czyzn� i ch�opca powy�ej dziesi�tego roku �ycia. Potem niszczyli naczynia z wod�, a je�li ob�z po�o�ony by� w pobli�u �r�d�a, przep�dzali jego mieszka�c�w na g��bok� pustyni� i zostawiali, aby s�o�ce i piach zrobi�y swoje. Ostatnia taka opowie�� pochodzi�a z czas�w m�odo�ci jego ojca.

Mimo to wiedzia� z ca�� pewno�ci�, �e m�czyzna m�wi prawd�. On chcia�, �eby Yatech �y�. Nic na �wiecie nie jest tak trwa�e, jak nienawi�� mi�dzy krewnymi.

Ale pi�. Pi� g�upio i nierozs�dnie, �wiadom, �e powinien nabra� p�ynu w usta i splun�� nim prze�ladowcy w twarz w nadziei, �e rozw�cieczony marnotrawstwem wody poder�nie mu gard�o. Spojrza� w oczy m�czyzny i stwierdzi�, �e tak na pewno by si� nie sta�o. Nienawi�� w �renicach obcego by�a zimna jak l�d. Ten cz�owiek by� zdeterminowany za wszelk� cen� utrzyma� go przy �yciu, tylko po to, by spe�ni� swoje obietnice.

� B�dziesz �y� � powt�rzy� z jakim� mrocznym zadowoleniem w g�osie. � Rozkrzy�ujcie go.

Sprawnie i szybko wbito w piasek cztery ko�ki, do kt�rych przywi�zano nadgarstki i stopy ch�opaka. Jeden z nich przyni�s� pled i narzuci� go na tu��w Yatecha.

� Prze�yjesz t� noc i nast�pn� te� � mrukn��. � A pojutrze dotrzemy do obozu i tam zdecydujemy, co z tob� zrobi�.

Odwr�cili si� i znikn�li z pola widzenia.

Dziewczyna pojawi�a si� znik�d, tym razem widzia� tylko owal twarzy na tle ciemniej�cego nieba. Czu� jej spojrzenie. Pali�o.

� Skorpion � powiedzia�a, pochylaj�c si� nad nim. � M�j ma�y, osobisty, w�asny skorpion.

Mia�a dziwny akcent � dziwny, bo zwyczajny. To by� akcent wschodnich plemion d�yahir�w, dok�adnie taki, jakiego u�ywali wszyscy w jego afraagrze. Mog�aby w ka�dej chwili wej�� do dowolnej osady i zmiesza� si� z jej mieszka�cami, podaj�c za jak�� dalek� krewn�. Pochyli�a si� nad Yatechem i poliza�a go po policzku. Potem po drugim. Poklepa�a po czole, zaczepi�a palcem o warg� i ods�oni�a z�by. Dmuchn�a w nos.

� Wygl�dasz na zdrowy okaz, synu zdrajc�w. Dobrze od�ywiony i silny. Powiedz mi, dlaczego pi�e� jego wod�? Wiesz, co ci� czeka...

Milcza�. I my�la�, intensywnie i jasno po raz pierwszy od dw�ch dni. Dziewczyna by�a rzeczywista, prawdziwa, czu� jej dotyk, czu� oddech, nie by�a majakiem. Ale ludzie piasku jej nie widzieli, nie zwr�cili uwagi na posta� kucaj�c� na szczycie wydmy ani nie zauwa�ali jej teraz, cho� ich obozowisko znajdowa�o si� zaledwie o kilka krok�w, a ona m�wi�a ca�kiem g�o�no.

� Nie us�ysz� mnie � mrukn�a, bezb��dnie odgaduj�c jego my�li � ani nie zobacz�. Oni s� ju� duchami, ostatni z plemienia, od wielu lat w�druj�cy po pustyni w poszukiwaniu �lad�w krewnych, pobratymc�w czy innych ludzi piasku. Towarzysz� im od jakiego� czasu, kryj�c si� w cieniu ich ob��du. Czuj�, jak on narasta, p�cznieje niczym zaropia�y wrz�d. Wszystkie m�wi�ce kamienie s� puste, a je�li przy jakim� �r�dle natrafiaj� na znaki, pochodz� one sprzed dziesi�cioleci. Wreszcie wam, potomkom zdrajc�w, uda�o si� zako�czy� najd�u�sz� wojn� w historii �wiata. Dwa i p� tysi�ca lat wyrzynania si� i oto zosta�o ich tylko pi�ciu, tych czterech i jeszcze S�uchaj�cy Piasku, dzi�ki kt�rego darom unikn�li dot�d �mierci. Ale on jest ju� stary, umiera. Gdy odejdzie, oni tak�e zgin�, bo tylko jego umiej�tno�ci kszta�towania Mocy sta�y mi�dzy nimi a pustyni�.

Pochyli�a si� nisko, prawie zetkn�li si� twarzami.

� Dlaczego pi�e� jego wod�? Obserwowa�am ci�, szuka�am do ciebie klucza, ale musz� mie� pewno��. Czy nie przyszed�e� tu po w�asn� �mier�? Po co przed�u�asz agoni�? Dlaczego trzymasz si� �ycia? Poka� mi...

...Isanell. Le�y na ��ku i �pi. Spokojny oddech �agodnie unosi jej pier�. Dawno min�a p�noc. Jeszcze trzy, cztery godziny i �wit oz�oci horyzont.

Nie m�g� zasn��, sta� przy oknie, patrz�c na �pi�c� dziewczyn�, i �ciskaj�c w r�kach miecze, modli� si� bezg�o�nie. Prawa by�y jasne. Nie by�o w nich �adnych dwuznaczno�ci, �adnego sposobu na obej�cie, musia� j� zabra� w g�ry, do rodziny. Je�li ich �lub mia� by� wa�ny, powinni ju� teraz, dzisiejszej nocy, zanim wzejdzie s�o�ce, z�o�y� sobie przysi�g�, zmiesza� krew tak, aby skapuj�ce krople z��czy�y si� na ostrzu jego miecza. P�niej musia�a jecha� z oczami zas�oni�tymi opask�, aby dopiero w afraagrze, gdy starsi wyra�� zgod�, jeszcze raz ujrze� jego twarz. Ostatni raz. Mia�aby trzy dni, ca�e trzy dni, aby nacieszy� si� widokiem �wiata. A potem?

Horyzont na wschodzie wyra�nie poja�nia�, zar�owi� si�, zosta�o niewiele czasu. Isanell...

Nie! Szarpn�� si�, wygi��, a� zatrzeszcza�y wbite w piach ko�ki. Nie! Wyno� si� z mojej g�owy!

� Nie � mrukn�a spokojnie, cicho. � Musz� wiedzie�. Ty nawet nie pomy�la�e� wtedy, �eby da� si� zabi� jej ojcu, bratu, komukolwiek. Nie za�wita�o ci to w g�owie. Rozwa�a�e� tylko dwie rzeczy, czy j� zabra� ze sob�, czy zabi�. Czy tak by�o ci wygodniej?

Za�mia�a si� nagle.

� S�odkie szale�stwo, ma�e szale�stwo, moje szale�stwo � za�piewa�a. � Bitwa i noc, wybuch, kt�ry rozerwa� guon-we na strz�py, m�wili, �e to si� nigdy nie zdarzy, m�wili, �e nam nie uciekniesz, m�wili, b�dziesz nasza na zawsze. Ale nie, Ma�a Kana uciek�a, Ma�a Kana m�dra, Ma�a Kana cierpliwa. Ona nie mo�e ju� chodzi� z lud�mi piasku. Oni nie powstrzymaj� hel�zaav, gdy przyjdzie po Ma�� Kan�. Ma�a Kana potrzebuje w�asnego stra�nika. Ma�ego skorpiona, kt�ry uk�si, kiedy trzeba. Ale musi wiedzie�, czy ty naprawd� jeste� skorpionem. Prawdziwym, ma�ym skorpionem. Tylko dla niej...

Przez chwil� przypatrywa�a mu si�, to jednym okiem, to drugim, przymykaj�c je na zmian� i kr�c�c g�ow�. Jak ptak, oceniaj�cy, czy to, co znalaz�, nadaje si� do zjedzenia.

� Powiedz mi wi�c � kontynuowa�a � czy jeste� tym, czego szukam? S�yszysz? Dlaczego potraktowa�e� tego m�czyzn� w taki spos�b? S�yszysz...

...brz�k i cisz�. I w tej ciszy rodzi si� powolne wycie, dziwaczne, charcz�ce, bulgotliwe. Stoi na placu, patrz�c na sekundant�w przeciwnika, tylko na nich, bo Saworeh kl�czy z boku, z r�k� z�aman� w przynajmniej dw�ch miejscach, ze strzaskanym prawym kolanem i gard�em opuchni�tym od uderzenia g�owic� miecza. Yatech porusza mieczem, kt�rego klinga lekko opiera si� o krocze m�czyzny, i wycie milknie. Cisza ponownie wype�nia przestrze� i nagle s�yszy co�, co musi by� pomrukiem uznania. Meekha�czycy, kupcy, kilku �o�nierzy, szlachta, patrz� na niego, czuje te spojrzenia, ale bez wrogo�ci. W tym s� podobni do jego plemienia, ceni� dobrych szermierzy, a przedstawiciel barona nie ma tu zbyt wielu przyjaci�. No i spos�b, w jaki rozpocz�� pojedynek, obrzucaj�c go i Aerina stekiem wyzwisk, nie przys�u�y� mu si� za bardzo. Jego g��wny sekundant podnosi r�k� i upuszcza na ziemi� drewnian� pa�eczk�. Pojedynek jest sko�czony. Aerin patrzy z u�miechem i m�wi:

� Powiedz mi...

...dlaczego? Dlaczego u�ywa�e� tylko grzbietu klingi, t�pej strony? Dlaczego upokorzy�e� go tak, �e musia� wyjecha� z miasta? Kulej�cy, z niesprawn� r�k�? S�ysza�e�, �e w drodze do Makallen kto� na niego napad� i poder�n�� mu gard�o?

Dziewczyna pochyli�a si� nad Yatechem i delikatnie pog�aska�a go po policzku.

� Chcia�e� go upokorzy� i zniszczy�? Chcia�e� od razu, przy pierwszym pojedynku, zyska� s�aw� kogo�, z kim nie warto krzy�owa� ostrzy? Przecie� wiesz, �e to ich nie powstrzymywa�o. A mo�e chodzi�o o to, �eby pokaza� swoj� sprawno�� w walce? Ma�y skorpion, szczyc�cy si� swoimi szczypcami i jadowym kolcem, co? Jak to z tob� by�o?

Milcza�.

No w�a�nie, jak to z nim by�o?

� Musz� wiedzie� � nie ust�powa�a. � Musz� mie� pewno��. Nie mog� �le wybra�. Opowiedz mi jak...

...rozgrzana ska�a parzy, jest tak gor�ca, �e mo�na by na niej sma�y� jajka. Drobi po niej szybkimi krokami, ucz�c si� Paj�czego Ta�ca, techniki polegaj�cej na byciu w ci�g�ym ruchu, zmianach kierunku i szybko�ci poruszania, ci�g�ych zmianach tempa. Mistrz zwi�za� mu stopy w kostkach �okciowym sznurkiem, kroki z konieczno�ci s� ma�e, kr�tkie. Nie mo�e si� zatrzyma�, nie mo�e stan�� dla zaczerpni�cia oddechu, bo us�yszy skwierczenie w�asnej sk�ry. Ta�czy szybko, w rytm melodii wygrywanej na ma�ym b�benku, drewnianym pude�ku obci�gni�tym kozi� sk�r�. Szat� ma przesi�kni�t� potem, pot leje mu si� po twarzy i zalewa oczy, sznurek otar� ju� kostki do krwi i ka�dy krok znaczy czerwieni�. Ale ta�czy. Miecze ci�gle ma na plecach, ich ci�ar z ka�d� chwil� jest wi�kszy, sk�rzane uprz�e wbijaj� si� w ramiona. To nic, ta�czy. Rytm jest coraz szybszy, coraz bardziej zmienny, nad��anie za nim staje si� niemal niemo�liwe. Ale nad��a.

Mistrz ma zaci�t�, gniewn� twarz. Dzi� po raz pierwszy Yatech pokona� w walce trzech ch�opak�w, kt�rzy pobierali nauki o wiele d�u�ej ni� on. To z�a wiadomo�� dla ich nauczyciela walki, rodziny tych ch�opc�w nie b�d� zadowolone. Ten m�okos wymaga nauczki, m�wi mina mistrza, trzeba mu pokaza�, gdzie le�y granica jego mo�liwo�ci, musi wiedzie�, �e nie nale�y upokarza� wsp�plemie�c�w, nie nale�y rozbraja� ich w taki spos�b, jakby byli ma�ymi dzie�mi. Paj�czy Taniec z�ama� ju� niejednego.

Yatech ta�czy.

Plac �wicze� jest du�y, g�adki i r�wny. Przez tysi�clecia miliony uderze� wyg�adzi�y jego powierzchni�, wy�lizga�y j� niemal do po�ysku. Nie mo�na si� tu potkn��, nie mo�na nadepn�� na kamyk. Mo�na tylko zostawi� kawa�ki w�asnej sk�ry, je�li si� stanie.

Przymyka oczy, pozwalaj�c, by melodia wla�a si� w jego �y�y. Czuje j� ju� ca�ym sob�, ma wra�enie, �e nawet serce wali tak szybko, jak szybko palce mistrza uderzaj� o kozi� sk�r�. Wywo�uje w my�lach pierwszego ducha, widmowego przeciwnika uzbrojonego w ci�ki pa�asz i ma�� okr�g�� tarcz�. Je�li mistrz chce prawdziwego ta�ca, dostanie go.

Nic w tej chwili si� nie liczy. Oddech przesta� z trudem przeciska� si� przez wysuszone gard�o, pot przesta� zalewa� oczy. Wyci�ga miecze, p�ynnym, bezb��dnym ruchem, kt�ry opanowywa� od lat. Klingi l�ni� srebrzy�cie i zaczynaj� sw�j w�asny taniec. Zgrywa ich ruchy z rytmem krok�w, z w�ciek�ym rytmem b�benka. Mistrz nie rezygnuje, jego palce przyspieszaj�, muzyka zrywa si� do szalonego galopu, po chwili przechodzi w cwa�. Yatech ta�czy, nie pozwala, aby melodia mu umkn�a, nie pozwala si� jej wyprzedzi�, po chwili sam zaczyna narzuca� tempo, przechodzi z jednej w�ciek�ej pr�dko�ci w nast�pn�, tym razem to b�benek usi�uje go dogoni�, gubi si�, zwalnia, zn�w rusza naprz�d. Miecze kre�l� skomplikowane figury, finty, p�finty, pchni�cia i ciosy, kontry i parady, i nagle Yatech s�yszy, jak mistrz g��boko wci�ga powietrze i niemal przestaje gra�. W ta�cu ostrzy, w ta�cu, jakim ch�opak oczarowuje przestrze�, daje si� wyczu� co� wi�cej ni� tylko zwyk�e �wiczenie. Postronny obserwator mo�e przymkn�� oczy i zobaczy� prawdziwy Paj�czy Taniec, nie seri� �wicze�, lecz taniec z widmowymi przeciwnikami, dwoma, trzema, czterema. Walka z cieniami utkanymi z melodii, ta�ca i �wiat�a igraj�cego na zakrzywionych g�owniach.

Yatech otwiera nieco szerzej oczy i patrzy na mistrza. Ten widzi, jak ch�opak broni si� i kontruje, jak sk�ada parady i robi uniki, i nagle wie, �e przegra�, ten ucze� nie podda si�, nie poprosi o koniec �wicze�. B�dzie ta�czy�, dop�ki nie pokona wszystkich przeciwnik�w lub dop�ki nie padnie nieprzytomny na ziemi�. Nie ma dla niego innej drogi. Rytm b�benka zwalnia. Co...

� ...takiego zobaczy� wtedy tw�j mistrz? Hm? M�j ma�y skorpionie? A mo�e nie, mo�e nie skorpionie, tylko po prostu wilczku? Ale je�li jeste� tylko wilczkiem, to trac� tu czas. Ten �wiat jest pe�en wilczk�w, ma�ych, puchatych, b�yskaj�cych z�bkami wilczk�w, kt�re b�d� dla hel�zaav tylko przystawk�, przek�sk�. Oni s� wilkami. � Ruchem g�owy wskaza�a ob�z k�k�na. � A przecie� nie jestem tu bezpieczna. Potrzebuj� skorpiona, kt�ry nie boi si� u��dli� kogokolwiek, kt�ry b�dzie dla mnie walczy�. Wiesz, jaka jest najbardziej bzdurna legenda o skorpionach?

Pochyli�a si� i us�ysza�, jak w�szy. Czu� jej ciep�y oddech na twarzy, gdy obw�chiwa�a mu w�osy, policzki i szyj�. Pachnia� jak mokry piach, jak pustynia zaraz po deszczu.

� Mo�e p�niej ci opowiem � zaszepta�a g�osem osypuj�cych si� ziaren piasku. � Zobaczymy. Jutro. Mo�e. �pij.

Zasn��.

�������

Gdy dotarli do obozowiska ludzi piasku, zrozumia�, �e umrze jeszcze dzi�, i to szybko. Pierwszy spostrzeg�, �e co� jest nie tak, ten ze skorpionem. Ruszy� naprz�d biegiem, porzucaj�c tobo�ki, znik� za najbli�sz� wydm�. Po chwili wyda� przeci�g�y, mro��cy krew w �y�ach okrzyk. Jego towarzysze rzucili Yatecha na piasek i pomkn�li w prz�d. Nie musieli si� ba�, �e ucieknie, nie m�g� zrobi� nawet kroku. Dziewczyna pojawi�a si� jak zwykle znik�d.

� Ich czarownik nie �yje. Wczoraj zabili go twoi kuzyni. Nie powinni go znale��, ale pechowo by� z nimi jeden z waszych Wiedz�cych. Wyczu� i prze�ama� czary chroni�ce ob�z, a wojownicy za�atwili reszt�.

K�k�na wracali. Nie�li bro�, kt�rej wcze�niej u nich nie zauwa�y�. Ten pokryty bliznami z�apa� go za ramiona, podni�s� z ziemi i uderzy� g�ow� w twarz. Yatech w ostatniej chwili odwr�ci� si� nieco, przyjmuj�c cios na lewy �uk brwiowy. Eksplozja.

Upad� na piasek, zaszorowa� brzuchem po gor�cej powierzchni, a wtedy drugi k�k�na kopn�� go w bok. Trzasn�o i zaraz lepka, �elazista wilgo� wype�ni�a mu usta. B�l przyszed� po chwili, wbi� si� t�pym klinem mi�dzy �ebra, wyrwa� z ust kr�tki j�k. Przez �omot krwi us�ysza� �miech. Nie wiedzia�, czy gorszy by� sam d�wi�k, czy wype�niaj�ca g�os �miej�cego si� oboj�tna ciemno��. Tak mog�aby si� �mia� istota, kt�r� nauczono tylko wydawania d�wi�k�w, imituj�cych �miech w�a�nie, lecz dla kt�rej by�y one r�wnie obce, co kozie meczenie czy wycie wilka. Taki d�wi�k m�g�by r�wnie� wydawa� kto� pami�taj�cy �miech, lecz niepotrafi�cy go skojarzy� z odpowiedni� sytuacj�. Kto�, kto zapomnia� ju�, co to rado��, nawet ta najpodlejsza, czerpana z cudzego b�lu i poni�enia.

Kto� bardziej martwy ni� on sam.

Dziewczyna pojawi�a si� tu� obok. Na jego oczach jeden z ludzi piasku omin�� j� w p�ynnym uniku, jakby uchyla� si� przed ciosem. Zrobi� to zupe�nie nie�wiadomie, inni r�wnie� nie zauwa�yli jego dziwnego ruchu.

� Co teraz? � zapyta�a spokojnie, bez szczeg�lnej intonacji. � Po to przecie� tu przyszed�e�, po �mier�. Czy to wa�ne, po jak�? Jaka jest r�nica mi�dzy agoni� z odwodnienia, w gor�czce i majakach, a zakatowaniem na �mier� przez kilku k�k�na? �adna. Le�, nie wstawaj, oni szybko si� zm�cz�, znudz� kopaniem, u�yj� no�y. B�dzie troch� bola�o, ale nie bardziej ni� wypocenie resztek wody w piach.

Kolejny kopniak prawie poderwa� go z ziemi. Odwr�ci� si� na plecy, nie pr�buj�c ju� chroni�. Najbli�szy oprawca podszed� powoli, odbi� si� od piasku i skoczy� mu na brzuch. Yatech nie zd��y� napi�� mi�ni, zgi�� si� wok� �r�d�a cierpienia. K�k�na skr�ci� stop�, jakby mia�d�y� robaka, i spokojnie ruszy� dalej, nie ogl�daj�c si� za siebie. Yatech zosta� na piasku, zwini�ty w pozycji p�odowej, charkotliwie pr�buj�c z�apa� oddech. Strz�p cz�owieka.

Na lewe oko nic ju� nie widzia�, prawe na przemian zachodzi�o mg�� i mroczy�o czarnymi plamami. Skurcz przyszed� bez ostrze�enia, z dziwnej strony, od krzy�a, jakby jaka� lodowata d�o� z�apa�a go za najni�sze kr�gi i szarpni�ciem pr�bowa�a wyrwa� kr�gos�up z plec�w. Wygi�o go w ty�, przez chwil� wydawa�o si�, �e zaraz uderzy potylic� o stopy, otworzy� usta, pr�buj�c uwolni� b�l, nada� mu kszta�t krzykiem, wyrzuci� z siebie. Chlusn�� z ust czarn�, cuchn�c� ciecz�, krew, woda, kt�r� go poili, ���. Umieram, pojawi�a si� niespodziewanie przytomna my�l. Teraz w�a�nie umieram.

Pochyli�a si� nad nim z dziwn� min�. Teraz dopiero, tu� przed �mierci�, dostrzeg� j� wyra�nie. Czarne w�osy, prawie wpadaj�ce w granat, oczy z kawa�k�w ciemnego b��kitu, z okruch�w wieczornego nieba tu� przed burz�, karminowe usta o kszta�cie, za kt�ry wi�kszo�� kobiet da�aby si� zabi�. By�a pi�kna, pi�kna jak...

� Jeste� ni�, tak? Jeste� przewodniczk� do Domu Snu. Przysz�a� po moj� dusz�. Ale ja... nie mam ju�...

U�miechn�a si� i zadr�a�. Tyle okrucie�stwa.

� Nie, nie jestem �mierci�. Nie s�u�� Domowi Snu. Nikomu nie s�u��. � Odgarn�a w�osy odwiecznym gestem, jak zwyk�a dziewczyna. � Powiedz mi, jak to z tob� jest? Jeste�, czy nie jeste� skorpionem? Musz� wiedzie�, za du�o czasu ju� tu straci�am. Umrzesz tu? Po to w ko�cu przyszed�e� na pustyni�. Wygl�da na to, �e masz krwotok wewn�trzny, nie licz�c oczywi�cie po�amanych �eber, wstrz��nienia m�zgu i uszkodzonych nerek. Mog� ci� uleczy�, Mocy wok� jest do��. Ale chc� wiedzie�, kim jeste�.

Odwr�ci�a g�ow�, patrz�c za jego plecy. Nie musia� si� ogl�da�, s�ysza� kroki, s�ysza� zgrzyt no�a o okucie pochwy, mia� wra�enie, �e s�yszy wszystkie d�wi�ki �wiata.

� Odwr�� si� na brzuch � powiedzia�a tonem nieznosz�cym sprzeciwu.

Pos�ucha�.

� Podnie� si� na czworaki, szybciej, dobrze! Wbij d�onie w piasek, g��biej, jeszcze g��biej! Czujesz?

Czu�. R�koje�ci pokryte szorstk� sk�r�, wy�lizgane od tysi�cy godzin walk i �wicze�. Jego miecze.

� Nie pytaj, nie dziw si�. Po prostu poka� mi prawd� o sobie. Umrzyj lub �yj.

Kroki. Coraz bli�ej.

Wyrwa� bro� z piasku, nie wydaj�c z siebie �adnego d�wi�ku, poderwa� si� na nogi, czerpi�c si�� z miejsca, o kt�rym my�la�, �e jest ju� martwe. Zn�w by� trzynastolatkiem tul�cym si� do koczownika, kt�remu przed chwil� rozp�ata� gard�o, zn�w ta�czy� Paj�czy Taniec, wiruj�c w rytm nies�yszalnej melodii, zn�w sta� na placu pojedynkowym i rozbraja� meekha�skiego stra�nika.

Cios, jeden i drugi, miecze s� dziwnie lekkie, maj� �rodek ci�ko�ci przesuni�ty ku r�koje�ci, s� jego i nie jego jednocze�nie. Ale klingi s� r�wnie dobre jak te, kt�re pami�ta, pier� podchodz�cego k�k�na otwiera si� po ciosach jak krwawy kwiat, rozci�ta w szkar�atne X, m�czyzna robi jeszcze krok i pada, momentalnie otacza go czerwona ka�u�a. Krew jest zbyt g�sta, �eby od razu wsi�kn�� w piasek. Yatech zwija si� wok� osi, furkocze strz�pami odzie�y, szuka nast�pnego napastnika. Jest, ten, kt�ry skoczy� mu na brzuch, w�a�nie odwraca si�, w oczach l�k, nie l�k, panika, wynikaj�ce z niezrozumienia sytuacji przera�enie, jak to, ten wi�zie�, konaj�cy przed chwil�, wyrzyguj�cy w ostatnim spazmie wn�trzno�ci, teraz p�dzi w�a�nie na niego, z mieczami w r�kach? Jak? Dlaczego? Ucieka�!

Za p�no. Issar jest ju� przy nim, sztych, p�asko w brzuch i zaraz uko�ne ci�cie przez twarz. Niewiarygodne, jak szybko mog� zgasn�� cudze oczy. Yatech ju� nie my�li, reaguje, jak go wyuczono, trzeci i czwarty, gdzie s�?

