P�nym latem Roku Sztandaru Abdel Adrian, syn boga mordu, wr�ci� do Candlekeep jako bohater.

Bramy, kt�re zaledwie kilka tygodni temu przed nim zamkni�to, tym razem by�y otwarte. Cz�owiek, kt�rego zna� przez ca�e �ycie, kt�ry oskar�y� go o morderstwo, kt�ry zamkn�� go jak zwierz�, kt�ry wr�cz przekaza� go w szpony �elaznego Tronu, obj�� go z u�miechem ulgi oraz pewno�ci siebie.

� Abdelu � powiedzia� Tethtoril ze �zami nap�ywaj�cymi do oczu. � Abdelu, tak si� ciesz�, �e do nas wr�ci�e�. Mog� mie� jedynie nadziej�, �e tym razem tw�j pobyt b�dzie d�ugi i�

� Abdel! � rozleg� si� za nim cienki, przenikliwy g�os. Abdel odwr�ci� si�, by ujrze� twarz, kt�rej nie widzia� od� jak dawna? Roku?

� Imoen � wydysza� Abdel, id�c na spotkanie gwa�townemu u�ciskowi dziewczyny. � Imoen, wyros�a z ciebie�

� Nie m�w tego, Abdelu � przerwa�a, jej g�os z�agodzi� u�miech.

� Jeste� cudem dla oczu pe�nych b�lu � powiedzia� jej i zn�w si� u�cisn�li.

Przytrzyma�a go i powiedzia�a � Przykro mi z powodu Goriona. Tak mi przykro.

Abdelowi dech uwi�z� w gardle i zmusi� si� do znu�onego westchnienia.

� Nie zgin�� na pr�no � pocieszy� Tethtoril.

Abdel podni�s� wzrok i zdumia� si�, widz�c, �e Tethtoril wydaje si� by� jeszcze bardziej oddalony. Po niebie nad tajemnicz� twierdz� Candlekeep przelewa�y si� zielono-szare ob�oki. Abdel m�g� wyczu� b�yskawic�, lecz jej nie widzia�. By� uradowany, mog�c wr�ci� do domu z wysoko uniesion� g�ow�, powietrze by�o jednak ci�kie i kogo� brakowa�o � nie, wi�cej ni� tylko kogo�, zbyt wielu os�b. Gdzie by�a Jaheira? Przecie� mia�a wr�ci� z nim z Wr�t Baldura, i by� te� Xan, ale czy nie zagubi� si� gdzie� po drodze? Abdel pami�ta�, jak Xan k��ci� si� z ghulem Korakiem, a potem co� si� sta�o�

� Abel � wyszepta�a Imoen i m�czyzna poczu� na nagiej piersi jej ch�odny oddech. Abdel nie pami�ta�, by zdejmowa� koszul�. Imoen zatrz�s�a si� z zimna, a on spojrza� na ni�. By� wy�szy od dziewczyny o mniej wi�cej p� metra. Imoen zaczyna�a nabiera� kszta�t�w, jej dzieci�ce, wyd�u�one ko�czyny nabiera�y proporcji, biodra zaokr�gla�y si�, a �ebra pokrywa�y g�adk�, bia�� sk�r�. Mia�a d�ugie w�osy, kt�re powiewa�y Abdelowi w twarz, k�uj�c go w oczy. Za�mia� si� cicho i spr�bowa� odsun�� j� delikatnie, ale nie chcia�a pu�ci�.

Jej lekki u�cisk na jego silnych r�kach zacie�ni� si�, a p�niej jeszcze bardziej, gdy wyszepta�a � Co si� ze mn� dzieje?

Zn�w wypowiedzia� jej imi�, po czym skrzywi� si�, gdy jej paznokie� przebi� mu sk�r�. Z rany wyp�yn�a krew, �ciekaj�c po czubku jej palca na nadgarstek.

� Co� si� ze mn� dzieje � wyszepta�a, a jej g�os zniekszta�ci� si� w gard�owy, nieludzki pomruk. Wr�cz warkn�a, spryskuj�c Abdela zimn� jak l�d �lin�.

� Imoen � powiedzia�, a gdy nie odpowiedzia�a, odepchn�� j� z wi�ksz� si��. M�g� by� jedynym cz�owiekiem na Wybrze�u Mieczy, zdolnym zmierzy� si� z jej nagle ponadludzk� si��, nie mia� jednak czasu, by cieszy� si� swym fizycznym m�stwem. Sykn�� na widok twarzy m�odej dziewczyny. Jej subtelne rysy by�y wykrzywione i paskudne, usta za� stawa�y si� rozwart�, naje�on� k�ami otch�ani�. Wystrzeli� z nich j�zyk, rozdwojony i d�ugi jak u �mii, li��c nag� pier� Abdela. Jego dotyk by� tak mro�ny, �e ogromny najemnik zadr�a�.

Istota, kt�ra by�a niegdy� Imoen, wyda�a z siebie taki odg�os, �e Abdel wrzasn�� z przera�enia. Czerwieniej�ce oczy Imoen wyba�uszy�y si� do wielko�ci przekraczaj�cej kilkakrotnie ich naturalny rozmiar i w r�wnym stopniu by�o w nich wida� przera�enie i zak�opotanie, co g��d i niegodziwo��. Z jej dr��cych ust, krwawi�cych w miejscach, gdzie ostre jak brzytwy k�y naciska�y na purpurow� mas� warg, wyla� si� strumie� przekle�stw.

Abdel odepchn�� j� dalej. Jej naga sk�ra by�a lodowata pod dotykiem, szorstka, prawie jak �uski. Abdel si�gn�� za siebie i znalaz� r�koje�� miecza. Miecz wydosta� si� ze zgrzytem metalu o metal, kt�ry harmonizowa� z przenikliwym skowytem Imoen-bestii. Abdel nie my�la� o tym, co zamierza zrobi� tej dziewczynie, kt�r� zna� od dziecka, kt�ra przez ich sp�dzone w odosobnieniu Candlekeep dzieci�stwo tolerowa�a jego pos�pne nastroje, a czasami okrutne wyszydzanie, dziecku, kt�re chcia�o mu towarzyszy� w jego przygodach i za ka�dym razem by�o odtr�cane.

Abdel szybko i mocno skierowa� miecz w d�. Odci�� jej g�ow� i wrzasn��, opadaj�c na �amliw�, br�zow� traw� Candlekeep, i wci�� wrzeszcza�, gdy si� obudzi�, w kolejnym, zbyt rzeczywistym koszmarze.

Jaheira zacisn�a z�by pod ciasn�, metalow� opask�, dzi�ki kt�rej musia�a trzyma� zamkni�te usta. Mog�a oddycha� i pi� wod�, nie mog�a jednak m�wi�, i cho� z tego co jej si� wydawa�o, byli tu przynajmniej od dw�ch dni, nie by�a w stanie je��. Przez zamaskowanych porywaczy zosta�a zidentyfikowana jako czarodziejka, nie by�a to jednak prawda. Jaheira by�a druidk� w s�u�bie pani lasu, Mielikki, i mog�a przyzywa� t� bosk� moc, by wywo�ywa� ma�e cuda, zwane przez ludzi czarami, nie by�a jednak czarodziejk�. Mimo to musia�a przyzna�, �e mieli racj� uniemo�liwiaj�c jej m�wienie. Mog�aby wypaczy� drewno w drzwiach, kt�re trzyma�y j� w tej ciemnej, cuchn�cej komnacie, przem�wi� do korzeni oplataj�cych �le dopasowane kamienne bloki, z kt�rych sk�ada�y si� �ciany, albo po prostu usun�� zgnilizn� i zarazki z odsta�ej, gorzkiej wody, kt�r� jej dawano. Musia�aby m�wi�, aby zrobi� kt�r�� z tych rzeczy.

Pami�ta�a, jak zosta�a porwana, gdy spacerowa�a z Abdelem we Wrotach Baldura, i uzna�a, �e zosta�a zabrana do tego samego miejsca co on, cho� nie widzia�a go, odk�d odzyska�a przytomno�� w klatce. Kiedy si� obudzi�a, pozna�a dw�ch innych. Ka�de z nich mia�o w�asn� klatk�. Mogli si� widzie�, a tamci mogli m�wi�, byli jednak trzymani oddzielnie.

Jednym z pozosta�ych by� dziwaczny, kr�py, dobrze zbudowany m�czyzna o d�ugich, rudych w�osach i k�pkowatej, pomara�czowej brodzie. Najwyra�niej wzi�� sobie za towarzysza jakiego� ma�ego szczura albo du�� mysz. Jaheira spogl�da�a na be�kocz�cego lunatyka z mieszanin� strachu i lito�ci. Nie obawia�a si�, �e m�g�by j� zrani� albo wykorzysta� � byli w ko�cu w oddzielnych klatkach. Nie, Jaheira ba�a si�, �e mo�e sko�czy� tak jak on. Czy b�dzie tu trzymana, wi�ziona, nie b�dzie si� do niej m�wi�, aby jej umys�, jak tego biednego g�upca, m�g� si� rozpl�ta�?

� Wszystko w porz�dku, Boo � rudow�osy mrukn�� do swego szczurzego towarzysza. Zauwa�y�, �e Jaheira na niego patrzy i zanim zda�a sobie spraw�, �e on czuje si� z tego powodu niezr�cznie, pochyli� g�ow� w d� i na bok, ods�aniaj�c poszarpan� blizn� biegn�c� wzd�u� prawej strony g�owy.

A wi�c my�li musia� mu zm�ci� ci�ki cios, mia�a nadziej� Jaheira. Mo�e nie przebywa� tu d�ugo.

� Mi�� grupk� tu mamy, prawda? � spyta� j� drugi wi�zie�, dostrzegaj�c najwyra�niej jej zmieszanie w stosunku do rudow�osego. � Milcz�cy gryzo�, szaleniec, ja i pani.

Spojrza�a na niego bez wyrazu, nie b�d�c w stanie okre�li�, jakich s��w po niej oczekiwa�, nawet gdyby by�a w stanie m�wi�. Wygl�da� dziwnie, jego rysy przypomina�y elfa, ale nie ca�kiem. Wcze�niej widzia�a tylko jedn� osob� tak� jak on: kobiet� Tamoko, kochank� Sarevoka. Abdel powiedzia� jej, �e Tamoko przyby�a z Kozakury, po drugiej stronie �wiata, na wsch�d od nie ko�cz�cych si� ziem Hordy. Ten by� oczywi�cie m�czyzn�, jednak r�ni� si� tak�e od Tamoko w innych wzgl�dach. Jego twarz by�a okr�glejsza, delikatniejsza, podobnie jak reszta cia�a. Wydawa� si� by� dobrze od�ywiony, ale nie gruby, silny, ale nie muskularny. Mia� na sobie prost�, czarn� bluz� oraz lu�ne, czarne spodnie, uniform niewiele odbiegaj�cy od tych, kt�re nosili jej porywacze. Jaheira nie ufa�a mu z tego powodu oraz z innych, mniej konkretnych.

� Gdybym nazywa� si� Boo � pr�bowa� �artowa� Kozakurczyk � by�bym w lepszej sytuacji, jak s�dz�.

Stara�a si� u�miechn��, zda�a sobie jednak spraw�, �e wygl�da to bardziej jak szydercze spojrzenie. Zreszt� mo�e w ko�cu w�a�nie tak chcia�a wygl�da�.

� Chc� si� st�d wydosta�, Boo � rudow�osy odezwa� si� do swego ma�ego przyjaciela. Gryzo� nie odpowiedzia�, jednak zrobi� to Kozakurczyk.

� Istotnie, Boo � rzek� zbyt g�o�no. � Wydosta� nas z�

Zamek cofn�� si� gwa�townie i drzwi zawibrowa�y, wzbudzaj�c g�o�ne, niemal bolesne fale d�wi�kowe w ciasnej komnacie. Drzwi rozwar�y si� i Jaheira zamruga�a w ja�niejszym �wietle dochodz�cym z kapi�cej pochodni w w�skim korytarzu. Ten sam gruby, nie podnosz�cy g�osu p�ork w sk�rzanej uprz�y, kt�ry od czasu do czasu przynosi� im wod�, wcz�apa� si� z czym� przewieszonym przez rami�. Wielki klawisz walczy� wyra�nie z ci�kim brzemieniem i Jaheira szybko zda�a sobie spraw�, �e to Abdel.

Chcia�a wykrzycze� jego imi�, mog�a jednak tylko j�kn�� pod �elazn� opask�. Klawisz zatrzyma� si� i przeni�s� ci�ar na jedn� stop�, a oczy Jaheiry sta�y si� szerokie, gdy ujrza�a nag�y wybuch aktywno�ci. Tym co dostrzeg�a najpierw, by�y w�osy Abdela. D�ugie, czarne i zlepione czym�, co wygl�da�o jak krew i pot. Jego stanowcza, zdeterminowana twarz pojawi�a si� r�wnie szybko. Klawisz zacz�� upada� w ty�, gdy spory ci�ar Abdela przemie�ci� si� nagle, a Abdel podci�gn�� barki, oddalaj�c sw� pier� od w�ochatych �opatek klawisza, jednocze�nie kopi�c stop� w prz�d. W efekcie gruby klawisz przewr�ci� si� na szeroki ty�ek, a Abdel stan�� pewnie w stercie kurzu, szczurzych odchod�w i s�omy.

D�onie Abdela by�y zwi�zane mocno przed nim, jednak Jaheira by�a �wiadoma, �e nie spowolni go to na tyle, by uratowa� klawiszowi �ycie. Jaheira nie dostrzega�a z pocz�tku oparze� i ran kwitn�cych na ciele Abdela. M�czyzna cofn�� praw� stop� w ty� i przykl�kn�� obok klawisza. Jaheira zda�a sobie spraw�, jak bardzo Abdel by� torturowany, i westchn�a, w r�wnym stopniu na t� my�l, jak i na widok podnosz�cych si� d�oni Abdela, jego �okcia przelatuj�cego obok g�owy klawisza i dw�ch wielkich niczym u boga r�k, zaciskaj�cych si� wok� szyi wci�� oszo�omionego p�orka.

Dlaczego Jaheira chcia�a, �eby Abdel przesta�? Nie wiedzia�a, po prostu nie chcia�a, by zabija�, nie ze z�o�ci, nie gdy nie musia�. Czy musia�?

Abdel wydawa� si� dostrzec Jaheir� po raz pierwszy, dopiero gdy zacz�� wykr�ca� klawiszowi g�ow�. Ich spojrzenia zetkn�y si� i Jaheira mog�a zobaczy� ogie� � dos�ownie s�aby ��ty blask � rozgorza�y nagle w oczach Abdela. Zda�a sobie spraw�, �e zauwa�y� �elazn� opask� na jej g�owie. Nie mia�a poj�cia, przez co przeszed�, nie mog�a wi�c wiedzie�, co wyobra�a� sobie na temat tego, przez co ona przesz�a. Rozszerzy�a oczy i pr�bowa�a wrzeszcze� do niego za pomoc� umys�u. Chcia�a, �eby przesta�.

Nie m�g� s�ysze� jej my�li, jednak jej twarz, zmieniona w mask�, by�a wystarczaj�co wyrazista i Abdel przesta�. �cisn�� m�czy�nie szyj�, jednak nie wykr�ci� jej i klawisz obudzi� si� akurat, by wzi�� ostatni oddech, po czym znowu straci� przytomno��.

� Jaheiro � wyszepta� Abdel, napinaj�c sznur, kt�ry utrzymywa� jego nadgarstki razem.

Zamkn�a oczy i szarpn�a raz g�ow� do ty�u w nadziei, �e zrozumie. Przesta� pr�bowa� uwolni� r�ce i podszed� do niej. Oparzenia na jego piersi i udach by�y purpurowymi pr�gami, a krew ciek�a mu z ponad dw�ch tuzin�w drobnych ran. Zbli�y� si� do jej klatki i wyci�gn�� r�ce. Nie my�l�c, przysun�a si� bli�ej niego, przyciskaj�c cia�o do pr�t�w. Po jej policzku sp�yn�a �za i musia�a zamkn�� oczy, gdy nachyli� si� bli�ej niej. Czu�a, jak jego nagie cia�o ociera si� o jej rami� i s�ysza�a g�o�ny brz�k metalu o metal, gdy grzeba� przy zamku jej maski, dziwnie ignoruj�c fakt, �e wci�� by�a w klatce.

Zakl�� i poci�gn��, bole�nie wyci�gaj�c jej kark. Rozleg�o si� skrzypienie, trzask, i opaska wok� podbr�dka spad�a. Wsta� szybko i przeszed� do masywnego zamka klatki. Mi�nie nabrzmia�y na masywnych ramionach i drzwi ust�pi�y po jednym mocnym poci�gni�ciu. O kamienn� pod�og� zadudni�y kawa�ki metalu, po nich za� rozleg� si� g�o�niejszy brz�k drzwi, kt�re Abdel z �atwo�ci� odrzuci� na bok.

� Kyoutendouchi! � uradowa� si� Kozakurczyk. � Teraz uwolnij reszt� z nas!

Abdel zignorowa� go, bior�c delikatnie podbr�dek Jaheiry w swoje zwi�zane d�onie.

� Czy on�? � spyta� i na p� uderzenia serca do jego wyrazistych oczu wr�ci�o ��te �wiat�o.

Jaheira, cho� szcz�ka mocno j� bola�a, powiedzia�a � Nie, nie, po prostu zostawi� mnie z tymi dwoma. Nie znam ich.

Abdel spojrza� na pozosta�ych wi�ni�w, po czym z powrotem na Jaheir�.

� We� klucze � Jaheira rzek�a do Abdela. � We� klucze od klawisza.

Abdel u�miechn�� si� i powiedzia� � Od w�adcy loch�w � i wzi�� klucze.

Zabra� si� do otwierania zamka Kozakurczyka, zatrzyma� si� jednak, mijaj�c Jaheir�. Abdel zamierza� j� obj��, jednak odepchn�a go.

Zamkn�a oczy i powiedzia�a � W imieniu pani lasu, wol� najwy�szej tropicielki, na dotyk c�rki Silvanusa.

Abdel poczu�, jakby zacz�y go smaga� zimne pokrzywy, a gdy dotkn�� swej piersi, b�l z ran znikn�� � zaleczy�y si�.

� Nie wiedzia�em, �e potrafisz co� takiego � wyszepta� zszokowany.

� Nie wo�a�am wystarczaj�co du�o do Mielikki � przyzna�a Jaheira, czerwieni�c si� � ani nie s�ucha�am uwa�nie jej wezwa�.

� To bardzo interesuj�ce, m�oda damo � powiedzia� Kozakurczyk � jednak ja oraz m�j drogi wsp�wi�zie� wci�� mamy nadziej� doko�czy� to, co jak na razie jedynie w moich domniemaniach jest bardzo po��dan� ucieczk�.

Abdel spojrza� na Jaheir�, kt�ra u�miechn�a si�, po czym otworzy� klatk� Kozakurczyka.

� Liczne oraz zr�nicowane dzi�ki, szanowny panie rzek� m�czyzna. � Jestem Yoshimo z Dalekiego Wschodu, a ty jeste� moim najnowszym przyjacielem.

Abdel jedynie warkn�� na m�czyzn�, kt�ry sta� na zadziwiaj�co stabilnych nogach, si�gaj�c wzrostem niemal sze��dziesi�t centymetr�w ni�ej ni� czubek g�owy Abdela.

� Jaheira � powiedzia�a druidka, stoj�c i rozci�gaj�c obola�e, os�abione g�odem mi�nie. � A to jest Abdel.

Nie trudzi�a si� obserwowaniem reakcji na swoje imi� lub Abdela. By�a zbyt zaj�ta oddychaniem, poruszaniem bol�c� szcz�k� oraz rozci�ganiem zasiedzia�ych n�g.

� Wszystko w porz�dku, prawda Boo? � rudow�osy mrucza� raz za razem, gdy Abdel otwiera� jego klatk�. Wielki najemnik zosta� najwyra�niej zbity z tropu przez szalone zachowanie wi�nia.

� Czy kto� z was wie, jak si� st�d wydosta�? � spyta� Abdel.

Jaheira musia�a wzruszy� ramionami, a Yoshimo spojrza� na rudow�osego, jakby b�d�c pewien, �e otrzyma odpowied�.

M�czyzna wzruszy� ramionami, wskaza� na jedyne drzwi i rzek� � T�dy?

Jaheira pozwoli�a sobie na �miech i pod��y�a za wychodz�cymi Abdelem oraz rudow�osym.

Nawet pomniejszy wampir jest wystarczaj�co silny, by z�ama� cz�owiekowi kark. Zosta�o to dowiedzione trzykrotnie w przeci�gu jednej minuty, gdy dwaj s�udzy Bodhi chronili j� przed pospiesznym atakiem stra�nik�w.

Bodhi spojrza�a przez wype�nion� dymem komnat� i westchn�a w g��bokim rozczarowaniu. Pojawili si� Z�odzieje Cienia, najwyra�niej rozw�cieczeni za�atwianiem sprawy tego Abdela i dziewczyny. Nigdy nawet nie widzia�a tego cz�owieka. Z�odzieje Cienia poprosili Bodhi i Irenicusa o z�apanie go, jednak Irenicus wydawa� si� r�wnie zainteresowany nim oraz dziewczyn� kt�r� opisywa� jako siostr� przyrodni� Abdela, jak Z�odzieje Cienia. To w�a�nie dlatego trzymali wi�ni�w d�u�ej, ni� chcieli tego od nich Z�odzieje.

Odpowied� ze strony skrytob�jc�w by�a przejawem zar�wno ich zniecierpliwienia, jak i stopnia w jakim pragn�li przynajmniej dwojga z tych wi�ni�w. Bodhi mia�a nadziej�, �e gildia skrytob�jc�w, kt�r� sama zebra�a � na rozkaz Irenicusa � b�dzie r�wnie oddana.

Teraz pojawi�a si� milicja, cho� Bodhi nie by�a pewna, co j� przyci�gn�o. Mo�e ha�as i trz�sienie ziemi by�y czym�, co mo�na by�o us�ysze� lub wyczu� na powierzchni. Mo�e, Bodhi pomy�la�a z paskudnym u�miechem, s�siedzi si� skar�yli.

Zacisn�a uchwyt na d�ugich, delikatnych w�osach dziewczyny i kopn�a przebiegaj�cego �o�nierza w pachwin�, posy�aj�c go p� metra w g�r� i �miej�c si�, gdy spad� na pod�og� ze �zami lej�cymi si� z oczu i krwi� nas�czaj�c� powoli sk�rzany woreczek przy spodniach.

� Imoen! � pewny, g��boki g�os zawo�a� gdzie� ze �rodka zamieszania i Bodhi podnios�a wzrok, by dostrzec jego �r�d�o.

