� No wi�c? Co� jeszcze? � Kenneth przyjrza� si� uwa�nie Andanowi, kt�ry w�a�nie dzieli�

si� informacjami wyci�gni�tymi od znajomych z �smej Kompanii. � Tw�j ziomek nic wi�cej

nie powiedzia�? Trzecia Dziesi�tka wysz�a poszuka� lepszej drogi i po dw�ch dniach wr�ci�a,

melduj�c zagini�cie podoficera. �sma natychmiast zacz�a poszukiwania. Szukali, szukali i

nic nie znale�li, wi�c zostawili go w g�rach i pomaszerowali dalej? Tylko tyle?

� Tylko tyle, panie poruczniku. �sma wysz�a z koszar do�� p�no, zbli�a�a si� zima, lada

dzie� wszyscy spodziewali si� �nie�yc i takiego mrozu, od kt�rego stuletnie drzewa p�kaj� na

p�. Nie mieli wyboru.

Kenneth podrapa� si� po nosie, potem po brodzie, wci�� nie spuszczaj�c wzroku z

Andana. Co� w tej historii nie gra�o.

� Tego w dokumentach nie by�o. Czyli decyzja o zostawieniu podoficera Stra�y w g�rach

nale�a�a do dow�dcy �smej, jak on si� nazywa?

� Porucznik Salenw-leh-Mohenn.

� I ten leh-Mohenn pomaszerowa� w Olekady, porzucaj�c w�asnego dziesi�tnika, mo�e

martwego, a mo�e tylko rannego, zamiast przeczesa� okolic� w promieniu dwudziestu mil,

tak?

� W�a�nie tak, panie poruczniku. � Oczy Andana b�ysn�y.

� Nie r�b mi tu takich min, Andan, tylko, do cholery, gadaj, dlaczego to Trzecia siedzi w

stajni, a nie dow�dca kompanii?

� Bo ci ch�opcy strasznie si� mieszali w zeznaniach, panie poruczniku. � Brodaty

podoficer wykrzywi� si� ponuro. � Na pocz�tku twierdzili, �e ten dziesi�tnik, Alenth Fansoh

si� nazywa�, wi�c ten Fansoh wyszed� nad ranem rozejrze� si� po okolicy, w g�r� jakiego�

strumienia, wydaj�c rozkaz, by na niego czekali, i oni rzeczywi�cie czekali prawie do

po�udnia, a potem zacz�li szuka�, szukali ca�y dzie�, a� do p�nej nocy, a rankiem

nast�pnego dnia wr�cili do reszty oddzia�u po wsparcie.

� Aha...

� Ju� to, �e dziesi�tnik poszed� sam, by�o dziwne, no a potem jednemu z Trzeciej

wymskn�o si�, �e wyszed� nie rano, tylko wieczorem, inny powiedzia�, �e nie w g�r�, tylko

w d� strumienia, jeszcze inny, gdy si� spi�, wygada�, �e szukali tak mocno, �e w ca�ej okolicy

narobili mn�stwo �lad�w. By�o to na tyle dziwne, �e porucznik Salenw-leh-Mohenn

zameldowa� o wszystkim, jak tylko �sma dotar�a na miejsce. Pewnie troch� ze strachu o

swoj� sk�r�... Kenneth lekko zmru�y� oczy.

� Jak jeszcze awansujesz o dwa stopnie, Andan, b�dziesz sobie m�g� pozwoli� na takie

uwagi o oficerach, rozumiesz?

� Tak jest.

� I nie marszcz mi si� tu tak, bo wygl�dasz, jakby� mia� zatwardzenie. To oczywiste, �e

sprawa �mierdzi, a dow�dca �smej musia� jako� wyja�ni�, dlaczego nie szuka� swojego

cz�owieka. Tylko �e je�li Trzecia mia�a ca�y dzie�, by ukry� cia�o... Albo je�li Fansoh mia�

dzie� i noc, by znikn��... Ca�y pu�k by go nie znalaz�. Szczury ich przepytywa�y?

� Przez miesi�c. Ale podobno wtedy ich zeznania by�y ju� identyczne, panie poruczniku.

� �wietnie, dziewi�ciu ludzi m�wi�cych to samo: albo maj� idealn� pami��, albo ��� jak

norka z piskl�ciem w pysku. Varhenn, a ty? Co� s�ysza�e� o Trzeciej?

Dziesi�tnik pokiwa� g�ow�.

� Troch�. Ergehenn Alensamn jest dziesi�tnikiem w �smej. Pochodzi z tego samego

klanu, co moja matka, wi�c nie mo�e, a raczej nie powinien, mnie ok�amywa�. � Mrugn��

porozumiewawczo. � Ten Fansoh by� m�ody, zdolny i zadziorny. Ergehenn go lubi�, m�wi�,

�e to dobry materia� na oficera. Podobno sam zg�osi� si� do przeniesienia w Olekady. A m�g�

zosta�, bo na miejscu mia� �on� i dziecko, a z ich pu�ku na wsch�d szli tylko ochotnicy albo

nie�onaci. I Trzecia Dziesi�tka za nim przepada�a. Ca�a �sma by�a zdziwiona, gdy ch�opaki

bez protest�w zgodzi�y si� przerwa� poszukiwania i pow�drowa� dalej. Tylko tyle. Za to

sporo si� dowiedzia�em o reszcie.

� Reszcie...? A, Stajennych. I co?

� Prawie wszyscy trafili tam na skutek dzia�ania jednego oficera, m�odszego pu�kownika

Lenwana Omnela z Kwatermistrzostwa Regimentu. �sma te� straci�a tak dw�ch stra�nik�w.

Nie na ka�dym raporcie widnieje jego podpis, bo czasem ka�e je pisa� swoim porucznikom,

ale to on wys�a� wi�kszo�� ludzi do stajni.

Velergorf rozsiad� si� wygodniej, opar� o �cian�, przymkn�� oczy. Czeka�.

� Dobrze. � Kenneth pokiwa� g�ow� i wymieni� spojrzenia z pozosta�� dw�jk�.

U�miechn�li si� porozumiewawczo. � �wietna robota, Varhenn. A ty, Bergh? Znalaz�e�

miejsce, gdzie zwiadowcy Czarnego nas podchodz�?

Bergh pokiwa� g�ow�.

� Tak jest, panie poruczniku. A raczej Wilk i Azger co� znale�li � Bergh popatrywa� spod

oka na Velergorfa, u�miechn�� si� p�g�bkiem i m�wi� dalej � na skraju lasu, jakie� sto

krok�w od nas i troch� w g�r� strumienia. Dobre s� te B�karty, zostawili niewiele �lad�w, ale

chyba si� rozleniwili.

� Bo?

Kenneth te� nie spuszcza� oka z najstarszego dziesi�tnika, Andan szczerzy� si� otwarcie.

� Bo od kilku dni korzystaj� z tych samych kryj�wek. Zreszt� to najlepsze i

najbezpieczniejsze miejsca w okolicy, ale mimo wszystko... jakby to powiedzie�... lekcewa��

nas.

Porucznik pokiwa� g�ow�.

� Ch�opcy co� wymy�lili w tej sprawie?

� Azger zapewni� mnie, �e tak. Chce pan wiedzie� co, panie poruczniku?

� A musz�?

� Eee...

� Te� tak uwa�am. Oficer nie powinien si� zajmowa� ka�d� spraw�, bo nie b�dzie mia�

czasu na sen. No dobra, ruszamy do stajni.

Velergorf poruszy� si�, wyra�nie zaniepokojony, otworzy� oczy.

� Co� sobie przypomnia�em, panie poruczniku...

� Varhenn, je�li przypomnia�e� sobie dopiero teraz, to najpewniej nie jest to wa�ne.

Chyba �e pami�� zaczyna szwankowa�. Ale w twoim wieku...

Wytatuowany dziesi�tnik powi�d� wzrokiem od twarzy do twarzy, w oczach b�ysn�o mu

rozbawienie.

� Dobre, panie poruczniku. Nie wiem, czy to wa�ne, ale kilku oficer�w z nowo

przyby�ych kompanii ju� si� skar�y�o na tego Omnela. On ma dost�p do papier�w, kt�re

ka�da kompania przynios�a ze sob�, i zdaje si�, �e nie przepada za nowymi. Najpierw po

prostu si� czepia�, robi� awantur� i odsy�a� do dow�dc�w po kar�. A potem zacz�� si�

rozkr�ca�, nie wystarczy�o mu ju� skierowanie sprawy do bezpo�redniego dow�dcy, sam

zacz�� wyznacza� kary, a gdy zebra�o si� ich kilka, wysy�a� ludzi do stajni, jako

bezu�ytecznych i krn�brnych. Jest szczeg�lnie ci�ty na tych, kt�rzy maj�, jak to m�wi�,

ci�k� przesz�o��. Znam przynajmniej czterech �o�nierzy, kt�rzy trafili do stajni za

nieoddanie honor�w starszemu stopniem.

� To nie jest byle jakie wykroczenie, Varhenn.

� Je�li oficer przechodzi trzydzie�ci krok�w od ciebie, a ty jeste� odwr�cony plecami i go

nie widzisz, to jest. Przynajmniej tak uwa�a wi�kszo�� ch�opak�w. Podobnie je�li oficer robi

nagle przegl�d i wysy�a ci� do stajni za niedoczyszczone buty, mimo �e nie s� w gorszym

stanie ni� buty reszty. On naprawd� wydaje si� wybiera� tych, kt�rzy mniej lub bardziej co�

tam kiedy� przeskrobali. Dosz�o do tego, �e przyby�e z zachodu kompanie unikaj� jak ognia

ludzi z Kwatermistrzostwa, bo i m�odszy pu�kownik, i podlegli mu porucznicy najwyra�niej

znale�li sobie niez�� zabaw�. Nie lubi� nowych i pokazuj� im, kto tu jest najwa�niejszy.

� Czarny nie interweniowa�?

� Na jakiej podstawie, panie poruczniku? W papierach wszystko jest w jak najlepszym

porz�dku. Nieoddanie honor�w, niedbanie o wyposa�enie, niew�a�ciwy stosunek do starszego

stopniem i par� innych takich podobnych �nie�. Gdyby nie to, �e sp�dzamy wi�kszo�� czasu

poza twierdz�, do nas te� by si� pewnie przyczepili.

� Co� jeszcze?

Velergorf spojrza� na niego, mru��c oczy.

� Tak. Bro�. Kaza� wszystkim zda� bro�, nawet no�e i sztylety. I pancerze, he�my, tarcze.

Stra�nicy bez broni... niekt�rzy woleliby da� sobie obci�� co� wa�nego. Gdybym awansowa�

jeszcze o kilka stopni, powiedzia�bym, co my�l�, ale teraz nie mog� pozwoli� sobie na uwag�,

�e ten m�odszy pu�kownik to kawa� gnojka, kt�ry uwi� sobie ciep�e gniazdko w

Kwatermistrzostwie i zabawia si� w�adz� i �amaniem ludzi.

Kenneth westchn�� i przymkn�� oczy.

� A wi�c nale�y si� cieszy�, �e nie jeste�, dajmy na to, pu�kownikiem, Varhenn. I jeszcze

raz pozwolisz sobie na niem�wienie takich uwag, to b�dziesz biega� trzy razy dooko�a doliny

w pe�nym rynsztunku. Dodatkowo z zapasami na dziesi�� dni. Rozumiemy si�?

� Tak jest.

� Oczywi�cie my�le� mo�esz, co zechcesz. A teraz zbieramy si� po reszt�... kompanii.

Bergh, ty zostaniesz, zajmiesz si� tym, o czym nie powinienem wiedzie�, i przypilnujesz

porz�dku. A... i przygotuj miejsce na namioty, sza�asy nowi postawi� sobie jutro.

� Rozkaz.

Rozdzia� 3

Najwa�niejszy magazyn zamku znajdowa� si� w zachodnim skrzydle. Kilka d�ugich

budynk�w o w�skich oknach i drzwiach stanowi�o swoist� twierdz� w twierdzy, teoretycznie

ostatni punkt oporu w sytuacji, gdyby wr�g zdoby� mury. Zwa�ywszy, �e sk�adowano tam

mn�stwo broni, �ywno�ci, wody i zapasy lek�w, rzeczywi�cie mo�na si� by�o w nich

utrzyma� przez wiele dni.

Kenneth wraz z dziesi�tnikami wszed� do g��wnego pomieszczenia, gdzie za wielkim

biurkiem siedzia� m�ody porucznik. Nie nosi� p�aszcza, tylko sk�rzan� kurtk� z w�sk�

lam�wk� przy mankietach i g�ow� wessyrskiego owczarka wyt�oczon� na piersi. Psi pysk

przecina�y dwie czarne krechy. Symbol B�kart�w Czarnego.

Na widok wchodz�cych oficer skin�� tylko g�ow� i czeka� na oddanie honor�w. Mieli z

porucznikiem ten sam stopie�, ale to on by� u siebie. Kenneth wyprostowa� si� i przy�o�y�

praw� pi�� do lewej piersi. B�kart u�miechn�� si� lekko i nie odrywaj�c ty�ka od krzes�a,

wykona� jak�� parodi� salutu.

� S�ucham, poruczniku?

� Kenneth-lyw-Darawyt, Sz�sta Kompania Sz�stego Pu�ku. Przyszed�em po bro� i

wyposa�enie tych �o�nierzy.

Po�o�y� na biurku list� nazwisk. Kwatermistrz nawet na ni� nie spojrza�, wyj�� tylko z

szufladki kilka pi�r i z zapa�em zacz�� je ostrzy�.

� Stajenni, prawda? � rzuci�, nie podnosz�c wzroku. � Stary musia� by� w kiepskim

humorze, skoro ich wam przydzieli�. Niestety, nie mog� nic wam wyda�.

� Dlaczego?

� Zgodnie z regulaminem Regimentu Wschodniego bro� i osobiste wyposa�enie mo�e

odebra� tylko �o�nierz, do kt�rego ono nale�y. Musz� si� zjawi� po nie sami. Inaczej si� nie

da.

Ma�y no�yk b�yska�, kawa�ki pi�ra za�mieca�y blat. Przez chwil� panowa�a cisza, ale

wreszcie oficer przerwa� zabaw� i podni�s� g�ow�. U�miechn�� si� uprzejmie, unosz�c

pytaj�co brwi.

� Co� jeszcze, poruczniku?

Kenneth wolno nabra� powietrza, r�wnie wolno wypu�ci�.

� Gdzie jest z�o�ona ich bro�? � zapyta� cicho. � �eby si� potem nie okaza�o, �e to nie ten

magazyn, a ja niepotrzebnie pana niepokoj�.

� Och, jest u nas. � Zaostrzone pi�ro wskaza�o drzwi po lewej stronie biurka. � Chcecie

zerkn��? Nie, nie ma takiej potrzeby. Ostatni rega�, na samej g�rze, �eby szczury nie dobra�y

si� do sk�rzanych cz�ci. Nie �eby�my jakie� tu mieli, ale ostro�no�ci nigdy do��. Jak tylko

Stajenni si� zjawi�, wydam im wszystko raz-dwa.

Wyszli na dziedziniec, najpierw porucznik, potem obaj dziesi�tnicy. Velergorf i Andan

rozs�dnie milczeli.

� Varhenn! � Kenneth zdziwi� si�, �e potrafi tak warcze�.

� Tak jest!

� Kiedy zamykaj� te magazyny?

� Za mniej wi�cej godzin�, panie poruczniku.

Nad twierdz� poni�s� si� brzmi�cy spi�em d�wi�k dzwonu.

� Za r�wn� godzin� � poprawi� dziesi�tnik.

� Ten wypierdek si� nie przedstawi�, zauwa�yli�cie.

� Tak.

� Wi�c za godzin� zastaniemy zamkni�te drzwi i b�dziemy musieli szuka� nie wiadomo

kogo po kwaterach B�kart�w?

� Na to wygl�da, panie poruczniku.

� Mimo i� wiedzieli, �e Stajenni maj� dzi� do nas do��czy�...

Chwil� maszerowali przed siebie szybkim krokiem.

� Dlaczego si� nie odzywasz?

� Podoficerskie do�wiadczenie, panie poruczniku. Jak cz�owiek chce mie� g�ow� na

karku, musi wiedzie�, kiedy trzyma� g�b� zamkni�t�. Zw�aszcza gdy my�li o oficerach

Kwatermistrzostwa. Tylko �e... przyk�ad idzie z g�ry, panie poruczniku.

Kenneth zwolni�, rozlu�ni� si�, otworzy� zaci�ni�te d�onie. Obejrza� si� przez rami� i

gestem przywo�a� dziesi�tnik�w do siebie.

� Andan, czy rzeczywi�cie istnieje co� takiego, jak regulamin Regimentu Wschodniego?

� Tak, panie poruczniku. B�karty maj� kilka w�asnych przywilej�w.

� A czy ich prawa stoj� wy�ej ni� regulamin Stra�y?

� Nie. Nie mog�.

Porucznik pokiwa� g�ow� i wskaza� na przysadzist� stajni�.

� Dobrze. Na razie sied�cie cicho i zr�bcie przegl�d tych naszych... uzupe�nie�.

Stajnie zbudowano pod samym murem. W Kehlorenie zawsze znajdowa�o si� oko�o

trzydziestu koni, bo twierdza mimo po�o�enia po�rodku Olekad�w by�a po��czona z sieci�

imperialnych szlak�w, a na drodze konie wygrywa�y z pieszymi. Poza tym sama dolina,

strze�ona przez twierdz�, nale�a�a do do�� du�ych, wi�c dobrze by�o mie� mo�liwo��

szybkiego wys�ania ludzi na jej drugi kraniec.