Id�, z dw�ch stron, jeden trzyma dwa d�ugie no�e, drugi, ten ze skorpionem na czaszce, kr�tk� w��czni�, a raczej halabard� z kr�tkim drzewcem i sierpowatym ostrzem. Skorpion niespokojnie zaciska i rozlu�nia kleszcze. Yatech patrzy m�czy�nie w oczy i nie dostrzega w nich strachu. To dobrze, u�miecha si� pop�kanymi wargami, wr�g, kt�ry umiera w strachu, nie przynosi zaszczytu temu, kto wysy�a go przed oblicze Matki. Robi krok w jego stron�, po to tylko, by odbi� si� od piasku, obr�ci� w dzikim piruecie i run�� na tego z no�ami. Cios, p�asko, na wysoko�ci biodra i zaraz nisko, w kolano, kr�tkie no�e nie daj� szans na w�a�ciw� parad�, rzepka poddaje si� niemal bez oporu, krew i kawa�ki ko�ci tryskaj� z rany, k�k�na krzyczy kr�tko, bardzo kr�tko, bo padaj�c, nadziewa si� na sztych drugiego miecza, ostrze wchodzi w gard�o i wyrasta skrwawionym z�bem z karku. Yatech schodzi z linii upadku cia�a, strz�sa krew z kling, odwraca si�. Zostali tylko we dw�ch.

� Odejd� � m�wi cicho.

Naznaczony skorpionem u�miecha si� szeroko i unosi bro� w dziwacznym salucie. Milczy.

�cieraj� si� kr�tko, bez s��w. Jego przeciwnik jest �wietny, najlepszy z ca�ej czw�rki, nie dba o �ycie i nie boi si� �mierci. Walczy znakomicie, atakuje szybko, pewnie, trzyma dystans, wykorzystuj�c wi�kszy zasi�g swojej broni. Nie chodzi po piasku, tylko p�ynie, jego stopy ledwo muskaj� powierzchni�, wydaje si� nie podlega� prawom natury. Jest prawdziwym k�k�na � cz�owiekiem piasku.

Ka�dy inny wr�g w starciu z takim wojownikiem zapada�by si� w piach po kostki, grz�z�, po�yka�, traci� si�y na bezskuteczne pr�by skr�cenia dziel�cej ich odleg�o�ci. Ale Yatech nadal jest m�odzie�cem, kt�rego mistrz postanowi� z�ama� Paj�czym Ta�cem. Czuje krew �ciekaj�c� ze zwi�zanych kostek i g�adk� ska�� pod stopami. Piach go nie spowalnia, nie wi�zi, kroki ta�ca s� zbyt szybkie, zbyt nieprzewidywalne, by przeciwnik m�g� za nimi nad��y�. Rusza po spirali, zmuszaj�c k�k�na do obracania si�, do zmiany pozycji. Ten cofa si�, szukaj�c lepszego miejsca do obrony, zmierza w stron� najbli�szej wydmy. Nie pozwala mu na to. Skraca dziel�c� ich odleg�o�� szybciej, ni� tamten zdo�a zareagowa�, i spada na niego wraz z lawin� cios�w. Pi�� uderze� serca, dziesi�� i znajduje pierwsz� luk�. Wi��e ostrze halabardy kr�tkim m�ynkiem i tnie w zewn�trzn� cz�� lewej d�oni. Gdyby uderzy� mocniej, odr�ba�by j� wraz z czterema palcami, teraz tylko przecina sk�r�, �ci�gna i kilka ko�ci. Odskakuje.

� Odejd� � powtarza, cho� ma pewno��, �e nie doczeka si� odpowiedzi.

Naznaczony skorpionem milczy. Wyci�ga sk�d� kawa�ek tkaniny, niezdarnie, pomagaj�c sobie z�bami, obwi�zuje d�o�, zmienia chwyt na r�koje�ci, aby j� odci��y�. Przestaje si� u�miecha�.

Yatech pozwala mu sko�czy� i rusza do ataku. Prze�amuje jego trzeci� parad�, niezdarn� a� do b�lu, bo zraniona r�ka ledwo trzyma drzewce, i kr�tkim, oszcz�dnym sztychem trafia m�czyzn� w serce. Cios rozcina na p� wymalowan� na piersi k�k�na jaszczurk�. Cz�owiek piasku wydaje dziwny odg�os, na wp� sapni�cie, na wp� szloch. Opuszcza w d� ostrze broni i wspiera si� na drzewcu. Po raz pierwszy u�miecha si� naprawd� rado�nie.

M�ody Issar patrzy mu prosto w oczy i widzi w nich odbicie dziewczyny. Stoi za jego plecami. �renice umieraj�cego powi�kszaj� si� i nagle pojawia si� w nich strach. On te� widzi dziewczyn�. I z tym strachem w oczach kona.

Yatech odwr�ci� si�.

� Wiesz ju�? � zapyta�.

Dziewczyna u�miechn�a si�, okrutnie i dziko.

� Jednak jeste� skorpionem.

Powia� wiatr i cztery trupy le��ce na ziemi znikn�y. Nagle w ich miejscu pojawi�y si� niewielkie g�rki piasku. Cia�o, krew, bro� i ubrania zamieni�y si� w drobiny py�u.

� Duchy ostatnich z k�k�na. Spotka�am je b��kaj�ce si� po pustyni, op�tane nienawi�ci� do tego stopnia, �e nie widzia�y przed sob� drogi do Domu Snu. Zawar�am z nimi umow�. Kaza�am odegra� im przedstawienie w zamian za szans� na zabicie jednego z Issaram. Gdyby� nie by� skorpionem, ju� by�by� martwy.

Machn�a r�k� i nagle nogi odm�wi�y mu pos�usze�stwa, poczu� ka�d� ran� i ka�de z�amanie. Miecze wysun�y mu si� z d�oni, w dole plec�w zawy�y t�pym b�lem nerki. Dziewczyna pochyli�a si� i zamrucza�a.

� Na pustyniach ca�ego �wiata opowiadaj� sobie bajk� o tym, �e skorpion okr��ony przez ogie� wbija kolec jadowy we w�asny kark, �eby skr�ci� m�ki. To najwi�ksze k�amstwo o tym stworzeniu. �aden tak nie zrobi, bo to oznacza�oby, �e przegra�. A skorpiony nie umiej� przegrywa�. Nie s� zdolne do tego, �eby si� podda�. I ty te� nie. To dlatego zabi�e� Isanell. Dlatego nawet nie przysz�o ci do g�owy, �eby pozwoli� si� rozsieka� jej ojcu. Przyzna�by� si� tym samym do przegranej, a tego nie potrafisz. B�dziesz ta�czy� Paj�czy Taniec, dop�ki twojemu mistrzowi palce nie zaczn� krwawi� od wybijania rytmu na b�benku, lub p�ki nie umrzesz z wyczerpania. Poder�niesz gard�o wojownikowi dwa razy starszemu ni� ty, okaleczysz i upokorzysz ka�dego przeciwnika i zawsze � u�miechn�a si� szeroko � zawsze spotka ci� za to ludzki podziw. Bo oni te� potrafi� rozpozna� skorpiona, cho� sami nie wiedz�, jaki jest gro�ny, i niczym pustynny skoczek zapraszaj� go do domu i chc� si� zaprzyja�ni�. Ale ty b�dziesz tylko m�j. B�dziesz dla mnie walczy�. Oczywi�cie wcale nie musisz si� zgadza�. Mo�esz tu zosta� i umrze�.

W�o�y�a kosmyk w�os�w do ust i zacz�a go ssa� w zamy�leniu.

� Tylko s�owo, jedno skini�cie g�ow�, a zaczerpn� Mocy i ulecz� ci�. A potem b�dziesz mi s�u�y�, b�dziesz dla mnie walczy� i zabija�. Tylko mrugnij...

Patrzy� na ni� bez dr�enia, uporczywie. Zn�w zaczyna�y mu lata� przed oczami czarne plamy. Umiera�.

� Och, rozumiem � szepn�a. � To przecie� te� jest poddanie si�. Nieprawda�? Taka umowa to przyznanie si� do pora�ki. Wi�c inaczej. Jeste� Issarem, Issaram, jak sami si� nazywacie. Wynajmujesz swoje miecze. Wi�c wynajmij je dla mnie. Zosta� moim stra�nikiem. Na pocz�tek na rok. Zap�at� b�dzie twoje �ycie, uzdrowienie z ran i zabranie st�d. Co ty na to? Nie jestem z�� pani�. Czy to spe�ni warunki honorowego rozwi�zania?

Czu�, jak zaczyna si� poci�. Straci� za du�o wody, jego cia�o w�a�nie si� poddawa�o. Kona�.

Nie chcia� umiera�. Ale nie mia� mieczy, kt�re m�g�by ofiarowa� na s�u�b�.

� Nie... mam... mieczy...

� A to, czym walczy�e�, to co? Kijaszki?

Unios�a jeden z yphir�w. R�koje�� wygl�da�a identycznie jak w broni, kt�r� zostawi� w rodzinnej afraagrze. Tylko klinga by�a inna. Od zastawy a� po sztych wygl�da�a, jakby zrobiono j� z czarnego wulkanicznego szk�a.

� Dziwne rzeczy mo�na zrobi� z piaskiem, gdy zaistnieje potrzeba. To jaka b�dzie twoja odpowied�?

Nie mia� ju� duszy. C� ryzykuje, podejmuj�c s�u�b� u tej... istoty?

Mrugn��.

� Wiedzia�am, �e potrafisz sam siebie przekona�. � Pochyli�a si� tak, �e prawie zetkn�li si� czo�ami. � Widzia�am, jak walczysz. Bardzo, bardzo ma�o umiesz. Musisz si� jeszcze wiele nauczy�, bo hel�zaav to tylko pies go�czy, a nawet on mo�e ci� zabi�. Ale mimo to poczekamy na niego, bo mam d�ug do sp�acenia, a ja zawsze je sp�acam. P�jdziemy daleko i szybko, a potem zobaczymy, ile naprawd� potrafisz, skorpionie. Jutro, pojutrze i p�niej. Szykuj si� na naprawd� ciekawe czasy, ch�opcze.

Niespodziewanie wpi�a mu si� w usta, gor�cym, gwa�townym poca�unkiem, i w tym poca�unku by�a Moc, bo zanim straci� przytomno��, poczu�, jak w eksplozjach b�lu nastawiaj� si� i zrastaj� mu �ebra, woda opuszcza p�uca, krew wraca do �y�.

Odp�yn�� w ciemno��, zanim zd��y� wykrzycze� z siebie b�l.

Zabij moje wspomnienia

Zamek dominowa� nad rozleg�� dolin�, przycupn�wszy na wzg�rzu niczym pokraczna ropucha na kamieniu. Pokraczny to dobre s�owo, pomy�la� je�dziec. Pokraczny, brzydki i paskudny. Wydawa�o si�, �e ma zachwiane proporcje, za niskie mury, zbyt szerokie wie�e, absurdalnie daleko wysuni�ty barbakan. Zupe�nie jakby posk�adano go z cz�ci wykradzionych z innych warowni. Ca�o�� mia�a kolor zrudzia�ej ceg�y, pokrytej liszajami zaciek�w i niezdrowych plam. Paskudztwo. Idea, �eby wybudowa� co� takiego po�rodku bagnistej, niemal zawsze wype�nionej mg�� doliny, wydawa�a si� pozbawiona sensu i g�upia. Trzeba by�o zag��bi� si� w ksi�gach, by wiedzie�, �e gdy po jednej z wojen zewn�trzne mury zawali�y si�, odbudowano je dobre dziesi�� jard�w dalej, tam, gdzie wzg�rze wspiera�o si� na kamiennym rdzeniu, wi�c barbakan, kt�ry jakim� cudem ocala�, stercza� teraz spoza linii mur�w jak palec, wskazuj�cy drog� na po�udnie. Potrzeba by�o r�wnie� znajomo�ci historii, �eby zdawa� sobie spraw� z faktu, i� kilkaset lat wcze�niej dolina by�a �yznym, kwitn�cym miejscem, przynosz�cym m�odemu Imperium doch�d rz�du dziesi�ciu tysi�cy cesarskich org�w rocznie, a zamek sta� na stra�y szlak�w handlowych, daj�cych pi�ciokro� wi�ksze zyski. M�czyzna mia� tak� wiedz� i wcale nie podnosi�a go ona na duchu. Oznacza�a, �e �wiat zmienia si� na gorsze.

I robi to coraz szybciej.

Szarpn�� wodze, odrywaj�c konia od skubania w�t�ych badyli rosn�cych wzd�u� grobli. Wierzchowiec odwr�ci� �eb i spojrza� z wyra�n� pretensj�.

� Jak zn�w na�resz si� byle czego, ca�� noc b�dzie ci� bola� brzuch. Za kwadrans b�dziemy w zamku.

Ko� parskn��, a m�czyzna u�miechn�� si� pod nosem, otulaj�c szczelniej p�aszczem. W trakcie d�ugich, samotnych w�dr�wek po najdalszych kra�cach Imperium i poza nim nabra� zwyczaju gadania do wierzchowca, ale ostatnio z pewnym rozbawieniem zauwa�y�, �e najwyra�niej zaczyna oczekiwa� od konia czego� w rodzaju dialogu, t�umacz�c jego r�enie, parskni�cia i pierdni�cia jako wk�ad do rozmowy. A to oznacza�o, �e potrzebowa� d�u�szego odpoczynku � albo zmiany wierzchowca. Na mniej gadatliwego, wyszczerzy� si� w my�lach.

Grobl� prowadz�c� do zamku zbudowano w ci�gu ostatnich kilkudziesi�ciu lat, usypuj�c kolejne warstwy ziemi, gliny i t�uczonego kamienia, w miar� jak podnosi� si� poziom w�d gruntowych. Niemal na ca�ej powierzchni, z wyj�tkiem kolein zostawionych przez wozy, porasta�a j� rachityczna trawa o nieprzyjemnej, burozielonej barwie. Ko�skie kopyta mlaska�y wilgotno i kleisto w brei wype�niaj�cej koleiny, nast�pny znak, �e w ci�gu najbli�szych kilku lat trzeba b�dzie drog� podwy�szy�. Chyba �e Szczury zdecyduj� si� wreszcie porzuci� zamek i przenie�� swoich go�ci w inne miejsce.

Albo rozwi�za� ich problem definitywnie.

Dzi� mg�y spowijaj�ce dolin� rozp�dzi� porywisty, zimny wiatr z zachodu. Zbli�a�a si� zima. Je�dziec zdecydowanie wola�by jecha�, wdychaj�c wilgotne opary, ni� patrze� na skar�owacia�e drzewa, p�ytkie bajorka i rozleg�e oczka wype�nione m�tn� wod�, przedzielone fragmentami terenu poro�ni�tego po��k�ymi, bagiennymi trawami. Wszelkie pr�by osuszenia mokrade� porzucono ponad sto lat temu, wraz z ostatnimi osadnikami opuszczaj�cymi okolic�. �eby wygra� t� wojn�, trzeba by skierowa� rzek� w stare koryto, co kosztowa�oby sto razy wi�cej, ni� wynosi� roczny doch�d z tutejszego handlu i upraw. Pro�ciej by�o zbudowa� nowy szlak kupiecki ni� pr�bowa� wygra� z natur�. Samotny, pokraczny zamek, stoj�cy na wzg�rzu po�rodku zamglonej doliny, by� ostatnim �wiadkiem tego, �e kiedy� �yli tu ludzie.

Grobla ko�czy�a si� p�kolistym rozszerzeniem, dzi�ki kt�remu wozy dostarczaj�ce zapasy do zamku mog�y zawr�ci�. Do samej warowni by�o jeszcze ponad dwie�cie jard�w. Dalej prowadzi� drewniany most, zbudowany z wbitych w dno pali i byle jak u�o�onych desek. Wozy zatrzymywa�y si� w�a�nie tutaj, a ich �adunek przenoszono r�cznie. Do ka�dego pala, podtrzymuj�cego konstrukcj� z desek, przywi�zano gliniane naczynie. W�drowiec wiedzia�, �e wype�nia�a je oliwa. Wystarczy�o kilka chwil, par� celnie wystrzelonych p�on�cych pocisk�w, �eby odci�� zamek od �wiata. Westchn�� cicho. Oto cali my, pomy�la�, meekha�ska zapobiegliwo��. Przez t� dolin� i tak �adna armia nie mog�aby przej��, nie bez wielodniowych przygotowa�, za� szturm na zamek zbudowany po�rodku trz�sawiska by�by samob�jstwem, a my i tak zachowujemy si�, jakby lada moment mia�a wybuchn�� wojna. No c�, pragniesz pokoju, trzymaj w domu naostrzony miecz, jak m�wi staro�ytne przys�owie.

Wjecha� na mostek. Kopyta dudni�y po deskach, ca�a konstrukcja chwia�a si� i skrzypia�a. To te� by�o zamierzone, nawet najciemniejsz� noc� nikt nie podkrad�by si� t�dy pod bram� niezauwa�ony. Poklepa� konia po szyi.

� Spokojnie, ju� nieraz t�dy przechodzili�my, pami�tasz? Na pewno si� nie zawali.

Wierzchowiec zastrzyg� uszami i pu�ci� b�ka.

�������

Musieli go zauwa�y�, gdy by� jeszcze na grobli, bo opu�cili most zwodzony, a przed uchylon� bram� sta�o dw�ch stra�nik�w. Powitali go po wojskowemu, salutuj�c pi�ci� do lewej piersi.

� Witamy w zamku Lotis, panie Ekkenhardzie.

Pozna� starszego z nich.

� Witaj, Beris. Pi�kn� mamy pogod�, nieprawda�?

Stra�nik skrzywi� si� w u�miechu i zadr�a�. Nawet ciep�y wojskowy p�aszcz nie chroni� go przed wiatrem.

� Jak co roku o tej porze. Nie mo�na sobie wymarzy� lepszej.

� Rzecz jasna. Komendant Gentrell czeka?

� Oczywi�cie. Powiedzia� jednak, �e nie musi si� pan spieszy�. Komnata jest ju� przygotowana, �wie�e szaty r�wnie�. Poleci� przekaza�, �e spotkacie si� na kolacji.

� Dobrze. � Zsiad� z konia, przeklinaj�c obola�e uda. � Zajmijcie si� koniem, mamy za sob� d�ug� drog�.

�o�nierz skin�� g�ow� i uj�� wodze.

� Chod�, staruszku, ciep�a stajnia czeka � mrukn��.

Ekkenhard u�miechn�� si� szeroko, wygl�da�o na to, �e wszystko jest w porz�dku, nie tylko on traktowa� tego konia jak partnera do rozm�w.

U�miech poszerzy� si� jeszcze, gdy zobaczy� swoj� komnat�. W kominku hucza� ogie�, na stole sta�o kilka naczy� przykrytych lnianymi �cierkami, na szerokim �o�u le�a�o nowe ubranie. W k�cie parowa�a misa z wod�. Z westchnieniem ulgi �ci�gn�� ci�ki od wilgoci p�aszcz i powiesi� go na haku wbitym w �cian� kominka. Materia� momentalnie zacz�� parowa�. Odpi�� pas z mieczem, rozsznurowa� i �ci�gn�� lekki, sk�rzany pancerz. Barwiona na br�zowo sk�ra, mimo impregnacji olejem, r�wnie� sprawia�a wra�enie wilgotnej. To z�y znak, po wyschni�ciu pancerz najpewniej skurczy si� i zacznie si� nadawa� dla kogo� znacznie mniejszego ni� on. B�dzie go musia� wymieni� w zamkowej zbrojowni.

Westchn��. Jeszcze kilka dni w tej okolicy, a on sam nadawa�by si� do wymiany na kogo� m�odszego i nowszego. Pikowany kaftan i wilgotna koszula pow�drowa�y w �lad za p�aszczem. Po chwili wahania rozebra� si� do naga i mocz�c w gor�cej wodzie r�cznik, zmy� z siebie wielodniowy br�d. W zamku nie by�o �a�ni z prawdziwego zdarzenia, lecz ta namiastka k�pieli i tak sprawi�a ma�y cud. Potrzebowa� tego bardziej ni� ciep�ego posi�ku. Nie wytar� si�, tylko stoj�c przed kominkiem, pozwoli�, �eby ciep�o osuszy�o jego cia�o. Jedzenie mog�o jeszcze poczeka�. Ale nied�ugo.

Pukanie do drzwi zasta�o go przy ogryzaniu do czysta jagni�cego ud�ca. Westchn�� i przep�uka� usta winem.

� Otwarte.

M�czyzna, kt�ry wszed�, by� �redniego wzrostu i mia� sylwetk�, kt�r� dyplomatycznie zwyk�o si� okre�la� jako gruboko�cist�. Wygl�da� na co najmniej dziesi�� lat starszego ni� siedz�cy przy stole w�drowiec, lecz w tym przypadku wygl�d m�g� bardzo myli�. Ubrany jak zwyk�y �o�nierz, kt�ry akurat wyszed� z koszar rozprostowa� nogi, nie wyr�nia� si� niczym szczeg�lnym. Poza twarz�, sprawiaj�c� wra�enie, jakby jaki� niedo�wiadczony rze�biarz wzi�� kawa� ska�y i kilkoma szybkimi uderzeniami d�uta nada� jej z grubsza ludzki wygl�d. Niekszta�tny nos, ostre p�aszczyzny policzk�w, masywna szcz�ka i ukryte g��boko w oczodo�ach senne, lekko nieprzytomne oczy. Twarz prostaka i g�upca. Tych, kt�rzy dali si� nabra� na t� twarz, liczono w setki i ka�dy z nich �a�owa�, �e nie doceni� jej w�a�ciciela.

Go�� bez s�owa podszed� do sto�u i usiad� naprzeciw Ekkenharda.

� D�ug� mia�e� drog�?

� Jak zwykle. Pi�� dni bezdro�ami i ca�y dzie� na bagnach, bywa�o gorzej. Wina?

� Nie odm�wi�. � Nala� sobie i poci�gn�� z kubka. � Co w stolicy?

� Bez zmian, cesarz w�ada otoczony mi�o�ci� poddanych, arystokracja z Rady Pierwszych jest zawsze gotowa s�u�y� mu pomoc� i wsparciem, kap�ani troszcz� si� o dusze ludzi, magowie zg��biaj� tajemnice Wszechrzeczy, aby wykorzysta� je dla og�lnego dobra. A wszystkiemu przygl�daj� si� bogowie, raduj�cy si� z powszechnego szcz�cia.

Przybysz u�miechn�� si� kwa�no, odstawiaj�c kubek.

� Innymi s�owy Rada nie knuje i nie j�trzy, nie podkopuje autorytetu i nie wbija no�a w plecy. Kap�ani nie pr�buj� skaka� sobie do garde�, �eby tylko ugra� co� w swoich odwiecznych wojenkach, a gildie mag�w nie prowadz� jakich� dziwacznych gier, kt�re mog� wszystkich nas wys�a� do piek�a.

� Dok�adnie. Sielanka. � Ekkenhard uni�s� kubek w toa�cie. � Za pi�kne sny, komendancie Gentrell.

� Za sny.

Wypili.

� My�la�em, �e spotkamy si� dopiero na kolacji.

� Na kolacji mamy go�cia, nie mogliby�my porozmawia� otwarcie.

� A kt� nas zaszczyci?

� Velgeris.

Ekkenhard wpatrywa� si� chwil� w przybysza, szukaj�c w jego minie �ladu kpiny. Nie znalaz�.

� �artujesz?

Dowodz�cy na zamku Lotis skrzywi� si� i pos�a� mu uspokajaj�cy u�miech. Zadzia�a�o to tak, �e Ekkenhard zacz�� si� poci�. O Gentrellu m�wiono, �e jak wrzeszczy i przeklina, to wszystko jest w najlepszym porz�dku, ale gdy si� u�miecha, to lepiej bra� nogi za pas, bo zaraz polec� �by.

� Chcia�bym. Gdy zjawi� si� tu wczoraj, my�la�em, �e jak zwykle przyjecha� poj�trzy�, podra�ni� si� i pow�szy� przy okazji. Ale nie, on od razu zapyta� o Glewwen-On.

Ekkenhard drgn��. Niby tego w�a�nie nale�a�o si� spodziewa�, bo dlaczego w�a�ciwie Drugi Ogar Imperium zaszczyca�by szczurz� nor�, ale przez chwil� �udzi� si� nadziej�, �e to tylko przypadkowa wizyta. Westchn��.

� I tak uda�o nam si� utrzyma� tajemnic� ponad pi�� lat � powiedzia�. � Nie�le, je�li wzi�� pod uwag�, �e stracili�my tam dwie kompanie piechoty i pi�ciu bitewnych mag�w. Nie m�wi�c oczywi�cie o trzystu mieszka�cach wioski. My�l�, �e pi�� lat to i tak �aska bog�w.

� Kt�rych, co? Je�li kto� z panteonu zacz�� nam miesza� w garnku, chc� wiedzie�, kto i jaki ma w tym cel.

� To by�a przeno�nia. Zreszt�, czego mogli�my si� spodziewa�? Od samego pocz�tku zap�dzili�my ich do roboty, nie m�wi�c zbyt wiele. Mieli poza Imperium szuka� pi�tnastoletniej dziewczyny z czarnymi w�osami, wok� kt�rej dochodzi�oby do dziwnych zjawisk. Je�li Ogary wreszcie zw�cha�y ca�� prawd�, mog� j� wykorzysta� przeciwko nam.

� Jak ka�d� inn�.

� Co zamierzasz zrobi�?

� Ja? Nic. � Komendant u�miechn�� si� z�o�liwie. � Licz� na ciebie.

� Och, oczywi�cie, wykorzystaj jedynego nieujawnionego Szczura w tej prowincji tylko po to, �eby nie musie� si� wysila�. Powiedzia� co� wi�cej?

� Tak. Stwierdzi�, �e ma dowody na to, �e mieszka�cy wioski, kt�ra zosta�a wymordowana, wcale nie padli ofiar� �upie�czej bandy terroryzuj�cej okolice. Wspomina� tak�e co� o Dwudziestym Drugim Pu�ku, kt�ry nagle zosta� przeformowany i kt�rego �o�nierze zasilili inne oddzia�y w ca�ym Imperium.

� Interesuj�ce. Napomkn��e� mu, �e Ogary nie powinny w�szy� wok� armii? Sprawy bezpiecze�stwa wewn�trznego nale�� do nas.

� Napomkn��em. Nie wygl�da� na zbytnio przej�tego. Najwyra�niej uwa�a, �e wie do��, by przycisn�� nas do muru.

� Czyli nie da si� zby� byle czym?

� Mo�e i jestem stary, ale nie g�upi. To Drugi Ogar w Imperium. My�l�, �e dobrze wie, czego szuka.

� Ja te�.