Nieomal pozwoli�a sobie na westchnienie na widok wielkiego m�czyzny, nagiego i opieraj�cego si� o rudow�osego cz�owieka, kt�ry pr�bowa� wyci�gn�� go z pomieszczenia. Ten nagi by� pi�kny. Wydawa� si� niemal b�yszcze�. Bodhi poczu�a co�, czego nie czu�a od dawna, odk�d osi�gn�a stan nieumar�ej. Uczucie to spowodowa�o, �e si� u�miechn�a.

� Abdel! zaskamla�a dziewczyna, kt�r� trzyma�a za w�osy. Teraz u�miech Bodhi sta� si� jeszcze szerszy.

� To jest Abdel? � wyszepta�a wampirzyca, nie dbaj�c o to, �e Imoen nie mog�a jej us�ysze� przez odg�osy bitwy.

�o�nierz zatrzyma� si� gwa�townie przed ni�, wycelowa� kusz� w jej twarz i wrzasn�� przenikliwym g�osem � Pu�� dziewczyn� i odsu�

G�os urwa� si�, gdy wyst�pi� jeden z jej s�ug.

Pomniejszy wampir obr�ci� kusz� w stron� gard�a �o�nierza. Stalowy czubek przebi� sk�r� i �o�nierz szarpn�� si� gwa�townie, naciskaj�c spust i posy�aj�c be�t we w�asne gard�o z si�� wystarczaj�c� niemal do tego, by pozbawi� si� g�owy. M�czyzna zakaszla� raz, a s�uga otworzy� usta, wyci�gaj�c je do szyi wy�szego m�czyzny. Oczy �o�nierza skierowa�y si� na s�ug� z przera�eniem, po czym mrugn�y, gdy strumie� krwi zala� mu twarz. S�uga Bodhi �ywi� si�, a ona mu na to pozwala�a. Spojrza�a tam, gdzie ma�a grupa �o�nierzy walczy�a z par� lepiej wyszkolonych Z�odziei Cienia. Bili si� nad nieruchom� sylwetk� m�odej kobiety � tej, kt�ra zosta�a pojmana we Wrotach Baldura z Abdelem.

� Ta te�? � Bodhi spyta�a na g�os.

� Och, tak � g�os Irenicusa odpowiedzia� jej w g�owie � ta te�.

� Gdzie jeste�? � spyta�a go.

� Odszed�em st�d � odpar� � co sugerowa�bym r�wnie� tobie. Ci �o�nierze s� niezliczeni niczym krople deszczu i jeszcze bardziej irytuj�cy. Ca�e dnie zaj�oby ci zabijanie ich jednego po drugim.

� Po jednym w ka�dej r�ce � pomy�la�a z u�miechem, po czym powiedzia�a na g�os � Abdelu, kiedy zn�w si� spotkamy�

� Dobrze � powiedzia�a cicho blada kobieta, ci�gn�c Jaheir� i drug� dziewczyn� przez ulewn� burz�. � On lubi d�ugie w�osy.

Jaheira walczy�a z podobnym imad�u chwytem kobiety, jednak uda�o jej si� jedynie wyrwa� sobie troch� w�os�w. Potyka�a si� i j�cza�a z b�lu, gdy szarpano jej g�ow�, jednak odzyska�a r�wnowag�. Trudno by�o uwierzy�, jak ta kobieta jest w stanie ci�gn�� jedn�, nie m�wi�c ju� o dw�ch, za w�osy przez tunel, w kt�rym nie mo�e si� nawet wyprostowa�, jednak owa obca w�a�nie to robi�a. Jaheira przy nie jednej okazji stara�a si� j� podci��, jednak kobieta z �atwo�ci� unika�a jej st�p, nawet nie wydaj�c si� zauwa�a� tych pr�b.

Drug� wi�niark� by�a �adna, m�oda kobieta, nie licz�ca chyba nawet dwudziestu lat. Jej twarz by�a poplamiona kurzem i �zami, a oczy mia�a zapadni�te i wyczerpane. Wisia�a na skraju przytomno�ci, jakby lunatykowa�a. Podobnie jak w przypadku Jaheiry, d�onie drugiej porwanej by�y skr�powane na plecach szorstk�, drapi�c� lin�.

� Kim jeste�? � Jaheira spyta�a pot�n� kobiet� po raz trzeci, odk�d odzyska�a przytomno�� pod jej niezbyt czu�� kuratel�.

� Cisza � powiedzia�a kobieta.

Jaheira by�a mgli�cie �wiadoma, �e kto� za nimi idzie, nie mog�a jednak odwr�ci� wystarczaj�co g�owy, by spojrze� za siebie.

� Dlaczego to robisz? � zapyta�a, ignoruj�c rozkaz kobiety.

Blada obca za�mia�a si� � zadziwiaj�co, by� to do�� przyjemny odg�os � i powiedzia�a � Mog� wyrwa� ci j�zyk z ust i nakarmi� nim moje szczury, je�li sobie �yczysz.

� Tylko� � zacz�a protestowa� Jaheira, przerwa�a jednak, kiedy pot�na d�o� kobiety odsun�a si� z jej w�os�w i druidka przewr�ci�a si� na �liski, wilgotny kamie�. Kobieta uderzy�a j� w twarz grzbietem d�oni i Jaheira pad�a do ty�u. Jej g�owa obr�ci�a si� i by�a �wiadoma odr�twienia rozchodz�cego si� po jej twarzy oraz ch�odnej wilgoci, ws�czaj�cej si� w podart� koszul�.

Kto� o zimnych jak l�d d�oniach chwyci� Jaheir� szorstko od ty�u. Jego r�ce odnalaz�y jej piersi i zesztywnia�a pod ch�odem tego dotyku. Podni�s� j� z ziemi, by spojrza�a na patrz�c� na ni� spode �ba kobiet�. Jaheira odwr�ci�a g�ow�, staraj�c si� ujrze� m�czyzn�, kt�ry trzyma� j� w ten spos�b, ten przesun�� jednak uchwyt, popychaj�c j� do przodu. Us�ysza�a chrz�st ko�o prawego ucha, niczym tarcie ko�ci� o ko��.

� Nie! � odezwa�a si� ostro kobieta, a Jaheira zda�a sobie spraw�, �e m�wi ona do znajduj�cego si� za ni� m�czyzny.

� Ale ona jest taka ciep�a � rzek� m�czyzna niskim i sycz�cym g�osem ko�o szyi Jaheiry. � Taka s�odka.

Jaheira wci�gn�a gwa�townie powietrze i spojrza�a na kobiet�, kt�ra popatrzy�a jej w oczy i u�miechn�a si� w taki spos�b, �e Jaheira zaczerwieni�a si�.

� Jest taka � powiedzia�a kobieta � ale potrzebuj� jej dla czego� wi�cej ni� krwi� na razie.

� Dostan� j� p�niej? � spyta� ochoczo m�czyzna.

� Nie � rzek�a kobieta, pozwalaj�c, by jej wzrok przebieg� w d� cia�a Jaheiry. � S�dz�, �e chc� j� dla siebie.

W g�owie Jaheiry niczym wybuch pojawi�o si� s�owo wampir i zebra�o si� jej na wymioty, gdy poczu�a na sobie ch�odny oddech tej istoty.

� Gdzie nas zabierasz? � Jaheira us�ysza�a swoje pytanie. Nigdy dot�d nie czu�a si� tak bezsilna, ale nie mog�a si� podporz�dkowa�.

Kobieta u�miechn�a si�, wydaj�c si� niemal oczarowana uporem Jaheiry.

� Obracasz si� w bardzo wyj�tkowym towarzystwie � powiedzia�a. � Przypuszczam, �e o tym wiesz.

Jaheira spojrza�a na kobiet�, wci�� wisz�c� za w�osy w �elaznym uchwycie szczup�ej wampirzycy, i rzek�a � Nie znam jej.

� Nie m�wi� o niej � odpar�a wampirzyca.

Nietrudno by�o Jaheirze zda� sobie spraw�, �e m�wi�a o Abdelu. W zwi�zku z tym, �e by� synem Bhaala, zab�jc� Sarevoka oraz wrogiem �elaznego Tronu, Jaheira nie mia�a wi�kszych problem�w z uwierzeniem, dlaczego Abdel mia� przeciwnik�w, o kt�rych nie wiedzia�, nie mog�a jednak zg��bi�, dlaczego ta wampirzyca, dlaczego Z�odzieje Cienia.

� Uciek�, prawda? � spyta�a Jaheira, odnajduj�c przeb�ysk nadziei. � Uciek� ci.

Wampirzyca wzi�a g��boki oddech i Jaheira zdumia�a si�, kiedy jej kszta�tna pier� poruszy�a si�, zaskoczy�o j�, �e ta niemartwa istota naprawd� nabra�a powietrza albo �e w og�le potrzebowa�a oddycha�.

� Przyjdzie po ciebie? � spyta�a j� wampirzyca, cho� po wyrazie jej oczu Jaheira mog�a powiedzie�, �e zna ju� odpowied�.

� Tak � odpar�a zwyczajnie Jaheira.

� A je�li nie po ciebie � rzek�a wampirzyca, zerkaj�c na m�od� kobiet�, kt�ra straci�a przytomno�� na mokrych kamieniach u jej st�p � to po ni�.

� Kim ona jest? � zapyta�a Jaheira, po czym wci�gn�a gwa�townie powietrze, kiedy m�czyzna chwyci� j� mocniej, wywo�uj�c b�l, nachylaj�c jej plecy ku sobie.

Wampirzyca uderzy�a j� zn�w grzbietem d�oni, a odg�os ciosu rozbrzmia� w g�owie Jaheiry trzaskiem, kt�ry ostrzeg� o z�amanej �uchwie. Oczy p�elfki zamgli�y si� i poczu�a, jakby opada�a, cho� zimny m�czyzna wci�� trzyma� j� mocno.

Trac�c zn�w przytomno��, us�ysza�a, jak wampirzyca m�wi � Wys�cz� ci� powoli, suko.

M�czyzna z ty�u wzruszy� ramionami, a wampirzyca powiedzia�a do niego � Wiesz co robi�. Musz� si� znale�� w innym miejscu.

Oczywi�cie, �e zamierza� do nich wr�ci�. Co innego m�g�by zrobi�?

Abdel znalaz� w Miedzianej Mitrze lito�� � ubranie, jedzenie oraz miejsce, by po�egna� si� z Minsciem. Po spo�yciu kurczaka i wypiciu wody poczu�, jak rozja�nia mu si� umys�. Przyszed� do tawerny wyczerpany, wci�� zataczaj�c si� po d�ugim okresie braku przytomno�ci. ��da� widzenia z kapitanem Orhotekiem i cho� w tamtej chwili wydawa�o si� to ca�kowicie rozs�dne, teraz musia� przyzna� przed sob� samym, �e nie zna� tego m�czyzny, s�ysza� opowie�ci o nim, lecz nigdy go nie pozna�. Abdel wygl�da� na szalonego i g�osi� rzeczy, kt�re by�y w najlepszym przypadku trudne do uwierzenia. Wiedzia�, �e zostawi� Jaheir�, lecz nie wiedzia�, czy �yje, czy te� jest martwa, jednak nie by� ju� taki pewien, czy by�a tam r�wnie� Imoen. Tamta kobieta brzmia�a jak ona, wygl�da�a jak ona, jednak czy naprawd� ni� by�a?

Abdel z�o�y� g�ow� w d�oniach i poczu�, jak pokrywaj�cy jego palce t�uszcz miesza si� z wyschni�tym potem i brudem. G�owa mu zwis�a i niemal zasn��. Wiedz�c, �e nie mo�e zostawi� Jaheiry Z�odziejom Cienia � czy komukolwiek innemu, kim byli porywacze � na tak d�ugo, jak by spa�, gdyby sobie na to pozwoli�, Abdel walczy� ze sob�, by wsta�. Zakr�ci�o mu si� w g�owie. Kiedy jednak si� podni�s�, zacz�� si� czu� lepiej. Minsc podszed�, trzymaj�c tac� pe�n� pustych dzban�w i brudnych naczy�. Napotka� wzrok Abdela i u�miechn�� si�. Ma�y chomik wyjrza� z kieszonki w ju� zabrudzonym fartuchu Minsca i spojrza� na najemnika.

Abdel stara� si� odpowiedzie� mu u�miechem, lecz nie m�g�. Odwr�ci� si� i przeszed� przez drzwi w tylnej �cianie pomieszczenia barowego, przez kt�re, jak widzia�, wysz�o kilku klient�w. Znalaz� si� w alejce, gdzie sta�y dwie beczki z wod�, otwarte na ciep�� noc. Abdel podszed� do jednej z bary�ek i po chlu�ni�ciu sobie w twarz gar�ci� wody zdenerwowa� si� i po prostu w�o�y� g�ow� do ciep�awej wody.

Potar� si� w twarz i w�osy, drapi�c sw�dz�c� czaszk�, po czym �ci�gn�� za ciasn� koszul�, kt�r� po�yczy� od barmana, i upu�ci� na ziemi�. Abdel my� si� gwa�townymi ruchami, by si� obudzi�. Nie mia� planu i wci�� nie my�la� jeszcze wystarczaj�co dobrze, by m�c jaki� sformu�owa�. Wszystkim co wiedzia�, by�o to, �e nie chcia� walczy� za pomoc� lekkiego, d�ugiego miecza, kt�ry zabra� �o�nierzowi. Mia� jeden z mieczy, podobnie jak Minsc. Rudow�osy m�czyzna wydawa� si� odnale�� miejsce, w kt�rym chcia� si� osiedli�, wi�c Abdel uzna�, �e szaleniec nie b�dzie potrzebowa� swojej broni. By� mo�e Abdelowi uda�oby si� przehandlowa� te dwie klingi za jedn� porz�dniejsz�, wiedzia� jednak, �e musi poczeka� do poranka, je�li chcia� to zrobi�.

Z tego co wiedzia�, jego w�asna bro� oraz zbroja mog�y zosta� we Wrotach Baldura, lecz r�wnie dobrze mog�y znajdowa� si� gdzie� pod tym magazynem, z Jaheir�. Zanim zrobi cokolwiek innego, musia� tam wr�ci�.

� Powiniene� spa� � powiedzia� g�os za nim, a on nie trudzi� si� gwa�townym obracaniem. Odwr�ci� si� powoli i ujrza� stoj�c� w drzwiach Bodhi, opieraj�c� si� niedbale o framug�.

� Musz� tam wr�ci� � rzek� do niej i skierowa� si� z powrotem do beczki.

� �eby znale�� swoj� �on�? � spyta�a.

Us�ysza� jej zbli�aj�ce si� od ty�u lekkie kroki.

� Nie jest moj� �on� � odpar� Abdel. � Nie obchodzi mnie, czy mi wierzysz.

Podesz�a do niego i k�cikiem oka ujrza� jej u�miech.

� O poranku mog� ci� zaprowadzi� do kogo� z milicji, a mo�e nawet z rady.

Wiedzia�, �e stara mu si� przypodoba� i jedynie parskn��. U�miechn�a si� zn�w i podesz�a do bary�ki. Zanurzy�a g�ow� w wodzie i podnios�a j� szybko, pozwalaj�c, by ciecz sp�yn�a jej po ramionach na lekki materia� sukni.

� To przyjemne � powiedzia�a cicho, przeje�d�aj�c palcami po w�osach i zamykaj�c oczy.

Mokra suknia zacz�a do niej przylega�, zarysowuj�c szczeg�y jej cia�a, kt�re przyci�ga�y wzrok Abdela, jak robi�yby to z ka�dym m�czyzn�. Zauwa�y�a, �e na ni� patrzy i opu�ci�a wzrok. Abdel by� zbyt zm�czony i zbyt martwi� si� o Jaheir�, jednak przede wszystkim by� zbyt rozczarowany sob�, by si� zaczerwieni�.

� Mo�esz mnie dotkn�� � powiedzia�a. � Chc�, �eby� to zrobi�.

Westchn�� i odst�pi� o krok.

� Musz� i��.

� O poranku � rzek�a, podchodz�c do niego i zatrzymuj�c si� o centymetr od jego nagiej piersi. � Prosz�.

� Kocham j� � powiedzia� jej.

� Mo�e by� martwa � rzek�a Bodhi zbyt bezceremonialnie, a Abdel powstrzyma� si� przed pos�aniem jej uderzeniem na przeciwleg�� stron� alejki.

� Dlatego musz� i�� � powiedzia� zamiast tego.

Bodhi nie pod��y�a za nim, kiedy odszed� od niej szybko o trzy kroki i pochyli� si�, by podnie�� koszul�.

� Musi by� bardzo pi�kna � rzek�a.

Abdel nie czu� potrzeby, by odpowiedzie�.

� Mog� ci pom�c.

Spojrza� na ni�, marszcz�c brwi.

� Potrzebujesz z�ota, nieprawda�? � kontynuowa�a. � Gaelan wie, gdzie ona jest. On wie takie rzeczy, ale o z�ocie m�wi powa�nie. Mo�esz go zabi�, je�li chcesz, ale nic ci nie powie, je�eli mu najpierw nie zap�acisz. W�a�nie tak post�puje.

� Co chcesz, �ebym zrobi�? � spyta� j�.

� Aran Linvail � powiedzia�a. � S�ysza�e� o nim?

� Nie. A powinienem?

� Zas�uguje, by umrze� � rzek�a. � Za jego g�ow� jest nagroda.

� Jestem teraz skrytob�jc�?

U�miechn�a si�, a Abdel odwr�ci� wzrok, aby nie musie� odwzajemnia� u�miechu.

� Mo�esz by� �owc� nagr�d. Linvail jest skrytob�jc�, bardzo zas�u�onym.

Abdel uzna�, �e musi jej wierzy� na s�owo. Koszula zn�w si� rozerwa�a, gdy pr�bowa� j� za�o�y�. By�a dla niego za ma�a, a teraz, gdy namok�a, nie wygl�da�o na to, �eby da�a si� za�o�y�. Abdel s�ucha� kobiety jedynie jednym uchem.

� Znam kogo�, kto zap�aci trzydzie�ci tysi�cy sztuk z�ota za jego g�ow� � powiedzia�a. � Oni maj� monety, Abdelu, i zap�ac� nimi.

Przerwa�, da� sobie spok�j z koszul� i spojrza� na ni� stanowczo.

� Chcesz, �ebym zabija� dla z�ota?

U�miechn�a si� zn�w, a Abdela uderzy�o, jak bardzo by�a pi�kna. Jej suknia wci�� by�a mokra i nie robi�a nic, by si� przed nim ukry�.

Odwr�ci� si� i poszed� do drzwi, gdy powiedzia�a � Czy mo�esz sobie pozwoli� na to, �eby tego nie robi�? Masz par� starych spodni mojego brata i skradziony miecz, Abdelu, i to wszystko. Zgodnie z twoimi w�asnymi s�owami nawet nie jeste� st�d. Ja ci� lubi�, ale nie b�dzie tak ze wszystkimi.

Westchn�� i odwr�ci� si�. Gdyby nie by� taki zm�czony i mia� dok�d p�j��, mo�e by j� w ko�cu uderzy�.

Wiedzia�a wszystko. Mia�a racj� we wszystkim. Ka�de drzwi. Odsuwaj�cy si� panel za ��kiem w trzecim pomieszczeniu na lewo za schodami. Wiedzia�a gdzie za obluzowan� ceg�� znajduje si� klucz. � Czy zawodowy skrytob�jca m�g�by by� tak g�upio naiwny? Najwyra�niej. Wiedzia�a dok�adnie, jak go tam doprowadzi�.

Abdel by� ju� wcze�niej wrabiany. Jako najemnik sp�dzi� wi�kszo�� swego �ycia, b�d�c wrabiany w ten czy inny spos�b. P�acono mu, by wykona� mokr� robot� dla tego handlarza, tamtej gildii kupieckiej czy jakiego� innego drobnego ksi���tka. To by�o wrabianie, zab�jstwo zab�jcy Arana Linvaila, i Abdel wiedzia� o tym, nie mia� jednak wyboru.

Nie by�o ju� w jego ciele cz�ci, kt�ra by bola�a. Min�o zaledwie kilka godzin, odk�d by� torturowany, bity, przypalany, szpikowany strza�ami, lecz czu� si� ju� dobrze, jednak by� z�amany. Znajdowa� si� w �rodku miasta, kt�re za choler� nie troszczy�o si� o nikogo, zw�aszcza o niego. Nie spa�, nie licz�c okresu, kiedy by� nieprzytomny. Czu�, �e jego g�owa jest jednocze�nie ci�ka i ulotna.

Wzi�� g��boki oddech i wypu�ci� go z szeptem � Jeszcze raz.

Powietrze w szafie pachnia�o perfumami i naftalin�. Nie by�a ona tak nieporz�dna jak wi�kszo�� szaf. Ten Aran Linvail zarobi� kup� pieni�dzy, zabijaj�c innych � wi�cej ni� Abdel kiedykolwiek mia�. Pe�no tu by�o drogich jedwabi z Kara Tur, we�ny z g�r Kr�gos�upa �wiata i mi�kkiej bawe�ny z egzotycznej Maztiki. Wisia� tu r�wnie� sk�rzany pancerz, kt�ry by� tak idealny, tak doskonale wykonany i utrzymany, �e musia� by� magiczny.

W sypialni, za kt�r� sta� w gotowo�ci Abdel, Linvail kocha� si� do�� frywolnie z dziewczyn�, kt�ra najwyra�niej nie by�a nowicjuszk� we frywolnej mi�o�ci.

Nazywa�a go �kochanie�, co powodowa�o, �e Abdel krzywi� si�. By�a nieszczera, jednak Linvaila wydawa�o si� to nie obchodzi�. Zabawa ci�gn�a si� wed�ug Abdela przez nie ko�cz�ce si� godziny. Chowa� si� w szafie, poniewa� nie chcia� zabija� dziewczyny. Chcia�, by Aran Linvail by� sam.

Abdel przykucn�� i stara� si� najmocniej jak m�g�, rozci�gn�� mi�nie. Pr�bowa� oczy�ci� umys� i zauwa�y�, �e mo�e to zrobi� z troch� wi�ksz� �atwo�ci�, ni� si� spodziewa�. Nie chcia� by� tam, gdzie by�, nie chcia� robi� tego, co zamierza� zrobi�, ale przynajmniej co� robi�.

Jaki� czas p�niej sko�czyli nareszcie i Abdel us�ysza�, jak Linvail m�wi � Id� ju�.

Dziewczyna powiedzia�a co�, czego Abdel nie m�g� us�ysze�, jednak jej g�os by� opryskliwy i obra�liwy. Jego odpowiedzi towarzyszy� g�o�ny trzask. Pisn�a i rozleg� si� odg�os upadaj�cego czego� ci�kiego oraz przyt�umione skrzypni�cie mebli przesuwanych po drewnianej pod�odze. Wszystkiego tego Abdel musia� wys�ucha�.