Kenneth wiedzia�, �e wi�kszo�� tutejszych zwierz�t nale�y do rasy anwer, b�d�cej

krzy��wk� koni poci�gowych, pospolitych na ni�szych terenach, i g�rskich kuc�w,

u�ywanych na P�nocy od wiek�w. Po koniach z nizin Anwery odziedziczy�y wzrost i

wytrzyma�o��, a po swoich g�rskich przodkach g�st� sier��, d�ugie grzywy oraz odporno�� na

ch��d i niewygody. I up�r, kt�ry sprawia�, �e g�rale czuli si� z nimi jako� spowinowaceni. To

by�a jedyna rasa koni, kt�r� Wessyrczycy szczerze lubili.

Mimo wszystko zwierz�ta musia�y ust�pi� w stajniach miejsca ludziom. Gdy otworzyli

wrota, wi�kszo�� stra�nik�w siedzia�a ju� lub le�a�a w pustych boksach, najwyra�niej

szykuj�c si� do odpoczynku. Na widok wchodz�cych �o�nierze unie�li g�owy, spogl�daj�c na

przyby�ych z niech�ci� po czym powoli, jakby d�wigali na barkach stufuntowe ci�ary,

zacz�li si� podnosi�.

Kenneth stan�� w wej�ciu i czeka�, dop�ki wszyscy nie wstali. Oczywi�cie �adna d�o�

nawet nie drgn�a do salutu i za plecami ju� s�ysza�, jak Andan nabiera tchu. Przerwa� mu

machni�ciem r�ki, rozgl�daj�c si� tylko po Stajennych. Nie musia� pyta�, czy ktokolwiek

raczy� poinformowa� ich o tym, �e dostaj� nowy przydzia�, bo tylko kilku by�o w miar�

ubranych.

� Kto was nadzoruje, stra�nicy? � rzuci� zamiast wst�pu.

Przez chwil� panowa�a cisza.

� Jako przydzieleni do rob�t porz�dkowych podlegamy Kwatermistrzostwu � dobieg�o z

cienia.

� Wyst�p, �o�nierzu.

W alejk� mi�dzy boksami wyszed� niski, za to zbudowany jak byk stra�nik. W jego

ruchach i spojrzeniu by�o co�, co sugerowa�o, �e jest spi�ty jak gotowa do strza�u kusza.

� Imi� i nazwisko, stra�niku.

� Fenlo Nur.

� Trzecia Dziesi�tka z �smej, prawda?

Skini�cie g�ow� i spojrzenie bykiem.

� Porucznik lyw-Darawyt, Sz�sta Kompania Sz�stego Pu�ku z Belenden. Od teraz wasza

nowa kompania. By� mo�e wydaje ci si�, �e jeste� na samym dnie, ale je�li jeszcze raz

zapomnisz o salutowaniu starszemu stopniem, zapewniam ci�, �e zat�sknisz za stajni�. To

samo dotyczy reszty z was. Zrozumiano?

Kilkadziesi�t d�oni wykona�o salut. Jedne wolniej, inne szybciej. Kenneth pokiwa� g�ow�

i odda� honory, mierz�c ludzi wzrokiem. M�odsi i starsi, poznaczeni bliznami i zupe�ne

go�ow�sy. I we wszystkich oczach bunt. To dobrze. Nie z�amano ich.

Poczu�, jak stoj�cy za jego plecami Andan poruszy� si� niespokojnie.

� Zaraz minie pierwszy kwadrans, panie poruczniku.

� Wiem. Zd��ymy, zapewniam ci�.

Co� musia�o by� w jego tonie, bo dziesi�tnik cofn�� si� o krok i zamilk�.

� Nie wygl�dacie dobrze. � Kenneth pokiwa� g�ow�. � To skutek tutejszego zaduchu, ale

�wie�e powietrze z pewno�ci� poprawi wasze zdrowie. Za godzin� b�dziecie poza twierdz�,

w obozie kompanii. Poniewa� Kwatermistrzostwo ma mn�stwo obowi�zk�w, wi�c pewnie po

prostu zapomnieli wam o tym powiedzie�, nie m�wi�c ju� o wydaniu broni i ekwipunku. Na

szcz�cie pewien uprzejmy porucznik obieca�, �e wszystko dla was przygotuje. Zbiera� si�!

W stajni wszcz�� si� ruch. Nie by�a to jeszcze zwyk�a wojskowa kot�owanina, kt�ra

charakteryzowa�a zgrany oddzia�, ale w kilka chwil wszyscy byli ubrani i przygotowani do

drogi.

� Trzecia, wyst�p!

Kilku �o�nierzy wysz�o na �rodek, Fenlo Nur zawaha� si�, wreszcie stan�� na czele.

Kenneth pokiwa� g�ow�, zgodnie z raportem Nur by� praw� r�k� zaginionego dziesi�tnika.

� Idziecie pierwsi. Reszta � ty, ty, was czterech i ci � za nimi. Teraz wy...

Ustawienie oddzia�u w jako takim szyku zaj�o kilka chwil i dopiero teraz spostrzeg�, co

mu nie gra.

� Gdzie wasze p�aszcze?

�o�nierze milczeli, kilku opu�ci�o wzrok.

� Nur?

Kr�py stra�nik popatrzy� na niego wyzywaj�co.

� Dzi� kazali nam je zda�. Tak jak wcze�niej bro�.

� Dzisiaj?

� Tak.

� Rozumiem. Widzisz t� lin�? Zabierz j� ze sob�.

Odwracaj�c si�, Kenneth z�owi� spojrzenie Velergorfa. Starszy dziesi�tnik zachowa�

kamienn� twarz, ale jego oczy przypomina�y kawa�ki lodu.

Dotarcie do magazynu zaj�o im kilka chwil, ale w tym czasie Kenneth mia�

nieprzyjemn� pewno��, �e ka�dy, ale to ka�dy w zasi�gu wzroku �ledzi ich rozbawionym

spojrzeniem. Je�li Kwatermistrzostwo chcia�o si� zabawi� kosztem Stajennych i jego

kompanii, na pewno zadba�o o to, by wszyscy wiedzieli.

W pokoju za biurkiem siedzia� ten sam oficer, a s�dz�c po le��cym przed nim stosie

zaostrzonych pi�r, zamierza� w najbli�szym czasie napisa� o�miotomowy epos o wojnie z

koczownikami. Kenneth zatrzyma� si� przed nim i zasalutowa�.

� Sz�sta Kompania po bro� i wyposa�enie dla trzydziestu czterech ludzi.

Porucznik z Kwatermistrzostwa uni�s� g�ow�, zmierzy� spojrzeniem jego i stoj�cych za

drzwiami �o�nierzy, po czym spokojnie wyj�� spod biurka ma�� klepsydr�.

� Kwadrans�wka, poruczniku. Od waszego wyj�cia obr�ci�em j� ju� dwa razy, za chwil�

obr�c� trzeci. Wtedy b�dziecie mieli kwadrans na za�atwienie wszystkiego, lecz obawiam si�,

�e to za ma�o czasu. Najlepiej b�dzie, jak przyjdziecie jutro, tak po po�udniu, dobrze? Nie

powiem dok�adnie o kt�rej, ale jako� to za�atwimy. Ej! � Poderwa� si� z krzes�a. � Co robisz?

Kenneth w�a�nie podchodzi� do drzwi, za kt�rymi by� pono� magazyn. W �rodku znajdowa�o

si� osiem wysokich rega��w, nic specjalnego, kilka desek i dr�g�w zbitych solidnie tak, by

mo�a na nich pomie�ci� sporo ci�kich rzeczy, a na ka�dym p�ki strza� i be�t�w, oszczepy,

w��cznie, skrzynki i worki. Ostatni rega� ton�� w cieniu, na jego szczycie, dobre dziesi�� st�p

nad ziemi�, widnia�y wi�ksze pakunki.

� To te rzeczy? � zapyta� spokojnie, a oficer Kwatermistrzostwa wykona� taki ruch, jakby

chcia� wybiec zza biurka. W ostatniej chwili zrezygnowa�.

� Tak.

� Gdzie drabina?

Na twarzy biurokraty pojawi� si� u�miech.

� Niestety, nie mamy. Akurat zabrano j� do naprawy. � U�miech si� poszerzy�. � No, ale

jutro b�d� j� mia�. Na pewno. Dzi� ju� nie dam rady wam pom�c.

Kenneth cofn�� si� od drzwi, wyprostowa�, strzepn�� jaki� py�ek z p�aszcza.

� Czy nie ma sposobu, �eby przed�u�y� pan czas otwarcia magazynu?

� �adnego. � Oficer obr�ci� klepsydr� i z teatralnie zak�opotan� min� wskaza�

przesypuj�cy si� piasek. � Nie wiem, jak jest w Belenden czy gdzie indziej na zachodzie g�r,

ale tutaj przestrzegamy regulamin�w. Za kwadrans zamykam.

� Rozumiem. Prosz� sobie jednak wyobrazi�, poruczniku bez nazwiska, �e w Belenden

te� przestrzegamy regulamin�w. Nur!

W wej�ciu pojawi� si� kr�py stra�nik, nios�c na ramieniu zw�j liny.

� Ostatni rega�. Przywi�� lin� do nogi, na samym dole. Drugi koniec podaj za drzwi. �

Kenneth wydawa� polecenia, nie spuszczaj�c wzroku z kwatermistrza. Ten mia� min�, jakby

nagle znalaz� si� w jakim� dziwacznym �nie. � Na co czekacie? �apa� lin� i ci�gn��! Na trzy.

Raz. Dwa. Trzy!

Szarpni�cie by�o pot�ne, rozleg� si� trzask p�kaj�cego drewna, ostatni rega� zadr�a� i

przechyli� si� w bok. Oficer B�kart�w zamruga�, jakby dopiero teraz dotar�o do niego, �e to

si� dzieje naprawd�.

� Jeszcze! Raz. Dwa. Trzy!

Lina a� j�kn�a, po czym nagle zwiotcza�a, a z wn�trza magazynu dobieg� przera�aj�cy

rumor.

Kenneth nie odwr�ci� si�, �eby dok�adnie zobaczy�, co osi�gn�li.

� Stra�nicy, macie mniej ni� kwadrans, by pobra� swoje rzeczy � rzuci� w stron� drzwi. �

Je�li wszystko jest zgodne z regulaminem, nie w�tpi�, �e wasza bro�, p�aszcze, namioty i

sakwy zosta�y spakowane oddzielnie i opisane jak nale�y, wystarczy wi�c, �e znajdziecie

odpowiedni worek. �eby unikn�� zamieszania, dziesi�tnicy Varhenn Velergorf i Andan-key-

Treffer b�d� wam je podawa�. � Spojrza� na podoficer�w i musia� przyzna�, �e byli dobrzy,

�adnemu nawet nie drgn�a brew. � Rusza� si�!

Podszed� do biurka i z uwag� obejrza� klepsydr�. Ma�e cacko z kryszta�u i mosi�dzu, z

piaskiem specjalnie barwionym przez rzemie�lnika na g��bok� ziele�. Kosztowa�a pewnie

tyle, ile jego miesi�czny �o�d. Uni�s� wzrok i spojrza� prosto w oczy kwatermistrza, kt�ry

jakby skurczy� si�.

� Tak, panie poruczniku, jest pan sam, a tu jest prawie czterdziestu szale�c�w, z kt�rych

wi�kszo�� ma na koncie liczne przest�pstwa. Ale oni nie walcz� tym � Kenneth tr�ci�

klepsydr�, kt�ra zako�ysa�a si� niebezpiecznie i omal nie spad�a z biurka � tylko broni�, kt�ra

zosta�a im odebrana. I w�a�nie maj� wyj�� poza twierdz� na akcj� bojow�, bo Sz�sta, o czym

pan pewnie zapomnia�, rozbi�a ob�z w terenie i jest nara�ona na atak. Dziesi�tniku Velergorf,

jak idzie?

� Ju� pi�tna�cie, panie poruczniku, wszystko �adnie spakowane, tak jak pan m�wi�.

� Znakomicie. Zosta�o jeszcze dobrze ponad p� klepsydry, mam racj�?

Ostro�ne skinienie g�ow� musia�o mu wystarczy� za odpowied�.

� Wi�c nie musi si� pan martwi�, �e nie zd��ymy. Bo nie wyobra�am sobie oficera

Stra�y, kt�remu nie le�a�by na sercu los innych stra�nik�w. Oczywi�cie jako kwatermistrz

b�dzie pan musia� doprowadzi� magazyn do porz�dku, niestety ten spos�b pobierania rzeczy

wprowadza nieco ba�aganu... Dziesi�tniku Velergorf, ile rega��w si� przewr�ci�o?

� Tylko trzy, panie poruczniku.

� Tylko trzy. To nie powinno zaj�� wi�cej ni� p� nocy. Oczywi�cie na przysz�o�� radz�

mie� zapasow� drabin� i nie skupia� si� tylko na klepsydrze. � Tr�ci� cacko jeszcze raz i z

zamy�lon� min� patrzy�, jak ko�ysze si� o cal od kraw�dzi blatu. � Ma pan du�o zaostrzonych

pi�r, jak widz�.

� Ttt... tak.

� Znakomicie. Varhenn?

� Jeszcze dziesi�� work�w, panie poruczniku. � Z magazynu dobieg� kolejny

przera�aj�cy rumor. � Czwarty rega� si� przewr�ci�, panie poruczniku.

� Kto� jest ranny?

� Na szcz�cie nie, panie poruczniku, po prostu musia�em mocniej szarpn�� i...

� Nie t�umacz si�, dziesi�tniku. Porucznik... jak w�a�ciwie brzmi pa�skie nazwisko?

Kwatermistrz gapi� si� na niego wzrokiem kogo�, kto nagle stan�� oko w oko z

najprawdziwszym szale�cem.

� Gewsun.

� Porucznik Gewsun na pewno docenia twoje zaanga�owanie, bo jak sam s�ysza�e�,

najbardziej zale�a�o mu na czasie, a my bardzo si� staramy zabra� nasze rzeczy, nim ca�y

piasek si� przesypie. � Kenneth pos�a� przez biurko zach�caj�cy u�miech, a oficer B�kart�w

odsun�� si� nieznacznie. � O czym zacz��em m�wi�? Aha, o pi�rach. Jaki� atrament te� si� tu

znajdzie, mam nadziej�? Je�li nie, b�d� musia� zrobi� to, co robimy w takich przypadkach w

Belenden.

R�ka Gewsuna znik�a pod blatem i w mniej ni� mgnienie oka postawi�a na biurku ma�y

ka�amarz. Kenneth z namys�em wybra� jedno z przygotowanych pi�r i postuka� nim o

naczynko.

� Jako dow�dca kompanii mog�, rzecz jasna, podpisa� odbi�r wyposa�enia, mam racj�?

Nigdy nie by�em zbyt dobry w szczeg�ach regulaminu.

� Mo�e pan, poruczniku.

� Doskonale. Dziesi�tniku Velergorf?

� Ostatnie trzy worki, panie poruczniku.

� Doskonale.

Kenneth obejrza� si� przez rami�, gdzie grupa �o�nierzy sta�a, tul�c do siebie bezkszta�tne

worki z grubego p��tna. Wi�kszo�� patrzy�a na niego wzrokiem nier�ni�cym si� od wzroku

kwatermistrza i pewnie niekt�rzy ch�tnie wr�ciliby do stajni. Czarny mia� racj�, pomy�la�,

u�miechaj�c si� leciutko, za du�o bior� na g�ow�, za ma�o sypiam i w og�le nie odpoczywam,

a potem �atwo mnie wyprowadzi� z r�wnowagi i pakuj� si� w k�opoty. Jak z tymi Szczurami,

kt�rych kaza�em zostawi� na �rodku jeziora. Niekt�rzy nazywaj� to talentem do robienia

sobie wrog�w.

Velergorf wy�oni� si� z magazynu, trzymaj�c ostatnie worki.

� Dobrze. � Kenneth spojrza� na kwatermistrza. � To gdzie mam podpisa�?

Droga przebieg�a bez zak��ce�, z jednym tylko kr�tkim postojem, �eby napoi� zwierz�ta i

co� zje��. Obie wykorzysta�y monotoni� podr�y, by odespa� poprzednie noce, zreszt� nie

mia�y nic lepszego do roboty; Kailean pokaza�a jeszcze Dag kilka verda�skich gest�w z

niskiej mowy, po czym umo�ci�y si� na sofach i zapad�y w sen. Nim s�o�ce zacz�o si�

chowa� za szczyty, dotarli do siedziby hrabiego Cywrasa-der-Malega. Daghena poprosi�a

kapitana, by zatrzymali si� nieco przed zamkiem. Budowla, mimo �e przykucn�a na szczycie

g�ry, wczepiaj�c si� murem w ska�� i bod�c niebo wysok� wie��, nie by�a zbyt imponuj�ca.

Dobra warownia, ale kiepska siedziba arystokratycznego rodu. Niezbyt du�a i ma�o

reprezentacyjna. Kailean przypomnia�a sobie dworki i pa�acyki, jakie szlachta � i to nawet ta

po�ledniejszego stanu � stawia�a na Wschodzie. Nic dziwnego, �e miejscowi hrabiowie mieli

kompleksy.

� Niezbyt wielki. � Daghena wpatrywa�a si� w zamek i w wij�c� si� wok� g�ry drog�.

Kapitan Stra�y pokiwa� g�ow�.

� Bo to dawna warownia �wi�tyni Dress. W �rodku jest bardziej cywilizowana ni� na

zewn�trz, hrabia ma pono� nawet �a�ni�, ale przyznaj�, �e nie robi wielkiego wra�enia, wasza

wysoko��. Ale to jeden z powod�w, dla kt�rego nie mo�emy wam towarzyszy�, w �rodku nie

ma miejsca dla setki �o�nierzy. B�dziemy tu na was czeka� za cztery dni.

� Wracacie do Kehlorenu?

� Nie, b�dziemy patrolowa� okolic�.