Obaj mimowolnie spojrzeli w stron� wschodniej �ciany komnaty. Za ni� znajdowa� si� dziedziniec, a za dziedzi�cem wznosi�a si� jedna z dwu niskich, pos�pnych i pokracznych wie�. Ekkenhard wiedzia�, �e wie�� porasta bluszcz, kt�remu pozwolono wspi�� si� na ceglany mur tylko w jednym celu: aby ukry�, �e wi�kszo�� okien zamurowano, a reszt� wyposa�ono w pot�ne �elazne kraty. Chodzi�o o to, aby wszyscy, przypadkowy w�drowiec i ch�op dostarczaj�cy zapasy dla za�ogi, byli �wi�cie przekonani, �e stacjonuje tu tylko zapomniany przez biurokracj� garnizon, strzeg�cy bezludnego bagna. Nikt nie powinien ��czy� zamku z odleg�� o osiemdziesi�t mil wiosk�, kt�ra kilka lat temu zosta�a poch�oni�ta przez Uroczysko.

� A jak tutaj? � Ekkenhard oderwa� wzrok od �ciany.

� Bez zmian. Ca�y czas.

�������

� Gdzie jeste�my?

Milcza�a. Od kilku dni, od chwili, gdy zgodzi� si� na jej propozycj�, traktowa�a go jak powietrze. Nie odzywa�a si�, nie odpowiada�a na pytania, po prostu bez przerwy sz�a przed siebie, ca�y czas kieruj�c si� na zach�d. Przynajmniej mia� wra�enie, �e to by� zach�d.

Dni sp�dzali w p�ytkich, cienistych zag��bieniach, chroni�c si� przed spadaj�cym z nieba �arem, a ona zawsze potrafi�a znale�� takie miejsce, nocami za� w�drowali. Ich szlak wi�d� od �r�d�a do �r�d�a, od ukrytej pod kamieniami b�otnistej ka�u�y do zag��bienia, kt�re musieli pog��bia� r�koma i kt�re po kilku godzinach powinno wype�ni� si� m�tnym p�ynem. Tylko �e ona najwyra�niej nie mia�a ochoty pi� takiego b�ota, wi�c zazwyczaj wygrzebany do�ek w ci�gu kilku chwil bulgota� ch�odn�, kryszta�owo czyst� wod�. Takiej wody nie spotyka si� na pustyni, tak� wod� pi� tylko na p�nocy, na g�rskich pastwiskach. Ignorowa� jednak te my�li, gasz�c pragnienie i nie zadaj�c �adnych pyta�. Jeszcze nie teraz.

Wzd�u� szlaku mia�a rozsiane schowki z zapasami, kilka suszonych owoc�w, par� suchar�w, kawa�ek w�dzonego mi�sa. Dzieli�a si� z nim bez s�owa, skubi�c ledwo k�s czy dwa, i zaraz zasypia�a. On r�wnie�. Przesypiali najgor�tsze godziny dnia, przez reszt� czasu milcz�c i obserwuj�c okolic�. Po tym, co zrobi�a z nim na pustyni, po ludziach, kt�rzy powstali do �ycia, po czym rozsypali si� w py� tylko dlatego, �e chcia�a go wypr�bowa�, nie mia� ochoty na rozmow�. By�a... kim�... czym�... Szuka� odpowiedniego okre�lenia. Czym� obcym. Czary, Moc, nie rozpoznawa� tego wok� niej, a przecie� potrafi� wyczu� magi�, tak jak wyczu� czarownika zbli�aj�cego si� do domu Aerina. Wok� niej tego nie by�o.

Wok� niej by�a pustka.

Pierwsze pytanie zada�, dopiero gdy zobaczy�, jak zmienia si� barwa piasku. Z blado��tego przesz�a w kremowy, a p�niej w bia�y. Nie jasnoszary, lecz bia�y jak kredowy py�. Znale�li si� na takiej po�aci nagle, w �rodku nocy. Przekroczyli granic�, kt�r� stanowi� rz�d czarnych na tle nieba i wy�szych ni� dw�ch m�czyzn, kamiennych z�b�w � i nagle tam byli. By� mo�e nie zwr�ci�by na to uwagi od razu, w ko�cu w mroku trudno stwierdzi�, �e zmieni�a si� barwa pod�o�a, gdyby nie d�wi�k. Piasek pod jego stopami zacz�� skrzypie� d�wi�kiem, jaki wydaj� ocieraj�ce si� o siebie rzemienie. Zatrzyma� si� i podni�s� gar��. Nawet w nocy nie mia� w�tpliwo�ci � trzyma� w d�oni co�, co w dotyku i barw� przypomina�o gipsowy py�.

� Gdzie jeste�my? � powt�rzy�, tym razem zdecydowany otrzyma� odpowied�.

Skrzypienie jej krok�w ucich�o w mroku, po chwili zacz�o si� zbli�a�. Poprzednio dziewczyna nawet nie zostawia�a �lad�w na piasku, teraz jednak brn�a przez pustyni� tak jak i on, ci�ko, mozolnie, zapadaj�c si� po kostki w py�. Przesta�a by� widmowym majakiem, z�udzeniem konaj�cego umys�u, i w miar� jak odzyskiwa� si�y, nabiera�a realno�ci.

Wy�oni�a si� z ciemno�ci nagle, jakby dopiero kilka st�p przed nim mrok raczy� wypu�ci� j� z obj��.

� Przecie� w�a�nie tutaj chcia�e� si� znale��, prawda?

Zasch�o mu w ustach.

� Skorpioni M�yn? Wi�c jednak jeste� s�u�k� Domu Snu...

U�miechn�a si� nieznacznie.

� Nie, ju� m�wi�am, nikomu nie s�u��. To jest miejsce, kt�re nazywacie Skorpionim M�ynem, kiedy� skorpiony przychodzi�y tu, �eby umiera�. Ale teraz ju� nie. Zbyt wiele si� zmieni�o od czas�w, gdy venleggowi przyszli tu, �eby spr�bowa� po��czy� si� ze swoj� kaaf. Gdy ucich�y werble ostatniej bitwy, gdy pojawi�a si� bariera, nie mieli innego wyj�cia. Lecz im si� nie uda�o. Ta pustynia ma w�asn� pami�� i w�asne plany co do tych, kt�rzy na niej �yj�. Nie wypu�ci�a ich, zabi�a jak wszystkich, kt�rzy nie k�aniaj� si� jej wystarczaj�co nisko, i zmieli�a ich chitynowe pancerze na �nie�nobia�y proch. A potem, �eby ukry� zbrodni�, nie pozwoli�a, �eby ten py� si� st�d wydosta�. Zreszt� to akurat by�o �atwe, Moc tu a� kipi.

Wpatrywa� si� w jej twarz, pr�buj�c dostrzec oczy.

� Nie patrz tak na mnie, m�j ma�y skorpionie. � Tym razem wiedzia�, �e si� u�miechn�a w ten sw�j przera�aj�cy spos�b. � Nawet wy, potomkowie zdrajc�w, niewiele pami�tacie z tamtych czas�w. Dlaczego zreszt� mieliby�cie pami�ta�?

� Nie jestem potomkiem zdrajc�w.

� Naprawd�? A je�li kto� przysi�ga, �ami� przysi�g�, sk�ada nast�pn� nowemu panu i zn�w j� �amie, to jak nazwie go historia?

Si�gn�� pami�ci� do nauk wuja Imrynna.

� To zale�y od tego, czy w ostatecznym rozrachunku jego strona przegra�a, czy wygra�a.

Przez chwil� przygl�da�a mu si�, lekko przekrzywiaj�c g�ow� w bok.

� Dobra odpowied�. Bardzo dobra. No, no, trafi� mi si� wygadany skorpion.

Odwr�ci�a si� i ruszy�a w mrok.

� Pospiesz si� � dobieg�o z ciemno�ci. � Tu na pewno nie znajdziemy wody. Nawet dla mnie pustynia w tym miejscu nie zrobi wyj�tku. Wi�c lepiej, �eby�my do �witu znale�li si� po drugiej stronie.

�������

� Kim jeste�?

Posta� unios�a g�ow� i zaskomla�a. Stara szopa, w kt�rej si� znajdowa�y, wydawa�a si� kurczy� od tego d�wi�ku, zupe�nie jakby to skomlenie wypar�o ca�e powietrze, zostawiaj�c pustk�, kt�r� �wiat zewn�trzny pr�bowa� wype�ni�, napieraj�c na spr�chnia�e deski.

Nealla zebra�a si� na odwag� i podesz�a bli�ej, mimo �e mia�a wra�enie, i� zaraz serce wyskoczy jej z piersi.

� Kim jeste�?

Dziewczyna � sk�d� wiedzia�a, �e to dziewczyna, zanim ta odwr�ci�a si� w jej stron� � ucich�a. Wra�enie naporu na �ciany szopy znik�o.

Przyb��da przesta�a kuli� si� w k�cie i spojrza�a na ni�. Nealla omal nie wrzasn�a i nie rzuci�a si� do wyj�cia. W oczach nagiej dzikuski b�yszcza� czysty, niczym nieska�ony ob��d. W ostatniej chwili przypomnia�a sobie s�owa matki: �Nie b�j si� tych, kt�rych bogowie ju� za �ycia zabrali do siebie. B�j si� tych, kt�rych nie wezm� nawet po �mierci�.

U�miechn�a si� z wysi�kiem i powoli, �eby nie przestraszy� szalonej, przykucn�a, a� ich twarze znalaz�y si� na tej samej wysoko�ci. Dziewczyna wygl�da�a na kilka lat starsz�, lecz by�a tak wychudzona, �e Nealla wa�y�a chyba wi�cej. Uzna�a, �e w razie czego potrafi wyrwa� si� i uciec.

� Jak ci na imi�? Ja nazywam si� Nealla.

Oczy straci�y ob��kany wyraz.

� Z... mi�?

Obudzi�a si� w ca�kowitej ciemno�ci. Le��c, usi�owa�a uspokoi� rozpaczliwe bicie serca i odzyska� oddech.

Imi�.

Jak mam na imi�?

�������

Kolacja by�a dok�adnie taka, jakiej nale�a�o si� spodziewa� w odci�tym od �wiata, zapomnianym przez bog�w i ludzi garnizonie na pograniczu Imperium. Velgeris jednak nie sprawia� wra�enia zawiedzionego kasz� ze skwarkami, baranim gulaszem, j�czmiennymi plackami i kozim serem. Poch�ania� wszystko tak, jakby od kilku dni niczego nie mia� w ustach. Patrz�c na niego, Ekkenhard musia� przyzna�, �e wygl�da�, jakby to by�a prawda. Ogar by� wysoki, chudy i �ylasty, �ylasto�ci� ofiary d�ugotrwa�ego g�odu. Mia� smuk�e, szczup�e d�onie, z widoczn� sieci� niebieskich �y�ek, szyj� z wystaj�c� grdyk� i kilka k�pek w�os�w, porastaj�cych tu i �wdzie ma�� g�ow�. Jego twarz przypomina�a mask� po�miertn�, w kt�rej oczodo�ach kto� osadzi� kawa�ki w�gla. Gdy prze�yka�, grdyka skaka�a w g�r� tak gwa�townie, �e mia�o si� wra�enie, �e zaraz wypadnie ustami. Przez ca�y posi�ek nie odrywa� oczu od talerza, nawet gdy pi� wino. Z pewno�ci� nie by�by ozdob� �adnego przyj�cia.

� Wi�c co zdarzy�o si� w Glewwen-On?

Strzeli� tym pytaniem z pe�nymi ustami, przez co zabrzmia�o nieco niewyra�nie, niechlujnie, jakby pyta� o najzwyklejsz�, najbanalniejsz� rzecz pod s�o�cem. Ekkenhard ukry� u�miech, podnosz�c do ust kielich. Dobry gracz zawsze obchodzi g��wny temat boczkiem, dr��y p�- i �wier�pytaniami, udaje, �e dana sprawa nic go nie obchodzi, czeka cierpliwie, a� ofiara sama si� zdradzi. Gracz wybitnie m�dry, lub wybitnie g�upi, pyta wprost. Zw�aszcza w sytuacji, gdy wszyscy wiedz�, co tak naprawd� go interesuje. Velgeris g�upi nie by�, wi�cej, byli tacy, kt�rzy twierdzili, �e jest r�wnie inteligentny jak sam Wielki Ogar, �e jego pozycja Drugiego w Psiarni wynika z wyrachowania, a nie niedostatk�w intelektu.

Mimo to postanowi� nie u�atwia� mu �ycia.

� Licz�ca ponad cztery setki banda wyg�odzonych najemnik�w napad�a na wie�. S�dzimy, �e by�y to niedobitki armii ksi�cia Dalenhera z Wolnych Ksi�stw, kt�re lasami przekrad�y si� wzd�u� granicy, szukaj�c miejsca do przezimowania. Po�o�ona na odludziu wie� wyda�a si� im pewnie dobrym miejscem na kryj�wk�.

� Banda najemnik�w? � Ogar prze�kn�� i popi� winem. � Musieli by� odwa�ni, je�li zapu�cili si� a� dwadzie�cia mil na terytorium Imperium.

� G��d dodaje odwagi.

� I mieli pewnie dobrego przyw�dc�, skoro nie rozproszyli si� na ma�e grupki, jak setki innych band.

� Podobno wymusza� pos�uch dwur�cznym mieczem. � Gentrell obdarzy� rozm�wc� swoim najbardziej niemrawym spojrzeniem. � Czemu w�a�ciwie Ogary w�sz� tutaj, osiemdziesi�t mil od ruin wioski?

Velgeris mrukn�� co� w powietrze i wpakowa� sobie do ust kolejn� porcj� sera. Zapowiada�o si� d�ugie i wyczerpuj�ce starcie.

Przy stole siedzieli we trzech. Ogar przyby� do zamku zaledwie z dwoma pacho�kami, kt�rych zostawi� w kwaterze i zasiad� do kolacji sam. Dow�dca zamku kaza� na t� okazj� przygotowa� posi�ek w swoich prywatnych komnatach, siedzieli wi�c przy masywnym, d�bowym stole, nakrytym skromnym, lecz czystym i �wie�ym obrusem. Pokryte tynkiem �ciany pobielono, a kilkana�cie �wiec rozja�nia�o mrok. Ci�ka szafa podpiera�a �cian�. Wi�cej mebli nie by�o.

Ekkenhard w milczeniu wodzi� wzrokiem od Gentrella do Velgerisa. Szczur i Ogar, Ogar i Szczur. Przedstawiciele dw�ch pot�g, zakulisowo wspieraj�cych rz�dy cesarza. Podobno gdy pierwszy imperator zacz�� swoj� kampani� przeciw Siostrom Wojny, podzieli� wywiad na dwie cz�ci, m�wi�c: �Szczury w�sz� w domu, Ogary w lesie�. I tak powsta� wywiad wewn�trzny, zajmuj�cy si� wszystkim, co znajdowa�o si� w granicach Imperium, oraz wywiad zewn�trzny, kt�ry mia� donosi� o tym, co dzia�o si� poza nimi.

Szczury obj�y piecz� arystokracj�, rosn�ce w pot�g� gildie kupieckie, �wi�tynie, czarodziej�w, armi�, dw�r oraz pilnowa�y, by niepokoje w�r�d ch�opstwa nie przerodzi�y si� w co� wi�cej ni� zwyk�e pomruki niezadowolenia. Z kolei Ogary zajmowa�y si� przede wszystkim zbieraniem informacji o terenach przysz�ej ekspansji Meekhanu. Rozpracowywa�y struktur� organizacyjn� �wi�tyni Reagwyra, kt�ra na p�noc od G�r Krzemiennych rozwija�a agresywn� teokracj�, poch�aniaj�c ziemie kolejnych plemion, rozpracowywa�y kult Laal Szarow�osej, prowadzi�y dzia�ania przeciw ksi�stwom Bed-kaa, stara�y si� os�abi� plemienn� struktur� lud�w wessyrskich, na po�udniu i po�udniowym zachodzie wspiera�y kampanie, maj�ce na celu uchwycenie uj�cia Elharan, najwi�kszej rzeki kontynentu, i podbicie tamtejszych ziem.

Przez co najmniej sto lat, w miar� jak Imperium wch�ania�o nowe tereny, obie cz�ci wywiadu rzadko wchodzi�y sobie w drog�. Ka�da mia�a do�� w�asnych problem�w. Potem jednak Meekhan zahamowa� wzrost. Dzia�o si� tak na r�wni z przyczyn zewn�trznych, bo ziemie, kt�re jeszcze nie znalaz�y si� pod w�adaniem Imperium, by�y albo zbyt niego�cinne, albo zbyt ubogie, albo zamieszkane przez zbyt wojownicze plemiona, lub te� wszystko naraz, �eby op�aca�o si� je podbija�, jak i wewn�trznych, przed kt�rymi ostrzega�y cesarzy Szczury. Meekhan r�s� zbyt szybko, w pewnej chwili okaza�o si�, �e plemiona rdzennych Meekha�czyk�w stanowi� niespe�na po�ow� ludno�ci pa�stwa, a asymilacja podbitych lud�w przebiega zbyt wolno. Imperium potrzebuje odpoczynku, m�wili szpiedzy, potrzebuje konsolidacji, umocnienia, zaakceptowania nowej krwi. Osiem dziesi�tych naszej armii to Meekha�czycy, ale je�li nadal b�dziemy wykrwawia� si� w wojnach granicznych, za pokolenie lub dwa zostaniemy mniejszo�ci� w pa�stwie, kt�re stworzyli�my.

Podobnie m�wi�a arystokracja, pragn�ca wreszcie zaj�� si� umacnianiem rodowych fortun, tak twierdzili i kupcy, widz�cy za granicami Imperium rynki dla swoich towar�w, przynosz�ce znacznie wi�ksze zyski, ni� gdyby ziemie te znalaz�y si� pod w�adz� cesarza. Nikt nie chcia� wi�cej wojen. Najbardziej agresywne kulty, �wi�ci wojownicy Reagwyra, wyznawcy Laal Szarow�osej, akolici Dress, Kan�ny i Setrena Byka zostali pokonani, a ich �wi�tynie zaj�y w�a�ciwe miejsce w panteonie. Podporz�dkowanie ich kultowi Wielkiej Matki odebra�o tak�e Imperium najcz�ciej u�ywany przy podbojach argument, jakim by�a deklarowana ch�� przywracania powszechnego pokoju i r�wnowagi. Imperium musia�o odetchn��.

Wszyscy m�wili o pokoju i pragn�li pokoju, wi�c pok�j nasta�. A wraz z nim Ogary straci�y na znaczeniu. Wywiad wewn�trzny, Szczury, wysun�� si� na prowadzenie. Rozgorza�a wi�c d�uga i krwawa wojna podjazdowa mi�dzy obiema organizacjami, zacz�o si� zazdrosne strze�enie sekret�w, podkradanie informator�w, podk�adanie �wi�, cz�stowanie truciznami i ozdabianie plec�w r�koje�ciami sztylet�w. Ogary zaanga�owa�y si� w t� walk� tak bardzo, �e przegapi�y niebezpiecze�stwo zwi�zane z pojawieniem si� na p�nocnowschodniej granicy nowego, pot�nego plemienia koczownik�w, kt�re przez dwadzie�cia lat najpierw podbija�o wszystkie ludy Wielkich Step�w, a umocniwszy si�, uderzy�o na Meekhan. Omal nie doprowadzi�o to do kl�ski Imperium.

Po tej wojnie cesarz nakaza� zrobienie czystki w wywiadzie zewn�trznym, obsadzaj�c wi�kszo�� stanowisk lud�mi z ni�szych szczebli organizacji, takimi, kt�rzy wykazali swoj� warto�� w czasie wojny. Mimo to wzajemna niech�� mi�dzy Ogarami i Szczurami przetrwa�a. Ka�dy sygna�, �e przeciwnik co� knuje, �e wie co�, czego my nie wiemy, natychmiast powodowa� reakcj�. Mniej lub bardziej ostr�. Fakt, �e dzi� go�cili Drugiego Ogara w Psiarni, znaczy�, �e wywiad zewn�trzny traktuje informacje o Glewwen-On nad wyraz powa�nie. Tak powa�nie, �e by� mo�e zechce podzieli� si� cz�ci� swojej wiedzy. Chyba �e wizyta Velgerisa by�a eleganck� form� wypowiedzenia kolejnej wojny.

� Czemu nas to interesuje? � Ogar odsun�� misk� i rozpar� si� wygodnie na krze�le. � Je�li ta banda pochodzi�a spoza granic Imperium, to oczywiste, �e sprawa nale�y do nas.

Wi�c t� drog� postanowi� nas zmaca�, pomy�la� Ekkenhard. �rednio b�yskotliwy pomys�.

Gentrell u�miechn�� si� lekko, leciutko i powiedzia� przez nos:

� Na waszym miejscu nie chwali�bym si�, �e przegapili�cie ma�� armi� wkraczaj�c� na tereny Meekhanu. To �le �wiadczy o wywiadzie. Poza tym nie odpowiedzia�e� mi na pytanie, dlaczego w�szycie tu, tyle mil od wioski? I to po pi�ciu latach?

� Musimy wiedzie�, co si� wtedy dok�adnie sta�o. Jak dosz�o do tego, �e prawie czterystu �o�nierzy z Dwudziestego Drugiego Pu�ku zgin�o w starciu ze �le uzbrojon�, niezdyscyplinowan� i kiepsko dowodzon� band� rzezimieszk�w? Dlaczego dow�dca pu�ku nie zosta� ukarany, a sam oddzia� przeformowano tak, �eby ukry� jego straty przed cesarzem? Dlaczego zgin�o pi�ciu bitewnych mag�w, w tym sam Drawen-lod-Merw, w�adaj�cy Czarnym �arem, �r�d�em o najbardziej zab�jczym aspekcie, jaki istnieje? Kto za to odpowiada?

� Szczury nic nie ukrywaj� przed cesarzem. I czy nie lepiej przepyta� �o�nierzy, kt�rzy tam byli?

Chudzielec u�miechn�� si� szeroko.

� I w�a�nie o to chodzi. Tych �o�nierzy nie mo�na znale��. Do wioski wys�ano dwie kompanie oraz pi�ciu mag�w pu�ku. Podobno wszyscy czarownicy zgin�li w walce, a z piechur�w prze�y�o tylko osiemnastu. W ci�gu kilku dni pu�k przeformowano tak, �e kompanie Druga i Trzecia zosta�y odtworzone z wydzielonych dru�yn pozosta�ych oddzia��w, po czym zacz�to og�ln� reorganizacj� Trzeciej Armii, polegaj�c� na wymienianiu si� pomi�dzy pu�kami kompaniami, dru�ynami, a nawet pojedynczymi �o�nierzami. W wyniku tego Dwudziesty Drugi Pu�k Pieszy wr�ci� do pierwotnego stanu liczebnego, a poniewa� w mi�dzyczasie jego archiwum cz�ciowo sp�on�o, nikt ju� nie mo�e stwierdzi�, ilu �o�nierzy zgin�o, i dok�adnie kt�rzy to byli, w starciu w Glewwen-On � Velgeris powiedzia� to wszystko na jednym oddechu, bez zaj�kni�cia. � �wietna robota. Trzy lata zaj�o nam doliczenie si� zabitych.

Trzy lata. W�szyli za t� spraw� od co najmniej trzech lat. A zapewne d�u�ej. Gentrell spokojnie si�gn�� po kielich z winem, poci�gn�� �yk, nie spuszczaj�c oczu z przeciwnika. Ekkenhard przy�apa� si� na tym, �e tak zacz�� my�le� o Ogarze. Jak o przeciwniku.

Gdy pojawi si� okre�lenie wr�g, trzeba go b�dzie zabi�, u�wiadomi� sobie. I zaraz nadesz�o pytanie, czy po to tu jestem? Czy Gentrell zaprosi� mnie na kolacj�, �ebym pom�g� mu w morderstwie? Nawet przez chwil� nie w�tpi�, �e stary Szczur nie zawaha si� przed rozlewem krwi, je�li uzna, �e tego wymaga dobro cesarstwa. Pewne tajemnice powinny pozosta� w ukryciu tak d�ugo, jak to mo�liwe.

� Czyli trzy lata grzebali�cie w czym�, co do was nie nale�y? � zacz�� Gentrell. � A pozosta�e dwa?

� Usi�owali�my dowiedzie� si�, co sta�o si� z tymi osiemnastoma �o�nierzami, kt�rzy prze�yli. Siedmiu zmar�o od odniesionych ran, a ich cia�a pochowano ukradkiem, dw�ch oszala�o i znikn�o gdzie� w podziemiach Szczurzej Nory, pozosta�ych dziewi�ciu zwolniono ze s�u�by w armii i przeszli na �o�d wywiadu wewn�trznego. Zrobiono to bardzo sprytnie, dopiero po wielkim przemeblowaniu w Trzeciej Armii, wi�c nikt nie zwr�ci� uwagi, �e Szczury wzi�y pod swoje skrzyd�a niedobitki z Glewwen-On. Dobra robota.

Ogar u�miechn�� si� w�skimi wargami, czujnie mierz�c Gentrella wzrokiem.

� Tych dziewi�ciu �o�nierzy, ju� jako zaprzysi�one Szczury, przeniesiono do pewnego na wp� opustosza�ego zamku. W�a�nie tutaj.

�������

�wit. To nie by�o dobre s�owo na okre�lenie zjawiska, kt�re obserwowali. S�o�ce nie wynurzy�o si� zza horyzontu, lecz wyskoczy�o ognist� kul�, p�omiennym kr�giem, momentalnie wbijaj�c roz�arzone lance w �renice. Gdyby nie ekchaar, o�lep�by w kilka chwil. Bia�y piasek Skorpioniego M�yna odbija� wszystko ze stukrotn� moc�, �ar na niebie, �ar na ziemi. I wszystko to uderza�o wprost na nich.

� Widzisz? � jej szept by� cichszy od szmeru piasku, osypuj�cego si� pod nogami przechodz�cego paj�ka. � Widzisz, jakie pi�kne? Niewiarygodne, �e gdzie� na �wiecie mo�e by� tyle �wiat�a.

Patrzy� na ni� i milcza�, z pytaniem zawis�ym gdzie� w p� drogi mi�dzy nimi. W jakim mrocznym miejscu przebywa�a�, dziewczyno? Kim jeste�?

A ona sta�a przodem do wschodz�cego s�o�ca i patrzy�a wprost na jego rozpalon� kul�. Nie mru�y�a oczu, nie przys�ania�a ich r�k�, jej �renice zmieni�y si� tylko w punkciki tak ma�e, �e znikn�y w ciemnoniebieskich t�cz�wkach. U�miechn�a si� i zadr�a�a.

� Tyle �wiat�a... � powt�rzy�a. � Nie wiesz, jakie to szcz�cie mie� tyle �wiat�a na co dzie�, synu zdrajc�w.

� Nie nazywaj mnie tak.

� Co ci� obra�a? Nazwa, czy prawda w niej zawarta?

� Nic nie wiesz o moim ludzie.