Drzwi szafy wypad�y z zawias�w i Abdel wyszed� ze �rodka, unosz�c przed sob� p�ynnym ruchem sw�j szeroki miecz. Aran Linvail spojrza� na niego, podobnie jak dziewczyna. By�a m�oda � niezbyt m�oda, jednak wystarczaj�co m�oda. By�a pi�kna. Jej w�osy mia�y kolor przyt�umionej czerwieni, a sk�ra na ca�ym szczup�ym ciele pokryta by�a piegami. Trzyma�a si� za lew� stron� twarzy, ale nie krwawi�a. Wygl�da�a na zaskoczon�.

Aran Linvail do�wiadczy� przed laty straszliwych obra�e�. Jego twarz by�a pokryta mas� okropnych blizn. Jedno oko by�o zamkni�te, straci� je ca�kowicie. Popatrzy� na Abdela zdrowym okiem z miejsca, gdzie przykucn�� nad dziewczyn�. Mia� na sobie lu�ne bryczesy i nic poza tym. Na jego piersi, brzuchu i bokach znajdowa�y si� inne blizny. Abdel rzuci� si� na niego, dziewczyna pisn�a, a Aran Linvail odwr�ci� si� i zacz�� biec.

Abdela zbi�o to z tropu. Skrytob�jca nie tylko wymkn�� si� pierwszemu atakowi, lecz rzuci� si� do ucieczki, i to szybko. Dziewczyna by�a zak�opotana. Abdel zerkn�� na ni� przelotnie i z jakiego� powodu, kt�rego nie by� w stanie okre�li�, wzruszy�a ramionami.

Abdel pod��y� za Aranem Linvailem przez ozdobne, mahoniowe drzwi na korytarz.

� Kim jeste�?! � wycofuj�cy si� zab�jca zawo�a� przez rami�.

Abdel nie odpowiedzia�. Linvail dotar� do szczytu schod�w, wci�� b�d�c trzy lub cztery kroki przed czubkiem miecza Abdela. Zab�jca nie tyle zbiega�, co rzuci� si� w d� schod�w. Abdel ruszy� za nim bardziej kontrolowanym krokiem.

� Kto ci� przys�a�?! � zn�w krzykn�� Linvail.

Abdel ponownie go zignorowa� i par� dalej. Linvail dotkn�� pod�ogi na ko�cu d�ugich, w�skich schod�w i obr�ci� si�, trzymaj�c jedn� d�o� na ga�ce por�czy. Przedsionek by� ze smakiem udekorowany, a Abdel warkn�� z frustracj�. Frontowe drzwi znajdowa�y si� jedynie kilka krok�w dalej. Gdyby Linvail zdo�a� wydosta� si� na zewn�trz, Abdel musia�by cofn�� si� do domu i wymkn�� drog�, kt�r� przyszed�, podczas gdy Aran Linvail podni�s�by na z pewno�ci� zat�oczonej o poranku ulicy najwi�kszy rwetes i krzyk, jaki tylko m�g�by podnie��.

Co dziwne, skrytob�jca nie ruszy� ku drzwiom.

� A wi�c zamierzasz mnie po prostu zabi�? � Linvail zawo�a� przez rami�, biegn�c kr�tkim korytarzem r�wnoleg�ym do schod�w.

Abdel ruszy� za nim, w ko�cu zbli�aj�c si� do uciekaj�cego m�czyzny. Linvail min�� drzwi na ko�cu korytarza, a Abdel wpad� tu� za nim. Pomi�dzy �ebra Abdela wbi� si� n�, rozrywaj�c sk�r�, mi�nie i troch� mi�kkiej tkanki, kt�rej wielki najemnik m�g� potrzebowa�, by prze�y�.

Linvail dotar� do kuchni, a gdy Abdel pochyli� si�, nie m�g� nie doceni� szybko�ci Linvaila � nie tylko dosta� si� tutaj, lecz r�wnie� chwyci� du�y n� tak p�ynnym ruchem, �e nie trac�c tempa m�g� pchn�� nim w pod��aj�cego za nim na �lepo najemnika. Skrytob�jca by� dobry.

Abdel by� jednak przynajmniej r�wnie szybki co Linvail. Napi�� mi�nie brzucha i pochyli� si� w prz�d, wbijaj�c sobie n� jeszcze g��biej we wn�trzno�ci, gdy wyci�ga� r�czk� z d�oni Arana Linvaila.

� Kim jeste�? � spyta� zn�w skrytob�jca.

Abdel st�kn�� z b�lu i podni�s� miecz. Linvail uchyli� si� pod ciosem i Abdel wiedzia�, jak zdrowe oko zab�jcy zauwa�a odwr�cenie i przewiduje jego nast�pny atak.

Unikaj�c ci�cia, kt�re pozbawi�oby go g�owy, Linvail pochyli� si� i chwyci� n� wci�� wystaj�cy z brzucha Abdela. Ostrze wysz�o z niema�� ilo�ci� krwi i jeszcze wi�ksz� ilo�ci� b�lu. Abdel pozwoli� sobie zakl�� na g�os, jednak skrytob�jca nie by� tak g�upi, by traci� czas na napawanie si� sukcesem. Pr�bowa� zaraz znowu pchn�� Abdela, jednak wielki najemnik zdo�a� opu�ci� sw�j nowy miecz wystarczaj�co szybko, by odtr�ci� ostrze. N� by� dobry i nie z�ama� si�, jednak Linvail j�kn��, gdy si�a obrony wywo�a�a najwyra�niej bolesne wibracje w jego r�ce.

Z g�ry dziewczyna zawo�a�a � Aran, Aran, wszystko dobrze?

Linvail gwa�townie skierowa� n� w d�, a Abdel odst�pi� krok na bok, unikaj�c ciosu, gdy wykonywa� silne, niskie pchni�cie w zab�jc�. Linvail zn�w okaza� si� jednak szybszy i nie tylko uchyli� si� przed wielkim mieczem, lecz zamachn�� jeszcze raz du�ym no�em, pozbawiaj�c Abdela pierwszego palca lewej r�ki z nieprzyjemnym trza�ni�ciem.

Abdel rykn�� z b�lu i w�ciek�o�ci, tak naprawd� bardziej zawstydzony ni� zraniony. Palec uderzy� w drewnian� pod�og� zagraconej kuchni z niemal nies�yszalnym plask!

� Nie mo�esz mnie zabi�, wielki cz�owieku � powiedzia� kpi�co zab�jca, ciesz�c si� wyra�nie tym drobnym okaleczeniem. � Zabi�em wi�cej�

Cokolwiek zamierza� powiedzie�, zako�czy�o si� krwawym bulgotem. Abdel ci�� tak szybko i mocno, �e zdumia� nawet siebie. Niemal przeci�� zab�jc� w p�. Postawi� stop� na jego piersi i pchn�� go w d�. Natychmiast wsz�dzie znalaz�a si� krew.

� To� � skrytob�jca zdo�a� powiedzie� z ustami pe�nymi krwi � to szkoda.

Aran Linvail skona� na pod�odze swojej w�asnej kuchni.

� Aran? � zawo�a�a zn�w dziewczyna. � Aran, wystraszy�am si�. Kto to by�?

Abdel zn�w j�kn�� i rozejrza� si� po pod�odze w poszukiwaniu brakuj�cego palca. Nurzaj�c si� we krwi pochyli� si� i podni�s� odci�ty fragment. Widzia� ju� przy wielu okazjach w swoim �yciu amputowane ko�czyny i zna� prost� zasad�, �e je�li co� si� straci, pozostaje to stracone, chyba �e ma si� du�o pieni�dzy i naprawd� dobrego kap�ana. Abdel nie by� tak naprawd� �wiadom tego, �e przy�o�y� palec z powrotem do ma�ego, krwawi�cego kikuta, lecz zrobi� to. Zla� si� niemal natychmiast z d�oni� cho� wci�� krwawi�. Przytrzyma� go w miejscu przez kilka d�ugich oddech�w, a gdy pu�ci�, pozosta� tam.

� Bhaal � wysapa�, znaj�c a� za dobrze �r�d�o swoich leczniczych w�a�ciwo�ci. Uzna�, �e mo�e w ko�cu jego przekl�ta krew ma jakie� zalety.

� Aran? � zawo�a�a dziewczyna dr��cym g�osem. � Aran, to nie jest �mieszne.

Abdel niemal rozwa�y� powr�t na g�r�, by powiedzie� dziewczynie, co si� sta�o, zapewni� j�, �e lepiej jej b�dzie samej i wys�a� j� w drog� z paroma sztukami z�ota. Nie mia� oczywi�cie �adnego z�ota i naprawd� nie chcia�, by zobaczy�a go pokrytego krwi� swego kochanka.

Przykl�kn�� we wci�� powi�kszaj�cej si� gwa�townie ka�u�y krwi, obok nieruchomej sylwetki Arana Linvaila.

� Jeszcze raz � powiedzia�. � Ostatni.

Odci�� skrytob�jcy g�ow�, poniewa� musia� to zrobi�. By�a ona warta kr�lewskiego okupu w z�ocie, a przynajmniej druidzkiego okupu, a Abdel wiedzia�, �e Aran Linvail nie b�dzie ostatnim Z�odziejem Cieni, kt�rego b�dzie musia� zabi�, by wydosta� bezpiecznie Jaheir� oraz Imoen z miejsca, w kt�rym si� znajdowa�y, gdziekolwiek ono by�o.

Z kuchni wychodzi�y w�skie drzwi prowadz�ce do kom�rki i Abdel przeszed� przez nie. W pod�odze kom�rki znajdowa�a si� zapadnia prowadz�ca do kana�u, kt�ry z kolei prowadzi� do alejki mog�cej doprowadzi� go do wzgl�dnie bezpiecznego miejsca i anonimowo�ci w Miedzianej Mitrze. Przynajmniej tak powiedzia�a mu Bodhi, a jak dot�d mia�a racj�.

� Aran? � dziewczyna zawo�a�a z g�ry. � Aran, wystarczy. Schodz� na d�.

W miar� jak zbli�a� si� �wit, Bodhi stawa�a si� coraz bardziej nerwowa, cho� znajdowa�a si� g��boko pod ziemi� i by�a z dala od niebezpiecze�stwa wystawienia si� na zab�jcze promienie s�o�ca. Mimo to musia�a dosta� si� na powierzchni�, by wr�ci� do swego miejsca odpoczynku w g��bi wyspiarskiego azylu Irenicusa. Mog�a do�� szybko przemieszcza� si� w postaci nietoperza, jednak powr�t na wysp� wci�� zajmie jej troch� czasu. Nie mia�a poj�cia, co zajmuje tak d�ugo Abdela. Czy mog�o mu si� nie powie��? Aran Linvail by� wy�wiczonym zab�jc�, jednak z pewno�ci� nie m�g� r�wna� si� z tym rzekomym boskim synem. Czy Linvailowi uda�o si� przeci�gn�� go na swoj� stron�? Czy Abdel pracowa� ju� dla Z�odziei Cienia?

Jedynie sekundy dzieli�y j� od ponownego skontaktowania si� z Irenicusem, zdecydowa�a si� bowiem wprowadzi� w �ycie plan awaryjny i wr�ci�, kiedy do pomieszczenia wpad� Abdel, sapi�c i trz�s�c si� z ledwo skrywanej w�ciek�o�ci. Usiad� ci�ko na pod�odze, odrzucaj�c niedbale miecz na bok.

� No dobrze � powiedzia�. � Wr�ci�em. Nie tylko w ten spos�b.

Czuj�c ulg�, �e go widzi, lecz wci�� przejmuj�c si� nadchodz�cym �witem, Bodhi podesz�a do niego. Najemnik potrz�sn�� lekko g�ow� i podni�s� d�o�, by utrzyma� kobiet� daleko, utrzyma� j� w ciszy, lub jedno i drugie.

� Abdelu � rzek�a, pozwalaj�c, by prawdziwa ulga, odczuwana na jego widok, uczyni�a jej rol� jeszcze bardziej przekonuj�c�. � Co si� sta�o?

Abdel u�miechn�� si�.

� Jeste� mi winna trzydzie�ci tysi�cy sztuk z�ota.

R�wnie� si� u�miechn�a. Widok u�miechu na jego twarzy zrobi� na niej wra�enie, kt�rego nie do�wiadczy�a od dobrych wielu dziesi�cioleci.

� Ciesz� si�, �e ci� widz� � powiedzia� Abdel szczerze. � Czy to dziwne?

� A ja si� ciesz�, widz�c ciebie � odpar�a, jedynie cz�ciowo dlatego, �e tak jej polecono. Pochyli�a si� i poca�owa�a go.

Z pocz�tku odsun�� si� gwa�townie od niej, lecz naciska�a, i uleg�. Jego wargi by�y zaskakuj�co mi�kkie, Bodhi stara�a si� zbytnio nie przytula�, wiedz�c, �e Abdel wyczuje w rezultacie jedynie ch��d.

Kiedy odsun�a si�, mia� zamkni�te oczy i by� zak�opotany.

� Jaheira� � rzek�.

Bodhi potrz�sn�a g�ow� i jej wzrok zetkn�� si� z jego. Skupi�a si� na najczarniejszym punkcie jego �renic i utrzymywa�a jego spojrzenie w uchwycie r�wnie rzeczywistym i silnym jak imad�o. Wypu�ci�a z siebie powoli, miarowo powietrze i jej wola przep�yn�a z jej oczu do jego. Ujrza�a w nich kr�tki b�ysk ��tego �wiat�a, kt�ry niemal z�ama� jej koncentracj�. Nie pozwoli�a sobie na luksus zastanawiania, czym by�o to �wiat�o. Niewa�ne, czy ten m�czyzna by� p�bogiem, czy nie, jej czary dzia�a�y na niego jak na ka�dego innego i czu�a, �e wszelkie posiadane przez niego zas�ony rozp�yn�y si�.

� Dobrze si� spisa�e�, Abdelu � wyszepta�a, a on przytakn�� niemal niedostrzegalnym poruszeniem podbr�dka. � Mo�esz teraz odpocz�� od wszystkiego.

Abdel opu�ci� g�ow�, po czym wymusi� u�miech i spr�bowa� wsta�. Bodhi zako�ysa�a si� w biodrach i pomog�a mu si� podnie��, obj�wszy go silnie za plecy. Pozwoli� si� przyci�gn��. Widzia�a, �e chce co� powiedzie�. Bodhi nie mia�a czasu, by Abdel uda� si� na duchowe poszukiwania. Oczarowa�a go cia�em, ruchami cia�a, i m�czyzna podda� si� ca�kowicie.

Nawet Bodhi nie by�a gotowa na reakcj�, kt�r� otrzyma�a.

Przybrawszy posta� nietoperza, Bodhi wzlecia�a z ca�� sw� wci�� jeszcze spor� si��, by �ciga� si� z ja�niej�cym niebem, ku poszarpanym, nie przebaczaj�cym wie�om azylu.

Osiad�a na wysokim minarecie i odwr�ci�a twarz ku wschodowi. Niebo mia�o kolor granatu, kt�ry sta� si� ja�niejszy, bardziej niebieski, gdy zn�w przeobrazi�a si� w kobiet�. Wisz�c dwadzie�cia metr�w nad ziemi� w w�skim, roztrzaskanym oknie, Bodhi parskn�a, widz�c plamk� na szaro-br�zowym horyzoncie, kt�ra wkr�tce eksploduje w �wiat�o, mog�ce spali� j� na popi� swymi pierwszymi, nie�mia�ymi promieniami. Bodhi nienawidzi�a s�o�ca, gardzi�a �wiat�em. Ka�dy dzie� kpi� z niej, pokazywa� jej, �e tak d�ugo jak b�dzie �y�a � przez kolejne stulecia w�adczej nie�miertelno�ci � wci�� b�dzie mia�a s�abo��.

Spojrza�a na roztrzaskuj�ce si� w dole o ska�y fale i pomy�la�a o Abdelu. Przep�yn�a przez ni� fala pot�gi, popychana bosk� krwi� wci�� jeszcze kr���c� w jej �y�ach. U�miechn�a si�, pozwalaj�c, by jej d�ugie, zgrabne, drapie�ne k�y wysun�y si� z ochronnych obj�� dzi�se�. Sykn�a na s�o�ce, gdy jego pierwszy promie� wy�oni� si� zza horyzontu.

�wiat�o dotkn�o jej d�oni, gdy, wci�� sycz�c w bezsilnym uporze, zaczyna�a zatrzaskiwa� za sob� okiennic�. Poczu�a nieprzyjemne ciep�o, zahaczaj�ce o skraj b�lu. Bodhi domkn�a okiennic� i przytrzyma�a oparzon� d�o�. �wiat�o s�o�ca ledwo j� dotkn�o. Powinna si� ca�kowicie spali�, lecz by�a jedynie poca�owana czerwieni�.

U�miechn�a si� i wci�gn�a powietrze, niemal zastanawiaj�c si�, czy nie otworzy� szeroko okiennic, by rzuci� wyzwanie znienawidzonemu s�o�cu. Zamiast tego podesz�a do drzwi prowadz�cych do schod�w na d�, do ma�ego, zamkni�tego pomieszczenia, w kt�rym znajdowa�a si� stara, zniszczona trumna.

Abdel, pomy�la�a. Syn Bhaala.

Przebudzenie nie by�o chyba odpowiednim okre�leniem na to, co zrobi� Abdel. Czu� si� w pewnym sensie, jakby si� budzi�, nie istnia�o jednak tak naprawd� s�owo, kt�re mog�oby to odda�. Czu� si� dziwnie. W g�owie odczuwa� odr�twienie, nie czu� cia�a, a pole widzenia przypomina�o tunel � zamazany na kraw�dziach niebieskaw� mgie�k�. Nie m�g� wszystkiego widzie� i mia� nawet problemy z jasnym my�leniem. Co� by�o strasznie nie w porz�dku.

Widzia� r�g pomieszczenia, kamienn� �cian�, brukowan� pod�og�, jakie� paj�czyny � w polu widzenia pojawia�o si� coraz wi�cej szczeg��w. Spojrzenie pomkn�o mu gwa�townie w bok, cho� nie d��y� do poruszenia oczyma, g�ow�, szyj� czy cia�em. By�o to bardziej, jakby �wiat zawirowa� wok� niego. Kto� le�a� na pod�odze.

By� to wielki m�czyzna z pot�nie umi�nionymi r�koma i nogami. Mia� na sobie kolcz� tunik� podobn� do tej Abdela i, r�wnie� jak Abdel, d�ugie, ciemne � niemal czarne � w�osy. Le�a� twarz� do ziemi.

Wzrok Abdela pomkn�� nagle w prz�d i w d� i zauwa�y�, �e m�czyzna na pod�odze jest szorstko obracany przez par� d�oni, kt�re nie mog�y do niego nale�e� � by�y zbyt ma�e, zbyt brudne.

M�czyzna na pod�odze by� bezw�adny � martwy. W polu widzenia pojawi�a si� jego twarz i rysy by�y r�wnie rozpoznawalne jak cia�o. Abdel spogl�da� na siebie.

A wi�c by� martwy. By� martwy i unosi� si� ponad swoim cia�em. S�ysza� wcze�niej o czym� takim, s�ysza�, �e takie rzeczy si� dzia�y.

By� zdumiony tak wieloma rzeczami. Nie by� pewien, w jakim porz�dku powinien je wszystkie ustawi�. By� martwy i nic nie czu� w tej kwestii. Jak reaguje si� na bycie martwym? Je�li by� czym� rozczarowany, to tym, �e nie wydosta� Jaheiry i Imoen. Nie mia� szansy, by po�egna� si� z Jaheir� i nigdy nie dowie si�, dlaczego Imoen by�a tutaj � oraz tego, co chcieli od niej ci ludzie, nie m�wi�c ju� o tym, kim w og�le byli.

A wi�c to by� koniec? Ca�y ten syn Bhaala i zbawca Wr�t Baldura unosi� si� nad swoim stygn�cym cia�em w jakim� zapomnianym przez bog�w domu wariat�w na wyspie, kt�rej nikt nie trudzi� si� nawet nazwa�? A ludzie � m�drzy ludzie, jak Gorion czy Jaheira � uwa�ali, �e jest mu przeznaczone co� wielkiego. Czu� si� jak g�upiec, lecz co gorsza, czu�, �e zrobi� z nich g�upc�w.

Jego wspomnienia zacz�y si� przeja�nia�, gdy obserwowa� dalej, jak jego cia�o jest ci�gni�te za stopy po szorstkiej, brukowanej pod�odze. Pami�ta�, jak ostatni raz widzia� Jaheir� � i Imoen. Imoen tam by�a.

Cofn�� si� my�lami w przesz�o�� i wydarzenia, kt�re wydarzy�y si� do tego momentu, odegra�y si� w jego umy�le, jakby ogl�da� je po raz pierwszy�

Zwyczajne, zasadniczo szcz�liwe �ycie Imoen sta�o si� przez ostatni dekadzie� lub co� oko�o tego piek�em, kt�re zmienia�o sw� natur� pomi�dzy nud�, b�lem a przera�eniem. W tej chwili w gr� wchodzi�o to ostatnie.

Abdel pojawi� si� raczej nagle i kiedy to zrobi�, ulga, jak� poczu�a, niemal dor�wnywa�a intensywno�ci� orgazmowi. Z pewno�ci� czeka�a wystarczaj�co d�ugo, by ten tak zwany bohater z Wr�t Baldura przyszed� i j� uratowa�. Jego nowa dziewczyna na niewiele si� przydawa�a, stanowi�a jedynie przyk�ad, jak mo�na wyrosn�� na wynios�� i nieskuteczn�. Koordynator � nazywa� si� Irenicus, imieniem kt�re najwyra�niej sam dla siebie stworzy� � by� be�kocz�cym lunatykiem ze zno�n� w�adz� nad magi�, jego ego wymyka�o si� jednak zdecydowanie kontroli, a w z�artej przez robaki psychice by�y g��boko wyryte z�udzenia, nic wi�c dziwnego, �e nie by� w stanie zdoby� si� na wi�cej ni� tylko powolne, urywane brednie.

�elazna dziewica wywo�ywa�a b�l, podobnie jak sk�rzany ko�nierz, �a�cuchy, liny, chwytanie oraz zimne palce jednego wampira za drugim. Rzadko je karmiono, a gdy to ju� nast�pi�o, dostawa�y brej� przygotowan� najwyra�niej przez kucharza cierpi�cego na po��czenie urazu g�owy oraz poczucia humoru.