Kailean spojrza�a na oficera ze zdziwieniem.

� Rozkaz... nie, pro�ba Szczur�w. Mamy czeka� w pobli�u, i to tak, �eby hrabia o tym

wiedzia�. Pokaz, �e G�rska Stra� czuwa.

� Cieszy mnie to, kapitanie. � Daghena nie odrywa�a wzroku od warowni. � Prosz� wi�c

zawie�� nas do tego orlego gniazda.

Wsiad�y do wozu, a konie ruszy�y w w�dr�wk� wok� g�ry. Kailean wola�a nie my�le� o

przepa�ci, kt�ra zacz�a otwiera� si� po ich prawej stronie, w miar� jak pojazd wspina� si�

coraz wy�ej i wy�ej. Zamiast tego zrobi�a szybki przegl�d rzeczy, kt�re ze sob� zabra�y. Trzy

skrzynie z ubraniami, szkatu�ka klejnot�w i prezent, kt�ry mia�y wr�czy� hrabiemu w imieniu

Verdanno, wykonany z alabastru wysoki na dwie stopy pos��ek klaczy. Zwierz� by�o

�nie�nobia�e i p�dzi�o przed siebie lekkim k�usem, wysoko zadzieraj�c ogon. Za ka�dym

razem, gdy na nie patrzy�a, Kailean mia�a ochot� wyszczerzy� si� g�upio � na czole klaczy

umieszczono ��ty diament wielko�ci ziarna grochu. Starszyzna oboz�w nie tylko da�a im

alibi, ale te� nie szcz�dzi�a koszt�w. Wozacy mieli i gest, i poczucie humoru. Po pierwsze ten

diament by� pewnie wart wi�cej ni� miesi�czny doch�d ze wszystkich w�o�ci hrabiego, a po

drugie by�a to podobizna Laal pod postaci� kamendeeth � bia�ej klaczy ze z�ot� gwiazd� na

czole. Co prawda Laal od wielu wiek�w mia�a swoje miejsce w panteonie, ale je�li prawd�

by�o to, co m�wi�a Besara, Cywras-der-Maleg mia� w�asn� wizj� porz�dku �wiata, w kt�rym

znajdowa�o si� bardzo ma�o miejsca na bog�w innych ni� Wielka Matka. Ale nieprzyj�cie

tego podarunku by�oby obraz� c�rki Baelta�Mathran, obraz� dla go�ci i odrzuceniem ma�ej

fortuny. Rzecz jasna, i to stanowi�o sedno �artu, istnia�a spora szansa, �e arystokrata nie

zorientuje si�, co w�a�ciwie otrzyma�, bo Laal w takiej postaci czcili niemal wy��cznie

Verdanno. W Imperium znano j� bardziej jako Szarow�os�, Pani� Step�w, Matk� Koni,

Czarn� Klacz Zmierzchu. W ten spos�b, praktycznie podst�pem, stepowa bogini zagarnie dla

siebie kawa�ek miejsca po�rodku Olekad�w.

Powiadano, �e podst�py i fortele Laal uwielbia�a ponad wszystko. Ten na pewno musia�

si� jej spodoba�.

W miar� jak wje�d�a�y wy�ej, wiatr coraz mocniej napiera� na �ciany wozu. Kailean

spojrza�a na Daghen�.

� Lodowate powitanie.

� Nie jest gorzej, ni� gdy zim� na Stepach zerwie si� p�nocny wicher. � Dag przegl�da�a

si� w ma�ym lusterku. � Jak wygl�dam?

� Jak verda�ska ksi�niczka. Dzika i troch� pr�na. Tak trzymaj.

� Nie o to pytam. Czy sprawiam wra�enie wystarczaj�co przej�tej i oczarowanej

wielko�ci� i pot�g� meekha�skiej arystokracji? � Otworzy�a nieco usta i zamruga�a

powiekami. � Ojej, te domostwa to kamienne wozy bez k�, ojej, to ubranie to nie

niewyprawiona sk�ra, a to ogie�, kt�ry p�onie wewn�trz domostwa, ojejej...

Kailean u�miechn�a si� do niej wymuszenie.

� Te� jeste� zdenerwowana?

� Nie, sk�d. Po prostu po raz pierwszy zaczynam si� powa�nie zastanawia�, co ja tu

robi�. Powinnam z Kocimi�tk� i reszt� szuka� drogi dla karawan, a potem walczy� z Se-

kohlandczykami.

W�z szarpn�� i zatrzyma� si�. Zabrzmia�a tr�bka, a po chwili przera�liwy, metaliczny

grzechot �a�cuch�w. Krata w bramie.

� Mamy ostatni� szans�, �eby wyskoczy� i uciec, dziewczyno. Decyduj si�, bo jak

wjedziemy do �rodka, b�dziesz dla mnie tylko ksi�niczk� Gee�ner�.

W�z ruszy�.

� Za p�no, droga Inro. Zaczynamy zabaw�.

Stukot kopyt po kamieniach, st�umione g�osy na zewn�trz, co� jakby kr�tka k��tnia. Po

chwili zapukano w drzwi wozu.

Kailean otworzy�a je, wysz�a na zewn�trz i skromnie stan�a z boku. Teraz swoj� rol�

mia�a odgrywa� Daghena.

Dziewczyna stan�a w progu, rozejrza�a si� po dziedzi�cu, unios�a g�ow�, podziwiaj�c

g�ruj�c� nad nim wie��. Po chwili spojrza�a na witaj�cych j� ludzi.

Na ich czele sta� starszy m�czyzna �redniego wzrostu, w haftowanych z�otem

aksamitach, po prawej mia� dw�ch m�odszych szlachcic�w, po lewej dwie kobiety. Mi�dzy

m�odszymi m�czyznami nie by�o �adnego podobie�stwa, jasnow�osy z szarymi oczami

niemal o d�o� przewy�sza� drugiego, kr�pego i ciemnego. Kobiety te� r�ni�y si� jak noc i

dzie�, starsza by�a ciemnow�osa, ciemnooka, smag�a i mia�a w spojrzeniu t� ledwo skrywan�

wynios�o��, charakterystyczn� dla ludzi przywyk�ych do wydawania rozkaz�w. Za to

m�odsza... Kailean rzuci�a na ni� okiem, spojrza�a na reszt� witaj�cych i jakby kierowana

przemo�n� si��, zapatrzy�a si� znowu. Dziewczyna by�a sko�czon� pi�kno�ci�. Banalne

por�wnania o oczach jak letnie niebo, w�osach jak fala z�ota i ustach jak p�atki r� usilnie

pr�bowa�y doj�� do g�osu. Jak mo�na by� tak... tak cholernie doskona��? I ta figura, kt�r�

prosta w kroju sukienka jeszcze podkre�la�a. Ju� wiedzia�a, kogo b�dzie bardzo, ale to bardzo

nie lubi� przez najbli�sze dni.

I wtedy dziewczyna spojrza�a jej w oczy i u�miechn�a si�. Szczerze, bez �ladu

wy�szo�ci, jakby w�a�nie spotka�a niewidzian� od lat przyjaci�k�. Paskudne uczucie, kt�re

nazywa�o si� � tu Kailean musia�a by� ze sob� szczera � zawi��, znik�o.

Mo�e nie b�dzie tak �le.

Przez kilka uderze� serca trwa�a cisza, coraz bardziej niezr�czna. Najwyra�niej to, co

zasz�o, zanim otworzy�y drzwi, mia�o wi�ksze znaczenie. Kailean odszuka�a wzrokiem

dow�dc� ich eskorty. Kapitan sta� z boku, usta w w�sk� kresk�, w�ciekle zmru�one oczy,

kamienna twarz. Musia�o doj�� do jakiego� starcia mi�dzy nim a witaj�cymi, bo ca�a pi�tka

demonstracyjnie go ignorowa�a.

Wreszcie najstarszy m�czyzna poruszy� si� lekko.

� Jestem hrabia Cywras-der-Maleg. Zaszczyt to dla mojego domu go�ci� szlachetn�

ksi�niczk� Gee�ner� z rodu Frenwels�w. � Uk�oni� si�, nieznacznie, formalnie i sztywno. �

Rzadko odwiedzaj� nas go�cie tak znamienitej krwi.

Za nim powt�rzyli uk�on m�odsi m�czy�ni. Kobiety dygn�y. Kailean rzuci�a okiem na

oficera, wyraz jego twarzy nie zmieni� si� ani na jot�. Czeka�.

Daghena, wci�� stoj�c w progu, r�wnie� dygn�a, i to z tak� gracj�, �e Kailean poczu�a

dum�.

� To ja czuj� si� zaszczycona, �e mog� by� go�ciem tak �wietnego rodu, kt�rego s�awa

si�ga daleko poza te g�ry. Mam tylko nadziej�, �e moja pro�ba nie sprawi�a panu, hrabio,

zbytnich k�opot�w.

M�wi�a z lekkim, wschodnim akcentem, starannie wymawiaj�c s�owa, a na zako�czenie

u�miechn�a si� uroczo. Besara te� by�aby z niej dumna.

Hrabia odda� u�miech, i to na dodatek wygl�daj�cy szczerze.

� Niewielu mamy go�ci, my mieszka�cy tych srogich okolic, wi�c ka�dy jest darem Pani.

Niewiele rzeczy sprawi�o mi tak� rado�� jak to, �e wasza wysoko�� wyrazi�a zainteresowanie

moim skromnym domem.

Kailean rzuci�a okiem na kapitana. Oficer Stra�y nawet nie mrugn��, widocznie p�askie

komplementy i wy�wiczone grzeczno�ci to nie to, na co czeka�. I wygl�da�o na to, �e ma

zamiar czeka�, a� zamek nie rozpadnie si� ze staro�ci.

Starszy szlachcic rzuci� mu poirytowane spojrzenie.

� Czy wasza wysoko�� uczyni mi zaszczyt i nazwie m�j dom swoim domem � zacz��

wreszcie � m�j ogie� swoim ogniem, m�j honor swoim honorem?

Meekha�skie powitanie go�cia. Kailean pami�ta�a je z dzieci�stwa, cho� pro�ci

dzier�awcy, w�r�d kt�rych si� wychowa�a, w takich sytuacjach m�wili tylko �wejd� do

domu, ogrzej si� przy ogniu, �pij spokojnie�. Jak wida� szlachta lubi�a pomp�, lecz dow�dca

ich eskorty najwyra�niej na to w�a�nie czeka�, bo dopiero teraz hukn�� pi�ci� o lew� pier�,

obr�ci� si� na pi�cie i ruszy� w stron� bramy.

U�miechn�a si� w my�lach. Oczywi�cie te s�owa nie mia�y �adnej mocy, �adnej w�adzy

nad tym, kto je wypowiada�. Je�li hrabia postanowi wtr�ci� je do lochu albo zrzuci� w

przepa��, zrobi to. Ale teraz, je�li do tego dojdzie, kapitan G�rskiej Stra�y b�dzie m�g�

za�wiadczy�, �e z�amano odwieczne zwyczaje.

� Zaszczytem dla mnie b�dzie dzieli� z tob� dom, ogie� i honor, panie. � Daghena dobrze

odrobi�a lekcj�, co zosta�o nagrodzone kilkoma u�miechami. Nawet czarnow�osa z�agodnia�a.

� G�rska Stra�... � Hrabia spojrza� na znikaj�cego w bramie oficera. � Ci ludzie nie maj�

�adnego poj�cia o manierach.

� Nie rozmawia�am z kapitanem zbyt wiele. � Daghena zrobi�a krok i znalaz�a si� na

dziedzi�cu. � Ale sprawia� wra�enie do�wiadczonego �o�nierza.

� Do�wiadczonego, wasza wysoko��? Pewnie tak. � Arystokrata wykrzywi� si� dziwnie. �

Stra�nicy to zazwyczaj ludzie z gminu, pro�ci g�rale, pasterze, ch�opi, czasem nawet zb�je,

s�u�b� w armii ratuj� si� od stryczka. Wi�c i do�wiadczenia maj� w�asne, czasem bardzo

ciekawe. No i oczywi�cie, jak wi�kszo�� Wessyrczyk�w, s� uparci i nie okazuj� szacunku

nikomu. Nawet moi zbrojni musz� si� im t�umaczy�, gdy w�druj� po moich w�asnych

ziemiach. Ale nie rozmawiajmy ju� o tych nieprzyjemnych rzeczach.

Najwyra�niej przypomnia� sobie o obowi�zkach gospodarza.

� To moi synowie, pierworodny Ewens i trzeci Ywron.

Pierwszy uk�oni� si� ten jasnow�osy, a Kailean � pami�taj�c informacje przekazane przez

Besar� � rzuci�a okiem na jego stopy, ale lu�ne spodnie i para identycznych but�w skutecznie

maskowa�y kalectwo. Jego brat z twarzy i karnacji by� podobny do czarnow�osej, wi�c ona

musia�a by� drug� �on� hrabiego.

� Moja �ona, Euheria-der-Maleg � kobieta jeszcze raz dygn�a � i hrabianka Laiwa-son-

Baren, stryjeczna kuzynka trzeciego stopnia, a wkr�tce, mam nadziej�, r�wnie� szcz�liwa

ma��onka mojego drugiego syna, Aeryha, kt�ry niestety nie m�g� teraz powita� waszej

wysoko�ci.

Daghena obraca�a si� lekko, k�ania�a i u�miecha�a. Istna ksi�niczka, psiakrew.

� A wi�c b�d� z niecierpliwo�ci� czeka� na spotkanie z nim, hrabio. I prosz�, bez

waszych wysoko�ci. Wystarczy ksi�niczko. � U�miechn�a si� jeszcze szerzej. � Chcia�abym

jeszcze przedstawi� moj� towarzyszk�, pann� Inr�-lon-Weris, dzi�ki kt�rej pozna�am tak

dobrze meekh.

Niech to szlag, co ona znowu wymy�li�a?

Kailean dygn�a niziutko, obrzucana kilkoma ciekawskimi spojrzeniami. Nie tak to

planowa�y, to Daghena mia�a rzuca� si� w oczy, aby Kailean mog�a mie� wi�ksz� swobod�

ruchu.

� Szlachcianka?

Wida� by�o, �e hrabia nie oczekuje twierdz�cej odpowiedzi. W jego �wiecie nie by�o

miejsca na meekha�skie szlachcianki wys�uguj�ce si� barbarzy�skim ksi�niczkom.

� Nie, panie hrabio. Wolna Meekhanka czystej krwi, lecz bez tytu�u.

Patrzy� na ni� przez chwil�.

� Co sprawi�o, moje dziecko, �e taka m�oda i �adna dziewczyna znalaz�a sobie takie

zaj�cie?

Stara� si�, pewnie przez wzgl�d na ksi�niczk�, by� jowialnym i przyjacielskim, lecz

wychodzi�o to protekcjonalnie i denerwuj�co. Jeste� Inra-lon-Weris, c�rka kupca zbieraj�ca

na posag, Kailean musia�a sobie to powt�rzy�, �eby nie odpowiedzie� z�o�liwym grymasem i

jak�� uszczypliwo�ci�.

� M�j ojciec zna� stryja ksi�niczki Gee�nery, a kiedy umar�, ja... nie chcia�am by� dla

nikogo ci�arem, wi�c postanowi�am sama o siebie zadba�.

Chyba udzieli�a najlepszej z mo�liwych odpowiedzi, bo szlachcic ledwo zauwa�alnie si�

rozpromieni�.

� Prawdziwy meekha�ski kwiat. Z wierzchu wydaje si� taki kruchy, lecz wewn�trz tkwi

dumna stal. To takie kobiety jak ona towarzyszy�y swoim m�om, gdy ci budowali Imperium.

Skin�� jej jeszcze raz g�ow� i nie czekaj�c, a� si� uk�oni, przeni�s� spojrzenie na Daghen�,

Kailean za� musia�a u�y� wszystkich si�, by nie skrzywi� si� z irytacj�. Besara mia�a racj�,

kiepskie komplementy wi�cej m�wi� o ludziach ni� otwarte obelgi.

� Czy wasza... przepraszam, czy pani, ksi�niczko Gee�nero, uczyni nam zaszczyt i

zasi�dzie z nami do kolacji? Prosz� si� nie martwi� o w�z, s�u�ba zaraz go roz�aduje.

S�u�ba. Kailean dopiero teraz dostrzeg�a, �e na dziedzi�cu byli inni ludzie. Ubrani w

proste stroje, niemal idealnie stapiali si� z t�em. W kilka chwil naliczy�a sze�ciu s�u��cych.

Je�li stali tam od samego pocz�tku, to musieli by� mistrzami w nierzucaniu si� w oczy.

� Oczywi�cie, panie hrabio. Chcia�abym jednak od�wie�y� si� po podr�y.

� Rzecz jasna. Komnaty czekaj�.

Rozdzia� 5

Komnaty, nie przes�ysza�a si�, komnaty. Dok�adnie trzy. Osobna sypialnia z �o�em

wielko�ci ch�opskiego wozu, komnata go�cinna z oddzia�em sof, puf i szezlong�w,

usytuowanych frontem do olbrzymiego kominka, przed kt�rym le�a�a gigantyczna

nied�wiedzia sk�ra, i najmniejszy, cho� wcale niema�y, pokoik dla s�u�by. Czyli dla niej.

Gdy tylko wniesiono ich kufry, Kailean odes�a�a ludzi hrabiego i wypakowa�a potrzebne

im rzeczy.

� Niebieska czy bordowa suknia, ksi�niczko?

� Och, Inro, tyle razy ci m�wi�am, �eby� mi nie ksi�niczkowa�a, gdy jeste�my same. Od

p� roku ze mn� je�dzisz, wi�c mo�esz mi m�wi� Gee�nero.

� Ju� o tym rozmawia�y�my, ksi�niczko. To nie wypada. � Kailean, nie odrywaj�c

wzroku od Dagheny, lekko postuka�a si� palcem w ucho.