� Naprawd�? Wiem o nim wi�cej, ni� on wie o sobie. Poza tym, o ile si� orientuj�, to ju� nie jest tw�j lud. Je�li dobrze rozpoznaj� si�� i wag� symboli, wymazanie imienia i po�amanie mieczy odci�o ci� od nich raz na zawsze. Odrzuci�e� wsp�ln� dusz�, wi�c nie stawaj teraz w ich obronie.

� Je�li do nich nie nale�� � dziwne, ale te s�owa przychodzi�y mu z trudem � to nie masz prawa nazywa� mnie synem zdrajc�w.

Spojrza�a na niego z ukosa.

� To prawda. Tu masz racj�. Wi�c jakie imi� ci nada�, m�j ma�y skorpionie?

� Mam imi�.

� Nie... Nie masz. Nie mo�esz u�ywa� imienia ludu, do kt�rego nie nale�ysz. Jakie nowe pasowa�oby do ciebie?

Spojrza�a na niego, przechylaj�c lekko g�ow�, w oczach zago�ci�o jej co�... obcego.

� Imrisch? Mia�am kiedy� ma�ego... Nie, nie pasuje. To musi by� co� mocniejszego, gro�niejszego, imi�, na d�wi�k kt�rego moim wrogom zadr�� kolana. Gdybym nazwa�a ci� Imrisch, pok�adaliby si� ze �miechu... Chocia� mo�e...? M�g�by� ich wtedy �atwo pociacha� swoimi nowymi mieczami. Co ty na to? Nadaj� ci imi�, ty stajesz do walki, przedstawiasz si� i nagle wszyscy rechocz�, niezdolni do obrony? Ale wtedy nie potrzebowa�abym skorpiona, wystarczy�by mi zwyk�y szczeniak... � Jej monolog przeszed� w mamrotanie, obco�� w oczach rozla�a si� na twarz, nagle straci�a normaln� mimik�, jakby cz�� mi�ni obumar�a, a pozosta�e nada�y jej obliczu now� form�. � ...mo�e nie nadawa� ci imienia? M�wi�abym tylko �id��, �zr�b�, �przynie�", �zabij�. A ty wiedzia�by�, zawsze i wsz�dzie wiedzia�by�, kiedy m�wi� do ciebie, i nigdy nie waha�by� si� nawet przez chwil�. To by�oby proste, wystarczy�oby ci� zmieni�, troch� tu, troch� tam...

Nagle poczu� ch��d z ty�u g�owy, jakby na potylicy zacisn�y mu si� lodowate palce.

Miecze wyskoczy�y z pochew szybciej, ni� my�la�, �e to jest mo�liwe. Lekko�� kling zmienia�a je w czarne, po�yskuj�ce smugi. Nawet nie drgn�a, gdy dwa zakrzywione ostrza znalaz�y si� przy jej szyi.

� Nie. � Potrz�sn�a g�ow�, kontynuuj�c monolog. � Taki skorpion by�by okaleczony. Ju� to widzia�am, po pewnym czasie straci�by zdolno�� do samodzielnego dzia�ania. A ja potrzebuj� w pe�ni sprawnego zab�jcy, takiego, za kt�rego nie b�d� musia�a my�le�. Tak jak teraz: wyczuwasz Moc i reagujesz, nawet je�li ma to oznacza� z�amanie przysi�gi wierno�ci.

Lodowate palce znik�y.

� Mam ci� strzec � powiedzia� powoli, z trudem panuj�c nad g�osem � lecz je�li jeszcze raz spr�bujesz mnie odmieni�, rzuci� jaki� czar, przysi�gam na...

� Na co? Co takiego ci jeszcze pozosta�o, skorpionie? Nie masz nic, ludu, rodziny, imienia, w�asnych mieczy. Na co mo�esz z�o�y� przysi�g�?

By�a obca, bardziej obca ni� ka�dy, kogo spotka� w �yciu. Nie chodzi�o o twarz, o dziwacznie zdeformowane rysy, kt�re wygl�da�y, jakby jej sk�r� na�o�ono na oblicze innej osoby. Innej istoty. Chodzi�o o spojrzenie, jej oczy wygl�da�y jak... nie mia� poj�cia, do kogo lub czego m�g�by przyr�wna� to spojrzenie.

� Przysi�gam ci na imi� dziewczyny, kt�r� kiedy� zabi�em, �e je�li spr�bujesz mnie odmieni�, sama zginiesz.

U�miechn�a si�.

� Jakie to cudownie patetyczne. Jakie szczeniackie i g�upie. Zabi�e� j�, bo ba�e� si� odpowiedzialno�ci, bo chcia�e� jeszcze troch� po�y�, a jej deklaracja wi�za�a ci r�ce. Zabi�e� j�, bo by�e� tch�rzem, bo zabranie jej do rodzinnej afraagry napawa�o ci� l�kiem. �atwiej by�o zabi�, wbi� sztylet w serce, zacisn�wszy d�oni� usta, �eby nie krzykn�a, ni� stawi� czo�o temu, co zwojowa�e�. Gdy tylko ci� ujrza�am, wiedzia�am, �e jeste� skorpionem, bo tylko skorpiony tak �atwo zabijaj�, to dla nich jedyny spos�b na rozwi�zywanie problem�w. No jak, ma�y skorpionie, przysi�gniesz mi na imi� problemu, kt�ry zosta� ju� rozwi�zany?

Opu�ci� bro�.

� Widzisz? Nie masz ju� nic � opr�cz mnie i zadania, kt�rego si� podj��e�. Podnie� miecze, wy�ej. Dobrze. One s� jedynym, co masz, tylko one oddzielaj� ci� od nico�ci. Wi�c ci je daj�... na w�asno��. S� twoje. Powiniene� zawsze o tym pami�ta�, pami�ta�, kto ci je da�. Wiem, �e nie macie w zwyczaju nadawa� broni imion, wi�c one tak�e ich nie dostan�, ale ciebie nazw� Keru�weln. W staro�ytnym j�zyku jednego z lud�w, kt�re kiedy� wyr�n�li�cie, znaczy to �nosz�cy miecze�. Pami�taj. Tylko te miecze okre�laj� teraz sens twojego istnienia. Je�li ci je zabior�, znikniesz.

Odwr�ci�a si� i ruszy�a przez pustyni�.

Patrzy� na bro�. Ogl�da� j� po raz pierwszy od potyczki z cieniami k�k�na. Klingi by�y czarne, b�yszcz�ce jak szk�o wulkaniczne, lecz z pewno�ci� nie wykonano ich z tego materia�u. Wygl�da�y jak wykute, a nie wyrze�bione ze ska�y. Brzeszczoty tu� przy kraw�dzi by�y niemal przezroczyste, musia�y by� ostrzejsze ni� cokolwiek, co Yatech mia� do tej pory w r�ku. Na pr�b� lekko uderzy� klingami o siebie. Oczywi�cie nie wyszczerbi�y si�. I ich waga. By�y przynajmniej o jedn� trzeci� l�ejsze od stalowej broni. Jego nowe miecze... Jedyny pow�d istnienia.

Zacisn�� z�by. Dobrze, niech tak b�dzie. Bro� pow�drowa�a na plecy. Zostanie nosz�cym miecze. Jeszcze niespe�na rok.

�������

� Mamo, mog� jeszcze wzi�� kawa�ek placka?

� Znowu? Dziecko, ile ty jesz? Nawet twoi bracia tyle w siebie nie wciskaj�.

� Dziewczyna ro�nie, daj jej spok�j, niech je. Tylko nie zapomnij k�z przyprowadzi� do domu przed wieczorem, �eby�my nie musieli ci� zn�w szuka�.

� Dobrze, tatku.

Wybieg�a z chaty, tul�c do piersi dwa podp�omyki. W kryj�wce za obor� mia�a schowane resztki z wczorajszej kolacji, kt�re mia�y trafi� do �wi�skiego koryta, i kilka zesz�orocznych jab�ek podebranych z piwnicy. Powinno wystarczy�.

Niewiarygodne, ile ta obca potrafi�a zje��. Po�era�a wszystko, suchy chleb, surow� kapust�, resztki przypalonej kaszy ze skwarkami, gotowan� fasol�. Gdy przynios�a jej kilka baranich �eberek z kawa�kami chrz�stek i t�uszczu, poch�on�a je w ca�o�ci, rozbijaj�c tylko kamieniem ko�ci na mniejsze cz�ci, nadaj�ce si� do prze�kni�cia. Raz przy�apa�a j� na rozgrzebywaniu ziemi w k�cie szopy i wyci�ganiu z niej t�ustych, bia�ych larw, kt�re nast�pnie wk�ada�a sobie do ust i po�yka�a w ca�o�ci. Po raz pierwszy nawrzeszcza�a wtedy na ni�, obiecuj�c, �e je�li jeszcze raz przy�apie j� na czym� takim, to natychmiast sprowadzi tu rodzic�w. Dziewczyna nie wygl�da�a na przej�t�, jednak nie jad�a ju� wi�cej robactwa. A przynajmniej Nealla wi�cej jej na tym nie przy�apa�a.

Tym razem siedzia�a na klepisku i wpatrywa�a si� w �cian�. Na wej�cie dziewczynki zareagowa�a przy�o�eniem palca do ust.

� Ciii... bo je sp�oszysz.

Zamar�a w wej�ciu.

� Co? � zapyta�a szeptem.

� �wiate�ko.

� Jakie �wiate�ko?

Wskaza�a na jasn� plamk� w�druj�c� po deskach. Promyk s�o�ca wpadaj�cy w dziur� po s�ku.

� No co ty, g�upia. � Nealla za�mia�a si� z �artu. � Nigdy czego� takiego nie widzia�a�?

� Widzia�am. � Dziewczyna oderwa�a wzrok od �ciany i spojrza�a wprost na ni�. � Zawsze ucieka�o, gdy si� poruszy�am.

Obco��, na wp� zwierz�ca, na wp� ludzka, jakby jej oczy by�y sadzawk�, w g��bi kt�rej poruszy�o si� co� �uskowatego i jadowitego. Nealla upu�ci�a zawini�tko z jedzeniem i przycisn�a d�onie do ust. Przera�enie wype�ni�o j� ca��, zaciskaj�c si� lodowat� obr�cz� na piersi, t�umi�c oddech.

Dziewczyna mrugn�a i obco�� znik�a. Nie odesz�a, po prostu to co� �uskowatego i jadowitego zanurzy�o si� g��biej.

� Uwa�aj na jedzenie. � U�miech by� zn�w zwyk�ym u�miechem. � Szkoda, �eby si� zmarnowa�o.

Podesz�a do niej, niespodziewanie obj�a i przytuli�a. Stara sukienka matki, kt�r� Nealla podkrad�a ze skrzyni na strychu, wisia�a na niej jak worek, ale ju� mo�na by�o dostrzec, �e w ci�gu ostatnich dni zaokr�gli�a si� tu i tam. Nie przypomina�a zag�odzonego na �mier� ko�ciotrupa, kt�ry skamla� i wy� w k�cie szopy jeszcze miesi�c temu.

� Czy ja ci ju� podzi�kowa�am?

� Nie. I nadal nie wiem, jak masz na imi�.

� Moje imi�... � Podnios�a z ziemi zawini�tko i rozsup�a�a je niecierpliwymi palcami. � Ojciec nazwa� mnie Kanayoness Daera, ale wszyscy m�wili na mnie po prostu Kanayoness, dawno temu. Mo�esz mnie tak nazywa�, je�li chcesz.

Wepchn�a do ust p� podp�omyka na raz i po�kn�a, niemal nie gryz�c. Nealla u�miechn�a si� szeroko.

� Powinna� wolniej je��, Kanayoness.

Otworzy�a szeroko oczy, od razu wiedz�c, �e ju� dzisiaj nie za�nie. Kanayoness. Czy tak mam na imi�?

�������

Du�o wiedzieli. Jak na wywiad zewn�trzny, kt�ry formalnie nie mia� prawa dzia�a� na terytorium Imperium, wiedzieli zbyt du�o. Ekkenhard popatrzy� k�tem oka na Gentrella. Stary Szczur osobi�cie nadzorowa� ca�� operacj�, zar�wno przemeblowanie Trzeciej Armii, jak i rekrutowanie ocala�ych �o�nierzy Drugiej i Trzeciej Kompanii. To naprawd� by�a �wietna robota, wyci�gano tych ludzi z r�nych oddzia��w, rozsianych wzd�u� ca�ej po�udniowozachodniej granicy, i nikt, absolutnie nikt nie powinien po��czy� ich z Dwudziestym Drugim i Glewwen-On. Albo Ogary rzeczywi�cie wykona�y mr�wcz� prac�, albo mia�y swoich ludzi naprawd� g��boko w Szczurzej Norze. Pierwsza ewentualno�� �wiadczy�aby o niezwyk�ej, nawet jak na zaprzysi�onych przeciwnik�w, determinacji. Druga o zdradzie.

Wiedzia�, �e dow�dca zamku r�wnie� zdaje sobie z tego spraw�, lecz twarz starszego szpiega nawet nie drgn�a.

� Rekrutujemy ludzi z r�nych miejsc � powiedzia� spokojnie Gentrell. � �o�nierze s� dla nas r�wnie cenni, jak kupcy, rzemie�lnicy czy czarodzieje. To jednak nadal nie t�umaczy, dlaczego Ogary interesuj� si� czym�, co mia�o miejsce na terenie Meekhanu. Czy�by�cie pr�bowali zatuszowa� w�asn� nieudolno��? W ko�cu ta banda powinna zosta� rozbita przez was od �rodka, zanim wkroczy�a na ziemie Imperium. W najgorszym razie Dwudziesty Drugi powinien czeka� na ni� na granicy i urz�dzi� sobie ma�e bojowe �wiczenia.

Ko�ce w�skich warg Velgerisa lekko unios�y si� w g�r�. Przy odrobinie wyobra�ni mo�na by�o uzna� ten grymas za u�miech.

� Kto wie, je�li ta banda potrafi�a zabi� pi�ciu bitewnych mag�w, os�anianych przez czterystu �o�nierzy, to mo�e i z ca�ym pu�kiem mog�aby sobie poradzi�? Mo�e nawet z ca�� armi�?

� To by�a tylko spora grupa rabusi�w, najemnik�w i desperat�w, nic wi�cej.

� Rozumiem.

Przy stole zapad�a cisza. Przez d�u�sz� chwil� ca�a tr�jka mierzy�a si� wzrokiem, dwa Szczury i Ogar.

� Chcesz porozmawia� z tymi �o�nierzami?

� A po co? Nietrudno si� domy�li�, co mi powiedz�. Nie wiem, nie pami�tam, zaraz na pocz�tku bitwy otrzyma�em cios w g�ow� i nie wiem nawet, jak si� tam znalaz�em. Albo, tak panie, byli tam bandyci, wpadli�my w zasadzk�, bo nasz kapitan wszed� do wioski bez wys�ania zwiadowc�w, a najemnicy stali w ka�dym oknie i szyli do nas z �uk�w i kusz. Lub te�, nie, panie, nie wiem, co sta�o si� z czarownikami, ale oni chyba te� mieli jakich� mag�w, bo powietrze a� trzeszcza�o od rzucanych czar�w.

Przy ka�dym zdaniu Velgeris zmienia� ton, udaj�c inn� osob�.

� Nie panie � kontynuowa� ju� swoim normalnym g�osem � s�o�ce nie zgas�o w samym �rodku dnia. Nie panie, nie by�o tam pokracznych demon�w, kt�re rozrywa�y �o�nierzy na strz�py, demon�w, od kt�rych nasze miecze i w��cznie odbija�y si� jak od ska�y. Nie panie, czarodzieje nie wrzeszczeli, gdy co� gotowa�o im krew w �y�ach, a Stary Drawen nie kaza� nam wszystkim ucieka�, tylko �e wtedy nie by�o ju� gdzie ucieka�, bo nawet gwiazdy na niebie by�y inne. Nie panie, nie widzia�em ludzi z wioski przemienionych w bestie, kt�re skaka�y nam do garde� i pr�bowa�y zamordowa�. Nie panie, to nie my�my ich zabili, zrobili to bandyci. � Ogar uni�s� do ust puchar i poci�gn�� d�ugi �yk. � Nie panie, nie widzia�em �adnych dzieci, zabijaj�cych potwory. Bo niby jak dzieci mog�yby zabija� bestie, kt�rym nie da�y rady nasze miecze i czary?

Ekkenhard poprawi� si� na krze�le. Udaj�c, �e drapie si� po kostce, sprawdzi�, czy tkwi�cy w cholewie sztylet daje si� �atwo wyci�gn��. To by�oby proste rozwi�zanie, tylko �e... przed nim siedzia� Drugi Ogar w Psiarni. Na nieoficjalnej li�cie najwa�niejszych ludzi w Imperium, li�cie, na kt�rej nie liczy�o si� pochodzenie czy czysto�� krwi, lecz zas�ugi i rzeczywista w�adza, Velgeris znajdowa� si� w pierwszej dwudziestce. Zabicie go z jakiegokolwiek powodu oznacza�o powa�ne k�opoty. Poprzednia my�l, �e Gentrell chcia� go tu mie�, �eby �atwiej pozby� si� Ogara, wyda�a mu si� nagle �mieszna. Zapewne je�li ten chudzielec jutro rano nie wyjedzie g��wn� bram�, ca�y i zdr�w, na zamek uderz� szturmowe dru�yny Cesarskiej Psiarni. I najpewniej, je�li b�d� bra� je�c�w, to tylko po to, �eby zapewni� im d�ugie i bolesne czyszczenie umys�u.

Rozlu�ni� si�, patrz�c na swojego dow�dc�. W ko�cu, do ci�kiej cholery, on jest tu starszy stopniem.

� Ile jeszcze plotek s�yszeli�cie? � Gentrell nie wygl�da� na zaniepokojonego. A to znaczy�o, �e nale�a�o si� martwi�.

� To nie plotki, tylko sprawdzone informacje. To, co wydarzy�o si� w Glewwen-On, odbi�o si� niez�� fal� we wszystkich aspektach Mocy wype�niaj�cej przestrze�. Nawet tysi�c mil od wioski czarodzieje, wr�bici i kap�ani budzili si� z krzykiem i odruchowo stawiali bariery ochronne. To by�o tak, jakby w spokojnym morzu nast�pi� wybuch wulkanu. Od czas�w Wojen Bog�w nie znamy podobnego przypadku.

� Znamy mn�stwo takich przypadk�w. Pobitewne Uroczyska ci�gle wypaczaj� Moc, zdarzaj� si� erupcje ogarniaj�ce wiele mil terenu. Zapytaj czarodziei, co czuj�, gdy znajd� si� w pobli�u Uroczyska, a ono nagle zaczyna pulsowa�.

� Wiem, co czuj�. � Ogar u�miechn�� si� dziwnie. � Bardzo dobrze wiem, co czuj�, i zapewniam was, �e to nic w por�wnaniu z fal�, jaka przetoczy�a si� wtedy przez p� kontynentu. Uroczyska to Uroczyska, by�y, s� i b�d�, ale w tamtej wiosce dosz�o do czego�, co nigdy wcze�niej nie mia�o miejsca w znanej nam historii.

� A co takiego niby mia�o zaj��?

� W�a�nie po to tu jestem, �eby si� dowiedzie�.

�������

Kolejny d�ugi dzie�. Le�eli, kryj�c si� przed s�o�cem w cieniu rzucanym przez niewielki, kamienny murek. Murek. Gdy go zobaczy� po raz pierwszy, pomy�la�, �e chyba w�a�nie s�o�ce wygra�o z jego umys�em.

Przeszli ju� obszar wysokich wydm. Tu, gdzie byli teraz, wiatry wia�y inaczej, a piasek mia� inn� struktur�. Pustynia by�a bardziej p�aska, wzrok si�ga� na wiele mil wok�, a po twardszej powierzchni sz�o si� wyra�nie szybciej.

Mimo to murek spostrzeg� dopiero, gdy byli kilka krok�w od niego. To znaczy, widzia� go z daleka, najpierw jako ciemne wybrzuszenie na tle ja�niej�cego nieba, p�niej jako jeszcze jedn� niewielk� wydm�, nast�pnie jako stos kamieni spi�trzonych kaprysem pustyni. Wszystko, tylko nie co� wzniesione ludzk� r�k�. Zatrzyma� si� zdumiony.

� Prawda wygl�da tak � mrukn�a, jakby czyta�a w jego my�lach � �e gdy nie spodziewamy si� czego� zobaczy�, to tego nie dostrze�emy.

� Sk�d wzi�� si� tu mur?

� Pomy�l.

To by�y pierwsze zdania, jakie wymienili od chwili, gdy podarowa�a mu miecze. Cieszy� si�, �e nie jest gadatliwa. Obszed� murek. Nic wielkiego, trzy stopy wysoko�ci, pi�tna�cie d�ugo�ci, kamienie dopasowane do siebie i po��czone zapraw�. Przyjrza� si� jej dok�adnie. W p�ytkich wy��obieniach na szczycie muru tkwi�y kawa�ki krzemienia i obsydianu. Wiatr zd��y� ju� wyg�adzi� ich ostre kraw�dzie, lecz przeznaczenie tych kamieni by�o jasne. Przez chwil� wa�y� wszystko w my�lach.

� Jak g��boko tkwi w piasku?

Skin�a g�ow�, jakby si� nie rozczarowa�a. Tym razem obco�� z jej spojrzenia i g�osu gdzie� znikn�a. Wygl�da�a m�odziej i... bardziej bezbronnie.

� Osiem st�p. Miejscami dziewi��. To jedyny fragment, kt�ry nie zawali� si�, gdy przysz�a woda. Pewnie dlatego, �e uderzy�a r�wnolegle do muru. Mu� pogrzeba� domostwo i wszystkich w �rodku. Udusili si� w piwnicy, najpierw dzieci, potem matka, ojciec na ko�cu. �eby wreszcie umrze�, otworzy� klap� w suficie i wpu�ci� mu� do �rodka.

� Sk�d wiesz?

� Ich duchy ci�gle tu s�. Bardzo kochali to miejsce.

Dotkn�� muru, szukaj�c �lad�w dawnego kataklizmu.

� Rzeka? Mu�? Mamisz mnie bajkami.

Potrz�sn�a g�ow�.

� Ta cz�� pustyni ma mniej ni� trzy tysi�ce lat. Dawniej Elharan p�yn�a nie dalej ni� trzy mile st�d. Nazywa�a si� wtedy Val�dera. P�niej Laal przywo�a�a swoj� Moc i wbrew reszcie bog�w wypi�trzy�a g�ry. Chcia�a odgrodzi� si� od tych, kt�rzy nadchodzili z po�udnia. Oczywi�cie nic to nie da�o, ale p� �wiata ogarn�y drgawki, gdy rodzi� si� nowy �a�cuch g�rski. Rzeka oszala�a, a zanim ustabilizowa�a koryto, poch�on�a tysi�ce ludzi. Ale dla awenderi Laal nie mia�o to najmniejszego znaczenia. Chcia�a cho� przez chwil� poczu� si� bezpiecznie.

� Czternasta bitwa. � Delikatnie dotkn�� kamienia. � Podczas trzeciego przej�cia.

� Tak, mo�na to i tak nazwa�. Cho� nie by�a to ani bitwa, ani przej�cie. Niewa�ne. W ka�dym razie, kiedy� by�a tu �yzna dolina, kt�r� co wiosn� nawadnia�y wylewy rzeki. W gorszych latach pszenic� zbierano tu zaledwie dwa razy w roku. Spichlerz ca�ego kontynentu, mawiano o tym miejscu. A wystarczy�a jedna przestraszona bogini i w ci�gu dwudziestu lat wszystko wysch�o na py�, za� okolic� zacz�� wype�nia� piach. Dzi� ma�o kto o tym pami�ta.

� Po co mi to m�wisz?

� �eby� wiedzia�, �e wy r�wnie� zapomnieli�cie tak wiele. Nawet o miejscu, gdzie �yjecie, nie wiecie wszystkiego. Tu wsz�dzie, pod piaskiem, tkwi� na wp� skamienia�e pnie drzew, szkielety domostw, resztki ulic. Je�li wy tak ma�o pami�tacie, to co wiedz� inni? Ci... Meekha�czycy, kt�rzy w�adaj� po�ow� kontynentu. Ile pami�taj�, ile si� domy�laj�? Ich j�zyk przypomina troch� j�zyki danw i gallehi, co oznacza�oby, �e s� potomkami lud�w, kt�re kiedy� zosta�y wygnane na wsch�d. Tyle stuleci to du�o, bardzo du�o, zw�aszcza �e Imperium wch�on�o setki nowych plemion i lud�w, i j�zyki oraz krew coraz bardziej si� mieszaj�. Trudno powiedzie�, sk�d dok�adnie pochodz�.

� Po co ci ta wiedza?

Nie odpowiedzia�a. Potrz�sn�a tylko g�ow�, a� ciemna grzywka spad�a jej na oczy.

� Wykop do�ek po obu stronach muru. D�u�ej b�dzie tam cie�. Odpoczniemy. � Spojrza�a na p�noc. � Jutro wyruszymy kr�tsz� drog�. Musimy si� spieszy�. Hel�zaav jest ju� na tropie.

Nie us�ysza� od niej nic wi�cej. Le�eli w cieniu rzucanym przez mur, a gdy s�o�ce znalaz�o si� w zenicie, dziewczyna wyci�gn�a sk�d� kawa�ek p��tna i roz�o�yli prymitywn� os�on�. Do wieczora mieli jeszcze kilka godzin.

To by�o najgorsze, co mog�o go spotka�. Le�enie. Gdy szli, skupia� si� na drodze, gdy rozmawiali, na tym, co m�wi�a, gdy kopali w poszukiwaniu wody lub schronienia, na wykonywanej pracy. Do tej pory po ca�onocnej w�dr�wce zawsze by� tak zm�czony, �e zasypia� natychmiast i budzi� si� dopiero wieczorem. Teraz jednak sen nie przychodzi�. Ten mur... rzeka p�yn�ca przez pustyni�... duchy uwi�zione w wype�nionej skamienia�ym mu�em piwnicy... Jego lud, jego by�y lud tak�e nie wiedzia� wszystkiego. Przybyli na te ziemie dopiero kilka lat po sko�czeniu Wielkich Wojen, gdy g�ry wypi�trzone przez Laal Szarow�os� mia�y ju� ponad p� wieku, a pustynia po�ar�a �yzn� dolin�. Jak ka�de plemi� gromadzili g��wnie wie�ci dotycz�ce w�asnej historii, cudze nieszcz�cia i tragedie pojawia�y si� w ich opowie�ciach jak przelotne b�yski i to tylko wtedy, kiedy by�y jako� zwi�zane z ich w�asnym losem. Ilu rzeczy nie wiedzieli? Ile rzeczy by�o przek�amanych, z powodu niewiedzy lub z rozmys�em? Harudi da� im Prawa prawie tysi�c lat po Wojnie, gdy ju� zacz�to zapomina� histori�. M�wi�o si�, �e Wiedz�cy si�gn�li g��boko do pami�ci ludzi, aby odzyska� jej prawdziwy obraz. Ale... nic nie m�wili o pszenicy rosn�cej tam, gdzie teraz kr�lowa� piach. Le�enie bez ruchu, gdy s�ysza� tylko wiatr i w�asne my�li, by�o najgorsz� rzecz�, jak� m�g� teraz robi�.