Abdel zaatakowa� z ja�niej�cym mieczem, ale uda�o mu si� da� si� zabi�. Zrobi� to kilka krok�w po wyj�ciu z kr�gu ciemno�ci i zosta� zatrzymany przez inny czar. Imoen widywa�a ju� wcze�niej, jak paru ludzi umiera�o. Reginald o Szerokiej Talii, mnich, kt�rego zna�a przelotnie, umar� na atak serca w sekundy po tym, jak wpad� na ni�, gdy si� k�pa�a. Zawsze bra�a to osobi�cie. Yorik � kolejny mnich � spad� z czubka kaplicy Oghmy, cho� nikt nie wiedzia�, po co on tam w og�le wszed�. Wszelkie pr�by przywr�cenia �ycia do jego po�amanego cia�a zawiod�y, prowadz�c wielu z Candlekeep do przekonania, �e z jakiego� powodu Oghma chcia� jego �mierci. To by� spory ba�agan.

�mier� Abdela zdecydowanie bardziej przypomina�a Reginalda ni� Yorika. Jego cia�o po prostu zosta�o opuszczone.

Imoen poci�gn�a nosem, gdy u�wiadomi�a sobie, �e on nie �yje. Od razu zacz�a po nim rozpacza� i jednocze�nie na niego narzeka�. To by� pot�ny Abdel? Najemnik par excellence, kt�ry pokona� Sarevoka, syna Bhaala i ocali� Wybrze�e Mieczy przed latami krwawej wojny? Irenicus by� wyra�nie magiem, a mimo to Abdel po prostu rzuci� si� na niego, wymachuj�c mieczem. Imoen musia�a przyzna�, przynajmniej przed sob�, �e Irenicus tak naprawd� poszed� mu na r�k�. To by� wyra�nie jaki� czar �mierci. Czarodzieje mieli bardziej tw�rcze, dramatyczniejsze, bole�niejsze, d�u�sze i bardziej upokarzaj�ce sposoby zabijania innych.

Taa, mia� szcz�cie.

P�niej Irenicus powiedzia� martwemu cia�u Abdela, �e tak naprawd� nie jest martwe i jego cuchn�cy s�ugus zamkn�� Abdela w nast�pnej �elaznej dziewicy.

Da�o to Imoen kolejny promyk nadziei, cho� tym razem by� on raczej mniej obiecuj�cy. Zosta� zamkni�ty niczym ona i Jaheira, je�li jednak �y�, przynajmniej b�d� mie� jak�� szans�. Widywa�a, jak wygina� metal, kt�ry by� mocniejszy i grubszy ni� pr�ty wisz�cych klatek. Niewa�ne jak pot�ne by�y jego czary, Irenicus nie b�dzie mia� szans, je�li Abdel zdo�a zbli�y� si� do niego z pi�ci� lub kling�.

By�a te� ta sprawa z byciem sekretn� lub przyrodni� siostr� Abdela. Nie chodzi�o o to, �e potrzebowa�a dowodu, i� Irenicus oszala� dawno temu, jednak by�a to u�uda, kt�ra w og�le nie mia�a sensu. Zawsze wiedzia�a, �e zosta�a adoptowana, �e mi�y, stary karczmarz, nazywaj�cy si� Winthrop, nie by� jej prawdziwym ojcem. W Candlekeep by�o wiele sierot � po prostu mnisi robili takie rzeczy.

S�ysza�a, �e Abdel by� synem jakiego� nie�ywego boga, ale czy to znaczy�o, �e ka�da sierota tak mia�a? To czyni�oby z Candlekeep zbiorowisko p�bog�w.

Poza tym, gdyby by�a c�rk� jakiego� nie�ywego boga, czy nie mia�aby jakich� mocy? Powinna by� przynajmniej zdolna uwodzi� kobiety � bogowie to robi�, czy� nie? Powinna by� w stanie podnosi� g�azy, wytrzyma� dech smoka (na szcz�cie nigdy nie mia�a okazji, by to wypr�bowa�), a przynajmniej robi� jedn� rzecz, kt�ra wykracza�aby poza zwyczajne zdolno�ci �miertelnych ludzi.

Imoen by�a �miertelna.

Dawno temu przesta�a zadawa� pytania. Irenicus niemal zawsze nie odpowiada� ani s�owa, a kiedy to robi�, by�o to zazwyczaj jakie� sarkastyczne dziwactwo, kt�re nic jej nie m�wi�o i wydawa�o si� by� przeznaczone albo by wzbudzi� w niej wi�ksz� ciekawo��, albo by jej pogorszy� samopoczucie. Imoen ani nie by�a zaciekawiona, ani nie mia�a z�ego samopoczucia, tak wi�c te pr�by szybko sta�y si� m�cz�ce.

Sytuacja si� jednak nagle zmieni�a i po prostu nie mog�a nic na to poradzi�.

� Kiedy zamierzasz przywr�ci� go do �ycia? � za��da�a odpowiedzi. � Zr�b to!

Irenicus zatrzyma� si� i spojrza� na ni�. Ich spojrzenia spotka�y si�, pu�ci� oko i wr�ci� do swoich spraw.

M�czy�ni, pomy�la�a Imoen. Dranie.

Jaheira siedzia�a w rogu i pr�bowa�a przesta� krzycze�. Zaj�o jej to niemal godzin�.

Widywa�a ju� wcze�niej takie rzeczy � subtelne wariacje czar�w, kt�re zmieniaj� kszta�t, istot� lub wygl�d os�b. Sama przechodzi�a przez podobne transformacje, przybieraj�c posta� zwierz�t w toku swego druidycznego szkolenia. Czary jej nie szokowa�y. To, co ponadnaturalne niepokoi�o j�, lecz rzadko zdumiewa�o. By�a r�wnie� �wiadkiem rytua��w, przesz�a nauki na temat religii Faerunu i zna�a liczne sposoby, za pomoc� kt�rych ludy czci�y swych bog�w. Kiedy rytua� zaczyna� si�, wiedzia�a, czego mog�a oczekiwa� � wszystkiego. Nie by�a jednak mimo wszystko przygotowana na to, co zobaczy�a.

Wok� niej bogowie chodzili po jak najbardziej rzeczywistej ziemi. Sama odwiedzi�a jedno z takich miejsc. Bogowie byli rzeczywi�ci. Przy wielu okazjach czu�a, jak przep�ywa przez ni� moc Mielikki i wiedzia�a, jak przyzywa� wol� bogini, by czyni� niezwyk�e, pi�kne rzeczy.

To, czego do�wiadczy�a, nie by�o ani niezwyk�e, ani pi�kne. By�o po prostu nieprawid�owe.

Abdel i Imoen przemienili si� w potwory.

Jaheira nie lubi�a tego s�owa: potwory. Wyra�a�o brak szacunku. Co czyni�o jedno stworzenie zwierz�ciem, a inne potworem? Czy potworami by�y zwierz�ta nowe, niebezpieczne, zagra�aj�ce ludziom? Potwory zachowywa�y si� jak zwierz�ta, czy� nie? Kiedy by�y g�odne, jad�y. Nazywanie czego� potworem czyni�o to co� �atwiejszym do zabicia. Nienawidzi�a nazywa� czegokolwiek potworem, jednak to w�a�nie Irenicus stworzy� w swoim podziemnym piekle. Potwory. Te stwory wzbudza�y odraz�, by�y nienaturalne.

Irenicus zrobi� to celowo. Rytua� mia� na celu przekszta�ci� ich. Zrobi� to celowo, ale Jaheira widzia�a � nawet ob��kani pomocnicy Irenicusa to widzieli � �e posun�� si� za daleko. Stworzy� te istoty z Abdela i Imoen, ale nie by� w stanie ich kontrolowa�.

Zwierz�ta zabija�y ka�dego dnia, by si� �ywi� lub chroni� swoje m�ode. To by�a cz�� �aski Mielikki � naturalny porz�dek rzeczy. Tu by�o inaczej. Te istoty zabija�y z powodu zabawy, jak� im to dawa�o � z�ej przyjemno�ci, kt�rej nie by�o w stanie do�wiadczy� nic naturalnego.

Tak wi�c Irenicus stworzy� te istoty i patrzy� zaskoczony, jak uciekaj� ze swoich klatek, zabijaj�c jego s�ugi. Wymamrota� szybki czar i znikn�� na sekundy wcze�niej, nim stw�r, kt�ry by� Abdelem, rozerwa� go na strz�py.

Zabili szale�c�w, po czym zacz�li wraca� do swoich normalnych postaci. Nie sta�o si� to od razu. Z�a si�a oddawa�a kontrol� powoli i z wielkim oporem. Jaheira wiedzia�a, �e prze�y�a dzi�ki czystemu szcz�ciu. Wiedzia�a, �e Abdel j� kocha i nigdy nie chcia�by dobrowolnie ujrze�, jak dzieje si� jej jaka� krzywda, by� jednak ca�kowicie przemieniony i owa mi�o�� nie mog�a jej chroni� � to nie mog�a by� ona. To musia�o by� szcz�cie.

Kiedy wr�cili do normalno�ci i wydostali j� z klatki, pierwsz� rzecz� jak� zrobili, by�o opuszczenie tego pomieszczenia. Znajdowali si� w domu wariat�w na wyspie przy wybrze�u Athkatli � tyle powiedzia� im Abdel � jednak miejsce wydawa�o si� niesko�czon� pl�tanin� korytarzy i pomieszcze�, komnat i tuneli, i po chwili si� zgubili. By�o to najgorsze miejsce, jakie Jaheira kiedykolwiek widzia�a, i nawet z przywr�conym, normalnym cho� zm�czonym i zak�opotanym Abdelem u boku ba�a si�, co mo�e si� znajdowa� za ka�dym rogiem.

Jedyn� rzecz� o kt�rej mog�a my�le� poza strachem, by�o proste pytanie: dlaczego nie ja? Irenicus przekszta�ci� Abdela i Imoen, ale dlaczego nie j�? By� mo�e by�a nast�pna, a Irenicus przerazi� si�, zanim si� do niej zabra�. Abdel i Imoen zostali jednak przemienieni tym samym rytua�em, dlaczego wi�c bez niej? Tylko dwoje naraz? Czy zakl�cie mia�o ograniczenia? Czy te� chodzi�o o co� innego? Abdel mia� w swoich �y�ach krew martwego boga mordu. Do�� �atwo by�o wysun�� przypuszczenie, �e mia�o to co� wsp�lnego z tym wszystkim, ale co z Imoen? Co si� dzia�o i dlaczego ten m�czyzna to robi�? Dlaczego kto� mia�by tworzy� takiego potwora, zw�aszcza je�li nie m�g�by go kontrolowa�? Dlaczego?

Jaheira przycisn�a d�onie do skroni i �ciska�a je mocno. Wiedzia�a, �e musi w ko�cu przesta� przyjmowa� ciosy na g�ow� albo odniesie jakie� trwa�e uszkodzenia. Abdel by� jednak przy niej i trzyma� j� teraz w swych silnych ramionach, wi�c czu�a si� ju� lepiej.

Spojrza�a na minotaura siedz�cego na pod�odze w ma�ym pomieszczeniu. Po plecach przebieg� jej dreszcz i w r�wnym stopniu jak uwa�a�a, �e ufa rozmaitym tworom Mielikki, dop�ki nie oka�� si� niegodne zaufania, ba�a si� wielkiego stwora.

� Trac� przytomno�� na dwie minuty � wyszepta�a do Abdela � a ty znajdujesz sobie nowego przyjaciela.

Najemnik u�miechn�� si� i powiedzia� � W czasie burzy ka�dy port jest dobry.

Imoen pomaga�a dziwnemu nagiemu m�czy�nie na stole przej�� do pozycji siedz�cej. Wydawa� si� oszo�omiony i bardziej ni� troch� ob��kany.

� Musimy si� st�d wydosta� � powiedzia�a mu.

� Zrobimy to � rzek� Abdel, patrz�c pomi�dzy m�czyzn� a minotaura. � Nie musimy walczy�, prawda?

� Pana prosz�, walki rozpoczn� nie ja � powiedzia� szaleniec.

Abdel spojrza� na niego og�upia�ym wzrokiem, a Jaheira wypu�ci�a z siebie oddech, kt�ry m�g� by� zm�czonym �miechem. Abdel pom�g� jej wsta�. Spojrza�a na minotaura.

� Koordynator � rzek�a. � M�czyzna o imieniu Irenicus. Znasz go?

Minotaur przytakn�� z wyra�n� niech�ci�.

� Mo�esz m�wi� � powiedzia� Abdel do stwora.

� Szaleni jeste�my �e, uwa�a on � ob��kaniec rzek� do Imoen z mi�ym u�miechem na twarzy. � Wyrazi� si� mog� je�li, szalony jest on to.

� Mog� m�wi� � powiedzia� minotaur, ignoruj�c szale�ca. Imoen wci�gn�a gwa�townie powietrze na d�wi�k chrapliwego g�osu stwora.

� O co tu chodzi? � zapyta� po prostu Abdel. Minotaur chrz�kn�� i wzruszy� ramionami.

� Mia�em zamieszkiwa� to miejsce. Wasz Irenicus planowa� zaludni� le��cy poni�ej labirynt zam�conymi z waszego rodzaju.

� Ale znikn��? � spyta�a Jaheira wielkiego bykocz�owieka. � Uciek� st�d?

Minotaur przytakn��.

� Wampirzyc� swoj� t� z Podmroku do poszed� � mrukn�� szaleniec, przytakuj�c.

� Wampirzyc�? � spyta�a Imoen. � Czy powiedzia�e� wampirzyc�?

� Poszed� do Podmroku z t� swoj� wampirzyc� � przet�umaczy�a Jaheira. � Dlaczego?

� A czy to wa�ne? � zapyta� Abdel, nie oczekuj�c odpowiedzi. � Baba z wozu koniom l�ej. Dobrze mu b�dzie tam na dole.

� Ma plany co do Suldanessellar � powiedzia� minotaur i tym razem Jaheira wci�gn�a gwa�townie powietrze.

� L�ej koniom wozu z baba �e, powiedzia� bym te� � rzek� szaleniec, k�ad�c si� z powrotem na stole. � Karmione by� powinny jak tak w�gorzy karmi� nie nigdy.

� Suldanessellar? � spyta�a Jaheira.

Minotaur przytakn��, a ona powiedzia�a � To niemo�liwe.

� Suldanessellar? � zapyta� Abdel.

� Co to jest? � spyta�a Imoen.

� Dba� nie wcale naprawd� tak nas o on � rzek� szaleniec. � Jedno wszystko zupe�nie mi b�dzie, zabijecie i znajdziecie go je�li.

� Suldanessellar to miasto elf�w � wyja�ni�a Jaheira. � Nic dziwnego, �e nigdy o nim nie s�yszeli�cie. To jeden z najwi�kszych sekret�w Faerunu. Jest domem tej garstki elf�w, kt�re jeszcze nie odesz�y do Evermeet.

Minotaur przytakn��, a Abdel spyta� � Co to mo�e mie� wsp�lnego z nami?

� Nie mam poj�cia � odpar� minotaur. � Walczy�e� przy mnie ze �wi�skimi pyskami i jestem ci winien na tyle du�o, aby�my mogli rozej�� si� w pokoju. Powiedzia�em wam wszystko, co mia�em do powiedzenia.

� Mogliby�my wykorzysta� twoj� pomoc� � powiedzia�a Jaheira do wielkiego bykocz�owieka.

Minotaur przytakn��, lecz rzek� � Wasza droga nie jest moj�.

� Przynajmniej powiedz nam, jak ich odnale�� � nalega�a Jaheira.

� A musimy? � spyta�a Imoen. Skierowa�a na Abdela pytaj�ce spojrzenie.

Wielki najemnik wzruszy� ramionami.

� Wydaje mi si�, �e musimy. Nie mo�emy tego odpu�ci�. Zreszt� jestem mu co� winien za ten rytua� oraz dziwne porwania tu i tam.

� �atwa jest d� na droga � odezwa� si� szaleniec, kt�ry zajmowa� si� zak�adaniem z powrotem miedzianej wst�gi na g�ow�. � Czaszka wisi kt�rych na, drzwi do dojdziecie nie dop�ki, rozwidleniu pierwszym na lewo w razy trzy skr��cie i prawo na korytarzem prostu po id�cie.

� Rozumiesz to? � Abdel spyta� Jaheir�.

Druidka przytakn�a, ws�uchuj�c si� uwa�nie we wskaz�wki szale�ca.

� Ich chcecie nie � ci�gn��. � Nietoperz martwy jest przybity kt�rymi nad, drzwi przez przejd�cie i je omi�cie. Rampy do was doprowadz�.

� Wiecie co? � powiedzia�a Imoen. � To nie sprawia, �e czuj� si� lepiej.

� Prawo na drzwi trzecie znajd�cie i, sz�a b�dzie jak, daleko tak d� na ni� zejd�cie � kontynuowa� szaleniec. � D� na droga d�uga b�dzie dalej.

� Mog� sobie wyobrazi� � paln�a Imoen, a Abdel zmierzy� j� stanowczym spojrzeniem, kt�re zignorowa�a.

� Podmroku do dotrzecie kiedy � doko�czy� szaleniec � wiedzie� tym o b�dziecie.

� Jedno pytanie � rzek�a Imoen, patrz�c bezpo�rednio na Jaheir�. � Czy to ca�e Suldanesselar jest tego warte?

� Sp�dzi�am tam sporo czasu � powiedzia�a Jaheira. � Tam nauczy�am si� by� druidk�.

� Wezm� to za two�

Imoen przerwa�o wycie szale�ca, kt�ry wydawa� si� podskoczy� na stole.

� Imoen! � wrzasn�� ostrzegawczo Abdel, jednak dziewczyna by�a ju� w trakcie odskakiwania.

Szaleniec nie podskoczy� tak naprawd� na stole � zosta� podniesiony.

Ze stropu zwiesi�y si� podobne do lin, pokryte paskudnym �luzem macki i owin�y znieruchomia�ego nagle i zesztywnia�ego ob��ka�ca. Abdel, Jaheira, Imoen oraz minotaur spojrzeli jednocze�nie w g�r� i ujrzeli �r�d�o tych macek. Minotaur zawarcza� co� w swoim gard�owym j�zyku.

Z sufitu, nad sto�em szale�ca, zwisa�a wielka, podobna do robala bestia, sk�adaj�ca si� z cielistych, okr�g�ych work�w. Jej g�owa mia�a kszta�t cebuli i wyrasta�o z niej mrowie macek.

� Co to, na dziewi�� piekie�, jest? � spyta�a Imoen, cofaj�c si� szybko, by oddali� si� od tej istoty.

� Pe�zacz gnilny � odrzekli jednocze�nie Abdel, Jaheira i minotaur.

Ze wszystkich rzeczy Abdel by� najbardziej zdumiony wysoko�ci� stropu. Przypomnia� sobie, �e minotaur przeskoczy� nad nim. Stw�r mia� dwa metry czterdzie�ci, a Abdel dwa metry dziesi��, wi�c sufit musia� by� wysoko nad nimi. W pobli�u rogu pos�pnego stropu widzia� dziur�, przez kt�r� przelaz�a najwyra�niej gigantyczna bestia. S�ysza� o takich istotach. Przemierza�y one najg��bsze jaskinie i lochy, czyszcz�c je z pozosta�o�ci martwych cia� oraz efekt�w ubocznych bitew. Ta najwyra�niej pomyli�a szale�ca z rannym.

� Mi � j�kn�� szaleniec � pom�cie.

Minotaur wskoczy� na st� i zamachn�� si� toporem, wyci�gaj�c wysoko r�k�. Jedna z macek upad�a z mokrym plaskiem na st�, a minotaur zr�cznie unikn�� spryskania przez parali�uj�c� trucizn�, kt�ra j� pokrywa�a. Pe�zacz gnilny wyda� z siebie syk i wycofa� si� do ciemnego otworu w pobli�u stropu, ci�gn�� za sob� sparali�owanego szale�ca.

� Nie b�dzie mi potrzebna wasza pomoc � powiedzia� minotaur. � Id�cie swoj� drog�.

Bykocz�owiek nie czeka�, by sprawdzi�, czy Abdel i kobiety pos�uchali go. Podskoczy�, chwyci� si� jedn� r�k� kraw�dzi otworu i przeszed� przez niego, zanim jeszcze Abdel zdo�a� doj�� do sto�u.

K�ad�c mu r�k� na ramieniu, Jaheira powstrzyma�a go przed p�j�ciem dalej.

� Suldanessellar � rzek�a. � Irenicus.

Abdel spojrza� na ni� i przytakn��, po czym popatrzy� jeszcze raz na ciemny otw�r i spyta� � Zrozumia�y�cie te opaczne wskaz�wki?

� Ja nie � przyzna�a Imoen.

� Tak s�dz� � odpar�a Jaheira.

� No to chod�my � powiedzia� Abdel.

Stwory zamierza�y zje�� ich �ywcem, co do tego Abdel by� pewien. Nie wiedzia� natomiast, czym dok�adnie by�y i jak mia� je zabi�.

� Co to za istoty?! � wrzasn�a Imoen. � I jak mamy je zabi�?!

Dziewczyna wspi�a si� zwinnie na czubek g�adkiego stalagmitu, zr�cznie uchylaj�c si� przed k�api�c� paszcz�, �cigaj�cej j� dziwacznej bestii.

Abdel zwraca� jedynie marginaln� uwag� na t� nie najlepsz� sytuacj� Imoen. Sam mia� podobn�. Jeden ze stwor�w rzuci� si� na niego i Abdel uchyli� si� na lewo, podnosz�c szybko r�k� i chwytaj�c potwora pod k�api�c� �uchw�, po czym odtr�caj�c go, zanim zdo�a� odgry�� mu twarz.

Stwory zaatakowa�y ich podczas jednego z kr�tkich i niecz�stych odpoczynk�w na drodze przez, wydawa� by si� mog�o, niesko�czony tunel ci�gn�cy si� g��boko pod ziemi�. Istoty wygl�da�y jak w�e lub robaki o grubych cia�ach, jednak z tego, co by�o wida�, sk�ada�y si� z kamienia. Ich dziwna sk�ra by�a twarda � szeroki miecz Abdela zaledwie drasn�� wroga przy tych kilku razach, kiedy to uda�o mu si� pomy�lnie zaatakowa� � i mia�a kolor oraz faktur� otaczaj�cych ich ska�. Cho� porusza�y si� falistymi, w�owymi ruchami, wi�kszo�� ich mobilno�ci wydawa�a si� pochodzi� z dw�ch wzgl�dnie ludzkich r�k, wyrastaj�cych z w�owych cia� tu� za guze�kowatymi g�owami. Dwoje ch�odnych, czarnych oczu l�ni�o w �wietle napr�dce zrobionej pochodni Imoen. Pod oczyma znajdowa�a si� proporcjonalnie wielka paszcza, otoczona tr�jk�tnymi z�bami. Po sposobie, w jaki �wiat�o odbija�o si� od tych k��w, Abdel m�g� stwierdzi�, �e s� ostre jak brzytwa.