�S�uchaj�?�.

Wzruszenie ramionami.

�By� mo�e, uwa�aj�.

� My mamy inne poj�cie o tym, co wypada, a co nie. Je�li je�dzisz z kim� d�u�ej jednym

zaprz�giem, je�li sypiacie w jednym wozie, to tytu�y nie maj� znaczenia. M�j wo�nica m�wi

mi czasem po imieniu.

�Patrz�?�.

W�a�ciwie by�a pewna, �e nie, bo Daghena powinna to wyczu� i ostrzeg�aby j� od razu.

To, jak na ni� spojrza�a, potwierdzi�o jej przypuszczenia.

� Ale teraz nie jeste�my w wozie, ksi�niczko. No i nie ma szans, bym zosta�a twoim

wo�nic�.

Dag za�mia�a si�, bardzo naturalnie, i klapn�a na najbli�szej sofie.

� Za to w�a�nie ci� lubi�. Zrobisz mi t� fryzur� z per�ami?

� Oczywi�cie, ksi�niczko.

Jakby umia�a robi� jakie� inne.

� Ale najpierw bordowa suknia. Per�y b�d� do niej pasowa�. Kiedy ma by� ta kolacja?

� Hrabia der-Maleg powiedzia� tylko, �e kogo� po wasz� wysoko�� przy�le. Ja b�d�

mog�a nas rozpakowa�.

� Nie ma mowy. Idziesz ze mn�.

� Ale� ksi�niczko...

I tak dalej. Ci�gn�y rozmow� prowadzon� na u�ytek pods�uchiwaczy, tak�, jaka powinna

toczy� si� mi�dzy wozack� ksi�niczk� a jej dam� do towarzystwa. Kailean sama si�

zdziwi�a, jak �atwo i szybko wesz�a w rol� ubogiej dziewczyny z prowincji, kt�ra stara si�

wpoi� podstawy dobrych manier i obyczaj�w troch� dzikiej barbarzy�skiej arystokratce. Ale

cho� uwa�a�a, �e ta gra jest nawet zabawna, to ca�y czas czu�a pod sk�r� niepok�j. Dag od

razu uzna�a, �e kto� je pods�uchuje. A je�li tak, to znaczy�o, �e hrabia nie jest tak do ko�ca

zachwycony ich wizyt� albo � jeszcze gorzej � co� podejrzewa. Je�li rzeczywi�cie on albo

kto� z jego zamku mia� cokolwiek wsp�lnego z zab�jstwami w g�rach, oczywiste by�o, �e

b�dzie si� pilnowa�, lecz takie szpiegowanie ju� od pierwszej chwili nie wr�y�o dobrze.

Ich komnaty znajdowa�y si� na drugim pi�trze g��wnego budynku, z okien wida� by�o

tylko dziedziniec i stajnie po jego przeciwnej stronie. �adnych szans na ucieczk�, bo do tych

pomieszcze� prowadzi�y tylko jedne drzwi, wychodz�ce na dodatek na labirynt korytarzy, w

kt�rym mo�na si� by�o zgubi�. W�a�ciwie hrabia nie potrzebowa� loch�w, �eby je uwi�zi�.

Wystarczy�a demonstracyjna go�cinno��.

Pukanie do drzwi rozleg�o si�, gdy ko�czy�a uk�ada� w�osy Dagheny.

� Pan hrabia ma zaszczyt zaprosi� wasz� wysoko�� na kolacj�.

W drzwiach sta�a m�oda dziewczyna, na oko pi�tnastoletnia, w stroju, przy kt�rym

sukienki Kailean wygl�da�y jak szaty cesarz�wny. Ciemna szaro��, mankiety szeroko�ci

tasiemek i brak ko�nierzyka. Fartuch nie r�ni� si� odcieniem od reszty. Skromniejsze mog�y

by� tylko stare worki z otworami na r�ce i g�ow�.

� Doskonale, bo zg�odnia�am. � Dag u�miechn�a si� do dziewczyny, ale ta nawet nie

mrugn�a. � Nie powinny�my kaza� gospodarzowi czeka�. Tak, Inro, to dotyczy r�wnie� i

ciebie. Idziemy.

Dag zadzia�a�a tak, jak to ustali�y po drodze, kiedy um�wi�y si�, �e nie pozwol� si�

rozdzieli� przez pierwsze godziny. W paszczy nied�wiedzia lepiej znale�� si� we dwie.

Labirynt okaza� si� mniej straszny, ni� im si� pocz�tkowo wydawa�o, cho� korytarzy by�o

sporo. Jak uprzedza�a je Besara, wsz�dzie wisia�a bro�. Miecze, topory, buzdygany i w��cznie

zas�ania�y spor� cz�� �cian, rozwieszone w ilo�ciach sugeruj�cych, �e hrabia jest w ka�dej

chwili got�w wystawi� armi� do walki z dowolnym wrogiem. Pancerzy te� by nie zabrak�o.

Oraz tarcz i he�m�w. Przy czym niekt�re wygl�da�y, jakby ze staro�ci przyros�y ju� do

mur�w. R�d der-Maleg mia� trzysta lat, by stworzy� tak� kolekcj�.

No i obrazy. Przy pierwszych trzech Daghena nawet zwolni�a, zaciekawiona, ale nast�pne

� a po drodze min�y ich oko�o dwudziestu � ju� zignorowa�a. Ile� mo�na ogl�da� m�czyzn

w zbrojach, stoj�cych na tle stos�w trup�w? S�dz�c po tych obrazach, przodkowie hrabiego

nie tyle byli �o�nierzami Imperium, ile w�asnymi r�kami to Imperium zbudowali, osobi�cie

wygrywaj�c wszystkie wa�niejsze bitwy.

Po kilku minutach i kilkunastu zakr�tach stan�y przed jasnymi drzwiami.

� Hrabia czeka. � S�u��ca uk�oni�a si� i odesz�a.

Daghena wyci�gn�a r�k� do klamki.

� Wasza wysoko�� � Kailean uprzedzi�a j� � pozwoli, �e ja to zrobi�.

Nie czekaj�c na odpowied�, otworzy�a drzwi i wesz�a do �rodka.

� Ksi�niczka Gee�nera z rodu Frenwels�w � oznajmi�a, staj�c z boku.

Odpowiedzia�o jej szuranie krzese�. Wok� sto�u, mniejszego ni� si� spodziewa�a, lecz

wystarczaj�cego dla jakich� dwunastu os�b, siedzia� hrabia z �on�, dwaj z jego trzech syn�w i

jasnow�osa pi�kno��. Teraz wszyscy wstawali, witaj�c wchodz�c� uk�onami i dygni�ciami.

Kailean rzuci�a okiem na bia�y obrus, srebro i kryszta�y odbijaj�ce blask tuzina �wiec,

kilkana�cie p�misk�w, trudn� do zliczenia ilo�� karafek i dzban�w. Kolacja zapowiada�a si�

wystawnie. Przy stole znajdowa�o si� jeszcze jedno wolne miejsce, nie s�dzi�a jednak, by i j�

uwzgl�dniono przy kolacji. W najlepszym wypadku sp�dzi wiecz�r, stoj�c za plecami

�ksi�niczki�.

A ta wiedzia�a, jak zrobi� wra�enie. Wyczeka�a chwil�, a� wszyscy wstan�, i dopiero

wtedy pokaza�a si� w drzwiach. Perty b�yszcza�y w blasku �wiec, podkre�laj�c czer� w�os�w i

oczu, bordowa suknia eksponowa�a to, co dziewczyna powinna mie� wyeksponowane, a lekki

uk�on, jakim odpowiedzia�a na powitanie, by� pe�en dumy i godno�ci.

� Ksi�niczko. � Hrabia ju� szed� w ich stron�, a radosne iskierki ta�czy�y mu w oczach.

� Widz�, �e szlachetny nar�d Verdanno powierzy� w moje r�ce sw�j najcenniejszy klejnot.

� Nie m�g� znale�� lepszych w tych g�rach. � Daghena obdarzy�a go u�miechem, od

kt�rego wosk w �wiecach zdawa� si� topi�. Gdyby kto� teraz powiedzia� Kailean, �e Dag

jeszcze niedawno robi�a sobie odciski na ty�ku od siod�a i szala�a z �ukiem po pograniczu,

nazwa�aby go k�amc�. Sama siebie te� nazwa�aby k�amczuch�, bo przecie� by�� Inr�-lon-

Weris, a jej rola sprowadza�a si� do pilnowania, by �ksi�niczka� potrafi�a porozumiewa� si�

w miar� poprawnie w meekhu i nie pr�bowa�a je�� palcami.

Powitania i uk�ony trwa�y jeszcze chwil� i ju� nabra�a przekonania, �e zostanie

ca�kowicie zignorowana i b�dzie musia�a sta� pod drzwiami przez reszt� wieczoru.

� Panno lon-Weris. � Gospodarz przypomnia� sobie tak�e o niej. � Nie spodziewali�my

si�, �e przyjdziesz.

� Jej wysoko�� nalega�a, panie hrabio.

� M�j meekha�ski nie jest jeszcze a� tak dobry � akcent Dagheny nagle sta� si� bardzo

wyra�ny � i czasem potrzebuj� pomocy przy rozmowie.

� Wasza wysoko�� doskonale pos�uguje si� j�zykiem Imperium. � �ona hrabiego wyros�a

jakby spod ziemi obok m�a.

� Dzi�kuj�. � Kolejny u�miech. � Ale, na przyk�ad, nadal nie rozumiem wszystkich

tutejszych powiedzonek.

� Powiedzonek?

� Na przyk�ad gdy m�wicie �poszed� do Bleawch�, to znaczy, �e nie wiadomo, gdzie on

jest, a nie, �e trzeba go szuka� na drodze do tego miasta. Kt�re, jak s�ysza�am, i tak nie

istnieje.

Narzeczona drugiego syna hrabiego unios�a brwi.

� To prawda, nigdy o tym nie my�la�am w ten spos�b. A jak m�wi� Verdanno?

� Ko� na nim usiad�.

Blondynka za�mia�a si� perli�cie.

� Och, no tak, ale my�la�am, �e konie nie siadaj�.

� Oczywi�cie, �e nie. Ale mo�e siadaj� w Bleawch, mie�cie, kt�rego nie ma.

Tym razem za�miali si� wszyscy. Nawet hrabina. Daghena rozejrza�a si� teatralnie i

rzuci�a:

� My�la�am, �e Aeryh-der-Maleg do��czy do nas. Czy nie b�dzie go na kolacji?

� B�dzie. � Hrabia skin�� zdecydowanie g�ow�. � Stra�e donios�y, �e wida� ju� jego

orszak. Dlatego zaraz ka�� dostawi� krzes�o dla panny lon-Weris.

Zaklaska�, s�u��cy w szaro�ciach i br�zach oderwali si� od �cian i zakrz�tn�li przy stole, a

po chwili na �nie�nobia�ym obrusie znalaz�o si� dodatkowe nakrycie.

� Zapraszam.

Usiedli, u szczytu owalnego sto�u hrabia, po jego prawicy ksi�niczka i jej towarzyszka.

Kailean musia�a przyzna�, �e der-Maleg nie by� ma�ostkowy, je�li ju� uzna�, �e obecno��

damy do towarzystwa i t�umaczki jest Gee�nerze niezb�dna, nie pr�bowa� ich rozdzieli� ani

podkre�la� ni�szego statusu s�u��cej.

Czyli dosta�a ten sam przera�aj�cy komplet naczy� i sztu�c�w, co Dag. Naliczy�a przed

sob� cztery �y�eczki, trzy szpikulce do mi�s i trzy r�ne no�e. Skromno�� i prostota

najwyra�niej nie dotyczy�a zastawy sto�owej. Rozejrza�a si�. Po prawej mia�a puste miejsce, a

na ko�cu usiad�a Laiwa-son-Baren, potrz�saj�c z�ot� fal� w�os�w, kt�rej wymy�lny nie�ad

musia� by� efektem wielu godzin pracy.

Po lewicy gospodarza zaj�a miejsce jego �ona, w dalszej kolejno�ci synowie hrabiego.

Gdy tylko wszyscy zaj�li miejsca, Kailean znalaz�a si� pod obstrza�em szarych jak

pochmurne niebo oczu. Jeszcze par� dni temu, gdyby kto� tak si� na ni� gapi�, zawarcza�aby i

b�ysn�a szabl�. Teraz spu�ci�a skromnie wzrok i zaj�a si� podziwianiem sreber.

Brz�kn�o i jej kielich nape�ni� si� ciemnym karminem.

Nie wiedzia�a, co j� bardziej zaskoczy�o � d�wi�k czy to, �e hrabia osobi�cie nape�nia� jej

naczynie. Nawet nie zauwa�y�a, kiedy wsta�.

� Starym obyczajem jest � zagai�, wci�� pochylony � aby gospodarz sam nape�ni�

pierwszy kielich szczeg�lnie dostojnym go�ciom. A przecie� na tradycjach i zwyczajach

winien opiera� si� ka�dy nar�d i ka�de pa�stwo. Nieprawda�?

� Oczywi�cie, hrabio. � Daghena u�miechn�a si� uroczo. � Cz�owiek, kt�ry nie wie, kim

jest i sk�d pochodzi, kt�ry nie zna obyczaj�w ani drogi swoich przodk�w, jest niczym li��

p�dzony wiatrem. Przeznaczony mu upadek i butwienie w zapomnieniu.

� Pi�knie powiedziane. � Laiwa unios�a nieco sw�j kielich i pochyli�a si�, by lepiej

widzie� rozm�wczyni�. � To o drodze ma jakie� szczeg�lne znaczenie w ustach ksi�niczki

Wozak�w?

Daghena odpowiedzia�a u�miechem.

� Nie pierwszy raz s�ysz� takie pytanie. Lecz o odpowied� musia�aby pani, hrabianko,

poprosi� mojego stryja. Zawi�o�ci i in... in...

� Interpretacje?

� W�a�nie, i interpretacje m�dro�ci r�nych narod�w to jego ulubiona rozrywka. Zreszt� �

machn�a r�k� � znajd� pani dw�ch m�drc�w i zapytaj ich o co�, a us�yszysz dwie r�ne

odpowiedzi.

� Zw�aszcza je�li trafisz na takich, co to za m�drc�w si� maj�.

� No tak. Raqa.

Hrabia sko�czy� nape�nianie kielicha hrabianki i wr�ci� na miejsce. Kailean spodziewa�a

si�, �e teraz przyskoczy do nich zast�p s�u��cych, ale nie, ci nadal stali pod �cianami. Zamiast

tego pierworodny si�gn�� po karafk� z r�ni�tego szk�a i ruszy� wzd�u� sto�u, nalewaj�c

najpierw ojcu i macosze, potem bratu, na ko�cu sobie. Nie siadaj�c, uni�s� kielich.

� Ojcze, czy uczynisz mi ten honor i pozwolisz pierwszemu wznie�� toast za naszych

go�ci?

Skini�cie g�ow� wystarczy�o za odpowied�.

� Wznosz� toast za ksi�niczk� Gee�ner� z kr�lewskiego rodu Frenwels�w, kt�ra

roz�wietli�a nasz dom blaskiem swojej urody, i za jej towarzyszk�, pann� Inr�-lon-Weris,

kt�ra daje nam �ywy przyk�ad, �e odwaga nie znik�a z serc c�rek Imperium. Bo odwagi

trzeba, by porzuci� dom rodzinny i uda� si� na w�dr�wk� w nieznane strony.

Kailean unios�a kryszta� do ust, umoczy�a wargi i po raz pierwszy zmierzy�a si� wzrokiem

z Ewensem-der-Maleg. Wymieni� jednym tchem kogo� kr�lewskiej krwi i jak�� meekha�sk�

sierot� to albo g�upota, albo zamierzony policzek. Ten toast by� obelg�. Obelg� dla

ksi�niczki i w pewnym sensie tak�e dla niej, bo sugerowa�, �e jest zbyt g�upia, by to poj��.

Odstawi�a kielich.

� Inra rzeczywi�cie jest niezwyk�� m�od� dam� � Daghena odezwa�a si� pierwsza. � W

por�wnaniu z ni� moja poprzednia nauczycielka i dama do towarzystwa to blade widmo

pozbawione temperamentu.

� Poprzednia? � Hrabia r�wnie� odstawi� kielich i skin�� na s�u�b�. Dopiero teraz wszcz��

si� ruch. Zaszcz�ka�y pokrywki p�misk�w, zapachnia�o pieczystym i ci�kimi sosami.

� Tak, pani Emiwa-had-Laweris. Niestety, gdy dowiedzia�a si� o cesarskim rozkazie,

odesz�a. Ma rodzin� na Wschodzie i nie chcia�a jej zostawia�.

� Wi�c panna lon-Weris s�u�y u waszej wysoko�ci...

� P� roku. Ale �a�uj�, �e nie pozna�y�my si� wcze�niej.

Najpierw podano zak�ski, kawa�ki marynowanego mi�sa, ostre owcze sery i p�aty

w�dzonej ryby. Kailean nie spuszcza�a wzroku z pierworodnego. Ten odwzajemni� jej

spojrzenie i u�miechn�� si� drwi�co, zerkaj�c wymownie na Daghen�. Widzisz � m�wi�o jego

spojrzenie � w�a�nie j� obrazi�em, a ona nawet o tym nie wie. Dzikuska.

Na chwil�, dos�ownie na mgnienie oka, zapomnia�a, kim teraz jest, Inr�-lon-Weris, sierot�

po kupcu, kt�ra �eby nie popa�� w n�dz�, przyj�a prac� u Wozak�w. A Inra nie patrzy�aby

tak wyzywaj�co na potomka starego, hrabiowskiego rodu, bo cho� by�a Meekhank� czystej

krwi, to jednak jej ojciec w pas k�ania� si� ka�demu baronowi i hrabiemu.