Nazwa�a go skorpionem, zab�jc� niepotrafi�cym przegrywa�, niepotrafi�cym si� podda�. W miejscu, do kt�rego kiedy� nale�a�, ceniono takich wojownik�w. Walcz�cych do ostatniego tchu, w chwili �mierci rzucaj�cych si� jeszcze z z�bami do gard�a wroga. Ale jej nie chodzi�o o to, wiedzia�, czu�, �e ods�oni�a jego ducha bardziej ni� ktokolwiek przedtem. Wtedy, gdy przegl�da�a jego wspomnienia, gdy wyci�ga�a je na wierzch, jak wstydliwie skrywane zakrwawione szaty, dowody morderstwa. Oceni�a go i stwierdzi�a, �e b�dzie dla niej zabija�. Da�a mu nowe miecze, �eby m�g� to lepiej robi�. Da�a mu nowe imi�, jedyne, na kt�re zas�u�y�, determinuj�ce jego przeznaczenie i okre�laj�ce osob�. Keru�weln. Nosz�cy Miecze.

Musia� si� zdrzemn��, bo kiedy otworzy� oczy, s�o�ce chyli�o si� w�a�nie ku zachodowi. Wsta�. Ona ju� nie spa�a, siedzia�a na murku, patrz�c na ognisty kr�g powoli po�ykany przez horyzont. W powietrzu ci�gle czu� by�o �ar dnia, a kamienna konstrukcja musia�a by� nagrzana jak piec, ale dziewczynie to najwyra�niej nie przeszkadza�o. Przeci�gn�� si�, poruszy� barkami. Oderwa�a wzrok od s�o�ca i spojrza�a na niego z wyt�on� uwag�.

� Jutro staniemy do walki � powiedzia�a nagle. � Ty i ja. By� mo�e b�d� tam i inni, ale tylko my b�dziemy si� liczy� w tym starciu.

� Gdzie idziemy?

� Mam d�ug. Kto� kiedy� bardzo mi pom�g�, a niewiele brakowa�o, �ebym umar�a lub oszala�a. Moi wrogowie zbli�aj� si� do tej osoby.

� Chcesz, �eby�my j� ocalili?

Skin�a g�ow�.

� Lub zabili, je�li b�dzie za p�no.

�������

Przysz�a do niej rozchichotana, gotowa opowiedzie�, jak z Cewen� podgl�da�y ch�opc�w k�pi�cych si� w rzece. Zanim zd��y�a otworzy� usta, pad� cios.

� Musz� odej��.

Dziewczyna wygl�da�a dziwnie. Mia�a oczy wielko�ci spodk�w, wargi jej dr�a�y, r�ce zaciska�a tak, �e prawie s�ycha� by�o trzeszczenie ko�ci.

� Dlaczego?

Nie doczekawszy si� odpowiedzi, Nealla podesz�a do Kanayoness, z�apa�a j� za ramiona i potrz�sn�a. Teraz by�a wyra�nie szczuplejsza i l�ejsza od przyjaci�ki, ale gniew i rozczarowanie doda�y jej si�. Zatrz�s�a ni� jak szmacian� lalk�.

� Dlaczego teraz?

� Nie... nie mog� ci powiedzie�. Musz� ucieka�, oni przyj... przyjd� po mnie.

� Nie, to nieprawda, nikt tu nie przyjdzie. Nikt nie wie, �e tu jeste�. Ja... jutro b�d� trzy miesi�ce, jak ci� znalaz�am. Jutro ko�cz� dziesi�� lat. Mama ma mi da� now� sukienk�, tatko korale, ch... chcia�am... ci zrobi� niespodziank�, chcia�am, �eby� mnie zobaczy�a w nowej sukience, chcia�am ci przynie�� py... szny placek...

Co� gor�cego kapn�o jej na d�o�. Unios�a g�ow�. Kanayoness p�aka�a, po raz pierwszy, odk�d si� spotka�y.

� Nie czujesz tego? � spyta�a cicho. � Co� nadchodzi, przebija si�... Nie boli ci� g�owa, brzuch? Nie widzisz �le?

� Boli mnie g�owa, mam� te�, ale m�wi, �e to na zmian� pogody. Idzie burza, ty g�upia! Zosta�, nie odchod�!

� Dlaczego?

� Co �Dlaczego�?

� Mam zosta�.

Wzruszy�a ramionami. Jak to powiedzie�? Jak powiedzie�, �e nigdy nie mia�a starszej siostry, tylko pi�ciu braci, kt�rych kocha�a, ale kt�rzy byli g�upsi ni� wataha pijanych szczeni�t.

� Bo... bo b�dzie mi smutno.

Och, to przebudzenie by�o jak lodowy sopel wbity w pier�.

Smutek.

�������

� Dlaczego tu? Dlaczego nie zbadacie ruin wioski?

� Zbadali�my. Niewiele zosta�o, nawet drzewa w sadach wykarczowano i spalono. Studnie zasypano, rowy nawadniaj�ce te�. Ka�d� chat�, stajni� i obor� zr�wnano z ziemi�, a fundamenty zaorano. Kto� postara� si�, �eby po wiosce znikn�� najmniejszy �lad. Za pi��, g�ra dziesi�� lat wszystko pokryje las i nawet pami�� o Glewwen-On zniknie. Sprowadzili�my te� jasnowidz�w. Dw�ch oszala�o, jeden si� zabi�. Kap�an Wielkiej Matki, kt�rego poprosili�my o pob�ogos�awienie terenu, straci� wzrok. Moich ludzi nawiedza�y tam koszmary, po kt�rych bali si� zasypia�. Aspektowana Moc jest tam tak wypaczona, �e tylko najwi�ksi mistrzowie o�mielaj� si� otworzy� umys�, �eby rzuci� jaki� czar. � Velgeris pochyli� si�, nape�ni� puchar i szcz�kn�� zastaw�, przestawiaj�c kilka naczy�. Bez wahania na�o�y� sobie kolejn� porcj� kaszy i zacz�� je��, nie przerywaj�c m�wienia. � To nie by� zwyk�y atak bandy najemnik�w. Cho�by napastnicy mieli w swoich szeregach kilku Arcymag�w, nie zdo�aliby zrobi� czego� takiego z wiosk�. Ona nie zosta�a wypaczona w zwyk�y spos�b, tylko odmieniona. W �adnym z kr�lestw znanego nam �wiata nie spotka�em si� nawet z legendami o kim� z tak� Moc�. Poza bogami, oczywi�cie.

Gentrell u�miechn�� si� szeroko, tym razem nie pr�buj�c przybra� maski ospa�ego g�upca. Ten u�miech by� z�o�liwy, inteligentny i jak na niego, szczery.

� Je�li jaki� b�g zdecydowa� si� ponownie zej�� pomi�dzy �miertelnik�w, dlaczego jeszcze �wiat nie dr�y w posadach?

� Bo, by� mo�e, bogowie ci�gle pami�taj�, �e jednak mog� tu umrze�. Chodzenie po �wiecie w ciele, kt�re mo�e zosta� zniszczone, to wej�cie na drog� prowadz�c� wprost do Domu Snu. Poza tym, je�li wierzy� legendom, bogowie, poza tymi ma�o znacz�cymi, kt�rych Moc mog�a by� pomieszczona w pojedynczym ciele, zawsze pojawiali si� w wielu miejscach jednocze�nie jako awenderi.

� O ile tam cokolwiek si� pojawi�o.

� Oczywi�cie. Bitewni magowie zdezerterowali, a �o�nierze sami si� wymordowali z nud�w. Wiadomo, �e nic tak nie nu�y, jak s�u�ba na pograniczu.

Ekkenhard obserwowa�, jak obaj szpiedzy wymienili u�miechy. Teraz nie chodzi�o ju� o utrzymanie tajemnicy, tylko o to, �eby wymieni� j� na co� r�wnie cennego. Mimo wszystko Ogar by� tu go�ciem i je�li nie zamierza� szturmowa� zamku, nie powinien stawia� zbyt ostrych warunk�w. Na jedno s�owo Gentrella m�g� w ka�dej chwili wyl�dowa� za bram�.

Tylko �e to r�wna�oby si� otwartej wojnie mi�dzy wywiadami.

Chrz�kn��. Obaj spojrzeli na niego jednocze�nie, a on poczu�, jakby tymi spojrzeniami przygwo�dzili go do oparcia krzes�a. Napi�cie w komnacie by�o wi�ksze, ni� m�g� przypuszcza�.

� Jakie sny mieli pa�scy ludzie? � Zaraz po pytaniu podni�s� puchar do ust i zwil�y� gard�o. Bardzo mu w nim zasch�o od ich spojrze�.

� R�ne. � Velgeris nie odrywa� od niego wzroku, a by� to nie�adny wzrok, okrutny i �liski. � Sny o torturach i zabijaniu, o bestiach morduj�cych i po�eraj�cych ludzi i o ludziach, zamieniaj�cych si� w bestie. O czarnym ksi�ycu, kt�rego promienie zabija�y wszystko, co �yje, o czerwonym, czteror�kim olbrzymie, wynurzaj�cym si� zza horyzontu, tak wielkim, �e linia widnokr�gu zas�ania�a go a� po pas. W trzech r�kach gigant trzyma� bro�, w czwartej co� ma�ego i bia�ego, co krzycza�o tak, a� ludziom p�ka�y serca. O sze�cionogich, �uskowatych stworach bez oczu, biegaj�cych po kamiennej r�wninie i poluj�cych na wszystko, co si� rusza. O klatce ze szklanych kolc�w, umieszczonej na s�upie wysokim jak najwy�sza g�ra � zmieni� spos�b m�wienia, przycich�, jego spojrzenie straci�o ostro��. � Klatka jest tak ciasna, �e trzeba siedzie� w niej zwini�tym w k��bek, bez ruchu, bo nawet g��bszy oddech powoduje wbijanie si� kolc�w w cia�o. To narz�dzie tortur obraca si� powoli, pokazuj�c ca�� r�wnin�, z potworami, sze�cionogimi stra�nikami i gigantem, raczej pos�giem ni� �yw� istot�, wy�aniaj�cym si� zza horyzontu. � Ogar oderwa� od niego wzrok i szybko si�gn�� po kielich. Poci�gn�� kilka �yk�w. � G�ow� trzeba trzyma� przyci�ni�t� do kolan, nie mo�na si� poruszy�, odetchn��, krzykn��. Mo�na tylko siedzie�...

� �ni�e� to � Gentrell bardziej stwierdzi�, ni� zapyta�. � Odwa�y�e� si� zdj�� os�ony i �ni� razem z reszt�.

Velgeris pos�a� mu blady u�mieszek.

� Musia�em si� przekona�, czy moi ludzie m�wi� prawd�. �ni�em tylko raz i do dzi� echa tego koszmaru budz� mnie w nocy.

Starszy szpieg skin�� g�ow� i zacz�� �ci�ga� naczynia ze sto�u, bezceremonialnie k�ad�c je na pod�odze.

� Poka� mu rysunki � mrukn��, wskazuj�c na szaf� za swoimi plecami.

Ekkenhard wsta� i podszed� do mebla. Szafa nie by�a zamkni�ta, co znaczy�o, �e Gentrell od pocz�tku spodziewa� si� takiego rozwoju sytuacji. Co mog�o oznacza�, �e albo mia� jasnowidzenie, albo wizyta Velgerisa nie by�a dla niego tak� niespodziank�, jak udawa�.

Po otwarciu drzwi zobaczy� kilka p�ek zape�nionych p�achtami papieru. Papier by� do�� drogim materia�em, ale i tak ta�szym ni� pergamin, kt�rego u�ywali wcze�niej. Poza tym mia� jedn� zalet�: w razie czego �atwo by�o go zniszczy�.

Bez s�owa przyni�s� kilkadziesi�t kart i po�o�y� je na stole. Cz�� ju� widzia� i kilka razy nawet �ni� o ich zawarto�ci.

Velgeris poczeka�, a� m�odszy Szczur zajmie miejsce, zanim si�gn�� po pierwsz�. Jego szczup�e palce dr�a�y. Olbrzym wy�aniaj�cy si� zza horyzontu mia� dziwne rysy twarzy, jakby bardziej zwierz�ce ni� ludzkie, a jego cztery ramiona zdawa�y si� m��ci� powietrze w walce z niewidzialnym przeciwnikiem. Mia� trzy sztuki broni, niezwyk�y miecz z rozszerzaj�c� si� ku g�rze kling�, top�r i kr�tki ni to szponton, ni w��czni�. W czwartej r�ce, lewej dolnej, tak�e co� trzyma�. Furia bij�ca z jego oblicza przera�a�a nawet na wykonanym w�glem szkicu.

Kolejny rysunek. Dwa sze�cionogie potwory walcz� lub kopuluj� ze sob�. Wida� tylko fragment jednego pyska, �lepego, pe�nego absurdalnie wielkich k��w. Pazury, �uski, kolczasty ogon.

Istota o ciele cz�owieka, z dwoma parami n�g zako�czonych pot�nymi szponami i wielkimi, czarnymi skrzyd�ami w miejscu ramion, przyciska do ziemi ludzki kad�ub z wyrwanymi ko�czynami. B�yszcz�ce ko�c�wki ko�ci m��c� powietrze, otwarta w krzyku twarz nieszcz�nika jest bezbronna jak twarz dziecka. Oblicze potwora to kopia twarzy ofiary, lecz wype�nia je ca�kowita oboj�tno��.

Nast�pny rysunek, lataj�cy stw�r przykucn�� na g�azie na dalszym planie. Stanowi ledwo cie�, zarys kontur�w. Na pierwszym planie, na ziemi, le�y ofiara. Jej twarz nadal ma te same rysy, lecz jest spokojna, oboj�tna jak maska. Ko�ce oderwanych przedramion opierzaj� si� czerni�. Z ka�dego kikuta nogi wyrastaj� po dwie ma�e, szponiaste stopy.

Kolejne szkice. Ludzie wbijani na pale, krzy�owani, �wiartowani i rozrywani na strz�py. Ludzie zamieniaj�cy si� w potwory i poluj�cy na innych ludzi. Dzieci...

Ogar si�gn�� po kielich, wypi� duszkiem, nape�ni�.

� Taki mia�e� sen? � Gentrell nie spuszcza� go z oczu.

� We �nie... we �nie widzia�em to z daleka. Z klatki.

� �o�nierze, kt�rzy prze�yli, opisywali niekt�re z tych potwor�w. Oraz kilka takich, kt�rych na rysunkach nie u�wiadczysz.

Velgeris od�o�y� karty, mimowolnym ruchem wytar� d�o� o spodnie.

� Sk�d je macie? Te rysunki � u�ci�li�.

� Sk�d wiedzia�e�, �e tutaj s� ludzie, kt�rzy ocaleli z rzezi?

Pytanie za pytanie, nadesz�a pora targ�w.

� Mamy kogo� w Szczurzej Norze.

� Podobnie jak my w Psiarni. Wiemy o tym, wy wiecie, �e my wiemy, my wiemy, �e wy wiecie, �e my wiemy � g�os starszego szpiega ocieka� sarkazmem. � Nazwisko.

Ogar pokr�ci� g�ow�.

� Co� za co�. Kto namalowa� te rysunki? One... krzycz� wprost do umys�u, prawda?

� Bogowie! Gdyby� zdj�� os�ony, trzymaj�c je w r�ku, wrzeszcza�by�, jakby to tobie wyrywano r�ce i nogi. Gdybym pozwoli� jej malowa� na czym� trwalszym, nikt w zamku nie m�g�by zasn��, mimo �e szafa powinna t�umi� t� Moc.

Wi�c Velgeris by� czarodziejem. Ekkenhard s�ysza� jakie� plotki na ten temat, ale oba wywiady starannie chroni�y informacje o magach w swoich szeregach. W przypadku wojny tacy ludzie stawali si� pierwszym celem atak�w.

� Niemo�liwe, nie da si� narysowa� w�glem czego� o takiej Mocy.

� Jej to powiedz. Ekkenhard, zajrzyj na najni�sz� p�k�, tak, ten pakunek owini�ty w sk�ry. Nie wyjmuj go, tylko z�am piecz�� i powoli rozwijaj.

Szczur podszed� do szafy, zajrza�, z�ama� piecz�� i zacz�� rozwija�. W �rodku znalaz� desk�. Zwyk�y kawa�ek drewna, szeroki na p�torej stopy, d�ugi na dwie, gruby na p� cala. Desk� przepalono na wylot, a resztki malunku wy�ania�y si� spod kraw�dzi pod�u�nego otworu jakimi� dziwacznymi, pokr�conymi kszta�tami. Drewno wydawa�o si� lodowate w dotyku.

� Zosta� tam � sykn�� Velgeris, wpatruj�c si� w p�yt� rozszerzonymi oczyma. � Co to jest?!

� W t� szaf� wpleciono pot�ne zakl�cia. � Gentrell zwr�ci� si� w stron� Ekkenharda. � Gdyby nie one, po kwadransie musieliby�my opu�ci� komnat�. To jeden ze szkic�w, kt�re powsta�y zaraz na pocz�tku ca�ej sprawy. Prawie pi�� lat temu. Byli�my wtedy jeszcze g�upi i dali�my jej do rysowania kawa�ek deski. Gdyby ta p�yta by�a wi�ksza, kto wie, mo�e nikt by nie wyszed� �ywy z zamku. Cz�owiek, kt�ry pierwszy j� ujrza�, zgin��. A m�wi�c konkretniej, zosta� wci�gni�ty w g��b rysunku. Kiedy go znale�li�my, na zewn�trz wystawa�y tylko stopy. Co� wessa�o go i po�ar�o. A potem pr�bowa�o wyj��. By�em przy tym, zorientowali�my si� w chwili, gdy stopy odpad�y od deski i drewno zacz�o si� wybrzusza�. Widzia�em tylko fragment tego czego�, perspektywa by�a taka, jakby cz�owieka narysowano, patrz�c na niego wprost z g�ry, i to w p�mroku. Ale to z pewno�ci� nie by� cz�owiek. Ca�e szcz�cie, �e mia�em tu trzech czarodziej�w, widzisz, jak powa�nie do tego podchodzili�my. Rzucili na t� desk� wszystko, co mieli, i by� mo�e dzi�ki temu �yjemy. Od tamtego czasu szkice tworzone s� tylko na papierze. Bo on przy najmniejszym przep�ywie Mocy pali si� lub rozpada w py�. Ale i tak jest to � stukn�� w karty � wystarczaj�co pot�ne, �eby wp�ywa� na umys�.

� Te rysunki to przej�cia. Wrota... kto...

� Nazwisko � przerwa� mu Gentrell. � Tylko prawdziwe.

� Fernell Kesawen.

� Pisarz w zarz�dzie zasobami. Dobrze.

� Takie rysunki... � Ogar przenosi� wzrok z deski na p�achty papieru i z powrotem. � Mamy gar�� legend o ludziach, kt�rzy potrafili namalowa� wrota do innych miejsc. I to nie naszych legend, tylko odziedziczonych po tych, kt�rzy lepiej pami�taj� dawne dzieje... Kto je namalowa�?

� Poka�� ci. Ekkenhard, zawi� to z powrotem, p�niej za�o�ymy piecz��. I schowaj rysunki.

Wstali od sto�u. Zawijaj�c desk� w sk�r� i pakuj�c karty do szafy, m�odszy Szczur rzuci� kilka ukradkowych spojrze� na Velgerisa. Ich go�� wygl�da� na wstrz��ni�tego i co odbiera�o mu ch�� do odczuwania jakiejkolwiek satysfakcji, przestraszonego. Je�li Drugi Ogar w Imperium zaczyna si� ba�, to taki ma�y Szczur jak on powinien poszuka� sobie bardzo g��bokiej i bardzo ciemnej kryj�wki.

Domy�la� si� ju�, gdzie p�jd�. Do drugiej wie�y, tej z zamurowanymi i zakratowanymi oknami. Robi�o si� coraz ciekawiej.

�������

Nie ruszyli si� z miejsca. Gdy nadesz�a noc, dziewczyna owin�a si� w p�acht� materia�u i siad�a na piasku, opieraj�c plecami o mur. Zadar�a g�ow�, patrz�c w niebo.

� Tyle gwiazd... I niebo takie g��bokie. Nigdy nie mog�am si� na to napatrze�.

� Co teraz? Dlaczego nie idziemy?

� Zrobi�e� si� gadatliwy. Kop po drugiej stronie.

� Gdzie?

� Przy murku. Musimy ods�oni� co najmniej sze�� st�p. Tyle powinno wystarczy�. Przy p�nocnym kra�cu znajdziesz co�, co powinno ci pom�c.

We wskazanym miejscu pod piaskiem, na g��boko�ci p� stopy, znalaz� kilka glinianych skorup. By�a przygotowana na wszystko. Dwa z glinianych fragment�w by�y tak du�e, jak jego z��czone d�onie. Zacz�� kopa� mniej wi�cej po�rodku d�ugo�ci murku. Piasek by� drobny, mi�kki i pylisty, osypywa� si� z powrotem do wykopu, lecz Yatech nie przerywa� pracy. Gdy min�a godzina od zachodu s�o�ca, zrobi�o si� zimno i by� wdzi�czny za ruch i wysi�ek, kt�ry rozgrzewa� i zaprz�ta� my�li. W historii �wiata, kt�r� zna�y ludy Issaram, nie by�o wzmianki o rzece p�yn�cej przez pustyni� i nawadniaj�cej kwitn�c� dolin�. By�a informacja o tym, �e Laal Szarow�osa przed�u�y�a �a�cuch g�rski, aby powstrzyma� nacieraj�ce legiony Przekl�tych. Podobno omal nie przyp�aci�a tego utrat� jednego ze swoich siedmiu awenderi. Lecz opowie�ci Issaram nie wspomina�y o ludziach, kt�rzy tu �yli, mieszkali, uprawiali ziemi� i kochali to miejsce tak mocno, �e ich duchy nie opu�ci�y go nawet po tragicznej �mierci. Przodkowie jego by�ego plemienia walczyli wtedy w innych miejscach i tragedia jakiego� rolniczego ludu niewiele ich obchodzi�a. Mo�e nawet wiedzieli o nich, co� s�yszeli, lecz nie uznali za stosowne za�mieca� swojej historii takimi nieistotnymi wzmiankami. Bogini wzruszy�a posady �wiata i stworzy�a g�ry, o tak, to warto umie�ci� w legendach. Bogini zmieni�a koryto rzeki i zabi�a kilkadziesi�t tysi�cy ludzi, a setki tysi�cy innych skaza�a na wygnanie i tu�aczk� � a kogo to obchodzi? To by�y czasy, gdy stutysi�czne miasta p�on�y w burzach ogniowych, bo trzeba by�o poszerzy� drog� dla maszeruj�cej armii. �wiat walczy� o przetrwanie, prawda? Nic wi�cej si� nie liczy�o.

Dwie stopy pod powierzchni� piasek si� zmieni�. Sta� si� bardziej zbity, twardszy, jakby zosta� zmieszany z glin�. Jedna ze skorup, wbita zbyt gwa�townie, p�k�a na p�. Zwolni�, kopanie i tak sz�o mu szybciej, bo piasek nie osypywa� si� ju� tak jak wcze�niej. Pracowa� wytrwale. Jeszcze chwila, a b�dzie mia�a te swoje sze�� st�p ods�oni�tego muru. Wreszcie przerwa�. Stoj�c w do�ku, tu� przy murze, nie si�ga� g�ow� do jego szczytu. Chyba o to jej chodzi�o.

Obszed� mur i stan�� przed dziewczyn�.

� Sko�czy�em.

Unios�a twarz i poczu�, jak kurczy mu si� �o��dek. Zn�w ta obco��, paskudna, na wp� zwierz�ca, wyzieraj�ca z oczu i ze zmienionych rys�w twarzy.

� Dobrze � chrypn�a. � Mamy jeszcze czas.

� Co teraz?

Rzuci�a mu zawini�tko. Ma�y buk�ak i kilka suchar�w.

� Napij si�. Zjedz. Czekaj.

� Na co?

� A� otworzy si� przej�cie.

�������

Ryk rozrywa� przestrze� na strz�py, wdziera� si� do m�zgu, wprawia� w dr�enie ko�ci. Le�a�a na trawie, wtulaj�c twarz w ziemi� i krzycz�c z ca�ych si�. Czu�a, jak grunt pod ni� dr�y i trzeszczy jak rozdzierana na szmaty koszula. �zy miesza�y si� na jej twarzy ze smarkami i b�otem.

Kto� potkn�� si� o ni� i przekozio�kowa�. Alawen. Gdy podnosi�a si�, �eby do niego podpe�zn��, nast�pna osoba wpad�a na ni� i przewr�ci�a si�. Potoczyli si� w pl�taninie r�k i n�g, wrzask, kt�ry wybuch� tu� przy jej twarzy, by� g�o�niejszy od ryku oszala�ego �wiata. Ledwo go pozna�a: Gwern � starszy brat Alawena.

� Przesta�! � krzykn�a mu do ucha. � Przeeeestaaa�!!!

Korzystaj�c z tego, �e akurat znalaz�a si� na g�rze, unios�a si� nieco, przytrzyma�a go jedn� r�k�, a drug� waln�a w twarz. Raz, drugi, trzeci. Pomog�o. By� od niej starszy o rok i m�g� znie�� wiele, ale nie to, �e po g�bie wali go jaka� dziewczyna.

� Do��! Do��!!!

Niemal w tej samej chwili �wiat tak�e si� uspokoi�. Zesz�a z ch�opaka, r�bkiem fartucha otar�a sobie twarz, przyjrza�a si� krytycznie le��cej przed ni� postaci. Z pewno�ci� wygl�da� gorzej ni� ona. By� na wp� nagi, a ca�e cia�o pokrywa�y mu �wie�e, czerwone pr�gi.

� Je�yny. � U�miechn�a si�, momentalnie zapominaj�c o wcze�niejszym przera�eniu. � K�pali�cie si� w stawie i pr�bowali�cie uciec przez krzaki je�yn. G�upki.