G�os Jaheiry odbi� si� g�o�nym echem po ca�ej jaskini. Abdel rozumia� jedynie nieliczne s�owa. Zerkn�� na ni�, gdy obraca� si�, by odrzuci� kamiennego robaka od siebie, i zobaczy�, �e druidka wci�� stoi spokojnie, z zamkni�tymi oczyma, �piewaj�c co�, co musia�o by� jak�� modlitw� do jej bogini. Abdel odwr�ci� si�, akurat w por�, by ujrze�, jak stw�r zatrzaskuje paszcz� na jego pi�tach. Podskoczy� wystarczaj�co szybko, by unikn�� ciosu, opad� jednak na zaokr�glon� sylwetk� istoty. Po�lizgn�� si� i rozrzuci� r�ce, by nie upa��. Potw�r odsun�� si�, gdy Abdel trafia� w kamienn� pod�og�. Zadzwoni�o mu w uszach i nie by� pewien, czy Jaheira sko�czy�a si� modli�, czy te� og�uch�.

Podni�s� wzrok, a Jaheira otworzy�a oczy. Kolejny z potwor�w rzuci� si� na ni�, a ona odsun�a si� gwa�townie. W jej ruchu by�o co�, co wydawa�o si� Abdelowi nieprawid�owe. Jaheira porusza�a si� troch� szybciej ni� dot�d, a stw�r wydawa� si� by� wolniejszy od swoich towarzyszy. Abdel nie mia� czasu, by przemy�le� to dziwne odczucie. Jego potworny przeciwnik zn�w si� na niego rzuca�.

Abdel odtoczy� si� na prawo, a istota przemkn�a obok niego, jakby nagle o�lep�a. Abdel u�miechn�� si� na pokaz s�abo�ci stwora i uderzy� j� mocno w czubek g�owy r�koje�ci� miecza. Istota wyda�a z siebie przenikliwy �wist, kt�ry Abdel instynktownie uzna� za oznak� b�lu. Wyci�gn�� z tego korzy�ci i wskoczy� stworowi na grzbiet. Potw�r by� r�wnie d�ugi jak Abdel wysoki, a gdy najemnik owin�� go silnym ramieniem, nie czu� ciep�a. Istota naprawd� by�a zrobiona z �yj�cego kamienia.

Za nim rozleg� si� pe�en b�lu, zbyt ludzki krzyk, kt�ry wywo�a� Abdelowi na grzbiecie dreszcze. Jedna z jego towarzyszek pad�a. Wrzask zahacza� o skraj paniki, kt�r� Abdel zbyt wyra�nie zauwa�a�. Kt�rakolwiek z nich to by�a, najemnik by� pewien, �e by�a martwa.

� Imoen! � wrzasn�a Jaheira, po czym j�kn�a, kiedy robal, przed kt�rym wci�� stara�a si� uchyla�, rzuci� si� na ni� zn�w i niemal trafi�.

Abdel przeci�gn�� ostrzem swego miecza po oczach kamiennego robaka i uradowa� si� widz�c, jak p�kaj�, wylewaj�c ciemnoszar�, wodnist�, ropn� ciecz. W tunelu rozszed� si� ostry zapach i istota zadr�a�a w chwycie Abdela. Pozwoli� jej si� z siebie zrzuci� i wykorzysta� przyspieszenie, by si� troch� od niej oddali�. Trafi� w ciep�e, mokre miejsce na pod�odze i przejecha� troch� dalej ni� chcia�, otrz�sn�� si� jednak na czas, by ujrze�, jak stw�r rzuca si� na niego. Abdel nakarmi� potwora ca�� d�ugo�ci� swego miecza i poczu� satysfakcj�, jak do strumienia czarnej krwi do��czy�y �miertelne spazmy kamiennego robaka.

� Abdel! � zawo�a�a ostro Jaheira. � M�j!

Najemnik poderwa� si� na nogi, wyszarpuj�c miecz z gardzieli martwego stwora i odwracaj�c si� w stron� g�osu Jaheiry. Cofa�a si�, zwinnie unikaj�c oci�a�ych atak�w robala. Abdel podbieg� do niej i zamachn�� si� na odlew, pr�buj�c odci�� mu g�ow�. Robak wygi�� si�, przewiduj�c atak, jednak nie na tyle szybko, by go unikn��. Modlitwa, jak� z�o�y�a Jaheira, by�a najwyra�niej �r�d�em tej jak�e korzystnej przewagi.

Miecz Abdela wbi� si� w skaliste cia�o �uchwy stwora. On r�wnie� wrzasn�� z b�lu, a Abdel st�kn��, u�miechaj�c si�, gdy ci�� grub� sk�r�. �uchwa kamiennego robaka odpad�a z trzaskiem w strumieniu szarej cieczy.

Stw�r cofn�� g�ow� w ty� i na bok, a Abdel, pochylony po ciosie, nie m�g� odsun�� si� jej z drogi. Krwawi�ca g�owa uderzy�a w szerok� pier� Abdela, odtr�caj�c go mocno do ty�u.

Abdel, oszo�omiony, podni�s� wzrok, ale nie zobaczy� niczego poza ��t� mgie�k�. Co� wydawa�o si� uderzy� go w pier� i cia�o zala�a mu fala b�lu.

� Imoen � powiedzia�a cicho Jaheira, a g�os dr�a� jej od troski.

Abdel wsta�, gdy zacz�� mu wraca� wzrok Przeszed� nad drgaj�cym, pozbawionym �uchwy kamiennym robakiem, gdy ten ko�czy� dogorywa�. Potykaj�c si�, pobieg� do Jaheiry, id�cej wok� stalagmitu. S�ysza� wi�cej robak�w pe�zaj�cych w mroku.

Obok podstawy skalnej kolumny le�a�a Imoen, �apczywie wci�gaj�c powietrze, jakby ton�a. Jaheira przykl�kn�a obok niej i zacz�a si� modli�. W jednej d�oni trzyma�a ma�y kamie�, kt�ry zawsze mia�a przy sobie, drug� za� przejecha�a ostro�nie po ranie, rozsmarowuj�c pieni�c� si�, karmazynow� krew po rozdartym torsie Imoen.

� Na czarnych bog�w � mrukn�� Abdel. � Ona zosta�a� do po�owy� zjedzona.

Oczy Imoen wpatrywa�y si� w rozci�gaj�c� si� nad nimi ciemno�� w milcz�cej i kurcz�cej mi�nie agonii. G�os Jaheiry wzni�s� si� w podobnej do pie�ni modlitwie i Abdel pomy�la�, �e widzi s�aby, niebieskoszary blask wok� palc�w tej d�oni, kt�r� przyciska�a teraz mocno do rany. Kolejna fala b�lu spowodowa�a, �e zachwia� si� do ty�u. Jaheira nie podnios�a na niego spojrzenia. Cofn�� si� o krok, po czym przewr�ci� si� i odtoczy� od kobiet. W ciemno�ci, nie wi�cej ni� kilka krok�w od niego, zacz�y si� zbiera� kamienne robaki.

� Twoja sk�ra � powiedzia�a Bodhi, a jej oczy prze�lizgiwa�y si� powoli wzd�u� szczup�ego cia�a drowki. � Jest taka� Mog� ci� dotkn��?

Drowka u�miechn�a si� i wzruszy�a ramionami. Bodhi musn�a palcem jej policzek, a kobieta wychyli�a si� w stron� dotyku, u�miechaj�c si�. Bodhi rozpozna�a podtekst tego u�miechu. Sama oferowa�a go w przesz�o�ci, zazwyczaj tu� przed tym, jak uczyni�a z kogo� wampirzego s�ug�.

� Zadowolona? � spyta�a weso�o drowka Phaere.

� Nie � odpar�a Bodhi, zabieraj�c r�k� � ale tej nocy s� inne� priorytety.

� Jest noc? � spyta�a Phaere, jednak ze zrozumieniem, �e w ka�dej chwili mo�e sta� si� co� strasznego.

� Si�a przyzwyczajenia � przyzna�a Bodhi. � Przepraszam.

Drowka przesz�a przez s�abo o�wietlon� komnat�, jej obute w pantofelki stopy szemra�y na chodniku z paj�czego jedwabiu. Odkorkowa�a karafk� z winem, podnios�a kielich i wysun�a go do Bodhi, kt�ra potrz�sn�a jedynie g�ow�.

� Nie boisz si� mnie � rzek�a Bodhi.

� A powinnam?

� Jestem wampirzyc� � powiedzia�a bezpo�rednio Bodhi. � To niepokoi innych.

Phaere za�mia�a si�, a d�wi�k ten po�askota� uszy Bodhi w spos�b, kt�ry by� jednocze�nie przyjemny i niepokoj�cy.

� Nie jestem �innymi�, Bodhi. Jestem drowk�.

� M�wisz tak, jakby� by�a jedyn� drowk�.

� A ty m�wisz tak, jakby� by�a jedyn� wampirzyc�.

Bodhi przytakn�a pojednawczo i usiad�a w g��bokim fotelu, obitym dziwn�, mi�kk� sk�r�. Dotkn�a obicia w ten sam spos�b, w jaki wcze�niej dotkn�a atramentowoczarnej twarzy drowki.

� Z halflinga � wyja�ni�a drowka. � Bardzo droga.

Bodhi wiedzia�a, �e nie odsun�wszy si� od obicia, zda�a w�a�nie kolejny niezbyt subtelny test.

� Macie cz�ci lampionu � powiedzia�a Phaere, zmieniaj�c temat.

Bodhi przytakn�a i rzek�a � M�j brat dotrzyma swojej cz�ci umowy, je�li tylko ty to zrobisz.

� Jestem drowk� � powiedzia�a Phaere. � U nas wszystko to umowy. Jestem przyn�t�, czy� nie?

Bodhi roze�mia�a si� i przytakn�a.

� I dzi�ki temu otrzymasz to, czego chcesz, Phaere.

Drowka u�miechn�a si�, a jej fioletowe oczy rozb�ys�y.

� Podoba mi si� tu � rzek�a Bodhi, a jej oczy prze�lizgiwa�y si� po bogato urz�dzonym pokoju, zatrzymuj�c si� na wysokim oknie wychodz�cym na podziemne miasto. � S�o�ce nigdy tu nie �wieci.

� Raj dla wampir�w � mrukn�a Phaere.

� Raj dla drow�w � odpar�a Bodhi.

Phaere spojrza�a na ni� ostro i rzek�a � Nie zawsze byli�my tu na dole.

Bodhi odwzajemni�a wzrok drowki.

� Dostaniesz to, co ci obiecano, je�li zrobisz to, co sama obieca�a�.

� Mythal � rzek�a Phaere.

� Moc � zgodzi�a si� Bodhi. � Wystarczaj�c�, by zniszczy� twoj� matk�, prawda?

Phaere u�miechn�a si� i odwr�ci�a.

� Nie oczekuj�, �e zrozumiesz subtelno�ci tej sprawy. To nie tylko matkob�jstwo.

� Oczywi�cie, �e nie � powiedzia�a Bodhi, cho� wiedzia�a, �e dok�adnie o to chodzi�o.

Abdel widzia� setki os�b zabijanych na setki r�nych sposob�w, jednak obserwowanie jak srebrna smoczyca Adalon szaleje w�r�d drow�w, przechodzi�o wszystko, co m�g�by sobie wyobrazi�.

Ogromne stworzenie posuwa�o si� do przodu r�wnie szybko, jak jaszczur o wielko�ci stanowi�cej jego jedn� tysi�czn�. Po drodze roztrzaska�o sze�ciu zamarzni�tych drow�w, a Abdel m�g� jedynie odskoczy� na bok.

W jaskini odbi� si� echem odg�os wystrzeliwanych kusz i Abdel uzna�, �e widzia�, jak przynajmniej jeden ma�y be�t odbija si� od l�ni�cych, srebrnych �usek Adalon, jednak smoczyca nawet si� nie wzdrygn�a. Us�ysza� wiele wyci�ganych mieczy i to przypomnia�o mu, by wyj�� w�asny. Kiedy ujrza� swoj� d�o�, czarn� d�o�, przystan�� na moment.

Adalon podnios�a jednego drowa wojownika � m�czyzn� w l�ni�cej kolczudze � i �cisn�a go tak mocno, �e oczy wyba�uszy�y mu si�, zanim zgin�� jako krwawy strz�p z pogruchotanymi ko��mi. Adalon cisn�a go na pod�og� jaskini w krwawej stercie, przed kt�r� musia� uskoczy� jeden z jego towarzyszy.

W pobli�u smoczej g�owy eksplodowa�o co� niczym kula ognista lub jaki� inny wyra�nie magiczny ogie�, jednak ona si� tylko podrapa�a i odrzuci�a na bok drowa, kt�ry rzuci� czar. Nieskuteczny mag trafi� w �cian� jaskini wystarczaj�co mocno, by g�owa p�k�a mu niczym jajko.

Abdel spojrza� na gromad� rozpraszaj�cych si� szybko drow�w i zobaczy�, jak jeden z nich odwraca si� od smoczycy. Drow nawi�za� kontakt wzrokowy z Abdelem i najemnik skierowa� si� do mijaj�cej go stopy wielkiego jaszczura, jakby zamierza� j� zaatakowa�. Co� m�wi�o Abdelowi, �e i tak nie przeci��by srebrnych �usek stworzenia, ale iluzja wydawa�a si� dzia�a�. Kiedy zn�w zerkn�� na drowa, kiwa� g�ow�, odwracaj�c si� do ucieczki.

Grupka drow�w wojownik�w zamierza�a uciec wraz z nim, jednak pchn�� ich z powrotem do smoczycy i rzuci� si� za skalne wypi�trzenie. Mro��cy dech smoczycy opad� na wojownik�w falami l�ni�cego szronu i zamrozi� obydwu w p� krzyku. Stali si� tak zimni, �e gdy smoczyca zamachn�a si� w ich stron� ogonem, roztrzaska�a ich, jakby byli zrobieni z dmuchanego szk�a.

Id�cie! � w g�owie Abdela zagrzmia� g�os nale��cy do Adalon. � Wasza tr�jka musi i�� � nie macie za du�o czasu. Znajd�cie tego drowa, przyw�dc�, i wr��cie z nim do Ust Natha. Id�cie!

Jaheira chwyci�a Abdela za rami� i cho� wiedzia�, �e to ona, mimo to by� zaskoczony jej wygl�dem. By�a teraz mrocznym elfem w ka�dym calu, podobnie jak on i Imoen.

� Adalon zgodzi�a si� na twoje ��dania� mamo � powiedzia�a Imoen, a jej g�os odbi� si� echem od wysoko sklepionej komnaty obcymi tonami j�zyka drow�w.

Przeszli d�ug� drog� przez Podmrok, zag��biali si� coraz bardziej, pod��aj�c za Solauseinem, cho� starali si�, aby wygl�da�o to tak, jakby wiedzieli, gdzie id�. Czysta obcesowo�� wystarcza�a, by og�upi� i tak ju� wyczerpanego drowa. Pora�ka w kwestii smoczycy i tak ju� go zawstydzi�a i nim wstrz�sn�a, i ostatni� rzecz�, jakiej m�g�by si� spodziewa�, by�aby grupa ludzkich poszukiwaczy przyg�d przebranych za drowy. Dla Solauseina naprawd� byli oddzia�em zwiadowczym.

Po drodze dowiedzieli si� wiele od Solauseina, cho� by�o im trudno, gdy� nie byli w stanie zadawa� bezpo�rednich pyta�. Gdyby ujawnili sw� niewiedz� w zakresie zwyczaj�w drow�w lub misji Solauseina, ich os�ona os�abi�aby si�, a mo�e nawet ca�kowicie spad�a. Tym, co wiedzieli, gdy dotarli do Ust Natha, by�o to, �e Solausein pracowa� dla c�rki drowiej opiekunki (szczeg�lnie Imoen by�a zachwycona najwyra�niej matriarchalnym spo�ecze�stwem drow�w), kt�ra gwa�townie zdobywa�a pot�g� wmie�cie. Ona by�a t�, kt�ra zabra�a smocze jaja, cho� nie wiedzia� tak naprawd� dlaczego.

Wci�� nie b�d�c w stanie w jaki� godny zaufania spos�b mierzy� up�ywu czasu, Abdel nie mia� poj�cia, ile zaj�o im dotarcie do miasta, kiedy si� ju� jednak tam znale�li, wra�enie by�o przyt�aczaj�ce. Nie by�o najwi�kszym miastem, jakie kiedykolwiek widzieli, jednak fakt, i� zawiera�o si� w jednej ogromnej grocie, czyni� je w pewnym sensie du�ym we wszystkich proporcjach.

Ze swojej strony powiedzieli Solauseinowi, �e jego m�oda opiekunka nie zna ich, �e zostali wyznaczeni przez kogo� z jej podw�adnych. Solausein nie naciska� ich w �aden spos�b, by dowiedzie� si�, co to mog�a by� za osoba. Wydawa� si� przyzwyczajony do k�amstw, przyzwyczajony by wiedzie� jedynie ma�� cz�� czegokolwiek, w co by� zaanga�owany.

Ich drowi przewodnik przeprowadzi� ich przez wspania�e miasto prosto do kompleksu, kt�ry s�u�y� za rezydencj� jego opiekunki. Szybko zostali wprowadzeni do tej sklepionej wysoko komnaty z �ukowatymi oknami wychodz�cymi na panoram� Ust Natha. Abdel musia� ca�� swoj� si�� woli powstrzymywa� si� przed dr�eniem. Jego nerwy ca�y czas by�y napi�te, gdy� wiedzia�, �e w ka�dej chwili mo�e zosta� zmuszony do bronienia si� przed ca�ym miastem pe�nym wyszkolonych wojownik�w, mag�w i kap�anek. Nigdy nie znajdowa� si� w sytuacji, w kt�rej by�by tak ca�kowicie zagubiony. Wzrok przes�oni�a mu niewyra�na, ��ta mgie�ka i musia� po prostu udawa�, �e go tu nie ma.

Solausein dokona� prezentacji � z czystej ostro�no�ci podali mu napr�dce wymy�lone pseudonimy � i by�o oczywiste, �e m�oda drowka by�a zainteresowana jedynie Imoen, kt�ra wydawa�a si� cieszy� swoj� pozycj� tymczasowej w�adzy, podobnie jak atramentowoczarn� sk�r�.

Solausein najwyra�niej za�o�y�, �e drowka, kt�r� przedstawi� jako Phaere, zna ich wszystkich � w ko�cu byli oddzia�em zwiadowczym � nie wchodzi� wi�c w szczeg�y. Phaere nie wydawa�a si� zbytnio zaintrygowana, kto jest kim, i chcia�a jedynie zna� wynik wyprawy na smoczyc�.

� Jestem zdumiona � powiedzia�a Phaere, spogl�daj�c od g�ry do do�u na Imoen zaskoczonym, lecz przychylnym okiem. � Niemal s�dzi�am, �e pozwoli, by jej jaja zosta�y zniszczone.

� Najwyra�niej� ehm� � zacz�a Imoen.

� Jej partner nie �yje � rzek�a Jaheira, id�c Imoen na pomoc. � Te jaja s� jej jedyn� szans� na potomstwo.

Abdel kierowa� po prostu spojrzenie w d�, czekaj�c a� sytuacja zmusi go, by poprowadzi� odwr�t. Wiedzia�, �e jest on nieunikniony. Jak�e mog�oby im si� uda� to szale�stwo?

� C� wi�c � powiedzia�a Phaere, wci�� kieruj�c sw� uwag� na Imoen � to wyja�nia sporo rzeczy.

Drowka odwr�ci�a si� do Solauseina, kt�ry nie odpowiedzia� jej spojrzeniem.

� Czy to wszyscy? � spyta�a go.

� Pani Phaere � rzek�. � Ja�

� Wyszed�e� z dwudziestoma wojownikami � naciska�a Phaere.

� Smoczyca ich pokona�a � powiedzia�a Imoen.

Jej g�os by� na tyle zimny, by wywo�a� na grzbiecie Abdela dreszcze. Czy jej si� to za bardzo nie podoba�o? W og�le lubienie tego stanowi�o zbyt wiele.

Phaere u�miechn�a si� szeroko do Imoen i rzek�a � No to pokona�a.

� Pani, ja�

� Zamkn� swoj� g�upi�, nieskuteczn� g�b� � doko�czy�a za niego Phaere. Solausein cofn�� si� o krok i wci�� kierowa� spojrzenie w pod�og�.

� Jaenro � powiedzia�a Phaere, u�ywaj�c pseudonimu Imoen i zwracaj�c si� bezpo�rednio do niej. � Wydaj� mi si�, �e zaczynam ci� sobie przypomina�.

Imoen uk�oni�a si� lekko i u�miechn�a krzywo. Phaere podesz�a bli�ej niej � bardzo blisko � i rzek�a � Zast�pisz nieskutecznego Solauseina we wszystkich jego obowi�zkach.

� Tak, pani � odpar�a Imoen.

� Wszystkich jego obowi�zkach � podkre�li�a drowka.

� Tak � odpowiedzia�a Imoen, tym razem wolniej, spogl�daj�c drowce bezpo�rednio w oczy � pani Phaere.

Phaere by�a bardziej ni� troch� niezadowolona. M�oda kobieta Jaenra znikn�a w kt�rym� punkcie nocy i Phaere uwa�a�a to za brak szacunku. Otworzy�a siebie oraz sw�j dom szybciej i pe�niej na Jaenr�, ni� zrobi�a to kiedykolwiek wcze�niej i cho� by�a do�� grubosk�rna, nie mog�a nic poradzi� na to, �e wzi�a to do siebie� i wy�adowa�a na kim�.

Uderzy�a maga w twarz twardym, wy�wiczonym ciosem na odlew, pod kt�rym m�czyzna upad�. Czarodziej przewr�ci� si� na marmurowe p�yty placu, a sakwa z komponentami do czar�w, jak� mia� przy pasie, otworzy�a si�, rozrzucaj�c wsz�dzie dooko�a kawa�ki sznurka, kryszta�y, pi�ra i �ywe paj�ki. Spojrza� z przera�eniem na Phaere, w pe�ni spodziewaj�c si�, �e zostanie zabity.

� Gotowy! � Phaere wrzasn�a na m�czyzn�. � Naszykowany! Przygotowany! Nic dla ciebie nie znacz� te s�owa?

� Brama jest gotowa, pani � mag powiedzia� szybko dr��cym g�osem. � Masz moje s�owo. Ja�

Kopn�a go mocno mi�dzy nogi i m�czyzna zgi�� si� z b�lu wp�.

� Nie pyta�am ci� o twoje s�owo, ty ma�y�

Przerwa� jej ryk jaszczura p�dz�cego przez plac. Odwr�ci�a si� i ujrza�a co�, w wyniku czego musia�a zamruga� kilkakrotnie, zanim w to uwierzy�a.