Opu�ci�a wzrok.

� Cesarski rozkaz dla wszystkich by� zaskoczeniem. � Hrabia nabi� na ma�y szpikulec

kawa�ek mi�sa i wymachiwa� nim jak miniaturow� bu�aw�. � Czy naprawd� zagro�enie ze

strony Se-kohlandczyk�w jest a� tak du�e? R�ne wie�ci tu do nas docieraj�. A to, �e

Yawenyr skona�, a to, �e kona, a to zn�w, �e cudownie wyzdrowia� i z wdzi�czno�ci Panu

Burz �lubowa� zn�w poprowadzi� swoje hordy na zach�d.

� Gdyby rzeczywi�cie chodzi�o o kolejny najazd, ojcze, Cesarz nie nakaza�by Verdanno

zwin�� oboz�w i pow�drowa� na p�noc � w��czy� si� do rozmowy Ewens. � Podobno

poddani jej wysoko�ci nienawidz� koczownik�w jak jadowitych w�y. R�d kr�lewski z

pewno�ci� rozkaza�by, �eby walczyli. Wszyscy spojrzeli na Daghen�. Nawet Laiwa-son-

Baren wyci�gn�a szyj�, by lepiej widzie�. Dag pochyli�a si� ku Kailean.

� I co mam im powiedzie�? � szepn�a jej do ucha w ci�ko akcentowanym anaho. � Jak

tam w�a�ciwie u Wozak�w jest?

Kailean ledwo j� zrozumia�a, co by�o o tyle dobre, �e nawet gdyby jakim� cudem znalaz�

si� przy stole kto� znaj�cy j�zyk Verdanno, to i tak nie m�g�by pods�uchiwa�.

� Ksi�niczka prosi, �ebym t�umaczy�a, bo nie jest pewna swojej znajomo�ci meekhu. �

Zignorowa�a uporczywe spojrzenie pierworodnego i zwr�ci�a si� wprost do jego ojca. �

Verdanno nie s� niczyimi poddanymi i nigdy nimi nie byli. R�d kr�lewski to przede

wszystkim s�dziowie i stra�nicy praw, wi�c nie ma takiej w�adzy, by komukolwiek

rozkazywa�.

� Dobrze... m�w, co tam wiesz, a ja b�d� co� mamrota�. � Szept �ksi�niczki� przeszed�

w prawdziwe mamrotanie. � Tylko szybko, bo mi si� s�owa ko�cz�, a nie lubi� si� powtarza�.

� R�d kr�lewski ma w�asne stada, wozy, w�asn� stra�, lecz rz�dzi� tylko w Kr�lewskim

Grodzie, najwi�kszym obozie, jaki kiedykolwiek istnia�. Poza nim wi�kszo�� plemiennych

karawan w�drowa�a w�asnymi drogami.

� I dlatego ju� nie w�druj�?

Za ton, jakim zada� to pytanie, Ewens powinien dosta� w twarz. Daghena te� tak to

odebra�a, bo przesta�a pomrukiwa� bez sensu i zapyta�a towarzyszk�:

� Czy on pr�buje mnie obrazi�?

� Bez przerwy, wasza wysoko��.

Kailean odpowiedzia�a w anaho wystarczaj�co g�o�no, by wszyscy us�yszeli. I ciszej

zaraz doda�a:

� Poszepcz mi jeszcze troch� do ucha, a potem sied� i r�b chmurn� min�.

Odczeka�a stosown� chwil�.

� Ksi�niczka pragnie przypomnie�, �e jej lud uleg� armii, kt�ra p�niej przez kilka lat

bezkarnie �upi�a po�ow� Imperium, mimo i� Imperium jest pi��dziesi�ciokro� rozleglejsze i

ma dziesi�tki tysi�cy �o�nierzy na ka�de zawo�anie. Oraz �e koczownicy do tej pory p�acz�,

wspominaj�c wojn� z Verdanno.

Wyg�osi�a to, patrz�c pustym wzrokiem mi�dzy pierworodnego a jego macoch�. Teraz

nie by�a sob�, tylko g�osem ksi�niczki.

Hrabia przyj�� to po m�sku. To znaczy najpierw lekko poczerwienia�, potem spojrza� na

najstarszego syna i wreszcie wsta� i sk�oni� si� sztywno.

� Prosz� wasz� wysoko�� o wybaczenie. M�j syn nie chcia� ci� obrazi�, ma po prostu

zwyczaj skraca� swoje my�li w spos�b, kt�ry czasem sprawia, �e jest opacznie rozumiany.

� A co w�a�ciwie mia� na my�li? � Daghena tak si� wczu�a w rol�, �e ani my�la�a

odpuszcza�.

Ewens wsta�, pochylaj�c si� ci�ko do przodu, a Kailean na mniej ni� uderzenie serca

zobaczy�a to co�, co zago�ci�o w g��bi jego oczu.

I zrozumia�a.

Pierworodny. Dziedzic tytu�u i maj�tku. Ten, kt�remu nale�a�a si� r�ka najpi�kniejszej

okolicznej szlachcianki i kt�rego syn mia� zosta� kolejnym hrabi� der-Maleg. Przynajmniej

do chwili wypadku sze�� lat temu. Bo teraz, poniewa� jego rodzony ojciec ho�duje jakim�

prastarym przes�dom, bzdurnym zwyczajom, jest nikim. To m�odszy brat we�mie wszystko, a

gdyby przypadkiem Aeryhowi co� si� sta�o, jest jeszcze Ywron, b�kart z innej matki, kt�ry

jako trzeci syn powinien ju� dawno szuka� swojego szcz�cia gdzie� w �wiecie, a siedzi na

ojcowi�nie jak s�p czekaj�cy na padlin�, wa�niejszy teraz ni� pierworodny.

Nienawi��. Pal�ca tak, �e oczy m�czyzny z szarych zrobi�y si� niemal bia�e. Na mniej

ni� uderzenie serca.

A gdy ju� si� wyprostowa�, zn�w by� sob�. Spokojnym, opanowanym potomkiem

arystokratycznego rodu, z lekko ironicznym u�mieszkiem przyklejonym do warg.

Tu nie chodzi o nas, zrozumia�a jeszcze, tylko o hrabiego. To walka mi�dzy nimi, ojcem a

synem, a Ewens-der-Maleg nie ma nic do barbarzy�skiej ksi�niczki. By�by tak samo

nieuprzejmy dla ka�dego go�cia, kt�rego hrabia przyjmie w zamku.

� Prosz� wasz� wysoko�� o wybaczenie � zacz�� z uk�onem. � Mia�em na my�li to, �e

niezale�no�� i swoboda, tak cenione przez w�druj�ce po stepach ludy, okaza�y si� zgubne w

obliczu najazdu wielkiej, zorganizowanej hordy barbarzy�c�w. Oraz to, �e gdyby w�adza

rodu kr�lewskiego, do kt�rego wasza wysoko�� nale�y, by�a silniejsza, nasz wsp�lny wr�g

nigdy nie pokona�by Verdanno, kt�rzy s�yn� ze swej odwagi.

Kailean zauwa�y�a ruch. To kruczow�osa �ona hrabiego zab�bni�a palcami po stole, z

wyra�nym znudzeniem wys�uchuj�c przemowy pasierba. Najwyra�niej taka sytuacja nie by�a

tu niczym nowym i pierworodny nieraz sprawdza� cierpliwo�� ojca.

Ale wybrn�� do�� zgrabnie.

Daghena pochyli�a g�ow�, przyjmuj�c przeprosiny.

� To brzmi znacznie lepiej. Ciesz� si�, �e rozumiemy si� teraz... eee... dok�adnie. Dzi�ki

czemu mog� si� cieszy� go�cinno�ci� tego domu.

Wzi�a srebrny szpikulec, nabi�a kawa�ek sera i zanim Kailean zd��y�a j� ostrzec, w�o�y�a

do ust.

Kozi ser. W�dzony na r�ne sposoby, czasem o bardzo, ale to bardzo charakterystycznym

smaku. Znakomita przek�ska, kt�ra powodowa�a, �e cz�owiek nabiera� gwa�townej ochoty na

co� do jedzenia. Cokolwiek, byle tylko o tym charakterystycznym smaku zapomnie�.

Daghena zachowa�a si� dzielnie. Pogryz�a, prze�kn�a, swobodnym gestem si�gn�a po

wino.

� Od czego w�a�ciwie zacz�o si� to nasze nieporozumienie?

� Zastanawiali�my si� � hrabia nie odrywa� wzroku od Ewensa, p�ki ten z powrotem nie

usiad� � co sk�oni�o Cesarza do wydania rozkazu przeniesienia Verdanno w nasze g�ry?

Skierowa� spojrzenie na Daghen� i u�miechn�� si� uprzejmie.

� Cesarz nie wyda� takiego rozkazu. � �Ksi�niczka� upi�a jeszcze �yk wina, poruszy�a

kielichem, zapatrzona w taniec karminu na kryszta�owych �ciankach. � Wyrazi� tylko

uprzejm� pro�b�, kt�r� starszyzna oboz�w postanowi�a spe�ni�. Bo, jak zapewne pan wie,

hrabio, Verdanno nie otrzymali obywatelstwa Imperium, wi�c formalne rozkazy nas nie

dotycz�.

Przy stole zapad�a cisza. A Kailean musia�a przyzna�, �e Dag by�a w tej grze

niespodziewanie, i to w ca�kowicie wspania�y, niewiarygodny spos�b, dobra.

� Rozumiem. � Cywras-der-Maleg chrz�kn��. � Prosz� mi wybaczy�, wasza wysoko��,

ale jestem po prostu ciekaw, co sk�oni�o Tron do wyra�enia takiej pro�by. To wydarzenie bez

precedensu, dziesi�tki tysi�cy woz�w na wiele dni zablokowa�y jedn� z g��wnych dr�g

handlowych Wschodu, a s�ysza�em, �e jeszcze nie wszystkie wjecha�y do doliny. Kupcy

ponosz� straty, a gdy kupcy ponosz� straty, stratne jest ca�e Imperium.

Ostro�ne, wywa�one zdania g�adko wymyka�y si� z ust arystokraty, a Kailean nagle

odkry�a zalety bycia kim� w rodzaju s�u��cej. Nikt na ni� nie patrzy�. Wszyscy, ��cznie z

siedz�c� dwa krzes�a dalej Laiw�-son-Baren, wodzili wzrokiem od hrabiego do Dagheny.

� No i rzecz jasna � hrabia kontynuowa� � taka pro�ba os�abi�a wschodni� granic�, bo jak

s�usznie zauwa�y� m�j syn, Verdanno s�yn� z nienawi�ci do Se-kohlandczyk�w, a ich obozy

by�yby przez wiele dni niezdobytymi twierdzami.

� Tylko jak d�ugo by si� te twierdze utrzyma�y, hrabio? Obozy, kt�re mieli�my na

po�udniu, by�y zbyt du�e i ludne, by ich skutecznie broni�. Zreszt� dwa z nich zosta�y na

miejscu. Derewn�lo i Kalear Wi�kszy. Zosta�y w nich kobiety z ma�ymi dzie�mi, starcy i

troch� doros�ych wojownik�w, kto� bowiem musi pilnowa� stad i tabun�w, p�ki w Law-Onee

nie wyrosn� trawy.

�ona hrabiego wyd�a wargi.

� Trzeba by�o je przyp�dzi� razem z wozami.

� P� miliona sztuk?

Ewens omal nie przela� kielicha, kt�ry w�a�nie nape�nia�, a hrabia zamar� na mgnienie oka

z wp�otwartymi ustami.

� P� miliona?

� Jeste�my narodem pasterzy i hodowc�w, panie hrabio. � Daghena pos�a�a mu �agodny

u�miech. � Byd�o i konie s� dla nas tym, czym dla meekha�skiej szlachty ziemia.

� Ale Law-Onee nie wykarmi tylu zwierz�t. Tutejsze ziemie s� ledwo w stanie utrzyma�

nasze kozy i owce.

� Dlatego te� cz�� zwierz�t przep�dzimy do Wermoh i dalej na zach�d. Tamtejsze

pastwiska s� bardziej urodzajne, a starszyzna ju� omawia�a kwestie zwi�zane z ich

wydzier�awieniem. Zreszt� spodziewamy si�, �e gdy minie zamieszanie na Stepach, Cesarz

ber-Arlens pozwoli nam wr�ci� na wschodnie pogranicze.

� A do tego czasu banda starc�w i kobiet z ma�ymi dzie�mi b�dzie pilnowa� tego

niewyobra�alnego bogactwa? � Ewens odstawi� karafk�, ale nie si�gn�� po nape�niony kielich.

� Pomaga im meekha�ska armia.

Och, w�a�nie powiedzia�a to, na co wszyscy czekali. Informacja, �e meekha�scy �o�nierze

�strzeg�� stad Verdanno, wyja�nia�a, jakim kijem pognano Wozak�w na p�noc.

Przynajmniej to by�o proste i zrozumia�e dla wszystkich.

� Nadal jednak nie wiemy, dlaczego Cesarz wyrazi� tak�... pro�b�. � Hrabia nie

ust�powa�.

� Och, czy to nie oczywiste, ojcze? � Pierworodny poci�gn�� z kielicha, po czym zakr�ci�

nim, drwi�co parodiuj�c Daghen�. � Ojciec Wojny zdycha gdzie� w swoim bar�ogu, nie

pozostawiwszy, je�li s� mi znane barbarzy�skie obyczaje, prawego dziedzica. Synowie

Wojny szykuj� si� do walki o sched� po nim, wi�c ten kocio�, zwany Wielkimi Stepami,

zacznie wkr�tce wrze�. Istnieje szansa, �e b�dzie wrza� przez wiele lat i wygotuje si� sam tak

bardzo, �e koczownicy przestan� stanowi� ci�g�e zagro�enie. Zostanie po nich tylko,

wybaczcie banalne por�wnanie, osad na �ciankach i troch� krwawej brei na dnie. Chyba �e

kto�, wybaczcie kolejny bana�, d�gnie ten kocio� w��czni�. Wtedy mo�e wybuchn�� nam

prosto w twarz.

Daghena obdarzy�a go pi�knym i bardzo zimnym u�miechem.

� �eby d�gn�� co� w��czni�, trzeba mie� do�� si�y i odwagi, by si� ni� pos�ugiwa�. Jedno

mog� obieca�, Verdanno nie wjad� na Wielkie Stepy, by rzuci� wyzwanie koczownikom, bo

taka jest wola Cesarza, kt�rego szanujemy, lecz jak to powiadacie... eee... Lepiej przysypa�

�ar ziemi�? Dobrze pami�tam powiedzonko? Lepiej by� przezornym, �eby nie prowokowa�

do wojny. �eby jakie� gor�ce g�owy nie podpali�y ca�ej wschodniej granicy.

Hrabia wzi�� srebrny szpikulec i zacz�� d�ga� wy�o�one przed nim przystawki. Jakby

nabija� wrog�w na pik�.

� Wi�c... prosz� wybaczy� szczero�� pytania, ksi�niczko, ale rozkazy ze stolicy by�y

do�� og�lnikowe, wi�c Wozacy nie zostali tu przesiedleni na sta�e?

� Tu? � �Ksi�niczka� unios�a brwi. � W g�ry? Gdzie nie ma miejsca ani dla ludzi, ani

dla zwierz�t? Gdzie jedynymi w miar� p�askimi terenami s� imperialne drogi, a reszta to tylko

ska�y, drzewa, kamienie i mech? Poza tym, jak ju� m�wi�am, my nie jeste�my poddanymi

meekha�skiego cesarza, by m�g� nas przesiedla� wedle woli. My tylko spe�niamy jego

pro�b�, by usun�� si� znad granicy i nie prowokowa� nikogo do g�upich czyn�w. Ale �eby

by� Verdanno, potrzebujemy otwartych przestrzeni.

Drzwi za plecami Kailean otworzy�y si� i jeden ze s�u��cych zaanonsowa�:

� Aeryh-der-Maleg, drugi syn Cywresa-der-Malega i Euherii-der-Maleg-seg-Wydram,

dziedzic rodu der-Maleg, spadkobierca Wy�szych P�l Wschodnich, Kalonwee, Czehran,

Ma�opasu...

Widocznie zgodnie z lokalnym obyczajem przybycie dziedzica wymaga�o odpowiedniej

oprawy, a s�uchaj�c d�ugiej listy miasteczek i wsi, Kailean musia�a przyzna�, �e maj�tek

hrabiego jest ca�kiem spory, cho� jak pami�ta�a, wioska, w kt�rej si� urodzi�a, sk�ada�a si� z

pi�ciu cha�up i trzech szop. Zapewne kryszta�owy kielich, kt�ry przed ni� sta�, by� wart wi�cej

ni� roczny doch�d z wi�kszo�ci wymienianych w�a�nie podobnych wioseczek. Ale ich liczba

by�a imponuj�ca.

Spojrza�a na pierworodnego. U�miecha� si� uprzejmie, w oczach mia� tylko szczere

rozbawienie, a d�onie, w kt�rych trzyma� kielich, nie dr�a�y. Lecz patrz�c, jak zaciska�

szcz�ki, mog�a si� za�o�y�, �e gdyby w�o�y� mu mi�dzy z�by podkow�, przegryz�by j� na

p�.

Daghena obr�ci�a si� do wchodz�cego. Kailean posz�a w jej �lady. Aeryh mia� w�osy ciut

ja�niejsze ni� starszy brat, za to oczy odrobin� ciemniejsze. Prosty jak strza�a, wysoki, szeroki

w ramionach. M�g�by pozowa� do nast�pnego obrazu w kolekcji hrabiego, jako meekha�ski

zdobywca �wiata. Cho� pewnie ju� to zrobi�.