� Nie ma ju� stawu. � Gwern podni�s� si� z ziemi i podszed� do brata. M�odszy ch�opak ci�gle le�a� na ziemi i cicho j�cza�. � Zrobi�a si� dziura w ziemi i sp�yn�a do niej ca�a woda. Razem z Hawerem, Joanem i Ma�ym Lo. Nie �yj�.

U�miech zamar� jej na twarzy. Jak to, nie �yj�? Jeszcze dzi� rano widzia�a ich wszystkich, jak szli nad staw.

� Co... co si� sta�o?

Wzruszy� ramionami.

� Nie wiem. Wsta� Alaw, ju� wszystko dobrze. � St�kn�� i postawi� brata na nogi. � Wracajmy do domu, trzeba wszystkich powiadomi�, mo�e uda si� kogo� wyci�gn�� z tej dziury.

Teraz mu uwierzy�a. Nie m�wi�by czego� takiego, gdyby nad stawem naprawd� nie sta�o si� co� powa�nego. Spojrza� na niebo.

� Musimy si� pospieszy�, za chwil� b�dzie burza.

Niebosk�on grozi� czarnymi, sk��bionymi chmurami. Wydawa�y si� rozci�ga� wsz�dzie, od horyzontu po horyzont. Cho� kilka minut wcze�niej, zanim ziemi� ogarn�y drgawki, po niebie p�yn�o tylko kilka ob�oczk�w. Zrobi�o si� ciemno i zimno.

Nie zd��yli zrobi� trzech krok�w w stron� wioski, gdy wpadli na Johan�.

� Po... potwory!

Otworzy�a oczy, przytomna tak, jakby w og�le nie zasypia�a. Potwory, zbli�aj� si� potwory. Rozejrza�a si� po celi. Poza w�skim ��kiem i stolikiem, na kt�rym czasami pozwalano jej rysowa�, nie by�o tu niczego. Zabraniali jej posiadania farb, w�gla, skrupulatnie zabierali resztki jedzenia, mocz, odchody. Wszystko, czym mog�aby tworzy�, podlega�o naj�ci�lejszej kontroli. Ka�dej nocy i ka�dego dnia, co godzin� lub nawet cz�ciej, stra�nik podchodzi� do drzwi i zagl�daj�c w okienko, sprawdza�, czy nie maluje. Jej rysunki by�y gro�ne. Lecz gdyby trzyma�a je w g�owie, gdyby od czasu do czasu nie mog�a ich wypu�ci�, umar�aby.

Teraz te� to czu�a, musi rysowa�, musi to uwolni�. Potykaj�c si�, niemal�e po omacku dotar�a do �ciany. Widzia�a ich, m�czyzn� z zas�oni�t� twarz� i stoj�c� przy nim kobiet�. Byli zamkni�ci w kamiennej �cianie i chcieli si� wydosta�.

Musia�a im pom�c.

�������

Druga wie�a. Szli w�skim korytarzem, o�wietlonym oliwnymi lampami. Znajdowali si� na trzecim pi�trze, w �rodkowej cz�ci budowli. Ca�e pierwsze pi�tro i parter wyburzono, zostawiaj�c tylko kilka drewnianych s�up�w, podtrzymuj�cych sklepienie. �eby si� dosta� na drug� kondygnacj�, musieli wspi�� si� po drabinie, podstawionej przez dw�ch ponurych �o�nierzy w pe�nym uzbrojeniu. Gdy tylko weszli na g�r�, drabin� natychmiast zabrano.

Znajdowa�y si� tu kwatery tuzina stra�nik�w, pe�ni�cych s�u�b� w czteroosobowych zmianach, przez ca�� dob�. Dw�ch patrolowa�o trzecie pi�tro, dw�ch innych pilnowa�o drzwi prowadz�cych na g�r�, czterech, uzbrojonych po z�by, siedzia�o w pomieszczeniu nieopodal tych drzwi, a reszta odpoczywa�a.

� Zmieniaj� si� ka�dego dnia o �wicie. Ma�o kto wytrzymuje tu d�u�ej � rzuci� Gentrell.

Velgeris spojrza� na niego uwa�nie, ale nie odezwa� si� ani s�owem.

Na trzecie pi�tro prowadzi�y proste, drewniane schody. Stra�nicy na dole zasalutowali i ust�pili im z drogi. Obaj nie spuszczali oczu z drzwi u szczytu schod�w.

� Musieli�my zostawi� tu schody, bo wnoszenie posi�k�w na g�r� po drabinie by�o koszmarnie niepor�czne. Poza tym, je�li stra�nicy za tymi drzwiami znajd� si� w k�opotach, pomoc powinna nadej�� naprawd� szybko.

Stary Szczur wyj�� zza pasa ci�ki klucz i w�o�y� go do zamka. Zanim przekr�ci�, otworzy� wizjer i zerkn�� do �rodka.

� W porz�dku, Nawenn?

� Tak jest, komendancie � zabrzmia�o zza drzwi.

� Odsu� si�, wchodz� z dwoma go��mi.

Weszli. Nawenn nie zada� sobie trudu, �eby zasalutowa�, co zreszt� by�oby k�opotliwe ze wzgl�du na ci�k� kusz�, kt�r� trzyma� w r�ku. Kusza by�a wycelowana w g��b korytarza, kt�ry bieg� prosto, po czym zakr�ca� w prawo. Po jego lewej stronie znajdowa�a si� pozbawiona okien �ciana, po prawej czworo drzwi, mi�dzy kt�rymi umieszczono kilka kagank�w. Nieotynkowane kamienie na �cianach, granitowe p�yty na pod�odze. Zaduch niewietrzonego od wielu dni pomieszczenia. St�chlizna i wilgo�. Bardziej surowego miejsca nie mo�na sobie wyobrazi�.

� Jak by�o dzisiaj?

� Na razie cisza i spok�j, panie komendancie.

� Ca�a czw�rka?

� Tak.

� Dobrze.

� Aveger! � stra�nik z kusz� rykn�� na ca�e gard�o. � Mamy go�ci. Komendant plus dw�ch!

� S�ysz� � zza zakr�tu korytarza dobieg� odg�os krok�w. � Znaczy si�, mam nie strzela�?

Gentrell u�miechn�� si� przepraszaj�co.

� Humor �o�nierzy dzia�aj�cych w stanie ci�g�ego napi�cia pozostawia wiele do �yczenia. Zapraszam. � Wskaza� o�wietlony pochodniami korytarz.

Velgeris za�o�y� r�ce na piersi i szerzej rozstawi� nogi. Grdyka podskoczy�a mu gwa�townie w g�r�, oczy zmru�y�y si� gniewnie. By�o jasne, �e nie ma zamiaru ruszy� si� cho�by o cal.

� Po co to wszystko? Wyburzyli�cie parter i pierwsze pi�tro, �eby w razie czego da�o si� �atwo i szybko zawali� wie��, prawda? Postawi� ka�de pieni�dze, �e te drewniane podpory s� podpi�owane tak, �e z�ami� si� po dw�ch ciosach toporem, a bele s�omy, kt�re tam pouk�adano, maj� si� pali� �atwo i szybko. Ci stra�nicy, tutaj, uzbrojeni po z�by, �pi�cy w kolczugach, gotowe do strza�u kusze... � Zawiesi� wzrok na broni trzymanej przez Nawenna. � Czy to jakie� przedstawienie? �art, �eby mnie o�mieszy�? �eby o�mieszy� Wywiad Zewn�trzny? Przecie� trzymacie tu tylko kilkoro dzieci, kt�re prze�y�y masakr� wioski. O co w tym chodzi, Gentrell?

Stary Szczur ju� si� nie u�miecha�. Na jego podobnej do niedbale obrobionego kamienia twarzy zago�ci� rzadki wyraz ca�kowitej, pe�nej skupienia powagi.

� Gdy �o�nierze dotarli do Glewwen-On, by�o ju� za p�no, �eby komukolwiek pom�c � zacz�� cicho. � Mia�e� racj�. Cokolwiek si� tam wydarzy�o, odbi�o si� szerokim echem w Mocy wype�niaj�cej przestrze�, we wszystkich aspektach. Dlatego Drawen-lod-Merw, dowodz�cy dru�yn� bitewnych mag�w Dwudziestego Drugiego, wzi�� swoich czarodziei i dwie kompanie, kt�re akurat by�y pod broni�, i pomaszerowa� do wioski. Koszary pu�ku od Glewwen-On dzieli trzydzie�ci mil, ca�y dzie� forsownego marszu, wi�c podejrzewamy, �e czarodziej musia� wyczu�, �e co� si� dzieje, przynajmniej dziesi�� godzin wcze�niej. Nie wiemy, dlaczego nie zaczeka� na reszt� pu�ku, ale my�l�, �e zabi�a go zwyk�a arogancja. By� najlepszym bitewnym czarodziejem, jakiego armia mia�a na Po�udniu, i od lat niewielu by�o takich, kt�rzy chcieliby zmierzy� si� z nim w walce. No i przeliczy� si�.

Komendant ruszy� w g��b korytarza, nie ogl�daj�c si�, a Velgeris, jakby poci�gany niewidoczn� si��, poszed� za nim. Ekkenhard r�wnie�. Musieliby go zabi�, �eby tego nie zrobi�.

� Gdy przybyli na miejsce, niebo zas�oni�y chmury, lun�� deszcz. A potem pojawi�y si� potwory. Dawa�o si� je zabi�, albo przynajmniej powstrzyma�, ale by�o ich zbyt wiele jak na dwie kompanie. Gdyby nie czarodzieje, walka trwa�aby kilka minut. Obie kompanie nawet nie wesz�y do wioski, odbi�y si� od niej, wyparte przez stworzenia, przy kt�rych wypaczenia Pomiotnik�w wygl�daj� jak zwyk�a choroba sk�ry. Czary zawodzi�y, Moc w tamtym rejonie okaza�a si� chaotyczna, �o�nierze, kt�rzy prze�yli, twierdz�, �e czarodziejom wybucha�y ga�ki oczne, a cia�a pokrywa�y si� czarnymi si�cami, kiedy p�ka�y im �y�y. Ale to byli bitewni magowie Imperium, wi�c walczyli mimo wszystko. Sam Drawen zabi� kilkana�cie potwor�w, os�aniaj�c odwr�t, hm... chyba raczej powinienem powiedzie� �ucieczk�.

Za zakr�tem natkn�li si� na kolejnego �o�nierza. Niski i kr�py, trzyma� w r�kach napi�t� kusz�. R�wnie� jej nie od�o�y�, �eby przepisowo zasalutowa�.

� Wszystko w porz�dku, Av?

� Tak jest, panie komendancie. �pi�.

� Co by�o potem? � Velgeris przest�pi� z nogi na nog�, a Ekkenhard u�miechn�� si� pod nosem. Szpieg dorwa� si� do informacji i krew w nim p�yn�a szybciej. Prawdziwy Ogar.

� Aveger tam by�. � Gentrell skin�� �o�nierzowi g�ow�. � M�w.

Stra�nik opu�ci� kusz�, chrz�kn��, oczy mu pociemnia�y. Ekkenhard ze zdumieniem zauwa�y�, �e �o�nierz ma nie wi�cej ni� dwadzie�cia pi�� lat. Na pierwszy rzut oka da�by mu przynajmniej dziesi�� wi�cej. Zmarszczki i lekka siwizna przek�amywa�y jego wiek.

�o�nierz najpierw zaczerwieni� si� po cebulki w�os�w, a p�niej zacz�� j�ka�:

� Spychali nas na... na wsch�d, za wiosk�... potwory... bestie... ludzie... panie komendancie... � Zawiesi� na twarzy Gentrella prosz�ce spojrzenie i zadr�a�.

� Dobrze. Wiosk� zmasakrowa�y stworzenia, kt�rych istnienia nawet nie podejrzewali�my. Nie demony, przyzywane przez czarownik�w, bo te potrafimy rozpozna�, i nie te stwory, kt�re spotyka si� na Uroczyskach. Niekt�re widzia�e� na rysunkach, inne znamy tylko z relacji ocala�ych. Zdo�ali�my ustali�, �e cz�� mieszka�c�w zosta�a wypaczona i przy��czy�a si� do potwor�w. Masakra �o�nierzy trwa�a kilka kwadrans�w, i to tylko dzi�ki temu, �e czarodzieje dali z siebie wszystko. Ale Av ma racj�. Ze �lad�w, kt�re zbadali�my, wynika, �e obie kompanie by�y spychane w �ci�le wyznaczone miejsce, tam, gdzie znajdowa� si� staw rybny. Nie wiemy, dlaczego potwory to robi�y, czy kierowa� nimi jaki� instynkt, czy te� sta�a za tym inteligencja. W okolice stawu dotar�a jedna trzecia �o�nierzy i dw�ch czarodziej�w. Drawen i Laris Grew. Obaj mieli ju� straszliwe rany, ich krwiaki p�ka�y, Laris by� ca�kiem �lepy, Drawen na wp�. Otaczaj�cy ich �o�nierze nie wygl�dali lepiej. To by�a masakra.

� Wi�c jakim cudem ktokolwiek prze�y�?

Przez twarz Gentrella przemkn�a ca�a gama uczu�. Na koniec zago�ci�o na niej jakie� mroczne, pozbawione weso�o�ci rozbawienie.

� Cud to dobre s�owo. �wier� mili przed stawem by�a stara szopa. Kiedy znale�li si� w pobli�u, spotkali... Poka�� ci.

Podeszli do pierwszych drzwi.

Gdy si� do nich zbli�ali, Ekkenhard gor�czkowo my�la�. Nie o tym, co zaraz zobaczy, ale � dlaczego to zobaczy. Do tej pory by� trzymany z daleka od tej wie�y, takie by�y rozkazy Szczurzej Nory, kt�re Gentrell wype�nia� z niezwyk�� pieczo�owito�ci�. Jego rola jako Wolnego Szczura sprowadza�a si� do podr�owania po ca�ym Imperium i sprawdzania r�nych, cz�sto zupe�nie przypadkowych os�b, w�szenia w poszukiwaniu plotek, przenoszenia informacji i rozkaz�w oraz trzymania g�by na k��dk�. Tak sp�dzi� ostatnie pi�� lat. Nie �eby si� skar�y�, zna� ludzi, kt�rzy przez ten czas nie wystawili nosa z jakiej� omiatanej lodowatymi wiatrami stra�nicy na p�nocnej granicy, odmra�aj�c sobie ty�ki w s�u�bie cesarza, ale fakt pozostawa� faktem. Kontaktuj�c si� bezpo�rednio z komendantem zamku, pozna� cz�� sekret�w, ale i tak by� tylko pionkiem w grze, w kt�rej plansza zajmowa�a p� kontynentu, figury i piony liczono w tysi�cach, a ruchy planowano wiele lat naprz�d.

Polityka, intrygi, handel, wojny, ca�a ta olbrzymia zabawa, kt�ra poch�ania�a najwi�ksze umys�y rz�dz�ce cywilizowanym �wiatem, toczy�a si� nieprzerwanie od setek lat i b�dzie toczy� tak�e po jego �mierci. Mia� wystarczaj�co du�o zdrowego rozs�dku, �eby wiedzie�, �e w ka�dej chwili mo�e zosta� wymieniony lub po�wi�cony w celu zbicia nieprzyjacielskiej figury. Taki by� los Szczura. Ale ze swoich podr�y i spraw, kt�re za�atwia�, potrafi� tak�e wyci�ga� wnioski. Imperium, a w szczeg�lno�ci Wywiad Wewn�trzny, szuka�o kogo� lub czego�. I robi�o to coraz bardziej nerwowo. Wiedzia� o przesuni�ciach oddzia��w, o uzbrojonych po z�by dru�ynach bitewnych mag�w, oddanych do dyspozycji Szczurzej Norze, o dziwnych zmianach w sztabie, aktywowaniu u�pionych od lat szpieg�w. A wszystko to kr�ci�o si� wok� wydarze� w Glewwen-On i tej wie�y.

Pozostawa�o tylko jedno pytanie. Dlaczego nagle, bez uprzedzenia, Gentrell postanowi� wtajemniczy� jednego ze swoich pos�a�c�w w sekret, kt�ry Drugi Ogar musia� wydziera� im niemal si��, zdradzaj�c w zamian w�asnego agenta? Czy b�dzie od tej pory nieco wa�niejszym pionem � czy przyn�t� na haczyku?

Drzwi by�y obite �elazem i zamyka�y si� na cztery �elazne zasuwy, ka�da szeroka jak m�ska d�o�. Male�kie okienko po�rodku wyposa�ono w szyb� z grubego szk�a. Velgeris spojrza� na to zabezpieczenie, unosz�c wysoko brwi. Gentrell wzruszy� ramionami.

� Kiedy� jeden ze stra�nik�w prawie straci� oko, zagl�daj�c do �rodka.

� Wi�c nie m�g� zrobi� tak, jak zazwyczaj robi� stra�nicy w wi�zieniach? Przyj�� z kolegami i po�ama� dowcipnisiowi gnaty?

� Poka� mu, Av.

�o�nierz bez s�owa poda� kusz� dow�dcy, po czym zacz�� kr�ci� korbk� umieszczon� obok drzwi. W miar�, jak to robi�, za szybk� powoli si� rozja�nia�o.

� Kilkana�cie jard�w linki i lampka oliwna opuszczana przez dziur� w suficie. Musimy mie� mo�liwo�� obserwacji naszych podopiecznych w dzie� i w nocy.

Ogar bez zaproszenia podszed� do okienka i zajrza�. Nawet w do�� lichym o�wietleniu wida� by�o, jak na jego twarzy maluje si� rozczarowanie. Widocznie spodziewa� si� czego� innego.

� Dziecko � szepn��. � Zwyk�y ch�opak, dziesi��, jedena�cie lat... mo�e dwana�cie, je�li to syn ch�opa, ich dzieci s� zazwyczaj mniej wyro�ni�te. �pi nago, nieprzykryty, na plecach kilka blizn, na lewej �ydce �lad po ugryzieniu. Brak dw�ch palc�w w prawej stopie, prawa r�ka wygl�da, jakby by�a z�amana w dw�ch miejscach i �le si� zros�a, lewej nie widz�...

Jak�kolwiek technik� zapami�tywania Velgeris stosowa�, najwyra�niej wymaga�a mamrotania pod nosem. W trakcie przes�ucha� to musia�o by� strasznie irytuj�ce.

� Tylko tyle? � Ogar odwr�ci� si� do nich, gdy tylko sko�czy� zapami�tywa� wygl�d ch�opca, jego pryczy, stolika, niewielkiego taboretu oraz wielko�� celi i kolor �cian. � Te wszystkie �rodki ostro�no�ci z powodu dziecka?

� To dziecko walczy�o z potworami jak op�tany przez mroczne b�stwo besrerker. Gdy tylko dosta�o do r�ki miecz, niemal tak du�y jak ono samo, szlachtowa�o potwory na kawa�ki. A ch�opak mia� wtedy jakie� siedem lat. �aden z tych stra�nik�w nie wejdzie tu, �eby da� mu nauczk�, jak raczy�e� si� wyrazi�, nawet je�li towarzyszy�oby mu dziesi�ciu kompan�w w pe�nych zbrojach. Ten ch�opak nie m�wi, nie krzyczy, nie wydaje najmniejszego d�wi�ku, za to wystarczy chwila nieuwagi, �eby spr�bowa� komu� wyrwa� serce. Tak zosta� odmieniony. Jest jak zwierz� wytresowane do walki. Tamten stra�nik, kt�rego omal nie o�lepi�, by� po prostu nieostro�ny. Jednak s�u�� tu ludzie, kt�rzy prze�yli masakr� tylko dlatego, �e to dziecko walczy�o po w�a�ciwej stronie. Nikomu nawet do g�owy nie przyjdzie, �eby zrobi� mu krzywd�, chyba �e jakim� nieszcz�liwym zbiegiem okoliczno�ci wydostanie si� na zewn�trz.

W czasie, gdy Gentrell m�wi�, m�ody stra�nik wci�gn�� na g�r� lamp�, odebra� kusz� i wr�ci� do swoich obserwacji.

� Poka�� ci reszt�. � Starszy Szczur wskaza� r�k� korytarz.

Przy nast�pnych drzwiach powt�rzy�a si� procedura przekazywania broni w r�ce Gentrella i kr�cenia korb�. Fakt, �e stra�nik ani na chwil� nie chcia� rozbroi� kuszy, by� bardziej ni� niepokoj�cy. Sztylet w bucie Ekkenharda zn�w zacz�� go uwiera�.

�������

Stali przed murem od kwadransa. Wok� zapad�a ju� noc. Kaza�a mu pog��bi� wykop jeszcze o p� stopy i udepta� dno, zanim raczy�a zej�� i stan�� przed r�wno u�o�onymi kamieniami. Dotkn�a ich delikatnie, wodz�c palcami po chropawej zaprawie.

� S� stare � mrukn�a cicho. � M�czyzna budowa� ten mur, �eby zapewni� swojej rodzinie cie� w s�oneczne dni i ochroni� ukochany ogr�d �ony przed gor�cymi wiatrami wiej�cymi latem ze wschodu. Pracowa� ca�ymi dniami, a ona przynosi�a mu sch�odzone wino zmieszane z sokiem z cytryny i wod�. Porusza�a si� ostro�nie, w jednej r�ce trzymaj�c dzban, drug� g�adz�c nabrzmia�y �yciem brzuch. Pokochali si� wbrew swoim bliskim, lecz mieli skrawek w�asnej ziemi, wolny dost�p do rzeki i nadziej� na szcz�liw� przysz�o��. W dwadzie�cia lat p�niej udusili si� w piwnicy tego domu, zalanej przez fal� b�ota. Zabi�y ich ostatnie konwulsje konaj�cej rzeki, kt�rej wi�kszo�� w�d skierowa�a si� ju� na zach�d od nowo wypi�trzonych g�r.

� Po co mi to m�wisz?

Wzruszy�a ramionami.

� Powiniene� pami�ta�, �e bogowie nie dbaj� o �miertelnik�w. Wasze pragnienia, nadzieje i marzenia nie maj� dla nich najmniejszej warto�ci. Atak paniki Laal zabi� tu dziesi�tki tysi�cy ludzi bezpo�rednio, a setki tysi�cy w po�redni spos�b, bo g��d, kt�ry nadszed� po znikni�ciu �yznego dorzecza, karmi�cego pi�t� cz�� ludno�ci kontynentu, zapcha� szlak do m�odego Domu Snu na nast�pne sto lat. Nie musia�a tego robi�... ale ba�a si� o swoje istnienie, odkrywszy po �mierci Dresw�low, �e bog�w mo�e spotka� nico��. Nie Dom Snu, kt�rego stra�nicy przyjmuj� dusze �miertelnik�w, lecz ca�kowite i nieodwo�alne unicestwienie. � U�miechn�a si�. � Cen� za osi�gni�cie bosko�ci jest balansowanie na kraw�dzi otch�ani, kt�ra nie ma dna.

� Nie dbamy o bog�w.

� My, to znaczy kto? � Unios�a �adnie zarysowane brwi.

Widzia�, �e z jej oczu znikn�a przera�aj�ca obco��, zn�w patrzy�a na niego zwyk�a, �adna, z�o�liwa i cyniczna dziewczyna. Wola� j� od tego czego� obcego, co pojawia�o si� w najmniej spodziewanych momentach. Ale tylko troch� bardziej. Przysi�g� na rok. W tej chwili ju� nieca�y.

� No? Nie odpowiesz? Ci�gle jeszcze jeste� bardziej Issarem ni� wygna�cem. Wci�� my�lisz i patrzysz na �wiat z poziomu tego uwi�zionego na pustyni plemienia. Musisz mi uwierzy�, wasz los w tamtych czasach nie by� niczym niezwyk�ym. Wydaje ci si�, �e znacie wszystkie odpowiedzi, wszystkie zagadki, �e skoro jeste�cie potomkami tych, kt�rzy prze�yli, to wasza historia jest czym� niezwyk�ym i cennym. Mam dla ciebie niespodziank�, m�j ma�y skorpionie, wszyscy ludzie na �wiecie s� potomkami tych, kt�rzy prze�yli. Wasza niezwyk�o�� sprowadza si� tylko do tego, �e pozwolono wam istnie� po dw�ch zdradach, cho� ju� po pierwszej powinni�cie zosta� wybici do ostatniego noworodka. Bo po tym, jak pokazali�cie, �e �miertelnicy mog� walczy� z bogami, �e mog� zabija� awenderi... Zostawienie was przy �yciu by�o albo g�upot�, albo geniuszem przekraczaj�cym wszelkie wyobra�enie, strategi� si�gaj�c� tysi�cy ruch�w w prz�d...

Na jej twarzy pojawi� si� g��boki namys�. To co� przera�aj�co obcego zago�ci�o w niebieskich oczach na kr�cej ni� sekund�. Poczu�, jak zamiera mu serce.

� Chyba �e prze�yli�cie wbrew planom � szepn�a do siebie. � Chyba �e pustynia mia�a was zabi�, a kl�twa, wi���ca wsp�ln� dusz� w �ywym ciele plemienia, skaza� na ca�kowite zniszczenie... Co ty na to? Wys�a� lud, kt�ry narodzi� si� na �yznych, zielonych ziemiach pe�nych rzek i jezior, �eby odby� pokut� na pustyni, to jak kaza� dziecku przep�yn�� wp�aw ocean. Mo�na unicestwi� resztki narodu, nie brudz�c sobie r�k krwi�. Ale wy prze�yli�cie, wbrew wszystkiemu, wbrew boskim planom. Spotkali�cie kilkudziesi�ciu starc�w z plemienia, kt�rego m�odzie� wybito do nogi, a oni pokochali wasze dzieci i przyj�li was na swojej ziemi jak odzyskanych krewnych. Prze�yli�cie, czcz�c najmniej zaanga�owan� z bogi� i czekaj�c na szans� na odkupienie... mimo �e ono mia�o nigdy nie nadej��. Bo mieli�cie zgin��.

Za�mia�a si� g�o�no, p�osz�c jakie� pustynne stworzenie, kt�re uciek�o w mrok, wydaj�c ostrzegawcze syki.

� Czy mam racj�, Keru�weln?

Potrzebowa� chwili, �eby przypomnie� sobie, �e takim w�a�nie imieniem go obdarzy�a.

� Nie wiem � zachrypia�.