Jaszczur ci�gn�� otwarty w�z, na kt�rym z�o�ono smocze jaja. Kierowali nim ludzie, kt�rych blada sk�ra l�ni�a w rozproszonym �wietle bramy. Jeden z nich wygl�da� znajomo � ten du�y, jednak dlaczego? By�a tam te� p�elfka � Phaere nigdy wcze�niej nie widzia�a p�elfki. By�a przyt�oczona.

To by�a grupa Bodhi, cho� Phaere s�dzi�a, �e mia�o ich by� troje. Doliczy�a si� dwojga plus cz�owiek o okr�g�ej twarzy, kt�rego Bodhi wywo�a�a z bramy, by� c�, najwyra�niej w�a�nie to robi� w tej chwili. W�z kierowa� si� do bramy.

Phaere wykona�a r�k� sygna� w powietrzu, kt�ry spowodowa�, �e stra�nicy odst�pili od bramy. W w�z wycelowano kusze, jednak wartownicy byli na tyle pos�uszni, by post�pi� zgodnie z rozkazem i nie strzela�.

Phaere u�miechn�a si�, cho� wci�� by�a rozczarowana. Zacz�o si�.

Upadli z oko�o metra na zimn�, szorstk�, kamienn� pod�og� jaskini. Gdy Abdel uderzy� o ziemi�, powietrze zosta�o wypchni�te z jego p�uc, a za powiekami rozb�ys�y purpurowe i czerwone wybuchy. Natychmiast pr�bowa� podnie�� si� i przetoczy�, jednak wszystkim co mu si� uda�o, by�o jedno szybkie, zamglone spojrzenie. Ujrza� jedn� z ogromnych �ap srebrnej smoczycy Adalon i us�ysza�, jak dudni�cy g�os m�wi � S� bezpieczne � po czym straci� przytomno��.

Obudzi�o go potrz�sanie Jaheiry. Usiad� i przez kilka sekund kr�ci�o mu si� w g�owie, zanim rozja�ni�y mu si� my�li.

� Jak d�ugo? � spyta� druidk�.

Jaheira wzruszy�a ramionami i wsta�a, odwracaj�c si� w stron� smoczycy g�ruj�cej nad ich g�owami niczym �ywa katedra z p�ynnego srebra. Smoczyca p�aka�a. Abdelowi nabrzmia�o serce, gdy to us�ysza�, i wiedzia� ju�, wszystko nagle i wszystko jednocze�nie, wiedzia�. Niewa�ne, czy by�o to ukartowane, czy nie, manipulacja czy nie, oszustwo czy nie, nadszed� czas, by zrobi� co� odpowiedniego. Nadszed� czas, by odcierpie� ma�e z�a tych, kt�rzy weszli do jego �ycia i wyszli z niego, i nadszed� czas, by po�o�y� temu wszystkiemu kres � nie tylko na chwil� czy dwie, lecz na ca�e �ycie. Chcia� uratowa� Imoen oraz Jaheir� i zrobi� to, lecz by�o jeszcze wi�cej do zrobienia. By� Irenicus i cho� nie rozumia� z�a, do jakiego d��y� ten m�czyzna, wiedzia�, �e do niego nale�y, w ten czy inny spos�b, powstrzymanie go.

Spojrza� na bok i zobaczy� Imoen, zaciskaj�c� r�ce wok� siebie i siedz�c� pod stalagmitem, p�aka�a. Jaheira usiad�a tam, gdzie sta�a, spogl�daj�c na masywn� �ap� smoczycy, wisz�c� nad wozem, wisz�c� nad jej potomstwem. Pazur r�wnie wielki jak dw�ch m�czyzn opu�ci� si� powoli i pog�adzi� jedno z jaj tak delikatnie, �e Abdel nie m�g�by uwierzy�, i� cz�owiek by�by do tego zdolny, nie m�wi�c ju� o czym� rozmiaru sporej twierdzy.

Abdel odwr�ci� wzrok i ujrza� Yoshimo.

Kozakurczyk sztyletowa� najemnika wzrokiem ani troch� nie b�d�c poruszonym � ledwo b�d�c w og�le �wiadomym � widokiem nadludzkiej rado�ci smoczycy.

� To by�o g�upie � powiedzia� Yoshimo do Abdela szorstkim i niskim g�osem. � G�upio by�o to zrobi� i co z tego macie?

Jaheira odwr�ci�a si�, by spojrze� na Yoshimo, a Abdel wsta� powoli, si�gaj�c po miecz. Yoshimo wyci�gn�� w�asn� kling� i stan�� przed synem Bhaala.

� Na �ask� Mielikki, ty idioto! � wrzasn�a Jaheira do Yoshimo. � Czy masz jakiekolwiek zrozumienie, gdzie jeste� i co zosta�o zatrzymane?

� Co zosta�o zatrzymane? � zakpi� Yoshimo. � Czy masz jakie� poj�cie, druidko, co reprezentowa�a ta brama? Jak� moc to co�� Nie mieli�cie by� tak� aktywni.

� Mieli�my by� dobrymi, ma�ymi marionetkami, czy tak? � spyta� Abdel, zdumiony jak ma�o gniewu �ywi� wobec Kozakurczyka.

Yoshimo westchn��, zaszczyci� smoczyc� szybkim spojrzeniem i schowa� miecz.

� To si� jeszcze nie sko�czy�o.

� Ona zamierza�a ci� zabi� � powiedzia�a nagle Imoen g�osem pe�nym b�lu. � Wampirzyca zamierza�a ci� zabi� w tej samej chwili, w kt�rej zostaliby�my wys�ani w drog�.

� W jakim celu? � zapyta� j� Yoshimo, jego oczy zdradza�y akceptacj� tego, co powiedzia�a.

� A w jakim celu mia�aby trzyma� ci� przy �yciu? � odpar�a za Imoen Jaheira. � Z dobroci serca? Z wdzi�czno�ci? Ona zjada takich jak ty� a przynajmniej zjada ich krew.

Twarz Yoshimo przeci�� b�d�cy zupe�nie nie na miejscu u�miech.

� Nie uczyni� �adnej smutnej pr�by, by si� k��ci�, m�oda druidko.

Abdel schowa� miecz i podni�s� wzrok, by zobaczy�, jak smoczyca podnosi ostro�nie swoje jaja z roztrzaskanego wozu.

� Yoshimo � powiedzia� Abdel. � W ka�dych innych okoliczno�ciach zabi�bym ci� teraz i mia�bym z tym spok�j, ale� zastanawia�em si�. Mo�esz p�j�� z nami. Mo�esz mie� szans�, aby�

� Odkupi� si� � zaproponowa�a z u�miechem Jaheira.

Abdel przytakn�� i rzek� � Albo ci� zabij�. Uwierz mi, �e ci� zabij�.

Yoshimo uk�oni� si� nisko i rzek� � Zaufam synowi boga mordu, gdy daje mi swoje s�owo w tej kwestii, moi przyjaciele, jednak jestem najmniejszym z twoich wci�� sporych zmartwie�. Nie znajdziesz si� tam, gdzie spodziewa si� ciebie Irenicus, jednak jeste� daleko od bezpiecze�stwa. Suldanessellar jest daleko od bezpiecze�stwa. Zapominasz o rytuale. Zapominasz, co kr��y w �y�ach twoich oraz twojej siostry przyrodniej. Nast�pnym razem owa pi�kna druidka mo�e nie mie� tyle szcz�cia ze strony istot, kt�rymi oboje si� stajecie.

Abdel pozwoli�, by przez jego nos przeszed� d�ugi oddech, po czym powiedzia� � Tak, musz� o tym porozmawia� z panem Irenicusem.

� Ja r�wnie� � wyszepta�a Imoen.

� Obydwoje b�dziecie mie� na to szans� � rzek�a smoczyca g�osem dono�nym lecz delikatnym w odbijaj�cej echo jaskini. � Wska�� wam �cie�k�, kt�ra prowadzi w g�r�, na skraj lasu Tethir. Odnajd�cie elfa o imieniu Elhan i przeka�cie mu swoj� opowie��. Macie przed sob� dwie bitwy: jedn� o Suldanessellar i jedn� o wasze dusze. W�tpi�, czy mo�ecie wygra� jedn� z nich, nie wygrywaj�c drugiej.

Jaheira wydawa�a si� wyj�tkowo rozmarzona, id�c przez las, kt�ry dow�dca patrolu elf�w nazywa� Wealdath, a nie Tethir. Wydawa�a si� jednocze�nie szcz�liwa i smutna, jakby pobyt tam porusza� t� jej cz��, kt�ra mog�aby nazwa� to miejsce domem.

Yoshimo szed� z d�oni� na r�koje�ci miecza, a Abdel widzia�, �e jest on got�w, by w ka�dej chwili znikn�� w ciemnym lesie. Dlaczego te elfy � lub ktokolwiek � mia�yby zaufa� skrytob�jcy Z�odziei Cienia.

Bezpo�rednio od bramy zostali przeprowadzeni przez dow�dc� patrolu do ogromnego drzewa. Cho� wszyscy byli zm�czeni, pragn�li ostrzec kr�low� o niebezpiecznych si�ach wci�� spiskuj�cych przeciwko niej. Byli prowadzeni przej�ciami pomi�dzy drzewami, kt�re mog�yby by� naturalnymi �y�ami w drewnie, jednak ich rozmiaru. Pokonawszy paciorkowat� zas�on�, wy�onili si� w zaskakuj�co du�ej, wysoko sklepionej komnacie, o�wietlonej plamami ch�odnego, wyra�nie magicznego �wiat�a.

Meble by�y sparta�skie, lecz dobrze wykonane z drewna i splecionych pn�czy. Zakrzywiona �ciana p�kolistego pomieszczenia by�a wyci�ta w delikatne kszta�ty li�ci wyrastaj�cych z kr�c�cych si� winoro�li. Za t� kurtyn� sta� szczup�y elf w prostych podr�nych sk�rach. U jego pasa wisia� miecz, na kt�rego widok najemnicza natura Abdela prawie zacz�a si� �lini�. Jedynie o nich s�ysza�, by� jednak pewien, �e ta bro� by�a ksi�ycow� kling�.

Elf u�miechn�� si� i wskaza� im siedzenia na �rodku pokoju. Jaheira uk�oni�a si� nisko i powiedzia�a co� w elfim. Nie spogl�da�a bezpo�rednio na elfa, kt�ry odwzajemni� jej uk�on skinieniem g�owy.

� Powinni�my u�ywa� wsp�lnego � powiedzia� elf z silnym akcentem � aby nie obra�a� naszych go�ci.

� Jak sobie �yczysz, panie � rzek�a Jaheira.

Ca�a pi�tka usiad�a na g��bokich fotelach ustawionych w stron� zwyczajnego, drewnianego sto�u. Elf, pomny d�ugiego ostrza u swego boku, przysiad� na sto�ku i uni�s� brew.

� Kr�lowa jest w niebezpiecze�stwie � zacz�a po prostu Jaheira.

Elf u�miechn�� si� i powiedzia� � Jestem Elhan. A wy�?

Podenerwowana Jaheira rzek�a � Jaheira� druidka w s�u�bie Mielikki.

� Oraz Harfiarzy, oczywi�cie � doda� za ni� Elhan.

Jaheira zaczerwieni�a si� i powiedzia�a � Nie jestem tu w ich imieniu. � Nie pyta�a, sk�d ten elf wiedzia� o jej powi�zaniach z Harfiarzami. Elfi ksi���ta najwyra�niej wiedzieli takie rzeczy.

� Jestem Yoshimo � rzek� Kozakurczyk, wype�niaj�c w ten spos�b niezr�czn� pustk�. � Jestem do twoich us�ug� panie.

� Jestem Imoen � powiedzia�a s�abo dziewczyna.

Podr� przez Podmrok oraz las wydawa�a si� zebra� na niej ogromne �niwo. Wygl�da�a na os�abion� i zm�czon�.

� Nazywam si� Abdel � rzek� najemnik.

Elhan odwr�ci� si� do niego i skin�� g�ow�.

� O tobie s�ysza�em. Co sprowadza syna Bhaala do Wealdath?

Abdel obr�ci� si� do Elhana i powiedzia� � Suldanessellar jest w niebezpiecze�stwie. Pot�ny nekromanta, cz�owiek o imieniu Jon Irenicus, d��y do przeprowadzenia pewnego rytua�u�

� Istotnie � przerwa� Elhan. � Irenicus jest nam znany. On� moja siostra, Ellesime, mia�a� zwi�zek z tym cz�owiekiem przez pewien czas. S� po��czeni w spos�b, kt�rego szczerze m�wi�c, nie do ko�ca rozumiem. Sama Ellesime wyczuwa od Irenicusa jedynie apati�, je�li tylko jest w stanie poczu� go przez t� wi�. Nie chce uwierzy�, �e d��y on do wyrz�dzenia jej krzywdy ani nawet �e jest odpowiedzialny za zapiecz�towanie Suldanessellar.

� Co masz na my�li m�wi�c �zapiecz�towanie�? � spyta�a Jaheira.

� Mam na my�li to, co m�wi� � odpar� wzruszaj�c ramionami Elhan. � Nie jeste�my ju� w stanie dotrze� do �ab�dziej Doliny. Irenicus w jaki� spos�b odgrodzi� nas od naszego domu.

� Co tu jest do zrobienia? � spyta� Yoshimo. � Wyobra�am sobie, �e musimy pom�c wam wr�ci� do waszego miasta, aby�cie mogli uratowa� �ycie swojej kr�lowej.

� Zrobimy to � rzek�a Jaheira, krzywi�c si� na Kozakurczyka.

� Ellesime nie mo�na zabi� � powiedzia� po prostu Elhan. � Wybaczcie, �e nie wyja�ni� wam, dlaczego tak jest. Nie obawiam si� o jej �mier�, jednak je�li Irenicus r�wnie� jest nie�miertelny, mo�e dr�czy� moj� siostr� przez d�ugi czas � stulecia lub wi�cej � i spowodowa� jedynie bogowie wiedz� jakie szkody dla miasta oraz ca�ego Wealdath.

� Nie jeste�my do ko�ca pewni, dlaczego tu jeste�my, panie � przyzna� Abdel. � Wszystkim co wiemy, jest to, �e wasz i nasz los � skin�� na Imoen � s� ze sob� po��czone w jaki� spos�b, kt�ry powi�zany jest z Irenicusem.

Elhan uni�s� z zaciekawieniem brew, a Abdel rzek� � Pochodz� od boga mordu i nie jestem jedyny. Mam siostr�, siostr� przyrodni�, kt�ra dzieli t� sam� krew. Irenicus zamierza wykorzysta� ow� krew, by powo�a� do istnienia jak�� pot�g� � je�li nie samego Bhaala, to jak�� esencj�, jakiego� jego awatara. To w�a�nie tej boskiej si�y Irenicus wydaje si� z jakiego� nieznanego powodu po��da�.

Elhan u�miechn�� si� i przytakn��.

� S�dz�, �e mo�emy rzuci� dla ciebie na to wszystko troch� �wiat�a, Abdelu Adrianie. Uwa�am, �e w ko�cu nasze losy s� ze sob� powi�zane. Ciesz� si�, �e tu dotarli�cie. Tak bardzo si� ciesz�.

Cho� trudno mu by�o w to uwierzy�, Abdel zacz�� si� ju� przyzwyczaja� do teleportowania.

Nigdy dot�d nie my�la� o sobie jako o lubi�cym teleportowanie. Co� takiego robili magowie, Phaerimmowie, demony i bogowie. By� cz�owiekiem, kt�remu p�acono, by pilnowa� magazyn�w lub szed� obok karawan z wielkim mieczem w d�oni. Podr�owa� w starym stylu. Szed�. Czasami jecha� na koniu lub jakim� wozem, a raz czy dwa by� na statku. Natychmiastowe przemieszczanie si� setki kilometr�w w mniej ni� sekund� w b�ysku magicznego �wiat�a powodowa�o u niego zawroty g�owy i naprawd� czu� si�, jakby nie mia� nad sob� kontroli, co martwi�o go bardziej ni� cokolwiek innego.

Wszelako nie mia� kontroli nad niczym w swoim �yciu ju� od d�ugiego czasu, wi�c mo�e w�a�nie o to chodzi�o. Teleportowanie przez jednego z mag�w Elhana by�o najmniejszym z jego problem�w.

Otrz�sn�� si� z zawrot�w g�owy po teleportacji i rozejrza�, by upewni� si�, czy jest we w�a�ciwym miejscu. Strop by� nisko, wr�cz muska� go czubkiem g�owy. Powietrze pachnia�o sfermentowanym miodem i �mieciami. By�o ciemno, lecz widzia� kontury work�w z m�k� oraz butelek z winem. S�ysza� kroki przemierzaj�ce pod�og� nad jego g�ow� oraz odg�os przeci�ganego przez ni� krzes�a. St�umiony g�os powiedzia� � Wszystko w porz�dku, Boo � i Abdel wiedzia� ju�, �e jest w odpowiednim miejscu.

Sta� dok�adnie tam, gdzie kocha� si� z Bodhi. Zahipnotyzowa�a go, powt�rzy� to sobie jeszcze raz, cho� w to nie wierzy�. Zapach oraz odg�osy tego miejsca rozja�ni�y mu pami�� na tyle, �e nie m�g� ju� tak dobrze udawa�. Podszed� do schod�w i jego wzrok przyku�a ma�a plama cienia na pod�odze, zaledwie krok czy dwa na lewo od niego. Jego oczy szybko przyzwyczaja�y si� do ciemno�ci i kiedy podszed� troch� bli�ej do cienia, dostrzeg�, �e to klapa.

Dosz�o do niego, �e szuka wampirzycy. By�a noc, lecz wczesna. Bodhi musia�a znajdowa� si� w jakim� miejscu tak bardzo oddalonym od s�o�ca, jak to tylko mo�liwe. Piwnica pod piwnic� � co to by�o? Nie piwnica na wino, nie w tym miejscu � w ka�dym razie, mia� spor� szans�, �e znajdzie tam wampirzyc�.

Mag Elhana wydawa� si� do�� pewny, �e Bodhi jest tutaj. Mia� jaki� spos�b, by j� wyczuwa� czy co� takiego. Kolejna nieprawdopodobna si�a, kt�rej Abdel musia� zaufa�.

Abdel przykl�kn�� obok klapy i chwyci� zimny, �elazny pier�cie�, s�u��cy za r�czk�. Niemal podni�s� j�, lecz si� powstrzyma�. Wyci�gn�� miecz, zwa�y� go w d�oni, pozwoli�, by skrzypienie krok�w Minsca go uspokoi�o i zda� sobie spraw�, �e nie chce zabi� Bodhi. Elfy powiedzia�y mu, jak bardzo jest z�a, poza tym by�a wampirzyc� i tak dalej, co� jednak w tym by�o. Pow�d, by jej przynajmniej nie zabija�. Spojrza� w ciemno�ci na ostrze swego miecza i u�wiadomi� sobie, �e i tak by jej nie zabi�.

Wsun�� miecz z powrotem za plecy i praw� d�oni� odnalaz� zatkni�ty zapas rze�biony drewniany ko�ek. Da�y mu go elfy. Zosta� zrobiony z konaru drzewa powyginanego wskutek wiatr�w, z ga��zi drzewa z lasu Tethir, ze skraju zapiecz�towanego, skazanego na zag�ad� miasta Suldanessellar. Dali mu go, aby zabi� Bodhi, bowiem je�li mieli przetrwa�, ona musia�a zgin��, poza tym potrzebowali artefaktu, kt�rego z pewno�ci� nie odda�aby, gdyby �y�a.

�cisn�� drewniany ko�ek i podni�s� klap�.

Obszar poni�ej o�wietlony by� trzema �wiecami migocz�cymi w bardzo starym kandelabrze przeznaczonym dla sze�ciu. Strop by� zbyt nisko, by Abdel m�g� sta�, i nie by�o schod�w ani drabiny. Opu�ci� si� z kraw�dzi i opad� na brudn� pod�og�. Miejsce to �mierdzia�o ple�ni� i odchodami szczur�w, a jedyn� rzecz� poza �wiecznikiem oraz Abdelem by�a pusta trumna.

Fakt, �e by�a pusta, nape�ni� Abdela nieodpowiedni� do sytuacji ulg�.

Jaheira wr�cz wzdycha�a, a d�o� Yoshimo wci�� znajdowa�a si� na jej ramieniu na d�ugo po tym, jak Imoen zapad�a z powrotem w g��boki, lecz niespokojny sen.

� Mo�e zabi� nas wszystkich, zanim zginie � powiedzia� Yoshimo.

Jaheira wyrwa�a si� z jego u�cisku i warkn�a � Do��!

Kozakurczyk pochyli� g�ow�, skupiaj�c wzrok na Jaheirze, po czym ostro�nie cofn�� si� o krok.

� Jest op�tana � rzek� wymownie.

Jaheira zamkn�a oczy, uspokoi�a si� troch� i powiedzia�a � Chcia�abym, �eby to by�o takie proste, Yoshimo.

Otworzy�a oczy i ujrza�a, �e Yoshimo spogl�da na Imoen, a jego prawa d�o� spoczywa niespokojnie na r�koje�ci miecza. Musia�a zabra� Kozakurczyka od Imoen, zanim spr�buje zrobi� albo co� tch�rzliwego, albo heroicznego. Podesz�a do niego i po�o�y�a pewnie d�o� na jego piersi.

� Dajmy jej odpocz�� � rzek�a.

Yoshimo zerkn�� na ni�, nast�pnie z powrotem na Imoen, i powiedzia� � Czy to nie by�oby najbezpieczniejsze?

� Jej dusza jest odci�gana od niej do tej cz�ci jej krwi, kt�ra nosi w sobie esencj� boga mordu � wyja�ni�a Jaheira. � Nie widzia�e�, do czego ona jest zdolna. Napad z�o�ci i niepokoj�ca zmiana tonu w jej g�osie� nie masz poj�cia, Yoshimo.

� Jeszcze powa�niejszy pow�d � rzek�, patrz�c Jaheirze w oczy. � Mo�e nie by� nast�pnej okazji.

Jaheira odepchn�a go delikatnie i powiedzia�a � Porozmawiajmy o tym na zewn�trz.

Yoshimo opu�ci� wzrok i przytakn�� z wahaniem.

� Masz par� chwil, jednak je�li zn�w si� poruszy�

Jaheira westchn�a, szcz�liwa �e Yoshimo cofn�� si�, a jeszcze szcz�liwsza, gdy odwr�ci� si� i wyszed� spod zadaszenia.

� Je�li b�d� musia�a � rzek�a � sama j� zabij�.

Wysz�a za nim na zewn�trz, po czym przeszli kr�tki kawa�ek w milczeniu, zanim Yoshimo odwr�ci� si� do niej i zapyta� � Co przekona ci�, �e musisz?

� Gdy strac� wszelk� nadziej� � odpar�a beznami�tnie.

� M�wisz jak prawdziwa kap�anka � brzmia�a jego kr�tka odpowied�.