I nawet by� w stosownym stroju. Wysokie buty do jazdy konnej, ciemne spodnie,

sk�rzana przeszywanica, pas obci��ony mieczem i okaza�ym sztyletem. Wszystko znoszone i

zakurzone, jakby wszed� do sali wprost z siod�a. Kailean przy�apa�a si� na tym, �e zerkn�a za

drzwi, spodziewaj�c si� konia w korytarzu. Prawdziwy dziedzic wojowniczej arystokracji,

szkolony od dziecka na �o�nierza.

� Wasza wysoko�� � przerwa� s�u��cemu litani� wylicze� i uk�oni� si� w pas. � Ojcze,

matko, najdro�sza Laiwo, bracie, bracie. � K�ania� si� ka�demu z osobna, lecz ju� nie tak

uni�enie. � Panno...

Zawiesi� na niej wzrok.

� Inra-lon-Weris. � Kailean wsta�a i dygn�a. � Towarzyszka i t�umaczka jej wysoko�ci.

� Zaje�dzi�em dwa konie, spiesz�c si� na to spotkanie, ale i tak b�d� �a�owa� ka�dej

chwili, kt�ra mnie omin�a. Wi�c wybaczcie mi, prosz�, podr�ny str�j.

Zaakcentowa� to �zaje�dzi�em� i trzasn�� po wojskowemu obcasami, a� zabrz�cza�y

stalowe gwiazdki przy g��wkach ostr�g. Kailean przenios�a spojrzenie na jego buty. Gwiazdki

by�y krwistoczerwone.

Wbi�a obcas w stop� Dagheny, a� ta podskoczy�a i zerwa�a si� z miejsca. I natychmiast

nachyli�a si� do ucha �t�umaczki�.

� Co si� sta�o? � sykn�a w anaho.

Przy stole ju� wszcz�o si� zamieszanie, hrabia r�wnie� poderwa� si� z krzes�a, podobnie

hrabina, oboje patrzyli na swojego go�cia, jakby nagle wyros�a mu druga g�owa.

Kailean szepn�a tylko:

� Obrazi� ci�.

Dag zareagowa�a prawid�owo, bez wahania odsun�a krzes�o i nie patrz�c na nikogo,

skierowa�a si� do drzwi. Aeryha min�a z tak� min�, jakby by� kup� �ajna pokryt� warstw�

larw.

� Wasza wysoko��! Wasza wysoko��! � Cywras-der-Maleg pr�bowa� za ni� pobiec, ale

Kailean bezceremonialnie stan�a mu na drodze.

� Prosz� o wybaczenie, hrabio � dygn�a � ale gdy ksi�niczka jest w takim nastroju,

lepiej jej nie przeszkadza�. Spr�buj� j� jako� u�agodzi�.

I wysz�a, zostawiaj�c wszystkich w bezbrze�nym zdumieniu.

Has spokojnie obejrza� cia�o, wymieni� kilka szeptanych zda� z Azgerem i wr�ci� do

porucznika.

� Le�y tu dwa do czterech miesi�cy � potwierdzi� przypuszczenia tropiciela. � To znaczy,

�e zgin��, zanim wyruszyli�my ze Step�w. Po co mi go pokazujesz?

� Zabito go przy u�yciu czar�w. Czujesz co�?

� Po tylu dniach? Nie. Poza tym nie u�yto przeciw niemu czar�w bezpo�rednio. Pad� ich

ofiar�, ale go nie dotkn�y, rozumiesz?

� Mniej wi�cej. A miejsce, z kt�rego go zrzucono? Czarownik wykona� jaki� wozacki

gest, a potem, najwyra�niej przypominaj�c sobie, z kim rozmawia, pokr�ci� g�ow�.

� Ju� go nie ma. Portal otworzy� si� na chwil� i zaraz zamkn��. A powietrze nie trzyma

zbyt d�ugo takich �lad�w.

Kenneth zacisn�� szcz�ki, w�a�ciwie czego si� spodziewa� po tylu miesi�cach?

� Nic nie znalaz�e�?

� Niewiele. Wygl�da na to, �e jego �mier� nie ma z naszym marszem nic wsp�lnego...

� A ja mam wra�enie, �e nawet popierdywanie �wistak�w ma z nim co� wsp�lnego.

Odk�d przyby�em w te g�ry, wszyscy gadaj� tylko o Verdanno i ich karawanach. Nie mydl mi

oczu.

� Masz swoje rozkazy, poruczniku, i po prostu je wykonuj.

� Oczywi�cie. A wi�c roz��cie si� tu obozem na dziesi�� albo dwadzie�cia dni. Nie

wiadomo, kiedy znajdziemy reszt� szlaku.

Zderzyli si� wzrokiem. Zdawa�o si�, �e na dnie czarnych oczu Hasa pe�gaj� ma�e

p�omyki. Nag�e czarownik skrzywi� si� i parskn�� kr�tkim �miechem.

� Teraz rozumiem, czemu Meekha�czycy m�wi�, �e lepiej nie zadziera� z

czerwonow�osymi. Jeste� uparty jak pijany mu�, przyjacielu. � Pokiwa� g�ow�. � M�g�bym

stwierdzi�, �e nie potrzebujemy was, wystarcz� wasze mapy.

Kenneth pstrykn�� palcami.

� Bland! Do mnie.

Stra�nik pojawi� si� w kilka uderze� serca. Na plecach, opr�cz worka z prowiantem, mia�

przytroczon� sk�rzan� tub�.

Porucznik wyj�� pergaminow� p�acht� i poda� j� Hasowi.

� Czytaj.

Mapa by�a normaln� map� G�rskiej Stra�y, zaznaczono na niej najwa�niejsze szczyty,

doliny, prze��cze i lasy � oraz szlak, kt�ry mia� ich zaprowadzi� do skalnej ostrogi, wiod�cej

na wy�yn�. Lecz znaczy�o to r�wnie�, �e opr�cz zwyk�ych, �atwo rozpoznawalnych symboli

znajdowa�y si� na niej dziesi�tki ideogram�w, dziwnych znak�w, tajemniczych bohomaz�w.

� To mapa G�rskiej Stra�y, a je�li chcesz wywo�a� furi� meekha�skiego kartografa, rzu�

mu te trzy s�owa w twarz. A te dopiski, to informacje umo�liwiaj�ce orientacj� w terenie.

Powiem ci, jak to dzia�a, o tu � Kenneth wskaza� na mapie punkt upstrzony seri� znak�w � to

w�w�z i miejsce, w kt�rym zbudowali�cie most. Na w�w�z z pewno�ci� by�cie natrafili, ale

stawiaj�c most w najlepszym na pierwszy rzut oka miejscu, mil� za nim trafiliby�cie na

skalny kocio� bez wyj�cia. Trzeba by�oby si� wr�ci� i budowa� most gdzie indziej, maj�c

nadziej�, �e to w�a�ciwa droga. Te znaczki to informacja, gdzie dok�adnie nale�y przeby�

w�w�z, by nie wpakowa� si� w �lep� uliczk�.

Przejecha� palcem do kolejnego punktu.

� Jeste�my tu, na Hewen. A tutaj, w tej skalnej �cianie, ma by� szczelina, d�uga na p�

mili, prowadz�ca na drug� stron� g�ry. Podobno jest w�ska i dobrze ukryta mi�dzy g�azami.

Chcesz jej sam szuka�? My�l�, �e za cztery, g�ra pi�� dni znajdziesz. Wi�c w�a�ciwie nie

jestem ci potrzebny, podpisz mi tylko dokument, �e zrzekacie si� przewodnictwa, i wracam

do Kehlorenu. Musimy pochowa� jednego z naszych, kt�ry zgin�� w sprawie niemaj�cej nic

wsp�lnego z Verdanno.

Czarownik przygl�da� mu si� spokojnie, lekko przekrzywiaj�c g�ow�.

� Czego w�a�ciwie chcesz?

� Czego si� dowiedzia�e�. � Porucznik wskaza� na cia�o.

� Niewiele. � Pomarszczona twarz skrzywi�a si� w dziwnym grymasie, a gest, z jakim

Has owin�� si� w swoj� szat�, sprawi�, �e ko�ciane fetysze zagrzechota�y gwa�townie. � On

g�odowa� tak bardzo, �e prawie z tego g�odu oszala�. Tu� przed �mierci� zjad� ma�y kawa�ek

psiego mi�sa. Ca�ymi dniami nie widzia� s�o�ca, cho� nie b��dzi� w ciemno�ciach. Przez

wi�kszo�� czasu by�o mu gor�co, wi�c pi� wod�, a woda mia�a du�o siarki i musia�a

�mierdzie� gnij�cymi jajami, czu� to w jego w�osach i paznokciach. Pod paznokciami i w

zakamarkach ubrania ma czarny py�. I gdziekolwiek by�, walczy� i zabija�, czu� od niego od�r

�mierci.

Kenneth pierwszy raz widzia� go tak poruszonego. Znik� gdzie� z�o�liwy, ironiczny

staruch, a � co porucznik odkry�, czuj�c, jak je�� mu si� w�osy i w ustach zbiera �lina �

pojawi� si� pot�ny plemienny szaman, zbieraj�cy w�a�nie Moc.

� Co si� dzieje?

Mrowienie zmala�o.

� Nic... nic. � Czarownik pokr�ci� g�ow�. � Stare legendy i bajki. Nie wiem, gdzie

przebywa� ani jak si� stamt�d wydosta�, ale gdyby tego nie zrobi�, i tak w ci�gu kilku dni

umar�by z wycie�czenia. Zadowolony? Zreszt� � u�miechn�� si� z�o�liwie � na temat tego

trupa nie ze mn� powiniene� rozmawia�.

Kenneth prze�kn�� odruchowe �a z kim?�, bo mia� cholern� pewno��, �e w zamian

us�yszy tylko jak�� irytuj�c� z�o�liwo��.

� To wszystko?

� W�a�ciwie tak. Jeszcze jedno, on... � starzec niespodziewanie zmi�k� � nie podda� si�

rozpaczy, nie p�aka� i nie b�aga� Losu o �ycie. By� dzielnym cz�owiekiem.

� Dobrze. Dacie rad� odes�a� go pod twierdz�? I czy znajdzie si� u was jakie� pi�ro i

kawa�ek papieru? Powinienem napisa� raport i wys�a� razem z cia�em.

� Jeste�my lud�mi cywilizowanymi. Znajdzie si� nawet atrament. A o niego si� nie

martw, nosze, czterech biegaczy, kilka zmian, za dwa dni b�dzie w domu.

� Dobrze. Wi�c chod� ze mn�, obejrzysz t� szczelin�.

� Ju� j� znale�li�cie?

� Jeszcze nie, ale ja umiem czyta� map�.

Obudzi�o j� dotkni�cie i omal nie krzykn�a, gdy zobaczy�a tu� nad sob� jego twarz.

Oczy, jak dwie monety, niemal �wieci�y w ciemno�ciach, lecz by�o w nich co� jeszcze.

Niepok�j.

Ana�we spa�a w wozie ojca, Nee�wa zn�w znik�a na noc, wi�c Key�la mia�a ca�y w�z

sypialny dla siebie. Dzisiaj wszyscy �wi�towali, uda�o im si� przeby� g�ry. Przys�owie

m�wi�o, �e drog�, kt�ra uniesie na sobie jeden w�z, mo�e przejecha� ich tysi�c. A oni dbali,

by droga by�a jak najlepsza.

W ca�ym obozie jedzono i pito, i wygl�da�o na to, �e nikt nie b�dzie dzi� spa�. A jutro,

skoro �wit, wozy zaczn� zje�d�a� na d�, na wy�yn�, do domu.

Kailean zawsze pod�miewa�a si�, �e Verdanno m�wi� o uczuciach z takim samym

zaanga�owaniem, jak o zesz�orocznej pogodzie. Ale gdyby kuzynka mia�a okazj� zobaczy�

ten ob�z, wiedzia�aby, �e wszelka gadka jest zb�dna.

Dom.

Jej te� trudno by�o tak naprawd� oceni� wag� tego s�owa, zrozumie� gor�czk� w ruchach

i spojrzeniach, w gonitwie s��w i gest�w av�anaho, w oddechach dysz�cych winem, d�oniach

zaci�ni�tych w pi�ci, sztucznej weso�o�ci i demonstracyjnej beztrosce. Trudno, dop�ki nie

zobaczy�a wczoraj wilgotnych oczu Hasa i nie ujrza�a, jak ojciec wybiera z kufra najlepszy

str�j, kt�rego nie zak�ada� od czasu �mierci mamy.

Dom.

Miejsce, kt�re nale�y do cz�owieka, i do kt�rego cz�owiek nale�y.

Tylko �e w domu czeka�a na nich wojna z wrogiem, kt�ry niczego nie oddawa� bez walki.

Wi�c nim niekt�rzy pok�oni� si� stra�nikom Domu Snu, sk�adali ho�d �yciu i drodze, kt�ra

ich tu przywiod�a. Wszyscy jedli i pili, a ci, kt�rzy mieli do��, wymykali si� w noc parami i

ani matrony pilnuj�ce dziewcz�t, ani ich ojcowie i bracia nie pr�bowali temu przeszkadza�.

Pono� Laal Szarow�osa by� c�rk� meekha�skiej Pani, a Baelta�Mathran mia�a w swoim

boskim orszaku wszystko to, co wi�za�o si� z �yciem.

Przynajmniej tak twierdzili jej kap�ani.

Key�la te� mog�a �wi�towa�, a ojciec, odziany w sw�j najlepszy str�j, pozwoli� jej nawet

wypi� du�y kubek nierozcie�czonego wina. Co oczywi�cie sprawi�o, �e szybko zakr�ci�o jej

si� w g�owie i postanowi�a p�j�� spa�. Wino musia�o te� wywo�a� jakie� przywidzenia, bo

zobaczy�a w p�mroku, jak Ana�we otwiera drzwi swojej cz�ci wozu i wpuszcza do �rodka

ch�opaka o twarzy Kar�dena.

Zdecydowanie tej nocy w obozie triumfowa�o �ycie.

A teraz obudzi� j� on, jej tajemniczy go��, a w oczach mia� niepok�j. A potem us�ysza�a

okrzyk, po nim nast�pny i nagle wsz�dzie pe�no by�o biegaj�cych i ha�asuj�cych ludzi.

A nad to wszystko wybija� si� jeden g�os. Kr�tki, wysoki d�wi�k rogu bojowego.

Wojna dotar�a do nich, nim sko�czy�a si� noc.

Nagle zrozumia�a, �e jest sama, si�str nie ma, ojciec pewnie obj�� przyw�dztwo, bracia

w�a�nie zak�adaj� pancerze i si�gaj� po bro�.

Si�gn�a przez ciemno�� i obj�a go.

� Prosz� � szepn�a, czuj�c, jak chude cia�o pod jej dotkni�ciem kamienieje. � Prosz�, po

prostu mnie przytul.

Ch�opak nie wyda� �adnego d�wi�ku, ale obj�� j� niezgrabnie i poklepa� po plecach.

Rozdzia� 9

Jutro nadesz�o szybciej, ni� si� spodziewa�. Nadesz�o z dr�eniem gruntu i narastaj�cym

grzmotem kopyt wal�cych o ziemi�. Nadesz�o z brz�kiem ci�ciw i �wistem strza� oraz

przera�aj�cym, budz�cym groz� okrzykiem wojennym Se-kohlandczyk�w.

� Waraaaaaaa!!! Ag saye waraaaa!!!

Podeszli ich cicho, od g�r, stamt�d, gdzie wartownik�w by�o niewielu, a no�e i garoty

otworzy�y im drog�. Musieli prowadzi� konie pieszo, trzymaj�c je mocno za uzdy, by �aden

nie zar�a�, wskoczyli na siod�a tu� przed atakiem i run�li na �pi�cy ob�z.

Kenneth poderwa� si� w chwili, gdy mi�dzy zaskoczonymi, na wp� przytomnymi lud�mi

pojawi�y si� sylwetki na koniach. Je�d�cy, kt�rzy mieli lance, k�uli nimi wstaj�cych, a

�ucznicy posy�ali strza�� za strza��, niemal wprost w le��cych pod kopytami ich koni

Wozak�w, pociski, wystrzelone z tak bliska, przeszywa�y ludzi na wylot i przyszpila�y do

ziemi.

Zrywaj�c si� z pos�ania, z�apa� tylko tarcz�, miecz, od�o�ony na bok, z�o�liwie wymkn��

si� spod palc�w, Kenneth przykl�kn��, by go podnie�� i w tej chwili jedna strza�a �wisn�a mu

nad g�ow�, druga za� prze�lizgn�a si� po kolczudze. R�koje�� miecza wreszcie przyklei�a si�

do d�oni, porucznik jednym ruchem strzepn�� pochw� z ostrza i nagle z p�mroku przed nim

wy�oni� si� galopuj�cy je�dziec. Lanca mierzy�a wprost w brzuch porucznika, kt�ry zas�oni�

si� niezr�cznie tarcz� a si�a uderzenia wyrzuci�a go za burt� wozu.

Przez mgnienie oka lecia� w powietrzu, jakim� cudem nie upuszczaj�c ani tarczy, ani

miecza, a nast�pnie waln�� o ziemi� z takim impetem, �e a� straci� dech. Odruchowo

przetoczy� si� przez plecy, potrz�sn�� g�ow� �eby przegoni� ciemne plamy sprzed oczu. A

koczownik ju� naje�d�a� na niego, pochylony w siodle, lanca uderzy�a w d�, podst�pnie, na

wysoko�ci uda, Kenneth odbi� grot mieczem, doskoczy� do konnego i z ca�ej si�y pchn��

tarcz�. Szpiczaste umbo wbi�o si� w nog� napastnika tu� nad br�zowym nagolennikiem, w

miejscu, gdzie nie si�ga�a kolczuga, je�dziec krzykn��, szarpn�� wodze, usi�uj�c cofn�� konia,

i pu�ci� lanc�, si�gaj�c po szabl�.