� Wiem, �e nie. To dopiero by�aby niespodzianka, co? Zanim bogowie zorientowali si�, �e ich plan zawi�d�, byli�cie ju� silnym plemieniem, kt�re ci�gle pami�ta�o, �e mo�na zabija� awenderi. Na dodatek dotrzymali�cie wiary Baelta�Mathran, a ona s�ynie z tego, �e nie �amie danego s�owa. Zreszt�, mo�e planowa�a to od pocz�tku? Kto j� tam wie?

Patrzy�a na niego, mru��c oczy. Obco�� pojawia�a si� w nich i znika�a.

� Ty ci�gle my�lisz o sobie jak o Issaram, prawda? Wci�� nie potrafisz si� od tego odci��. Tak nie mo�e by�... � Skin�a g�ow�, podejmuj�c decyzj�. � Ods�o� twarz!

Nie zareagowa�, w pierwszej chwili niezdolny poj��, zaakceptowa� tego, co do niego m�wi�a.

� No ju�! � Jej u�miech ci�� jak szklany odprysk wbijaj�cy si� w cia�o. � Nie jeste� ju� Issaram. Wyrzek�e� si� rodu, plemienia, wsp�lnej duszy. Nie musisz zas�ania� twarzy. Ods�o� j�!

�ci�gn�� ekchaar, czuj�c na policzkach pieszczot� wiatru. To by�o dziwne uczucie. Sta� przed obcym, nie maj�c zas�ony na twarzy. I nie maj�c niczego, co m�g�by straci�. Pustka pojawi�a si� znik�d, ciemny mroczny ci�ar wype�niaj�cy miejsce gdzie� za mostkiem. Przypomina�a...

� Wrzeciono z czarnego lodu. Prawda? � Patrzy�a mu w oczy, a obco�� powoli odp�ywa�a w g��b jej �renic. � Jakby za mostkiem kto� umie�ci� ci kawa�ek lodu w kszta�cie wrzeciona. Wiesz, �e l�d jest czarny, i wiesz, �e wa�y wi�cej ni� ca�y �wiat, a co gorsza masz pewno��, �e nigdy nie uda ci si� go wydoby�. B�dziesz go nosi� do ko�ca �ycia, m�j ma�y skorpionie. M�j Nosz�cy Miecze � doda�a niemal pieszczotliwie.

U�miechn�a si� przera�aj�co.

� Ju� wkr�tce b�dziesz mia� okazj� je wypr�bowa�. A je�li zawiedziesz, przeciwnik nie da ci najmniejszej szansy. By� mo�e idziesz tam tylko po to, by umrze�, daj�c mi czas na ucieczk�. Co ty na to?

� Czy wtedy wrzeciono zniknie?

� Tak, na pewno.

Skierowa� wzrok na mur.

� Wi�c chod�my.

�������

M�czyzna si� zmieni�. Wyczu�a to w p� ruchu, z d�oni� uniesion� tam, gdzie znajdowa�a si� jego twarz. Teraz nie nosi� zas�ony, widzia�a g��boko osadzone oczy, smutne jak jesienne niebo, krzywy nos, chyba z�amany, �adne usta. By� m�ody, mo�e kilka lat starszy od niej, i stary jednocze�nie. Trudno by�o uchwyci� jego istot�, zw�aszcza w tym �wietle, ale postanowi�a, �e spr�buje. Po namy�le doda�a mu kilka bruzd na twarzy, powinno wystarczy�.

Z dziewczyn� nie by�o problemu. Od miesi�cy widzia�a j� na wewn�trznej stronie powiek. By� to wizerunek obcy i bole�nie znajomy, jak twarz matki, kt�r� kto� pr�buje sobie przypomnie�, przywo�uj�c zamiast niej jakie� niejasne obrazy. Mia�a jednak pewno��, �e si� nie pomyli. Nie przy niej.

Jej cela by�a naro�na, korytarz obiega� j� z dw�ch stron i w dw�ch �cianach tkwi�y drzwi, zaopatrzone w niewielkie okienka. Stra�nicy odwiedzali j� co godzin�, zagl�daj�c do obu z nich, a czasami wchodz�c do celi i sprawdzaj�c wszystko dok�adnie. Jej si� nie bali, nie tak jak innych. Nie, pokr�ci�a g�ow�, analizuj�c t� my�l. Jej bali si� o wiele bardziej, dlatego tak cz�sto sprawdzali, co robi. Mia�a Moc przywo�ywania obraz�w, Moc wypuszczania ich z w�asnej g�owy. Obrazy tkwi�y tam od zawsze i by�y gro�ne.

Je�li pozwalali jej malowa�, w celi pojawia�y si� farby i p�dzle oraz p�achty najcie�szego papieru, jaki w �yciu widzia�a. Gdy malowa�a, zawsze obserwowa�y j� przynajmniej trzy osoby, w tym czarodziej, i chodzi�o im nie tylko o to, co tworzy�a, lecz tak�e, by nie schowa�a gdzie� farb, kt�re w jej r�ku mog�y sta� si� �mierteln� broni�. To samo dotyczy�o wszystkiego, czego mog�a u�y� do tworzenia, resztek jedzenia, napoj�w oraz ka�u i moczu, kt�re zabierano jej, gdy tylko posili�a si� i za�atwi�a swoje potrzeby. W jej przypadku nie mog�o by� mowy o cuchn�cym wiadrze stoj�cym ca�ymi dniami w k�cie celi.

Zrobili wszystko, �eby pozbawi� j� mo�liwo�ci malowania poza kontrol�.

Mimo tego malowa�a ten obraz od kilku dni.

Uda�o jej si� ukry�, co robi, bo stra�nicy szukali tego, co w ich mniemaniu by�o rysunkiem. Prostych linii, jasno przedstawionych figur, wyra�nych postaci. Szukali czego� podobnego do rzeczy, kt�re malowa�a do tej pory.

Nie przysz�o im do g�owy, �e obraz mo�e wygl�da� inaczej.

�ciany jej celi by�y �cianami warownego zamku, budowanego typowo po meekha�sku, solidnie, tanio i bez ogl�dania si� na estetyk�. Mia�y wytrzyma� uderzenia kamieni ciskanych przez balisty, a nie �adnie wygl�da�. Je�li nawet kiedy� by�y w miar� g�adkie, to teraz tynk od�azi� ca�ymi p�atami, kruszy� si� i za�ciela� pod�og� warstw� py�u. Tak�e wilgo� ci�gn�ca od bagna z ka�dym rokiem zostawia�a wyra�niejszy �lad na wiekowych murach. Wraz z ni� pojawi� si� grzyb. A kiedy cel� osuszono i przygotowano na jej przyj�cie, nikt nie zadba� o to, by wytynkowa� j� na nowo. Zgodnie z meekha�skim pragmatyzmem uznano, �e szkoda pieni�dzy na walk� skazan� z g�ry na pora�k�.

To pozwoli�o jej tworzy�.

Od kilku dni mia�a w g�owie obraz, kt�ry coraz natarczywiej domaga� si� uwolnienia. Widzia�a ich na �cianie, m�czyzn� z mieczami na plecach i dziewczyn� z oczami jak wieczorne niebo przed burz�. Wykre�la�a ich zarys w zawilg�ym tynku, u�ywaj�c do tego celu paznokci i trzonka drewnianej �y�ki. Robi�a to ostro�nie, tu kreska, tam rysa, zaledwie �lad, cie�, sugestia kszta�tu. Na szcz�cie dwie wilgotne plamy na �cianie z grubsza przypomina�y ludzkie sylwetki. Lekkim mu�ni�ciem nakre�li�a zarys twarzy, ramion, r�koje�ci mieczy wystaj�ce znad bark�w m�czyzny. Trzeba by�o wiedzie�, gdzie patrzy�, i wysili� wyobra�ni�, �eby w tym zbiorowisku plam i p�kni�� dopatrzy� si� Obrazu. Ale dobrze wiedzia�a. Obraz by� w jej g�owie i b�dzie sko�czony, gdy ona uzna go za gotowy. Czyli ju� wkr�tce.

Us�ysza�a szmer rozmowy za drzwiami.

�������

Drugie i trzecie drzwi by�y podobne do pierwszych, stal i �elazo z niewielkim oszklonym okienkiem po�rodku. Velgeris podchodzi� do ka�dych z min�, jakby mia� coraz wi�ksz� ochot� d�gn�� kogo� no�em. Ekkenhard nie dziwi� mu si� ani troch�. Nieufno�� by�a wpisana w prac� ka�dego szpiega, by�a czym� tak naturalnym, jak bicie serca i oddychanie. Szczur od d�u�szej chwili zastanawia� si�, czy gdyby by� na miejscu ich go�cia, to te� czu�by, �e co� tu nie gra. Na dobr� spraw� poza pi�knym przedstawieniem, tajemnicz� wie��, �elaznymi drzwiami i stra�� pod broni� Gentrell nadal nie przedstawi� �adnych dowod�w na potwierdzenie swojej historii. �aden z wi�ni�w, ani pierwszy ch�opak, ani wygl�daj�ca jak jego r�wie�niczka dziewczynka, ani na oko pi�tnastoletni wyrostek nie sprawiali zbyt gro�nego wra�enia. Spali spokojnie w swoich celach i najwyra�niej �aden nie mia� ochoty na chodzenie po �cianach czy wyginanie w r�kach grubych na cal stalowych pr�t�w.

Gdyby nie rysunki, kt�re zrobi�y na Ogarze takie wra�enie, zapewne ju� dawno obr�ci�by si� na pi�cie i wyszed�. W�a�nie zbli�ali si� do celi ich autorki. Je�li te� b�dzie spa�a snem niewinnego dziecka, najpewniej czeka ich wojna wywiad�w, oceni� patrz�c na min� Velgerisa. Nikt nie lubi, gdy robi si� z niego idiot�.

Cela by�a naro�na, korytarz zakr�ca� w prawo i bieg� wzd�u� wschodniej �ciany. Pomieszczenie mia�o dwoje drzwi.

� Musimy mie� mo�liwo�� obserwowania ka�dego fragmentu celi bez wchodzenia co chwil� do �rodka � wyja�ni� Gentrell, cho� Velgeris nie zada� �adnego pytania.

Ogar bez s�owa podszed� do drzwi. Nie czekaj�c na polecenie, Ekkenhard zaj�� si� lin�, jednym uchem s�uchaj�c mamrotania szpiega. Czu�, jak je�� mu si� w�osy na karku, wymieni� spojrzenie z dow�dc�, kt�ry sta� ju� dwa kroki obok i z dziwn� min� wpatrywa� si� w go�cia. Ten szepta�:

� Dziewczyna, oko�o pi�tnastu, szesnastu lat, jasne w�osy, wystrz�piona koszula, �pi na materacu le��cym na posadzce. Cela najskromniej urz�dzona, poza materacem �adnych sprz�t�w, nawet koca, �ciany, jak w poprzednich celach, pokryte plamami i liszajami... � wydawa�o si�, �e Velgeris zapatrzy� si� gdzie� w przestrze�, wstrzymuj�c oddech. � Dziewczyn� otacza... nie, nie potrafi� tego nazwa�, jakby jej nie by�o, jakby zajmowa�a t� sam� przestrze� z czym� jeszcze, to nie nawiedzenie ani przekszta�cenie, ani zawieszenie, �adnego �ladu dotkni�cia Chaosu... Nic spod Mroku. A mimo to... Mrowiej� mi palce, czuj� ucisk w uszach, smak grzyb�w na j�zyku, lawenda... czosnek... mi�d... nie od niej. Co u licha...?

Cofn�� si� nieco, przyjrza� po kolei wszystkim czterem zasuwom, zamykaj�cym drzwi. B�yskawicznym, owadzim ruchem odwr�ci� si� w stron� Ekkenharda, oczy mia� jak czarne studnie. Potem spojrza� w lewo, na zakr�t korytarza.

I w tym momencie zza zakr�tu wysz�a �mier�.

Posta� w bieli wygl�da�a, jakby zosta�a wyci�ta z p�achty p��tna, jakby by�a dwuwymiarowa. Potem zrobi�a krok do przodu, lizn�o j� �wiat�o kaganka i nagle nabra�a g��bi, ale nie sta�a si� przez to mniej absurdalna. Bia�e spodnie, bia�a, lu�na koszula, twarz jak pokryta lakierem maska, siwe w�osy, bia�e d�onie, nie, r�kawiczki, bia�e r�kawiczki, nogawki spodni kry�y stopy, ale Ekkenhard za�o�y�by si� o ka�de pieni�dze, �e buty intruza, je�li je nosi�, r�wnie� by�y bia�e.

Jak, zamrucza�o mu pod czaszk�, jak tu wszed�? Magia? Blokady na wie�� na�o�yli najlepsi czarodzieje Szczurzej Nory.

Tyle zd��y� pomy�le�, zanim obcy zabi� pierwszego z nich.

Aveger sta� najbli�ej, ty�em do zakr�tu, kusz� ci�gle trzyma� w r�kach, skierowan� w drzwi. Gdy Velgeris przerwa� monolog i spojrza� mu za plecy, te� odwr�ci� g�ow�. Nie cia�o � odruch nakazuj�cy traktowa� �go�ci� cel jak najwi�ksze zagro�enie nie pozwoli� mu skierowa� broni w inne miejsce. Zreszt�, co mog�o wyj�� zza zakr�tu, kt�ry kilka minut wcze�niej sprawdzi�?

I tak umar�, z g�ow� obr�con� w bok, spogl�daj�c przez lewe rami�. Bia�o odziany zab�jca doskoczy� do niego, przebywaj�c dziel�ce ich kilkana�cie st�p mi�dzy jednym a drugim uderzeniem serca, z�apa� obur�cz za g�ow� i przekr�ci�. Trzasn�o, spust, naci�ni�ty ostatnim spazmem, zwolni� ci�ciw� i ci�ki be�t wbi� si� z �upni�ciem w drewno.

M�odszy szpieg pu�ci� sznur, kt�ry ze �wistem znik� w dziurze w suficie. Wewn�trz celi rozleg� si� odg�os rozbijanej glinianej lampy. Potem wszystko potoczy�o si� jednocze�nie.

Zab�jca wtargn�� mi�dzy nich jak tornado, kieruj�c si� wprost na Ekkenharda. Szpieg zobaczy� tylko, jak napastnik podrywa nog� do kopni�cia, i poczu�, jakby w pier� trafi� go rozp�dzony ki�cie�. Co� trzasn�o mu w okolicy mostka i ca�e cia�o ogarn�a obezw�adniaj�ca mi�kko��.

Gruchn�� potylic� o posadzk�, pod powiekami eksplodowa�y mu miliony gwiazd i na chwil� straci� wzrok.

Gdy go odzyska�, dwa, trzy uderzenia serca p�niej, Velgeris zwija� si� na ziemi, z obiema r�kami przyci�ni�tymi do gard�a. Spomi�dzy palc�w cienkimi jak ig�y strumykami tryska�a na wszystkie strony jasnoczerwona krew. W�a�ciwie by� ju� martwy. Gentrell walczy�, cho� w�a�ciwie nie tyle walczy�, ile nie pozwala� si� powali�, a pomaga�y mu w tym kr�pa sylwetka i pot�na masa. Ciosy spada�y na niego, jakby trafi� w �rodek m��cki, pi��, dziesi�� na mgnienie oka, r�ce i nogi napastnika zmienia�y si� w rozmazane smugi, lecz mimo to Stary Szczur sta� jeszcze na nogach. Skuli� si�, opu�ci� nisko g�ow�, dysza� ci�ko. I czeka�.

Rozleg� si� brz�k i zab�jca wykona� jaki� niewyobra�alny, ekwilibrystyczny unik, ca�ym cia�em schodz�c z linii strza�u. Kusza � ta my�l by�a niemal niewyobra�alna � zrobi� unik przed be�tem z kuszy. I mimo to znalaz� wreszcie jak�� luk�, pot�ne kopni�cie poni�ej kolana wygi�o praw� nog� Gentrella do wewn�trz, a szef Szczur�w wrzasn�� i upad�.

Napastnik porzuci� go natychmiast i stan�� przodem do atakuj�cego �o�nierza. Drugi stra�nik z korytarza, wszystko dzia�o si� tak szybko, �e Ekkenhard niemal o nim zapomnia�, nadchodzi� spokojnie, b�yskaj�c wyci�gni�tym mieczem i pobrz�kuj�c kolczug�. Nie pr�bowa� ponownie napina� kuszy, wybra� walk� w zwarciu i najwyra�niej si� nie spieszy�. S�ysz�c �oskot krok�w na schodach, Szczur zrozumia� dlaczego. A przez ten moment, tych kilka uderze� serca, gdy wszystko zamar�o, m�g� wreszcie przyjrze� si� twarzy mordercy. To by�a... maska, u�wiadomi� sobie po chwili, patrz�c na nieskaziteln�, porcelanow� biel policzk�w, g�adk� p�aszczyzn� czo�a, ledwo zarysowany garb nosa, zgrubienie, kt�re mo�na by�o wzi�� za usta. Maska, ledwo na�laduj�ca ludzk�-nieludzk� twarz. Ciemne, migda�owe szczeliny w miejscu oczu b�ysn�y w jego stron�, gdy obcy pochyla� g�ow�. I w chwili, gdy drzwi otwar�y si� z hukiem i na korytarz wpad�o kilku �o�nierzy, bia�y zab�jca run�� na nich jak wystrzelony z katapulty.

Pierwszego zabi� natychmiast. Przemkn�� obok sztychu i nagle w jego d�oniach pojawi�y si� sztylety. Bia�e jak ko��. Ekkenhard nie potrafi� policzy�, ile cios�w pad�o, ale kolczuga �o�nierza pokry�a si� czerwieni� w takim tempie, jakby stra�nik eksplodowa� od �rodka dziesi�tkami ma�ych, szkar�atnych gejzer�w. Umar�, stoj�c.

Zbrojni z g��bi korytarza nie zawahali si� nawet na moment, wycelowali kusze, dw�ch w przykl�ku, spokojnie, jakby byli na �wiczeniach. Je�li trzeba b�dzie po�wi�ci� �ycie, zrobi� to.

Tylko �e po�wi�cenie tych ludzi, u�wiadomi� sobie, patrz�c jak morderca bez wysi�ku odrzuca od siebie martwego stra�nika, mo�e nie mie� znaczenia. Nie w starciu z tym kim�.

W g��bi korytarza za�piewa�y ci�ciwy i zaraz po tym obcy ruszy� do ataku. �aden be�t nawet go nie drasn��.

� Ekk... aard � g�os Gentrella, wype�niony b�lem, by� ledwo rozpoznawalny.

Spojrza� na starszego Szczura, siedz�cego pod �cian�. Dosi�g�o go wi�cej cios�w ni� tylko ten �ami�cy nog�, lewa r�ka zwisa�a bezw�adnie, prawa strona twarzy wygl�da�a jak trafiona bojowym m�otem. Gdy oddycha�, puszcza� ustami krwawe ba�ki. Po�amane �ebra musia�y przebi� p�uca.

� Dzie... ci... wypu... �... je... ale... nie j�.

Zrozumia�. Spojrza� w g��b korytarza, gdzie w�a�nie umierali pozostali �o�nierze. Do najbli�szych drzwi mia� dziesi�� krok�w. Pr�bowa� wsta�, ale mrowi�ca d� cia�a bezw�adno�� nie chcia�a wypu�ci� go z obj��. Zacisn�� z�by i zacz�� si� czo�ga�.

�������

Wyczu�a, co stan�o za drzwiami, w chwili, gdy obrazy w jej g�owie eksplodowa�y wszystkimi barwami. Chcia�y si� uwolni�, a jeden by� na samym wierzchu. Zerwa�a si� z materaca, oliwna lampka trzasn�a o posadzk�. Ogie� zata�czy� na kamieniach, lizn�� skraj jej koszuli i zgas�. Niewa�ne, nie potrzebowa�a �wiat�a. W trzech krokach by�a pod �cian� i kilkoma gwa�townymi ruchami po��czy�a plamy i rysy w Obraz.

�������

Dziewczyna westchn�a mi�kko, g��bokim, rozedrganym g�osem. Spojrza�a na niego z dziwnym grymasem, w kt�rym kry�y si�, po r�wno, napi�cie i oczekiwanie.

� Zacz�o si�.

Wyci�gn�a r�k� i dotkn�a muru.

� Mo�esz zamkn�� oczy. � Zrobi�a krok w prz�d, poci�gaj�c go za sob�.

Przymkn�� powieki i poszed� za ni�. Nie wiedzia�, czego si� spodziewa�, lecz przej�cie zaskoczy�o go ca�kowicie. To by�o tak, jakby przebi� si� przez tafl� cie�szego ni� w�os lodu i nagle wszed� do dusznego pomieszczenia, cuchn�cego spalenizn� i wilgoci�. Sk�d� dochodzi� szcz�k broni i krzyki.

Jego towarzyszka z dziwnym, prawie rzewnym wyrazem twarzy sta�a przed m�od� dziewczyn�, chyba jej r�wie�niczk�.

� Uros�a� � powiedzia�a cicho. � Uros�a�, Neallo.

Nazwana Neall� szarpn�a si�, jakby mi�kko wypowiedziane imi� by�o obuchem, kt�rym otrzyma�a cios w twarz. Poblad�a, zacharcza�a, cofn�a si� o krok. To, co pojawi�o si� w jej oczach... si�ga�o poza zdumienie, b�l, rozpacz, mi�o�� i nienawi��. Mimowolnie, pos�uszny przysi�dze, stan�� mi�dzy nimi.

� Nie � oddech Ma�ej Kany za�askota� go na karku. � Ona tego nie zrobi. Musi zrozumie�, �e to by�a jej wina. To ona mnie zatrzyma�a w wiosce, gdy chcia�am odej��, to ona nalega�a... prosi�a, �ebym co� zrobi�a, gdy przyszli wys�annicy Ogn�kell. Gdyby nie ona, wszyscy by jeszcze �yli. Prawda? Widzia�, jak twarz dziewczyny kurczy si�, p�ka pod wp�ywem tych s��w, ods�aniaj�c przera�liwie bezbronne oblicze dziecka. Wiedzia�, nie musia� patrze�, �e w oczach jego towarzyszki zn�w pojawi�o si� co� obcego. Okrucie�stwo jej wypowiadanych lekkim tonem s��w mia�o sw�j w�asny, gorzki smak.

� Gdy uciek�am z wi�zienia, trafi�am do szopy w pobli�u jej wioski � kontynuowa�a, nie bacz�c na to, co malowa�o si� w oczach dziewczyny. � Zaopiekowa�a si� mn�, da�a je�� i przynios�a kilka starych szmat do ubrania. Ale gdy chcia�am odej��, czuj�c, �e po�cig si� zbli�a, nam�wi�a mnie, �ebym zosta�a jeszcze troch�. Egoistyczna potrzeba ma�ej dziewczynki, kt�ra chcia�a mie� w�asn� du�� lalk� do zabawy. A potem �owcy spadli na jej wie� i wybili wszystkich do nogi...

Przerwa�a, ha�as na korytarzu wybuch� ze zdwojon� si��. W g�osach ludzi, dw�ch os�b, oceni� po chwili, nie by�o niczego poza desperacj�. W�ciek�y szcz�k kling zag�uszy� na mgnienie oka wszystko, by urwa� si� brz�kiem broni l�duj�cej na kamiennej posadzce i wysokim, rozpaczliwym krzykiem. Kto� w�a�nie umiera�.

� Musz� i�� porozmawia� z naszym go�ciem.

Spokojnie podesz�a do wyj�cia i machn�a d�oni�. Drzwi trzasn�y i wypad�y z futryny, zwisaj�c na jednym zawiasie.

� Nie ma to jak odpowiednio zaanonsowa� swoje przybycie � mrukn�a. � B�d� got�w.

Wysz�a na korytarz.

�������

Potwory by�y coraz bli�ej, podchodzi�y do szopy ze wszystkich stron, okr��a�y j�, lecz na razie nie atakowa�y. Gwern, Alawen i Johana kulili si� w k�cie szopy, �ypi�c raz po raz na Kanayoness. Dziewczyna nie zwraca�a na nich uwagi, tylko biega�a wok� �cian, zagl�daj�c to w jedn� szpar�, to w drug� i wypluwaj�c z siebie wyrazy, jakby by�y pociskami, maj�cymi razi� niewidzialnego przeciwnika. W oczach mia�a ob��d.

� Przyszli, przyszli, przyszli. I co teraz? Co teraz? Co teraz?! Klatka! Klatka! Czy d�? Nie, nie, nie. D� ju� by�. Przyszli! Przyszli! Zabior� ci�, zabior� ci�, zabior� ci�! A mo�e nie, nie wiedz�, gdzie jeste�. Mo�e nie znajd�? G�upia! G�upia! B�d� szuka�! U�yj Mocy, a zwal� ci si� na g�ow� razem z szop�. � Wybuch�a szalonym chichotem, od kt�rego ciarki przesz�y wszystkim po grzbiecie. � Ona wiedzia�a! M�wi�a, �e chce odej��. Po co, po co, po co j� zatrzymali? Teraz umr�, umr�, umr�!

Nealla nie wytrzyma�a, przyskoczy�a do niej, z�apa�a za ramiona.

� Co m�wisz?! Kanayoness, co m�wisz?! Dlaczego umrzemy? Co si� dzieje!

Zderzy�y si� wzrokiem, krzykn�a i pu�ci�a t� istot�. Tam, za granic� �renic, nie by�o jej przyjaci�ki, starszej siostry, powierniczki. Tylko co� �uskowatego i �liskiego. Kanayoness znikn�a.

� M�wi�am, �e powinnam odej��. � U�miech, jakim obdarzy�a dziewczynk�, by� bardziej przera�aj�cy ni� pe�ne ob��du spojrzenie. � M�wi�am, �e po mnie przyjd�. Nie s�ucha�a�, i teraz wszyscy zginiecie. Wy, ja nie, mnie nie pozwol� umrze�. Chcesz si� zamieni�?

W tym momencie ziemia si� zatrz�s�a i na zewn�trz rozb�ys�o czarne s�o�ce. Tak to odczu�a, mimo grubych desek szopy: czarny blask, na kt�ry nie mo�na spojrze�, bo wypali oczy. Dobieg�y ich krzyki i szcz�k broni.

Kanayoness momentalnie dopad�a do �ciany, przyklei�a si� do najbli�szej szpary.

� Wahhole-tre! Ale sk�d? Tutaj? Sk�d? Czarodziej, pot�ny. I �o�nierze. Umieraj�. Szybko u... � B�ysk by� tym razem dwa razy silniejszy ni� poprzedni. Na �cianie szopy zata�czy�y pr�gi czarnego �wiat�a, lecz dziewczyna nawet na chwil� nie oderwa�a oczu od szczeliny. � Nie, nie przyszli tu po ciebie, wpadli w pu�apk�. Ale daj� czas, czas, minuty, one nie przyjd�, teraz, gdy poczuj�, �e si�gasz po Moc. Nie przyjd�, dop�ki ich nie zabij�. My�l, my�l, rozedrzyj, ulep, zmie�.