� Druidka, tak naprawd� � za�artowa�a, cho� jej serce nie by�o w nastroju do �miechu.

� Istnieje szansa, �e Abdelowi ju� si� nie powiod�o � powiedzia� Yoshimo. � Rozumiem pewno��, jak� w nim pok�adasz, ale Bodhi nie jest zwyk�� kobiet� i przewy�sza twojego silnego przyjaciela, niezale�nie od jego boskiej krwi.

� Musz� zn�w ci powiedzie�, �e nie mam poj�cia, co ta boska krew mo�e zrobi�.

� Chc� i�� � wyszepta�a Imoen, a jej umys� by� wzburzon� mg�� nadci�gaj�cego piek�a � do... domu.

By�a rozci�gni�ta, magicznie uspokojona, na wielkiej, pop�kanej p�ycie z przetykanego zielonymi �y�kami marmuru o poszarpanych brzegach w �rodku miasta, kt�re dawno zmar�e elfy nazywa�y niegdy� Myth Rhynn. Wsz�dzie dooko�a znajdowa�y si� wielkie pozosta�o�ci wielkiego elfiego miasta, teraz we w�adaniu dziczy oraz b��kaj�cych si� stworze�, zar�wno �agodnych, jak i zrodzonych w piekle. Marmurowa p�yta by�a przechylona pod ostrym k�tem. Imoen le�a�a roz�o�ona na niej, pozbawiona swych zniszczonych ubra�, a jej blade, pokryte g�si� sk�rk� cia�o znaczy�o sto powykr�canych piecz�ci.

P�yt� otacza� pier�cie� elfich rze�b, dwa razy wy�szych ni� prawdziwy elf. Teren ten m�g� niegdy� by� ogrodem lub cmentarzem. Starte wiatrem twarze marmurowych elf�w spogl�da�y w d� na Imoen oraz Jona Irenicusa z oboj�tnym spokojem, kt�rego �adna prawdziwa osoba nie by�aby w stanie wykrzesa� z siebie w tym miejscu i czasie.

Sam Irenicus zakrztusi� si� w�asn� ��ci� i cofn�� o krok. Straci� g�os w wyniku szoku, md�o�ci i wypaczonej, szalonej przyjemno�ci na widok jego ostatnich desperackich nadziei daj�cych owoce. Za�piewa� ochryple i jego b�aganie, pe�ne bog�w, kt�rych imion ju� nikt nie wymawia� � do wszelkich pot�g, kt�re mog�y s�ucha� � zosta�o us�yszane.

� Tak � wyszepta�, jego g�os by� zaledwie bolesnym piskiem. � Tak. Zmiana!

Imoen wrzasn�a i by� to ostatni d�wi�k, jaki wyda�a z siebie jako cz�owiek. Najpierw zmieni�a si� jej twarz.

Rozleg� si� g�o�ny odg�os, jakby dartego materia�u, i sk�ra z pi�knej, m�odej, g�adkiej twarzy Imoen odpad�a w poszarpanych, skrwawionych wst�gach. Pod ni� jej czaszka nabra�a barwy starego wapienia i z ka�d� mijaj�c� sekund� nabiera�a kszta�tu. Jej z�by uros�y i zw�zi�y w podobne do igie� k�y, po czym zn�w uros�y, gdy jej �uchwa rozszerzy�a si� i opu�ci�a. Wyla� si� p�yn, krew i jaka� na wp� ciecz, kt�rej Irenicus udawa�, �e nie zauwa�a, i zacz�a sp�ywa�, a nast�pnie wycieka� z setki, a nast�pnie tysi�ca ma�ych ranek na ca�ym targanym spazmami ciele Imoen. Dziewczyna trz�s�a si� w niekontrolowany spos�b, a wstrz�sy by�y akcentowane przez g�o�ne p�kni�cia, kt�re otwiera�y nowe, wi�ksze i ociekaj�ce �luzem rany. Jej sk�ra pop�ka�a, po czym stopi�a si�, i nowa r�ka wyros�a z tego, co niegdy� by�o brzuchem dziewczyny. By�a ona wielka, liczy�a przynajmniej cztery metry i zako�czona by�a ciekn�c� bulw�, kt�ra l�ni�a w rozja�niaj�cym si� �wietle.

Istota, kt�r� by�a Imoen, uros�a � w jednym nag�ym, faluj�cym ruchu � w bladoszar� potworno��, z kt�rej grzbietu tak szybko i nagle wyros�y podobne cierniom kolce, �e niemal zsun�a si� z marmurowej p�yty.

� Bhaal� � wyszepta� Irenicus, jego twarz by�a mieszanin� szoku i triumfu. � To ty� To ty�

Bulwa na ko�cu dr��cej r�ki otworzy�a si�, jeszcze gdy drugie rami� wyrasta�o z powi�kszaj�cej si� bestii. D�o�, kt�r� uformowa�a owa bulwa, mia�a wi�cej palc�w ni� Irenicus m�g� z �atwo�ci� policzy�. By�y one osadzone na d�ugiej, prostok�tnej d�oni pod k�tami i ze stawami umieszczonymi tak, �e d�o� nie przypomina�a �adnej innej widzianej kiedykolwiek w Faerunie. Z palc�w wyros�y d�ugie, zakrzywione szpony, kt�re l�ni�y w �wietle poranka w spos�b, kt�ry ujawnia� ich ostre jak brzytwa kraw�dzie.

� Niszczyciel � wydysza� Irenicus. � Niszczyciel si� budzi.

Kolejna r�ka eksplodowa�a z wij�cej si� masy, nast�pnie czwarta, a bulwy p�k�y, by ukaza� trzy kolejne wielopalczaste d�onie o ostrych pazurach. Niszczyciel wrzasn�� z b�lu narodzin, a Irenicus pad� na �wir, odepchni�ty sam� si�� wstrz�saj�cego skowytu istoty. Nogi, kt�re niegdy� nale�a�y do Imoen, wybuch�y na zewn�trz i z g�o�nymi, paskudnymi trzaskami wygi�y si� do ty�u, po czym zn�w do przodu, gdy formowa�y si� nowe stawy.

Pasma b�otnistego br�zu pojawi�y si� na garbatym grzbiecie stwora, stanowi�c ostry kontrast z jego blad� szaro�ci�. Otworzy� oczy, wpatruj�c si� z pocz�tku �lepo w niebo o barwie indygo, kiedy w ich jamach rozpala�o si� czerwone �wiat�o. Kiedy osi�gn�o ono najwi�ksz� jasno��, potw�r wzdrygn�� si� w ostatnim ostrym spazmie, po czym krew i �luz zosta�y wci�gni�te w twardniej�c�, chitynow� sk�r� niczym woda w g�bk�.

Wyda� z siebie urywany warkot, po czym ze �wistem wci�gn�� g��boki oddech. Jego oddychanie szybko si� wyr�wna�o i odwr�ci� sw� ogromn� jaszczurz� g�ow� do Irenicusa.

Kolana nekromanty zacz�y si� trz���, jednak zdo�a� wsta�.

� Podporz�dkuj mi si� � wyszepta�.

Potw�r wsta� natychmiast i zag�rowa� nad Irenicusem. Jego garbate barki wznosi�y si� przynajmniej dziesi�� metr�w nad �wir dziedzi�ca z rze�bami. Wyci�gn�� jedn� d�o�, jakby chcia� z�apa� r�wnowag� i zacisn�� podobne do wachlarza palce na jednej z pradawnych rze�b. �cisn�� zaledwie troch� i kamienna rze�ba eksplodowa�a w ob�oku py�u i kamyk�w, z kt�rych najwi�kszy nie przekracza� d�oni Irenicusa.

� Podporz�dkuj mi si�! � warkn�� do stwora Irenicus i nieludzkie oczy wpatrzy�y si� w maga. Nie pozosta�o nic z Imoen � zupe�nie nic ludzkiego.

� Suldanessellar! � wrzasn�� Irenicus. � Ellesime! Drzewo!

Niszczyciel zarycza� w martwe poranne powietrze Myth Rhynn, w�ciek� si� na wstaj�ce s�o�ce, po czym odwr�ci� w kierunku Suldanessellar i wykona� pierwszy krok. Ziemia zadr�a�a, a Irenicus przy�o�y� d�o� do �o��dka, by go uspokoi�.

Czu� i obserwowa�, jak idzie do Suldanessellar, jak idzie do Ellesime, jak idzie do jego w�asnej nie�miertelno�ci. Jon Irenicus zacz�� p�aka�.

Suldanessellar by�o ju� w gruzach.

Wsz�dzie by� dym i Abdel niemal zacz�� si� krztusi� g�stym odorem pal�cego si� drewna, tl�cych w�os�w i zw�glaj�cych si� cia�. Poranne powietrze przenika�y wrzaski strachu, szoku, �alu i b�lu. Dooko�a szala� ogie�, elfy biega�y, drzewa pali�y si�, a elfie miasto na drzewach gin�o wewn�trzn� �mierci�.

Biegn�c Abdel pozby� si� efekt�w teleportacji, kt�ra sprowadzi�a ich z Myth Rhynn na ty� Niszczyciela. Bestia musia�a przelecie�, biec szybciej ni� cokolwiek na Faerunie lub przeteleportowa� si�, aby by� tam przed nimi. Jaheira oraz Yoshimo znajdowali si� za nim.

Na Abdela opad�a mg�a ��tego sza�u i wbieg� przez fal� uciekaj�cych elf�w do chaotycznego piek�a �ab�dziej Doliny. Jego oczy p�on�y jaskraw� ��ci�, a wszelkie �lady otrzymanych obra�e� wnikn�y w twarde, przygotowane mi�nie oraz ��dn� mordu adrenalin�. Dotar� do �ciany g�stego dymu i kiedy ujrza� Niszczyciela, ��ta mg�a ulotni�a si�.

Musia� stan�� z zachwytu nad istot�, kt�ra porazi�a go ca�ego. Imoen. Ta bestia by�a Imoen. Sk�ada�a si� z krwi, kt�ra p�yn�a w jego �y�ach. Ta istota mog�a by� nim. On m�g� by� t� istot� � by� t� istot�. By�o to co� podobnego do tego, co rozszarpa�o Bodhi na strz�py. Imi� jego ojca przemkn�o bezszelestnie przez jego wargi. Po raz pierwszy opad�a na niego w pe�ni �wiadomo�� tego kim i czym jest i przyt�oczy�o go to.

Za nim Jaheira wznios�a g�os do przenikliwego za�piewu.

Niszczyciel wisia� z boku jednego z ogromnych drzew. Jego d�ugie, opazurzone stopy wbi�y si� g��boko w pradawn� kor� i wszystkie cztery r�ce mia� wolne. Jedn� z pot�nych ko�czyn stw�r wybi� dziur� w �wi�tym drzewie i ods�oni� schludny dom elfiej rodziny, kt�ra nie zrobi�a nic, by sobie na to zas�u�y�. Elfka wrzasn�a i cisn�a p�acz�ce niemowl� do ko�yski w rogu pokoju. Niszczyciel podni�s� kobiet�, jakby nic nie wa�y�a i �cisn��. Szpony by�y r�wnie d�ugie jak r�ce elfki i przebi�y j� czterokrotnie z czterech r�nych stron. Nie wrzasn�a po raz drugi, lecz uda�o jej si� za�ka�, zanim umar�a. Elfi wojownik odpowiedzia� z do�u okrzykiem bojowym, kt�ry pobudzi� serce Abdela z powrotem do dzia�ania.

Niszczyciel us�ysza� krzyk i odchyli� si� do ty�u, wci�� trzymaj�c si� nogami drzewa, wci�� trzymaj�c d�oni� elfk�. Wojownik wyszed� do przodu z szerokim p�torar�cznym mieczem, kt�ry jedynie musn�� niemal niezniszczaln� chityn� Niszczyciela. Bestia pozwoli�a elfowi s�dzi�, �e unikn�a zamachu opazurzon� �ap�, po czym opad�a na niego z otwart� paszcz�. Abdel, w parali�uj�cym ot�pieniu, zarejestrowa� fakt, �e pierwszy raz w �yciu widzi, aby ktokolwiek, cz�owiek czy elf, zosta� g�adko przegryziony na p�.

� Imoen � wyszepta� Abdel � nie�

Gor�co i odg�os kuli ognia doprowadzi�y Abdela jeszcze o krok bli�ej do aktualnej sytuacji, nie odwr�ci� si� jednak, by odnale�� ich �r�d�o. Elfi mag wyszed� kilka krok�w zza czego�, co wygl�da�o jak g�az z rozpalonej do ��to�ci lawy. Rodzina elf�w przebiega�a przez drog� ognistej kuli. Mag okaza� kontrol�, jak� mia� nad swym gorej�cym zakl�ciem, sprawiaj�c, �e omin�o ich tak szybko oraz daleko, i� elfy wydawa�y si� go w og�le nie zauwa�y�. Kula lecia�a w stron� drzewa, w stron� Niszczyciela, a Abdel zda� sobie spraw�, �e za po�ary musz� odpowiada� tuziny takich czar�w.

Kolejny elfi wojownik zgin�� w straszny spos�b, pr�buj�c cho� wyszczerbi� podobn� zbroi sk�r� Niszczyciela. Abdel podszed� krok do przodu i spojrza� na trzymany w r�ku miecz. Nie pami�ta� nawet, sk�d go zdoby�. To nie by� jego miecz. By� za lekki jak na gust Abdela, nawet gdyby walczy� jedynie z lud�mi. Przeciwko Niszczycielowi nie b�dzie lepszy ni� ig�a. By� kiepsko wykonany oraz tani i z pewno�ci� nie mie�ci�o si� w nim �adne zakl�cie.

A czy potrzebowa� w og�le zabija� t� istot�? Oczywi�cie, �e musia�. Setki os�b odda�o ju� przez ni� �ycie, a pi�kne miejsce, kt�re na co� takiego nie zas�ugiwa�o, by�o rozrywane na strz�py, jednak to by�a Imoen. Gdzie� w tym potworze wci�� by�a Imoen. I by�a tu Jaheira. Co sobie ona pomy�li, je�li zabije Imoen? Tak bardzo pr�bowa�a odwr�ci� go od krwi jego ojca. Ka�da �mier� z jego r�k by�a tego zdrad�. Czy� nie?

P�on�ca kula dolecia�a do podstawy drzewa i wznios�a si� w g�r�. Niszczyciel ze�lizgn�� si� z pnia i niemal dobrowolnie przelecia� przez czar ognia. Magiczne p�omienie zdusi�y si� wok� stwora, kt�ry nie zwr�ci� na nie uwagi.

Za Abdelem Jaheira zakl�a i us�ysza�, jak wo�a do Mielikki, prosz�c j� o �ask�, zanim zn�w przesz�a na ten tajemny j�zyk.

� Imoen � powt�rzy� Abdel ustawiwszy mocno stopy.

� Abdelu, m�j przyjacielu � powiedzia� Yoshimo, w�lizguj�c si� za niego. Kaszla� z powodu dymu. � Co mo�emy tu zrobi�? Co ty mo�esz zrobi� temu� czemu�, jakie� czterdzie�ci metr�w st�d? Mamy to zaatakowa�? Jak mo�na powstrzyma� takie� takie�

Rozleg� si� ryk, pojawi� si� purpurowo-czarny b�ysk i na polance przed Abdelem pojawi� si� tygrys, jakiego nigdy sobie nie wyobra�a�, nie m�wi�c ju� o ogl�daniu.

� Wiecie, co robi�, moje dziewczynki � rzek�a Jaheira tak miarowym i pewnym g�osem, na jaki mog�a si� zdoby�.

Abdel odwr�ci� si� i spojrza� na ni�, i zanim ujrza� Jaheir�, naliczy� sze�� wielkich kot�w. Przed ni� sta�y dwa kolejne. Z ust tych tygrys�w wyrasta�y k�y podobne do ostrzy sejmitar�w. Kilka kot�w rzuci�o na Abdela przelotne spojrzenie, po czym wyskoczy�y z determinacj� w stron� Niszczyciela, dwa z nich otacza�y go z prawej, dwa z lewej, a cztery p�dzi�y �rodkiem, prosto na niego.

� Przyszed�em tu, �eby� � Yoshimo powiedzia� do Abdela. � Nie przyszed�em tu po to. Nadszed� czas, �ebym� odszed�.

Pierwszy tygrys ugryz� mocno Niszczyciela, a podobne sztyletom pazury pr�bowa�y si� w niego wbi�, przytrzyma�, a nast�pnie szarpa�. Potw�r zareagowa� na ci�ar zwierz�cia raczej irytacj� ni� b�lem czy strachem. Chwyci� je, jakby by�o miaucz�cym koci�tkiem i zmia�d�y� jednym zaci�ni�ciem masywnej d�oni. Drugi kot zosta� schwytany w p� skoku przez kolejn� opazurzon� �ap� Niszczyciela. Jedno zamachni�cie na odlew pozbawi�o tygrysa g�owy. Pozosta�e koty zatrzyma�y si�, szybko przegrupowuj�c w obliczu przeciwnika, na kt�rego nie by�y przygotowane.

Niszczyciel przedar� si� przez zak�opotane tygrysy, wyrywaj�c w boku jednego z nich d�ug�, poszarpan� ran�. Wn�trzno�ci pot�nego zwierz�cia wyla�y si� na ziemi� i tygrys zgin�� u st�p Niszczyciela. Pozosta�e koty popatrzy�y na Jaheir�. Po policzku druidki sp�yn�a �za, lecz skin�a g�ow� zwierz�tom. Jedno z nich rzuci�o si� na nog� potwora, z g�o�nym chrz�stem zatapiaj�c wielkie k�y w jego twardym egzoszkielecie. Niszczyciel zadr�a�, po raz pierwszy zraniony. Chwyci� tygrysa i uderzy� go tak szybko i mocno, �e od g�owy, wci�� zaciskaj�cej si� mocno na nodze stwora, oderwa� reszt� cia�a. Cisn�� bezg�owego tygrysa daleko i si�gn�� po nast�pnego, kt�ry zwinnie wymkn�� mu si� z zasi�gu.

� Nie mog� � powiedzia�a Jaheira. � Uwalniam was. Id�cie!

Cztery pozosta�e przy �yciu tygrysy nie zawaha�y si� przed wykonaniem zalecenia Jaheiry i wycofa�y si�. Rozbieg�y si� w r�nych kierunkach, po czym po prostu rozp�yn�y w powietrzu przed dotarciem na skraj polanki. Odci�ta g�owa znikn�a z nogi Niszczyciela i z rany wys�czy�a si� g�sta zielona ciecz.

� Mo�na to zrani� � powiedzia� Abdel, a Yoshimo przytakn��.

Nast�pi� jaskrawy b�ysk niebiesko-bia�ego �wiat�a � pojedyncza, pot�na b�yskawica � kt�ry przebieg� r�wnolegle do ziemi i by� najwyra�niej robot� m�odego elfa, stoj�cego butnie u podstawy jednego z wielkich drzew.

Niszczyciel otrz�sn�� si� z niewielkiego efektu, jaki wywar�a na niego b�yskawica, i obr�ci� si� w stron� elfiego maga.

� Ten elf zginie szybko � rzek� ponuro Yoshimo.

Niszczyciel wykona� dwa wielkie, trz�s�ce ziemi� kroki w stron� maga, kt�ry by� do�� rozs�dny, by odwr�ci� si� i uciec. Elf zdo�a� znikn�� w drzwiach, kt�rych Abdel nigdy nie dostrzeg�by u podstawy drzewa. Niszczyciel wrzasn�� ze w�ciek�o�ci i Abdelowi zadzwoni�o w uszach.

Obecny w nim najemnik dostrzeg� wahanie w krokach potwora. Tygrys zrani� go bardziej, ni� Abdel uzna� z pocz�tku.

� Yoshimo � powiedzia� Abdel. � Musimy to unieruchomi�.

� Unieruchomi�? � spyta� Kozakurczyk.

� Sprawi� � z�o�ci� si� Abdel. � Sprawi�, aby ta istota nie mog�a si� porusza�. Sprawi�, �eby przewr�ci�a si� i nie mog�a wsta�

� Rozumiem ju� � przerwa� Yoshimo � dzi�kuj� ci. A wi�c zabieramy si� za nogi?

� Tak s�dz� � odpar� Abdel � unikaj�c ramion. Je�li sprawimy, �e si� zatrzyma, mo�e uda mi si� z tym porozmawia�.

� Abdel� � zacz�a Jaheira, kt�ra podesz�a do nich.

� To Imoen � powiedzia� jej Abdel. � Gdzie� tam jest Imoen.

� Abdel� � zacz�a m�wi�.

� Nie, Jaheiro � rzek�. � To ty to zacz�a�. Zanim ci� pozna�em, nie zawaha�bym si� � nie tylko teraz, lecz setki razy wcze�niej. Yoshimo by�by ju� martwy, podobnie jak Gaelan Bayle � ale �yj� dzi�ki tobie, dzi�ki temu, �e nauczy�a� mnie walczy� sercem � ludzkim sercem � nie moj� splamion� krwi�. Ta istota to Imoen. Nie mog� jej zabi�. Zabi�em Sarevoka, ale jej nie mog�.

Jaheira u�miechn�a si� smutno, po czym jej uwaga zosta�a gwa�townie odci�gni�ta przez �miertelne wrzaski kolejnego elfa.

� Yoshimo? � spyta� Abdel.

Yoshimo przytakn��, lecz spojrza� na Abdela, aby ten uczyni� pierwszy krok.

� Spr�buj�, przyjacielu � powiedzia� Kozakurczyk � ale odejd�, je�li poczuj�, �e musz� odej��.

Tym razem to Abdel przytakn��. Wykona� pierwszy krok i obydwaj rzucili si� do ataku.

Wi�ksz� cz�� ich szar�y zas�oni�a fala uciekaj�cych elf�w, zreszt� Niszczyciel wci�� stara� si� odnale�� maga, kt�ry pos�a� w jego stron� b�yskawic�. Abdel dotar� do nogi stwora i zdo�a� zamachn�� si� w otwart� ju� ran�. Miecz odbi� si� od opancerzonej nogi centymetr od zranienia. Niszczyciel nie zauwa�y� go.

Yoshimo zaszed� z drugiej strony. Kozakurczyk porusza� si�, powoduj�c jedynie szmer, i cho� wygl�da� tak, jakby chcia� wyda� z siebie jaki� okrzyk bojowy, trzyma� j�zyk za z�bami. Miecz wbi� si� g��boko w nog� Niszczyciela, a si�a ciosu wzmocniona by�a tym, �e Kozakurczyk bieg�.

Potw�r wyrzuci� g�ow� w ty� na garbatej szyi i sykn�� w powietrze. Yoshimo, zaciskaj�c mocno z�by, zacz�� kr�ci� mieczem w t� i z powrotem w nodze stwora. Abdel nie m�g� stwierdzi�, czy chce on wyci�gn�� ostrze, czy wbi� je g��biej. Wsz�dzie pryska�a zielona krew i Yoshimo szybko zosta� ni� pokryty.