Kenneth nie da� mu szansy. Przyklei� si� do konia, poci�gn�� tarcz� w d�, mocniej

rozrywaj�c nog� przeciwnika, a krzyk rannego przeszed� w wycie. Stra�nik pchn�� mieczem

w g�r�, trafiaj�c w brzuch, pozyqa by�a niewygodna, nie m�g� w�o�y� pe�nej si�y w

uderzenie, wi�c kolczuga koczownika wytrzyma�a, ale cios wypchn�� powietrze z jego piersi.

M�czyzna zgi�� si� w p�, a kolejne uderzenie trafi�o go w szyj�, tu� pod zapink� he�mu.

Gor�ca krew trysn�a porucznikowi na twarz, wyszarpn�� miecz i odskoczy�, cofn�� si� kilka

krok�w, szukaj�c plecami wozu.

Dw�ch konnych wy�oni�o si� z obu stron pojazdu i zwolni�o. Ten z prawej mia� lanc�, ten

z lewej �uk i ju� unosi� bro� do strza�u. Kenneth skuli� si� za tarcz�, bole�nie �wiadomy, �e

jest o wiele za ma�a, strzelec mo�e spokojnie wybra�, gdzie go trafi, a jego towarzysz po

prostu dobije rannego. Brz�kn�a ci�ciwa, g�owa �ucznika odskoczy�a w ty� z kr�tkim be�tem

tkwi�cym po�rodku czo�a, drugi koczownik spi�� konia i w tej chwili trafi�y go dwa pociski.

St�kn��, upu�ci� lanc� i zwali� si� z konia, a potem spr�bowa� odpe�zn�� w bok.

Z ciemno�ci wyskoczy�y pochylone sylwetki, Kenneth rozpozna� swoj� dziesi�tk�, kilku

ludzi z Drugiej i Czwartej oraz na oko ca�� Pi�t�. Jeden z �o�nierzy, przebiegaj�c obok,

przyszpili� ruszaj�cego si� jeszcze koczownika do ziemi. Wok� trwa�a walka. Fenlo Nur

podbieg� do dow�dcy z kusz� w r�ku. W z�bach, niczym knebel, trzyma� gruby be�t.

� Cza�y jestesz... tfu � wyplu� pocisk � ca�y pan jest?

� Tak, to nie moja krew.

� Dobrze.

Dziesi�tnik opar� kusz� o ziemi�, naci�gn��, za�o�y� be�t. Wok� stra�nicy utworzyli lu�ny

kr�g. Porucznik rzuci� okiem, by�o ich oko�o trzydziestu, w tym po�owa z kuszami, z

podoficer�w mia� tylko Nura.

� Wozy w ko�o � rzuci�.

Kr�py dziesi�tnik skin�� tylko g�ow�. Znajdowali si� po zewn�trznej stronie p�okr�gu

ustawionego z kilkunastu woz�w, przez kilka chwil mieli spok�j, wi�kszo�� napastnik�w

szala�a nieco dalej, cho� s�dz�c po coraz g�o�niejszym brz�ku stali i r�eniu koni, nie sz�o im

ju� tak �atwo.

� Bland, Malawe, Gawoh i wy dwaj, dwa wozy z lewej i zamykacie kr�g. Maronles,

Szpak i wy � Kenneth wskaza� kilku �o�nierzy pozbawionych kusz � wozy z prawej. Fenlo,

bierz kusznik�w i os�aniacie ich. Na trzy. Raz, dwa...

Ruszyli biegiem, pochyleni, dopadli woz�w, szarpn�li. Puste pojazdy potoczy�y si� lekko

i p�okr�g zacz�� si� zamyka�. W mi�dzyczasie porucznik znalaz� w�z, na kt�rym spa�. Pas z

pochw� i sztyletem pow�drowa� na miejsce.

I w tym momencie b�ysn�o �wiat�o. Kto� wrzuci� nar�cze chrustu w jedno z tl�cych si�

leniwie ognisk, p�omienie buchn�y na kilka st�p w g�r�, o�wietlaj�c ob�z. Koczownicy

znajdowali si� wsz�dzie, galopowali po zakrwawionej ziemi, k�uli uciekaj�cych w plecy,

�cinali szablami, rozwalali toporami g�owy. �uki pracowa�y rzadziej, w ciemno�ciach trudno

by�o mierzy� do niewyra�nych cel�w i chyba w�a�nie dlatego wpadli na pomys�, by o�wietli�

sobie okolic�. Tym bardziej �e w jednym miejscu Wozacy zbili si� w pot�n� gromad�,

uzbrojeni w co kt�ry z�apa�, siekiery, �opaty, ci�kie m�oty, drewniane dr�gi. Wianuszek

okrwawionych cia� koni i ludzi �wiadczy�, �e pr�ba rozbicia tej kupy frontalnym atakiem nie

powiod�a si�, wi�c teraz b�ysn�o drugie i trzecie ognisko, a je�d�cy si�gn�li po �uki i

�wisn�y pierwsze strza�y.

Verdanno zak��bili si� i zacz�li cofa� w stron� grupy woz�w stoj�cych bli�ej rampy,

coraz szybciej, coraz bardziej bez�adnie. Dzieli�o ich od zbawczej os�ony jakie� sto krok�w i

jasne by�o, �e zanim tam dotr�, koczownicy wystrzelaj� po�ow� z nich. A je�li Wozacy rzuc�

si� do ucieczki, zostan� stratowani i wyr�ni�ci.

� Tam!

Kenneth wskaza� Fenlo Nurowi oddalon� o jakie� pi��dziesi�t jard�w grupk� konnych

�ucznik�w. Podoficer skin�� g�ow�, rzuci� kilka kr�tkich rozkaz�w, jego dziesi�tka i tych

kilku pozosta�ych �o�nierzy z kuszami wzi�a koczownik�w na cel.

� Teraz! � warkni�cie Nura przebi�o si� przez zgie�k bitwy i kilkana�cie kusz szcz�kn�o

jak jedna.

We wskazanej grupie konnych by�o r�wno dziesi�ciu je�d�c�w i nagle czterech zwali�o

si� na ziemi�, pi�ciu zakrzycza�o r�nymi g�osami, zgi�o si� w siod�ach, a ostatni zastyg� z

otwartymi ustami i na wp� naci�gni�tym �ukiem.

Fenlo Nur nie traci� czasu na podziwianie efekt�w swojej pracy, opar� kusz� o ziemi�,

szarpn�� ci�ciw�, pozornie bez wysi�ku zaczepi� j� o orzech, po�o�y� be�t w rowku. Kenneth

nigdy w �yciu nie widzia�, by kto� tak szybko napina� t� bro�. Dziesi�tnik przytuli� �o�e do

policzka i delikatnie nacisn�� spust. Ostatni je�dziec wci�� rozgl�da� si�, gdy pocisk trafi� go

w gard�o.

Kenneth zrozumia�. Koczownicy ich nie widzieli. Wozy, kt�re stra�nicy ustawili w okr�g,

znajdowa�y si� z boku, rozpalone ogniska u�atwia�y napastnikom celowanie, ale sprawia�y

te�, �e mrok poza kr�giem p�omieni by� dwa razy g�stszy.

� Strzelajcie dalej � rozkaza�. � I wozy bli�ej!

Wyskoczy� na zewn�trz, w ciemno��, gdzie le�a�y cia�a trzech zabitych wcze�niej

koczownik�w. O pierwsze prawie si� przewr�ci�, odszuka� po omacku twarz, przykl�kn��

przy trupie, wcisn�� ostrze sztyletu pod zapink� stalowego, zwie�czonego kit� z ko�skiego

w�osia he�mu, przeci��. Po chwili mia� w r�ku trzy he�my i d�ug� na dwana�cie st�p lanc�.

Wr�ci� do woz�w, w biegu zwi�zuj�c kity ze sob�.

Wozy tworz�ce kr�g ustawiono cia�niej, uzbrojeni w kusze �o�nierze s�ali be�t za be�tem,

a Se-kohlandczycy ju� si� zorientowali, sk�d s� ostrzeliwani, bo o burty zacz�y uderza�

strza�y. Konni jeszcze nie ruszyli do ataku, strzelali troch� na �lepo, na dodatek porucznik

zauwa�y�, jak jeden czy drugi ogl�da si� przez rami� w stron� rampy, wida� nie byli pewni

w�asnych si�. Lecz Kenneth nie zamierza� pozwoli� im d�ugo si� waha�. Wbi� grot lancy w

w�ze� trzymaj�cy razem he�my, uni�s� je w g�r�, wetkn�� drugi koniec w szczelin� w dnie

najbli�szego wozu i potrz�sn��.

He�my zabrz�cza�y metalicznym pog�osem, zal�ni�y w blasku ognia.

� No dobra, trzeba wskaza� naszym ch�opakom drog�! Sz�sta! Razem! Sz�sta!

�o�nierze podj�li okrzyk, wal�c do rytmu p�azami mieczy i trzonkami topor�w o tarcze i

burty woz�w. Nad zakrwawionym pobojowiskiem poni�s� si� ryk:

� Sz�sta! Sz�sta! Sz�sta!

Atakuj�cy Wozak�w koczownicy odwracali g�owy w stron� kr�gu woz�w, zaczepiali

wzrok o powi�zane, chwiej�ce si� w powietrzu he�my i zawracali konie. Trudno o

wymowniejsze wyzwanie. Tym bardziej �e zza barykady raz po raz wylatywa�y be�ty.

Pierwsza grupa nacieraj�cych oderwa�a si� od Verdanno i, formuj�c w pe�nym galopie lu�ny

szyk, run�a w stron� Stra�y.

� Czeka�!

Nie musia� wydawa� tego rozkazu, bo Nur, kt�ry obj�� dowodzenie nad kusznikami, zna�

si� na robocie. Ustawi� ich w dwuszeregu, po o�miu strzelc�w, i czeka� razem z nimi.

A Kenneth widz�c, jak Se-kohlandczycy rozpuszczaj� konie, zrozumia� nagle, co pr�buj�

zrobi�. Chcieli przeskoczy� g�r�, nad burtami, i istnia�o zagro�enie, �e im si� uda. Pojazdy

u�yte jako barykada nie by�y wozami bojowymi, ich burty ledwo si�ga�y �o�nierzom do

piersi. Rozp�dzony ko� m�g� przesadzi� tak� przeszkod� jednym susem.

� Pierwszy, teraz! � Salwa uderzy�a w atakuj�cych, dwa konie zary�y chrapami w ziemi�,

kilka zar�a�o i wy�ama�o si� z szyku. � Czeka�!

Fenlo Nur mia� g�os jak buhaj w rui i zna� si� na strzelaniu z kuszy. Pierwszy szereg

strzelc�w cofn�� si� i zacz�� �adowa� bro�, drugi z�o�y� si� do strza�u.

� Czeka�!

Galopowa�o na nich jakich� trzydziestu je�d�c�w, pochyleni nad ko�skimi karkami i

skryci za tarczami, byli cholernie ma�ym celem. Zw�aszcza w ciemno�ciach roz�wietlonych

tylko kilkoma ogniskami. Ale kusznicy nie mierzyli w ludzi.

� Czekaaa�!

Trzydzie�ci jard�w, lu�ny szyk atakuj�cych rozpad� si� jeszcze bardziej, konie przesz�y w

cwa�.

� Teraz!!!

Osiem kusz szcz�kn�o jedna za drug�, pi�� koni zwali�o si� na ziemi�, Kenneth widzia�,

jak co najmniej trzy z nich be�ty trafiaj� prosto w g�owy, gruchocz� czaszki i zabijaj� na

miejscu. Bo wyszkolony do walki, ogarni�ty bojowym sza�em rumak nie z�amie szyku

trafiony nawet kilka razy w pier� i b�dzie cwa�owa� naprz�d jeszcze przez co najmniej sto

jard�w, nawet je�li krew zacznie wype�nia� mu p�uca. Ale zabity na miejscu...

Zakot�owa�o si�, je�d�cy wylecieli z siode�, trafione konie zary�y w ziemi, wierzgaj�c na

wszystkie strony kopytami, rani�c i okaleczaj�c inne zwierz�ta. Koczownicy, kt�rzy nie

zd��yli wyhamowa�, wpadli na ten m�yn i przed wozami wyr�s� k��b ludzkich i ko�skich cia�.

Reszta atakuj�cych odbi�a na prawo i lewo, jak woda op�ywaj�ca ska��.

� Za mn�!

Kenneth przeskoczy� w�z i wpad� mi�dzy le��cych. Uderzeniem tarczy przewr�ci�

pr�buj�cego wsta� Se-kohlandczyka, poprawi� szerokim ciosem zza g�owy, miecz ze�lizgn��

si� po he�mie i rozwali� obojczyk. Tym razem kolczuga nie pomog�a, klinga niemal odci�a

wojownikowi rami�, porucznik kopniakiem uwolni� miecz i rozejrza� si�.

Sz�sta w�a�nie ko�czy�a robot�, tych kilku je�d�c�w, kt�rzy nie zgin�li w czasie upadku,

wyr�ni�to w mgnieniu oka.

A wok� nagle za�wista�y strza�y.

� Zbiera� lance i do woz�w!

Wr�cili za os�on�, unosz�c kilka zdobycznych lanc. Mog�y si� przyda�, brakowa�o im

d�ugiej broni do walki z konnic�.

Pociski uderza�y o burty coraz g�ciej, lecz nadal niezbyt celnie, w ciemno�ci ludzkie

sylwetki skryte za deskami by�y ledwo widoczne. W przeciwie�stwie do je�d�c�w, kt�rzy w

�wietle ognisk wyra�nie odcinali si� na tle rozgwie�d�onego nieba. Kusze podj�y prac�.

Po kilku salwach w�r�d Se-kohlandczyk�w zabrzmia�y gwizdki. Konni zacz�li si�

przeformowywa�.

Kenneth rzuci� okiem w stron� Verdanno i zamruga�, zbita masa pieszych ledwo dotar�a

do woz�w u podn�a rampy. A wydawa�o mu si�, �e ich potyczka trwa�a dobry kwadrans.

� Id� � g�os Fenlo by� spokojny, napi�t� kusz� trzyma� opuszczon�. � Teraz uderz� w

dw�ch miejscach.

Malawe zatkn�� koniec zdobycznej lancy w ziemi�, naplu� w d�onie.

� Uparli si�, czy co?

� Nasz porucznik ma talent do wkurzania ludzi. � Dziesi�tnik spojrza� wymownie na

pobrz�kuj�ce w powietrzu he�my.

� A nie, to to wiemy nie od dzisiaj. � Stra�nik b�ysn�� w ciemno�ciach z�bami, potrz�sn��

lanc�. � Dzi�ki temu si� nie nudzimy.

Koczownicy zachodzili ich z dwu stron w grupach po trzydziestu. Kenneth rozejrza� si�

po pobojowisku, nie by�o tam ju� w�a�ciwie napastnik�w. Czy�by Wozak�w zaatakowa�

tylko ma�y podjazd, mniej ni� sto koni? Dlaczego wi�c nie uciekaj�, maj�c pod bokiem ca��

armi� Verdanno?

� Chc� nas. � Fenlo zdawa� si� czyta� mu w my�lach. � Chc� cesarskich �o�nierzy, na

dow�d, �e Imperium macza�o palce w przej�ciu Wozak�w przez g�ry. Spr�buj� wzi�� kogo�

�ywcem, taki jeniec b�dzie na wag� z�ota.

�oskot kopyt zagrzmia� nagle z prawej i lewej, Se-kohlandczycy run�li na barykad�.

Kenneth zrozumia�, �e nie zatrzymaj� ich niskie wozy ani gar�� lanc, kt�re mieli jego

�o�nierze.

� Gotuj si�! Salwa i pod burty! Wpuszczamy ich!

Kusznicy dopadli pojazd�w, pospieszna salwa za�omota�a o tarcze, zamlaska�a mokrymi

uderzeniami o ko�skie piersi i �by, po czym �o�nierze przykucn�li przy burtach, chroni�c

g�owy. Kenneth te�. Nagle nad wozem, do kt�rego si� przytuli�, przeskoczy� ko�, ciemny

kszta�t na tle nieba zdawa� si� frun�� w niesko�czono��, wyci�gni�ty w skoku z przednimi

nogami ugi�tymi tak, �e dotyka�y piersi.

Konni przeskakiwali wozy tylko z jednej strony, atak na drug� by� zmy�k�, kt�ra mia�a

rozproszy� obro�c�w, i od razu, wpadaj�c do �rodka, ruszali do ataku z nisko pochylonymi

lancami. Na oczach Kennetha jeden ze zrywaj�cych si� na nogi stra�nik�w, nim zdo�a� si�

odwr�ci�, zosta� przyszpilony do burty, inny unikn�� pchni�cia lanc�, ale wyszkolony ko�

najecha� na niego, obali� i stratowa�. Zgromadzeni pod wozami po przeciwnej stronie

obronnego kr�gu �o�nierze w kilka uderze� serca znale�li si� w powa�nych k�opotach.

� Ataaaak!!! � wrzasn��, zrywaj�c si� na nogi.

Obok Fenlo Nur, kt�ry jakim� cudem zdo�a� w mi�dzyczasie napi�� ci�ciw�, pos�a� be�t w

plecy najbli�szego je�d�ca, odrzuci� kusz� i wyci�gaj�c kordy, run�� na koczownik�w.

Kenneth z�apa� zdobyczn� lanc�, doskoczy� do pierwszego Se-kohlandczyka. Ten obejrza� si�

przez rami�, spr�bowa� przerzuci� drzewce nad ko�sk� g�ow�, ale nie zd��y�. W�ski grot

trafi� go w bok, na wysoko�ci nerki, bez trudu przebi� kolczug� i zag��bi� si� w cia�o. Je�dziec

krzykn�� kr�tko, strasznym g�osem, Kenneth napar� mocniej, wepchn�� ostrze jeszcze na kilka

cali. Pu�ci� lanc�, wyszarpn�� miecz i skoczy� do nast�pnego napastnika.