Obr�ci�a si� w stron� tr�jki dzieci. Oczy mia�a straszne.

� Nieeee!!! � Nealla skoczy�a przed ni�, w tym momencie bardziej przera�ona zachowaniem przyjaci�ki ni� koszmarem, kt�ry wybuch� na zewn�trz. � Kanayoness, prosz�, nie!

Nie wiedzia�a, o co prosi ani przed czym pr�buje ich os�oni�, mimo wszystko roz�o�y�a r�ce i gdy Kanayoness zrobi�a krok do przodu, zamkn�a oczy.

Na chwil� ca�y jej �wiat zamar� w oczekiwaniu na cios.

Potem co� mi�kko, pieszczotliwie dotkn�o jej policzka.

� Nealla... � G�os, ten g�os! � Nealla, ja musz�...

Otworzy�a oczy. Co� �uskowatego, gadziego, znik�o, lecz przyjaci�ka, prawie starsza siostra, patrzy�a na ni� tak, �e serce omal jej nie p�k�o. Tyle smutku.

� Wszyscy umrzecie, ci �o�nierze, wy tutaj. Ale ja nie, mnie zabior� ze sob�. Musz� uciec, potrzebuj� czasu, �eby uciec, dajcie mi go, prosz�.

Prosz�. Po raz pierwszy, odk�d si� pozna�y, powiedzia�a prosz�.

�������

� Zmieni�a ich.

Dziewczyna patrzy�a gdzie� w przestrze�, obok jego g�owy i m�wi�a, jakby stan�a przed niewidzialnym audytorium. Kurz z rozbitych drzwi jeszcze nie opad�.

� Gwerna, Alawena i Johan�. Podesz�a, dotkn�a ka�dego r�k�, a ja poczu�am, jakby co� zwin�o si� wewn�trz, wewn�trz mnie, jakbym nagle zacz�a spada�, albo si� unosi�, czu�am kwas w ustach i po... popu�ci�am po nogach. Och, ta Moc by�a niewyobra�alna. A kiedy ich dotyka�a, oni... oni... � Pojedyncza �za wymkn�a si� spod na wp� przymkni�tej powieki i powoli, jakby wstydliwie, sp�yn�a po policzku. � Oni umierali. Odchodzili w g��b siebie, a na ich miejsce pojawia�y si� inne... inne istoty. Nie na zewn�trz, tylko w �rodku. Potem wyszepta�a �zabij�, a oni wypadli na zewn�trz i zacz�li zabija� potwory, tak szybko, �e nowe nie nad��a�y przybywa�. A ona... podesz�a do mnie i powiedzia�a, �e sama nie mo�e narysowa� sobie drogi, bo wtedy �atwo j� znajd�, �e ja mam narysowa� jej las i g�ry. I nape�ni�a mi g�ow� Obrazami. A one przez ca�y czas pr�bowa�y si� wydosta�, mimo �e ja nie chcia�am, nie chcia�am ich tam mie�! I zabra�y mi wszystko inne. I nie pami�tam... Och... Mamo...

Upad�a na kolana, pochyli�a si� a� do pozycji p�odowej.

� Mamo! Tato! Mamo...! Ja was... nieeeee pami�taaaam... Ja was nie potraaaaafi� narysowa�! Mamoooo...! � zawy�a z twarz� przyci�ni�t� do kamienia. � Maaamoooo!!

W tej chwili pod czaszk� us�ysza� g�os. Keru�weln, do mnie!

Odwr�ci� si� i ruszy� do wyj�cia.

�������

Ostatni stra�nik umar�, zanim Ekkenhard doczo�ga� si� do drzwi najbli�szej celi. Nie by� z tych, kt�rzy wdarli si� na g�r� w chwil� po ataku zamaskowanego mordercy, ta sz�stka zdo�a�a da� mu zaj�cie na ledwo kilkana�cie uderze� serca. Pierwsi dwaj zgin�li, zanim zdo�ali pu�ci� kusze i si�gn�� do mieczy. Tym razem nie by�o pokazu szybko�ci, rozmazanego ruchu, kryj�cego dziesi�tki cios�w, �adnego popisywania si�, tylko dwa szybkie, niemal lustrzane sztychy, od do�u, pod zapinki he�m�w, przez mi�kkie podniebienie prosto w m�zg. Niebezpieczny cios � tyle zadzwoni�o mu w pami�ci � w Szczurzej Norze powtarzano im wielokrotnie, �eby w walce no�em nie bawi� si� w takie uderzenia. Ostrze mo�e ugrz�zn�� w ko�ci.

Zanim na dobre uzmys�owi� sobie to wspomnienie, zgin�o dw�ch nast�pnych, z mieczami na wp� wyci�gni�tymi z pochew, bia�a zjawa wtargn�a mi�dzy nich i rzuci�a na przeciwleg�e �ciany korytarza. Osun�li si� w d�, z gard�ami rozp�atanymi od ucha do ucha, sikaj�cymi krwi� i pieni�cymi si� b�belkami uwalnianego powietrza. Pu�cili miecze, niemal jednocze�nie z�apali si� za szyje, niezdolni nawet do przed�miertnego krzyku. Ostatnich dw�ch �o�nierzy rzuci�o si� naprz�d. Brz�k, podw�jny, matowy d�wi�k, jakby ich miecze zosta�y sparowane ostrzem wykonanym z drewna, i ten, kt�ry z rozp�du min�� zab�jc�, zatrzyma� si�, patrz�c w zdumieniu na swoj� d�o�, wci�� zaci�ni�t� na r�koje�ci miecza, lecz trzymaj�c� si� przedramienia tylko kawa�kiem sk�ry, po czym drug� r�k� dotkn�� lewego boku, gdzie na kolczudze wyrasta�a ju� szkar�atna plama. I z takim w�a�nie wyrazem twarzy, pe�nym niedowierzania, osun�� si� na ziemi� i umar�.

Sz�sty zdo�a� odskoczy�, cofn�� si� w stron� schod�w, skuli�. Po czym u�miechn�� si� wyzywaj�co i ruszy� do ataku. Pozoruj�c wypad, rzuci� mieczem prosto w porcelanow� mask� i skoczy� na zab�jc�, przyklei� si� do niego, obejmuj�c r�koma i nogami. Doros�y przytulaj�cy dziecko, dopiero teraz Szczur zobaczy�, jak szczup�y i w�t�y jest intruz, o p� g�owy ni�szy od �o�nierza, o szeroko�� d�oni w�szy w ramionach.

Przewr�cili si�, s�dz�c po fontannach krwi tryskaj�cych na �ciany, stra�nik by� ju� martwy, lecz znalaz� si� na g�rze. Wydostanie si� spod niego zaj�o zab�jcy kilka bezcennych sekund, w czasie kt�rych na pi�tro dotar�o ostatnich czterech stra�nik�w ze zmiany. Czterech! Czyli �aden nie pobieg� na d�, nie krzykn��, �eby r�ba� s�upy, podk�ada� ogie�, wypali� wszystko i pogrzeba� pod gruzami.

Ale to nie mia�o ju� znaczenia, zab�jca ju� sta� na nogach, a ci �o�nierze, wyrwani ze snu, nie mieli nawet za�o�onych kolczug. Jednak niekt�rzy przeszli przez piek�o Glewwen-On, a wszyscy byli szkoleni przez imperialne Szczury. Rze� w korytarzu, trupy towarzyszy pod �cianami, szkar�atne freski na kamieniach i stoj�ca przed nimi okrwawiona posta� w bieli nie zatrzyma�y ich nawet na mgnienie oka.

Rzucili si� do przodu i te� znale�li �mier�.

I w chwili, gdy umiera� ostatni z nich, charcz�c i bulgocz�c szkar�atn� pian�, drzwi od celi dziewczyny maluj�cej obrazy eksplodowa�y, zasypuj�c korytarz od�amkami drewna i kawa�kami stalowych zasuw. P�omienie kagank�w zamigota�y, szarpni�te podmuchem, i z cieni, z p�mroku wy�amanych drzwi wysz�a szczup�a posta�.

Ekkenhard us�ysza�, jak Gentrell g�o�no wci�ga powietrze.

� Witaj, hel�zaav. Szuka�e� mnie?

Patrzy� i s�ucha�, rejestruj�c wszystkie szczeg�y, niezdolny wyzby� si� nawyk�w szkolenia. M�wi�a meekhem jak mieszkanka stolicy, nienagannie akcentuj�c zg�oski, z lekkim przydechem. Czarne w�osy, przyci�te w nier�wn� grzywk�, ocienia�y jej twarz, w p�mroku widzia� jedynie drobne usta i �agodny zarys podbr�dka. Prosty, podr�ny str�j m�g� nale�e� do ka�dej kobiety z po�udniowych rubie�y Imperium. �adnych ozd�b, haft�w, charakterystycznych zdobie�. Buty na mi�kkiej podeszwie, znoszone. D�onie...

Co� przemkn�o obok niego, podmuch szarpn�� p�omieniami i bia�a furia zwali�a si� na przyby�� jak stado demon�w. R�ce, nogi, matowy b�ysk kling sztylet�w, wszystko rozmy�o si� w niewyra�ne smugi. Dziewczyna powinna by� martwa w mgnieniu oka.

Odpar�a atak jednym gestem. Wyci�gn�a praw� d�o� przed siebie i zab�jca zawis� kilka st�p przed ni�, jakby w p� skoku nadzia� si� na niewidzialny mur. Odskoczy�.

Przechyli�a g�ow� w bok, u�miechn�a si�.

� Hel�zaav. Pochlebiaj� mi. Ilu was jest?

Brak odpowiedzi, nie spodziewa�a jej si� zreszt�, bo w chwili, gdy zadawa�a pytanie, jej lewa r�ka wystrzeli�a w prz�d i napastnik szarpn�� si�, jakby powia� na niego wicher. Jego ubi�r pozosta� g�adki, ale jaka� si�a pchn�a go w ty�. B�yskawicznie skrzy�owa� r�ce przed sob�, na wysoko�ci piersi, pochyli� si�, opar� czarowi.

I skoczy� na ni�. Tym razem zdo�a�a go zatrzyma� o stop� bli�ej siebie ni� poprzednio, odbi� si�, ledwo musn�� stop� posadzk� i ju� atakowa� ponownie, rozmazana smuga, bia�a �mier� tak szybka, �e wzrok ledwo za ni� nad��a�. Trzeci, czwarty, pi�ty atak! Wszystkie szybkie jak mgnienie oka. Przy sz�stym, kt�ry odpar�a w odleg�o�ci o po�ow� kr�tszej ni� pierwszy, cofn�a si� o krok, po raz pierwszy chyba przestraszona, jakby sytuacja nie rozwija�a si� wed�ug jej zamys��w. Poruszy�a bezg�o�nie wargami.

� Ekkenhaaard...

Szept, j�k, skomlenie. Przypomnia� sobie, po co pe�z� po posadzce pod te drzwi. Podni�s� bezw�adne cia�o na r�kach, cztery zasuwy, dobrze naoliwione, przesun�y si� niemal bez oporu, pchn�� drzwi i wpad� do celi, znajduj�c si� oko w oko z najstarszym z wi�ni�w. Ch�opak bez imienia, pi�tna�cie lat. Podobno potrafi� rozerwa� dziesi�ciostopowego demona na kawa�ki go�ymi r�kami. Przykucn��, podpieraj�c si� d�o�mi, i patrzy� na niego jak... zamkni�ty w klatce lew, kt�ry jeszcze nie zorientowa� si�, �e od nadzorcy nie oddzielaj� go kraty. Spojrzenie drapie�nika, ani �ladu inteligencji, czysty instynkt. Obliza� wargi, pochyli� si� i pow�cha� twarz Ekkenharda. I nagle jego wzrok nabra� ostro�ci, uciek� za plecy Szczura, na korytarz. Jednym, p�ynnym ruchem wsta� i przeskoczy� le��cego cz�owieka. Szcz�kn�o �elazo, gdy podnosi� miecz zabitego stra�nika.

I w tej chwili, gdy ch�opak prostowa� si� z broni�, w g��bi korytarza wybuch�a walka. �wist kling, dziwaczny, matowy pog�os zderzaj�cych si� ostrzy, kt�ry na kilka uderze� serca zla� si� w jeden d�wi�k. Taka szybko��! Kto?!

Szczur wype�z� z celi. Na korytarzu... W pierwszej chwili w rozmigotanym �wietle oliwnych lampek nie dostrzeg� szczeg��w. Zab�jca sta� ty�em do niego, maj�c przed sob� migotliw�, na wp� przejrzyst� stref� cienia. Cofa� si�. Cofa�!

Nacieraj�cym by� m�ody m�czyzna walcz�cy dwoma mieczami. To ich taniec tworzy� tarcz� oddzielaj�c� bia�ego morderc� od dziewczyny. Ekkenhardowi wystarczy� rzut oka na ubi�r, styl walki, pochwy mieczy wystaj�ce znad plec�w. Issar. W po�udniowo-wschodnich prowincjach spotyka�o si� ich wystarczaj�co cz�sto, �eby nie mia� co do tego najmniejszych w�tpliwo�ci. Ale ods�oni�ta twarz! Czy to znaczy�o, �e wojownik zamierza umrze�, czy �e zabije ich, jak tylko pokona swojego przeciwnika?

O ile go pokona, dotar�o do niego po chwili. Zab�jca cofa� si�, krok po kroku, ale walcz�c tylko dwoma sztyletami, odpiera� wszystkie ataki. Ka�dy umykaj�cy oczom cios by� parowany, a przecie� Issar by� tylko cz�owiekiem, nie m�g� utrzyma� takiego tempa zbyt d�ugo.

Zatrzymali si� przez dwa, trzy uderzenia serca, wymieniaj�c w miejscu w�ciekle ciosy, a potem to obro�ca dziewczyny zacz�� si� cofa�. Jego miecze nie zwolni�y, przynajmniej Szczur nie m�g� tego zauwa�y�, lecz teraz to on bardziej odpiera� ataki, broni� si�, ni� naciera�. Wyra�nie brakowa�o mu si�.

I wtedy dziewczyna zauwa�y�a wreszcie stoj�cego przed otwartymi drzwiami ch�opaka. Przez mgnienie oka na jej twarzy mo�na by�o dostrzec... Wahanie? �al? Poczucie winy? Cokolwiek to by�o, znik�o, poch�oni�te przez z�y, pe�en triumfu u�miech. Spojrza�a na m�okosa i g�o�no powiedzia�a:

� Zabij!

Dzieciak run�� do przodu, nie wydaj�c najmniejszego d�wi�ku � i nagle morderca musia� odpiera� ataki z przodu i ty�u. Ch�opak, dziecko przywiezione z wymordowanej do szcz�tu wioski, kt�re pi�� lat sp�dzi�o w celi, porusza� si� jak zawodowy szermierz, p�ynnie, bez jednego zb�dnego gestu, bez �adnego przestoju. Walczy�, jakby miecz by� przed�u�eniem jego cia�a, a szybko�ci� zdawa� si� przewy�sza� nawet Issara.

Ale mimo to przez kilka chwil wydawa�o si�, �e bia�o odziany zab�jca poradzi sobie z nimi. Porusza� si� tak szybko, �e nie tylko r�ce i nogi, ale i reszta jego cia�a czasem po prostu znika�a Ekkenhardowi z oczu. Po prostu nie potrafili go trafi�.

Nagle przez �oskot zderzaj�cych si� ostrzy przebi� si� pojedynczy okrzyk. Pe�en b�lu i rozpaczy. Zab�jca zatoczy� si� w bok, jako� tak niezgrabnie, ko�lawo, pr�bowa� z�o�y� parad�, lecz tak wolno, �e nawet szpieg m�g� dok�adnie prze�ledzi� jego ruch. Na przodzie bia�ej szaty wykwit�a kolejna czerwona plama, t�tni�ca szkar�atem wzd�u� rozci�cia biegn�cego na ukos przez pier�. Nast�pny cios trafi� go w �rodek bia�ej maski. P�k�a, z odg�osem t�uczonej porcelany.

� Sta�!!!

S�ysz�c g�os dziewczyny, obaj jej obro�cy momentalnie zastygli, nienaturalnie znieruchomieli, zanim jeszcze Szczur zorientowa� si�, �e taki rozkaz pad�. Zab�jca osuwa� si� powoli po �cianie. P�kni�ta maska jakim� cudem wci�� trzyma�a si� na twarzy.

� Czekaj!

Nie wiedzia�, do kogo to m�wi, dop�ki ch�opak z celi nie cofn�� si� pod przeciwleg�� �cian� i nie przykucn��. Miecz ci�gle trzyma� w d�oni.

Issar odwr�ci� si� do dziewczyny i powiedzia� co� w swoim j�zyku. Wzruszy�a ramionami, w bardzo uniwersalnym ge�cie.

�������

� Wi�c to przed nim mia�em ci� chroni�?

Ci�gle brakowa�o mu oddechu, r�ce dr�a�y, nogi mia� jak z o�owiu. Trans khaan�s, bitewny taniec, w kt�ry musia� wej�� zaraz po przekroczeniu progu, ledwo wystarczy�. Gdyby przeciwnik go nie zlekcewa�y�, gdyby od razu zaatakowa� z pe�n� szybko�ci�, Yatech kona�by teraz na posadzce. Najlepsi z wojownik�w Issaram potrafili wej�� w trans na ponad dwie minuty, ale to byli mistrzowie, kt�rych imiona powtarzano we wszystkich afraagrach wszystkich plemion. Jemu uda�o si� tylko kilka razy osi�gn�� ten stan, lecz nigdy na tak d�ugo. Przegra�by, gdyby nie pomoc ch�opaka-bestii. Wzdrygn�� si�, gdy po raz pierwszy spotkali si� wzrokiem. Nic ludzkiego, �adnych uczu�, strachu, nienawi�ci ani sza�u walki. Tylko pustka i �mier�.

Dziewczyna wzruszy�a ramionami.

� �le ich oceni�am � powiedzia�a spokojnie. � Nie my�la�am, �e wy�l� kogo� a� tak dobrego. Mimo wszystko, m�j skorpionie, spisa�e� si� lepiej, ni� my�la�am.

Pos�a�a mu zimny, okrutny u�miech. To co� obcego rozsiad�o si� na ca�ej jej twarzy.

� By�am przekonana, �e zabije ci� w dziesi�� uderze� serca.

Podesz�a do mordercy i zajrza�a w szczelin� p�kni�tej maski.

� Hel�zaav � mrukn�a niemal �piewnie.

I skamienia�a. Na chwil� przesta�a nawet oddycha�, a gdy wreszcie wci�gn�a powietrze, zassa�a je z takim �wistem, jakby w�a�nie wynurzy�a si� z g��bokiego nurkowania. B�yskawicznie przykl�k�a przy le��cym, wcisn�a palce pod mask�, szarpn�a. Maska nie by�a przywi�zana, tylko jakby przyklejona, odrywa�a si� od twarzy z mokrym mla�ni�ciem, ci�gn�c za sob� nitki bia�ego �luzu. Jedna po�owa, druga, twarz.

Cz�owiek, chyba dziewczyna albo m�ody ch�opak, ma�y nos, zwyk�e usta, brwi i rz�sy tak jasne, �e prawie bia�e, szrama na twarzy w miejscu, gdzie p�k�a maska, czerwona krew.

Do tej pory nie widzia� jeszcze Kanayoness tak zagubionej. Nawet w chwilach, gdy przechodzi�a ze stanu normalnego w ten drugi, obcy.

� Nie hel�zaav, nie hel�zaav � powt�rzy�a. � Siostro moja, co oni zrobili? C�rka Przysposobiona... Ale taka Moc, takie umiej�tno�ci. Dlaczego? Tak daleko si� posun�li? To oznacza wojn�. Z�amanie Paktu. To...

Otworzy�a przemoc� usta le��cej, wetkn�a palec do �rodka. Zab�jczyni poruszy�a si� lekko, j�kn�a.

Kanayoness zareagowa�a szybko i zdumiewaj�co. Z�apa�a si� r�k� za w�osy, szarpn�a, wyrywaj�c gar�� czerni, nachyli�a nad dziewczyn�, jej palce zata�czy�y, splataj�c czarnobia�y warkoczyk. Przewi�za�a go kilkoma w�osami.

Spojrza�a na Issara przez rami�.

� Chod� tu. Podnie� j� i zabierz do celi. Idzie z nami.

Rozejrza�a si� po korytarzu, jakby po raz pierwszy dotar�o do niej, �e opr�cz tajemniczego zab�jcy znajduj� si� tam te� inni. Omiot�a wzrokiem trupy, krew, ca�� rze�, kt�ra musia�a si� tam rozegra�, zanim przesz�a przez drzwi. Zatrzyma�a spojrzenie na le��cym pod �cian� grubym m�czy�nie, kt�ry wygl�da�, jakby stratowa� go bojowy rumak.

Zrobi�a krok ku niemu, a ranny nabra� powietrza, jakby to mia� by� jego ostatni oddech.

� Ty. Meekha�czyku. � Kanayoness przechyli�a g�ow� i u�miechn�a si�. � Mo�ecie mnie szuka�, ale nie wchod�cie w drog�. Je�li uznam, �e stanowicie zagro�enie, zaczn� zabija�. S�owo.

Odwracaj�c si� zawiesi�a wzrok na m�odziku, kt�ry wspom�g� Yatecha w walce. Wskaza�a go d�oni�.

� I... zadbajcie o nich. Sprawdz�.

Wesz�a do celi zaraz za Issarem. Ch�opak z mieczem ci�gle tkwi� przykucni�ty na pod�odze.

�������

Ekkenhard chwiejnie wsta� i podszed� do Gentrella. Musia� przytrzymywa� si� �ciany, �eby nie upa��.

Komendant zamku powoli wypu�ci� powietrze. Wygl�da�, jakby ju� jedn� nog� sta� na drodze do Domu Snu.

� Ekkenhard � wycharcza�. � Pojedziesz zaraz do Nory. Zdasz relacj�. Powiesz, �e znalaz�a nas... Powiesz, �e jej szukaj� i �e chyba przestanie teraz ucieka�... Wykona ruch... Niech Laskolnyk si� pospieszy. I niech uspokoj� Ogary. Powiedz...

G�owa opad�a mu na pier� i straci� przytomno��.

�������

Dziewczyna w celi wci�� kuli�a si� na posadzce w pozycji p�odowej. Yatech, trzymaj�c na r�kach bezw�adn� teraz zab�jczyni�, stan�� z boku.

Kanayoness podesz�a do le��cej i podnios�a jej g�ow�, brutalnie, ci�gn�c za w�osy.

� Ostatni rysunek, Nealla. Las, rzeka, dwa wzg�rza i most. Miasto w oddali. B�dziesz wiedzie� jakie. Potem odejd� i nigdy si� ju� nie spotkamy, a Obrazy ci� opuszcz�. Obiecuj�.

Nealla nie p�aka�a. Twarz mia�a jak z kamienia, oczy niczym studnie.

� Nie pami�tam ich � powiedzia�a g�ucho.

� Kogo?

� Mamy, ojca, braci. Nikogo. Gdybym pami�ta�a, mog�abym ich narysowa�.

� Nie wiesz, czego pragniesz, dziewczyno � szept czarnow�osej by� jak szelest sun�cej po piasku �mii. � Gdyby� ich narysowa�a... mogliby po ciebie przyj��. Nie. Lepiej, �e ich nie pami�tasz.

Nealla pochyli�a g�ow�.

� Wi�c ciebie te� nie chc� pami�ta�. Ani szopy, ani tego, co si� sta�o. Zabierz je, zabij, zabij moje wspomnienia. Teraz.

Cisza, i po d�u�szej chwili szept. Mi�kki, niemal delikatny.

� Naprawd� tego chcesz? Jak to zrobi�, nie b�dzie odwrotu. Zabior� ci wszystko, co wydarzy�o si� w twoim �yciu, po tym jak mnie spotka�a�. Chcesz?

Skini�cie g�ow�.

� Dobrze. � Yatech nie musia� widzie� jej twarzy, �eby wiedzie�, �e zn�w si� pojawi�a ta druga, Ma�a Kana. � Umowa. Najpierw rysunek, potem zabior� ci wspomnienia. Pospiesz si�.

Dziewczyna wsta�a, sztywno podesz�a do �ciany i zacz�a rysowa�. Ta inna istota, kt�ra zaw�adn�a Kanayoness, spojrza�a mu w oczy i u�miechn�a si� tak, jakby jej twarz by�a �le dopasowan� mask�.

� Ciebie te� mam wyczy�ci�? Przysz�o ci to na my�l? Pozby� si� wspomnie� mordu, poczucia winy, pami�ci o w�asnym tch�rzostwie? Chcesz?

Nie czeka�a na odpowied�.

� Nic z tego, m�j skorpionie. B�dziesz pami�ta�. B�dziesz spala� si� w �arze tych wspomnie�, topi�, a ja przekuj� ci� na miecz. Bro� doskona��. Lepsz� nawet ni� ona. � Wskaza�a ich wi�nia. � I wypr�buj� ci� ju� wkr�tce. Odr�biesz dla mnie r�k�, kt�ra zn�w wyci�gn�a si� po ten �wiat. Wykuj� ci� i zahartuj� w krwi boga, ma�y skorpionie. Nosz�cy Miecze. Chod�. Rysunek prawie got�w.

�������

Sz�a ��k� w stron� starej szopy. Nigdy jej tam nie znajd�. Jeszcze kilka krok�w i...

Ciemno��, smr�d, wilgo�. Stoi w mrocznym pomieszczeniu, w cienkiej koszuli, brudne �ciany, kamienna pod�oga, dziura w miejscu drzwi. Co� jest nie tak z jej cia�em. Unosi r�ce do twarzy, wygl�daj� w p�mroku jak jej i nie jej. S� blizny, ta na lewym kciuku i ta na grzbiecie d�oni, ale r�ce s� jakie� za du�e, niekszta�tne, obce.

Chwiejnie, jak w koszmarze, dochodzi do wy�amanej futryny i wygl�da na korytarz.

I zaczyna krzycze�.

Table of Contents

PӣNOC Top�r i ska�a

Honor g�rala

Wszyscy jeste�my Meekha�czykami

Szkar�at na p�aszczu

Krew naszych ojc�w

PO�UDNIE Miecz i �ar

Poniewa� kocham ci� nad �ycie

Gdybym mia�a brata

Poca�unek skorpiona

Zabij moje wspomnienia