� Zakl�te! � zawo�a� Yoshimo. � To znaczy ostrze!

Niszczyciel wyci�gn�� r�k� do Yoshimo, a Abdel, nie b�d�c pewien, co innego mo�e zrobi�, wrzasn��. Rozproszy�o to uwag� potwora na zaledwie p� sekundy, wystarczy�o jednak, aby Yoshimo uchyli� si� przed wielopalczast� �ap�.

Niszczyciel zmieni� kierunek r�ki i uderzy� Yoshimo. Zakl�ty miecz wydosta� si� z nogi stwora, uwalniaj�c drugi strumie� zielonej krwi, a Yoshimo zosta� odrzucony kilka krok�w dalej.

� Imoen! � wrzasn�� Abdel. � Nie!

Niszczyciel zarycza� i pochyli� g�ow� ku Yoshimo. Oszo�omiony Kozakurczyk potrz�sn�� g�ow� i pr�bowa� wsta�.

� Yoshimo! � wrzasn�a Jaheira. � Uciekaj stamt�d! � Jakby Kozakurczyk mia� zamiar zrobi� co� innego.

Niszczyciel opu�ci� sw� pot�n� g�ow� i przebi� Kozakurczykowi plecy jednym z podobnych do kosy rog�w z boku swej twarzy. Abdel obserwowa� to i s�ysza�, jak awatar w�cha le��cego Z�odzieja Cienia niczym pies smakuj�cy posi�ek. Yoshimo pr�bowa� wsta�, lecz potw�r przyszpili� go do ziemi. Przez cia�o Kozakurczyka przebieg�a fala dreszczy i zakrztusi� si� krwi�, kt�ra wype�nia mu szybko usta. Niszczyciel niemal wydawa� si� u�miechn�� na ten widok.

� Harasu � powiedzia� Yoshimo �ami�cym si� g�osem, a jego prawa d�o� na pr�no grzeba�a w ziemi w poszukiwaniu miecza. � Harasu�

Niszczyciel powoli opu�ci� �ap� na Yoshimo, wyci�gn�� r�g i rozszarpa� Kozakurczyka na krwawe strz�py.

Abdel wrzasn�� i wycofa� r�k�, zapominaj�c o pr�no�ci klepania dziesi�ciometrowego potwora swoim zwyczajnym, stalowym mieczem. Niszczyciel obr�ci� g�ow� w jego stron� i wci�gn�� g��boki oddech przez nozdrza wielko�ci d�oni. Stw�r pochyli� g�ow�, drugi raz przypominaj�c Abdelowi psa. Niemal wydawa� si� go rozpoznawa�. Abdel pozwoli� swej r�ce opa��.

� Imoen � powiedzia�. � To ja.

Niszczyciel rykn�� i Abdel wyrzuci� do g�ry d�onie, by os�oni� uszy, upuszczaj�c tym samym swoje nieskuteczne ostrze. Zabola�o go w dzwoni�cych dot�d uszach i wzdrygn�� si� na podmuch smrodu, jaki ryk pos�a� w jego stron�.

� Abdel! � wrzasn�a Jaheira. Ledwo j� s�ysza�. � Miecz!

Miecz!

Abdel zanurkowa� po kling� Yoshimo, rzucaj�c si� dalej w powietrze, ni� by� sobie w stanie wyobrazi�, �e jest zdolny. Opad� z d�oni� na r�koje�ci miecza i natychmiast poczu�, jak w lewym ramieniu eksploduje mu pal�cy b�l. Niszczyciel przyszpili� go do ziemi w ten sam spos�b co Yoshimo. Abdel czu� jego gor�cy oddech i jego smr�d mdli� go. B�l wywo�any rogiem szeroko�ci nadgarstka, przebijaj�cym ko�� i cia�o, spowodowa�, �e w g�owie Abdela zawirowa�y kolorowe �wiat�a, i doprowadzi� go na skraj przytomno�ci. ��ta mg�a wr�ci�a i tym razem to Abdel rykn��, z w�ciek�o�ci i frustracji.

Abdel przekr�ci� si� na bok, pozwalaj�c, by r�g rozerwa� dr�twiej�ce ju� cia�o. Zamachn�� si� mieczem tak mocno, �e ka�dy mi�sie� w jego r�ku napi�� si� do granic zerwania. Ostrze przeci�o r�g i dzi�ki pomocy ruchu obrotowego odpad� on z twarzy Niszczyciela niczym ga��� wyrwana z drzewa.

Potw�r wzdrygn�� si�, a Abdel, ogarni�ty teraz pragnieniem zabijania � wszechogarniaj�c� ��dz� krwi przewy�szaj�c� wszystko, co kiedykolwiek odczuwa� � odwr�ci� ostrze i zamachn�� si� nim na krokodyl� �uchw� Niszczyciela. Ca�a �uchwa odpad�a i wyci�gni�tego najemnika zmoczy� zielony �luz. Abdel zamruga�, zaszed� ju� jednak za daleko, by da� si� przez to powstrzyma�. Zn�w ci�� w g�ow� stwora, ignoruj�c g��bokie szramy, jakie na jego prawym boku wyry�a jedna z opazurzonych �ap.

R�g wypad� z krwistej rany na ramieniu Abdela i bez zastanowienia chwyci� go w powietrzu, zanim jeszcze dotkn�� ziemi. Bez wahania wbi� go w zakrwawione gard�o potwora. Niszczyciel zn�w zarycza�, w og�le pozbawiaj�c Abdela zdolno�ci s�yszenia.

Ca�e cia�o Abdela wzdrygn�o si�, nast�pnie napi�o, i g��boka rana w jego boku zamkn�a si� natychmiast, znikaj�c. ��ta mg�a w polu widzenia pog��bi�a si� i wszystkim co widzia� wyra�nie, by� Niszczyciel � jego przeciwnik sta� si� ca�ym �wiatem.

Najemnik zn�w ugodzi� stwora, nast�pnie jeszcze raz i kolejny. Nie zatrzyma� si�, dop�ki wielka, zrodzona w piekle bestia nie przewr�ci�a si� z hukiem niczym trz�sienie ziemi, z odg�osem, kt�ry jedynie Abdel m�g� us�ysze�.

Spok�j.

Nie cisza, by�y d�wi�ki: odg�osy biegn�cych st�p, pal�cego si� drzewa, p�acz�cych dzieci, nawo�uj�cych g�os�w, pytaj�cych w elfim czy wszystko w porz�dku, czy kto� nie widzia� mojego m�a, czy kto� wie, co sta�o si� z moj� rodzin��

Abdel s�ysza� to wszystko, jednak jako jedno przyt�umione, podobne do fali brz�czenie. Czu� jak krew cieknie mu z uszu. Bola�y go oczy, podobnie jak g�owa. Czu� si� �le. Kolcza tunika oraz spodnie, kt�re przyj�� od Bodhi, zlane by�y krwi�, kt�ra pachnia�a ostro �elazem i pot�g�.

Widzia�, jednak jego wzrok by� zamglony, na sw�j spos�b niemal tak odr�twia�y jak bark i bok. Jaheira pochyli�a si� nad nim i cho� dostrzega�, jak jej wargi formu�uj� jego imi�, d�wi�k jej g�osu zaton�� pod naciskiem t�pego ryku. By� tam r�wnie� Elhan, a p�niej obydwoje ci�gn�li go po nier�wnej, zaro�ni�tej mchem i zlanej krwi� ziemi. Doprowadzili go pod jedno z drzew i Abdel j�kn�� z b�lu, kt�ry pali� g�rn� cz�� jego cia�a, gdy posadzili go delikatnie pod pniem pradawnego drzewa.

� Zabi�em j� � powiedzia�, jego w�asny g�os odbi� mu si� w g�owie echem w pe�nym dysonansu kontra�cie wobec st�umionych odg�os�w otaczaj�cego go pola bitwy. � Zabi�em j�� zabi�em j�� zabi�em�

Ziemia zatrz�s�a si� i z bagniska st�umionych d�wi�k�w wyrwa� si� syk. Abdel pr�bowa� spojrze� w kierunku �r�d�a tego odg�osu, cho� wiedzia�, �e to nie mo�e by� Niszczyciel. Zamkn�� oczy.

� Zabi�em j� � powt�rzy�.

� To Niszczyciel � rzek� Elhan.

Abdel by� zdumiony d�wi�kiem g�osu elfa. T�pe brz�czenie przechodzi�o w przenikliwe dzwonienie, zaczyna� jednak s�ysze� przez nie g�osy.

� Wci�� podryguje � doda� Elhan.

Abdel chcia� si� u�miechn��, lecz jego twarz nie odpowiada�a.

� Rany Abdela ju� si� goj� � powiedzia�a Jaheira, ignoruj�c agonalne spazmy Niszczyciela. � To niemo�liwe. Przesta� krwawi�, ale mog� bez problemu spojrze� przez dziur� w jego ramieniu.

Abdel chcia� powiedzie� �Zabi�em j��, jednak wszystkim co by� w stanie zrobi�, by�o bezw�adne opuszczenie �uchwy.

� Nigdy nie widzia�em czego� takiego � przyzna� Elhan. � By� jak szaleniec. Teraz ta regeneracja� To nie� cz�owiek.

Jaheira potrz�sn�a g�ow�, a rysy jej twarzy by�y rozlu�nione przez co�, co wygl�da�o dla Abdela jak zachwyt.

� On teraz jest jak awatar. Jest jak Niszczyciel, tylko silniejszy. Nie jest cz�owiekiem. S�dz�, �e nigdy nim nie by�� nie ca�kowicie. Powinnam by�a wiedzie�, �e nie b�dzie w stanie wiecznie zaprzecza� temu, czym jest.

Jaheira dotyka�a go. Dotyk jej d�oni na sk�rze by� ciep�y, mi�kki i uspokajaj�cy. Odr�twienie ust�powa�o miejsca temu odczuciu i pal�cemu, parz�cemu mrowieniu. Jaheira wyszepta�a czar i Abdel poczu�, jak �aska Le�nej Kr�lowej wlewa si� w niego, mieszaj�c z krwi� boga, kt�remu Mielikki nigdy nie okaza�aby mi�osierdzia.

Abdel zdo�a� otworzy� oczy i u�miechn�� si� do niej. W u�miechu, kt�rym odpowiedzia�a Jaheira, by�a ulga, lecz zmieszana ze smutkiem.

� Musia�e�, Abdelu � powiedzia�a mu cicho. � Ona odesz�a, zanim�

Druidce przerwa� rozszczepiaj�cy uszy trzask, po kt�rym nast�pi�y zaskoczone krzyki tuzina elf�w.

� To p�ka! � zawo�a� Elhan.

Upad� na po�ladki obok Abdela, kt�ry m�g� jedynie pozwoli�, by jego g�owa zwis�a bezw�adnie w kierunku le��cego potwora.

Opazurzona �apa � nie tak wielka jak Niszczyciela � wyrwa�a si� z powi�kszaj�cej si� szczeliny w poza tym nieruchomej piersi potwora.

� Mielikki, pom� nam � wydysza�a Jaheira. � Nast�pny.

Istota, kt�ra wydosta�a si� ze zw�ok Niszczyciela, niczym kurczak wy�aniaj�cy si� z jajka, nie by�a wy�sza od Abdela. Jej kszta�ty by�y zasadniczo ludzkie, jednak cia�o by�o pokryte szeregami podobnych do ostrzy kolc�w. G�owa by�a wypaczon� parodi� chrz�szcza � ujm� na honorze dla �wiata insekt�w. Stworzenie mia�o jedynie dwie d�ugie, �ylaste r�ce, kt�re ko�czy�y si� troch� bardziej ludzkimi d�o�mi. Pod owymi ramionami znajdowa�y si� dwie mniejsze, niemal szcz�tkowe ko�czyny z jednym, podobnym do �okcia stawem. Ko�czy�y si� one ko�cianymi, podobnymi do mieczy ostrzami.

Abdel wci�gn�� g��boki, dr��cy oddech i istota nawi�za�a z nim kontakt wzrokowy. Abdel czu� od Elhana z lewej strony i Jaheiry z prawej, praktycznie zalewaj�ce go fale parali�uj�cej paniki.

Oczy stworzenia b�ysn�y do Abdela fioletowym �wiat�em i co� w tym spojrzeniu spowodowa�o, �e ranny najemnik powiedzia� � Imoen.

Istota przytakn�a. Wyda�a z siebie odg�os, na kt�ry wszyscy zacz�li si� modli� do wyznawanych przez siebie bog�w w nadziei, �e to nie �miech, i wyczo�ga�a si� ca�kowicie z wype�nionej �luzem klatki piersiowej martwego Niszczyciela. Stworzenie sta�o na przykucni�tych, wygi�tych do ty�u nogach.

Abdel poszuka� d�oni� miecza Kozakurczyka, lecz odnalaz� jedynie atak b�lu z rozdartego ramienia. Stw�r wydawa� si� zn�w skin�� g�ow� do Abdela, po czym wyskoczy� w powietrze, wzbijaj�c si� prosto w niebiosa niczym be�t wystrzelony z kuszy.

W mniej ni� sekund� sta� si� jedynie punkcikiem, a p�niej ca�kowicie znikn�� na jasnym b��kitnym niebie.

� B�d� �y� � zdo�a� wycharcze� najemnik. Wysi�ek ten pos�a� b�l wzd�u� jego suchego gard�a.

Jaheira przy�o�y�a mu do ust ciep�y, delikatny palec i rzek�a � Nie m�w nic. Zaleczasz si�, dzi�ki tej twojej krwi, ale potrzebujesz czasu.

Abdel wymusi� u�miech, wiedz�c doskonale, �e czas by� w�a�nie tym, czego nie maj� w nadmiarze.

Elhan nie m�g� oderwa� wzroku od poszarpanych resztek Niszczyciela, nie by� w stanie nawet spojrze� na dymi�ce ruiny, do kt�rych zosta�o zredukowane dumne drzewne miasto Suldanessellar.

� Gdzie Ellesime? � spyta�a w ko�cu Jaheira.

Elhan obr�ci� si� do niej z rozszala�ym wzrokiem. Uspokoi� si� szybko, bior�c g��boki oddech, po czym powiedzia� � Kr�lowa jest bezpieczna. Ellesime jest w Myth Rhynn.

Abdel i Jaheira wymienili przeci�g�e, zbola�e i wyczerpane spojrzenia, po czym najemnik rozpocz�� bolesny proces wstawania.

Irenicus pojawi� si� w �rodku Suldanessellar w przebraniu elfa. Ka�dy z mag�w biegaj�cych wok� w panice, by pom�c ocala�ym, zidentyfikowa�by go za pomoc� machni�cia jednym czy dwoma palcami. Panuj�ce pandemonium by�o r�wnie dobre jak iluzja. Bez przeszk�d stan�� u podstawy Drzewa �ycia.

U�miechn�� si� do niego i zamkn�� oczy. Czu�, jak jego moc przep�ywa przez niego niczym drugie bicie serca. Drzewo by�o �yciem, a dla Irenicusa b�dzie �yciem wiecznym.

Upad� na kolana i dotkn�� czo�em �wi�tej ziemi. Wygl�daj�c jak setki elfich wiernych, kt�rzy ka�dego dnia przychodzili komunikowa� si� z drzewem, Irenicus zacz�� powtarza� s�owa rytua�u.

Wyci�gn�� lew� d�o� i czubkami palc�w musn�� ciep�� kor� Drzewa �ycia.

R�ka zadr�a�a mu od mocy, pulsuj�cej w nim i przep�ywaj�cej mu do serca.

� Na zawsze � powiedzia� Irenicus. � Na zawsze. Zawsze. Zawsze.

Jaheira obudzi�a si�, �api�c gwa�townie oddech, odrzucaj�c g�ow� do ty�u i otwieraj�c szeroko usta, by ch�on�� nietypowo ch�odne powietrze Suldanessellar. Jej cia�o, zawieszone w masie podobnych do paj�czyny pasm, zatrz�s�o si� i zako�ysa�o do przodu, nast�pnie do ty�u, po czym zatrzyma�o si�, wibruj�c przez d�ug�, bolesn� minut�.

Jej powieki wci�� by�y czym� zlepione i kiedy w ko�cu zdo�a�a jedn� otworzy�, zda�a sobie spraw�, �e ta druga po prostu nie chce wsp�pracowa�. Straszny b�l przeszy� ca�� lew� stron� jej cia�a. Prawa stopa by�a wykr�cona bole�nie w sieci i kobieta czu�a, jak puchnie.

Jej oko by�o zamglone, widzia�a jednak Irenicusa kl�cz�cego przed Drzewem �ycia. Nie by�a w stanie stwierdzi� czy to figiel jej niewyra�nego wzroku, czy rzeczywisty fenomen, lecz by�a pewna, �e widzi szkielet Irenicusa otoczony jaskrawym �wiat�em, kt�re czyni�o jego sk�r� i mi�nie przejrzystymi.

Drzewo �ycia p�on�o.

My�l ta z pocz�tku nie za�ama�a jej. Trwa�o to przez okres dw�ch uderze� serca, kiedy jednak dotar�o do niej, co widzi, oraz powaga katastrofy, jak� oznacza�o to nie tylko dla mieszka�c�w Suldanessellar i elf�w z lasu Tethir, lecz dla wszystkich i wszystkiego w Faerunie, na ca�ym Abeir-torilu�

Jaheira wrzasn�a.

Us�ysza�a, jak d�wi�k odbija si� echem od p�on�cych ruin Suldanessellar. Irenicus nie zareagowa� w �aden spos�b. Kl�cza� tam tylko, �piewaj�c.

Wrzasn�a ponownie, po czym zacz�a szarpa� si� w sieci, co zaowocowa�o jedynie tym, �e zosta�a w niej solidniej uwi�ziona.

� Abdel! � krzykn�a pomi�dzy dwoma wstrz�saj�cymi cia�em spazmami.

To spowodowa�o, �e Irenicus si� odwr�ci�. Jego twarz by�a r�wnie przejrzysta jak reszta cia�a i widzia�a jego u�miechaj�c� si� dziko, szalon� czaszk�. Jego oczy gorza�y jaskraw� ��ci�, z kt�r� by�a a� za dobrze obeznana.

� Abdel � powiedzia� Irenicus g�osem niczym wicher przemykaj�cy przez Shaar � g�osem boga. � Tak� Abdel.

Jaheira wrzasn�a zn�w i pr�bowa�a odwr�ci� wzrok, lecz jej g�owa by�a przyklejona i nie mog�a.

Irenicus b�ysn�� z�batym, z�ym u�miechem, po czym zapad� si� w ziemi�. Jego cia�o wpad�o po prostu w dziur�, kt�rej tam tak naprawd� nie by�o. Drzewo �ycia wybuch�o pomara�czowymi p�omieniami wysokimi na dziesi�tki metr�w, kt�re oparzy�y Jaheirze twarz. Kobieta wrzasn�a kolejny raz. Sieci zacz�y rozpl�tywa� si� od gor�ca i stopa Jaheiry przesun�a je bole�nie, po czym jej g�owa opad�a na bok.

� Abdel, gdzie jeste�? � krzykn�a i wypad�a bezw�adnie z sieci na ziemi�.

� On nie �yje, ty idioto � rzuci� Irenicus kpi�co sk�d� w rycz�cych p�omieniach piek�a. � Tw�j ojciec nie �yje i nie otrzymasz od niego odpowiedzi.

Abdel podda� si� sza�owi i si�gn�� ku �r�d�u g�osu Irenicusa. Odnalaz� co�, co przypomina�o w dotyku cia�o i szarpn�� to pazurami. Rozleg�o si� j�kni�cie i pop�yn�a krew, po czym rozbrzmia� �miech.

D�o� chwyci�a Abdela za gard�o i �cisn�a. Abdel wyci�gn�� paskudnie opazurzon� stop� i rozerwa� Irenicusowi brzuch. Irenicus �cisn�� i g�owa Abdela odpad�a z karku. Wzrok mu si� zatrz�s� oraz zm�ci� i Abdel zda� sobie spraw�, �e to nie mog�oby si� naprawd� zdarzy� � nawet w piekle.

Wr�ci� do swego cia�a i by�o to jego cia�o, ludzkie i ca�e, nie potw�r, nie demon.

� G�upie ludzkie dziecko � powiedzia� Irenicus. � Czekaj�ce na rozkazy, czekaj�ce na odpowiedzi. Nie otrzymujesz �adnych odpowiedzi, dziecko, w tej drobinie �ycia, jak� si� cieszysz. Nie chcesz wiedzie�. Nie otrzymujesz niczego poza odrobin� b��kania si� przed bolesn�, pust�, bezlitosn� �mierci�. S�u�ysz mi teraz, jak s�u�y�e� przez ca�y czas. Przywo�a�em Niszczyciela w tobie i w tej ma�ej suce, jednak to ty sprowadzi�e� Zab�jc�. Tylko ty � pomiot Bhaala � mog�e� zniszczy� Niszczyciela i tylko wtedy, gdy Niszczyciel zosta� zniszczony, Zab�jca m�g� zaj�� jego miejsce.

� Dlaczego? � spyta� Abdel, odrywaj�c kawa�ek duszy Irenicusa.

Nekromanta roze�mia� si�, a Abdel poczu�, jak �w fragment przelewa mu si� przez palce.

� Dlaczego? � zapyta� Irenicus. � G�upie doros�e dziecko. Ludzka plama. Tylko Zab�jca m�g� zabi� Ellesime. Poddaj�c si� krwi boga mordu i zabijaj�c t� dziewczyn�, kt�r� uwa�asz za tak wa�n� dla siebie, da�e� mi bro�, kt�rej potrzebowa�em. Teraz Ellesime nie �yje. Teraz oddaj mi sw� dusz�, a ja wykorzystam j� oraz moc tego wstr�tnego drzewa, aby uczyni� si� nie�miertelnym. Dostaj�. Bior�. Mam. Ty znikasz.

Abdel zn�w si�gn�� i poczu� co�, na czego opisanie nie mia� s��w. Chwyci� dusz� Irenicusa.

� Ach � wydysza� nekromanta. � Tam jeste�.

� Ellesime �yje � powiedzia� Abdel, a jego s�owa p�yn�y nie przez powietrze, ogie� czy law�, lecz za pomoc� nie�miertelnych dusz.

Nast�pi�a cisza wype�niona rykiem przelewaj�cej si� lawy.

� Zostajesz tu, Irenicusie � rzek� Abdel.

� �aden z nas tu nie zostaje, Abdelu Adrianie � odpar� Irenicus. � Nie ma tak naprawd� takiego miejsca. Wracam do Faerunu jako nie�miertelny, niezale�nie od tego czy Ellesime �yje, czy nie. Ty idziesz w nico��. Idziesz w zapomnienie.