To by�a brudna walka. Brutalna i bezlitosna. W ciemno�ciach, z ostrzami szabel i topor�w

wal�cymi z g�ry, z lancami k�uj�cymi na odleg�o��. Na dodatek pierwszy atak rozproszy�

stra�nik�w, walczyli teraz bez �adnego szyku ani taktyki. Jeden na jednego, czasem jeden na

dw�ch. Cios m�g� nadej�� z ka�dej strony, niewidoczny; w chwili, gdy powala�e� jednego

wroga, drugi wbija� ci ostrze w plecy.

Kenneth wpad� mi�dzy dwa konie, chlasn�� po ods�oni�tej nodze najbli�szego je�d�ca,

przy okazji rozr�buj�c bok zwierz�cia, przyj�� na uniesion� tarcz� cios toporem

wyprowadzony przez drugiego z wojownik�w i skontrowa� kr�tkim sztychem pod pach�.

P�ytko, ale koczownik i tak wrzasn�� i pu�ci� bro�. W tym momencie kto� uczepi� si� Se-

kohlandczyka z drugiej strony i �ci�gn�� go z siod�a. Porucznik odwr�ci� si�, je�dziec

zranionego konia opanowa� w�a�nie wierzchowca i naje�d�a� na niego, zwierz� b�yska�o

szalonymi oczyma i k�apa�o z�bami.

Oficer te� wyszczerzy� si� w dzikim grymasie. Cholerni koniarze, jak tylko znajd� si� w

siod�ach, maj� si� za pan�w �wiata. Cofn�� si� p� kroku, unikaj�c ugryzienia. Wydaje im si�,

�e zasrana piechota jest tylko do sprawdzania ostro�ci broni. A on musi si� tu bawi� z tym

ch�do�onym b�kartem, kiedy jego ludzie walcz� rozproszeni po ca�ym obozie i gin�,

pozbawieni dow�dcy.

Je�dziec pochyli� si� i spr�bowa� szybkiego sztychu szabl�, g�upio, bo mia� za kr�tk�

bro�, ale to by�a zmy�ka, bo gdy tylko Kenneth sparowa� cios, ko� wyrzuci� szyj� naprz�d i

zatrzasn�� z�biska tu� przed jego twarz�. Cal dalej, a porucznik straci�by nos i policzek.

I w tym momencie co� w nim wybuch�o. Odskoczy� o dwa kroki, wzi�� szeroki zamach

tarcz� i z ca�ej si�y, z w�ciek�o�ci�, jakiej stara� si� do tej pory nie poddawa�, waln�� w ko�ski

�eb kraw�dzi� okucia. Zaraz poprawi� na odlew, a� g�owa wierzchowca odskoczy�a, a zwierz�

wyda�o z siebie co� mi�dzy r�eniem a kwikiem. Urwa� je trzeci cios, po kt�rym oczy konia

zamgli�y si�, nogi rozjecha�y i zwierz� zwali�o si� na ziemi�.

Porucznik skoczy�, dobi� podnosz�cego si� je�d�ca i run�� mi�dzy inne konie, do swoich

�o�nierzy.

Pierwszy by� Malawe, przyparty do wozu os�ania� si� rozpaczliwie przed atakami dw�ch

Se-kohlandczyk�w. Szable b�yska�y w g�rze i opada�y, dzwoni�c po kordach, unoszonych z

coraz wi�kszym wysi�kiem. Koczownicy uderzali na zmian�, bez przerwy, jeszcze kilka

cios�w, a stra�nik sp�ni si� z obron�. Kenneth dopad� pierwszego konia, nie patrz�c na

je�d�ca, uderzy� nisko, niemal odr�buj�c praw� przedni� nog� wierzchowca, kt�ry zar�a�

g�osem przechodz�cym w rozpaczliwy kwik i szarpn�� si� w ty�. W tej samej chwili szerokie

uderzenie od do�u rozp�ata�o mu gard�o.

Porucznik zignorowa� upadaj�ce zwierz�, ruszy� do drugiego napastnika, ten uni�s� si� w

siodle, szabla zadzwoni�a o tarcz� Kennetha, lecz wtedy miecz stra�nika do po�owy ostrza

pogr��y� si� w ko�skim boku. Wierzchowiec zacharcza�, czarna krew trysn�a mu chrapami i

pyskiem, i zwali� si� na bok, przygniataj�c konnego. Dwa szybkie ciosy i by�o po wszystkim.

� Za mn�!

Malawe odetchn�� g��boko, raz, drugi, a potem skin�� g�ow�. Dopadli nast�pnego konia

we dw�ch, pchni�cie w bok zwierz�cia i drugie w szyj� je�d�ca, kt�ry zd��y� wyrwa� nogi ze

strzemion, ale nie zd��y� ju� zas�oni� si� tarcz�. Kenneth obieg� konaj�ce zwierz� i

zaatakowa� nast�pnego koczownika, kt�ry w�a�nie, pochylony w siodle, d�ga� szabl� jaki�

kszta�t przed kopytami wierzchowca. Porucznik z�apa� wojownika za r�k�, �ci�gn�� z siod�a i

kr�tkim, oszcz�dnym ruchem poder�n�� gard�o. W tym samym czasie Malawe waln�� konia

p�azem w zad, odp�dzaj�c na bok.

Porucznik pochyli� si� nad le��cym. Patyk os�ania� tarcz� siebie i jeszcze jednego

�o�nierza. Gdy uni�s� g�ow�, w oczach mia� pustk�.

� Pr�bowa�em go ochroni�, ale tamten by� szybszy... pr�bowa�em...

Patyk u�ywa� du�ej, piechociarskiej tarczy, pod kt�r�, jak �artowa� sobie Velergorf,

mog�a znale�� schronienie ca�a dziesi�tka. Ale tym razem tarcza okaza�a si� za ma�a. Na

ziemi le�a� jeden z pi�tej kompanii, twarz trafiona kopytem nie przypomina�a ludzkiego

oblicza. Kenneth nie potrafi� go rozpozna�, nie teraz.

� Gdzie twoja bro�?

Patyk zamruga�, wsta�, podni�s� z ziemi top�r.

� Idziemy.

Koczownicy jeszcze nie zauwa�yli, �e co� si� dzieje, jeszcze zaj�ci byli kr�tkimi

starciami w rozproszeniu, podczas kt�rych pozycja na ko�skim grzbiecie dawa�a

zdecydowan� przewag�. Ale te� nie sz�o im tak �atwo, jak si� spodziewali, starcia si�

przed�u�a�y, G�rska Stra� to nie banda ch�op�w zgarni�ta z pola. �o�nierze walczyli za�arcie,

kilka koni biega�o ju� luzem, paru je�d�c�w wycofa�o si� z walki. Mimo wszystko przewaga

by�a po stronie Se-kohlandczyk�w.

Kenneth, Malawe i Patyk skoczyli ku najwi�kszej gromadzie, gdzie kilku stra�nik�w,

ustawionych plecami do woz�w, atakowa�a grupa oko�o dziesi�ciu koczownik�w. Walka si�

przeci�ga�a. By� mo�e chodzi�o o to, �e rzeczywi�cie starali si� wzi�� ich �ywcem, trup,

nawet nosz�cy p�aszcz Stra�y, nie by�by �adnym dowodem. Szable, lance i topory uderza�y i

k�u�y raz po raz, ale piesi bronili si� z ponur� determinacj�, w milczeniu, szcz�k �elaza i

ci�kie dyszenie by�y jedynymi odg�osami unosz�cymi si� nad walcz�cymi.

Kenneth w biegu podni�s� z ziemi se-kohlandzki top�r, kawaleryjsk� bro� z lekkim

�ele�cem zamocowanym na d�ugim stylisku, zakr�ci� i rzuci�. Najbli�szy je�dziec wrzasn��,

gdy ostrze trafi�o go w plecy tu� powy�ej tylnego ��ku, �ci�gn�� odruchowo wodze, a� ko�

przysiad� na zadnich nogach, i przetoczy� si� przez plecy na ziemi�. Jego wierzchowiec

szarpn�� si� w ty�, w linii koczownik�w powsta�a luka.

Wpadli w ni� we trzech.

� Patyk, tarcza!

Tarcza znalaz�a si� nad ich g�ow�, przyj�a kilka pot�nych cios�w, ale by�o za ciasno, by

koczownicy mogli ich dosi�gn��. Nagle oba konie zar�a�y, zakwicza�y dziko, jeden zwali� si�

na pysk, drugi stan�� d�ba, za�omota� kopytami po grzbiecie s�siedniego wierzchowca.

Wszcz�o si� zamieszanie, kt�re w chwili, gdy jeszcze jeden ko�, trafiony w pysk mieczem,

wypad� z szeregu, przerodzi�o si� w panik�. Je�d�cy �amali szyk i zawracali, pr�buj�c si�

oderwa� od pieszych. Najstarszy manewr jazdy.

Tylko �e cholernie trudny do wykonania w kr�gu woz�w o �rednicy jakich� trzydziestu

jard�w, gdzie wsz�dzie le�� trupy ludzi i koni, a zwierz�ta maj� za ma�o miejsca, by nabra�

pr�dko�ci. O skoku przez wozy nie by�o nawet mowy.

Kenneth zreszt� nie zamierza� im na to pozwoli�.

� Za mn�!

Poszli Malawe, Patyk i ci, kt�rzy jeszcze przed chwil� byli przyci�ni�ci do woz�w. Tym

razem sytuacja odwr�ci�a si�, to je�d�cy zostali przyparci do burt, a piechota ich atakowa�a. I

to z bezwzgl�dn� skuteczno�ci�. Szpak i Dewres, uzbrojeni w ci�kie, dwur�czne topory,

doskoczyli do koni i w przykl�ku zadali pot�ne, poziome ci�cia na wysoko�ci p�cin. Kwik

ranionych zwierz�t wybuch� nad polem walki, na chwil� zag�uszaj�c wszelkie inne odg�osy.

A stra�nicy wpadli mi�dzy wierzchowce, �ci�gali je�d�c�w z siode�, rozwalali g�owy, d�gali,

ci�li i k�uli. W mniej ni� dziesi�� uderze� serca by�o po wszystkim.

Kenneth wytar� twarz z krwi.

� Malawe, Patyk, Dewres i wy, na lewo � rzuci�. � Reszta za mn�.

Ruszyli wzd�u� linii woz�w, atakuj�c po kolei reszt� koczownik�w i odwracaj�c sytuacj�.

Ponad po�owa konnych ju� nie �y�a lub by�a ranna, a wi�kszo�� jego �o�nierzy wci�� sta�a na

nogach. Poza tym stra�nicy skupili si� ju�, a grupa, kt�r� zebra� Kenneth, par�a bezlito�nie

naprz�d i zabija�a Se-kohlandczyk�w i ich konie. Jednego po drugim.

Gdzie� brz�kn�a kusza, potem druga i kolejnych dw�ch je�d�c�w wylecia�o z siode�.

Kenneth obejrza� si�, Fenlo Nur zebra� kilku ludzi i w�a�nie napinali bro�. Troch�

niepotrzebnie, bo ostatnich trzech koczownik�w zeskoczy�o na ziemi�, smyrgn�o pod

wozami i znik�o w ciemno�ci.

Przez chwil� wszyscy tkwili bez ruchu, �ciskaj�c w d�oniach lepi�c� si� od krwi bro�.

Stoj�cy obok Kennetha Patyk opar� tarcz� o ziemi�, pochyli� si�, otar� twarz r�kawem,

rozmazuj�c krew i pot, a min� mia� tak�, jakby chcia� si� rozp�aka�. Kenneth potrzebowa�

chwili, by przypomnie� sobie, jak Patyk ma naprawd� na imi�.

� Dobra robota, Aers � powiedzia� g�o�no.

Dla m�odego �o�nierza by�a to pierwsza powa�na bitwa. Pierwsza, w kt�rej widzia�

�mier� tylu przyjaci� i towarzyszy broni. Bo na nogach pozosta�o jakich� pi�tnastu

stra�nik�w. Kilku jeszcze podnosi�o si� powoli i wida� by�o, �e s� mniej lub bardziej ranni.

Co najmniej dziesi�ciu le�a�o bez ruchu.

Kenneth obejrza� si�, s�ysz�c t�tent. Nadchodzi�a reszta podjazdu.

Je�d�cy byli jakie� sto krok�w od nich, galopowali w�sk� lini�, by utrudni� �ycie

kusznikom, ale rozpuszczali ju� konie, gotowi wpa�� w kr�g woz�w i doko�czy� dzie�a.

� Pod wozy!

W chwili, gdy Kenneth rzuci� rozkaz, koczownicy dostali salw� w bok. Oddzia� zwin��

si� jak w�� przyszpilony strza��, spr�bowa� zawr�ci�, by stawi� czo�a niebezpiecze�stwu, ale

by�o za p�no. Bo w jego lini� wbi�a si� kolumna rydwan�w.

G�rska Stra� by�a pierwszy raz �wiadkiem takiego starcia. Rydwany przeciw konnicy.

By� mo�e w dzie�, w pe�nym �wietle, gdy obie grupy widzia�yby si� z daleka, przewaga

by�aby po stronie Se-kohlandczyk�w. Ale teraz rydwany okaza�y si� zab�jczo skuteczne.

Ka�dy ci�gn�a para koni okrytych pikowanymi pancerzami, ka�dy mia� dwuosobow�

za�og� � wo�nic� i �ucznika � chronion� przez wysokie burty, i ka�dy by� prawdziw� machin�

wojenn�. Strzelcy szyli do konnych, a wo�nice, kieruj�c jedn� r�k�, drug� ciskali kr�tkie

dziryty. Przygotowani do szar�y na pieszych koczownicy, bez �uk�w w r�kach, dali si�

zaskoczy�.

Klin rydwan�w przeci�� ich kolumn� w p�, rozdzieli� si� z imponuj�c� precyzj� na dwie

cz�ci i zawr�ci�. W tym starciu wygrywa�a masa i si�a, podw�jny zaprz�g by� w stanie

przewr�ci� i stratowa� wrogiego wierzchowca, strza�y i dziryty zbiera�y obfite �niwo w�r�d

je�d�c�w i w kilka chwil zwarty oddzia� jazdy rozpad� si� na pojedyncze grupki, walcz�ce o

przetrwanie.

Nagle z drugiego ko�ca pola walki dobieg� ryk:

� Sz�sta! Sz�sta! Sz�sta!

I mi�dzy konnymi i rydwanami pojawi�y si� sylwetki pieszych, doskakuj�ce i tn�ce konie

po p�cinach, �ci�gaj�ce je�d�c�w na d�, szyj�ce z kusz. To by� ostatni impuls, koczownicy

zacz�li zawraca� konie i ucieka� w stron� r�wniny. Fenlo Nur stan�� obok dow�dcy,

odchrz�kn��, splun�� na ziemi�.

� Nareszcie si� zebrali � wycharcza�.

� Pewnie co� ich zatrzyma�o, noc taka pi�kna, niekt�rzy woleliby pewnie poogl�da�

gwiazdy. � Kenneth stara� si� nie pokaza�, jak� odczu� ulg�. Przez chwil� ba� si�, �e garstka

przy nim to wszystko, co zosta�o z kompanii. � K�opoty z gard�em?

� Jeden suczy syn trafi� mnie �okciem w szyj�.

� Co� osobistego?

� Nie powiedzia�. Mo�e chodzi�o o to, �e wbija�em mu kord w brzuch.

� Takie co� potrafi sprawi�, �e cz�owiek zapomina o manierach.

� W�a�nie.

Nur spojrza� mu w oczy i Kenneth poczu� ch��d, to zn�w by� ten spokojny, zimny wzrok

mordercy. Z pewno�ci� nie zosta� jego ulubionym porucznikiem.

� To by�o dobre. � M�odszy dziesi�tnik odezwa� si� pierwszy.

� Co?

� Dowodzenie. Zebra�e� ludzi, pokaza�e� im, �e nie s� sami, poprowadzi�e� do walki.

Gdyby�my mieli gorszego dow�dc�, nikt nie zosta�by �ywy. B�d� d�ugo opowiada� sobie o

tym, jak powali�e� konia ciosem tarczy.

Cholera, a mo�e jednak?

� Nur.

� Tak jest.

� Za odezwanie si� na ty do dow�dcy trzymasz podw�jne warty przez najbli�sze trzy

noce. A teraz zajmij si� rannymi.

� Tak jest!

Dziesi�tnik stan�� na baczno�� i zasalutowa�. Bez �adnego z�o�liwego grymasu na ustach.

Dopiero po chwili do Kennetha dotar�o, co w�a�ciwie us�ysza�. Nur widzia�, jak

znokautowa� konia, i widzia�, jak zbiera� ludzi, formuj�c na powr�t oddzia�. Czyli go

obserwowa�. W czasie walki, wbijaj�c komu� miecz w brzuch. Kim on do cholery by�, �e nie

spuszcza� wzroku z dow�dcy? Od czasu do czasu s�ysza�o si� o takich �o�nierzach,

zgorzknia�ych, �yj�cych w poczuciu krzywdy, uwa�aj�cych oficer�w za z�o wcielone i

nienawidz�cych ich serdecznie. Ciekawe, czy gdyby sprawi� si� dzisiaj gorzej, to dosta�by

zab��kanym be�tem?

Wykrzywi� si� i splun�� tak samo siarczy�cie jak przed chwil� dziesi�tnik. To nie by�

dobry czas na takie rozwa�ania. Trzeba zaj�� si� rannymi i pogrzeba� zabitych.